Ούτε μία εβδομάδα διακοπές για έναν στους δύο Έλληνες, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat

Σημαντικό ποσοστό Ελλήνων πολιτών δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πάει διακοπές ούτε για ένα επταήμερο ταξίδι κατά τη διάρκεια του έτους, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας της Eurostat.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική υπηρεσία, όσον αφορά στην Ελλάδα από 51,2% που ήταν το ποσοστό των πολιτών της χώρας που δεν μπορούσε να πάει διακοπές, το 2016 το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 53,6%.

Στη δυσχερέστερη θέση όσον αφορά τις διακοπές βρίσκονται οι Ρουμάνοι ( 66,6%). Ακολουθούν οι Κροάτες ( 62,8%), οι Βούλγαροι με 56,4% και οι Έλληνες.

Επιπλέον επισημαίνεται πως το 32,9% των κατοίκων της ΕΕ δεν έχει την την οικονομική δυνατότητα να πάει διακοπές ούτε για μια εβδομάδα κατά την διάρκεια του έτους.

Αξιοσημείωτο είναι δε οτι, την τελευταία πενταετία το ποσοστό των κατοίκων που δεν είναι σε θέση να κάνει διακοπές μειώθηκε σε όλα τα κράτη- μέλη της Ε.Ε εκτός της Κύπρου (από 47,6% το 2011 σε 53,5% το 2015), της Δανίας (από 10,5% το 2011 σε 13,7% το 2016) και στην Ελλάδα (από 51,2% το 2011 σε 53,6% το 2016).

Τα χαμηλότερα ποσοστά έχουν η Σουηδία, η Δανία, η Φινλανδία και η Αυστρία.  

Νέα εγκύκλιο εξέδωσε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για τον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Νέα εγκύκλιο εξέδωσε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) στην οποία περιγράφονται όλες οι λεπτομέρειες για τον εξωδικαστικό μηχανισμό.

  

Ο αριθμός των δόσεων για οφειλές προς το Δημόσιο δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 120, η αποπληρωμή οφειλών δεν μπορεί να υπερβαίνει τον μήνα και το ελάχιστο ποσό δόσης δεν μπορεί να είναι μικρότερο των 50 ευρώ.

Στη ρύθμιση υπάγονται οφειλές προς το δημόσιο που έχουν βεβαιωθεί έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2016, ενώ δεν επιτρέπεται η εξόφληση του Δημοσίου με άλλα ανταλλάγματα πέραν του χρηματικού.

Ειδικά όσον αφορά στις οφειλές προς το Δημόσιο, αυτές μπορούν να υπαχθούν σε σύμβαση αναδιάρθρωσης, μόνο εφόσον είναι ήδη βεβαιωμένες (κατά τις διατάξεις του ν.δ. 356/1974- Κ.Ε.Δ.Ε., του ν. 4174/2013-Κ.Φ.Δ. ή του ν. 2960/2001 - Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα) κατά την ανωτέρω ημερομηνία. Το ίδιο ισχύει για τις οφειλές υπέρ τρίτων πιστωτών που βεβαιώνονται και εισπράττονται από τη Φορολογική Διοίκηση σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε.

Οι ανωτέρω οφειλές προς το Δημόσιο και υπέρ τρίτων υπολογίζονται με τις προσαυξήσεις ή τόκους εκπρόθεσμης καταβολής επ' αυτών κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για υπαγωγή στο νόμο, σύμφωνα με το άρθρο 4 αυτού (βλ. υπό στοιχεία ιστ και ιζ της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του νόμου).

Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων ξεκινά στις 3 Αυγούστου. 

Ένας άλλος μύθος για τον έρωτα

Το φως μέσα στη θάλασσα, σχεδόν Αύγουστος.

Το μαντήλι μιας κοπέλας, το παίρνει ο άνεμος. Εκείνη ξαφνιάζεται. Μετά το βλέπει να πετάει και γελάει. Εκείνος κοιτάει το γέλιο της, όχι το μαντήλι.

Τα βλέμματα των εραστών, λίγο πριν κοιμηθούν. Εκείνη τον κοιτάει νωχελικά, ράθυμα. Εκείνος σηκώνεται, στέκεται για λίγο και της λέει μόνο: “Ευτυχία”.

~~

Να είναι τέσσερις το πρωι, τέσσερις και τέταρτο ίσως, και να μην μπορείς να κοιμηθείς. Όχι από άγχος ή ανησυχία, αλλά από πληρότητα. Να νιώθεις ότι θα χάσεις τόση πολλή ευτυχία αν κλείσεις τα μάτια.

Ν’ ακούς το clair de lune του Ντεμπισί κι η νύχτα να ‘ναι ολόγιομη, χωρίς ίχνος από ντροπή.

Ν’ αδειάζουν οι δρόμοι, να γεμίζουν τα σπίτια, κι όταν όλοι πέφτουν να κοιμηθούν εσείς να κοιτιέστε στα μάτια και να φιλιέστε.

Κι αν όλος ο κόσμος γκρεμιζόταν, κι αν όλος ο κόσμος άδειαζε, θα μένατε εσείς οι δύο. Μοναχικοί και απαραίτητοι, όπως οι νότες απ’ το πιάνο του Ντεμπισί, όπως το φως μες στη θάλασσα.

Ο χτύπος του ρολογιού μες στη σιγή και μια γάτα που τριγυρνάει. Τίποτα απ’ αυτά δεν έχει σημασία για κανέναν άλλο, ούτε για τον κόσμο ούτε για το σύμπαν. Μόνο για σας.

Γιατί εκείνη τη στιγμή, γύρω στις τέσσερις το πρωί, ο Ντεμπισί παίζει πιάνο για να χορεύει η Λάνα ντελ Ρέι.

Κι οι νύμφες με τ’ άσπρα μαγιό κρατάνε την ανάσα τους. Η σελήνη ακούγεται να παίζει μουσική όποτε κάνουν έρωτα δυο άνθρωποι.

Κι ίσως την επομένη όλα να ‘ναι αλλιώς, όλα να ‘ναι ποτισμένα από ήλιο και πραγματικότητα. Όμως οι νύχτες ανήκουν σ’ εκείνους που ερωτεύονται, σ’ εκείνους που κολυμπούν γυμνοί, σ’ εκείνους που καταλαβαίνουν ότι το τέλος είναι ένας οργασμός και μια αγκαλιά.

Έτσι ο κόσμος τελειώνει, όχι με έκρηξη, αλλά μ’ έναν στεναγμό.

~~

Κάποιος μύθος λέει ότι ο θεός έφτιαξε πρώτα τη γυναίκα.

Την άφησε να τριγυρνάει στον κήπο του και ξεχάστηκε στις παράξενες σκέψεις του. Έπειτα, κάποια στιγμή που χρονικά δεν μπορεί να προσδιοριστεί, θυμήθηκε το δημιούργημα του και στράφηκε να δει τι έκανε.

