Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017

Μαύρη Πέτρα... που μας έφαγε


Συζήτηση και συναυλία ενάντια στην κατασκευή mall στην Ακαδημία Πλάτωνος διοργανώνει το Συντονιστικό Αγώνα Ενάντια στην ανέγερση mall το Σάββατο 14/10 στο πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνα (Τριπόλεως και Κρατύλου) στις 5 μ.μ.


Η διοργάνωση τυγχάνει να συμπίπτει με δημοσιεύματα που υποστήριζαν ότι η εταιρεία Artume (συμφερόντων της BlackRock, η οποία κινεί την επένδυση) προτίθεται να αναστείλει την επένδυση των 300 εκατομμυρίων ευρώ.
Την «είδηση» διέψευσε χθες στη Βουλή ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης, γεγονός που υποδεικνύει ότι επρόκειτο για κατευθυνόμενα από την εταιρεία δημοσιεύματα, προκειμένου να πιέσει για τη δρομολόγηση της υλοποίησης της επένδυσης με μια ανάλογη τακτική που ακολούθησε πρόσφατα και η Eldorado Gold που είχε απειλήσει την αναστολή των επενδύσεων στις Σκουριές.

Υπενθυμίζεται ότι στις 9 Μαΐου, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής αποφάσισε να δώσει το πράσινο φως για την κατασκευή του mall της πολυεθνικής BlackRock στον χώρο του πρώην εργοστασίου Μουζάκη, στα όρια Ακαδημίας Πλάτωνος – Περιστερίου, με εισήγηση του υπουργού Περιβάλλοντος Γιώργου Σταθάκη.

Χθες, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μιλώντας στην επιτροπή της Βουλής που επεξεργάζεται το σχέδιο νόμου για την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος, εκτίμησε ότι γρήγορα και με θετικό τρόπο θα καταλήξει η συμφωνία με την BlackRock για την επένδυση στην Ακαδημία Πλάτωνος και ενημέρωσε ότι έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη του Προεδρικού Διατάγματος που θέτει τους όρους για να προχωρήσει η υλοποίηση, το οποίο Π.Δ. βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με τις αποφάσεις του ΣτΕ.

«Εκκρεμεί η υπογραφή του συμφώνου συνεργασίας επειδή υπάρχουν μερικά νομικά θέματα μιας και θέλουμε 100% κατοχύρωση και στα τρία αυτά θέματα», δήλωσε ο υπουργός.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το μνημόνιο συνεργασίας με τον επενδυτή θα δεσμεύει την εταιρεία σε τρία αντισταθμιστικά οφέλη: ο επενδυτής θα πληρώσει την απαλλοτρίωση του χώρου υπέρ του Δημοσίου και θα αναδείξει με δικές του δαπάνες τον αρχαιολογικό χώρο και τον χώρο πρασίνου.

«Η κυβέρνηση, μετά το Ελληνικό και το Γουδί, παραδίδει στους επενδυτές και την Ακαδημία Πλάτωνος. Πετώντας στα σκουπίδια τις προτάσεις κατοίκων, καταστηματαρχών και συλλογικών φορέων της Ακαδημίας Πλάτωνα, του Κολωνού, των Σεπολίων, του Περιστερίου και άλλων περιοχών και αγνοώντας τους πολύχρονους αγώνες τους, υιοθετεί μέχρι κεραίας τα επιχειρήματα της πολυεθνικής και αναγγέλλει πως θα υπογράψει “μνημόνιο συνεργασίας” μαζί της στο όνομα της “οικονομικής ανάπτυξης” και της “ανάδειξης” του αρχαιολογικού χώρου.

Οπως είχε κάνει ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης με αντάλλαγμα αντισταθμιστικά–φιλοδώρημα», καταγγέλλει το Συντονιστικό Αγώνα Ενάντια στην ανέγερση του mall.

Διατρανώνει την αντίθεσή του στην κατασκευή του mall, καθώς αυτή συνεπάγεται την «εμπορευματοποίηση ενός παγκόσμιας αξίας πολιτιστικού αγαθού, με την "εμπορική χρήση" του ονόματος της Ακαδημίας στον τίτλο ενός πολυκαταστήματος (Academy Gardens) και τη μετατροπή του αρχαιολογικού χώρου σε αυλή του mall».

Εφιάλτης των «μικρών»

Επιπλέον, επισημαίνει «την καταστροφή των μικρών επιχειρήσεων των Σεπολίων, του Κολωνού, του Σκουζέ, του Πλάτωνα, όσων ακόμα επιβιώνουν από την εφαρμογή των μνημονίων. Ερήμωση στο Μπουρνάζι, xτύπημα της εμπορικής αγοράς στο Περιστέρι και τους άλλους γειτονικούς δήμους, όπως ακριβώς συνέβη στο Μαρούσι και το Χαλάνδρι».

Σε αυτά θα προστεθούν η κυκλοφοριακή συμφόρηση σε έναν ήδη επιβαρυμένο κόμβο, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος με τσιμεντοποίηση απίστευτου μεγέθους και η αλλοίωση του χαρακτήρα των γειτονιών από την Ακαδημία Πλάτωνα μέχρι τα Σεπόλια. Νέα υποβάθμιση που θα επιφέρει η προσέλκυση και άλλων εμπορευματικών χρήσεων μαζικής κατανάλωσης και ψυχαγωγίας.


Οι συλλογικότητες που αντιδρούν στην ανέγερση του mall διεκδικούν την πραγματική αναβάθμιση του Αρχαιολογικού Χώρου, την ανέγερση του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών, την πραγματική αναβάθμιση των περιοχών κατοικίας, την πολεοδομική ανάπλαση της περιοχής του Βιομηχανικού Πάρκου (ΒΙΟΠΑ) και τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων της ευρύτερης περιοχής με την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας σε αυτές. 

















Τάσος Σαραντής


efsyn.gr

Έκθεση Ευρωβουλής: Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός για 120 εκατ. Ευρωπαίους!


Το σκοπίμως παραγκωνισμένο θέμα της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών φέρνει στην επιφάνεια Έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, διαταράσσοντας το ευρωπαϊκό «αφήγημα» περί εισόδου της ΕΕ στην ανάπτυξη και στην έξοδο από την κρίση.

Το σκοπίμως παραγκωνισμένο θέμα της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών φέρνει στην επιφάνεια Έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, διαταράσσοντας το ευρωπαϊκό «αφήγημα» περί εισόδου της ΕΕ στην ανάπτυξη και στην έξοδο από την κρίση.

Στην έκθεση, που κατ’ αποκλειστικότητα παρουσιάζει το Reporter.gr, επισημαίνεται πως «η μεγάλη οικονομική κρίση, που πλήττει την ευρωπαϊκή ήπειρο από το 2008, έχει μόνιμο αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, έχει επηρεάσει σημαντικά τον κοινωνικό ιστό και την έχει αλλάξει βαθιά, αυξάνοντας σημαντικά το χάσμα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων».

Αυτή τη στιγμή, συμπεραίνεται στην έκθεση, πάνω από 120 εκατομμύρια ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Στα συμπεράσματα της έκθεσης χαρακτηρίζονται αναποτελεσματικές οι προσπάθειες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των εθνικών κυβερνήσεων να υιοθετήσουν μέτρα για τον περιορισμό, σε κάποιο βαθμό, των επιπτώσεων της κρίσης, αφού, όπως υπογραμμίζεται, «τα επίπεδα ανεργίας και η φτώχεια εξακολουθούν να μην μειώνονται και δεν υπάρχουν σημαντικά αποτελέσματα από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται στα κράτη μέλη για την προώθηση ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης».

Αντικείμενο της έκθεσης είναι η κατοχύρωση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για ανέργους και φτωχοποιημένους ευρωπαίους, προκειμένου να περιοριστεί ο κοινωνικός αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης με τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την εξάλειψη από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό των 120 εκατομμυρίων πολιτών της ΕΕ και την λήψη ενεργών πολιτικών δημιουργίας θέσεων εργασίας, που θα  είναι σε θέση να εξασφαλίσουν βιώσιμη απασχόληση.

Ανατριχίλα, ωστόσο, προκαλούν οι διαπιστώσεις αυτής της έκθεσης σχετικά με το ποιες είναι οι προσωπικές και άλλες επιπτώσεις στους εργαζόμενους που εν μία νυκτί πέφτουν στην ανεργία.

Οι εργαζόμενοι, που γίνονται άνεργοι, χάνουν τη δύναμη τους στις διαπραγματεύσεις και την πιθανότητα επανένταξης τους στην αγορά εργασίας.
Παραμένοντας εκτός της αγοράς εργασίας, η κατάστασή τους επιδεινώνεται από παράγοντες όπως η προοδευτική πτώση των δεξιοτήτων και η σταδιακή απώλεια αυτοεκτίμησης / ενθουσιασμού που τους οδηγεί επίσης να αποστασιοποιηθούν από μια ενεργό κοινωνική ζωή.

Παρουσιάζονται πολλές ζημιές διαφόρων ειδών, όπως:
• απώλειες παραγωγής,
• κοινωνικός αποκλεισμός,
• επιδείνωση των δεξιοτήτων,
• ψυχολογική βλάβη,
• μειωμένο προσδόκιμο ζωής,
• απώλεια κινήτρων,
•επιδείνωση της οικογενειακής ζωής,
•απώλεια αξιών και ευθύνης.

Με πολύ «κομψό», δηλαδή, τρόπο η έκθεση συμπεραίνει πως οι οδηγούμενοι στην ανεργία αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο, ακόμη και της βιολογικής τους εξαφάνισης.

Υποστηρίζει, δε, ότι η ανάγκη δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού πλαισίου ελάχιστων εισοδημάτων προέρχεται από τη διαπίστωση ότι οι διαφορετικές πρακτικές στα κράτη μέλη που σχετίζονται με το θέμα αυτό δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν συνολικά το πρόβλημα της φτώχειας και της ανισότητας.

Όπως δε καταλήγει η έκθεση, το σύστημα εγγύησης ελάχιστων εισοδημάτων θα πρέπει να συνδυαστεί με μια στρατηγική που θα στοχεύει στην κοινωνική ένταξη, και για το σκοπό αυτό συνιστάται να εγκριθούν παράλληλα με την εφαρμογή του συστήματος ελάχιστων εισοδημάτων αποτελεσματικά μέτρα κοινωνικής προστασίας όσον αφορά τμήματα της ζωής των ανθρώπων, όπως η εγγύηση της στέγασης, της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης και της κατάρτισης.
























Νίκος Ρούσσης - Στρασβούργο



  reporter.gr  

Αυτοάνοσο ή αυτοανοησία;


Της Μαρίας Σταυροπούλου*

Τα τελευταία χρόνια είναι της μόδας τα αυτοάνοσα νοσήματα. Σαν να λέμε αν δεν έχεις τουλάχιστον ένα απ’ αυτά δεν είσαι in. Τι είναι όμως τα αυτοάνοσα νοσήματα; Με απλά λόγια, και χωρίς να θέλω να χρησιμοποιήσω ιατρικούς όρους και δύσκολες εκφράσεις, έχουμε και λέμε. Αυτοάνοσα νοσήματα ονομάζονται οι ασθένειες στις οποίες ο οργανισμός μας επιτίθεται ουσιαστικά στον εαυτό του, στα κύτταρά του και στα όργανά του. Διαβάστε το ξανά προσεχτικά και σταθείτε στο: ο οργανισμός μας επιτίθεται στον εαυτό του.

Αν τυχόν δεν το γνωρίζατε ο οργανισμός μας έχει εαυτό, έχει και αυτός την προσωπικότητά του. Υποτίθεται βέβαια ότι θα έπρεπε να βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους, να τα πηγαίνουν καλά και να μην έχουν διαφορές. Τελικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο, τσακώνονται και αυτοί και άσχημα κάποιες φορές απ’ ότι φαίνεται. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο τσακωμός αυτός δεν είναι ανώδυνος. Δεν πρόκειται για έναν απλό τσακωμό όπως π.χ. με την μητέρα μας του στυλ πάρε ζακέτα και τα συναφή ή με τις σκηνές ζηλοτυπίας των ζευγαριών. Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για έναν καυγά που μπορεί να σου αλλάξει την ζωή ή ακόμη και να σε εξοντώσει.

Σύμφωνα με την ιατρική θεωρούνται μία πολυπαραγοντική νόσος. Προσβάλλουν όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, κοινωνικής και μορφωτικής τάξης. Συνήθως ακούς, δεν ξέρουμε από τι προήλθε, δεν γνωρίζουν το αίτιο ουσιαστικά. Οι παράγοντες που έχουν μελετηθεί για την εύρεση του αιτίου είναι: φάρμακα, ιοί, βακτήρια, χημικές ουσίες, διατροφικοί, ψυχολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Δεν έχει όμως βρεθεί μέχρι σήμερα ερευνητικά ένας απ’ αυτούς τους παράγοντες σαν αποκλειστικό αίτιο. Περίεργο ε;

Το κακό βέβαια είναι ότι συνεχώς ξεφυτρώνουν ωσάν τα μανιτάρια και νέα αυτοάνοσα νοσήματα πολλά εκ των οποίων χαρακτηρίζονται ως σπάνια. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι αν ανήκεις σε αυτή την σπάνια κατηγορία αρχίζει ένας Γολγοθάς άνευ προηγουμένου. Ο οργανισμός σου επέλεξε να σου επιτεθεί με έναν σπάνιο και ευφάνταστο τρόπο. Δεν ξέρω ειλικρινά αν πρέπει να νιώθουμε σπάνιοι και εμείς μέσα σε όλο αυτό.

Εμένα βέβαια αυτή η επίθεση του οργανισμού μας στον εαυτό του μου θυμίζει αποτυχημένες, συνήθως, απόπειρες αυτοκτονίας. Απόπειρες που γίνονται ασυνείδητα μεν στοχευμένα δε. Απόπειρες που σαν τελικό τους στόχο έχουν την αφύπνιση του ατόμου που νοσεί. Αφού φίλε δεν παίρνεις χαμπάρι από μόνος σου ότι το έχεις παρατραβήξει στο θυμίζω εγώ, με άσχημο και βίαιο τρόπο όμως μπας και ξυπνήσεις.

Και τότε είναι που ξυπνάς ένα πρωί και έρχονται τα πάνω κάτω στην ζωή σου. Βρίσκεσαι να τρέχεις σε γιατρούς και νοσοκομεία για να μάθεις τι σου συνέβη. Και όταν μάθεις, αν μάθεις βέβαια ποτέ επακριβώς, και αρχίσεις να μπαίνεις σε διαδικασία ανάρρωσης και θεραπείας αρχίζεις και σκέφτεσαι ή τουλάχιστον επιβάλλεται να σκεφτείς. Σκέφτεσαι πως έφτασες μέχρι εδώ και πως θα είναι η ζωή σου μετά απ’ αυτό. Και συνήθως αλλάζει άρδην. Η καθημερινότητα παίρνει νέα μορφή και προσπαθείς να συνηθίσεις τον νέο σου αυτοάνοσο εαυτό. Δύσκολη προσαρμογή σαφώς. Υπάρχουν και ανώδυνα αυτοάνοσα θα μου πείτε. Ναι, υπάρχουν αλλά και γι’ αυτά υπάρχουν εκλυτικοί παράγοντες τους οποίους δεν πρέπει να αψηφούμε.

Και θέτω το ερώτημα: τον εαυτό μας τον αγαπάμε; Μην βιαστείτε να απαντήσετε, σκεφτείτε το πολύ καλά πριν. Να σας πω εγώ κάτι; Δεν τον αγαπάμε, όσο θα έπρεπε τουλάχιστον. Μία ημέρα που θα είσαστε μόνοι σας σπίτι στήστε τον απέναντι σας και πείτε τα μαζί του. Μιλήστε ειλικρινά όμως, ξεγυμνωθείτε, δεν χωρούν δικαιολογίες μεταξύ σας. Ακούστε τι έχει να σας πει, θα εκπλαγείτε, πιστέψτε με. Και όταν τα ακούσετε μπορείτε άφοβα, μιας και δεν θα σας βλέπει κανένας άλλος, να κλάψετε μέσα από την ψυχή σας και να αγαπηθείτε.

Τι σημαίνει όμως αγαπάω τον εαυτό μου πέραν του ότι τον φροντίζω δίνοντάς του γνώση, τροφή, απόλαυση, ψυχαγωγία, συντροφιά, καλλωπισμό κτλ κτλ; Σημαίνει ότι προσπαθώ να τον γνωρίσω, να αφουγκραστώ τις ανάγκες του, τα θέλω του. Και όλα αυτά προκύπτουν μέσω της αυτογνωσίας η οποία προκύπτει με την σειρά της μέσω της ενδοσκόπησης. Κανένας γιατρός δεν θα σταθεί σε αυτά, το ξέρω πολύ καλά αυτό. Η δουλειά τους είναι η θεραπεία του σώματός μας και όχι της ψυχής μας, του βαθύτερου εγώ μας από το οποίο απορρέουν όλα τα δεινά του σώματός μας. Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν οφείλουμε να είμαστε “κακοί” ασθενείς και να παρακούμε τα λεγόμενά τους. Άλλο όμως οι ιατρικές συμβουλές και η φαρμακευτική αγωγή και άλλο η γνώση του εαυτού μας και η αγάπη μας προς αυτόν.

Σε αυτό το σημείο θα μου πείτε ότι υπάρχουν και πολλά παιδιά που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα. Σαφώς και εκεί τα πράγματα περιπλέκονται. Τι εννοώ με αυτό. Όσον αφορά στους ενήλικες μίλησα για έλλειψη αγάπης προς τον εαυτό τους, για την ευθύνη που έχουν απέναντι στην ασθένεια. Τα παιδιά όμως τι ευθύνη φέρουν; Τα παιδιά είθισται να νοσούν επειδή δεν παίρνουν την απαραίτητη για όλους μας αγάπη. Κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα αυτοάνοσα νοσήματα οφείλονται σε καταπιεσμένα αρνητικά συναισθήματα και ήτοι στον θυμό. Ο θυμός είναι μια διαδικασία στην οποία μπαίνει υποσυνείδητα συνήθως ο οργανισμός μας με σκοπό να νικήσει τους φόβους του. Αν οι γονείς δεν έχουν μάθει να αγαπούν και να σέβονται τον εαυτό τους, αν δεν έχουν μυηθεί στην αγάπη δεν θα καταφέρουν να την μεταδώσουν υγιώς στα παιδιά τους με αποτέλεσμα τα παιδιά να διακατέχονται από θυμό, φόβο απόρριψης, ανασφάλεια και ως εκ τούτου να νοσήσουν. Μην αρχίσετε σε καμία περίπτωση να κατηγορείτε τον εαυτό σας ότι δεν είσαστε καλοί γονείς. Άνθρωποι είμαστε και η τελειότητα δεν μας χαρακτηρίζει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε εξάλλου ότι όλοι ήμασταν κάποτε παιδιά και κουβαλάμε μέσα μας τα απωθημένα των παιδικών μας χρόνων. Το θέμα είναι τι τα κάνουμε αυτά μας τα απωθημένα.

Και κάτι άλλο. Μην περιμένετε να σας καταλάβουν οι άλλοι, όποιοι και αν είναι αυτοί, δεν μπορούν. Μόνο όσοι βαδίζουν μέσα στα παπούτσια μας μπορούν να μας καταλάβουν, κανένας άλλος. Θα ακούσετε πολλά μα μην ακούτε τους άλλους, ακούστε τον εαυτό σας. Μην τους αφήνετε να σας κρίνουν και να σας αποθαρρύνουν, δεν ξέρουν. Και μην ξεχνάτε σας παρακαλώ ότι εμείς είμαστε οι γιατροί του εαυτού μας. Μπορούμε, εφόσον θέλουμε. Η δύναμη κρύβεται μέσα μας και έχουμε απεριόριστη δύναμη απλά δεν χρειάστηκε ίσως ποτέ μέχρι τώρα να την βγάλουμε στην επιφάνεια. Κολυμπούσαμε ασφαλείς στα ρηχά, τώρα νιώθουμε να πνιγόμαστε ακόμη και στα ρηχά αλλά ξέρουμε κολύμπι. Ναι, ξέρουμε αλλά ακόμη και αν νιώθουμε ότι το έχουμε ξεχάσει και είμαστε αδύναμοι ζητάμε βοήθεια. Αποφεύγουμε τον πνιγμό μας.

Στην τελική γιατί να καλύπτουμε την αυτοανοησία μας; Δική μας είναι και οφείλουμε να την αγαπάμε και αυτήν αρκεί να την αναγνωρίζουμε, να την φροντίζουμε και να την αυτοθεραπεύουμε. Εξάλλου η αυτοανοησία δεν κάνει διακρίσεις και ποτέ δεν ξέρουμε ποιον θα επισκεφτεί και πότε. Μην εθελοτυφλούμε.

Μην ξεχνάτε τέλος ότι παρά τις πάμπολλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε η ζωή συνεχίζεται. Και επιβάλλεται να συνεχιστεί όντας εμείς κυρίαρχοι τούτου του αυτοάνοσου που μας επισκέφτηκε και όχι αυτό. Εμείς ζούμε με αυτό και όχι αυτό με εμάς.

Να προσέχετε και να αγαπάτε τον εαυτό σας, αυτόν έχετε.



* Κοινωνική λειτουργός, συγγραφέας του βιβλίου «ψάχνοντας ανθρώπους»

















nostimonimar.gr


Αυξάνονται ληξιπρόθεσμα και κατασχέσεις


Συνολικά, από την αρχή του έτους μέχρι και τον Αύγουστο, τα ληξιπρόθεσμα χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς το Δημόσιο ξεπέρασαν τα 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ μαζί με τις συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προηγούμενων ετών το σύνολο υπερβαίνει τα 98 δισεκατομμύρια.

3,14 δισ. ευρώ από κατασχέσεις


Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, το πρώτο οκτάμηνο του 2017 οι εισπρακτικοί μηχανισμοί κατάφεραν να εξασφαλίσουν 3,14 δισεκατομμύρια ευρώ, μέσω κατασχέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς οφειλετών. Πρόκειται για 971.508 οφειλέτες από τους οποίους εισπράχθηκαν αναγκαστικώς 1,97 δισ. ευρώ από τα παλαιά χρέη και ακόμη 1,177 ευρώ από νέες οφειλές.   


Νέο κύμα ληξιπρόθεσμων οφειλών νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς το Δημόσιο καταγράφηκε τον Αύγουστο.


Μόνο τον Αύγουστο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία διογκώθηκαν κατά 1,068 δισ. ευρώ σε σχέση με τον Ιούλιο, εκ των οποίων τα 938 εκατ. ευρώ είναι φόροι που δεν κατεβλήθησαν. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο συνολικός αριθμός οφειλετών (νοικοκυριών και επιχειρήσεων) προς την Εφορία μειώθηκε κατά 120.000 το ίδιο διάστημα.
















kathimerini.gr

Φορο-λοταρία: Πόσα ευρώ «κοστίζει» ο λαχνός

Ένα κλιμακωτό σύστημα επέλεξε το υπουργείο Οικονομικών, ώστε να μεταφράζονται τα ευρώ των συναλλαγών σε λαχνούς. Αφορολόγητα τα 1.000 ευρώ που θα κερδίζουν κάθε μήνα 1.000 φορολογούμενοι μέσω κλήρωσης.

  


Ένα λαχνό για κάθε ένα ευρώ ηλεκτρονικών πληρωμών δικαιούνται όλοι οι φορολογούμενοι, ανεξαρτήτως εάν χρησιμοποιούν τις πληρωμές με πλαστικό χρήμα για το χτίσιμο του αφορολόγητου.

Η κοινή απόφαση Πιτσιλή - Χουλιαράκη - Παπανάτσιου, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ανοίγει τον δρόμο για την πρώτη κλήρωση της φορολοταρίας στο τέλος Οκτωβρίου ή το αργότερο στις αρχές Νοεμβρίου, με κληρώσεις 1.000 ευρώ για χίλιους τυχερούς φορολογούμενους, ώστε κάθε μήνα το υπουργείο Οικονομικών να κληρώνει ένα εκατομμύριο μετρητά, τα οποία μάλιστα θα είναι αφορολόγητα και ακατάσχετα.

Το πλήθος των λαχνών που δικαιούνται οι φορολογούμενοι προκύπτει με βάση συγκεκριμένη κλίμακα, η οποία ορίζει ότι:

• Για συνολικό άθροισμα αξίας συναλλαγών μέχρι εκατό (100) ευρώ τον μήνα, ένας (1) λαχνός για κάθε ένα (1) ευρώ.

• Για τα επόμενα τετρακόσια (400) ευρώ, ήτοι συνολικό άθροισμα από εκατόν ένα (101) ευρώ μέχρι πεντακόσια (500) ευρώ, ένας (1) λαχνός για κάθε δύο (2) ευρώ.

• Για τα επόμενα πεντακόσια (500) ευρώ, ήτοι συνολικό άθροισμα από πεντακόσια ένα (501) ευρώ μέχρι χίλια (1.000) ευρώ, ένας (1) λαχνός για κάθε τρία (3) ευρώ.

• Για το υπερβάλλον ποσό, ήτοι συνολικό άθροισμα πάνω από χίλια ένα (1.001) ευρώ, ένας (1) λαχνός για κάθε τέσσερα (4) ευρώ.

Όπου απαιτείται στρογγυλοποίηση, αυτή γίνεται στον πλησιέστερο μεγαλύτερο ακέραιο.

Για παράδειγμα, φορολογούμενος που τον προηγούμενο μήνα πραγματοποίησε με κάρτα συναλλαγές 600 ευρώ θα λάβει συνολικά 334 λαχνούς.

Οι φορολογούμενοι ενημερώνονται πριν την κλήρωση για τους λαχνούς που έχουν συγκεντρώσει (πλήθος και αριθμοσειρά) μέσω ειδικής εφαρμογής για πιστοποιημένους χρήστες στο περιβάλλον TAXISnet στον δικτυακό τόπο της Α.Α.Δ.Ε. www.aade.gr. Σε περίπτωση λαχνών που κερδίζουν, οι ενδιαφερόμενοι πολίτες ενημερώνονται μέσω προσωποποιημένου μηνύματος στον λογαριασμό τους στο TAXISnet.

Όπως ανέφερε νωρίτερα η ανακοίνωση του υπουργείου:

Α) Η αρμόδια Υπηρεσία, μέχρι τις πρώτες είκοσι ημέρες κάθε μήνα, λαμβάνει τα στοιχεία των συναλλαγών που πραγματοποίησαν οι φορολογούμενοι τον προηγούμενο μήνα. Στο τέλος του μήνα, πραγματοποιούνται κληρώσεις που διεξάγονται με ηλεκτρονικό τρόπο.

Γ) Οι κληρώσεις θα είναι μηνιαίες και σε κάθε κλήρωση αναδεικνύονται χίλιοι (1.000) τυχεροί νικητές, που κερδίζουν από €1.000,00. Στο πρόγραμμα δημόσιων κληρώσεων έχουν δικαίωμα συμμετοχής τα φυσικά πρόσωπα που διαθέτουν Α.Φ.Μ. και έχουν ηλικία άνω των 18 ετών.

Δ) Τα έπαθλα είναι αφορολόγητα, δεν αποτελούν εισόδημα, δεν υπόκεινται σε καμιά κράτηση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτου ενώ είναι και ακατάσχετα.

Ε) Τα χρηματικά έπαθλα πιστώνονται σε τραπεζικό λογαριασμό που θα δηλώσει ο φορολογούμενος.




















Έλενα Λάσκαρη

euro2day.gr

Κτίζοντας τον τραπεζικό Λεβιάθαν της Ευρωζώνης


Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τι σημαίνει το σχέδιο της ΕΚΤ για τη συρρίκνωση των κόκκινων δανείων και πώς συνδέεται η μετατροπή του ESM σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

Ποιος είναι τ’ αφεντικό στην Ευρωζώνη; Ενώ η πολιτική της ηγεσία βρίσκεται σε ζυμώσεις γύρω από τη γαλλογερμανική πρόταση για την οικονομική της διακυβέρνηση –φρεναρισμένες έως και παγωμένες, όμως, όσο εκκρεμεί σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία–, η ΕΚΤ έσπευσε να θυμίσει ότι προς το παρόν είναι το μόνο πραγματικό αφεντικό της νομισματικής ένωσης. Και, για την ακρίβεια, της ανάπηρης, κολοβής χρηματοπιστωτικής ένωσης. Την ώρα που προετοιμάζει προσεκτικά και χωρίς να βιάζεται την αντιστροφή της ποσοτικής χαλάρωσης, με την οποία δημιούργησε μια πλημμυρίδα φθηνής ρευστότητας ύψους 1,5 τρισ. ευρώ στις τράπεζες, η ηγεσία της Φρανκφούρτης έρχεται τώρα, ως γνήσιος Σάιλοκ, και απαιτεί το αντάλλαγμα.

Το σχέδιο που η ΕΚΤ παρουσίασε για τον ταχύτατο και δραστικό περιορισμό των κόκκινων δανείων ύψους έχει προκαλέσει πραγματικό πανικό στα επιτελεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ευρωζώνης. Κι αυτό γιατί απαιτεί ουσιαστικά να εκμηδενιστούν κόκκινα δάνεια ύψους 1 τρις. ευρώ στην Ευρωζώνη, είτε είναι τελείως ακάλυπτα (κυρίως τα καταναλωτικά), είτε είναι καλυμμένα με ενέχυρα και υποθήκες. Η ηγεσία της ΕΚΤ, επισείοντας την απειλή να αποκαλυφθούν οι σκελετοί στις ντουλάπες των τραπεζών στη διάρκεια των stress tests που θα γίνουν μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου του επόμενου έτους, ζητά από τα golden boys and girls των τραπεζών να αυξήσουν τις προβλέψεις τους στο 100% των δανείων σε καθυστέρηση μέσα σε δυο χρόνια το αργότερο για τα ακάλυπτα δάνεια και σε επτά για τα καλυμμένα.

Κολοσσιαία συγκέντρωση του κλάδου

Όσοι νομίζουν ότι η ηγεσία της ΕΚΤ εμφορείται από κάποια αντιτραπεζική μανία κάνουν λάθος ανάγνωση. Στην πραγματικότητα ο σχεδιασμός αυτός θέλει να προκαλέσει μια βίαιη, κολοσσιαία συγκέντρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Πολλά πιστωτικά ιδρύματα, αν το σχέδιο αυτό υλοποιηθεί έστω και με παραλλαγές, θα αδυνατούν να στηρίξουν μια στοιχειώδη κερδοφορία, οι μετοχές τους θα πιεστούν στα χρηματιστήρια και τα πιο αδύναμα θα αναγκαστούν να εξαγοραστούν, να συγχωνευτούν ή να χρεοκοπήσουν. Και, φυσικά, όχι κυρίως με bail out (κρατική διάσωση), αλλά με bail in, δηλαδή με ζημία ομολογιούχων και μετόχων σε πρώτη φάση, αλλά και των καταθετών, αν απαιτηθεί. Ο σχεδιασμός θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός τραπεζικού Λεβιάθαν, με ισχυρή μονοπώληση της αγοράς.

Ποιες εγγυήσεις καταθέσεων;

Είναι πιθανό το σχέδιο της ΕΚΤ, που προς το παρόν είναι σε διαβούλευση, αλλά με πρόθεση να μπει σ’ εφαρμογή από την αρχή του 2018, να είναι κυρίως ένας εκβιασμός προκειμένου να αποσπαστούν οι μέγιστες δυνατές συγκλίσεις και συμβιβασμοί από τους εμπλεκόμενους σε ένα πιο ρεαλιστικό και ανεκτό πλαίσιο, χωρίς όμως να αποκλίνει από το στρατηγικό στόχο της συγκέντρωσης του κλάδου σε λιγότερα χέρια. Ακόμη κι αν ο πανικός που προκάλεσε είναι μέρος της τακτικής, φαίνεται ότι υπάρχει πολιτική συνεννόηση με άλλες συνιστώσες της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας. Προφανώς και με την Κομισιόν, που προσπαθεί αγωνιωδώς να κρατήσει κεντρικό ρόλο στις διεργασίες για την αναμόρφωση της Ευρωζώνης, με θεσμικές αποφάσεις μέχρι το τέλος του χρόνου.

Απ’ αυτή την άποψη, ο σχεδιασμός της ΕΚΤ «κουμπώνει» απόλυτα με το σχέδιο που προωθεί η Κομισιόν για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων. Θα παρουσιαστεί την προσεχή εβδομάδα, αλλά ήδη διέρρευσε στο Reuters (για δεύτερη φορά από τον περασμένο Μάιο) και επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις για όσους είχαν την αυταπάτη ότι η «Τραπεζική Ένωση» θα καλύπτει τους καταθέτες μέχρι 100.000 ευρώ έναντι του κινδύνου χρεοκοπίας τα τράπεζάς τους.

Η πρόταση της Κομισιόν, κατά το Reuters, αναφέρει ότι για τα δυο πρώτα χρόνια του «Ευρωπαϊκού Συστήματος Εγγύησης Καταθέσεων» θα προσφέρονται στους αποταμιευτές μόνο δάνεια για να καλυφθούν οι ζημιές των αποταμιευτών σε περίπτωση τραπεζικής χρεοκοπίας, και μόνο εφόσον έχουν εξαντληθεί οι πόροι των αντίστοιχων «εθνικών ταμείων εγγύησης καταθέσεων». Στη δεύτερη φάση, σε βάθος επτά ετών, το ευρωπαϊκό και τα εθνικά ταμεία εγγύησης θα καλύπτουν παράλληλα τις ζημιές των αποταμιευτών, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι έχουν «εξυγιάνει» τους ισολογισμούς τους από τα προβληματικά δάνεια. Πρόκειται περί πρότασης-φιάσκου, που μόνη της φιλοδοξία είναι να ξεπεράσει το «μπλόκο» του Βερολίνου στην «τραπεζική ένωση».

Ο ESM σε διπλό ρόλο

Το χρονοδιάγραμμα της Κομισιόν για τη σταδιακή μετάβαση στην πανευρωπαϊκή «εγγύηση» καταθέσεων (2+7 χρόνια) ταυτίζεται ύποπτα με το αντίστοιχο χρονοδιάγραμμα της ΕΚΤ για τις προθεσμίες εκκαθάρισης των κόκκινων δανείων. Και οι δυο παράλληλες προτάσεις διασταυρώνονται με μια τρίτη: ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM), του οποίου η μετεξέλιξη σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (EMF) αποτελεί προτεραιότητα για την ολοκλήρωση της Ευρωζώνης, προτείνεται από την Κομισιόν να είναι το αποθεματικό και για το Ενιαίο Ταμείο Εκκαθάρισης τραπεζών. Κατά το ρητό «βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πέντε- έξι» ο ESM, με ένα αποθεματικό μόλις 370 δισ., κρατά τον διπλό ρόλο για κρατικές και τραπεζικές διασώσεις. Μ’ αυτά υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσει ενδεχόμενα σοκ έναντι ενός δημοσίου χρέους σχεδόν 10 τρισ. ευρώ, ενός ιδιωτικού χρέους 13 τρισ. και ενός όγκου κόκκινων δανείων 1 τρισ. ευρώ στην Ευρωζώνη.

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης που μετεξελίχθηκε σε κρίση δημοσίου χρέους στην Ευρωζώνη, η πολιτική της ηγεσία είναι έτοιμη να διαψεύσει ξανά ακόμη και τις γερμανικής (και προτεσταντικής) έμπνευσης διακηρύξεις περί ρήξης του φαύλου κύκλου που συνδέει κρατικό και τραπεζικό χρέος. Το «όραμά» της για ολοκλήρωση της Ευρωζώνης φαίνεται να εξαντλείται στην οικοδόμηση μιας ισχυρά μονοπωλιακής «τραπεζικής ένωσης», με σταθερές αξίες την κοινωνικοποίηση των ζημιών και την ιδιωτικοποίηση των κερδών υπέρ του τραπεζικού Λεβιάθαν.

Στην Ελλάδα, ως συνήθως, το καθοριστικό πείραμα

Αυτό που επιδιώκεται να συμβεί πανευρωπαϊκά, στην Ελλάδα βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη, βάσει των μνημονιακών δεσμεύσεων. Ενώ η κυβέρνηση αναμένει στα μέσα του μήνα τους επικεφαλής του κουαρτέτου για την έναρξη της τρίτης αξιολόγησης, με τον γερμανικό παράγοντα ακόμη αστάθμητο, οι συστημικές τράπεζες εφαρμόζουν ήδη τις δικές τους μνημονιακές δεσμεύσεις. Υπό τη δαμόκλειο σπάθη του ΔΝΤ, που δεν αποκλείει νέα ανακεφαλαιοποίησή τους, και υπό τις ασφυκτικές προθεσμίες της ΕΚΤ για τα stress tests του Φεβρουαρίου, πωλούν αφειδώς και κοψοχρονιά μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Ξεκίνησε η Eurobank με τη σουηδική Intrum, που απέκτησε κόκκινα καταναλωτικά δάνεια ύψους 1,5 δισ. έναντι 3 λεπτών ανά ευρώ (!) και θα συνεχίσουν και οι άλλες συστημικές τράπεζες. Υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα πωληθούν δάνεια έως 7,5 δισ. ευρώ, και εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες θα είναι πια αντιμέτωποι με τους εισπράκτορες, τα distress funds, που έχουν κάθε λόγο να προσμένουν αδάπανα καθαρά κέρδη. Κάθε λεπτό που εισπράττουν παραπάνω από το τίμημα που κατέβαλαν πηγαίνει στην τσέπη τους.

Οι τράπεζες υποτίθεται ότι δεν χάνουν, γιατί τα πωλούμενα δάνεια φεύγουν από τους ισολογισμούς τους. Αλλά, οι ισολογισμοί τους συρρικνώνονται, οι προβλέψεις ροκανίζουν την κερδοφορία τους και πιέζουν τα εποπτικά τους κεφάλαια. Καθώς πωλούν αφειδώς περιουσιακά στοιχεία, καρπούς της πιστωτικής φούσκας της προηγούμενης δεκαετίας, το πραγματικό ενεργητικό τους μειώνεται. Καθώς έχουν σταματήσει προ πολλού να δανείζουν –καταχρηστικώς ονομάζονται πιστωτικά ιδρύματα– δεν προστίθενται ούτε καν ενέχυρα στην περιουσία τους. Υπάρχουν απλώς για να «φρουρούν» τις καταθέσεις, security των capital controls. Αυτό σημαίνει ότι είναι εκτεθειμένες διαρκώς σε πιέσεις για νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Το ποιος θα την πληρώσει, αν και όποτε προκύψει, δεν χρειάζεται να το απαντήσουμε.









  e-dromos.gr



  

ΔΗ.ΣΥ. Όπως λέμε Δημοκρατική Σύριζα


Σε λίγες βδομάδες η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το Ποτάμι, η Δημοκρατική Αριστερά και επιφανή στελέχη του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ πρόκειται να ψηφίσουν αρχηγό μιας νέας Κεντροαριστεράς. Χωρίς να έχουν αποφασίσει ακόμα τι θα πιστεύει αυτή η Κεντροαριστερά! Επισήμως. Γιατί ανεπίσημα το είδαμε στην προχτεσινή ψηφοφορία στη Βουλή. Πιστεύει Πασοκοσύριζα. Στην πράξη.

Για να μην πολυλογούμε, κατά την ψηφοφορία στο νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου, και ενώ η αντιπολίτευση είχε συμφωνήσει από τον Σεπτέμβριο να μην ψηφίζει νομοσχέδια που δεν στηρίζονται από σύμπασα τη συγκυβέρνηση, η μέλλουσα Κεντροαριστερά αποδείχτηκε όχι απλώς διχασμένη, αλλά σωτήρια για τον ΣΥΡΙΖΑ!

Με δεδομένη την άρνηση των ΑΝΕΛ να ψηφίσουν το νομοσχέδιο, και συγκεκριμένα το άρθρο 3, η ευκαιρία για την αντιπολίτευση ήταν μοναδική να φανεί η μειοψηφική γύμνια του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή με κάτω από 140 ψήφους. Αυτό θα ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στην αλαζονεία με την οποία κυβερνάει και μιλάει διαρκώς ο ΣΥΡΙΖΑ σαν να εκφράζει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού! Κι αυτό ήταν πολιτικά πολύ πιο σοβαρό από οποιαδήποτε άλλη σκέψη.

Το νομοσχέδιο, και το άρθρο 3, θα περνούσε έτσι κι αλλιώς πλειοψηφικά, αφού το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» και η Χρυσή Αυγή «όχι», ενώ αρκετοί ανεξάρτητοι βουλευτές απουσίαζαν. Επομένως, οι επιθυμίες των trans που κανοναρχούσε δεν κινδύνευαν.

Αντί γι αυτή την πολιτική κίνηση- μήνυμα στην κυβέρνηση από την αντιπολίτευση, που θα τη στρίμωχνε και θα αναγκαζόταν να συμμαζευτεί και για επόμενα νομοσχέδια με τα οποία αντιδρούν οι ΑΝΕΛ, τα κόμματα που θέλουν να φτιάξουν μια ενιαία κεντροαριστερά, αλλά δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε σε πασιφανείς πολιτικές κινήσεις, πολυδιασπάστηκαν!

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ Φώφη Γεννηματά, πρωταγωνιστής του εγχειρήματος και υποψήφια αρχηγός του νέου φορέα, απουσίασε από την ψηφοφορία γιατί είχε εκδήλωση στην Κρήτη!! Είτε η ίδια δεν έχει το πολιτικό κριτήριο να καταλάβει τι είναι σοβαρότερο από τι, είτε ήθελε να δώσει χέρι βοήθειας στον ΣΥΡΙΖΑ. Ό,τι από τα δύο και αν συμβαίνει, δεν κάνει για αρχηγός Κεντροαριστεράς που θα είναι απέναντι από τη ΝΔ και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πρόεδρος του Ποταμιού Στ. Θεοδωράκης (επίσης υποψήφιος αρχηγός της Κεντροαριστεράς) και οι βουλευτές του κόμματος αποφάσισαν να ψηφίσουν το νομοσχέδιο, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενοι ιδεολογικούς λόγους! Προτίμησαν δηλαδή να είναι κοινοβουλευτικά συνοδοιπόροι του κόμματος που έχει διαλύσει οικονομικά και κοινωνικά τους πολίτες, με μια πολιτική που δεν έχει δει πιο ξενόδουλη ο τόπος! Αντί να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα σ αυτούς που υπηρετούν αυτή την πολιτική. Ωραία ιδεολογική και πολιτική ανάλυση έκαναν! Και ωραίος αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο κ Θεοδωράκης αν εκλεγεί αρχηγός!

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κ Θεοχαρόπουλος ψήφισε το νομοσχέδιο σε αντίθεση με τη γραμμή της συμπαράταξης για «παρών»!

Οι μισοί βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας, που υποτίθεται ότι θα ψήφιζαν «παρών», ήταν απόντες στη διάρκεια της ψηφοφορίας!

Με δεδομένο ότι από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισαν το άρθρο 3 τέσσερις (4) βουλευτές, από τους οποίους οι τρείς ΠΑΣΟΚογενείς (Μπόλαρης, Μιχελογιαννάκης, Γιαννιά), η ευκαιρία να δει ο ελληνικός λαός πόσο γυμνή κοινοβουλευτικά είναι η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ, χάθηκε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η αντιπολίτευση σώζει την κυβέρνηση. Αυτή τη φορά σαν εικόνα. Γιατί θέμα δεδηλωμένης δεν υπάρχει σε τέτοια νομοσχέδια, όπως λένε ανεύθυνα ακόμα και πολιτικοί παράγοντες!! Την έσωσε, όμως, ουσιαστικά και πρακτικά το 2015 όταν  ψήφισε μαζί της το δεύτερο μνημόνιο, ενώ θα μπορούσε να την είχε ρίξει και να εξανάγκαζε σε νέες εκλογές. Και πάλι σε νέες. Τίποτε χειρότερο δεν θα συνέβαινε στη χώρα από όσα έφερε και φέρνουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εδώ και 3 χρόνια.

ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και Ποτάμι πάνε σε ένα μήνα να ψηφίσουν για αρχηγό της Κεντροαριστεράς. Η οποία δεν υπάρχει καν σαν φορέας ή κόμμα! Όπως δεν θα υπάρχει Ποτάμι και ΔΗΜΑΡ στις επόμενες εκλογές! Ωραία σύμπραξη! Αλλά, μέχρι να γίνουν οι εκλογές, μπορούν όλοι αυτοί να φτιάξουν έναν φορέα υπό την ομπρέλα της ΔΗΣΥ. Της Δημοκρατικής Συριζα δηλαδή. Έτσι κι αλλιώς αυτήν υπηρετούν.





Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης













liberal.gr  

Βρήκε ο ΣΥΡΙΖΑ τη χαμένη του αριστερή ταυτότητα;


Του Γιάννη Παντελάκη

Σύμφωνα μ' ένα δημοσιογράφο που άκουσα χθες στην τηλεόραση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδειξε το αριστερό της πρόσημο ψηφίζοντας το νομοσχέδιο για την διεμφυλικότητα. Ήταν σχεδόν ενθουσιασμένος καταγγέλλοντας τη δεξιά, την εκκλησία, το ΠΑΣΟΚ και ένα σωρό άλλους που είχαν διαφορετική θέση από την «αριστερή» κυβέρνηση. Έχει ξεχάσει προφανώς με ποιόν συγκυβερνά το κόμμα που στηρίζει και σε πόσο βαθειά συντηρητικές επιλογές έχουν οδηγήσει τη χώρα στα περισσότερα από δυο χρόνια διακυβέρνησης.

Επειδή στη χώρα αυτή, πρέπει να επαναλαμβάνονται τα αυτονόητα, να σημειώσουμε για μια ακόμα φορά ένα από αυτά. Ρυθμίσεις σαν τις συγκεκριμένες που αφορούν στην νομική αναγνώριση της αλλαγής ταυτότητας φύλου, υπάρχουν εδώ και χρόνια σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και έχουν ψηφιστεί από συντηρητικές ή σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Το συγκεκριμένο διακύβευμα ως χαρακτηριστικό του δίπολου αριστερά-δεξιά, έχει αδύναμα επιχειρήματα για να στηριχτεί. Περισσότερο ταιριάζει στον διαχωρισμό συντηρητικό-προοδευτικό.

Κάτι ανάλογο ισχύει και για τη χρήση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, που όπως φαίνεται θα αποτελέσει το νέο πεδίο σύγκρουσης μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων (σύγκρουση ελεγχόμενη ωστόσο, αφού για κανένα λόγο δεν πρόκειται να κλονιστεί η κυβερνητική σταθερότητα) με τον βουλευτή των ΑΝΕΛ Κ.Κατσίκη να δηλώνει πως δεν πρόκειται να ψηφίσει τέτοια ρύθμιση. Η χρήση κάνναβης γι αυτούς τους λόγους, ισχύει ήδη σε 23 Πολιτείες των ΗΠΑ και σε 14 χώρες της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις που νομοθέτησαν γι αυτό, δεν αυτοπροσδιορίστηκαν ποτέ ως αριστερές. Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ. Άλλωστε και στη χώρα μας έχει γίνει σχετική προεργασία από το 2013 για μια διαφορετική – από τις παγιωμένες – προσέγγιση σε ό,τι αφορά το θέμα της κάνναβης οπότε προωθήθηκε η καλλιέργεια της κλωστικής.

Έχει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ ένα αριστερό πρόσημο όπως επιχειρεί να πείσει προωθώντας και ψηφίζοντας το συγκεκριμένο νομοθέτημα; Προφανές και όχι, το συγκεκριμένο νομοθέτημα ή άλλα παρεμφερή (σύμφωνο συμβίωσης, δημιουργία τζαμιού κ.ο.κ.) δεν αποτελούν διαβατήριο για να θεωρηθεί πως το βασικό κυβερνητικό κόμμα ξαναβρήκε τον χαμένο του εαυτό.  Άλλωστε, οι περισσότερες από τις ρυθμίσεις αυτές που προωθήθηκαν από την κυβέρνηση ήταν απόρροια συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας απέναντι σε Ευρωπαϊκές Συνθήκες και δικαστικές αποφάσεις.

Το αριστερό πρόσημο του ΣΥΡΙΖΑ, είχε οριοθετηθεί από άλλα δεδομένα. Αυτό που έλεγε πως απαιτείται σεβασμός στους πρόσφυγες και μετανάστες (οι οποίοι βιώνουν άθλιες συνθήκες επιβίωσης), πως δεν μπορεί να εξακολουθούν να κόβονται συντάξεις (τις οποίες και η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει στον προκρούστη), ότι δεν πρέπει να συνεχιστεί το φαινόμενο της μαζικής οικονομικής μετανάστευσης των νέων λόγω ανεργίας και υποαπασχόλησης στη χώρα (χωρίς καμία συγκεκριμένη δράση από τη σημερινή κυβέρνηση για να περιοριστεί το φαινόμενο η να μην επεκταθούν οι μορφές μερικής απασχόλησης), ότι θα έπρεπε να περιοριστεί η μαζική φτωχοποίηση μεγάλων ομάδων της κοινωνίας (η οποία ωστόσο συνέχεια διευρύνεται).


Υπάρχουν μια σειρά από παραδείγματα ικανά να αποδείξουν αν μια κυβέρνηση σαν τη σημερινή ακολουθεί «αριστερές» επιλογές. Και μέσα σε αυτά, δεν περιλαμβάνεται ο παλαιοκομματισμός, ο νεποτισμός, η ρουσφετολογία, η διαπλοκή και γενικότερα η αναπαραγωγή των πιο αρνητικών κυβερνητικών εκφράσεων της μεταπολίτευσης τις οποίες έχει μιμηθεί σε μεγάλο βαθμό ο ΣΥΡΙΖΑ. 










liberal.gr




Εκτός e- πλειστηριασμών ακίνητα εμπορικής αξίας έως 300.000 ευρώ


Σε συμφωνία με την ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης να μην ενταχθεί κανένα ακίνητο αξίας έως 300.000 ευρώ στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που εκκινούν στις 29 Νοεμβρίου ήλθαν οι τράπεζες. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εξετάζει την παράταση ισχύος του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας και μετά την 31η Δεκεμβρίου 2017.

Οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από πηγές του υπουργείου Δικαιοσύνης και επιβεβαιώθηκαν από τραπεζικά στελέχη, ως προς το σκέλος των e- πλειστηριασμών. Ειδικότερα, οι τράπεζες συμφώνησαν να εξαιρεθούν από την πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, πρώτες κατοικίες, εξοχικά και κάθε άλλου είδους ακίνητα με αξία μέχρι 300.000 ευρώ.

Η συμφωνία δεν αφορά στην αντικειμενική τιμή, αλλά στην εμπορική αξία των ακινήτων, ήτοι στην τιμή πρώτης προσφοράς κατά τον πλειστηριασμό. Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον στο πρώτο διάστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, όλες οι κατοικίες, κύριες ή δευτερεύουσες φυσικών προσώπων, με αξία κάτω των 300.000 ευρώ, δεν πρόκειται να τεθούν σε πλειστηριασμό.

Αν και για το θέμα αυτό υπάρχει συμφωνία με τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομίας και Δικαιοσύνης δεν έχει γίνει γνωστή η θέση των θεσμών τόσο για την παράταση της ισχύος του Νόμου Κατσέλη, όσο και για τον μη εκπλειστηριασμό μέσω της ηλεκτρονικής οδού ακίνητων αξίας μικρότερης των 300.000 ευρώ.







cnn.gr


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *