Κι αν δεν περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών;

Γράφει ο Χρήστος Μαχαίρας

Κάθε άλλη εξέλιξη πλην της επικύρωσης της Συµφωνίας των Πρεσπών θα φέρει τη χώρα απέναντι στη διεθνή κοινότητα

Τα γεγονότα µε τη σειρά: την περασµένη άνοιξη η κυβέρνηση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής ∆ηµοκρατίας της Μακεδονίας µετονοµάζει το αεροδρόµιο των Σκοπίων από «Μέγας Αλέξανδρος» σε «Διεθνές Αεροδρόµιο» και απαλείφει τα αλυτρωτικά σύµβολα από λεωφόρους, κτίρια και δηµόσιους χώρους.

Είχε προηγηθεί η συνάντηση στο Νταβός του Αλέξη Τσίπρα µε τον Ζόραν Ζάεφ και η δηµόσια δήλωση του δεύτερου ότι η χώρα του αποζητά µια νέα σχέση µε την Ελλάδα και µαζί µε αυτή ένα διαβατήριο ένταξης σε διεθνείς θεσµούς.

Η νέα εποχή επισφραγίζεται στις 17 Ιουνίου µε την υπογραφή της Συµφωνίας των Πρεσπών και την παράλληλη ανάληψη δέσµευσης του Ζάεφ να ολοκληρώσει τον κύκλο των προαπαιτουµένων που αυτή προβλέπει. Στους µήνες που µεσολαβούν και υπό το βλέµµα της διεθνούς κοινότητας, η γειτονική χώρα οργανώνει δηµοψήφισµα, αλλάζει το όνοµά της σε «Βόρεια Μακεδονία», αποδέχεται η σύνθετη αυτή ονοµασία να ισχύει erga omnes και προχωρά σε συνταγµατική αναθεώρηση, απαλείφοντας τις αλυτρωτικές αναφορές.

Οπως και να ’χει, λίγο δεν το λες... Την ίδια ώρα και παρά το γεγονός ότι οι Πρέσπες ως πλαίσιο συµβιβασµού κινούνται στη γραµµή του Βουκουρεστίου, που φέρει τη σφραγίδα του Κώστα Καραµανλή, η Νέα ∆ηµοκρατία τίθεται επικεφαλής ενός αντιπολιτευτικού µετώπου που διεκδικεί την απόσυρση της συµφωνίας, µε το επιχείρηµα ότι όσα προβλέπονται περί «µακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας κρατούν ζωντανούς τους αλυτρωτισµούς.

Αλλά οι γείτονες δεν έχουν πει την τελευταία λέξη: δύο τροπολογίες που κατατέθηκαν στη διαδικασία της συνταγµατικής αναθεώρησης κλείνουν το κεφάλαιο της «µακεδονικής» εθνότητας, καθώς ξεκαθαρίζουν ότι όσα προβλέπονται από τη Συµφωνία των Πρεσπών δεν καθορίζουν την εθνότητα παρά µόνον την υπηκοότητα. Οσο δε για τα περί κινδύνου διεκδίκησης και αναγνώρισης «µακεδονικής» µειονότητας, έχει ήδη κατατεθεί άλλη τροπολογία που αντικαθιστά τον όρο «Μακεδόνες» του εξωτερικού µε τη λέξη «διασπορά».

Φαντάζεται, άραγε, κανείς, υπό το πρίσµα όλων αυτών των εξελίξεων, τι θα σήµαινε για τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας, τα συµφέροντά της και το διπλωµατικό κεφάλαιο που έχει συσσωρεύσει, µία ενδεχόµενη απόρριψη της συµφωνίας από το ελληνικό Κοινοβούλιο ή, εν πάση περιπτώσει, µία υπερψήφισή της µε «ατελή» πλειοψηφία, που θα κρατήσει ανοιχτό το κεφάλαιο των τριβών και των πιθανών διενέξεων;

Στις συνθήκες που έχουν διαµορφωθεί και µε την κυβέρνηση Ζάεφ να περνά διά πυρός και σιδήρου τα προαπαιτούµενα της συµφωνίας, η διεθνής κοινότητα είναι προφανές ότι δεν θα σταθεί στο ποιος στήριξε την κυβέρνηση ή ποιος «µεταγράφηκε» στη Νέα ∆ηµοκρατία, αλλά θα αντιµετωπίσει το γεγονός ως παράµετρο αστάθειας στην περιοχή µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σε µια ειδική γεωπολιτική συγκυρία, όπως αυτή που διανύουµε.

Κρίσιµο, επίσης, αν και διαφεύγει την προσοχή πολλών, είναι ότι οι 140 χώρες που έχουν αναγνωρίσει τους γείτονες µε την προηγούµενη συνταγµατική τους ονοµασία, θα εξακολουθήσουν να την αποκαλούν µε τον ίδιο τρόπο, θεωρώντας ότι η Ελλάδα µπλόκαρε τη λύση και παγίωσε τα αδιέξοδα. Το θέλουµε, άραγε;  

 

Τα πιο περίεργα Χριστουγεννιάτικα έθιμα σε όλο τον κόσμο

Τα Χριστούγεννα είναι από τις πιο αγαπημένες γιορτές μικρών και μεγάλων σε όλο τον κόσμο. Κι όχι άδικα καθώς υπάρχει γιορτινή ατμόσφαιρα, τα σχολεία κλείνουν, οι δρόμοι και τα σπίτια στολίζονται και οι οικογένειες μαζεύονται να γιορτάσουν όλοι μαζί. Σίγουρα όμως τα χριστουγεννιάτικα έθιμα που ποικίλουν από χώρα σε χώρα, κάνουν αυτές τις μέρες του χρόνου ακόμα πιο ξεχωριστές.

