Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015

Ώρα για έργα, όχι για λόγια


Του Σταύρου Χρηστακόπουλου

Όταν η κυβέρνηση Τσίπρα συμφωνούσε με τους δανειστές της Ελλάδας στη βάση του κειμένου Βαρουφάκη στο Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, ήταν προφανές ότι η «δημιουργική ασάφεια» εκείνου του κειμένου δεν σήμαινε πως η Ελλάδα έμπαινε αυτομάτως σε μια νέα εποχή.

♦  Ο ενδιάμεσος χρόνος των τεσσάρων μηνών – όπως και αν τον ονομάσουμε – σήμαινε πολύ λιγότερα από όσα θα ήθελε σε ιδανικές συνθήκες η ελληνική κυβέρνηση.
♦  Ο χρόνος αυτός συμφωνήθηκε να αξιοποιηθεί ώστε η κυβέρνηση να εμφανίσει μια συγκροτημένη και τιμολογημένη πρόταση, η οποία θα αποτελούσε το εξιτήριο από το μνημόνιο και το εισιτήριο στην επόμενη μεσοπρόθεσμη συμφωνία.
♦  Ο όρος τρόικα μπορεί να απαλείφθηκε – και να επανέρχεται σποραδικά, όταν ο Σόιμπλε έχει τα νεύρα του –, αλλά οι θεσμοί που τη συγκροτούσαν θα παρέμεναν ως επιτηρητές, αλλά και ως αξιολογητές του κυβερνητικού έργου.
♦  Το κείμενο Βαρουφάκη και η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου εμπεριέχουν δεσμεύσεις μεταρρυθμίσεων. Μπορεί η κυβέρνηση να αναλώνεται στην προσπάθεια να απαντήσει στους επικριτές της ότι το μνημόνιο δεν παρατάθηκε, ωστόσο οι δημοσιονομικοί περιορισμοί και κανόνες διατηρούν ακέραιο τον ρόλο των... «θεσμών».
Σε αυτό το περιβάλλον ο πρωθυπουργός την περασμένη εβδομάδα είπε ότι η κυβέρνησή του θα κριθεί από το έργο της – μια διαπίστωση που αφορά πρωτίστως το τετράμηνο και εν συνεχεία το σύνολο της κυβερνητικής θητείας. Παρότρυνε μάλιστα τους υπουργούς του για «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά».
Ρεαλιστική η διαπίστωση, ωστόσο το έργο του τετραμήνου δεν θα κριθεί μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και εκτός αυτής. Στη βάση μάλιστα αυτού του έργου η κυβέρνηση θα κερδίσει ή θα απολέσει «όπλα» εν όψει της επόμενης διαπραγμάτευσης, η οποία θα αποβεί καθοριστική για το μέλλον και της χώρας και της κυβέρνησης.

Διεθνής πίεση

Το πρώτο – και το ισχυρότερο – μέσο πίεσης στα χέρια των δανειστών και των θεσμών τους είναι η χρηματοδότηση του χρέους, δεδομένου ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες της κυβέρνησης για τον Μάρτιο υπολογίζονται σε 7 δισ. ευρώ (3,2 δισ. προς ΔΝΤ και πληρωμές ομολόγων σε εξωχώριους ομολογιούχους και 3,8 δισ. σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου). Έχει καταστεί σαφές ότι η χρηματοδότηση θα προκύψει με αντάλλαγμα μεταρρυθμίσεις. Έχει επίσης καταστεί σαφές ότι η επιτυχής έξοδος από το μνημόνιο είναι το θεμέλιο για μια νέα ευνοϊκότερη συμφωνία.
1 Ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ φρόντισε να προειδοποιήσει μέσω των «Financial Times» ότι ο μόνος πιθανός τρόπος να ανοίξει η κάνουλα της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης είναι η υλοποίηση συμφωνηθεισών μεταρρυθμίσεων:
«Το μήνυμά μου στους Έλληνες είναι: Προσπαθήστε να ξεκινήσετε το πρόγραμμα πριν τελειώσει η συνολική επαναδιαπραγμάτευση. Υπάρχουν στοιχεία που μπορείτε να ξεκινήσετε να κάνετε σήμερα. Αν τα κάνετε, τότε κάποια στιγμή στον Μάρτιο, ενδεχομένως, θα μπορεί να γίνει μία πρώτη εκταμίευση. Αλλά αυτό θα απαιτούσε πρόοδο και όχι μόνο προθέσεις».
2 Για την πλευρά της Κομισιόν η εκπρόσωπός της Μίνα Αντρέεβα έχει ήδη δηλώσει: «Δεν είναι ο ρόλος μας να σχολιάζουμε δηλώσεις, αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και η τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο της συμφωνίας του Eurogroup».
3 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από την πλευρά της, αποκλείει προς το παρόν το ενδεχόμενο να διευρύνει το όριο των 15 δισ. ευρώ για τις εκδόσεις εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς δεν επιτρέπει μέχρι στιγμής στις ελληνικές τράπεζες να χρηματοδοτήσουν περαιτέρω το κράτος. Οι τράπεζες δεν μπορούν να παραβούν αυτήν την εντολή, ενώ, όπως λένε στελέχη τους, ακόμη και αν δινόταν το ελεύθερο από την ΕΚΤ, είναι αμφίβολο αν οι τράπεζες θα διέθεταν τη ρευστότητα για να καλύψουν νέα έντοκα. Συνεπώς η μόνη λύση που διαθέτουν είναι η μετακύλιση των λήξεων του Μαρτίου.
Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποίησε; «Προτού καταβληθούν περαιτέρω κεφάλαια, η Αθήνα θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει υλοποιήσει τους συμφωνημένους όρους». Και συμπλήρωσε: «Εάν ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών δηλώσει ότι η συμφωνία του Eurogroup με την Ελλάδα είναι ασαφής, θα σημαίνει ότι το κάνει γνωρίζοντας ότι είναι λάθος».
Ακόμη, απαντώντας σε δηλώσεις του Γιάνη Βαρουφάκη στο Asso-ciated Press για θέματα «προτεραιοτήτων» στην αποπληρωμή του χρέους, δήλωσε αυτές τις μέρες: «Αν (σ.σ.: ο Βαρουφάκης) δεν κάνει την πρώτη αποπληρωμή έγκαιρα, τότε θα πρόκειται για το λεγόμενο πιστωτικό γεγονός, και δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του και να φέρω την ευθύνη για όσα θα συνέβαιναν σε αυτή την περίπτωση στην Ελλάδα».

Τρεις σκόπελοι

Υπό το βάρος της πίεσης των δανειστών, η κυβέρνηση καλείται να ανταποκριθεί υλοποιώντας δεσμεύσεις – με νόμους – που βασίζονται στη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Εδώ αρχίζουν τα προβλήματα:
♦ Ο πρώτος σκόπελος είναι η υιοθέτηση – όπως η ίδια έχει συμφωνήσει στο Eurogroup – μόνο μέτρων που δεν έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη δημοσιονομική εικόνα της χώρας. Ήδη για τον λόγο αυτόν έχει αρχίσει η προσπάθεια είτε για ψαλίδισμα προεκλογικών εξαγγελιών είτε για χρονική κατάτμηση ή μετακύλισή τους.
♦ Ο δεύτερος σκόπελος είναι η δραματική υστέρηση των δημοσίων εσόδων κατά 2 δισ. ευρώ τους δύο πρώτους μήνες, αλλά και η προβολή των απωλειών αυτών στους ετήσιους λογαριασμούς του κράτους. Στη λήξη της ενδιάμεσης τετράμηνης περιόδου η κυβέρνηση, αν τα ταμεία παραμείνουν άδεια, κινδυνεύει να βρεθεί διαπραγματευτικά αποδυναμωμένη. Ένα γεμάτο ταμείο μπορεί να προσφέρει επιχειρήματα ώστε να αποφευχθούν πολλές παραχωρήσεις, είτε εισπρακτικού είτε άλλου είδους. Δυστυχώς τα εμπόδια θα είναι πολλά σε αυτήν την προσπάθεια (ρεπορτάζ στις σελίδες 8-9).
♦ Ο τρίτος σκόπελος είναι η διαπίστωση ότι προεκλογικά η χρηματοδότηση του προγράμματος ανακούφισης είχε στηριχθεί σε μέτρα κατά της φοροδιαφυγής και του μαύρου χρήματος, τα οποία ενδεχομένως θα χρειαστούν χρόνο για να αποδώσουν. Είναι ακόμη ασαφές το πώς θα καλυφθεί το κενό στις κρατικές εισπράξεις.

