Με τον ΠΑΟΚ ή με τον κάθε Σαββίδη;

Του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Όσα ακολουθούν παρακάτω είναι οι σκέψεις ενός ΠΑΟΚτζη. Από εκείνους που όταν βρισκόμαστε μέσα στο γήπεδο φορώντας το ασπρόμαυρο κασκόλ, είμαστε εκεί γιατί πρώτα και κύρια αγαπάμε το ποδόσφαιρο. Αγαπάμε το λαϊκό άθλημα που λέγεται ποδόσφαιρο και γι΄αυτό ακριβώς αγαπάμε και τον ΠΑΟΚ.  Σε αυτή τη σχέση δεν χωράει κανένας Σαββίδης. Δεν χώρεσε ποτέ. Γιατί εμείς αγαπάμε με άλλο τρόπο από αυτούς…

*******

Με την ομάδα ή τον πρόεδρο; Το ερώτημα θεωρητικά μπορεί εύκολα να απαντηθεί από τους οπαδούς των ομάδων. Στο σύγχρονο όμως επαγγελματικό ποδόσφαιρο των ανώνυμων εταιρειών, ο μεγαλομέτοχος, ο ιδιοκτήτης ταυτίζεται με την «τύχη» και δυστυχώς πολλές φορές ακόμα και με την «ιστορία» της ομάδας. Ο «δικέφαλος» δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από αυτόν τον κανόνα.

«Ο ΠΑΟΚ ανήκει στο λαό του», είναι από τα συνθήματα που κατά καιρούς έχει δονήσει τον ουρανό της Τούμπας. Πόσο όμως απηχεί στην πραγματικότητα ένα σύνθημα όταν έρχεται να αναμετρηθεί με ισολογισμούς, κέρδη, ζημιές, επενδύσεις, πολιτικά και επιχειρηματικά παιχνίδια;

Από τα χρόνια Μπατατούδη μέχρι τη «νέα εποχή» Σαββίδη, ο ΠΑΟΚ έχει περάσει από «σαράντα κύματα». Η ομάδα με τους εκατοντάδες χιλιάδες των οπαδών έχει κατά καιρούς μετατραπεί σε «έρμαιο» επιχειρηματικών και πολιτικών επιδιώξεων. Πάνω στη πλάτη του «Ασπρόμαυρου Αετού», έχουν χτιστεί πολιτικές καριέρες. Έχουν «γεννηθεί» τεράστια οικονομικά κέρδη για επενδυτές. Έχουν κλείσει μεγάλες ανοιχτές και παρασκηνιακές δουλειές. Όσοι αναμείχθηκαν με την ιδιοκτησία της ΠΑΕ ΠΑΟΚ την τελευταία ειδικά 20ετία δεν βγήκαν «χαμένοι».

Ο Μπατατούδης έγινε μεγαλοκατασκευαστής με την στήριξη της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και απέκτησε ακόμα και κανάλι (Seven-X). Ο Θοδωρής Ζαγοράκης έγινε ευρωβουλευτής. Βουλευτές παρέλασαν από την Τούμπα και «κέρδισαν» χιλιάδες «σταυρούς» φτάνοντας ακόμα και σε υπουργικούς και προεδρικούς θώκους. Δεν υπάρχει ΠΑΟΚτζής που να μην γνωρίζει τους πολύτιμες νομικές υπηρεσίες που πρόσφερε για παράδειγμα ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Τις νομοθετικές παρεμβάσεις του, ως υπουργός για να σβήσουν χρέη της ΚΑΕ ΠΑΟΚ. Την απόφαση του, ως υπουργού, να αγοραστεί από το υπουργείο Πολιτισμού, το ιστορικό ξενοδοχείο Ακροπόλ στην Αθήνα, που άνηκε στον Μπατατούδη έναντι εξωφρενικού ποσού. Σχεδόν πάντα πρώτος σε σταυρούς ο μετέπειτα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια της Θεσσαλονίκης, έχοντας κερδίσει τις «καρδιές» των οπαδών.

Ο Σαββίδης μπήκε στη ιστορική διαδρομή του ΠΑΟΚ, σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές του. Ο «Δικέφαλος Αετός» βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης και της οικονομικής χρεωκοπίας. Ο Σαββίδης αποκτά το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τον Αύγουστο του 2012 και αυτόματα μετατρέπεται σε «σανίδα σωτήριας». Ο ΠΑΟΚ είναι η πρώτη μεγάλη επένδυση του ομογενή ολιγάρχη στην Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα όμως μετατρέπεται σύντομα στο πανίσχυρο όπλο του για να μπει δυναμικά στην ελληνική καπιταλιστική αγορά. Ο ΠΑΟΚ, όπως και όλες οι μεγάλες ομάδες, μέσω του λαϊκού ερείσματος τους, ανοίγουν πολλές πόρτες στα αφεντικά. Από εκείνο τον Αύγουστο, μέχρι τον Μάρτη του 2018 που σημαδεύτηκε με την ένοπλη έφοδο του, στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, έχει μετατραπεί σε ένα ισχυρό επιχειρηματικό παίκτη της χώρας, με διασυνδέσεις και «φιλίες» στα κέντρα της εξουσίας. Στα μάτια των ΠΑΟΚτζήδων ο Σαββίδης πλέον φαντάζει ο άνθρωπος που μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες θα φέρει το πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη. Η πρόσφατη ανάρτηση του υιού Σαββίδη «Πρωτάθλημα ή εμείς ή κανείς» που είναι βγαλμένη από το «θυμικό» της Θύρας 4, μπορεί φαινομενικά να μοιάζει με ένα «άρρωστο» οπαδικό απωθημένο. Όταν όμως υιοθετείται από το γιο του μεγαλομετόχου, είναι «ντυμένο» με συμφέροντα και επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς.

Από την εποχή της μαγείας της ντρίμπλας του Κούδα και τον γκολ των Γκουερίνο και Σαράφη, όταν ο ΠΑΟΚ στεφόταν για πρώτη φορά πρωταθλητής Ελλάδος, μέχρι το δεύτερο πρωτάθλημα του 1984 – 1985 (πρώτο επαγγελματικό), το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει πολύ. Η φανέλα είναι ακόμα ασπρόμαυρη και ο αετός είναι στο στήθος, αλλά ο ΠΑΟΚ όπως και όλες οι ΠΑΕ της χώρας, έχουν ιδιοκτήτες – αφεντικά. Κεφαλαιοκράτες που δεν επενδύουν από την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο, αλλά από την «ανάγκη» τους να αυξήσουν τα κέρδη και τη δύναμη τους.

Επενδυτής παντός πολιτικού «καιρού»

Από τον κανόνα δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί και ο Ιβάν Σαββίδης. Το 2012 ο ΠΑΟΚ ήταν η αρχή της διείσδυσης Σαββίδη στην ελληνική αγορά. Το 2013 με παρέμβαση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου σχεδόν χαρίζεται το «Μακεδονία Παλλάς» για να αποφύγει τη χρεωκοπία, το οποίο πέρασε στην ιδιοκτησία του, για τα επόμενα 95χρόνια!

Το Μάρτιο του 2013 ο Αντώνης Σαμαρά συναντά δύο φορές τον Ιβάν Σαββίδη προκειμένου να αγοράσει την καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ για να μην πέσει στα χέρια της Τουρκικής «Sebas». Ο Σαββίδης την αποκτά με μόλις 15 εκατομμύρια ευρώ, αφού πρώτα η κυβέρνηση του σβήνει χρέη 60 εκατομμυρίων ευρώ!