Στα περισσότερα μέρη του κόσμου ο εορτασμός των Χριστουγέννων περιλαμβάνει τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου, το κρέμασμα των χριστουγεννιάτικων στεφανιών, τα κάλαντα, την ανταλλαγή χριστουγεννιάτικων ευχετήριων καρτών και την ανταλλαγή δώρων. Υπάρχουν όμως κάποια έθιμα που δε μπορεί να φανταστεί κανείς, πέρα από τη γεμιστή γαλοπούλα και το κρέμασμα της κάλτσας στο τζάκι. Από την χώρα του Άι Βασίλη μέχρι την Ισπανία και την Ιαπωνία, σας παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο ευφάνταστα και περίεργα έθιμα του κόσμου για αυτή τη μεγάλη γιορτή.

Σουηδία

Στην Σουηδία εκτός από Χριστουγεννιάτικα δέντρα στολίζουν και μια κατσίκα από άχυρο. Η κατσίκα του Γκέβλε εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1966 στην κεντρική πλατεία της ομώνυμης και είχε ύψος 13 μέτρων. Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων  τυλίχτηκε στις φλόγες και από τότε, κάθε χρόνο κάποιος προσπαθεί να την κάψει. Οι προσπάθειες πυρπόλησής της στο παρελθόν είναι πολλές καθώς έχει δεχθεί πάνω από 30 επιθέσεις στον μισό αιώνα εμφάνισής της. Απαιτούνται πολλές ώρες δουλειάς για να δημιουργηθεί η Gaevlebocken, όπως είναι το όνομα της στα σουηδικά και είναι το μεγαλύτερο, από άχυρο, γλυπτό κατσίκας στον κόσμο.

Επίσης, ενδιαφέρον είναι το έθιμο του doppa i grytan (βούτηγμα στην κατσαρόλα), κατά το οποίο όλα τα μέλη της οικογένειας βουτάνε μαύρο ψωμί σε μια κατσαρόλα με ζουμί από χοιρινό, λουκάνικο και μοσχάρι. Σε συμβολικό επίπεδο πρόκειται για τον αναλογισμό -μέσα στην αφθονία- όσων βρίσκονται σε ανάγκη και πεινάνε.

Ιαπωνία

Αν και δεν είναι εθνική εορτή και μόνο 1% του πληθυσμού είναι χριστιανοί στην Ιαπωνία, τα Χριστούγεννα είναι πολύ δημοφιλής γιορτή. Μπορεί στις περισσότερες χώρες να τρώνε γαλοπούλα τις μέρες των Χριστουγέννων, στην Ιαπωνία όμως προτιμούν το KFC. Τα καταστήματα KFC έγιναν δημοφιλή μεταξύ των ξένων στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου, καθώς συχνά δεν μπορούσαν να βρουν ολόκληρο κοτόπουλο ή γαλοπούλα αλλού. Η αλυσίδα ξεκίνησε μια εξαιρετικά επιτυχημένη εκστρατεία μάρκετινγκ στη δεκαετία του 1970 και από τότε είναι μια παράδοση που περνά από πατέρα σε παιδί. Πολλές χιλιάδες κουτιά κοτόπουλο πωλούνται κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, πέντε έως δέκα φορές περισσότερο από τις την κανονικές μηνιαίες πωλήσεις τους κι η αλυσίδα έχει δηλώσει πως δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν από πριν τηλεφωνκές παραγγελίες εκείνη την μέρα.

Φινλανδία

Παραδοσιακά η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών και μια επίσκεψη στο νεκροταφείο την παραμονή των Χριστουγέννων αποτελεί πατροπαράδοτο έθιμο. Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας τα καλυμμένα από χιόνι νεκροταφεία μετατρέπονται σε εντυπωσιακές φωτεινές θάλασσες από κεριά.

Ινδία

Μπορεί οι χριστιανοί στην Ινδία να αποτελούν μόνο το 2,3% του πληθυσμού, αλλά αυτό το ποσοστό φτάνει τους  25 εκ. ανθρώπους. Στην μακρινή ασιατική χώρα όμως τα έθιμα είναι λίγο διαφορετικά, καθώς δεν στολίζουν έλατα, διότι απλά δεν υπάρχουν στην περιοχή. Αντίθετα αρκούνται στο να στολίζουν μπανανιές και μάνγκο δέντρα που με τη σειρά του σημαίνει ότι ο στολισμός είναι εφικτός μόνο σε κεντρικούς δρόμους της πόλης κι όχι στα σπίτια.

Ολλανδία

Στην Ολλανδία, ο Zwarte Piet - ή «Μαύρος Πέτρος» - είναι ο έγχρωμος υπηρέτης του Άγιου Βασίλη. Εμφανίζεται σε διάφορες παρελάσεις της χώρας και μοιράζει ξηρούς καρπούς και γλυκά και στη συνέχεια αρπάζει τα άτακτα παιδιά και να τα βάλει στον σάκο του Αγίου Νικολάου. Όμως πρόκειται για ένα έθιμο που έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, καθώς έχει χαρακτηριστεί ιδιαίτερα ρατσιστικό.

Νορβηγία

Στη Νορβηγία, πιστεύεται ότι η παραμονή των Χριστουγέννων συμπίπτει με την άφιξη κακών πνευμάτων και μαγισσών. Και για να προστατευτούν απο τα πνεύματα οι οικογένειες, κρύβουν όλες τις σκούπες πριν κοιμηθούν το βράδυ.

Ουκρανία

Ποια χριστουγεννιάτικα στολίδια; Στην Ουκρανία τα δέντρα καλύπτονται με ψεύτικες φυσικά αράχνες και ιστούς αράχνης. Το έθιμο, το οποίο λέγεται ότι φέρνει καλή τύχη, προέρχεται από την ιστορία μιας φτωχής γυναίκας που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά να διακοσμήσει το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αλλά το επόμενο πρωί, τα παιδιά της ξύπνησαν και είδαν το δέντρο να καλύπτεται από μεγάλες επιφάνειες ιστών αράχνης που μετατράπηκαν σε χρυσό και ασήμι.

Ρωσία

Οι ρώσικες οικογένειες έχουν τη συνήθεια, τη νύχτα των Χριστουγέννων, να ντύνουν στα άσπρα μία κοπέλα του σπιτιού, η οποία και αναπαριστά την Παναγία.

Κίνα

Οι Κινέζοι στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα με πολύχρωμα στολίδια που έχουν κατασκευάσει από χαρτί, όπως λουλούδια, γιρλάντες και φαναράκια. Τα παιδιά κρεμάνε βαμβακερές κάλτσες, περιμένοντας τον Λαμ Κουνγκ Κουνγκ, δηλαδή τον «Καλό γερο-πατέρα», να τους φέρει τα γλυκά και τα δώρα τους.

Πορτογαλία

Στην Πορτογαλία, οι οικογένειες βάζουν επιπλέον θέσεις στο τραπέζι το πρωί των Χριστουγέννων για τους νεκρούς συγγενείς. Το έθιμο ονομάζεται «consoda» και θεωρείται ότι φέρνει καλή τύχη στην οικογένεια.

 Τσεχία

Στην Τσεχία οι γυναίκες χρησιμοποιούν ένα ασυνήθιστο τρόπο για να προβλέψουν αν θα βρουν το έτερο ήμισυ την νέα χρονιά. Ειδικότερα, οι ελεύθερες γυναίκες στέκονται με τις πλάτες τους στην εξώπορτα του σπιτιού και πετούν το παπούτσι τους πίσω του. Αν το παπούτσι προσγειωθεί με τη μύτη προς την πόρτα, ο γάμος πλησιάζει τους επόμενους 12 μήνες.

Καταλονία

Υπάρχουν κάποιες παράξενες καταλανικές παραδόσεις, μία από τις οποίες είναι το caga tió. Το δεκαπενθήμερο πριν τα Χριστούγεννα, ένα μικρό κούτσουρο τοποθετείται στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Το κούτσουρο πρέπει να «τροφοδοτείται» καθημερινά με φρούτα, ξηρούς καρπούς και γλυκά και την Παραμονή των Χριστουγέννων χτυπιέται με ραβδιά, για να «βγάλει» δώρα. Την ώρα που οι γονείς πετούν το κούτσουρο μέσα στη φωτιά και το ραβδίζουν για να βγάλει δώρα, τα παιδιά πρέπει να πάνε σε ένα άλλο δωμάτιο και να προσευχηθούν ότι το κούτσουρο θα φέρει πολλά δώρα και όταν έρθουν πίσω, ανακαλύπτουν ότι τους έχει φέρει από καραμέλες μέχρι ξηρούς καρπούς.

Μάρθα Κίσκιλα

Γαλοπούλα η φιλόσοφος

Γράφει ο Περικλής Κοροβέσης

Μέρες που είναι, ας αφήσουμε στην άκρη τη θλιβερή πραγματικότητα και να πούμε την ιστορία μιας πανέμορφης γαλοπούλας με πλουμιστά φτερά και γκριζογάλανα μάτια. Ζούσε στη Νότια Προβηγκία, στο φέουδο ενός πλούσιου άρχοντα που ήταν βαθύς γνώστης του Ρουσό και φανατικός οπαδός του Διαφωτισμού.

Είχε πάνω από πενήντα άτομα υπηρετικό προσωπικό, ο πύργος είχε εκατό δωμάτια και καμιά διακοσαριά κολίγους. Βαθιά ανθρωπιστής, ήθελε να διδάξει τις φιλελεύθερες ιδέες στους εργαζόμενους της επικράτειάς του και προσέλαβε πέντε σοφούς δασκάλους για να αφυπνίσει το προσωπικό του. Το σχέδιό του, βέβαια, απέτυχε οικτρά.

Οι εξ αναγκασμού διαφωτιζόμενοι το εξέλαβαν σαν απλήρωτες υπερωρίες-τιμωρίες από τα ακαταλαβίστικα κηρύγματα των διαφωτιστών. Ο δυστυχής άρχοντας δεν είχε καταλάβει τίποτα από τη δυσαρέσκεια του προσωπικού γιατί οι δάσκαλοι του έδιναν ψεύτικες αναφορές λέγοντας πως τα πάντα βαίνουν καλώς, αλλά χρειάζονται παραπάνω ώρες διδασκαλίας.

Οι διαφωτιστές μας ήταν φτωχοί και χρειάζονταν παραπάνω μεροκάματα, αν και γόνοι Βυζαντινών αρχόντων. Εντούτοις υπήρξε μια αναπάντεχη επιτυχία. Η γαλοπούλα που είπαμε στην αρχή, παρακολουθούσε με βουλιμία όλα τα μαθήματα και άρχισε να φιλοσοφεί για το νόημα της ζωής. Και κατέληξε στο συμπέρασμα πως αυτό ήταν η μάσα. Παρατήρησε πως την τάιζαν κάθε πρωί στις δέκα η ώρα.

Αλλά πριν καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα, παρατήρησε προσεκτικά τα τεκταινόμενα. Είδε πως χειμώνα και καλοκαίρι, με κρύο ή ζέστη, με ξηρασία ή υγρασία, γιορτές, αργίες ή καθημερινές, το γεύμα ερχόταν στην ώρα του. Με αληθινές προκείμενες και επαγωγική σκέψη κατέληξε στο συμπέρασμα πως αυτή η κατανάλωση ήταν το πραγματικό νόημα της ζωής. Και παραμονή Χριστουγέννων, στις δέκα ακριβώς το πρωί, της κόψαν το λαρύγγι, την ώρα δηλαδή που αυτή, σύμφωνα με τα λογικά της συμπεράσματα, περίμενε να την ταΐσουν. Δηλαδή άλλα αντ’ άλλων.

Θυμήθηκα αυτήν την ιστορία -άγνωστο για μένα από πού προέρχεται- με αφορμή αυτές τις καταναγκαστικές γιορτές της κατανάλωσης, που δεν έχουν καμία σχέση με τα ιερά Χριστούγεννα. (Αυτά είναι περιθωριακά για τους λίγους πραγματικά πιστούς).

Ακόμα και αυτός ο Αη Βασίλης πλαστογραφείται από τον ανύπαρκτο Santa Claus, δημιούργημα της Coca-Cola, για να διαφημίζει τα προϊόντα της. (Ηθελα να ‘ξερα, όλοι αυτοί οι ελληνορθοδοξόψυχοι, που δεν σηκώνουν σκοπιανή μύγα στο σπαθί τους, πώς δέχονται ο Μέγας Βασίλειος να γίνεται μια φουσκωτή διαφημιστική κούκλα πλάι στις άλλες φουσκωτές κούκλες). Και δεν υπονοώ να πάρουμε όλοι καρφιά και να τρυπάμε τις κούκλες για να ξεφουσκώσουν.

Απλά μια μικρή καμπάνια θα αρκούσε για να αφήσουμε τον Βασίλειο στην ησυχία του. Πώς θα μας φαινόταν αν μια διάσημη μάρκα γυναικείων εσωρούχων, π.χ. η Intimissimi, λάνσαρε ένα καινούργιο μπικίνι και έβαζε σαν μοντέλο την Παναγιά να κολυμπάει στον Ιορδάνη και το Αγιο Πνεύμα «εν είδει περιστεράς» να φωτίζει τις καμπύλες της; Οπως πάμε, και αυτό θα το δεχτούμε. Η σημερινή θρησκεία είναι το χρήμα και η αγορά που έχει εξοβελίσει κάθε άλλο χριστιανικό δόγμα.

Μπορούμε να πούμε πως αυτές οι γιορτές είναι αντιχριστιανικές και ειδωλολατρικές; Αυτό μόνο κάποιος έντιμος φανατικός καλόγερος θα μπορούσε να το πει. Γιατί απ’ ό,τι ξέρω οι μητροπολίτες μας, και αν κρίνω και από το πάχος τους, δεν φαίνεται να περιφρονούν την κατανάλωση. Φαίνεται λοιπόν πως βρίσκουν τη γιορτή της κατανάλωσης συμβατή με τη θεία γέννα. Ασχετα βέβαια αν ο Χριστός γεννήθηκε σε στάβλο, όπως περίπου γεννούν οι προσφυγίνες.

Είναι απλά ακόμα ένα φαινόμενο του παμφάγου καπιταλισμού που τα πάντα τα μετατρέπει σε αγορά. Δεν διαθέτει ούτε ιερό ούτε όσιο. Τα πάντα γίνονται εμπόριο και κέρδος. Στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι σκέφτονται σαν τη γαλοπούλα μας.

Πιστεύουν πως η υλική ευημερία και ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο εξασφαλίζουν την ευτυχία τους ενώ στην ουσία οδεύουν στην ατραπό που χάραξε η γαλοπούλα. Χτίσαν τα σπίτια τους, αγόρασαν τα ακριβά αυτοκίνητά τους, πήραν τα καταναλωτικά τους δάνεια και ό,τι άλλο μπορούσαν προετοιμάζοντας τη δικιά τους παραμονή Χριστουγέννων, ενισχύοντας τον καπιταλισμό. Δηλαδή το πιο αχάριστο τέρας που οι τράπεζές του καταβροχθίζουν ζωντανούς ανθρώπους.

Οποιος περπατάει αυτές τις μέρες στους φωταγωγημένους δρόμους της πόλης, πέφτει πάνω σε άστεγους και ζητιάνους, κουλουριασμένους σε βρόμικες κουβέρτες, κρατώντας συχνά μια ανορθόγραφη ταμπέλα που γράφει «πεινάω». Και όσο κι αν θέλεις να φανείς σπλαχνικός, αντιλαμβάνεσαι πως είναι μάταιο. Υπάρχουν βέβαια οι... καλοί άνθρωποι που διερωτώνται γιατί δεν τους μαζεύουν. Πράγμα βέβαια που γινόταν παλιότερα, όπως ακόμα είχε ποινικοποιηθεί η φτώχεια με τον νόμο «περί επαιτείας».

Πας σπίτι, ανοίγεις από συνήθεια την τηλεόραση και πέφτεις στις προσφορές των σούπερ μάρκετ. Ολοι ισχυρίζονται πως είναι οι φτηνότεροι. Αλλά ξεχνούν τον βασικό τους ανταγωνιστή: τον κάδο των σκουπιδιών. Αυτός έχει τις καλύτερες προσφορές και πιστούς πελάτες. Και μην ξεχνάμε πως στις ημέρες των γιορτών αυξάνονται οι αυτοκτονίες. Και όταν λέμε «καλές γιορτές» μοιάζει κυνικός εμπαιγμός.

Ψηφίστηκε η τροπολογία από το κοινοβούλιο της Π.Γ.Δ.Μ που ακυρώνει τον ισχυρισμό περί "μακεδονικής εθνότητας"

Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου της ΠΓΔΜ ολοκλήρωσε σήμερα τις εργασίες της σχετικά με τις τέσσερις τελικές τροπολογίες του Συντάγματος που κατέθεσε η κυβέρνηση της χώρας, στη βάση της Συμφωνίας των Πρεσπών και των επτά τροπολογιών επί του εφαρμοστικού Νόμου του Συντάγματος που κατέθεσαν βουλευτές κομμάτων.

Μεταξύ αυτών των τροπολογιών είναι και αυτή που διαχωρίζει σαφώς την υπηκοότητα από την εθνικότητα και ακυρώνει τους ισχυρισμούς περί «παράδοσης μακεδονικής εθνότητας». Συγκεκριμένα στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ θα αναφέρεται ρητά πως «η υπηκοότητα θα είναι "μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας", το οποίο δεν προσδιορίζει ούτε προκαθορίζει την εθνότητα στην οποία ανήκουν οι πολίτες». Όπως αναφέρθηκε στη σχετική συζήτηση στην Επιτροπή, «με την τροπολογία αυτή γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ της υπηκοότητας και της εθνότητας» των πολιτών της χώρας, κάτι που ζητούσαν και οι Αλβανοί βουλευτές.

Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων ενέκρινε τις τέσσερις συνταγματικές τροπολογίες που κατέθεσε η κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ και οι οποίες αφορούν την αλλαγή του ονόματος της χώρας, το προοίμιο του Συντάγματος, τη μέριμνα της Πολιτείας για τη διασπορά και το σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής κυριαρχίας των γειτονικών χωρών της ΠΓΔΜ. Η Επιτροπή ενέκρινε επιπλέον τρεις από τις επτά τροπολογίες που κατέθεσαν βουλευτές διαφορετικών κομμάτων, επί του εφαρμοστικού Νόμου του Συντάγματος, στις οποίες περιλαμβάνεται και αυτή για τη διάκριση «υπηκόοτητας» και «εθνότητας», που ήταν και αίτημα των Αλβανών της ΠΓΔΜ.

Ακόμη, η Επιτροπή ενέκρινε τροπολογία σύμφωνα με την οποία οι αλλαγές στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ δεν τίθενται σε ισχύ εάν η Ελλάδα δεν κυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών και το πρωτόκολλο προσχώρησης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Τέλος, η Επιτροπή ενέκρινε τροπολογία που κατέθεσαν Αλβανοί βουλευτές, στην οποία αναφέρεται ότι τα κρατικά σύνορα της χώρας είναι τα υφιστάμενα σύνορά της με την Αλβανία, την Βουλγαρία, την Ελλάδα, τη Σερβία και το Κόσοβο». Όπως ανέφερε στη συζήτηση ο υφυπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Αντρέι Ζερνόφσκι, με την τροπολογία αυτή, η χώρα αναγνωρίζει και επίσημα την πραγματικότητα ότι έχει νέο γείτονα, την Δημοκρατία του Κοσόβου.

Σημειώνεται πως από τις εργασίες της Επιτροπής απείχαν οι βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE. Με την ολοκλήρωση των εργασιών της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, η όλη διαδικασία τροποποίησης του Συντάγματος μεταφέρεται πλέον στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία, όπως ανέφερε πρόσφατα ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Ταλάτ Τζαφέρι, θα συγκληθεί μάλλον στις 9 Ιανουαρίου και θα ολοκληρώσει τις εργασίες της περίπου στις 15 Ιανουαρίου, με την σχετική ψηφοφορία για την αλλαγή του Συντάγματος. Για την έγκριση των συνταγματικών τροπολογιών από την Ολομέλεια της Βουλής απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων.

tvxs.gr

Δείτε τι αλλάζει από την 1η Ιανουαρίου σε κινητά και σταθερά τηλέφωνα..!

