Διυλίζοντας την συμφωνία, καταπίνοντας το πραξικόπημα. Του Σ. Κούλογλου

Ήταν σίγουρα προς όφελος της δημοκρατίας ότι τα ελληνικά ΜΜΕ, τα πολιτικά κόμματα και ο ΣΥΡΙΖΑ συζήτησαν για τα υπέρ και τα κατά της τετράμηνης εκεχειρίας, που έκλεισε πρόσφατα η κυβέρνηση με τους δανειστές. Μήπως όμως ήρθε η στιγμή να συζητήσουμε για το πραξικόπημα;

Γιατί ένα σιωπηλό πραξικόπημα βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες μέρες. Έχει σαν στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και την αντικατάσταση της από ένα σχήμα που θα εκτελεί πειθήνια τις εντολές του Βερολίνου και της ευρωπαϊκής οικονομικής ολιγαρχίας. Είναι ένα σχέδιο που διαμορφώνεται στα σαλόνια της Αθήνας από εφοπλιστές, που φυσικά έχουν βγάλει τα χρήματα έξω από την Ελλάδα, ξεσκολισμένους φιλοσαμαρικούς δημοσιογράφους και τον ίδιο τον πρόεδρο της ΝΔ. Αλλά που δεν θα είχε καμία πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς την ενεργό ανάμειξη της γερμανικής ηγεσίας.

Από απειλές μέχρι ανοικτούς εκβιασμούς, οι πρόσφατες δηλώσεις Σόιμπλε δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιθανότατα της σύγχρονης διπλωματίας: ακόμη και ο Χένρι Κίσινγκερ τις δεκαετίες 60-70, την εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας, φρόντιζε να ωραιοποιεί την πολιτική του με φιοριτούρες για την δυτικού τύπου δημοκρατία. Εδώ έχουμε έναν υπουργό Οικονομικών που όταν δεν κατηγορεί δημοσίως την ελληνική κυβέρνηση για ανευθυνότητα ή  ειρωνεύεται τον Έλληνα συνάδελφο του, φτάνει να δηλώνει ότι  «αν δεν κάνει την πρώτη αποπληρωμή(των δόσεων) έγκαιρα, τότε θα πρόκειται για το λεγόμενο πιστωτικό γεγονός, και δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του (του Γιάννη Βαρουφάκη) και να φέρω την ευθύνη για όσα θα συνέβαιναν σε αυτή την περίπτωση στην Ελλάδα».

Είμαστε σε ιστορική καμπή.  Όπως και το 2010, το φόβητρο είναι η χρεοκοπία και η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι όχι μόνο τα ίδια μέσα αλλά και οι ίδιοι άνθρωποι χρησιμοποιούνται στο εκβιασμό, όπως άλλωστε συμβαίνει τις μαφίες που σέβονται τον εαυτό τους. Όπως το 2015 με το «ΟΧΙ», έτσι και το  2010 η ναυαρχίδα των επιθέσεων ήταν η κίτρινη Bild και ο αναπληρωτής διευθυντής της Nikolaus Blome, που έγραφε τότε: «Αποχωρήστε, Έλληνες ...Μετά τα πρώτα δισεκατομμύρια, θα χρειαστούν κι άλλα. Αυτό δεν μπορεί να γίνεται συνέχεια». Το 2011 η Bild κέρδισε το Βραβείο Γαϊδουράγκαθου για την ανθελληνική  της εκστρατεία. Το ατιμωτικό για κάθε δημοσιογράφο βραβείο παρέλαβε ο ίδιος ο Blome, υπερασπιζόμενος τις προτάσεις της Bild να πουλήσει η Ελλάδα τα νησιά της  και υπερηφανευόμενος ότι είναι η εφημερίδα του που επηρεάζει την Μέρκελ.

Την προηγούμενη εβδομάδα, λοιπόν, δημοσιεύθηκε στο Spiegel ένα άρθρο για την «βασανιστική σχέση μεταξύ Βαρουφάκη και Σόιμπλε». Όπως συμβαίνει συχνά τελευταία με το γερμανικό περιοδικό, το άρθρο περιέχει, προφανώς κατασκευασμένες, ανακρίβειες. Για να δείξει ότι, παραδείγματος χάριν, τον Σόιμπλε δεν τον πειράζει το ντύσιμο του Βαρουφάκη, γράφει ότι ο Γερμανός υπουργός δεν είχε κανένα πρόβλημα όταν ο υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας ερχόταν «στις συνεδριάσεις του eurogroup με τα μαλλιά του πιασμένα κοτσίδα». Λεπτομέρεια: η Σουηδία δεν είναι μέλος της ευρωζώνης για να παίρνει μέρος στις συνεδριάσεις του eurogroup.

Το άρθρο παρουσιάζει τον Σόιμπλε σαν τον Σίσυφο που είναι λυπημένος γιατί η Ελλάδα μάλλον δεν θα τα καταφέρει και θα φύγει από το ευρώ. Ο μύθος του Σισύφου δεν εξηγείται, αλλά αυτό έχει... την εξήγηση του: ένας από τους τρεις συντάκτες του άρθρου είναι ο Nikolaus Blome, που με το βραβείο του γαϊδουράγκαθου στο λαιμό του πήρε μεταγραφή από την κίτρινη Bild στο σοβαροφανές Spiegel!

To ενδιαφέρον στο άρθρο είναι ότι εξηγεί τις αιτίες της αντιπάθειας του Σόιμπλε για τον Bαρουφάκη: επαναλαμβάνει ότι ο τελευταίος προσπάθησε να απομονώσει την Γερμανία, κάτι που δεν επιτρεπόταν ποτέ να συμβεί, από την στιγμή μάλιστα που ο Σίσυφος (καλύτερα ο θεός της λιτότητας) Σόιμπλε έχει εφαρμόσει την σωστή πολιτική. Όπως έχει από πολλές πλευρές διαπιστωθεί, η αιτία για την άτεγκτη στάση του Βερολίνου απέναντι στην Αθήνα δεν είναι οικονομική αλλά πολιτική: αν το 1973 η κυβέρνηση του Αλιέντε στη Χιλή απειλούσε να παρασύρει όλη την Λατινική Αμερική προς τα αριστερά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απειλεί να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων στην Ευρώπη του 2015. Και για αυτό πρέπει να ανατραπεί με όλα τα μέσα.

Το ερώτημα είναι πως μπορούμε να αντιδράσουμε στο πρώτο μεταμοντέρνο πραξικόπημα της ιστορίας, στο οποίο δεν χρησιμοποιούνται τανκς αλλά οικονομικά μέσα.

Πρώτον, αφού έγινε εξαντλητική (κυριολεκτικά) ενημέρωση και ζύμωση για την συμφωνία, πρέπει να ενημερωθεί η ελληνική κοινή γνώμη για το σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης. Και να κινητοποιηθεί για να υπερασπίσει την εθνική κυριαρχία, όχι για να πάρει κανένα ψηφουλάκι ή την ρεβάνς, όπως το θλιβερό ΚΚΕ.

Δεύτερο, αφού οι Έλληνες δηλώνουν ότι αισθάνονται υπερήφανοι και θέλουν να βοηθήσουν, να γίνει έκκληση στον πατριωτισμό τους: να επαναφέρουν τις καταθέσεις τους στην Ελλάδα και τις τράπεζες.

Τρίτον, ανάλογες προσπάθειες θα πρέπει να κάνουν οι Έλληνες του εξωτερικού-και ιδιαίτερα της Γερμανίας- πληροφορώντας την κοινή γνώμη για την πραγματικότητα, την οποία δεν γνωρίζουν ούτε οι περισσότεροι Γερμανοί.

Tέταρτον, θα πρέπει να διαβάσουμε και αυτά που έγραψε ο Γερμανός δημοσιογράφος Thorsten Denkler στη σοβαρή Süddeutsche Zeitung, στο άρθρο του με τίτλο «τα καμώματα ενός ανίσχυρου». Ο ανίσχυρος είναι λοιπόν ο Σόιμπλε γιατί «η μη συνέχιση της «βοήθειας» δεν είναι καμία επιλογή για το γερμανικό τραπεζικό σύστημα, για  λόγους αυτοπροστασίας. Για αυτό δε θα πρέπει καθόλου να περνά από το κεφάλι των Γερμανών πολιτικών ιθυνόντων η ιδέα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει στάση πληρωμών. Είναι ζήτημα αυτοπροστασίας για τη γερμανική ελίτ». Δεν χρειάζεται να πάρουμε κατά γράμμα τον αρθρογράφο, αλλά στη μάχη για να μην περάσει ο ωμός εκβιασμός, θα πρέπει να τον πάρουμε στα σοβαρά.

