Πανηγυρίζουν οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες του Λονδίνου για το Brexit και ετοιμάζουν μαζικές επενδύσεις στην Βρετανία

Πανηγυρικό ήταν το κλίμα χθες στο City του Λονδίνου στον ελληνικό εφοπλιστικό κόσμο λόγω του Brexit από την ΕΕ που αποφάσισε ο βρετανικός λαός.

 

Κορυφαία στελέχη του ελληνικού, αλλά και του βρετανικού ναυτιλιακού λόμπι βλέπουν στο Brexit εξαιρετικές ευκαιρίες για αύξηση της κερδοφορίας: "Είναι μια συναρπαστική προοπτική, διότι, όπως κάθε Έλληνας εφοπλιστής ξέρει, η αλλαγή δημιουργεί ευκαιρίες", ανέφερε χαρακτηριστικά ο Martin Stopford, πρόεδρος του ναυλομεσιτικού οίκου Clarkson Research.

 

Σύμφωνα με το Stopford "η ναυτιλία είχε ξεκινήσει το δικό της ‘Sexit’ (λογοπαίγνιο με τις λέξεις shipping -ναυτιλία και exit- έξοδο) από την Ευρωπαϊκή Ενωση στη δεκαετία του 1980, όταν ακόμα και οι γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες νηολογούνταν έξω. Έτσι σήμερα πάνω από το 70% του παγκόσμιου στόλου εμπορεύεται κάτω από διεθνείς σημαίες, εκτός ΕΕ"

 

Τα ελληνόκτητα ποντοπόρα πλοία αντιπροσωπεύουν το 19,63% του παγκόσμιου στόλου και το 49,96% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ διαθέτουμε τον μεγαλύτερο διεθνώς αριθμό σκαφών μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου και τάνκερ.

 

Mάλιστα ετοιμάζονται νέες επενδύσεις, πλέον στο City, αφού πολλές ναυτιλικές που ακόμα βρίσκονται εκτός Βρετανίας, θα μετακινηθούν στην χώρα.

 

Επίσης ο ελληνόκτητος στόλος είναι ο πρώτος σε μέγεθος που αριθμεί 4.585 ποντοπόρα πλοία (άνω των 1.000 τόνων), τόσο σε ολική χωρητικότητα - GT, όσο και σε χωρητικότητα εκτοπίσματος (341,17 εκατομ. τόνους dwt).

 

Την ίδια στιγμή ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ) που έχει την έδρα του στο Λονδίνο, σκοπεύει να αναβαθμίσει την παρουσία του στο Λονδίνο μετά το Brexit! Θα επεκτείνει τις εγκαταστάσεις του και θα δημιουργηθεί ένα νέο κέντρο για την παγκόσμια ναυτιλία.

 

Το δε, διοίκηση του City, θα στοχεύσει άμεσα την ναυτιλιακή αγορά του της Λεμεσού, της Βαλέτας και του Ρότερνταμ, τώρα που μπορεί να κινηθεί εκτός της σκληρής για τις ναυτυλιακές εταιρείες, νομοθεσίας της ΕΕ.

 

Εδώ και ένα χρόνο η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ απαιτεί να γίνει πιο αυστηρό το καθεστώς, να αρθούν οι φορολογικές ελαφρύνσεις και να αυξηθεί ο φόρος χωρητικότητας, να καταργηθούν οι κρατικές ενισχύσεις περί κρατικών ενισχύσεων στις θαλάσσιες μεταφορές, τις επανομαζόμενες State Aid Guidelines (SAG) κλπ!

 

Λογικό να κάνουν πάρτι οι εφοπλιστές στο Λονδίνο. Εδώ να δούμε τι θα γίνει...

Θεόφραστος  Ανδρεόπουλος

Βάγκενκνεχτ: H Ευρώπη έχει γίνει αντικοινωνικότερη και πιο άγρια

«Πρέπει να σταματήσει η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους»

Πρέπει να σταματήσει η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη και να ξεκινήσει η ανοικοδόμησή του, είπε σε συνέντευξή της στο δημόσιο γερμανικό ραδιόφωνο (Deutschlandfunk) η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της γερμανικής Αριστεράς «Die Linke» Σάρα Βάγκενκνεχτ, η οποία επισήμανε ότι υπέρ της εξόδου της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε. ψήφισαν ιδίως περιοχές με υψηλή ανεργία.

Κατά την Σάρα Βάγκενκνεχτ η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να «αναρωτηθεί μετά το Brexit γιατί έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Είναι απλουστευτικό να επιρρίπτεται η ευθύνη  στον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ή στο συντηρητικό κόμμα των Τορις διότι έκαναν τη λάθος καμπάνια για την παραμονή της Μ. Βρετανίας στην Ε.Ε. Το αποτέλεσμα οφείλεται στη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, ενώ αρνητική ήταν η ψήφος όσων έχουν ζημιωθεί», είπε η αριστερή πολιτικός.

Η Σάρα Βάγκενκνεχτ τόνισε επίσης ότι «η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ήταν αρχικά ένα κοινωνικό εγχείρημα, το οποίο θα έφερνε ευημερία. Αυτό εγκαταλείφθηκε ολοκληρωτικά» και τα κράτη-μέλη πιέζονται έντονα να μειώσουν τα ελλείμματά τους. Αντίθετα, μεγάλες επιχειρήσεις δεν φορολογούνται αναλογικά. «Η Ευρώπη έχει γίνει αντικοινωνικότερη και πιο άγρια».

Πέραν τούτου, «πολλοί  θεωρούν τις Βρυξέλλες ως μια ζώνη απομακρυσμένη από τη δημοκρατία. Η Ε.Ε. θεωρείται «λομπικρατία», στην οποία οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι  έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ οι μικρές επιχειρήσεις και οι πολίτες κανέναν».

Ερωτηθείσα για τις προόδους που έχουν κάνει η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, η Γερμανίδα πολιτικός απάντησε, ότι τα οικονομικά στοιχεία περί προόδου της Ιρλανδίας είναι «πλασματικές λογιστικές εγγραφές», ενώ στην Ισπανία και την Πορτογαλία, «η ανεργία των νέων παραμένει σε απίστευτα υψηλό επίπεδο και η μεγάλη έξοδος ιδιαίτερα καταρτισμένων νέων συνεχίζεται. Επίσης, αν δει κανείς τα ποσοστά επενδύσεων, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μια μόνιμη κρίση και ότι οι χώρες αυτές δύσκολα θα σταθούν στα πόδια τους. Το να αποφεύγεται η συζήτηση για την κρίση είναι ακριβώς εκείνο το οποίο στρέφει τελικά τους πολίτες κατά της Ε.Ε.», τόνισε η Σάρα Βαγκενκνεχτ.

Πηγή

Αν ο Μαρξ και ο Κέινς στοιχημάτιζαν για το Brexit

Για άλλη μια φορά οι μόνοι που προέβλεψαν το πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα της βρετανικής ψήφου για το Brexit ήταν τα μεγάλα γραφεία στοιχημάτων. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν το κατάλαβαν.

Και το Κεφάλαιο του Μαρξ που πήρα στη γιορτή σου αν του 'χες ρίξει μια ματιά θα ήμουνα μαζί σου

Χατζηφραγκέτα

Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς είπε κάποτε ότι οι χρηματαγορές είναι μια διεστραμμένη μορφή των καλλιστείων: όσοι συμμετέχουν δεν επιλέγουν το πιο όμορφο μοντέλο αλλά αυτό που θεωρούν ότι θα αρέσει στους περισσότερους και συνεπώς θα κερδίσει.

Η εφημερίδα «Independent» πίστεψε ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει τη διαπίστωση του Κέινς και για τα γραφεία στοιχημάτων. Στις δημοσκοπήσεις, έλεγε, οι πολίτες απαντούν ποιος θέλουν να κερδίσει, ενώ τα στοιχήματα αποτυπώνουν ποιος πιστεύουν ότι θα κερδίσει.

Φαινομενικά, τα γραφεία στοιχημάτων έπεσαν έξω στις «προβλέψεις» τους με πρωτοφανή τρόπο. Από την πρώτη ημέρα που ο Κάμερον εξήγγειλε το δημοψήφισμα έδιναν σταθερά τη νίκη στο Bremain, ακόμη και όταν το σύνολο των δημοσκοπήσεων έδινε άνετο προβάδισμα στο Brexit.

Φήμες μάλιστα έλεγαν ότι οι χρηματαγορές ακολουθούσαν συχνότερα το κλίμα που δημιουργούσαν τα γραφεία στοιχημάτων παρά οι επιστημονικές προβλέψεις των δημοσκόπων.

Η φήμη ήταν τόσο ισχυρή ώστε κάποιοι άρχισαν να σκέφτονται αν θα ήταν εφικτό να χειραγωγήσουν τις χρηματαγορές ποντάροντας μεγάλα ποσά σε κάποιο γραφείο στοιχημάτων.

Οπως αποκάλυψε μάλιστα ο Μάθιου Σάντικ, επικεφαλής του τμήματος πολιτικής (υπάρχει και αυτό) του γραφείου στοιχημάτων Ladbrokes, λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα κάποιος στοιχημάτισε 25.000 στερλίνες για την παραμονή της χώρας στην Ε.Ε., γεγονός που οδήγησε σε αύξηση των πιθανοτήτων που έδινε το γραφείο για το Bremain.

Το περίφημο Zerohedge, η ανεπίσημη «βίβλος» των απανταχού χρηματιστών, υπολόγισε ότι στοιχηματίζοντας ένα εκατομμύριο λίρες κάποιος θα ήταν σε θέση να προκαλέσει μετακινήσεις τίτλων στο χρηματιστήριο ύψους 10 τρισεκατομμυρίων λιρών.

Επεσε λοιπόν ο Κέινς τόσο έξω στην ανάλυσή του; Είναι γεγονός ότι αυτή η κορυφαία μορφή της οικονομικής επιστήμης (ο οποίος υποθέτουμε θα ψήφιζε Bremain) σε τελική ανάλυση δεν ήταν παρά ένας συστημικός οικονομολόγος.

Εξέφρασε απλώς την ανάγκη του παγκόσμιου κεφαλαίου για τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους πρόνοιας το οποίο θα λειτουργούσε σαν ατμομηχανή της οικονομίας στην κρίσιμη περίοδο μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Το πραγματικό λογικό σφάλμα, όμως, δεν ανήκει στον Κέινς αλλά σε όσους πίστεψαν ότι η αγορά των στοιχημάτων κινείται ακριβώς όπως και το χρηματιστήριο – ότι δηλαδή όλοι ποντάρουν σε αυτόν που πιστεύουν ότι θα κερδίσει και όχι σε αυτόν που πραγματικά θέλουν να κερδίσει.

Σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν όμως, οι Αγγλοι φίλαθλοι ποντάρισαν υπέρ της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου παρά το γεγονός ότι όλα τα προγνωστικά μιλούσαν για βέβαιη ήττα. Το ποντάρισμά τους αποτελούσε περισσότερο μια ψήφο εμπιστοσύνης παρά μια λογική επιλογή.

Αυτό που πραγματικά θα χρειαζόταν κάποιος για να κατανοήσει τι συνέβη στο δημοψήφισμα και πώς αυτό αντικατοπτρίστηκε στα στοιχήματα είναι ένας οικονομολόγος που είχε στύψει το μυαλό του για τις ανάγκες της ταξικής πάλης – ο Κάρολος Μαρξ.

Διαβάζοντας τα πλούσια στατιστικά στοιχεία που συγκέντρωναν (αλλά δεν ήταν σε θέση να αναλύσουν) τα γραφεία στοιχημάτων, ο συγγραφέας του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» θα είχε κάνει πιθανότατα μια πολύ σημαντική διαπίστωση:

Οι περισσότεροι παίκτες που στοιχημάτισαν πριν από το δημοψήφισμα έδωσαν τα λεφτά τους υπέρ του #Brexit. Καθώς όμως όσοι πίστευαν ότι θα κερδίσει το #Bremain ποντάρισαν μεγαλύτερα ποσά, επηρέασαν σε σημαντικό βαθμό την τελική εικόνα. Και αυτό γιατί τα γραφεία δεν παρουσιάζουν πόσοι παίκτες ποντάρισαν σε κάθε ενδεχόμενο, αλλά πόσα χρήματα «επενδύθηκαν» σε κάθε επιλογή.

Ενας εραστής των θεωριών συνωμοσίας θα μπορούσε να εξηγήσει αυτό το φαινόμενο λέγοντας ότι ορισμένοι κερδοσκόποι έριξαν χρήμα στην αγορά στοιχημάτων για να επηρεάσουν αυτήν την εικόνα και έτσι να χειραγωγήσουν και τις χρηματαγορές (και ίσως μαζί με αυτές και την κοινή γνώμη).

Η ταξική ανάλυση του Μαρξ ωστόσο ίσως αποδεικνύεται πολύ πιο χρήσιμη: Οι φτωχοί, αν και περισσότεροι, ποντάρισαν λιγότερα χρήματα, ενώ οι πλούσιοι είχαν τη δυνατότητα να παίξουν μεγαλύτερα ποσά.

Μήπως αυτή δεν είναι όμως και μια διεστραμμένη (όπως θα έλεγε ο Κέινς) ανάγνωση του ορισμού της δημοκρατίας που είχε δώσει ο Αριστοτέλης;

«Δημοκρατία είναι όταν οι ελεύθεροι και πτωχοί πλειοψηφούν και είναι κυρίαρχοι της εξουσίας, τουναντίον δε ολιγαρχία, όταν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής κυριαρχούν, αν και ολιγότεροι κατ' αριθμόν». Με την ψήφο τους οι φτωχοί Βρετανοί αμφισβήτησαν την ολιγαρχία των Βρυξελλών αλλά και του Σίτι.

Τι κρίμα που οι Εργατικοί του Κόρμπιν δεν διάβασαν Μαρξ για να καταλάβουν τα ταξικά χαρακτηριστικά του Brexit και έτσι το πρόσφεραν σαν δώρο στην Ακρα Δεξιά – όπως έχουν κάνει άλλωστε και όλα τα μεγάλα κόμματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Άρης Χατζηστεφάνου

Ανεξάρτητο Λονδίνο; Μια ιδέα που κάνει τους Λονδρέζους να ονειρεύονται μετά το Brexit

Ανεξάρτητο Λονδίνο! Ο Σαντίκ Καν πρόεδρος! Ζήτω το Lexit (London exit)! Άρχισε σαν αστείο και παραμένει μια χίμαιρα. Ωστόσο σήμερα η αίτηση, με την οποία ζητείται η ανεξαρτησία της βρετανικής πρωτεύουσας ώστε να παραμείνει στην ΕΕ, ξεπέρασε τις 130.000 υπογραφές. “Ξεκίνησε σαν ένα αστείο, μια κραυγή απογοήτευσης. Πίστευα ότι θα συγκέντρωνε 100 ή 200 υπογραφές το πολύ. Δεν μπορώ να το πιστέψω”, εξηγεί στο AFP ο συντάκτης της αίτησης, ο Τζέιμς Ο’ Μάλεϊ, ένας 29χρονος συγγραφέας και ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Η αίτηση, η οποία δημοσιοποιήθηκε μετά την ετυμηγορία του δημοψηφίσματος τα χαράματα της Παρασκευής, ζητεί από τον δήμαρχο του Λονδίνου Σαντίκ Καν “να κηρύξει το Λονδίνο ανεξάρτητο από το Ηνωμένο Βασίλειο και να υποβάλει την υποψηφιότητά του για να ενταχθεί στην ΕΕ”. Αδύνατο; “Ναι, αλλά πριν από λίγο καιρό πιστεύαμε και πως ένα Brexit ήταν αδύνατο”, απαντά ο Τζέιμς Ο’ Μάλεϊ ο οποίος, ενθαρρυμένος από “την γιγάντια επιτυχία” της αίτησής του, θέλει ήδη να ζητήσει περισσότερες εξουσίες για την πόλη του Λονδίνου. Η έκκλησή του δεν ήταν η μόνη. Μια άλλη αίτηση “για να παραμείνει το Λονδίνο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση” συγκέντρωνε σήμερα το μεσημέρι 16.000 υπογραφές. Ένας λογαριασμός στο Twitter @London_Stays (το Λονδίνο παραμένει) συνηγορεί προς την ίδια κατεύθυνση. Και το βράδυ της Παρασκευής 400 φιλοευρωπαίοι έκαναν πορεία στην πρωτεύσουα για να διαμαρτυρηθούν εναντίον του Brexit. “Φοβόμαστε, όλοι αυτοί εδώ οι άνθρωποι φοβούνται”, κατήγγελλε μία διαδηλώτρια, η 22χρονη φοιτήτρια Πόλι Μπάτλερ. Οι πρωτοβουλίες αυτές έχουν ως αφετηρία μια κοινή διαπίστωση: ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισε σε ποσοστό 51,9% υπέρ του Brexit, οι Λονδρέζοι τάχθηκαν σε ποσοστό 60% υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. “Λονδρέζος πρώτα, Ευρωπαίος μετά” Και πάλι, ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει το μείζον Λονδίνο που εκτείνεται σε 1.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει πολλές ημιαστικές και αγροτικές περιοχές. Στα διαμερίσματα του κέντρου της κοσμοπολίτικης μεγαλούπολης, οι υποστηρικτές της παραμονής στην Ευρώπη ξεπέρασε το 75%. Ο ίδιος ο Σαντίκ Καν έδωσε ήδη από την Παρασκευή στη δημοσιότητα μια ανακοίνωση με την οποία ζητάει να συμμετάσχει το Λονδίνο στις διαπραγματεύσεις για την έξοδο από την ΕΕ και “να παραμείνει μέλος της ενιαίας αγοράς”. “Έχει κρίσιμη σημασία το Λονδίνο να έχει φωνή στο κεφάλαιο αυτό κατά τις διαπραγματεύσεις, όπως και η Σκωτία και η Βόρεια Ιρλανδία”, δήλωσε. Απευθυνόμενος απ’ ευθείας στους ευρωπαίους μετανάστες, τους διαβεβαίωσε πως είναι “πάντα ευπρόσδεκτοι στο Λονδίνο”. Πόλη 8,6 εκατομμυρίων κατοίκων, το 37% των οποίων είναι γεννημένοι στο εξωτερικό, το Λονδίνο θεωρείται από πολλούς ξεχωριστή χώρα. “Το Λονδίνο είναι μια κοσμοπολίτικη πόλη, που δεν μπορεί να συγκριθεί με το υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο όπου δεν θέλουν μετανάστες. Εδώ δεν αισθάνεσαι περιθωριοποιημένος”, λέει η 43χρονη Κάρμεν Μαρτίνεθ, μια Ισπανίδα εγκατεστημένη στη βρετανική πρωτεύουσα. “Η ταυτότητα των Λονδρέζων είναι διαφορετική απ’ αυτή της υπόλοιπης χώρας. Αισθάνομαι πρώτα Λονδρέζα, μετά Ευρωπαία, μετά Βρετανίδα”, εξηγεί η 33χρονη Μπέβερλι Ντέιβιντ. Πολλοί ήταν εξοργισμένοι εναντίον των ηγετών του στρατοπέδου του Brexit. Όταν ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου, ο Μπόρις Τζόνσον, έκανε την Παρασκευή την πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αποδοκιμάσθηκε και χαρακτηρίσθηκε “προδότης” έξω από το σπίτι του στη συνοικία του Ίσλινγκτον. “Ντροπή σου Μπόρις, ντροπή σου”, φώναξε ένας ποδηλάτης επιχειρώντας να του κλείσει τον δρόμο. Το Λονδίνο είναι απογοητευμένο από το Brexit για τον πρόσθετο λόγο ότι φιλοξενεί ένα από τα κύρια χρηματοπιστωτικά κέντρα του κόσμου, ανοιχτό στην παγκοσμιοποίηση και την ελεύθερη αγορά. “Η οικονομία της πρωτεύουσας εξαρτάται τόσο από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος εξαρτάται με τη σειρά του από την προνομιούχα πρόσβασή μας στην ευρωπαϊκή αγορά, ώστε οι Λονδρέζοι αντιλαμβάνονται διαφορετικά το δημοψήφισμα”, γράφει η λονδρέζικη εφημερίδα The Evening Standard. “Υποστηρίζω ένα Lexit, το Λονδίνο να εγκαταλείψει το Ηνωμένο Βασίλειο και να παραμείνει μέλος της ΕΕ για να γίνει μια πόλη κράτος ευημερούσα όπως η Σιγκαπούρη”, γράφει στο Twitter με το hashtag “ας εγκαταλείψουμε τη μικρή Αγγλία” ο Μαρκ Μίντλετον, συνεργάτης σε αρχιτεκτονικό γραφείο. 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Συμμετοχή στην Ε.Ε. συζητάει η Σκωτία

Η αποκεντρωμένη κυβέρνηση της Σκωτίας ετοιμάζεται να καταθέσει νομοθεσία η οποία επιτρέπει τη διεξαγωγή ενός δεύτερου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία, ενώ θα συνεχίσει παράλληλα τις συνομιλίες για τη θέση της μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δήλωσε σήμερα η πρωθυπουργός Νίκολα Στέρτζον.

"Ένα δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία (της Σκωτίας) αποτελεί σαφώς μια επιλογή που χρειάζεται να βρίσκεται πάνω στο τραπέζι και βρίσκεται πράγματι πάνω στο τραπέζι", είπε σε δηλώσεις της που μεταδόθηκαν ζωντανά.

"Για να εξασφαλιστεί ότι η επιλογή αυτή θα ισχύει μέσα στο απαιτούμενο χρονοδιάγραμμα, θα γίνουν τώρα βήματα για να εξασφαλιστεί ότι θα υφίσταται η απαραίτητη νομοθεσία", πρόσθεσε.

Η Σκωτία ψήφισε υπέρ της παραμονής στην ΕΕ με ποσοστό 62% έναντι 38% στο δημοψήφισμα της Πέμπτης, σε αντίθεση με τη Βρετανία συνολικά που ψήφισε υπέρ της αποχώρησης με 52% έναντι 48%. Το αποτέλεσμα αυτό δικαιολογεί τη διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία, υποστηρίζει η κυβέρνηση της Σκωτίας.

Η ανεξαρτησία της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο είχε απορριφθεί το 2014 με ποσοστό 55% έναντι 45%.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ωμή αλήθεια του Brexit...

Του Θάνου Οικονομόπουλου

Ας περιμένουμε να κατακάτσει ο κουρνιαχτός από την έκρηξη που προκάλεσε σ' ολόκληρο τον κόσμο το Brexit.

Τίποτε δεν είναι τόσο “καλό” ή τόσο “κακό” όσο δείχνει στην αρχή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το (αναμενόμενο και.. ξορκιζόμενο) αποτέλεσμα του αγγλικού δημοψηφίσματος είναι μια αρνητική εξέλιξη. Για την Ενωμένη (;) Ευρώπη, την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων στο πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, πιθανότατα και για την ίδια την Βρετανία. Όταν λαϊκίστικα ρίχνεις μια ζαριά και μεταφέρεις στην κοινωνία την ευθύνη λήψης δύσκολων και πολύπλοκων αποφάσεων, τις οποίες στις σύγχρονες πολύπλοκες και απαιτητικές δημοκρατίες πρέπει να έχουν οι πολιτικοί της ταγοί, σχεδόν πάντα παίζεις με την φωτιά. Και πληρώνεις τα επίχειρα...

Οι Βρετανοί τάχθηκαν υπέρ της εξόδου της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με κριτήρια κοντόφθαλμου ωφελιμισμού. Ζύγισαν το τι τους κοστίζει η “συνδρομή” για να είναι μέλη ενός κλαμπ, οι υπηρεσίες του οποίου δεν είναι τόσο ελκυστικές όσο ήταν τις “παλιές, καλές μέρες”, και αποφάσισαν να πάψουν να είναι μέλη. Κόντρα στην βρετανική παράδοση που υπαγορεύει περιφρούρηση και προσπάθεια βελτίωσης των θεσμών. Και με μια καλλιεργημένη έντεχνα, από λαϊκιστές τσαρλατάνους, αίσθηση ότι οι καιροί του rule Britania μπορούν να ξανάρθουν. Σ' ένα κόσμο τόσο διαφορετικό...

Ο ασκός του Αιόλου, δεν άνοιξε μόνο για την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Άνοιξε και στην ίδια την Βρετανία. Κι' όχι για το άδηλο μέλλον και μόνο με όρους οικονομικούς: μάλλον δεν περίμεναν οι ψηφοφόροι υπέρ του Brexit, ότι την ίδια κι' όλας μέρα που πανηγύριζαν την “ανεξαρτησία” της χώρας τους, Σκωτσέζοι και Ιρλανδοί θα διατράνωναν ότι αισθάνονται περισσότερο “Ευρωπαίοι” απ' όσο Βρετανοί, και ετοιμάζονται για δικά τους δημοψηφίσματα “ανεξαρτησίας” από την Αγγλία, προκειμένου να παραμείνουν στην ΕΕ...

Επιτέλους, έτσι αποφάσισαν οι Βρετανοί, ανάλογα θα πορευθούν αναλαμβάνοντας το όποιο κόστος. Ας μην υποτιμούμε το ότι αυτός ο λαός, είναι πεισματάρης, στα δύσκολα συσπειρώνεται, και κουβαλάει μέσα του μια “αυτοκρατορική περηφάνια”. Άρα, είναι δυνατόν ν' ανταπεξέλθει πιο γρήγορα και πιο εύκολα στις θυσίες που σίγουρα θα κληθεί να κάνει.

Μεγαλύτερος είναι ο πανικός και η αμηχανία που έχει καταλάβει την πολιτική τάξη της Ενωμένης Ευρώπης. Γιατί, φοβάται (και δικαίως...) ότι το Brexit, δεν είναι παρά μονάχα το πρόδρομο σημάδι μιας πιθανότατης αποσύνθεσης και τελικής κατάρρευσης της ίδιας! Και θα κληθεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτή καθαρά “οικονομίστικη” αντίληψη που διέπει την ευρωπαϊκή πολιτική τα πολλά τελευταία χρόνια, αυτή η αβυσσαλέα απόσταση που χωρίζει τα οράματα των μεγάλων εμπνευστών και θεμελιωτών της ΕΕ με την διαχειριστική νοοτροπία και τον εγκλωβισμό της όποιας πολιτικής σκέψης των σημερινών μαριονετών που διαφεντεύουν την Ευρώπη στην εξυπηρέτηση της οικονομικής εξουσίας και των τραπεζών, αποτελεί την πραγματική βόμβα στα θεμέλια της Γηραιάς Ηπείρου...

Το ευρωπαϊκό αφήγημα του παρελθόντος, ξεθώριασε, δεν πείθει, δεν είναι καν στοιχειωδώς ελκυστικό. Από την Ευρώπη της ειρήνης, των λαών, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης, καταντήσαμε στην Ευρώπη του οικονομικού απολυταρχισμού, της εξαθλίωσης όλο και περισσότερων κοινωνικών ομάδων, της αποθέωσης του εμπορικού και χρηματοπιστωτικού κέρδους, του... ρεβανσισμού της γερμανικής απολυτότητας και καταστροφικής εμμονικής συμπεριφοράς! Αντί να εξευρωπαϊστεί η Γερμανία που δυο φορές τα τελευταία 100 χρόνια ερείπωσε και αιματοκύλισε την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, ζούμε σήμερα τον εφιάλτη του εκ-γερμανισμού της Ευρώπης!

Αυτή η Ευρώπη, δεν προκαλεί μόνο πλήξη, θλίψη -πάνω απ' όλα φοβίζει, γεμίζει τον κόσμο της με ανασφάλεια. Αφήνει το σαράκι της απογοήτευσης να μετατρέπεται σε αποστροφή των κοινωνιών απέναντί της, και δημιουργεί συνθήκες για υποδόρια ενίσχυση των εθνικισμών που την κατακρεούργησαν στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Με τυπική γερμανική στενοκεφαλιά, η “θεσμική” ΕΕ αντιδρά σπασμωδικά στις ραγδαίες εξελίξεις που την απειλούν: θέλει να “ξεμπερδεύει μια ώρα αρχύτερα” με την Βρετανία του Βrexit- μια Βρετανία που έτσι κι' αλλιώς αποτελεί συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Κλείνει τα μάτια μπροστά στο πιθανό ενδεχόμενο να υπάρξουν στο άμεσο μέλλον εκστρατείες και για άλλα exit- φωνές και σκέψεις ακούγονται σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στις οποίες ανθεί η καχυποψία και η αμφισβήτηση...

Μπορεί αυτές οι φωνές και προτροπές, να προέρχονται από την ευρωπαϊκή ακροδεξιά, που κερδίζει ανησυχητικά πόντους από την αποσύνθεση της Ευρώπης. Αλλά είναι ολέθριο λάθος να αρκείται ο θεσμικός ευρωπαϊκός πυρήνας στην δαιμονοποίηση, την καταγγελία και την κατακραυγή εναντίον της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς-από την Λεπέν, τον Φάρατζ και τον Βίλντερς, μέχρι τον Σαλβίνι, τον Άκερσον και τον Μιχαλολιάκο. Η Ευρώπη, θα πρέπει να αναζητήσει με ειλικρινή αυτοκριτική τις δικές της ευθύνες,ν' αναγνωρίσει τα τραγικά σφάλματά της που αποτέλεσαν και τα “κίνητρα” για ν' αναπτυχθεί τόσο ραγδαία και “πειστικά” η ακροδεξιά...

Ουδέν κακό αμιγές καλού. Ας ελπίσουμε ότι η σταδιακά θρυμματιζόμενη ΕΕ, θα πάρει το μήνυμα από το Βrexit, και θα συνέλθει με δημιουργικό τρόπο. Ας ελπίσουμε ότι ο Σόϊμπλε πράγματι εννοεί αυτό που είπε, ότι “η Ευρώπη δεν είναι σε καλή κατάσταση, πρέπει ν' αλλάξει ότι κι' αν ψηφίσει η Βρετανία. Δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε όπως κάναμε μέχρι τώρα...”, και δεν το είπε για επικοινωνιακούς λόγους, λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες στην Βρετανία, για να επηρεάσει την ψήφο. Ας ελπίσουμε, εδώ που φθάσαμε...

Η ιστορία θα βρει ασφαλώς τις ισορροπίες της. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς, ζούμε... στο σήμερα και τις ανισορροπίες του! Και περιμένουμε από τους ταγούς μας να βρουν τον τρόπο να γεφυρώσουν ένα παρελθόν που έχει τελειώσει οριστικά, μ' ένα μέλλον για το οποίο δεν είμαστε έτοιμοι...

Στις κάπλες η Ισπανία την Κυριακή μετά το σοκ του Brexit

Στις κάλπες θα προσέλθουν την Κυριακή οι ισπανοί πολίτες, στον απόηχο του αποτελέσματος του βρετανικού δημοψηφίσματος. Ο πολιτικός και οικονομικός σεισμός που έχει προκαλέσει η απόφαση υπέρ του Brexit έχει μεταστρέψει το ενδιαφέρον από το εσωτερικό στο παγκόσμιο επίπεδο, τη στιγμή που εντείνονται οι συζητήσεις για τις ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια έξοδος της Βρετανίας στην ισπανική οικονομία. 

Εκτός από το Brexit, τις τελευταίες ημέρες το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης επικεντρώθηκε στις αποκαλύψεις της ψηφιακής εφημερίδας El Publico, για τη χειραγώγηση στοιχείων από την επιτροπή κατά της διαφθοράς της Καταλονίας κι υπό την άμεση εποπτεία και προτροπή του υπουργού Εσωτερικών Χόρχε Φερνάντεθ Ντίαθ, με στόχο να απαξιώσει ηθικά και πολιτικά τοπικές παρατάξεις που προωθούν την ανεξαρτησία της μεγάλης και ευημερούσας Αυτονομίας. Η τελευταία πράξη του δράματος ήταν η εισβολή—χωρίς εισαγγελική παραγγελία—της αστυνομίας στα γραφεία της El Publico, με τη διαταγή να της παραδώσουν τις εγγραφές με τις συνομιλίες: πράγμα που, καθώς ήταν έωλο νομικά, δεν έγινε.

Την Παρασκευή, όλα τα κόμματα έκλεισαν τις προεκλογικές τους εκστρατείες με τις μεγάλες συγκεντρώσεις τους, επιδιώκοντας να αποσπάσουν ψήφους από τις «συγγενείς» παρατάξεις και να πείσουν τους αναποφάσιστους.

Δύο είναι οι μεγάλες μάχες της εκλογικής αναμέτρησης. Η πρώτη αφορά το αν θα υπάρξει η δυνατότητ αυτοδυναμίας για το πρώτο κόμμα, που όπως όλα δείχνουν θα είναι το Λαϊκό Κόμμα. Η δεύτερη μεγάλη μάχη που θα δοθεί αφορά τη δεύτερη θέση, με τη συμμαχία της Αριστεράς Unidos Podemos να την διεκδικεί με αξιώσεις απέναντι στους Σοσιαλιστές. Η τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στη γειτονική Ανδόρα από την εταιρία GESOP, καταγράφει πάντως υποχώρηση (σε σχέση με το εκλογικό αποτέλεσμα του Δεκεμβρίου) του Λαϊκού Κόμματος στο 28,2% κάτι που σημαίνει ότι δεν θα λάβει την αυτοδυναμία. Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση οι Unidos Podemos συγκεντρώνουν 23,6% και καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση, οι Σοσιαλιστές βρίσκονται στο 21,7%, και οι «Πολίτες» στο 15,2%.

To χαρτί της σταθερότητας παίζει ο Ραχόι 

Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, στη δική του εκδήλωση, κάτω από τη σκιά της μεγαλύτερης σημαίας στην Ισπανία (294 μέτρα και βάρους 35 κιλών) και μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος από μπλε και κιτρινοκόκκινες σημαίες—του κόμματός του και της χώρας—προσπάθησε να μεταδώσει το μήνυμα ότι ψηφίζοντας Ciudadanos είναι το ίδιο με το να ψηφίσεις το ΡΡ, με τη διαφορά ότι του αποστερείς τη δυνατότητα αυτοδυναμίας και σχηματισμού μονοκομματικής κυβέρνησης.

Δύσκολη η δεύτερη θέση για τους Σοσιαλιστές

Από την πλευρά του, ο ηγέτης των Σοσιαλιστών Πέδρο Σάντσεθέκλεισε την εκστρατεία του με μία μεγάλη συγκέντρωση στην Ανδαλουσία—παραδοσιακό φέουδο του Psoe—όπου όμως πρωταγωνιστής ήταν η εσωκομματική αντίζηλός του Σουσάνα Ντίαθ, που ήταν εκείνη που έκανε τις επιθέσεις στους αντιπάλους.

Η Ντίαθ, με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη χειραγώγηση στοιχείων από τον υπουργό Εσωτερικών και τις αρχές κατά της διαφθοράς στην Καταλονία για να απαξιωθούν τα εκεί αποσχιστικά κόμματα, κατηγόρησε τον Ραχόι για άμεση και ακόμη πιο εκτεταμένη εμπλοκή του σε τέτοιες υποθέσεις και σ’ άλλες περιοχές της Ισπανίας. Παράλληλα, ξιφούλκησε κατά της συμμαχίας των Unidos Podemos (των «επιγόνων του {Χούλιο} Ανκγίτα», παραδοσιακού ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος, όπως τους απεκάλεσε), που κατ’ αυτήν «καλλιεργούν την ψήφο του μίσους» κατά των Σοσιαλιστών.

Ο Σάντσεθ από την πλευρά του, που βλέπει τη δεύτερη θέση, αλλά και την καρέκλα του προέδρου του κόμματος, να γλιστρούν ακατάσχετα, κατηγόρησε τους Unidos Podemos για λαϊκισμό, τον Ραχόι για ‘ακινησία’ και διατράνωσε πως οι ψήφοι των Σοσιαλιστών έναν μόνο σκοπό έχουν: να τον φέρουν στο Μέγαρο Μονκλόα, έδρα της κυβέρνησης.

Οι Σοσιαλιστές ελπίζουν πως την ύστατη στιγμή θα κατορθώσουν να πείσουν το μεγαλύτερο τμήμα από τους αναποφάσιστους, «άλλωστε το ποσοστό τους είναι πολύ υψηλό (μεταξύ 12-15% ανεβάζουν τα ποσοστά τους οι διάφορες σφυγμομετρήσεις) και μπορεί να κάνει τη διαφορά υπέρ των Σοσιαλιστών, που είναι δυνατόν να διατηρήσουν τη δεύτερη θέση και να καταστούν οι μόνοι εγγυητές για τον σχηματισμό κυβέρνησης», όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Έδου Μαδίνα—προβεβλημένο στέλεχός του και διεκδικητής της προεδρίας του PSOE στις εσωκομματικές εκλογές που ανέδειξαν τον Σάντσεθ.

Unidos Podemos: Με το βλέμμα στους αναποφάσιστους

Μπροστά σε δέκα χιλιάδες ανθρώπους και σε μία συγκέντρωση με ιδιαίτερο παλμό, ο επικεφαλής των Unidos Podemos, έχοντας στο πλάι του όλα τα σημαίνοντα στελέχη του κινήματος και τον, επίσης νέο και χαρισματικό, ηγέτη της Ενωμένης Αριστεράς (IU) Αλβέρτο Γκαρθόν, εκστόμισε έναν λόγο που στόχο είχε να πείσει αναποφάσιστους, μετανοημένους Σοσιαλιστές, διστακτικούς Αριστερούς, κι αγανακτισμένους από τη διαφθορά και τη λιτότητα πολίτες.

Ο λόγος του τα είχε όλα, από τα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου, τους αγώνες των κινημάτων, τον υγιή Σοσιαλισμό (που θα πρέπει να επιλέξουν οι αγνοί πρώην ψηφοφόροι του PSOE), το κίνημα των Αγανακτισμένων («η 15η Μαΐου θα έπρεπε να κηρυχθεί εθνική εορτή», πρότεινε ο Ιγκλέσιας, σκορπίζοντας ενθουσιασμό). Η μόνη ευκαιρία για να πέσει η κυβέρνηση του Ραχόι και να τερματιστεί η διαφθορά 40 χρόνων, είναι η ψήφος στους Unidos Podemos, τόνισε.

Για τεχνητή πόλωση μιλούν οι Ciudadanos

Την τεχνητή πόλωση της εκλογικής αναμέτρησης ανάμεσα στο PP και τους Unidos Podemos, προσπάθησε να διατρήσει στην συγκέντρωσή του ο ηγέτης των Ciudadanos Άλμπερτ Ριβέρα, καταγγέλλοντας αφ’ ενός το κράτος διαφθοράς που συντηρεί ο Ραχόι κι αφ’ ετέρου τον λαϊκισμό του Ιγκλέσιας, ενώ προέβαλε διάτορα τη δική του ανδραγαθία, την πρόσφατη μετάβασή του στη Βενεζουέλα για να στηρίξει την εκεί αντιπολίτευση που στενάζει κάτω από τον ζυγό της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο, που στηρίζουν ασμένως οι Podemos, όπως κατήγγειλε.

Πηγή

Κρούγκμαν για Brexit: Ηρεμήστε με τα οικονομικά. Θρηνήστε για την Ευρώπη και ανησυχήστε για τη Μεγάλη Βρετανία

«Λοιπόν, αυτό ήταν υπέροχο -και το εννοώ με τον χειρότερο τρόπο». Έτσι ξεκινά το χθεσινό του άρθρο για το Brexit ο Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος από τις πρώτες κιόλας γραμμές χαρακτηρίζει τον Κάμερον ως τον άνθρωπο που μπορεί να μείνει στην ιστορία ως εκείνος που διακινδύνευσε να καταστρέψει την Ευρώπη και το έθνος του για να αποκτήσει ένα στιγμιαίο πολιτικό πλεονέκτημα.

«Έχοντας πει όλα αυτά, βρίσκω τον εαυτό μου λιγότερο τρομοκρατημένο από το Brexit από ότι θα περίμενε κανείς -στην πραγματικότητα, λιγότερο από ότι και ο ίδιος θα περίμενα», αναφέρει. Και παραδέχεται: «Οι οικονομικές επιπτώσεις θα είναι κακές, αλλά όχι τόσο κακές όσοι πολλοί ισχυρίζονται. Οι πολιτικές επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ πιο φρικτές. Αλλά πολλά από τα άσχημα πράγματα που φοβάμαι, πιθανότατα θα συμβούν ακόμη και αν η παραμονή νικούσε».

Οικονομικές επιπτώσεις

«Και ας αρχίσουμε με την οικονομία. Ναι, το Brexit θα κάνει την Βρετανία πιο φτωχή. Είναι δύσκολο να αναφέρεις ένα νούμερο για τις επιπτώσεις στο εμπόριο όταν αφήσουν την ΕΕ, αλλά θα είναι σημαντικές», επισημαίνει.

«Αυτό που έχουμε δει στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, συνεχίζει, δείχνει ότι η διασφάλιση της πρόσβασης στην αγορά έχει μεγάλη επίδραση στην ενθάρρυνση των μακροπρόθεσμων επενδύσεων, με σκοπό την πώληση πέραν των συνόρων. Όταν ανακαλείς αυτή τη διασφάλιση της πρόσβασης στην αγορά, με την πάροδο του χρόνου, διαβρώνεται το εμπόριο, ακόμη και αν δεν υπάρχει οποιοδήποτε είδος εμπορικού πολέμου. Και ως αποτέλεσμα η Βρετανία θα γίνει λιγότερο παραγωγική.

Αλλά τώρα, όλες οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τις οικονομικές επιπτώσεις -βυθίζονται οι αγορές, ύφεση στην Βρετανία και ίσως σε όλο τον κόσμο, και ούτω καθεξής. Ακόμη δεν το βλέπω.

Αληθεύει ότι η λίρα έχει πέσει πολύ συγκριτικά με τις φυσιολογικές καθημερινές διακυμάνσεις. Αλλά για όλους εμάς που προειδοποιούμε για κρίσεις στις αγορές, η πτώση δεν είναι τόσο μεγάλη -στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο μεγάλη συγκριτικά με τα άλλα περιστατικά στην ιστορία της Βρετανίας. Η λίρα έπεσε κατά ένα τρίτο στην κρίση του '70. Έπεσε επίσης κατά ένα τέταρτο όταν βγήκε από τον µηχανισµό συναλλαγµατικών ισοτιµιών το 1992. Είναι μειωμένη κατά 8% όσο γράφω αυτές τις γραμμές.

Δείτε από το Bloomberg την ισοτιμία λίρας – ευρώ την τελευταία 5ετία. Δεν είναι παγκοσμίων διαστάσεων σοκ.

Επιπλέον, η Βρετανία είναι μια χώρα που δανείζεται στο νόμισμά της, δεν υπόκειται στην κλασική κρίση ισολογισμού που επέρχεται της υποτίμησης του νομίσματος -δηλαδή δεν είναι όπως στην Αργεντινή, όπου η πτώση του πέσο έφερε όλεθρο στις εταιρίες και τους καταναλωτές που είχαν δανειστεί σε δολάρια. Εάν ανησυχήσατε ότι το Brexit θα προκαλούσε φυγή κεφαλαίου και θα αύξανε τα επιτόκια, να πούμε ότι δεν υπάρχουν τέτοια σημάδια. -για την ακρίβεια το αντίθετο. Εδώ, ξανά από το Bloomberg, το επιτόκιο του δεκαετούς βρετανικού ομολόγου, τα τελευταία 5 χρόνια.

Τώρα, είναι αλήθεια ότι οι αγορές έπεσαν. Το ίδιο και τα επιτόκια σε όλο τον κόσμο, πιθανότατα λόγω των φόβων για οικονομική αποδυνάμωση που θα αναγκάσει τις κεντρικές τράπεζες να κρατήσουν τη νομισματική πολιτική χαλαρή. Γιατί αυτοί οι φόβοι; 

Μία απάντηση είναι ότι η αβεβαιότητα μπορεί να επηρεάσει τις επενδύσεις. Δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί η διαδικασία του Brexit, και προβλέπω ότι οι διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιριών θα επιλέξουν να καθυστερήσουν τη διάθεση κεφαλαίων μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Πολιτικές επιπτώσεις

Ένα μεγαλύτερο θέμα είναι ίσως οι φόβοι για πολύ αρνητικές πολιτικές επιπτώσεις, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Μεγάλη Βρετανία. Και έτσι έρχομαι στο θέμα της πολιτικής.

Είναι σαφές ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα -ή όλη προσπάθεια να διασφαλιστεί η ειρήνη και να δημιουργηθεί μια πολιτική ένωση μέσω οικονομικής ολοκλήρωσης- αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα. Το Brexit είναι πιθανότατα μόνο η αρχή, όσο λαϊκιστικές/αποσχιστικές/ξενοφοβικές κινήσεις αυξάνουν την επιρροή τους ανά την υφήλιο. Προσθέστε σε αυτό και τη σημαντική αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής οικονομίας, που είναι βασική υποψήφια για «κοσµική στασιμότητα» -επίμονη ύφεση που επηρεάζεται από πράγματα όπως μια δημογραφική μείωση που αποθαρρύνει τις επενδύσεις.

Πολλοί είναι πλέον εκείνοι που δηλώνουν απαισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης και συμμερίζομαι αυτές τις ανησυχίες. Αλλά αυτές οι ανησυχίες δεν θα είχαν υποχωρήσει ακόμη και αν επικρατούσε η παραμονή. Το μεγάλο λάθος ήταν η υιοθέτηση του ευρώ χωρίς προσεκτικό σχεδιασμό για το πως μια ενιαία αγορά θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρία μια ενοποιημένη κυβέρνηση, η καταστροφική διαμόρφωση της κρίσης του ευρώ σαν ένα παιχνίδι ηθικής, που μας ήρθε από τους ανεύθυνο νότο, η καθιέρωση της ελεύθερης μετακίνησης του εργατικού δυναμικού μεταξύ πολιτισμικά διαφορετικών χωρών με πολύ διαφορετικά επίπεδα εισοδήματος, χωρίς προσεκτική σκέψη για το πώς αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει. Το Brexit είναι κυρίως ένα σύμπτωμα αυτών των προβλημάτων, και της ελλιπούς αξιοπιστίας των ιθυνόντων που τα συνοδεύει. (Αυτή η έλλειψη αξιοπιστίας είναι ο λόγος που η καταστροφή του ευρώ έπαιξε ρόλο στο Brexit ακόμα κι αν η ίδια η Βρετανία είχε το μυαλό να μείνει εκτός).

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, με άλλα λόγια, θα υποστήριζα ότι το Brexit φέρνει απλά ένα απόστημα που σε κάθε περίπτωση θα έσπαγε σύντομα.

Εκεί που πιστεύω ότι έγινε πραγματική επιπρόσθετη ζημιά, ζημιά που δεν θα είχε συμβεί εάν δεν υπήρχε η πολιτική αδικοπραγία του Κάμερον, είναι στο ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο. Φυσικά δεν είμαι ειδικός σε αυτόν τον τομέα, αλλά φαίνεται πιθανό ότι η ψήφος θα ενδυναμώσει τα χειρότερα στοιχεία της βρετανικής πολιτικής σκηνής και θα οδηγήσει την διάσπαση το ίδιου του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πρωθυπουργός Μπόρις φαίνεται ακόμη πιο πιθανό σενάριο από τον πρόεδρο Ντόναλντ -αλλά μπορεί να δει τον εαυτό του πρωθυπουργό της Αγγλίας, τελεία.

Λοιπόν, ηρεμήστε με τα βραχυπρόθεσμα μακροοικονομικά, θρηνήστε για την Ευρώπη, αλλά -θα έπρεπε να το κάνετε ήδη- ανησυχήστε για τη Βρετανία».

Πηγή

Μας βολεύει ή θα μας «θάψει» το Brexit;

Είναι σε θέση η Ελλάδα να εκμεταλλευθεί τα όποια θετικά αποτελέσματα της βρετανικής αποχώρησης; Πολύ αμφίβολο. Οσοι περιμένουν ανατροπές, που θα ευνοήσουν το ελληνικό πρόβλημα, θα απογοητευθούν. Οι αυταπάτες του 2015 παραλίγο να μας χαντακώσουν. Δεν υπάρχει περιθώριο για δημιουργία νέων

Του Γιώργου Καρελιά

 Εχει καμία (ιδιαίτερη) σημασία αν υπέρ της εξόδου ψήφισαν οι μεγαλύτερες ηλικίες, οι οικονομικά αδύναμοι και οι έχοντες χαμηλότερη μόρφωση; Όχι δεν έχει. Και αυτοί πολίτες είναι, την ίδια βαρύτητα έχει η ψήφος τους. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τους έπεισαν τα επιχειρήματα των υποστηρικτών της παραμονής κι έτσι έγινα έρμαια λαϊκιστών τύπου Τζόνσον, Φάρατζ κοκ. Οι ψηφοφόροι αυτοί θα πληρώσουν σίγουρα περισσότερο το μάρμαρο, καθώς θα βλέπουν ότι όσα τους υποσχέθηκαν δεν μπορούν να γίνουν πράξη (ήδη το πρώτο μεγάλο ψέμα ομολογήθηκε –εδώ). Όμως, αυτό δεν αναιρεί την πραγματικότητα. Τα ψέματα και ο λαϊκισμός βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να φυτρώσουν.

Τα ίδια φαινόμενα εμφανίζονται και σε άλλες χώρες, που κάθε άλλο παρά στις προβληματικές και φτωχές κατατάσσονται: Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία, Γαλλία. Επομένως, η ανάλυση που προσπαθεί να προσδώσει μόνο ταξικά χαρακτηριστικά στις εκλογικές συμπεριφορές αυτού του είδους κάπου πάσχει. Παραγνωρίζει άλλες αιτίες (ο φόβος από τη μετανάστευση, που φέρνει ρατσισμό και ενισχύει  εθνικιστικά αντανακλαστικά), οι οποίες συνυπάρχουν και, μαζί με την οικονομική κρίση, που πλήττει ορισμένα κοινωνικά στρώματα, δημιουργούν εκρηκτικό μείγμα. Το πρόβλημα είναι περίπλοκο και οι λύσεις δεν είναι μονοσήμαντες.

 Για την Ελλάδα, σημασία δεν έχει τόσο η ανάλυση του πώς και γιατί ψήφισαν οι Βρετανοί. Αλλά αν το αποτέλεσμα αυτής της ψήφου προμηνύει ή όχι κάτι καλό για τις δικές της υποθέσεις στην Ευρώπη. Για να το πούμε αλλιώς: η βρετανική έξοδος θα επιφέρει κάποιου είδους  χαλάρωση στην οικονομική πολιτική ή, αντίθετα, θα αποβεί σε βάρος των περισσότερο αδύναμων χωρών, όπως η δική μας; Και με άλλους όρους, πιο σχηματικούς: ο Σόιμπλε θα φοβηθεί από το αποτέλεσμα στη Βρετανία και θα είναι πιο ανεκτικός σε χώρες που πλήττονται από λιτότητα και ανεργία, κυρίως στο Νότο; Ή όχι;

Η απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη. Επειδή σ’ αυτήν την κατηγορία υπάρχουν μεγάλες χώρες με ειδικό βάρος (Γαλλία, Ιταλία), ας μη σπεύσουμε να προεξοφλήσουμε. Βεβαιότητες δεν υπάρχουν. Όμως, η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική.

Πρώτον, δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις ότι μετά το Brexit θα ακολουθήσει κάτι ριζικά διαφορετικό από αυτό που γνωρίζουμε. Χρειάζεται χρόνος και σύμμαχοι. Και η εμπειρία του καλοκαιριού του 2015 έδειξε ότι δεν τα διαθέτουμε.

Δεύτερον, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι η «γερμανική συνταγή» θα διαφοροποιηθεί κάπως, είναι πολύ αμφίβολο αν αυτό θα αφορά την Ελλάδα. Η οποία έχει υπογράψει τον τρίτο Μνημόνιό της, που μόλις  άρχισε να εφαρμόζει (για την ακρίβεια να νομοθετεί), έχει πάρει το τρίτο μεγάλο δάνειό της και πασχίζει κάθε τόσο να εκταμιευθεί μια δόση. Η βρετανική έξοδος είναι αμφίβολο αν θα σταθεί ικανή να αλλάξει τις διαθέσεις  άλλων κυβερνήσεων απέναντι στην Ελλάδα, ειδικά όσων θεωρούν ότι της έχουν γίνει πολλές παραχωρήσεις. Αυτή η αίσθηση επικρατεί τόσο σε πλούσιες χώρες στον Βορρά όσο και σε φτωχότερες από τη δική μας  στην Κεντρική Ευρώπη.

Το παιχνίδι, λοιπόν, είναι σύνθετο. Η Ελλάδα μπορεί να επωφεληθεί μακροπρόθεσμα από μια (ενδεχόμενη) διαφοροποίηση της σημερινής οικονομικής πολιτικής. Όμως, το κάρο των λίγων επόμενων χρόνων, που είναι βαρυφορτωμένο, θα το σύρει μόνη της. Οι λοιποί της Ευρωζώνης φαίνεται ότι έχουν καταλήξει πώς η ελληνική περίπτωση έχει τακτοποιηθεί. Ο πυρήνας της Ευρωζώνης, που παίρνει τις αποφάσεις, θα έχει τα επόμενα χρόνια να διαχειριστεί πολύ δύσκολες καταστάσεις σε μεγαλύτερες χώρες και είναι πολύ αμφίβολο αν θα θελήσει να αντιμετωπίσει, όπως κάποιοι εδώ ίσως φαντάζονται, μια «αναζωπύρωση» του ελληνικού προβλήματος.

Για τη βρετανική έξοδο πανηγύρισε η Χρυσή Αυγή και κρατήθηκε (για να μην  πανηγυρίσει) ο Καμμένος. Οι άλλες πολιτικές δυνάμεις ήταν προσεκτικές. Η δήλωση Τσίπρα, με ορισμένες σωστές επισημάνσεις, ήταν ουσιαστικά ένα ευχολόγιο για το τι πρέπει να γίνει στην Ευρώπη. Αν δεν δημιουργηθούν (ξανά) αυταπάτες, ίσως υπάρχουν περιθώρια, μικρά πάντως, ομαλότερης πορείας.

 Το Brexit  μπορεί μακροπρόθεσμα να επιδράσει ευεργετικά στην Ευρώπη. Όμως, όσοι περιμένουν ανατροπές, που θα ευνοήσουν αμέσως και πολύ το ελληνικό πρόβλημα, θα απογοητευθούν. Οι αυταπάτες του 2015 παραλίγο να μας χαντακώσουν. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για δημιουργία νέων.

Ελληνας υπουργός στον Guardian: Φοβάμαστε ότι το Brexit θα φέρει Grexit.

Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος ανησυχεί την Αθήνα για την αύξηση των πιθανοτήτων ενός Grexit, σύμφωνα με τον Guardian.

Η βρετανική εφημερίδα, επικαλούμενη Ελληνα υπουργό, σημειώνει πως ναι μεν τώρα θα επικρατήσει το κλίμα ενότητας στην Ευρώπη, ωστόσο, μακροπρόθεσμα θα υπάρξουν τριγμοί, με την προοπτική ενός Grexit να είναι πιθανή.

«Βραχυπρόθεσμα, το Brexit μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα, επειδή οι σύμμαχοί μας θα θέλουν τη σταθεροποίηση και να δείξουν αλληλεγγύη. Όμως μακροπρόθεσμα δεν [θα βοηθήσει]. Η προοπτική του Grexit θα αυξηθεί», δήλωσε ο υπουργός, που δεν κατονομάζεται στο δημοσίευμα.

Πηγή

Αναταράξεις σε εξαγωγές, επιχειρήσεις και τουρισμό στην ελληνική αγορά προκαλεί η επικράτηση του Brexit

Αναταράξεις σε εξαγωγές, επιχειρήσεις και τουρισμό στην ελληνική αγορά προκαλεί η επικράτηση του Brexit στο χθεσινό δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία.

Η χρηματιστηριακή αγορά κινείται πτωτικά από το άνοιγμα της σημερινής συνεδρίασης, στη δίνη του παγκόσμιου κραχ, υποχωρώντας προς τα επίπεδα των 530 μονάδων, με τις τραπεζικές μετοχές να δέχονται τα μεγαλύτερα πυρά των πωλητών.

«Η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βαρύ πλήγμα στην ευρωπαϊκή ενότητα και την ευρωπαϊκή οικονομία», σχολιάζει στην Handelsblatt ο πρόεδρος του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας. «Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, λόγω του μικρού μεγέθους και της διάρθρωσης των οικονομικών μας σχέσεων, οι επιπτώσεις του Brexit εκτιμώ ότι θα είναι περιορισμένες», τονίζει ενώ προσθέτει: «γι' αυτό, θεωρώ πως δεν δικαιολογούνται ακραίες και σπασμωδικές αντιδράσεις στην ελληνική αγορά».

H Eυρωπαική Κεντρική Τράπεζα σε ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την έκτακτη συνεδρίαση του διοικητικού της συμβουλίου επισημαίνει ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στις χρηματαγορές και είναι έτοιμη να προσφέρει πρόσθετη ρευστότητα, αν χρειαστεί σε ευρώ ή και σε ξένο συνάλλαγμα, αν παραστεί αναγκαίο.

Στο μεταξύ ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας αναμένεται να αναχωρήσει για τη Βασιλεία της Ελβετίας προκειμένου να συμμετάσχει στην προγραμματισμένη σύνοδο της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS). Στο περιθώριο της συνόδου οι κεντρικοί τραπεζίτες της ευρωζώνης αναμένεται να επανεξετάσουν τα νέα δεδομένα που δημιουργεί για την ευρωζώνη το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Όσον αφορά στον αντίκτυπό του στην Ελλάδα, η ΤτΕ εκτιμά ότι θα είναι περιορισμένες.

Από την πλευρά του, το ΔΝΤ καλεί τη Μ. Βρετανία να διασφαλίσει την ομαλή έξοδο της από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκεκριμένα, η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ, με δήλωση που εξέδωσε πριν από λίγο αναφέρει ότι το «ΔΝΤ καλεί τις αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη να εργαστούν από κοινού για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση σε μια νέα οικονομική σχέση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ».

Παράλληλα το ΔΝΤ ζητά να αποσαφηνιστούν οι διαδικασίες και οι γενικοί στόχοι της διαδικασίας αυτής.

Το ΔΝΤ με την παρέμβασή του στηρίζει σθεναρά τις δεσμεύσεις της Τράπεζας της Αγγλίας και της ΕΚΤ για την παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα, προκειμένου να περιορίσουν υπερβολική χρηματοοικονομική αστάθεια.

Πλήγμα στις εξαγωγές

Αρνητικές επιπτώσεις σε όλους τους εξωστρεφείς τομείς της ελληνικής οικονομίας εξαιτίας του αποτελέσματος του βρετανικού δημοψηφίσματος, διαβλέπει η πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΠΣΕ), Χριστίνα Σακελλαρίδη, με δηλώσεις της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως αναφέρει η κ. Σακελλαρίδη, η Μεγάλη Βρετανία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος πελάτης για τα ελληνικά προϊόντα και η υποτίμηση της λίρας έναντι του ευρώ καθιστά τις εξαγωγές μας ακριβότερες. Για τον ίδιο λόγο, η Ελλάδα θα καταστεί ακριβότερη για τους Βρετανούς τουρίστες. Επίσης, όσοι Έλληνες ζουν και δουλεύουν στη Μεγάλη Βρετανία και στέλνουν χρήματα στην Ελλάδα, θα δουν την αξία των εμβασμάτων τους να μειώνεται. Αντίστροφα, γίνονται πιο φθηνά τα δίδακτρα για σπουδές σε βρετανικά πανεπιστήμια, ενώ μειώνεται και το κόστος των εισαγωγών βρετανικών προϊόντων στην ελληνική αγορά, κάτι που μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο εμπορικό ισοζύγιο.

Επίσης, η πρόεδρος του ΠΣΕ θέτει το ζήτημα της αστάθειας και αβεβαιότητας που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία, πρόβλημα το οποίο πολλαπλασιάζεται μετά το βρετανικό δημοψήφισμα.

Το 2% των ελληνικών εξαγωγών κατευθύνεται στην Μεγάλη Βρετανία, καθώς οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών ανέρχονται σε 1,7 δισ. ευρώ, ενώ το 0,3% των μετοχών στο Βρετανικό Χρηματιστήριο ανήκει σε ελληνικά συμφέροντα που θα υποστούν σοβαρές ζημιές. Τα στοιχεία αυτά αναφέρει σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά και της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορκίδης, τονίζοντας ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ανησυχεί τόσο την ευρωπαϊκή επιχειρηματική κοινότητα, αφού αποτελεί «αχαρτογράφητα νερά» για όλη την Ευρώπη όσο και τους Έλληνες επιχειρηματίες και, κυρίως, τις δραστηριότητες στον τουρισμό και το εμπόριο.

Σύμφωνα με τον κ. Κορκίδη, σημαντικός αριθμός των Ελλήνων επιχειρηματιών διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με το βρετανικό τραπεζικό σύστημα και πλέον δεν θα θεωρούνται καταθέτες σε χώρα εντός ΕΕ. Ο ίδιος αναφέρει ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις και για τους Έλληνες κατόχους ακίνητης περιουσίας στη Βρετανία, αφού θα επαναπροσδιοριστεί η φορολόγησή τους, καθώς και στους εργαζόμενους και τους φοιτητές, εκφράζοντας την ελπίδα ότι τα θέματα αυτά θα διευθετηθούν στο μεταβατικό διάστημα.

Αντίθετα, εκτιμά ότι δεν θα υπάρξει άμεσο πρόβλημα στο ισχυρό ελληνικό ναυτιλιακό "lobby" στο "City" του Λονδίνου, όπου έχουν παραδοσιακά την έδρα τους πολλοί Έλληνες εφοπλιστές και διαχειρίστριες εταιρείες ελληνόκτητων πλοίων, υπάρχει, ωστόσο, προβληματισμός.

«Αυτό που μας τρομάζει περισσότερο είναι ο πολιτικός αντίκτυπος μήπως γίνουμε μάρτυρες στο «ξήλωμα του πουλόβερ». Το "Brexit" ίσως σημάνει την αρχή της κατάρρευσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και την ισχυροποίηση των ευρωσκεπτικιστικών και αντι-ευρωπαϊκών δυνάμεων. Η αμφισβήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σήμερα ένα αίσθημα κοινό στους ευρωπαϊκούς λαούς, στόχος, λοιπόν, από τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών θα έπρεπε να είναι η ανατροπή αυτού του αισθήματος μέσα από κοινωνικές πολιτικές, ικανές να διασφαλίσουν την αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη, μεταξύ των κρατών-μελών, αλλά και να προκαλέσουν την ανάπτυξη με απασχόληση και δικαιώματα στη γηραιά ήπειρο» καταλήγει ο κ. Κορκίδης.

Αχαρτογράφητα νερά με απαισιόδοξες προβλέψεις

«Το brexit ήταν αναπάντεχο καθώς την τελευταία εβδομάδα είχε φανεί ότι το κλίμα είχε αντιστραφεί. Είναι συγκεκριμένο γεγονός και μπαίνουμε πλέον σε αχαρτογράφητα πολιτικά και οικονομικά νερά» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Καραγεωργίου, πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Βιομηχανιών Επωνύμων Προϊόντων (ΕΣΒΕΠ) και συνεχίζει: «Πολιτικά διότι ο ευρωσκεπτικισμός θριάμβευσε και το όραμα της ενωμένης Ευρώπη δεν υπάρχει πια. οι πολιτικές δυνάμεις που απελευθερώθηκαν με το brexit θα ακολουθήσουν μια σκυταλοδρομία ευρωσκεπτικισμού και θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες ενώ απομακρύνεται το όραμα της ενωμένης Ευρώπης. Οικονομικά θα πληγούν οι ασθενέστεροι».

Όπως εκτιμά ο κ. Καραγεωργίου, οι συναλλαγές πλέον θα είναι πιο δύσκολες και πιο αυστηρές. Οι χώρες που δεν είναι οικονομικά και πολιτικά σταθερές, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, θα πληγούν ακόμα περισσότερο. Οι συναλλαγές θα γίνουν αυστηρότερες και θα υπάρξει ύφεση οικονομική στην Ευρώπη που θα επιδεινώσει τα προβλήματα που ήδη είχαν αρχίσει να φαίνονται από υφεσιακά φαινόμενα τα οποία θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί».

«Η Ευρώπη των λαών έγινε η Ευρώπη των μάνατζερ. Η Ευρώπη ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ και τώρα μετά το brexit μπαίνει σε ένα ολισθηρό δρόμο όπου ο εθνικισμός των κρατών θα κερδίσει έδαφος. Η πρωτοφανής βουτιά στα διεθνή και το ελληνικό Χρηματιστήριο αποδεικνύουν ότι μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά για τα οποία οποιαδήποτε πρόβλεψη δεν είναι ασφαλής αλλά είναι απαισιόδοξη» επισημαίνει ο κ. Καραγεωργίου.

Αναταράξεις στην διεθνή και την ελληνική οικονομία, συνέπεια του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία, διαβλέπει ο πρόεδρος της ΚΕΕ και του ΕΒΕΑ, Κωνσταντίνος Μίχαλος, και καλεί, παράλληλα, την ηγεσία της ΕΕ να διορθώσει τα μεγάλα λάθη που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια με την αδικαιολόγητη εμμονή της στις πολιτικές λιτότητας και την αδιαφορία για τον κοινωνικό ιστό και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

Συγκεκριμένα, σε δήλωσή του, ο κ. Μίχαλος αναφέρει: «Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπέρ της αποχώρησης της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει σημαντικές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία και ακόμη περισσότερο στην ελληνική οικονομία, η οποία, δυστυχώς, παραμένει ακόμα ασθενής. Τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, χρειάζεται, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, νηφαλιότητα και ψυχραιμία για να αντιμετωπιστεί από κοινού το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία. Κάθε κρίση γεννά και ευκαιρίες, και έτσι θα πρέπει να δούμε και την ψήφο των πολιτών του ισχυρού Ηνωμένου Βασιλείου, ώστε να προχωρήσει η Ευρώπη επιτέλους στην ολοκλήρωση της, μακριά από τακτικισμούς που πληγώνουν ανεπανόρθωτα τις αξίες, τη συνοχή και την οικονομία της ευρωπαϊκής κοινότητας».

«Τα μεγάλα λάθη που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια η ΕΕ με την αδικαιολόγητη εμμονή της στις πολιτικές λιτότητας, με την αδιαφορία της για τον κοινωνικό ιστό και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, πρέπει να διορθωθούν άμεσα. Και η Ελλάδα θα πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς άλλωστε θα είναι από τις χώρες που θα πληγούν οικονομικά, ιδιαίτερα στον εξαγωγικό τομέα, από το νέο status στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να δώσουμε τη μάχη για να αλλάξουμε την Ευρώπη, θωρακίζοντας τις ευρωπαϊκές αξίες επί τη βάση των οποίων δημιουργήθηκε», προσθέτει ο κ. Μίχαλος.

Οι συνέπειες του Brexit στον τουρισμό

Στις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής εντοπίζει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων Γιάννης Ρέτσος τις πιθανές συνέπειες του Brexit για τον ελληνικό τουρισμό.

Ο κ. Ρέτσος εκτίμησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι, αν συνεχιστεί η υποτίμηση της αγγλικής λίρας, είναι πολύ σοβαρό το ενδεχόμενο να επηρεαστεί το μέτωπο των κρατήσεων της τελευταίας στιγμής, καθώς θα έχει αποδυναμωθεί η αγοραστική δύναμη των Βρετανών πολιτών. Μακροπρόθεσμη εκτίμηση των συνεπειών, ωστόσο δεν μπορεί να γίνει ακόμα όπως εξήγησε ο κ. Ρέτσος.

Από την πλευρά του το μέλος των εν Ελλάδι τουριστικών πρακτόρων Νικόλας Κελαηδίτης υπογράμμισε ότι θα πρέπει να «περιμένουμε» να δούμε ποιες εξελίξεις θα υπάρξουν στο θέμα των θεωρήσεων εισόδου. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύσεις Βρετανών επισκεπτών στην Ελλάδα ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια.

Πηγή