Λιντσάρισμα στην Αθήνα

Γράφει η Αντα Ψαρρά

«Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι που θα φτάσουν σήμερα[...]»

Κ. Καβάφης

Μαχαιρώθηκαν, πυροβολήθηκαν, κακοποιήθηκαν, σκοτώθηκαν από αυτοκίνητα που έπεσαν επάνω τους δεκάδες πολίτες και αστυνομικοί τα τελευταία χρόνια, τους τελευταίους μήνες, ακόμα και το τελευταίο εικοσιτετράωρο στο κέντρο των καλύτερα φυλασσόμενων πρωτευουσών της Ευρώπης.

Κι όμως, η είδηση του άγριου λιντσαρίσματος ενός επίδοξου ληστή μπροστά τα μάτια δεκάδων πολιτών και αστυνομικών μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας είναι εκείνη που θα σοκάρει την κοινή γνώμη όλων αυτών των πόλεων.

Ένας άνθρωπος εμφανώς εξαρτημένος, εμφανώς διαφορετικός, ίσως ακόμα και αναγνωρίσιμος, ένας άνθρωπος που φέρεται να κρατούσε μαχαίρι μπήκε σε ένα κοσμηματοπωλείο για να πάρει προφανώς τα μετρητά του ταμείου. Παγιδεύτηκε, η πόρτα έκλεισε πίσω του κι όταν προσπάθησε απεγνωσμένα να σπάσει το τζάμι και να βγει έξω, δέχτηκε τις δολοφονικές κλοτσιές στο κεφάλι, έπεσε αιμόφυρτος και την ώρα που ξεψυχούσε τού φόρεσαν χειροπέδες.

Αυτή είναι η εικόνα που έκανε και κάνει τον γύρο του κόσμου, αυτή είναι η εικόνα του κοινωνικού αυτοματισμού που προκαλούν οι καθημερινές ενέσεις τρομοκρατίας και φόβου για την εγκληματικότητα της Αθήνας.

Κάθε πολίτης ακούγοντας όλη μέρα και κάθε μέρα πόσο επικίνδυνη και απροστάτευτη είναι η ζωή στην Αθήνα με τους μετανάστες, τους Ρουβίκωνες και τους χρήστες, γιατί οφείλει να κατανοεί στη συνέχεια ποια είναι τα όρια του νόμου;  

Πόσες φορές την ημέρα ακούν οι αστυνομικοί ότι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους; Ότι παρακολουθούν, αντί να επιτίθενται; Ότι χαϊδεύουν αντί να δέρνουν; Πόσες φορές την ημέρα ακούν, βλέπουν και διαβάζουν οι πολίτες ότι οδηγούνται μαθηματικά στο να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους γιατί η Αθήνα έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι;

Κι αν μερικά χρόνια πριν τα ίδια ακριβώς λόγια και οι ίδιες μιντιακές κραυγές για τους μετανάστες, το άσυλο, τους αναρχικούς κ.λπ. όπλισαν με χρήσιμες «δικαιολογίες» τα τάγματα της Χρυσής Αυγής, σήμερα φτάνουμε στο φαινόμενο ένας άνθρωπος να λιντσάρεται με μανία στο κέντρο της Αθήνας και οι υπόλοιποι να κοιτάζουν το θέαμα.

Ένας μόνο ανάμεσα στους δεκάδες παριστάμενους φαίνεται να προσπαθεί να εμποδίσει τη δολοφονική μανία, όπως τουλάχιστον αποτυπώνει το φρικιαστικό βίντεο.

Και η αστυνομία; Παρακολουθεί και στη συνέχεια φοράει στον μισοπεθαμένο χειροπέδες. Και δεν μιλάει κανείς γι' αυτό, κανείς διαπρεπής δημοσιογράφος απ' όσους λύσσαξαν για το άσπρο φανελάκι που φορούσε ο φρουρός στη σκοπιά της ιρανικής πρεσβείας δεν μπαίνει στον κόπο να φωνάξει.

Η είδηση έφυγε γρήγορα από τις πρώτες αναρτήσεις και από τις πρώτες ειδήσεις. Οι μπογιές και τα τρικάκια του «Ρουβίκωνα» απασχολούν περισσότερο από μια εν ψυχρώ δολοφονία με λιντσάρισμα.

Κι όσοι βιαστούν να πουν ότι φταίνε μόνο οι δύο που κλότσησαν μέχρι θανάτου τον άνθρωπο, ας πάνε πρώτα να κοιταχτούν καλά στον καθρέφτη!

Υ.Γ. Όχι, ανακοινώσεις για τον αποτροπιασμό τους δεν έχουν εκδώσει ακόμα τα κόμματα της τάξης και της ασφάλειας γιατί μοναδικό τους μέλημα είναι πώς θα καταργηθεί ο νόμος Παρασκευόπουλου.   

Αχέντ Ταμίμι: Οι κυβερνήσεις στηρίζουν το Ισραήλ, για τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα [Βίντεο]

Με μεγάλο ενδιαφέρον χιλιάδες συγκεντρωμένοι στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του «Φεστιβάλ 100 Χρόνια ΚΚΕ - 50 Χρόνια ΚΝΕ» παρακολούθησαν το βράδυ του Σαββάτου τον χαιρετισμό που απηύθυνε η 17χρονη Παλαιστίνια αγωνίστρια Αχέντ Ταμίμι, καλεσμένη στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ.

Στον χαιρετισμό της η 17χρονη Παλαιστίνια αγωνίστρια Αχέντ Ταμίμι είπε:

«Καλωσορίζω όλους τους παρευρισκόμενους στο Φεστιβάλ. Σας ευχαριστώ όλους για τη μεγάλη στήριξη στην παλαιστινιακή μας υπόθεση. Σας ευχαριστώ για τη μεγάλη στάση ηθικής που μας δίνει πολλή δύναμη στον αγώνα μας.

Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να συγχαρώ το ΚΚΕ για τα 100 χρόνια της δράσης του και τα 50 χρόνια της ΚΝΕ. Πάντα λέμε εμείς ότι παίρνουμε δύναμη από τη δύναμη και τη στήριξη που μας δίνετε, παρ' όλα αυτά δεν σας θεωρούμε μόνο υποστηρικτές της υπόθεσής μας, αλλά συνεταίρους στον αγώνα και στην πάλη μας.

Παρ' όλα τα δεινά που περνά κάθε Παλαιστίνιος, κάθε μέρα, δεν αναγνωρίζει το εαυτό του ως θύμα, αλλά ως μαχητή για την ελευθερία και την υπόθεση. Πάντα λέμε ότι οι λαοί και ο λαός μας μπορεί να επιτύχει την αλλαγή και μπορεί να φέρει εις πέρας τον αγώνα του, για αυτό ελεύθεροι όλου του κόσμου ενωθείτε για να τερματίσουμε την εκμετάλλευση, τον καπιταλισμό και την αποικιοκρατία και να τελειώσουμε τον ιμπεριαλισμό.

Σας ευχαριστούμε όλους για τη στήριξη που μας δίνετε. Η στάση σας αυτή σημαίνει πολλά για εμάς και αυτή η στάση σας μου δίνει πολύ μεγάλη δύναμη για να επιστρέψω στην πατρίδα μου, στη χώρα μου και να συνεχίσω τον αγώνα ενάντια στην αποικιοκρατία.

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι ερχόμαστε από τη γη της ειρήνης, από την Παλαιστίνη, η οποία ουδέποτε είχε ειρήνη. Εάν δεν υπάρξει ειρήνη στην Παλαιστίνη, δεν θα υπάρξει ειρήνη ποτέ στον κόσμο.

Όλες οι κυβερνήσεις που στηρίζουν το Ισραήλ, το στηρίζουν για τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα και πρέπει να ενωθούμε όλοι ενάντια στην αποικιοκρατία και τον καπιταλισμό που είναι ο λόγος και η αιτία όλων των δεινών του κόσμου. Ευχαριστώ όλους για τη στήριξη».

tvxs.gr

 Οι κυβερνήσεις στηρίζουν το Ισραήλ, 

για τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα [Βίντεο]

Όταν το σεξ παύει να είναι υγιές

Μετάφραση: Άννα-Μαρία Αρβανιτίδου

Η ψυχαναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά συμπεριλήφθηκε πρόσφατα στην κατηγορία των ψυχικών διαταραχών στον κατάλογο της Διεθνούς Ταξινόμησης των Νόσων (ICD) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Ορίζεται ως «ένα επίμονο σχέδιο αποτυχίας να ελέγξει κάποιος τις σεξουαλικές του επιθυμίες ή οι έντονες και επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές παρορμήσεις του τον οδηγούν σε αυτήν την  επαναλαμβανόμενη σεξουαλική συμπεριφορά.»

Προς το παρόν, δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς για το αν είναι διαταραχή ή εθισμός κι έτσι οι έρευνες παραμένουν ανοιχτές. Από τη στιγμή που το σεξ οδηγεί στην ευχαρίστηση θα μπορούσε να δημιουργήσει μια καταναγκαστική κι εθιστική συμπεριφορά όπως συμβαίνει με τα ναρκωτικά, το αλκοόλ ή τον καπνό. Άλλωστε ο πειρασμός είναι για όλους και είναι εκεί. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να ελέγξουν τις σεξουαλικές τους παρορμήσεις κι άλλοι που δεν μπορούν. Άλλοι που ελέγχουν το σεξ περισσότερο κι άλλοι λιγότερο κι αυτό αφορά τους πάντες. Αλλά από πού ξεκινάει η κατάρρευση και η διαταραχή; Όταν η σεξουαλική ευχαρίστηση δεν είναι πλέον το κίνητρο που θα οδηγήσει στην επαναλαμβανόμενη πράξη αλλά το αν το αποφύγει θα προκαλέσει υπερβολική δυσαρέσκεια. Όταν  δηλαδή το να μην καταναλώνεις παράγει ταλαιπωρία, αγωνία κι άγχος. Όταν η ζωή αρχίζει να επηρεάζεται επειδή ο στόχος της κατανάλωσης γίνεται προτεραιότητα.

Ένας άνθρωπος εθισμένος στο σεξ μπορεί να αρχίζει να «βαριέται» με τον σύντροφό του ή να αυνανίζεται πιο συχνά ακόμα και να αφιερώνει περισσότερο χρόνο και χρήματα σε πορνογραφικές ταινίες και περιοδικά κάθε μέρα. Μπορεί να αρχίσει να παραμελεί την εργασία του και να ‘’κλειδώνει’’ τον εαυτό του σε σκέψεις αδιαφορώντας για τα παιδιά του ή για το καθιερωμένο δείπνο με την οικογένειά του. Να καθυστερεί να εργαστεί ή να ξοδεύει τον χρόνο του βλέποντας πορνό στο γραφείο. Μπορεί ακόμη να ξοδέψει όλα του τα χρήματα σε ιερόδουλες ή σε πορνογραφικές ταινίες εγκαταλείποντας εντελώς τις υποχρεώσεις του. Αν και δεν  μας αρέσει να κολλάμε την ετικέτα του ασθενή, σίγουρα οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας θα πρέπει κάπως να τους ορίσουν γιατί αφενός είναι επικίνδυνο κι αφετέρου ταλαιπωρεί την οικογένειά του  και το περιβάλλον του.

Ένας άνθρωπος εθισμένος στο σεξ μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του

Αυτή η παθολογική κατάσταση επηρεάζει περίπου το 6% του δυτικού πληθυσμού και είναι συχνότερη στους άντρες ως άμεσοι καταναλωτές όπως κι εκείνοι που έχουν ήδη άλλους εθισμούς, όπως τα τυχερά παιχνίδια γιατί φαίνεται να είναι περισσότερο ευάλωτοι. Ακόμη συναντάται σε άνδρες που επιζητούν υποχρεωτικά τις υπηρεσίες ‘’εργατών του σεξ’’ υπό την επήρεια ναρκωτικών και ειδικά της κοκαΐνης. Ας το παραδεχτούμε: Το να δείξεις υποστήριξη στο ταίρι σου όταν είναι εθισμένος στον τζόγο ή στα ναρκωτικά είναι πολύ δύσκολο. Το να αποδέχεσαι όμως τις σεξουαλικές του ορμές και να του παρέχεις μόνιμα αυτή την ‘’υπηρεσία’’ ξεπερνά τα όρια υποστήριξης γιατί επηρεάζει την ίδια σου την αντίληψη για τον εαυτό σου.

Υπάρχουν γυναίκες που επεμβαίνουν και τροποποιούν το σώμα τους, προσθέτουν όγκο στο μαστό τους, κάνουν διάφορα τατουάζ προκειμένου να γίνουν πιο ελκυστικές. Υπάρχουν άνδρες που υποφέρουν από ανικανότητα επειδή δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τον/την σύντροφό τους. Μερικές φορές κάνουν διάφορες απεγνωσμένες προσπάθειες να προσφέρουν ερωτικά παιχνίδια τα οποία στο τέλος το μόνο που καταφέρνουν είναι να κάνουν το ζευγάρι να μην αισθάνεται άνετα. Αυτή η ανασφάλεια, εν συντομία, είναι έντονα οδυνηρή και προκαλεί θλίψη, θυμό και μίσος.

Η κατανόηση και η συγχώρεση προς έναν άνθρωπο εθισμένο στο σεξ μπορεί να θεωρηθεί ως μια πράξη ηρωική, που όμως δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να αναλάβουν. Η σημασία της αναγνώρισης αυτού του προβλήματος ως «διαταραχή της υγείας» ορίζει την πιθανότητα ότι όσοι έχουν αφεθεί να απολαύσουν το σεξ και έχουν υποφέρει, ζητήσουν βοήθεια. Το να αναγνωρίσει κάποιος την ασθένειά του τον απαλλάσσει από τις ευθύνες των πράξεών του όπως συμβαίνει και με άλλες ψυχικές ασθένειες ή σωματικές όσο και από το να απέχει από τη θεραπεία του όπως για παράδειγμα οι υπέρβαροι ή οι υπερτασικοί. Σαφώς, όμως, δεν μπορεί να δοθεί ελαφρυντικό από δικαστές ή ιατροδικαστές ότι αν ο πάσχων ξεφύγει από τα όρια του και φτάσει στο έγκλημα ότι όλα έγιναν εξαιτίας της νόσου του. Δεν υπάρχει φυσική αιτία που εμποδίζει το άτομο να είναι τελικά υπεύθυνο για τη συμπεριφορά του.

Το να πούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι εθισμένοι θα είναι σαν να λέμε ότι νοσούν κι αυτοί που αυνανίζονται ή που βλέπουν πορνό. Όποιος αναζητά σεξ με μοναδικό σκοπό την απόλαυση δεν είναι εθισμένος. Το αν είναι ή δεν είναι κακό δεν είναι αντικείμενο μελέτης της ιατρικής.

elpais

   

Ζακ Κωστόπουλος: Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη;

Μοιραίο τέλος είχε η ληστεία την Παρασκευή, στο κοσμηματοπωλείο της οδού Γλαδστώνος που κατέληξε σε βαρύ τραυματισμό και στο θάνατο του επιδόξου ληστή.

Ο άτυχος ληστής φαίνεται να είναι ο Ζακ Κωστόπουλος, πασίγνωστος οροθετικός ομοφυλόφιλος και γνωστός για την ενεργή του δράση στην LGBT κοινότητα.

Συγκλονιστική είναι η συνέντευξη που παραχώρησε στο 3pointmagazine τον Φεβρουάριο του 2017. Αναφέρει χαρακτηριστικά:«Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη;». Αυτή τη στιγμή που το διαβάζουμε, η δήλωσή του φαίνεται μοιραία.

Ολόκληρη η δήλωσή του: «Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη; Δε λέω να παίξεις ξύλο γιατί ούτε εγώ το έχω με το ξύλο αλλά μπορείς να βάλεις μια φωνή. Να κάνεις κάτι, να αντιδράσεις με κάποιον τρόπο. Για παράδειγμα, την επίθεση που δέχτηκα ως περιστατικό όταν το έγραψα, στο Facebook είχα θεωρητική αλληλεγγύη και συμπαράσταση. Όμως σκεφτόμουν από όλους εσάς όταν το βλέπετε στο δρόμο, γιατί δεν κάνετε κάτι;»

Όλη η συνέντευξή του στο 3pointmagazine εδώ

Huffingtonpost

Εμπαίζουν, θολώνουν τα νερά και ξεπουλάνε

γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα

Η εκχώρηση, στην προκειμένη περίπτωση, η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας σε κάθε είδους γύπες – είτε λέγονται δανειστές είτε λέγονται επενδυτές – αποτελεί σε κάθε περίπτωση ληστεία και λεηλασία. Η συμπερίληψη αρχαιολογικών χώρων και μνημείων συνιστά το απόγειο του θράσους και του πολιτικού, αλλά και οικονομικού κυνισμού.

Σχεδόν τρία εικοσιτετράωρα από την ώρα που το θέμα της μεταβίβασης αρχαιολογικών χώρων, μνημείων, ιστορικών κτιρίων και μουσείων στο Υπερταμείο, ως υποθήκη 99 χρόνων για την εξόφληση των δανείων, έλαβε τις γνωστές διαστάσεις, η κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να δημοσιοποιήσει την πλήρη λίστα, η οποία ωστόσο αποκαλύπτεται σταδιακά κάνοντας ακόμα πιο απεχθές αυτό που έχει συμβεί.  Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης, η Ροτόντα, τα βυζαντινά τείχη της πόλης, ο αρχαιολογικός χώρος της Κνωσού,  τα ενετικά τείχη του Ηρακλείου, τα βυζαντινά αρχαιολογικά μουσεία, όπως του Ηρακλείου, της Σπάρτης και του Αργοστολίου, περιλαμβάνονται στα 10.119 ακίνητα που μεταβιβάζονται  στο Ταμείο. Παράλληλα οι κυβερνητικοί  παράγοντες επιδίδονται  σε διάφορες ανεκδιήγητες δηλώσεις και παραθέσεις άρθρων και διατάξεων που όχι μόνο συσκοτίζουν, αλλά διαστρέφουν προκλητικά την πραγματικότητα, δημιουργώντας μια εικονική πραγματικότητα όπου:

Τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία μεταβιβάζονται μεν, αλλά τελικά εξαιρούνται

Ηταν να εξαιρεθούν, αλλά δεν εξαιρέθηκαν, για να εξαιρεθούν αφού μεταβιβαστούν

Οι Υπουργικές Αποφάσεις και τα ΦΕΚ με τις λίστες των μνημείων δεν έχουν και μεγάλη σημασία, αφού αν ένας υπουργός και δηλώσει  προφορικά  «τα τάδε ακίνητα εξαιρούνται» τότε όλα είναι εντάξει.

Δηλαδή αστεία πράγματα, που αν δεν ήταν πραγματικά για κλάματα θα ήταν για γέλια… Αλλά αυτό που συμβαίνει δεν είναι καθόλου αστείο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, άλλοτε ως ασπόνδυλος υπηρέτης και άλλοτε ως κρίσιμος ενεργών προς εξυπηρέτηση επιχειρηματιών, επενδυτών, πολυεθνικών  έκανε αυτό που δεν είχε τολμήσει κανείς νωρίτερα, όσο και αν το επιθυμούσε.  Εκχώρησε και υποθήκευσε εν κρυπτώ τη χώρα, μηδέ εξαιρουμένης της υλικής ιστορικής μνήμης. Καθώς κλήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες να ολοκληρώσει τα προαπαιτούμενα για τη δανειακή σύμβαση συγκέντρωσε πάνω από 10.000 και ακίνητα, τα μεταβίβασε στο Υπερταμείο και εκπλήρωσε την υποχρέωση υποθήκευσης του δημόσιου πλούτου για έναν αιώνα. Στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι στα υποθηκευμένα ακίνητα υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία και μουσεία, ενδιέφερε εντελώς προσχηματικά και επιφανειακά, δηλαδή μέχρι το σημείου να μην είναι εξόφθαλμα αντισυνταγματικοί (που τελικά είναι!). Αυτός είναι ο ρόλος της παραγράφου 4 του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016. Μια προσχηματική εξαίρεση των αρχαιολογικών χώρων η οποία αναιρείται από την αμέσως επόμενη παράγραφο, την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα εξαιρούμενα ακίνητα παραμένουν στη διαχείριση της ΕΤΑΔ Α.Ε και μάλιστα με την «επιφύλαξη υφιστάμενου δικαιώματος οποιουδήποτε νομικού προσώπου εκτός του Ελληνικού Δημοσίου».

Διότι αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει ότι μπορεί η κυριότητα στους χαρακτηρισμένους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία να μην μεταβιβάζεται, αλλά μεταβιβάζεται η χρήση, δηλαδή η εκμετάλλευση, δηλαδή εκείνο το κομμάτι που θα τα μετατρέψει σε αγοραίο και κερδοφόρο υλικό. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν εκατοντάδες μουσεία που δεν είναι χαρακτηρισμένα ως μνημεία. Σε αυτή την περίπτωση δεν εμπίπτουν καν στην υποτιθέμενη εξαίρεση και «νόμιμα» το κέλυφος του μπορεί να εκχωρηθεί προς εκμετάλλευση, αλλά εννοείται μαζί με το αρχαιολογικό τους περιεχόμενο τελικά. Με άλλα λόγια ο ελληνικός λαός θα πληρώνει για έναν χρόνο ενοίκιο στους «διαχειριστές».

Εξ’ ου και η κυβέρνηση αναλίσκεται σε κενές περιεχομένου δηλώσεις, αλλά δεν προχωράει στις πράξεις που πραγματικά θα εξαιρούσαν τα μνημεία. Δηλαδή, όπως συγκεκριμένα περιγράφει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων:

1. Αμεση ταύτιση των σχετικών κωδικών αριθμών Εθνικού Κτηματολογίου (Κ.Α.Ε.Κ.), με σύνταξη και δημοσιοποίηση του πλήρους καταλόγου αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων και γενικότερα ακινήτων που χρησιμοποιούνται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

2. Εκδοση σχετικής Υπουργικής Απόφασης ονομαστικής εξαίρεσης από τη μεταβίβαση κάθε δικαιώματος (κυριότητας και διαχείρισης) όλων των παραπάνω και του περιβάλλοντος χώρου αυτών ή μέρους των ακινήτων αυτών που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016 προς την ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε. και οποιαδήποτε συναφή εταιρεία ή οργανισμό στο διηνεκές. Το ίδιο να ισχύσει και για τυχόν άλλα παρόμοια ακίνητα, που θα αποκαλύπτονται ή θα χαρακτηρίζονται στο μέλλον συμπληρώνοντας την πολιτιστική μας κληρονομιά.

3. Η διασφάλιση με νομοθετική ρύθμιση ότι επίσης εξαιρούνται της μεταβίβασης και τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, τα μουσεία και άλλα συναφή ακίνητα αρμοδιότητας της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας που συμπεριλαμβάνονται στην παράγραφο 5 του άρθρου 196 του Ν. 4389/2016, για τα οποία η ίδια η πολιτική ηγεσία του ΥΠ.ΠΟ.Α. αποδέχεται ότι, ακόμη και αν εξαιρεθεί η μεταβίβαση κυριότητας, η ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε. διατηρεί την διαχείρισή τους και επομένως την νομή τους (ενδεικτικά αναφέρονται το Μέγαρο Τσίλλερ-Νομισματικό Μουσείο, ακίνητα του ΥΠΠΟΑ στην Πλάκα, αποθηκευτικοί χώροι φύλαξης αρχαιοτήτων σε πολλούς νομούς και πόλεις κλπ.). Πρόκειται για 71.000 ακίνητα, τα οποία κατά τον χρόνο δημοσίευσης του Ν. 4389/16 είχαν ήδη  μεταβιβασθεί, ενώ λόγω της αυτοδίκαιης προστασίας τους από το Σύνταγμα, θα πρέπει η διαχείρισή τους από την ΕΤ.Α.Δ. να εξαιρείται.

4. Η νομοθετική διασφάλιση των κτηρίων των αρχαιολογικών μουσείων, των αρχαιολογικών αποθηκών και συναφών κτηρίων ή υπαίθριων χώρων που ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, της φύλαξης αρχαιοτήτων και γενικότερα για αρχαιολογικούς σκοπούς.

Βέβαια, ακόμα κι αν εξαιρούνταν οι αρχαιολογικοί χώροι, δεν αλλάζει η κεντρική στόχευση, που είναι η εκχώρηση του περιβάλλοντος και του δημόσιου χώρου σε πεδίο οικονομικής εκμετάλλευσης. Αυτή η γκαγκστερική επιδρομή στο δημόσιο πλούτο είναι ουσιαστικά  εφαρμογή ενός μοντέλου ανάπτυξης  το οποίο επιτρέπει μεγάλης κλίμακας επενδυτικές παρεμβάσεις σε έναν καταργημένο ουσιαστικά δημόσιο χώρο. Ενα δημόσιο χώρο που χάνει την κοινωνική και λαϊκή του λειτουργία και ταυτόχρονα θα μετατρέπεται σε εκκολαπτήριο βάναυσων εργασιακών σχέσεων και καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων.

Επομένως, ότι έχει συμβεί με τους αρχαιολογικούς χώρους είναι μέρος ενός συνολικότερου σχεδίου ουσιαστικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας και λαϊκής περιουσίας, που εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο μιας βάναυσης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, που θα καταλήξει σε εκσυγχρονισμένη μεσαιωνικού τύπου σκλαβιά.

Το γεγονός ότι η αριστεροδέξια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανέλαβε να φέρει εις πέρας τη βρώμικη δουλειά, την οποία ξεκίνησαν προηγούμενοι και θα τη συνεχίσουν επόμενοι σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με οσφυοκάμπτες κατ’ επάγγελμα  των οποίων ο πολιτικός κυνισμός αρχίζει από την υποθήκευση μνημείων, καταλήγει στο να εύχονται να πεθάνουν οι γέροντες και ποιος ξέρει τι άλλο θα ξεστομίσουν ή θα κάνουν!

Ο Πάνος Καμμένος ζητά τη σύλληψη 7 δημοσιογράφων του "Φιλελεύθερου" - Η αντίδραση από την ΕΣΗΕΑ.!

Στο στόχαστρο του Πάνου Καμμένου βρέθηκαν επτά δημοσιογράφοι της εφημερίδας "Φιλελεύθερος".

Όπως σημειώνει το ίδιο μέσο,  "η σύλληψη αφορά τους: Εκδότη Θανάση Μαυρίδη, τον διευθυντή Παναγιώτη Λάμψια, τον διευθυντή Σύνταξης Βασίλη Γεώργα, τον διευθυντή έκδοσης Γιώργο Μπαλγκά, την αρχισυντάκτη του πολιτικού ρεπορτάζ Κατερίνα Γαλανού και των δημοσιογράφων Γαβριήλ Σερέτη και Νικολέττα Μουτούση".

Η εφημερίδα εκτιμά ότι με βάση τα πρόσωπα που αναζητούνται από την αστυνομία, η μήνυση Καμμένου αφορά το πρωτοσέλιδο της Παρασκευής με τίτλο: Ανήθικο πάρτι.

"Το γεγονός ότι η μήνυση προέρχεται από έναν υπουργό της κυβέρνησης Τσίπρα δείχνει ότι η κατάσταση ως προς την ενημέρωση του Τύπου παρουσιάζει σημεία που προβληματίζουν πολιτικούς και πολίτες", σχολιάζει η εφημερίδα σε δημοσίευμά της, κάνοντας λόγο για "πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία καταδεικνύει την επιλογή της μηνυτήριας αναφοράς και του αυτοφώρου για ό,τι γράφεται στον Τύπο".

Η ΕΣΗΕΑ ζητεί να καταργηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου για δημοσιεύματα στον Τύπο

Με ανακοίνωσή της η ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει την εμφάνιση αστυνομικών στα γραφεία της εφημερίδας "Φιλελεύθερος", αλλά και ζητεί να καταργηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου για δημοσιεύματα του Τύπου.

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, καταγγέλλει την εμφάνιση αστυνομικών στα γραφεία της ιστοσελίδας "liberal.gr" και της εφημερίδας "Φιλελεύθερος". Οι αστυνομικοί αναζητούσαν  δημοσιογράφους, προκειμένου να δικαστούν με τη διαδικασία του αυτoφώρου, μετά από μήνυση που υπέβαλε Υπουργός της Κυβέρνησης.

Υπενθυμίζουμε ότι, εάν από τη δημοσίευση ενός άρθρου θεωρεί κάποιος ότι θίγεται ή ότι το δημοσίευμα είναι αναληθές, μπορεί να ζητήσει να δημοσιεύσει την άποψή του, ώστε να αποκατασταθεί η τιμή και η υπόληψή του. Κάτι τέτοιο προβλέπεται, άλλωστε, τόσο από το Νόμο όσο και από τις Αρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος. Εάν και πάλι ο θιγόμενος δεν ικανοποιηθεί έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στην τακτική Δικαιοσύνη.

 capital.gr 

«Αντικειμενική» και τίμια δημοσιογραφία

Του Δημήτρη Μηλάκα

Ξεκινώντας από τα βασικά, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δημοσιογραφία, όπως και κάθε δραστηριότητα, δεν ασκείται στο κενό. Οι δημοσιογράφοι είναι (όσο κι αν κάποιοι διαφωνούν) άνθρωποι που έχουν, όπως όλοι, τις αντιλήψεις τους, την ιδεολογία και την προσωπικότητά τους. Με άλλα λόγια κάθε τι που μεταδίδουν ή αναλύουν «παραμορφώνεται» μέσα από την οπτική γωνία που βλέπουν και αντιλαμβάνονται τα πράγματα.

Πέρα από τον ανθρώπινο (ο δημοσιογράφος παραδεχτήκαμε ότι είναι άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι) υποκειμενικό παράγοντα που διαμεσολαβεί μεταξύ του γεγονότος και του αναγνώστη / ακροατή / τηλεθεατή, η είδηση είναι καταδικασμένη να υποστεί και την παραμόρφωση που επιβάλλει η οπτική γωνία (δηλαδή η γραμμή ή τα συμφέροντα) του Μέσου το οποίο την παρουσιάζει.

Αυτό, θέλουμε - δεν θέλουμε, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναζητούμε / διεκδικούμε τη θέση μας όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στο «κύκλωμα» της ενημέρωσης. Μέσα απ’ αυτό το πλαίσιο είναι υποχρεωμένο εκ των πραγμάτων και το κοινό να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει και να κρίνει.

Ο δημοσιογράφος εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι αντικειμενικός. Μπορεί ωστόσο να είναι έντιμος. Αρκεί:

● Να μην παραποιεί την αλήθεια.

● Να μην έχει κρυφό (γραφεία Τύπου υπουργείων, οργανισμών, κομμάτων) αφεντικό.

● Να μην παζαρεύει με την εξουσία τη θέση εργασίας του (πόσες και πόσες θέσεις εργασίας άραγε εξασφαλίζονται με κομματικές υποδείξεις και διαπιστευτήρια;).

● Να υποτάσσει το σχόλιο και την άποψή του στην πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει πρώτα και κύρια να προβάλει πριν την αναλύσει.

Τα πιο πάνω αυτονόητα και ελάχιστα για μια καθαρή και έντιμη δημοσιογραφική δραστηριότητα είναι προφανές ότι το τελευταίο διάστημα έχουν σαρωθεί από τις σκοπιμότητες αυτών που διαχειρίζονται τα media (τα ιδιωτικά και δυστυχώς τα δημόσια), τοποθετώντας τα δίπλα σε αυτούς που υποστηρίζουν και απέναντι στους άλλους που πολεμούν.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο ασφυκτικό πλαίσιο είναι φυσικό να φυτρώνουν και να ευδοκιμούν οι... κατάλληλοι δημοσιογράφοι - πιστόλια, οι οποίοι προσφέρουν με το αζημίωτο τις υπηρεσίες τους δίνοντας το στίγμα σ’ έναν ολόκληρο κλάδο, ο οποίος τελικά παραδόθηκε και βουλιάζει στον βούρκο της ανυποληψίας...   

'Οταν 14 δημόσιοι υπάλληλοι... «ξέχασαν» να δηλώσουν 13 εκατομμύρια ευρώ [Βίντεο]

Αντοχές επιδεικνύει η διαφθορά, όπως προκύπτει από τα εντυπωσιακά ευρήματα του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης, το οποίο, σε έλεγχο που πραγματοποίησε σε 65 δημοσίους υπαλλήλους, διαπίστωσε πως οι 14 από αυτούς δεν δήλωσαν 13 εκατομμύρια ευρώ.

Το Σώμα Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης είναι το μεγαλύτερο ελεγκτικό σώμα της χώρας και ελέγχει το σύνολο των Δημοσίων υπηρεσιών πλην της Ελληνικής Αστυνομίας και του Λιμενικού σώματος δήλωσε στην ΕΡΤ ο ειδικός γραμματέας Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης, Δημοσθένης Κασσαβέτης.

«Ελέγχθηκαν 65 δημόσιοι υπάλληλοι και βρέθηκαν 14 υπάλληλοι που δεν δήλωσαν 13 εκατομμύρια ευρώ κυρίως από το χώρο των Πολεοδομιών» ανέφερε ο κ. Κασσαβέτης προσθέτοντας ότι οι περιπτώσεις αυτές ελέγχθηκαν μετά από καταγγελίες.

«Ορισμένοι πίστευαν ότι δεν θα ελεγχθούν ποτέ. Όταν κάνεις έλεγχο σε απλούς υπαλλήλους και βρίσκεις ποσά εκατομμυρίων είναι μια ισχυρή απόδειξη ότι το θέμα της διαφθοράς είναι εκτεταμένο στα σπλάχνα του κράτους» πρόσθεσε ο ειδικός γραμματέας.

«Οι καταγγελίες είναι περίπου 90 κάθε χρόνο» ενώ οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι που πιάστηκαν θα ελεγχθούν και ποινικά. Στόχος, όπως είπε, είναι τα χρήματα αυτά να επιστρέψουν στο Δημόσιο μέσω του καταλογισμού του Ελεγκτικού.

Ειδικά για τους Δήμους ο κ. Κασσαβέτης είπε ότι έχει βρεθεί μία περίπτωση σε Δήμο με αδικαιολόγητα χρήματα ποσού 300.000 ευρώ.

«Οι Δήμοι έχουν πρόβλημα με τα έσοδά τους και αυτό συνδέεται με την κακή λειτουργία των υπηρεσιών τους ως προς την είσπραξη του ΤΑΠ και ως προς την είσπραξη των μισθώσεων των ακινήτων τους» ανέφερε σχετικά.

tvxs.gr

Παρέμβαση Μίκη Θεοδωράκη για τη μεταφορά μνημείων στο Υπερταμείο

«Με τα Μνημόνια που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και η σημερινή, έχουμε δεμένα τα χέρια μας, αφού εμείς μόνοι μας απεμπολήσαμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα» αναφέρει ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης

    

Μια ακόμη παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα κάνει ο μεγάλος έλληνας μουσικοσυνθέτης, Μίκης Θεοδωράκης, με επιστολή του στα «Νέα Σαββατοκύριακο» και τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαχρήστο.

Ο Μίκης στην επιστολή του αναφέρεται στο σχέδιο της κυβέρνησης να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία στην οποία μάλιστα συμπεριέλαβε και μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους. «Κινδυνεύει να παραχωρηθεί ακόμα και η ίδια η Ακρόπολη» λέει ο Μίκης Θεοδωράκης στην επιστολή – κόλαφο κατά της κυβέρνησης.

Αναφέρεται, ωστόσο, και σε άλλα θέματα, κυρίως στην απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

«Με τα Μνημόνια που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και η σημερινή, έχουμε δεμένα τα χέρια μας, αφού εμείς μόνοι μας απεμπολήσαμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και κυρίως το δικαίωμα σε μια ανάπτυξη που να βασίζεται στον εθνικό μας πλούτο. Υπόγειο και υποθαλάσσιο. Γι’ αυτό άλλωστε είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που δεν έχει ανακηρύξει την ΑΟΖ και που δεν έχει το δικαίωμα να εκμεταλλευτεί τον ορυκτό της πλούτο, που ως φαίνεται, είναι πολύ μεγάλος».

Αυτό ακριβώς αποκάλυψε ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Μπάτσης ύστερα από έρευνες σε όλη την Ελλάδα με το βιβλίο του για την εκβιομηχάνιση της χώρας. Το οποίο περιέργως εξαφανίστηκε, ο δε συγγραφέας του εκτελέστηκε μαζί με τον Μπελογιάννη!»

Αυτά αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Μίκης Θεοδωράκης στην επιστολή του.

 in.gr

Η UNICEF εκπέμπει SOS για τα προσφυγόπουλα στα νησιά

Κάθε μήνα, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο, έφτανα στα ελληνικά νησιά 850 παιδιά σημειώνοντας αύξηση κατά 32% σε σχέση με την ίδια περυσινή περίοδο

      

Το καμπανάκι κινδύνου κρούει ο ΟΗΕ για τα παιδιά προσφύγων που φτάνουν στα ελληνικά νησιά και τις επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες κάτω υπό τις οποίες ζούνε στους υπερπλήρεις καταυλισμούς.

Όπως δήλωσε σήμερα αξιωματούχος του ΟΗΕ, περισσότερα από 7.000 παιδιά έχουν κάνει αυτό το επικίνδυνο ταξίδι προς την Ελλάδα.

Η UNICEF, η υπηρεσία δηλαδή του ΟΗΕ για τα παιδιά, τονίζει πως οι ανήλικοι θα πρέπει να μεταφερθούν αμέσως σε ασφαλέστερες εγκαταστάσεις στην ηπειρωτική χώρα.

Κάθε μήνα, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο, έφταναν στα ελληνικά νησιά 850 παιδιά σημειώνοντας αύξηση κατά 32% σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2017, σύμφωνα με την υπηρεσία. Αν και δεν αναφέρει συγκεκριμένη χώρα προέλευσης, η UNICEF σημειώνει ότι τα παιδιά αυτά προέρχονται από χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις.

Ο αντιπρόσωπος της UNICEF Λούτσο Μελάντρι, ο οποίος επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα τη Λέσβο και τη Σάμο, προέβλεψε πως οι αφίξεις θα αυξηθούν τους ερχόμενους μήνες και προειδοποίησε πως οι υπηρεσίες μπορεί να καταρρεύσουν.

Σύμφωνα με την UNICEF, στα ελληνικά νησιά υπάρχουν περίπου 20.500 πρόσφυγες και μετανάστες, κυρίως από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Η βία, η ενδοοικογενειακή κακοποίηση, οι διαμαρτυρίες και οι ταραχές αποτελούν την καθημερινότητα, ανέφερε.

«Η πλειονότητα των παιδιών και των νέων ανθρώπων που συνάντησα είχαν να αντιμετωπίσουν το ψυχικό τραύμα του πολέμου και στη συνέχεια εξαναγκάσθηκαν να διαφύγουν από τα σπίτια τους. Τώρα ζουν σε άθλιες συνθήκες και το τέλος δεν είναι ορατό», δήλωσε ο Μελάντρι.

Η UNICEF κάλεσε τις άλλες χώρες της ΕΕ να αυξήσουν τις προσφορές τους για την επανεγκατάσταση προσφύγων και να επιταχύουν τις επανενώσεις οικογενειών.

     

 in.gr

Επτά στους 10 Έλληνες προσπαθούν να κόψουν τα έξοδα του νοικοκυριού τους

8 στους 10 πιστεύουν ότι η χώρα βρίσκεται σε ύφεση ενώ το 76% αμφιβάλλει ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να βγει από την κρίση σε 1 χρόνο

Στις 67 μονάδες ανήλθε ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης της Nielsen στην Ελλάδα το β’ τρίμηνο 2018 σημειώνοντας αύξηση 6 μονάδων σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, σύμφωνα με την έρευνα Consumer Confidence. Παρ’ όλα αυτά παραμένει σημαντικά χαμηλότερος από το ευρωπαϊκό δείκτη που είναι στις 87 μονάδες.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, οκτώ στους δέκα Έλληνες (ποσοστό 77%) πιστεύουν ότι η χώρα βρίσκεται σε οικονομική ύφεση. Επίσης, το 76% των ερωτώμενων αμφιβάλλουν ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να βγει από την οικονομική κρίση μέσα στους επόμενους 12 μήνες.

Μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, η Ελλάδα εξακολουθεί να καταλαμβάνει την πρώτη θέση αναφορικά με την εργασιακή ανασφάλεια - τρεις στους δέκα Έλληνες ανησυχούν για την εργασία τους, ενώ ακολουθούν οι ανησυχίες για την οικονομία (29%) και τα χρέη /οφειλές του νοικοκυριού (27%). Σημειώνεται ότι οι συγκεκριμένες τρεις ανησυχίες εξακολουθούν να ξεχωρίζουν σταθερά ανάμεσα στους Έλληνες καταναλωτές από το 2013 και ακολουθεί ο τομέας της προσωπικής υγείας.

Το β’ τρίμηνο του 2018, ένας στους δέκα Έλληνες ανησυχεί για την εγκληματικότητα (14%) αναδεικνύοντάς την ως την 5η ανησυχία, με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (8%).

Τέλος, επτά στους δέκα Έλληνες προσπαθούν σε σταθερή βάση να περικόψουν τα έξοδα του νοικοκυριού τους. Ειδικότερα, οι τρεις κύριες ενέργειες των Ελλήνων για περικοπή των εξόδων, συνεχίζουν να εντοπίζονται μέσω των περικοπών στα έξοδα για διασκέδαση εκτός σπιτιού (69%), στη μείωση των δαπανών, της αγοράς φθηνότερων ταχυκίνητων καταναλωτικών προϊόντων (65%) και στα έξοδα για ρουχισμό (61%).

φωτό Intimenews   

thetoc.gr

Έρχεται νέα ρύθμιση για οφειλές στην εφορία - Ποιους αφορά

Η πρόταση του ΥΠΟΙΚ προβλέπει σε πρώτη φάση την κάλυψη όσων έχουν οφειλές στην εφορία μέχρι και 3.000 ευρώ με μια ρύθμιση που θα φτάνει υπό προϋποθέσεις έως και τις 36 δόσεις.

Τάσος Δασόπουλος

Στη σκιά της διαπραγμάτευσης για τις συντάξεις το οικονομικό επιτελείο προωθεί μια νέα ρύθμιση ειδικά για μισθωτούς συνταξιούχους και κατ επάγγελμα αγρότες που θα φτάνει ως και τις 36 δόσεις για ποσά οφειλών έως και 3.000 ευρώ.

Το βασικό επιχείρημα του υπουργείου οικονομικών που υπέβαλε το αίτημα σε τεχνικό επίπεδο κατά τις διαπραγματεύσεις της αξιολόγησης την προηγούμενη εβδομάδα με το επιχείρημα μετά τις ρυθμίσεις για εξόφληση οφειλών προς το δημόσιο μέχρι και σε 120 δόσεις που έγιναν για τις επιχειρήσεις μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού και για ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοπασχολούμενους θα πρέπει να γίνει κάτι ανάλογο και με μισθωτούς συνταξιούχους και κατ επάγγελμα αγρότες . Τούτο διότι με βάση τα στοιχεία της ΑΑΔΕ η πάγια 12μηνη ρύθμιση που ισχύει σήμερα δεν μπορεί να καλύψει όλους όσους έχουν χρέη στην εφορία αφού αποδεδειγμένα τα εισοδήματά τους δεν μπορούν να καλύψουν την δόση που προκύπτει και «χάνουν» την ρύθμιση μετά από 2 η 3 δόσεις.

Η πρόταση του ΥΠΟΙΚ προβλέπει σε πρώτη φάση την κάλυψη όσων έχουν οφειλές στην εφορία μέχρι και 3.000 ευρώ με μια ρύθμιση που θα φτάνει υπό προϋποθέσεις έως και τις 36 δόσεις.

Το βασικό επιχείρημα είναι ότι μια τέτοια ρύθμιση θα καλύψει την συντριπτική πλειοψηφία των φορολογούμενων με ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία αφού με βάση τα πιο πρόσφατα ανακοινωμένα στοιχεία από τα περίπου 4 εκατομμύρια των φορολογούμενων που έχουν οφειλές στην εφορία τα 3.364.459 οφείλουν από ένα ως και 3000 ευρώ με το σύνολο της ληξιπρόθεσμης οφειλής να φτάνει το 1,7 δις ευρώ. ενώ 2.201 .810 από 1 έως και 500 ευρώ δηλαδή βρίσκονται κοντά στο όριο της οφειλής για την λήψη αναγκαστικών μέτρων ( δηλαδή κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών ) και είναι δεδομένο ότι θα το ξεπεράσουν αν υπάρξουν προσαυξήσεις και πρόστιμα.

Με την ρύθμιση που προτείνεται όλοι αυτοί οι οφειλέτες θα «πρασινίσουν» και το δημόσιο θα εισπράττει σταδιακά ποσά που σε διαφορετική περίπτωση ήταν «παγωμένα».

Απώτερος στόχος του ΥΠΟΙΚ είναι να γίνει μια ρύθμιση ανάλογη με αυτή που ισχύει για οφειλές προς το δημόσιο όσων έχουν εισοδήματα από επιχειρηματική δραστηριότητα με περισσότερες δόσεις για μεγαλύτερα ποσά οφειλής και αυστηρότερα κριτήρια . Ωστόσο θα πρέπει να ξεκινήσει από τους πολλούς να αποδείξει ότι η ρύθμιση έχει αποτέλεσμα για να περάσει και στην επέκταση της.

Το δύσκολο σημείο είναι να υπάρξουν κριτήρια που θα κάνουν μεν την ρύθμιση « προσβάσιμη» σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη Ωστόσο θα πρέπει να αποτρέπει στρατηγικούς κακοπληρωτές οι οποίοι θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία ρυθμίζοντας σε πολλές δόσεις τις οφειλές τους ενώ μπορούν να τις πληρώσουν στις αρχικές προθεσμίες που ορίζονται από το ΥΠΟΙΚ.

Επίσης οι θεσμοί σε κάθε ανάλογη περίπτωση να υπάρχει αποκλεισμός από την ρύθμιση για όσους χάνουν την ρύθμιση αυτή καθώς και ένα επιτόκιο ( για παράδειγμα το 5% που ισχύει για την 12μηνη ρύθμιση ) που θα διασφαλίσει τα δημόσια έσοδα.

Οι όροι αυτοί που θα περνούν και από εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια θα βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση τουλάχιστον μέχρι και το τέλος Οκτωβρίου με προοπτική το μέτρο αν τελικά εγκριθεί να νομοθετηθεί και να αρχίσει να ισχύει από την 1/1/2019.

news247.gr

Συμβαίνουν και στη Γερμανία

Του Παντελή Μπουκάλα

Έχουμε άραγε λόγους να πιστέψουμε πως η Γερμανία είναι ευνομούμενο κράτος και να προσυπογράψουμε όσα τιμητικά ακούγονται γι’ αυτήν; Αν σκεφτούμε πόσες φορές έχουμε ακούσει κι έχουμε διαβάσει, ακόμα και υπό μορφή ανεκδότων, πως η νομιμοφροσύνη είναι το σπουδαιότερο προτέρημα των Γερμανών (και, ταυτόχρονα, ίσως το σοβαρότερο μειονέκτημά τους)· αν σκεφτούμε και πόσο συχνά δοξάζεται το γερμανικό κράτος σαν πρότυπο, σαν Βασίλειο του Νόμου, τότε ναι, αφήνουμε παράμερα τις ενστάσεις μας και προσυπογράφουμε.

Επιπλέον, μπορούμε να θεωρήσουμε σίγουρο ότι θα προσυπέγραφε και ο τομεάρχης Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ν.Δ. Με αφορμή λοιπόν τα πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος άστραψε και βρόντηξε. Και εξαπέλυσε δίκην κεραυνού «εύλογες υποψίες»: «Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οφείλουν σήμερα κιόλας να εξηγήσουν στους πολίτες τα αίτια αυτής της πρωτοφανούς καθυστέρησης σε μια δίκη που θα είχε πια ολοκληρωθεί σε κάθε ευνομούμενο κράτος».

Ήταν μάλιστα τόσο το κατακεραυνωτικό του πάθος που δεν του περίσσεψαν δυο λέξεις έστω τυπικής συμπάθειας για τον δολοφονημένο και τους γονείς του, ούτε πέντε λέξεις έστω τυπικά επικριτικές για τη χρυσαυγίτικη συμμορία. Και δεν κατάφερε καν να θυμηθεί μια από τις σοβαρότερες ειδήσεις του φετινού καλοκαιριού, και συγκεκριμένα του Ιουλίου: Το δικαστήριο του Μονάχου καταδίκασε σε ισόβια την Μπεάτε Τσέπε, κρίνοντάς την ένοχη για συμμετοχή στην οργάνωση Εθνικοσοσιαλιστικό Υπόγειο Ρεύμα. Τα μέλη της σκότωσαν οχτώ Τούρκους μετανάστες, έναν Ελληνα και μία Γερμανίδα αστυνομικό από το 2000 έως το 2007. Η δίκη της Τσέπε άρχισε το 2013. Πέντε χρόνια... «Πρωτοφανής καθυστέρηση». Μα είναι ευνομούμενο κράτος η Γερμανία;

Η δίκη της Χ.Α., με 69 κατηγορούμενους, εκατοντάδες μάρτυρες και μυριάδες αναγνωστέα έγγραφα, άρχισε την άνοιξη του 2014. Όλοι οι δημοκράτες θα ήθελαν να έχει ήδη τελειώσει. Για πολλούς λόγους. Για να τελειώσουν οι ενδοδικαστηριακές χυδαιότητες των δήθεν γενναίων, που έλεγαν ότι θέλουν και κάμερες, «για να ξεσκεπάσουν τη σκευωρία». Για να αποδοθεί επιτέλους Δικαιοσύνη και ο καθ’ ομολογίαν δολοφόνος να πάει εκεί όπου του αξίζει: στη φυλακή. Για να χάσουν και το έσχατο πρόσχημά τους όσοι ψήφισαν τη Χ.Α, επειδή τάχα «δεν ήξεραν». Αλλά και για να πάψουν επιτέλους τα χρυσαυγίτικα θρασίμια να προσβάλλουν βάναυσα, και δημόσια, τους γονείς του Παύλου Φύσσα. Και ιδίως τη μάνα του.

    

Κατώτατος μισθός και… υποκατώτατη ξεφτίλα!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Το νέο εξευτελιστικό σόου της κυβέρνησης αφορά στον κατώτατο μισθό. Τον μισθό που υποτίθεται «αύξησαν» και που επίσης υποτίθεται ότι πλέον θα καθορίζεται … «ελευθέρως». Πάμε, τώρα, να δούμε τι ακριβώς έκαναν και ψήφισαν (σημειωτέον: μαζί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ):

  Οι «αριστεροί» σφουγγοκωλάριοι της τρόικας πήραν έναν νόμο και τον επανέφεραν με τη μορφή… τροπολογίας. Ποιο νόμο; Τον νόμο 4172/2013. Τι είναι αυτός ο νόμος; Είναι ο λεγόμενος και «νόμος Βρούτση», του υπουργού Εργασίας του Σαμαρά. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν εμβληματικό νόμο της διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τον νόμο του 2ου Μνημονίου, που τότε είχε – με οργή μάλιστα – καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ και τον είχε καταψηφίσει.

    Τώρα αυτόν τον νόμο – τον Μνημονιακό, του Βρούτση –  τον θέτουν σε εφαρμογή (και μάλιστα με δυο χρόνια καθυστέρηση απ΄ότι προέβλεπε ήδη ο «νόμος Βρούτση»), τον κάνουν σημαία του… μεταμνημονιακού Μνημονίου  και ισχυρίζονται ότι έτσι επέρχεται

     α) αύξηση του κατώτατου μισθού και

     β) διαμόρφωση του κατώτατου μισθού μέσα από την «επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων»!

    Οση αλήθεια περικλείει ο παραπάνω ισχυρισμός, άλλη τόση περικλείει και η προπαγάνδα ότι οι αριστερόφουσκες του ΣΥΡΙΖΑ συνιστούν «αριστερή» πολιτική. Συγκεκριμένα:

    Πρώτον, καμία «αύξηση» του κατώτατου μισθού δεν θεσπίστηκε με την τροπολογία της Αχτσιόγλου. Τι θεσπίστηκε; Ο τρόπος για το πώς θα διαμορφώνεται από δω και πέρα ο κατώτατος μισθός.

    Δεύτερον, η «ελεύθερη διαπραγμάτευση» (όσο «ελεύθερη» και «ισότιμη» μπορεί να είναι μια διαπραγμάτευση του  εργαζόμενου απέναντι στον εργοδότη) δεν θα καθορίζει ούτε από δω και πέρα, ούτε κατά την… μεταμνημονιακή περίοδο, τον κατώτερο μισθό. Γιατί; Διότι, τελικά, όπως αναφέρει ο νόμος – ο νόμος του Βρούτση που έντυσε με «αριστερή» τροπολογία ο ΣΥΡΙΖΑ – ο κατώτατος μισθός συνεχίζει να ορίζεται από την… κυβέρνηση.

    Ιδού: Η τάχα «ελεύθερη διαπραγμάτευση» καταλήγει στην «έκδοση απόφασης του υπουργού Εργασίας μετά από τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία καθορίζονται ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο».

    Αυτά λέει ο μνημονιακός νόμος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που βάφτισε… αντιμνημονιακό ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή η «ελεύθερη» διαπραγμάτευση φτάνει μέχρι εκεί που θα αποφασίζει η… κυβέρνηση μαζί με τους εταίρους της!

    Με άλλα λόγια: Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, όπως υποσχόταν, αλλά αφού πρώτα

– εφάρμοσε επί μια 4ετία με ευλάβεια την κατάπτυστη πράξη του υπουργικού συμβουλίου επί Παπαδήμου που μείωνε τον κατώτατο μισθό κατά 22% (και κατά 32% στους νέους),

– διατηρεί τον κατώτατο στα 586 ευρώ

    και τώρα για τις προεκλογικές της ανάγκες θα εμφανίσει σαν «φιλολαική» πολιτική μια ενδεχόμενη αύξησή του κατά 20 με 30 ευρώ (αυτό είναι το ποσό που ήδη συζητείται μεταξύ των «κοινωνικών εταίρων» της), μέσα από δήθεν «ελεύθερες διαπραγματεύσεις» που θα καταλήγουν σε τι; Σε απόφαση του εκάστοτε κυρίου ή κυρίας υπουργού! Για τέτοια «ελευθερία» μιλάμε…

    Και κάτι ακόμα, περί το είδος της «φιλολαϊκής» πολιτικής που κρύβεται πίσω από το εικοσάρικο (δηλαδή τα 0,60 την ημέρα…) που μεθοδεύουν να εμφανίσουν  σαν «αύξηση» του κατώτατου μισθού:

    Με μια μόνο κίνησή τους, την μείωση του αφορολόγητου, ο εργαζόμενος των 600 ευρώ κατώτατο μισθό, θα χάσει ένα ολόκληρο μισθό. Δηλαδή θα πληρώσει φόρο 20 και 30 φορές μεγαλύτερο από την… αύξηση στον κατώτατο μισθό του!

    Κατόπιν των παραπάνω καταλήγουμε σε δυο βασικές διαπιστώσεις: Η πρώτη βασική διαπίστωση είναι ότι έχουν εκπαιδευτεί να μην ντρέπονται. Η δεύτερη εξίσου βασική διαπίστωση είναι ότι δεν υπάρχει ένα όριο ξεφτίλας και επικοινωνιακής απάτης κάτω από το οποίο να μην μπορούν να πέσουν.