Πηγή

Γ. Βαρουφάκης: "Βρώμικη" λέξη το "κούρεμα" για τους πιστωτές μας

Όπως η λέξη «τρόικα» είναι «βρώμικη» για την Ελλάδα, έτσι και το «κούρεμα» είναι «βρώμικη» λέξη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλώνει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ενώ τονίζει ότι δεν θα ζητήσει κούρεμα ή διαγραφή του χρέους και επισημαίνει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί νέα διευθέτηση του χρέους της το καλοκαίρι.

«Όπως εμείς δεν θέλουμε να ακούμε πια τη λέξη "τρόικα", έτσι και οι πιστωτές μας δεν θέλουν να ακούν τη λέξη "κούρεμα". Το καταλαβαίνω», δηλώνει ο κ. Βαρουφάκης στην γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, η οποία θα κυκλοφορήσει αύριο. Σύμφωνα με προδημοσίευση αποσπασμάτων της συνέντευξης, η Ελλάδα θα χρειαστεί μια νέα διεθνή συμφωνία για το χρέος προκειμένου να αντεπεξέλθει σε υποχρεώσεις σχεδόν 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, ενώ, όπως τονίζει ο υπουργός Οικονομικών, η πληρωμή θα είναι «αδύνατη» χωρίς μια συμφωνία μετά την τετράμηνη παράταση του τρέχοντος προγράμματος.

Ο υπουργός Οικονομικών σημειώνει ότι υπάρχουν «πιο έξυπνες λύσεις» από μια διαγραφή χρέους και αναφέρει ενδεικτικά την περίπτωση των swaps, ενώ προτείνει την έκδοση κρατικών ομολόγων των οποίων οι αποδόσεις θα είναι συνδεδεμένες με τα νούμερα του ΑΕΠ: «Τότε θα είχαν και οι πιστωτές μας συμφέρον από την επανεκκίνηση της οικονομίας μας», εξηγεί.

Σε ό,τι αφορά το θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη που σημειώθηκε το 2014, ο κ. Βαρουφάκης κάνει λόγο για «επίδραση αποπληθωρισμού» και προσθέτει ότι οι μισθοί και οι τιμές εξακολουθούν να πέφτουν και αυτό είναι δείγμα σοβαρής ύφεσης. Τα «πραγματικά» στοιχεία ανάπτυξης του ΑΕΠ ρυθμίζονται για τον πληθωρισμό, τα «ονομαστικά» όμως όχι, επισημαίνει και τονίζει ότι η επιστροφή στην ανάπτυξη του ονομαστικού ΑΕΠ είναι ο μόνος δρόμος για να αρχίσει η Ελλάδα να αντιμετωπίζει το βουνό του χρέους της. «Σε κάθε περίπτωση αυτό θέλουμε να κάνουμε. Αλλά για όσο ακόμη θα συνεχίσει να πέφτει το ΑΕΠ, θα ανεβαίνει το βουνό χρέους, παρά τα χαμηλά επιτόκια που πληρώνουμε. Πρέπει αυτό να το ανατρέψουμε και το κλειδί για αυτό είναι οι επενδύσεις», δηλώνει.

Αναφερόμενος στα σχέδια της κυβέρνησης για πάταξη της φοροδιαφυγής, παραδέχεται ότι δεν πρόκειται για «εγγυημένη επιτυχία», αλλά τονίζει: «Αυτό που μου δίνει ελπίδα είναι ότι κανένας από μας δεν ανήκει στο παλιό σύστημα. Κανείς μας δεν έχει πάρει ποτέ ούτε ευρώ. Υπ΄ αυτή την έννοια, είμαστε ανεξάρτητοι».

Ο κ. Βαρουφάκης ερωτάται ακόμη αν απέκτησε νέους φίλους από τότε που ανέλαβε την θέση του υπουργού Οικονομικών και απαντά ότι «το Eurogroup δεν είναι το πεδίο όπου σφυρηλατούνται γρήγορα φιλίες», διευκρινίζει όμως ότι οι σχέσεις συνεργασίας είναι πολύ πιο πολιτισμένες από ό,τι μεταδίδεται από κάποια ΜΜΕ. Το ίδιο ισχύει και για τον γερμανό ομόλογό του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Τον βρίσκω συναρπαστικό χαρακτήρα και θεωρώ τιμή μου που τον γνώρισα. Εκτιμώ την ανοιχτή ανταλλαγή απόψεών μας», λέει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή:www.capital.gr

Ξεκινά η δίκη για το Βατοπέδι – Στο εδώλιο Εφραίμ και Αρσένιος

Χωρίς πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο αρχίζει η δίκη για την υπόθεση του Βατοπεδίου, που απασχόλησε δύο εξεταστικές και μία προανακριτική επιτροπή της Βουλής και κατέστησε τελικά κατηγορουμένους 14 άτομα, με πρωταγωνιστές τους μοναχούς Εφραίμ και Αρσένιο.

Μήλον της έριδος, η λίμνη Βισθονίδα και οι παραλίμνιες εκτάσεις, τις οποίες η Μονή Βατοπεδίου υποστηρίζει ότι έχει στην κατοχή της με αυτοκρατορικά Χρυσόβουλα του 1080 και πως ουδέποτε προσπάθησε να τα αποκτήσει με παράνομες πράξεις.

Η υπόθεση ήρθε στο φως το 2008 μετά τις καταγγελίες για παράνομες ανταλλαγές της λίμνης με φιλέτα του δημοσίου παρά το γεγονός ότι υπήρχε αμφισβήτηση γύρω από την κυριότητα της μονής επί της λίμνης και των παραλίμνιων εκτάσεων.

Η Μονή είχε μάλιστα προσφύγει στα δικαστήρια το 2003 διεκδικώντας την κυριότητα, αλλά λίγο πριν εκδοθεί η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικειου της Ξάνθης, ο τότε υπουργός Οικονομικών υπέγραψε την παραίτηση του δημοσίου από τις αξιώσεις του, στηριζόμενος σε αποφάσεις του Νομικού Συμβουλίου και άλλων φορέων.

Σύμφωνα με το βούλευμα, οι ενέργειες και οι πράξεις των κατηγορουμένων που κατηγορούνται για τα αδικήματα της απιστίας και της ψευδούς βεβαίωσης, έπληξαν τα συμφέροντα του Δημοσίου.

Εκτός από τους Εφραίμ και Αρσένιο, κατηγορούμενοι είναι ακόμη στελέχη της Κτηματικής Εταιρίας του Δημοσίου, η συμβολαιογράφος Αικατερίνη Πελέκη και ο αδελφός της, ο πρώην γ.γ του Υπουργείου Γεωργίας Κ. Σκιαδάς, στελέχη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κ.α

Οι εξεταστικές επιτροπές πάντως έμειναν μόνο σε πολιτικές ευθύνες, ενώ η προανακριτική παρέπεμψε τους υπουργούς Μπασιάκο, Κοντό και Δούκα στο δικαστικό συμβούλιο για το αδίκημα της απιστίας.

Ωστόσο οι δικαστές έκριναν ότι για τους τρεις υπουργούς τα όποια αδικήματα έχουν παραγραφεί, δίνοντας τη σκυτάλη στην εφέτη ανακρίτρια και στην απόδοση ευθυνών μόνο για τα μη πολιτικά πρόσωπα.

Πηγή

Αναδιάρθρωση του χρέους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Νέους στόχους θέτει η ελληνική κυβέρνηση μετά τη συμφωνία που επήλθε σε πρώτη φάση με τους δανειστές της. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη ξεκινούν συζητήσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους.

«Η Ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να ξεκινήσει συζητήσεις με τους πιστωτές για την αναδιάρθρωση του τεράστιου χρέους της, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο», τονίζει σε συνέντευξή του στο Associated Press ο κ. Βαρουφάκης. 

Ο υπουργός Οικονομικών σημειώνει ακόμα ότι εργάζεται για τις μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα που πρέπει να παγιωθούν έως τον Απρίλιο.

Ο κ. Βαρουφάκης σε άλλο σημείο της συνέντευξης του, προσθέτει ότι η Αθήνα θα δώσει προτεραιότητα στην αποπληρωμή των  δόσεων της προς το ΔΝΤ. «Δεν θα γίνουμε η πρώτη χώρα που δεν θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της στο ΔΝΤ» τονίζει με νόημα.

Όσον αφορά τα χρέη προς την ΕΚΤ, διευκρινίζει ότι ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία και θα χρειαστεί συζήτηση με τους εταίρους και τους θεσμούς.