Τη βρήκε να κολυμπάει στον Φίσωνα ποταμό. Είδε τις ανθισμένες ρώγες της, το δέρμα της τσιτωμένο απ’ το κρύο νερό. Είδε τα χέρια της, τα δάκτυλα της, είδε το στόμα της και τη γλώσσα της, είδε τα πόδια της και τους γλουτούς της, είδε και το αιδοίο της μέσα στο νερό.

Και την πόθησε.

Δεν ήταν άντρας ο θεός ούτε και γυναίκα ήταν, δεν είχε φύλο, γιατί δεν είχε σώμα, ήταν καθαρή βούληση, μόνο βούληση. Αλλά σαν είδε την πρώτη γυναίκα θέλησε να συνευρεθεί μαζί της, ν’ αποκτήσει σώμα για να την αγγίξει.

Όπως το θέλησε έτσι κι έγινε. Απέκτησε φύλο, απέκτησε σώμα, απέκτησε θνητότητα. Μα καθόλου δεν τον πείραξε που θα πέθαινε, αρκεί να ένιωθε.

Όμως η γυναίκα δεν ήταν πια εκεί. Ο άντρας κολυμπούσε μόνος του στον Φίσωνα ποταμό.

~~

Τότε ο θεός είδε τον άντρα και τον πόθησε. Δεν ήταν γυναίκα ο θεός ούτε και άντρας ήταν, δεν είχε φύλο, γιατί δεν είχε σώμα, ήταν καθαρή βούληση, μόνο βούληση. Αλλά σαν είδε τον πρώτο άντρα θέλησε να συνευρεθεί μαζί του, ν’ αποκτήσει σώμα για να τον αγγίξει.

Όπως το θέλησε έτσι κι έγινε. Απέκτησε φύλο, απέκτησε σώμα, απέκτησε θνητότητα. Μα καθόλου δεν τον πείραξε που θα πέθαινε, αρκεί να ένιωθε.

Όμως ο άντρας δεν ήταν πια εκεί. Η γυναίκα κολυμπούσε μόνη της στον Φίσωνα ποταμό.

~~

Ο θεός έγινε γυναίκα για ν’ αγγίξει τη γυναίκα. Έγινε άντρας για ν’ αγγίξει τον άντρα. Όμως πάντα έμενε μόνος, ο θεός κι ο άνθρωπος, ο άντρας κι η γυναίκα, να κολυμπάει στον Φίσωνα ποταμό.

Ώσπου η Σελήνη τον λυπήθηκε, έτσι λέει ο μύθος. Κι έφτιαξε τη νύχτα, έφτιαξε τη θάλασσα, έφτιαξε τη μουσική, έφτιαξε το κρασί, έφτιαξε το σεληνόφωτο, έφτιαξε το γέλιο κι ένα μαντήλι που το ‘παιρνε ο αέρας.

Γιατί η βούληση του θεού κι η ομορφιά του ανθρώπου δεν αρκούσε, χρειαζόταν κάτι ακόμα για να σμίξουν.

Κι έχει χιλιάδες μορφές, δέκα χιλιάδες τρόπους, εκατοντάδες χιλιάδες δρόμους για να εμφανιστεί. Αλλά μόνο ένα όνομα: Έρωτας.

Ακούγεται σαν μουσική, έχει την έξαψη του κρασιού, φωτίζει απαλά σαν το κερί, ανατριχιάζει σαν δέρμα που το χαϊδεύουν, γελάει σαν να μην έχει τίποτα να χάσει.

Ο θεός κι ο άνθρωπος έτσι γίναν ταίρι, έτσι μόνο έφτασαν κοντά. Με τον έρωτα.

Έτσι λέει ο μύθος, κι είναι πολλοί που πιστεύουν ότι κάθε μύθος είναι ένας απλός τρόπος να μιλήσεις για όσα οι άνθρωποι δεν μπορούν να πουν. 

Γελωτοποιός https://www.facebook.com/gelotopoios/

Kτηματολόγιο: Το 2018 κάνει ντεμπούτο ο ενιαίος φορέας

Για το επόμενο έτος οδεύει η ίδρυση του νέου κρατικού οργανισμού σύνταξης και λειτουργίας του Εθνικού Κτηματολογίου καθώς το σχέδιο βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο. Από Οκτώβριο-Νοέμβριο η ανάθεση των μελετών κτηματογράφησης που εκκρεμούν.

Πρώτα θα γίνει η ανάθεση των 32 μελετών κτηματογράφησης που αφορούν την υπόλοιπη χώρα από την Εθνικό Κτηματολόγιο και Χαρτογράφηση ΑΕ και μετά θα προχωρήσει η δημιουργία του νέου ενιαίου φορέα με συγχώνευση της ΕΚΧΑ ΑΕ με τα υποθηκοφυλακεία, που θα λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Οι προσφορές για τις 32 μελέτες είχαν κατατεθεί στα τέλη Μάϊου 2016 και είχαν ανοιχθεί τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο διαγωνισμούς αφορούσε περίπου 16.000.000 δικαιώματα τα οποία καλύπτουν σχεδόν το 65% της χώρας.

Αρχικά υπολογίζονταν πως, εξαιτίας και της πίεσης χρόνου, οι αναθέσεις θα είχαν γίνει μέσα στην Άνοιξη, αλλά τώρα οδεύουμε προς τον Οκτώβριο – Νοέμβριο, σύμφωνα με μηχανικούς που παρακολουθούν τη διαδικασία.

Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως η καθυστέρηση δε μπορεί να αποδοθεί σε ενστάσεις και προσφυγές καθώς σε μόλις δύο από τους διαγωνισμούς υπάρχει σχετικά σοβαρή εμπλοκή. Περισσότερο ανησυχούν στην αγορά από τις πολύ υψηλές εκπτώσεις που περιλαμβάνουν οι προσφορές για την κτηματογράφηση ορισμένων περιοχών οι οποίες φτάνουν και το 55%. Στο διαγωνισμό είχαν κατατεθεί περίπου 110 προσφορές από 24 εταιρείες ή κοινοπραξίες.

Οι μηχανικοί υποστηρίζουν πως το σχέδιο που προβλέπει πως οι μελέτες θα ανατεθούν από την ΕΚΧΑ ΑΕ δείχνει στην ουσία πως το νέο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου στο οποίο θα ενταχθούν και τα υποθηκοφυλακεία θα λειτουργήσει από το νέο έτος. Φυσικά, έχει πάει περίπατο εδώ και καιρό ο στόχος για ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου μέχρι το 2020, αν και δεν έχουν αλλάξει οι σχετικές προβλέψεις του μνημονίου.

Παρά τις επιφυλάξεις που εκφράζουν οι τοπογράφοι (γνωστές οι θέσεις του Πανελληνίου Συλλόγου Διπλωματούχων Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών - ΠΣΔΑΤΜ), τόσο στο εσωτερικό της ΕΚΧΑ, όσο και μεταξύ των υποθηκοφυλάκων, τάσσονται υπέρ του νέου φορέα. Οσοι παρακολουθούν τη συζήτηση επισημαίνουν πως από τους περίπου 400 υποθηκοφύλακες μόνο περίπου 20 (που καλύπτουν προνομιούχες περιοχές οι οποίες εξακολουθούν να έχουν σημαντικά έσοδα παρά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων) βλέπουν αρνητικά το εγχείρημα.