Αλλαγές έρχονται από την 1η Ιανουαρίου στην κινητή και σταθερή τηλεφωνία αλλά και το διαδίκτυο, καθώς τίθεται σε εφαρμογή το 3ο και τελευταίο στάδιο ρυθμίσεων που προβλέπεται στον Κανονισμό Γενικών Αδειών της ΕΕΤΤ. 

Ο Κανονισμός καθορίζει τις υποχρεώσεις των παρόχων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συνδρομητών σε τηλεφωνία και Διαδίκτυο. Συγκεκριμένα, με το τρίτο στάδιο, επιβάλλονται οι ακόλουθες ρυθμίσεις. 

Αυτόματη διακοπή παροχής υπηρεσιών για αποφυγή υπερχρεώσεων Κατά τη σύναψη της σύμβασης και προς αποφυγή υπερχρεώσεων, οι συνδρομητές θα μπορούν να επιλέγουν τη δυνατότητα αυτόματης διακοπής της υπηρεσίας, κάθε φορά που ο λογαριασμός θα υπερβαίνει συγκεκριμένο ανώτατο όριο, με βάση τρεις τουλάχιστον επιλογές. 

Μία τουλάχιστον από τις επιλογές αυτές δεν θα πρέπει να υπερβαίνει (ως προς το τελικό ύψος του λογαριασμού) τα 150 ευρώ, εάν ακολουθείται μηνιαίος κύκλος τιμολόγησης, και τα 300 ευρώ, στις περιπτώσεις που ακολουθείται διμηνιαίος κύκλος τιμολόγησης. 

Ανώτατο ύψος τέλους πρόωρης διακοπής σύμβασης ορισμένου χρόνου Καθορίζεται επακριβώς ο τρόπος με τον οποίο θα υπολογίζεται το ανώτατο ύψος του τέλους για τη διακοπή σύμβασης ορισμένου χρόνου πριν τη λήξη της. Σε περίπτωση καταγγελίας σύμβασης ορισμένου χρόνου πριν τη λήξη της, το τέλος διακοπής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα δύο ακόλουθα ποσά (Α και Β): Ποσό Α 

Το συνολικό ποσό που θα προκύπτει από το άθροισμα των ακόλουθων: Το σύνολο της έκπτωσης επί του μηνιαίου παγίου μέχρι τη στιγμή της διακοπής. Το εναπομείναν ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής. 

Επισημαίνεται ότι, εάν ο συνδρομητής καταγγείλει τη σύμβαση οποιαδήποτε στιγμή πριν παρέλθει διάστημα 2 μηνών από την έναρξή της, θα οφείλει να καταβάλει: 

Τα πάγια 2 μηνών. Την έκπτωση 2 μηνών και το εναπομείναν, πέραν των 2 μηνών, ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής. 

Ποσό Β Το συνολικό ποσό που θα προκύπτει από το άθροισμα των ακόλουθων: Το 1/3 του συνόλου των μηνιαίων παγίων για το διάστημα από την ημερομηνία διακοπής μέχρι την προβλεπόμενη ημερομηνία λήξης της σύμβασης ορισμένου χρόνου. 

Το ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, τερματικού εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής, το οποίο αντιστοιχεί στα 2/3 του εναπομείναντος διαστήματος από την ημερομηνία διακοπής μέχρι την προβλεπόμενη ημερομηνία λήξης της σύμβασης. 

Επισημαίνεται ότι, στην πρώτη σελίδα της σύμβασης ορισμένου χρόνου θα πρέπει να αναγράφεται το τέλος πρόωρης διακοπής που θα οφείλει, κατά περίπτωση και για κάθε μήνα διακοπής, να καταβάλει ο συνδρομητής. 

Για παράδειγμα εάν ο συνδρομητής συνάπτει σύμβαση διάρκειας 24 μηνών, με αρχική τιμή μηνιαίου παγίου 40 ευρώ και έκπτωση 10 ευρώ (δηλαδή τελική τιμή 30 ευρώ), καθώς και επιδότηση 96 ευρώ για την αγορά συσκευής. Η επιδότηση της συσκευής αποσβένεται κατά 4 ευρώ/μήνα. 

Έτσι αν ο συνδρομητής αποφασίζει να διακόψει τη σύμβαση στο τέλος του 15ου μήνα, δηλαδή 9 μήνες πριν τη λήξη της, το ποσό Α ανέρχεται στα 186 ευρώ (δηλαδή η συνολική έκπτωση που αντιστοιχεί στους 15 μήνες, συν το εναπομείναν ποσό για την απόσβεση επιδότησης έως τη λήξη της σύμβασης). Όσο για το ποσό Β ανέρχεται στα 114 ευρώ (το 1/3 των υπολειπόμενων παγίων, συν το ποσό απόσβεσης επιδότησης για τα 2/3 του εναπομείναντος διαστήματος των 9 μηνών). 

Συνεπώς, δεδομένου ότι το ποσό Β είναι το μικρότερο, το τέλος διακοπής σύμβασης με το οποίο θα επιβαρυνθεί ο συνδρομητής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 114 ευρώ (βλ. πίνακα, Περίπτωση 1). 

Σε περίπτωση τώρα που ο συνδρομητής αποφασίζει να διακόψει τη σύμβαση κατά τον πρώτο μήνα της σύμβασης θα πρέπει να καταβάλει στον πάροχο συνολικό ποσό 168 ευρώ, δηλαδή τα πάγια και την έκπτωση που αντιστοιχούν σε 2 μήνες, συν το εναπομείναν -πέραν των 2 μηνών- ποσό για την απόσβεση επιδότησης. 

Τέλος, οι πάροχοι θα πρέπει να διασφαλίζουν την εύκολη πρόσβαση των συνδρομητών σε πληροφορίες σχετικά με τους ισχύοντες όρους της σύμβασης και τον τιμοκατάλογο υπηρεσιών, καθώς και τις εκάστοτε τροποποιήσεις. Μάλιστα οι παραπάνω πληροφορίες θα πρέπει να παραμένουν αναρτημένες στον διαδικτυακό τόπο του παρόχου έως και δύο έτη μετά την κατάργησή τους, με αναφορά στο χρονικό διάστημα για το οποίο ήταν σε ισχύ.

thecaller.gr

Ανακοίνωση - καταγγελία της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης για τις συνθήκες εργασίας τους

Ανακοίνωση – καταγγελία της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης για τις συνθήκες εργασίας των διανομέων και ειδικότερα για όσα συμβαίνουν, σύμφωνα με την Επιτροπή – στο πατσατζίδικο «Τσαρουχάς».

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Επιτροπής Διανομέων έχει ως εξής;

«Συνεχίζει να προκαλεί ο «Τσαρούχας»! Τώρα ζητάει τα φιλοδωρήματα και το νερό(!) που πίνουν οι διανομείς να συνυπολογίζονται ως μέρος του μισθού των εργαζομένων!

Η εργοδοσία στο πατσατζίδικο «Τσαρούχας» έχει ξεπεράσει κυριολεκτικά κάθε όριο εργοδοτικής αυθαιρεσίας! Τον Αύγουστο απέλυσε παράνομα τους 3 διανομείς για να τους «ξεφορτωθεί», λόγω της συνδικαλιστικής δράσης που είχαν αναπτύξει, ως μέλη του Συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού (η μία εργαζόμενη ήταν και μέλος του ΔΣ) και της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων.

Την προηγούμενη εβδομάδα ο εργοδότης δεν δίστασε να καταθέσει αγωγή εναντίον 4 διανομέων ζητώντας τους συνολικά 200.000€, για να ποινικοποιήσει τους εργατικούς αγώνες, το Συνδικάτο και το συνδικαλισμό. Γιατί οι συνάδελφοι μας δεν έσκυψαν το κεφάλι στις παράνομες απαιτήσεις του εργοδότη, αλλά διεκδίκησαν με επώνυμες καταγγελίες στο ΙΚΑ, στην Επιθεώρηση και συνέχισαν τον αγώνα με κινητοποιήσεις, ενημερώσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας, στα πλαίσια των συνδικαλιστικών νόμων και ελευθεριών που το σύνταγμα κατοχυρώνει.

Στις 12/12 και 14/12 εκδικάστηκαν η μήνυση της Επιθεώρησης Εργασίας προς το πατσατζίδικο «Τσαρούχας» για διαφορές δεδουλευμένων 2 εργαζομένων και η αγωγή του ενός συναδέλφου. Ο μάρτυρας του «Τσαρούχα» έπεφτε συνεχώς σε αντιφάσεις, ενώ παραδέχτηκε ότι ο συνάδελφος δούλευε τα Σαββατοκύριακα ανασφάλιστος!

Τα επιχειρήματα όμως του «Τσαρούχα» μεταξύ άλλων ήταν τα παρακάτω εξωφρενικά, εξοργιστικά και άκρως επικίνδυνα:

Α) Ισχυρίστηκε ότι τα φιλοδωρήματα (πουρμπουάρ) που λάμβαναν οι διανομείς από τους πελάτες πρέπει να συνυπολογίζονται ως κομμάτι του μισθού τους!

Β) Το ίδιο πρέπει να ισχύει ακόμα και για το νερό(!) που πίνουν από τη βρύση του καταστήματος!

Η επίθεση αυτή μόνο τυχαία δεν είναι! Εναρμονίζεται πλήρως με το νέο καθεστώς εκμετάλλευσης της Εργασίας που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια, όπου μας μετατρέπει κυριολεκτικά σε δουλοπάροικους του 19ου αιώνα!

Ο αγώνας αυτός πλέον δεν αφορά μόνο τους διανομείς αλλά όλους τους εργαζόμενους, γι αυτό μέσα από τις κινητοποιήσεις μας πρέπει να απαντήσουμε προς τον Τσαρούχα και τους εργοδότες μας ότι δε θα τους αφήσουμε να καταργήσουν τα δικαιώματα μας! Η μόνη λύση βρίσκεται στους μαχητικούς αγώνες, στην ενότητα και αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων. Καλούμε όλους να στηρίξουν αυτόν τον δίκαιο αγώνα.

