Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

Eurostat: Στο 171% του ΑΕΠ το ελληνικό χρέος

Στο 171% του ΑΕΠ διαμορφώθηκε το χρέος της Ελλάδας στο τρίτο τρίμηνο του 2015, κατατάσσοντάς την για άλλη μια φορά ως τη χώρα της Ευρωζώνης με το υψηλότερο χρέος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το δεύτερο υψηλότερο χρέος καταγράφει η Ιταλία (134,6% του ΑΕΠ)και η Πορτογαλία (130,5%).  Τα χαμηλότερα επίπεδα χρέους κατέγραψαν η Εσθονία (9,8%), το Λουξεμβούργο (21,3%) και η Βουλγαρία (26,9%).
Το δημόσιο χρέος μειώθηκε, κατά μέσο όρο, στην ευρωζώνη από το 92,3% το τρίτο τρίμηνο του 2014 σε 91,6% το ίδιο τρίμηνο του 2015. Αντιστοίχως, στην «ΕΕ των 28» το δημόσιο χρέος μειώθηκε από το 86,9% στο 86% του ΑΕΠ. Το δημοσιονομικό έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 1,8% του μέσου κοινοτικού ΑΕΠ διαμορφώθηκε, στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2015, το δημοσιονομικό έλλειμμα στην ευρωζώνη. 
Τα στοιχεία της Eurostat καταγράφουν μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και των κρατικών χρεών, τόσο στην ευρωζώνη, όσο και στην «ΕΕ των 28». Συγκεκριμένα, στην ευρωζώνη το μέσο δημοσιονομικό έλλειμμα το τρίτο τρίμηνο του 2015 μειώθηκε στο 1,8% του ΑΕΠ από 2,2% του ΑΕΠ το δεύτερο τρίμηνο του 2015 και 2,7% του ΑΕΠ το τρίτο τρίμηνο του 2014. Στην «ΕΕ των 28» το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε στο 2,3% του ΑΕΠ από 2,6% το δεύτερο τρίμηνο του 2015 και 3,1% το τρίτο τρίμηνο του 2014.




Τρεις υπουργοί σε αδιέξοδο:Τους τρόμαξαν οι διαδηλώσεις, καλούν σε διάλογο

«Το μήνυμά μας προς τους αγρότες είναι: Αποφασίζουμε για εμάς και τα παιδιά μας», δήλωσε πριν λίγο ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γ. Κατρούγκαλος στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Ευάγγελο Αποστόλου και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη, για το φορολογικό και ασφαλιστικό των αγροτών και των ελεύθερων επαγγελματιών.
Αίσθηση προκάλεσε και η παρουσία της κυβερνητικής εκπροσώπου Ολγας Γεροβασίλη στη συνέντευξη Τύπου.
Πανικός από τις διαδηλώσεις

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών που έχουν στήσει μπλόκα σε όλη τη χώρα, αντιδρώντας για το άδικο ασφαλιστικό που σχεδιάζει η κυβέρνηση, ανάγκασε τους τρεις αρμόδιους υπουργούς να εμφανιστούν σε κοινή συνέντευξη Τύπου. Εδωσαν κάποιες θολές υποσχέσεις για διάλογο με τους πληττόμενους, αλλά δεν παρουσίασαν τίποτα συγκεκριμένο, ούτε κατέθεσαν τις αλλαγές που πιθανόν σχεδιάζουν.

Απολογοτικός ο τόνος των υπουργών

Όπως επεσήμανε ο κ. Κατρούγκαλος,«οι βασικοί κανόνες της ισονομίας θα εφαρμόζονται και στους αγρότες που δικαιούνται να έχουν ένα υγιές Ταμείο». Όπως πρόσθεσε, το μήνυμά μας προς τους αγρότες είναι αποφασίζουμε για εμάς και τα παιδιά μας για να έχουμε ένα ασφαλιστικό σύστημα που να μην καταρρεύσει.
Ο κ. Αποστόλου δήλωσε ότι «καλώ τους έλληνες αγρότες να δουν την επόμενη ημέρα. Είναι ανάγκη το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης να το εξειδικεύσουμε και να το συζητήσουμε με τους αγρότες. Ο διάλογος είναι μονόδρομος».
«Δεν έρχεται φοροκαταιγίδα για τους αγρότες. Το σύστημα προσπαθούμε να το κάνουμε πιο δίκαιο και πιο αναλογικό», δήλωσε ο Τρ. Αλέξιάδης, αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών στο πλαίσιο της ίδιας συνέντευξης.
Οι υπουργοί τόνισαν ότι σήμερα στον ΟΓΑ το 90% των εισφορών μπαίνει από τον προϋπολογισμό και μόνο το 9% από τους αγρότες και η «στρέβλωση» αυτή πρέπει να τελειώσει.
Και οι τρεις υπουργοί τόνισαν την πρόθεσή τους να υπάρξουν διορθώσεις στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο, χωρίς να αναφέρουν καμία συγκεκριμένη διόρθωση.

Τι είπε ο κ. Κατρούγκαλος :

1) "Δεν θέλουμε οι αγρότες να είναι πολίτες Β' κατηγορίας. Θέλουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες να έχουν ίδια μεταχείριση". "Οικογένειες αγροτών μπορούν να ενταχθούν στην κατώτατη ασφαλιστική υποχρέωση".
2) "Εργαζόμενους και μέλη της οικογένειάς τους μπορούν να τους ασφαλίζουν με εργόσημο".
3) "Δεν τριπλασιάζονται οι εισφορές των οικογενειών των αγροτών".
Οι αγροτικές επιδοτήσεις έως του ποσού των 12.000 ευρώ δεν υπολογίζονται ως φορολογητέα ύλη, δήλωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου. Όπως εξήγησε κατά αυτόν τον τρόπο, από τα 2,6 δισ. ευρώ των ετήσιων ενισχύσεων, τα 2,2 δισ. μένουν αφορολόγητα.
Οι αλλαγές στο φορολογικό των αγροτών βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία δήλωσε από την πλευρά του ο κ. Αλεξιάδης.
Ο κ. Κατρούγκαλος σημείωσε ότι αποφασίζουμε για μας και τα παιδιά μας και δεν είναι προς όφελος των αγροτών να διατηρηθεί η κατάσταση ως έχει. Οι αγρότες, ανέφερε, θέλουν ο ΟΓΑ και οι ασφαλιστικές κλάσεις να μείνουν όπως είναι, όμως όλοι οι Έλληνες πρέπει να είναι σε ένα ενιαίο ασφαλιστικό οργανισμό με τις ίδιες εισφορές και τις ίδιες αποδοχές.
Ο κ. Κατρούγκαλος επισήμανε ότι : Είμαστε ανοικτοί στον διάλογο με την κοινωνία, για να εξυπηρετήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντά της".
Επίσης, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο υπουργός Εργασίας δήλωσε ότι: "πρέπει να προστατεύσουμε το κλίμα της διαπραγμάτευσης", με τους εταίρους και δανειστές ενώ είπε ότι δεν τέθηκε ζήτημα μείωσης των συντάξεων, στην χθεσινή τηλεδιάσκεψη με τους Θεσμούς.
"Η διαπραγμάτευση δεν θα γίνει μέσω προβοκατόρικων διαρροών", πρόσθεσε.
Δεν πιστεύω ότι οι αγρότες υποκινούνται. Δίκαια εκφράζουν τις αμφιβολίες τους μετά την μαυρίλα των πέντε προηγουμένων χρόνων. Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τον φόβο στο μυαλό των αγροτών", πρόσθεσε ο κ. Κατρούγκαλος. Εδωσε δε στη δημοσιότητα πίνακα με τις συντάξεις που θα ισχύουν με την πρόταση της κυβερνησης συγκριτικά με τις συντάξεις, όπως διαμορφώνονται με βάση τον νόμο 3863/2010

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου, τόνισε:

"Στις συζητήσεις μου με τους αγρότες έχω ζητήσει να αντιμετωπίσουμε δύο γκρίζες ζώνες της αγροτικής δραστηριότητας. Δηλώνεται μια ακαθάριστη αγροτική αξία 4,8 δισ. ευρώ και ταυτόχρονα η αξία της αγροτικής παραγωγής ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ. Καλούμε τους αγρότες να αντιμετωπίσουμε αυτή τη γκρίζα ζώνη με την τήρηση βιβλίων και στοιχείων. Και μεις θα καλύψουμε τη δαπάνη για την τήρηση βιβλίων. Η δεύτερη γκρίζα ζώνη είναι ότι πρέπει και οι ίδιοι να καθιερώσουν το εργόσημο ως μέσο πληρωμής των εργασιών στον αγροτικό χώρο".

