H Αθήνα ως ουρητήριο

H Αθήνα δεν είναι η μόνη πρωτεύουσα που αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα. Ενώ όμως πόλεις πολύ μεγαλύτερες, όπως το Παρίσι, προσπαθούν να το λύσουν, η δική μας μοιάζει απλώς να υποκρίνεται πως δεν μυρίζει τη βρώμα. Ποιος φταίει που αντιμετωπίζουμε την πόλη σαν μία τεράστια τουαλέτα;

γράφει ο Κοσμάς Βίδος   

Με ένα παιχνιδιάρικο βίντεο ο δήμος του Παρισιού ευχαριστεί τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης που δεν ουρούν όπου βρουν. Πρόκειται για μία ακόμα δράση που γίνεται στο πλαίσιο της εκστρατείας για την καθαριότητα της γαλλικής πρωτεύουσας, όπου η δημοσία ούρηση αποτελεί μείζον πρόβλημα. Όπως και στην Αθήνα; Η διαφορά είναι πως στο Παρίσι γίνονται σοβαρές προσπάθειες για να περιοριστεί και να εξαλειφθεί το φαινόμενο. Εδώ, απλώς καλούμαστε να συνηθίσουμε τη δυσάρεστη μυρωδιά. 

Το γαλλικό φιλμάκι με το τραγούδι «Pas pipi dans Paris» κόστισε –όπως μας ενημέρωσε η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά που ζει στο Παρίσι και που το ανήρτησε στον λογαριασμό της στο Facebook– μόλις 6.500 ευρώ και ξεκίνησε να προβάλλεται την περασμένη Τετάρτη. Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση, σε κεντρικά σημεία της πόλης, ουροδοχείων που ήταν ταυτοχρόνως ανθισμένες ζαρντινιέρες. Τα κατακόκκινα Uritrottoir, αυτό είναι το όνομά τους, χρησιμοποιούν τα ούρα των περαστικών για τη δημιουργία λιπάσματος και ειδοποιούν (μέσω Internet) κάθε φορά που χρειάζονται άδειασμα.   

Τα σχόλια για την πρωτοβουλία δεν ήταν πάντα θετικά. Πολλοί τα χαρακτήρισαν άκομψα, ενώ υπήρξαν και εκείνοι που έκαναν λόγο για σεξισμό καθώς τα Uritrottoir μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από άντρες. Πάντως, εκτός από τα ομολογουμένως πρωτότυπα έως και πρωτοποριακά ουρητήρια, ο δήμος του Παρισιού έριξε στη μάχη και 2000 επιτηρητές, απειλώντας με πρόστιμο ύψους 75 ευρώ όποιον συλλάβουν να ουρεί στο δρόμο. 

Πώς ακούγονται αυτά στους κατοίκους μιας πόλης όπως η Αθήνα όπου το χρόνιο πρόβλημα της δημόσιας ούρησης μοιάζει να μην απασχολεί στα σοβαρά κανέναν; Η αλήθεια είναι πως τα πράγματα ήταν στο παρελθόν καλύτερα: Την δεκαετία του ’50 λειτουργούσαν δεκάδες δημόσια ουρητήρια. Για λόγους οικονομίας αλλά και για λόγους ασφάλειας το ένα μετά το άλλο άρχισαν να κλείνουν. Δημόσιες τουαλέτες σήμερα υπάρχουν στους σταθμούς του Μετρό και του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου, αλλά δύσκολα μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις. Προορίζονται κυρίως, σύμφωνα και με την ιστοσελίδα της ΣΤΑ.ΣΥ. «για Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ) ή χρήζοντα βοηθείας (ηλικιωμένοι, εγκυμονούσες κλπ). Για λόγους ασφάλειας, αλλά και υγιεινής των σταθμών, η χρήση των τουαλετών είναι ελεγχόμενη. Το προσωπικό λειτουργίας των σταθμών επιτρέπει τη χρήση της τουαλέτας και σε άλλους, οι οποίοι έχουν τυχόν την ανάγκη της». Κλειδωμένες παραμένουν οι δημόσιες τουαλέτες και στα πάρκα της πόλης, όπως στον Πεδίον του Αρεως. Η λύση με τις χημικές τουαλέτες που όντως έχουν τοποθετηθεί από τον Δήμο Αθηναίων σε 16 σημεία, απλώς επιβεβαιώνει το μέγεθος του προβλήματος: Είναι, τις περισσότερες φορές, τόσο βρώμικες που σιχαίνεσαι να τις χρησιμοποιήσεις.

Στην πραγματικότητα οι υπεύθυνοι (και αναφερόμαστε σε όλους όσοι πέρασαν από τα αρμόδια πόστα τουλάχιστον τα τελευταία τριάντα χρόνια) αντί να λύσουν το πρόβλημα το παρέκαμψαν κάνοντας που δεν υπάρχει. Αντί, δηλαδή, να φροντίσουν για τη σωστή λειτουργία και φύλαξη των δημόσιων ουρητηρίων, τα σφράγισαν. Τα αποτελέσματα είναι ορατά και εξαιρετικά δύσοσμα: Η Αθήνα, ο πληθυσμός της οποίας τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε και εξαιτίας του μεταναστευτικού, έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο ουρητήριο. 

Δεν είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα. Τη στιγμή όμως που πόλεις πολύ μεγαλύτερες, όπως το Λονδίνο και το Παρίσι προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν (ακόμα και… χορεύοντας το χαζοχαρούμενο «Pas pipi dans Paris»), η δική μας πρωτεύουσα μοιάζει να μην έχει καταλάβει πόσο επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία αλλά και ντροπιαστική είναι η εικόνα που παρουσιάζει. 

ΥΓ. Εννοείται πως η ευθύνη βαραίνει και τους κατοίκους της πόλης, που εξακολουθούν να την αντιμετωπίζουν σαν έναν τεράστιο σκουπιδοτενεκέ, σαν μία τεράστια τουαλέτα. text O Αδωνις ψάχνει τρόπο για να μην πληρώνουν οι Νεοδημοκράτες την ΕΡΤ. Να κόψουν ομαδικά το ρεύμα, είναι μία καλή ιδέα      

Οι τηλεθεατές και οι βάρβαροι

Γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Να που, ενίοτε, ο δαίμονας του «εγώ» των πολιτικών οδηγεί σε λυτρωτικές, εξαγνιστικές αποφάσεις εκ μέρους της «διοίκησής» τους. Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αρνούνται, κατόπιν -είπαμε- διοικητικής εντολής, να εμφανιστούν στα κρατικά κανάλια, οι ομόλογοί τους, οι κυβερνητικοί, επίσης αποφάσισαν -πρώτοι αυτοί- να μην πατήσουν πόδι στον ΣΚΑΪ. Χαράς ευαγγέλια για το τηλεοπτικό κοινό.

Θα απαλλαγεί από ενοχλητικές και ανιαρές, αφόρητα επαναλαμβανόμενες [άνευ ουσίας] περσόνες. Σιγά, θα πει κανείς, τους τηλεθεατές των κρατικών καναλιών και σιγά αυτούς του ΣΚΑΪ. Παραμένει ως ευτράπελο η γενναία (!) απόφαση των ειδικών της επικοινωνίας των κομμάτων αυτών να περιφρουρήσουν την τιμή τους και την αξιοπρέπειά τους [ευαίσθητα γαρ και ευυπόληπτα, δεν αντέχουν να θίγονται από απλούς δημοσιογράφους, που έχουν όμως βήμα]. Τους έχουν ανάγκη και το ξέρουν. Παίζουν όμως με τη συγκυρία [με τα νεύρα μας εννοείται].