«Την περασμένη εβδομάδα, η Ελλάδα κέρδισε μια παράταση τεσσάρων μηνών (...) σε αντάλλαγμα, η Αθήνα έχει υποσχεθεί μια σειρά μεταρρυθμίσεων τα οποία πρέπει να μετατραπούν σε συγκεκριμένα μέτρα έως τον Απρίλιο» σχολιάζει το AP. 

«Τα μέτρα αυτά συνιστούν προτεραιότητα για την Ελλάδα. Η συμφωνία του Απριλίου αφορά τις μεταρρυθμίσεις. Και αυτό είναι η επιτακτική ανάγκη μας. Επιτακτική ανάγκη μας είναι να μεταρρυθμίσουμε αυτή τη χώρα», δηλώνει ο υπουργός.

Πηγή

Επισπεύδεται η επιστροφή των απολυμένων στο Δημόσιο

Επισπεύδονται οι διαδικασίες για την επιστροφή των απολυμένων από το Δημόσιο. 

«Επικοινώνησα με τον πρωθυπουργό, ο οποίος μου είπε να επιταχύνουμε το νομοσχέδιο που αφορά στην επιστροφή των απολυμένων στο Δημόσιο. Είναι αποκατάσταση αδικίας» τονίζει ο αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γ. Κατρούγκαλος, σε συνέντευξή του στον "Ελεύθερο Τύπο".

«Το πραγματικό μεταρρυθμιστικό έργο είναι να αλλάξουμε άρδην τις δομές της διοίκησης» σημειώνει, ενώ σε ερώτηση για τα χρονοδιαγράμματα της επιστροφής των απολυμένων, απαντά: 

«Θα γίνει το συντομότερο δυνατό, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών. Η επιστροφή θα συνδυαστεί και με μια μίνι εθελοντική κινητικότητα. 

Θα προσπαθήσουμε να συμβιβάσουμε δύο πράγματα. Αποκατάσταση της αδικίας με την κάλυψη ορισμένων επειγουσών αναγκών σε τομείς που μπορεί να καλυφθούν, με βάση το προφίλ των εργαζομένων, οι οποίοι θα γυρίσουν».

Ο κ. Κατρούγκαλος διαβεβαιώνει ότι σε αυτούς που θα επιστρέψουν, περιλαμβάνονται και οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και προσθέτει ότι ο ίδιος σε συνεννόηση με τον Γ. Βαρουφάκη, ζήτησε «από τον δικηγόρο των καθαριστριών να συμφωνήσει σε μια αναβολή (στον Άρειο Πάγο), ακριβώς για να μη λυθεί το ζήτημα δικαστικά, που θα μπορούσε να λυθεί ενδεχομένως δυσμενώς για τις καθαρίστριες, και να δοθεί μια αναβολή, ώστε να προχωρήσουμε στη νομοθετική ρύθμιση».

Αναφερόμενος στην αξιολόγηση των υπαλλήλων, επαναλαμβάνει ότι «δεν πρέπει να έχει τιμωρητικά χαρακτηριστικά» και προσθέτει: «οπωσδήποτε για εμάς δεν συνδέεται με τις απολύσεις».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Πηγή:www.capital.gr

Αγώνας της κυβέρνησης για λύσεις ρευστότητας - Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη προειδοποιούν

 Νέος κύκλος διαπραγμάτευσης αρχίζει από την πρώτη ημέρα του Μαρτίου με τις Βρυξέλλες να πιέζουν ήδη την κυβέρνηση και την Αθήνα να προετοιμάζεται με νομοθετικό μπαράζ προκειμένου να αποδείξει στα θεσμικά όργανα ότι υλοποιεί τις δεσμεύσεις της.

Παράλληλα, το Μαξίμου αναζητά λύσεις για τον τρόπο κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών με το μήνα Μάρτιο να μοιάζει πλέον ολοένα και δυσκολότερος αφού η εκταμίευση των δόσεων θα γίνει μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Το Δημόσιο πέρα από μισθούς και συντάξεις έχει να πληρώσει 1,4 δισ. προς το ΔΝΤ από τα δάνεια τα οποία έχει λάβει και επιπλέον 800 εκατομμύρια σε τόκους και χρεολύσια.

Όπως έγραψε και η HuffPost Greece μεγαλύτερος πονοκέφαλος αυτή τη στιγμή είναι οι ανελαστικές υποχρεώσεις του Δημοσίου απέναντι στο ΔΝΤ.

Μέχρι τώρα το Ταμείο δεν έχει απαντήσει εάν θα δεχόταν να πάει πιο πίσω την πληρωμή των 1,4δισ. ευρώ, καθώς στελέχη του Ταμείου αναφέρουν ότι δεν έχουν δεχθεί σχετικό αίτημα από ελληνικής πλευράς.

Την ίδια στιγμή, με συνέντευξή του στο Assosiated Press ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης δηλώνει ότι η Ελλάδα θα δώσει προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους προς το ΔΝΤ.

Χαρακτηριστικά τόνισε «Φυσικά και θα δώσουμε έμφαση στις αποπληρωμές προς το ΔΝΤ, δεν πρόκειται να αποτελέσουμε την πρώτη χώρα που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

«Θα βγάλουμε από τη μύγα ξίγκι (''squeeze blood out of stone''), αν χρειαστεί να το κάνουμε αυτό μόνοι μας, και θα το κάνουμε», πρόσθεσε.

Σε ό,τι αφορά στην Ευρωπαϊκή κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το ελληνικό αίτημα για την επιστροφή κερδών ύψους 1,9 δισ. ευρώ από τα ελληνικά όμολγα τα οποία είχαν αγοραστεί το 2010 από κεντρικές τράπεζες ο Μάριο Ντράγκι ξεκαθαρίζει ότι όλα θα εξαρτηθούν εφόσον η αξιολόγηση προχωρήσει με το θέμα να εξετάζεται από τα υπόλοιπα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ.

Αντίστοιχα αρνητική είναι η στάση της ΕΚΤ και στο ενδεχόμενο αύξησης του ορίου των 15 δισ ευρώ των εντόκων γραμματίων, ώστε το Δημόσιο να καλύψει τις ανάγκες του με εσωτερικό δανεισμό. Αντίθετα, η ΕΚΤ αυξάνει την πίεση προς τις ελληνικές τράπεζες να μειώσουν την έκθεση τους σε κρατικούς τίτλους.

Σχέδιο ασφυξίας ως μοχλός πίεσης

Σε δηλώσεις τους στο Reuters αξιωματούχοι της Ευρωζώνης ανέφεραν ότι «Η κρίση ρευστότητας χρησιμοποιείται για να πιέσει τους Έλληνες να αρχίσουν πολύ γρήγορα συζητήσεις για αξιολόγηση». Ο Κλάους Ρέγκλινγκ έχει ήδη τονίσει ότι η δόση των 1,8 δισ. ευρώ καθώς και η μεταβίβαση 1,8 δισ. ευρώ από τα κέρδη της ΕΚΤ το 2014 μπορούν να εκταμιευτούν μέχρι τον Ιούνιο αρκεί να έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς η τελευταία αξιολόγηση υπό την υπάρχουσα συμφωνία.

Ο γρίφος της ρευστότητας όμως παραμένει και οι Βρυξέλλες απαιτούν από την ελληνική κυβέρνηση τήρηση των δεσμεύσεων σχετικά με την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Παρά τη δέσμευση του οικονομικού επιτελείου ότι η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει, τουλάχιστον για τους επόμενους τέσσερις μήνες σε μονομερείς ενέργειες, από την πλευρά των εταίρων υπάρχει μεγάλη ανησυχίασχετικά με τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης σχετικά με τις προεκλογικές εξαγγελίες που είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εταίροι-δανειστές, εκτιμούν ότι οι πιέσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης μπορεί να οδηγήσουν σε αθέτηση της συμφωνίας σε κάποια από τα μέτρα και ως εκ τούτου εμφανίζονται αποφασισμένοι να μην προχωρήσουν σε εκταμίευση της δόσης πριν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του προγράμματος και μαζί η υλοποίηση των δεσμεύσεων. Σημειώνεται ότι το όλο κλίμα δεν φαίνεται να βελτιώνει έκθεση-κόλαφος του ΔΝΤ και της Κομισιόν σχετικά με την κατάσταση στη φορολογική διοίκηση στην Ελλάδα, η οποία κάνει να φαντάζουν εξωπραγματικές οι εξαγγελίες περί της πάταξης της φοροδιαφυγής και της συλλογής εσόδων.