Άοπλη κυβέρνηση

Το προφανές, κατόπιν αυτών, είναι ότι η κυβέρνηση πιέζεται ταυτοχρόνως από τρεις αυτόνομους, αλλά αλληλοσυμπληρούμενους παράγοντες:
♦ Διεθνώς, στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, από τους δανειστές και επιτηρητές, οι οποίοι περιμένουν στη γωνία να αξιολογήσουν την κυβέρνηση επί τη βάσει αποτελεσμάτων – ένα στοιχείο το οποίο δεν μπορούν να κρύψουν ούτε οι «δημιουργικά ασαφείς» διατυπώσεις της συμφωνίας στο Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου.
♦ Στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο από τις εσωκομματικές αντιδράσεις επί της συμφωνίας στο Eurogroup (ρεπορτάζ στη σελίδα 7) και τις τεράστιες ανάγκες ανταπόκρισης στο κυβερνητικό της καθήκον.
♦ Στην οικονομία από τις αδήριτες δημοσιονομικές και χρηματοδοτικές ανάγκες και τη σημαντική απώλεια εσόδων με το «καλημέρα».
Έναντι των τριών αυτών πιέσεων η κυβέρνηση έως αυτή την ώρα δεν έχει αντιτάξει τα όπλα που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις πολύ μεγάλες δυσκολίες: τη σκληρή και συστηματική προγραμματική δουλειά, την ετοιμότητα για τεκμηρίωση των προτάσεών της και την προετοιμασία για την αντιμετώπιση του εσωτερικού μετώπου.
Ας προσπαθήσουμε να περιγράψουμε τις «παιδικές ασθένειες» μιας τόσο νέας κυβέρνησης – και τώρα είναι μάλλον η κατάλληλη ώρα, πριν εξελιχθούν σε γάγγραινα –, αλλά μακριά από τον πειρασμό να υποδείξουμε πολιτική, αφού κάτι τέτοιο θα ήταν και άστοχο και επικίνδυνο.



Έλλειψη προετοιμασίας

Ο ΣΥΡΙΖΑ – το κόμμα - κορμός της κυβέρνησης – δεν φαίνεται να έχει προετοιμαστεί επαρκώς στο προγραμματικό πεδίο. Αυτό είναι προφανές τόσο από την αναντιστοιχία μεταξύ υπουργικών εξαγγελιών και προτάσεων προς τους δανειστές όσο και από το ότι η υποχώρηση της κυβέρνησης από προγραμματικές δεσμεύσεις – αναμενόμενη σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης με αντίπαλο υπέρτερο – δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη, κυρίως στο κόμμα.
Η άποψη ότι «θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας ανεξαρτήτως της διαπραγμάτευσης» είναι εκ των πραγμάτων ανεδαφική, όπως άλλωστε αποτυπώνεται και στο κείμενο της συμφωνίας του Eurogroup, ενώ αυτό θα γίνεται ευκρινέστερο όσο προχωρεί η διαδικασία του τετραμήνου και, ακόμη περισσότερο, όσο θα πλησιάζουμε στη συμφωνία για το επόμενο «πακέτο». Συνεπώς μάλλον θα έπρεπε να είναι έτοιμο και το σημείο υποχώρησης – και μάλιστα τιμολογημένο, στον βαθμό που οι δανειστές συζητούν μόνο με τέτοιους όρους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του ΕΝΦΙΑ, ο οποίος – όπως άφησε ο Βαρουφάκης να εννοηθεί – ενδέχεται να παραμείνει επειδή, υπό το βάρος των απωλειών στα έσοδα, ίσως η κυβέρνηση δεν θα αναλάβει ακόμη το ρίσκο για μια βέβαιη απώλεια άνω του 1 δισ. ευρώ με αβέβαιο τον τρόπο κάλυψής της.
Άλλο παράδειγμα είναι ο ΦΠΑ, για τον οποίο οι παλινωδίες εκ μέρους του υπουργού Οικονομικών είναι πλέον καθημερινές, ένα φαινόμενο που παρατηρείται και σε άλλα σοβαρά ζητήματα, όπως η πιθανότητα επιβολής έκτακτου φόρου. Αυτή η χωρίς αρχές και πλαίσιο συζήτηση, εκτός του ότι παράγει επικοινωνιακό χάος, δείχνει ότι η κυβέρνηση πελαγοδρομεί.

Κοκορομαχίες

Χωρίς να θέλουμε να παραστήσουμε τους... ειδικούς σε θέματα διαπραγμάτευσης, είναι καταφανώς ζημιογόνος η διαρκής κοκορομαχία με ξένους παράγοντες χωρίς πραγματικό αντικείμενο. Αν κάποιος παρατηρήσει τις δηλώσεις ξένων παραγόντων, θα διαπιστώσει ότι σε πολλές περιπτώσεις – χαρακτηριστικές αυτές του EFSF και ενίοτε ξένων κυβερνήσεων – οι δηλώσεις τους δεν είναι πρωτογενείς, αλλά έρχονται σε απάντηση δηλώσεων Ελλήνων κυβερνητικών.
Αυτό το επικοινωνιακό χάος, ύστερα από μια συμφωνία ευνοϊκή για τους σχεδιασμούς της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αφήνει περιθώρια για διεκδίκηση και άλλων πραγμάτων στην πορεία, μόνο ζημιά θα μπορούσε να επιφέρει – για οφέλη δεν μπορεί καν να γίνεται συζήτηση. Και μένουμε εδώ προς το παρόν, λόγω κρισιμότητας της διαπραγμάτευσης...

Τηλεδιακυβέρνηση!

Στο μέτωπο της διακυβέρνησης η κατάσταση είναι επιεικώς οικτρή:
♦ Γενικοί γραμματείς που ακόμη λείπουν από τα υπουργεία,
♦ υπουργικές αρμοδιότητες που δεν έχουν ακόμη καθοριστεί,
♦ υπουργοί που ακόμη δεν έχουν... ορκιστεί,
♦ υπουργοί που ακόμη νομίζουν ότι βρίσκονται στην προεκλογική περίοδο,
♦ υπουργεία που ακόμη υπολειτουργούν, με μόνιμα στελέχη που... ψάχνονται,
♦ διοικητικά στελέχη που ακόμη λείπουν από τον κρατικό μηχανισμό,
♦ πολυγλωσσία,
♦ κόντρες μεταξύ υπουργών,
● δηλώσεις αναρμόδιων για σοβαρά ζητήματα.
Η μισή κυβέρνηση βρίσκεται κάθε μέρα στα κανάλια αντί στα γραφεία και να δουλεύει. Κάθε εκπομπή έχει παρόντα από έναν υπουργό, ο οποίος πιέζεται από τους δημοσιογράφους να δώσει μια «είδηση» που θα «παίξει», με αποτέλεσμα ο καθένας να λέει ό,τι του κατέβει – το ίδιο συμβαίνει και με κομματικά στελέχη που μπαίνουν στα χωράφια υπουργών δημιουργώντας ένα εντελώς αντιπαραγωγικό χάος.

Εσωτερικό μέτωπο

Η Ελλάδα είναι μια χώρα πρακτικά ακυβέρνητη ολόκληρο το 2014 λόγω υπερβολικά παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. Αν αυτό συνεχιστεί και με τη νυν κυβέρνηση, η ευρύτατη λαϊκή στήριξη ενδέχεται να χαθεί πρόωρα. Ακόμη μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος αν η κυβέρνηση υποχρεωθεί στην πορεία να λάβει δύσκολες αποφάσεις ελλείψει διαπραγματευτικής ισχύος. Ένας κρίσιμος παράγοντας σταθεροποίησης ή αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης θα είναι η επικοινωνία και η σχέση κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ.
Η απότομη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα – «βίαιη ενηλικίωση» την αποκαλούν εύστοχα πολλοί στην Κουμουνδούρου – δεν γίνεται με αλεξίπτωτο. Αντιθέτως οι κόντρες και οι διαφωνίες είναι συνεχείς: πότε για τη συμφωνία, πότε για τη στρατηγική και την τακτική στη διαπραγμάτευση, πότε για τις έμπρακτες υποχωρήσεις από το πρόγραμμα. Αυτές οι κόντρες όμως δεν περιορίζονται στο κόμμα, αλλά αντανακλώνται και στην κυβέρνηση, ανάλογα με την ιδεολογική ταυτότητα των υπουργών.
Πολλοί λένε – δικαιολογημένα για τους γνωρίζοντες – ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με διαφορετική κουλτούρα από τα αστικά κόμματα σε όσα αφορούν τις διαφωνίες, την ελεύθερη έκφραση γνώμης και τη δυνατότητα συνθέσεων.
♦ Ορθόν, όταν πρόκειται για το κόμμα, όπου οι διαφωνούντες μπορούν να πάνε μαζί στην ταβέρνα ύστερα από μια συγκρουσιακή συνεδρίαση.
♦ Λάθος, όταν πρόκειται για κυβέρνηση η οποία εκλήθη να διεκδικήσει, να επιτύχει και να διαχειριστεί τη μετάβαση της χώρας από τα μνημόνια σε μια νέα σχέση με την ευρωζώνη και στην προσπάθειά της αυτή έχει απέναντί της σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη, με δύσκολες και λίγες συμμαχίες και πολλές – ενίοτε σκληρές – αντιπαλότητες. Κυρίως με την πανίσχυρη Γερμανία απέναντι.
Όσα δεν συμφωνήθηκαν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, όσα δεν σχεδιάστηκαν όταν έπρεπε δεν είναι εύκολο να συμφωνηθούν και να σχεδιαστούν εκ των υστέρων. Οι λόγοι των υστερήσεων, των υποχωρήσεων και των μετέπειτα συγκρούσεων είναι πολλοί – και όχι της παρούσης. Όμως και η ανάγκη να βρουν κοινό βηματισμό είναι επείγουσα και απόλυτης προτεραιότητας. Όχι για να επιβιώσουν οι ίδιοι ως στελέχη ή ως κόμμα, αλλά για να μην βουλιάξει η χώρα.
Μπορεί στη διακυβέρνηση να είναι ακόμη άπειροι, αλλά στην τέχνη των συμβιβασμών μεταξύ τους είναι ιδιαιτέρως έμπειροι οι περισσότεροι από αυτούς. Ας την ασκήσουν όσο είναι καιρός. Σε πρώτη φάση, βεβαίως, μεταξύ τους, αφού αυτό προέχει. Ίσως έτσι εμφανιστούν πιο δυνατοί έναντι των δανειστών. Παρά τις διαφωνίες τους...



Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Bullying - Η Ελλάδα στις πρώτες 4 χώρες με αυξημένα περιστατικά


Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Σχολικού Εκφοβισμού η σημερινή 6 Μαρτίου. Όπως είναι ευρέως γνωστή, Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Bullying.
Το Bullying αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα που στην Ελλάδα λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Μάλιστα η χώρα μας βρίσκεται στις πρώτες τέσσερις θέσεις με τα υψηλότερα ποσοστά μαθητών που εμπλέκονται σε περιστατικά bullying μαζί με τη Λιθουανία, την Εσθονία και τη Λετονία.
Σύμφωνα με έρευνα του Χαμόγελου του Παιδιού στο πλαίσιο του 1ου Επιστημονικού Συνεδρίου κατά του Σχολικού Εκφοβισμού (2014), το 6,3% των εφήβων στην Ελλάδα έχει δεχτεί διαδικτυακό εκφοβισμό σε διάστημα τεσσάρων μηνών και το 3,6% δηλώνει ότι έγινε δράστης.
Το 42% των εκπαιδευτικών πιστεύει ότι τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας και παραβατικότητας υποβαθμίζονται ή αποσιωπώνται και μόνο 1 στα 10 παιδιά που βιώνουν κάποια μορφή βίας λαμβάνουν υποστήριξη στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, δεν υπάρχει συστηματική αύξηση του διαδικτυακού εκφοβισμού (cyber bullying), με τις παραδοσιακές μορφές εκφοβισμού να παραμένουν οι πιο συχνές μορφές παρά την αντίθετη κοινή πεποίθηση.
Το 55% των παιδιών στην Ευρώπη που έχουν εκφοβιστεί υποστηρίζουν ότι ως συνέπεια βιώνουν συμπτώματα κατάθλιψης με περισσότερο από το 1/3 των παιδιών να υποστηρίζει ότι έκανε κακό στον εαυτό του ή σκέφτηκε να αυτοκτονήσει.
Το 34% των ενηλίκων θεωρούν το bullying ως μια φυσιολογική πτυχή της ανάπτυξης ενός παιδιού.
Το 28% των μαθητών 6-12 ετών στις ΗΠΑ έχουν υποστεί εκφοβισμό, ενώ το 70,6% των μαθητών δηλώνουν πως έχουν δει περιστατικά bullying στο σχολείο τους. Μόνο σε ποσοστό 20% - 30% των μαθητών που υφίστανται bullying ενημερώνουν κάποιον ενήλικα.
Περισσότερες από δύο ώρες διδακτικού χρόνου καλούνται να αφιερώσουν σήμερα όλα τα σχολεία της χώρας με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών σε θέματα βίας, σύμφωνα με εγκύκλιο του αναπληρωτή Τάσου Κουράκη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού, καλούνται όλες οι σχολικές μονάδες της χώρας να αφιερώσουν χρόνο (δύο ή περισσότερες διδακτικές ώρες με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων) σε δράσεις – συζητήσεις – εκδηλώσεις (π.χ. βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, εικαστικά εργαστήρια, διαδραστικές ομιλίες, βιωματικά σεμινάρια κ.ά.) με στόχο την ευαισθητοποίηση σε θέματα βίας και σχολικού εκφοβισμού.
«Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Η ημέρα αυτή αποτελεί μια αφορμή για τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς όλων των σχολικών μονάδων της χώρας να ανταλλάξουν σκέψεις, ιδέες και εμπειρίες, να ενημερωθούν ή και να προτείνουν τρόπους για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην εγκύκλιο του Τάσου Κουράκη.
«Με αφορμή την ημέρα αυτή, καλούνται οι Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπ/σης σε συνεργασία με τους Συντονιστές Δράσεων Πρόληψης και τους Προϊσταμένους Επιστημονικής & Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Π.Ε. και Δ.Ε. να δώσουν σχετικές οδηγίες και κατευθύνσεις προς τους Σχολικούς Συμβούλους, τους Διευθυντές Εκπαίδευσης, τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων όλης της χώρας, ώστε να συμβάλουν ενεργά στην αποτελεσματική προετοιμασία και υλοποίηση δράσεων με στόχο την πρόληψη και την αντιμετώπιση φαινομένων σχολικής βίας και εκφοβισμού», σημειώνεται.


Ο μεγάλος εκβιασμός της ΕΚΤ και ο «τιμωρός» κύριος Ντράγκι


Δηλώνει «μη πολιτικός» και άτεγκτος τραπεζίτης, ομνύει στην ευλαβική τήρηση της ανεξαρτησίας της ΕΚΤ και… εύχεται να ξαναρχίσει η χρηματοδότηση της Ελλάδα εφ’όσον πληρούνται οι διαδικασίες». Ατυχώς, ο “by the book” κύριος Ντράγκι δεν είναι τίποτα απ’ όλα αυτά: Είναι, ντε φάκτο πλέον, ο τιμωρός που ανέλαβε να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε απόλυτο όχημα εκβιασμού της Ελλάδας στην προαποφασισμένη, πολιτική επιχείρηση χρηματοδοτικής ασφυξίας. Της Νικόλ Λειβαδάρη
Ο Μάριο Ντράγκι, από την Δευτέρα, ξεκινά την περίφημη ποσοτική χαλάρωση - αρχίζει να κόβει φθηνό χρήμα και μοιράζει 1 τρισεκατομμύριο ευρώ στις χώρες της ευρωζώνης, όχι όμως και στην Ελλάδα. «Η ΕΚΤ είναι ένα ίδρυμα που βασίζεται σε κανονισμούς, δεν είναι πολιτικός θεσμός», είπε αιτιολογώντας, by the book πάντοτε, την εξαίρεση. Δεν είπε όμως τίποτε για τις, «φωτογραφικές» και πολιτικές, αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας που κλείνουν όλες τις πιστωτικές στρόφιγγες και αποκλείουν την Ελλάδα από κάθε – εναλλακτική και μη – πηγή χρηματοδότησης.
Ο κύριος Ντράγκι είπε ότι η Ελλάδα αποκλείεται από την ποσοτική χαλάρωση (QE) διότι δεν έχει κλείσει η αξιολόγησή, διότι τα ομόλογά της δεν είναι αποδεκτά ως ενέχυρα και διότι έχει υπερβεί το όριο του 33% στις αγορές κρατικών χρεογράφων που μπορεί να κάνει η κεντρική τράπεζα από κάθε χώρα.
Δεν είπε όμως ότι ο αποκλεισμός της Ελλάδας, δια του ορίου του 33%, ήταν δική του, πολιτική εφεύρεση. Αυτό το όριο δεν υπήρχε, ορίστηκε από τον ίδιο προεκλογικά και «φωτογραφικά», ειδικά για την Ελλάδα. Δεν αφορά καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης και τέθηκε αποκλειστικά για να μην αγοράσει η ΕΚΤ ελληνικά ομόλογα τουλάχιστον έως το καλοκαίρι– έως ότου, δηλαδή, εξοφλήσει η Αθήνα ομόλογα 8,7 δις που ήδη έχει στα χέρια της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μόνον τότε θα δημιουργηθεί χώρος για να μπει και η χώρα μας στο QE, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει ολοκληρωθεί και η «μνημονιακή» αξιολόγηση.

Ο κύριος Ντράγκι είπε χθες ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί ακόμη τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα διότι προηγουμένως πρέπει να «τεθεί σε εφαρμογή η διαδικασία που θα δείχνει επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης».
Δεν είπε, όμως, ότι αυτή η «διαδικασία» τέθηκε ήδη σε ισχύ με την συμφωνία του Eurogroup - μια καθαρή συμφωνία πολιτικής διαπραγμάτευσης με τους εταίρους. Την οποία διακαώς ζητούσε ο κ. Ντράγκι όταν έκανε την ιστορική νυχτερινή… έφοδο της 4ης Φεβρουαρίου κόβοντας τις εγγυήσεις χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών.
Ο κ. Ντράγκι είπε χθες ότι η ΕΚΤ «είναι η κεντρική τράπεζα της Ελλάδας» κι έχει στηρίξει την Αθήνα αυξάνοντας το τελευταίο δίμηνο τον δανεισμό προς τη χώρα μας, κυρίως μέσω του ELA, στα 100 δις ευρώ και στο υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κρατών της ευρωζώνης.
Δεν είπε, όμως, ότι στις αρχές του 2012 αυτός ο ίδιος δανεισμός προς τη χώρα μας, μόνον μέσω του ELA, είχε φθάσει στα 120 δις ευρώ.
Eίπε ακόμη ο κ. Ντράγκι πως δεν μπορεί να δώσει το «πράσινο φως» για αυξημένες πωλήσεις ενόκτων γραμματίων διότι «η ΕΚΤ δεν μπορεί να χρηματοδοτεί τις τράπεζες για να χρηματοδοτούν κυβερνήσεις».
Δεν είπε, όμως, ότι επίσης το 2012, ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις και με ακόμη πιο οξύ το πρόβλημα ρευστότητας, η ΕΚΤ είχε δώσει «χρήματα στις τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν κυβερνήσεις» αυξάνοντας το πλαφόν στα έντοκα. Ενδεχομένως διότι η τότε …χρηματοδοτούμενη κυβέρνηση δεν ήταν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Κι είπε, τέλος, και αποφάσισε χθες ο κ. Ντράγκι πως το όριο άντλησης ρευστότητας από τον ELA για τις τράπεζες μπορεί να αυξηθεί οριακά, μόλις κατά 500 εκατομμύρια ευρώ – να ανέβει, δηλαδή μόνον στα 68,8 δις ευρώ.
Δεν είπε όμως ότι με αυτή την οριακή αύξηση μπλοκάρει και τις τελευταίες, εναλλακτικές πηγές άμεσης χρηματοδότησης για την ελληνική κυβέρνηση: Το σχέδιο της κυβέρνησης ήταν να καλύψει σημαντικό μέρος των χρηματοδοτικών αναγκών του Μαρτίου με εναλλακτικές πηγές – δηλαδή, χρησιμοποιώντας περίπου 2 δισ. ευρώαπό τα ταμειακά διαθέσιμα οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτά τα ταμειακά διαθέσιμα βρίσκονται, με τη μορφή καταθέσεων, στις τράπεζες. Για να χρησιμοποιηθούν από το δημόσιο πρέπει να μεταφερθούν στον ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος, γεγονός που θα μειώσει τη ρευστότητα των τραπεζών. Το πρόβλημα θα μπορούσε να αντισταθμιστεί εάν η ΕΚΤ αύξανε το όριο του ELA κατά 2 δις, οπότε θα καλύπτονταν και οι τράπεζες.
Με την απόφασή του να αυξήσει το όριο μόνον κατά 500 εκατομμύρια, ο κ. Ντράγκι κόβει και αυτή την τελευταία εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης. Και δείχνει ως μόνο – προφανώς μη… πολιτικό δρόμο – για να αποφευχθεί η ασφυξία την αποδοχή των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων…



 

Δραγασάκης: Τιμούμε τη συμφωνία, περιμένουμε να την τιμήσουν και οι θεσμοί

“Τη Δευτέρα θα παρουσιάσουμε επεξεργασμένο πακέτο μεταρρυθμίσεων. Τιμούμε τη συμφωνία και αναμένουμε να την τιμήσουν και οι άλλοι θεσμοί”, είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης.
Σχετικά με την απόφαση της ΕΚΤ, που δίνει παράταση στην ασφυξία, ο κ. Δραγασάκης δήλωσε η εν λόγω απόφαση “δεν έχει ενσωματώσει ακόμη τη συμφωνία του Eurogroup”, σημειώνοντας πως ενδεχομένως ο κ. Ντράγκι να περιμένει και το Eurogroup της Δευτέρας για να “ανοίξει” τη ρευστότητα.
Σχετικά με το ζήτημα της ρευστότητας είπε πως “δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα διαφορετικό από αυτό που είχαμε το 2012”. “Τι έγινε τότε; Μας επέτρεψαν να εκδώσουμε έντοκα γραμμάτια και θα ήθελα να ρωτήσω τους θεσμούς γιατί υπάρχει αυτή η διαφορετική μεταχείριση, μέχρι στιγμής”, είπε αφήνοντας αιχμές για τη στάση της ΕΚΤ και πρόσθεσε: “Ελπίζω από τη Δευτέρα να αλλάξουν τα πράγματα”.
Για τη συμφωνία του Eurogroup δήλωσε πως είναι η βάση για να κινηθούμε προς τα μπροστά και όχι για να πάμε προς τα πίσω, “όπως ενδεχομένως κάποιοι θα ήθελα”, και υπογράμμισε ότι “βρισκόμαστε στο στάδιο της εξειδίκευσης της”.  Αναφέρθηκε επίσης στις “θετικές”, όπως είπε, δηλώσεις του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ και της καγκελαρίου της Άνγκελα Μέρκελ

