Νόμο κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού προωθεί το ευρωκοινοβούλιο

Να διασφαλιστεί με νόμο το νερό ως ανθρώπινο δικαίωμα και δημόσιο αγαθό ζητά από την Κομισιόν το ευρωκοινοβούλιο. 

Όλα ξεκίνησαν από την πρωτοβουλία πολιτών Right2Water που συγκέντρωσε 1,8 εκατομμύρια υπογραφές από ευρωπαίους πολίτες. 

Η Ιρλανδή Ευρωβουλευτής Λιν Μπόυλαν έφερε τη σχετική έκθεση στο ευρωκοινοβούλιο όπου και ψηφίστηκε από την πλειοψηφία των βουλευτών. 

Μιλώντας μετά την ψηφοφορία, η Λιν Μπόυλαν ανέφερε: «είναι μια νίκη για την κοινωνία των πολιτών και των ακτιβιστών του Right2Water σε όλη την Ευρώπη. Οι 1,8 εκατομμύρια υπογράφοντες της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών Right2Water (ECI), αποτελούν το πρώτο επιτυχημένο παράδειγμα τέτοιου είδους μηχανισμού και έλαβαν τελικά την υποστήριξη που τους αξίζει από ένα θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

«Η αρχική απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πρωτοβουλία ήταν αόριστη, απογοητευτική και δεν έκανε και πολλά για να απαντήσει στα αιτήματα. Σε αυτή την έκθεση μαζί με τους προοδευτικούς συναδέλφους μου Ευρωβουλευτές συνεργαστήκαμε για να παραχθεί μια έκθεση η οποία ανταποκρίνεται καλύτερα στην εκστρατεία τους» τόνισε η Μπόυλαν και πρόσθεσε: 

«Ζητήσαμε από την Κομισιόν να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις που θα κατοχυρώνουν το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό στη νομοθεσία της ΕΕ, να μην προωθεί την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, αλλά και να δοθούν εγγυήσεις ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης θα αποκλειστούν από τις διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ». 

«Είμαι χαρούμενη που το Ευρωκοινοβούλιο επέλεξε να απορρίψει την εναλλακτική πρόταση που υπέβαλαν οι Ευρωομάδες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του Ευρωπαϊκού Συντηρητικού Κόμματος, καθώς δεν εμπεριείχε τίποτα που να απαντά στις ανησυχίες των πολιτών, και απλώς χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για τη δική τους ατζέντα. Πρόκειται για ένα θέμα μεγάλης σημασίας για τους πολίτες ολόκληρης της Ευρώπης, τους οποίους εμείς πιστεύω σήμερα τους υπηρετήσαμε καλά» κατέληξε. 

Πηγή

Γ. Δραγασάκης : «Αυτοί θα αποφασίσουν τι κυβέρνηση θα έχουμε στην Ελλάδα;»

«Αυτοί θα αποφασίσουν τι κυβέρνηση θα έχουμε στην Ελλάδα; Ξανά τα ίδια θα αρχίσουμε δηλαδή; Αυτοί θα αποφασίσουν; Ας μην κάνουμε τότε εκλογές!» δήλωσε μέσω του ΒΗΜΑ FM ο Γιάννης Δραγασάκης σχολιάζοντας δηλώσεις ότι μόνο με κυβερνήσεις συνεργασίας θα ρυθμιστεί το χρέος.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σημείωσε ότι «έχουμε να υλοποιήσουμε μια συμφωνία που ο τρόπος με τον οποίο θα υλοποιηθεί έχει μεγάλη σημασία» εξηγώντας πως «Πρέπει να δούμε τι συμφέρει τη χώρα στις συγκεκριμένες συνθήκες. Τι είδους κυβέρνηση χρειαζόμαστε, τι είδους πλειοψηφία χρειαζόμαστε, με τα δεδομένα, τα οποία έχουμε αυτή τη στιγμή. Και η δική μου απάντηση, αν θέσω αυτά τα ερωτήματα, είναι ότι χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση με μια ευρεία, ισχυρή κι όσο γίνεται πιο συμπαγή πλειοψηφία»

Συμπλήρωσε πως «τώρα αυτή η κυβέρνηση, πρέπει να προετοιμάσει το έδαφος για να πάμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας, αλλά κυβερνήσεις συνεργασίας στη βάση προγραμμάτων. Θέλουμε κόμματα με προγραμματικές δεσμεύσεις, με αρχές, με κοινωνικές αναφορές. Θέλω να πω ότι το όραμα το δικό μου και νομίζω όλων μας στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας. Είναι κυβερνήσεις προγραμματικών συνεργασιών. Αυτό έχει προϋποθέσεις: Μία από τις προϋποθέσεις - κι αυτό μπορεί να το κάνει η επόμενη κυβέρνηση - είναι να καταργήσουμε αυτό το bonus των πενήντα εδρών, να έχουμε την απλή αναλογική που θα ωθήσει και δυνάμεις που υπάρχουν μες στην κοινωνία και ενδεχομένως δεν εκπροσωπούνται ή αναζητούν μια εκπροσώπηση. Αυτή τη στιγμή, χωρίς να θέλω να κατηγορήσω εγώ κανέναν, είναι μια πικρή αλήθεια , ότι τα περισσότερα κόμματα, είναι υπολείμματα άλλων εποχών και άλλων καταστάσεων».

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού και σχολιάζοντας δηλώσεις ότι μόνο έτσι θα ρυθμιστεί το χρέος είπε πως «αποδεικνύεται ότι ο στόχος αυτοδυναμίας δεν είναι ένας στενός εκλογικός στόχος, αλλά είναι μια ασπίδα και μια άμυνα του λαού μας σε τέτοιες παρεμβάσεις. Αυτοί (σ.σ.: οι εταίροι) θα αποφασίσουν τι κυβέρνηση θα έχουμε στην Ελλάδα; Ξανά τα ίδια θα αρχίσουμε δηλαδή; Αυτοί θα αποφασίσουν; Ας μην κάνουμε τότε εκλογές! 'Αλλο η ρύθμιση του χρέους, βεβαίως».

Υπογράμμισε ότι «είναι οι δανειστές μας, δεν μπορείς να κάνεις ρύθμιση μονομερώς, με διαπραγμάτευση θα γίνει ρύθμιση, αλλά αυτοί θα αποφασίσουν για το τι κυβέρνηση θα έχουμε; Η αυτοδυναμία δεν σημαίνει κι άρνηση συνεργασιών. Μπορούμε, ας πούμε, για τη ρύθμιση του χρέους και για άλλα να δημιουργήσουμε τους όρους μιας ευρύτερης συμπαράταξης, ένα ευρύτερο κοινό πλαίσιο θέσεων, ελπίζοντας βέβαια ότι όλα τα κόμματα πια συμφωνούν ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να παλέψουμε να μειωθεί και μπορεί να βρεθεί τρόπος ούτως ώστε αυτό να εκφραστεί και προς την Ευρώπη και προς όλο τον κόσμο».

Πηγή

Πρόταση Γιούνκερ για μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων

Την αντιμετώπιση της πρόσφατης κρίσης από την Ε.Ε. και τα κράτη - μέλη, που προκάλεσαν οι αυξανόμενες ροές προσφύγων στη Μεσόγειο και στα δυτικά Βαλκάνια, θα συζητήσουν σήμερα οι ευρωβουλευτές με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φρανς Τίμερμανς, και τον υπουργό Εργασίας του Λουξεμβούργου, Νίκολας Σμιτ, στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Το Ευρωκοινοβούλιο θα παρουσιάσει τις προτάσεις του σε ψήφισμα που θα υιοθετήσει την Πέμπτη.

Ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα της μετανάστευσης με στόχο να ανακουφιστούν οι πιο επιβαρημένες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, θα δώσει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κατά την εκφώνηση της πρώτης του ομιλίας για την «Κατάσταση της Ένωσης» (State of the Union speech) ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σήμερα.

Στο καίριο θέμα της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών θα αναπτύξει νέα βελτιωμένη πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη μετεγκατάσταση επιπλέον 120.000 προσφύγων από τα πλέον βεβαρημένα κράτη-μέλη (Ελλάδα, Ιταλία, Ουγγαρία) σε άλλες χώρες-μέλη.

Η πρόταση αυτή θα αποτελέσει μέρος ενός μεγαλύτερου πακέτου μέτρων που θα συμπεριλαμβάνει κατάλογο «ασφαλών χωρών προέλευσης» και ενός μόνιμου μηχανισμού μετεγκατάστασης.

Η ομιλία του προέδρου Γιούνκερ για την «Κατάσταση της Ένωσης» θα δώσει το έναυσμα για διαβουλεύσεις με το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής. Αποτελεί δε σημαντικό στοιχείο του δομημένου διαλόγου μεταξύ των θεσμικών οργάνων.

Η ομιλία θα διαρκέσει 45 λεπτά και θα ακολουθήσει συζήτηση στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (έως τις 13:00 ώρα Ελλάδας).

Πηγή

«Συνεννόηση, κοινωνική ειρήνη, συναίνεση» ζητάει η Γεννηματά

Στην ανάγκη συνεργασίας, στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας, στάθηκε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Mega. «Χρειαζόμαστε συνεννόηση, κοινωνική ειρήνη και συναίνεση», υπογράμμισε.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σημείωσε ότι «Κάναμε ένα βήμα μπρος μετά από το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και κάνουμε πέντε βήματα πίσω στην πορεία προς τις εκλογές», ενώ μίλησε για κοκορομαχίες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. σημειώνοντας «Κάνουν σαν μικρά παιδιά».

Αναφερόμενη σε τοποθέτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος είχε υπογραμμίσει ότι δεν συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, η κ. Γεννηματά σημείωσε: «Θα του συνιστούσα αντί να ασχολείται με τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ να μαζέψει το κόμμα του που φυλλορροεί».

Ερωτηθείσα για το «ναυάγιο» της συνεργασίας με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου, η κ. Γεννηματά σημείωσε ότι θα προτιμούσε ο κατακερματισμένος χώρος της κεντροαριστεράς να προχωρήσει ενωμένος. «Από εκεί και πέρα, βλέπω ότι υπάρχει επιστροφή στελεχών», σχολίασε.

Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο για Grexit, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκτίμησε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για πισωγύρισμα. Η κ. Γεννηματά διερωτήθηκε που θα βρισκόμασταν σήμερα, αν υπήρχε συνεργασία τον πολιτικών δυνάμεων από την αρχή της κρίσης. 

Πηγή

Επίθεση ΣΥΡΙΖΑ σε Ν.Δ. για τον «μεγάλο συνασπισμό»

Για «κρυφό πρόγραμμα» κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ τη Νέα Δημοκρατία, τονίζοντας σε ανακοίνωσή του ότι «η Ν.Δ. θέλει τη συγκυβέρνηση για να ματαιώσει τη μεγάλη κατάκτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., στην επτάμηνη διαπραγμάτευση, αναφορικά με την απομείωση του χρέους», αλλά και «για να βάλει στα συρτάρια τις λίστες φοροδιαφυγής», «για να μην προχωρήσει η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών» και «για να πει "ναι" σε όλα τα ντόπια και ξένα συμφέροντα».

«Αυτό είναι το πρόγραμμά της που προσπαθεί, μάταια, να κρύψει από τον ελληνικό λαό», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα, η Κουμουνδούρου παραπέμπει σε σχετικό απόσπασμα -«αποκαλυπτικό για το πώς θα αντιμετωπίσει η ΝΔ τη φοροδιαφυγή»- από τη χθεσινοβραδινή συνέντευξη του Ευάγγελου Μεϊμαράκη:

Αλλά και από ραδιοφωνική συνέντευξη (Στο Κόκκινο) της Σοφίας Βούλτεψη «για την πρόθεση της Ν.Δ. να διατηρήσει το καθεστώς ασυλίας των καναλιών για τις τηλεοπτικές άδειες».

Ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι

Εκτός τόπου και χρόνου» χαρακτήρισε κάθε σενάριο μεγάλου συνασπισμού στο μοντέλο της Γερμανίας ο Νίκος Βούτσης, επαναλαμβάνοντας ότι, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, στόχος της Κουμουνδούρου είναι μια κυβέρνηση σε προοδευτική κατεύθυνση.

«Η Νέα Δημοκρατία είναι παραδοσιακά ο αντίπαλος, ο άλλος πόλος στο πολιτικό σύστημα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο τέως υπουργός και άφησε «παράθυρο» συνεργασίας με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ.

Πηγή

Η Ν.Δ. των καναλαρχών

γράφει ο Δημήτρης Τρίμης

Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφερε στη Βουλή το σχέδιο νόμου για την αδειοδότηση  από «μηδενική βάση» των καναλιών, η ΕΙΤΗΣΕΕ (η Ενωση των γνωστών Ομίλων που κατέχουν τα εθνικής εμβέλειας κανάλια και παράλληλα έχουν καταλάβει και διαχειρίζονται μέσω της Digea το τηλεοπτικό σήμα όλων των τηλεοπτικών σταθμών της χώρας) κυκλοφόρησε ένα non paper με την πλήρη παράθεση των επιχειρημάτων της κατά της πολιτικής της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα για τα ΜΜΕ.

Σήμερα η Ν.Δ. επισήμως παρουσίασε τις θέσεις των καναλαρχών δίνοντας στη δημοσιότητα περίληψη του non paper κειμένου των βαρόνων της διαπλοκής. Κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν έπραξε τίποτα για την κατάσταση στα ΜΜΕ και υπογράμμισε τα εξής:

«Η μόνη πολιτική που ασκήθηκε ήταν αυτή της κατασυκοφάντησης της ανεξάρτητης αρχής αρμόδιας για θέματα τηλεπικοινωνιών, Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (Ε.Ε.Τ.Τ), και η προσπάθεια χειραγώγησής της. Μοναδικό δείγμα γραφής το Σχέδιο Νόμου για την «αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης...» που δόθηκε στη διαβούλευση, και ευτυχώς δεν προχώρησε, αφού εισάγει μια σειρά διατάξεων, οι οποίες, καταστρατηγούν την πολυφωνία και τον πλουραλισμό, λειτουργούν αναχρονιστικά, δημιουργούν αναρχία και σύγχυση στο ραδιοτηλεοπτικό πεδίο, στηρίζουν το κρατικό μονοπώλιο, ιδίως στον τομέα της ενημέρωσης, και ενισχύουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό».

Η σημερινή θέση της Ν.Δ. για τα ΜΜΕ έρχεται ως συνέχεια του απίθανου deal που είχε πραγματοποιήσει η συγκυβέρνηση (Σαμαρά, Βενιζέλου) με τους καναλάρχες για την Digea, και με όσα είχαν υποστηρίξει οι ενωμένοι καναλάρχες σε κείμενό τους στις αρχές Αυγούστου ότι «η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης υπέρ των προτεινόμενων ρυθμίσεων δεν συνάδει με το θεσμικό πλαίσιο της ψηφιακής εποχής· ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο έχει ρυθμισθεί ήδη σε απόλυτη αρμονία με τις κοινοτικές οδηγίες και το οποίο η ίδια η πολιτεία έχει υιοθετήσει όπως υποχρεούται ως μέλος της Ε.Ε.». Όσα είπαν, θα ήταν ίσως λογικά αν είχαν γίνει έτσι και κυρίως αν τα έλεγε… κάποιος άλλος. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι ΕΙΤΗΣΕΕ και Digea είναι το ίδιο πράγμα. Τόσο στην ΕΙΤΗΣΕΕ όσο και στην Digea, οι βασικοί παίκτες ή μέτοχοι είναι οι τηλεοπτικοί σταθμοί MEGA, ANT1, ΣΚΑΪ, STAR, ALPHA και ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV, ιδιοκτησίας των γνωστών και «μη εξαιρετέων» (στην κυριολεξία, αν και θα έπρεπε να εξαιρούνται από τα τηλεοπτικά μέσα) Μπόμπολα, Ψυχάρη, Κυριακού, Αλαφούζου, Βαρδινογιάννη και Κοντομηνά.

Οπως λένε λοιπόν, οι καναλάρχες και επαναλαμβάνει στο πρόγραμμά της σήμερα η Ν.Δ., αυτά που θέλει να ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνονται, διότι το θέμα θεωρείται λήξαν, εφόσον τον Φεβρουάριο του 2014 (επί κυβέρνησης Σαμαρά) υπεγράφη σύμβαση μεταξύ της ρυθμιστικής αρχής (ΕΕΤΤ) και της Digea, έπειτα από διαγωνισμό που προηγήθηκε, με την οποία η Digea ανακηρύχθηκε οριστικά πάροχος δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης για τα επόμενα 15 χρόνια και έκτοτε οι τηλεοπτικοί σταθμοί πληρώνουν στην Digea για την ψηφιακή τους εκπομπή.

Αλλά πώς φτάσαμε στην ανάδειξη της Digea ως αποκλειστικού παρόχου δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης; Ολα έγιναν μέσα από έναν διαγωνισμό-παρωδία που προκηρύχθηκε από την ΕΕΤΤ ύστερα από αλλαγή της ηγεσίας της, 10 ημέρες πριν από την προκήρυξη του «διαγωνισμού». Η Digea κανονικά δεν θα έπρεπε να συμμετάσχει στον «διαγωνισμό» διότι σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και τους εθνικούς κανονισμούς ο πάροχος δικτύου δεν μπορεί να είναι και πάροχος περιεχομένου. Το ξεπέρασαν, δηλώνοντας ότι δεν είναι ένας αλλά… έξι πάροχοι περιεχομένου, που συγκρότησαν ένα διακριτό νομικό πρόσωπο ως πάροχο δικτύου!

Ύστερα εξασφάλισαν ότι μέσα στις προδιαγραφές του «διαγωνισμού» θα υπήρχαν όροι που θα εμπόδιζαν οποιονδήποτε άλλον να πάρει μέρος στον διαγωνισμό, με πρώτο ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα που μόνον η Digea, ως ήδη συγκροτημένη εταιρεία και προσωρινός πάροχος δικτύου, μπορούσε να πλησιάσει.

Ακόμα, όποια υγιής επιχείρηση ήθελε να πάρει μέρος θα ανακάλυπτε ότι οι δυνητικοί πελάτες της είχαν συγκροτήσει κοινοπραξία που θα ήταν ο… ανταγωνιστής της. Ωραίοι νεοφιλελεύθεροι...

Αφού εξασφαλίστηκε ότι δεν θα συμμετάσχει κανένας άλλος στον «διαγωνισμό» - «δημοπρασία», έπρεπε πλέον να τον πάρει η Digea σε καλή τιμή. Καθορίστηκε λοιπόν η τιμή εκκίνησης στα 18,3 εκατομμύρια ευρώ για 15 χρόνια. Και για να ολοκληρωθεί το «έγκλημα», υπήρχε πρόβλεψη ότι αν έρθει ένας μόνο στη «δημοπρασία» την κερδίζει τη δουλειά με την τιμή εκκίνησης, χωρίς να επαναπροκηρυχθεί ο διαγωνισμός για ευρύτερη συμμετοχή, όπως γίνεται σε όλους τους διαγωνισμούς του Δημοσίου.

Ωραίες οι προγραμματικές θέσεις της Ν.Δ. για τη λειτουργία των καναλιών, καλή η προσπάθειά της να εμφανιστούν οι βαρόνοι των ΜΜΕ ως θύματα του αριστερού «ολοκληρωτισμού», αλλά οι πολίτες δεν είναι τόσο βλάκες.

Ανακοίνωση με αιχμές του Αλέκου Καλύβη – Δεν θα είναι υποψήφιος με τη Λαική Ενότητα

Με μια λιτή ανακοίνωση, ο Αλέκος Καλύβης γνωστοποίησε ότι δεν θα είναι υποψήφιος με τη Λαϊκή Ενότητα.

Σε αυτή αφήνει αιχμές για την εκλογική στρατηγική του κόμματος, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, την θέση του στο ψηφοδέλτιο Αττικής κατέλαβε η Ραχήλ Μακρή.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:  «Στηρίζω τη Λαϊκή ενότητα χωρίς να συμμετέχω στα ψηφοδέλτιά της. Προέχει ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε ψύχραιμα μετά τις εκλογές»

Εφορίες τέλος για το κοινό από το 2016 - Θα κλείνουμε ραντεβού

Το τέλος της λειτουργίας των εφοριών μέσα στο 2016, τουλάχιστον όπως τις γνωρίζουμε, προανήγγειλε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφωνας Αλεξιάδης σε συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα με τους εκπροσώπους των εφοριακών (ΠΟΕ-ΔΟΥ). 

«Οι εφορίες μέσα στο 2016 σταδιακά θα σταματήσουν να υποδέχονται κοινό και όταν απαιτείται προσέλευση στη ΔΟΥ θα γίνεται με ραντεβού για να εξοικονομηθεί προσωπικό για τον έλεγχο».

Όπως αναφέρει το capital.gr, στόχος του ΥΠΟΙΚ είναι η επίσκεψη σε πρώτη φάση με την εφορία να γίνεται κατόπιν ραντεβού και σταδιακά κάθε συναλλαγή να πραγματοποιείται μόνο ηλεκτρονικά ή με αλληλογραφία.

Επίσης, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της ΠΟΕ ΔΟΥ, ο κ. Αλεξιάδης τους ενημέρωσε πως από τον Οκτώβριο αρχίζει νομοθετικό έργο για αλλαγές στη φορολογική νομοθεσία και περιμένει προτάσεις για ηλεκτρονική διασύνδεση ταμειακών μηχανών, χρήση καρτών, απλοποίηση φορολογικής διαδικασίας κλπ. από την ΠΟΕ ΔΟΥ.

Τριμέτωπη επίθεση Λαφαζάνη από τη Θεσσαλονίκη

Με «πυρά» κατά της υπηρεσιακής κυβέρνησης ξεκίνησε τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Θεσσαλονίκη ο πρόεδρος της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Στο πλαίσιο της 80ης ΔΕΘ, ο επικεφαλής της ΛΑ.Ε., κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι λειτουργεί ως «εντολοδόχος» της Ν.Δ. και του «εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ», επειδή στις προεκλογικές ρυθμίσεις δίνεται ο μικρότερος τηλεοπτικός χρόνο στη Λαϊκή Ενότητα, παρά το γεγονός ότι είναι η τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη, ενώ δεν προβλέπεται καμιά προεκλογική κρατική χρηματοδότηση.

Ωστόσο, παρατήρησε: «Δεν μπορούν να μας φιμώσουν, θα νικήσουμε».

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, αρνήθηκε ότι η Αριστερή Πλατφόρμα έριξε την κυβέρνηση, αναφέροντας πως «η κυβέρνηση έκανε μια επιλογή εκλογών εξπρές» και πως θα μπορούσε αν ήθελε, να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.

Απαντώντας σε ερώτημα αν θα συνεργαζόταν την επομένη των εκλογών με το ΣΥΡΙΖΑ απάντησε: «Δεν μπορούμε να συμπορευόμαστε με κόμματα και κυβερνήσεις που στηρίζουν μνημόνια και εφαρμόζουν μνημονιακές επιλογές».

«Ξεδιπλώνοντας» μέρος του προγράμματος του κόμματος που ηγείται, υποστήριξε ότι το εθνικό νόμισμα δεν είναι καταστροφή και πρόσθεσε ότι «πρέπει κάποτε να σταματήσει η τρομολαγνεία αυτή».

»Δεν λέω ότι έχουμε τη μαγική συνταγή, εμείς δεν κάνουμε δημαγωγία ούτε λαϊκισμό, είμαστε αριστερά. Λέμε αλήθεια στον λαό μόνο την αλήθεια όσο δύσκολη και πικρή κι αν είναι», τόνισε.

Ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, αναφορικά με τα πυρά που δέχεται το κόμμα του από το ΚΚΕ έκανε λόγο για κακοήθεις επιθέσεις και προσωπικού χαρακτήρα, που δεν συνηθίζονται στην αριστερά και στις οποίες δεν θα απαντήσει.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κλήθηκε να απαντήσει γιατί αποφάσισε την τελευταία στιγμή να αποχωρήσει από το ΣΥΡΙΖΑ.

«Ασκήσαμε δημόσια κριτική μέσα από τα όργανα μας για τους χειρισμούς των διαπραγματεύσεων, καταθέσαμε εναλλακτικές προτάσεις που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο. Μας επέκριναν μάλιστα για τις διαφοροποιήσεις μας ότι υπονομεύουμε την κυβέρνηση. Δώσαμε μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή για να αποφύγουμε κάτι για το οποίο δεν είχαμε αυταπάτες», απάντησε.

Ο επικεφαλής της ΛΑ.Ε. συμπλήρωσε μάλιστα πως δεν θα μπορούσε να παραμείνει μια ομάδα βουλευτών στο ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον η κυβέρνηση επέλεξε το μνημόνιο. Ως αντιμνημονιακοί δεν θα μπορούσαν, είπε, να κατέβουν στις εκλογές μαζί με τον «εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ» που έφερε το τρίτο μνημόνιο.

«Η Λαϊκή Ενότητα ενοχλεί γιατί αποδεικνύει ότι ο μονόδρομος δεν είναι η υποταγή» επισήμανε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία είναι παρούσα στη συνέντευξη Τύπου, όπως και άλλοι υποψήφιοι βουλευτές.

Bιντεοσκοπημένο μήνυμα του Μανώλη Γλέζου

Στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου προβλήθηκε βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Μανώλη Γλέζου, ο οποίος τόνισε ότι οι εκλογές αυτές είναι καθοριστικές και κάλεσε τους πολίτες να ακούσουν την ιστορία που τους χτυπάει την πόρτα και να την ανοίξουν για να περάσει η ελπίδα.

Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, τόνισε:

«Ετούτες οι εκλογές είναι καθορίστηκες γιατί δίνουν τη δυνατότητα να σαρώσει ο λαός με τη βούληση τη δική του όλο το σάπιο καθεστώς, όλο το καταπιεστικό καθεστώς, όλο το καθεστώς της βίας και της διαφθοράς και να αναδείξει πρωταγωνιστεί τον εαυτό του».

Και πρόσθεσε:

- «Αν έχει κάποια αξία η γνώμη μου, τούτες οι εκλογές δεν είναι κρίσιμες, αλλά είναι καθοριστικές για την τύχη του λαού μας για πολλές δεκαετίες.

- Νομίζω ότι εμάς η ιστορία, τον κάθε ψηφοφόρο, δεν τον καλεί να κρίνει, δεν τον καλεί να διαλέξει , τον καλεί να αποφασίσει. Να αποφασίσει επιτέλους να πάρει ο λαός στα χέρια του την τύχη του, το παρόν και το μέλλον του».

Ο Μ. Γλέζος ζήτησε από τον λαό να «αφουγκραστεί την ιστορία που μας χτυπά την πόρτα και να πάμε όλοι μαζί να την ανοίξουμε. Δεν μπορεί να υπάρχουν θεατές σε αυτόν τον αγώνα, δεν μπορεί να υπάρχουν απαθείς, όλοι πρέπει να σταθούμε όρθιοι στις επάλξεις, όλοι πρέπει να προχωρήσουμε από κοινού στον αγώνα και να πάμε να ανοίξουμε την πόρτα της ιστορίας, για να περάσουν οι ελπίδες, για να περάσουν τα οράματα, για να περάσει το μέλλον που ανήκει σε εμάς, κι όχι σε κανέναν άλλο».

Τέλος, κάλεσε όλους τους παλιούς του συναγωνιστές να σταθούν μπροστάρηδες στον αγώνα. «Γι αυτό καλώ όλους τους παλιούς συναγωνιστές μου να σταθούν όπως και τότε και πάλι μπροστάρηδες στον αγώνα για το δίκαιο και την λευτεριά κι όλοι μαζί να αναφωνήσουμε "εμπρός Ελλάς για την Ελλάδα, για το δίκαιο και την λευτεριά"». 

Πηγή

Οι φτωχοί, φτωχότεροι και οι πλούσιοι... πλουσιότεροι

γράφει ο Τζώρτζης Ρούσσος

Κατέρρευσε, σύμφωνα με την έκθεση για την Οικονομία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, ο μύθος της εσωτερικής υποτίμησης που θα έφερνε άνθηση στις εξαγωγές. Πρόκειται για μια κατάσταση που ουσιαστικά επέβαλαν εγχώριοι παράγοντες μέσω συμφωνιών ή εντολών που δόθηκαν από τους εκπροσώπους των δανειστών μας στους Ελληνες πολιτικούς που κατήρτισαν τις μνημονιακές πολιτικές των ετών 2010-2014.

Υπενθυμίζεται ότι μία από τις βασικές υποθέσεις της πολιτικής τής εσωτερικής υποτίμησης είναι ότι η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, μέσω της μείωσης του ονομαστικού μέσου μισθού, θα οδηγήσει σε αύξηση της απασχόλησης και συνεπώς σε μείωση της ανεργίας.

Κάπως έτσι μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις κατά περίπου 45% με στόχο να αυξηθούν οι εξαγωγές. Ομως το μόνο που συνέβη (αφού παρότι έπεσε το κόστος εργασίας δεν μειώθηκαν οι τιμές των εξαγόμενων προϊόντων) ήταν να αυξηθούν τα περιθώρια κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων.

Οπως προκύπτει λοιπόν από την ανάλυση των εμπειρογνωμόνων του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας δεν δημιούργησε απασχόληση αλλά ανεργία. Ωστόσο, μειώθηκε ο αποπληθωριστής του ΑΕΠ σχεδόν 5%, με πρακτική συνέπεια η διαφορά αυτή να μετατραπεί σε αύξηση του μέσου περιθωρίου κέρδους.

Με άλλα λόγια, επηρεάστηκε η διανομή του εισοδήματος προκαλώντας άνιση κατανομή των επιπτώσεων της κρίσης σε βάρος των εισοδημάτων από εργασία. Ούτε λίγο-ούτε πολύ λοιπόν, τα Μνημόνια 1 & 2 απλώς έδωσαν περισσότερα κέρδη σ’ αυτούς που είχαν μεγάλες επιχειρήσεις.

Μάλιστα, οι μειώσεις των μισθών και του μοναδιαίου κόστους εργασίας δεν οδήγησαν ούτε σε μειώσεις των τιμών των εξαγωγών. Η βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ήταν αποτέλεσμα της σημαντικής περιστολής των εισαγωγών λόγω της δραματικής μείωσης της εγχώριας ζήτησης.

Με απλά λόγια, η κρίση, με τη σύμφωνη γνώμη των βουλευτών την περίοδο 2010-2014, μετατράπηκε σε εργαλείο ώστε να αβγατίσουν τα κέρδη μεγάλων επιχειρήσεων σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας (η οποία ουσιαστικά αποσυντέθηκε) και της ελληνικής οικονομίας (που αδυνατεί να επανέλθει).

Τι θα μπορούσε να συμβεί; Πολύ απλά, εφαρμογή διαρθρωτικών αλλαγών στις αγορές προϊόντων για την αντιμετώπιση των ευρύτατα διαδεδομένων ολιγοπωλιακών καταστάσεων της ελληνικής οικονομίας, έτσι ώστε να καταστεί εφικτή μια σημαντική μείωση των τιμών των προϊόντων που θα έδινε ανάσες στην κοινωνία αλλά και στη μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία θα έβλεπε αύξηση του τζίρου της από την αύξηση της κατανάλωσης.

Οι μικρομεσαίοι

Ομως επειδή ουδείς έστερξε να προστατεύσει τον Ελληνα εργαζόμενο και τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, η μείωση των μισθών συρρίκνωσε την εγχώρια ζήτηση και αύξησε την ανεργία. «Το αποτέλεσμα αυτό ήταν ιδιαίτερα έντονο στο αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας, όπου η οικονομική δραστηριότητα προσδιορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την εγχώρια ζήτηση» παρατηρούν οι εμπειρογνώμονες του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

Οι συντάκτες της έκθεσης λοιπόν θεωρούν ότι η μείωση του κόστους εργασίας αυξάνει το ποσοστό της ανεργίας. Με άλλα λόγια, οι μειώσεις στον κατώτατο και τον μέσο μισθό και κατ’ επέκταση στο μοναδιαίο κόστος εργασίας είχαν αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας.

Συνεπώς, δεν τεκμηριώνεται εμπειρικά μία από τις θεμελιακές υποθέσεις των προγραμμάτων λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Επιπροσθέτως, η μείωση του κόστους εργασίας όχι μόνο δεν οδήγησε τους εργοδότες στην πρόσληψη περισσότερων μισθωτών εργαζομένων, αλλά συνέβαλε και στην κατάρρευση της εγχώριας ζήτησης.

Βαρουφάκης και 17 οικονομολόγοι για το δημόσιο χρέος: "Χθες ήταν η Αργεντινή, σήμερα η Ελλάδα, αύριο ίσως η Γαλλία..."

Να στηρίξουν στη Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών της 10ης Σεπτεμβρίου τις 9 θέσεις για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, καλούν τα ευρωπαϊκά κράτη ο Γιάνης Βαρουφάκης και 17 ακόμη οικονομολόγοι που αντιδρούν στις "επιταγές των αγορών" και αμφισβητούν πως η διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους δανειστές της έγινε με ορθολογικούς οικονομικά όρους.

Την επιστολή υπογράφουν ο πρώην υπουργός Οικονομικών και 17 ακόμη οικονομολόγοι και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Guardian. Συγκεκριμένα οι οικονομολόγοι αναφέρονται στις εννέα βασικές αρχές για την αναδιάρθρωση του χρέους που θα τεθούν προς ψήφιση στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που θα διεξαχθεί στις 10 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για τις αρχές της εθνικής κυριαρχίας, της καλής πίστης, της διαφάνειας, της αμεροληψίας, της ίσης μεταχείρισης, της ασυλίας του κυρίαρχου κράτους, της νομιμότητας, της βιωσιμότητας και της αναδιάρθρωσης.

«Αν είχαν τηρηθεί αυτές οι αρχές θα είχαμε αποφύγει τις παγίδες της ελληνικής κρίσης, στην οποία οι πολιτικοί εκπρόσωποι ενέδωσαν στις απαιτήσεις των πιστωτών παρά την έλλειψη οικονομικής λογικής και τις καταστροφικές κοινωνικές επιπτώσεις τους. Αυτό το ψήφισμα είναι προς το δημόσιο συμφέρον και θα πρέπει να υποστηριχθεί από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη και να γίνει ένα θέμα που θα μπει σε δημόσια διαβούλευση», αναφέρεται στην επιστολή.

Ακολούθως, σημειώνουν πως η ελληνική κρίση κατέστησε σαφές πως ένα κράτος, από μόνο του, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με λογικούς όρους για την αναδιάρθρωση του χρέους του μέσα στο τρέχον πολιτικό πλαίσιο. Ακόμη και αν αυτά τα χρέη είναι συχνά μη βιώσιμα μακροπρόθεσμα. «Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα αντιμετώπισε από τους πιστωτές μια πεισματική άρνηση και εξετάσουμε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του χρέους, ακόμη και αν η άρνηση αυτή στάθηκε σε αντίφαση με τις συστάσεις του ΔΝΤ», εξηγεί η επιστολή.

Αναφερόμενοι στο παράδειγμα της Αργεντινής και τις αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, οι 17 οικονομολόγοι αναφέρουν πως αυτές είναι: η διαφάνεια, η αμεροληψία, η ισότιμη μεταχείριση, η ασυλία, η νομιμότητα, η αειφορία και η πλειοψηφική αναδιάρθρωση.

Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, δε, σημειώνοντας: «Χθες ήταν η Αργεντινή, σήμερα είναι η Ελλάδα και αύριο, ίσως, η Γαλλία. Κάθε χρεωμένη χώρα μπορεί να αποκλειστεί από την αναδιάρθρωση του χρέους της κόντρα στην κοινή λογική. Η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για την αναδιάρθρωση του χρέους, επιτρέπει σε κάθε κράτος να λύσει τα προβλήματα χρέους της, χωρίς τον κίνδυνο της οικονομικής κατάρρευσης ή την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της. Είναι ένα θέμα που επείγει για την προώθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας».

Η επιστολή καταλήγει ως εξής: «Το ελληνικό δράμα που εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχει χρόνος για δισταγμούς. Η απάτη των διαπραγματεύσεων του καλοκαιριού έχουν προκαλέσει πολλούς Ευρωπαίους να υποχωρήσουν στον εθνικισμό και να εκφράσουν την περιφρόνησή τους στους διεθνείς οργανισμούς. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι πρέπει να επαναβεβαιώσουν ότι τα δημοκρατικά δικαιώματα, παρά τις επιταγές της αγοράς που βρίσκονται στο επίκεντρο της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Καλούμε, λοιπόν, όλα τα ευρωπαϊκά κράτη να ψηφίσουν υπέρ αυτου του ψηφίσματος».

Την επιστολή υπογράφουν οι:

Yanis Varoufakis Former Greek minister of finance
Thomas Piketty Paris School of Economics
James Galbraith University of Texas Austin
Heiner Flassbeck Former chief economist, Unctad
Martin Guzman Columbia University
Jacques Généreux Sciences Po
Steve Keen Kingston University
Gabriel Colletis Toulouse 1 University
Michel Husson IRES
Benjamin Lemoine Paris-Dauphine University
Mariana Mazzucato University of Sussex
Robert Salais IDHE, Marc Bloch
Bruno Théret Paris-Dauphine University
Xavier Timbeau Principal director, OFCE
Gennaro Zezza Levy Economics Institute
Giovanni Dosi Scuola Superiore Sant’Anna
Engelbert Stockhammer Kingston University
Ozlem Onaran University of Greenwich

Πηγή

Πώς οι ΗΠΑ βοήθησαν στην άνοδο του ΙSIS στη Συρία και το Ιράκ

Ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία, εκείνη η ατελείωτη εκστρατεία που ξεκίνησε πριν από 14 χρόνια από τον Τζορτζ Μπους, συνδέεται πλέον από μόνη της με κάποιες ακόμη περισσότερο τραγελαφικές ακροβασίες.  (Γράφει ο Seumas Milne* - Νοηματική απόδοση: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος)

Τη Δευτέρα η δίκη στο Λονδίνο ενός Σουηδού, του Μπέρλιν Τζίλντο, ο οποίος κατηγορήθηκε για τρομοκρατία στη Συρία, κατέρρευσε, όταν έγινε γνωστό ότι οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες εξόπλιζαν τις ίδιες ομάδες ανταρτών, για τις οποίες ο ίδιος είχε κατηγορηθεί ότι τις υποστήριζε.

Η πολιτική αγωγή εγκατέλειψε την υπόθεση, προφανώς για να αποφύγει τον διασυρμό των μυστικών υπηρεσιών. Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι η συνέχιση της δίκης θα οδηγούσε στην πλήρη αποκάλυψη του ότι η δράση της βρετανικής αντικατασκοπείας παρείχε «εκτεταμένη υποστήριξη» στους αντάρτες.

Και όταν γίνεται λόγος για «εκτεταμένη υποστήριξη», δεν αναφερόμαστε μόνο στην παροχή πολεμοφοδίων - αλεξίσφαιρα γιλέκα και στρατιωτικά οχήματα - αλλά και στην εκπαίδευση, την υλικοτεχνική υποστήριξη και τη μυστική παροχή «όπλων μαζικής κλίμακας».

Εκθέσεις ανέφεραν ότι η MI6 είχε συνεργαστεί με τη CIA σε ένα «υπόγειο αλισβερίσι» μεταφοράς όπλων από τη Λιβύη προς τη Συρία το 2012, μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι.

Είναι ξεκάθαρο πως ο παραλογισμός του να στείλεις κάποιον στη φυλακή, για κάτι που το έκαναν από μόνοι τους υπουργοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι έχει ξεπεράσει τα όρια. Όμως, αυτό δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Λιγότερο τυχερός στάθηκε ένας ταξιτζής του Λονδίνου, ο Ανίς Σαρντάρ, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ένα δεκαπενθήμερο νωρίτερα, εξαιτίας της συμμετοχής του το 2007 στην αντίσταση κατά της κατοχής του Ιράκ από τις αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις.

Η ένοπλη αντίσταση ενάντια σε μια παράνομη εισβολή και κατοχή δεν συνιστά ξεκάθαρα πράξη τρομοκρατίας, ούτε δολοφονία στις περισσότερες από τις ερμηνείες της,  συμπεριλαμβανομένων και των όσων αναφέρονται στη Συνθήκη της Γενεύης.

Αλλά η τρομοκρατία εξαρτάται καθαρά και ξάστερα από τη διαίσθηση του παρατηρητή. Και τούτο δεν είναι τόσο ξεκάθαρο πουθενά αλλού, όσο στη Μέση Ανατολή, όπου οι τρομοκράτες του σήμερα είναι οι μαχητές του αύριο ενάντια στην τυραννία - και οι σύμμαχοι καθίστανται εχθροί.

Εδώ και έναν χρόνο, οι αμερικανικές, βρετανικές και οι άλλες δυτικές δυνάμεις έχουν επιστρέψει στο Ιράκ, με το πρόσχημα του να καταστρέψουν την υπερσεκταριστική τρομοκρατική ομάδα του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) - παλαιότερα γνωστή και ως Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Αυτό συνέβη αφού το ISIS κατέλαβε μεγάλα εδάφη στο Ιράκ και τη Συρία, ανακηρύσσοντας τη δημιουργία ενός ισλαμικού χαλιφάτου.

Ωστόσο, η εκστρατεία δεν πάει καλά. Τον περασμένο μήνα, το ISIS εισέβαλε στην ιρακινή πόλη Ραμάντι, ενώ την ίδια στιγμή στην άλλη πλευρά των ανύπαρκτων, πλέον, συνόρων οι δυνάμεις των τζιχαντιστών καταλάμβαναν τη συριακή πόλη της Παλμύρας.

Κάποιοι Ιρακινοί διαμαρτύρονται, επειδή οι ΗΠΑ έμειναν άπρακτες ενόσω συνέβαιναν όλα αυτά. Οι Αμερικανοί επιμένουν ότι προσπαθούν να αποφύγουν τις ανθρώπινες απώλειες και υποστηρίζουν ότι είχαν σημαντικές επιτυχίες.  Σε κατ' ιδίαν συζητήσεις, όμως, Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε πως δεν επιθυμούν να φανούν ότι σφυροκοπούν τα σουνιτικά οχυρά σε έναν φανατικό πόλεμο, διακινδυνεύοντας να εξοργίσουν τους Σουνίτες συμμάχους τους στον Περσικό Κόλπο.

Φως στο πώς φτάσαμε ως εδώ ρίχνει μια πρόσφατα αποχαρακτηρισμένη, απόρρητη έκθεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, που συντάχθηκε τον Αύγουστο του 2012, και η οποία προέβλεπε κατά παράδοξο τρόπο - και καλωσόριζε - την προοπτική ενός «Σαλαφιστικού Πριγκηπάτου» στην ανατολική Συρία και ενός Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ, που θα ελεγχόταν από την Αλ Κάιντα.

Σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ισχυριζόταν η Δύση εκείνο τον καιρό, το έγγραφο της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας καθιστά την Αλ Κάιντα στο Ιράκ (η οποία μετατράπηκε στο ISIS) και τους συντρόφους της, τους Σαλαφιστές, ως τις «κυριότερες δυνάμεις που ελέγχουν την επανάσταση στη Συρία» και επισημαίνει ότι «οι δυτικές χώρες, τα κράτη του Κόλπου και η Τουρκία» υποστήριζαν τις προσπάθειες της αντίστασης για την ανακατάληψη της ανατολικής Συρίας.

Ανεβάζοντας κατά πολύ «την πιθανότητα εγκαθίδρυσης ενός επίσημου ή ανεπίσημου Σαλαφιστικού Πριγκηπάτου», η έκθεση του αμερικανικού Πενταγώνου συνεχίζει: «αυτό ακριβώς είναι που επιθυμούν οι δυνάμεις που στηρίζουν τους αντάρτες, προκειμένου να απομονώσουν το συριακό καθεστώς, το οποίο θεωρείται ως το στρατηγικό βάθος της σιιτικής επέκτασης (Ιράκ και Ιράν)».

Η έκθεση αποτυπώνει ακριβώς αυτό που συνέβη δύο χρόνια αργότερα: Σε διάστημα μόλις ενός έτους οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της, όχι μόνον υποστήριζαν και εξόπλιζαν την αντίσταση, που γνώριζαν ότι διοικείται από ακραίες φανατικές ομάδες, αλλά ήταν προετοιμασμένες να ενθαρρύνουν τη δημιουργία ενός είδους «Ισλαμικού Κράτους» - παρά τον σοβαρό κίνδυνο για την ενότητα του Ιράκ -, σε ρόλο ενός σουνιτικού ρυθμιστή με σκοπό την αποδυνάμωση της Συρίας.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δημιούργησαν το ISIS, αν και κάποιοι σύμμαχοί της από τις χώρες του Κόλπου σίγουρα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σε αυτό, όπως παραδέχτηκε πέρυσι και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Ωστόσο, δεν υπήρχε Αλ Κάιντα στο Ιράκ έως τη στιγμή που οι ΗΠΑ και η Βρετανία εισέβαλαν στη χώρα. Και σίγουρα οι ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν την ύπαρξη του ISIS εναντίον άλλων δυνάμεων στην περιοχή, ως μέρος μιας ευρύτερης πρακτικής για τη διατήρηση του ελέγχου από την Δύση.

Οι συσχετισμοί άλλαξαν από τη στιγμή που οι τζιχαντιστές άρχισαν να αποκεφαλίζουν δυτικούς και να δημοσιεύουν τις ωμότητές τους στο Διαδίτκυο και τα κράτη του Κόλπου να υποστηρίζουν άλλες ομάδες στον πόλεμο της Συρίας, όπως το Μέτωπο Νούσρα. Αλλά αυτή η συνήθεια των Αμερικανών και της Δύσης γενικότερα να παίζουν με τις ομάδες των τζιχαντιστών, πρώτα χαϊδεύοντάς τες και μετά επιστρέφοντας για να τις 'δαγκώσουν', πηγαίνει πολύ πίσω, στη δεκαετία του '80 κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Σοβιετική Ένωση στο Αφγανιστάν, που ενθάρρυνε την εμφάνιση της Αλ Κάιντα υπό την κηδεμονία της CIA.

Αυτή η τακτική άλλαξε κατά τη διάρκεια της αμερικανικής κατοχής στο Ιράκ, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις υπό τη ηγεσία του Στρατηγού Πετρέους χρηματοδότησε έναν βρώμικο πόλεμο, τύπου Ελ Σαλβαδόρ, των φανατικών ταγμάτων θανάτου σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσει την ιρακινή αντίσταση.

Και άλλαξε εκ νέου το 2011 στον ενορχηστρωμένο από το ΝΑΤΟ πόλεμο στη Λιβύη, όπου το ISIS κατέλαβε τον έλεγχο της γενέτειρας πόλης του Καντάφι, της Σύρτης.

Αυτό που καθίσταται ξεκάθαρο είναι ότι το ISIS και οι ωμότητές του δεν θα ηττηθούν από τις ίδιες δυνάμεις που τον έφεραν στο Ιράκ και τη Συρία ή που τον εξέθρεψαν χρόνια πριν.

Οι δίχως τέλος επεμβάσεις των δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή δεν έφεραν παρά μόνον την καταστροφή και τη διαίρεση. Συμπερασματικά, εκείνοι που μπορούν να θεραπεύσουν την ασθένεια είναι οι κάτοικοι στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, κι όχι εκείνοι που επί χρόνια επώαζαν τον ιό της καταστροφής.

* Ο Seumas Milne είναι αρθρογράφος και δημοσιογράφος του βρετανικού Guardian, με ιδιαίτερη εμπειρία στα θέματα της Μέσης Ανατολής.

Πηγή: Guardian

Όταν το Συγκρότημα ανεβοκατέβαζε κυβερνήσεις

γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος

Χθες στην εφημερίδα μας αποφασίσαμε να βγούμε σήμερα (η έντυπη έκδοση) με βασικό θέμα τα σενάρια που προωθούνται από διαφόρων ειδών κέντρα(δημοσιογραφικά, πολιτικά, επιχειρηματικά κ.ά.) για σχηματισμό κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού μετά τις εκλογές. 

Τον τίτλο μας τον είδατε, «Μαγειρεύοντας κυβερνήσεις». Κι ΕΔΩ μπορείτε να διαβάσετε το βασικό μας άρθρο. 

Ιδού λοιπόν πώς κυκλοφόρησαν σήμερα τα ΝΕΑ, του ΔΟΛ, του περίφημου Συγκροτήματος που παλιότερα έπαιζε σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Ενίοτε, σκοτεινό, όπως κατά τη διάρκεια της αποστασίας του 65. Άλλες εποχές τότε φυσικά.

Ενώ ο Βηματοδότης στο κυριακάτικο ΒΗΜΑ έμοιαζε... αγχωμένος πάνω στην προσπάθειά του να μας δείξει πόσο καλή είναι η υπηρεσιακή κυβέρνηση. Μέσα στην ίδια σελίδα αναφέρθηκε δύο φορές στο ίδιο πράγμα ώστε να το εμπεδώσουμε:

1) «Σε τέσσερις ημέρες έφτιαξαν λειτουργικό κέντρο επιχειρήσεων την ώρα που η προηγούμενη κυβέρνηση δεν μπόρεσε ούτε μέσα σε επτά μήνες να το φτιάξει».

2) «Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο Νίκος Χριστοδουλάκης μέσα σε μια εβδομάδα παρουσίασε έργο που δεν έγινε σε επτά μήνες».

Εντάξει, το πιάσαμε το υπονοούμενο. 

Υ.Γ. Στην προσπάθειά του το Βήμα να αποκαλύψει πόσο καλός και άξιος είναι ο (Σημιτικός) Νίκος Χριστοδουλάκης, του πιστώνει πράγματα με τα οποία δεν έχει και τόση σχέση. «Στη σύντομη υπουργία του ανακοίνωσε σχέδιο ώστε να μη χαθούν χρήματα από το ΕΣΠΑ και χαλάρωση των capital controls» γράφει η καλή εφημερίδααν και πρόκειται για αρμοδιότητες που είναι άλλου (του υπουργού Οικονομικών). 

Η σφαγή των καναλιών για το debate των αρχηγών - Μάχη για την πρώτη ερώτηση

Οι πολιτικοί αρχηγοί θα βρεθούν για πρώτη φορά αντιμέτωποι καθώς debate έγινε για τελευταία φορά στις εκλογές του 2009

Επί μία εβδομάδα οι εκπρόσωποι των έξι τηλεοπτικών καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας συζητούν και διαγκωνίζονται με ένα και μοναδικό βασικό θέμα. Σε ποιον θα δοθεί η πρώτη ερώτηση του debate των πολιτικών αρχηγών που θα διεξαχθεί το βράδυ της Τετάρτης στις 9, στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ.

Οι επτά πολιτικοί αρχηγοί θα βρεθούν απέναντι από επτά δημοσιογράφους σε μια συζήτηση που ενδεχομένως θα βοηθήσει τους πολίτες να κρίνουν και να αποφασίσουν, αν είναι αναποφάσιστοι, ποιον θα επιλέξουν.

Οι πολιτικοί θα καθίσουν με βάση την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων τους στο κλείσιμο της Βουλής και θα εξαιρείται -μετά από πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που αποδέχθηκαν όλοι- ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, η δίκη του οποίου συνεχίζεται.

Κατά σειρά, λοιπόν, θα καθίσουν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο επικεφαλής του κόμματος Ποτάμι Σταύρος Θεοδωράκης, ο γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. Πάνος Καμμένος και η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά.

Ερωτήσεις θα υποβάλλουν οι έξι δημοσιογράφοι που θα εκπροσωπούν τα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας. Από τον Alpha ο Αντώνης Σρόιτερ, από το Mega η Όλγα Τρέμη ή ο Γιάννης Πρετεντέρης (πιθανότατα η πρώτη καθώς υπάρχει βέτο από τον ΣΥΡΙΖΑ για τον κ. Πρετεντέρη), από τον Αντ1 η Μαρία Χούκλη, από το Star η Μάρα Ζαχαρέα και από το Ε ο Μάκης Γιομπαζολιάς.

Ανάμεσά τους, σε ρόλο οικοδεσπότη και συντονιστή, ο κεντρικός παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων της ΕΡΤ Πάνος Χαρίτος.

Το ζητούμενο, λοιπόν, εδώ και μερικές ημέρες είναι η πρώτη ερώτηση προς τους πολιτικούς αρχηγούς. Είναι προφανές ότι αυτό δεν έχει πραγματική ουσία, αλλά αποτελεί την επιβεβαίωση του κύρους και του status του κάθε καναλιού. Έως τώρα, συνήθως την πρώτη ερώτηση έπαιρνε πάντα ο δημοσιογράφος που εκπροσωπούσε το Mega επειδή είχε τα μεγαλύτερα νούμερα θεαματικότητας στο δελτίο ειδήσεων.

Αυτό όμως πλέον δεν υφίσταται και έτσι στο παιχνίδι της πρωτιάς μπαίνουν δυναμικά τόσο ο Alpha όσο και ο ΑΝΤ1. Οι συζητήσεις συνεχίζονται με επιχειρήματα εκατέρωθεν και σε περίπτωση που δεν υπάρχει τελική συμφωνία καθώς κανείς δεν φαίνεται αποφασισμένος να υποχωρήσει, δεν αποκλείεται να διεξαχθεί και κλήρωση για τη σειρά των ερωτήσεων.

 Η καινοτομία των απ’ ευθείας ερωτήσεων

Η διακομματική κατέληξε, μετά από αρκετή συζήτηση, για να μην είναι το debate, η γνωστή διαδικασία των παράλληλων μονολόγων, να μπορούν οι αρχηγοί να απευθύνουν ερώτηση ο ένας στον άλλο ή και να απαντήσουν σε ερώτηση που τους έχει προηγουμένως υποβληθεί.

Οι πολιτικοί αρχηγοί θα βρεθούν για πρώτη φορά αντιμέτωποι καθώς debate έγινε για τελευταία φορά στις εκλογές του 2009 και έκτοτε έχουν διεξαχθεί τρεις αναμετρήσεις, χωρίς να συμπεριληφθεί και το δημοψήφισμα.

Ο μόνος που ήταν τότε αρχηγός και έχει εμπειρία είναι ο κ. Τσίπρας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε συμμετάσχει σε debate και πέρυσι καθώς διεκδικούσε την προεδρία της ΕΕ.

Μοναδική προϋπόθεση που έθεσε η διακομματική είναι οι δημοσιογράφοι να είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ. Πάντως υπήρξαν επιφυλάξεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ για τον κ. Πρετεντέρη αν και περισσότερο αφορούν το debate της 14ης Σεπτεμβρίου μεταξύ των κυρίων Τσίπρα και Μεϊμαράκη.

Η διαδικασία

Υπάρχουν οι εξής Θεματικοί κύκλοι συζήτησης:

• 1ος κύκλος: Οικονομία, Ανάπτυξη, Ανεργία
• 2ος κύκλος: Παιδεία, Υγεία, Διοίκηση, Κοινωνική Πολιτική
• 3ος κύκλος: Μεταναστευτική πολιτική-προσφυγικό
• 4ος κύκλος: Εξωτερική πολιτική - 'Αμυνα
• 5ος κύκλος: Ελεύθερη ερώτηση επιλογής του καθε δημοσιογράφου
• 6ος κύκλος σε δύο γύρους: Οι αρχηγοί μεταξύ τους με ελεύθερες τοποθετήσεις του κάθε Αρχηγού και δυνατότητα αν θέλει να υποβάλει ερώτηση σε άλλον η άλλους αρχηγούς ή να απαντήσει σε ερώτηση που ενδεχομένως του έχει ήδη υποβληθεί.

Χρόνος τοποθέτησης: Στους πέντε πρώτους κύκλους, κάθε ερώτηση διαρκεί έως 30 δευτερόλεπτα. Η απάντηση διαρκεί έως 90 δευτερόλεπτα. Η δεύτερη διευκρινιστική ερώτηση επί της απάντησης διαρκεί έως 15''και η δευτερολογία του αρχηγού έως 30''.

Στον 6ο διπλό κύκλο των Αρχηγών, ξεκινώντας από το μικρότερο σε δύναμη κόμμα, κάθε αρχηγός έχει στη διάθεσή του 1,5 λεπτό ανά γύρο.

Σειρά δημοσιογράφων - καναλιών: Η σειρά τοποθέτησης των δημοσιογράφων στο πάνελ, καθορίζεται από τους ίδιους.

Σειρά αρχηγών: Με την κοινοβουλευτική δύναμη.

Πηγή

 

 

Οι λίστες και η πίκρα (τους)

γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Είναι περιττό να ασχοληθεί κανείς στα σοβαρά με τις επικείμενες εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου, για ευνόητους λόγους. Εχει γούστο εντούτοις να εστιάζει στο ευτράπελο των διαδικασιών, αποκαλυπτικό της ολιγότητας πολιτικής συνείδησης που διακρίνει τους περισσότερους, κυρίως αυτούς που αξιώνουν βουλευτική εκλογή και θέση, αποτυγχάνουν και λοιπά.

Να, ο Μητρόπουλος, π.χ., εκείνος ο λείχων όλους τους δημοσιογράφους που έχουν μια εκπομπούλα στην τηλοψία, ο μαϊντανός των καναλιών, ο «ναι μεν αλλά», ο image maker (κατασκευαστής εικόνας) του εαυτού του, της επιστήμης του, της οικονομικής του επιφάνειας.

Εάν κάποιος μπορεί να χαρεί για κάτι από τούτες τις παρδαλές εκλογές είναι το γεγονός ότι ο πολιτικάντης τούτος αποκλείστηκε (καλώς ή κακώς αδιάφορο) από τη διεκδίκηση της κατάκτησης μιας βουλευτικής έδρας. Κάπως θα ξεθολώσει η τηλεοπτική αντάρα (που είναι και βουή και ηχορρύπανση και λοιπά).

«Ψηφίστε ΚΚΕ» βροντοφωνάζει ο εκλεκτός των μίντια, εξοργισμένος προφανώς από τον αποκλεισμό του [άδικε ντουνιά, στερείς από τους ψηφοφόρους τη δυνατότητα να επιλέξουν έναν φωστήρα του ελληνικού πολιτικού (μπα) πολιτισμού]. Ποιος θα παρεμβαίνει πια σε όλες τις εκπομπές, προσφωνώντας με τα μικρά τους ονόματα τους εκπομπάρχες (τι οικειότης, θεέ μου, τι αμεσότης...); Ποιος θα κατακρίνει με τον μαρξιστικό του λόγο τα ατοπήματα και τα ολισθήματα της αριστερής κυβέρνησης; Αρκετά, όμως, με τούτον τον ματαιόδοξο πλάνητα.

Ενδιαφέρον έχει και ο συνωστισμός στις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ. Τι δημοκρατικότητα, τι συνοχή, τι ελπίδα στην ανανέωση· πόση έλλειψη αποκλεισμού και πόσος διάλογος προτού καταλήξουν οι υπεύθυνοι στην κατάρτιση των λιστών και των πρώτων θέσεων, που οδηγούν αβίαστα και ανέμελα στον προσπορισμό πλούτου και αναγνώρισης.

Τους βλέπεις: ιδρωμένοι, κατάκοποι, ενασμένοντες, ασθμαίνοντες, βαρυγκομούντες· με άγρια όψη και διάθεση, απαλλαγμένοι πια από τα βαρίδια της αριστερής συνείδησης που απαξιώνουν θέσεις, πρωτιές, εξουσίες και λοιπά. Αυτή είναι λοιπόν η Αριστερά τους, έτσι τουλάχιστον καταλαβαίνουμε όσοι επιμένουμε να συζούμε με ’κείνα τα βαρίδια, ή όσοι ανέμεναν μια διαφορετική προσέγγιση της εξουσίας από τις αριστερές προσωπικότητες.

Η ίδια τακτική και στη Λαϊκή Ενότητα, τον άλλο πόλο (;) της Αριστεράς. Θα μου πείτε, πώς να περιμένεις κάτι διαφορετικό όταν αυτή είναι η δομή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;

Ολο το πολιτικό ενδιαφέρον έχει δυστυχώς μετατοπιστεί στην κατάρτιση των λιστών. Παραιτήσεις επί παραιτήσεων, οργισμένες καταγγελίες από στελέχη και νομαρχιακές γιατί δεν περιελήφθησαν οι ίδιοι ή οι προτεινόμενοι από τα συλλογικά (!) όργανα των αριστερών κομμάτων. Αυτή είναι, δυστυχώς, η (δική τους) δημοκρατία· ας το πάρουμε απόφαση.

Η αυτοτέλεια, η αυτονομία, η αυτοδιαχείριση είναι έννοιες για κάποιους περίεργους μόνο, που δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα δεν είναι άλλη απ’ αυτήν την κατάκτηση της πρωτιάς. Το ξέρουν, ως φαίνεται, καλά αυτό όσοι περιφέρονται στο αρχηγικό, πια, επιτελείο (Φλαμπουράρης, Παππάς, Φίλης και λοιποί, ώς και ο ίδιος ο παραιτηθείς πρωθυπουργός).

Τουλάχιστον να βλέπαμε ανθρώπους ευφυείς, αυτοσαρκαζόμενους, με λόγο, με γούστο... ε, κάπως καλύτερα θα περνούσε η προεκλογική περίοδος. Και τώρα έχει γούστο το όλον, αλλά με μια πίκρα, διάολε, με μια αδιαφορία.

Καλό και κακό μνημόνιο

γράφει ο Τάσος Παππάς

«Δεν υπάρχουν καλά και κακά μνημόνια» είπε ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας στη συνέντευξή του στη ΔΕΘ. Μάλιστα... Να ξεκινήσουμε λοιπόν από την αλφαβήτα.

✐ Μνημόνιο σημαίνει πλαίσιο συμφωνίας.

✐ Όταν ο κ. Λαφαζάνης και τα άλλα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας συμμετείχαν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝ. ΕΛΛ., πάλευαν, όπως ο τότε πρωθυπουργός και τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης, για μια καλή συμφωνία, δηλαδή για ένα καλό μνημόνιο που δεν θα περιλαμβάνει μειώσεις μισθών και συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις και θα ρυθμίζει επ' ωφελεία του ελληνικού κράτους το θέμα του χρέους.

✐ Όταν ο κ. Λαφαζάνης και τα άλλα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας έδιναν, έστω με μισή καρδιά, την έγκρισή τους για το κείμενο των 48 σελίδων που κατέθεσε στους δανειστές ο Τσίπρας, είχαν συνειδητοποιήσει ότι ακόμη κι αυτό το πακέτο, αν γινόταν δεκτό από τους εταίρους, θα συνοδευόταν από μια συμφωνία, οπωσδήποτε λιγότερο βαριά απ' αυτή που τελικώς πέρασε, αλλά παρ' όλα αυτά θα ήταν μια συμφωνία με μνημόνιο.

✐ Εκτός αν είχαν την αυταπάτη -κι αυτοί όπως και μερικοί(ές) άλλοι (ες) ότι θα εξασφάλιζε η χώρα χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το πρόγραμμα Γιουνκέρ για να κινηθεί η ελληνική οικονομία, χωρίς κανέναν όρο.

Ωραία θα ήταν, αλλά...