Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος

Ο Σαββόπουλος είναι ένας άρρωστος κλέφτης. Άρρωστος. Όλα αυτά που λέτε ότι παλιά έγραφε ωραία τραγούδια και τέτοια, είναι όλα κλεμμένα. Μετά από μελέτη, τείνω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε μια λέξη στο έργο του που να είναι δική του.

Προσοχή! Η κλοπή και η λογοκλοπή είναι κάτι που εμφανίζεται στην τέχνη. Πολλά ωραία κείμενα, ποιήματα, ρεφρέν είναι κλεμμένα από κάτι άλλο. Στην αρχή σε σοκάρει, μετά το συνηθίζεις. Ας πούμε το ποίημα του Ουράνη «Θα πεθάνω ένα πένθιμο του Φθινόπωρου δείλι», που όλοι αγαπήσαμε με τη μουσική των Διάφανών Κρίνων, δεν είναι παρά μια σκαστή λογοκλοπή ενός ποιήματος του Σέζαρ Βαγιέχο:

«Θα πεθάνω στο Παρίσι με μια νεροποντή/ μια μέρα που την θυμάμαι κιόλας τώρα/ Θα πεθάνω στο Παρίσι -και δεν τρέχω να φύγω-/ ίσως, σαν σήμερα, μια Πέμπτη φθινοπώρου.

Ναι, Πέμπτη θα 'ναι, γιατί Πέμπτη σήμερα που γράφω/ αυτούς τους στίχους, φόρεσα τόσο άθελά μου/ τις ωμοπλάτες και ποτέ σαν σήμερα δεν είδα,/ μόλο το δρόμο μου, τον εαυτό μου τόσο μόνο.

Θα λένε, ο Καίσαρας Βαγιέχο είναι νεκρός/ τον χτυπούσαν όλοι/ χωρίς εκείνος να τους έχει κάνει τίποτα/ τον χτυπούσαν σκληρά μ' ένα σκληρό ραβδί,

Επίσης και μ' ένα σκοινί, είναι μάρτυρές μου/ οι μέρες Πέμπτες / και τα κόκαλα της ράχης/ η μοναξιά, η βροχή, οι δρόμοι», γράφει ο Βαγιέχο, έρχεται μετά ο Ουράνης, το ξαναγράφει με τα δικά του λόγια, ωραίο είναι και του Ουράνη, πάμε παρακάτω.

Στην περίπτωση του Σαββόπουλου δεν πρόκειται περί αυτού. Ο Σαββόπουλος έχει στήσει μια ολόκληρη περσόνα πάνω στην κλοπή, η οποία είναι και το μόνο πράγμα στον κόσμο στο οποίο φαίνεται να έχει ταλέντο.

Κλέβει τα πάντα. Το ντύσιμο, οι δηλώσεις, τα εξώφυλλα των δίσκων, τα σαρδάμ, οι αυτοσαρκασμοί, τίποτα επάνω του δεν είναι δικό του.

Πρωτάκουσα για αυτή του την τάση από τον ποιητή Νίκο Καρούζο, ο οποίος διαμαρτυρόταν ότι ο Σαββόπουλος του είχε κλέψει ένα ποίημα σχετικό με την εξέγερση στα Αμπελάκια. Ήμουν μικρός, δεν έδωσα σημασία, δεν κατάλαβα κιόλας. Αργότερα, άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος έχει θέμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, βρέθηκα στον Λυκαβηττό να παρακολουθήσω μια συναυλία κάποιου Λούτσιο Ντάλλα. Δεν τον γνώριζα. Ξαφνικά είδα στην σκηνή τον Σαββόπουλο να τραγουδάει ιταλικά. Δε μιλάμε για επιρροή.

Όλη την παρουσία του ο Σαββόπουλος την έχει στήσει πάνω στον Ντάλλα. Το μούσι, τις τιράντες, τα σκουφιά, τα ταμπούρλα που βαράει στις συναυλίες, όλα μα όλα είναι από εκεί. Ως εδώ πρόκειται για μια απλή μίμηση.

Όταν όμως ο Λούτσιο Ντάλλα αποφάσισε για λόγους προβοκάτσιας να κουρευτεί και να ξυριστεί, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο ακριβώς: κουρεύτηκε και ξυρίστηκε. Κι όταν ο Ντάλλα επέστρεψε στο παλιό του στυλ, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο.

Φυσικά του έκλεψε και 1-2 τραγούδια, κάνοντας το σύνηθες: στην αρχή τα παρουσίασε για δικά του και μετά από λίγα χρόνια, σαν να μη συμβαίνει τίποτα είπε ότι πρόκειται για διασκευές.

To 1966 ο Σαββόπουλος εμφανίστηκε στο προσκήνιο με τον δίσκο «Το Φορτηγό». Όπως έγραφε ο δίσκος, στίχοι - μουσική στα τραγούδια ήταν δικοί του. Για μουσική δεν το πολυσυζητάμε, ο Σαββόπουλος ομολογεί ότι δεν έχει ιδέα. Αλλά οι στίχοι είναι στιχάρες:

«Ο εργάτης βλαστημάει και τραβάει για τον σταθμό/ να ο ήλιος ανεβαίνει σαν σημαία στον ουρανό/ μπρος στης φάμπρικας την πύλη ο εργάτης σταματά/ όμορφη η μέρα γνέφει κι απ’ το ρούχο τον τραβά

Ε ε σύντροφέ μου αχ τι κακό/ μέρα μ᾿ ήλιο σαν κι αυτό/ να την τρώει τ’ αφεντικό», γράφει στο «Ήλιε ήλιε αρχηγέ», τσαλαβουτώντας στα νερά του βιωματικού ταξικού στίχου.

Το 2000 στη Γαλλία πια, προσπαθούσα να μάθω τους Γάλλους ποιητές και να εξοικειωθώ με τη γλώσσα. Μια μέρα έπεσα πάνω στο ακόλουθο ποίημα του Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση δική μου):

«Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου

ο εργάτης σταματά ξαφνικά

κι όπως γυρνά

κοιτάζει τον ήλιο

τόσο κόκκινο, τόσο στρογγυλό

τόσο χαμογελαστό στον μολυβδένιο ουρανό του

κλείνει το μάτι χαρούμενα

Πες λοιπόν σύντροφε ήλιε

δε βρίσκεις ότι είναι μαλακία

μια μέρα σαν αυτή

να τη δίνουμε στο αφεντικό;»

Στη Γαλλία, μπόρεσα να διαπιστώσω διάφορες ακόμα λογοκλοπές «του ταλαντούχου τροβαδούρου μας από τη Μακεδονία», που έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης πριν πεθάνει, τόσες πολλές που έπαψε να μου κάνει εντύπωση και μερικές δεν τις θυμάμαι πια.

Πχ ο στίχος για το «βρώμικο ψωμί» που «τρώνε όσοι αγαπάνε» είναι του Λεό Φερρέ, όπως και το «Μια θάλασσα μικρή».

Από όλους όσους έκλεψε ωστόσο ο Σαββόπουλος, την κορυφαία θέση κατέχει ο Μπομπ Ντίλαν. Το 1968 ο Σαββόπουλος έκλεψε το ''The Wicked Messenger'' (στίχους και μουσική) και το παρουσίασε για δικό του ως «Άγγελος Εξάγγελος» -λίγα χρόνια μετά, το παρουσίαζε κι αυτό ως διασκευή. Αυτό όμως είναι το έλασσον. Από τον Ντίλαν ο Σαββόπουλος έκλεβε και συνεχίζει να κλέβει ότι πετούσε κι ό,τι κολυμπούσε.

Εβγαζε ο Ντίλαν το ''The lonesome death of Hattie Carol''; Απαντούσε ο Σαββόπουλος με την «Θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη». Έβγαζε ο Ντίλαν το ''The Hurricaine'', 9 λεπτά τραγούδι για τον ισοβίτη Ρούμπιν Κάρτερ; Τσακ, απαντούσε ο Σαββόπουλος με το «Μακρύ ζεϊμπέκικο» για τον Νίκο Κοεμτζή. Έγραφε ο Ντίλαν το ''My back pages'';

Απαντούσε ο Σαββόπουλος με το «Οι πίσω μου σελίδες» (που δε σημαίνει κάτι στα ελληνικά). Σε αυτό το τραγούδι υπήρχε και ο ακατανόητος στίχος «ευαίσθητη αθλήτρια/ δεν ξέρει τι χρωστάει/ στον πάνσοφό της εραστή/ που απόψε παρατάει», που μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο Σαββόπουλος τα 'χε και αυτός με τη Σιουζ Ροτόλο, όπως ο Ντίλαν, ή με κάποια άλλη γυμνάστρια, τον παράτησε κι αυτόν και της τα χώνει. Ή ότι βρήκε ωραίο τον στίχο, που είναι από άλλο τραγούδι, και τον κότσαρε. Αργότερα, όταν ο Ντίλαν χώρισε με τη γυναίκα του και έγραψε το ''Sara'', ο Σαββόπουλος δεν κάθησε να σκάσει και έγραψε το «Άσπα».

Το 1975, ο Σαββόπουλος έβγαλε τον δίσκο «Δέκα χρόνια κομμάτια». Ο δίσκος είχε ένα οπισθόφυλλο πολύ εμπνευσμένο. Για την ακρίβεια ήταν εμπνευσμένο από τον δίσκο ''Bringing it all back home'' του Ντίλαν, από τον οποίον το είχε κλέψει. Υπόψιν ότι εκείνα τα χρόνια οι δίσκοι εισαγωγής ήταν πολύ σπάνιοι στην Ελλάδα και αυτοί που μπορούσαν να καταλάβουν την κλοπή ελάχιστοι.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, ο Ντίλαν έφαγε μια φλασιά κι έγινε χριστιανός. Ήταν η χειρότερη φλασιά που μπορούσε να φάει, αλλά ο Σαββόπουλος είναι έντιμος, όταν κλέβει κάποιον τον κλέβει και στα καλά και στα άσχημα: έγινε κι αυτός χριστιανός. Γκαντ γκρέις τραγούδαγε ο Ντίλαν, του θεού η χάρη έκανε ηχώ ο Σαββόπουλος. Στα τέλη της δεκαετίας του '80, συνεχίζοντας τον κατήφορο, ο Ντίλαν άρχισε να κάνει περιοδεία στις βάσεις του αμερικάνικου στρατού.

Αμέσως ο Σαββόπουλος άρχισε περιοδεία στα ελληνικά στρατόπεδα, όπου μαζεύανε τους φαντάρους να τον ακούσουν με το ζόρι.

Ο Ντίλαν δήλωσε ότι το έκανε αυτό όταν «κατάλαβε ότι ο στρατός απορροφά τα πιο λαϊκά κομμάτια της Αμερικής, στα οποία ήθελε να απευθυνθεί». Ο Σαββόπουλος επανέλαβε την ίδια δήλωση λέξη προς λέξη, αδιαφορώντας ότι στην Ελλάδα ο στρατός είναι υποχρεωτικός και η δήλωση αυτή δεν έχει καμία έννοια.

Όταν το '90 ο Ντίλαν το γύρισε στην οικολογία, ο Σαββόπουλος έκανε και τις πρώτες του οικολογικές δηλώσεις. Και όταν ο Ντίλαν έδωσε τραγούδι του για διαφήμιση, προκαλώντας σκάνδαλο, ο Σαββόπουλος έκανε ακριβώς το ίδιο. Αργότερα, φόρεσε και το ίδιο κηπουρικό καπέλο. Πρόκειται περί ψύχωσης.

Δεν έχει νόημα να συνεχίσω να παρουσιάζω περιπτώσεις λογοκλοπής του Σαββόπουλου. Άλλωστε ο άνθρωπος δεν είναι ένας κοινός λογοκλόπος, έχει προσαρμόσει τη ζωή του όλη πάνω σε άλλους ανθρώπους, μια ιδέα που μου φαίνεται τρομακτική.

Μαθημένος να παπαγαλίζει αυτά που ήταν κοινοτοπίες ενός εναλλακτικού λόγου κάποτε, δεν μου κάνει καμία εντύπωση ότι γερνώντας άρχισε να παπαγαλίζει τις κοινοτοπίες της αντίδρασης. Οι νέοι δεν τον άκουγαν πια, αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίον γκρινιάζουν οι γέροι, οπότε ο Σαββοπουλος έστρεψε την ημιμάθειά του προς την δεκτική αγκαλιά της παράδοσης.

Άρχισε να αντιδρά στους νεωτερισμούς, την απελευθέρωση των ενστίκτων και όλα αυτά τα οποία τον ξεπερνούσαν και δε μπορούσε να τα ακολουθήσει.

Τα τελευταία 30 χρόνια, αναγκαζόμενος ολοένα και περισσότερο να μιλάει με δικά του λόγια, εκφέρει έναν λόγο που κινείται από τη βαθιά συντήρηση μέχρι το ρατσισμό. Τόσο μπορεί.

Υπό αυτή την έννοια δεν βρίσκω κανένα λόγο να νιώθει κανείς έκπληξη ή να κατηγορεί για κάποιου τύπου προδοσία τον Σαββόπουλο: ο τύπος έκανε πάντοτε μπίζνες μετατρέποντας τον λόγο των άλλων σε λουτρό κοινοτοπίας και αυτό συνεχίζει να κάνει.

Το μόνο κίνητρο για να τον βρίσεις, είναι η αγνή πηχτή αντιπάθεια. Κι αυτή όχι πάντα. Γιατί, «''δεν υπάρχει λόγος να ταράζεσαι'' ακούστηκαν τα λόγια του ληστή», όπως έλεγε κι ο Ντίλαν.

(Στη φωτογραφία ο Σαββόπουλος δείχνει πού να τους στείλουμε τους μετανάστες)

Γιάννης Ανδρουλιδάκης  

stontoixo.com

Ρεκόρ προσλήψεων έναντι αποχωρήσεων στο Δημόσιο το 2016

Η χρονιά με τις λιγότερες αποχωρήσεις και τις περισσότερες προσλήψεις στο Δημόσιο την τελευταία τετραετία ήταν το 2016, σύμφωνα με μελέτη του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης την οποία παρουσιάζει η εφημερίδα  "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ".

Τα συμπεράσματα της μελέτης προκύπτουν από την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των στοιχείων που αναρτήθηκαν στο Μητρώο Ανθρώπινου Δυναμικού του ελληνικού Δημοσίου και η επεξεργασία τους έγινε από τα αρμόδια τμήματα του υπουργείου.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 2016 καταγράφηκαν 9.810 αποχωρήσεις, έναντι 15.925 αποχωρήσεων το 2015, 28.469 αποχωρήσεων το 2014, 32.072 το 2013 και 29.982 αποχωρήσεων το 2012.

Αντίστοιχα, το 2016 έγιναν 8.211 προσλήψεις έναντι 4.437 προσλήψεων το 2015, 5.349 το 2014 και 2.170 προσλήψεων το 2013.

Ως προς τις προσλήψεις του 2016, στη μελέτη του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, διευκρινίζεται ότι από τις 8.211, οι 1.927 προσλήψεις εξαιρούνται από τον περιορισμό των προσλήψεων για το 2016 (1 πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις), καθώς αφορούν αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, προσλήψεις σε υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα στους ΟΤΑ και προσλήψεις δικηγόρων με σχέση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου.

Ποιοτικά χαρακτηριστικά

Ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προσληφθέντων και των αποχωρησάντων, οι περισσότερες αποχωρήσεις για το 2016 σημειώθηκαν τον Σεπτέμβριο (1.424). Οπως διευκρινίζεται στη μελέτη, σημαντικός αριθμός αποχωρήσεων σημειώθηκε επίσης τον Απρίλιο του 2014 λόγω διαθεσιμότητας και τον Ιούνιο του ίδιου έτους λόγω των αποχωρήσεων των εκπαιδευτικών (είχε γίνει αλλαγή θεσμικού πλαισίου και οι αποχωρήσεις των εκπαιδευτικών γίνονταν με τη λήξη του σχολικού έτους).

Για το 2016, το 38,6% των υπαλλήλων που αποχώρησαν ήταν πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Οι περισσότερες αποχωρήσεις, το 24%, αφορούσαν υπαλλήλους μεταξύ 55 και 60 ετών και το 21% υπαλλήλους ηλικίας μεταξύ 60 και 65 ετών.

Οπως προκύπτει από τα συγκριτικά στοιχεία, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αύξηση της μέσης ηλικίας αποχώρησης από το Δημόσιο. Για το 2016 η μέση ηλικία αποχώρησης διαμορφώθηκε στα 56 έτη. Το 2015, η μέση ηλικία αποχώρησης ήταν τα 54,8 έτη και το 2014 τα 55,3 έτη.

Από τις 9.810 αποχωρήσεις, οι 7.709 οφείλονται σε παραίτηση και παραίτηση λόγω συνταξιοδότησης, ενώ 1.001 οφείλονται σε απόλυση και απόταξη.

«Απόλυση-απόταξη»

Οπως διευκρινίζεται, η κατηγορία «απόλυση-απόταξη» αφορά τις εξής περιπτώσεις: απόλυση για σωματική ή πνευματική ανικανότητα, απόλυση λόγω ακαταλληλότητας, απόλυση λόγω ανάκλησης διορισμού, απόλυση λόγω της επιβολής της ποινής της οριστικής παύσης, απόλυση λόγω καταγγελίας σύμβασης εργασίας, απόταξη, αυτεπάγγελτη αποστρατεία με πρωτοβουλία της υπηρεσίας, αυτοδίκαιη έκπτωση λόγω ποινικής καταδίκης και απόλυση λόγω απορριπτικής δικαστικής απόφασης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, οι περισσότερες αποχωρήσεις για το 2016 έγιναν στο υπουργείο Παιδείας (25,10% επί συνόλου) και τους ΟΤΑ (20,19%).

Ως προς τις προσλήψεις, το 2016, οι περισσότερες σημειώθηκαν τον Νοέμβριο (1.347 από τις συνολικά 8.211). Από τον συνολικό αριθμό προσλήψεων, το 24,9% των προσληφθέντων ήταν πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, ενώ το 25,8% ήταν προσωπικό ειδικών θέσεων, δηλαδή υπηρετούντες στα σώματα ασφαλείας και ένστολοι. Ως προς τα ηλικιακά τους χαρακτηριστικά, η πλειονότητα των νεοπροσληφθέντων ήταν κάτω των 25 ετών (1.606) και μεταξύ 35 και 40 ετών (1.387). Το 28,44% των προσλήψεων έγινε στους ΟΤΑ και το 22,35% αφορούσε προσλήψεις στο υπουργείο Υγείας.

kathimerini 

Πλήθος παροχών στους υπαλλήλους των ΟΤΑ

Δώρο σε συσκευασία νομοσχεδίου από το υπουργείο Εσωτερικών προς τους εργαζομένους στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) κατατέθηκε στη Βουλή. Το νομοσχέδιο με τον βασικό τίτλο «Ρυθμίσεις σχετικές με την οργάνωση, τη λειτουργία, τα οικονομικά και το προσωπικό των ΟΤΑ», το οποίο πρόκειται να συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα, προβλέπει αύξηση μισθού σε συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων μέσω επιδομάτων, υπερωριών ή προβλέψεων για κάλυψη των εξόδων κίνησης. «Κλειδώνει» με συγκεκριμένες διατάξεις όχι μόνο την παραμονή όλων των εργαζομένων στις θέσεις εργασίας τους αλλά και το αντικείμενο εργασίας ακόμα και για εκείνους που εργάζονται σε δημοτικές επιχειρήσεις και αίρει τον περιορισμό προσλήψεων σε πολλές περιπτώσεις. Οσον αφορά το κόστος των προβλεπόμενων μέτρων δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη.

Χαρακτηριστικά, προβλέπονται η επέκταση του επιδόματος βαρέων και ανθυγιεινών και σε άλλους εργαζομένους, πέραν όσων απασχολούνται στενά στην καθαριότητα, αλλά και η καταβολή μουσικού επιδόματος στους μουσικούς υπαλλήλους ΟΤΑ. Επαναφέρει την αντιμισθία για τους αντιδημάρχους αλλά και τις αποζημιώσεις για τους συμμετέχοντες στα δημοτικά συμβούλια (εξαιρούνται όσοι συμμετέχουν στα δημοτικά συμβούλια της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά), ενώ παράλληλα στις διατάξεις του προβλέπονται δαπάνες για τη μετακίνηση αντιπεριφερειαρχών και περιφερειακών συμβούλων. Οι ειδικοί και επιστημονικοί συνεργάτες στις περιφέρειες, δικηγόροι ή άλλοι ελεύθεροι επαγγελματίες, επιτρέπεται να συνεχίσουν παράλληλα το επάγγελμά τους.

Με άλλες διατάξεις, δίνεται η δυνατότητα στους δήμους που δεν διαθέτουν δημοτικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς να συμμετέχουν σε ήδη υφιστάμενες τέτοιες επιχειρήσεις, τις οποίες θα επιχορηγούν ενώ ταυτόχρονα καταργείται η αναστολή προσλήψεων σε αυτές τις επιχειρήσεις που είχε επιβληθεί (νόμος 3852/2010). Με το άρθρο 22 προβλέπεται ότι τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα (ΔΗΠΕΘΕ) εξαιρούνται των ρυθμίσεων –όσον αφορά τα οικονομικά– που ισχύουν για τις υπόλοιπες δημοτικές επιχειρήσεις, εφόσον λειτουργούν ως «κέντρα πολιτισμού».

Ταυτόχρονα, με ρυθμίσεις του νομοσχεδίου εξασφαλίζεται η μεταφορά του προσωπικού από μια δημοτική επιχείρηση η οποία έχει συγχωνευθεί ή έχει διακόψει τη λειτουργία της, στον οικείο δήμο με την ίδια εργασιακή σχέση, εφόσον ο εργαζόμενος είχε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου μέχρι τις 31.12.2005.

Οσον αφορά τις πολυμετοχικές αναπτυξιακές ανώνυμες εταιρείες των ΟΤΑ, στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου αναφέρεται ότι η λειτουργία τους διέπεται από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, έχουν δικό τους προϋπολογισμό και δεν εντάσσονται στους φορείς του δημοσίου τομέα και της Γενικής Κυβέρνησης εφόσον δεν επιχορηγούνται. Ομως... με διάταξη του νομοσχεδίου, αυτές οι εταιρείες και μόνο αυτές, μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν ακόμα και μετά τρεις συνεχόμενες ζημιογόνες εταιρικές χρήσεις εφόσον διαχειρίζονται προγράμματα εθνικά ή ευρωπαϊκά!

Στέγαση και σίτιση

Οι δήμοι, σύμφωνα με το νομοσχέδιο πάντα, επιτρέπεται να δίνουν χρήματα σε απόρους και να αναλαμβάνουν την ταφή αδύναμων πολιτών. Παράλληλα, ΟΤΑ στην παραμεθόριο και νησιωτική χώρα έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν στέγη και τροφή στους υπαλλήλους τους, σε γιατρούς, νοσηλευτές και εκπαιδευτικούς.

Στο νομοσχέδιο, επίσης, περιλαμβάνεται η ρύθμιση για την εξόφληση των οφειλών των ιδιωτών προς τους δήμους, η οποία αναμενόταν πολλούς μήνες κυρίως από τους δήμους που προσδοκούν να προσελκύσουν οφειλέτες και να εισπράξουν έστω ορισμένα από τα οφειλόμενα. Οι ιδιώτες που οφείλουν ποσά τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν π.χ. κλήσεις προηγούμενων ετών που έχουν βεβαιωθεί στην εφορία, μπορούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους σε εκατό δόσεις με αναλογική, του χρόνου εξόφλησης, μείωση των προσαυξήσεων. Επίσης, οι δήμοι μπορούν να προμηθευτούν POS και να δέχονται ηλεκτρονικά εξοφλήσεις οφειλών. 

kathimerini.gr

Έφυγε από τη ζωή ο τραγουδιστής Γιάννης Καλατζής

Ο Γιάννης Καλατζής, ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές στις δεκαετίες ’60 και ’70, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1943. Η καριέρα του ως τραγουδιστή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ο ίδιος ήταν μέλος του Τρίο Μορένο στη Θεσσαλονίκη.Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου αρχικά συνεργάστηκε με τον διάσημο συνθέτη Γιώργο Μητσάκη.

Η δημοτικότητά του άρχισε να αυξάνεται και είχε μια παραγωγική συνεργασία με μερικούς από τους πιο διάσημους Έλληνες συνθέτες της περιόδου – Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Γιώργος Κατσαρός, Μίμης Πλέσσας, Γιάννης Σπανός και Τόλης Βοσκόπουλος.

Συμμετείχε στο άλμπουμ μαζί με τραγουδιστές όπως οι Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Μαρίζα Κωχ, Λίτσα Διαμάντη και Κώστας Σμοκοβίτης. Εμφανίστηκε επίσης σε δέκα ταινίες.Το τελευταίο του άλμπουμ προτού αποσυρθεί ήταν το 1984, ωστόσο το 1985 πήρε μέρος σε μια μεγάλη συναυλία αφιερωμένη στον Μάνο Λοΐζο στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.  Το 2000 κυκλοφόρησε ένα διπλό CD, το πρώτο με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του σε νέες εκδόσεις και το δεύτερο με το περίφημα ελληνικά τραγούδια στην απόδοσή τους. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές της εποχής του και τα τραγούδια του έχουν ερμηνευθεί από νεότερους τραγουδιστές.

 efsyn.gr    

Ευχαριστούμε κύριοι Έρντοαν και Τσαβούσογλου που βοηθήσατε την Κύπρο

Η Τουρκία είχε την καλοσύνη να παράσχει δύο πολύτιμες υπηρεσίες αυτή την εβδομάδα στην Κύπρο, επομένως και στην Ελλάδα. Ο κ. Έρντοαν οδήγησε σε ναυάγιο τις συνομιλίες στο Μόν Πελεράν και ο υπουργός του των Εξωτερικών δήλωσε ότι στα υποθαλάσσια κοιτάσματα της Κύπρου έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι. Και για τις δύο τοποθετήσεις Ελλάδα και Κύπρος θα έπρεπε να ευχαριστούν θερμά την Άγκυρα.

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Φυσικά και έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι στα κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ. Ως Τουρκοκύπριοι. Ενταγμένοι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στα σπίτια τους στα χωριά και στις πόλεις που ζούσαν. Ως αυτό που ήταν πάντα δηλαδή. Όχι ως παράνομο κράτος που κατέχει παράνομα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το σφετερίζεται οικονομικά και πολιτικά.

Ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών κ. Τσαβούσογλου έβαλε το θέμα στη σωστή του βάση. Έχουν και οι Τουρκοκύπριοι ως Κύπριοι δικαιώματα στον πιθανώς τεράστιο ενεργειακό πλούτο της χώρας. Δεν έχουν ως Τούρκοι. Δεν έχουν ως υπερασπιστές μιας άλλης χώρας, η οποία μάλιστα επιβουλεύεται την Κυπριακή Δημοκρατία επί πολλές δεκαετίες.

Ο Τούρκος υπουργός άνοιξε την πόρτα στην μοιρολατρικά κινούμενη Κυπριακή Δημοκρατία να δει ποια είναι η πολιτική που έπρεπε να ακολουθεί αταλάντευτα επί χρόνια. Και η οποία τελικώς συμφέρει και τους Τουρκοκύπριους.

Αν οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να συμμετάσχουν στον κυπριακό πλούτο, όπως έχουν δικαίωμα, δεν έχουν παρά να επανενταχτούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ούτε ως κράτος, ούτε ως συνομοσπονδία, ούτε ως ομόσπονδο μόρφωμα. Ως πολίτες με τα μειοψηφικά θρησκευτικά δικαιώματα που έχουν όλες οι μειοψηφικές κοινότητες στον κόσμο. Χωρίς εθνικά άλλα εκτός από την κυπριακή ταυτότητα. Δεν υπήρξαν ποτέ διαφορετικό έθνος, παρά μόνο θύλακες απομεινάρια μιας οθωμανικής κατοχής. Απορροφημένα στη συντριπτική τους πλειονότητα και ενσωματωμένα στον ελληνικό πληθυσμό. Ως Κύπριοι. Οι ίδιοι το ομολογούν.

Η περίοδος που οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν τους τουρκόφωνους Κύπριους για να σπάσουν τον αγώνα των Κυπρίων για Ανεξαρτησία και Ένωση με την Ελλάδα έχει περάσει προ πολλού. Γιατί αυτή ήταν η αιτία της σύγκρουσης Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων. Η Κύπρος έχει ανάγκη να επανενωθεί. Όχι να διχοτομηθεί και επίσημα, όπως διαπραγματεύονται οι κυπριακές κυβερνήσεις από το 2006 μέχρι σήμερα.

Και εδώ ερχόμαστε στις ευχαριστίες προς τον Έρντοαν. Ο Τούρκος πρόεδρος είχε την καλοσύνη να τινάξει στον αέρα τις πρόσφατες συνομιλίες για το κυπριακό, που δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να επισημοποιούν την ύπαρξη ξεχωριστού τουρκοκυπριακού κράτους και μάλιστα με ίσα δικαιώματα με την συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκύπριων!

Το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν 2 εξίσωνε το 20% με το 80% στα δικαιώματα άσκησης της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας με έναν τρόπο που έδινε ταυτόχρονα το δικαίωμα του επιδιαιτητή κυβερνήτη σε ξένες δυνάμεις ως τάχα εξισορροπιστές!

Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες του σχεδίου Ανάν 2, που το έχουμε αναλύσει στο παρελθόν διεξοδικά. Θα σταθώ μόνο στην επικίνδυνη στάση των δύο τελευταίων προέδρων, που διαπραγματεύονται με μια Τουρκία, ξέροντας ότι η Άγκυρα δεν θα δεχτεί ποτέ να αποσύρει τον Αττίλα από την Κύπρο και να πάψει να παριστάνει την εγγυήτρια δύναμη.

Επιπλέον, όλοι οι πρόεδροι ξέρουν- όπως και τα μωρά παιδιά- ότι η Τουρκία δεν τηρεί καμιά συνθήκη που έχει υπογράψει με οποιονδήποτε αν η συνθήκη σταματήσει να τη συμφέρει. Όποιος συναλλάσσεται με την Τουρκία ξέρει ότι η λέξη και η έννοια της μπέσας, δηλαδή της τιμής στο λόγο είναι άγνωστα.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο δύο γλώσσες: Της ισχύος και της εξαγοράς. Καμιά άλλη. Το έχει αποδείξει διαχρονικά. Η Κυπριακή Δημοκρατία απειλείται άμεσα από κάθε σχέδιο Ανάν και από κάθε πολιτική που δεν στηρίζεται εκεί που έχει δικαιωθεί με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και με την σύμφωνη γνώμη μεγάλων δυνάμεων σαν τη Ρωσία, την Κίνα, τη Γαλλία: Το Κυπριακό είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής. Κάθε άλλη τοποθέτηση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε διχοτομική λύση και μάλιστα με μειωμένη την ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο κ Έρντοαν με την αδιαλλαξία του έσωσε πρακτικά την Κύπρο από τα χειρότερα. Επειδή αυτά που συζητούσε στο τραπέζι η Ανεξάρτητη και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυπριακή Δημοκρατία με τους Τουρκοκύπριους ως ισότιμες κοινότητες (!) δεν ήταν απλώς εξευτελιστικό. Ήταν τα παρακάτω χειρότερα της πρότασης Αναστασιάδη:

-Η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας.

-Η παραχώρηση του πρώτου λόγου στους παράνομους χρήστες των περιουσιών των προσφύγων, σε μελλοντική υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχή.

-Η αποδοχή Βέτο για τους Τουρκοκύπριους μέσω της διάταξης για απαραίτητη θετική τουρκοκυπριακή ψήφο για όλες τις αποφάσεις.

-Η παραχώρηση  στα 80 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών ελεύθερης έλευσης και διαμονής, αρκεί να δηλώνουν εργάτες, τουρίστες ή φοιτητές.

-Η ύπαρξη Τούρκων αστυνομικών στην πολυεθνική δύναμη, που θα παραμείνει  στο διηνεκές στην Κύπρο.

-Η αποδοχή παραμονής απροσδιόριστου αριθμού τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ακόμα και μετά την έναρξη εφαρμογής της Συμφωνίας και ενώ θα έχουν αποκτήσει δικαιώματα βέτο οι Τουρκοκύπριοι.

Από αυτά απάλλαξε την Κυπριακή Δημοκρατία ο κ Έρντοαν και η αδηφάγος διάθεσή του να κρατάει τη Μεγαλόνησο αιχμάλωτη της Τουρκίας μέχρι να της δοθεί στο μέλλον η ευκαιρία να την καταπιεί.

Η στάση του κ Έρνοαν και οι δηλώσεις Τσαβούσογλου ανοίγουν ένα παράθυρο στην Κυπριακή και την Ελληνική Δημοκρατία να βάλουν το Κυπριακό στις αληθινές του βάσεις. Κι αυτές δεν είναι άλλες από τις αυτονόητες:

Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και κατοχής.

Κάθε λύση δεν μπορεί παρά να είναι η επιστροφή στο status quo ante.

Συνέχιση της διχοτόμησης και της κατοχής εδάφους από άλλο στρατό και άλλο πληθυσμό, ξένο προς τον τουρκοκυπριακό δεν νοείται.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ως πλήρες και κυρίαρχο μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης παρέχει de jure και de facto τις εγγυήσεις για ομαλή δημοκρατική συμβίωση των μειονοτήτων στο έδαφός της. Κάθε άλλη άποψη είναι προσχηματική.

Οι πληθυσμοί θα επιστρέψουν στις εστίες τους και στις περιουσίες τους. Διχασμός πληθυσμών σε μορφή διχοτομικής οντότητας δεν νοείται. Κάθε κίνηση θα ξεκινάει από την κατοίκηση προ του 1974. Πρόγραμμα αποζημιώσεων θα αναπτυχθεί για τις περιουσίες και για όσους επιλέξουν άλλη εγκατάσταση.

Στράτευση και αστυνόμευση θα είναι κοινή και αναλογική, όπως στο Λίβανο. Όλοι με όλους χωρίς διακρίσεις στην υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ξένοι στρατοί δεν νοούνται.

Δυνάμεις του ΟΗΕ θα μπορούν να επιτηρούν για συγκεκριμένο χρόνο την τήρηση και ομαλή λειτουργία των συμφωνημένων.

Ο πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανήκει ισομερώς σε όλους τους Κύπριους. (για να μην ξεχνιόμαστε, κάποιοι πάντα θα είναι πιο ίσοι από τους άλλους! Αλλά σε επίπεδο κεφαλαίου. Όχι εθνότητας).

Ένα διαβατήριο, μία εθνικότητα, πολλές θρησκείες απαρτίζουν τη Δημοκρατία.

Ένα Σύνταγμα, μία Βουλή, μια κοινή Δικαιοσύνη και η αρχή της πλειοψηφίας καθορίζουν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία με προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Κάθε άλλη οπτική είναι εξευτελισμός της έννοιας της δημοκρατίας και λύσεις μη βιώσιμες.

Αυτές τις βασικές και αυτονόητες αρχές, τις έχει εγκαταλείψει η πολιτική πλειοψηφία της Κύπρου, με την αιτιολογία ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ η Τουρκία! Λες και η Τουρκία θα συμφωνήσει σε ο,τιδήποτε δημιουργεί μια Ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς Αττίλα και χωρίς εισβολή εποίκων!

Είναι δύσκολος αυτός ο δρόμος; Φυσικά. Και χρονοβόρος. Αλλά, είναι ο μόνος που έχει βάσεις αναμφισβήτητου Δικαίου, που δεν μπορεί κανείς διεθνής παράγοντας να αμφισβητήσει. Πολύ περισσότερο που η υπόθεση μυρίζει τρισεκατομμύρια. Ποιος θα τα διαχειριστεί; Ο Έρντοαν ή οι Τουρκοκύπριοι;

Κύπρος και Ελλάδα χρωστάνε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ταϊπ Έρντοαν και στον κ. Τσαβούσογλου. Ο μεν πρώτος με την αδιαλλαξία του γλίτωσε την Κύπρο από νέες επικίνδυνες παραχωρήσεις, ο δε δεύτερος θύμισε ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι κι αυτοί Κύπριοι πολίτες και έχουν δικαιώματα στον πλούτο της Μεγαλονήσου. Καλώς να ορίσουν λοιπόν. Ως Κύπριοι πολίτες και όχι ως τουρκοκύπριοι πολίτες ενός άλλου, διχοτομικού κράτους. Ως Κύπριοι ενός ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους. Χωρίς εσωτερικά σύνορα και ξένους στρατούς. Με ίσα δικαιώματα.

Ιδού η Κύπρος ιδού και το πήδημα.

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης   

liberal.gr

Όταν θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία…

Του Γιάννη Παντελάκη

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είχαν νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες και θεωρούσαν τα εργασιακά δικαιώματα τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Αυτά ακούστηκαν χθες στη Βουλή από την κυρία Αχτσιόγλου. Στη αγορά εργασίας σήμερα, επικρατεί ένας εργασιακός μεσαίωνας, λένε οι ειδικοί. Άνθρωποι απλήρωτοι μέχρι και 15 μήνες, άλλοι που δουλεύουν με πλήρες ωράριο αλλά πληρώνονται για μερική απασχόληση και άλλοι που ενώ θεωρούνται μισθωτοί πληρώνουν οι ίδιοι και τις εργοδοτικές εισφορές. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση, φαντάζομαι αυτά τα φαινόμενα τουλάχιστον θα περιοριστούν!

Η υπουργός Έφη Αχτσιόγλου αναφέρθηκε χθες στη Βουλή στην βούληση της κυβέρνησης να επιβάλει τη νομιμότητα στην αγορά εργασίας. Προχθές, ο γ.γ. του ίδιου υπουργείου, Ανδρέας Νεφελούδης, επιτέθηκε στη δικαιοσύνη αναφερόμενος στην αυτοκτονία μιας απλήρωτης για 15 μήνες εργαζόμενης. Τα κυβερνητικά στελέχη παίζουν παιχνίδια που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, δεν έχουν σχέση και με στοιχειώδεις κανόνες ηθικής. Η ηγεσία του υπουργείου απασχόλησης μοιάζει να περιπαίζει όλους αυτούς που προσπαθούν να επιβιώσουν σ' ένα εργασιακό τοπίο που παραπέμπει σε χώρες του τρίτου κόσμου και για τη διαμόρφωση του οποίου παίζει ουσιαστικό ρόλο η απουσία κυβερνητικής παρέμβασης..

Οι εργαζόμενοι βιώνουν μια Κινεζοποίηση σε ό,τι αφορά τους όρους απασχόλησης, η οποία αναμφισβήτητα δεν είναι αποκλειστικά προϊόν πολιτικών των τελευταίων δυόμισι χρόνων. Αναμφισβήτητο είναι επίσης όμως, πως στα χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι εργασιακές συνθήκες έχουν επιδεινωθεί όπως καταγράφουν έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και επίσης σίγουρο είναι, πως για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες που κυριαρχούν στην αγορά εργασίας, δεν ευθύνεται κάποιο μνημόνιο. Οι έλεγχοι από δημόσιες υπηρεσίες για την μη τήρηση των νόμων αφορούν στην ίδια την κυβέρνηση, είναι δική της ευθύνη.

Πριν περίπου είκοσι ημέρες δημοσιοποιήθηκε έρευνα των Σ. Ρομπόλη και Β. Μπέτση, η οποία καταγράφει τι συμβαίνει στην αγορά εργασίας σήμερα. Συνοπτικά αναφέρει πως η ανασφάλιστη εργασία αφορά έναν στους πέντε εργαζόμενους (500.000), περίπου 300.000 εργαζόμενοι ενώ απασχολούνται ως μισθωτοί στην πράξη είναι αυτοαπασχολούμενοι, περίπου 200.000 ενώ εργάζονται οκτώ ώρες την ημέρα καταχωρούνται ως μερικά απασχολούμενοι και περίπου 900.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα ενώ εργάζονται καθημερινά και κανονικά μισθοδοτούνται με καθυστέρηση από έναν έως δεκαπέντε μήνες! Κανένας νόμος δεν επιτρέπει την κατάσταση αυτή. Απλά, οι νόμοι δεν τηρούνται και κανένας δεν φροντίζει γι' αυτό.

Η σημερινή κυβέρνηση συμπληρώνει τριάντα μήνες ζωής. Σ' αυτούς τους μήνες, έχουν μεγεθυνθεί τα προαναφερόμενα φαινόμενα και δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες του κράτους που οφείλουν να ελέγχουν τους όρους και προϋποθέσεις απασχόλησης.

Τριάντα μήνες, δυόμισι χρόνια δηλαδή, είναι επαρκής χρόνος για να είχαν κάνει μερικές παρεμβάσεις που τουλάχιστον θα περιόριζαν το φαινόμενο. Όλα δείχνουν πως δεν έγινε κάτι. Και δεν υπάρχουν επαρκείς δικαιολογίες γι' αυτό. Και πολύ περισσότερο, δεν υπάρχουν λόγοι ώστε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας να συμπεριφέρεται σαν ν' απευθύνεται σε μια κοινωνία που έχει άγνοια της κατάστασης που επικρατεί…

liberal.gr 

Οριστική η καταδίκη της Ελλάδας για τη Μανωλάδα

Οριστική είναι πλέον η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που δικαίωνε την προσφυγή 42 μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα και επιδίκαζε αποζημίωση άνω των 500.000 ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης με ανακοίνωσή του, δηλώνει ότι η αίτηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για επανεξέταση της απόφασης θεωρείται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ως μη υποβληθείσα, ύστερα και από την πρόσφατη ανάκληση.

Έτσι οριστική και σε ισχύ παραμένει η αποζημίωση που επιδικάστηκε στους μετανάστες εργάτες στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνη έχει ως εξής:

«Η αίτηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για παραπομπή στη μείζονα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της υπόθεσης Chowdury  κ.α. εναντίον της Ελλάδας (υπόθεση Μανωλάδας), θεωρείται από το Δικαστήριο ως μη υποβληθείσα, κατόπιν της ανάκλησής της, με εντολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2017.

Η απόφαση καθίσταται οριστική με ημερομηνία 30/6/2017». 

Τραπεζίτες σε μεγάλο κύκλωμα τοκογλύφων που δρούσε για 30 χρόνια

Οργανωμένο κύκλωμα τοκογλυφίας, του οποίου ο αρχηγός φέρεται ότι δραστηριοποιούνταν 30 ολόκληρα χρόνια, ενώ εμπλέκονται και τραπεζικοί υπάλληλοι, εξαρθρώθηκε από το Τμήμα Ασφάλειας Αμαρουσίου, με τον συντονισμό της Ασφάλειας Βορειοανατολικής Αττικής.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, από τη διερεύνηση της υπόθεσης πρόεκυψε ότι τα μέλη της οργάνωσης αποκόμιζαν μεγάλα χρηματικά ποσά με την μέθοδο της προεξόφλησης (σπάσιμο) επιταγών, καθώς δάνειζαν στα υποψήφια θύματα τους χρηματικά ποσά με αντάλλαγμα τραπεζικές επιταγές μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας.

Για την υπόθεση αυτή συνελήφθησαν επτά μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ των οποίων ο αρχηγός, ηλικίας 63 ετών και τέσσερα τραπεζικά στελέχη.

Όπως ανακοίνωσαν σήμερα ο διευθυντής της Ασφάλειας Αττικής υποστράτηγος Χρήστος Παπαζαφείρης και ο εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, Θεόδωρος Χρονόπουλος, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, πρόκειται για ένα κύκλωμα που δάνειζε με μηνιαίο τόκο 5-7% τουλάχιστον, πράγμα που οδήγησε πολλούς ιδιώτες και επιχειρήσεις σε μεγάλη οικονομική αφαίμαξη και καταστροφή, αφού πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν από τα ασήκωτα οικονομικά βάρη.

Η επιχείρηση της Αστυνομίας υλοποιήθηκε από το Τμήμα Ασφαλείας Αμαρουσίου, υπό τον συντονισμό της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Βορειοανατολικής Αττικής, με την συμμετοχή αστυνομικών των Τμημάτων Ασφαλείας: Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής, Παιανίας, Παλλήνης, Πεντέλης, Νέας Ιωνίας, Ραφήνας, καθώς και με την συνδρομή της Διεύθυνση Αστυνομίας Ευβοίας.

Η υπόθεση εξιχνιάστηκε μετά από πολύμηνες έρευνες και προχτές πραγματοποιήθηκε συντονισμένη επιχείρηση κατά την οποία συνελήφθησαν σε περιοχές της Αττικής, τα επτά μέλη της οργάνωσης και συγκεκριμένα, έξι άντρες, ηλικίας 36,37,41,45,55 και 63 ετών και μία γυναίκα, 49ετών.

Σε βάρος τους σχηματίστηκε κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία -κατά περίπτωση- για εγκληματική οργάνωση, τοκογλυφίες κατ΄ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, πρόληψη και καταστολή νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, παροχή ουσιωδών πληροφοριών για τοκογλυφίες κατ΄ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, καθώς και για παραβάσεις του νόμου για το απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων.

Η οργάνωση, κυρίως μέσω του 63χρονου αρχηγικού μέλους, «έσπαγε» τις επιταγές προεξοφλώντας αυτές, κρατώντας τόκο που ανερχόταν σε μηνιαίο ποσοστό 5-7%, κατά περίσταση, ανάλογα με την περίπτωση. Στις περιπτώσεις που ο «πελάτης» ήθελε μετρητά, προεξοφλούσε τις τραπεζικές επιταγές με 5% έως 7% τόκο.

Σε περίπτωση που κάποιος ζητούσε να δώσει κάποια μεταχρονολογημένη επιταγή, η οποία θα έληγε σε χρονικό διάστημα δυο ημερών έως τεσσάρων μηνών, ο συνολικός τόκος που απαιτούνταν ανερχόταν στο 20% του ποσού της επιταγής, ενώ αν η επιταγή δεν πληρωνόταν άμεσα με τη λήξη της, ο 63χρονος την κατέθετε στην τράπεζα και ασκούσε πίεση στους εκδότες, απειλώντας τους με τη σφράγιση της επιταγής, εντός επτά ημερών, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία.

Σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι τέσσερις τραπεζικοί, οι οποίοι, εκτός από τον έλεγχο των επιταγών, ασκούσαν και πιέσεις στους εκδότες, επικοινωνώντας μαζί τους για λογαριασμό της τράπεζας, ώστε να πληρώσουν τις επιταγές, ενώ γι΄ αυτή τη δουλειά έκαναν και…υπερωρίες στις τράπεζες.

Σε έρευνες που διενεργήθηκαν στο πλαίσιο της αστυνομικής επιχείρησης σε κατοικίες, καθώς και σε τραπεζική θυρίδα, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

154 σώματα ιδιωτικών επιταγών, ονομαστικής αξίας 1.430.000 ευρώ,

28 σώματα τραπεζικών επιταγών, ονομαστικής αξίας 140.450 ευρώ,

παραστατικά σχετικά με κατοχή επενδυτικών ομολόγων 6.847.141 ευρώ,

37.580 ευρώ,

περισσότερες από 40 τραπεζικές κάρτες,

πλήθος υπεύθυνων δηλώσεων που συνόδευαν τις συναλλαγές,

ατζέντες - ημερολόγια με χειρόγραφες σημειώσεις

Εκτιμάται ότι τα κέρδη από ιδιωτικές επιταγές αξίας 1.430.000 ευρώ που κατασχέθηκαν, ανέρχονται σε 500.000 ευρώ, ενώ σε συνεργασία με την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, δεσμεύτηκε το χρηματικό ποσό των 8.000.000 ευρώ περίπου, το οποίο ανήκε σε όλους τους συλληφθέντες.

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου διμήνου, διακριβώθηκε ότι η οργάνωση έχει διαπράξει συστηματικά τοκογλυφίες σε βάρος δώδεκα 12 ατόμων.

Τα κατασχεθέντα χρηματικά ποσά θα αποσταλούν στο Τμήμα Παρακαταθηκών και Δανείων ενώ οι κατασχεθείσες ηλεκτρονικές συσκευές θα αποσταλούν στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών.

Οι συλληφθέντες με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρους τους οδηγήθηκαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα, ο οποίος του παρέπεμψε για κυρία ανάκριση.

 tvxs.gr

   

Η πιάτσα και η αύρα εμφυλίου

Του  Γιώργου Σταματόπουλου

Εχουν αγριέψει λίγο τα πράγματα στην πολιτική αντιπαράθεση κυβέρνησης - αντιπολίτευσης ή απλώς έχει ξεπέσει εντελώς ο ελληνικός πολιτικός λόγος;

Ακούς και διαβάζεις ακραίες ύβρεις και εκφράσεις χωρίς καμιά ευγένεια, χωρίς καμιά ποιότητα, χωρίς οι συγκρουόμενοι να επιδεικνύουν κάποιον στοιχειώδη σεβασμό, όχι μόνο ο ένας απέναντι στον άλλον αλλά και απέναντι στους Ελληνες πολίτες, που υποτίθεται ζουν σε μια πολιτισμένη, δημοκρατική χώρα (φέξε μου και γλίστρησα...).

Οπως και να ‘ναι, η έκπτωση του πολιτικού λόγου οδηγεί αναπόφευκτα σε χυδαία συμπεριφορά - λειτουργούν μόνο οι σκοπιμότητες και χάνεται κάθε ίχνος δημοκρατικού διαλόγου· αυτό με τη σειρά του προμηνύει επικράτηση εχθρικής ατμόσφαιρας σε όλη την κοινωνία - αύρα εμφυλίου αν δεν γίνεται κατανοητό.

Στην πολιτική σκηνή δεσπόζουν οι λαϊκιστές (με τη χαμερπή έννοια), εδώ και σε όλον τον πλανήτη. Εκεί μας οδήγησε η εξάπλωση της γνώσης του εικοστού πρώτου αιώνα.

Δεν πρόκειται για γνώση αλλά για απλές πληροφορίες, που βοηθούν τους κατόχους τους να αναρριχηθούν στην κλίμακα της ματαιόσπουδης εξουσιολαγνείας τους.

Και τι φτωχό λεξιλόγιο... Θα μπορούσαν να διανθίσουν και να εμπλουτίσουν τα «έπη» τους με στίχους από Ελληνες και ξένους ποιητές και φιλοσόφους, με αναφορές τους στην αρχαία ελληνική γραμματεία, να τολμήσουν να μιλήσουν με χιούμορ και σαρκασμό (όταν ο σαρκασμός είναι βαθύς και γνωστικός είναι αυτοειρωνεία, υψηλή δηλαδή αντίληψη και αυτογνωσία), να προκαλέσουν με υπαινιγμούς και αλληγορίες, με μύθους και παραβολές. Α, μπα.

Επιμένουν στον φτηνό και αγοραίο λόγο, η συχνή χρήση του οποίου εγκαθιδρύει και καθιερώνει τον «πολιτισμό» της πιάτσας - αλλά δεν είναι πιάτσα η Βουλή των Ελλήνων.

Ποιος ξέρει, ίσως αυτός να είναι και ο μόνος λόγος που «κατέχουν» - η ελληνική γλώσσα δεν φαίνεται να προβλημάτισε πολλούς εξ αυτών, τι να κάνουμε.

Βέβαια, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα δεν απαιτεί σωστά ελληνικά αλλά κάτι ανάμεσα σε περιθώριο και τραμπουκισμό.

Κάπου εκεί βρισκόμαστε. Το κλίμα αυτό δυστυχώς έχει επεκταθεί σε σχεδόν όλη την κοινωνία (στις πλατείες και στα καφενεία, στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας, στα μέσα ενημέρωσης, στα κρατικά μέσα συγκοινωνίας, στα ταξί, στις εκκλησίες, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στα νοσοκομεία· παντού!).

Τι καταρράκωση θεσμών, τι καθεστώς στυγνής δικτατορίας, τι κίνδυνοι για το κράτος δικαίου και κατάλυση της δημοκρατίας, τι συνταγματικές εκτροπές, τι βαθέα κράτη και τι ασχημίες και ύβρεις - φρίττει κανείς από την ένταση και την υπερβολή, νιώθει ότι, πράγματι, κάποιο μεγάλο κακό θα συμβεί στην ελληνική επικράτεια, κάποιοι επιβουλεύονται (και καραδοκούν) τη σωματική μας ακεραιότητα.

Κάτι σαν «ο θεός να μας φυλάει», αφού γι’ αυτούς που δρουν έτσι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει, το δικό τους μόνο να περάσει, έστω και με ψέματα, έστω «ιερόσυλα».

Ζούμε σε μια παρδαλή χώρα και πολλοί δεν χολοσκάμε, άσε που το φχαριστιόμαστε κιόλας όταν έχουμε αποφασίσει ότι η δημοκρατία περισσότερο πόλεμος (επιβολής) είναι, παρά ειρήνη και δημιουργία, φιλία και δικαιοσύνη. 

efsyn.gr     

Το έλλειμμα, το έγκλημα, τα πανηγύρια…

Μια καλή είδηση που αποτελεί αφορμή για αναστοχασμό. Πώς το υπερβολικό έλλειμμα, από το οποίο βγήκαμε την Τετάρτη, οδήγησε το 2009 τη χώρα στη χρεοκοπία. Ποιοι το δημιούργησαν και γιατί τους καλύπτουν...

Του Γιώργου Καρελιά

Πρώτα η είδηση, που είναι καλή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα βγαίνει, έπειτα από οκτώ χρόνια, από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (εδώ). Αυτό σημαίνει ότι, για πρώτη φορά, έχει έλλειμμα κάτω από το όριο του 3%. Η προηγούμενη φορά που επετεύχθη αυτό ήταν το 1999 πριν από την ένταξη στο ευρώ.

Το επίτευγμα οφείλεται σε όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα) και πληρώθηκε με πολλές θυσίες από τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών.

Μετά, τα (κυβερνητικά) πανηγύρια. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το γεγονός ως επιτυχία της δικής του κυβέρνησης. Αυτό είναι θεμιτό, αλλά εν μέρει μόνο είναι αλήθεια. Οφείλεται και στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν είναι θεμιτή η απόπειρα να εμφανιστεί το γεγονός αυτό περίπου ως «έξοδος από την κρίση». Ουδέν ψευδέστερον. Εχουμε Γολγοθά μπροστά μας.

Τρίτον, η αντιπολιτευτική μεμψιμοιρία. Η ΝΔ σωστά μεν επισημαίνει ότι η μείωση του ελλείμματος δεν θα φέρει ελάφρυνση στους Ελληνες, αλλά είναι απορίας άξιον πώς ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει και, επομένως, γνωρίζει ότι το έλλειμμα ήταν η αφορμή για όσα ζούμε από το 2009 και μετά, να υποβαθμίζει έτσι την εντυπωσιακή μείωσή του.

Και τώρα κάτι το «περίεργο». Τόσο ο Τσίπρας όσο και η ανακοίνωση της ΝΔ αποφεύγουν να πουν πώς, πότε και επί ποίων συνετελέσθη το έγκλημα με το έλλειμμα. Ο Πρωθυπουργός είπε αορίστως «το 2009». Και η ανακοίνωση της ΝΔ αναφέρει «στην αρχή της κρίσης στην Ευρώπη». Να που, επιτέλους, η σημερινή κυβέρνηση και η ΝΔ συμπίπτουν σε κάτι. Ενώ σκοτώνονται σε όλα, αποφεύγουν να πουν πώς άρχισε η κρίση, δηλαδή πώς και πότε το έλλειμμα του ελληνικού  Προϋπολογισμού έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη και απέκλεισε τη χώρα από τις διεθνείς αγορές, δηλαδή ουσιαστικά την έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Ποια είναι η αλήθεια, που και οι δύο -ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ- αποκρύπτουν; Ότι το 2009 η τότε κυβέρνηση έκρυβε το έλλειμμα. Στην αρχή το εμφάνισε στο 3% , μετά το πήγε στο 6% (εδώ) και στο τέλος κατέληξε στο 15% και ανάγκασε ακόμα και συντηρητικούς Ευρωπαίους αξιωματούχους να ομολογήσουν αγανακτισμένοι την αλήθεια (εδώ).

Η κυβέρνηση Καραμανλή ευθύνεται για το έγκλημα του ελλειμματος, που οδήγησε στην μετέπειτα κατρακύλα. Η ΝΔ δεν μπορεί να το πει, ευλόγως. Η καραμανλική συνιστώσα μπορεί να μην τραβάει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από το μανίκι, αλλά παραμένει ισχυρή. Το περίεργο είναι ότι ούτε ο κ. Τσίπρας, ο οποίος πανηγυρίζει για τη μείωση του ελλείμματος, δεν λέει ποιοι ευθύνονται για την εκτόξευσή του. Εχει και ο ΣΥΡΙΖΑ την… καραμανλική συνιστώσα του!  Και δεν εννοούμε μόνο τον συνεταίρο του Πάνο Καμμένο, ο οποίος ομνύει στον (νεο)καραμανλισμό.

Κάπως έτσι η καλή είδηση για την έξοδο από το υπερβολικό έλλειμμα (πρέπει να) είναι αφορμή για αναστοχασμό. Η χώρα ζει οκτώ χρόνια τώρα την τραγωδία της χρεοκοπίας, επειδή στη διετία 2008-2009 κάποιοι τίναξαν τη μπάνκα στον αέρα. Και ορισμένοι από αυτούς σήμερα πρωταγωνιστούν στο δημόσιο βίο, εξαγνισμένοι δια χειρός της (πρώτης φοράς) Αριστεράς.

Και αυτό «είναι κάτι περισσότερο από έγκλημα, είναι λάθος», σύμφωνα με την αποδιδόμενη στον Μέτερνιχ ρήση.  

protagon.gr

Αμισθη η Θάνου, αλλά θα εισπράττει οδοιπορικά -Το ΦΕΚ του διορισμού της

Η Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου ανέλαβε και επισήμως από την Τρίτη (11/7) καθήκοντα άμισθης προϊσταμένης του Νομικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης.

Ωστόσο σύμφωνα με την απόφαση του πρωθυπουργού (δημοσιεύθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως), η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν θα απασχολείται απολύτως αμισθί, αφού θα δικαιούται οδοιπορικών και πιθανώς και ημερήσιας αποζημίωσης για τις ημέρες που θα βρίσκεται εκτός της υπηρεσίας της.

Όπως αναφέρει η απόφαση του πρωθυπουργού «ανατίθενται, από 10.07.2017 και για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών, στη Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου καθήκοντα άμισθης Προϊσταμένης του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού, η οποία θα παρέχει τις υπηρεσίες της στον Πρωθυπουργό χωρίς να λαμβάνει μισθό, αποζημίωση ή άλλη οικονομική απολαβή εκτός των οδοιπορικών της, δυνάμει της παρ. 4 του άρθρου 55 του Κώδικα νομοθεσίας για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα».

Ωστόσο στην παράγραφο 6 του άρθρου 57 του Κώδικα νομοθεσίας για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα προβλέπεται ρητώς ότι: «Στο προσωπικό των πολιτικών γραφείων σε περίπτωση μετακίνησής του εκτός έδρας για τις ανάγκες του γραφείου του μέλους της Κυβέρνησης και του υφυπουργού, στο οποίο ανήκουν, καταβάλλονται τα οδοιπορικά έξοδα και η ημερήσια εκτός έδρας αποζημίωση, σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις για τους μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους, η οποία είναι: για το διευθυντή πολιτικού γραφείου, τον ειδικό σύμβουλο και τον ειδικό συνεργάτη ίση με την αποζημίωση που αντιστοιχεί στο βαθμό διευθυντή. (20-40 ευρώ ημερησίως για το εσωτερικό της χώρας και 60-100 ευρώ ημερησίως για το εξωτερικό)».

Να σημειωθεί η Βασιλική Θάνου προσλαμβάνεται με σύμβαση δύο ετών, ενώ συνήθως τέτοιου είδους συμβάσεις έχουν εξάμηνη διάρκεια με δυνατότητα ανανέωσής τους.

iefimerida.gr