Κατσέλη: Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν 4 προκλήσεις -Πώς θα προσελκύσουμε επενδύσεις

Ικανή και αναγκαία συνθήκη για έξοδο από τη κρίση και για να περάσει η χώρα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, είναι να προταχθεί ένα συγκροτημένο επενδυτικό πρόγραμμα, το οποίο θα είναι σε θέση να κινητοποιήσει πόρους και να συμβάλει στον οικονομικό και τεχνολογικό μετασχηματισμό της χώρας, τόνισε η Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας ΕΤΕ +0,40% κυρία Λούκα Τ. Κατσέλη, σε ομιλία της ως επίσημη προσκεκλημένη, στο ετήσιο δείπνο «B2B Business», που διοργάνωσε (23/9/2015) το Ελληνοβρετανικό Επιμελητήριο.

H κυρία Κατσέλη αναφέρθηκε στις τέσσερις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει το τραπεζικό σύστημα, δηλαδή:

1) Στην επιτυχή ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης, η οποία θα ολοκληρωθεί εντός του 2015 χωρίς «κούρεμα» καταθέσεων ανεξαρτήτως ποσού,

2) Στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς καταθέτες, όπου προϋπόθεση είναι η πολιτική σταθερότητα, αλλά και η εμπέδωση κλίματος αξιοπιστίας και φερεγγυότητας των τραπεζών απέναντι στους πελάτες τους.

3) Στην αποτελεσματική ρύθμιση μη εξυπηρετούμενων δανείων λιανικής και εταιρικής τραπεζικής, όπου σημείωσε ότι οι τράπεζες ήδη προσφέρουν σημαντικά προϊόντα ρυθμίσεων, αλλά χρειάζονται περαιτέρω πρωτοβουλίες κυρίως για εταιρικά δάνεια και δη κοινοπρακτικά και

4) Στη διοχέτευση ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, όπου οι τράπεζες, όπως τόνισε, εφ' όσον αποκτήσουν την απαραίτητη ρευστότητα θα πρέπει να ανταποκριθούν στην ανάγκη επανεκκίνησης της οικονομικής δραστηριότητας και χρηματοδότησης ενός βιώσιμου παραγωγικού και τεχνολογικού μετασχηματισμού της οικονομίας.

Η Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας ΕΤΕ +0,40%, τόνισε ότι η τράπεζα προτάσσει τη χρηματοδότηση υγιών επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, σε κλάδους και τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας, με καινοτόμο και εξαγωγικό προσανατολισμό, ενώ επεσήμανε ιδιαίτερα την ανάγκη ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με νέες καινοτόμες πρωτοβουλίες, όπως η χρηματοδότηση παραγωγικών αλυσίδων αξίας σε τομείς όπως η γεωργία, η ναυτιλία κ.α. Ανέφερε ακόμη ότι βασική προτεραιότητα της Τράπεζας είναι η υποβολή προτάσεων στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων (Juncker Plan) με την κινητοποίηση και προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων.

Τέλος, η κυρία Κατσέλη σημείωσε ότι μια συνεκτική αναπτυξιακή εξωστρεφής στρατηγική για τη χώρα προϋποθέτει τη δημιουργία ευνοϊκού επενδυτικού περιβάλλοντος με ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο, τη στοχευμένη προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων, τη δημιουργία clusters μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη χρήση νέων χρηματοδοτικών εργαλείων και στρατηγικές συμπράξεις δημόσιου, ιδιωτικού και χρηματοπιστωτικού τομέα για προώθηση σύνθετων και ολοκληρωμένων επενδυτικών και αναπτυξιακών πρωτοβουλιών με κατάλληλα οργανωτικά σχήματα

Στο δείπνο παρέστησαν ο πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αθήνα John Kittmer, οι πρώην Πρωθυπουργοί Πικραμένος και Θάνου, εκπρόσωποι επιμελητηριακών ενώσεων, καθώς και ανώτατα στελέχη του επιχειρηματικού και επενδυτικού κόσμου.

Πηγή 

Συνάντηση Καραμανλή-Μεϊμαράκη -Μαλλιά κουβάρια με τους δελφίνους στη ΝΔ

Δύσκολη εξίσωση αποδεικνύεται το θέμα της ηγεσίας στη ΝΔ. Η παράταξη έχει μοιραστεί σε στρατόπεδα και οι δελφίνοι είναι πολλοί.

Κρίσιμη συνάντηση Καραμανλή - Μεϊμαράκη

Ολοι ομολογούν ότι το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να δώσει λύση στο αδιέξοδο είναι ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος θα έχει συνάντηση σήμερα το απόγευμα στη Ραφήνα με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη για να εξετάσουν το θέμα και να αποφασίσουν από κοινού το θέμα της αρχηγίας.

Ο κ. Μεϊμαράκης, όπως όλα δείχνουν, συναρτά την υποψηφιότητά του από το «πράσινο φως» που ενδεχομένως του δώσει ο πρώην πρωθυπουργός. Στόχος και των δύο είναι όποιος εκλεγεί τώρα πρόεδρος στη ΝΔ να μπορέσει να ασκήσει σοβαρή αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρωθυπουργία στις προσεχείς εκλογές.

Υπέρ Μεϊμαράκη οι «καραμανλικοί»

«Καραμανλικοί» βουλευτές και στελέχη στηρίζουν την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη, και μάλιστα ορισμένοι τοποθετούνται ήδη εχθρικά για άλλους υποψηφίους και μπήκαν στην εσωκομματική μάχη σε υψηλούς τόνους. Ενδεικτική είναι η στάση του Ευάγγελου Αντώναρου, ο οποίος πρωτοστατεί στην εσωκομματική ίντριγκα να αναρτά σχόλια με τα οποία προσπαθεί να φράξει τον δρόμο προς την ηγεσία στον Μάκη Βορίδη και στον Αδωνι Γεωργιάδη, κάνοντας λόγο για «σώγαμπρους και ακροδεξιούς».

Κυριάκος και Ντόρα

Ο μοναδικός που έχει δηλώσει δημοσίως ότι θα είναι «υποψήφιος ως το τέλος» είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι κ.κ. Βορίδης και Γεωργιάδης, αν δεν είναι κάποιος από τους δύο υποψήφιος για την ηγεσία, θα στηρίξουν την υποψηφιότητά του και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνεργασία «έχει κλειδώσει».

Την ίδια στιγμή, στο επιτελείο της Ντόρας Μπακογιάννη επικρατεί αναβρασμός. Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν υπήρξε προσυνεννόηση για την υποψηφιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη και ότι τα δύο αδέλφια κινούνται σε παράλληλη τροχιά. Πολλοί βουλευτές, όπως οι Κωστής Χατζηδάκης, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Βλάχος, Κώστας Γκιουλέκας, βρίσκονται στο πλευρό της για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του κόμματος. Πληροφορίες του iefimerida, ωστόσο, αναφέρουν ότι στην τελική κούρσα η κυρία Μπακογιάννη δεν είναι διατεθειμένη να μπει σε αυτή τη μάχη.  

Βλάχος: Στηρίζω Μεϊμαράκη

Λίγες ώρες αφότου διέρρευσε η είδηση ότι βρέθηκε στο γραφείο της Ντόρας Μπακογιάννη, την στήριξη του στον Βαγγέλη  Μεϊμαράκη εάν θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της ΝΔ εξέφρασε ο Γιώργος Βλάχος.

"«Πιστεύω ότι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, με το δείγμα γραφής που έδειξε, αυτούς τους δύο πολύ δύσκολους μήνες, καλοκαιριάτικους μήνες, δικαιούται να διεκδικήσει την προεδρία της Ν.Δ. κι εφόσον ο ίδιος αποφασίσει, εγώ προσωπικά θα τον στηρίξω. Εγώ νομίζω ότι το χώρο της κεντροδεξιάς μπορεί να τον εκφράσει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης» δήλωσε στο Βήμα Fm.

«Τα δεκαπέντε ονόματα που ακούγονται για υποψήφιοι, ακούγονται μόνο και μόνο για να γελοιοποιήσουν πολλοί από αυτούς τη διαδικασία. Για να κερδίσουν δημοσιότητα. Σε αυτούς τους συναδέλφους, λέω να βάλουν τα μυαλά τους στο κεφάλι και να μαζευτούν και να σοβαρέψουν. Μπορούμε να συμφωνήσουμε να είναι και ο μοναδικός υποψήφιος, γιατί η υποψηφιότητα Βαγγέλη Μεϊμαράκη σημαίνει ότι, ανοίγουμε τη πόρτα κι αυτό το λέμε όλοι, στην ανανέωση, στον εκσυγχρονισμό του κόμματος, στην επικαιροποίηση του πολιτικού λόγου. Όλα τα υπόλοιπα μπορούμε να τα συζητήσουμε, εκτός από την ικανοποίηση της προσωπικής φιλοδοξίας" τόνισε ο βουλευτής της ΝΔ και πρόσθεσε:

«Άρα κάποιοι νεότεροι, εγώ θα έλεγα ότι μπορούν να περιμένουν για να ικανοποιήσουν τη προσωπική τους φιλοδοξία. Πολιτικά θα καλυφτούν… ο κ. Μητσοτάκης… πολιτικά πιστεύω θα καλυφθούν από την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη. Το μόνο που δεν ικανοποιείται είναι το προσωπικό. Εκεί δεν έχω να πω τίποτα, αλλά δεν μπορώ να το βάλω εγώ σε προτεραιότητα».

Η δεξιά πτέρυγα

Ο Μάκης Βορίδης δεν έχει αποφασίσει οριστικά αν θα κάνει την κίνηση, αλλά επιθυμεί να κάνει αισθητή την παρουσία της δεξιάς τάσης στη ΝΔ. Συνεπικουρούμενος από τον Αδωνι Γεωργιάδη, υπερασπίζεται τις αρχές και τις αξίες της Δεξιάς, φιλελεύθερης και κοινωνικής, σε όλα τα πάνελ και τις συζητήσεις όπου παρίσταται. Οι πληροφορίες ότι στηρίζεται από τον Χρύσανθο Λαζαρίδη και τον Φαήλο Κρανιδιώτη δεν ευσταθούν και από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού διαψεύδουν κάθε ανάμειξη.

Διαψεύδουν επίσης την πληροφορία ότι υπήρξε συνάντηση του κ. Σαμαρά με τον κ. Βορίδη στην οικία του πρώην πρωθυπουργού στην Κηφισιά, προκειμένου να πάρει το «χρίσμα».

Οι αναποφάσιστοι

Εν τω μεταξύ, με έντονο ενδιαφέρον παρακολουθούν τις εξελίξεις και θα επιθυμούσαν να είναι υποψήφιοι ο Νίκος Δένδιας, η Ολγα Κεφαλογιάννη και ο Βασίλης Κικίλιας. Από τη νεότερη γενιά, οι δύο τελευταίοι θα αποφασίσουν την τελευταία στιγμή αν θα κάνουν το βήμα.

Πολλοί είναι εκείνοι, ωστόσο, στη ΝΔ που καλούν την παράταξη να κάνει την υπέρβαση και να διεκδικήσει την πρωθυπουργία με ένα εντελώς άφθαρτο πρόσωπο, προερχόμενο από τη νέα γενιά και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Μπακογιάννης και Τζιτζικώστας

Στην κατεύθυνση αυτή, δεν αποκλείεται να γίνει η έκπληξη της τελευταίας στιγμής και στην κούρσα της διαδοχής να πέσουν οι νυν περιφερειάρχες Κώστας Μπακογιάννης και Απόστολος Τζιτζικώστας.

Πολλά θα εξαρτηθούν από την κρίσιμη συνάντηση Καραμανλή-Μεϊμαράκη, που αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Διαδικασίες εξπρές

 Με διαδικασία - εξπρές θα εκλεγεί πάντως ο νέος πρόεδρος, καθώς η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή, που συνεδριάζει σήμερα, καλείται να αποφασίσει το χρονοδιάγραμμα υποβολής υποψηφιοτήτων, αλλά και την ημερομηνία των εσωκομματικών εκλογών.

Η ΚΕΦΕ έχει εντολή, από τον υπηρεσιακό πρόεδρο κ. Μεϊμαράκη, αλλά και από τον γραμματέα της Π.Ε. της ΝΔ Ανδρέα Παπαμιμίκο να επιλέξει μία "σφικτή" διαδικασία προκειμένου να εκλεγεί ο νέος αρχηγός του κόμματος είτε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου είτε μία εβδομάδα αργότερα, ήτοι την 1η Νοεμβρίου.

Βάσει των διαδικασιών που θα ακολουθηθούν, το αργότερο έως το τέλος της επόμενης εβδομάδας θα κληθούν οι ενδιαφερόμενοι για τον προεδρικό θώκο του κόμματος να καταθέσουν και επίσημα τις υποψηφιότητές τους, με τις απαραίτητες υπογραφές στήριξης είτε από 50 μέλη της Πολιτικής Επιτροπής είτε από το ένα δέκατο των συνέδρων του τελευταίου Συνεδρίου (δηλαδή απαιτούνται στη δεύτερη περίπτωση μίνιμουμ 445 υπογραφές). Στη συνέχεια, η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή θα εξετάσει σε δύο ημέρες την εγκυρότητα των υπογραφών, θα ελέγξει τυχόν παρατυπίες και θα προκηρύξει την έναρξη της εσωκομματικής "προεκλογικής περιόδου".

Παρά τις φωνές που έχουν ακουστεί, στην παρούσα φάση δεν υπάρχει "ρεύμα" για αλλαγή του καταστατικού του κόμματος, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος εκλογής αρχηγού. Κάτι τέτοιο, εξάλλου, θα απαιτούσε καταστατικό συνέδριο και θα τίναζε στον αέρα το "σφικτό" χρονοδιάγραμμα.

Πηγή 

Η γεωπολιτική και η κινέζικη κρίση

Η κρίση στην κινέζικη οικονομία και η επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, μπορεί να ανατρέψει οικονομικά και γεωπολιτικά δεδομένα, να ωθήσει σε νέες συμμαχίες, να συντρίψει υφιστάμενες, να διαγράψει παλαιές έχθρες και να κατασκευάσει καινούργιες.

Σίγουρα αυτοί που πονάνε περισσότερο είναι οι εταίροι του Πεκίνου στους BRICS. Ιδιαίτερα ευάλωτη είναι για παράδειγμα η Βραζιλία, δεδομένου ότι είναι σημαντικός εξαγωγέας  εμπορευμάτων, όπως σιδηρομετάλλευμα και σόγια στην Κίνα και εκτίθεται σήμερα, αφού η οικονομία της είναι ήδη σε ύφεση. Επίσης, μεταξύ των πιο ευάλωτων χωρών είναι η Χιλή, η Ρωσία και η Νότια Αφρική, που αποτελούν τους μεγαλύτερους εξαγωγείς εμπορευμάτων στην Κίνα. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την Αφρική, που εδώ και 20 περίπου χρόνια αποτελεί τον κύριο μοχλό της νεοαποικιακής πολιτικής της Κίνας.

Η κρίση μπορεί να επηρεάσει τις φαινομενικά αγαστές, αλλά στην πραγματικότητα επιφυλακτικές σχέσεις της Κίνας με την ΕΕ,  οι οποίες από το 2003 βρίσκονται στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο  στην κατάταξη της κινέζικης εξωτερικής πολιτικής.

Για την Κίνα,  η στρατηγική εταιρική σχέση με την ΕΕ είναι απολύτως ανεπαρκής, διότι οι κινέζοι θεωρούν ότι οι ευρωπαίοι δεν είναι ένας ολοκληρωμένος  στρατηγικός παίκτης. Αυτό το πρόβλημα πηγάζει από την αντίληψη του Πεκίνου για την έλλειψη ενότητας της ΕΕ καθώς θεωρούν ότι ακόμα κι αν το μπλοκ των ‘28 εφαρμόζει μία  κοινή εμπορική πολιτική, όταν πρόκειται για πολιτικά και κοινωνικά θέματα το κάθε μέλος του ακολουθεί την δική του ρότα. Έτσι, η  Κίνα προτίμησε να αναπτύξει  μία «στρατηγική εταιρική σχέση» με την Γερμανία, καθώς και με την Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Οι σχέσεις ανάμεσα στο Βερολίνο και το Πεκίνο είναι ιδιαίτερα στενές λόγω των οικονομικών συναλλαγών, καθώς το σινο-γερμανικό εμπόριο αντιπροσωπεύει περίπου το 40% των εξαγωγών της  Κίνας στην ευρωπαϊκή αγορά. Από μία πρώτη ματιά, η κρίση στην Κίνα φέρνει σε πλεονεκτική θέση την Γερμανία, η οποία φαίνεται ότι εξακολουθεί να παραμένει οικονομικά υγιής σε αντίθεση με τους υπόλοιπους  ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους του Πεκίνου. Τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν, ότι η γερμανική οικονομία συνέχισε την ανοδική της πορεία και την άνοιξη: με βασικό μοχλό τις εξαγωγές, το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2015 κατά 0,4 % σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του έτους.

Η Γερμανία συνεχίζει να επωφελείται από το αδύναμο ευρώ, το οποίο καθιστά τα προϊόντα Made in Germany πιο φθηνά σε χώρες εκτός ευρωζώνης. Σύμφωνα με προσωρινούς υπολογισμούς, κατά το δεύτερο τρίμηνο οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 2,2 %, την ώρα που οι εισαγωγές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,8 %. Ακόμα και στρατηγικοί της κλάδοι , όπως για παράδειγμα η αυτοκινητοβιομηχανία, για την οποία η κινέζικη αγορά κάλυπτε ένα μεγάλο ποσοστό των εξαγωγών της, μπορεί να επηρεαστούν από την κινεζική κρίση, αλλά όχι στο βαθμό που πλήττονται οι αντίστοιχες  ανταγωνιστικές βιομηχανίες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Κορέας.

Με απλά λόγια αυτή η διαφοροποίηση των συμφερόντων μεταξύ των ευρωπαίων,  μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις  μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων, ο καθένας από τους οποίους έχει διαφορετικά συμφέροντα. Για παράδειγμα, η εμπλοκή κινέζικων κεφαλαίων στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, μπορεί να είναι αιτία  διαφοροποιήσεων μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας.

Επίσης, η ισχυρή στερλίνα απέναντι στο ευρώ, καθιστά  τις βρετανικές εξαγωγές λιγότερο ανταγωνιστικές σε σχέση με εκείνες των Γερμανών ανταγωνιστών τους. Και με δεδομένο ότι πλέον στην νεοφιλελεύθερη Ευρώπη, αυτό που μετρά είναι η οικονομική ισχύς, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως ο καθένας από τους ευρωπαίους θα υπερασπίσει τα οικονομικά του συμφέροντα.

Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ, αν και έχουν εξίσου  ισχυρά οικονομικά συμφέροντα με εκείνα των ευρωπαίων, προβληματίζονται ιδιαίτερα από την προοπτική η οικονομική κρίση να φέρει ακόμα πιο κοντά το Πεκίνο με την Μόσχα. Ήδη, στο οικονομικό μέτωπο, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν πρόσφατα ότι θα ενταχθούν στην κινεζική Οικονομική Ζώνη του Νέου Δρόμου του Μεταξιού και τη ρωσική Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, για να ενσωματώσουν όλη την Ευρασία. Παράλληλα, διευρύνεται η εμπορική τους συνεργασία, καθώς η Ρωσία μετά τις κυρώσεις αναζητά εναλλακτικές διάθεσης των ενεργειακών της πόρων, ενώ για την Κίνα το άνοιγμα της μεγάλης ρωσικής αγοράς αποτελεί στρατηγικό στόχο.

Πηγή 

Ώστε νίκησε η τρόικα, ε;

Του Θανάση Καρτερού

Κοιτάξτε τώρα μια ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος. Νίκησε η τρόικα, διακηρύσσουν όχι μόνο ο Βαρουφάκης, αλλά και αριστεροί άνθρωποι, με καθαρή πορεία και χρόνια πείρας. Νίκησε η Μέρκελ, η Φραγκφούρτη, ο Σόιμπλε, το κατεστημένο, ο καπιταλισμός, το κακό το ριζικό μας, λένε. Και πώς αυτό, βρε παιδιά; Απλούστατο: Νίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι κόμμα του Μνημονίου, της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του κατεστημένου, του καπιταλισμού. Άρα νίκησαν όλοι αυτοί. Όπερ έδει δείξαι.

Είναι μια ερμηνεία κι αυτό, θα πεις. Που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Οι ίδιοι μάλιστα που έλεγαν μεγάλα λόγια, περί βέβαιου μεγάλου συνασπισμού, τώρα τραβάνε μια μεγάλη και άκρως βολική πρόσθεση. Έτσι τους βγαίνει: ΣΥΡΙΖΑ + Ν.Δ. + ΠΑΣΟΚ + Ποτάμι = νίκη της τρόικας. Και ήττα τίνος; Της ΛΑΕ, του ΚΚΕ, των αριστερών σχηματισμών; Μπα, του λαού, του πάντα προδομένου και λοιπά. Πάλι όπερ έδει δείξαι, και τρέχα γύρευε.

Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι ούτε μαρξισμός, ούτε αριστερισμός, ούτε λενινισμός - λέμε τώρα. Αυτό είναι παραλογισμός της ήττας. Που δεν πατάει σε καμιά ανάλυση για τον χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ, τις ιστορικές του ρίζες, το πρόγραμμα, την πολιτική του, τις βαθιές διαφορές του με τα αστικά κόμματα, την κοινωνική του βάση. Και απλώς διαχέει την ήττα στον λαό. Αφού εμείς, οι συνεπείς, οι έτσι και πάντα έτσι, ηττηθήκαμε, ηττήθηκε ο λαός. Όπερ έδει δείξαι.

Και καλά να λένε αυτές τις ανοησίες οι χρονίως πάσχοντες από επαναστατική αχρωματοψία. Που αδυνατούν να καταλάβουν γιατί ενώ ο κόσμος καίγεται τα ποσοστά τους παραμένουν κατεψυγμένα. Αλλά να τα ακούμε και από ανθρώπους που δεκαετίες ολόκληρες ήταν οργανικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Που άφησαν το αποτύπωμά τους όχι μόνο στις ταξικές του αναφορές, αλλά και στη διαμόρφωση μιας γενιάς στελεχών; Τόσο λίγη εκτίμηση έχουν στον εαυτό τους και σε όσα δημιούργησαν τόσα χρόνια;

Εκτός πια κι αν συμβαίνει το αντίθετο. Έχουν τόσο μεγάλη εκτίμηση στον εαυτό τους που πιστεύουν ότι αποχωρώντας από τον ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησαν μαζί τους και όλα τα αριστερά, ταξικά, ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά. Και μείναμε εμείς οι υπόλοιποι χωρίς επαναστατικό ISO και αριστερή σφραγίδα. Πράγμα που εξηγεί βέβαια την επιμονή τους στη νίκη της τρόικας. Αλλά και στην ήττα της λογικής, δυστυχώς...

«Hot spot» για τους πρόσφυγες μέχρι το Νοέμβριο

Την προϋπόθεση οι χώρες εισόδου να προχωρήσουν έως το Νοέμβριο στη σύσταση κέντρων - hot spot, έθεσαν στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής οι ευραπαίοι ηγέτες για να τελεσφορήσει το πρόγραμμα ανακατανομής προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία.

Στα κέντρα αυτά θα καταγράφονται οι πρόσφυγες και μετανάστες, μέσω της ταυτοποίησης, της καταγραφής και της λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων πριν προωθηθούν ή επαναπροωθηθούν. Η δημιουργία των hot spot θα γίνει με την αρωγή ευρωπαϊκής υπηρεσίας για το άσυλο EASO, αλλά και των Frontex και Europol.

Τα εν λόγω κέντρα θα δημιουργηθούν σε αρχικό στάδιο και στην Ιταλία, με την Ουγγαρία να μένει –όπως όλα δείχνουν- εκτός.

Η απόφαση για την ανακατανομή αρχικά 50.400 προσφύγων από την Ελλάδα σε άλλες χώρες των «28», που είχε επικυρωθεί στο συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών την Τρίτη, περνά από τη δημιουργία των hot spot.

Παράλληλα, η Σύνοδος αποφάσισε και ενίσχυση της Frontex για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων.

Κατά τη διάρκεια της Συνόδου, και η Βουλγαρία -η οποία δεν είναι στη ζώνη Σένγκεν- «επεσήμανε» πως και εκείνη συνορεύει με την Τουρκία, μέσω της οποία φτάνουν πρόσφυγες και μετανάστες στην ευρωπαϊκή ήπειρο, με τους ηγέτες των «28» να περιορίζονται στο ότι δεν θα αποκλειόταν, αν διαπιστωνόταν ανάγκη, ανάλογη κίνηση και για τη Σόφια.

Πηγή

Στο σκάνδαλο των ρύπων και η BMW

Η VW δεν είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία τα αυτοκίνητα της οποία παράγουν μεγαλύτερες εκπομπές ρύπων

Διαστάσεις χιονοστιβάδας έχει λάβει το σκάνδαλο με το πειραγμένο λογισμικό στα πετρελαιοκίνητα οχήματα της Volkswagen, καθώς όλο και περισσότερες χώρες ανακοινώνουν ότι θα επαναλάβουν τους ελέγχους στα αυτοκίνητα της VW και ότι θα επιβάλουν πρόστιμα στην περίπτωση που διαπιστώσουν εξαπάτηση. 

Δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού αυτοκινήτου Autobild αποκαλύπτει ότι η VW δεν είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία τα αυτοκίνητα της οποία παράγουν μεγαλύτερες εκπομπές ρύπων απ' τα νόμιμα όρια. Όπως γράφει ακόμα και το BMW X3 xDrive 20d, που τυπικά τηρεί το Euro 6”, στην πραγματικότητα υπερβαίνει τα όρια – και μάλιστα 11 φορές - με βάση τα τεστ στο δρόμο που διεξήγαγε το International Council on Clean Transportation (ICCT) .

Μάλιστα, σύμφωνα με το Autobild, οι εκπομπές ρύπων του X3 αποδεικνύονται πολύ χειρότερες απ' αυτές του Passat απ' το οποίο οι αμερικανικές Αρχές Περιβάλλοντος άρχισαν να ξετυλίγουν το κουβάρι των πειραγμένων οχημάτων της VW. 

“Όλα τα μετρήσιμα στοιχεία κατατείνουν πως αυτό το θέμα δεν περιορίζεται στην VW”, λέει ο Peter Mock του ICCT. 

«Θάφτηκαν» έγγραφα για την ασφάλεια των αμερικανικών μοντέλων

Νέο σκάνδαλο με πρωταγωνίστρια την αυτοκινητοβιομηχανία έρχεται στην επιφάνεια. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Independent, γίγαντες της αυτοκινητοβιομηχανίας κατηγορούνται ότι «έθαψαν» έγγραφα που αποδεικνύουν ότι τα αμερικανικά μοντέλα είναι λιγότερο ασφαλή από τα ευρωπαϊκά.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία θα παρεμπόδιζαν την ομογενοποίηση των προτύπων ασφαλείας, στα πλαίσια της αμφιλεγόμενης συμφωνίας TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership), η οποία προτείνει το ελεύθερο εμπόριο μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Η σημαντική μελέτη ανατέθηκε από την αυτοκινητοβιομηχανία για να δείξει ότι τα πρότυπα ασφαλείας της ΕΕ και των ΗΠΑ ήταν σε μεγάλο βαθμό παρόμοια και έτσι δεν θα χρειάζονταν αλλαγές στα μοντέλα από ήπειρο σε ήπειρο.

Η αποκάλυψη ότι τα αμερικανικά οχήματα είναι λιγότερο ασφαλή προέκυψε από μια έρευνα που στόχο είχε να δείξει ότι τα πρότυπα ασφαλείας σε Ευρώπη και Αμερική ήταν παρόμοια. Η έρευνα είχε γίνει για λογαριασμό εταιρειών όπως η Chrysler, η Toyota, η Jaguar, η Land Rover και η Volkswagen.

Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα αμερικανικά μοντέλα δεν παρείχαν ασφάλεια στις μετωπικές συγκρούσεις που αποτελούν μία από τις πιο συχνές αιτίες τροχαίων δυστυχημάτων. Τα ευρωπαϊκά μοντέλα είναι μάλιστα κατά 33% πιο ασφαλή σε σχέση με τα αμερικανικά. Ωστόσο, κανένας από τους γίγαντες του λόμπι των αυτοκινητοβιομηχανιών δεν δημοσίευσε μια απάντηση στα πορίσματα, τα οποία έχουν πλέον ήσυχα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.

Βαριές απώλειες

Το σκάνδαλο που δημοσιοποιήθηκε από τις αμερικανικές αρχές την περασμένη Παρασκευή έχει ήδη πλήξει σκληρά τη Volkswagen, με τη μετοχή της εταιρείας να υποχωρεί κατά 40% αθροιστικά τη Δευτέρα και την Τρίτη, μειώνοντας την κεφαλαιοποίηση της εταιρείας κατά περισσότερο από 25 δισ. ευρώ. Και αυτή είναι απλώς η αρχή των προβλημάτων για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς αναμένεται να ακολουθήσουν νέες έρευνες για τις εκπομπές των αυτοκινήτων, με τις κανονιστικές αρχές από τις ΗΠΑ μέχρι την Ευρώπη και τη Νότια Κορέα να απειλούν με επιβολή προστίμων ύψους δισ. ευρώ.

Πηγή

 

Πρωτοσέλιδα: Στα σκαριά ο φορολογικός και ασφαλιστικός «μετασχηματισμός»

Με τον πρώτο και ίσως πιο σύντομο στην ιστορία μετασχηματισμό να είναι γεγονός μετά την αποπομπή του Δημήτρη Καμμένου από την κυβέρνηση, πλώρη για τον φορολογικό και ασφαλιστικό «μετασχηματισμό» βάζει τώρα η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.

«Ριζικές αλλαγές στη δομή του φορολογικού συστήματος, που θα ισχύσει από τα εισοδήματα του ερχόμενου έτους, με στόχο την απλοποίηση και βασικό κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη, σχεδιάζει το υπουργείο Οικονομικών, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου και του Γιώργου Χουλιαράκη κατά την ανάληψη των καθηκόντων τους», γράφει η σημερινή Αυγή.

«Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται η ενοποίηση της φορολογικής κλίμακας για το σύνολο των εισοδημάτων που μπορεί να προέρχονται από μισθούς - συντάξεις, ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα και εισοδήματα από ενοίκια που έως τώρα φορολογούνται χωριστά. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να υλοποιηθεί αμέσως, εξετάζεται η εφαρμογή της ίδιας κλίμακας για τη φοροδιαφυγή κάθε πηγής εισοδήματος χωριστά», σημειώνει η Αυγή. «Όπως δήλωσε ο Ευ. Τσακαλώτος, η πολιτική βούληση είναι η δικαιότερη κατανομή των βαρών, "να πληρώσουν περισσότερο αυτοί που έχουν". Παράλληλα θα επανεξεταστούν περίπου 700 φοροελαφρύνσεις με στόχο τον εξορθολογισμό τους», συμπληρώνει η εφημερίδα.

«Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η επιτυχής ολοκλήρωση του πρώτου ελέγχου, η ρύθμιση του χρέους και η καλύτερη κατανομή των δημοσιονομικών βαρών μέσω της αναδιάρθρωσης του φορολογικού συστήματος αποτελούν τις προτεραιότητες του νέου οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης. Αν και τόσο ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, όσο και ο αναπληρωτής υπουργός κ. Γ. Χουλιαράκης είναι πολύ καλοί γνώστες της κατάστασης, δεδομένης της εμπειρίας τους, και οι δύο συμφώνησαν στις παραπάνω προτεραιότητες», γράφει η Καθημερινή.

«Νέα φορολογική κλίμακα, με συντελεστές που θα ξεκινούν από 5% και θα κλιμακώνονται μέχρι και πάνω από το 50% για εισοδήματα πέριξ των 100.000 ευρώ, καθώς και αφορολόγητο όριο στα όρια της φτώχειας, φέρνει η φορολογική μεταρρύθμιση που δρομολογεί το υπουργείο Οικονομικών», γράφει η Ναυτεμπορική.

«Βρέχει φόρους», είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος των Νέων. Όπως γράφουν Τα Νέα, «νέες φορολογικές επιβαρύνσεις για μεσαία και υψηλότερα εισοδήματα θα φέρουν οι αλλαγές που σχεδιάζει η κυβέρνηση σε κλίμακες, συντελεστές και φοροαπαλλαγές. Οι έχοντες πάνω από 30.000β ευρώ μπαίνουν στο στόχαστρο.»

«Ζημιωμένοι θα βγουν όσοι έχουν έσοδα από γεωργικές δραστηριότητες και ακίνητα», γράφει ο Ελεύθερος Τύπος.

«Γενική επίθεση στη μεσαία τάξη», βλέπει η εφημερίδα Δημοκρατία.  Η εφημερίδα γράφει ότι «παγίδες και πρόσθετες επιβαρύνσεις κρύβει το σχέδιο ανατροπών στη φολογογία εισοδήματος που προανήγγειλε χθες η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών και θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται από τα εφετινά εισοδήματα που θα δηλωθούν στην Εφορία το 2016!».

Στο ίδιο μήκος κύματος αλλά από διαφορετική σκοπιά και ο Ριζοσπάστης, που κυκλοφορεί σήμερα με τίτλο «Ερχεται βαρύς χειμώνας για Εργασιακά-Ασφαλιστικό».  Η εφημερίδα αναφέρει ότι «με διαδικασίες "εξπρές" η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα επιχειρήσει να νομοθετήσει τις αντιασφαλιστικές ανατροπές που ψηφίστηκαν με το 3ο μνημόνιο, ενώ σε πορεία εφαρμογής βρίσκονται και όλα τα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων, σε Ασφαλιστικό και Εργασιακά».

Αναφορικά με το Ασφαλιστικό, το Έθνος αναφέρει ότι περί τα 3 εκατομμύρια εργαζομένων εκτιμάται ότι επηρεάζουν οι προωθούμενες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό. « Σε έξι ομάδες ασφαλισμένων επικεντρώνονται οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, με την ατζέντα των παρεμβάσεων να είναι διευρυμένη. Οι νέες ρυθμίσεις εκτιμάται πως επηρεάζουν τρία εκατομμύρια εργαζόμενους, ενώ στη ζώνη υψηλού κινδύνου βρίσκονται και όσοι παίρνουν υψηλές συντάξεις. Το προωθούμενο «μοντέλο» προβλέπει την καθιέρωση ενιαίων κανόνων στον υπολογισμό συντάξεων και εισφορών, με εξάλειψη όλων των ενδιάμεσων διατάξεων. Μία από τις κεντρικές προτάσεις που συζητείται στην επιτροπή «σοφών» είναι η ενοποίηση κύριας και επικουρικής σύνταξης, ενώ για πρόσθετο εισόδημα οι ασφαλισμένοι θα πρέπει να καταφεύγουν στα επαγγελματικά ταμεία».

Η Εφημερίδα των Συντακτών από την άλλη εστιάζει στο άλλο μεγάλο όχι μόνο ελληνικό αλλά και συλλογικά ευρωπαϊκό πρόβλημα, το προσφυγικό. «Η Σύνοδος Κορυφής πήρε μια νεφελώδη απόφαση για τη μετεγκατάσταση 120.000 από τους 500.000 που ήδη έχουν εγκλωβιστεί στην Ευρώπη», γράφει η εφημερίδα που κυκλοφορεί με τον τίτλο «Οι 28 της Ε.Ε. παίζουν με τις ζωές των προσφύγων», στο πρωτοσέλιδο της.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ:

 

 

 

 

 

 

Πηγή

Καθησυχαστικός ο Αλεξιάδης: Δεν έρχεται φοροκαταιγίδα - Αλλάζουμε τις 100 δόσεις

Αλλαγές στη ρύθμιση των 100 δόσεων το επόμενο διάστημα προανήγγειλε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9 FM», σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας των πολιτών, ούτε καμία «φοροκαταιγίδα».

«Δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσουμε προβλήματα και δεν υπάρχει περίπτωση να πυροβολήσει το υπουργείο Οικονομικών τα πόδια του» τόνισε ο κ. Αλεξιάδης, εξηγώντας ότι δεν θα βοηθηθεί η ελληνική οικονομία από την υιοθέτηση κάποιας «δογματικής» λογικής που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο, αντί μιας ρεαλιστικής λογικής εξυπηρέτησης των χρεών.

«Η ρύθμιση (των 100 δόσεων) απευθύνθηκε σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, με έναν πρωτοφανή αριθμό, που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο ΑΦΜ. Είναι πολύ μεγάλος αριθμός. Διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν και λάθη και υπήρχαν και υπερβολές. Διαπιστώσαμε, δηλαδή, ότι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν την οικονομική δυνατότητα εντάχθηκαν, όχι για να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, αλλά για να εκμεταλλευτούν το δημόσιο. Αυτά θα τα ξαναδούμε, να μην ανησυχούν οι πολίτες. Eάν κάποιος έχει λεφτά στην τράπεζα είναι λογικό να εντάσσεται στη ρύθμιση των 100 δόσεων, όταν έχει κάτι εκατομμύρια στην τράπεζα;» διερωτήθηκε ο κ. Αλεξιάδης και χαρακτήρισε λάθος την εν λόγω διάταξη του νόμου.

«Δεν έχουμε ούτε καμία φοροκαταιγίδα, δεν έχουμε ούτε καμία καταστροφή, συνεχίζουμε στα πλαίσια υλοποίησης της συμφωνίας [...] Θα έχουμε αλλαγές στις 100 δόσεις, θα ανακοινωθούν το επόμενο χρονικό διάστημα» τόνισε ο κ. Αλεξιάδης.

Ο κ. Αλεξιάδης αναφέρθηκε στις επιδιώξεις του υπουργείου Οικονομικών και στην προσπάθεια για δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.

«Θα μοιράσουμε πιο δίκαια το φορολογικό βάρος, θα χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο και θα έχουμε από εκεί έσοδα που θα ελαφρύνουν τους πολίτες» επισήμανε.

Ο κ. Αλεξιάδης σημείωσε ότι το υπουργείο με «κοινωνική ευαισθησία» και «ρεαλισμό» προσπαθεί να προσεγγίσει τα ζητήματα που αφορούν τα χρέη των επιχειρήσεων.

«Αν δημιουργήσουμε προβλήματα στην ελληνική οικονομία, δεν θα μπορούμε ούτε να ικανοποιήσουμε τις δανειακές μας ανάγκες και δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε. Εάν δηλαδή αυτή τη στιγμή έχεις μια επιχείρηση, την οποία την πνίξεις σε χρέη προς την εφορία και στην τράπεζα, θα την κλείσεις. Αρα, δε θα μπορείς να εισπράξεις ούτε καν αυτά που σου χρωστάει. Δηλαδή, ακόμη και ο πιο σκληρός και ανάλγητος οικονομολόγος δεν μπορεί να προτείνει τέτοια πράγματα, γιατί εδώ πρέπει να έχουμε μια λογική κοινωνικής ευαισθησίας, πρώτα απ' όλα, αλλά και ρεαλισμού. Το να αθροίζουμε ληξιπρόθεσμα χρέη είναι το πιο εύκολο, το δοκιμάσαμε αυτό, ας πάμε σε μια λογική που να εξυπηρετούνται τα χρέη».

Τόνισε, επίσης, ότι στις πρώτες προτεραιότητες της κυβέρνησης είναι να γίνουν κινήσεις ενίσχυσης των υπηρεσιών και των ελεγκτικών διαδικασιών για την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της φοροκλοπής και της φοροδιαφυγής.

Πηγή

Διαλύεται η ΝΔ;

γράφει ο Απόστολος Διαμαντής

Η εκλογική ήττα της ΝΔ οδηγεί, κατά τα φαινόμενα, σε διχαστικές καταστάσεις, καθώς δεν φαίνεται να υπάρχει αυτή τη στιγμή κάποιος συνεκτικός ιστός, ανάμεσα στις διάφορες τάσεις που λειτουργούν στο εσωτερικό του κόμματος.

Η παραίτηση Μεϊμαράκη είναι πιθανόν να οδηγήσει όχι στην αποχώρησή του από την ηγεσία, αλλά στην υποβολή της υποψηφιότητάς του! Αυτή δείχνει να είναι η κυρίαρχη επιθυμία του καραμανλικού στρατοπέδου, το οποίο φαίνεται να προκρίνει έναν αναλώσιμο αρχηγό, έως ότου δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την επαναφορά του Κώστα Καραμανλή.

Ωστόσο, αυτή η αίσθηση ιδιοκτησίας του κόμματος που χαρακτηρίζει τους καραμανλικούς, συνιστά αυτή τη στιγμή κανονική τροχοπέδη για την ανασυγκρότηση του κόμματος, την ανανέωσή του και την διατύπωση μιας νέας, σοβαρής εναλλακτικής κεντροδεξιάς πολιτικής στρατηγικής. Ο Κώστας Καραμανλής, ευνοώντας την παραμονή Μεϊμαράκη, ουσιαστικά μπλοκάρει τις δυνάμεις ανανέωσης του κόμματος και επομένως καθίσταται εμπόδιο στην προσπάθεια επαναφοράς της ΝΔ σε κυβερνητική τροχιά. Ο Καραμανλής αυτή τη στιγμή είναι, εξ’ αντικεμένου, το βαρίδι της ΝΔ.

Διότι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ηττημένος κατά κράτος από τον Αλέξη Τσίπρα, το μόνο που μπορεί να επιτύχει είναι η εξασφάλιση μιας ανέφελης τετραετίας για τον Συριζα, καθώς δεν είναι σε θέση, αυτός και το επιτελείο του, να διατυπώσουν μια σοβαρή εναλλακτική πολιτική λύση. Η προεδρία Μεϊμαράκη, εάν συνεχιστεί, με τις δικογραφίες στη Βουλή, με την πολιτική ανεπάρκεια του αρχηγού και την οργανωτική παράλυση του κόμματος, θα οδηγήσει σε ταχύτατη φθορά.

Ωστόσο, ο τρόπος εκλογής του νέου αρχηγού, αφήνει πολλά περιθώρια για ανατροπή της στρατηγικής του καραμανλικού στρατοπέδου. Ο αρχηγός της ΝΔ θα εκλεγεί από τους πολίτες που ελεύθερα θα προσέλθουν. Επομένως ο μηχανισμός του κόμματος καθίσταται ανίσχυρος, πολύ περισσότερο που τέτοιος μηχανισμός δεν υφίσταται καν. Είναι απορίας άξιον πώς σχεδιάζεται η επιρροή του εκλογικού σώματος, όταν η πολιτική λογική επιβάλει εκλογή νέου και σχετικά άφθαρτου αρχηγού και όταν δεν υπάρχει τρόπος επηρεασμού του εκλογικού σώματος.

Ποια θα είναι οι υποψήφιοι; Πρώτος βγήκε ο Κυριάκος. Παρότι το πολιτικό του προφίλ είναι περιορισμένο στον νεοφιλελεύθερο χώρο, εν τούτοις ο Κυριάκος, εάν βρει απέναντί του μόνον τον Μεϊμαράκη, είναι σε θέση να κερδίσει την κούρσα. Πρώτον διότι ταιριάζει με την εικόνα ενός νέου πολιτικού, που είναι σε θέση να ανανεώσει το κόμμα. Δεύτερον διότι φαίνεται να έχει μια συγκροτημένη σχετικά πολιτική θέση. Και τρίτον διότι απέναντί του θα έχει έναν πολιτικό χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό βάρος και χωρίς επεξεργασμένο πολιτικό σχεδιασμό.

Επομένως, εάν το καραμανλικό στρατόπεδο κάνει το σφάλμα να κατέβει στην κούρσα με τον Μεϊμαράκη είναι πιθανόν να χάσει την εκλογή από τον Κυριάκο. Και αν την χάσει θα χάσει οριστικά και το κόμμα.

Υπάρχουν βεβαίως και άλλοι υποψήφιοι, που δεν κινούνται στον νεοφιλελεύθερο χώρο και ταυτόχρονα θα μπορούσαν να δώσουν τα εχέγγυα της ανανέωσης της παράταξης οργανωτικά και πολιτικά, όπως η Όλγα Κεφαλογιάννη. Είναι άγνωστο όμως το εάν θα θελήσουν, σ’ αυτήν την φάση, να εμπλακούν σ΄αυτόν τον κομματικό κυκεώνα που έχει σημαδεμένη την τράπουλα. Επίσης, το καραμανλικό στρατόπεδο θα μπορούσε να εμπλουτιστεί και από τον Νίκο Δένδια ή, τον αποτυχόντα ωστόσο, Ευριπίδη Στυλιανίδη. Όμως, σύμφωνα με τις ενδείξεις και αν δεν έχουμε έκπληξη της τελευταίας στιγμής, τελικώς απέναντι στον Κυριάκο θα τεθεί μόνον ο Μεϊμαράκης.

Απομένει η τάση Σαμαρά. Το πιθανότερο είναι εκφραστεί από μια υποψηφιότητα του Μάκη Βορίδη. Εάν συμβεί αυτό θα λειτουργήσει εντελώς διαλυτικά στην όλη διαδικασία, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της παράταξης, η οποία οδεύει ολοταχώς προς διχοτόμηση ή ακόμη και τριχοτόμηση.

Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο θα ήταν απαραίτητη μια συμφωνία κορυφής, πριν τις εκλογές και με την κατανομή κεντρικών ρόλων σε όλα τα κεντρικά στελέχη του κόμματος, ανεξαρτήτως της εκλογής. Αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται. Αντίθετα, η ΝΔ δείχνει να έχει πάρει οριστικά το δρόμο της διάσπασης, παραδομένη στις προσωπικές στρατηγικές των πρώην προέδρων της.

Μετά τον Δ. Καμμένο σειρά πήρε ο Μ. Μπόλαρης-Τον κατηγορούν για την διαπόμπευση των οροθετικών

Ούτε ώρα δεν πρόλαβε να κλείσει η παραίτηση του Δημήτρη Καμμένου και το τμήμα δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, εξέφρασε την απογοήτευσή του και για τον Μάρκο Μπόλαρη υφυπουργό Υγείας κατά την περίοδο της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών το 2012.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής:

«Το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την έκπληξη, την απογοήτευση και την αγανάκτησή του για την υπουργοποίηση του Δημήτρη Καμμένου και του Μάρκου Μπόλαρη. Δεν θεωρούμε, βέβαια, ότι ρόλος του Τμήματος είναι να εκφέρει κρίσεις, να εκφράζει τη συμφωνία ή την απαρέσκειά του σχετικά με τα πρόσωπα που συνθέτουν ένα κυβερνητικό σχήμα.

Παρά ταύτα, στις δύο αυτές περιπτώσεις είμαστε αναγκασμένοι να τοποθετηθούμε, και μάλιστα δημόσια, καθώς η πολιτεία των δύο συγκεκριμένων προσώπων προσβάλλει έντονα τα δικαιώματα και τις αξίες μας.

Ο Δημήτρης Καμμένος κατ’ επανάληψη έχει προβεί σε σχόλια ακραία ομοφοβικά, επιθετικά εναντίον των γκέι και αντισημιτικά. Δεν μπορούμε, για λόγους στοιχειώδους αξιοπρέπειας να τα αναπαράγουμε εδώ. Θα δώσουμε μόνο μια εικόνα, για να γίνει αντιληπτό τι λέμε: twitter που χαρακτηρίζουν το σύμφωνο συμβίωσης "αναγκαστικό αλλοδαπό πουστροδίκαιο" ή λένε ότι όλοι οι Εβραίοι που εργάζονταν στους Δίδυμους Πύργους απουσίαζαν στις 9/11 και έτσι δεν σκοτώθηκε κανένας, είναι τουλάχιστον ανατριχιαστικά. Και δεν ήταν εξαίρεση, επαναλαμβάνονταν συστηματικά.

Ο Μάρκος Μπόλαρης ήταν υφυπουργός Υγείας  το 2012, με υπουργό υγείας τον Α. Λοβέρδο, όταν εξελίχθηκε η φρικτή υπόθεση διαπόμπευσης των οροθετικών – υπόθεση, βέβαια, που τότε καταγγέλλαμε με οργή.

Η υπουργοποίηση και των δύο θεωρούμε ότι προσβάλλει ευθέως τα δικαιώματα, τις αξίες, τις πολιτικές μας αρχές και προτεραιότητες. Πρόσωπα με τέτοια στάση και απόψεις δεν έχουν θέση σε οποιαδήποτε δημοκρατική κυβέρνηση, και πολύ περισσότερο της Αριστεράς."

Πασοκοδεξιά κυβέρνηση;

γράφει ο Τάσος Παππάς

Έχει η κυβέρνηση έντονο δεξιό και πασοκικό χρώμα, όπως λέει η ιστοσελίδα Iskra; Φέρνω μπροστά μου τον κατάλογο των υπουργών και των υφυπουργών και ψάχνω τους δεξιούς, δηλαδή όσους προέρχονται από τη συντηρητική παράταξη.

Αν εξαιρέσεις τους πέντε των ΑΝ.ΕΛΛ. που ήταν είναι και θα παραμείνουν στο χώρο της Δεξιάς και τον Παπαγγελόπουλο, δεν μπορώ να εντοπίσω κάποιον ή κάποιαν άλλη με αυτά τα χαρακτηριστικά. Εκτός αν βαφτίσουμε συλλήβδην την κυβέρνηση δεξιά, οπότε καθαρίσαμε στα γρήγορα και χωρίς περιττές δεύτερες σκέψεις.

Συνεχίζω την ανάγνωση του καταλόγου για να ανακαλύψω τους πασόκους. Έχουμε και λέμε: Κουρουμπλής, Τζάκρη, Σπίρτζης, Μπόλαρης, Μάρδας. Κλείσαμε και με τους πασόκους.

Έντεκα στους 46 (πασόκοι και δεξιοί), δεν είναι βεβαίως αμελητέα ποσότητα, δεν είναι όμως και μεγάλο πλήθος. Από τις θέσεις που κατέχουν μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι δεν θα είναι αυτοί που θα δώσουν τον τόνο στα κυβερνητικά πράγματα.

Αντιθέτως, βρίσκω πολλούς με προέλευση από το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού.

Και με την ευκαιρία: Από τους παραπάνω σχεδόν όλοι συμμετείχαν και στην προηγούμενη κυβέρνηση μαζί με τα στελέχη της τότε Αριστερής Πλατφόρμας, αλλά δεν θυμάμαι να είχαν εκφράσει τα συγκεκριμένα στελέχη τη δυσφορία τους που κάθονταν δίπλα- δίπλα στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου και των άλλων κυβερνητικών οργάνων. Όπως δεν θυμάμαι να είχαν διαφωνήσει με τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Επίσης, και στις τάξεις της Λαϊκής Ενότητας υπάρχουν πρόσωπα που προέρχονται από τη Δεξιά (Ραχήλ Μακρή, Γ. Ρωμανιάς), αλλά και αρκετοί πρώην πασόκοι. Αυτοί όμως προφανώς είναι υπεράνω υποψίας επειδή είπαν όχι στο τρίτο μνημόνιο.

Κάπως έτσι φυσικά μπερδεύονται τα σύνορα που χωρίζουν τη Δεξιά από την Αριστερά. Αν το μόνο κριτήριο για να χαρακτηρισθεί κάποιος αριστερός είναι η αντίθεση του στο μνημόνιο και τίποτε άλλο (για παράδειγμα η θέση του για το περίφημο κοινωνικό ζήτημα που είναι και το καθοριστικό στοιχείο για την τοποθέτηση στην κλίμακα Δεξιά-Αριστερά), τότε προκύπτουν υβριδικά ιδεολογικά σχήματα και πολιτικά συμπιλήματα.

Ψυχραιμία, σύντροφοι

γράφει ο Δημήτρη Τρίμης  

Έχουμε τα νεύρα μας με τις κακές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα ορισμένων ακατάλληλων και ψεκασμένων ακροδεξιών προσώπων στη νέα κυβέρνησή του (στην οποία, όπως και εκατοντάδες άλλοι χιλιάδες Έλληνες και ξένοι  θέλουμε να ελπίζουμε ότι μπορεί να αλλάξει αποτελεσματικά και δίκαια τα πράγματα), και έρχεται από την άλλη μεριά και η ηγεσία των φίλων της ΛΑ.Ε να μας αποκαρδιώσει.  

Δεν εννοώ την σκληρή πολιτική κριτική που ασκεί ο νέος σχηματισμός που αποσχίσθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τον συμβιβασμό και την υπογραφή του νέου μνημονίου (που σε πολλά έχει ή μπορεί να αποδειχθεί ότι έχει δίκιο), είναι η δυσάρεστη ατμόσφαιρα που δημιουργεί. Οτι δηλαδή, όπως γράφουν και λένε στελέχη της ΛΑ.Ε, στην Ελλάδα του Τσίπρα υπάρχει χούντα που ετοιμάζει νέο πλιάτσικο, ότι δυνάμεις του βαθέως ΣΥΡΙΖΑ και του παρακράτους τούς καταδιώκουν και ότι (ίσως) έγινε νοθεία στις πρόσφατες εκλογές για να τους ακυρώσουν τουλάχιστον 7.600 ψηφοδέλτια ώστε να μην φτάσουν στο 3% και έτσι να αποκλειστεί η δυνατή αντιμνημονιακή φωνή τους στη νέα σύνθεση της Βουλής. Η επίσημη ανακοίνωση του νέου αριστερού κόμματος γράφει: «Είθισται η διενέργεια δειγματοληπτικού ελέγχου κατά τη μετεκλογική περίοδο από υποψηφίους, κόμματα ή και εκλογείς. Στο πλαίσιο αυτό, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία περί Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (άρθρο 25), υποψήφιοι της «Λαϊκής Ενότητας» κατέθεσαν στα αρμόδια Πρωτοδικεία αίτημα διενέργειας δειγματοληπτικού ελέγχου για τυχόν σφάλματα ή παραλείψεις στους εξής Δήμους: Αθηνών, Περιστερίου, Αχαρνών και Νίκαιας και αναμένεται απάντηση στο αίτημά τους».  

Η πολιτική σκοπιμότητα, αυτού του αιτήματος, είναι προφανής κατά την άποψή μου, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τυπικά είναι πράγματι προβλεπόμενη και νομιμότατη η δειγματοληπτική επανακαταμέτρηση. Διότι το έχουμε... ξαναδεί το έργο σε εκατοντάδες περιπτώσεις, συνδικάτων, φοιτητικών συλλόγων και σε κάθε είδους εκλογικές αναμετρήσεις, εδώ και στο εξωτερικό. Είναι πασίγνωστο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι αιτούντες την επανακαταμέτρηση το κάνουν μόνο και μόνο για να κρατήσουν το μαντρί τους ενωμένο, συνεχίζοντας την γραμμή ότι πλήττονται από φοβερούς και μοχθηρούς αντιπάλους του λαού και του τόπου, ότι καταδιώκονται από γνωστά και άγνωστα συνωμοτικά κέντρα, με τελικό συμπέρασμα ότι όλοι τους υπονομεύουν με αθέμιτο τρόπο, διότι τους φοβούνται για τις μοναδικές αλήθειες που λένε, μόνο αυτοί και κανένας άλλος... Αρκεί λοιπόν να βρεθεί στον δειγματοληπτικό έλεγχο έστω και ένα ακυρωμένο ψηφοδέλτιο για να επιβεβαιωθεί η θεωρία τους.

Με διαφορετικό τρόπο το ίδιο, ας πούμε, σύνδρομο καταδίωξης, διακατέχει αλλά και χρησιμοποιείται για την συσπείρωση των οπαδών τους, συνήθως απ' όλους τους αποτυχόντες μιας εκλογικής και πολιτικής αναμέτρησης. Η επίσημη Ν.Δ, π.χ, ισχυρίζεται ότι τα πήγε πολύ καλά παρότι ο «ψευτράκος» και αλαζόνας Τσίπρας «απέδρασε» προσφεύγοντας χωρίς λόγο στις κάλπες πριν δηλαδή έρθει ο επονείδιστος λογαριασμός του νέου καταστροφικού μνημονίου (το οποίο ψήφισαν κι αυτοί...). Ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε ότι παρόλη την πόλωση, τη μεγάλη αποχή και την αδυναμία του να περάσει το ολόσωστο πολιτικό του μήνυμα, το Ποτάμι άντεξε και πέτυχε να ξαναμπεί στη Βουλή. Τα ίδια πάνω κάτω λέει και το ΠΑΣΟΚ που αύξησε τις δυνάμεις του, γιατί αναγνωρίστηκε ότι είχε και έχει δίκιο. Για να μην πούμε για την προσφιλή τακτική του ΚΚΕ που πάντοτε κρατά τις δυνάμεις του σε συνθήκες δικομματισμού και εκβιαστικών διλημμάτων. Πάντοτε δεν τα καταφέρνει λόγω ασύμμετρης επίθεσης του κεφαλαίου, της διεθνούς πλουτοκρατίας και των ρεφορμιστών κ.λπ.

Μπορεί βεβαίως να κάνω  λάθος. Και όντως ο Τσίπρας να είναι δαιμόνιος και να κάνει τρομερά κόλπα πίσω από τις πλάτες του λαού για να μας παρασύρει ύπουλα στην ολοσχερή καταστροφή υπέρ της αστικής τάξης, της ευρωκρατίας, της παγκοσμιοποίησης, του ιμπεριαλισμού, των ανθελληνικών κέντρων κ.λπ.

Τι είναι η ΝΔ;

γράφει ο Γιάννης Παντελάκης

Η Νέα Δημοκρατία ψάχνει αρχηγό. Οι δύο (μαζί με το δημοψήφισμα, τρεις) εκλογικές ήττες, την οδηγούν σε αλλαγή ηγεσίας. Έτσι συνέβαινε σχεδόν πάντα, η ήττα φέρνει αλλαγή αρχηγού. Σαν τους προπονητές μοιάζει. Η ήττα της ομάδας (επειδή συνήθως δεν έχει καλούς παίκτες), αποδίδεται στον προπονητή ο οποίος συνήθως πάει σπίτι του.

Οι εκτιμήσεις από τα ίδια τα στελέχη της για τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο νέος ηγέτης, ποικίλουν. Άλλοι θέλουν κάποιον αντι-Τσίπρα, διαβάζω. Κάποιον δηλαδή νέο σε ηλικία που να μην κουβαλάει το παρελθόν. Άλλοι, θέλουν κάποιον «δυναμικό», προφανώς εννοούν κάποιον που να μιλάει πιο αυστηρή γλώσσα, να χρησιμοποιεί «τσεκουράτα» λόγια. Κάποιοι τρίτοι, έναν από την παλιά φρουρά που έχει πολλά κομματικά χιλιόμετρα στην πλάτη. Γενικότερα, οι εκτιμήσεις για τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο νέος αρχηγός είναι πολλές.

Νομίζω πως ψάχνουν με λάθος κριτήρια. Το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι το πρόσωπο που ηγείται κάθε φορά. Τουλάχιστον, αυτό δεν είναι το βασικό πρόβλημα. Αλλά αφενός η πολύχρονη διακυβέρνηση της χώρας και η συν-ευθύνη για την χρεοκοπία, αφετέρου η χαμένη ταυτότητά της. Ας το δούμε ανάποδα. Τι είναι η ΝΔ σήμερα; Ένα κόμμα που εκφράζει ποιον; Εδώ η απάντηση είναι ιδιαίτερα θολή. Ανάλογα θολή με την εποχή μας. Αν υποθέσουμε ότι πριν τα Μνημόνια, υπήρχε ένας σαφής ιδεολογικός διαχωρισμός μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που και οι δυο πλευρές (σχηματικά) ακολουθούν τα Μνημόνια, τι τους διαχωρίζει; Όποιος απαντήσει ικανοποιητικά σ' αυτό το ερώτημα, θα μπορεί να μας πει και με σαφήνεια τα χαρακτηριστικά του νέου αρχηγού.

Η υιοθέτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ του Μνημονίου και η γενναία στροφή σε τακτικές εξουσίας, ακυρώνει τις όποιες διαφορές τους. Οι οποίες άλλωστε κινούνται σε θέματα που δεν συνδέονται κατά βάση με οικονομικές επιλογές. Ακόμα και ένα κομμάτι της λαϊκίστικης Δεξιάς που στο παρελθόν φιλοξενούσε η ΝΔ στους κόλπους της, τώρα έχει βρει στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ υπό τη μορφή κυβερνητικής συνεργασίας (ΑΝΕΛ). Οι διαφορές της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να αφορούν  θέματα κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά δεν είναι αυτά που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους εν δυνάμει ψηφοφόρους τους. Τα θέματα της οικονομίας κυριαρχούν.

Η ΝΔ, πριν βρει αρχηγό, θα πρέπει να κάνει ένα συνέδριο για να ξεκαθαρίσει τι είναι. Είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα; Και αν ναι, τι σχέση έχουν τα κατά καιρούς σαλιαρίσματα με ακροδεξιούς; Και τι σχέση έχουν οι λαϊκίστικες φωνές; Ασπάζεται τον κοινωνικό φιλελευθερισμό; Πού φάνηκε αυτό όταν κυβερνούσε; Υιοθετεί τα Μνημόνια ως δρόμο εξόδου από την κρίση; Γιατί δεν τα εφάρμοσε αναλαμβάνοντας το όποιο κόστος; Αυτό όμως, δεν θα γίνει.
Η ΝΔ είναι λίγο απ' όλα. Όπως και τα περισσότερα κόμματα εξουσίας στη χώρα μας, τα οποία δεν υιοθετούν μια πολιτική και μετά καλούν τους πολίτες να την εγκρίνουν ή να την απορρίψουν. Είναι ένας αχταρμάς που αναζητά οπουδήποτε ψήφους, σε κάθε χώρο, σε κάθε κοινωνική ομάδα. Και για να πετύχει αυτό το κόλπο στις ημέρες μας πια είναι δύσκολο.

Η διάχυτη άποψη είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις συνεχόμενες εκλογές λόγω του χαρισματικού Τσίπρα. Προσωπικά διαφωνώ απόλυτα. Ο Τσίπρας απλά βρέθηκε στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή. Και ήταν η στιγμή που ένα ολόκληρο κόμμα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ) χρεοκόπησε πολιτικά και εκ των πραγμάτων δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα εναλλακτικό -στη ΝΔ- κόμμα εξουσίας που θα φιλοξενήσει όσους κατά βάση ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ. Πολιτευόμενος με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν τα παλιά κόμματα (υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, ρουσφέτια, νεποτισμός, διατήρηση των σχέσεων με εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας κ.ο.κ.), ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εισπράξει ένα μεγάλο κύμα ψηφοφόρων που όχι απλά έχουν αντιδεξιά σύνδρομα, αλλά και θεωρούσαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια αντιμνημονιακή επιλογή. Αργότερα προδόθηκαν βέβαια, αλλά οι περισσότεροι το απέδωσαν στον «Τσίπρα που προσπάθησε, αλλά δεν τα κατάφερε». 

Άρα, η ΝΔ για να επιβιώσει πολιτικά, δεν έχει ανάγκη να αναζητήσει τον αντι-Τσίπρα. Αλλά να συζητήσει σοβαρά την ταυτότητά της και τις αιτίες που την έφεραν ως εδώ. Και να περιμένει. Αν δεν προχωρήσει σε επιλογές ηγεσίας εκ των πραγμάτων έντονα στιγματισμένες από το παρελθόν (π.χ. Βορίδης), όποιον και αν εκλέξει αρχηγό, αυτός θα περιμένει για κάποιο διάστημα. Όχι για να σαγηνεύσει τα πλήθη, αλλά για να εισπράξει τη φθορά της σημερινής κυβέρνησης. Η λογική του «ώριμου φρούτου» είναι αυτή που αλλάζει τις κυβερνήσεις. Ένα κόμμα καταψηφίζεται για τον τρόπο που άσκησε την εξουσία και εκ των πραγμάτων κερδίζει το αντίπαλο. Οι εποχές των ηγετών που συγκινούν τα πλήθη και τα παρασύρουν όπου θέλουν, έχουν περάσει εδώ και πολλά χρόνια.

Μήνυμα Τσίπρα στη Σύνοδο Κορυφής: «Ευρωπαϊκό το πρόβλημα»

Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, αναμένεται να τονίσει την ευρωπαϊκή διάσταση του προσφυγικού ζητήματος, κατά τη διάρκεια της έκτακτης Συνόδου Κορυφής, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη στις Βρυξέλλες.

Ο κ. Τσίπρας θα ξεκαθαρίσει ότι η λύση του προβλήματος πρέπει να είναι ευρωπαϊκή. Ακόμη, θα δώσει έμφαση στην  επανεγκατάσταση των προσφύγων από τρίτες χώρες, στην εφαρμογή των συμφωνιών επανεισδοχής μεταναστών με χώρες καταγωγής και διέλευσης, καθώς και στην εσωτερική μετεγκατάσταση προσφύγων με τρόπο αναλογικό που να αντιστοιχεί στην ευρωπαϊκή διάσταση του ζητήματος.

«Η ανάγκη επαρκούς οικονομικής και τεχνικής στήριξης είναι επιτακτική» αναμένεται να υπερθεματίσει ο Πρωθυπουργός. Προσερχόμενος στη Σύνοδο Κορυφής, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι «η ενωμένη στάση της Ευρώπης, ο συνδυασμός της ανάληψης ευθύνης με την αλληλεγγύη, αποτελεί προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος».

Νωρίτερα, ο Πρωθυπουργός είχε διμερείς επαφές με τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, τον Καγκελάριο της Αυστρίας, Βέρνερ Φάινμαν, και τον πρόεδρο της Ομάδας Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Τζιάννι Πιττέλα. Στο χθεσινό έκτακτο συμβούλιο υπουργών Εσωτερικών, εξασφαλίστηκε η μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων, πλέον των ήδη αποφασισμένων 40.000, από τις χώρες πρώτης γραμμής, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Επίσης, ετέθη εκ μέρους της Ελλάδας, το ζήτημα της επανεγκατάστασης από τρίτες χώρες ως μέτρου που θα συμβάλει στην αντιμετώπιση των ροών, την ασφάλεια των προσφύγων και την πάταξη των κυκλωμάτων διακινητών.

Πηγή