Εριξε λάδι στη φωτιά ο Αποστόλου

Λίγη ώρα πριν καθίσει δίπλα στην Όλγα Γεροβασίλη, τον Γιώργο Κατρούγκαλο και τον Τρύφωνα Αλεξιάδη για τη συνέντευξη Τύπου για το ασφαλιστικό, ο Βαγγέλης Αποστόλου είχε ανεβάσει τους τόνους και είχε ρίξει λάδι στη φωτιά όσον αφορά στις σχέσεις της κυβέρνησης με τους αγρότες.
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης μίλησε για θερμόαιμους που ανεβάζουν τους τόνους στα μπλόκα των αγροτών.
Μιλώντας στη Βουλή, ο Βαγγέλης Αποστόλου αναφερόμενος στα μπλόκα των αγροτών είπε ότι "σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται κάποιοι θερμόαιμοι που ανεβάζουν τους τόνους και θα γίνουν υπερβολές, όπως συνέβη στην Κομοτηνή". Υπενθυμίζεται πως την περασμένη Τετάρτη (20.01.2016) κρατήθηκε "όμηρος" στο κτίριο της αντιπεριφέρειας Κομοτηνής για σχεδόν 12 ώρες, καθώς συγκεντρωμένοι αγρότες είχαν αποκλείσει το σημείο.
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είπε επίσης ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να απαλύνει τις όποιες επιπτώσεις από το νέο φορολογικό των αγροτών και πρόσθεσε ότι, δεν υπάρχουν όσα διαδίδονται και αντίθετα οι επιπτώσεις από τη νέα φορολογία των αγροτών "είναι διαχειρίσιμες".
Και έβαλε στο κάδρο των ευθυνών για όσα γίνονται και τα κόμματα που ψήφισαν το τρίτο Μνημόνιο, λέγοντας ότι τα μέτρα που λαμβάνονται, προβλέπονται από τη συμφωνία με τους εταίρους και η οποία υπερψηφίστηκε από όλα τα κόμματα. 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ





Η «εξέγερση» των κακομαθημένων…

Τέταρτο μνημόνιο ζητεί το ΔΝΤ!


Γράφει ο Ceteris Paribus
«Όταν θα έρθει η ώρα να συζητηθεί σοβαρά η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, δηλαδή να βάλει λεφτά, θα είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση», μονολόγησε κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας. Πότε συνέβη αυτό; Περίπου όταν ο κ. Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση άνοιξαν «ξαφνικά» ζήτημα αποχώρησης του Ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα.
Ούτε «ξαφνικό», ούτε «άκαιρο», ούτε «αψυχολόγητο» ήταν ότι η κυβέρνηση άνοιξε αυτό το ζήτημα – ασχέτως του αν ήταν εύστοχο από την άποψη της τακτικής. Λαθεμένη είναι επίσης η άποψη ότι η κυβέρνηση ξέχασε ήδη αυτό το ζήτημα, αναγκασμένη να αποδεχτεί το αναπόφευκτο της συμμετοχής του Ταμείου. Μόλις προχθές, στην πρώτη τους συνάντηση, ο κ. Τσίπρας ζήτησε -μεταξύ άλλων που συζήτησαν- από τον νέο πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη να «βάλει πλάτη με το ΔΝΤ».
Η υπόθεση δεν έληξε διότι απλούστατα δεν έχει λήξει τι θα γίνει με τις απαιτήσεις των δανειστών – στις οποίες το ΔΝΤ είναι μπροστά και από τον κ. Σόιμπλε! Τις αντέχει αυτή η κυβέρνηση ή θα δρομολογηθούν μείζονες πολιτικές διεργασίες στο πλαίσιο των οποίων το κυβερνητικό κόμμα θα σηκώσει τη σημαία της αντιπαράθεσης με το ΔΝΤ;
Ο βαθύτερος λόγος για όλα αυτά δεν είναι καν οι θέσεις του Ταμείου για το Ασφαλιστικό, αλλά κάτι ακόμη πιο σημαντικό και πιο «βαρύ»: ούτε λίγο ούτε πολύ, το ΔΝΤ θέτει ως προϋπόθεση για να «βάλει λεφτά» στο ελληνικό πρόγραμμα ένα νέο «μίνι μνημόνιο» στη μορφή ενός σκληρού Μεσοπρόθεσμου πλαισίου για την επόμενη τετραετία!
Ας δούμε τι βρίσκεται πίσω από αυτή τη «θηριώδη» απαίτηση:
Πρώτον, δεν ήρθε η ώρα να αποχωρήσει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα. Οι λόγοι πολύ δευτερευόντως αφορούν την ίδια την Ελλάδα: πρωτίστως αφορούν τη συγκυρία της παγκόσμιας κρίσης που εξακολουθεί να είναι «καυτή» και μάλιστα το 2016 εγκυμονεί σοβαρότερους κινδύνους απ’ ό,τι το 2015. Η συσπείρωση των μεγάλων παγκόσμιων κέντρων στην αντιμετώπισή της είναι εκ των ων ουκ άνευ παράγοντας. Ιδιαίτερα η Ευρώπη εξακολουθεί να θεωρείται από τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ «αδύναμος κρίκος» (μαζί πλέον και με τις Αναπτυσσόμενες οικονομίες – BRICKS κ.λπ.) της κρίσης, και επομένως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ενδιαφέρονται σφόδρα να συμμετέχουν στο «μάνατζμεντ» των ευρωπαϊκών εστιών κρίσης ώστε να μην «ξεφύγει» κάποια «θρυαλλίδα»…
Οι Ευρωπαίοι, από την πλευρά τους, μοιραζόμενοι τις ίδιες ανησυχίες, θέλουν να παραμείνει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Πέρα από όλα τα άλλα, και σαν «εγγύηση» προς τις αγορές ότι τα πράγματα στην Ευρώπη είναι υπό αξιόπιστη «επιτήρηση» και έλεγχο.
Το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση στο ζήτημα της αποχώρησης του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα δεν θα βρει κανένα σύμμαχο και απλώς θα επιδεινώσει τη θέση της. Αν σηκώσει πολύ το ζήτημα και επιμείνει, αυτό θα είναι ασφαλής ένδειξη ότι έχει άλλα πολιτικά σχέδια…
Δεύτερο, το γεγονός ότι υπάρχουν υπέρτεροι λόγοι ώστε το ΔΝΤ να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι διατεθειμένο να μείνει υπό οποιουσδήποτε όρους. Το αντίθετο: το γεγονός ότι επανειλημμένα έχει κάνει τα «στραβά μάτια» όσον αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού προγράμματος έχει συσσωρεύσει τόσες κατηγορίες για παραβίαση του καταστατικού του και τόσες τριβές μεταξύ των ισχυρών δυνάμεων που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. του, ώστε δεν είναι διατεθειμένο να κάνει για άλλη μια φορά τα «στραβά μάτια».
Αυτός είναι ο λόγος που απαιτεί ένα πρόγραμμα οικονομικά βιώσιμο – για την επίλυση της αντίφασης αν το οικονομικά βιώσιμο είναι και κοινωνικά και πολιτικά βιώσιμο, νίπτει τας χείρας του και παραπέμπει στην ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Οι δύο εναλλακτικές που θέτει για τη βιωσιμότητα του ελληνικού προγράμματος είναι: Είτε γενναίο «κούρεμα» του χρέους σε συνδυασμό με πιο ήπιο πρόγραμμα λιτότητας είτε «ήπια» αναδιάρθρωση χρέους σε συνδυασμό με πολύ πιο «βαρύ» πρόγραμμα λιτότητας. Καθώς λοιπόν η Γερμανία απορρίπτει κατηγορηματικά την πρώτη λύση, το Ταμείο απαιτεί να ισχύσει η δεύτερη, ώστε να είναι «τυπικώς εντάξει» με τις προβλέψεις του καταστατικού του και να ξεπεράσει τις τριβές στο Δ.Σ. του.
Τρίτο, η φόρμουλα «ήπια αναδιάρθρωση χρέους – βαρύ πρόγραμμα λιτότητας» μεταφράζεται συγκεκριμένα σε απαιτήσεις για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Και εδώ, το Ταμείο λέει -και μαθηματικά έχει δίκιο- ότι με τις προβλέψεις του υπάρχοντος τρίτου μνημονίου τα συμφωνηθέντα πρωτογενή πλεονάσματα δεν βγαίνουν, άρα το πρόγραμμα είναι «στον αέρα» και επομένως πρέπει να «συμπληρωθεί». Πώς; Με ένα Μεσοπρόθεσμο-γίγας, που θα διασφαλίζει την επίτευξη των συμφωνηθέντων πρωτογενών πλεονασμάτων.
Πάνω σε αυτόν τον καμβά, το Ταμείο ζητεί:
• Ένα πιο σκληρό Ασφαλιστικό, διότι εκτιμά ότι η πρόταση Κατρούγκαλου δεν διασφαλίζει την προβλεπόμενη εξοικονόμηση 1,8 σ. ευρώ ετησίως.
• Επιπλέον περικοπές 1,8 δισ. ευρώ για το 2016 – άλλο ένα «Ασφαλιστικό»!
• Περικοπές τουλάχιστον 8 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία 2017-2018.
• Επειδή θα απαιτηθούν νέες μεγάλες περικοπές που δεν είναι εύκολο να εξευρεθούν «πηγές» ύστερα από μια πενταετία συνεχόμενων περικοπών, το Ασφαλιστικό θα πρέπει να εξοικονομεί περισσότερα από 1,8 δισ. ευρώ ετησίως. Έτσι πρέπει να μετρήσουμε τη διαφορά… όγκου και βάρους ανάμεσα στη «γάτα» και την «αγελάδα» στη γνωστή δήλωση της κ. Λαγκάρντ («ζητήσαμε από την ελληνική κυβέρνηση να μας στείλει αγελάδα κι αυτή μας έστειλε γάτα»…).
Στη βάση αυτή, το Ταμείο και ο κ. Σόιμπλε μεταθέτουν την αξιολόγηση για το… καλοκαίρι, ενώ διάφορα «παπαγαλάκια» διαρρέουν πληροφορίες ότι τα κρατικά ταμεία αντέχουν μέχρι το Μάρτιο…
Τα πράγματα είναι περισσότερο κι από σοβαρά, προδιαγράφοντας μείζονες πολιτικές εξελίξεις…

FT: Η Goldman Sachs χρηματοδοτεί με εκατοντάδες χιλιάδες λίρες την εκστρατεία κατά του Brexit


Με εκατοντάδες χιλιάδες λίρες έχει χρηματοδοτήσει την εκστρατεία υπέρ της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Goldman Sachs, σε μία από τις επιφανέστερες αντίστοιχες χορηγίες, γεγονός που αναδεικνύει τη νευρικότητα που επικρατεί μεταξύ των τραπεζών των ΗΠΑ με παρουσία στο μεγάλο χρηματο-οικονομικό κέντρο του Λονδίνου για τους κινδύνος που κρύβει ενδεχόμενο «Brexit».
Ενδεχόμενη έξοδος από την Ε.Ε., θα σήμαινε τη σημαντική εξασθένηση της ισχύος του Λονδίνου ως ένα από τα μεγαλύτερα χρηματο-οικονομικά κέντρα του πλανήτη.
Αυτό επισημαίνει άρθρο των βρετανικών Financial Times (FT), σύμφωνα με το οποίο πολλές ακόμα αμερικανικές τράπεζες έχουν προβεί σε χρηματοδότηση της εκστρατείας υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε., που έχει ονομαστεί «Britain Stronger in Europe».
Για τους FT, η χρηματοδότηση από τράπεζες όπως η Goldman Sachs θα δώσει σημαντική ώθηση στη διαπραγματευτική ισχύ του Βρετανού πρωθυπουργού David Cameron, που ελπίζει να ολοκληρώσει επιτυχώς – και εγκαίρως – την επαναδιαπραγμάτευση των όρων συμμετοχής της χώρας του στην Ε.Ε., ούτως ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο εξόδου της στο επερχόμενο σχετικό δημοψήφισμα, που θα διεξαχθεί είτε τον Ιούνιο του 2016, είτε νωρίς το Φθινόπωρο.
Είναι μάλλον σπάνια η δημόσια έκφραση προτίμησης – και η χρηματοδότηση – εκστρατειών πολιτικού περιεχομένου από επενδυτικές τράπεζες, που σχεδόν πάντα προτιμούν να επενδύουν τα χρήματά τους στις αγορές και σε πελάτες.


Die Welt: Δημοσίευμα - λίβελος κατά Τσίπρα - Είναι γελοίος και άσχετος


Με λίβελο κατά του Αλέξη Τσίπρα, αντιστοιχεί δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt,με αφορμή τη συζήτηση σήμερα που είχε σήμερα ο πρωθυπουργός στο Νταβός με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Ο τίτλος τους δημοσιεύματος : «Πώς ο Τσίπρας έγινε περίγελως στο Νταβός» προδιαθέτει για τη σφοδρότατη επίθεση κατά του πρωθυπουργού.
Οι υπότιτλοι είναι πιο χαρακτηριστικοί, καθώς αναφέρουν: «Ο Έλληνας πρωθυπουργός γίνεται ρεζίλι στο Νταβός. Με έλλειψη οικονομικών γνώσεων και μετωπικές επιθέσεις κατά του υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε. Αυτός, ωστόσο, απαντά με σικ».
Η εφημερίδα, που πρόσκειται στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα , στο οποίο ανήκει ο Σόιμπλε, χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό ως έναν « ξεροκέφαλο πρωθυπουργό, που δεν βγάζει τη χώρα του από την κρίση», στον οποίο «επιτράπηκε» να συμμετάσχει σε ένα πάνελ υψηλού επιπέδου (στη συζήτηση μετείχαν και οι πρωθυπουργοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας, Βαλς και Ρούτε), μαζί με τον αντίπαλό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
O Τσίπρας, αναφέρει το δημοσίευμα, άφησε στη συζήτηση να ξεχειλίσει η χαμηλή γνώση που έχει στα οικονομικά. Ιδιαίτερα τον κατηγορεί για τη φράση, που φέρεται να είπε: «Δεν πρέπει να γίνουμε μόνο πιο ανταγωνιστικοί, αλλά και πιο παραγωγικοί. Δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο το κόστος εργασίας».
Για τις φράσεις του αυτές, προσθέτει η Welt, ο πρωθυπουργός έκανε όσους παρακολουθούσαν να κουνάνε τα κεφάλια τους και να ρίχνουν περίεργες ματιές. Ο Τσίπρας, συνεχίζει η εφημερίδα, φάνηκε να μη γνωρίζει τη βασική οικονομική σχέση που υπάρχει μεταξύ της ανταγωνιστικότητας, των μισθών και της παραγωγικότητας.
Η εφημερίδα αναφέρεται στην απάντηση του πρωθυπουργού – ότι δεν χρειάζεται να ανάψει κανείς κερί σε ένα χώρο με δυναμίτες, αλλά να βγάλει πρώτα τους δυναμίτες και μετά να ανάψει το κερί - όταν ο Σόιμπλε είπε ότι αν πάει στη γερμανική Βουλή και ανακοινώσει ότι φεύγει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα θα ήταν σαν να ανάβει κερί σε ένα χώρο με δυναμίτες.
Χθες, καταλήγει το δημοσίευμα, ο Τσίπρας εμφανίσθηκε γελοίος στην επιχειρηματική ελίτ στο Νταβός, όταν έδωσε συνέντευξη στο Bloomberg, όπου είπε ότι το 2016 «θα εκπλήξουμε την παγκόσμια οικονομική κοινότητα». Έκπληκτοι με αρνητικό τρόπο, προσθέτει η Welt, έμειναν οι συμμετέχοντες στο Φόρουμ του Νταβός.

«Μαύρα» μαντάτα για το 2016

Αρνητικές είναι οι προσδοκίες των νοικοκυριών για το 2016, καθώς το 70% αναμένει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης και μόνο το 5,1% προσδοκά σε βελτίωση των οικονομικών του δυνατοτήτων. Αυτό προκύπτει από την έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες των νοικοκυριών για το 2015.
Αυτό δήλωσε σε σημερινή συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος, Γιώργος Καββαθάς.
Ο ίδιος εκτιμά ότι εφέτος θα αυξηθούν τα λουκέτα και θα χαθούν θέσεις εργασίας, καθώς αρκετές μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν συρρικνωθεί ήδη αρκετά τα προηγούμενα χρόνια, οπότε δεν έχουν άλλη λύση από την παύση εργασιών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το 94,2% των νοικοκυριών παρουσίασε σημαντική μείωση των εισοδημάτων, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με σαφέστατη την τάση διεύρυνσης της ανισότητας υπέρ του 1% του πληθυσμού. Μάλιστα, μείωση εισοδημάτων καταγράφηκε και μέσα στο 2015 για το 77,9% των νοικοκυριών.
Ακόμη, πάνω από 1 στα 3 νοικοκυριά δηλώνουν ότι διαβιούν με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που βρίσκεται στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα (36,3% δηλώνουν εισόδημα <10.000 ευρώ). Η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας συνεχίστηκε και το 2015, αν και με χαμηλότερους ρυθμούς αύξησης σε σχέση με το 2013 και το 2014.
Προκύπτει, επίσης ότι οι ανισότητες που είχαν διαμορφωθεί καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης παραμένουν αναλλοίωτες και μέσα στο 2015, ενώ πληθώρα νέων ρυθμίσεων του τρίτου προγράμματος έχει ήδη προσθέσει βάρη στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και τα εισοδήματα των νοικοκυριών. Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι το 80% των ελληνικών νοικοκυριών διαβιεί με πολύ χειρότερους όρους (ποσοτικούς και ποιοτικούς) σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα.
Όπως σχολίασε ο κ. Καββαθάς: "Ασφαλώς, οι επιβαρύνσεις του δεύτερου μνημονίου που διατηρήθηκαν, καθώς και άλλες που προστέθηκαν με το νέο τρίτο μνημονιακό πρόγραμμα, επιδεινώνουν τις προοπτικές της εγχώριας ζήτησης, της κατανάλωσης και το επίπεδο διαβίωσης. Μάλιστα, ρυθμίσεις, όπως η άρση της αναστολής πλειστηριασμών, η αύξηση των φόρων και εισφορών, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις, που προβλέπει το νέο ασφαλιστικό, αναμένεται να συρρικνώσουν περαιτέρω τη δυνητική κατανάλωση".
Ιδιαίτερα ανησυχητικό χαρακτηρίζεται το εύρημα της έρευνας, σύμφωνα με το οποίο οι συντάξεις για το 51,8% των νοικοκυριών αποτελούν την κυριότερη πηγή εισοδήματος, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2012 ήταν 42,3%. Αν, μάλιστα, συνδυαστεί με το γεγονός ότι τα νοικοκυριά που δηλώνουν εισοδήματα από επιχειρηματική δραστηριότητα ως κύρια πηγή εισοδήματος ανέρχονται μόλις στο 6,1% (από 12,6% το 2012), γίνεται εμφανής η συρρίκνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Το πρόβλημα της υπερχρέωσης, της φτώχειας και της κοινωνικής αποστέρησης στην Ελλάδα, υπήρξε αντικείμενο εκτεταμένου διαλόγου στην πρόσφατη επίσκεψη εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ στη χώρα, όπως σημειώνει η ΓΣΕΒΕΕ και σημειώνει ότι το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα κληθεί να λάβει μέτρα που θα πρέπει να ισορροπούν ανάμεσα στο στόχο της δημοσιονομικής σταθερότητας και στην αδήριτη ανάγκη αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας:
Εισόδημα - οικονομική κατάσταση νοικοκυριών
1) Πάνω από 1 στα 3 νοικοκυριά δηλώνουν ότι διαβιούν με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που βρίσκεται στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα (36,3% δηλώνουν εισόδημα <10,000 ευρώ). Η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας συνεχίστηκε και το 2015, αν και με χαμηλότερους ρυθμούς αύξησης σε σχέση με το 2013 και το 2014.
2) Το 15,2% των νοικοκυριών δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν, για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, εύρημα που συνάδει με το ποσοστό ακραίας φτώχειας που σημειώνεται στη χώρα (το οποίο υπολογίζεται στο 40% του ενδιάμεσου εισοδήματος, ΕΛΣΤΑΤ). Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ενδεχόμενο μιας έκτακτης ανάγκης πληρωμής 500 ευρώ, το 15,2% δηλώνει ότι δεν θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει, ενώ το 52,9% θα κάλυπτε αυτή τη δαπάνη με μεγάλη δυσκολία.
3) Περίπου τα 2/3 των νοικοκυριών (64,1%) αναγκάζονται να κάνουν περικοπές, για να εξασφαλίσουν τα αναγκαία προς το ζην, ενώ πάνω από τα μισά νοικοκυριά (56,5%) αδυνατούν να καλύψουν επαρκώς τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειας και να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό επίπεδο θέρμανσης (δείκτης κοινωνικής αποστέρησης). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μονομελή και τα πολυμελή (άνω 5 ατόμων) νοικοκυριά αντιμετωπίζουν σοβαρότερο πρόβλημα επιβίωσης.
4) Το 94,2% των νοικοκυριών παρουσίασε σημαντική μείωση των εισοδημάτων, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με σαφέστατη την τάση διεύρυνσης της ανισότητας υπέρ του 1% του πληθυσμού. Μάλιστα, μείωση εισοδημάτων καταγράφηκε και μέσα στο 2015 για το 77,9% των νοικοκυριών.
5) Αποθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι οι προσδοκίες των νοικοκυριών για το νέο έτος παραμένουν συντριπτικά αρνητικές, καθώς το 70% αναμένει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης (μόνο το 5,1 αναμένει βελτίωση των οικονομικών του δυνατοτήτων). Μάλιστα, το αίσθημα διάψευσης και χαμηλών προσδοκιών προκύπτει και από την τάση αύξηση του ποσοστού των νοικοκυριών που δηλώνει ότι μπορεί να ζήσει με χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα. Τούτο συναρτάται με τις προβολές των νοικοκυριών σχετικά με την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις.
Απασχόληση - Ανεργία
6) Το 33,9% των νοικοκυριών, δηλαδή πάνω από 1 εκατ. νοικοκυριά, έχουν στην οικογένεια ένα τουλάχιστο άτομο σε ανεργία. Το ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας αγγίζει το 80% του συνολικού αριθμού των ανέργων.
7) Τα νοικοκυριά που δηλώνουν εισοδήματα από επιχειρηματική δραστηριότητα ως κύρια πηγή εισοδήματος ανέρχονται μόλις στο 6,1% (από 12,6% το 2012), γεγονός που καταδεικνύει τη σοβαρή συρρίκνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, η οποία ενδεχομένως αποδίδεται στην αύξηση της ολιγοπώλησης της αγοράς και της συγκέντρωσης μεριδίων σε λιγότερους και ισχυρότερους παίκτες. Αντίστοιχα, διατηρείται το ανησυχητικό εύρημα, σύμφωνα με το οποίο οι συντάξεις αποτελούν για το 51,8% των νοικοκυριών την κυριότερη πηγή εισοδήματος. Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 42,3% το 2012.
Οικονομικές υποχρεώσεις
8) 1 στα 5 νοικοκυριά έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία, ενώ μόνο το 16,4% των οφειλετών έχει καταφέρει να υπαχθεί στη ρύθμιση των 100 δόσεων. Το 12,5% των νοικοκυριών έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες.
9) Το 42,8% των νοικοκυριών διατηρεί αρνητικές προσδοκίες συνολικά ως προς τη δυνατότητά του να καλύψει βασικές υποχρεώσεις το επόμενο έτος.
Ένα στα 2 νοικοκυριά που στηρίζονται στη σύνταξη δηλώνουν απαισιόδοξα ως προς την ικανότητά να ανταποκριθούν στις βασικές υποχρεώσεις τους το τρέχον έτος.
10) Το 29,2% θεωρεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις φορολογικές υποχρεώσεις, ενώ, ειδικότερα, το 14,7% των νοικοκυριών δηλώνει ότι αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους για τα ακίνητα που διαθέτει (ΕΝΦΙΑ).
11) Το 33,7% εκτιμά ότι δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις το επόμενο έτος. 1 στα 4 νοικοκυριά που διαμένουν σε ιδιόκτητο σπίτι έχουν στεγαστικό δάνειο. Το 15,4% εξ αυτών των οφειλετών έχει καθυστερημένες οφειλές. 1 στα 4 (24,6%) νοικοκυριά εκφράζουν φόβο ότι θα χάσουν το σπίτι τους, εξαιτίας τόσο των συσσωρευμένων υποχρεώσεων όσο και των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων (δανειακών, φορολογικών και άλλων).
12) Η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών τα τελευταία τέσσερα χρόνια είτε χρησιμοποιεί χρήματα από αποταμιεύσεις είτε απευθύνεται σε συγγενείς και φίλους για την κάλυψη των υποχρεώσεών του. Το 2015 παρατηρούμε ότι υπάρχει μια μείωση στη χρήση αποταμιεύσεων κατά 6,2%, καθώς είναι εμφανές ότι σταδιακά εξαντλούνται οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, γεγονός που επηρεάζει την καταθετική βάση αρνητικά.
13) Σημαντική αύξηση σημείωσε η χρήση του πλαστικού χρήματος για την κάλυψη των υποχρεώσεων του νοικοκυριού. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί και ως απόρροια της μείωσης της καταθετικής βάσης, αλλά και της επιβολής κεφαλαιακών περιορισμών. Η χρήση πιστωτικής κάρτας αυξήθηκε από το 15,8% το 2012 στο 31% το 2015.
Κατανάλωση
14) Συνεχίζεται η κατάρρευση της εσωτερικής ζήτησης, καθώς σχεδόν στο σύνολο των αγαθών και υπηρεσιών σημειώνεται αρνητικό ισοζύγιο (ένδυση-υπόδηση, δώρα, έξοδοι σε εστιατόρια-καφέ-μπαρ, ταξίδια, οικιακά είδη, κα).
15) Αρνητικό γεγονός αποτελεί το εύρημα ότι τα νοικοκυριά αύξησαν για δεύτερο συνεχόμενο έτος την ιδιωτική τους δαπάνη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, λόγω προφανώς της αύξησης της ιδιωτικής συμμετοχής και της μείωσης της δημόσιας δαπάνης στην υγεία. Θετικό ισοζύγιο δαπάνης εμφανίζουν για πρώτη φορά οι δαπάνες για εκπαίδευση και για λογαριασμούς ΔΕΚΟ. Η τάση αυτή διεύρυνσης της δαπάνης για την εξασφάλιση αγαθών κοινωνικού χαρακτήρα (υγεία, εκπαίδευση, λογαριασμοί κοινής ωφέλειας) αποτελεί εν δυνάμει συντελεστή διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και θα πρέπει να αναστραφεί.
16) Το 70,1% των νοικοκυριών δηλώνει ότι θα αντιμετωπίσει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, αν αυξηθούν οι τιμές στα είδη διατροφής που καταναλώνει. Είναι προφανές ότι η αύξηση του ΦΠΑ που αποφασίστηκε το προηγούμενο εξάμηνο σε ευρύ φάσμα καταναλωτικών αγαθών και τροφίμων από το 13% στο 23% επιδείνωσε τη θέση των νοικοκυριών.
17) Στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, τουλάχιστον 120,000 νοικοκυριά προμηθεύθηκαν τα βασικά είδη διαβίωσης μέσα από τα κοινωνικά παντοπωλεία/ή και μέσω της κάρτας σίτισης.
Η συγκεκριμένη έρευνα εντάσσεται στις ετήσιες τακτικές έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (συνεργασία με την εταιρεία MARC AE). Έγινε σε δείγμα 1000 αντιπροσωπευτικών νοικοκυριών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας την περίοδο Δεκεμβρίου 2015.


Σοκ: Οι θεσμοί ζητούν δραστικές μειώσεις στις κύριες συντάξεις

Σοκ για την κυβέρνηση καθώς οι θεσμοί ζητούν μειώσεις – και μάλιστα δραστικές – στις κύριες συντάξεις.
Την ώρα που ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας βρίσκονταν στο Νταβός και συνομιλούσε με την Κριστίν Λαγκάρντ και άλλους θεσμικούς παράγοντες, στελέχη του υπουργείου Εργασίας είχαν τηλεδιάσκεψη με τεχνικά κλιμάκια των θεσμών για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Οπως ανέφεραν πηγές του υπουργείου οι θεσμοί «ζητούν δραστικές μειώσεις στις κύριες συντάξεις». Αλλά δεν μένουν μόνο εκεί. Εκτός από τις μειώσεις, οι εκπρόσωποι των θεσμών, εξέφρασαν ανοικτά και τις διαφωνίες τους σχετικά με τα ποσοστά αναπλήρωσης που περιλαμβάνονται στην πρόταση της κυβέρνησης για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, καθώς τα θεωρούν ιδιαίτερα υψηλά.
Παράλληλα, ζήτησαν από τα στελέχη του υπουργείου διευκρινίσεις για διάφορα σημεία του νομοσχεδίου καθώς και στοιχεία για την εθνική σύνταξη.
Όλα αυτά ενώ την ερχόμενη Τρίτη στις 18:30 ο Αλέξης Τσίπρας προκάλεσε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το ασφαλιστικό.



Προτιμώ τον Λαφαζάνη…



Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Θ. Δρίτσας, ενημερώθηκε για την πώληση (παραχώρηση) ποσοστού 67% των μετοχών του ΟΛΠ από το δελτίο Τύπου του ΤΑΙΠΕΔ, όπως και εμείς οι απλοί θνητοί. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει ο ίδιος ο υπουργός και ποιοι είμαστε εμείς που θα τον αμφισβητήσουμε. Ο υπουργός είπε πως θα ζητήσει αναλυτική ενημέρωση για την απόφαση αυτή να δοθεί ουσιαστικά στην COSCO ο έλεγχος του λιμανιού το οποίο ανήκει (ε) στην επικράτεια του υπουργείου του. Παραμένει άγνωστο, πώς και αν θ' αντιδράσουν σ' αυτήν την πώληση οι κυρίες Εύη Καρακώστα και Ελένη Σταματάκη, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες τον περασμένο Οκτώβριο είχαν συμμετάσχει σε διαδήλωση κατά της συγκεκριμένης πώλησης.

Επανερχόμαστε στον υπουργό όμως. Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα. Όταν πληροφορηθεί περισσότερο γι' αυτήν την πώληση, τι ακριβώς σκέφτεται να κάνει; Θα παραμείνει βουλευτής και υπουργός, αλλά ενημερωμένος πια υπουργός, σαν να μην συνέβη τίποτα; Θα παραμείνει στις ίδιες θέσεις, αλλά θα εκφράζει τη διαφωνία του με την πώληση; (Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο θα αυτοτρολάρεται, όπως κάνουν άλλοι υπουργοί που δηλώνουν ότι συμφωνούν με τις αντιδράσεις διαμαρτυρίας κοινωνικών σε κυβερνητικές αποφάσεις, παρ' ότι οι ίδιοι τις ψηφίζουν;). Θα παραιτηθεί από τις θέσεις του, επειδή διαφωνεί με την πώληση όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν;

Αναμένοντας τις αντιδράσεις του υπουργού, να υπενθυμίσουμε δυο αντικειμενικά δεδομένα: 1) Την πώληση του ΟΛΠ την προβλέπει το τρίτο μνημόνιο (το αναφέρει ξεκάθαρα), το οποίο ψήφισε και ο κ. Δρίτσας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι δεν ήταν στην προηγούμενη Βουλή, αποδεχόμενοι να είναι υποψήφιοι ενός κόμματος που ψήφισε το μνημόνιο, ουσιαστικά το αποδέχονται και αυτοί) 2) την πώληση του ΟΛΠ την προέβλεπε η πρόταση 47 σελίδων (ένα μνημόνιο δηλαδή), την οποία στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχε κάνει η ίδια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον περασμένο Ιούνιο στους δανειστές. Πριν, δηλαδή, υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, η ελληνική κυβέρνηση είχε περιλάβει στις προτάσεις της τη συγκεκριμένη πώληση.

Ο κ. Δρίτσας έχει την ακόλουθη στάση, απέναντι σε αυτά τα δεδομένα: Ήταν υπουργός τον Ιούνιο, όταν η κυβέρνησή του πρότεινε στους δανειστές (και) την πώληση του ΟΛΠ. Ήταν ανάμεσα σε αυτούς του βουλευτές που ψήφισαν το μνημόνιο, που προβλέπει την πώληση. Είναι υπουργός της νέας (μνημονιακής πια) κυβέρνησης που προώθησε την πώληση. Νομίζω ότι κάτι συμβαίνει με τον κ. Δρίτσα και τις όποιες ενστάσεις του αναφορικά με την πώληση.

Τι συμβαίνει, θα πρέπει να το πει ο ίδιος. Κυρίως σ' εκείνους που απευθυνόταν όταν δήλωνε πως διαφωνεί με την πώληση. Αυτό που εμείς πρέπει να πούμε είναι πως είναι προτιμότερη η στάση πρώην συναδέλφων του κ. Δρίτσα στο ίδιο κόμμα. Εκείνων που μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου πήγαν σπίτι τους ή δοκίμασαν την τύχη τους με άλλα κόμματα. Ανεξάρτητα από τον βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας με τις επιλογές τους, έχει σημασία ότι υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους μέχρι τέλους με την ίδια συνέπεια. Προτιμώ δηλαδή τον Λαφαζάνη από τον Δρίτσα. Ο οποίος (Λαφαζάνης), άλλωστε, έκανε μια επιλογή με κόστος. Απώλεια βουλευτικής, ενδεχομένως και υπουργικής, θέσης με όλα τα παρεπόμενα και αυτονόητα οφέλη…

Καντίνα, τσίκνα, Πάολα και ο λογαριασμός στο χωριό


Το κόστος της κρίσης έφτασε και στα χωριά. Μάλιστα εκεί που ανθεί ο τουρισμός, δεν είχαν καταλάβει και πολλά. Τώρα διαβάζουν για πρώτη φορά Μνημόνιο και είναι το τρίτο. Η χρέωση είναι αναδρομική και οι συνθήκες ακραίες…
«Ο κ. Αποστόλου πριν από τρία χρόνια ήταν μαζί μας με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις κινητοποιήσεις κι έλεγαν ότι στηρίζουν τον αγώνα μας, τώρα όμως είναι απέναντί μας και φέρνουν μέτρα που θα διαλύσουν τον αγροτικό τομέα». Η δήλωση ανήκει σε αγροτοσυνδικαλιστή και περιγράφει, με τη σωστή δόση κυνισμού τη μοίρα του πολιτικού που βρίσκεται, γυμνός από προσχήματα, μπροστά στα απομεινάρια των υποσχέσεων του.
Κάπως έτσι, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου, βρέθηκε σε κλοιό αγροτών στην Κομοτηνή, μην έχοντας τίποτα να πει, ούτε καν μία υπόσχεση να αφήσει έτσι για να βγει από τη δύσκολη θέση. Και ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στο Νταβός της Ελβετίας αφήνοντας πίσω του εικόνες που δεν θα ήθελε να δουν οι συνομιλητές του στο ελβετικό θέρετρο. Τρακτέρ στα οδικά δίκτυα, η χώρα κομμένη σε πολλά κομμάτια, συγκρούσεις αγροτών με την Αστυνομία και αγριεμένα πρόσωπα που εκστομίζουν ύβρεις και απειλές για την κυβέρνηση της Αριστεράς. Στις καντίνες της εθνικής οδού έχουν και ένα πιάτο που σερβίρεται πάντα κρύο. Πριν από τρία χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε μπλόκα αγροτών, υποσχόμενος κατάργηση των Mνημονίων με παράλληλες παροχές προς τον αγροτικό κόσμο. Βέβαια η κυβέρνηση απέχει ένα σύμπαν από την αντιπολίτευση και τρία χρόνια είναι μία αιωνιότητα για την πολιτική, όμως να που έφτασε η ώρα για τον Πρωθυπουργό και τον ΣΥΡΙΖΑ, να θερίσουν αυτά που έσπειραν στους αγρούς.




Η αλήθεια είναι ότι οι αγρότες ανέκαθεν διατηρούσαν ένα προνομιακό προβάδισμα στην πελατειακή σχέση τους με την εξουσία. Ακόμα και όταν δεν απολάμβαναν παροχές, είχαν καταφέρει να κρατούν την Εφορία έξω από χωράφια τους. Παράλληλα, η ρητορική της Αριστεράς, όπως υιοθετήθηκε και από το ΠΑΣΟΚ, έπεφτε πάντα σε γόνιμο έδαφος στην ελληνική ύπαιθρο. Ο αγροτικός συνδικαλισμός καλλιεργήθηκε επάνω σε στείρα συνθήματα και στην αρπαχτή της επιδότησης. Το «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» περιγράφει ως αισθητική και διεκδικητικό πλαίσιο τη μορφή του αγροτικού συνδικαλισμού. Και, μεταξύ μας, όλα αυτά ήταν αποδοτικά για την τσέπη του έλληνα αγρότη. Οι αγώνες έφεραν καρπούς. Ο μέσος αγρότης φορολογείται για εισόδημα 2.518 ευρώ και καταβάλει φόρο περίπου 350 ευρώ. Δεν είναι υπέροχο; Το 2014, από το  σύνολο των 532.917 φορολογουμένων με αγροτικό εισόδημα, οι 466.574 δηλαδή ποσοστό 87,55%  δήλωσαν εισόδημα  μέχρι 5.000 ευρώ ενώ 396.383 ή το 74,38% των αγροτών εμφανίζουν ετήσιο εισόδημα έως 2.000 ευρώ. Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Ο συνολικός φόρος εισοδήματος που αναλογεί  για όλα τα αγροτικά εισοδήματα όλου του έτους 2014 ανέρχεται στο ποσό των  186.420.669,65 ευρώ. Ναι, ξέρω, είναι σκληρή η ζωή στο χωράφι, αλλά, εν τέλει, ίσως και να μην αξίζει να τη ζει κανείς για 2.500 τον χρόνο, σωστά;
Ο μέσος αγρότης φορολογείται για εισόδημα 2.518 ευρώ και καταβάλει φόρο περίπου 350 ευρώ
Δείτε, όμως, τι καταιγίδα έρχεται στα κεφάλια τους. Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης στο 26% από 13%, αύξηση της προκαταβολής φόρου από το 27,5% στο 55% τουλάχιστον έως το 2017,  κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ, πληρωμή τέλους επιτηδεύματος και εισφοράς αλληλεγγύης. Και, φυσικά, ο τριπλασιασμός των εισφορών στον (υπό κατάργηση) ΟΓΑ στο πλαίσιο της εξομοίωσής τους με αυτές του ΙΚΑ. Εδώ, όμως, υπάρχουν δύο θέματα. Μπορεί να συνεχιστεί η χρηματοδότηση του ΟΓΑ με 3,5 δισ. ετησίως, όταν το ΙΚΑ απαιτεί από τον προϋπολογισμό 2.5 δισ.; Προφανώς όχι, η κοινωνία και η οικονομία δεν αντέχουν άλλο το «υπέρ ΟΓΑ». Από την άλλη, πώς θα πληρώσουν οι αγρότες τις αυξημένες εισφορές όταν το εισόδημα που δηλώνουν δεν θεωρείται επαρκές; Με εισόδημα 2.500 ευρώ δεν πληρώνεις εισφορές, περιμένεις την κρατική πρόνοια.
Ο λογαριασμός, λοιπόν, έφτασε και στα χωριά. Μάλιστα εκεί που ανθεί ο τουρισμός, δεν είχαν καταλάβει και πολλά. Τώρα διαβάζουν για πρώτη φορά μνημόνιο και είναι το τρίτο. Η χρέωση είναι αναδρομική και οι συνθήκες ακραίες. Από την πλήρη ασυλία, οι επαγγελματίες του πρωτογενούς τομέα βρίσκονται εκτεθειμένοι σε ένα περιβάλλον που λαμβάνει μικρή πρόνοια για τις ιδιαιτερότητες της αγροτικής παραγωγής. Εννοείται ότι πολλά θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Αν είχαν ακολουθήσει εγκαίρως τις εξελίξεις των καιρών, τώρα δεν θα αντιπροσώπευαν ένα καχεκτικό κομμάτι της οικονομίας. Εμειναν, επαναπαυμένοι επάνω σε επιδοτήσεις, υποσχέσεις και ρουσφέτια. Τώρα όσο και αν μαρσάρει το τρακτέρ δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα. Το πολύ να αυξηθούν τα έσοδα από τον φόρο στο πετρέλαιο. Και αν μείνει κάτι, θα είναι η τσίκνα από την καντίνα, όσο ζήσει και αυτή μέσα στο κρύο, παρέα με την Πάολα.

Διαφθορά: Αρκετά την καταπολεμήσατε και σήμερα…



Συνεντεύξεις επί συνεντεύξεων του γενικού γραμματέα Διαφθοράς. Νέος επικεφαλής στο ΣΔΟΕ. Λίστα Φαλσιανί, λίστα Μπόργιανς, λίστα από την Ελβετία. Ολόκληρο τον τηλεφωνικό κατάλογο είναι ικανή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ξεσηκώσει προκειμένου να πείσει τους πολίτες ότι τα ’χει βάλει με τη διαφθορά – την ίδια ώρα που ετοιμάζεται να διαλύσει συνταξιούχους, μισθωτούς και μπλοκάκηδες..

Το τελευταίο επεισόδιο του σίριαλ αφορά τον διορισμό νέου ειδικού γραμματέα στο Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, που εδώ και δύο μέρες παίζει παντού. Βέβαια, αυτό που παραβλέπουν να τονίσουν τα δημοσιεύματα είναι ότι το ΣΔΟΕ δεν έμεινε τυχαία ακέφαλο… Ο προηγούμενος γραμματέας του, Παναγιώτης Δάνης, ήρθε σε σύγκρουση με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών, μετά την ψήφιση του Ν. 4336/2015. Όπως αναδείξαμε με ρεπορτάζ στο τεύχος Οκτωβρίου του UNFOLLOW, με τον νόμο αυτό –κατ’ απαίτηση των δανειστών– το ΣΔΟΕ ξεδοντιάστηκε από τις περισσότερες ελεγκτικές του αρμοδιότητες, αφήνοντας εκκρεμείς χιλιάδες υποθέσεις φορολογικών και τελωνειακών παραβάσεων που θα κουκουλώνονταν. Όπως και έγινε…
Αυτή είναι η μία όψη της είδησης που δεν προβάλλεται. Η άλλη όψη είναι το ίδιο το πρόσωπο του νέου ειδικού γραμματέα του ΣΔΟΕ. Πρόκειται για τον δικηγόρο Κωνσταντίνου Χρήστου, ο οποίος αναλαμβάνει το μηχανισμό οικονομικού ελέγχου του Δημοσίου. Η αρμοδιότητα του ΣΔΟΕ στην έρευνα για το μεγάλο οικονομικό έγκλημα (μία από τις λίγες που παρέμειναν στο Σώμα) θα τον φέρει να συνεργάζεται στενά με τον γενικό γραμματέα Διαφθοράς Γιώργο Βασιλειάδη και την ομάδα του. Δεν θα δυσκολευτούν καθόλου, αφού ήταν –και αυτοί– συμφοιτητές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης. Σύμπτωση;
Στο τεύχος Οκτωβρίου περιγράψαμε και την «παρέα της Κομοτηνής»: ο μηχανισμός στελεχών της Γενικής Γραμματείας Διαφθοράς στελεχώθηκε από δικηγόρους που είναι φίλοι και συνεργάτες του Γ. Βασιλειάδη από τότε που ήταν συμφοιτητές στη Νομική Κομοτηνής. Αλλά και ο Δημοσθένης Κασσαβέτης, που τοποθετήθηκε επικεφαλής του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ήταν γνώριμος της εν λόγω παρέας από τότε που διετέλεσε καθηγητής τους. Το ΣΔΟΕ είναι ο τρίτος κατά σειρά ελεγκτικός μηχανισμός του Δημοσίου που σχετίζεται με την πάταξη της διαφθοράς και στελεχώνεται από το ίδιο «έτος» της Νομικής Κομοτηνής. Κι ας μη μας διαφεύγει ότι στην ίδια σχολή ο Γ. Βασιλειάδης είχε γνωριστεί και με τον κουμπάρο και φίλο του Δ. Τζανακόπουλο, διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού…
Οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις; Εξαρτάται από τη δουλειά για την οποία μιλάμε…
Τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας Καταπολέμησης της Διαφθοράς έχουν ήδη διακριθεί σε «ειδικές αποστολές», όπως το να βγάζουν λάδι την κυβέρνηση ή στελέχη της, να πιέζουν βουλευτές προκειμένου να προσαρμοστούν στη μνημονιακή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, στην επικοινωνιακή διαχείριση της προσπάθειας να εμφανιστεί ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του ως απηνείς διώκτες της διαφθοράς. Τα αποτελέσματα που έχουν –πραγματικά– καταφέρει είναι μηδαμινά, ενώ ο Δ. Κασσαβέτης ήδη ελέγχεται και ως προς τα κίνητρα με τα οποία παραγγέλνει τους ελέγχους του Σώματος στο οποίο προΐσταται.
Στο τεύχος Οκτωβρίου αναρωτιόμασταν: «Ποιος είναι ο λόγος που η κυβέρνηση Τσίπρα επιλέγει την τακτική της διοχέτευσης ειδήσεων σε συγκεκριμένα ΜΜΕ προκαλώντας θόρυβο, αντί να “δένει” τις υποθέσεις και να τις στέλνει με αξιώσεις στη Δικαιοσύνη; Μήπως πραγματική επιδίωξή της είναι να μετατρέψει τις υποθέσεις διαφθοράς σε επικοινωνιακό σόου για το πόπολο, ενώ την ίδια στιγμή θα τις χρησιμοποιεί και ως αντικείμενο εκβιασμού ή συμβιβασμού με τους ντόπιους ολιγάρχες;»
Η κυβέρνηση Τσίπρα θέλει να συνδυάσει τη συμμόρφωση στα μνημόνια με τη διαμόρφωση νέων σχέσεων και ισορροπιών με την εγχώρια «επιχειρηματικότητα». Μόνο που αυτό δεν σημαίνει σύγκρουση με τη διαπλοκή και τη διαφθορά, αλλά συναλλαγή μαζί της. Συναλλαγή που προϋποθέτει λίγα θύματα που θα λειτουργήσουν σαν δόλωμα για τους απλούς πολίτες, αλλά και για άλλους, που με «προθυμία» θα «εξαγοράσουν» την ησυχία τους, τη μη εμπλοκή τους με το ΣΔΟΕ, ή εντέλει θα προβούν σε κάποιον φιλικό διακανονισμό.
Για να κλείσουν όμως τέτοιες δουλειές, είναι αναγκαίο να βρίσκονται στις νευραλγικές θέσεις άνθρωποι που συνδέονται μεταξύ τους –όπως και με το πρωθυπουργικό περιβάλλον– με ειδικές σχέσεις εμπιστοσύνης και αφοσίωσης. Για να δούμε, τους βρήκανε;

Μια ιστορία για τα αποθεματικά των ταμείων

"Καθημερινή", 19/2/1998. Πέντε τρισ. δραχμές (κάπου 15 δισ. ευρώ) στο μάτι, από τότε. 

Μιας και τις τελευταίες μέρες το ασφαλιστικό βρίσκεται στην επικαιρότητα, κάθε ιστολόγιο που σέβεται τον εαυτό του επιβάλλεται να συνεισφέρει με τον τρόπο του στις σχετικές συζητήσεις. Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς εδώ. Μόνο που επειδή εμείς αρεσκόμαστε στην ιστορία, θα μεταφέρουμε τον αναγνώστη στο παρελθόν. Όχι πολύ μακρυά αλλά όχι και τόσο κοντά. Ας πούμε, κάπου εκεί γύρω στην αλλαγή τής χιλιετίας. Τότε, δηλαδή, που ετοιμαζόμασταν να μπούμε στο ευρώ ή, όπως το λένε οι πιο μορφωμένοι, τότε που, μεσ' στην τρελή χαρά, ετοιμαζόμασταν να ενταχθούμε στην ΟΝΕ (Οικονομική & Νομισματική Ένωση).

Εκείνη την εποχή, λοιπόν, τα αποθεματικά κεφάλαια των ασφαλιστικών ταμείων τής χώρας ήσαν κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος και ανέρχονταν σε μεγάλα ύψη. Μετά το καζίκι που είχαν πάθει οι διοικητές τους (και μαζί μ' αυτούς και οι διοικητές πολλών δημόσιων οργανισμών και εταιρειών) μια δεκαετία πρωτύτερα με την Τράπεζα Κρήτης (τότε που έτρεχαν για να ξεμπλέξουν με την δικαιοσύνη, κατηγορούμενοι ότι έκαναν αβάντες στον Κοσκωτά), οι διοικήσεις των ταμείων είχαν γίνει εξαιρετικά επιφυλακτικές και προτιμούσαν την ασφαλή επιλογή τής Τράπεζας της Ελλάδος αντί για άλλες, υψηλότερης απόδοσης αλλά και υψηλότερου ρίσκου τοποθετήσεις. Βέβαια, το επιτόκιο που απολάμβαναν ήταν ιδιαίτερα χαμηλό, όμως είχαν το κεφάλι τους ήσυχο.
Τότε ήταν που η κυβέρνηση Σημίτη έβαλε στο παιχνίδι την -γνωστή μας και μη εξαιρετέα- επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs. Ήταν το 1999 όταν η κυβέρνηση ανέθεσε με σύμβαση έργου στην Goldman Sachs να ετοιμάσει το οικονομικό και νομοθετικό πλαίσιο για την προσαρμογή τής αγοράς ομολόγων και την εναρμόνισή της προς τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που ήταν προαπαιτούμενο για την εισδοχή τής χώρας στην ΟΝΕ. Στα πλαίσια της "δουλειάς" της, η τράπεζα πούλησε αρκετές φορές στο ελληνικό δημόσιο κάποια χρηματοπιστωτικά προϊόντα, που είχαν ως στόχο να κρύψουν ελλείμματα και χρέη ώστε η χώρα να πιάσει τα όρια που προβλέπονταν από τις συμφωνίες του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας. Το πιο χοντρό παιχνίδι που έκανε τότε η κυβέρνηση Σημίτη με την Goldman Sachs ήταν ένα swap 2,8 δισ., για το οποίο ίσως μιλήσουμε αναλυτικώτερα κάποια στιγμή στο μέλλον.

Παρένθεση. Στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού (80. Η "δημιουργική λογιστική") είχαμε εξηγήσει με απλά λόγια πώς εξαφανίζεται λογιστικά ένα τμήμα χρέους για κάμποσα χρόνια. Εκτός απ' αυτά τα τερτίπια, όμως, τόσο η Goldman Sachs όσο και άλλες μεγάλες επενδυτικές τράπεζες (JPMorgan, Citibank κλπ) εφάρμοζαν ευρέως ένα άλλο κόλπο (με το αζημίωτο, φυσικά): λίγες ώρες πριν την πρωτοχρονιά, δάνειζαν για μια μέρα τεράστια ποσά στις κυβερνήσεις σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι, οι εν λόγω χώρες κατέγραφαν πολύ μικρότερο έλλειμμα στο τέλος της χρονιάς. Το ξαναλέω και το υπογραμμίζω: αυτά τα έκαναν όλες οι χώρες της Ευρώπης για να πιάσουν τα κριτήρια ελλειμμάτων και χρεών κι όχι μόνο η Ελλάδα. Κατανοητό; Κλείνει η παρένθεση.

Το πρόβλημα είναι ότι η Goldman Sachs γνώριζε τις πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας. Θα ήταν βλακώδες, λοιπόν, αν δεν φρόντιζε να μετατρέψει σε κέρδος αυτή την γνώση (*). Για να τα καταφέρει, εισηγήθηκε δυο πράγματα, τα οποία έγιναν δεκτά και κυρώθηκαν με νόμο. Πρώτον, στο εξής οι ελληνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε να επιλέγουν δανειστή επιλέγοντας αποκλειστικά από μια συγκεκριμένη λίστα 22 χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή από το ΔΝΤ. Δεύτερον, αποσυνδεόταν η σύναψη ασφάλισης ομολόγων από την κατοχή τους.

Να εξηγήσουμε λίγο καλύτερα αυτό το τελευταίο. Μέχρι τότε, οι κάτοχοι των ομολόγων σύναπταν ασφαλιστήρια συμβόλαια, ώστε να μη χάσουν αβγά και πασχάλια σε περίπτωση που τα ομόλογα που είχαν αγοράσει έπαιρναν τον κατήφορο. Αυτά τα συμβόλαια, δηλαδή, εξασφάλιζαν τον επενδυτή των ομολόγων. Με την νέα ρύθμιση, θα μπορούσαν ακόμη κι αυτοί που δεν είχαν αγοράσει ομόλογα, να συνάψουν ασφαλιστήρια συμβόλαια, ποντάροντας στην πιθανότητα ότι ο εκδότης των ομολόγων θα δηλώσει αδυναμία πληρωμής στην λήξη τους. Φυσικά, σ' αυτή την περίπτωση δεν μιλάμε για εξασφάλιση αλλά για τζόγο. Αυτά τα συμβόλαια είναι τα γνωστά μας CDS (Credit Default Swaps).


Από δω και πέρα τα πράγματα ήσαν απλά για τους κερδοσκόπους τής Goldman Sachs. Πρώτα-πρώτα, φρόντισαν να εκδοθούν ομόλογα επί ομολόγων, κατά κύριο λόγο με την κάλυψη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Πρωτεργάτης σ' αυτή την διαδικασία ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας -εντελώς συμπτωματικά- η Goldman Sachs αποτελεί βασικό μέτοχο. Κι όταν όλο αυτό το χρήμα βγήκε στον αέρα, οι κερδοσκόποι άρχισαν να "σορτάρουν" αυτά τα ομόλογα, δηλαδή άρχισαν να στοιχηματίζουν ότι στο μέλλον η αξία τους θα έπεφτε. Τα στοιχήματα παίζονταν στην αγορά παραγώγων τού Λονδίνου σε δυο ταμπλώ: στην εκτίναξη των επιτοκίων (τα γνωστά μας spread) και στην αύξηση της αξίας των CDS. Το παιχνίδι με τα ελληνικά ομόλογα κράτησε σχεδόν τρία χρόνια (2005-2007). Μόλις τελείωσε, άφησε πίσω του όχι μόνο τα σχεδόν κατεστραμμένα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και μια εθνική οικονομία να τρίζει συθέμελα. Όταν λίγο αργότερα θα ξεσπούσε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, αυτή η οικονομία θα σωριαζόταν σε συντρίμμια.


 
(*) Για την δράση της Goldman Sachs στην χώρα μας, διαβάστε και το αποκαλυπτικό άρθρο τού Ρόμπερτ Ράιχ "How Goldman Sachs Profited from the Greek Debt Crisis", όπου θα δείτε και μερικά ενδιαφέροντα ονόματα. Δείτε, επίσης, το άρθρο των Άρμιταζ & Τσου στον Independent "Greek debt crisis: Goldman Sachs could be sued for helping hide debts when it joined euro" (και τα δυο κείμενα στα αγγλικά).




Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *