Το πάθημα του Μαγγελάνου και ο Αλέξης Τσίπρας

Του Γιώργου Φιντικάκη

Το 2004 ο Γιώργος Αλογοσκούφης πήρε με λιακάδα ένα τρύπιο καράβι, την ελληνική οικονομία, και χωρίς να το μπαλώσει, θέλησε να διασχίσει τον Ατλαντικό Ωκεανό, μια από τις πιο επικίνδυνες θάλασσες του κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Έμαθε τίποτα από το πάθημα του Γ. Αλογοσκούφη και του Κώστα Καραμανλή ο Αλέξης Τσίπρας; Φαίνεται πως όχι. Σαν άλλος θαλασσοπόρος, πήρε κι αυτός το 2015 το ίδιο καράβι, αλλά σμπαραλιασμένο πια, και με το σύνθημα "οι Έλληνες ξέρουμε από θάλασσες", άνοιξε κι αυτός πανιά για τον Ατλαντικό. Το ταξίδι του συνεχίζεται ακόμη, παρ’ ότι θα έπρεπε πλέον να έχει καταλάβει ότι τα σάπια σκαριά δεν βγαίνουν μεσοπέλαγα όταν έχει φουρτούνα.

Φαίνεται ότι δεν έχει διαβάσει την ιστορία ενός πραγματικού θαλασσοπόρου, του Πορτογάλου Φερδινάνδου Μαγγελάνου, που έζησε πέντε αιώνες νωρίτερα. Ο Μαγγελάνος ήταν ένας φιλόδοξος καπετάνιος, που ζηλεύοντας τη δόξα του Κολόμβου ο οποίος και είχε νωρίτερα ανακαλύψει την Αμερική, είχε φαγωθεί να κάνει τον περίπλου του κόσμου. Όταν ο βασιλιάς της Πορτογαλίας αρνήθηκε για τους δικούς του πολιτικούς λόγους να στηρίξει το σχέδιό του, ο Μαγγελάνος απευθύνθηκε στον βασιλιά της Ισπανίας με τον οποίο και υπέγραψε συμβόλαιο.

Του ανατέθηκε λοιπόν η αποστολή να ανακαλύψει μία νέα διαδρομή για τα περίφημα Νησιά των Μπαχαρικών (Spice Islands), στη σημερινή Ινδονησία, ώστε οι Ισπανοί να αποφεύγουν την Αίγυπτο και την Μέση Ανατολή.

Τα μπαχαρικά την εποχή εκείνη μονοπωλούνταν από τους Άραβες και θεωρούνταν κάτι σαν το σημερινό πετρέλαιο : Με ένα σακουλάκι κανέλα αγόραζε κανείς σπίτι στη Λισαβόνα. Μετά από πολλές περιπέτειες, και αφού πρώτα έκανε το γύρο της Αφρικής και μπήκε στον Ινδικό Ωκεανό, ο Μαγγελάνος έφτασε στις σημερινές Φιλιππίνες, όπου και σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να συμφιλιώσει δύο εχθρικές φυλές ιθαγενών.

Και κάπου εδώ αρχίζει το κομμάτι της ιστορίας που μας αφορά. Ο Μαγγελάνος φαίνεται ότι ήταν πολύ σχολαστικός τύπος και έβαζε συνέχεια τους ναύτες να καλαφατίζουν τα καράβια, ώστε να τα έχουν σε άριστη κατάσταση. Η συμπεριφορά του αυτή δεν τον έκανε και πολύ δημοφιλή ανάμεσα στο πλήρωμα.

Όταν λοιπόν ο Μαγγελάνος σκοτώθηκε, οι ναύτες παράτησαν το πτώμα του στο νησί, μπήκαν στα καράβια και απέπλευσαν. Πάνω όμως στον ενθουσιασμό τους ότι ξεφορτώθηκαν τον δυνάστη Μαγγελάνο, παραμέλησαν την φροντίδα των καραβιών και εγκατέλειψαν κάθε σχετική προσπάθεια.

Έφτασαν μερικούς μήνες μετά στα περίφημα νησιά, και αφού πρώτα μοίρασαν στους ιθαγενείς καθρεφτάκια και μεταξωτές κορδέλες (εξ ου και η γνωστή έκφραση «φύκια για μεταξωτές κορδέλες»), γέμισαν τα αμπάρια των πλοίων με κανέλα και άλλα πολύτιμα μπαχαρικά. 

Έκαναν όμως το λάθος να τα παραφορτώσουν, και επειδή είχαν πάψει και να τα φροντίζουν, το μεγαλύτερο από αυτά βούλιαξε, παίρνοντας μαζί του όλη την περιουσία που οι ίδιοι είχαν συγκεντρώσει με τόσο κόπο. Έπαιξαν δηλαδή με την τύχη τους, αλλά έπαιξαν για πολύ καιρό, όπως ακριβώς κάνουμε κι εμείς τα τελευταία χρόνια. 

Συμπέρασμα. Έχουμε μερικές φορές την εντύπωση ότι αν εγκαταλείψουμε τον σφικτό κορσέ των μνημονίων, θα βρούμε τον θησαυρό, γιατί όχι της δραχμής, αλλά ακόμη και αν τον βρούμε, θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό, αν πρώτα δεν νοικοκυρέψουμε το σπίτι μας.

Διότι μόνο αν το καράβι είναι αξιόπλοο, θα ταξιδέψει πίσω στο σπίτι σώο, μαζί με τον θησαυρό. Και για να είναι αξιόπλοο, κάποιος πρέπει να το καλαφατίζει.

Για να το πούμε διαφορετικά, οι «καλές προθέσεις» και μόνο δεν αρκούν. Άλλωστε, με καλές προθέσεις, είναι στρωμένος και ο δρόμος για την κόλαση, όπως λέει η περίφημη γαλλική παροιμία. Άξιες εμπιστοσύνης δεν είναι οι κυβερνήσεις που διατυμπανίζουν τις καλές τους προθέσεις, αλλά όσες δεν κάνουν "κοπάνα" από τις ευθύνες τους.

Σε συνέντευξή του στις μαθητικές καταλήψεις του 1990 στα σχολεία, ο Αλέξης Τσίπρας, ενεργό «οργισμένο νιάτο» της εποχής, είχε δώσει συνέντευξη στην Άννα Παναγιωταρέα.

«Είναι δικαίωμα να μπορούμε να κρίνουμε εμείς (οι μαθητές), αν κάποια ώρα θα θελήσουμε να λείψουμε από το μάθημα», ήταν τα λόγια του, υπερασπιζόμενος από τότε το δικαίωμα στην κοπάνα…

liberal.gr

Η φράση του Ρέγκλινγκ κρύβει το μυστικό της σημερινής Ελλάδας

Όπως είπε και ο επί κεφαλής του Ευρωπαϊκού μηχανισμού (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ, «η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση. Πουθενά το μέγεθος των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλο και η διαχείρισή τους τόσο αδύναμη όσο στην Ελλάδα». Αν ήξερε και πώς μεγάλωσαν και μεγαλώνουν οι τελευταίες γενιές στη χώρα δεν θα είχε και καμιά απορία.

Κατ’ αρχήν, να διαπιστώσουμε απλώς ότι τίποτε δεν διορθώνεται εδώ και 7 χρόνια γιατί όλες οι κυβερνήσεις ακολουθούν πάνω- κάτω το ίδιο μοντέλο: Αντί να νομοθετούν για να απαλλάξουν τη χώρα από τις στρεβλώσεις των προηγούμενων εγκληματικών κυβερνήσεων, νομοθετούν απλώς για να εισπράξουν όσα απαιτούν οι δανειστές για να αποπληρωθούν τα δανεικά και να αποκτήσουν ταμείο (οι κυβερνήσεις) ώστε να συντηρήσουν το ψηφοφορικό τους δημόσιο.

Αυτή είναι η μόνη πολιτική που ασκείται εδώ και 7 χρόνια. Ακριβώς επειδή οι κυβερνήτες ενδιαφέρονται πρώτα και κύρια για τη δική τους πολιτική επιβίωση και μετά για την επιβίωση της χώρας. Όσοι ενδιαφέρονται για τη χώρα.

Αν μπει κανείς σε ένα μέσο ελληνικό σπίτι (γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις) θα διαπιστώσει ότι εδώ και χρόνια κυριαρχεί η απουσία προσωπικής ευθύνης. Για όλα φταίνε κάποιοι άλλοι και ποτέ οι πρωταγωνιστές του σπιτιού. Φταίει ο Θεός, η κακιά στιγμή, το μάτι, οι Αμερικάνοι, το κράτος, το αφεντικό, ο γείτονας, η ατυχία, ο Σόϊμπλε, ο καιρός, ο θείος, φταις εσύ άχρηστη/ε, αλλά ποτέ δε φταίω εγώ.

Έτσι ακριβώς μεγαλώνουν οι γενιές στην Ελλάδα εδώ και πάνω από 50 χρόνια. Όχι μόνο στα σπίτια όπου δηλητηριάζονται μ αυτό το γάλα. Στα σχολεία δεν έχω διαβάσει γιατί ήμουν αδιάθετος, γιατί πέθανε ο παππούς μου (για τέταρτη φορά), γιατί δεν καταλάβαινα το κείμενο και η μαμά μου έλειπε, γιατί δεν προλάβαινα, γιατί είχα ξεχάσει το βιβλίο στην τάξη, γιατί οι Άγγλοι πούλησαν την Κύπρο.

Δεν υπάρχει απίθανη παπαριά που να ξεστομίζεται αντί για το γενναίο «δεν είχα όρεξη», που να μη γίνεται αποδεκτή ως επαρκής από το καθηγητικό κατεστημένο! Καμία. Και στο ερώτημα «ποιος το’ κανε αυτό», όταν τα πράγματα ξεφεύγουν, η απάντηση είναι από βουβαμάρα μέχρι χαβαλές. Η απάντηση «εγώ» σπανίζει, όπως σπανίζει και η προσωπική ευθύνη.

Τα πιο πολλά πράγματα στη χώρα γίνονται υπόγεια, κουτοπόνηρα, ύπουλα, φοβικά, χωρίς ίχνος παληκαριάς κι ας είναι η παληκαριά χιλιοτραγουδισμένη. Ίσως γι αυτό να είναι χιλιοτραγουδισμένη. Επειδή λείπει. Όταν ρωτιόνται τα μικρά παιδιά να απαντήσουν σε οποιαδήποτε ευκαιρία έξω από το σπίτι (συχνά και μέσα) σπάνια απαντούν μ αυτό που νοιώθουν ή που σκέπτονται. Απαντούν αυτό που αισθάνονται ότι ΠΡΕΠΕΙ να απαντήσουν. Η κρίση στα ελληνόπουλα υπονομεύεται από πολύ μικρή ηλικία.

Η ήσσων προσπάθεια, που είναι σήμα κατατεθέν στη χώρα χτίζεται από το πρώτο ¨δεν πειράζει», από το πρώτο «δε βαριέσαι», από το πρώτο «έλα μωρέ τώρα», από το πρώτο «χέσ’ τους», από το πρώτο «δεν έγινε τίποτα», που μεγαλώνουν τις τελευταίες γενιές στη χώρα.

Αυτή η νοοτροπία, που χτίζεται μέσα στα σπίτια και στα σχολεία, η νοοτροπία της ατομικής εξαίρεσης από τους κανόνες, του χατηριού και της περιφρόνησης στους κανόνες συνοδεύει τους πολίτες μετά το σχολείο στα πανεπιστήμια και στις δουλειές. Μπορεί να μην είναι όλος ο πληθυσμός μεγαλωμένος έτσι. Αλλά, σημασία δεν έχει πόσοι είναι οι διαφθείροντες. Σημασία έχει ποια νοοτροπία ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ.

Αυτή, λοιπόν, η νοοτροπία της ανευθυνότητας, της ήσσονος προσπάθειας, του χατηριού  και της ανυπακοής σε κανόνες είναι που κάνει την Ελλάδα να είναι μια ειδική περίπτωση, όπως διαπιστώνει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, χωρίς να ξέρει και τις αιτίες.

Μόνο που ο Άνθρωπος έπαψε να αλληλοσκοτώνεται για το νεράκι και έχτισε συνθήκες συμβίωσης, βάζοντας κανόνες. Και έφτιαξε νόμους ακριβώς για να τηρούνται οι κανόνες. Είτε ζει στην καπιταλιστική Αμερική, είτε στην Κούβα, είτε στην ΕΣΣΔ, είτε στη Β Κορέα, είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο χώρες- παρίες σαν την Ελλάδα, την Αλβανία, το Πακιστάν, τον τρίτο κόσμο της Αφρικής και τη μισή Λατινική Αμερική έχουν κανόνες μόνο για κορνιζάρισμα. Χώρες αποτυχημένες. Υποταγμένες σε μαφίες. Χώρες προτεκτοράτα.

Αλλά, την κυρίαρχη αυτή νοοτροπία της Ελλάδας δεν την έχτισαν οι πολίτες. Οι πολίτες χορεύουν το χορό που τους επιτρέπουν οι κυβερνήτες τους. Κάνουν ό,τι  «τους παίρνει», για να το πω λιανά. Και επειδή οι εδώ κυβερνήτες, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι απολύτως διεφθαρμένοι διαχρονικά, διαφθείρουν και το λαό για να μπορούν να τον έχουν εύκολο πελάτη που δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις. Αυτό είναι όλο το μυστικό. Να έχει τις ελάχιστες απαιτήσεις. Για να έχουν επιβιώνουν πολιτικοί με ελάχιστα προσόντα.

Αν παρακολουθήσει κανείς επαγγελματικά τις κυβερνήσεις των τελευταίων 7 χρόνων και τη σχέση τους με τους δανειστές θα δει ότι η νοοτροπία του νήπιου είναι παρούσα. Οι κυβερνήσεις δεν συνομιλούν στο ίδιο τραπέζι με την ίδια σοβαρότητα με τους ευρωπαίους και αμερικανούς που έχουν απέναντί τους. Ζητάνε αυτό που έμαθαν ως μόνο τρόπο συμπεριφοράς στα σπίτια και στα σχολεία τους: Χάρες! Κάνουν αυτό που έχουν μάθει από τα γεννοφάσκια τους: Άρπα κόλλα ήσσονα προσπάθεια. Εκφράζουν αυτό που πιάνει στην Ελλάδα: Βλακώδεις δικαιολογίες. Και εξανίστανται όταν όλα αυτά δεν πιάνουν ή απορρίπτονται. Όπως ένα κακομαθημένο υστεριάζεται όταν δεν του γίνεται αυτό που του έχουν μάθει σαν δικαίωμά του.

Φυσικά και η Ελλάδα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, όπως διαπιστώνει το ESM χωρίς να ξέρει και τις αιτίες. Αλλά, στα παλιά του τα παπούτσια του ESM οι αιτίες. Τα λεφτά θέλει και τον ελληνικό πλούτο. Τον οποίο του έχουν ήδη δώσει εν πολλοίς οι Έλληνες πολιτικοί- νήπια, που κάθονται στο τραπέζι μαζί του. ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΉ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ!

Η ελληνική κοινωνία και η πολιτική της τάξη, που μεγαλώνουν και αναπαράγονται μ αυτές τις νοοτροπίες βρίσκονται ακόμα σε ανήλικη κατάσταση. Και ένα ανήλικο δεν μπορεί ποτέ να κερδίσει μια μάχη με έναν ενήλικα. Εκεί έχασε το παιχνίδι η Ελλάδα ήδη πριν από το 2009. Καθοδηγούμενη από ανεύθυνους ανήλικους πολιτικούς υπό τις ψυχρές κινήσεις ανεύθυνων τραπεζιτών και επιχειρηματιών.

Κι εκεί χάνει και το παιχνίδι της δικής της ευημερίας εδώ και 7 χρόνια η Ελλάδα. Με κλάψες για χάρες, με ψέματα, με κουτοπονηριές, με εμμονή σ ένα μοντέλο πελατειακό, που εξυπηρετεί μόνο το ανήλικο που έχει ανάγκη να σιτίζεται με ασφάλεια από τη μαμά του και τον μπαμπά του. Έτσι έμαθε στην υπερπροστασία του σπιτιού του.

Αυτή είναι η δημοσιολατρεία όσων την έχουν στη χώρα. Η αναπαραγωγή των φουστανιών της μαμάς, αλλά με τα λεφτά του διπλανού! Κι αυτό εκμεταλλεύονται και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί. Που υπηρετούν διαχρονικά τον κάθε κεφαλαιούχο για να αλωνίζει ανενόχλητος στις επιχειρήσεις και τον κάθε πολίτη που έχουν διαφθείρει με ρουσφέτια, νομοθετήματα και απάτες. Σε μια χώρα «ειδική περίπτωση».

Αλλά, αυτό το γόρδιο δεσμό μπορεί να τον κόψει μόνο ένα κομμάτι λαού που είναι ενήλικο ή ένα κομμάτι που θα διεκδικήσει την ενηλικίωσή του για να σωθεί. Επειδή τα ανήλικα που κυριαρχούν και που μας έφεραν ως εδώ μας πάνε σε σίγουρη καταστροφή.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

Κούρασαν και κουράστηκαν με την δήθεν διαπραγμάτευση

  Του Γιάννη Σιδέρη

«Θα τα δώσουν τα  λεφτά», λέει ο κ. Φλαμπουράρης στο βιντεάκι που κοινοποίησε η ΝΔ (ναι αυτός που έλεγε ότι το χρέος είναι αέρας και θα πληρώσουμε με αέρα), αλλά στο μεταξύ δεν τα δίνουν τα λεφτά, και η χώρα περιδινίζεται σε ένα στρόβιλο δηλώσεων και δημοσιευμάτων, που την απαξιώνει ολοένα και περισσότερο στο διεθνές οικονομικό, επενδυτικό και γεωπολιτικό στερέωμα.

Και όταν μια μικρή χώρα απασχολεί την ειδησεογραφία των μεγάλων διεθνών μέσων ενημέρωσης και των διεθνών πρακτορείων, και τις συνεχείς δηλώσεις διεθνών πολιτικών, ποτέ δεν είναι για καλό.

Από τον Economist που θεωρεί πιθανό το  Grexit τα επόμενα χρόνια ( τέτοια να ακούν οι επενδυτές να στριμώχνονται στην είσοδο) μέχρι  τον Ρέγκλινγκ  που χαρακτηρίζει τη χώρα μας «ειδική περίπτωση», και μας καλεί να εφαρμόσουμε τις μεταρρυθμίσεις που έχουμε συμφωνήσει (αυτές που ο πρωθυπουργός  ισχυρίζεται ότι έχουμε εφαρμόσει αλλά ο Τσακαλώτος διαψεύδει δι’ επιστολής),  από τη γερμανική κυβέρνηση που παρέκαμψε τις δηλώσεις Βέμπερ και θεωρεί τη συμμετοχή του ΔΝΤ αναγκαία, μέχρι το  Reuters   που προβλέπει ότι έρχονται πιο δύσκολες εποχές για τους Ελληνες, έως την δήλωση ευρωπαίου αξιωματούχου, που λόγω των δυσχερειών της Δευτέρας, δηλώνει  πως δεν χρειάζεται να επιταχυνθεί το πρόγραμμα συνεδριάσεων του Eurogroup, «20 Μαρτίου, 20 Απριλίου, μετά Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο, πολλά Eurogroup  πριν από το Καλοκαίρι και η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της μέχρι τότε».

«Προκλητική και κυνική», την χαρακτήρισαν κάποια ελληνικά Μέσα, για να χαϊδέψουν τα αυτιά του κοινού τους και να διαιωνίσουν το στερεότυπο περί των κακών ξένων. Ξέχασαν ότι μια μέρα πριν την ίδια «προκλητική και κυνική»  δήλωση είχε κάνει στον Αντ1  ο Νίκος Βούτσης. Όταν του επισημάνθηκε  ότι μπορεί  να μην υπάρξει ευκαιρία για να κλείσει η αξιολόγηση  τον Μάρτιο, απάντησε ότι θα υπάρξει «Ή Μάιο, ή Ιούνιο, ή Ιούλιο». Προφανώς είναι άλλης ποιότητας δήλωση όταν την αναφέρει ένας στεγνός γραφειοκράτης, υπηρέτης της νεοφιλελεύθερης αποικιοκρατίας  και άλλη η ποιότητα της ίδιας δήλωσης, όταν την  εκφέρει ένας αντιμνημονιακός αγωνιστής.

Σόϊμπλε, ο σύγχρονος... Όθων

Ως «Όθωνα της σύγχρονης εποχής» χαρακτηρίζει τον  Βόλφγκανγκ Σόιμπλε», ο Αρνό  Λεπαρμαντιέ στη Le Monde . Επεξήγηση: Το αναφέρουμε για να κατανοήσουμε ότι πέραν της δική μας, ομόθυμα εχθρικής οπτικής περί τον γερμανό υπουργό (του Λαζόπουλου συμβάλλοντος),  υπάρχει και ένας άλλος κόσμος στην Ευρώπη, με διαφορετική οπτική, την οποία θα πρέπει να έχει υπόψιν της η κυβερνητική ηγεσία,  καθώς θα αναμετρηθεί και με αυτή.

Ο Λεπαρντιέ λοιπόν, μας κάνει μια ιστορική ακτινογραφία:  («Από ξένη ανάμειξη σε οικονομική πτώχευση, το ελληνικό ζήτημα τίθεται και ξανατίθεται από την κήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας.. θα υπάρξει κάποτε ένας τρόπος απαλλαγής από την ελληνική κατάρα; Ποτέ αυτή η χώρα δεν απέκτησε πραγματική οικονομική ανεξαρτησία», γράφει ο αρθρογράφος). Το αυτοσαρκαστικό ερώτημα είναι, γατί σήμερα να πάμε καλύτερα;

Ο Σόϊμπλε λοιπόν , παραμένει σκληρός υπέρ ΔΝΤ, όσο και ο Ντέϊσελμπλουμ, που λόγω  θέσης έχει τον συντονισμό για το πλαίσιο της συμφωνίας. Από την κυβέρνηση δεν έχουν υψηλές προσδοκίες για το Eurogroup της Δευτέρας. Ελπίζουν σε μια συμφωνία που θα υποδηλώνει μια «υπόσχεση» ολοκλήρωσης σε Eurogroup του Μαρτίου, και την επιστροφή των  τεχνικών κλιμακίων. Και φυσικά την όποια ανολοκλήρωτη λύση, η κυβέρνηση θα την αποδώσει  στην αδιαλλαξία των δανειστών, τους οποίους ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κάλεσε να επιστρέψουν στον ρεαλισμό (όπου βρισκόμαστε εμείς οι προσγειωμένοι)! 

Η Ελλάδα θα δώσει αρκετά (την ψήφιση των μέτρων),  κάτι ενδέχεται να πάρει (π.χ. ελάχιστη μείωση ΦΠΑ, επαναβεβαίωση του 15% για ετήσια εξυπηρέτηση χρέους), για να αιτιολογήσει την καταστροφική της καθυστέρηση, ωστόσο αυτό που θα πάρει θα κριθεί από την «ποιότητά» του. Άλλο π.χ. να υποχωρήσει στο συμβολικό μέτρο της αύξησης των μαζικών απολύσεων από το 5 στο 10% συμβολικό γιατί δεν έχει πρακτικό αντίκρισμα, καθώς δεν έχουμε μεγάλες μονάδες με χιλιάδες εργαζόμενους, και διαφορετικής ποιότητας θα είναι μια ήττα στο αφορολόγητο, ή τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Έτσι κ αλλιώς η κυβέρνηση –και η χώρα - έχασε πάνω από χρόνο, αυτό αλισβερίσι έχει κουράσει τα μάλα, αποτελεί το καθημερινό αγχώδες  quiz της ειδησεογραφίας (γιατί είναι υποχρεωμένη να το απαντά), αλλά καμιά σημασία δεν έχει αυτό το «λίγο πάνω λίγο κάτω», για την πορεία της χώρας.  Η υπερήφανη διαπραγμάτευση τα έχει όλα στον αέρα, ακόμη και  τη συμμετοχή του ΔΝΤ ως τεχνικού συμβούλου, που θα είναι πύρρειος νίκη γιατί θα παρεμβαίνει χωρίς να χρηματοδοτεί, και θα σβηστεί η προσδοκία του QE και του κουρέματος.

Παντού «κερδάμε», που λέει και η φράση της εποχής.

     

liberal.gr 

Το σχέδιο για τη δραχμή… (ή απόψε αυτοσχεδιάζουμε)

Του Γιάννη Παντελάκη

Όταν έφτιαξαν ένα χάρτη της χώρας για τις δράσεις του νέου ΕΣΠΑ, ξέχασαν να βάλουν τα νησιά! Προσπαθούν εδώ και δυο χρόνια να εφαρμόσουν ένα νέο σύστημα για τα τέλη κυκλοφορίας και δεν τα έχουν καταφέρει. Διόρισαν στο δημόσιο ντοπαρισμένους αθλητές και το αντιλήφθηκαν εκ των υστέρων. Επιμένουν σε non paper από το Μαξίμου ότι Λέσβος και Μυτιλήνη είναι διαφορετικά νησιά, ενώ ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα.

Με αυτά-και όχι μόνο-τα δεδομένα θεωρεί κάποιος ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν επεξεργασμένο και καλά μελετημένο σχέδιο για την δραχμή;

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν νέα σενάρια τα οποία υποτίθεται έχει σχεδιάσει η κυβέρνηση και τα οποία θα λειτουργήσουν μ' έναν μεθοδικό τρόπο για μετάβαση στην δραχμή, εφόσον υπάρξει τέτοιο θέμα. Διαβάσαμε πολλά γι αυτό. Τα σχέδια βασίζονται σε μελέτη των δεδομένων και παραμέτρων και θα εφαρμοστούν την κατάλληλη στιγμή που θα χρειαστεί-αν χρειαστεί-για μετάβαση στο εθνικό νόμισμα. Βάσει των όσων έχουν γραφτεί ο Τσίπρας και το επιτελείο του, έχουν βαθειά μέσα στο μυαλό τους ένα τέτοιο ενδεχόμενο το οποίο μελετούν και σκέφτονται.

Η ταπεινή άποψη του υπογράφοντος είναι πως όλα αυτά αποτελούν φανταστικά σενάρια που βασίζονται σε μια μικρή αλήθεια.  Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο, στρατηγική και πρόγραμμα για οτιδήποτε. Ούτε για το ευρώ, ούτε για την δραχμή, ούτε για το δολάριο!  Οι ιδεοληψίες κάποιων και οι ενοχές κάποιων άλλων, δεν συνιστούν σχέδιο, πολύ περισσότερο δεν περιέχουν οποιαδήποτε στρατηγική. Απλά, ο πολιτικός αχταρμάς που βρίσκεται στην κυβέρνηση, αυτοσχεδιάζει και ασκεί καθημερινή πολιτική με βάσει τα προβλήματα που προκύπτουν. Και γι αυτό συνήθως η διαχείρισή τους χαρακτηρίζεται από έντονο ερασιτεχνισμό.

Αυτά όλα, αποδείχτηκαν από νωρίς, από τον Ιανουάριο του 2015 όταν ανέλαβαν την εξουσία. Δεν υπήρξε ποτέ ένα εναλλακτικό σχέδιο για το ενδεχόμενο άρνησης από την πλευρά των δανειστών για εφαρμογή του περίφημου προγράμματος της Θεσσαλονίκης για παράδειγμα ή της κατάργησης των μνημονίων. Αν ξύσουμε λίγο την μνήμη μας θα θυμηθούμε πως κάθε κυβερνητικό στέλεχος έλεγε κάτι διαφορετικό και σε καμία περίπτωση δεν υπήρχε ένας κεντρικός σχεδιασμός και στρατηγική. Το αποτέλεσμα, ήταν η κάκιστη συμφωνία που κατάφεραν, εντελώς ετεροβαρής για την χώρα μας. Το τρίτο, δικό τους μνημόνιο δηλαδή.

Ακόμα και το περίφημο παράλληλο νόμισμα που κυκλοφορούσε ως σενάριο την περίοδο των διαπραγματεύσεων, αμφιβάλω αν είχε σχεδιαστεί σε κεντρικό επίπεδο. Κάτι είπε ο Βαρουφάκης στον μάλλον ελλειμματικό ως προς τα οικονομικά δεδομένα Τσίπρα, αυτός θεωρώντας πως ο Βαρουφάκης είναι πράγματι ένα ισχυρό asset, συμφώνησε και κάπως έτσι λειτούργησαν.

Η κυβερνητική πορεία στα δυο αυτά χρόνια, τα επιβεβαιώνει όλα αυτά με κάθε τρόπο. Αυτό συμβαίνει και με το θέμα των διαπραγματεύσεων για την αξιολόγηση που δεν κλείνει. Ο χρόνος κυλάει, ο χρόνος αυτός λειτουργεί αρνητικά για την οικονομία (όπως οι ίδιοι παραδέχονται) και το αποτέλεσμα θα ένας ακόμα αρνητικός για την χώρα συμβιβασμός. Αποτελέσματα της ανύπαρκτης στρατηγικής και σχεδιασμού και αυτά.

Το θέμα της δραχμής επανήλθε, από τότε που ο πρώην υπουργός Ξυδάκης μας είπε ότι με αυτήν μεγαλουργήσαμε στο παρελθόν. Είναι ο Ξυδάκης δραχμιστής; Όχι, απλά έπρεπε να πει κι αυτός κάτι για να τον φιλοξενήσουν τα κανάλια. Το είπε, το μάζεψε λίγο, το επανέλαβε κ.ο.κ. Αυτή η συμπεριφορά δεν συνιστά κάποιο σχέδιο για την δραχμή παρότι η ζημιά γίνεται. Ανοίγει ένα θέμα δηλαδή που επηρεάζει μυαλά και συνειδήσεις και ο διάλογος πραγματοποιείται μ' έναν αποσπασματικό και παραπλανητικό τρόπο. Τα κανάλια μετά τον Ξυδάκη, θεωρούν πως το θέμα δραχμή «πουλάει» και κάθε τρις και λίγο καλούν έναν Λαπαβίτσα για να μας δώσει τα φώτα του.  Και ο ανυποψίαστος πολίτης μαθαίνει πως δεν θα ειναι και τόσο άσχημα με την δραχμή, δαιμονοποιεί το ευρώ και την Ευρώπη και έτσι πορεύεται.

Μερικές φορές, είναι δύσκολο να πιστέψεις πως αυτοί που έχουν αναλάβει τις τύχες σου, έχουν τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Επειδή δεν το θέλεις, αρνείσαι και να το παραδεχτείς, αρνείσαι να φανταστείς ποίοι και πως βρίσκονται στην εξουσία. Κι όμως, έτσι είναι…

liberal.gr 

Ισχύει η δεύσμευση Παυλόπουλου ότι δεν θα δεχθεί να γίνει ο ΠτΔ της δραχμής;

Νομίζω ότι θα είχε έντονο δημοσιογραφικό και πολιτικό ενδιαφέρον να επιχειρήσει κάποιος να ρωτήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας αν ισχύει μια θεσμικά σημαντική δέσμευση του Προκόπη Παυλόπουλου από τον Ιούνιο του 2015.

Τότε, μιλώντας στη Realnews, είχε διαμηνύσει ότι δεν θα δεχθεί να παραμείνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια χώρα εκτός της Ευρωζώνης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που μια κυβέρνηση επιχειρούσε να σύρει τη χώρα εκτός ευρώ, εκείνος θα ενεργοποιούσε το μοναδικό εργαλείο που διαθέτει ως Πρόεδρος για να πυροδοτήσει πολιτικές εξελίξεις: την παραίτηση του.

Δεν είμαι πολιτικός θαυμαστής του κ. Παυλόπουλο αλλά σέβομαι απόλυτα τον θεσμικό ρόλο του. Επειδή λοιπόν διάφοροι, ίσως κακοπροαίρετα, του καταλογίζουν αντιευρωπαϊκό ενδοτισμό στη λαϊκίστικη λαίλαπα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα ήταν εθνικά ωφέλιμο να μας πει αν παραμένει πιστός στη δέσμευση που έδωσε εκείνο τον μοιραίο Ιούνιο...

parapolitiki.com

Ξινά τα σταφύλια της παράτασης, πικρό το ποτήρι της συμφωνίας

Η αξιολόγηση δεν είναι κρασί που όσο παλιώνει γίνεται καλύτερο, διαμηνύουν στην Αθήνα οι Βρυξέλλες. "Μπαλάκι" η ευθύνη για την ανάληψη πρωτοβουλιών.

Η αξιολόγηση δεν είναι κρασί που όσο παλιώνει γίνεται καλύτερο, διαμηνύουν στην Αθήνα οι Βρυξέλλες, καθώς η ευθύνη για την ανάληψη πρωτοβουλιών προκειμένου να επιστρέψουν τα τεχνικά κλιμάκια,  έχει γίνει “μπαλάκι” ανάμεσα στους δανειστές και την ελληνική κυβέρνηση.

Οι ευρωπαίοι δηλώνουν ότι περιμένουν τις ελληνικές προτάσεις και την Αθήνα να ζητά από τους δανειστές να διαμορφώσουν μια κοινή βάση για τις προβλέψεις της πορείας της οικονομίας.

Κι όλα αυτά τη στιγμή που αφενός οι επιδόσεις της οικονομίας να γίνονται όλο και πιο δυσμενείς, αφετέρου η ευρωζώνη εισέρχεται σε μια δύσκολη περίοδο με αλλεπάλληλες και απρόβλεπτες – ως προς την έκβαση τους - εκλογικές αναμετρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση φαίνεται πως βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στην παλιά τακτική της παράτασης της διαπραγμάτευσης και την επώδυνη συμφωνία. Ή για να χρησιμοποιήσει κανείς την μεταφορά των ημέρων, ανάμεσα στα «ξινά σταφύλια» των καθυστερήσεων και το «πικρό ποτήρι» της συμφωνίας.

Ζητούν πρωτοβουλίες από την Αθήνα

Η ελληνική πλευρά δεν έχει απαντήσει ακόμη στην πρόταση που υποβλήθηκε από τους δανειστές την περασμένη Παρασκευή στον Ευκλείδη Τσακαλώτο για μέτρα 3,6 δισ. ευρώ. Ο επίτροπος Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισι που συνάντησε τον πρωθυπουργό την Τετάρτη φέρεται να προέτρεψε τον Αλέξη Τσίπρα να υποβάλει και τις δικές του αντιπροτάσεις, πάντα με στόχο να υπάρξει ένα διέξοδο έως το Eurogroup της επόμενης Δευτέρας, 20 Φεβρουαρίου, αλλά και υπό τον όρο ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει στο πρόγραμμα.

Κυβέρνηση: Στο Βερολίνο και το ΔΝΤ η ευθύνη

Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι οι ευρωπαίοι και το ΔΝΤ- είναι αυτοί που πρέπει να αποφασίσουν σε μια κοινή βάση για τις προβλέψεις της ελληνικής οικονομίας, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων στην Αθήνα για την ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωσε ότι θετική εξέλιξη στο Eurogroup της Δευτέρας θα υπάρξει εάν επιστρέψουν στο ρεαλισμό τόσο το ΔΝΤ όσο και το υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας. «Αναμένουμε από το ΔΝΤ να υιοθετήσει επιτέλους την πραγματικότητα των αριθμών και να προβεί σε πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις για τα επόμενα χρόνια. Περιμένουμε από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών να προσεγγίσει πιο ρεαλιστικές εκτιμήσεις για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο μεσοπρόθεσμο διάστημα» σημείωσε ο Δ. Τζανακόπουλος, ο οποίος χαρακτήρισε «ενδιαφέρουσα την πρώτη έστω και δειλή μετατόπιση του κ. Τόμσεν οτι το ΔΝΤ ενδέχεται να αναθεωρήσει προς το θετικότερο τις προβλέψεις του».

Παράλληλα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι δεν έχει κανένα νόημα η συζήτηση για επιβολή επιπλέον μέτρων λιτότητας και ξεκαθάρισε πως ο επίτροπος Μοσκοβισί δεν έφερε κανένα πακέτο μέτρων ενώπιον της ελληνικής πλευράς.

Το βράδυ της Πέμπτης κυβερνητικοί κύκλοι εξαπέλυσαν επίθεση κατά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέροντας ότι “η ΝΔ είναι σε στρατηγικό αδιέξοδο, βλέπει ότι κλείνει η αξιολόγηση».

Καταιγισμός προειδοποιήσεων από τους Ευρωπαίους

Οι ευρωπαίοι απάντησαν στην Αθήνα με έναν καταιγισμό προειδοποιήσεων για το κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς καθυστερήσεις, προειδοποιώντας για τους κινδύνους από μια νέα αναβολή.

Ευρωπαίος αξιωματούχος σχολιάζοντας την στάση αναμονής της ελληνικής κυβέρνησης τόνισε ότι μόνο το κρασί γίνεται καλύτερο όσο παλιώνει. “Σε αντίθεση με το κόκκινο κρασί, η συνεχής αναμονή δεν βελτιώνει, αλλά επιδεινώνει την κατάσταση” είπε ο αξιωματούχος και πρόσθεσε ότι το καλύτερο σενάριο είναι να υπάρξει μία συμφωνία την Δευτέρα στο Eurogroup που να επιτρέψει την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα και να υπάρξει μία συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι αυτό που πρέπει να συμφωνηθεί είναι η δημοσιονομική τροχιά και η αγορά εργασίας και όχι οι λεπτομέρειες σε συγκεκριμένα νούμερα, τονίζοντας ότι αυτά τα ζητήματα θα συμφωνηθούν όταν τα τεχνικά κλιμάκια επιστρέψουν στην Αθήνα και επεξεργαστούν τα νούμερα.

Αυτό που θα κρίνει το ύψος των μέτρων που θα πρέπει η Αθήνα να πάρει είναι κατά πόσο η δημοσιονομική υπεραπόδοση για το 2016 προκύπτει από μέτρα με μη επαναλαμβανόμενη απόδοση ή από μέτρα που θα έχουν δημοσιονομική επίπτωση και στα επόμενα χρόνια.«Είναι σημαντικό να δούμε ποια είναι η τρέχουσα ταμειακή κατάσταση και τί μετρητά υπάρχουν» είπε. Συμπλήρωσε δε ότι «αποτελεί ερώτημα ποια από τα φορολογικά έσοδα είναι μόνιμα» καθώς, όπως ανέφερε εννοώντας το ΔΝΤ, «πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι εφάπαξ έσοδα» και ότι δεν θα έχουν δημοσιονομικό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου.

«Το ΔΝΤ θα μπορούσε να αλλάξει τις εκτιμήσεις του κάποια στιγμή, αυτό θα ήταν σημαντικό για μένα να γίνει στο τέλος της διαπραγμάτευσης για τη συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο (SLA), όταν τα στοιχεία θα μπουν στο χαρτί και θα γίνουν υπολογισμοί», κατέληξε ο αξιωματούχος.

Ρέγκλινγκ: Εφαρμόστε τις μεταρρυθμίσεις

Από το Μόναχο, ο πρόεδρος του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, κάλεσε την Αθήνα να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις με αποφασιστικότητα και σχολίασε ότι πουθενά αλλού δεν υπήρξαν τόσα πολλά προβλήματα όσο στην Ελλάδα. “H Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση. Πουθενά η έκταση των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο στην Ελλάδα και η διακυβέρνηση τόσο αδύναμη. Αλλά η Ελλάδα μπορεί να κάνει στροφή και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσει τις συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις με αποφασιστικότητα.” είπε ο κ. Ρέγκλινγκ και προειδοποίησε ότι δεν είναι σωστό να δίνεται η εντύπωση πως η ΕΕ είναι διαρκώς “υπό αναμόρφωση”. “Το αντίθετο, η κρίση είναι πολύ πίσω μας και έχουμε βγει από αυτήν ισχυρότεροι από ποτέ” είπε ο επικεφαλής του ESM.

Μηνύματα από Μοσκοβισί-Ντομπρόβσκις

Νωρίτερα, μηνύματα για ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης απηύθυναν ο επίτροπος Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί και ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόφσκις, λίγες ημέρες πριν το κρίσιμο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στη Βιέννη, μία ημέρα μετά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο κ. Μοσκοβισί εξέφρασε την ελπίδα πως θα υπάρξει συμφωνία ανάμεσα στους θεσμούς και την ελληνική κυβέρνηση πριν τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης.

«Μία συμφωνία […] για το ελληνικό πρόγραμμα είναι απολύτως απαραίτητη […] με λίγη προσπάθεια από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές μου φαντάζει εφικτή», σημείωσε, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters.

Τόνισε πως η Αθήνα είναι διατεθειμένη να προβεί σε συμβιβασμούς, εφόσον της δοθεί το απαραίτητο περιθώριο ώστε να προστατεύσει τα πιο αδύναμα στρώματα που έχουν πληγεί από την κρίση.

«Είναι σαφές πως χρειάζεται πλέον να δείξουμε στον ελληνικό λαό πως υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ της λιτότητας», επισήμανε ο επίτροπος.

Προειδοποίηση πως τυχόν καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις θα επιφέρει κόστος σε όλες τις πλευρές έστειλε από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος Ντομπρόφσκις, σημειώνοντας πως η επιλογή είναι ανάμεσα στην σκληρή προσπάθεια για συμφωνία και την επικίνδυνη διολίσθηση στην αβεβαιότητα.

«Θεωρώ ότι η επιλογή είναι εμφανής», δήλωσε, μιλώντας στο Euro2day.

Ο κ. Ντομπρόφσκις διευκρίνισε πάντως ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συγκριθεί με το 2015, όταν η χώρα μας κινδύνευσε με πτώχευση και έξοδο από την ευρωζώνη.

 thetoc.gr

«Χαστούκι» Βερολίνου στον Βέμπερ: Χωρίς ΔΝΤ δεν υπάρχει επόμενη δόση για την Ελλάδα

Ανώμαλη προσγείωση για τον συντηρητικό Γερμανό ευρωβουλευτή Μάνφρεντ Βέμπερ από το ίδιο του το κόμμα, στη μοναδική περίπτωση που ο «σκληρός» πολιτικός φάνηκε να μιλά θετικά για την Ελλάδα.

Με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο έρχεται σήμερα ο επικεφαλής της ΚΟ των Χριστιανικών κομμάτων και στενός συνεργάτης της καγκελαρίου να διαψεύσει τις δηλώσεις του Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής της ΚΟ του ΕΛΚ και αντιπροέδρου της Χριστιανοκοινωνική Ένωσης CSU, περί διαφαινόμενης μεταστροφής βουλευτών από το CDU/CSU σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του ΔΝΤ στον ελληνικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, σε δηλώσεις του στο περιοδικό Φόκους ο Φόλκερ Κάουντερ προειδοποιεί την ελληνική κυβέρνηση να μην έχει αυταπάτες και ξεκαθαρίζει ότι το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα, ειδάλλως «δεν μπορούμε να δώσουμε το πράσινο φως για την εκταμίευση της επόμενης δόσης» όπως τόνισε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα ζήτησε για άλλη μια φορά από την Ελλάδα να τηρήσει τις δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις. «Επιμένουμε επ’ αυτού», σημείωσε με νόημα και δήλωσε απογοητευμένος για το ότι η Αθήνα έχει υλοποιήσει μέχρι σήμερα το πολύ το ήμισυ των υποσχέσεών της.

Αλλά και ο Χανς Μίχελμπαχ, από το Χριστιανοκοινωνικό κόμμα CSU, επικεφαλής της Επιτροπής Προϋπολογισμού, απέρριψε τις δηλώσεις Βέμπερ χαρακτηρίζοντας κι αυτός τη συμμετοχή του Ταμείου αναγκαία και καταλογίζοντας στον ευρωβουλευτή ότι έκανε αυτές τις δηλώσεις χωρίς προσυνεννόηση.

Κύκλοι της γερμανικής κυβέρνησης σχολίασαν τις δηλώσεις Βέμπερ στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung με την επισήμανση ότι απηχούν περισσότερο απόψεις βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι την επίσημη γερμανική θέση, η οποία δεν έχει αλλάξει και θεωρεί αναπόφευκτη τη συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα. Οι ίδιοι κύκλοι ανέφεραν στη DW ότι δεν βλέπουν να επαρκεί ο χρόνος μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα για να κλείσει η διαπραγμάτευση.

Υπενθυμίζεται ότι ο Μάνφρεντ Βέμπερ δήλωσε στην εφημερίδα: «Στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης αυξάνεται εμφανώς η διάθεση για μια σημαντική αλλαγή πορείας αναφορικά με το επίμαχο θέμα της συμμετοχής του ΔΝΤ». Σύμφωνα με τον Βέμπερ τόσο η Ευρώπη όσο και η Γερμανία θα πρέπει να σταματήσουν να επιμένουν στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. «Από τη στιγμή που το Ταμείο εμμένει στο ενδεχόμενο κουρέματος, τότε θα πρέπει να το αφήσουμε να αποχωρήσει», αναφέρει ο Μ. Βέμπερ.

Deutsche Welle

Συναγερμός στις τράπεζες από τη «φυγή» 2,5 δισ. ευρώ σε 45 μέρες

Επανήλθε το φαινόμενο της φυγής καταθέσεων το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός στις τράπεζες.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ειδήσεις» τις τελευταίες 45 μέρες έφυγαν από τις τράπεζες καταθέσεις ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, «κοκκίνισαν» κι άλλα επιχειρηματικά και στεγαστικά δάνεια ύψους 500 εκατ. Ευρώ λόγω της αβεβαιότητας που προκαλεί η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης , αλλά και στο εξαιτίας της επαναφοράς των σεναρίων για Grexit.

«Ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ μας», δήλωσαν στην εφημερίδα κύκλοι της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών τονίζοντας ότι «πρέπει να υπάρξει συμβιβασμός κυβέρνησης-δανειστών» τόνισαν.

iefimerida.gr

THE ECONOMIST INTELLIGENCE UNIT Αργά ή γρήγορα θα υπάρξει Grexit, 60% πιθανότητα τα επόμενα 5 χρόνια

Συμβιβασμό για να εκταμιευτούν κάποια χρήματα, αλλά όχι συμφωνία, προβλέπουν για το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου οι αναλυτές του The Economist Intelligence Unit, ενώ εκτιμούν ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξει Grexit.

Συγκεκριμένα, για το Grexit αναφέρουν ότι υπάρχουν 60% πιθανότητες να συμβεί μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Οσον αφορά το Eurogroup της Δευτέρας οι αναλυτές λένε ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία αλλά εκτιμούν ότι είναι πιθανόν να προκύψει ένας συμβιβασμός ώστε τελικά να δοθούν κάποια χρήματα στην Ελλάδα και να αποφευχθεί ένα νέο δράμα με το ελληνικό χρέος καθώς από τον Μάρτιο ξεκινά μια σειρά εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη.

Σημειώνουν, ωστόσο, οι αναλυτές, ότι αν οι ευρωπαίοι δανειστές επιμείνουν στο να νομοθετήσει περισσότερα μέτρα λιτότητας ως ασφάλεια σε περίπτωση που δεν πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους, τότε θα αυξηθούν οι πιθανότητες για εκλογές στην Ελλάδα.

Τέλος, οι αναλυτές του The Economist Intelligence Unit τονίζουν ότι η βασική αιτία για την αναζωπύρωση της ελληνικής κρίσης είναι - εκτός από τις πολιτικές δυσκολίες που δεν επιτρέπουν στην ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει τα μέτρα που προβλέπονται για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση - η διαφωνία των δανειστών για τους στόχους και τη βιωσιμότητα του χρέους. Υπενθυμίζουν, μάλιστα, ότι στο τέλος Ιανουαρίου οι εκπρόσωποι των ευρωπαίων δανειστών δήλωσαν ότι η παρουσία του ΔΝΤ αλλά και η ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για νέες εκταμιεύσεις δανείων.

Πηγή

Σε ποιους ανέργους θα δοθεί έκτακτο επίδομα 641 ευρώ

Μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΔ εγκρίθηκε με απόφαση του υπουργείου Εργασίας η καταβολή έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης ύψους εξακοσίων σαράντα ενός ευρώ και σαράντα ενός λεπτών (641,41 €) σε κάθε έναν από τους ανέργους της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.

Οι άνεργοι της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης για να λάβουν το επίδομα θα πρέπει πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

– Να έχουν πραγματοποιήσει κατά το έτος 2015 από 5-49 ημέρες ασφάλισης στον κλάδο τους.

– Να έχουν την ιδιότητα του μισθωτού της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης μέχρι και την περίοδο καταβολής της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

– Τα ημερομίσθια που τυχόν έχουν πραγματοποιήσει σε άλλους κλάδους ανά έτος 2015 και 2016 να μην είναι περισσότερα απ’ αυτά που πραγματοποίησαν ως μισθωτοί της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.

– Να μην έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από 250 ημέρες ασφάλισης αθροιστικά στο έτος 2015.

– Να μην έχουν λάβει το ειδικό εποχιακό βοήθημα του άρθρου 22 του ν. 1836/1989 έτους 2016.

– Να είναι άνεργοι και μη επιδοτούμενοι κατά τη διάρκεια της καταβολής της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

Η λήξη της καταβολής ορίζεται σε 60 ημέρες από την ημερομηνία έναρξης καταβολής της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.   

enikonomia.gr

Οι 10 αλλαγές στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό το 2017

Στις δέκα αλλαγές στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό καθεστώς για το 2017 αναφέρεται το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων σε ανακοίνωση του. 

Σύμφωνα με τους συνταξιούχους, από το νέο έτος θα επέλθουν οι εξής αλλαγές:

1. Οι νέες συντάξεις, που θα εκδοθούν με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου, θα είναι μειωμένες από 10% έως 30% σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Δηλαδή θα αρχίζουν από 400 ευρώ και θα πιάνουν ταβάνι στα 1.200 ευρώ. Όσοι συνταξιοδοτηθούν εντός του 2017 με τη σύνταξή τους να υπολείπεται κατά 20% και πλέον από τον παλιό τρόπο, θα δικαιούνται το 1/3 της διαφοράς. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017 θα πρέπει να επαναϋπολογιστούν 2,6 εκατομμύρια κύριες συντάξεων για να προκύψει η προσωπική διαφορά - την οποία θέλει να καταργήσει το ΔΝΤ.

2. Νέα όρια ηλικίας θα ισχύσουν για 150.000 ασφαλισμένους, που κατοχυρώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέσα στο 2017. Η επιβάρυνση είναι από 3 έως 21 μήνες με μεγάλους χαμένους τις μητέρες ανηλίκων και όσους έβγαιναν με μειωμένη σύνταξη πριν τα 62.Oι ρυθμίσεις αυτές ισχύουν για όσους ασφαλισμένους είχαν τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης μέχρι το τέλος του 2012, καθώς από την 1η Ιανουαρίου 2013 ισχύει ενιαίο καθεστώς και πλήρης σύνταξη καταβάλλεται στα 67 (ή στα 62 με 40 έτη ασφάλισης). Για την ταχύτερη έξοδο στη σύνταξη οι ασφαλισμένοι μπορούν να αξιοποιήσουν πλασματικά έτη, όπως ο στρατός και οι σπουδές. Ιδιαίτερα προσεκτικοί πρέπει να είναι όσοι επιλέξουν την πρόωρη συνταξιοδότηση καθώς επιβάλλεται «πέναλτι» που οδηγεί σε χαμηλότερη σύνταξη.

3. Από 1/1/2017 η εισφορά 20% θα ισχύσει και στο Δημόσιο, καθώς για πρώτη φορά το κράτος θα καταβάλει στον ΕΦΚΑ εισφορά ως εργοδότης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα συνεχίσουν να καταβάλουν εισφορά 6,67% όπως όλοι οι μισθωτοί, αλλά οι κρατήσεις θα γίνονται πλέον επί των αποδοχών που λαμβάνουν σήμερα και όχι επί των αποδοχών του Οκτωβρίου 2011 όπως ίσχυε. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν δεν υπάρξει αλλαγή στις ονομαστικές αποδοχές των υπαλλήλων, θα υπάρξει αύξηση της παρακράτησης και κατά συνέπεια μείωση του τελικού ποσού που θα λαμβάνουν κάθε μήνα. Ειδικότερα, οι υπάλληλοι ΠΕ και ΤΕ με αρκετά χρόνια υπηρεσίας θα δουν μειώσεις έως 20 ευρώ τον μήνα στις καθαρές τους αποδοχές. Αντίθετα, ωφελημένοι από τις νέες κρατήσεις είναι οι υπάλληλοι ΥΕ και ΔΕ, καθώς οι εισφορές τους θα είναι ελαφρώς χαμηλότερες και θα κερδίσουν στον μηνιαίο καθαρό τους μισθό από 1 μέχρι και 20 ευρώ.

4. Η εφαρμογή των νέων πλαφόν και το κούρεμα των υψηλών συντάξεων (άνω των 2.000 εύρο μεικτά για μία κύρια σύνταξη και 3.000 άθροισμα) θα αποφέρει το 2017 43,1 εκατ. από τον ιδιωτικό τομέα και 89,3 εκατ. από τον δημόσιο. Επίσης μειωμένες θα είναι και οι νέες συντάξεις χηρείας. Η εξοικονόμηση φτάνει σωρευτικά τη διετία 2016-2017 στα 58,7 εκατ. σε δημόσιο (20,1 εκατ.) και ιδιωτικό τομέα (38,6 εκατ.).

5. Μείωση κατά 434 εκατ. ευρώ στο ΕΚΑΣ. Η περικοπή έγινε στις 22/12/2106 με την κατάργηση του ΕΚΑΣ για επιπλέον 240.000 χαμηλοσυνταξιούχους από 1/1/2017, με βάση τα νέα εισοδηματικά κριτήρια.

6. Δημιουργείται από 1-1-2017 ο ΕΦΚΑ (Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης) με ελλείμματα –μαμούθ. Συγκεκριμένα, το 2017, το Ταμείο, όπου εντάσσονται από την 1η Ιανουαρίου 2017 3,5 εκατ. ασφαλισμένοι και 2,6 εκατ. συνταξιούχοι, θα εμφανίσει έλλειμμα 2,9 δισ. ευρώ, το οποίο θα μειωθεί 1,1 δισ. ευρώ ύστερα από πρόσθετες «διορθωτικές» ενέσεις ρευστότητας από τον κρατικό προϋπολογισμό της τάξης του 1,7 δισ. ευρώ. Τα υπό ένταξη Ταμεία θα πρέπει έως το τέλος Ιανουαρίου 2017 να εκχωρήσουν αυτόματα, με βάση το νέο Ασφαλιστικό, στο υπερταμείο ΕΦΚΑ την κινητή και ακίνητη περιουσία τους αξίας περίπου 16 δισ. ευρώ μαζί με τις υποχρεώσεις (3,5 δισ. ευρώ απλήρωτες συντάξεις + 3,1 δισ. ευρώ οφειλές προς τον ΕΟΠΥΥ) και τις απαιτήσεις έναντι απλήρωτων εισφορών (ληξιπρόθεσμες οφειλές 16,6 δισ. ευρώ).

7. Επιβολή του διπλού ασφαλιστικού χαρατσιού 26,9% επί του εισοδήματος των επαγγελματιών, νυν ασφαλισμένων σε ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ (20% για κύρια σύνταξη και 6,9% για ΕΟΠΥΥ) και του διπλού χαρατσιού 20,9% για τους αγρότες ασφαλισμένους στον ΑΓΑ (14% για κύρια σύνταξη και 6,9% για ΕΟΠΥΥ).

8. Από 1/1/2017 εφαρμόζεται η νομοθεσία του ΕΦΚΑ και αυξάνεται το κόστος εξαγοράς των πλασματικών ετών. Ειδικά για τους δημοσίους υπαλλήλους το κόστος σχεδόν τριπλασιάζεται καθώς διευρύνεται η βάση υπολογισμού. Έτσι ένας δημόσιος υπάλληλος θα πρέπει να καταβάλλει 300 ευρώ για κάθε μήνα εξαγοράς αντί για 100 που ίσχυε με το προηγούμενο καθεστώς.

9. Περικοπές ύψους 500.000 ευρώ προβλέπονται στα μερίσματα εντός του 2017, αφού φέτος αφαιρέθηκαν 207 εκατ. ευρώ. Οι συνταξιούχοι του δημοσίου κατά την πρώτη πληρωμή του 2017 που θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο θα δουν το μέρισμά τους στο ύψος που διαμορφώθηκε στις αρχές Ιουλίου.

10. Συνεχίζεται η μεγάλη αφαίμαξη στις επικουρικές συντάξεις. Έγινε ήδη η περικοπή έως 50% στις επικουρικές 260.000 συνταξιούχων. Για το νέο έτος από τις τσέπες των δικαιούχων επικουρικών θα αφαιρεθούν 233,9 εκατ. ευρώ, τα οποία μαζί με τα φετινά 114,6 εκατομ. ανεβάζουν τον συνολικό λογαριασμό για τους συνταξιούχους στα 348,5 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι από την αύξηση της παρακράτησης της εισφοράς υπέρ ΕΟΠΥΥ από το 4% στο 6% στις κύριες συντάξεις και την επιβολή παρακράτησης 6% (για τον ίδιο λόγο, δηλαδή τον ΕΟΠΥΥ) στις επικουρικές συντάξεις από τον Ιούλιο του 2015, οι 2,6 εκατομμύρια συνταξιούχοι έχασαν- για πάντα -γύρω στα 600 εκατ. ευρώ. Επίσης σχεδόν σε όλους τους συνταξιούχους έγινε μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεών τους λόγω μείωσης του αφορολόγητου και αύξησης της μηνιαίας φορολογικής παρακράτησης από τις συντάξεις τους. 

cnn.gr

Επωάζονται δραματικές εξελίξεις. Η Γερμανία κατά ΔΝΤ και ελληνικού κουρέματος

Του Γιάννη Σιδέρη

Με τα αλάρμ αναμμένα εισήλθε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο ευρωπαίος επίτροπος Pierre Moscovici, προσπαθώντας να μεταδώσει στο ελληνικό επιτελείο την επείγουσα ατμόσφαιρα επικινδυνότητας που πλέον προσλαμβάνουν οι καταστάσεις για το ελληνικό πρόγραμμα.

Ουσιαστικά ζήτησε από τον πρωθυπουργό να σπεύσει να συναινέσει σε όλα, στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, προκειμένου να πάρει την αξιολόγηση, καθώς θα είναι δύσκολο αυτή να κλείσει το Μάρτιο, Απρίλιο ή Μάιο.

Αρκετά αποκαλυπτικός αργότερα, στο δελτίο του Σκάι, αλλά και με τη δέουσα διπλωματικότητα, έλεγε ότι κάλεσε τον πρωθυπουργό να κάνει το επόμενο βήμα εντός των επόμενων 24ωρων, προκειμένου να αρθεί το διέξοδο. «Τώρα εξαρτάται από εκείνον», είπε χαρακτηριστικά.

Φυσικά το κυβερνητικό επιτελείο δεν διακατέχεται από την ίδια αίσθηση του επείγοντος. Ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, και κατά πολύ γνώστης των κυβερνητικών σχεδιασμών, μιλώντας στον Αντ1 και σχολιάζοντας την εκτίμηση ότι μπορεί να μην υπάρξει ευκαιρία για την αξιολόγηση τον Μάρτιο, απάντησε, με χαλαρότητα «Ή Μάιο, ή Ιούνιο, Ιούλιο...» (ε ναι, ο ένας μήνας πίσω από τον άλλον είναι!). Παράλληλα, χωρίς ο λόγος του να εκπέμπει αυτοσαρκαστικό χιούμορ, όπως θα έπρεπε, δήλωσε: «κάναμε κάθε προσπάθεια, όπως κάνουμε κιόλας, έτσι ώστε να βγούμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από τη δεύτερη αξιολόγηση» (ποιος αμφιβάλει;).

Από την πλευρά του ο υπουργός ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παπάς, από την Καλαμάτα, δήλωσε ότι «δεν θα υπάρξει περαιτέρω λιτότητα» (που φύτεψε το λεφτόδεντρο δεν το είπε).

Γενικώς φέρονται έτσι σαν να επιδιώκουν τη ρήξη, όπως ανέφερε και το πολύκροτο σενάριο του Βήματος, (ρήξης και δραχμής), και για το οποίο γίνονται, πλέον της μιας, αναφορές στο Liberal σήμερα. Ωστόσο, η στήλη διατηρεί επιφυλάξεις, επειδή δεν τους έχει τόσο ικανούς: Τέτοια σχέδια ιστορικών διαστάσεων, είναι υπερβολικά μεγαλόπνοα, βαριά και μακιαβελικά, για τους αδύναμους ώμους του κ. Τσίπρα, του κ. Φλαμπουράρη ή έστω του κ. Παππά (τον οποίο η πολιτική παραφιλολογία θέλει δεξιοτέχνη της υπόγειας δράσης). Φυσικά υπήρξε το προηγούμενο της αποκάλυψης του Ρώσου προέδρου Putin, σχετικά με το αίτημα του έλληνα πρωθυπουργού για τύπωμα δραχμών. Αλλά το άδειασμα και η μετέπειτα αποκάλυψη, δείχνει ότι δεν κινούνται μέσα σε ένα ευρύ και εύρωστο πλαίσιο ισχυρών συμμαχιών. Η αίσθηση που έχει η στήλη - η οποία δεν διεκδικεί το αλάθητο βέβαια – συμπεριλαμβάνεται στον πρόσφατο τίτλο άρθρου της :«Τα παιδία παίζει...». Φυσικά τα παιχνίδια δεν αποκλείουν ενίοτε και τα ατυχήματα.   

Επωάζεται σκλήρυνση της γερμανικής πολιτικής;

Δραματική αλλαγή της γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα, με απομάκρυνση του ΔΝΤ, προαναγγέλλει  πρωτοσέλιδο άρθρο της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου.

Η εφημερίδα φιλοξενεί δηλώσεις του επικεφαλής της Κ.Ο. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ευρωβουλή και αντιπροέδρου τoυ CSU, Manfred Weber, ο οποίος τονίζει πως «η Ευρώπη μπορεί να σταθεί μόνη στα πόδια της».

Χαρμόσυνο ακούγεται, θα μπορούσε να είναι μια ιδεατή εξέλιξη για την ελληνική κυβέρνηση, καθώς μια απομάκρυνση του Ταμείου είναι ο μόνιμος στόχος της. Ωστόσο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η Ελλάδα χάνει το μοναδικό της σύμμαχο για το οιονεί αίτημά της, περί κουρέματος του χρέους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με την SZ, η οποία επικαλείται τον κ. Weber, στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης, αυξάνεται ολοφάνερα η διάθεση για μια σημαντική αλλαγή πορείες αναφορικά με την πολιτική διάσωσης της Ελλάδας». Ο Γερμανός Πολιτικός σημειώνει: «Από τη στιγμή που το ΔΝΤ εμμένει στο ενδεχόμενο κουρέματος, τότε θα πρέπει να το αφήσουμε να αποχωρήσει».

Ο κ. Weber που ως γνωστόν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της κας Merkel, χαρακτηρίζει την παρουσία του Ταμείου έως τώρα, ως χρήσιμη, λόγω της τεχνογνωσίας του. Ωστόσο, αφού επιμένει να θέτει ως όρο της συμμετοχής του το κούρεμα του ελληνικού χρέους, θεωρεί ένα τέτοιο αίτημα ως εξαιρετικά άδικο για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες υλοποίησαν τα δικά τους προγράμματα χωρίς ελάφρυνση του δικού τους χρέους.

Μάλλον πρόκειται για δυσοίωνη εξέλιξη, καθώς η Ελλάδα θα μείνει μόνη της, ενώπια ενωπίω, όχι με τον Schaeuble ως πρόσωπο, αλλά με την στροφή της γερμανικής πολιτικής.

Εδώ πλέον αποκτούν δυναμική άλλα σχέδια, ευρύτερης εμβέλειας από τις ελληνικές φαντασιοπληξίες. Σχέδια που αυτοί που τα οργανώνουν έχουν και τη δύναμη να τα επιβάλουν. Ίσως έχουν σχέση και με την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Παρίσι, καθώς η Rothschild συμβουλεύει πλέον τη χώρα για το χρέος της, αλλά και για τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές.

Καλοδιάθετος φίλος ο κ. Moscovici, αλλά ανεχέγγυος (δήλωνε ότι η Ελλάδα έχει εκπληρώσει το 90% των προαπαιτούμενων και λίγο μετά ο Τσακαλώτος παραδεχόταν ότι μόνο το 1/3 αυτών έχει υλοποιηθεί). Ως εκ τούτου η δήλωσή του, ότι «δεν υπάρχει πλέον απειλή για Grexit», και ότι το ΔΝΤ είναι «δικλείδα ασφαλείας» για τη Ελλάδα, ενδεχομένως σε λίγο καιρό να μην έχει αντίκρισμα. Από την πλευρά του ο Jeroen Dijsselbloem δήλωσε ότι «Η Ελλάδα χρεοκοπεί χωρίς το ΔΝΤ».

Όμως και οι δυο τους μάλλον τελούν άνευ γνώσης των γερμανικών σχεδίων.  

liberal.gr

Εκλογές γιοκ...

Του Γιάννη Παντελάκη

Οι πιθανότητες να οδηγηθούμε σε εκλογές, είναι όσες και οι πιθανότητες να πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα. Απλά, δεν υπάρχουν. Μπορεί ο Τσίπρας να δημιουργεί μια τεχνητή κρίση στις διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση και ο Σκουρλέτης να υπόσχεται μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων, αλλά όλα αυτά δεν σημαίνουν εκλογές. Όσοι έχουν την αντίθετη εκτίμηση, χρησιμοποιούν λάθος κριτήρια.

Κανένας και ποτέ δεν οδήγησε την χώρα σε εκλογές για να τις χάσει (με εξαίρεση τον Καραμανλή το 2009). Ιδιαίτερα όταν η απώλεια εξουσίας είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη και οι πιθανότητες μελλοντικής επανάκτησης της είναι επίσης ελάχιστες. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βλέπει τον εαυτό του σαν μια παρένθεση και όσοι είχαν ποντάρει στο παρελθόν σε μια ανάλογη εκτίμηση (περί αριστερής παρένθεσης), έπεσαν έξω. Δεν είναι ούτε αριστερή, ούτε παρένθεση.

Όσο η αξιολόγηση παραμένει ανοικτή, τόσο η οικονομία καταστρέφεται, αυτό είναι αλήθεια. Και ας μην επικαλεστούμε γι’ αυτή την εκτίμηση τον Στουρνάρα και άλλους «Μερκελιστές». Αλλά τον  καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό Τσακαλώτο που από τον Φεβρουάριο του 2016 (!) είχε πει ότι αν δεν κλείσει η αξιολόγηση Μάιο ή Ιούνιο (του 2016!), καήκαμε! (ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να κλείσει τότε η δεύτερη αξιολόγηση, τελικά τον περασμένο Οκτώβριο έκλεισε η πρώτη!). Τότε μάλιστα, τον Φεβρουάριο του 2016, είχε συνηγορήσει στην εκτίμηση Τσακαλώτου και ο συνάδελφός του Σταθάκης «Συμμερίζομαι απόλυτα την εκτίμηση Τσακαλώτου. Θέλουμε να κλείσει η αξιολόγηση, είναι απόλυτα επιτακτικό για την οικονομία»(1/3/2016).

Βέβαια όλα αυτά, παρότι ομολογούνται από κυβερνητικά χείλη, δεν σημαίνουν πολλά, δεν δίνουν την αίσθηση του επείγοντος για την κυβέρνηση. Και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Πιο σημαντικό από την πορεία της οικονομίας και τις καταστροφικές συνέπειες ιδιαίτερα για τους οικονομικά αδύναμους, αποτελεί η εσωτερική διαχείριση του ζητήματος. Πως δηλαδή θα βρεθεί μια επικοινωνιακού χαρακτήρα φόρμουλα μέσα από την οποία και οι κυβερνητικοί βουλευτές θα ψηφίσουν τα νέα μέτρα (χρησιμοποιώντας κάποιο άλλοθι) και η κοινωνία θα υιοθετήσει την εκτίμηση ότι για τα μέτρα αυτά υπάρχει κάποιο αντιστάθμισμα. Αυτό αποτελεί το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης.

Η καθυστέρηση της αξιολόγησης σημαίνει κίνδυνο μη ένταξης στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, σημαίνει στέρηση από την αγορά 1.8 δισ για αποπληρωμή οφειλών του δημοσίου, σημαίνει πολλά. Όμως, για την κυβέρνηση, οι ζημιές αυτές δεν είναι σημαντικότερες από το εσωτερικό πρόβλημα. Πως δηλαδή θα ωραιοποιήσει το κόστος των σκληρών μέτρων που θα συμφωνήσει.

Ένας από τους παράγοντες καθυστέρησης της αξιολόγησης, είναι και η κυβερνητική εκτίμηση ότι οι Βρυξέλλες θα κάνουν μερικές γενναίες υποχωρήσεις γιατί δεν θέλουν να υπάρχει σε εκκρεμότητα το Ελληνικό πρόβλημα όταν θα διεξάγονται εκλογές σε τρεις μεγάλες χώρες (Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία). Μοιάζει με την εκτίμηση του 2015 ότι οι Βρυξέλλες δεν θα ρισκάρουν έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και θα δεχτούν να κάνουν μερικά βήματα πίσω. Τα αποτελέσματα εκείνης της τακτικής τα είδαμε. Απομένει να δούμε και αυτά της σημερινής.

Και επειδή η μυρωδιά εκλογών συνδέθηκε και με τις προθέσεις Σκουρλέτη για μονιμοποιήσεις συμβασιούχων, να διευκρινίσουμε πως αυτές οι προθέσεις εντάσσονται στην προσπάθεια δημιουργίας ενός κλίματος που θα εξισορροπήσει τις αρνητικές εντυπώσεις από τα νέα μέτρα. Θα γίνουν κι άλλες προσπάθειες προφανώς, αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Και νέα μέτρα θα αποδεχτεί η κυβέρνηση και οι 153 θα τα ψηφίσουν χωρίς απώλειες. Θα έβαζα και στοίχημα γι’ αυτό…

liberal.gr