Η κυβέρνηση «σκουπίζει» τα αποθεματικά Ταμείων και Φορέων του Δημοσίου με στόχο να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες για τον Μάρτιο. Αυτή η λύση, μπορεί να καλύψει μόνο ένα μικρό κομμάτι των χρηματοδοτικών αναγκών, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι καλά ενημερωμένοι παράγοντες υπολογίζουν ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντλήσει περισσότερα από 1 δισ. ευρώ, καθώς τα αποθεματικά έχουν χρησιμοποιηθεί σχεδόν στο σύνολο τους από την προηγούμενη κυβέρνηση. Άλλες λύσεις είναι δύσκολες και περιορισμένες, αλλά και ιδιαίτερα επισφαλείς. Μόνη λύση που θεωρείται σίγουρη είναι η καθυστέρηση πληρωμής των ιδιωτών, ώστε τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη του χρέους. Ωστόσο, και αυτή η πρακτική δεν μπορεί να κρατήσει για μεγάλο διάστημα.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές για τον Μάρτιο

Οι πρώτες πληρωμές από την Ελλάδα, πρέπει να γίνουν από τις 6 Μαρτίου έως 8 Μαΐου, οι επόμενες από 12 Μαΐου έως 20 Ιουλίου και οι τελευταίες πληρωμές του έτους από 7 Αυγούστου έως 21 Δεκεμβρίου.

Η μεγαλύτερη δόση είναι ύψους 3 δισ. ευρώ, πρέπει να πληρωθεί στις 20 Αυγούστου και αφορά στην αποπληρωμή ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ.

Το πρόβλημα με τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας είναι επιτακτικό, καθώς αν δεν βρεθεί κάποια λύση, τότε στα μέσα Μαρτίου υπάρχει «τρύπα» 4 δισ. ευρώ. Συνολικά, τον Μάρτιο υπάρχουν υποχρεώσεις ύψους 7,27 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 4,6 δισ. ευρώ αφορούν σε λήξεις εντόκων γραμματίων, τα οποία θεωρητικά θα αναχρηματοδοτηθούν με νέες εκδόσεις εντόκων γραμματίων.

Αναλυτικά το ημερόγιο των ληξιπρόθεσμων οφελών έχει ως εξής:

• 6 Μαρτίου: Οφειλή σε ΔΝΤ ύψους 298.676,079 ευρώ
• 6 Μαρτίου: Οφειλή εντόκων γραμματίων 1.400.000 ευρώ
• 13 Μαρτίου: Οφειλή σε ΔΝΤ 336.010, 589 ευρώ
• 13 Μαρτίου: Οφειλή σε έντοκα γραμμάτια 1.600.000 ευρώ
• 16 Μαρτίου: Οφειλή σε ΔΝΤ 560.017,648 ευρώ
• 20 Μαρτίου: Οφειλή σε ΔΝΤ 336.010,589 ευρώ
• 20 Μαρτίου: Οφειλή εντόκων γραμματίων 1.600.000 ευρώ

Συνολικά, οι αποπληρωμές προς το ΔΝΤ το Μάρτιο ανέρχονται σε πόσο που ξεπερνά το 1,5 δισ. ευρώ. Οι υποχρεώσεις από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο ανέρχονται σε 4,33 δισ. ευρώ. Από 7 Αυγούστου έως 21 Δεκεμβρίου, πρέπει να πληρωθούν 7.361.733.340 ευρώ.

Η λύση στον γρίφο του χρηματοδοτικού κενού θα πρέπει να βρεθεί άμεσα, καθώς η κάλυψη των αναγκών δεν μπορεί να περιμένει μέχρι τα τέλη Απριλίου, όταν αναμένεται να εκταμιευθούν τα πρώτα χρήματα από τη δόση.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, υπολογίζουν μέρα με τη μέρα τα έσοδα και τις δαπάνες, ώστε να προλάβουν οποιοδήποτε ατύχημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι εάν δεν αλλάξει η αρνητική εικόνα στο μέτωπο των εσόδων, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα περιθώρια στενεύουν ιδιαίτερα στο τέλος του Μαρτίου.

Σόιμπλε: Τον λόγο έχει ο Αλέξης Τσίπρας

Στο μεταξύ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, δήλωσε ότι τον λόγο έχει ο κ. Τσίπρας, προειδοποιώντας ότι εάν η Ελλάδα δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της δεν θα υπάρξει καμία περαιτέρω βοήθεια αφού οι εταίροι περιμένουν από την ελληνική κυβέρνηση να τηρήσει τη συμφωνία.

Βαρουφάκης: «Προτεραιότητα η αποπληρωμή του ΔΝΤ»

Την ίδια στιγμή, με συνέντευξή του στο Assosiated Press ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης δηλώνει ότι η Ελλάδα θα δώσει προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους προς το ΔΝΤ, αλλά οι αποπληρωμές προς την ΕΚΤ αποτελούν διαφορετική κατηγορία και θα χρειαστούν συζητήσεις με τους δανειστές.

Επίσης, ο κ. Βαρουφάκης είπε πως η Αθήνα σκοπεύει να αρχίσει συζητήσεις με τους δανειστές πάνω στην αναδιάρθρωση για να γίνει βιώσιμο το χρέος, καθώς παράλληλα η κυβέρνηση εργάζεται πάνω στα μέτρα μεταρρυθμίσεων.

«Φυσικά και θα δώσουμε έμφαση στις αποπληρωμές προς το ΔΝΤ, δεν πρόκειται να αποτελέσουμε την πρώτη χώρα που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της προς το ΔΝΤ» τόνισε. «Θα βγάλουμε από τη μύγα ξίγκι (squeeze blood out of stone), αν χρειαστεί να το κάνουμε αυτό μόνοι μας, και θα το κάνουμε». Ωστόσο, σημείωσε ότι οι αποπληρωμές προς την ΕΚΤ είναι «σε διαφορετική κατηγορία και θα πρέπει να το καθορίσουμε αυτό σε συνεργασία με τους εταίρους μας και τους θεσμούς».

«Δεν πιστεύω ότι η ΕΚΤ θα δεχόταν καθυστέρηση, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να “πακετάρουμε” μια συμφωνία που καθιστά αυτές τις αποπληρωμές “εύγευστες” και λογικά εφικτές, στο πλαίσιο της συνολικής διαπραγμάτευσης γύρω από το ελληνικό χρέος» δήλωσε.

Πηγή

Στη σκιά του φόβου

Του Κώστα Βεργόπουλου*

Ο Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προσάπτει στην νέα ελληνική κυβέρνηση «έλλειμμα διαπραγματευτικής ικανότητος» κατά την διάρκεια των πρόσφατων διαπραγματεύσεων στο Eurogroup. Μπορεί η παρατήρηση να είναι ακριβής και η νεότευκτη ελληνική πλευρά να παραμένει όντως υπόλογη για έλλειμμα προπαρασκευής, σοβαρότητος και υπευθυνότητος. Ωστόσο, θα ήταν πληρέστερη και απείρως ακριβέστερη, εάν στις επισημάνσεις του συμπεριελάμβανε με τους κατάλληλους χαρακτηρισμούς και την ευρωπαϊκή πλευρά, κυρίως την γερμανική. Η χώρα που σήμερα ηγείται του ευρωπαϊκού εγχειρήματος εμφανίζει δραματικό έλλειμμα διαπραγματευτικής ικανότητος με εταίρους στο κοινό νόμισμα, κατά πολύ σοβαρότερο και κρισιμότερο από ό,τι η Ελλάδα.

Εάν το ζητούμενο στις σημερινές συνθήκες είναι η σταθερότητα της Ευρωζώνης στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομίας, δεν αρκεί να επιρρίπτονται μονομερώς ευθύνες, ακόμη και βάσιμες, στην ελληνική πλευρά, που δεν αποτελεί παρά ένα μικροσκοπικό 2,8% του ευρωπαϊκού συνόλου, ενώ παράλληλα αποσιωπιούνται αυτές, πολύ μεγαλύτερες και κατά πολύ καθοριστικότερες, των Ευρωπαίων εταίρων.