Σε ερώτηση αν θα υπάρξει τρίτο πακέτο, ο κ. Δραγασάκης τόνισε πως “η εποχή των μνημονίων έχει τελειώσει”. “Ευχαριστούμε για την αλληλεγγύη”, είπε, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών της Ισπανίας πως η Ελλάδα θα χρειαστεί τρίτο πακέτο. “Η εποχή των μνημονίων έχει τελειώσει και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Με τα μνημόνια έχουμε χάσει 1 εκ. θέσεις εργασίας, το 25% της οικονομίας μας, το χρέος μας έχει πάει στο 180% και έχουμε φαινόμενα ανθρωπιστική κρίσης που θυμίζουν εποχές πολέμου”.
“Αυτό που κάνουμε τώρα δεν είναι το πρόγραμμά μας όπως θα το θέλαμε. Είναι μια γέφυρα, ένας κοινός τόπος με τους θεσμούς για να περάσουμε από την εποχή των μνημονίων σε ένα νέο συμβόλαιο, το οποίο θα εξασφαλίζει το κύρος της χώρας μας, την αξιοπρέπειά μας, ανάπτυξη και απασχόληση”, τόνισε.

Η ΝΕΡΙΤ απειλεί την ΕΡΤ…


Με εκβιασμούς και απειλές επιχειρούν διοίκηση και εργαζόμενοι της ΝΕΡΙΤ να μπλοκάρουν την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, δημιουργώντας εμπλοκή στο παρά πέντε της κατάθεσης του νομοσχεδίου.
Η αναβολή που πήρε τουλάχιστον έως την Δευτέρα η κατάθεση του νομοσχεδίου οφείλεται αφ’ ενός στις απαιτήσεις των δανειστών για ακριβή κοστολόγηση της επανασύστασης της ΕΡΤ, αφ’ ετέρου σε ένα οργιώδες παρασκήνιο τελεσιγράφων και απειλών μέσα από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής.
Εργαζόμενοι της ΝΕΡΙΤ που προσλήφθηκαν με αμφιλεγόμενες διαδικασίες απειλούν να προχωρήσουν σε αγωγές και ασφαλιστικά μέτρα κατά της επαναπρόσληψης των απολυμένων, μπλοκάροντας ουσιαστικά την επιστροφή τους και την επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Οι προειδοποιήσεις για τις αγωγές ήρθαν μετά τις πληροφορίες ότι η κυβέρνηση θα επανεξετάσει τον διαγωνισμό για τις προσλήψεις στη ΝΕΡΙΤ, λαμβάνοντας υπ’ όψιν της και την εισαγγελική έρευνα που διεξάγεται για κατάθεση αμφισβητούμενων πτυχίων (γλωσσομάθειας, χειρισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών κ.λ.π.).
Οι έλεγχοι για αδιαφανείς προσλήψεις αφορούν τόσο τη ΝΕΡΙΤ όσο και το ενδιάμεσο σχήμα της ΔΤ, καθώς και για τις δύο διαδικασίες προσλήψεων έχει γίνει πληθώρα καταγγελιών. 
Αντιδράσεις, επίσης, και απειλές για έτερο κύμα αγωγών, προκαλεί και η προοπτική να ζητηθούν πίσω οι αποζημιώσεις όσων εργάζονταν στην ΕΡΤ και εν συνεχεία μεταπήδησαν στη ΔΤ και στη ΝΕΡΙΤ.
Την ίδια ώρα, φρένο στα κυβερνητικά σχέδια επιχειρεί να βάλει και η διοίκηση Μάη της ΝΕΡΙΤ, διεκδικώντας να αποτελέσει ο σημερινός φορέας το όχημα και ενδιάμεσο σχήμα για τη μετάβαση στη νέα ΕΡΤ. 
Η προσπάθεια αυτή της διοίκησης της ΝΕΡΙΤ συνδέεται άμεσα με τις «μαύρες τρύπες» που έχει εντοπίσει η κυβέρνηση στα οικονομικά του φορέα και, στην ουσία, στόχος είναι να καλυφθούν διά της «ομαλής μετάβασης» οι όποιες παρατυπίες και να μην υπάρξει αναζήτηση και απόδοση ευθυνών για την διαχείριση των τελευταίων μηνών.