Στις 28 Απριλίου 2017 η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ψηφίζει φωτογραφική τροπολογία που έρχεται να σβήσει πρόστιμα ύψους 38 εκατομμυρίων της ΣΕΚΑΠ. Τον Μάρτιο του 2018 ο Ιβάν Σαββίδης πουλά τον όμιλο της καπνοβιομηχανία του, «Ντονσκόι Ταμπάκ», που περιλαμβάνει και τη ΣΕΚΑΠ, σε Ιαπωνική εταιρεία, ένατι του αστρονομικού ποσού των 1,6 δις ευρώ. Η ελληνική καπνοβιομηχανία περνά στους Ιάπωνες αλλά τώρα δεν τρέχει τίποτα γιατί ο Σαββίδης ήταν ο επενδυτής που την …έσωσε από τους Τούρκους.

Μέχρι να πουλήσει όμως απειλούσε ότι θα την κλείσει, θα πετάξει στου δρόμο τους εργαζομένους και να θα διαλύσει την παραγωγή καπνού της Θράκης, αν δεν του σβήνονταν τα πρόστιμα και οι προ-αυξήσεις τους.

Στην ιδιοκτησία Σαββίδη πέρασαν επίσης τα προηγούμενα χρόνια η έκταση στο Παλιούρι Χαλκιδικής, η εταιρεία «Σουρωτή», Ακίνητα στη Θεσσαλονίκη, ενώ πρόσφατα συμμετείχε στην κοινοπραξία που εξαγόρασε έναντι ευτελούς ποσού το 67% του λιμανιού της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ). Στα χέρια του Σαββίδη βρίσκεται και ο τηλεοπτικός σταθμός «Εpsilon». Όλα σε τιμές «ευκαιρίας».

Ο Ιβάν πλέον φέρει τον τίτλο του μεγάλου «επενδύτη». Αντιμετωπίζεται από τις δύο τελευταίες κυβερνήσεις του τόπου ως μεγαλοπαράγοντας που ρίχνει λεφτά στη χώρα και στηρίζοντας τα κατά καιρούς «success story» των Σαμαρά και Τσίπρα.

Ωστόσο μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ο Ιβάν Σαββίδης, φωτογραφίζεται περισσότερο ως νέος επιχειρηματικός φίλος της «πρώτης και δεύτερης φοράς Αριστερά». Ο βουλευτής τον ΑΝΕΛ Θανάσης Παπαχριστόπουλος, σε πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνιση του, δήλωσε ότι «ο κ. Σαββίδης είχε κάποιες φιλικές σχέσεις με την κυβέρνηση, δεν το αρνούμαι», για να προσθέσει προκειμένου να χρυσώσει το χάπι: «Αλλά είναι κάτι που θα περάσει. Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται». Φυσικά και θα περάσει μέχρι να έρθει η επόμενη κυβέρνηση, για να χτίσει τις δικές της «γέφυρες» με τον πλουτοκράτη.

Η πορεία του Ιβάν Σαββίδη, όπως και κάθε καπιταλιστή είναι παντός «πολιτικού καιρού». «Μπίζνες» έκανε και με τις δύο τελευταίες κυβερνήσεις. Σχέσεις είχε και έχει με βουλευτές και των δύο κυβερνητικών συνασπισμών και όχι μόνο. Δήμαρχοι στην κεντρική Μακεδονία πίνουν νερό στο όνομα του «προέδρου». Ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απ. Τζιτζικώστας, όταν διεκδίκησε το χρίσμα του προέδρου της ΝΔ, είδε τον Ιβάν ανάμεσα στους «φίλους» που παραβρέθηκαν στην κεντρική προεκλογική ομιλία του. Άριστες και οι σχέσεις του με τον Μπουτάρη, ενώ ο Μητροπολίτης Άνθιμος εκτιμά απεριόριστα τις θρησκευτικές πρωτοβουλίες και τις δωρεές Σαββίδη που σχετίζονται με την εκκλησία.

Πρόσφατα και η Ένωση Κεντρώων (που έλαβε το μεγαλύτερο εκλογικό ποσοστό της στην Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης) μέσω βουλευτή της, πρόσφερε απλόχερη στήριξη στον ομογενή επιχειρηματία, μετά τα τελευταία γεγονότα της Τούμπας.

Ο Σαββίδης, λοιπόν δεν εξαιρείται από τον κανόνα. Στηρίζεται στους «δεσμούς αίματος» που δημιουργεί το κεφάλαιο με τους πολιτικούς εκπρόσωπους του. 

Τις προηγούμενες μέρες, μια σειρά από βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου είτε από τα έδρανα της Βουλής, είτε μέσω δημόσιων τοποθετήσεων τους σε ΜΜΕ, πήραν θέση επί των πρόσφατων γεγονότων στην Τούμπα. Αφορμή αποτέλεσαν τα δύο ντέρμπι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ – ΑΕΚ.

Οι βουλευτές με το δικό τους …πολιτικό λόγο τοποθετήθηκαν για τα ντέρμπι. Για το ρολό της ταμειακής μηχανής. Για τις αποφάσεις των διαιτητών. Για τις ποινές που επιβλήθηκαν στον ΠΑΟΚ. Για την είσοδο Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο…

Οι συγκεκριμένοι βουλευτές, με πύρινους λόγους επιχείρησαν να εμφανιστούν ότι μιλούν εξ ονόματος του λαού του ΠΑΟΚ. Με τοποθετήσεις που φραστικά θα ζήλευαν ακόμα και ανακοινώσεις συνδέσμων της «Θύρας 4» έδωσαν τη δική τους ερμηνεία στα γεγονότα.

Κάποιοι δεν …είδαν την ένοπλη είσοδο Σαββίδη στο γήπεδο. Άλλοι απέδωσαν την ενέργεια του ιδιοκτήτη του ΠΑΟΚ στο «θυμικό» από την αδικία του ένιωσε. Για «συμβολική ενέργεια του κ. Σαββίδη»(!!!) έκανε χαρακτηριστικά λόγο ο αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Βαρεμένος.

Ορισμένοι ανέλυσαν την «διαδρομή» του ρολό που χτύπησε τον προπονητή του Ολυμπιακού. Όπως ο Μάρκος Μπόλαρης, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στον λoγαριασμό του στο twitter, έγραψε: «Τραυματισμός από ανεμίζουσα ταινία χαρτιού ! Αντί να τιμωρήσουν τον θεατρίνο, πλαστογραφούν το πρωτάθλημα. Χάθηκε κι η ντροπή!»…

Όλοι μαζί όμως «πούλησαν» ΠΑΟΚ, πιθανά με την ελπίδα να «αγοράσουν» λίγο από Σαββίδη ή απλά επειδή ένιωσαν την «ανάγκη» να υπερασπιστούν στον μεγαλο-επιχειρηματία που εκτίμησαν ότι βρίσκεται σε …δεινή θέση.

Τέτοια σέντερ φορ χρειάζεται ο Σαββίδης

Την Πέμπτη 15 Μαρτίου στη Βουλή με «πύρινους» λόγους εμφανίστηκαν ως υπερασπιστές του ΠΑΟΚ και του Ιβάν Σαββίδη ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, Γιώργος Λαζαρίδης και της Ένωσης Κεντρώων, Αριστείδης Φωκάς.

«Μία ολόκληρη Τούμπα ήταν εκκλησία, έπεσε ένα ρολό χαρτί στον αγωνιστικό χώρο αυτό ήταν όλο κι όλο. Το χαρτί έπεσε στο ώμο ενώ ξαφνικά τα τραύματα βρέθηκα στα χείλη», είπε ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων Αρ. Φωκάς, αναφερόμενος στο ντέρμπι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού Ολυμπιακού, για το οποίο κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή!

Όμως δεν σταμάτησε εκεί και συνέχισε και απευθυνόμενος στον υφυπουργό Αθλητισμού, Γ. Βασιλειάδη, ανέφερε: «Όλα έγιναν από τη στιγμή που πήρε ο ΠΑΟΚ κεφάλι στο πρωτάθλημα. Έχουμε παρωδία του συστήματος κατά της ομάδας του ΠΑΟΚ. Ο διαιτητής ακύρωσε το γκολ κάτω από πίεση και μετά μας λέει ότι το γκολ μετράει όταν οι παίκτες της ΑΕΚ αρνήθηκαν να βγουν στον αγωνιστικό χώρο. Ο κανονισμός λέει υποβιβασμός στον Ολυμπιακό και στην ΑΕΚ που αρνήθηκαν να βγουν στον αγωνιστικό χώρο.

Απαιτώ να εφαρμοστεί ο νόμος. Ο Ιβάν Σαββίδης ήρθε στην Ελλάδα να επενδύσει εκατομμύρια αγόρασε την ΣΕΚΑΠ μέσα από τα χέρια του Τούρκου προσφέρει θέσεις εργασίας. Βοήθησε το ποδόσφαιρο θέλει ένα ποδόσφαιρο να είναι 100 τοις 100 καθαρό και να παίζεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μόνο. Θέλει εδώ και 5 χρόνια να καθαρίσει το ποδόσφαιρο που βρωμάει. Τέτοια παρωδία δεν έχουμε ξαναδεί πουθενά. Θέλω να μου απαντήσετε αν θα ελέγξετε και τους δύο εγκληματίες διαιτητές».

Ο ίδιος νωρίτερα μιλώντας, στο ραδιόφωνο «Θέμα 104,6», και αναφερόμενος στο ντου Σαββίδη στη Τούμπα, δήλωσε: «Ο Ιβάν Σαββίδης μπήκε με ένα μπουφάν, δεν είχε όπλο, η αστυνομία δεν είδε τίποτα. Δεν ξέρω από που προέρχεται η φωτογραφία αυτή. Δεν το είδε κανένας το πιστόλι. Μπήκε να διαμαρτυρηθεί με το μπουφάν και κάποια στιγμή έβγαλε το μπουφάν του. Φαίνεται η είσοδος του Σαββίδη στο γήπεδο με το μπουφάν, ήθελε εξηγήσεις από τον διαιτητή, αποχώρησαν όλοι και κάποια στιγμή μπορεί να έβγαλε το μπουφάν του»…

Έναν τέτοιο σέντερ – φορ χρειάζεται ο Ιβάν Σαββίδης, που θα αποκαλεί «εγκληματίες» τους διαιτητές και δεν θα βλέπει αυτό που είδε όλη η Ελλάδα. Ο τωρινός, ο Πριγιόβιτς, παρότι είναι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, και κανονικός έμμισθος υπάλληλος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, δεν …τόλμησε να στηρίξει έτσι τον Σαββίδη.

Έναν τέτοιο αρχηγό χρειάζεται ο «Δικέφαλος», σαν τον Φωκά, που θα στηρίζει τον πρόεδρο και τη στάση του. Όχι σαν τον Βεϊρίνια που ο Σαββίδης τον καλούσε να πάρει την ομάδα και να φύγει και αυτός είχε το θράσος να υψώσει το δάκτυλο και να και να αμφισβητήσει την προεδρική εντολή. Ο κ. Φωκάς θα έπαιρνε την ομάδα στα αποδυτήρια, γιατί ο Σαββίδης είναι «επενδυτής» και πρέπει να χαίρει «ασυλίας». Θα κατέστρεφε τον ΠΑΟΚ, στο όνομα του προέδρου. Γιατί για τον Φωκά και τον κάθε Φωκά ο επενδυτής είναι «πάνω από όλα»! Αυτή είναι η σχέση του με το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η δήθεν «αγάπη» του για τον ΠΑΟΚ και τη μπάλα… Για τον Βεϊρίνια που έχει παίξει μπάλα και την «πονάει» η ομάδα έπρεπε να μείνει μέσα στο χορτάρι.

Από το βήμα της βουλής, επέλεξε και ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Γ. Λαζαρίδης, να στηρίξει τα συμφέροντα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Αυτός όμως με γλώσσα οπαδού συνδέσμου. Με τι γνωστές αναφορές στο «αθηνοκεντρικό» κράτος, που το μόνο που έχουν καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να αναπαράγουν μια μιζέρια στις εκάστοτε ομάδες του ΠΑΟΚ, βγάζοντας ταυτόχρονα πολλές φορές «λάδι» διοικήσεις και προέδρους που άφησαν την ομάδα στα κρύα του λουτρού, με χρέη, απλήρωτος παίκτες και στα πρόθυρα της διάλυσης.

Είπε λοιπόν ο κ. Λαζαρίδης: «Είμαστε η μόνη χώρα που πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα ξέρουμε ποια ομάδα θα το πάρει. Μέχρι τώρα η συγκεκριμένη ομάδα έπαιρνε τους αγώνες και αυτό το έχουμε ζήσει όλοι οι Μακεδόνες στο πετσί μας οι ομάδες επάνω έπρεπε να αντιμετωπίσουν και την αντίπαλη ομάδα και τον διαιτητή τώρα επί δίκη σας υπουργίας δε χρειάζεται καν να μπούνε στον αγωνιστικό χώρο να παίξουν (…) Καταντήσατε την Μακεδονία να εκπροσωπείται μόνο από μία ομάδα και προσπαθείτε να πλήξετε κι αυτή. τόσο πολύ φοβάται το Αθηνοκεντρικό σύστημα τις ομάδες της Μακεδονίας».

Πρόκειται για μια λογική που κατά καιρούς ταυτόχρονα έχει αξιοποιηθεί για να υποδαυλίσει τον εθνικισμό. Να αποπροσανατολίσει τα λαϊκά στρώματα, κατοίκους της Μακεδονίας, από την πραγματική «πηγή» των προβλημάτων της φτώχειας και της ανεργίας. Είναι η πρακτική που αποδίδει σε μεμονωμένες αποφάσεις πολιτικών «χαμουτζήδων» την αποβιομηχάνιση της Μακεδονίας και όχι στην εφαρμογή μιας συνολικά αντιλαϊκής πολιτικής που πλήττει στον ίδιο βαθμό τον εργάτη της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και όλων των μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας.

Το «Ναι ρε ΠΑΟΚ» που πάει…

«Αν ο ΠΑΟΚ πάρει το πρωτάθλημα κανένας δεν θα ασχολείται με τη φτώχεια και την ανεργία στη Θεσσαλονίκη», είχε πει ένας οπαδός του ΠΑΟΚ σε ντοκιμαντέρ μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού. Εν μέρει είχε δίκιο. Όχι γιατί θα εξαλειφθούν. Αλλά γιατί ο εργατόκοσμος της πόλης θα ξεχάσει για λίγο τα προβλήματα του με το «μεθύσι» του τίτλου. Ακριβώς γιατί ο ΠΑΟΚ, γεννήθηκε μέσα στους κόλπους της εργατικής τάξης και μάλιστα την εποχή της ίδρυσης του, από τους πιο κατατρεγμένους. Τους φτωχούς πρόσφυγες που βρέθηκαν στην Ελλάδα μετά την τραγωδία της Μικράς Ασίας.

Το ποδόσφαιρο ήταν και είναι το «μπαλέτο» της εργατικής τάξης. Το πιο δικό της άθλημα. Γι’ αυτό το αγκαλιάζει με αυτό τον τρόπο ο εργαζόμενος λαός. Για αυτό παθιάζεται. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο και η αστική τάξη το έκανε εμπόρευμα και βγάζει τεράστια κέρδη από τη διαχείριση του και τους τρόπους που το χρησιμοποιεί για να κλείνει κάθε ειδών δουλειές της.

Οι οπαδοί και οι φίλοι του ΠΑΟΚ βρίσκονται στα γήπεδα, «αρρωσταίνουν» και παθιάζονται με την πορεία της ομάδας, γιατί η ιστορία της είναι ταυτισμένη με τις ζωές γενιών και γενιών ΠΑΟΚτζήδων.

Όσοι φορέσαμε το ασπρόμαυρο κασκόλ στο λαιμό, γνωρίζαμε ότι από τον ΠΑΟΚ θα πάρουμε και λύπες και χαρές. Οι λύπες μας είναι περισσότερες στη ζυγαριά. Αλλά το σύνθημα «Ναι ρε ΠΑΟΚ» το λέμε μεταξύ μας, γιατί ποτέ δεν συνδέσαμε την αγάπη για την ομάδα μόνο με τα κύπελλα και τα πρωταθλήματα. Ίσως γιατί είναι λίγα; Πιθανά. Αλλά ΠΑΟΚ είμαστε. Αυτό δεν αλλάζει. Ο κάθε Σαββίδης δεν το βλέπει έτσι. Γι’  αυτόν το τίτλος από τη μια πλευρά είναι χρήμα και από άλλη περισσότερη δύναμη για να ασκεί πιέσεις σε όλα τα επίπεδα.

Μπορεί όλοι να νιώσαμε ότι αδικήθηκε στη φάση της ακύρωσης του γκολ με την ΑΕΚ. Αλλά είδαμε 50 φορές την επανάληψη της φάσης για να πειστούμε. Μπορεί να χάσαμε ένα παιχνίδι στα χαρτιά από την ανοησία ή την αλητεία ενός από εμάς. Αυτό όμως  σε τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την στάση των αφεντικών.

Πλέον ότι και αν συμβεί με την πορεία του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα, αυτή θα συνδεθεί με την διοίκηση του και θα κριθεί δυστυχώς εκτός των αγωνιστικών χώρων. Εκεί δηλαδή που δεν παίζουμε μπάλα. Αλλά, όπως μου είπε πρόσφατα ένας φίλος ΠΑΟΚτζής: «Δεν γουστάρω ρε να πάρουμε πρωτάθλημα και να φαίνεται ότι το πήρε ο Σαββίδης»…

Ο ΠΑΟΚ έχει τη δική του ξεχωριστή διαδρομή και όποιος έχει βρεθεί στη Τούμπα έστω και για μια φορά το ξέρει… Από την εποχή του Κούδα και του Σαράφη, των μετέπειτα Βασιλάκου και του Κωστίκου, του Φρατζέσκου και σήμερα του Πέλκα, το γήπεδο το γεμίζαμε άσχετα με τον αριθμό των τίτλων.

Σίγουρα υπάρχουν και αυτοί οι οπαδοί σε όλες τις ομάδες που αδιαφορούν για τον τρόπο της κατάκτησης μια νίκης, ενός τροπαίου. Που στηρίζουν για πολλούς λόγους προέδρους που μετέτρεψαν τα γήπεδα σε «ζούγκλες», κατηγορήθηκαν για στημένα παιχνίδια, απείλησαν διαιτητές, εκβίασαν αθλητικούς δικαστές.

Στην εποχή μας, φυσικά, δεν έχουμε ψευδαισθήσεις. Επαγγελματικό ποδόσφαιρο χωρίς προέδρους – επενδυτές δεν μπορεί να υπάρξει, στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Όμως ο κόσμος που ακολουθεί και αγαπά τον ΠΑΟΚ, χωρίς να αποκομίζει προσωπικά οφέλη, δεν πρέπει να επιτρέψει στο σύνολο του, να μετατραπούμε σε «όχημα» για την ευόδωση των σχεδίων του εκάστοτε ιδιοκτήτη. Κανένας Σαββίδης δεν θα μείνει για πάντα στην Τούμπα, γιατί όπως πούλησε τη ΣΕΚΑΠ, έτσι αύριο μπορεί να δώσει και τις μετοχές του ΠΑΟΚ στον επόμενο αν υπάρξει μια συμφέρουσα προσφορά.

Εξάλλου όπως είναι παγκοσμίως γνωστό τις φανέλες και το κασκόλ μόνο εμείς οι οπαδοί δεν τα πουλάμε και δεν τα δίνουμε…

Στο ερώτημα λοιπόν με τον ΠΑΟΚ ή τον κάθε Σαββίδη, καλούμε και όλους τους υπόλοιπους που πραγματικά αγαπούν το «τόπι» να απαντήσουν: Με τον Ολυμπιακό ή τον κάθε  Μαρινάκη, με την ΑΕΚ ή τον κάθε Μελισσανίδη, με τον Παναθηναϊκό ή τον κάθε Αλαφούζο, κ.α.

Ίσως τότε να ξαναβρούμε το πραγματικό νόημα για το άθλημα που τόσο αγαπήσαμε από τα παιδικά μας χρόνια. Γιατί όταν πρωτο-φωνάξαμε το όνομα της ομάδας μας δεν ξέραμε ποιος ήταν ο πρόεδρος της…  

imerodromos.gr

Ο Ερντογάν ανακοίνωσε πως στέλνει ερευνητικό πλοίο στην κυπριακή ΑΟΖ και εξήγγειλε γεωτρήσεις

Έρευνες στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου προανήγγειλε σήμερα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ανακοινώνοντας τη ναυπήγηση ενός εκ των μεγαλυτέρων ερευνητικών πλοίων στον κόσμο.  

Σύντομα το σκάφος θα αρχίσει τις επιχειρήσεις του στην ανατολική Μεσόγειο είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός.  

Ο Ερντογάν, που συμμετείχε σε συνέδριο για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, προειδοποίησε πως «κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει» τα αναφαίρετα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων στην ΑΟΖ.  

«Θα επιδείξουμε την ίδια αποφασιστικότητα στα αποθέματα υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο, για να προστατεύσουμε τα δικαιώματα της χώρας μας αλλά και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».  

Μιλώντας για κοινές επενδύσεις, η αντιπροσωπεία που θα κάνει γεωτρήσεις «για όλους» και θα μοιραστεί στη Βόρεια και τη Νότια Κύπρο, ανάλογα με τον πληθυσμό τους.  

«Δεν θα κάνουμε καμία παραχώρηση εδώ», διεμήνυσε.   «Ελπίζω να έχουν πάρει το μάθημά τους από την ξεκάθαρη στάση μας απέναντι στις απόπειρες γεωτρήσεων στα ανοιχτά της Κύπρου παρά την αντίθεση μας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος.  

«Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να συμπεριφέρεται τυχοδιωκτικά στο άμεσο περιβάλλον μας και ειδικά στο Αιγαίο και στην Κύπρο» προειδοποίησε.  

Ξεκινά η κατασκευή του πυρηνικού σταθμού   Έχοντας στο πλευρό του τον Τούρκο πρωθυπουργό Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο Ερντογάν αποκάλεσε τον Βλαντιμίρ Πούτιν «φίλο του» και αναφέρθηκε στην κατασκευή πυρηνικου αντιδραστήρα στο Ακουγιού. Η θεμελίωση του σταθμού θα ξεκινήσει φέτος και «πολύ σύντομα» θα γιορτάζει στα εγκαίνια με τον Ρώσο πρόεδρο στο πλευρό του, όπως είπε.  

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, έγκυρες πηγές αποκάλυπταν ωστόσο πως το έργο, ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν θα ξεκινήσει πριν το 2023, αφού η ρωσική εταιρεία Rosatom που το έχει αναλάβει, αναζητά Τούρκους εταίρους για να επωμιστούν το 49%. Όταν ολοκληρωθεί, ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου, συνολικής ισχύος 4.800 μεγαβάτ, θα μειώσει την εξάρτηση της Τουρκίας από τις εισαγωγές ενέργειας.

 www.lifo.gr

Τι συνέβη με τους Έλληνες στρατιωτικούς και τη πληροφορία για μεταφορά τους στα δικαστήρια

Σύγχυση επικράτησε νωρίτερα με τους Έλληνες στρατιωτικούς που κρατούνται για 20η ημέρα στις φυλακές της Αδριανούπολης στην Τουρκία.

Τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ήθελε τους στρατιωτικούς να μεταβαίνουν αιφνιδίως στο δικαστήριο, χωρίς ωστόσο να είναι ξεκάθαρος ο λόγος, καθώς η προγραμματισμένη εκδίκαση της υπόθεσής τους είναι για τις 30 Μαρτίου.

Στη συνέχεια, η είδηση διαψεύσθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι ο Έλληνας πρέσβης δεν επιβεβαιώνει την μεταφορά τους.

Αυτό που πραγματικά συνέβη, βρίσκεται κάπου στη μέση. Υπήρξε εξέλιξη στην υπόθεσή τους, ωστόσο δεν μεταφέρθηκαν στο δικαστήριο. Άνδρας των δικαστικών αρχών, πήγε στις φυλακές που κρατούνται, συνομίλησε μαζί τους και τους ζήτησε τους κωδικούς pin των κινητών τους τηλεφώνων. Ωστόσο, δεν έχει γίνει γνωστό αν τα έδωσαν, καθώς αποτελούν προσωπικά δεδομένα.

kathimerini.gr

Yπό κράτηση βρίσκεται ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.

Yπό κράτηση  βρίσκεται, όπως μεταδίδουν τα γαλλικά μέσα, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.

Ο Σαρκοζί κρατείται από τις αστυνομικές αρχές της Ναντέρ σε σχέση με την έρευνα για την παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής του εκστρατείας από το καθεστώς Καντάφι το 2007.

Οι αποκαλύψεις είχαν γίνει το 2012 . Εγγραφο της λιβυκής κυβέρνησης που χρονολογείται από το 2006, φέρει την υπογραφή του πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών πληροφοριών της Λιβύης Μούσα Κούσα και κάνει λόγο για συμφωνία Τρίπολης να προσφέρει στην προεκλογική εκστρατεία του Σαρκοζί το ποσό των 50 εκατ. ευρώ.         

Τα πέντε ονόματα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τα Σκόπια

Με ένα κείμενο με το σύνολο των προτάσεων της ελληνικής πλευράς και με ατζέντα που θα αφορά τη συνεργασία των δύο κρατών στο μέλλον θα βρεθεί στα Σκόπια την Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε τη Δευτέρα, ερωτηθείς για την επικείμενη επίσκεψή του στη γείτονα: «έχουμε φτιάξει ένα κείμενο που είναι το σύνολο των προτάσεών μας όσον αφορά και τα προβλήματα που έχουμε ανοικτά με την πΓΔΜ όσο και με μια μελλοντική ατζέντα συνεργασίας που να φέρει κέρδη και στις δύο πλευρές. Αυτήν την ατζέντα την έχω στείλει εδώ και πολλές ημέρες στα Σκόπια».

Οσον αφορά τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι σχετικά με την ονομασία της πΓΔΜ αυτές είναι οι εξής:

Republika Nova Makedonija (Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας)

Republika Severna Makedonija (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας)

Republika Gorna Makedonija (Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας)

Republika Vardarska Makedonija (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη)

Republika Makedonija (Skopje) [Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)]

Χθες, πάντως, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ, έκανε γνωστό πως επιθυμεί  να έχει επιλυθεί η ονοματολογική διαφορά μέχρι το καλοκαίρι, εκτιμώντας ότι ανάλογη είναι και η βούληση της ελληνικής ηγεσίας.

«Πιστεύω ότι μπορεί να γίνει βήμα, ίσως όχι να λυθεί μέχρι τέλους, αλλά οπωσδήποτε να έρθουμε πιο κοντά, επειδή οι μέρες και οι μήνες περνούν και εμείς θέλουμε μέχρι το καλοκαίρι να έχουμε λύσει αυτό το πρόβλημα», δήλωσε ο κ. Ζάεφ σε δημοσιογράφους.       

kathimerini.gr

Ιησούς και Αμβρόσιος

- Έλα εδώ Ιησού Χριστέ! Θα μπορούσες να είσαι ομοφυλόφιλος;

- Συ είπας!

- Τότε καλά σου κάνανε και σε σταυρώσανε οι Εβραίοι. Γέννημα της κόλασης, καταραμένη αδερφή.

- Δεν με σταύρωσαν οι Εβραίοι, με σταύρωσαν οι άνθρωποι. Κι εσύ Αμβρόσιε, αν είσαι Χριστιανός, γιατί δεν αγαπάς τους πλησίον σου;

- Ποιους;  τις αδερφές, τους Εβραίους, τους κομμουνιστές; Αυτοί είναι αμαρτωλοί και πρέπει να τους κάψεις στην κόλαση.

- Δεν καίει ανθρώπους στην κόλαση η αγάπη, Αμβρόσιε! Η αγάπη συγχωρεί ακόμα και σένα.

- Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά! Ο Πονηρός σε έβαλε για να με βάλεις εις πειρασμόν. Αλλά όμως, άσε τις φιλοσοφίες. Είσαι της Εκκλησίας; τι είσαι; Δεσπότης; παπάς; διάκος; Ως τι μιλάς; Να ακούς τι λέει η Εκκλησία και να μη μιλάς!

- Λέει η Εκκλησία ότι είναι συμμορίτες μερικοί από τους γιους των ανθρώπων; Ευλογεί η Εκκλησία τα τέρατα που έκαψαν τους ανθρώπους στο Ολοκαύτωμα;

- Η Εκκλησία λέει ό,τι λέω εγώ! Στην επισκοπή μου κουμάντο κάνω εγώ! Άκου να σου πω, Χριστέ! Εγώ έχω το παγκάρι, εγώ έχω και το κουμάντο. Και τ’ άλλα για τους Οβριούς να πας να τα πεις στον Πάπα που τα ’κανε πλακάκια με τον Χίτλερ. Να πας να τα πεις στο Άγιον Όρος που έγραφε γράμματα στον Φύρερ καλώς να ’ρθει και καλώς να διαφεντέψει.

- Ξεχνάς Αμβρόσιε τους παπάδες που βγήκαν αντάρτες στην Κατοχή;

- Κι εσύ Χριστέ, ξεχνάς πόσους αντάρτες κρεμάσαμε με τις ευλογίες των παπάδων και των Δεσποτάδων; Αλλά πάντα τέτοιος ήσουνα! Ξυπόλητος και ζητιάνος, γούσταρες τις πόρνες και κυνήγαγες τους νοικοκυραίους. Τι χαμογελάς;

- Πού το βρήκες τόσο μίσος μέσα στη θρησκεία της αγάπης, Αμβρόσιε; Δύο χιλιάδες χρόνια σκέψεις, συζητήσεις, πράξεις, τίποτα δεν κατάλαβες; Τόσες χιλιάδες βιβλία, τίποτα δεν διάβασες; Σύνοδοι, αιρέσεις, Ιερά Εξέταση, τίποτα δεν έμαθες;

- Άκου να σου πω, Χριστέ! εγώ ένα ξέρω! Αυτά που λες δεν είναι πράγματα χριστιανικά. Έχεις έρθει για να με πειράξεις. Εγώ είμαι άνθρωπος θεοσεβούμενος. Ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο έτσι όπως είναι. Έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τα παραδώσουμε. Ο άντρας, άντρας και η γυναίκα, γυναίκα. Αρκεί να φοβάται τον άνδρα. Δικός σου δεν ήταν ο Απόστολος Παύλος που έλεγε ότι οι γυναίκες είναι δεν είναι άνθρωποι; Τι μου την πέφτεις εμένα, Χριστέ, και δεν την πέφτεις στον Πατέρα Σου; Για τους αρσενοκοίτες δεν άκουσες τίποτα; Για την τιμωρία του Θεού στα βδελύγματα δεν ξέρεις τίποτα; Για τους Οβριούς που σε σταυρώσανε κάνεις τον χαζό; Τράβα, φύγε, με σκοτίζεις.

- Αμβρόσιε, αχ Αμβρόσιε…

- Τι μου τσαμπουνάς; Ήρθες, λέει, βαλείν μάχαιραν, να αλλάξεις τον κόσμο. Τίποτα δεν άλλαξες. Αλλά κι εμένα, ό,τι και να κάνω, συγχωρεμένο με έχεις. Θα μισώ λοιπόν όσο γουστάρω, τα ράσα μου και η μπάκα μου, δεν θέλω συγχώρεση, υποκριτή, με αυτά που λέω θα έπρεπε να με έχεις κάψει. Τι δακρύζεις; σου μπήκε κανένα αγκάθι απ’ το στεφάνι σου στο μάτι;

- Υπάρχει χρόνος για μετάνοια, Αμβρόσιε.

- Για ποιο πράγμα να μετανιώσω; Νομίζεις δεν ξέρω τι είμαι; Νομίζεις ότι θα μου το μάθεις εσύ; Εσύ δεν λες και ξαναλές για την ελευθερία της βούλησης; Εγώ λοιπόν επέλεξα. Υπάρχουν άνθρωποι και ανθρωπάκια. Εσύ προσεύχεσαι για τα ανθρωπάκια κι εγώ αν ήμουν όπως με θέλεις, δεν θα είχα τώρα τι να σου πω. Αυτό θέλεις; Αυτό θέλεις να σου πω; ότι δεν έχω τι να σου πω;

- Αμβρόσιε, δεν έχεις πολύ καιρό μπροστά σου. Σύντομα θα έρθεις στην αγκαλιά μου και θα κριθείς.

- Και λοιπόν; με αγαπάς και θα με συγχωρήσεις.

- Τότε, γιατί δεν κάνεις κι εσύ το ίδιο, Αμβρόσιε;

- Τι; να συγχωρήσω τους ομοφυλόφιλους;

- Δεν είσαι καλύτερος από τους άλλους για να τους συγχωρείς τέκνο μου, απλώς να τους αγαπάς.

- Πάλι τα ίδια! Αγάπη, αγάπη, αγάπη.

- Μα αν δεν αγαπάς, γιατί έγινες Χριστιανός, Αμβρόσιε;

- Δεν έγινα, γεννήθηκα.

- Χμ, πρόβλημα! Ουκ έστιν βασιλεύς ή στρατιώτης, δεν γεννιέσαι Έλληνας ή Χριστιανός, Αμβρόσιε, γίνεσαι.

- Αίρεση, Αίρεση!

- Αμβρόσιε…;

- Αίρεση! Άθεοι! Κομμουνιστές! Εμένα το αίμα μου είναι ελληνικό!

- Ρέζους αρνητικό είναι,Αμβρόσιε!

- Μη μου κάνεις πλακίτσες εμένα. Στο τέλος θα με βγάλεις και ανώμαλο.

- Δεν υπάρχουν ανώμαλοι, Αμβρόσιε! Όμως σε ένα έχεις δίκιο, άχρονος Εγώ, χάνω τον χρόνο Μου μαζί σου, όσο δεν τα παρατάς όλα, προκειμένου να Με ακολουθήσεις. Σου προσφέρω τη θέση του μαθητή Μου.

- Φύγε! Φύγε όνειρο κακό, φύγε Πειρασμέ. Εγώ είμαι ο Αμβρόσιος, ο Δεσπότης, υμνολογώ τα έργα Σου και τα Πάθη Σου, ξέρω τους Πατέρες απ’ έξω κι ανακατωτά, είμαι ταπεινός, πλένω τα πόδια του ομοφυλόφιλου και δίνω καταφύγιο στον κομμουνιστή, τον μετανάστη και τον φυλακισμένο,

αρκεί να μην είναι αμαρτωλοί. Ακούς, Χριστέ! Αρκεί να μην είναι ομοφυλόφιλοι, πόρνες, μετανάστες και κομμουνιστές! Ακούς, Χριστέ;!

***

- Πολύ σκοτάδι, Αμβρόσιε, άναψε το φως.

- Αναμμένο είναι…     

http://newsone.gr

600.000 ακίνητα στο «σφυρί» έως το τέλος του 2021

Τουλάχιστον 600.000 ακίνητα θα βγουν στον πλειστηριασμό έως το τέλος του 2021 από Δημόσιο και τράπεζες, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ στο πλαίσιο της αυστηρής επιτροπείας, στο οποίο θα τεθεί η Ελλάδα μετά την έξοδο από το μνημόνιο!

Ο μεγαλύτερος επισπεύδων θα είναι το Δημόσιο, το οποίο από την 1η Μαΐου και εφόσον βρίσκει άδειους τους τραπεζικούς λογαριασμούς θα προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες σε κατασχέσεις ακινήτων. Κατά μέσο όρο τράπεζες και Δημόσιο, όταν όλα θα είναι έτοιμα, θα πωλούν ουσιαστικά από το 2019 περί τα 180.000 ακίνητα ετησίως ή 15.000 μηνιαίως ή σχεδόν 4.000 εβδομαδιαίως!             

http://difernews.gr

Βλέπει κατάρρευση και επιτίθεται - Η Τουρκία παίζει επικίνδυνα με την ελληνική αδυναμία

Του Δημήτρη Μηλάκα

Για την ένταση που καθημερινά κλιμακώνεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα «κυκλοφορούν» πολλές επιμέρους εξηγήσεις, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την αιτία, ωστόσο αδυνατούν ή αποφεύγουν να τη θίξουν: πρόκειται για την απόλυτη κατάρρευση της ελληνικής στρατηγικής των τελευταίων δεκαετιών έναντι της Τουρκίας.

Τα αίτια των καταστροφών, άλλωστε, σαν αυτή που μπορεί να προκύψει από μια πιθανή – όπως εμφανίζεται πια – εκδήλωση ενός ελληνοτουρκικού στρατιωτικού επεισοδίου, διερευνώνται κατά κανόνα εκ των υστέρων, είτε για να αναζητηθούν εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίοι τράγοι είτε για να καταγραφούν στις σελίδες της Ιστορίας.

Παρακολουθώντας τις τρέχουσες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά (κοιτάζοντας δηλαδή την ιστορία που γράφεται μέρα με τη μέρα) το ελληνικό πολιτικό σύστημα, συνεπικουρούμενο (και) από τα ΜΜΕ, περιορίζεται σε καταγραφές περιστατικών και διαπιστώσεις μέσα από διάφορα πολιτικά πρίσματα και αντιλήψεις. Όλα αυτά έχουν τη σημασία και την αξία τους, ωστόσο αποφεύγουν ή αδυνατούν να προσδιορίσουν την αιτία του «κακού» και κατά συνέπεια να παρέμβουν προσπαθώντας να αποτρέψουν μια πιθανή ελληνοτουρκική στρατιωτική θερμή αντιπαράθεση.

«Μισές» αλήθειες

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (και τα ΜΜΕ) αποδίδει, σε γενικές γραμμές, την κλιμάκωση της έντασης στα ελληνοτουρκικά:

1 Στα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα του Ερντογάν που τον «αναγκάζουν» να αναζητήσει τη συμμαχία των εθνικιστών «γκρίζων λύκων».

2 Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία στις πολεμικές επιχειρήσεις που έχει αναλάβει στη Συρία.

3 Στα προβλήματα που έχουν ανακύψει στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

4 Στα σκληρά παιχνίδια αντιπαράθεσης μεταξύ των μεγαλοαστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, οι οποίες θέλουν να πάρουν μέρος στο ενεργειακό πάρτι που στήνεται στην περιοχή.

5 Στην πάγια διάθεση της Τουρκίας να αναθεωρήσει εις βάρος της Ελλάδας τις Συνθήκες (της Λωζάννης κατά κύριο λόγο) που περιγράφουν τα όρια της γειτονίας.

Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε έναν βαθμό και αποτυπώνονται καθημερινά είτε στις δηλώσεις των αξιωματούχων των δύο χωρών είτε, πολύ περισσότερο, στις κινήσεις των στρατιωτικών τους δυνάμεων σε επίμαχες περιοχές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο (Καστελλόριζο). Κάτι που επίσης ισχύει είναι ότι, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν μεγιστοποιήσει τις κινήσεις τους με στόχο την επίδειξη δύναμης ικανής να επιβάλει de facto την αναθεώρηση του καθεστώτος στην περιοχή.

Χωρίς στρατηγική

Ωστόσο τίποτε από αυτά (μόνο του ή όλα μαζί) δεν εξηγεί την αιτία εκδήλωσης της έξαρσης των τουρκικών κινήσεων (και σε στρατιωτικό επίπεδο) την τελευταία διετία. Η αιτία, την οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα αποφεύγει να δει – διότι, αν το κάνει, θα πρέπει να αναλάβει και τις τεράστιες ευθύνες του – είναι η κατάρρευση της «εθνικής στρατηγικής» έναντι της Τουρκίας και η απόλυτη αδυναμία του να την αντικαταστήσει.

Η ελληνική εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας διαμορφώθηκε από τη δεκαετία του 1970 (μετά την τραυματική εμπειρία της κατάληψης της Βόρειας Κύπρου) και είχε, σε γενικές γραμμές, δύο αντικρουόμενα χαρακτηριστικά που τελικά οδήγησαν στην κατάρρευσή της: την αποτροπή και τον κατευνασμό. Στον αντιφατικό χαρακτήρα αυτών των δύο παραμέτρων της εθνικής στρατηγικής ή της αδυναμίας των ελληνικών κυβερνήσεων να αξιοποιήσουν τα βέλτιστα κάθε φορά χαρακτηριστικά τους που απαιτούσαν οι περιστάσεις οφείλεται τελικά η απονεύρωση και η κατάρρευση στο σύνολό της.

Τζάμπα λεφτά

Στο πλαίσιο της αποτροπής οι ελληνικές κυβερνήσεις μετέτρεψαν τη χώρα σε έναν από τους καλύτερους πελάτες των πολεμικών βιομηχανιών παγκοσμίως. Η χώρα υλοποίησε θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα, ωστόσο το δημόσιο χρήμα δεν έπιασε τόπο γιατί δαπανήθηκε με κριτήριο τις μίζες και την εξασφάλιση συμβατότητας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εν λόγω δαπάνες «συμμετέχουν» στο 25% του χρέους της χώρας, όπως έχει παραδεχτεί σε ομιλία του στη Βουλή αρμόδιος επί των οικονομικών υπουργός (Νίκος Χριστοδουλάκης). Οι σημερινές επιχειρησιακές αδυναμίες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, εξ αιτίας ακριβώς των άστοχων τεράστιων δαπανών του πρόσφατου παρελθόντος, επιδεινώνονται καθημερινά από την οικονομική χρεοκοπία της χώρας την τελευταία δεκαετία, δίνοντας στην Τουρκία πλεονεκτήματα «επί του πεδίου», τα οποία ευχαρίστως και επιμελώς εκμεταλλεύεται.

Φρούδες ελπίδες

Ο κατευνασμός, ως δεύτερη παράμετρος της ελληνικής εθνικής στρατηγικής, εκδηλώθηκε κατά κύριο λόγο με τη συμπαράσταση των ελληνικών κυβερνήσεων στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Αρκεί να θυμηθούμε ότι για χάρη του κατευνασμού η Ελλάδα υποχώρησε από τη θέση ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. αν δεν αποχωρήσει ο τουρκικός στρατός κατοχής.

Η ελληνική υποχώρηση έγινε με αντάλλαγμα την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη και όλοι πια σε Ελλάδα και Κύπρο μπορούν να μετρήσουν κέρδη και ζημιές: ο τουρκικός στρατός παραμένει και απειλεί, η Κύπρος πλήρωσε και αυτή το μερίδιό της (χρεοκοπία - μνημόνιο) στις γερμανικές τράπεζες, η Τουρκία ασκεί πειρατική πολιτική στην κυπριακή ΑΟΖ και η Ε.Ε. παρακολουθεί και... συμπαρίσταται.

Είναι ολοφάνερο, σε όσους τουλάχιστον επιθυμούν να δουν τα πράγματα όπως είναι, ότι και αυτή η παράμετρος (κατευνασμός) της ελληνικής εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας κατέρρευσε όταν έγινε σαφές ότι ούτε οι εταίροι επιθυμούν την Τουρκία εντός της Ένωσης ούτε η Τουρκία επιθυμεί να συμβιβαστεί με τον έλεγχο των Βρυξελλών.

Γυμνοί στην καταιγίδα

Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών στην Αθήνα περί της ανάγκης δημιουργίας ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, όπως αυτές προέκυψαν από τη συνάντηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αρχηγό του Ποταμιού Σταύρο Θεοδωράκη, περιγράφουν σε έναν βαθμό το άγχος του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο διαπιστώνει ότι με ευθύνη του η χώρα είναι γυμνή (χωρίς στρατηγική) απέναντι σε κινδύνους οι οποίοι εμφανίζονται καθημερινά από τις επιδείξεις ισχύος των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Χωρίς την ικανότητα σχεδιασμού αντίδρασης και απάντησης απέναντι σε ένα πιθανό – όπως οι πάντες πια ομολογούν – στρατιωτικό επεισόδιο, η σημερινή κυβέρνηση εμφανίζεται στρατηγικά και ιδεολογικά (καθώς η στρατιωτική παράμετρος ισχύος της χώρας ουδέποτε υπήρξε προσφιλής συλλογισμός στις αναλύσεις της) μετέωρη, με αποτέλεσμα να ψάχνει σήμερα προστάτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση (που σφυρίζει αδιάφορα), το ΝΑΤΟ (που το παίζει Πόντιος Πιλάτος) και τους Αμερικανούς (οι οποίοι, για να κάνουν τη δουλειά τους, μπορούν να πουλήσουν τη μάνα τους, πόσο μάλλον την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα...).    

topontiki.gr        

Τρεις λαλούν, δυο (θα;) χορεύουν, πού θα πάνε;

Στο δίλημμα με ποιον θα πάνε μετεκλογικά, στο νεοσύστατο Κίνημα Αλλαγής υπάρχει τριχασμός. Με τη ΝΔ; Με τον ΣΥΡΙΖΑ; ‘Η με κανέναν και αφήνουν τους ψηφοφόρους να το λύσουν; Τι (δεν) έδειξε το ιδρυτικό συνέδριο

Του Γιώργου Καρελιά

Το πολιτικό γεγονός του Σαββατοκύριακου ήταν (;) το ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Το ερωτηματικό στη λέξη «ήταν» τίθεται διότι ούτε επικοινωνιακά κυριάρχησε (καμία εφημερίδα δεν το αξιολόγησε ως πρώτο θέμα) ούτε το αποτέλεσμά του κατάφερε να εισκομίσει κάτι στοιχειωδώς ισχυρό ως μήνυμα.

Αντίθετα, υπάρχει αρκετή σύγχυση ως προς το κεντρικό μήνυμα που εξέπεμψε σχετικά με την προεκλογική και μετεκλογική τακτική του. Και αυτό με δεδομένο ότι δεν υπάρχει ακόμα ενιαίο κόμμα(τα υφιστάμενα θα εξακολουθήσουν να δρουν) και οι αντίστοιχοι αρχηγοί και αρκετά πρόσωπα με ηγετικό διαμέτρημα ή έστω φιλοδοξία θα μιλούν, θα είναι δύσκολο να μην υπάρχει  η εικόνα Βαβέλ και να εκπεμφθεί ένα μήνυμα που δεν θα μπερδεύει τους ψηφοφόρους.

Και για να μην θεωρητικολογούμε, το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να ξεπεράσει το νεοσύστατο κόμμα είναι ένα, με δύο πτυχές:

– Ποια (θα) είναι η στάση  του έναντι των δύο μεγαλύτερων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Και, κυρίως

– Τι θα κάνει την επομένη των εκλογών, αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία.

Από όσα ακούστηκαν στο συνέδριο φαίνεται ότι υπάρχει πανσπερμία απόψεων, τις οποίες μπορούμε να συνοψίσουμε ως εξής:

1. Η γραμμή της «ουδετερότητας» και των «ίσων αποστάσεων» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Την εξέφρασαν η Φώφη Γεννηματά (εδώ) και ο Σταύρος Θεοδωράκης (εδώ) σε μια αξιοσημείωτη σύμπλευση στην αποτίμηση του παρελθόντος. Οι πλατείες (του Τσίπρα) και «τα Ζάππεια» (του Σαμαρά), είπε η πρώτη. «Τα Ζάππεια και τα πεζοδρόμια», ο δεύτερος. Και για το σήμερα «εμείς έχουμε τη δική μας λεωφόρο», διευκρίνισε η πρόεδρος του νέου κόμματος. Είναι, με  άλλα λόγια, το «ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε με τη ΝΔ». Παρόμοια, με αποχρώσεις, η θέση του Γιώργου Παπανδρέου (εδώ).

2. Η «καθαρή» γραμμή «μακριά από τον ΣΥΡΙΖΑ» και, επομένως, μετεκλογικά με τη ΝΔ. Την εξέφρασε ο Ευάγγελος Βενιζέλος (εδώ). Η ομιλία του ήταν, αναμφισβήτητα, η πληρέστερη και διεισδυτικότερη ως προς την ανάλυση και του διεθνούς περίγυρου και των προβλημάτων της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Όμως, επηρεασμένος τα μέγιστα (ευλόγως, μέχρι ένα σημείο) από το- όντως ανέρειστο και γι΄ αυτό εντελώς απαράδεκτο- τσουβάλιασμά του στην υπόθεση Novartis, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να παραγνωρίζει ή να υποβαθμίζει το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων, στην οποία μπορεί να απευθυνθεί το ΚΙΝΑΛ, βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ. Και, προφανέστατα, οι ψηφοφόροι αυτοί δεν πρόκειται να στραφούν προ το νεοσύστατο κόμμα(και πρώην κόμμα τους-ΠΑΣΟΚ), αν τους πει ότι έχει ως μοναδική μετεκλογική επιλογή την συγκυβέρνηση με τη ΝΔ.

3. Η, επίσης, «καθαρή» γραμμή «μακριά από τη ΝΔ», η οποία στην ουσία σημαίνει μετεκλογικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν χρειαστούν δεύτερες εκλογές. Την εξέφρασε ο υποψήφιος αρχηγός Γιάννης Ραγκούσης (εδώ).

4. H ενδιάμεση γραμμή του Γιώργου Καμίνη (εδώ), η οποία, πάντως, είναι πιο κοντά στη θέση Βενιζέλου, επειδή προτάσσει την ανάγκη «απαλλαγής» από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

5. Και, τέλος η απολύτως ουδέτερη στάση του, επίσης υποψήφιου αρχηγού Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος θεωρεί ότι μετά τις εκλογές το νέο κόμμα πρέπει να μείνει στην αντιπολίτευση (εδώ).

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν δύο στοιχεία. Πρώτον, η ψυχρή υποδοχή που είχε από τους  συνέδρους ο Γιάννης Δραγασάκης, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι το στελεχικό δυναμικό του νέου κόμματος έχει σαφώς συγκρουσιακή λογική έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, αυτή φαίνεται να  έχει ξεπεραστεί έναντι της ΝΔ, όπως φάνηκε από το χειροκρότημα που εισέπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ολα αυτά φανερώνουν μια θεμελιακή αντίφαση, με την οποία είναι υποχρεωμένο να πορευθεί το Κίνημα Αλλαγής μέχρι τις προσεχείς εκλογές. Από τη μια, σαφής αντι-ΣΥΡΙΖΑ (και όχι κατ’ ανάγκην φιλο-ΝΔ) λογική, που διακατέχει τη μεγάλη πλειονότητα του σημερινού στελεχικού δυναμικού του. Από την άλλη, η ανάγκη να προσελκύσει ψηφοφόρους, οι οποίοι διακατέχονται από την αντίθετη λογική (αντι-δεξιά και φιλο-ΣΥΡΙΖΑ), αλλά είναι απογοητευμένοι από την πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης.

Πώς θα λυθεί αυτό το δίλημμα; Πιθανότατα δεν θα λυθεί προεκλογικά. Το σημερινό ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί να το λύσει. Ισως και να μην είναι χρήσιμο να το κάνει, διότι από μόνο του  είναι μια παγίδα. Θα το λύσουν οι ψηφοφόροι το βράδυ των εκλογών με τη θέση και το ποσοστό που θα του δώσουν.

Στις διλημματικές καταστάσεις σπανίως υπάρχει η επιλογή που έκανε ο Μ. Αλέξανδρος να κόψει τον Γόρδιο Δεσμό. Συνήθως συμβαίνει αυτό που αποδίδεται στον Λουδοβίκο τον 14ο: « ‘Οποια πλευρά  και αν διαλέξω ξέρω καλά ότι θα κατηγορηθώ». Οπότε έχει μεγαλύτερη αξία η ρήση του αμερικανού οικονομολόγου Τζoν Κένεθ Γκαλμπρέιθ: «Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού. Είναι η επιλογή μεταξύ του καταστροφικού και του δυσάρεστου».

Αρκεί να είναι σε θέση να εντοπίσουν το ένα ή (και) το άλλο…  

protagon.gr