Όμως το σχέδιο μετάβασης στο νέο φορέα πρέπει να είναι τόσο καλοκουρδισμένο ώστε σε μια νύχτα να περάσουμε από το σημερινό καθεστώς της ΕΚΧΑ ΑΕ και των υποθηκοφυλακείων στο νέο καθεστώς. Για να φτάσουμε σε εκείνη τη νύχτα, πάντως, πρέπει πρώτα στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να έχουν λύσει σειρά ζητημάτων που συνδέονται με τη λειτουργία του κτηματολογίου, από τον τρόπο που θα στελεχωθεί ο νέος κρατικός φορέας μέχρι την αναδιάταξη των κτηματολογικών γραφείων της χώρας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) που είχε προτείνει τη δημιουργία του νέου φορέα έχει αναλάβει να συντάξει και τον οδικό χάρτη για τη μετάβαση στο νέο καθεστώς, ενώ ήδη λειτουργεί και η επιτροπή που έχει οριστεί από το ΥΠΕΝ.

Αν και το χρονοδιάγραμμα προβλέπει πως στις αρχές του φθινοπώρου πρέπει να είναι έτοιμο το νέο νομοθετικό πλαίσιο που θα καλύπτει τη λειτουργία του νέου «Οργανισμού Εθνικού Κτηματολογίου», οι μηχανικοί θεωρούν πως το σχέδιο θα καθυστερήσει. «Ειδικά αν υπάρξει ανασχηματισμός θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση», δήλωνε χθες στο Euroday.gr στέλεχος που από την πρώτη στιγμή παρακολουθεί το σχέδιο μετάβασης.

Φώτης Κόλλιας

euro2day.gr

"Βόμβα" στις συντάξεις η γήρανση του πληθυσμού

Καμπανάκι από το Γραφείο Προϋπολογισμού και για το ασφαλιστικό. Η γήρανση του πληθυσμού κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα τις συντάξεις και το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Πως ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων συνδέεται με την ανάπτυξη.

Μια ...βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας και κατά συνέπεια της διαδικασίας δημοσιονομικής προσαρμογής χαρακτηρίζει η πρόσφατη τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού στη Βουλή, τη γήρανση του πληθυσμού. Μάλιστα, επισημαίνει ότι παρά τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στους τομείς των εσόδων (μεγέθυνση φορολογικής βάσης, αύξηση φορολογίας κα.) και των δαπανών (μισθοί, συντάξεις, παροχή ιατροφαρμα-κευτικής περίθαλψης) ώστε να μειωθεί (ή και να εξαλειφθεί) το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, η βόμβα μπορεί μακροπρόθεσμα να ανατρέψει άρδην την δημοσιονομική ισορροπία.

Και αυτό γιατί από τη μία μεριά η γήρανση επηρεάζει αρνητικά τα δημοσιονομικά μεγέθη μιας χώρας μιας και αυξάνεται ο αριθμός των συνταξιούχων, επομένως και οι δαπάνες για συντάξεις ενώ αντίστροφα, μειώνονται οι εισφορές.

Το ζήτημα της γήρανσης του πληθυσμού και της δημοσιονομικής βιωσιμότητας απασχολεί τόσο την Ελλάδα όσο και τις υπόλοιπες τις χώρες της ΕΕ μιας και σύμφωνα με τις προβλέψεις o δείκτης εξάρτησης των ηλικιωμένων (old-age dependency ratio) αναμένεται να επιδεινωθεί. Ασφαλώς, το ζήτημα της γήρανσης δεν είναι καινούριο: η αντιμετώπιση του προβλήματος της γήρανσης του πληθυσμού στην ΕΕ έχει ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν. Για την Ελλάδα όμως, σύμφωνα με το Γραφείο, η περαιτέρω ανάλυση του ζητήματος έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία μιας και η χώρα βρίσκεται ήδη σε δυσμενέστατη θέση, τόσο λόγω του υπέρογκου χρέους της όσο και της βαθιάς ύφεσης που βιώνει.

Δημογραφικές και δημοσιονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και ΕΕ

Οι δημογραφικές προβλέψεις για την Ελλάδα είναι απαισιόδοξες: αναμένεται ότι ο συνολικός πληθυσμός θα μειωθεί στα 7,7 εκατ. μέχρι το 2080 (10,9 εκατ. το 2015). Το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα για τους άντρες αναμένεται να φτάσει από τα 78,5 έτη το 2015 στα 83,7 έτη το 2060 και για τις γυναίκες από τα 84,9 έτη το 2015 στα 89 έτη το 2060. Το συνολικό ποσοστό γονιμότητας (TFR) στην Ελλάδα αναμένεται να αυξηθεί οριακά από το 1,33 το 2015 στο 1,34 το 2060 (στην ΕΕ-28 αναμένεται να αυξηθεί από 1,58 το 2015 στο 1,76 το 2060.

Ο δείκτης εξάρτησης των ηλικιωμένων (old-age dependency ratio) αναμένεται να αυξηθεί από το 33% το 2015 στο 67,5%. Στην ουσία δηλαδή ενώ σήμερα υπάρχουν 3 άτομα ηλικίας 15 - 64 (δηλαδή σε εργασιακή ηλικία) για κάθε άτομο ηλικίας άνω των 65 (θεωρούμενοι ως εξαρτώμενοι), το 2060 θα υπάρχουν 3 άτομα ηλικίας 15 - 64 για 2 άτομα ηλικίας άνω των 65. Αντίστοιχα, στην ΕΕ ο δείκτης θα αυξηθεί από το 27,8% το 2010, στο 50,1% το 2060.

Από δημοσιονομικής απόψεως, στην Ελλάδα, το 2013 οι κρατικές δαπάνες για συντάξεις ανήλθαν στο 16,2% (αντίστοιχα στην ΕΕ, το 2013 οι κρατικές δαπάνες για συντάξεις ανήλθαν στο 11,3% του ΑΕΠ), οι συνολικές δαπάνες που σχετίζονται με την γήρανση, ανήλθαν 28,5% στην Ελλάδα (25,6% στην ΕΕ) ενώ την ίδια στιγμή το χρέος της Ελλάδας είναι άνω του 170% (αντίστοιχα, στην ΕΕ, το χρέος είναι στο 83,5% του ΑΕΠ το 2016).

Το Γραφείο, επισημαίνει ότι ενώ τα προηγούμενα χρόνια αφενός μεν ο αριθμός των εργαζομένων ήταν υψηλός, αφετέρου δε οι συνταξιούχοι λίγοι, οπότε το πρόβλημα της γήρανσης – λόγω της αύξησης της αντίστοιχης δημοσιονομικής δαπάνης - δεν έχει γίνει ακόμα ιδιαίτερα εμφανές, στο μέλλον το πρόβλημα θα είναι μεγάλο.

Και θα επηρεάσει και τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Και αυτό γιατί η προβλεπόμενη αύξηση του αριθμού των ατόμων εκτός παραγωγικής ηλικίας (άνω των 65 χρόνων) σε συνδυασμό με την πτωτική τάση του δείκτη γονιμότητας τις τελευταίες δεκαετίες και της ανόδου του προσδόκιμου ζωής αναμένεται να μεταβάλλουν επί τα χείρω το δείκτη εξάρτησης των ηλικιωμένων και επομένως θα υπάρξει σοβαρή επιβάρυνση των δημοσιονομικών μεγεθών.

Συγκριτικά με τις ευρωπαϊκές χώρες, το γεγονός αυτό έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία για την Ελλάδα.

Πρώτον διότι η χώρα βαρύνεται από ένα υπέρογκο χρέος και βρίσκεται ήδη σε φάση δημοσιονομικής προσαρμογής ενώ δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος (fiscal buffer) ώστε να απορροφηθούν οι επιπτώσεις της γήρανσης. Δεύτερον, διότι η εξέλιξη του προσδοκώμενου δείκτη εξάρτησης ηλικιωμένων για την Ελλάδα προβλέπεται να είναι χειρότερη σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό αναμένεται να έχει ιδιαίτερα αρνητική επίδραση και στους ρυθμούς ανάπτυξης της Ελλάδας.

Ρούλα Σαλούρου   

euro2day.gr

Φτωχαίνουμε, γερνάμε, μικραίνουμε. Ποιος νοιάζεται;

Οι προβλέψεις για το μέλλον παραπέμπουν σε μια Ελλάδα σκιά ακόμα και του σημερινού (κακού υποτίθεται) εαυτού της, μια χώρα σε διαρκή παρακμή. Πώς θα το αποτρέψουμε;

 Του Γιώργου Καρελιά

Πριν από 20 μέρες αναρωτηθήκαμε γιατί σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμης κυριαρχεί το αίσθημα της απογοήτευσης, σε ποσοστά άνω του 80%. Η απάντηση βρίσκεται σε κάτι ενοχλητικές «λεπτομέρειες», οι οποίες απασχολούν τους πολίτες, σε αντίθεση με την ατζέντα που έχουν οι μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις.

Εν αρχή ην το success story, που επιχειρεί να οικοδομήσει η κυβέρνηση και στηρίζεται στη (στατιστική) μείωση της ανεργίας. Αυτήν έρχεται να την αποδομήσει ο ευρωπαίος κεντρικός τραπεζίτης, αλλά και τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία, που λένε ότι η μείωση οφείλεται, κυρίως, στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, οι οποίες έχουν γίνει επιδημία τα τελευταία χρόνια της κρίσης.

Και να ήταν μόνο αυτό. Τα πιοπρόσφατα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι μισθοί των νέων στον ιδιωτικό τομέα είναι απογοητευτικοί και χειροτερεύουν χρόνο με το χρόνο. Κάποτε μιλούσαν για τη «γενιά των 700 ευρώ», αλλά σήμερα η αμοιβή αυτή είναι όνειρο απατηλό. Οι γενιές κάτω των 30 ετών στην καλύτερη περίπτωση αμείβονται με 500 ευρώ και στη χειρότερη με τα μισά. Και μιλάμε για τις νόμιμες αμοιβές. Καλύτερα να μην πούμε τι συμβαίνει με την παράνομη και αδήλωτη εργασία.

Πόσες «μονομαχίες» των πολιτικών αρχηγών, σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις στη Βουλή, έγιναν γι’ αυτό το πρόβλημα; Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο υπουργείο Εργασίας, ο Αλέξης Τσίπρας επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ πανηγυρισμών για στατιστικά στοιχεία που έρχονται σε προφανή σύγκρουση με την κοινή πείρα και την αλήθεια. Αλλωστε, όπως έλεγε ο Αγγλος πολιτικός Ντισραέλι, «υπάρχουν τριών ειδών ψέματα: τα συνήθη, τα καταστρεπτικά και η στατιστική».

Τι θα συμβεί αν συνεχιστεί-και ουδεμία πρόβλεψη αναφέρει ότι δεν θα συνεχιστεί- αυτή η κατάσταση; Πόσοι νέοι θα μεταναστεύσουν ακόμα; Οσοι μείνουν πώς θα ζήσουν με εξευτελιστικές αμοιβές; Πώς θα δημιουργηθούν νέες οικογένειες; Πώς θα συνεχιστεί η αλληλεγγύη των γενεών, αφού οι σημερινές(και αυριανές) γενιές εργαζομένων δεν θα μπορούν να πληρώνουν τις συντάξεις των προηγούμενων;

Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αν δοθούν με βάση τη σημερινή κατάσταση, οδηγούν σε μια Ελλάδα, φτωχή γερασμένη και μικρότερη, δηλαδή μια χώρα σε διαρκή παρακμή. Οι προβλέψεις και οι προβολές στο μέλλον παραπέμπουν σε μια χώρα σκιά ακόμα και του σημερινού(υποτίθεται κακού) εαυτού της.

Και το ερώτημα είναι: θα το αποτρέψουμε και πώς; Αν παρατηρήσουμε την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης τα τελευταία χρόνια, αυτά τα προβλήματα απουσιάζουν ή είναι περιθωριακά. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση επιλέγουν «γαργαλιστικά» θέματα, γιατί αυτά (θεωρούν ότι) «πουλάνε».

Για παράδειγμα, τα τελευταία δυόμισι χρόνια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εστιάζει στα «σκάνδαλα», στις «λίστες», στη «διαφθορά» των προκατόχων της. Δηλαδή, στο παρελθόν, στα εύκολα και στα «πιασάρικα». Πότε θα βάλει στο κέντρο της πολιτικής της τα άλλα προβλήματα, τα πραγματικά, που συνήθως τα αντιμετωπίζει σαν «λεπτομέρειες»; Αλλά και η αντιπολίτευση εστιάζει στις αποκαλύψεις του Βαρουφάκη για το 2015, στις διαδικτυακές αθλιότητες του Πολάκη και στα ντου του Ρουβίκωνα, επίσης εύκολα και «πιασάρικα» θέματα.

Πόσο ενδιαφέρουν όλα αυτά τον άνεργο, τον νέο που φεύγει στο εξωτερικό, ακόμα και τον εργαζόμενο των 300 ευρώ; Η απάντηση βρίσκεται στην απογοήτευση του 80% και πλέον όσων ερωτώνται στις δημοσκοπήσεις για το συναίσθημα που τους εκφράζει περισσότερο. Είναι η αίσθηση ότι ο πολιτικός κόσμος, ιδίως τα κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση, αποφεύγει τα δύσκολα και τα ουσιώδη, τα οποία απαιτούν σοβαρό σχεδιασμό και δύσκολες αποφάσεις.

Ισως γιατί ο δικός τους κόσμος είναι διαφορετικός από αυτόν που βιώνουν οι πολίτες. Εξ ου και η διαρκώς αυξανόμενη απόσταση μεταξύ τους.  

protagon.gr

Καρατόμησε και τον Σκαραμούτσι ο Τραμπ

Την απομάκρυνση του διευθυντή επικοινωνίας του Λευκού Οίκου, Αντονι Σκαραμούτσι, ανακοίνωσε την Δευτέρα ο Ντόναλντ Τραμπ, μόλις λίγες ημέρες μετά τον διορισμό του στον συγκεκριμένο ρόλο.

Σύμφωνα με τους New York Times, την απομάκρυνση ζήτησε ο νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Τζον Κέλι.

Υπενθυμίζεται ότι η επιλογή του Σκαραμούτσι ήταν η αφορμή για να παραιτηθεί από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου ο Σον Σπάισερ ενώ λίγα 24ώρα αργότερα είχε πρωταγωνιστήσει και στην επιχείρηση απομάκρυνσης από το Λευκό Οίκο του ομογενούς (τέως πλέον) Προσωπάρχη Ρέινς Πρίμπους. Σε συνέντευξή του ουσιαστικά κατηγόρησε τον Πρίμπους ότι βρίσκεται πίσω από επιχείρηση διασποράς ψευδών ειδήσεων εις βάρος του ιδίου, που τελικά έπλητταν ευθέως την Προεδρία Τραμπ.

Ο Πρίμπους αποχώρησε, τελικά, από το Λευκό Οίκο ένα 24ώρο αργότερα, συμπληρώνοντας 189 περιπετειώδεις ημέρες στη συγκεκριμένη θέση.

Η θητεία του Σκαραμούτσι ήταν πολύ πιο σύντομη. Έμεινε στη θέση του για 10 μόνον ημέρες, αποτελώντας όμως μία εμβληματική περσόνα στον Λευκό Οίκο επί ημερών Τραμπ. 

kathimerini.gr

'Ερχεται χαλάρωση capital controls για τις επιχειρήσεις

Ζήτημα ημερών είναι η χαλάρωση των capital controls, αφού, το μόνο που απομένει είναι η δημοσίευση της σχετικής υπουργικής απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας έχει ήδη αποσταλεί την εισήγησή του στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο για τις επικείμενες αλλαγές, οι οποίες θα αφορούν αποκλειστικά επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι τροποποιήσεις στους περιορισμούς θα διευκολύνουν τις επιχειρήσεις για άνοιγμα νέων λογαριασμών, ενώ θα αυξηθούν και τα όρια για την εκτέλεση εισαγωγών.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε συνέχεια της ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης, της εκταμίευσης των δόσεων οικονομικής στήριξης του ελληνικού δημοσίου, αλλά και της εξόδου στις αγορές.

Σύμφωνα με τον οδικό χάρτη που έχει σχεδιάσει η Τράπεζα της Ελλάδος από κοινού με το υπουργείο Οικονομικών, τα επόμενα βήματα θα γίνουν προσεκτικά και σταδιακά, ανάλογα με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

Η ταχύτητα χαλάρωσης των περιορισμών θα εξαρτηθεί κατά κύριο λόγο από την αποκατάσταση της πρόσβασης Δημοσίου και τραπεζών στις αγορές, την επιστροφή των καταθέσεων και την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου.

Τα μέτρα για ιδιώτες

Ωστόσο, παρά τις πιέσεις των τραπεζών για χαλάρωση και για τους ιδιώτες, αυτό δεν φαίνεται να προχωρά προς το παρόν.

Οι τράπεζες ζητούν, ανάμεσα σε άλλα, την δυνατότητα ανάληψης έως και 2.000 ευρώ ανά μήνα, το άνοιγμα λογαριασμού και η προσθήκη συνδικαιούχων ακόμη κι αν δημιουργείται νέος κωδικός πελάτη, η αύξηση στο 60% του ποσοστού των εμβασμάτων από το εξωτερικό που μπορεί να αναληφθεί σε φυσική μορφή και ο διπλασιασμός του ορίου ελεύθερης αποστολής χρημάτων στο εξωτερικό, στις 2.000 ευρώ. 

 tvxs.gr

Και τι σκέφτεσαι στις διακοπές;

Δεν ξέρω για σας, αλλά χρόνο με το χρόνο καταλαβαίνω ότι το άγχος με τις διακοπές δεν είναι τι θα κάνεις στην παραλία, αλλά τι κάνεις στην υπόλοιπη ζωή σου

Του Κώστα Γιαννακίδη

Στις διακοπές θέλω να κοιμάμαι. Αν όχι σε όλο το διάστημα, τουλάχιστον στο μισό. Μιλάμε για 14 ή και 15 ώρες τη μέρα. Θα αγόραζα, που λέει ο λόγος, πακέτο διακοπών σε άνετο νοσοκομειακό περιβάλλον. Να με αφήσουν μία εβδομάδα σε μαλακό κρεβάτι με ορό στο χέρι και καμία οθόνη γύρω μου.

Χρόνο με τον χρόνο θέλω να κοιμάμαι περισσότερο στις διακοπές. Να μη μιλάω και να μη διαβάζω. Δεν ξέρω πώς οι άνθρωποι καταφέρνουν και διαβάζουν στις διακοπές. Το πολύ να λύσω ένα σταυρόλεξο. Το ομηρικό όνειρο το ξέρετε; Τον μυθικό βασιλιά του Ισραήλ;

Προτιμώ μία ξαπλώστρα, όχι φυσικά στην παραλία, αλλά σε μπαλκόνι. Να βλέπω τη θάλασσα γέρνοντας το κεφάλι αριστερά. Και αν τρέξει και λίγο σάλιο, δεν πειράζει. Μέχρι να φτάσει από το σαγόνι στον ώμο, μπορεί να έχω κοιμηθεί λίγο. Οταν μπορώ, κουβαλάω και στις διακοπές το μαξιλάρι μου. Στην αρχή φοβόμουν, έλεγα θα πάρω και τα όνειρα της πόλης μαζί, αλλά, ευτυχώς δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Γνωρίζω, άλλωστε, ότι, όπου και αν πάω, το στρώμα θα είναι άθλιο. Ας έχω, έστω, το μαξιλάρι.

«Σου βγαίνει η κούραση» μου λένε όλοι. Ναι, προφανώς αυτό είναι. Ζω σε δρόμο με θόρυβο, κουβαλάω τα άγχη που έχετε και εσείς και ο ύπνος έχει άσχημα κοψίματα στις άκρες του, στην αρχή και στο τέλος.

Κάθε χρόνο, λοιπόν, τρομάζω με την κούραση που ξερνάω στις διακοπές. Ενας γιατρός μου εξηγούσε ότι κατά κύριο λόγο πρόκειται για ψυχική κούραση με συμπτώματα που αντανακλώνται σε όλο το σώμα. Κάποιος άλλος, ειδικός στην ευεξία, μου είπε ότι συστήνει στους πελάτες του να κάνουν δεκαπενθήμερες διακοπές ανά τέσσερις μήνες, προσθέτοντας, ίσως, άλλες δέκα μέρες στη θερινή ανάπαυλα. Και συμπλήρωσε πως αν πραγματικά θέλεις να ξεκουραστείς στις καλοκαιρινές διακοπές, τότε πηγαίνεις σε βουνό. Δουλευόμαστε ή, τέλος πάντων, δεν ανήκουμε στο κοινό που συμβουλεύεται ειδικούς για θέματα ευεξίας.

Δεν ξέρω για σας, αλλά χρόνο με το χρόνο καταλαβαίνω ότι το άγχος με τις διακοπές δεν είναι τι θα κάνεις στην παραλία, αλλά τι κάνεις στην υπόλοιπη ζωή σου. Γιατί οι διακοπές είναι εκείνο το φωτεινό διάστημα που αναδεικνύει το γκρίζο γύρω σου. Την κανονική σου ζωή, αυτά που είσαι υποχρεωμένος να αγαπάς και να μισείς. Για σας, βέβαια, που μεταφέρετε όλη σας τη ζωή σας στις διακοπές, για εσάς που κάνετε μικρές μετακομίσεις για να έχετε το νου σας μην πάει το παιδί στα βαθιά, ναι, για σας τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα.

Ομως σκεφτείτε και μας που δεν κουβαλάμε ή έχουμε ξεμπερδέψει από αυτό το βάρος. Οι διακοπές είναι εκείνο το καταραμένο διάστημα που, εκ των πραγμάτων, κάθεσαι και με τον εαυτό σου. Διότι, που θα πάει, θα σε στριμώξει κάποιες φορές. Και έρχονται κάτι απογεύματα που, λίγο πριν πέσει ο ήλιος, κοιτάς τη θάλασσα και αναρωτιέσαι τι στο διάολο κάνεις. Αυτό σκέφτονται οι τύποι που βλέπετε να πετάνε μόνοι τους πέτρες στη θάλασσα. 

protagon.gr   

Πληρωμή φόρων με πιστωτική κάρτα -Εως και 12 άτοκες δόσεις

Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών του υπουργείου Οικονομικών τουλάχιστον το 30% των φορολογούμενων θα ακολουθήσει τον δρόμο της πληρωμής φόρων μέσω πιστωτικής κάρτας.

Οι τράπεζες προσφέρουν στους πελάτες τους τη δυνατότητα να εξοφλήσουν τους φόρους σε έως και 12 άτοκες δόσεις. Προϋπόθεση για να μπορέσει να εξοφλήσει κάποιος με πιστωτική κάρτα είναι να μην έχει επιβαρύνει τον λογαριασμό του με μεγάλα ποσά και να διαθέτει δηλαδή το απαραίτητο πιστωτικό όριο.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πληρωμή των φορολογικών οφειλών μέσω πιστωτικών καρτών σε δόσεις είναι πολύ εύκολη καθώς μπορεί να γίνει και μέσω των δικτύων ιντερνετικής τραπεζικής εξυπηρέτησης των τραπεζών (web banking) και όχι μόνο μέσω των τραπεζικών γκισέ.

 iefimerida.gr  

Στα Μέγαρα αδερφές μου, στα Μέγαρα!

Η επιλογή του μεγάρου Μουσικής για την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και την ομιλία του πρωθυπουργού δεν ήταν τυχαία. Το Αίθριο των Μουσών ήταν το κατάλληλο σημείο για να ανακοινωθούν τα μούσια του κ Τσίπρα. Αλλά και να σηματοδοτήσουν την επίσημη ταξική μετακόμιση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Από τα Μέγαρα στα μέγαρα. Όπως είχε γίνει το ’80 με το ΠΑΣΟΚ.

Επειδή μας έχουν πρήξει τα σκώτια ο πρωθυπουργός προχτές στο μέγαρο Μουσικής και οι κατά φαντασία αριστεροί υπουργοί του με το ταξικό πρόσημο που έχει για πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ, ας δούμε πόσο παραμύθι είναι και αυτό το πυροτέχνημα.

Κατ' αρχήν ο πρωθυπουργός και σχεδόν όλοι οι υπουργοί και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι μικροαστοί. Πολλοί από τους οποίους, μεταξύ των οποίων ο κ Τσίπρας, έχουν για αντικείμενο εργασίας τέτοιο που θριάμβευσε διαχρονικά με τη φοροδιαφυγή και την κλοπή του δημόσιου χρήματος. Η εργολαβία κάθε είδους.

Άλλοι διέπρεψαν σαν ελεύθεροι επαγγελματίες, σε εργασίες που φημίζονται για τη φοροαποφυγή, όπως η δικηγορία και η ιατρική. Άλλοι, τέλος ανήκουν στη συμπαθή τάξη των κρατικοσυνδικαλιστών, για την οποία δεν έχουμε να πούμε τίποτε που δεν ξέρει ο λαός. Πολλοί άλλοι είναι της κρατικής και της τραπεζικής υπαλληλίας, που υπήρξε διαχρονικά προνομιούχος τάξη μέσα στις τάξεις. Προλετάριοι, μόνο με το κανοκιάλι…

Είπε ο πρωθυπουργός λοιπόν, στο Αίθριο των Μουσιών, ότι η πολιτική και το όραμα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πρόσημο το ιδεολογικό και ταξικό της Αριστεράς. Όσοι καταπιάνονται με τον μαρξισμό ξέρουν ότι η αριστερά έχει για στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, που χάνει την υπεραξία της εργασίας της σε όφελος των εργοδοτών της. Αυτό, όπως καταλαβαίνει κι ένα μωρό ισχύει μόνο στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί μόνο εκεί παράγεται υπεραξία που καρπούται εργοδότης!

Σ' αυτό το κεφάλαιο, ο κ. Τσίπρας περηφανεύτηκε χωρίς ίχνος ντροπής ότι η κυβέρνησή του μειώνει τα ποσοστά ανεργίας, χωρίς να πει κουβέντα για τη ντροπή, μια «αριστερή κυβέρνηση» να έχει δημιουργήσει νομοθετικά στρατιές εργαζόμενων δούλων, με προσωρινές εργασίες και χωρίς συμβάσεις, παρά εκείνες του γούστου των εργοδοτών! Και με μεροκάματα ντροπής.

Ταξικά, λοιπόν, ο Μαρξ δεν είχε υπολογίσει ποτέ ότι κάποτε θα κυριαρχούσε η μικροαστική τάξη σε ποσοστά 70%- 80% των εργαζόμενων και ότι οι εργαζόμενοι στον πρωτογενή τομέα (οι προλετάριοι) θα ήταν μειοψηφία του 10%- 20%. Ούτε είχε υπολογίσει την όλο και μικρότερη συμμετοχή των αγροτών (που δεν έχουν υπεραξία) στον παραγόμενο πλούτο! Το κυριότερο, δεν είχε υπολογίσει ότι θα υπήρχε κάποτε μια ευμεγέθης τάξη εργαζόμενων, που δεν θα παρήγαγε υπεραξία σε κανέναν! Δεν φανταζόταν ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι (η κατ' αυτόν γραφειοκρατία) θα ήταν 10%- 15% του εργασιακού πληθυσμού! Ούτε φανταζόταν ότι ο καπιταλισμός θα δημιουργούσε τόσες θέσεις εργασίας για κοινωνική εργασία, όπως είναι η δημοσιοϋπαλληλία!

Και ο μεν Μαρξ δικαιούταν να μην τα είχε υπολογίσει όλα αυτά πριν από την εποχή τους. Το πρόβλημα ξεκινάει από τη στιγμή που δεν τα έχουν υπολογίσει οι οπαδοί του που τα ζουν καθημερινά. Και που κυβερνάνε μια χώρα! Και που αμολάνε αμορφωσιές και μπαρουφολογίες για ταξικά πρόσημα, με τα οποία θα διαχειριστούν τον πλούτο του κράτους, τους νόμους και τον τρόπο που λειτουργεί η ιδιωτική οικονομία!

Μπαρουφολογίες, γιατί όταν θέλεις να δείς τη ζωή με τάξεις πρέπει πρώτα να ξέρεις τι και ποιες είναι οι τάξεις! Δεύτερο, και κυριότερο, πρέπει να ξέρεις ότι οι κυβερνήσεις κυβερνάνε με ένα και μοναδικό κριτήριο: Την ευημερία ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ! Κάθε άλλη οπτική λέγεται δικτατορία.

Μία τάξη, δύο ταχύτητες!

Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει μία τάξη, που ασχολείται (όσοι δεν είναι άνεργοι) κυρίως με την παροχή υπηρεσιών (άλλη μια κατάσταση που δεν είδε ο Μαρξ) και που είναι μισθοσυντήρητη. Αποτελεί τα 3/5 του πληθυσμού και είναι μικροαστοί. Είναι η πλειονότητα των Ελλήνων. Αυτή η τάξη απασχολείται στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα.

Στον ιδιωτικό τομέα, οι εργαζόμενοι παράγουν πολύ περισσότερο πλούτο από όσο πληρώνονται, με τις ευλογίες του ΣΥΡΙΖΑ! Το πολλά τα καρπούνται οι εργοδότες. Παράλληλα, οι πραγματικοί πάνω από 1,5 εκατομμύριο άνεργοι της χώρας προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα.

Στον δημόσιο τομέα δεν υπάρχει εργοδότης και δεν υπάρχει υπεραξία. Το κράτος δεν δουλεύει με ποσοστά κέρδους σ' αυτά που προσφέρει στους πολίτες. Τιμολογεί το νερό και το ρεύμα όσο κοστίζουν (υποτίθεται, γιατί υπάρχει η διαφθορά υπερτιμολογήσεων, μιζών, φακέλων κλπ) και πληρώνει τους υπαλλήλους του με βάση το (υποτιθέμενο) κόστος ζωής και το ποσοστό αξιοπρεπούς διαβίωσης. Αυτά (πρέπει να) είναι τα κριτήριά του.

Στη χώρα υπάρχει μια τάξη αγροτών, που είναι το 15%- 20% του πληθυσμού και μια τάξη εργατών σε εργοστάσια και στον πρωτογενή τομέα, που δεν είναι ούτε το 10% του ενεργού πληθυσμού. Οι προλετάριοι.

Επίσης, υπάρχει μια τάξη περίπου 1.500.000 πολιτών που είναι συνταξιούχοι. Ούτε αυτό το πρόβλεψε ο Μαρξ. Με το δίκιο του.

Αυτές είναι οι τάξεις στη χώρα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι θα ασκήσει κριτική με ταξικό πρόσημο, δηλαδή με ταξικά κριτήρια είναι σαφές ότι έχει μπλέξει το αμπέλι με το κουνέλι.

Γιατί, αν εξαιρέσει κανείς τους πραγματικά μεγάλους εργοδότες, εμπόρους και βιομήχανους και τραπεζίτες, που δεν ξεπερνάνε τις 10.000- 15.000 ανθρώπους ΚΑΙ τους λίγους εργάτες προλετάριους του ιδιωτικού τομέα, ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι Έλληνες ανήκουν σε μία και την ίδια τάξη: Είναι ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ. Και δεν είναι απλώς μικροαστοί. Είναι μικροαστοί ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ!

Από τη μία πλευρά είναι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, που υφίστανται όλες τις επιλεκτικές πολιτικές των ξένων δανειστών και των εγχώριων εργοδοτών κάθε μορφής.

Και από την άλλη είναι η δημοσιοϋπαλληλία, που δεν της κλέβει κανείς την υπεραξία, που πηγαίνει στο κράτος, δηλαδή πάλι στο κοινωνικό σύνολο (εκτός από τις υπερτιμολογήσεις, τις μίζες, τα φακελλάκια…) και η οποία προστατεύεται  σκανδαλωδώς από το κράτος σε σχέση με όλους τους άλλους. Για την ακρίβεια από όλες τις κυβερνήσεις και φυσικά και του ΣΥΡΙΖΑ.

Με βάση ποια τάξη θα κάνει την πολιτική με ταξικό πρόσημο ο ΣΥΡΙΖΑ; Ανάθεμα κι αν ξέρει κι ίδιος! Για έναν απλό λόγο:

Στην πράξη, ποτέ καμιά κυβέρνηση στη χώρα δεν εφάρμοσε πολιτική τέτοια που να ευνοεί τόσο πολύ τα συμφέροντα των εργοδοτών και τόσο λίγο των εργαζομένων. Όλα όσα έχει υπογράψει και εφαρμόζει από τις απαιτήσεις των δανειστών δεν είναι για τώρα. Έχουν υποχρέωση εφαρμογής τουλάχιστον 40ετίας! Επιπλέον, το Φθινόπωρο θα υπογράψει και θα εφαρμόσει υποχρεωτικά την κυριαρχία της υποαμειβόμενης εργασίας ως προαπαιτούμενο του ΔΝΤ. Χωρίς αντίσταση!

Ο ΣΥΡΙΖΑ επισφράγισε και έκανε ακόμα σκληρότερους τους νόμους που έχουν διασπείρει τη χαμηλόμισθη εργασία σε όλο τον ιδιωτικό τομέα. Παράλληλα, υπέγραψε για πολλά χρόνια την καθιέρωση των ατομικών συμβάσεων και την εξάπλωση της part time εργασίας, όπως απαιτούσαν και επέβαλαν οι δανειστές και οι εγχώριοι εργοδότες.

Από τα στοιχεία της πραγματικής οικονομίας στον ιδιωτικό τομέα, έχουμε πέσει από τα 750- 600 ευρώ του βασικού μισθού με πλήρη εργασία του 2014, στα 240 ευρώ περιστασιακή εργασία των 18χρονων και 400 ευρώ ημιαπασχόλησης των 25χρονων το 2017! Μετά από 2,5 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με ταξικό πρόσημο!

Όπως ομολόγησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, χωρίς να το διαψεύσει, έδωσε στους δανειστές πολύ περισσότερα από όσα τους έδωσε ο Σαμαράς στα οικονομικά και στα εργασιακά.

Έτσι, ποτέ καμιά κυβέρνηση δεν χαντάκωσε τόσο πολύ για τις επόμενες δεκαετίες τους πραγματικούς προλετάριους και τη μικρομεσαία τάξη, ευνοώντας σκανδαλωδώς το πιο συντηρητικό και αντιπαραγωγικό κομμάτι των απασχολούμενων: Τους δημόσιους υπάλληλους! Με εξαίρεση νοσοκομειακό προσωπικό, κάποιους ήρωες δάσκαλους, υπηρέτες της αεροπορίας και υποχρεωτικώς είλωτες των δημόσιων υπηρεσιών για να λουφάρουν οι υπόλοιποι.

Το οξύμωρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που τάχα πολιτεύεται με ταξικό πρόσημο, πέρα που δεν έχει ιδέα τι είναι τάξεις στην πραγματική Ελλάδα, έχει συντρίψει για πολλά χρόνια άνεργους, συνταξιούχους και ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τους σύγχρονους προλετάριους με την ευρεία έννοια (αφού δεν μπόρεσε να τους μαντέψει ο Μαρξ, με το δίκιο του...) και χαϊδεύει διαρκώς, δίνοντας αυξήσεις και πληθαίνοντας, τη δημοσιοϋπαλληλία, που ζει απολύτως προστατευμένη στο κουκούλι του διαρκούς κομματοκράτους! Παράγοντας ελλείμματα χωρίς αντίστοιχο κέρδος για το λαό!

Πώς το είπε ο πρωθυπουργός στο Αίθριο των Μουσιών; Θα υλοποιήσει σχέδιο για να μπεί τέλος στη διαπλοκή πολιτικών- τραπεζών- επιχειρηματιών! Ξέρουμε. Με ταξικό πρόσημο. Σαν αυτό, με το οποίο τον έφεραν στην εξουσία, ροκανίζοντας τους Σαμαροβενιζέλους, όλοι οι τραπεζίτες και πλουτοκράτες το 2015, αγκαλιά με ένα κομμάτι της δεξιάς, που ήθελαν (σε συμφωνία με την τρόικα) ένα άφθαρτο, νέο πρόσωπο!

Πώς το είπε ο πρωθυπουργός; «Πρώτα θα έρθουν οι επενδύσεις και μετά οι θέσεις εργασίας». Πές το μας ρε άνθρωπε ότι είσαι καπιταλιστής σαν τους δανειστές! Γιατί εμείς νομίζαμε ότι είσαι κομμουνιστής!

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

Ο «πατριωτισμός» των υαινοειδών

Του Παντελή Μπουκάλα

Δυο παιδιά, δυο παλικαράκια, πέθαναν. Δεκαεννιά χρονών το μεγάλο, δεκαπέντε το μικρότερο. Φιλαράκια. Βρέθηκαν μέσα σε αρδευτικό κανάλι στη γέφυρα Αιγείρου της Κομοτηνής. Είχαν πάει σε γάμο με το μοτοποδήλατο του μεγάλου και επέστρεφαν. Μα δεν θα φτάσουν ποτέ στο σπίτι τους. Ηταν μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας.

Στον άλλον κόσμο αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Στον παρόντα κόσμο έχει τη σημασία που του αποδίδουν οι αντιλήψεις του καθενός. Βέβαιο μπορούμε να θεωρούμε, πάντως, ότι υπερβαίνουν αρκετά το ποσοστό της «Χ.Α.» όσοι φρονούν ότι δεν είναι Ελληνάκια τα Ελληνάκια, τα παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης δηλαδή, που εδώ γεννιούνται, εδώ πάνε σχολείο, εδώ πάνε και φαντάροι (έστω και σαν τυφεκιοφόροι άνευ τυφεκίου συνήθως, μια και η πολιτεία συνήθισε να μην τα εμπιστεύεται), εδώ ψηφίζουν.

Στο πρωινό διαδικτυακό ξεφύλλισμα των εφημερίδων βρέθηκα να διαβάζω την είδηση στην ηλεκτρονική σελίδα κυριακάτικου φύλλου με υψηλές πωλήσεις, το οποίο έχει διακριθεί στον υπέρ σωβινισμού αγώνα, ακόμα και στη χρυσαυγίτικη εκδοχή του. Το ποιόν του εντύπου εξηγεί εν μέρει και το περιεχόμενο ενός από τα «σχόλια αναγνωστών» κάτω από την είδηση. Και λέω εν μέρει επειδή νεοφασίστες και ρατσιστές «σχολιαστές», πάντα ανώνυμους ή ψευδώνυμους, συναντάς σχεδόν παντού, κι αυτό δεν είναι αποκλειστικό ελληνικό γνώρισμα. Τι έσπευσε να πει ο λαμπρός συνέλληνας, και χριστιανός ορθόδοξος κατά πάσαν πιθανότητα, πριν ακόμα ταφούν τα παιδιά; Ιδού, χωρίς καμία διορθωτική παρέμβαση στον τονισμό ή τη στίξη, για να μη θιγεί το «αυθόρμητο»: «οι τουρκοφωνοι ισλαμιστες, να πανε στην τουρκιά να μεινουνε, εκει δεν εχουν τροχαια!;» Και να πούμε ότι ντρεπόμαστε για λογαριασμό του, ή ότι ελάχιστοι στον τόπο μας συμμερίζονται τη βαρβαρότητά του, η ύβρις δεν αναιρείται.

Με ψευδώνυμο ισοδύναμο της ανωνυμίας υπογράφει το «σχόλιό» του το υαινοειδές, και μάλιστα με ψευδώνυμο που παραπέμπει εμμέσως στον Μεγαλέξανδρο. Να θέλει άραγε να κρυφτεί ακόμα κι αυτός από την ίδια του τη χυδαιότητα, από τον ίδιο τον ανθρωποφαγικό «πατριωτισμό» του; Δεν το βλέπω πιθανό. Σίγουρο είναι, αντίθετα, πως οι πιο στενοί της παρέας του, με τους οποίους και θα συζητάει όλο καμάρι τα κατορθώματά του, θα ξέρουν με ποιο ψευδώνυμο δρα στο Ιντερνετ, σκορπίζοντας χολή και μίσος. Ο ίδιος θα πιστεύει, βέβαια, ότι έχουν γαλανόλευκα χρώματα τα «σχόλιά» του. Αλλά είναι μαύρα, κατάμαυρα.

Καθημερινή