Οι επόμενοι τέσσερις μήνες

του Ανδρέα Καρίτζη

Τέλειωσε η πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης. Μετά από σκληρές συγκρούσεις σε ένα ναρκοθετημένο περιβάλλον επήλθε μια εύθραυστη εκεχειρία. Η ελληνική πλευρά με σύνεση επιδίωξε τη συμφωνία. Οι υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής και της λιτότητας δεν έδειξαν καμιά πρόθεση ουσιαστικής συνεννόησης. Διαφωνούν με την πολιτική μας και θα κάνουν ό,τι μπορούν για να την καταστείλουν. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να αξιοποίησαν το δράμα του ελληνικού λαού και το αίτημά του για αξιοπρέπεια στο δικό τους παιχνίδι εξουσίας με τη Γερμανία, αλλά δεν ξέχασαν να δώσουν τη χαριστική βολή όποτε έπρεπε στην ελληνική πλευρά.
Η νεοφιλελεύθερη πολιτική ελίτ της Ευρώπης άσκησε κάθε μέσο πίεσης και εκβιασμού, εντός και εκτός των διαπραγματεύσεων. Η ελληνική πλευρά αναγκάστηκε να συμφωνήσει εκβιαζόμενη, πετυχαίνοντας ωστόσο ό,τι μπορούσε σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, δηλαδή εξασφαλίζοντας ότι στην επόμενη φάση της διαπραγμάτευσης μέρος των θέσεών της είναι στο τραπέζι.
Έχουμε λοιπόν μια συμφωνία όπου όλα τα ζητήματα – από το πρόγραμμα της ΔΕΘ και το πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι τις ιδιωτικοποιήσεις και τις απαιτήσεις του ΔΝΤ από το προηγούμενο πρόγραμμα -επί της ουσίας είναι ανοικτά και προς διαπραγμάτευση το επόμενο διάστημα. Βρισκόμαστε μπροστά σε τέσσερις μήνες σκληρής, καθημερινής σύγκρουσης.
Το πώς θα αντεπεξέλθουμε σε αυτό το κρίσιμο τετράμηνο δεν εξαρτάται τόσο από το περιεχόμενο της συμφωνίας, αφού όλα είναι ανοικτά, όσο από τους κανόνες που τη διέπουν και το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα γίνεται καθημερινά η διαπραγμάτευση. Εκτιμώ ότι το κρίσιμο ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι ότι η ελληνική πλευρά εισέρχεται σε αυτή την περίοδο με τρία τουλάχιστον μέτωπα στα οποία είναι εκτεθειμένη: τράπεζες, τρέχουσες υποχρεώσεις αποπληρωμής και έλεγχος του προϋπολογισμού.
Οι τράπεζες και οι υποχρεώσεις αποπληρωμής αποτελούν πεδία εκβιασμού ώστε να επιβάλλονται εκείνες οι πτυχές της συμφωνίας που θέλουν οι πιστωτές και να αποδυναμώνονται ή να ματαιώνονται οι πτυχές που επιθυμεί η ελληνική πλευρά. Το ενδεχόμενο να κλείσουν οι τράπεζες ή να χρεοκοπήσει η Ελλάδα θα επικρέμεται και θα καθορίζει την τελική έκβαση κάθε επιμέρους διένεξης. Η μη ενεργοποίηση του εκβιασμού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των πιστωτών και τους δικούς τους σχεδιασμούς.
Στο μέτωπο της πραγματικής οικονομίας και της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας η κατάσταση εμφανίζει άλλου τύπου δυσκολίες. Το πάγωμα της λιτότητας και η αποσπασματική ή αποδυναμωμένη εφαρμογή του δικού μας προγράμματος κάτω από την πίεση των εκβιασμών δημιουργεί μια κατάσταση στασιμότητας στην οικονομία, η οποία, σε συνδυασμό με την παρατεταμένη πολιτική αστάθεια θα δυσχεράνει την κατάσταση του προϋπολογισμού.
Επισημαίνω ότι α) το πρόγραμμα της ΔΕΘ δεν είναι μόνο δίκαιο αλλά και κρίσιμο για την αναστροφή της οικονομίας και β) ακόμη και η ανεμπόδιστη εφαρμογή του δεν θα είχε άμεσα θεαματικά αποτελέσματα, οπότε αντιλαμβανόμαστε τι αναμένεται από την κουτσουρεμένη εκδοχή του. Συνεπώς, είναι ενδεχόμενο να βρεθούμε μπροστά σε ανοίγματα που θα οδηγήσουν είτε σε αναγκαστική λιτότητα είτε στην «αγκαλιά»¨των πιστωτών για «βοήθεια» και άρα σε ένα ακόμη πεδίο εκβιασμού.
Είναι περισσότερο από προφανές ότι η επιτυχία για την ελληνική πλευρά συναρτάται απολύτως με την ικανότητά της να αντεπεξέλθει στους εκβιασμούς και στις αδήριτες ανάγκες οικονομίας και προϋπολογισμού. Εν συντομία, εκτιμώ ότι απέναντι στους εκβιασμούς η ελληνική πλευρά πρέπει να αντιτάξει α) ένα πλαίσιο θωράκισης με κάθε διαθέσιμο μέσο και β) την αποφασιστικότητά της να μην υποκύψει ξανά ανεξαρτήτως των συνεπειών για την ίδια μένοντας συνεπής στη χιλιοειπωμένη πεποίθηση ότι και οι πιστωτές θα έχουν κόστος που δεν έχουν την πολυτέλεια να σηκώσουν.
Στο εσωτερικό μέτωπο πρέπει να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην εφαρμογή του προγράμματός της και, λόγω της αστάθειας από τη διαρκή διαπραγμάτευση, να πάρει έκτακτα μέτρα μεταβίβασης βαρών στις ανώτερες οικονομικά κατηγορίες και στην ολιγαρχία, ώστε να εξισορροπεί δημοσιονομικά ανοίγματα χωρίς να επιβαρύνονται τα φτωχά και μεσαία στρώματα.
Για να γίνουν αυτά απαιτείται απόλυτη ειλικρίνεια στην επικοινωνία μας με τον κόσμο, χωρίς ωραιοποιήσεις, ώστε να ισχυροποιηθεί το φρόνημα που είναι απολύτως απαραίτητο για να μπορέσουμε να αντέξουμε τις ενδεχόμενες συνέπειες (ή επιθετικές ενέργειες) μιας μελλοντικής άρνησής μας να υποταχθούμε σε εκβιασμούς. Επίσης απαιτείται ταχύτατη ανασυγκρότηση του κόμματος για την καλύτερη προετοιμασία τη δική μας αλλά και της κοινωνίας.
Η αποφασιστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιμάκωσης της έντασης (εκβιασμοί) από τη μεριά των εταίρων είναι επιβεβλημένη. Σε αντίθετη περίπτωση η συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ υπό το βάρος στυγνών εκβιασμών το επόμενο τετράμηνο θα έχει αδιανόητες συνέπειες για τη δημοκρατία, τον ορθό λόγο και τη ζωή στη χώρα μας.

Η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε ομηρία - υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο


Διεθνείς επαφές του πρωθυπουργού ενόψει Eurogroup της Δευτέρας για να προχωρήσει η συμφωνία με τους εταίρους ,με όχημα τις έξι βασικές προτάσεις που θα συνοδεύονται από αριθμητικά δεδομένα. Ανικανοποίητοι σύμφωνα με πληροφορίες εμφανίζονται οι εταίροι δανειστές από τον προτεινόμενο κατάλογο των μεταρρυθμίσεων.

  Το μήνυμα ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε ομηρία θα εκπέμψει η κυβέρνηση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με αιχμή το επιχείρημα ότι από τη στιγμή που η χώρα ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της οφείλουν οι ευρωπαικοί θεσμοί να κάνουν να πράξουν το ίδιο όσον αφορά την παροχή ρευστότητας στη χώρα.

«Υπάρχει αρκετά μεγάλη πίεση από τους εταίρους για να κατευθύνουν την ενδιάμεση συμφωνία προς το παλιό Μνημόνιο»  τόνισε στο Κόκκινο ο αναπληρωτής Υπουργών Διεθνών σχέσεων Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Πηγές δεν αποκλείουν μία ακόμα συνεδρίαση του Euroworking group ενόψει της Συνόδου των Υπουργών Οικονομικών της Δευτέρας.  

Εν αναμονή των αποφάσεων του Μάριο Ντράγκι τελεί η Αθήνα, αφενός για την «ελαστικότητα» του ELA, αφετέρου για τη δυνατότητα να αντλήσει περισσότερη ρευστότητα από τα έντοκα γραμμάτια. Στη συνεδρίαση του ΔΣ στη Λευκωσία  ο Μάριο Ντράγκι θα παρουσιάσει το χρονοδιάγραμμα και τις λεπτομέρειες του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, το οποίο προβλέπει αγορές κρατικών και μη ομολόγων, ύψους 1,1 τρισ. ευρώ.

Νέα επαφή αναμένεται το βράδυ του Πρωθυπουργού με τον διοικητή της Ττε. Χθες ο πρωθυπουργός μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Στουρνάρα εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο διοικητής της ΤΤε θα συμβάλλει τα μέγιστα για την πλήρη αποκατάσταση της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.

«Η κυβέρνηση έχει εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που δεν πάρουμε το Μάρτιο τη δόση», διαβεβαίωσε ο υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στο δείπνο του Ελληνογαλλικού Επιμελητηρίου.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης επανέλαβε ότι η χρηματοδότηση των εσωτερικών αναγκών της χώρας και της αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων είναι εξασφαλισμένη για τους επόμενους τέσσερις μήνες. Πρόσθεσε, ότι τα μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση θα χρηματοδοτηθούν από την περικοπή δαπανών και από ευρωπαϊκά προγράμματα.



Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

Η μεταμοντέρνα χούντα του Αντ. Σαμαρά



Ονομάζει «κυβέρνηση» έναν υποστράτηγο! Σας θυμίζει κάτι;/Η νέα ΥΕΝΕΔ

Υποψιάζεστε ποιόν θεωρεί «κυβέρνηση της Ελλάδας» ο τέως πρωθυπουργός;
Τον υποστράτηγο της αστυνομίας Γεώργιο Νίτσα! Το λέει ανερυθρίαστα ο – ακόμη – πρόεδρος της ΝΔ:
Η κυβέρνηση ανοίγει όλα τα κέντρα κράτησης και αφήνονται όλοι οι παράνομοι μετανάστες ελεύθεροι, να κυκλοφορούν στα κέντρα των πόλεων. Επισημαίνει δε χαρακτηριστικά πως «σύμφωνα με την εντολή της κυβέρνησης όποιος παράνομος μετανάστης πλέον έρχεται στη χώρα μας, δεν θα κρατείται και θα του δίνεται 6μηνη άδεια παραμονής»!
«Η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου μετατρέπει την Ελλάδα σε μαγνήτη προσέλκυσης παράνομων μεταναστών στη χώρα», τόνισε ο κ. Σαμαράς.
  • Όσοι είναι «παλαιότεροι», θυμούνται ανάλογα φαινόμενα προδικτατορικά, όταν ο διαβόητος Σάββας Κωνσταντόπουλος είχε χρίσει τον συνταγματάρχηΓεώργιο Παπαδόπουλο, σωτήρα και μελλοντικό κυβερνήτη της Ελλάδας. Κι ας ωρυόταν ο Ηλίας Ηλιού για τον επερχόμενο κίνδυνο.
Αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι παίζει και ο Σαμαράς ανακηρύσσοντας τον Νίτσα,«κυβέρνηση της Ελλάδας». Αγνοώντας τους 5 αντιστρατήγους και 22 υποστρατήγους που διαθέτει η ΕΛΑΣ, τον ανακηρύσσει …κυβέρνηση. Παραμερίζοντας Γενικό Γραμματέα και αναπληρωτή υπουργό.
Σαμαράς. Ένας Έλληνας Καπρίλες. Από νεαρός έχει χωθεί σε αβερωφικές κατακόμβες, έχει ενδυθεί ψυχροπολεμικές «προβιές». Δεν παίζει, όμως, μόνος του. Έχει «άξιους» συμπαραστάτες. Το Σωματείο Συνοριοφυλάκων (80% Χρυσή Αυγή). Ένα ολόκληρο μιντιακό σύστημα. Μια ΥΕΝΕΔ της σύγχρονης εποχής.
Βγαίνει το αλαφουζάκι, φορώντας ξανθιά περούκα και διακριτικό κραγιόν και εκφωνεί τις ειδήσεις. «Όλεθρος, άνοιξαν τα σύνορα».
     
Βγαίνει ο Σαμαράς ντυμένος σαν efimeridas και πετάει βόμβες διασποράς. «7 ανατροπές στις συντάξεις. Ποιοι πλήττονται». Διαβάζεις και κανείς δεν πλήττεται. Όλοι ωφελούνται.

Έτσι στήνεται καθημερινά το όργιο της παραπληροφόρησης. Τι κι αν η διάψευση ήταν πλήρης και κατηγορηματική; Το «κύκλωμα παραπληροφόρησης» επιμένει: «Ε, αφού το είπε ο υποστράτηγος κάπου θα το άκουσε. Αλλά μην τολμήσετε να του κάνετε ΕΔΕ!».
Πλήρης αποκάλυψη της συμπαιγνίας. Εκεί αυτοί. Έρχεται και ο καραμανλικός – τρομάρα του – βουλευτής Γεώργιος Θ. Βλάχος και δικαιολογεί από τηλεοράσεως τον έσχατο μουρουτισμό: «Φταίει και η κυβέρνηση που άφησε να δημιουργηθεί η εντύπωση…».
  • Τι λες ωρέ Βλάχο; Για τη   δολοφονία Γρηγορόπουλου ευθύνεται ο Κορκονέας ή θες να μας πεις πως φταίει ο Καραμανλής με την «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» που είχε δημιουργήσει; Για να μην πάμε και παλιότερα…
Ευτυχώς ο κόσμος «κρατάει» ακόμη.


Αμετροεπής…αριστερός!



Το μέτρο. Ένα εργαλείο που μετρά, υπολογίζει, εφαρμόζει. Κι εγώ, ένας ανθρωπάκος πού ανέκαθεν τον τρομοκρατούσε κάθε μέτρο. Γιατί το μέτρο συνέπιπτε πολλές φορές με κανόνες διαχρονικής ακαμψίας. Το μέτρο, λοιπόν, σήμαινε και σύνολο κανόνων, εντός συγκεκριμένου πλαισίου, που κατέληγαν σε δόγμα. Πάνω στο δόγμα στήθηκαν όλες οι θρησκείες και στο όνομα του δόγματος οργανώθηκαν σφαγές και οδηγήθηκαν άνθρωποι στην πυρά. Μπροστά λοιπόν στό δόγμα- στο κάθε δόγμα- η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Κι αλίμονο αν αυτό, το θεσπισμένο ως η άρρητη αλήθεια, μέτρο, έπεφτε στα χέρια κάποιου παρανοϊκού. Η ιστορία έχει κάμποσα παραδείγματα πολιτικών αντιπάλων που εξανδραποδίστηκαν, ή εκτελέστηκαν, γιατί κατά την άποψη εκείνου που αποφάσιζε για το ποιος τηρεί, ή όχι, το μέτρο, οι άνθρωποι εξώκειλαν κατά την άποψη του. Καθένας, είτε οι Απόστολοι, είτε ο Χίτλερ, είτε ο Μουσολίνι, είτε ο Ροβεσπιέρος, κρατούσε το μέτρο και ουαί κι αλίμονο σ΄ όποιον ήταν εκτός του μέτρου. Μαύρο σκοτάδι που τον έφαγε.
Και ιδού προχθές πληροφορήθηκα από το φίλο μου και συνάδελφο μου Νίκο Μπογιόπουλο, ότι «φυσικά και υπάρχει Αριστερόμετρο». Αυτό ομολογώ ότι με εξέπληξε και με προβλημάτισε βαθύτατα. Μάλιστα, έμαθα ότι η απόλυτη τήρηση αυτού του Αριστερόμετρου στοχεύει να βγάλει από άλλα τάρταρα τους λαούς για να κατακτήσουν τον Όλυμπο. Κι ένοιωσα ακόμα πιο δυσάρεστα όταν ο Νίκος διαπιστώνει πως κάποιος μπορεί να είναι τίμιος,ανιδιοτελής, αλληλέγγυος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αριστερός, επειδή δεν πληροί την αναγκαία συνθήκη που θα μετέτρεπε όλα αυτά τα χαρίσματα σε πολιτική δύναμη καταπολέμησης της ατιμίας, της εκμετάλλευσης και της αδικίας. Και, εν ολίγοις, όποιος δεν κατέχει γρι από Μανιφέστο και Κεφάλαιο και δεν μετέχει των κινητοποιήσεων, δεν μπορεί να ονομάζεται αριστερός. Χωρίς βέβαια να συμπληρώσει ότι υπάρχουν και κάποιοι Αριστεροί που και ιδιοτελείς είναι και ανέντιμοι και αδίστακτοι.
Αυτά όλα όμως, σήμερα το 2015, ηχούν κάπως παράξενα. Και πολύ φοβούμαι πως αν ισχύει αυτό το Αριστερόμετρο τότε το κουστούμι θα μείνει μισοέτοιμο. Για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν πέρασαν όλοι από την ΚΝΕ κι όλοι δεν είναι μέλη του Κόμματος. Εν τούτοις, πολλοί είναι εκείνοι που διεκδικούν το δικαίωμα να σκέφτονται ως αριστεροί, να ψηφίζουν το ΚΚΕ, ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να μην είναι κι έτοιμοι για τη μεγάλη επανάσταση. Τουλάχιστον,όχι ακόμα.
Όταν όμως, τους κόβεις κουστούμι με Αριστερόμετρο, Ε, τότε οι άνθρωποι αυτοί μπορεί και να απογοητευθούν, διότι ίσως δεν διαθέτουν την προσαρμοστικότητα και την αυστηρή πειθαρχία της Λιάνας, που αγωνίζεται για να μας πάει στον Όλυμπο!
Και θυμάμαι παρεμπιπτόντως τώρα μια σκηνή από «Τα παιδιά από το Αρμπάτ». Είναι μια ομάδα, πού οδηγούνται στη Σιβηρία ως αντισταλινικοί. Σταματάνε το βράδυ σ΄ ένα χάνι να ξεκουραστούν και πιάνουν την κουβέντα. Όλοι είναι εναντίον του Στάλιν, πλην ενός γέροντα, που τον υπερασπίζεται λυσσαλέα. Οπότε τον ρωτούν:
-Εντάξει εμείς ρε μάστορα. Δίκαια τραβολογιόμαστε, εσύ όμως γιατί, αφού είσαι και Σταλινικός;
Κι απάντησε ο γέροντας:
- Για το δικαίωμα τής ετερότητας.
Κι εγώ τώρα που συμφωνώ με το γέροντα για το δικαίωμα της ετερότητας, δεν ξέρω αν είμαι εκτός Αριστερόμετρου. Δεν ξέρω κι αν κατηγορηθώ ως οπορτουνιστής (άλλη μεγάλη κουβέντα κι αυτή). Δεν ξέρω πάλι αν μπορώ εύκολα να κατηγορήσω όποιον σήμερα δηλώνει αριστερός αλλά το βλέπει λίγο χλωμό να ξεσηκωθούν οι μικροαστοί να κάνουν τη μεγάλη επανάσταση. Ξέρω όμως αρκετούς που ψηφίζουν το ΚΚΕ και είναι εκτός Αριστερόμετρου. Ξέρω κι άλλους που ψηφίζουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ κι είναι επίσης εκτός Αριστερόμετρου, αλλά και Μαρξιστές διανοούμενους και ακαδημαϊκούς που παίζουν στα δάχτυλα το Μαρξ και το Μανιφέστο, που δεν είναι δεξιοί, αλλά ψηφίζουν άλλα κόμματα της αριστεράς, αλλά δηλώνουν αριστεροί. Το ζήτημα είναι ότι δεν έχουν αυτό το γ……..νο πιστοποιητικό από το οποίο προκύπτει ότι βρίσκονται εντός Αριστερόμετρου!
Έτσι λοιπόν, εμείς οι…αμετροεπείς αριστεροί, είμαστε καταδικασμένοι στην απόλυτη μοναξιά και την περιφρόνηση. Ανάξιοι τού Ολύμπου! Περιφέρουμε μόνο το σαρκίο μας απέλπιδες και απροστάτευτοι. Άξιοι μόνο της ταξικής κολάσεως.
Υ.Γ. Μια απορία, αν δύναται κανείς παρακαλώ να μου την λύσει: Είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι απέσυραν προχθές τα σχέδια τους για το Αιγαίο ύστερα από παρέμβαση του ΝΑΤΟ. Το ΚΚΕ στην ανακοίνωση επισημαίνει ότι
«τα διαβήματα διαμαρτυρίας τής ελληνικής Κυβέρνησης στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ
δεν μπορούν να κρύψουν ότι στην πράξη αποδεικνύεται για άλλη μια φορά
ότι η ενσωμάτωση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όχι μόνο δεν μπορεί
να εξασφαλίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αλλά γεννά κινδύνους
και βάζει το λαό σε νέες περιπέτειες».
Μήπως δηλαδή έκαμε άσχημα το ΝΑΤΟ που απέτρεψε τους Τούρκους, ή μήπως θάπρεπε να μην 
ήμασταν στο ΝΑΤΟ και να εμπλακούμε;


Η Ντόρα ζήτησε την παραίτηση του Σαμαρά

Ανοιχτά έθεσε θέμα ηγεσίας στη Ν.Δ η Ντόρα Μπακογιάννη, ζητώντας έκτακτο συνέδριο επανεκκίνησης, και αφήνοντας σαφείς αιχμές στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού λέγοντας ότι «όλοι οι πρόεδροι της ΝΔ όταν έχαναν, παραιτούνταν». Νωρίτερα, ο Αντ. Σαμαράς προκάλεσε όποιον ήθελε να θέσει θέμα ηγεσίας δηλώνοντας ότι, αν κάποιος θέλει να το πει τώρα.
Η σημερινή Νέα Δημοκρατία δεν έχει στίγμα. Δεν είναι το κόμμα που εκφράζει τη μεγάλη παράταξη της κεντροδεξιάς τόνισε κατά την τοποθέτηση της, η Ντ. Μπακογιάννη προσθέτοντας πως:
"Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι αρχηγοί της παράταξης, μετά από ήττες, παραιτούνταν. Ούτε κακοί πρωθυπουργοί ήταν, ούτε κακοί άνθρωποι"τόνισε η Ντ. Μπακογιάννη υποστηρίζοντας ότι " χρειάζεται πάραυτα να γίνει έκτακτο συνέδριο. Ένα συνέδριο όπου θα συζητηθούν τα πάντα: η λειτουργία, η εσωκομματική Δημοκρατία,τα οργανωτικά, η στρατηγική, τα πρόσωπα".

Αντ. Σαμαράς: Εγώ δεν είμαι παντρεμένος με τη θέση μου, αλλά δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τη μάχη

«Αν κάποιος νομίζει ότι είναι καλό για την παράταξη ή για τη χώρα θα θέσει θέμα προέδρου να το πει τώρα και να πάρει την ευθύνη και να κινήσει τις καταστατικές διαδικασίες. Εγώ δεν είμαι παντρεμένος με τη θέση μου, αλλά δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τη μάχη σε τέτοια δύσκολη στιγμή», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός από το βήμα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.

«Επειδή η παράταξη θα κληθεί να παίξει πρωτόγνωρους ρόλους θέλω να είμαστε ενωμένοι και να τελειώνουμε με την όποια εσωστρέφεια σήμερα. Όχι να την αφήσουμε να υφέρπει, γιατί θα κάνουμε το μεγαλύτερο δώρο στον ΣΥΡΙΖΑ», πρόσθεσε ο Αντ. Σαμαράς.
Ο Α. Σαμαράς απέρριψε την εκδοχή σύγκλησης έκτακτου συνεδρίου της ΝΔ και πρόσθεσε ότι θα συγκαλέσει την Εθνική Συνδιάσκεψη.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η ΝΔ έχασε μόνο 1,83% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και παρέμεινε κόμμα εξουσίας, όταν άλλα κόμματα εξουσίας ακόμη και σε καλύτερες περιόδους έπεφταν πολύ περισσότερο, ενώ το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε. Μάλιστα στράφηκε κατά των στελεχών της ΝΔ που είχαν διατελέσει υπουργοί και που τώρα ασκούν κριτική. Υποστήριξε δε ότι αν δεν είχαν γίνει εκλογές τώρα, η χώρα θα ήταν χωρίς μνημόνια και με ανοικτή την πόρτα για τη λεωφόρο της ανάπτυξης. Σημείωσε ότι η ΝΔ θα υπερασπίζεται ό,τι είναι προς το συμφέρον της χώρας και της ευρωπαϊκής της πορείας.

Συγκεκριμένα είπε ότι θα στηρίξει στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους το αίτημα για μείωση των πλεονασμάτων, όπως και τη «βοήθεια» χρέους, δύο θέματα για τα οποία, είπε, ότι η κυβέρνησή του έβαλε τα θεμέλια. Ξεκαθάρισε, όμως, ότι θα είναι αντίθετος στην κατάργηση των αποκρατικοποιήσεων και στο σταμάτημα των μεταρρυθμίσεων.
Ακόμη υπερασπίστηκε την προεκλογική του τακτική, λέγοντας ότι δεν ήταν εκστρατεία φόβου αλλά επισήμανση αληθινών κινδύνων και είπε ότι «εμείς θέλουμε τη δικαίωση που θα προέλθει από την κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ και όχι από την καταστροφή της χώρας».

Έπειτα από την ομιλία του Αντ. Σαμαρά, πάντως, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αποχώρησε από τη συνεδρίαση, όπως και ο τέως πρόεδρος της Βουλής Βαγγέλης Μεϊμαράκης.



Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *