ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΤΟΝ ΟΑΕΕ! Οδηγούμαστε ολοταχώς σε αναγκαστική στάση πληρωμών προς το κράτος!

του Βασίλη Αγγελόπουλου 

Σχεδόν οι μισοί από τους οφειλέτες του ΟΑΕΕ, οι οποίοι είχαν ενταχθεί σε τέσσερις διαφορετικές ρυθμίσεις χρεών, από το 2013 και μετά, βγήκαν εκτός από αυτές, το τελευταίο πεντάμηνο. 

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του, το ταμείο των ελεύθερων επαγγελματιών, τον περασμένο Αύγουστο, όταν και ολοκληρώθηκε το δικαίωμα ένταξης στη ρύθμιση των 100 δόσεων, ανήλθαν στις 190.000 οι οφειλέτες που είχαν ενταχθεί συνολικά υπό καθεστώς ρυθμίσεων. 

Το ποσό που τέθηκε υπό καθεστώς τακτοποίησης, μέσω καταβολής των μηνιαίων δόσεων, ανερχόταν τότε στα 2,1 δισεκ ευρώ, συνολικά. 

Ο έλεγχος που έγινε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Οργανισμού, στις 15 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους, δηλαδή λίγο πριν από την έναρξη της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, έδειξε ότι είχαν απομείνει εντός ρύθμισης, περίπου 105.000 οφειλέτες, με το συνολικό ποσό οφειλής που πια περιμένει να εισπράξει το Ταμείο, να μην υπερβαίνει τα 750 εκατ ευρώ. 

Ουσιαστικά, μέσα σε ένα τετράμηνο, χάθηκαν περίπου 85.000 οφειλέτες, που επέλεξαν να μην καταβάλλουν τις μηνιαίες δόσεις τους ή τις τρέχουσες εισφορές που τους αναλογούν και να απολέσουν τις ρυθμίσεις στις οποίες είχαν ενταχθεί. 

Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι, με το ρυθμό που βγαίνουν εκτός ρύθμισης οι οφειλέτες του ΟΑΕΕ, είναι πιθανό τώρα, ενώ βρισκόμαστε στα μέσα Ιανουαρίου, να έχουν απομείνει εντός διαδικασίας καταβολής μηνιαίων δόσεων, λιγότεροι από 99.000 οφειλέτες.

Το Ταμείο, λόγω αυτής της τακτικής, έχασε το δικαίωμα να προσβλέπει σε κάλυψη χρεών ύψους 1,4 δισεκ ευρώ, έστω και σε βάθος 100 μηνιαίων δόσεων. 

Οι δανειστές έρχονται, η κυβέρνηση ζορίζεται να «κλείσει» την αξιολόγηση

Στην τελική ευθεία εισέρχονται τα επόμενα εικοσιτετράωρα οι διαπραγματεύσεις, και με την επιστροφή του κουαρτέτου σήμερα επί ελληνικού εδάφους, η Αθήνα βάζει τα δυνατά της για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση το ταχύτερο δυνατό.

Οικονομικό επιτελείο και Μέγαρο Μαξίμου βρίσκονται στις επάλξεις, ενόψει των κρίσιμων συζητήσεων που θα ξεκινήσουν από Δευτέρα.

Ενδεικτικό του «πυρετού» που επικρατεί στην κυβέρνηση απετέλεσε το γεγονός ότι χθες, σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, προηγήθηκαν πολύωρες «κλειστές» συσκέψεις της ομάδας διαπραγμάτευσης. Παρουσία του πρωθυπουργού, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο υπουργός Ανάπτυξης Γιώργος Σταθάκης καθώς και ο αναπληρωτής υπουργός οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης ανακεφαλαίωσαν τα «καυτά» θέματα των συζητήσεων.

Το momentum, πάντως, για την κυβέρνηση στην παρούσα φάση μόνο θετικό δεν είναι. Οι διαβουλεύσεις με τους εκπροσώπους των δανειστών θα «τρέχουν» στη σκιά της… θύελλας αντιδράσεων που έχει ξεσπάσει από αγρότες και άλλους επαγγελματικούς κλάδους -λόγω του ασφαλιστικού- σε συνδυασμό και με τις κλιμακούμενες πιέσεις της ΕΕ για το προσφυγικό.

Από... κόσκινο δημοσιονομικά και ασφαλιστικό

Ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, με το κυβερνητικό επιτελείο να διαμηνύει ότι παραμένει «κόκκινη γραμμή» η περικοπή των κύριων συντάξεων. Την ίδια ώρα, οι δανειστές επιμένουν να θεσπιστεί εισοδηματικό κριτήριο για τη χορήγησης της Εθνικής σύνταξης, ενώ θέλουν μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης και να μην αυξηθούν οι εισφορές.

Στα υπόλοιπα «αγκάθια», συγκαταλέγεται η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων», το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, τα ενεργειακά (ΑΔΜΗΕ-ΔΕΗ) και τα δημοσιονομικά. Ειδικά για το τελευταίο, οι δανειστές φαίνεται να πατάνε πόδι, αφού το ανοιχτό δημοσιονομικό κενό για το 2017-2018 είναι ύψους τουλάχιστον 2 δις. ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι θα μεταφραστούν σε μέτρα.

Σε επικοινωνιακή αντεπίθεση

Τέλος, για την καλύτερη δυνατή επικοινωνία των θέσεων της κυβέρνησης για τα θέματα της επικαιρότητας, το Μαξίμου περνάει στην αντεπίθεση και ξεκινάει την ενημέρωση των κυβερνητικών συντακτών.

Η κυβερνητική εκπρόσωπος, μετά και την έναρξη της ενημέρωσης που άρχισε στους συντάκτες της ΝΔ ο Γιώργος Κουμουτσάκος, θα απαντά στις ερωτήσεις των κυβερνητικών συντακτών κάθε Τρίτη και Πέμπτη, ενώ δίπλα της, σύμφωνα με πληροφορίες, θα βρίσκεται ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Τέρενς Κουίκ.

Πηγή 

Economist: Ετοιμόρροπη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -Οικονομικά προβλήματα και σκάνδαλα απειλούν τον Τσίπρα

Η «ξεσηκωτική» ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, στη γιορτή για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης και το βίντεο των έξι λεπτών για τον πρώτο χρόνο ΣΥΡΙΖΑ έκαναν ακόμη και τους αριστερούς να δυσανασχετήσουν με την «βαριά» προπαγάνδα, σχολιάζει ο Economist. Και αντί να ενισχύσει το ηθικό, η ομιλία και το βίντεο γύρισαν μπούμερανγκ, προσθέτει.

«Πολλοί Ελληνες εκνευρίστηκαν γιατί ο πρωθυπουργός δεν έκανε αναφορά στην προσφυγική κρίση, ενισχύοντας την εντεινόμενη αίσθηση ότι ο κ. Τσίπρας είναι εκτός πραγματικότητας», σημειώνει ακόμη ο Economist, σε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του με τίτλο «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ετοιμόρροπη».

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδυναμωθεί εξαιτίας σκανδάλων διαφθοράς συνεχίζει το δημοσίευμα, κάνοντας αναφορά στον Γιώργο Σταθάκη και το πόθεν έσχες όπως και στους διορισμούς φίλων και συγγενών από στελέχη του κόμματος και βουλευτές. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι δημοφιλείς, οι φόροι αυξάνονται, η ανεργία παραμένει στο 25% και τα capital controls είναι ακόμη σε ισχύ, προσθέτει ο Economist.

«Ολα αυτά έχουν δημιουργήσει αντίδραση για τον κ. Τσίπρα», συνεχίζει, κάνοντας αναφορά στις κινητοποιήσεις αγροτών- «πρώην σύμμαχοί του», σχολιάζει το δημοσίευμα- δικηγόρων, γιατρών, συνταξιούχων και μηχανικών, ενάντια στη μεταρρύθμιση για το ασφαλιστικό.

«Πολλές δημοσκοπήσεις δίνουν στη ΝΔ ξεκάθαρο προβάδισμα. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρός της, Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής, γνωστός για απολύσεις στο Δημόσιο όταν ήταν υπουργός. Είναι ευρέως δημοφιλής, αν και η απόφασή του να τοποθετήσει κάποιους εκκεντρικούς δεξιούς σε ρόλους-κλειδιά στο κόμμα απογοήτευσε τους κεντρώους», αναφέρει ακόμη ο Economist.

Μακροπρόθεσμα, η μοίρα της κυβέρνησης εξαρτάται από το αν θα καταφέρει να αναβιώσει την προβληματική οικονομία και να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση. Βραχυπρόθεσμα όμως, συνεχίζει το δημοσίευμα, πρέπει να πείσει τους δανειστές της ότι έχει εκπληρώσει τις υποσχέσεις που έδωσε το περασμένο καλοκαίρι για να εξασφαλίσει το πρόγραμμα των 86 δισ. ευρώ.

 

«Τον Φεβρουάριο το ελληνικό κοινοβούλιο θα κληθεί να ψηφίσει για τις περικοπές συντάξεων. Προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις διαπίστωσαν ότι η επιβολή σκληρών αλλά απαραίτητων μέτρων είναι ένας καλός τρόπος για να πέσεις από την εξουσία. Μπορεί ο κ. Τσίπρας να είναι έτοιμος να τις ακολουθήσει», καταλήγει ο Economist.

Πηγή 

Το χαμηλό επίπεδο της Βουλής

γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Εκείνο που μένει από τον διάλογο στη Βουλή είναι το πολύ χαμηλό επίπεδο των συμμετεχόντων σε ό,τι αφορά τη γνώση της ελληνικής γλώσσας και κατά συνέπεια τη δική τους πολιτική, άματε και φιλοσοφική τους συγκρότηση. Δεν γνωρίζω πώς το ερμηνεύουν οι «ειδικοί», αλλά δεν παύει να είναι (ο διάλογος στη Βουλή) όνειδος για τη γλώσσα, την πολιτική, το πνεύμα.

Πού πάμε μ’ όλους αυτούς (εντάξει, όχι ακριβώς όλους) τους τζιτζιφιόγκους; Τι προάγουν αυτοί οι άνθρωποι; Σε ποιους τελικά απευθύνονται; Ευτυχώς, να λέμε, που τα παιδιά μας αρνούνται να παρακολουθήσουν -δυστυχώς- όσα συμβαίνουν στη Βουλή. Είναι κρίμα αλλά είναι έτσι. Μια απέραντη μουσική λαϊκισμού και ημιμάθειας κατακλύζει τη χώρα.

Να μπορούσαμε να ακούσουμε κάποιον σοβαρό (και όχι σοβαροφανή), κάποιον που να έχει συνείδηση του βάρους που σηκώνει για την κοινωνία και τη διαφάνεια, για τον πολιτισμό, υλικό και πνευματικό, για την ίδια την ελληνική γλώσσα, που είναι η απαρχή της γνώσης και της σκέψης...

Το δυστύχημα είναι ότι όλα τούτα που συμβαίνουν στην ελληνική Βουλή, τον ύψιστο θεσμό της Δημοκρατίας (μας) θεωρούνται απλώς φυσιολογικά, υπακούοντα, τάχα, στον ρεαλισμό της εποχής και στο ρηχό βάθος της μαζικής δημοκρατίας, την ώρα που υποτίθεται η γνώση είναι διάσπαρτη και εύκολα προσβάσιμη από τον καθένα.

Η ελληνική Βουλή είναι ο καθρέφτης της υποβάθμισης του πολιτισμού και του λόγου, τα επίχειρα της δικής μας αδιαφορίας και ραθυμίας, της δειλίας μας να διαχειριστούμε μόνοι μας την προσωπική ανεξαρτησία και ελευθερία.

Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες δεκαετίες επικράτησε το life style, η ανέξοδη και ανατριχιαστική απόκτηση πλούτου και διάχυση μιας άνετης, απολίτικης στάσης και συμπεριφοράς: οι ποιητές έγιναν κουραμπιέδες, οι διανοούμενοι σαχλαμαράκηδες, οι εργατικοί και έντιμοι, ψώνια που δεν έχουν καταλάβει το νόημα της Ζωής (ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κ... μας). Μάλιστα.

Ολα αυτά πληρώνουμε τώρα. Δεν βλέπω να αντιστάθηκε η επίσημη Αριστερά σε όλα αυτά, εξ ου και η θλιβερή εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα από τους εκπροσώπους μας στο Κοινοβούλιο. Δεν χρειάζεται να καταγράψουμε λέξεις και φράσεις χυδαίες που εκστομίζονται αφειδώς στο Σχολείο της Δημοκρατίας, ούτε τα άγρια ξεφωνητά των νοικάρηδων.

Μάλλον όμως ξεχνούν ότι είναι περαστικοί απ’ αυτά τα έδρανα, μάλλον δεν αντελήφθησαν ποτέ ότι είναι εκφραστές της αγωνίας και των συμφερόντων χιλιάδων που εκπροσωπούν στην ελληνική κοινωνία, πολλών, ασθενών κυρίως, στρωμάτων.

Εντάξει, τα ‘χουμε πει για τους εκπροσώπους· ξεχνάμε αμέσως, άμα τη εκλογή τους, ποιους εκπροσωπούν. Ας κράταγαν τουλάχιστον ένα επίπεδο, ας το ανακάλυπταν επιτέλους, εκτός εάν είναι τόσο ανεπίδεκτοι, αλλά τότε δεν είναι εκεί η θέση τους. Οποιος καταλαμβάνει κοινοβουλευτικό έδρανο αποκτά αμέσως ευθύνες για την κοινωνία, τον λόγο, τον πολιτισμό, την πολιτική.

Ράκη κινούμενα (Διήγημα)

Του Γιάννη Μακριδάκη

Δεν θα σας σκοτίσω με λεπτομέρειες. Το ρεζουμέ θα σας πω. Την Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2016 ήμουν ευτυχισμένος. Σχόλασα από τη δουλειά το απόγευμα και πήρα αγκαλιά την Κατερίνα, πήγαμε για τον προγραμματισμένο υπέρηχο. Είδαμε το αντράκι μας ορεξάτο να έρχεται σούμπιτο για ζωή, άντε ρε Τρυφωνάκο, αναφώνησα με ενθουσιασμό, εσύ θα τον φτιάξεις τον κόσμο. Μέσα μου όμως είχα ανησυχία βαθιά και άγχος, σκεφτόμουν συνεχώς αν θα μπορέσω να ανταποκριθώ στις νέες ανάγκες με έναν μισθό, ήταν και η Κατερίνα άνεργη τρία χρόνια, ένιωθα κάποιες στιγμές και τύψεις που έσπειρα ένα πλάσμα να έρθει να δώσει τη μάχη του κι αυτό σε τούτον τον μάταιο και άδικο κόσμο αυτή τη δύσκολη εποχή. Δεν είπα εκείνη τη στιγμή, ούτε έλεγα όμως γενικώς, τίποτα απ’ όλα αυτά, ούτε καν άφηνα να φανεί ποτέ η παραμικρή μου δυσθυμία, για να μην επηρεαστεί η Κατερίνα ψυχολογικά και υποτροπιάσει. Είχε που είχε περάσει πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη, με φάρμακα πολλά, με ορμόνες και κατάκλιση επί μήνες και εκείνες τις μέρες ένιωθε μεγάλη ικανοποίηση και χαρά που έφτανε πλέον στο τέλος του μαρτυρίου της και στην απελευθέρωση. Γι’ αυτό λέγανε καλή λευτεριά οι παλιοί, κάτι ξέρανε, το καταλάβαμε εμείς πολύ καλά αυτό, από πρώτο χέρι. Μας έδωσε λοιπόν εκείνο το απόγευμα ο γιατρός ημερομηνία την επόμενη εβδομάδα, Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου στις 9 το πρωί είπε, να κάνουμε την καισαρική να το πάρουμε το μωρό, έτσι είπε ακριβώς. Φύγαμε ευχαριστημένοι και πήραμε ένα ταξί για το σπίτι.

Σήμερα σπάσανε τα νερά και έτρεχα από το πρωί να φτιάξω τις σωλήνες, ξυλιάσανε τα χέρια μου, καταραμένος παγετός,  βγήκα πολύ αργά για δουλειά, σεφτέ μου κάνετε εσείς, με την κοιλιά στο στόμα η κοπέλα, γκαστρωμένη θα είναι η βάρδια μου, όλα αυτά μας αράδιασε μονοκοπανιάς  ο ταξιτζής χαχανίζοντας, πότε γεννάτε, μας ρώτησε κατόπιν. Την Τετάρτη το πρωί απάντησε αυθόρμητα το Κατερινιώ και της έσφιξα ενστικτωδώς το χέρι στο άκουσμα των λόγων της. Άντε, με το καλό, είπε ο ταρίφας, υδροχόος θα είναι ο άντρακλας, άντρακλας δεν είναι, ρώτησε, ναι είπε η Κατερίνα με συστολή, φαίνεται ότι είναι άντρακλας, ξαναείπε ο ταξιτζής,  η κοιλιά τον προδίνει, γέλασε πιο τρανταχτά αυτή τη φορά και μας κοίταξε από τον καθρέφτη με ύφος μετεωρολόγου που μόλις επιβεβαιώθηκε. Εκείνη την ώρα σκέφτηκα ότι δεν πάει καθόλου καλά τελικά η ανθρωπότητα. Τα παιδιά γεννιούνται πλέον με ραντεβού, οι γιατροί καθορίζουν τα ζώδια και τους ωροσκόπους, όλες οι επόμενες γενιές θα είναι γεννημένες σε ώρες εργασίας, Δευτέρα με Παρασκευή και ώρα εννέα με πέντε, πάει η ανθρωπότητα, ισοπεδώνεται μοναχή της, αυτή η σκέψη μου πέρασε αλλά δεν της έδωσα και μεγάλη βάση διότι ούτως ή άλλως δεν πιστεύω καθόλου στα ζώδια, δεν παύει όμως να είναι μια παράμετρος υπαρκτή και αυτή μέσα στο χάος του σύμπαντος.

Φτάσαμε με τα πολλά στο σπίτι και περάσαμε πολύ τρυφερά και αγαπημένα το τελείωμα της ευτυχισμένης εκείνης ημέρας μας. Έφαγα εγώ πίτσα, η Κατερίνα μπρόκολο βραστό με λαδάκι από το χωριό και είδαμε αγκαλιά στον καναπέ τις ειδήσεις περί του ασφαλιστικού και του συνταξιοδοτικού νομοσχεδίου που έφερε προς ψήφιση η κυβέρνηση, αν και δεν μας αφορούσε και πολύ διότι η Κατερίνα ήταν βέβαιη ότι δεν θα ξανάνοιγε ποτέ το μπλοκάκι της για να εργαστεί ως πολιτικός μηχανικός και εγώ με μισθό έξι ογδόντα τον μήνα και θέση επισφαλή στην εταιρία, δεν ήξερα τι θα απογίνω αύριο, πόσω μάλλον μετά από τριάντα χρόνια και βάλε. Θα μου πεις υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις το παιδί τι το θέλατε ρε παιδιά; Έλα ντε, θα σου απαντήσω, δίκιο έχεις απόλυτο αλλά η φύση προστάζει και το ένστικτο της αναπαραγωγής και της διαιώνισης του είδους είναι αρχέγονο και ακατανίκητο στους πιο πολλούς ανθρώπους. Τέλος πάντων, με επηρέασε όμως κάπως το ασφαλιστικό και τα όσα είδα και άκουσα στην τηλεόραση, κι έτσι κοιμήθηκα με κάτι σκέψεις αλλόκοτες, ότι κανέναν δεν πρέπει να αφορά το ζήτημα της σύνταξης διότι κανείς δεν πρόκειται να την παίρνει πια, αφού οι πιο πολλοί θα απολύονται μεσήλικες, για να προσληφθούν νεώτεροι με πιο μικρό μισθό και οι υπόλοιποι θα πεθαίνουν πριν τα εξήντα τους από το άγχος και τη φτώχεια και τις συνθήκες της ζωής, άρα δεν υπάρχει λόγος να χολοσκάμε από τώρα για ένα ζήτημα που δεν θα ζούμε για να το δούμε να τίθεται και να μας αφορά, κάτι τέτοια σκεφτόμουνα όταν με πήρε ο ύπνος.

Το άλλο πρωί, Τετάρτη 27 Ιανουαρίου ήταν, μια ακριβώς εβδομάδα πριν το καθορισμένο ραντεβού του γιου μου με τη ζωή, ξύπνησα αμφίθυμος και πήγα στο γραφείο. Κατά το μεσημέρι με φώναξε μέσα η προϊσταμένη, με πήρε και πήγαμε μαζί στον γενικό και μου ανακοίνωσαν την απόλυση. Μου είπανε το ποίημα το γνωστό, ότι η εταιρία δεν έχει τόσα κέρδη πια και δεν μπορεί να συντηρεί τόσους υπαλλήλους και μπούρου μπούρου μπούρου μπούρου, σταμάτησα από ένα σημείο και μετά να ακούω οτιδήποτε, βουίζανε μόνο τα αυτιά μου και προσπαθούσα να συγκρατήσω την οργή μου και τα δάκρυά μου να μην τρέξουνε και να μην τους αρχίσω στα μπουνίδια και τους δυο εκεί μέσα και έχω κι άλλα τράβαλα με δαύτους και με δικαστήρια ύστερα, δεν έβγαλα ούτε άχνα τελικά, μόνο έσφιξα τις γροθιές μου, σκεφτόμουνα ότι έμεινα άνεργος κι εγώ στα σαράντα μου χρόνια ή στα σαράντα ένα, δεν ήξερα πόσο ήμουνα εκείνη τη στιγμή, ούτε μπορούσα να κάνω την αφαίρεση, Νοέμβριος του 1975 με Ιανουάριο του 2016 πόσο κάνουν, δε μπορούσα τίποτα να σκεφτώ, είδα ξανά μέσα στα μάτια μου  τη σκηνή που είχα παρακολουθήσει προ ημερών ζωντανά στο γραφείο, όταν απολύθηκε ο Φάνης, σαρανταπέντε αυτός, και ήρθε την επόμενη μέρα κι έκατσε στο γραφείο του ένα νεαρό παιδί καταχαρούμενο που προσελήφθη με τρία ογδόντα στο χέρι και τα υπόλοιπα σε κουπόνια σούπερ μάρκετ για συμπλήρωμα μηνιαίως, σκεφτόμουνα ότι άλλο ένα τέτοιο νέο παιδί θα έχει ήδη προσληφθεί για τη δική μου θέση και θα κάτσει από αύριο κιόλας στο δικό μου γραφείο, πήγα στο λογιστήριο σιωπηλός και πληρώθηκα μια υποτυπώδη αποζημίωση, πήρα τα πόδια μου κι έφυγα, σαν να πήγαινα έξω για κουλούρι και καφέ, δεν αποχαιρέτισα κανέναν εκεί μέσα, ούτε και πήρα τίποτε μαζί μου εκτός από το παλτό μου, βγήκα και περπατούσα στον ψυχρό αέρα, έπρεπε να κάνω βόλτες μέχρι να πάει η ώρα έξι το απόγευμα για να γυρίσω σπίτι, δεν έπρεπε να πω στην Κατερίνα τίποτα, ούτε να μου ξεφύγει το παραμικρό, τουλάχιστον για μια βδομάδα ακριβώς μέχρι να γεννηθεί με το καλό ο Τρύφωνας.

Πήγα και έκατσα σε ένα παγκάκι στο Πεδίον του Άρεως, αγόρασα καμιά δεκαριά κουλούρια, τα έκοβα νευρικά και άνευρα σε μικρά κομμάτια και τάιζα τα περιστέρια που μαζευτήκανε γύρω μου. Σκεφτόμουν ότι αυτή ακριβώς είναι η μοίρα μας τελικά, έτσι το φτιάξαμε το σύστημά μας και την πληρώνουμε τώρα πάλι εμείς, όποιος μεγαλώνει δεν θα συμφέρει και θα απολύεται για να προσλαμβάνονται άλλοι, νεώτεροι, οι νέες γενιές έρχονται πίσω μας σαν μηχανήματα πελώρια με ερπύστριες, μας τσαλαπατούν απάνθρωπα, μας ισοπεδώνουν και παίρνουν τη θέση μας, όχι για πολύ βέβαια και αυτοί αλλά για μερικά χρόνια, ίσως πιο λίγα απ’ όσα εμείς, διότι από πίσω τους έρχονται άλλοι κι άλλοι κι άλλοι ακόμη πιο νέοι, ακόμη πιο ορμητικοί, ακόμη πιο κυνικοί, ακόμη πιο συμβιβασμένοι, ακόμη πιο διατεθειμένοι να ανταλλάξουν τις στιγμές της ζωής τους με κουπόνια είτε μισθού είτε σούπερ μάρκετ. Και έφτασα τότε, εκεί στο Πεδίον του Άρεως στο σημείο να σκεφτώ και να κατανοήσω ότι ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε στο σύστημά μας το ανάλγητο και απάνθρωπο, ο μόνος τρόπος να σώσουμε τις δουλειές μας και τα τομάρια μας είναι να σταματήσουμε να γεννάμε νέες γενιές  από πίσω μας, με άλλα λόγια να μην τεκνοποιούμε πια, να μη γεννιούνται αυτοί που θα ’ρθουν αύριο μεθαύριο να μας πετάξουν μια κλωτσιά για να μας πάρουν τη δουλειά και τον μισθό, άρχισα μάλλον να παραφρονώ εκεί στο Πεδίον του Άρεως, έτσι σκέφτηκα σε μια στιγμή, εγώ που ήμουν χθες ευτυχισμένος όταν είδα το πουλί του γιου μου στον υπέρηχο, χτύπησε τότε το τηλέφωνο και ήταν η πεθερά μου, σπάσανε τα νερά, μου λέει κι αυτή, πάρε άδεια να σχολάσεις πιο νωρίς και έλα στο μαιευτήριο, έπεσα σαν τσουβάλι αδειανό απάνω στο παγκάκι και έκλαψα για ώρα πολύ, ήρθαν τα περιστέρια πάνω μου και έτρωγαν σουσάμια και ψίχουλα από τα χέρια, από το σβέρκο και μέσα απ’ τους γιακάδες μου, έπιναν μάλλον και νερό από τα δάκρυά μου.

Όταν συνήλθα κάπως, περπάτησα με δυσκολία μέχρι το παρτέρι και πλύθηκα σε μια βρύση που είχε εκεί, σουλουπώθηκα όσο μπορούσα, καθάρισα τη μύτη μου και τον λαιμό μου από τις μύξες και τα φλέματα, ίσωσα τα ρούχα μου και βγήκα κατόπιν έξω στη λεωφόρο, σταμάτησα ένα ταξί και πήγα στο μαιευτήριο. Όταν έφτασα, μπήκα φουριόζος στο κτίριο και βρήκα την πεθερά μου στην υποδοχή να κλαίει μαύρο δάκρυ. Στην αρχή νόμισα από χαρά και από συγκίνηση αλλά όχι. Έφτασα δίπλα της και μου είπε τα μαντάτα, η Κατερίνα ευτυχώς ήταν καλά αλλά ο Τρύφωνας γεννήθηκε νεκρός, τον είχαν ήδη στείλει για νεκροψία οι γιατροί, τους καταριότανε αυτή για τα τόσα φάρμακα και τις ορμόνες που είχαν ποτίσει το παιδί της και το εγγόνι της όλους αυτούς τους μήνες, εγώ έχασα για άλλη μια φορά τη γη κάτω από τα πόδια μου και ένιωσα ότι σκότωσα με τις σκέψεις μου το παιδί μου, σαλτάρισα τρία-τρία τα σκαλιά και έφτασα στο δωμάτιο, μόλις είχαν φέρει την Κατερίνα που ξύπνησε από τη νάρκωση και άρχισε να συνειδητοποιεί τι ακριβώς είχε συμβεί.

Την άλλη μέρα πήγαμε ράκη κινούμενα από το μαιευτήριο στο νεκροταφείο και θάψαμε το βρέφος μας, τη νέα γενιά που ερχόταν απειλητική, αλλά πέθανε εξαιτίας μας, από τις σκέψεις και τις πράξεις μας εξολοθρεύτηκε πριν καν νιώσει και  νιώσουμε κι εμείς την ανάσα της. Δεν θέλω να σας πω τίποτα παραπάνω. Εκτός από το ότι εγώ κι εσείς και ο καθένας από μας δεν είναι ο εαυτός του μόνο, αλλά όλη η ανθρωπότητα και για τον λόγο αυτό καμία νεκροψία και καμιά σύγχρονη κι εξελιγμένη μέθοδος δεν μπορεί να δείξει την αιτία του κακού που μας κατατρέχει, διότι είναι πολύ πιο βαθύ και πιο απλό από αυτό που φαίνεται.

Η ΕΛ.ΑΣ απαγορεύει τις συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας το Σάββατο

Με απόφαση του αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. απαγορεύτηκαν για το Σάββατο -από τις 6 το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα- όλες οι συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας.  Η απόφαση ελήφθη καθώς η Χρυσή Αυγή είχε ανακοινώσει ότι θα πραγματοποιήσει εκδήλωση για τα Ίμια, ενώ οι αντιεξουσιαστικές ομάδες είχαν ανακοινώσει διοργάνωση συλλαλητηρίου. 

Συγκεκριμένα, στις 15.00 είχε προγραμματιστεί αντιφασιστικό συλλαλητήριο στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας στο ύψος της οδού Ρηγίλλης, στον χώρο όπου βρίσκεται το μνημείο των Ιμίων, προκειμένου να παρεμποδιστεί η εκδήλωση που είχε προγραμματίσει η Χρυσή Αυγή για τις 19.00 μπροστά στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ).

Μετά τα επεισόδια της Πέμπτης και τις συμπλοκές στο Μοναστηράκι μεταξύ αντιφασιστών και ομάδας γερμανών ακροδεξιών, η ΕΛ.ΑΣ. με απόφαση του Αττικάρχη ανακοίνωσε ότι απαγορεύει για το Σάββατο «κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία στο κέντρο της Αθήνας».

Η ΕΛ.ΑΣ. επικαλείται λόγους δημόσιας ασφάλειας, και επισημαίνει ότι η απαγόρευση αφορά συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, και πιο συγκεκριμένα στο τρίγωνο Χίλτον - Ρηγίλης -Συντάγματος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Κλείνει το Σάββατο στις 12 το μεσημέρι ο σταθμός «Ευαγγελισμός» του μετρό

Το κείμενο της ανακοίνωσης της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής έχει ως εξής:

«Ανακοινώνεται ότι, με Απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής, δεν επιτρέπεται, για λόγους δημόσιας ασφάλειας, κατά το χρονικό διάστημα από 06:00 μέχρι και την 24:00 ώρα του Σαββάτου 30 Ιανουαρίου 2016, κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία στην περιοχή της Πόλεως Αθηνών, που περικλείεται από τις οδούς: Λ. Β. Όλγας (από τη συμβολή της με τη Β. Κωνσταντίνου) –  δεξιά Λ. Β. Αμαλίας – αριστερά Φιλελλήνων – Πλατεία Συντάγματος – αριστερά Μητροπόλεως – δεξιά Νίκης – δεξιά Καραγιώργη Σερβίας – αριστερά Σταδίου – δεξιά Βουκουρεστίου – δεξιά Ακαδημίας – αριστερά Κανάρη – συνέχεια Πατριάρχου Ιωακείμ – δεξιά Μαρασλή – αριστερά Ι.Δ. Πατέρα – δεξιά Γενναδίου – αριστερά Ιασίου – δεξιά Βλαδήμηρου Μπένση – δεξιά Λ. Β. Σοφίας – αριστερά Χατζηγιάννη Μέξη – δεξιά Μιχαλακοπούλου – αριστερά Βασιλέως Κωνσταντίνου (μέχρι τη συμβολή της με τη Λ. Β. Όλγας)».

Πηγή

Επίθεση με μολότοφ στο σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη

Επίθεση αγνώστων με 10 μολότοφ το βράδυ της Παρασκευής στο σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη στο κέντρο της Αθήνας.

Εξω από το σπίτι του Υπουργού Επικρατείας οι άγνωστοι έριξαν τις βόμβες μολότοφ, με αποτέλεσμα να πάρουν φωτιά δύο σταθμευμένα οχήματα.Μάλιστα, τονιζόταν από τις Αρχές ότι το ένα ήταν της ασφάλειας του κ.Φλαμπουράρη. 

Κατά την εκδήλωση της επίθεσης ο κ.Φλαμπουράρης ήταν εντός της οικείας του, σύμφωνα με πληροφορίες δεν διέτρεξε κίνδυνο και είναι καλά στην υγεία του. Το σπίτι είναι στην οδό Βουλγαροκτόνου στα Εξάρχεια και η περιοχή έχει αποκλειστεί από την ΕΛ.ΑΣ.

Πηγή 

Η Εταιρία που ίδρυσε ο Φλαμπουράρης πήρε έργο της ΕΥΔΑΠ 4,9 εκ. ευρώ!

Επιστροφή στις εργολαβίες της ΕΥΔΑΠ κάνει η ΔΙΑΤΜΗΣΗ ύστερα από το «σεισμό» που προκάλεσε προεκλογικά η σχέση της με τις εργολαβίες της δημόσιας Επιχείρησης Ύδρευσης.

Σύμφωνα με το "Πρώτο Θέμα", η εταιρεία που ίδρυσε ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, ανακηρύχτηκε μειοδότης σε νέα εργολαβία της ΕΥΔΑΠ.

Η εταιρεία συνεχίζει το σερί των εκπτώσεων, κερδίζοντας το διαγωνισμό της ΕΥΔΑΠ συνολικού ύψους 4,9 εκ. ευρώ με έκπτωση 59,20%. Ετσι η ΔΙΑΤΜΗΣΗ ανακηρύχθηκε προσωρινός μειοδότης στο διαγωνισμό και εκκρεμεί η έγκριση του ΔΣ της ΕΥΔΑΠ προκειμένου να κατακυρωθεί το έργο στην εταιρεία.

Η ΔΙΑΤΜΗΣΗ μετά την αναμενόμενη έγκριση του ΔΣ, αναλαμβάνει το έργο "Τοποθέτηση Νέων Παροχών και Εργασίες Δικτύου Ύδρευσης σε Περιοχές Αρμοδιότητας Τομέα Πειραιά της ΕΥΔΑΠ", διαγωνισμός στον οποίο συμμετείχαν επτά συνολικά εργοληπτικές εταιρίες.

Το έργο περιλαμβάνει την τοποθέτηση νέων παροχών, οι οποίες εκτιμάται να απορροφήσουν περίπου το 25% του συνολικού προϋπολογισμού του έργου, στο οποίο περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων και η τοποθέτηση περί των 2.000 νέων παροχών. Το 60% του συνολικού προϋπολογισμού, θα αφορά σε εργασίες στοχευμένων και επειγουσών αντικαταστάσεων δικτύου, εκτιμώμενου μήκους περί τα 20 km, όπου απαιτηθεί βελτίωση αυτού, και οι εν λόγω εργασίες θα συνοδεύονται από τις απαραίτητες εξυγιάνσεις των παροχών, προκειμένου το νέο δίκτυο να είναι πλήρως ανακατασκευασμένο και λειτουργικό".

Πηγή http://piraeuspress.gr/hellas/oikonomia/39393/h-etairia-poy-idryse-o-flampoyrarhs-phre-ergo-ths-eydap-4,9-ek-eyrw

Η διάσωση της Μέρκελ και το μέλλον της Σένγκεν

του Philip Stephens (FT)

Με τη Σένγκεν να απειλείται με κατάρρευση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να δείξουν ότι έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της προσφυγικής κρίσης. Γιατί η γενναιοδωρία της Μέρκελ πρέπει να συνδυαστεί με μεγαλύτερο ρεαλισμό. Ο ρόλος των ΗΠΑ και η Τουρκία.

Η Άνγκελα Μέρκελ θέλει να σώσει την Ευρώπη. Αλλά πρώτα πρέπει να σώσει τον εαυτό της. Η ενότητα εντός της Ε.Ε. αποτελούσε πάντοτε γνώμονα της πολιτικής της Γερμανίδας καγκελάριου. Είναι μια αξιοσέβαστη φιλοδοξία, αλλά της έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό.

Οι ηγέτες της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας δεν θα δείξουν ποτέ την ίδια γενναιοδωρία απέναντι σε πρόσφυγες που είναι μουσουλμάνοι. Η συναίνεση που αναζητάει η κα Μέρκελ αποτελεί την τέλεια συνταγή για παράλυση.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ξύνουν τα κεφάλια τους για το πώς η έλευση 1 εκατ. ανθρώπων σε μια πλούσια και μεγάλη ήπειρο μετατράπηκε σε μια υπαρξιακή απειλή. Οι νεοαφιχθέντες αντιστοιχούν μόλις στο 0,2% του πληθυσμού της Ε.Ε. Μια ξαφνική εισροή είναι λογικό να προκαλέσει αστάθεια, αλλά όχι και να οδηγήσει στην κατάρρευση μια διαδικασίας ενοποίησης πενήντα ετών.

Για ορισμένους, ο πανικός είναι η έτοιμη απάντηση. Όταν ο Μαρκ Ρούτε, ο Ολλανδός πρωθυπουργός και ο Γάλλος ομόλογός του, ο Μανουέλ Βαλς, προειδοποιούν για μόνιμες ρωγμές στην Ένωση, γεννούν το ερώτημα για το τι έχουν κάνει οι ίδιοι για να το αποτρέψουν. Όχι πολλά. Ο Ματέο Ρέντσι, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, είναι απασχολημένος με την επίλυση παλιών διαφορών με την κα Μέρκελ. Ο Βρετανός Ντέιβιντ Κάμερον καλείται να κερδίσει ένα δημοψήφισμα, οπότε δεν θέλει να έχει την παραμικρή σχέση με ό,τι ισοπεδωτικά αποκαλεί «ένα τσούρμο μετανάστες».

Το να υποστηρίξει κανείς ότι δεν υπάρχει εύκολη απάντηση στο προσφυγικό ζήτημα δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν χρήσιμες απαντήσεις. Πάνω από όλα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να επιδείξουν ότι έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Οι ψηφοφόροι ανησυχούν για τα νούμερα, αλλά αυτό που μετατρέπει την ανησυχία σε θυμό και έλλειψη ανοχής είναι ο ρόλος των ηγετών ως παρατηρητών. Η κοινή γνώμη αρχίζει να συγχέει την ισλαμιστική τρομοκρατία και τους πρόσφυγες.

Η αλλαγή αυτής της δυναμικής απαιτεί δράση σε τρία μέτωπα: διπλωματία, χρήματα και γραφειοκρατία. Το σχέδιο δεν διαφέρει με πολλά από αυτά που έχουν γίνει, με τη διαφορά ότι απαιτεί αποφασιστικότητα αντί για ενοχές και στην περίπτωση της κας Μέρκελ, τη βούληση να κάνει στην άκρη όσους προωθούν την ισλαμοφοβία.

Η διπλωματία πρέπει να αμφισβητήσει τη μοιρολατρία για το μέλλον της Συρίας. Μια περιεκτική ειρηνευτική συμφωνία δεν φαίνεται ρεαλιστική, αλλά οι πιθανότητες για κατάπαυση του πυρός έχουν αυξηθεί. Η σύγκρουση έχει περιοριστεί από τους ελιγμούς των ξένων δυνάμεων. Τώρα μπορεί να υπάρχει κοινό συμφέρον για μια ανακωχή.

Με τη συμφωνία με το Ιράν για τα πυρηνικά να έχει κλείσει, οι ΗΠΑ μπορούν να εστιάσουν τις προσπάθειες τους στη Συρία. Όσο και αν έχει μειωθεί η επιρροή της Ουάσιγκτον, παραμένει πολύ μεγαλύτερη από οποιουδήποτε άλλου. Η Ευρώπη έχει κάθε κίνητρο να προσφέρει στήριξη. Όλοι μπορούν να συμφωνήσουν ότι η Ε.Ε. πρέπει να ενισχύσει τα εξωτερικά της σύνορα και γρήγορα. Αλλά αυτοί που έχουν φύγει από τη Συρία χρειάζονται κάποια ελπίδα για να επιστρέψουν πίσω.

Η Ρωσία, η οποία έχει δεχθεί μεγάλο πλήγμα από την κατάρρευση της τιμής του αργού, δεν έχει κάτι να κερδίσει και πολλά να χάσει από μια πιο βαθιά στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία του Μπασάρ αλ Άσαντ. Μια ανακωχή θα μπορούσε να περιφρουρήσει τα συμφέροντα της Μόσχας. Με έναν συμβιβασμό, οι ξένες δυνάμεις θα μπορούσαν να φέρουν κοντά τις τοπικές δυνάμεις -το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Το Ισλαμικό Κράτος έχει βοηθήσει στην κατεύθυνση αυτή, προσθέτοντας τη Ρωσία και την Τουρκία στη λίστα με τους στόχους.

Όσον αφορά στα χρήματα, είτε είναι ένα σχέδιο Μάρσαλ είτε ένα σχέδιο Μέρκελ, είναι αναγκαία μια βοήθεια πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που έχει προβλεφθεί έως τώρα. Τα 3 δισ. ευρώ προς την Τουρκία δεν μπορεί παρά να είναι μια μικρή προκαταβολή. Οι κυβερνήσεις είχαν αγνοήσει τις προειδοποιήσεις, όταν οι καταυλισμοί προσφύγων στην περιοχή αντιμετώπισαν πέρυσι ελλείψεις τροφίμων. Είναι απίστευτο, αλλά ορισμένα κράτη της Ε.Ε. ακόμα δεν πληρώνουν το μερίδιό τους.

Για χρόνια, η Ε.Ε. φλέρταρε με ημιτελή σχέδια για τη σταθεροποίηση των γειτόνων της στη Μεσόγειο. Τώρα, εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από το Μαγκρέμπ έρχονται να προστεθούν στις ροές προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η Ευρώπη χρειάζεται πράγματι μια σοβαρή στρατηγική περιφερειακής ανάπτυξης.

Μια αποτυχία στο μέτωπο της γραφειοκρατίας μπορεί να φαίνεται κάτι τετριμμένο. Στην περίπτωση αυτή, είναι ακριβώς το αντίθετο. Οι πολιτικοί έχουν αποτύχει παταγωδώς να αντιμετωπίσουν τις αφίξεις: να διαχωρίσουν τους νόμιμους πρόσφυγες από τους οικονομικούς μετανάστες, να προστατεύσουν τα εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας, να διασφαλίσουν ότι οι δικές τους τοπικές κοινότητες θα επιβραβευτούν για την υποδοχή προσφύγων και να αντιμετωπίσουν τα κρούσματα εγκληματικότητας, σαν και αυτά στη γερμανική πόλη της Κολωνίας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ παρατήρησε κάποτε πως η στάση της κοινής γνώμης όσον αφορά στην αντιμετώπιση των εγκληματιών είναι ένα «από τα πιο σίγουρα τεστ για τον πολιτισμό μιας χώρας». Σήμερα θα μπορούσε κανείς να αντικαταστήσει τους μετανάστες με τους εγκληματίες. Η Ευρώπη θα έχει πάντοτε ισλαμοφοβικούς και αντισημίτες, αλλά σε μεγάλο βαθμό οι δημοκρατίες βασίζονται σε ουμανιστικά ιδεώδη.

Αν η κα Μέρκελ θέλει να ξεπεράσει τις προκλήσεις, η γενναιοδωρία προς τους μετανάστες πρέπει να συνδυαστεί με τη διαβεβαίωση της ασφάλειας. Η χαοτική αντίδραση που έχουμε δει έως τώρα έχει δώσει οξυγόνο σε όσους υποστηρίζουν ότι κάθε μουσουλμάνος είναι ένας δυνητικός εγκληματίας ή τρομοκράτης. Οι αριθμητικοί στόχοι δεν λύνουν τίποτα. Αλλά το Βερολίνο πρέπει να δημιουργήσει την εμπιστοσύνη ότι μπορεί να ελέγξει τα νούμερα και ότι μπορεί να ξεχωρίσει τους πραγματικούς πρόσφυγες.

Η Γερμανίδα καγκελάριος θα ήθελε και τα 28 κράτη-μέλη να μείνουν ενωμένα. Στην πραγματικότητα, η επιλογή που αντιμετωπίζει το σύστημα των ανοικτών συνόρων της Σένγκεν είναι ανάμεσα στη σχεδιασμένη αναστολή και την άτακτη κατάρρευση. Η κα Μέρκελ πρέπει να διαλέξει το πρώτο.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένας συνασπισμός των προθύμων -κρατών που είναι έτοιμα να αντλήσουν πόρους και να μοιραστούν το βάρος της κρίσης. Το μέλλον της Ένωσης είναι ένα μέλλον επάλληλων κύκλων. Αυτή η νέα ομάδα θα αποτελέσει τη βάση για έναν επανασχεδιασμό των ανοικτών συνόρων. Αν ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης έμενε εκτός, θα ήταν μετά από επιλογή των κρατών αυτών.

Η κα Μέρκελ δεν έχει άλλο χρόνο να τα περιμένει.

Πριν γονατίσουμε εντελώς…

Στο Προσφυγικό-Μεταναστευτικό, πέρα από την υποκρισία κάποιων Ευρωπαίων, εμείς πληρώνουμε και το κόστος της ιδεοληψίας και της ανικανότητας της κυβέρνησης. Ζητείται άμεση δράση έστω την ύστατη ώρα.

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Πόσο έχει κοστίσει στη χώρα το Προσφυγικό; Από 500 έως 700 εκατομμύρια ευρώ, λέει ο κεντρικός τραπεζίτης (εδώ). Πάνω από ένα δισεκατομμύριο, λέει ο αρμόδιος υπουργός.

Πόσο θα είναι το κόστος από την ενδεχόμενη έξοδο από την Συνθήκη Σένγκεν; Ανυπολόγιστο. Το ίδιο ανυπολόγιστο θα είναι και το κόστος από το ενδεχόμενο να εγκλωβιστούν εδώ δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες.

Και όλα αυτά δεν έπεσαν στο κεφάλι μας σαν κεραυνός εν αιθρία. Κάθε άλλο. Ηταν προβλέψιμα. Ειδικά για τον κίνδυνο του εγκλωβισμού οι προειδοποιήσεις έγιναν από καιρό, για όσους ήθελαν να ακούσουν (μια τέτοια εδώ).

Επομένως το κόστος, που ήδη έχουμε υποστεί και όσο ακόμα θα υποστούμε, έπρεπε να έχει υπολογιστεί εγκαίρως και να έχουμε πάρει τα μέτρα μας. Οι καθυστερήσεις είναι σε πολλά επίπεδα και οι αιτίες τους πολλές. Και για όλα αυτά υπάρχουν ευθύνες.

Ποιος φταίει για τις ιδεοληψίες περί το Προσφυγικό και Μεταναστευτικό πρόβλημα; Για το αρχικό «σήμα», που εξέπεμψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ισοδυναμούσε με προτροπή «ελάτε, σας περιμένουμε»; Για τον ιδεοληπτικό και ερασιτεχνικό τρόπο, με τον οποίο αντιμετώπισε το πρόβλημα η πρώτη αρμόδια υπουργός Τασία Χριστοδολοπούλου; Για την αντίληψη ότι το πρόβλημα ήταν μόνο ανθρωπιστικό, ενώ έχει πλήθος άλλων παραμέτρων; Η Ελλάδα δεν υστέρησε σε ανθρωπισμό, υστέρησε σε όλα τα άλλα.

Ο Γιάννης Μουζάλας αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Κατάλαβε αμέσως τις διαστάσεις του προβλήματος, παραδέχεται τα λάθη της κυβέρνησης, δεν υποβαθμίζει τον κίνδυνο εξόδου από την Σένγκεν, όπως έκανε  ο Αλέξης Τσίπρας.

Ποιος ευθύνεται, για παράδειγμα, για την αντίληψη ότι η Ελλάδα, ενώ σώζει χιλιάδες ανθρώπους στο Αιγαίο, δεν διεκδικεί «ούτε ένα ευρώ», κατά την παροιμιώδη πλέον ρήση του Πρωθυπουργού (εδώ); Πόσο λάθος αποδεικνύεται αυτή η αντίληψη την ώρα που οι Ευρωπαίοι δέχτηκαν να δώσουν στην Τουρκία τρία δισεκατομμύρια; Πόσο λάθος αποδεικνύεται αυτή η, δήθεν ανθρωπιστική, γαλαντομία για μια χώρα σε δημοσιονομική κατάρρευση; Ποιος θα εμπόδιζε την Ελλάδα να συνεχίζει να σώζει ανθρώπους, αλλά να έχει περισσότερα και καλύτερα μέσα, χρηματοδοτημένα με κοινοτικά χρήματα;

Σε επίπεδο επικοινωνίας η κατάσταση βελτιώθηκε κάπως μετά την αλλαγή του υπουργού. Ο Γιάννης Μουζάλας αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Κατάλαβε αμέσως τις διαστάσεις του προβλήματος, παραδέχεται τα λάθη της κυβέρνησης, δεν υποβαθμίζει τον κίνδυνο εξόδου από την Σένγκεν, όπως έκανε ο Αλέξης Τσίπρας με τη γνωστή επιπολαιότητα που τον δέρνει (εδώ).

Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει τον ερχομό χιλιάδων ανθρώπων στην Ευρώπη μέσω θαλάσσης. Και, κατά τούτο, είναι υποκριτικές κάποιες φωνές ακραίων ευρωπαίων αξιωματούχων εναντίον μας. Ομως, μήπως σ’ αυτόν το μύλο έριξε νερό η δική μας κυβέρνηση με την καθυστέρηση στη δημιουργία των σημείων καταγραφής και ελέγχου (hot spots), που έχει υποσχεθεί, καθυστέρηση την οποία παραδέχεται, προς τιμήν του, ο κ. Μουζάλας(εδώ); Θα τολμούσε, για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή του Γιούνκερ να λέει αυτά που λέει, αν είχαμε έτοιμες τις υποδομές, αν κάναμε τους ελέγχους σωστά και αν σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν υπήρχε η υποψία και ο φόβος ότι, μαζί με πρόσφυγες και μετανάστες, τους στέλνουμε και τζιχαντιστές;

Και όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς ακόμα να έχουν μπει στο αρνητικό παιχνίδι οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Είχαμε την τύχη η Ανγκελα Μέρκελ να φερθεί ως πραγματική Ευρωπαία, να δεχθεί ένα εκατομμύριο πρόσφυγες και να αντιταχθεί στη δημιουργία φρακτών, τους οποίους θέλουν οι τυχοδιώκτες και λαϊκιστές της Ουγγαρίας, της Σλοβενίας, κάποιοι της Αυστρίας κ.α. Ηδη η Μέρκελ πιέζεται πολύ από τους δικούς της (ακρο)δεξιούς, η κοινή γνώμη αρχίζει να φοβάται και θα ήταν καταστροφική ενδεχόμενη ριζική μεταβολή της γερμανική πολιτικής στο πρόβλημα αυτό.

Δεν είναι άμοιρη ευθυνών, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση για όσα συνέβησαν και, προπαντός, για τους από εδώ και πέρα κινδύνους. Τουλάχιστον να δράσει τώρα γρήγορα και αποτελεσματικά. Τα σημεία καταγραφής πρέπει να γίνουν γρήγορα. Και καλά θα κάνουν οι δήμαρχοι που αντιδρούν να σκεφθούν λίγο περισσότερο τι σημαίνει ενδεχόμενη αποτυχία σ’ αυτόν τον τομέα. Τουλάχιστον να βουλώσουμε τα στόματα των υποκριτών της Ευρώπης και να δώσουμε επιχειρήματα στις χώρες και στους ηγέτες τους , οι οποίοι κατανοούν το μέγεθος του προβλήματος.

Διαφορετικά, η χώρα μπορεί να καταφέρνει κουτσά-στραβά να μένει ακόμα όρθια παρά τα έξι χρόνια της οικονομικής κρίσης, αλλά θα γονατίσει -οικονομικά και κοινωνικά- πολύ σύντομα αν μεταβληθεί σε απέραντη αποθήκη εκατομμυρίων εγκλωβισμένων ανθρώπων.

Σύγκρουση στη Βουλή για αναφορές του Μπαλαούρα στη 17Ν

Αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής Μάκη Μπαλαούρα και τον αντιπρόεδρο της ΝΔ ‘Αδωνη Γεωργιάδη, σημειώθηκε στη Βουλή, με αφορμή τις αναφορές του πρώτου για την ακύρωση της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου στην οποία περιλαμβάνονταν κείμενα από το βιβλίο του Σάββα Ξηρού, στο ραδιόφωνο του «Βήμα fm”.

«Όταν ο κ. Μπαλαούρας λέει ότι η 17Ν είχε ιδεολογία υπέρ του ανθρώπου -ποιών; αυτών που δολοφονούσαν-, δεν μπορούμε να σας έχουμε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργιάδης προκαλώντας την άμεση αντίδραση του κ. Μπαλαούρα.

«Περίμενα την επίθεση. Να βάλουν όμως προμετωπίδα τον ακροδεξιό ‘Αδωνη Γεωργιάδη δεν το περίμενα», σχολίασε ο κ. Μπαλαούρας, που ζήτησε και πήρε το λόγο επί προσωπικού, ενώ υποστήριξε ότι δεν μεταφέρθηκαν όσα ακριβώς είχε πει στη ραδιοφωνική του συνέντευξη.

Παράλληλα, διευκρίνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν υποστήριξε την αντίληψη της 17Ν, ενώ επικαλέστηκε και απόσπασμα από τα όσα είχε πει, με το οποίο εξέφραζε την διαφωνία αλλά και την καταδίκη του για τις δολοφονίες.

«Δεν υπάρχει διαβάθμιση στους δολοφόνους και δεν μπορείτε να έρχεστε στη Βουλή και να τους δικαιολογείτε. Είστε μέλος της κυβέρνησης και δεν είναι νοητό έστω και εμμέσως να τους υπερασπίζεστε», αντέτεινε ο κ. Γεωργιάδης.

«Διαφωνώ με την αντίληψη των μελών της 17Ν διότι η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι αναφαίρετη», ανταπάντησε ο κ. Μπαλαούρας.

Η Ν.Δ. κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για «ευαισθησία προς τους τρομοκράτες»

Για «ευαισθησία προς τους τρομοκράτες» κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ η ΝΔ. Σε ανακοίνωση του γραφείου τύπου του κόμματος, επισημαίνεται η δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μάκη Μπαλαούρα ότι “οργανώσεις, όπως η 17 Νοέμβρη είχαν ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου” αλλά και η αόριστη αναφορά, όπως επισημαίνεται, του Υπουργού Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά για “δράση ένοπλων ομάδων”.

Το γραφείο τύπου της ΝΔ τονίζει πως και οι δύο, επιμελώς ξεχνούν τη λέξη τρομοκρατική πριν την “οργάνωση” και την “ένοπλη ομάδα”. “Η ευαισθησία τους απέναντι σε καταδικασμένους τρομοκράτες είναι γνωστή. Αλλά να τους βαφτίζουν σχεδόν “ανθρωπιστές” ξεπερνά κάθε όριο», καταλήγει η ανακοίνωση της ΝΔ.

ΤΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ

Σε άκρως αμφιλεγόμενες δηλώσεις προέβη ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σχολιάζοντας το κατέβασμα της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου που είχε ως βάση το βιβλίο του Σάββα Ξηρού.

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ FM, o κ. Μπαλαούρας είπε ότι τα μέλη της 17 Νοέμβρη «είχαν ας πούμε αντίληψη μιας κοινωνίας εντελώς διαφορετικής, μιας καλής κοινωνίας εν πάσει περιπτώσει και οι κακοί έπρεπε να τιμωρηθούν. «Οι οργανώσεις αυτές όπως η 17Ν είχαν ένα λαθεμένο αλλά ένα ιδεώδες που ήταν υπέρ του ανθρώπου…».

Ωστόσο τάχθηκε κατά των δολοφονιών λέγοντας: «Αλίμονο, οτιδήποτε και να είναι δεν μπορείς να σκοτώσεις. Δεν είμαστε υπέρ της εις θάνατον καταδίκης και εκτέλεσης…Όμως είχανε (η 17 Νοέμβρη) μια διαφορετική αντίληψη. Αυτοί μιλάγανε, αυτές οι οργανώσεις μιλούσανε για κάποια συγκεκριμένα άτομα για να δημιουργήσουν μια αναταραχή, να ξεσηκωθεί ο λαός να πάρουν την εξουσία…», κατέληξε.

Μετά τον σάλο που ξέσπασε πάντως ο βουλευτής και το κόμμα του, με ανακοινώσεις τους, μιλούν για διαστρέβλωση και καταγγέλλουν τα «παπαγαλάκια της διαπλοκής».

«Η διαστρέβλωση των δηλώσεών μου σε σημερινή συνέντευξή στο Βήμα FM δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο εκτός από το να πληγεί η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ», αναφέρει ο βουλευτής και υπογραμμίζει ότι η αντίθεσή του σε κάθε μορφή βίας, όπως και η καταδίκη της τρομοκρατίας είναι δεδομένες μέσα από τη μακρόχρονη πορεία του στην Αριστερά.

«Δεν έχω να αποδείξω τίποτα στα παπαγαλάκια της διαπλοκής», αναφέρει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή

Πιτέλα: “Πρέπει όλοι να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα που σώζει χιλιάδες πρόσφυγες”

“Θα πρέπει όλοι να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα που συνεχίζει να σώζει χιλιάδες πρόσφυγες σε καθημερινή βάση παρά τις δύσκολες οικονομικές προοπτικές της”, δήλωσε ο Πρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στο Ευρωκοινοβούλιο, Τζιάνι Πιτέλα σε συνέντευξη που δημοσιεύεται σήμερα στο Euractiv.

“Όταν η Ελλάδα και η Ιταλία διέσωζαν ανθρώπους στη Μεσόγειο 3-4 χρόνια πριν και τα άλλα κράτη μέλη αδιαφορούσαν δεν έγινε τίποτα, για αυτό σήμερα αντιμετωπίζουμε την κατάρρευση του χώρου Σένγκεν”, είπε, υπογραμμίζοντας ότι η Αθήνα πρέπει να λάβει συγκεκριμένη βοήθεια από την ΕΕ προκειμένου να καλύψει τα κενά στη διαδικασία εγγραφής.

“Η εγωιστική εθνική ρητορική σημαίνει ότι τα κράτη μέλη εξακολουθούν να κοιτάμε το δάχτυλο αντί το φεγγάρι. Δεν είναι η Ελλάδα το πρόβλημα”.Ο Ιταλός Σοσιαλιστής πρόσθεσε επίσης ότι το πρόβλημα ξεκινά από το γεγονός ότι το σύστημα αναδιανομής δεν λειτουργεί, καθώς ουδείς γνωρίζει ποιος και πού πληρώνει για την επιστροφή όσων δεν έχουν το δικαίωμα ασύλου, ο κανονισμός Δουβλίνο δεν ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες ανάγκες και η Frontex δεν έχει αρχίσει ακόμη να βοηθά τα κράτη στην προστασία των εξωτερικών συνόρων.

«Θέλουμε να κατηγορήσουμε την Ελλάδα για αυτό;», διερωτήθηκε. Συνεχίζοντας, ο Τζ. Πιτέλα υποστήριξε ότι η Κομισιόν έκανε τη δουλειά της στο θέμα του προσφυγικού, και απέδωσε την ευθύνη του αδιεξόδου στα κράτη μέλη. “Η Ευρώπη είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης ως αποτέλεσμα της ανόητης και στενόμυαλης ψευδαίσθησης ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα εγείροντας τείχη, κλείνοντας σύνορα, κάνοντας διακρίσεις βάσει της θρησκείας ή κάνοντας μια μίνι Σένγκεν”.

Χρ. Βασιλάκη, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Βρυξέλλες, Βέλγιο

 

Ομολογεί πάλι τα λάθη του το ΔΝΤ για Ελλάδα, αλλά δεν κάνει τίποτα για να τα διορθώσει

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χαρακτηρίζει «ξεκάθαρα μη βιώσιμο το χρέος» της Ελλάδας, ενώ σε ειδική έκθεση που δημοσιοποίησε σήμερα, τονίζει ότι η συστημική εξαίρεση, όπως χαρακτηρίστηκε η περίπτωση της Ελλάδας το 2010, δεν ήταν ορθή.

Τότε είχε επιλεγεί ουσιαστικά να αλλάξει το καταστατικό για να δοθούν στη χώρα μας περισσότερα δανεικά απ’ όσα εδικαιούτο, μία εξέλιξη που απέτρεψε την αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία και ήταν αναγκαία για να καταστεί βιώσιμο το χρέος.

Ο αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Στρατηγικής, Πολιτικής και Επιθεώρησης Hugh Bredenkamp δήλωσε ότι το 2010 θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα η ελληνική κρίση, απ’ ότι τελικά έγινε μέσω της συστημικής εξαίρεσης. Στην ουσία αμφισβητεί τη μεθόδευση που επέλεξε τότε το Ταμείο σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους.

Στην πολυσέλιδη έκθεση τονίζονται τα εξής:

«Όταν η ελληνική κρίση κορυφώθηκε στις αρχές του 2010, ούτε οι θεσμικές ρυθμίσεις στη ζώνη του ευρώ, ούτε οι χρηματοοικονομικές αγορές ήταν έτοιμες για αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε μια νομισματική ένωση στην οποία μετείχαν στενά συνδεδεμένες προηγμένες οικονομίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η συστηματική εξαίρεση αγόρασε χρόνο για να αποκτηθούν οι απαραίτητες αντιπυρικές ζώνες. Όμως, η αποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος διάσωσης στον μετριασμό της μετάδοσης της κρίσης ήταν μειωμένη».

Σύμφωνα με την έκθεση, αργότερα ελήφθη πολιτική απόφαση από τους ηγέτες της Ευρωζώνης οι οποίοι δέχθηκαν πως οι όροι χρηματοδότησης της Ελλάδος από τον επίσημο τομέα έπρεπε να βελτιωθούν για να ενισχύσουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Τα στελέχη του Ταμείου δικαιολογούνται, για να μην λάβουν το μεγάλο μερίδιο της ευθύνης που τους ανήκει, και υπογραμμίζουν στην έκθεση πως οι πολιτικές δηλώσεις που έγιναν τότε για το ελληνικό πρόγραμμα ενέτειναν τις αμφιβολίες για την κατάσταση χωρών της Ευρωζώνης, και ανάγκασαν τους επενδυτές να αναθεωρήσουν  τις θέσεις τους σχετικά με το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους σε αυτές τις χώρες (εννοεί όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία). Καταγράφει τη δήλωση στο Ντοβίλ της Καγκελαρίου Μέρκελ και του προέδρου Σαρκοζί που πρότειναν να μοιραστούν το βάρος μελλοντικών χρεοκοπιών και οι ιδιώτες με αποτέλεσμα να κλιμακωθεί και για ένα διάστημα να γίνει ανεξέλεγκτη η κρίση στην Ιρλανδία.

Είναι σημαντικό, πάντως, αν και για την Ελλάδα ήρθε πολύ αργά αυτή η παραδοχή, ότι το ΔΝΤ ομολογεί πως όσα έγιναν τον Μάιο του 2010 για να παρακαμφθούν τα εμπόδια και να δοθούν τα δανεικά στην Ελλάδα δεν ήταν ορθά, διότι:

— Καθυστέρησε την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, μία εξέλιξη που είχε πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία, και,

— Δεν απετράπη τελικά η μετάδοση και διάχυση των επιπτώσεων της ελληνικής κρίσης χρέους σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

Υπογραμμίζεται πάντως ότι στην περίπτωση της Ελλάδα το 2010 δεν περιλήφθηκε στο πρόγραμμα αναδιάρθρωση του χρέους με έγκριση της ίδιας της χώρας.

Πηγή

N. Μαριάς: Πισώπλατη «μαχαιριά» της Ε.Ε. στους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς – Πλημμυρίζουν την αγορά με 70.000 τόνους τυνησιακό λάδι

Την πισώπλατη «μαχαιριά» της Ε.Ε. στους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς καταγγέλλει σε δηλώσεις του από τις Βρυξέλλες ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς ο οποίος αποκαλύπτει ότι η Κομισιόν μεθοδεύει την αθρόα και αδασμολόγητη εισαγωγή 70.000 τόνων λαδιού από την Τυνησία για τη διετία 2016-2017 (35.000 τόνους ανά έτος).

Μάλιστα εάν αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία στη Κομισιόν εγκριθεί τελικά από την Ολομέλεια της Ευρωβουλής η εισαγωγή τυνησιακού λαδιού θα ισχύσει αναδρομικά από 1.1.2016!!! (γιατί άραγε;). Ήδη η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τη Δευτέρα 25/1/2016 ενέκρινε την παραπάνω καταστροφική νομοθετική πρωτοβουλία της Κομισιόν και το θέμα αναμένεται να έρθει για τελική ψήφιση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εντός του Φεβρουαρίου.

Με την απόφασή της αυτή η Ε.Ε. διαλύει τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς οι οποίοι έχουν ήδη φτωχοποιηθεί από το μνημόνιο. Έτσι η γραφειοκρατία των Βρυξελλών προτιμά να στηρίξει την Τυνησία και να διαλύσει τους ελαιοκαλλιεργητές του Ευρωπαϊκού Νότου επισήμανε ο Νότης Μαριάς.

Σε μια φάση λοιπόν που οι Έλληνες αγρότες παλεύουν ενάντια στη φορομπηχτική λεηλασία που τους επιβάλλει η τρόικα, σε μια φάση που δέχονται επίθεση και στο ασφαλιστικό η Κομισιόν τους «εκδικείται» και πλημμυρίζει την αγορά με χιλιάδες τόνους τυνησιακό λάδι.

Θα δώσουμε τη μάχη στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να μην περάσει τελικά αυτή η ανάλγητη και καταστροφική πολιτική της Ε.Ε. επισήμανε για άλλη μια φορά ο Νότης Μαριάς.

Επισυνάπτεται βίντεο με δήλωση του Νότη Μαριά και σχετικό έγγραφο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αποκαλύπτει την πισώπλατη «μαχαιριά» της Ε.Ε. στους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς.

Πηγή

Ο χρόνος των «αριστερών» απατεώνων τελείωσε…

«Ηλίθιοι δήμιοι! Η "τάξη" σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο. Η επανάσταση αύριο "θα υψώσει τη βροντερή φωνή της ως τους ουρανούς". Τρομαγμένοι θ' ακούσετε το νικητήριο της σάλπισμα: - Ήμουν, είμαι και θα είμαι». 

(Ρόζα Λούξεμπουργκ) 

Τρομαγμένη η «αριστερή» κυβέρνηση μπροστά στο καθολικό ξέσπασμα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ. 

ΟΛΗ η Ελλάδα με αιχμή τους εξεγερμένους αγρότες υψώνει τη βροντερή φωνή της εναντίον της ΦΡΙΚΗΣ που σπέρνουν τα ανδρείκελα της «αριστερής» ΑΠΑΤΗΣ…

Από παντού ακούγεται το σάλπισμα της ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ… 

Ένα θυμωμένο σάλπισμα που προκαλεί ΠΑΝΙΚΟ στον Τσίπρα, στα κυβερνητικά παράσιτα και σε όλα τα μνημονιακά (πολιτικά και δημοσιογραφικά), φερέφωνα των νέων αποικιοκρατών… 

Ένα απτό δείγμα του κυβερνητικού πανικού είναι η εκτεταμένη χρήση χημικών, δακρυγόνων και βομβίδων κρότου – λάμψης, στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης. 

Τίποτα δεν κατάφερε αυτή η εκτεταμένη χρήση της κυβερνητικής βίας και τρομοκρατίας… 

Τα κύματα της λαϊκής αγανάκτησης και οργής γιγαντώνονται καθημερινά σκορπίζοντας όχι μόνο τις ψευδαισθήσεις που έσπειρε αυτή η κυβέρνηση της «αριστερής» ΑΠΑΤΗΣ, αλλά και προκαλώντας τον ΤΡΟΜΟ σ’ αυτή την κυβέρνηση: Τον ΤΡΟΜΟ της πτώσης της… 

ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να τους σώσει πλέον. Ο χρόνος των «αριστερών» απατεώνων τελείωσε… 

Τώρα πρέπει να αρχίσει ο χρόνος της ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ της λαϊκής ΟΡΓΗΣ… 

Για να μην μπορέσουν τα πολιτικά και δημοσιογραφικά παράσιτα του 4ου Ράιχ, να την εκτονώσουν στα καναλιζαρίσματα της κοινοβουλευτικής ΑΠΑΤΗΣ… 

Πηγή