Κυβέρνηση με την πλάτη στον τοίχο

Το μοιραίο της λάθος είναι ότι συνέδεσε την τύχη της με τη Μέρκελ.  

Από τον ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ*


Ένα από τα προβλήματα με τη συντηρητική παράταξη και την πασοκική συνιστώσα της που μας κυβερνούν είναι ότι ούτε βιβλία διαβάζουν ούτε πολλές ταινίες βλέπουν. Γιατί αν είχαν λίγο μελετήσει τις βιογραφίες της Μέρκελ ή είχαν δει τη Νονά, το ντοκιμαντέρ για τη ζωή και την προσωπικότητά της, θα είχαν καταλάβει ότι η άσημη, απολίτικη φυσικός από την Ανατολική Γερμανία είναι μανούλα στις προδοσίες, χάρη στις οποίες κατάφερε να επικρατήσει στη γερμανική πολιτική σκηνή. Θα μάθαιναν, επίσης, κάτι πολύ ουσιαστικό, όταν πρόκειται να συζητήσεις μαζί της: ότι η ισχυρότερη γυναίκα στον κόσμο δεν λέει ποτέ ένα ξεκάθαρο ναι ή ένα ξεκάθαρο όχι. Λέει συγχρόνως και ναι και όχι, διστάζει να αποφασίσει περιμένοντας καιροσκοπικά μέχρι την τελευταία στιγμή. Ακόμη και την ημέρα της πτώσης του τείχους του Βερολίνου, την ώρα που οι Ανατολικοί συγκεντρώνονταν στο Τείχος, η Άνγκελα πήγε στη σάουνα, περιμένοντας να ξεκαθαρίσουν πρώτα τα πράγματα. Ο Γ. Παπανδρέου, αλλά δυστυχώς και η Ελλάδα, το πλήρωσαν ακριβά το 2010, όταν η Μέρκελ καθυστερούσε επί μήνες να αποφασίσει για το περίφημο πακέτο βοήθειας, την ώρα που το επιτόκιο που έπρεπε να πληρώσει η Ελλάδα για να δανειστεί από τις αγορές είχε φτάσει στα ουράνια.   Μερικοί το λένε κι έξω από τα δόντια: η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη, χρειάζεται κι άλλες «μεταρρυθμίσεις». Σκάστε και κολυμπάτε. Το μοιραίο λάθος της σημερινής κυβέρνησης είναι ότι συνέδεσε απόλυτα την τύχη της με την πρώτη κυρία του Βερολίνου. Από το βράδυ των εκλογών του 2012 έδωσε τα διαπιστευτήριά της, όταν ο κ. Σαμαράς ξέχασε την επαναδιαπραγμάτευση, το κεντρικό σύνθημα χάρη στο οποίο είχε κερδίσει την πρώτη θέση, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα θα εκπληρώσει τα συμφωνηθέντα. Ύστερα ορκίστηκε και επισκέφθηκε τη Μέρκελ για τα διαπιστευτήρια. Η άγραφη συμφωνία ήταν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα ακολουθούσε πιστά και χωρίς παρεκκλίσεις τη συνταγή λιτότητας και αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας του Βερολίνου, χωρίς να λογαριάζει το πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Ως αντάλλαγμα, το τελευταίο θα στήριζε πολιτικά την κυβέρνηση. Κάποια στιγμή, όταν η Ελλάδα «θα είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της», οι δανειστές θα συζητούσαν το ελληνικό πρόβλημα και θα ελάφρυναν το χρέος, που αποτελεί τη λυδία λίθο του προβλήματος.   Κάπως έτσι ο κ. Σαμαράς μετατράπηκε από αντιμνημονιακός σε έναν από τους πιο σκληρούς πρωθυπουργούς που κλήθηκαν να εφαρμόσουν το νεοφιλελεύθερο δόγμα τις τελευταίες δεκαετίες: απολύσεις, περικοπές κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων ελληνικών επιχειρήσεων και υπηρεσιών. Αν δεν είχε υπάρξει το δημοψήφισμα στη Θεσσαλονίκη, θα είχαν δώσει αλά Βολιβία και το νερό, ένα από τα σπουδαιότερα δημόσια αγαθά. Η κ. Μέρκελ μόνο ωφελημένη βγήκε από τη λεόντειο συμφωνία. Η ελεγχόμενη κρίση στην ευρωζώνη γέμισε τα ταμεία του Βερολίνου, που έφτασε να δανείζεται με αρνητικό επιτόκιο: να επιστρέφει δηλαδή στο τέλος του δανείου λιγότερα απ' όσα είχε δανειστεί! Η σχετική οικονομική ευμάρεια διευκόλυνε αποφασιστικά την τρίτη εκλογή της, το 2013, την ίδια ώρα που πουλούσε το ελληνικό success story στη γερμανική κοινή γνώμη. Όσες χώρες του Νότου σκέφτονταν να αντιδράσουν, κάθισαν στ' αυγά τους, όταν είδαν τα δεινά της Ελλάδας: τον χειρότερο οικονομικό μαρασμό που έχει γνωρίσει χώρα σε περίοδο ειρήνης.   Η κ. Μέρκελ μόνο ωφελημένη βγήκε από τη λεόντειο συμφωνία. Η ελεγχόμενη κρίση στην ευρωζώνη γέμισε τα ταμεία του Βερολίνου, που έφτασε να δανείζεται με αρνητικό επιτόκιο: να επιστρέφει δηλαδή στο τέλος του δανείου λιγότερα απ' όσα είχε δανειστεί!   Τα «καλά παιδιά» περίμεναν δύο χρόνια υπομονετικά: σύμφωνα με μία αρχική υπόσχεση, το πρόβλημα του χρέους θα συζητιόταν πριν από τις ευρωεκλογές, ώστε να διευκολυνθούν και να τις κερδίσουν. Ύστερα μετατέθηκε για τον Σεπτέμβρη του 2014, αλλά οι Σαμαράς - Βενιζέλος είδαν και πάλι το ποτήρι μισογεμάτο: ότι θα διευκολυνθούν στις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις και θα τρίψουν τη γερμανική βοήθεια στη μούρη του ΣΥΡΙΖΑ. Κατόπιν, πήγε κάπου για το τέλος του 2014, μετά, αφού διεξαχθούν οι πρόωρες εκλογές της Ελλάδας, αν γίνουν στις αρχές του 2015. Η Μέρκελ είχε παίξει ένα από τα γνώριμα παιχνίδια προδοσίας. Παρότι ο ξάδελφός του, πρέσβης στο Βερολίνο, του συνιστούσε να μην πάει, γιατί δεν θα έβγαζε τίποτα, ο κ. Σαμαράς δεν άντεξε και πήγε να τη δει. Θα έκανε η καγκελάριος μια σαφή δήλωση ότι το πρόβλημα του χρέους θα αντιμετωπιστεί αποφασιστικά; Θα τον υποστηρίξει, τουλάχιστον, η Γερμανία όταν θα δηλώσει ότι τα μνημόνια τελείωσαν και η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται από τις αγορές; Δεν είχε, άλλωστε, εφαρμόσει όσα σκληρά είχε υποσχεθεί και ακόμη περισσότερα ΕΝΦΙΑ; Η κ. Μέρκελ δεν απάντησε ούτε ναι ούτε όχι. Και από τότε το ίδιο μοτίβο σιγοσφυρίζουν αδιάφορα οι υπόλοιποι δανειστές από το ΔΝΤ μέχρι το Eurogroup, ενώ μερικοί το λένε κι έξω από τα δόντια: η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη, χρειάζεται κι άλλες «μεταρρυθμίσεις». Σκάστε και κολυμπάτε. Οι Σαμαράς - Βενιζέλος είναι με την πλάτη στον τοίχο, αλλά τουλάχιστον έμειναν για δύο και παραπάνω χρόνια στην εξουσία. Στο κάτω-κάτω, αν δεν ήταν η Μέρκελ, δεν θα το είχαν καταφέρει ποτέ.

 *O κ. Κούλογλου είναι διευθυντής του tvxs.gr. 


Πηγή 

Δούρου: Στην Περιφέρεια Αττικής βρέθηκαν 4 περιπτώσεις πλαστών πτυχίων

Ανακοίνωση για την πρόοδο των ελέγχων που διενεργούνται σχετικά με τους υπαλλήλους που ενδεχομένως έχουν χρησιμοποιήσει πλαστούς τίτλους σπουδών για να μονιμοποιηθούν εξέδωσε λίγο νωρίτερα η Περιφέρεια Αττικής, γνωστοποιώντας ότι μέχρι τώρα έχει ελεγχθεί το 70% και σε 4 περιπτώσεις εντοπίστηκαν παρατυπίες.

Επανέλεγχος νομιμότητας πτυχίων στην Περιφέρεια Αττικής

Το 70% των 2.280 υπαλλήλων της Περιφέρειας Αττικής έχει μέχρι σήμερα ελεγχθεί στο πλαίσιο του «επανελέγχου νομιμότητας πτυχίων, πιστοποιητικών και λοιπών στοιχείων του προσωπικού μητρώου υπαλλήλων». Τον έλεγχο διενεργεί η Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού της Περιφέρειας Αττικής, σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο Υπαλληλικός Κώδικας (Ν. 3528/07) καθώς και η σχετική νομοθεσία (Ν. 4093/12 και ν. 4172/13).
Στο πλαίσιο του ελέγχου εντοπίστηκαν τέσσερις περιπτώσεις κατοχής πλαστών και παραποιημένων τίτλων σπουδών, τις οποίες η Περιφερειακή Αρχή έχει ήδη παραπέμψει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο και έχει ενημερώσει την αρμόδια Εισαγγελία, ενώ στις περιπτώσεις μετάταξης έχει ενημερωθεί ο φορέας διορισμού για τις περαιτέρω ενέργειές του. Αυτή τη στιγμή άλλες επτά υποθέσεις βρίσκονται υπό εξέταση και πολύ σύντομα θα δημοσιοποιηθούν τα σχετικά αποτελέσματα.

Πηγή

 

Τα κριτήρια για το επίδομα θέρμανσης -Το ανώτατο ύψος ανά νομό (λίστα)

Ξεκινά σήμερα η διάθεση του πετραλαίου θέρμανσης, η τιμή του οποίου αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,06 ευρώ το λίτρο, ενώ για τους δικαιούχους του επιδόματος στα 71 λεπτά.

Από το ΥΠΟΙΚ διαβεβαιώνουν ότι, παρά τη μείωση του ΕΦΚ, το επίδομα θέρμανσης θα διατηρηθεί, και μάλιστα με τα περσινά κριτήρια.

Τα κριτήρια για το επίδομα θέρμανσης είναι τα εξής:

Εισοδηματικά

• Αγαμοι με εισόδημα έως 30.000 ευρώ.
• Εγγαμοι με εισόδημα έως 40.000 ευρώ, με προσαύξηση 3.000 ευρώ για κάθε τέκνο.
• Μονογονεϊκή οικογένεια με εισόδημα έως 43.000 ευρώ όταν υπάρχει ένα τέκνο, με προσαύξηση 3.000 ευρώ για κάθε επιπλέον τέκνο.

Περιουσιακά

• Αγαμοι υπόχρεοι με ακίνητη περιουσία έως 200.000 ευρώ.
• Εγγαμοι υπόχρεοι με ακίνητη περιουσία έως 300.000 ευρώ.
• Κατοχή Ι.Χ. αυτοκινήτου με κινητήρα έως 3.000 κυβικά.

Οι 4 ζώνες της χώρας -Επιδοτούμενες ποσότητες και ανώτατα όρια

A' Zώνη

• Νομοί

Γρεβενών, Κοζάνης, Καστοριάς, Φλώρινας, Δράμας, Ευρυτανίας

• Επιδοτούμενη ποσότητα

25 λίτρα ανά τ.μ. και μέχρι 120 τ.μ. επιφάνειας

• Ανώτατο όριο επιδότησης ποσότητας

3.000 λίτρα (120 τ.μ. Χ 25 λίτρρα ανά τ.μ.)

• Ανώατατο ύψος επιδόματος

1.050 ευρώ (3.000 λίτρα επί 0,35 ευρώ ανά λίτρο)

Β' Ζώνη

• Νομοί

Ιωαννίνων, Λάρισας, Καρδίτσας, Τρικάλων, Αρκαδίας, Πιερίας, Ημαθίας, Πέλλας, Θεσαλονίκης, Κιλκίς, Χαλκιδικής, Σερρών, Καβάλας, Ξάνθης, Ροδόπης, Εβρου.

• Επιδοτούμενη ποσότητα

15 λίτρα ανά τ.μ. και μέχρι 120 τ.μ. επιφάνειας

• Ανώτατο όριο επιδοτούμενης ποσότητας

1.800 λίτρα (120 Χ 15 λίτρα ανά τ.μ.)

• Ανώτατο ύψος επιδόματος

630 ευρώ (1.800 λίτρα Χ 0,35 ευρώ ανά λίτρο)

Γ' Ζώνη

• Νομοί

Αττικής (εκτός Κυθήρων και Σαρωνικού), Κορινθίας, Ηλείας, Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας, Βοιωτίας, Εύβοιας, Μαγνησίας, Λέσβου, Χίου, Κέρκυρας, Λευκάδας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας, Αρτας.

• Επιδοτούμενη ποσότητα

8 λίτρα ανά τ.μ. και μέχρι 120 τ.μ. επιφάνειας

• Ανώτατο όριο επιδότησης

960 λίτρα (120 τ.μ. Χ 8 λίτρα ανά τ.μ.)

• Ανώτατο ύψος επιδόματος

336 ευρώ (960 λίτρα Χ 0,35 ευρώ ανά λίτρο)

Δ' Ζώνη

• Νομοί

Ηρακλείου, Χανίων, Ρεθύμνου, Λασιθίου, Κυκλάδων, Δωδεκανήσων, Σάμου, Μεσσηνίας, Λακωνίας, Αργολίδας, Ζακύνθου, Κεφαλλονιάς, Ιθάκης, Κύθηρα και νησιά Σαρωνικού

• Επιδοτούμενη ποσότητα

5 λίτρα ανά τ.μ. και μέχρι 120 τ.μ. επιφάνειας

• Ανώτατο όριο επιδοτούμενης ποσότητας

600 λίτρα (120 τ.μ. Χ 5 λίτρα ανά τ.μ.)

• Ανώτατο ύψος επιδόματος

210 ευρώ (600 λίτρα Χ 0,35 ευρώ ανά λίτρο)

Πηγή
 

Γιατί ο κόσμος αγνοεί τους Κούρδους επαναστάτες στη Συρία;

 

vid Graeber

Το 1937, ο πατέρας μου προσφέρθηκε εθελοντικά να πολεμήσει στις Διεθνείς Ταξιαρχίες για την υπεράσπιση της Ισπανικής Δημοκρατίας. Ένα επίδοξο φασιστικό πραξικόπημα είχε διακοπεί προσωρινά από μια εξέγερση εργατών, καθοδηγούμενη από αναρχικούς και σοσιαλιστές, και σε μεγάλο τμήμα της Ισπανίας μια πραγματική κοινωνική επανάσταση ακολούθησε, έχοντας ως αποτέλεσμα ολόκληρες πόλεις να περάσουν κάτω από αμεσοδημοκρατική διαχείριση, βιομηχανίες υπό τον έλεγχο των εργαζομένων, και τη ριζοσπαστική ενδυνάμωση των γυναικών.

Οι Ισπανοί επαναστάτες ήλπιζαν να δημιουργήσουν ένα όραμα για μια ελεύθερη κοινωνία, που όλος ο κόσμος θα μπορούσε να ακολουθήσει. Αντ ‘αυτού, παγκόσμιες δυνάμεις προτίμησαν μια πολιτική «μη παρέμβασης» και διατήρησαν έναν αυστηρό αποκλεισμό στη δημοκρατία, ακόμα αφότου ο Χίτλερ και τον Μουσολίνι (που δήθεν είχαν υπέγραψει συμφωνία) άρχισαν να στέλνουν στρατεύματα με στόχο να ενισχύσουν τη φασιστική πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν ένας χρόνιος εμφύλιος πόλεμος, που έληξε με την καταστολή της επανάστασης και μερικές από τις πιο αιματηρές σφαγές ενός αιματηρού αιώνα.

Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι το ίδιο πράγμα θα μπορούσε ξανά να συμβεί. Προφανώς, δεν υπάρχει ιστορικό γεγονός που συμβαίνει ποτέ πραγματικά δύο φορές. Υπάρχουν χιλιάδες διαφορές μεταξύ του τι συνέβη στην Ισπανία το 1936 και του τι συμβαίνει στη Ροζάβα, τις τρεις ευρέως Κουρδικές επαρχίες της βόρειας Συρίας, σήμερα. Αλλά μερικές από τις ομοιότητες είναι τόσο εντυπωσιακές και τόσο θλιβερές, που θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου – όντας κάποιος που μεγάλωσε σε μια οικογένεια της οποίας οι πολιτικές πεποιθήσεις ποικιλοτρόπως καθορίστηκαν από την ισπανική επανάσταση – να πω ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το ίδιο τέλος και πάλι.

Η αυτόνομη περιοχή της Ροζάβα, όπως υπάρχει σήμερα, είναι ένα από τα λίγα φωτεινά σημεία - εν τούτοις ένα πολύ φωτεινό - που αναδύεται από την τραγωδία της συριακήςεπανάστασης. Έχοντας εκδιώξει πράκτορες του καθεστώτος Άσαντ το 2011, και παράτην εχθρότητα από σχεδόν όλους τους γείτονές της, η Ροζάβα έχει όχι μόνο διατηρήσειτην ανεξαρτησία της, αλλά αποτελεί ένα αξιόλογο δημοκρατικό πείραμα. Λαϊκές συνελεύσεις έχουν δημιουργηθεί, ως το απόλυτο όργανο λήψης αποφάσεων,συμβούλια έχουν επιλεγεί με προσεκτική εθνοτική ισορροπία (σε κάθε δήμο, για παράδειγμα, τα τρία κορυφαία στελέχη πρέπει να περιλαμβάνουν έναν Κούρδο, ένανΆραβα και έναν Ασσύριο ή Αρμένιο Χριστιανό, και τουλάχιστον το ένα από τα τρίαάτομα πρέπει να είναι μια γυναίκα), υπάρχουν συμβούλια γυναικών και νεολαίας, και,σε μια αξιοσημείωτη αντήχηση της ένοπλης Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες) της Ισπανίας, ένας φεμινιστικός στρατός, η πολιτοφυλακή του “YJA Star” - “Ένωση τωνΕλεύθερων Γυναικών“ (το αστέρι εδώ αναφέρεται στην αρχαία θεά της Μεσοποταμίας,την Ιστάρ), έχει αναλάβει ένα μεγάλο ποσοστό πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον τωνδυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους.

Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να συμβαίνει και να εξακολουθεί να αγνοείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη διεθνή κοινότητα, ακόμη, και σε μεγάλο βαθμό, από τη ΔιεθνήΑριστερά; Κυρίως, φαίνεται ότι, επειδή το επαναστατικό κόμμα της Ροζάβα, το PYD,εργάζεται συμμαχικά με το Τουρκικό Κόμμα των Κούρδων Εργατών (PKK), έναμαρξιστικό αντάρτικο κίνημα που έχει από τη δεκαετία του 1970 εμπλακεί σεμακροχρόνιο πόλεμο εναντίον του τουρκικού κράτους. Το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕεπισήμως το κατέταξαν στις «τρομοκρατικές» οργανώσεις. Εν τω μεταξύ, οι αριστεροίσε μεγάλο βαθμό το διαγράφουν θεωρώντας το σταλινικό.

Αλλά, στην πραγματικότητα, το ίδιο το PKK δεν έχει πλέον καμία σχέση με το παλιό,πάνω-κάτω λενινιστικό κόμμα, που ήταν κάποτε. Η δική του εσωτερική εξέλιξη καθώς και η θεωρητική μεταστροφή του δικού του ιδρυτή, Aμπουλάχ Οτσαλάν, που έλαβε χώρα ενώ ο ίδιος βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα τουρκικό νησί από το 1999, είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει εντελώς τους στόχους και την τακτική του.

Το PKK έχει δηλώσει ότι δεν επιδιώκει πια να δημιουργήσει ένα κουρδικό κράτος. Αντ ‘αυτού, εμπνευσμένο εν μέρει από το όραμα της κοινωνικής οικολογίας του αναρχικούΜάρεϊ Μπούκτσιν, έχει υιοθετήσει το όραμα του «ελευθεριακού κοινοτισμού»,καλώντας τους Κούρδους να δημιουργήσουν ελεύθερες αυτοδιοικούμενες κοινότητεςμε βάση τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, οι οποίες [κοινότητες] θα έρθουν κοντά η μία με την άλλη ξεπερνώντας τα εθνικά σύνορα, για τα οποία υπάρχει η πίστη ότι με την πάροδο του χρόνου θα χάσουν όλο και περισσότερο το νόημά τους. Έτσι λοιπόν,πρότεινε τον κουρδικό αγώνα ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για ένα παγκόσμιο κίνημα προς την πραγματική δημοκρατία, τη συνεργατική οικονομία, και τησταδιακή διάλυση του γραφειοκρατικού κράτους-έθνους.

Από το 2005 το ΡΚΚ, εμπνευσμένο από τη στρατηγική των ανταρτών Ζαπατίστας στην Τσιάπας, κήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός με το τουρκικό κράτος και άρχισε ναεπικεντρώνει τις προσπάθειές του στην ανάπτυξη δημοκρατικών δομών στις περιοχέςπου ήδη ελέγχει. Ορισμένοι αμφισβητούν πόσο σοβαρά όλα αυτά είναι πραγματικά.Σαφώς, αυταρχικά στοιχεία παραμένουν. Αλλά το τι συνέβη στη Ροζάβα, όπου η Συριακή επανάσταση έδωσε στους Κούρδους ριζοσπάστες την ευκαιρία για διεξαγωγή τέτοιων πειραμάτων σε ένα μεγάλο και συναφή έδαφος, αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από προσπάθεια επίδειξης. Συμβούλια, συνελεύσεις και λαϊκές πολιτοφυλακές έχουν σχηματιστεί, το καθεστώς ιδιοκτησίας έχει μετατραπεί σεεργατική διαχείριση συνεταιρισμών - και όλα αυτά παρά τις συνεχείς επιθέσεις τωνακροδεξιών δυνάμεων της ISIS. Τα αποτελέσματα ανταποκρίνονται στον ορισμό μιας κοινωνικής επανάστασης. Στη Μέση Ανατολή, τουλάχιστον, αυτές οι προσπάθειες έχουνπαρατηρηθεί: ιδιαίτερα αφότου οι δυνάμεις του PKK και της Ροζάβα παρενέβησανπολεμώντας νικηφόρα στο δρόμο τους μέσω του εδάφους της ISIS στο Ιράκ για νασώσουν χιλιάδες Γεζίντι πρόσφυγες που είχαν εγκλωβιστεί στο όρος Σινχάρ αφότου οιτοπικοί πεσμεργκά εγκατέλειψαν το πεδίο. Αυτές οι ενέργειες ευρέως γιορτάζοντανστην περιοχή, αλλά και αξιοσημείωτα έχουν περάσει σχεδόν απαρατήρητες από τονΕυρωπαϊκό ή το Βορειο-αμερικανικό Τύπο.

Τώρα η ISIS έχει επιστρέψει, με σειρές από Αμερικανικής κατασκευής άρματα μάχης καιβαρύ πυροβολικό που λαμβάνει από τις ιρακινές δυνάμεις, για να πάρει εκδίκησηενάντια σε πολλές από αυτές τις ίδιες επαναστατικές πολιτοφυλακές στο Κομπάνι,δηλώνοντας την πρόθεσή της να σφαγιάσει και να υποδουλώσει - ναι, κυριολεκτικά να υποδουλώσει - το σύνολο του άμαχου πληθυσμού. Εν τω μεταξύ, ο τουρκικός στρατόςβρίσκεται στα σύνορα εμποδίζοντας ενισχύσεις ή πυρομαχικά να φτάσουν στουςυπερασπιστές, και τα αεροπλάνα των ΗΠΑ βουίζουν από ψηλά, πραγματοποιώνταςπεριστασιακά, συμβολικά, πολύ μικρά χτυπήματα - προφανώς, μόνο και μόνο για να είναι σε θέση να πουν ότι σαν μια ομάδα που ισχυρίζεται πως είναι σε πόλεμο μεαυτούς που προσπαθούν να συντρίψουν τους υπερασπιστές ενός μεγάλουδημοκρατικού πειράματος στον κόσμου, δεν έμειναν απολύτως απαθείς.

Αν σήμερα υφίσταται κάτι παράλληλο με τους επιφανειακά κατανυκτικούςδολοφονικούς Φαλαγγίτες του Φράνκο, τί άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από την ISIS; Αν υπάρχει ένας παραλληλισμός με την Mujeres Libres της Ισπανίας, ποιός άλλος θα μπορούσε να είναι, πέρα από τις θαρραλέες γυναίκες που υπερασπίζονται ταοδοφράγματα στο Κομπάνι; Πρόκειται ο κόσμος - και αυτή τη φορά πιο σκανδαλωδώςαπό όλα, η διεθνής αριστερά - πραγματικά να καταστεί συνένοχος αφήνοντας τηνιστορία επαναληφθεί;

Μετάφραση Μ.Θεοδοσιάδης
Μέσω Guardian

Πηγή

Χρηματισμός πολιτικών: Σιγά μη σκίσετε κανένα καλτσόν….

Του Χήστου Γιαννούλη
Πόσο ψεύτικη και φτιασιδωμένη φαντάζει η οργισμένη αντίδραση Σαμαρά και του υπόλοιπου θιάσου στο σχολιασμό από τον Πάνο Σκουρλέτη ενός δημοσιεύματος που έκανε λόγο για «ταμείο» στήριξης βουλευτών που θα «πείθονταν» να ψηφίσουν Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Στην ουσία θα ψήφιζαν την παράταση του βίου αυτής της αμαρτωλής κυβέρνησης, κόντρα στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα. Και αυτό ως προοπτική έχει μεγαλύτερο κόστος από τις μεγαλοστομίες περί πολιτικής αποσταθεροποίησης και όλα τα υπόλοιπα που ανασύρουν από την δεξαμενή των στερεότυπων δηλώσεων.

Ζητήσαν την παρέμβαση της δικαιοσύνης. Και την είχαν σε χρόνο ρεκόρ. Ζητούν ονόματα και διευθύνσεις. Για ποιο ακριβώς πράγμα;

Για την πέραν πάσης αμφιβολίας βεβαιότητα, ότι το σύστημα που υποστηρίζουν, ζει χρόνια τώρα από τα δανεικά των φοροκλεπτών που μετατρέπονται σε ευγενικές χορηγίες;

Αν θέλουν αποδείξεις και ονόματα, ας ανοίξουν τις ατζέντες τους και σε αρκετά γράμματα θα βρουν εκδότες και επιχειρηματίες που με γνωστούς πλέον τρόπους, λειτουργούν ως τεχνητή αναπνοή και οξυγόνο σε μπουκάλα.

Παράγοντας αποσταθεροποίησης και υποκινητής πολιτικής ανωμαλίας.

Έτσι θεωρεί την αξιωματική αντιπολίτευση ο πρωθυπουργός που ανέχεται ο αντιπρόεδρος του και συμπρωθυπουργός να συγχρωτίζεται με τον μεταφορέα του ενός εκατομμυρίου μάρκων στο ταμείο του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ. Ο Οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος και μάλιστα τιμά με την παρουσία του τις επετειακές εκδηλώσεις του συγκυβερνώντος κόμματος. Ο Τσουκάτος δεν ενοχλεί πλέον τον κύριο Σαμαρά;

Ούτε ο Μαντέλης που ακόμη κυκλοφορεί ελεύθερος, για να εξασφαλίζει χρήματα για τις σπουδές των παιδιών του;

Προχθές, στην επετειακή εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας , όταν ξαναέσφιξε το χέρι του πολιτικού του ευεργέτη, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δεν μπορούσε να του ζητήσει να τον απαλλάξει από την ιστορική κατηγορία που παραμένει ενεργή ακόμη και σήμερα;

Την Κατηγορία που δεν ανακάλεσε ποτέ ο επίτιμος εν ζωή πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πατέρας ενός υπουργού και μίας βουλευτού. Την κατηγορία που θέλει τον κύριο Σαμαρά να ρίχνει την κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1993 δέσμιος οικονομικών συμφερόντων για τις προμήθειες του ΟΤΕ. Αυτά ξεχάστηκαν;

Ακόμη και αν προσπαθούν να επενδύσουν στη λήθη, με την λογική  ότι το παρελθόν που θέλεις να ξεχάσεις είναι κάτι σαν τους αποδημήσαντες κακούς συγγενείς που «δικαιώνονται, ΔΕΝ έχει κανείς το δικαίωμα να υποκρίνεται ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει ακόμη μαύρο πολιτικό χρήμα.

Καθυστερεί πάρα πολύ να το εντοπίσει η δικαιοσύνη. Που είναι ίσως η μόνη θεσμική εξουσία που μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει να το ψάχνει όπως στην περίπτωση Τσοχατζόπουλου. Επειδή όμως αργεί πάρα πολύ, ενισχύεται  στους περισσότερους η αυθάδεια ότι με περιθώριο αρκετών ετών, θα μπορούσαν και τώρα να τζογάρουν στα υπόγεια της παραπολιτικής οικονομικής διαπλοκής.

Βαρύγδουπες και πομπώδεις, σκουριασμένες και αραχνιασμένες δηλώσεις – Αφορισμοί, δεν πείθουν πλέον κανέναν. Η κοινωνία, ακόμη και ως απλοϊκή  λαϊκή αντίδραση, δικαιούται να σχολιάσει: Σιγά μη σκίσετε κανένα καλτσόν κύριε Σαμαρά…

Πηγή