Να καθαρίσει λίγο το θολό έως σκοτεινό τοπίο, αδερφέ -δεν είναι και λίγο, όσο κι αν κρατήσει. Να λάμψει η οθόνη και να σμικρυνθεί η απόσταση ανάμεσα στον πομπό και τον δέκτη. Να μηδενιστεί. Να πάψει να υπάρχει. Αλλά αυτά δεν γίνονται. Δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα τους. Για φαντάσου, όλα τα πολιτικά κόμματα να προέβαιναν σε ίδιου είδους αποφάσεις και να απέσυραν τα στελέχη τους από τις οθόνες.

Θα ομόρφαινε το περιβάλλον, θα «συνερχόταν», θα αποκαθαιρόταν -φως στους δρόμους και λοιπά. Θα παίρναμε ίσως τα πολιτικά πράγματα από την αρχή και ίσως διαπιστώναμε πόσο στραβά τα έχουμε απορροφήσει ώς τώρα, πόσο μακριά ήμασταν από την όντως πολιτική. Θα συμμετείχαμε [λέω...].

Γενικά επικρατεί υποκρισία -και θράσος. Γίνονται αστείες προσπάθειες να φανεί ότι τα κόμματα έχουν αρχές και αξίες, αλλά αυτές καταναλίσκονται σε δευτερεύουσας σημασίας ενέργειες όπως καλή ώρα η αποχή (!) από την εριστική και υβριστική [έτσι λένε οι θιγόμενοι] ενημέρωση. Για δες, δεν τους το ’χαμε των πολιτικών των δύο μεγάλων μας κομμάτων -όλο εκπλήξεις είναι, τρομάρα [όλων] μας.

Γούστο έχει και η Ενωση Συντακτών -εθίγη και αυτή. Τώρα το θυμήθηκε, που έχουμε μολυνθεί δεκαετίες τώρα από τη χυδαιότατη χρήση της γλώσσας σε καθημερινό επίπεδο. Δεν κοκκινίζουν, δεν ντρέπονται, απλώς. [Εδώ που τα λέμε, όλοι μας έχουμε πάψει να νιώθουμε κάποια εσωτερική ταραχή, που προκαλεί εκείνο το αίσθημα της ντροπής, το μούδιασμα της συνενοχής]. Ας πάει στο καλό κι αυτή η αδιαφορία.

Υπάρχει και η εξής [καβάφεια] προσέγγιση: Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς όλους αυτούς τους βάρβαρους; Ησαν βέβαια κάποια λύσις, κυρίως για τους αργόσχολους, τους φανατικούς, τους φανατισμένους και λοιπούς φετιχιστές με τινά των προσώπων που θα απουσιάσουν [αλίμονο] από την κεντρική πολιτική αρένα της επικοινωνίας [μας]. Πώς θα περάσει ο καιρός, [ο καθημερινός χρόνος]; Ξανά αλίμονο σε όσους τουλάχιστον εθίστηκαν, έμαθαν τέλος πάντων, να πληροφορούνται από τα κανάλια αυτά. Ε, ας στραφούν στα άλλα, σε αυτά υπονοώ με τη δεινή και αστραφτερή πληροφόρηση και διαπαιδαγώγηση. Δεν ντρεπόμαστε, ας το αποδεχτούμε· ίσως να μας βγει και σε καλό αν το πράξουμε. Και μετά; Και ποιος σκά[ε]ι;     

Με ένα κουλούρι στην τσέπη

Γράφει η Πέπη Ρηγοπούλου

Με ένα κουλούρι στην τσέπη βρήκαν η γυναίκα του, Καλλιόπη, και η κόρη του, Ελπίδα, τον εκτελεσμένο από τους Γερμανούς το 1943, στη Βιάννο, δάσκαλο Νικόλαο Τζαγκαράκη. Η Ελπίδα ήταν τότε 11 χρόνων. Κείτονταν νεκρός, ανάμεσα στους άλλους που σκοτώθηκαν την ημέρα εκείνη, του Σταυρού, όπως μας είπε στη σημαντική ανακοίνωσή του ο Γιώργος Καλογεράκης στο συνέδριο που έγινε εκεί για τις γερμανικές οφειλές.

Οι Γερμανοί σκότωσαν στην Κρήτη 45 δασκάλους και μία δασκάλα. Οι δάσκαλοι ενοχλούσαν, όπως και επί Τουρκοκρατίας ή επί Βαλκανικών Πολέμων, γιατί συνέχιζαν και συνεχίζουν κάτι που κάθε εξουσία θέλει να σπάσει: τη μνήμη της γλώσσας και της ιστορίας. Του τι ήμασταν κάποτε και τι είμαστε τώρα. Δεν μπορεί αυτά να μη συνδέονται, γιατί τότε ο άνθρωπος παραφρονεί, χάνει το πρόσωπό του.

Τι ήθελε αυτό το αφάγωτο κουλουράκι στην τσέπη του δασκάλου; Ηταν κέρασμα για τη γιορτή; Το είχε για να το φάει, όπως ίσως και κάποιοι μαθητές του στο διάλειμμά της; Ηταν για να το δώσει σε κάποιο παιδί που δεν είχε τι να φάει; Δεν το γνωρίζουμε. Ούτε τι απέγινε εκείνο το κουλούρι, αν θάφτηκε άκλαυτο στα γρήγορα μαζί του, αφού οι Γερμανοί απείλησαν ότι, αν δεν γινόταν αμέσως η ταφή, τους νεκρούς θα τους έκαιγαν. Μάλλον το κουλουράκι δεν θα είχε προλάβει να παγώσει, όπως το νεκρό σώμα του δασκάλου. Γιατί δεν τρόμαξε τα χέρια της μικρής του κόρης που το ανακάλυψε κρυμμένο στη σοβαρή του τσέπη.

Ελεγα αυτήν την ιστορία σε φίλη οδηγό ταξί που με ρώταγε αν είναι αλήθεια αυτό που άκουσε στο ραδιόφωνο, ότι μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα τις οφειλές της Γερμανίας και ότι μπορεί να πάρουν αποζημιώσεις οι οικογένειες που διαλύθηκαν. Γιατί ήξερε κι εκείνη ιστορίες, όπως για έναν γνωστό της που ήταν μικρό παιδί στο Δίστομο και σώθηκε γιατί κρύφτηκε στα ρούχα της νεκρής μάνας του.

Αλλά και άλλες, καινούργιες, που μοιάζουν με τις παλιές: Ο σύλλογος γονέων στο σχολείο του παιδιού της αποφάσισε να μοιράσει σάντουιτς για όλα τα παιδιά στο διάλειμμα. Ενα αγόρι, αφού έφαγε το μισό, κράτησε το άλλο μισό. Καθώς έμπαινε στην τάξη τον ρωτά ο καθηγητής: «τι συνέβη; Δεν θα φας το υπόλοιπο; Δεν πεινάς άλλο;». Πεινάω, του απαντά. Θα το πάω όμως στη μητέρα μου, γιατί κι εκείνη πεινά.

Τι απέγινε εκείνο το κουλούρι του δασκάλου; Θα πολλαπλασιαστεί άραγε, για να χαρίσει τροφή σήμερα;   

Υποθηκεύουν μνημεία και ιστορικά κτίρια για τα δάνεια!

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων καταγγέλλει την εκχώρηση μνημείων στο Υπερταμείο ως εγγύηση για την αποπληρωμή των δανείων  

 γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα

Στη χώρα της αντεστραμμένης πραγματικότητας όπου τα μνημόνια τελειώνουν, αλλά μένουν 99 χρόνια, οι γέροντες παίρνουν φιλοδωρήματα, αλλά οι συντάξεις «δεν κόβονται», οι Αμερικάνοι είναι «φίλοι» μας, αλλά η χώρα μετατρέπεται σε εφαλτήριο της αδηφάγας πολεμικής και επιχειρηματικής πολιτικής τους και ο δημόσιος πλούτος «δεν εκχωρείται», αλλά τελικά χαρίζεται με συνοπτικές διαδικασίες , στην αρχή του καλοκαιριού συνέβη το εξής:  εκχωρήθηκαν  στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε., η οποία ανήκει στο Υπερταμείο 10.119 ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου, συνολικού εμβαδού γης 511.357.451 τ.μ. και δομημένης επιφάνειας 22.601 τ.μ. 

Η εκχώρηση – επιδρομή στην δημόσια περιουσία του τόπου αποτελεί υλοποίηση του προαπαιτούμενου της δανειακής σύμβασης που ψηφίστηκε τον Ιούνιου από τη Βουλή σύμφωνα με το οποίο το Υπερταμείο «δεσμεύεται στον ESM ότι κάθε φορά που το δικαιούχο κράτος-μέλος δεν καταβάλλει ποσό οφειλόμενο βάσει ή με βάση τη Σύμβαση, η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας μετά από αίτημα θα φέρει την ευθύνη καταβολής αυτού του ποσού σαν να ήταν ο κύριος οφειλέτης, εφόσον τα συνολικά καταβλητέα ποσά δεν υπερβαίνουν συνολικά τα 25 δισ. ευρώ». Δηλαδή, η δημόσιος και λαϊκός πλούτος είναι το ενέχυρο για τους δανειστές τα επόμενα 99 χρόνια. Στην λίστα τα ακίνητα αναφέρονται όχι ονομαστικά  (ΦΕΚ Β 2317/19.6.2018), αλλά με αριθμούς κτηματολογίου με αποτέλεσμα να είναι περίπου αδύνατον να γνωρίζουν οι αρμόδιοι φορείς  (Δήμοι, Περιφέρειες κ.ά) ποια συγκεκριμένα ακίνητα «χαρίστηκαν» ως ενέχυρο για την αποπληρωμή των δανείων.

Μεταξύ αυτών των ακινήτων συμβαίνει και το πρωτοφανές να περιλαμβάνονται μνημεία, μουσεία, ιστορικά κτίρια.  Πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε κατάλογος μνημείων που υπάγονται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων και εμφανίζονται να εκχωρούνται στο Υπερταμείο. Μεταξύ αυτών βρίσκονται μεγάλα τμήματα της ανατολικής τάφρου των Ενετικών οχυρώσεων, η τάφρος του Βυζαντινού τείχους, η νότια τάφρος των Ενετικών οχυρώσεων, ακίνητα στα οποία έχουν έλθει στο φως σημαντικά μινωικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, συγκροτήματα ενετικών νεωρίων, ο προμαχώνας Μοnigo, o Ενετικός προμαχώνας Lando, το φρούριο Φιρκά και το τούρκικο χαμάμ (ακίνητα απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς από το ΥΠΠΟΑ ή και ακίνητα στα οποία έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εργασίες ανάδειξης και αποκατάστασης). Περιλαμβάνονται ακόμη και τα Αρχαιολογικά  Μουσεία (!), τόσο το στεγαζόμενο στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου αλλά και το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλα όπως το Εθνικό Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος ή το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης.

Με λίγα λόγια για ένα αιώνα εάν δεν αποπληρώνονται τα δάνεια θα δίνονται στους δανειστές – γύπες μνημεία!  Η ιστορική και συλλογική μνήμη τεμαχίζεται σε λογιστικά κουτάκια και μπαίνει υποθήκη.

Τα ιστορικά κτίρια των Χανίων προφανώς είναι μόνο κάποια από όσα συνολικά παραχωρούνται σε ολόκληρη την επικράτεια, αφού η αποκρυπτογράφηση των αριθμών κτηματολογίου είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μας φέρει προ εκπλήξεων σε σχέση με το είδος, τη σπουδαιότητα και το εύρος των υπόλοιπων μνημείων που εκχωρούνται.  Σημειώνεται, δε, ότι οι Υπηρεσιακές Μονάδες του Υπουργείου Πολιτισμού, αρμόδιες για την προστασία των μνημείων δεν ενημερώθηκαν ποτέ για τα ιστορικά κτίρια και μνημεία που υποθηκεύονται ως εγγύηση για τα δάνεια.

O Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων καταγγέλει το γεγονός και  τονίζει για μία ακόμη φορά ότι «τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής.  Το πρωτοφανές αυτό γεγονός έγινε γνωστό με αφορμή τη δημοσιοποίηση καταλόγου των μνημείων που υπάγονται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων. Η κίνηση αυτή είναι πρωτοφανής για τα έως σήμερα δεδομένα της διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και πρόκειται δικαιολογημένα να ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο».

Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν εξάλλου ότι «Η εξαίρεση των μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, σύμφωνα με το άρθρο 196, παράγρ. 4 του Ν. 4389/2016, αποτελεί προσχηματική δικαιολογία, δεδομένου ότι αναιρείται από την αμέσως επόμενη παράγραφο, την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα εξαιρούμενα ακίνητα παραμένουν στη διαχείριση της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε., μάλιστα με την επιφύλαξη υφιστάμενου δικαιώματος οποιουδήποτε νομικού προσώπου εκτός του Ελληνικού Δημοσίου. Η νομή, χρήση και διαχείριση λοιπόν των σημαντικότερων μνημείων των Χανίων δεν θα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του, κατά παράβαση του πνεύματος του άρθρου 24 του Συντάγματος.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων δεν θα επιτρέψει την παραχώρηση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων ως εγγύηση δανείου του δημοσίου χρέους για έναν ολόκληρο αιώνα, με άγνωστη εν τέλει έκβαση. Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια, αν και συντελείται σε καιρό ειρήνης, μπορεί να παραλληλιστεί μόνο με τους βανδαλισμούς μνημείων και τη λεηλασία αρχαιοτήτων στα πέτρινα χρόνια της κατοχής ή τις αρπαγές αρχαιοτήτων κατά τον 19ο αιώνα. Αποτελεί ύστατο σημείο συνταγματικής εκτροπής που μάλιστα λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή που θα περιμέναμε συντονισμένες ενέργειες για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων και τις νόμιμες αποζημιώσεις για την καταστροφή τους σε καιρό πολέμου».

Στην Ελλάδα των βάρβαρων μνημονιακών και μεταμνημονιακών μέτρων η πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο είναι ανυπεράσπιστη, αλλά αποτελεί μέρος του σχεδίου καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, η οποία καλείται «ανάπτυξη» και «επενδύσεις», αλλά πρόκειται για πλήρη υπαγωγή των μνημείων στην αγοραία λογική της κερδοφορίας. Η υποθήκευσή  τους αντί εγγύησης για τα δάνεια επιτρέπει την άνευ όρων διαχείρισή τους από επιχειρηματικούς ομίλους και την μετατροπή τους σε εμπορεύσιμο είδος με όρους προσφοράς και ζήτησης.

Ο,τι έχει συμβεί τα προηγούμενα χρόνια, από τις νομοθετικές διατάξεις που παρακάμπτουν την Αρχαιολογική Υπηρεσία στο όνομα της προώθησης των επενδύσεων και των μεγάλων έργων, την εμφάνιση επιχειρηματικών σχεδίων σε αρχαιολογικούς χώρους, το χάρισμα του Ελληνικού, τη δράση του «Διαζώματος» το οποίο μέσα από μαξιμαλιστικά προγράμματα επιδιώκει να εισάγει ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και αγοραίους όρους στη διαχείριση των μνημείων (δες το σχετικό Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων) συνιστούν μία συντονισμένη κλιμάκωση της διαδικασίας αποδυνάμωσης της κρατικής προστασίας και ελέγχου στην πολιτιστική κληρονομιά και την αυτόματη άρση του κοινωνικού ρόλο και χαρακτήρα των μνημείων.

Στο «σφυρί» βγαίνουν δεκάδες τουριστικές επιχειρήσεις

Στην πρώτη γραμμή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών βρίσκονται οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις το φετινό φθινόπωρο. Οι ραγδαίες ανακατατάξεις στην εγχώρια αγορά και ο αυξημένος ανταγωνισμός. Πού βρίσκονται τα ακίνητα με την υψηλότερη αξία.  

     

Σε έναν από τους βασικούς «πρωταγωνιστές» των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών του φθινοπώρου αναδεικνύεται ο ξενοδοχειακός κλάδος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν αναρτηθεί στους σχετικούς πίνακες, οι πλειστηριασμοί που αφορούν επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται, αποκλειστικά ή εν μέρει, στον ξενοδοχειακό κλάδο φθάνουν τους 101, από τους οποίους 73 έχουν προγραμματιστεί για τις επόμενες 40 μέρες (μέχρι 31 Οκτωβρίου).

Όπως προκύπτει από την αναγωγή των σχετικών στοιχείων, οι πλειστηριασμοί αφορούν συνολικά 41 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, οι οποίες πρόκειται να βγουν στο σφυρί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018. Η αναφορά γίνεται με βάση τους πλειστηριασμούς που είχαν αναρτηθεί μέχρι 18 Σεπτεμβρίου 2018 ενώ οι σχετικοί πίνακες επικαιροποιούνται διαρκώς.

Το μπαράζ πλειστηριασμών που αφορούν ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, παρά τη νέα φετινή αύξηση μεγεθών του ελληνικού τουρισμού, αποτυπώνει -σύμφωνα με παράγοντες του χώρου- τις ραγδαίες ανακατατάξεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ελληνική ξενοδοχειακή αγορά.

Ανακατατάξεις οι οποίες συνδέονται, αφενός, με την οικονομική κατάσταση των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και την ενίσχυση του ανταγωνισμού εντός και εκτός Ελλάδας και, αφετέρου, την εντεινόμενη προσπάθεια των τραπεζών να… πρασινίσουν όσο γίνεται περισσότερα «κόκκινα» ξενοδοχειακά δάνεια, αξιοποιώντας και το έντονο ενδιαφέρον που εκδηλώνουν ισχυρά επενδυτικά funds για τον κλάδο.

Ξενοδοχειακοί παράγοντες εξηγούν πως οι πλειστηριασμοί αποτυπώνουν το γεγονός πως η παρατεταμένη άνοιξη του ελληνικού τουρισμού δεν αντανακλά στο σύνολο της αγοράς, με αποτέλεσμα οι πιο αδύναμοι «κρίκοι» να οδηγούνται σε ασφυξία. Ασφυξία η οποία αποδίδεται από τους ίδιους και στο δυσμενές φορολογικό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί για τις επιχειρήσεις του κλάδου έναντι των ξένων ανταγωνιστών τους.

Η φετινή επάνοδος της Τουρκίας στην αγορά διακοπών της Μεσογείου σε συνδυασμό με την ολική επαναφορά της Αιγύπτου αλλά και την άνοδο των προορισμών της Βορ. Αφρικής, μάλιστα, εκτιμάται πως ενίσχυσε την πίεση που δέχονται ακόμα και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που θεωρούνται υγιείς.

Η επιστροφή των ανταγωνιστών της Μεσογείου αλλά και η αλματώδης διείσδυση της Airbnb στην ελληνική αγορά, εξηγούν στελέχη του χώρου, είχε ως αποτέλεσμα να δεχθούν μεγάλη πίεση ξενοδοχεία υψηλών κατηγοριών (τεσσάρων και πέντε αστέρων) σε περιοχές όπως τη Ρόδο και την Κρήτη. Αυτό οδήγησε τους ξενοδόχους σε προσφορές για να αναθερμάνουν τις κρατήσεις. Μέτρο που, σύμφωνα με παράγοντες του χώρου, ίσως αποδειχθεί εξαιρετικά οδυνηρό για τα ταμεία αρκετών από τις θεωρούμενες ως εμπορικές επιχειρήσεις του κλάδου.

Έτσι, οι παράγοντες του χώρου αναμένουν τα στοιχεία Οκτωβρίου της ΤτΕ για τα ταξιδιωτικά έσοδα του Αυγούστου, προκειμένου να διαπιστώσουν το μέγεθος της ζημίας.

Η απόσυρση από την αγορά των πιο ευάλωτων ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, ωστόσο, συνδέεται και με την αναδιανομή της ταξιδιωτικής πίτας μεταξύ των ελληνικών προορισμών, με κερδισμένα φέτος τα νησιά του Ιονίου και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε αυτά.

Οι προγραμματισμένοι πλειστηριασμοί

Στο σφυρί βγαίνουν ακίνητα με τιμές πρώτης προσφοράς που φθάνουν τα 6,7 εκατ. ευρώ αλλά και κινητά περιουσιακά στοιχεία που προσφέρονται με αρχική τιμή ακόμα και 6 ευρώ.

Δεν ξεπερνούν, ωστόσο, τα δάχτυλα των δύο χεριών οι περιπτώσεις πλειστηριασμών στους οποίους βγαίνουν στο σφυρί ακίνητα με τιμή εκκίνησης μεγαλύτερη του 1 εκατ. ευρώ.

Μία από αυτές αφορά την εταιρεία «Γρηγόρης Πογκόης Ανώνυμος Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία Χρωμάτων και Υλικών Οικοδομών Ξενοδοχειακή-Τουριστική-Ψυχαγωγική-Οργάνωση Εκθέσεων», με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς. Ο πλειστηριασμός αφορά ακίνητο της εταιρείας στην Κηφισιά, με την τιμή εκκίνησης να έχει ορισθεί στα 6,7 εκατ. ευρώ.

Στα 2,192 εκατ. ευρώ έχει οριστεί η τιμή πρώτης προσφοράς για ακίνητο της εταιρείας «Κτηματική Ξενοδοχειακή Τουριστική και Τεχνική Ελλάδος Ανώνυμη Βιομηχανική Εμπορική Τεχνική Εταιρεία», το οποίο βρίσκεται στην περιοχή «Μπάφι» (Τατόι) Αττικής, με επισπεύδουσα την Τράπεζα Eurobank Ergasias.

Παράλληλα, ακίνητα της εταιρείας «Κτηματική Ξενοδοχειακή Τουριστική και Τεχνική Ελλάδος Ανώνυμη Βιομηχανική Εμπορική Τεχνική Εταιρεία» αφορούν πλειστηριασμό με επισπεύδουσα την Alpha Bank ΑΛΦΑ +0,53%. Η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί στο 1,15 εκατ. ευρώ.

Στην πόλη της Καλαμπάκας βρίσκεται ακίνητο της εταιρείας «Μιχ. Αντωνιάδης ΑΕ-Τουριστικές Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις», το οποίο οδηγείται σε πλειστηριασμό με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς. Η τιμή πρώτης προσφοράς για το εν λόγω ακίνητο έχει οριστεί στα 3,9 εκατ. ευρώ.

Παραλιακό ακίνητο στην περιοχή Βλυχάδα, στη Χερσόνησο Κρήτης, που ανήκει στην εταιρεία «Αφοί Αλεξ. Δαριβιανάκη ΑΕ Ξενοδοχειακές Τουριστικές-Εμπορικές Επιχειρήσεις» αφορά ένας άλλος πλειστηριασμός που έχει προγραμματιστεί με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς. Στο συγκεκριμένο ακίνητο συμπεριλαμβάνεται το ξενοδοχείο «Διογένης Παλλάς», δυναμικότητας 200 κλινών, και η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί στα 3,2 εκατ. ευρώ.

Στο 1,27 εκατ. ευρώ έχει οριστεί η τιμή εκκίνησης στον πλειστηριασμό που αφορά ακίνητο της εταιρείας «Χελμός Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις ΑΕ» με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς. Το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται στα Καλάβρυτα και εμπεριέχει κτίσμα το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο, στο οποίο λειτουργούσε το ξενοδοχείο «Χελμός», Β’ Κατηγορίας.

Ακίνητο της εταιρείας «Τουριστικές και Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Γιάννης και Σεβαστή Παπαηλία ΑΕ» αφορά ένας άλλος πλειστηριασμός που έχει προγραμματιστεί με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς. Το ακίνητο βρίσκεται στην περιοχή Καρδάμαινα της Κω, συμπεριλαμβάνει το ξενοδοχειακό συγκρότημα «ΣΕΒΑ» και η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί στο 1,1 εκατ. ευρώ. Οι συμμετέχοντες στον πλειστηριασμό θα πρέπει προηγουμένως να έχουν καταθέσει εγγυοδοσία που φθάνει το 30% της τιμής εκκίνησης, δηλ. 330.000 ευρώ.

Την ίδια εταιρεία και με την ίδια επισπεύδουσα τράπεζα αφορά ένας δεύτερος πλειστηριασμός σε όμορο προς το προηγούμενο ακίνητο, το οποίο συμπεριλαμβάνει μέρος του ξενοδοχειακού συγκροτήματος «ΣΕΒΑ». Η τιμή εκκίνησης για το συγκεκριμένο ακίνητο έχει οριστεί στο 1,3 εκατ. ευρώ και η εγγυοδοσία συμμετοχής στον πλειστηριασμό φθάνει τις 390.000 ευρώ. Πρακτικά πρόκειται για ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα το οποίο αναπτύσσεται στην επιφάνεια των δύο εν λόγω ακινήτων. Έτσι, το συνολικό ποσό που ζητά η Τράπεζα Πειραιώς φθάνει τα 2,4 εκατ. ευρώ.

Στο 1,49 εκατ. ευρώ έχει οριστεί η τιμή εκκίνησης στον πλειστηριασμό που έχει προγραμματιστεί με επισπεύδουσα την Τράπεζα Πειραιώς και αφορά ακίνητο της εταιρείας «Ακτή Αμφαρίου Ξενοδοχειακαί και Τουριστικαί Επιχειρήσεις ΑΕ», στο οποίο συμπεριλαμβάνεται ξενοδοχείο δυναμικότητας 98 δωματίων.

Στον Λιμένα Χερσονήσου Κρήτης βρίσκεται το ακίνητο της εταιρείας «Πανόραμα Βίλλας Ξενοδοχειακαί και Τουριστικαί Επιχειρήσεις ΑΕ», το οποίο οδηγείται σε πλειστηριασμό με επισπεύδουσα τη Eurobank Ergasias. Στο ακίνητο συμπεριλαμβάνονται τρία κτίρια ενοικιαζόμενων δωματίων και η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί στο 1,2 εκατ. ευρώ.

Παναγιώτης Δ. Υφαντής      

Μόρια: Ο «καταυλισμός της ντροπής» και οι φόβοι του Μαξίμου

Το πολιτικό σκηνικό μπορεί να μονοπωλούν οι αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα εμπάργκο στα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, ωστόσο εκείνο που φοβίζει πραγματικά το Μαξίμου είναι ενα ενδεχόμενο ατύχημα στη Μόρια, καθώς η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου με την περιοχή να μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα.

Ακόμα και τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη, όπως ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, αλλά και ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Βίτσας, παραδέχονται ότι είναι ιδιαιτέρως δύσκολα τα πράγματα με τις προσφυγικές ροές από τα τουρκικά παράλια να μην σταματούν, αλλά και την κυβέρνηση να μην μπορεί να μεταφέρει τους πρόσφυγες στην ενδοχώρα.

Την Τετάρτη ο πρωθυπουργός συντνήθηκε με τον ευρωπαίο επίτροπο Δημήτρη Αβραμόπουλο προκειμένου να τον ενημερώσει για την κατάσταση που επικρατεί, όπως επίσης και για την «αδιάφορη» στάση της Αυστρίας που έχει αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. Εκεί αναμένεται να στοχεύσει επικοινωνιακά η κυβέρνηση, δηλαδή στις ακραίες απόψεις της Αυστρίας για το μεταναστευτικό, αλλά και στην Άγκυρα που αφήνει ανεξέλεγκτες τις ροές προς την χώρα μας και δεν εφαρμόζει τη συμφωνία με τις Βρυξέλλες.

Ωστόσο, η τακτική αυτή δεν λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα, το οποίο μέρα με την ημέρα διογκώνεται. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Τζανακόπουλο στη Μόρια βρίσκονται 9.000 πρόσφυγες, ενώ ο αριθμός των αιτούντων άσυλο που διαμένουν στο νησί έχει ξεπεράσει τις 11.000. Αξίζει να σημειώσουμε πως ο συγκεκριμένος χώρος δημιουργήθηκε προκειμένου να φιλοξενήσει αρχικά 3.000 μετανάστες. Μόνο τις δύο πρώτες βδομάδες του Σεπτέμβρη στη Λέσβο κατέφτασαν 1.500 άνθρωποι, χωρίς στέγη, φαγητό και ελάχιστη ιατρική κάλυψη.

Φόβοι να μην γίνει η Μόρια ένα νέο «Μάτι»

Η κυβέρνηση έχει αποδείξει πως η αντιμετώπιση κρίσεων και έκτακτων γεγονότων δεν είναι το δυνατό της χαρτί, γεγονός που επιβεβαιώθηκε με τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Απομένει να φανεί εάν τα παραπάνω θα διαψευσθούν όσον αφορά τους χειρισμούς που θα πρέπει να γίνουν προκειμένου να αποσυμφορηθεί άμεσα ο «καταυλισμός της ντροπής» και να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Οι διεθνείς οργανισμοί χτυπούν εδώ και καιρό τον κώδωνα του κινδύνου, οι Γιατροί χωρίς Σύνορα ζητούν την άμεση απομάκρυνση των παιδιών, ενώ την ίδια στιγμή, ακραία στοιχεία επιχειρούν να μεταδώσουν το ρατσιστικό τους μένος στην κοινωνία της Λέσβου που ακόμη αντιστέκεται στα φασιστικά κελεύσματα.

Αμήχανο το Μαξίμου – Διασύρεται διεθνώς η χώρα

Με το τελεσίγραφο που έστειλε πριν από περίπου 10 ημέρες η περιφέρεια Β. Αιγαίου, ζητώντας την αποκατάσταση όλων των σχετικών προβλημάτων στη Μόρια, να παραμένει προς το παρόν αναπάντητο, η κυβέρνηση δείχνει αμήχανη να αντιμετωπίσει την κατάσταση στην περιοχή που βρίσκεται κυριολεκτικά σε έκτακτη ανάγκη. Κανείς δεν γνωρίζει αν κοινοτικοί πόροι εισπράχθηκαν και σε τι βαθμό αξιοποιήθηκαν.

Η χώρα μας διασύρεται διεθνώς από τις εικόνες που μεταδίδουν συχνά κορυφαία ευρωπαϊκά τηλεοπτικά δίκτυα, δείχνοντας τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν για τους πρόσφυγες στο κέντρο φιλοξενίας της Μόριας, όπου καθημερινά υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ μεταναστών, προσφυγόπουλα ακόμη και 10 ετών κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας, ενώ οι συνθήκες υγιεινής απουσιάζουν παντελώς.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατο δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» έκανε εκτενή αναφορά στις συνθήκες στη Μόρια, διερωτώμενο αν η ελληνική κυβέρνηση θέλει πραγματικά να βοηθήσει τους πρόσφυγες. 

Οι συνεχείς υπουργικές υποσχέσεις για αποσυμφόρηση του κέντρου φιλοξενίας δεν λύνουν το πρόβλημα καθώς οι επαναπροωθήσεις είναι σχεδόν μηδενικές, ενώ και οι μεταφορές των μεταναστών στην ενδοχώρα γίνονται με το σταγονόμετρο. Οι κάτοικοι αλλά και οι εργαζόμενοι που ζουν στα νησιά βρίσκονται και αυτοί σε οριακό σημείο καθώς βλέπουν το νησί τους να μετατρέπεται ουσιαστικά σε μια "φυλακή προσφύγων". Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση για την κατάσταση που επικρατεί στην Μόρια κάνοντας λόγο για την «απόλυτη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής από μια δήθεν αριστερή κυβέρνηση» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προτείνει την απλοποίηση της διαδικασίας για να επιταχυνθούν οι επιστροφές και να τονίζει πως θα διερευνήσει το ενδεχόμενο διασπάθισης πόρων.    

thetoc.gr 

«Με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία»

Του Βασίλη Ρόγγα

Η Μάγδα Φύσσα μίλησε στην Ελληνοφρένεια σχετικά με τη δολοφονία του γιού της από τους ναζί της Χρυσής Αυγής. Η γυναίκα αυτή, πάντα όταν εκτίθεται (είτε μιλάει, είτε απλώς βλέπουμε μια φωτογραφία της από τη δίκη, στην οποία πάντα παρίσταται) αναβλύζει αξιοπρέπεια, θάρρος βαθύ, θυμό και πόνο. Με αυτή τη σειρά.

«Προσπάθησα να τον ζεστάνω μπας και γίνει τίποτα. Σκεφτόμουν πως αν τον ζεστάνω θα γίνει καλύτερα αλλά μπα», ανέφερε χθες στο ραδιόφωνο. Κι ακόμα πως, «όποια κι αν είναι η ποινή, και στο Σύνταγμα να τον πάνε και θανατική ποινή να υπήρχε, πάλι δεν θα ένιωθα ικανοποίηση».

Η κ. Φύσσα αποκάλυψε και τις τελευταίες κουβέντες του γιού της. Όταν μαχαιρώθηκε από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά, ο Παύλος είπε στο δολοφόνο του: «που πας ρε μουνόπανο, με μαχαίρωσες και φεύγεις»; Ο Θύμιος Καλαμούκης εύστοχα σχολίασε πως ο Φύσσας έψαχνε την ντομπροσύνη του φονιά του, τη στιγμή της δολοφονίας του. Παράλληλα, από τη μαρτυρία της μητέρας του, φαίνεται πως ο Παύλος, μένοντας εκεί στο σημείο όπου οι χρυσαυγίτες ήταν σαφές πως θα επιτεθούν, προστάτευσε τους φίλους του μπαίνοντας μπροστά.

Οι δυο δικηγόροι της οικογένειας Φύσσα, Χρύσα Παπαδοπούλου και Ελευθερία Τομπατζόγλου έδωσαν συνέντευξη στην ΕΦΣΥΝ λέγοντας πως, «το δικαστήριο έχει σήμερα ακούσει τους 129 μάρτυρες του κατηγορητηρίου, 16 μάρτυρες της πολιτικής αγωγής και δύο επιπλέον κλητευθέντες, έχει πληροφορηθεί σχετικά με τις πάνω από 100 επιθέσεις της ναζιστικής οργάνωσης που έχουν συσχετιστεί στη δίκη και βέβαια έχει πλέον λάβει γνώση του τεράστιου όγκου του αποδεικτικού υλικού που εμπεριέχεται στη δικογραφία». Σύμφωνα με εκτιμήσεις της πολιτικής αγωγής, η δίκη αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2019.

Ωστόσο, νέα στοιχεία προκύπτουν από τη μελέτη που έγινε από το ερευνητικό κέντρο Forensic Architecture. Σύμφωνα με την Ελευθερία Τομπάτζογλου αποκαλύπτουν πως, «οι αστυνομικοί είχαν φτάσει στο σημείο 4 λεπτά νωρίτερα από την ώρα που ισχυρίσθηκαν στο δικαστήριο, ότι ενώ ήταν δύο ομάδες ΔΙΑΣ δηλαδή 8 αστυνομικοί, διαβίβασαν στο κέντρο ότι είναι μόνο μία, δηλαδή 4, ότι έκαναν τον κύκλο του τετραγώνου, διασχίζοντας το τάγμα εφόδου, κάτι που αρνήθηκαν στο δικαστήριο, και ότι κατά την στιγμή της δολοφονίας 2 τουλάχιστον αστυνομικοί ήταν μπροστά ακριβώς, ενώ οι υπόλοιποι 6 δεν κινήθηκαν καν προς το σημείο».

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα όμως δεν αναδεικνύει απλώς τους δεσμούς μερίδας της ΕΛΑΣ με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή. Την ίδια ημέρα διάφορα ΜΜΕ προσπάθησαν να πετάξουν τη μπάλα στη κερκίδα με τον πλέον χυδαίο τρόπο. Για παράδειγμα, το πρωί της 19ης  Σεπτεμβρίου και αμέσως μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο Πορτοσάλτε λέει στον Κασιδιάρη: «Ναι, αλλά κι εσείς πρέπει να βρείτε έναν τρόπο, να μην σας πιάνουν στο στόμα τους…».

Οι επιθέσεις των ναζί αμέσως μετά τη δολοφονία ελαττώθηκαν. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι μειώθηκε ο κίνδυνος. Όπως αναφέραμε σε προηγούμενο σημείωμα: «Οι κοινωνικές αναμονές που εκπληρώνει ή επωάζει η ΧΑ είναι ενεργές. Το πολιτικό και πολιτισμικό περιβάλλον που τις εκτρέφει ή τις τροφοδοτεί δε θα πάψει να υπάρχει. Η εκπροσώπηση είναι αυτή που διεκδικείται». Η Μάγδα Φύσσα με τη φυσική της παρουσία υπενθυμίζει διαρκώς αυτό ακριβώς: η ύπαρξη των εχθρών των ανθρώπων αποτελεί απειλή για τους ανθρώπους και κανένας εφησυχασμός δεν είχε και δεν έχει νόημα.

Πηγή: commonality.gr   

Τουριστικό ρεύμα προς τα Σκόπια

Του Παντελή Μπουκάλα

Απόπειρα χιούμορ; Επίδειξη κυνισμού; Επιχείρηση παραπλάνησης; Ή ένα επιπλέον πειστήριο της βεβαιότητας που διακατέχει την ελίτ του πλανήτη ότι τα Βαλκάνια κατοικούνται από χαμηλής στάθμης ανθρώπους, ευέξαπτους μεν, εύκολα χειραγωγήσιμους δε; Ας επιλέξουμε την αθώα εκδοχή. Ας πούμε δηλαδή ότι ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ κατήγγειλε απλώς χάριν αστεϊσμού ότι η Ρωσία, αποκλειστικά αυτή, παρεμβαίνει στην ΠΓΔΜ (παραπληροφορώντας αλλά και πληρώνοντας ψηφοφόρους με αντάλλαγμα την αποχή τους), με στόχο να επηρεάσει υπέρ της το αποτέλεσμα του επικείμενου δημοψηφίσματος. Αλλωστε, τις καταγγελτικές δηλώσεις τις έκανε εντελώς παρεμπιπτόντως:

Βρισκόταν ως ιδιώτης στα Σκόπια ο Τζέιμς Μάτις, μάλλον για να απολαύσει το βαλκανικό αποκαλόκαιρο. Είχε πειστεί ακούγοντας στη σύνοδο του ΝΑΤΟ πολύ καλά λόγια για την πρωτεύουσα της ΠΓΔΜ από τον γενικό γραμματέα του οργανισμού Γενς Στόλτενμπεργκ, που είχε επισκεφθεί τα Σκόπια επίσης ως ιδιώτης, και ακριβώς με αυτή την ιδιότητα είχε αγορεύσει στην εκεί Βουλή. Αν μιλούσε με τον επίσημο τίτλο του, δεν θα απηύθυνε βέβαια στους ακροατές του φράσεις που σε κάθε άλλο Κοινοβούλιο θα θεωρούνταν απειλητικές, εκβιαστικές ή και προσβλητικές: να ξαναβαφτιστούν, ν’ αλλάξουν το σύνταγμά τους κτλ. Μιλώντας εντούτοις σαν απλός πολίτης, και φυσικά σαν φίλος, είπε δυο κουβέντες παραπάνω, με την οφειλόμενη μεταξύ φίλων ειλικρίνεια.

Και ο κ. Μάτις σαν απλός πολίτης, σαν ένας τουρίστας καλά δικτυωμένος, θα συναντηθεί με τον υπουργό Αμυνας της ΠΓΔΜ, με τον πρωθυπουργό της και με τον πρόεδρό της. Το ίδιο συνέβη προ ημερών με τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών Γουές Μίτσελ, αλλά και με τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ. Ουδείς θέλησε να πιέσει, να υποσχεθεί, να απειλήσει, να επιδοθεί εν ολίγοις στο γνωστό παίγνιο της διπλωματίας: «Τρίζω δόντια - χαμογελάω, τρίζω δόντια - χαμογελάω».

Φυσικά και προσπαθεί να παρέμβει στην ΠΓΔΜ η Ρωσία, όπως και η Δύση. Η σφοδρή αντιπαλότητά τους, πλανητικού βεληνεκούς, δεν θα μπορούσε ν’ αφήσει απέξω τα Βαλκάνια, κομβικά για τα συμφέρο-ντα των δύο μπλοκ. Οταν το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πλανηταρχία Ντόναλντ Τραμπ είναι η έρευνα για τον βαθμό εμπλοκής των Ρώσων στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, μόνο χάριν αστεϊσμού θα μπορούσε να ισχυριστεί ο Βλαντιμίρ Πούτιν ότι, όσο κι αν ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, θα απέφευγε κάθε προσπάθεια επηρεασμού. Θα ’ρχόταν πάντως δεύτερος. Τον πρόλαβε ο χιουμορίστας κ. Μάτις.

Κυβέρνηση: Οι Αμερικανοί είναι φίλοι μας

Του Δημήτρη Μηλάκα

Η «πρώτη φορά αριστερή» ελληνική κυβέρνηση πανηγυρίζει- όπως δεν είχε κάνει σε άλλες εποχές ούτε ο, μέχρι το μεδούλι δυτικο-αμερικανόφιλος Ευάγγελος Αβέρωφ- για τις στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει με τις ΗΠΑ. Από την μεριά τους οι Αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν χάνουν την ευκαιρία να δοξολογούν τον ρεαλισμό και την αποτελεσματικότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Και δικαίως, γιατί είχαν δεκαετίες να πετύχουν μια τόσο απροσχημάτιστη υπακοή στις εντολές τους…

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν κρύβει την ικανοποίησή της για τους αμερικανικούς επαίνους, αλλά επιπρόσθετα διακηρύσσει ότι έχει καταφέρει να ενισχύσει την ελληνο-αμερικανική συμμαχία με τρόπο που εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα.

Για την ώρα, ωστόσο, αυτό που μπορεί να δει κανείς και να αποτιμήσει στον τρόπο που διαμορφώνεται αυτή η νέα ελληνοαμερικανική σχέση είναι οι ουσιαστικές παραχωρήσεις της Αθήνας με μόνο αντάλλαγμα τα ανέξοδα ωραία λόγια των Αμερικανών.

Ας σημειώσουμε (για μια ακόμη φορά) τι δίνει στους Αμερικανούς, αυτήν την ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδο στα βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, η ελληνική κυβέρνηση:

— Μια φρεγάτα η οποία συμμετέχει στον στόλο του ΝΑΤΟ ο οποίος «πολεμά» τους Ρώσους στη Συρία. Πρόσφατο αποτέλεσμα αυτού του συγκεκαλυμμένου πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, είναι η κατάρριψη χτες ενός ρωσικού αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου και ο θάνατος του πληρώματός του.

— Για τον πόλεμο αυτόν στην Συρία οι Αμερικανοί αξιοποιούν τις σιωπηρές συμφωνίες για την αναβάθμιση της χρήσης βάσεων στο ελληνικό έδαφος (Σούδα, Ακτιο, Λάρισα)

— Στο πλαίσιο της μόνιμης χρήσης της Ελλάδας ως αμερικανικό στρατιωτικό προγεφύρωμα η ελληνική κυβέρνηση ολοκληρώνει την παραχώρηση των ναυπηγείων της Σύρου (γίνεται κουβέντα και για την παραχώρηση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας) σε αμερικανική εταιρεία που έχει ανοιχτά συμβόλαια για την εξυπηρέτηση των αναγκών του αμερικανικού στόλου στη Μεσόγειο

— Η «στρατηγική ελληνοαμερικανική σχέση» παγιώνεται με την συμμετοχή της Ελλάδας στη δημιουργία φραγμού στη μεταφορά Ρωσικού φυσικού αερίου μέσω των Βαλκανίων. Αυτό συμβαίνει με την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών και την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, καθώς και με την διευθέτηση που επιχειρούν οι ΗΠΑ στο Κόσσοβο (ανταλλαγή εδαφών με τη Σερβία) και με την οποία η ελληνική κυβέρνηση συμφωνεί.

— Στο πλαίσιο αυτής της ελληνοαμερικανικής στρατηγικής σχέσης για την οποία πανηγυρίζει η ελληνική κυβέρνηση, έχει συμφωνηθεί η δημιουργία στην Αλεξανδρούπολη πύλης εισόδου αμερικανικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Αυτή η πύλη, έχει συμφωνηθεί, να φυλάσσεται από αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες μαζί με μια βάση ελικοπτέρων θα σταθμεύσουν στην περιοχή.

Οι εν λόγω απτές ελληνικές παροχές στα αμερικανικά σχέδια στην περιοχή είναι προφανές ότι εμπλέκουν της χώρα σε δύσκολες και επικίνδυνες υποθέσεις οι οποίες ήδη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής «επιλύονται» με τη δύναμη των όπλων.

Το ερώτημα, λοιπόν που προκύπτει είναι απλό: υπάρχουν άραγε ικανά ανταλλάγματα για μία τόσο μεγάλη προσφορά της Ελλάδας στους αμερικανικούς σχεδιασμούς; Ή μήπως για την πρώτη φορά αριστερή ελληνική κυβέρνηση αρκούν τα καλά λόγια του αμερικανού πρεσβευτή και οι διαβεβαιώσεις για μακροημέρευσή της στην εξουσία που ανέξοδα προσφέρουν οι Αμερικανοί;

Θύμωσε η ΝΔ για τα σχόλια του Σωτήρη Καψώχα

Ανοιχτή επιστολή απέστειλε το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας προς τους Βασίλη Κωστόπουλο Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΡΤ, Βασίλη Ταλαμάγκα, εντεταλμένο σύμβουλο της ΕΡΤ και Παναγιώτη Τσούτσια, Γενικό Διευθυντή Ενημέρωσης της ΕΡΤ. Αφορμή  ήταν τα σχόλια του δημοσιογράφου Σωτήρη Καψώχα για τον πρόεδρο του κόμματος Κυριάκο Μητσοτάκη, στη μεσημεριανή εκπομπή «Δεύτερη Ματιά», που προβάλλεται στην..

ΕΡΤ1. Οπως αναφέρει η ΝΔ στην εκπομπή της ΕΡΤ1 “Δεύτερη Ματιά” ο κ. Σωτήρης Καψώχας που είναι ένας εκ των κεντρικών παρουσιαστών της εκπομπής, είπε σήμερα μεταξύ άλλων τα εξής:

“Η ομιλία του κ. Μητσοτάκη ήταν μία ιδεολογική σάλτσα διανθισμένη με εθνικιστικές αναφορές. Μιλάω για την εμμονή του σε ένα νεοφιλελεύθερο δόγμα ανάλγητο και ακραίο. Μιλάω για τις ιδιωτικοποιήσεις. Ακούγοντας το σύνολο της ομιλίας του το Σάββατο νόμιζα ότι άκουγα  τον θεωρητικό του φασισμού, τον Σέρτζιο Πανούτσιο ο οποίος εισήγαγε στοιχεία εθνικισμού στην Ιταλία του Μουσολίνι”.

Η ΝΔ επισημαίνει σην επιστολή της:

"Θα το επαναλάβουμε για τελευταία φορά: Τη δημόσια τηλεόραση την πληρώνουν όλοι οι Έλληνες πολίτες και οι κ. Κωστόπουλος, Ταλαμάγκας και Τσούτσιας έχουν την πλήρη ευθύνη να διασφαλίσουν όσα επιτάσσει το Σύνταγμα για την αποστολή της.

Ενημερώνουμε τους τρεις προαναφερθέντες, όπως και τον αρμόδιο υπουργό Νίκο Παππά που τους διόρισε, ότι αυτή είναι η τελευταία προειδοποίηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τον καθημερινό εξευτελισμό που προκαλούν στη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Υ.Γ Η ανοιχτή επιστολή αυτονοήτως απευθύνεται και στην ηγεσία του Ε.Σ.Ρ. που εκ του Συντάγματος έχει την ευθύνη της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης". 

 zoornalistas.com  

Πρόεδρος στο Ίδρυμα Νιάρχου η τέως υπουργός Λυδία Κονιόρδου

Kανείς δεν πάει χαμένος

Από το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ανακοινώνεται ότι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου για το υπόλοιπο της θητείας των μελών του ορίζεται η τέως υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου.

Αυτό σύμφωνα με την διάταξη της παραγράφου 2.4 του άρθρου 3 του δευτέρου κεφαλαίου (άρθρου) του ν. 3785/2009 (Α' 138) και το..

Καταστατικό της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Α.Ε.».

Το Δ.Σ. του ΚΠΙΣΝ διαμορφώνεται ως εξής:

* Λυδία Κονιόρδου, Πρόεδρος, μη εκτελεστικό μέλος

* Νίκος Μανωλόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος, εκτελεστικό μέλος

* Δημήτρης Δημητρόπουλος, Εκπρόσωπος Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, μέλος

* Γιώργος Κουμεντάκης, Εκπρόσωπος Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μέλος

* Δημήτρης Κάρναβος, Δήμαρχος Καλλιθέας, μέλος

* Ανδρέας Νοταράς, μέλος

* Τίνα Στέα, μέλος

Η Λυδία Κονιόρδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο ΕΚΠΑ και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θέατρου.

Εργάστηκε στο θέατρο ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και παιδαγωγός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διδάχτηκε μεταξύ άλλων από τους σκηνοθέτες Κάρολο Κουν, Αλέξη Μινωτή, Λευτέρη Βογιατζή, Κώστα Τσιάνο, Γιάννη Κόκκο, Ανατόλι Βασίλιεφ και Ρόμπερτ Γουίλσον.

Βραβεύτηκε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθώς και για την εν γένει προσφορά της στο Αρχαίο Δράμα. Υπηρέτησε τη θεατρική αποκέντρωση ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια των ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και Πάτρας.

Υπηρέτησε την θεατρική αποκέντρωση ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια των ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και Πάτρας.

Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού την περίοδο 2016-18.  

zoornalistas.com