Εντυπωσιάζει η ελαφρότητα με την οποία διακινείται και επισείεται το ενδεχόμενο της ελληνικής εξόδου απο το ευρώ, ωσάν η ελληνική περίπτωση να ήταν η κύρια και αποκλειστική αιτία για την τρέχουσα αποσταθεροποίηση του ευρωπαϊκού νομίσματος και της αντίστοιχης οικονομικής περιοχής. Παρόμοια τοποθέτηση θα είχε κάποια βάση, εάν η Ευρωζώνη παρέμενε σε ανοδική πορεία με υψηλές επιδόσεις, ενώ η Ελλάδα σε καθοδική λόγω των «αμαρτημάτων» της. Όμως, δεν είναι αυτή η τρέχουσα περίπτωση. Εάν η Ελλάδα καταγράφει σήμερα πρωτοφανή απώλεια εθνικού εισοδήματος, σαρωτική ανεργία και διόγκωση του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ, οι υπόλοιποι εταίροι στο κοινό νόμισμα, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης, δεν εμφανίζουν θετικά επιτεύγματα, αλλά μόνον αρνητικά και επιδεινούμενα προς την αυτή με την χώρα μας κατεύθυνση, δηλαδή προς την ύφεση, την ανεργία και τον αποπληθωρισμό, που αποτελειώνει κάθε οικονομική δραστηριότητα. Η Ελλάδα ήταν και παραμένει μέχρι σήμερα στην κορυφή του ευρωπαϊκού παγόβουνου.

Παρά τις προσπάθειες των Γερμανών δανειστών να ενοχοποιούν αποκλειστικά την Ελλάδα και τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου για την ανησυχητική κατεύθυνση των ευρωπαϊκών πραγμάτων, ο υπόλοιπος κόσμος, κυρίως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Ιαπωνία και οι ανερχόμενες περιοχές του κόσμου, από το Βερολίνο, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη αξιώνουν άμεση αλλαγή οικονομικής πολιτικής, όχι από την Αθήνα. Οι επαναλαμβανόμενες αμερικανικές παρεμβάσεις των τελευταίων εβδομάδων την Γερμανία και την επιλογή της γενικευμένης λιτότητος έχουν φέρει σε δύσκολη θέση για το ελληνικό ζήτημα, όχι την Αθήνα ούτε τις ανακαμψιακές εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης.

Παρά το εκατέρωθεν επισειόμενο «έλλειμμα διαπραγματευτικής ικανότητος», η προσωρινή συμφωνία για 4μηνη παράταση επιτεύχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια επικυρώθηκε στις 24 από το Eurogroup. Ωστόσο, αυτό δεν συνοδεύθηκε από «άφεση αμαρτιών» ούτε από την μια πλευρά ούτε από την άλλη. Αντίθετα, το κλίμα στην Ευρωζώνη παραμένει όλο και βαρύτερο, όλο και πιο δηλητηριώδες, πράγμα που δεν αποσείει το έλλειμμα ορατότητος ακόμη και για το πιο άμεσο μέλλον. Αυτό όχι τόσο από ελληνικής πλευράς, που στα κάτω-κάτω βρίσκεται αμυνόμενη, όσο κυρίως από γερμανικής, που ενορχηστρώνει «πολεμικό κλίμα» εις βάρος τόσο της χώρας μας, όσο και των άλλων υπερχρεωμένων και εξίσου δυσπραγούντων οφειλετών του Νότου.

Πόσο «υγιές» διαπραγματευτικό κλίμα εγκαθίσταται στην Ευρωζώνη, όταν το Βαυαρικό σκέλος του κυβερνώντος κόμματος και ο Ζάιμπερτ, εκπρόσωπος της Μέρκελ, χαρακτηρίζουν ως «ένα ακόμη ελληνικό Δούρειο Ίππο» την συμφωνία που η χώρα τους μόλις αποδέχθηκε και προσυπέγραψε; Όταν η αυτή πλευρά διακηρύσσει ανοικτά ότι η αποβολή της Ελλάδος δεν θα είχε μεταδοτικές συνέπειες στην Ευρωζώνη και ότι τουναντίον αυτό θα την σταθεροποιούσε, πως να μην υπάρχει η εντύπωση ότι η διαπραγμάτευση μεταξύ υποτιθέμενων εταίρων φθάνει πλέον στην «κάννη των όπλων» και οι συναινέσεις αποσπώνται με το περίστροφο στον κρόταφο;

Όταν η πρόσφατη συμφωνία στο Eurogroup εμφανίζεται ως «ολοσχερής παράδοση» του Τσίπρα και ταυτόχρονα ο γερμανικός τύπος διογκώνει υπέρμετρα τις αντιδράσεις εναντίον της από το εσωτερικό της ελληνικής πλευράς, με τελικό συμπέρασμα την προεξοφλούμενη «ελληνική αναξιοπιστία» ως προς την τήρηση των συμφωνηθέντων, πόσο προάγεται το διαπραγματευτικό κλίμα στην Ευρωζώνη και πόσο αυτό υπονομεύεται, κυρίως από την χώρα που θεωρεί ότι δικαιούται να ηγείται αυτής ; Oταν ο υπουργός Σόιμπλε εκφράζει έναντι των Ελλήνων δημόσια δυσπιστία που δεν περιορίζεται στην σημερινή ελληνική κυβέρνηση, αλλά συμπεριλαμβάνει και κάθε προηγούμενη, όπως και το σύνολο της ιστορίας του ελληνικού λαού, αυτό άραγε προωθεί συνεταιρικό κλίμα ή μήπως κλίμα μέχρι θανάτου ανταγωνιστικό; Ουσιαστικά, μεγαλύτερη διεθνής αβεβαιότητα και ανασφάλεια για το μέλλον της Ευρωζώνης τροφοδοτείται με την διαβολή και την υπόθεση αναξιοπιστίας των Ελλήνων από την εποχή του Τρωϊκού Πολέμου, παρά με τις συγκεκριμένες και πραγματικές ελληνικές δυσκολίες, απειρία και ερασιτεχνισμούς της ελληνικής πλευράς που, με την προϋπόθεση φιλικού και συνεταιρικού κλίματος, θα περνούσαν διεθνώς σχεδόν απαρατήρητες.

Από τις στήλες της γερμανικής Die Zeit, ο Βιεννέζος πολιτικός αρθογράφος Ρόμπερτ Μίζικ, προερχόμενος από το περιβάλλον του πρώην καγκελάριου της Αυστρίας Μπρούνο Κραϊσκυ, επισημαίνει ότι η σημερινή Γερμανία έχει διαγράψει την λέξη «αλληλεγγύη» μεταξύ εταίρων, θεωρώντας την «αδιανόητη και αλλόκοτη σκέψη». Τρομοκρατεί τους Γερμανούς φορολογουμένους με την ιδέα ότι εάν η αλληλεγγύη ίσχυε, θα όφειλαν να προσφέρουν τα «λεφτάκια» τους στους «χρεωκοπημένους και ανεπρόκοπους» Έλληνες. Το δημόσιο κλίμα στη Γερμανία έχει τόσο δηλητηριασθεί εις βάρος των εταίρων της, προσθέτει ο ίδιος, ώστε όχι μόνον η αλληλεγγύη μοιάζει ουτοπική, αλλά έχει επίσης εξαφανισθεί κάθε οικονομική λογική. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ εταίρων, τονίζει, διεξάγονται «υπό την σκηνοθεσία των πιο βρώμικων παιχνιδιών» εις βάρος όσων αποκλίνουν από τις γερμανικές επιλογές, με την μορφή «τελεσιγράφων, εκβιασμών και διακίνηση απειλών, όπως θα άρμοζε σε παραμονές κήρυξης πολέμου». Το Eurogroup λειτουργεί σαν «συμμορία αναμορφωτηρίου», με τον ηγέτη να επιβάλλει κυρώσεις στα αδύναμα μέλη προς παραδειγματισμό των υπολοίπων, αλλά και για να επιβεβαιώνει με άγχος και καταστροφική για τους εταίρους αυταρέσκεια το ποιος έχει τον πρώτο λόγο και ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό στην Ευρώπη.

Για την απεμπλοκή από την κρίση, η Αμερική επέλεξε την αύξηση δαπανών και δημοσίων ελλειμμάτων μέχρι 12% του ΑΕΠ, η Βρετανία την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος της και την αυστηροποίηση των δημοσίων ελέγχων στις χρηματιστικές συναλλαγές, η Ιαπωνία την αύξηση αμοιβών των εργαζομένων. Και οι τρεις αυτές περιοχές εμφανίζουν σοβαρή αποκατάσταση της οικονομίας τους.

Στον αντίποδα αυτών, η Γερμανία επιλέγει και επιβάλλει σε ολόκληρη την Ευρωζώνη ως προτεραιότητα όλων των προτεραιοτήτων την δημοσιονομική εξυγίανση με συνέπεια τις περικοπές δαπανών και τον καταποντισμό κάθε ευρωπαϊκής οικονομίας. Ενώ οι Αμερικανοί ιθύνοντες και πλείστοι οικονομολόγοι της ανησυχούν όσον αφορά στην διατήρηση της ακεραιότητος και στην ανάκαμψη της Ευρωζώνης, η Γερμανία με ασυγχώρητη ελαφρότητα δεν ανησυχεί και διαβάλλει την αξιοπιστία των διαφωνούντων με αυτήν εταίρων της, ακόμη και όταν έρχονται σε τελική συμφωνία μαζί της, με αποκλειστικό γνώμονα το δικό της κύρος και όχι την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων.

Ωστόσο, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή και ό,τι εμφανίζεται προσωρινά ως βραχυχρόνιο όφελος για τον ισχυρό της ημέρας συχνά καταλήγει να αποδεικνύεται μακροχρόνια και δυσαναπλήρωτη απώλεια για όλους, ακόμη και για τον εμπνευστή της. Για την αξιοπιστία των μερών απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι μεταξύ τους συμφωνίες να προκύπτουν από ελεύθερη βούληση και όχι να εκμαιεύονται ως προϊόντα καταναγκασμού και φόβου.

*Ο Κώστας Βεργόπουλος είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII

Πηγή

Η Μινεσότα φορολόγησε τους πλούσιος και πέτυχε!

“Την επόμενη φορά που κάποιος υποστηρικτής του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου πει ή γράψει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης πως η φορολόγηση των πλουσίων και η αύξηση των μισθών “σκοτώνει” τις θέσεις εργασίας και την επιχειρηματικότητα, μπορείτε να στέλνετε αυτό το άρθρο”

Με το παραπάνω σχόλιο ξεκινάει το άρθρο του Κάρλ Γκίμπσον στην αμερικανικής Huffington Post για τα αποτελέσματα της πολιτικής του Μαρκ Ντέιτον, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2011 ανέλαβε κυβερνήτης της Μινεσότα (πληθυσμός 5,5 εκ.) με ελλειμματικό προϋπολογισμό ύψους 6,2 δις δολαρίων και ανεργία στο 7%. Ο προκάτοχός του, ο Τιμ Πόλεντι, υποψήφιος του Συντηρητικού Κόμματος, υπερηφανευόταν πως ποτέ δεν αύξηση του φόρους στις επιχειρήσεις. Το μόνο που είχε κάνει για να ενισχύσει τα έσοδα ήταν να αυξήσει τον φόρο στα τσιγάρα κατά 75 σεντ. Όσο για τις θέσεις εργασίας, από το 2003 έως το 2010, αυτές αυξήθηκαν μόλις κατά 6.200.

Στον αντίποδα ο Ντέιτον με την ανάληψη των καθηκόντων του αύξησε το φόρο εισοδήματος από 7,85% έως 9,85% για εισοδήματα πάνω από τις 150.000 δολάρια και για νοικοκυριά με εισόδημα άνω των 250.000 δολαρίων. Τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 2,1 δις. Επίσης συμφώνησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού στα 9,5 δολάρια την ώρα από το 2018 και προώθησε νόμο για μισθολογική ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Οι Ρεπουμπλικάνοι προεξοφλούσαν για την πολιτική του Ντέιτον: “Θα χαθούν θέσεις εργασίας. Μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις θα κλείσουν ή θα φύγουν”.

Τα αποτελέσματα…

Τελικά μέσα σε μια τετραετία, από το 2011 έως το 2015, οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 172.000, δηλαδή 165.800 θέσεις εργασίας περισσότερες από αυτές που είχε δημιουργήσει σε μια οκταετία ο Πολέντι. Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής εισοδήματος στη Μινεσότα είναι ο τέταρτος υψηλότερος στη χώρα, ωστόσο το ποσοστό ανεργίας είναι πλέον το πέμπτο χαμηλότερο στις ΗΠΑ με 3,6%. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της αρμόδιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας των ΗΠΑ, το έτος 2012-2013, το μέσο εισόδημα των κατοίκων της Μινεσότα ήταν κατά 10.000 υψηλότερο από το μέσο εισόδημα των αμερικανών. Σήμερα παραμένει ακόμη κατά 8.000 υψηλότερο από το μέσο αμερικανικό εισόδημα.

Μέχρι τα τέλη του 2013 η αύξηση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα ξεπέρασε τα επίπεδα προ κρίσης και η οικονομία της πολιτείας είναι η πέμπτη ταχύτερα αναπτυσσόμενη στις ΗΠΑ. Ακόμη η Μινεσότα, σύμφωνα με το Forbes, είναι η 9η φιλικότερη πολιτεία για τις επιχειρήσεις. Παρά την κινδυνολογία για αποχώρηση επιχειρήσεων και ενίσχυση της φοροδιαφυγής, 6.230 περισσότεροι κάτοικοι της Μινεσότα συμπεριελήφθησαν στα υψηλά εισοδήματα το 2013, μόλις ένα χρόνο μετά την αύξηση της φορολογίας. Τέλος από τον Ιανουάριο του 2015 η Μινεσότα έχει πλεόνασμα 1 δις δολάρια και ο Ντέιτον δεσμεύτηκε να επενδύσει πάνω από το 33% του πλεονάσματος στην εκπαίδευση για αναβάθμιση των δημόσιων σχολείων.

Το συμπέρασμα…

Ο λόγος που ο Ντέιτον άλλαξε ριζικά την οικονομία της Μινεσότα, μετατρέποντάς την σε μια από τις ισχυρότερες οικονομικά πολιτείες των ΗΠΑ βασίζεται στα απλά μαθηματικά, όπως αναφέρει ο Καρλ Γκίμπσον. Η αύξηση της φορολογίας σε αυτούς που μπορούν να πληρώσουν περισσότερα μετατρέπει το έλλειμμα σε πλεόνασμα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού αυξάνει το μέσο εισόδημα. Και σε μια περιοχή που η εκπαίδευση ενισχύεται και αποτελεί προτεραιότητα στον προϋπολογισμό και η οικονομική ανάπτυξη είναι από τις υψηλότερες στη χώρα, το μόνο λογικό για τις επιχειρήσεις είναι να παραμείνουν. Είναι επίσημο: Η οικονομική θεωρία “Trickle-down” (*η μη φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων για ανάπτυξη της οικονομίας) είναι ανοησία. Η Μινεσότα το αποδεικνύει μια και καλή. Αν πιστεύετε το αντίθετο κάνετε λάθος.

Πηγή

Διαβάστε ποιοί μας κουνάνε το δάκτυλο..Οι πιο υπερχρεωμένες χώρες του Κόσμου

Στις αρχές Φεβρουαρίου 2015 δόθηκε στη δημοσιότητα η Εκθεση του διεθνούς ομίλου συμβούλων επιχειρήσεωνMckinseyπου ασχολείται με το θέμα του χρέους 47 χωρών (22 πιο ανεπτυγμένες χώρες και 25 αναπτυσσόμενες).

Για καθεμιά απ’ αυτές τις χώρες αναφέρεται  (α) το δημόσιο χρέος, (β) το χρέος του χρηματοπιστωτικού τομέα (τράπεζες), (γ) το χρέος των επιχειρήσεων και (δ) το χρέος των νοικοκυριών. Το σύνολο αυτών των χρεών ορίζεται ως συνολικό χρέος κάθε χώρα.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Έκθεση προκάλεσε πάταγο στους επαΐοντες, αλλά «θάφτηκε» για το ευρύ κοινό (με τιμητική εξαίρεση τον Γιώργο Δελαστίκ που της αφιέρωσε ειδικό άρθρο στο «Εθνος», 11/2/2015, στο οποίο οφείλεται αυτό το σημείωμα).

Στην ιστοσελίδα http://www.mckinsey.com/insights υπάρχει το πλήρες κείμενο της Έκθεσης -136 σελίδες- και μια περίληψή της σε 22 σελίδες)

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: ΠΡΩΤΗ ΠΙΟ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΠΡΩΤΗ πιο υπερχρεωμένη χώρα στον κόσμο είναι ΟΛΛΑΝΔΙΑ.

• Το συνολικό της χρέος ανέρχεται στο 687% του ΑΕΠ (δηλαδή, επτά φορές το ΑΕΠ της).

• Το χρέος του ολλανδικών τραπεζών ανέρχεται στο 362% του ΑΕΠ.

• Το χρέος των ολλανδικών επιχειρήσεων ανέρχεται στο 127% του ΑΕΠ.

• Το χρέος των ολλανδικών νοικοκυριών ανέρχεται  στο 115% του ΑΕΠ.

Τα ολλανδικά νοικοκυριά είναι τα δεύτερα στον κόσμο από την άποψη του χρέους του.

(πρώτη από την άποψη του χρέους των νοικοκυριών είναι η Δανία, το χρέος ανέρχεται στο 129% του ΑΕΠ της χώρας).

ΙΡΛΑΝΔΙΑ: ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΙΟ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΗ πιο υπερχρεωμένη χώρα του κόσμου είναι ΙΡΛΑΝΔΙΑ

(η χώρα που προβάλλεται ως «υπόδειγμα» της εφαρμογής των γερμανικών μνημονίων και λιτότητας).

Το συνολικό χρέος της Ιρλανδίας ανέρχεται στο 680% του ΑΕΠ.

Το χρέος του χρηματοπιστωτικού τομέα της είναι ίσο με 291% του ΑΕΠ

(η διάσωσή του φόρτωσε στο κράτος και ένα δημόσιο χρέος ύψους 115% του ΑΕΠ).

ΔΑΝΙΑ: ΤΡΙΤΗ ΠΙΟ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το συνολικό χρέος της Δανίας(ως κράτος, τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά), ανέρχεται στο 538% του ΑΕΠ  (πάνω από 5 φορές το ΑΕΠ).

• Το χρέος των τραπεζών της Δανίας ανέρχεται στο 235% του ΑΕΠ.

• Το χρέος των νοικοκυριών της Δανίας ανέρχεται στο 129% του ΑΕΠ.

• Το δημόσιο χρέος της Δανίας ανέρχεται στο 60% του ΑΕΠ.

ΔΥΟ ΧΡΗΣΙΜΕΣ (ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ) ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1) Στον πίνακα της Έκθεσης McKinsey, η Ελλάδα(με συνολικό χρέος πολύ λιγότερο από το 300% του ΑΕΠ της) βρίσκεται ανάμεσα στιςΗΠΑ(με συνολικό χρέος το  269% του ΑΕΠ τους) και στη Γερμανίας(με συνολικό χρέος το 258% του ΑΕΠ της).

2) Όλες οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης χρωστούν περισσότερα από την Ελλάδα:

Χώρα	Συνολικό Χρέος
ΒΡΕΤΑΝΙΑ	435 % του ΑΕΠ
ΙΣΠΑΝΙΑ	402 % του ΑΕΠ
ΓΑΛΛΙΑ	374 % του ΑΕΠ
ΙΤΑΛΙΑ	335 % του ΑΕΠ

Ποιος κουνάει το δάκτυλο σε ποιόν;

Κλεάνθης Γρίβας

Δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη αντιμνημονιακή εφημ. ΤΟ ΧΩΝΙ (15/2/2015)

Θρίλερ στο Αιγαίο: Απίστευτη πρόκληση των Τούρκων – Έντονη αντίδραση της Αθήνας

Σε πορεία ραγδαίας επιδείνωσης κινούνται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με αποκλειστική ευθύνη της Άγκυρας, η οποία χθες εξέδωσε ΝΟΤΑΜ με την οποία δεσμεύει από αύριο 2 Μαρτίου μέχρι το τέλος του χρόνου(!), μια τεράστια έκταση, που αρχίζει από την Σκύρο και καταλήγει στην Λήμνο,«κόβοντας» το Αιγαίο στα δύο παραβιάζοντας κατάφωρα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο.

Ο σχεδιασμός αφορά την χρήση των συγκεκριμένων περιοχών ως πεδίο βολής, αλλά πρόκειται για πρωτοφανή περιστατικό ακόμη και για την γνωστή τουρκική προκλητικότητα, καθώς όπως επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, πρόκειται να καθολική αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας.

Στην Αθήνα δημιουργήθηκαν συνθήκες διπλωματικού συναγερμού και αποφασίστηκε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά να ακολουθηθεί μια εντελώς διαφορετική τακτική σε σχέση με το παρελθόν. Δηλαδή η Αθήνα μέσω συντονισμένης κίνησης και αφού ενεργοποίησε το Σαββατοκύριακο τις αναγκαίες διπλωματικές υπηρεσίες της χώρας στο εξωτερικό, προέβη σε εντονότατα διαβήματα στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον ICAO και τον ΟΗΕ , επισημαίνοντας ότι η Τουρκία:

1. Δεσμεύει εξ ολοκλήρου μια τεράστια περιοχή του ελληνικού FIR, όπου μόνο η Ελλάδα έχει δικαίωμα να εκδίδει ΝΟΤΑΜ

2. Συνήθως η Τουρκία δέσμευε περιοχές για μικρό χρονικό διάστημα, τώρα όμως ο χρονικός ορίζοντας, μέχρι τις 31-12- 2015 είναι πρωτοφανής.

3. Η χάραξη του πεδίου βολής αποκόπτει το βόρειο από το νότιο Αιγαίο

4. Η χάραξη επηρεάζει καθοριστικά τους αεροδιαδρόμους g-33 και N -130 δημιουργώντας προβλήματα ή και κινδύνους στις αερομεταφορές.

5. Η καταληκτική γραμμή χάραξης, δεν περνά μόνο από διεθνή εναέριο χώρο και διεθνή ύδατα, αλλά και από εθνικό εναέριο χώρο και εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά κυρίως συμπεριλαμβάνει έδαφος της Λήμνου. Πρακτικά αυτό σημαίνει απειλή πολέμου, γιατί αν δεν πρόκειται περί αβλεψίας των Τούρκων η απειλή είναι ιδιαζόντως μεγάλη. Γιατί θεωρητικά τμήμα του εδάφους, νοτιοανατολικά της Λήμνου , μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πεδίο βολής, για τα τουρκικά αεροσκάφη.

6. Παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο.

Αργά το απόγευμα του Σαββάτου και την Κυριακή, η ελληνική κυβέρνηση αντί να απαντήσει στην Άγκυρα και να απορρίψει το αίτημά της, κατήγγειλε ήδη την Τουρκία, με διαβήματα και επιστολές προς τον ΟΗΕ, τον ICAO και το ΝΑΤΟ .

Αργά την Κυριακή επιδόθηκε η απορριπτική απάντηση και στην Άγκυρα και μάλιστα σε υψηλούς τόνους, όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές.

Το περιστατικό αυτό, έρχεται λίγα μόνο 24ωρα από την παρέμβαση της Αγκυρας στο ιταλικό πλοίο Explora να ζητήσει την άδειά της προκειμένου να εκτελέσει έργο πόντισης οπτικών ινών νότια της Κρήτης, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αλλά και της αύξησης της δραστηριότητας της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στον εναέριο χώρο του Αιγαίου.

Η Αθήνα αναμένει τις τοποθετήσεις ξένων κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, ενώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται η αντίδραση του ΝΑΤΟ στο παρελθόν με την στάση του έχει ενοχλήσει την Αθήνα καθώς τηρεί ίσες αποστάσεις μεταξύ του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου.

Πηγή: kathimerini.gr

Ο Τσίπρας χρειάζεται να αντέξει ως το Φθινόπωρο

Του Μιχάλη Ψύλου

«Κατ` αρχήν θέλω να δηλώσω ότι δεν τρέφω καμιά συμπάθεια για τον ΣΥΡΙΖΑ» Με αυτά τα λόγια ξεκινά το άρθρο της στην πορτογαλική εφημερίδα Publico ηΤερέζα ντε Σοόυζα, μία από τις πιο σημαντικές δημοσιογραφικές «πένες» στην Πορτογαλία. «Αλλά αν τα πράγματα πάνε καλά στις επόμενες εβδομάδες, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει μεγάλη χρησιμότητα για την Ευρώπη. Ο πολιτικός αντίκτυπος της ελληνικής κρίσης θα είναι μεγάλος και στις κυβερνήσεις της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Και οι δύο αυτές κυβερνήσεις θα βρεθούν σε πολύ μειονεκτική θέση στις εκλογές αν πετύχει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα» γράφει η Τερέζα ντε Σόυζα, θέτοντας και το μεγάλο διακύβευμα: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν ταπεινωθεί» ,σε λίγους μήνες ο ευρωπαικός Νότος θα έχει αλλάξει ριζικά, καθώς τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία διεξάγονται εκλογές το φθινόπωρο,οι δεξιές κυβερνήσεις θα σαρωθούν και στην εξουσία θα ανέβουν πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στην γερμανική πολιτική της λιτότητας στην Ευρώπη.Αυτό είναι γνωστό στο ευρύ κοινό σε ότι αφορά την Ισπανία καθώς οι θέσεις του PODEMOS είναι πολύ κοντά δε εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μεγάλο βαθμό το ίδιο ισχύει όμως και στην Πορτογαλία όπου το Σοσιαλιστικό κόμμα ,που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, έχει αποτινάξει το φιλο-μνημονιακό παρελθόν του καταδικάζοντας και μάλιστα με σκληρό τρόπο την πολιτική της λιτότητας. Ο σοσιαλιστής βουλευτής Ζοζέ Γκαλάμπα κατέκρινε και μάλιστα έντονα την δεξιά υπουργό Οικονομικών της Πορτογαλίας ,Μαρία Λουίς Αλμπουκέρκ γιατί στη διάρκεια της τελευταίας κρίσιμης συνεδρίασης του Eurogroup «ενδιαφέρθηκε περισσότερο να υπερασπιστεί την πολιτική της λιτότητας αντί τα εθνικά συμφέροντα της Πορτογαλίας» . Όπως αποκάλυψε άλλωστε η γερμανική εφημερίδα Die Welt η υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας πίεσε προσωπικά τον Βόλφγκανκ Σόιμπλε να είναι σκληρός και να μην ενδώσει στα αιτήματα της Ελλάδας «Η Πορτογαλική Κυβέρνηση, αντί να υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον της Ευρώπης, έχει καταντήσει να υπερασπίζεται απλά το δικό της συμφέρον τα τελευταία τρία χρόνια με αποτέλεσμα ο μεγάλος χαμένος να είναι ο πορτογαλικός λαός» τόνισε ο σοσιαλιστής βουλευτής και πρόσθεσε: «Η κυβέρνηση της Πορτογαλίας στη διάρκεια όλης αυτής της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα ασχολήθηκε περισσότερο με την επιβολή λιτότητας στους Έλληνες,αντί να συνειδητοποιήσει ότι μια θετική διαπραγμάτευση για τους Έλληνες θα είχε επίσης ευνοικό αντίκτυπο για την Πορτογαλία και για την Ευρώπη»Όπως εξηγεί και ο ΓΓ του ΚΚ Πορτογαλίας ,Χερόνιμο ντε Σόουζα « η δεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας είναι πάντα ευθυγραμμισμένη με τις χειρότερες ευρωπαικές ντιρεκτίβες και την υποταγή στη Γερμανία» .

Οι Γερμανοί θέλουν να ταπεινώσουν τον Τσίπρα

Η ισπανική εφημερίδα El Pais σημειώνει ότι «Βερολίνο και ευρωπαίοι εταίροι έχουν δείξει το πιο αδιάλλακτο πρόσωπό τους έναντι της νέας ελληνικής κυβερνησης γιατί φοβούνται μια πολιτική επιδημία στην υπόλοιπη Ευρώπη αν Τσίπρας πετύχει… Αντί να φοβάται όμως τη …μόλυνση ,η Βόρεια Ευρώπη καλά θα κάνει να αποδεχτεί μια ελάφρυνση του χρέους σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια».

Οι Γερμανοί κωφεύουν όμως . Κάνουν πώς δεν καταλαβαίνουν ότι η πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών διατηρεί εχθρικά αισθήματα απέναντι στη Γερμανία, γιατί τη θεωρεί ως την κύρια υπαίτια για τα πρωτοφανή οικονομικά δεινά που υφίστανται οι λαοί .Γι’ αυτό αναπτύσσεται ραγδαία ο αντιγερμανισμός και όχι απλώς από «θυμό προς τους δανειστές». Η γερμανική εφημερίδα Die Welt εφημερίδα παραδέχεται ότι ο αντι-γερμανισμός δεν προέρχεται μόνο από την Αριστερά στην Ευρώπη, αλλά από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα .«Στην Ισπανία οι οπαδοί του κόμματος Podemos στις διαδηλώσεις φωνάζουν αντι-γερμανικά συνθήματα και κρατούν μαριονέτες με σβάστικα. Αλλά και στην Ιταλία σε άρθρα, προεκλογικές ομιλίες, αφίσες δεξιών και αριστερών κομμάτων η Άνγκελα Μέρκελ παρουσιάζεται συχνά ως Ναζί.’’Δεν θέλουμε τους Γερμανούς’’ ήταν το βασικό προεκλογικό σύνθημα του ιταλικού συντηρητικού Κόμματος των Αξιών στις τελευταίες ευρωεκλογές».

«Η Ευρώπη έχει δώσει τον καλύτερο εαυτό της για να ταπεινώσει τους Έλληνες» τονίζει χαρακτηριστικά ο οικονομολόγος Πολ ντε ΓκράουPaul De Grauwe . Αυτή είναι και η πεμπτουσία της γερμανικής Ευρώπης: Να ταπεινώσει ,να εξευτελίσει τον ΣΥΡΙΖΑ και την ελληνική κυβέρνηση ώστε να «πειστούν» οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης ότι η λιτότητα είναι μονόδρομος. Για αυτό πρέπει να μείνει όρθια και με σταθερές αντιμνημονιακές θέσεις η ελληνική κυβέρνηση ως το φθινόπωρο. Για να δοθεί ώθηση στις αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις σε Πορτογαλία και Ισπανία ώστε να κερδίσουν στις εκλογές και να υπάρξει έτσι πραγματικό μέτωπο του ευρωπαϊκού Νότου ενάντια στην γερμανοποίηση της Ευρώπης.Μέχρι τότε το Βερολίνο θα προσπαθεί με κάθε μέσο να ταπεινώνει την κυβέρνηση Τσίπρα. Στο ίδιο μήκος κύματος με τον δεξιό Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ,ο σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου,Μάρτιν Σούλτς σε συνέντευξή του στην El Pais προσπαθεί να λοιδορήσει την ελληνική κυβέρνηση: « Πολλά κόμματα στην Ευρωζώνη υπόσχονται : Ψηφίστε μας και εμείς θα αλλάξουμε τα πάντα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Σαφώς είναι δύσκολο να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους τους, ότι έχουν κάνει συμβιβασμούς.Η ελληνική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει ότι δεσμεύεται από τις δεσμεύσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων και αυτή είναι η βάση της οικονομικής μας στήριξης…Σε μια νομισματική ένωση, όλες οι χώρες χάνουν ένα μέρος της κυριαρχίας τους και αυτό απαιτεί δεσμεύσεις» .

Το μέλλον της Ευρώπης παίζεται στην Ελλάδα

«Με μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση να αντιτίθεται στις βάναυσες πολιτικές λιτότητας της τρόικα, η Ελλάδα βρίσκει μόνη της – όπως η Ισπανία το 1936» σημειώνει ο ισπανός συγγραφέας Πέδρο Λουίς Ανγκόστο ( Pedro Luis Angosto). «Αν θέλουμε να αποτρέψουμε τους εχθρούς της δημοκρατίας που τώρα κυβερνούν τον κόσμο από το να κάνουν με την Ελλάδα και την Ευρώπη ότι έκαναν το 1939, πρέπει να στηρίξουμε αποφασιστικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ελληνικό λαό .Το μέλλον σας, το δικό μας και το μέλλον του καθενός παίζεται σήμερα στην Ελλάδα» τονίζει ο ισπανός συγγραφέας.

Η ιστορία έχει να παραθέσει άλλωστε πολλά παραδείγματα που δείχνουν ότι κάθε φορά επιτυγχάνεται μια προοδευτική περίοδος ,η αντίδραση προσπαθεί να ανατρέψει την κατάσταση και να την επαναφέρει στο σημείο εκκίνησης. «Ο κόσμος πήγε μπροστά με την Γαλλική Επανάσταση, αλλά μόλις ο Ναπολέων ηττήθηκε ,η Γαλλία έπεσε στα νύχια της Ιεράς Συμμαχίας. Στη Ρωσία επίσης ,η Οκτωβριανή Επανάσταση άνοιξε ένα παράθυρο ελπίδας αλλά οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αντέδρασαν σκληρά και η επανάσταση υπέστη μακροπρόθεσμα ήττα. Στην Ισπανία ,το πραξικόπημα της 17ης Ιουλίου 1936 έγινε σε συνεργασία του δικτάτορα Φράνκο με τον Μουσολίνι,όπως αποκαλύφθηκε από επίσημα έγγραφα της εποχής. Αποτέλεσμα ; αυτό που συνέβη τότε στην Ισπανία ήταν μόνο η αρχή για αυτό που συνέβη με τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο στην Ευρώπη.

Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί τηρουμένων των αναλογιών και για την Ευρώπη, που αναδύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με ένα κράτος πρόνοιας, το οποίο στις μέρες μας εξαρθρώνεται από ένα ολιγαρχικό πολίτευμα στην υπηρεσία των αγορών» λέει ο Πέδρο Λουίς Ανγκόστο.

Πηγή : Περιοδικό Επίκαιρα