Απαιτούμε:

 – Να παρθούν πίσω οι άκυρες & καταχρηστικές απολύσεις των συναδέλφων!

 – Να σταματήσουν οι μεθοδεύσεις της εργοδοσίας & να επαναλειτουργήσει το τμήμα delivery.

– Να καταβληθούν άμεσα τα χρωστούμενα δεδουλευμένα.

 – Να παρθεί πίσω η αγωγή με την οποία ζητάει 200.000€ από 4 διανομείς».   

imerodromos.gr

Χαλυβουργική: Οι εταιρείες κλείνουν, οι «ευεργέτες» μένουν

Το ρεύμα στην Χαλυβουργική κόπηκε λόγω χρεών προς της ΔΕΗ που ξεπερνούσαν τα 30 εκατ. ευρώ. Τα δημοσιεύματα για τον κύκλο μιας ιστορικής επιχείρησης που κλείνει ως θύμα της κρίσης αλλά και εσωτερικών διαμαχών στην εταιρεία δίνουν μια εικόνα τελείως διαφορετική από την πραγματικότητα.

Πέρα από το γεγονός ότι περίπου 170 εργαζόμενοι, που έχουν μείνει στην επιχείρηση και τα τελευταία χρόνια δουλεύουν εκ περιτροπής για τη συντήρηση του εργοστασίου, βρίσκονται στον αέρα αυτό που χρειάζεται να τονιστεί είναι «τι εστί Χαλυβουργική».

Αντί άλλων σχολίων αναδημοσιεύουμε δύο παλιότερα κείμενα από τον «Ριζοσπάστη» από τον μακρινό Σεπτέμβριο του 1997.

Οικογένεια Αγγελόπουλου

Χτες πληροφορηθήκαμε από τον Π. Παναγιωτόπουλο, στον “Πλάνετ”, ότι η οικογένεια Αγγελόπουλου, ιδιοκτήτρια της “Χαλυβουργικής”, είναι μια οικογένεια που έχει προσφέρει πολλά στον τόπο! Οτι ο Παν. Αγγελόπουλος, πατέρας του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη, είναι ένας αυτοδημιούργητος Αρκάς, που δημιούργησε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση…

Ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη!

Μια τεράστια ψευτιά την παρουσιάζουν ως πραγματικότητα. Οχι μόνο ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, ο οποίος έσπευσε με τέτοιον τρόπο να απαντήσει στο ερώτημα ακροάτριας, πού βρήκε τα λεφτά η οικογένεια Αγγελοπούλου. Είναι γενικό το κακό να παρουσιάζουν ως ευαγή ιδρύματα, τα κρεματόρια όπου Γης, και τους ιδιοκτήτες τους, αληθινούς γύπες, που τρέφονται από τις εργατικές σάρκες, ως μεγάλους ευεργέτες! Είναι γενικό το κακό, ιδιαίτερα μετά την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη.

Αυτές οι θεωρίες, του βιοπαλαιστή που πουλούσε κεράκια και με την αξία του ανέβηκε της κοινωνίας τις σκάλες, παμπάλαιες όσο και ο καπιταλισμός, βρίσκονται κάτω από την ιδεολογία της κοινωνικής συναίνεσης, της παράδοσης της εργατικής τάξης στα νύχια του κεφαλαίου.

Ας δούμε, λοιπόν, τι εστί “Χαλυβουργική”. Το αίμα που τρέχει από την κάθε καμινάδα της, την κάθε πύλη της, τον κάθε φούρνο της, συνθέτει ένα πραγματικά ανατριχιαστικό φαινόμενο. Λοιπόν, στα 45 χρόνια που η “Χαλυβουργική” υπάρχει στην Ελευσίνα, με την αμέριστη στήριξή της από όλες τις κυβερνήσεις, συνέβησαν τα εξής:

45 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, πολλοί από αυτούς εξαφανίστηκαν στα καζάνια με τον θερμαινόμενο σίδηρο. Εξαερώθηκαν!!!

Δεκάδες εργάτες ακρωτηριάστηκαν. Αλλος έχασε το πόδι, άλλος το χέρι, άλλος τα δάχτυλα…

Εκατοντάδες εργάτες πέθαναν πριν την ώρα τους, από πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις, δουλεύοντας μέσα σε μια κόλαση.

Χιλιάδες άλλοι απολύθηκαν, επειδή δρούσαν συνδικαλιστικά.

Ο κόλπος της Ελευσίνας νεκρώθηκε. Βασικός παράγοντας ήταν το κυάνιο που χυνόταν στη θάλασσα από την υψικάμινο της “Χαλυβουργικής”.

Σήμερα στη “Χαλυβουργική” εργάζεται το 10% των εργατών που είχε στην ακμή της. Από 3.000 και πάνω εργάτες, έχουν, για την ώρα, απομείνει 380. Ολοι οι υπόλοιποι διώχτηκαν, η επιχείρηση συρρικνώθηκε. Δε συρρικνώθηκαν όμως και τα κέρδη των Αγγελοπουλαίων. Τα – άγνωστο πόσα – τρισεκατομμύρια κέρδη, στα 45 αυτά χρόνια, διοχετεύτηκαν στις ξένες τράπεζες, έγιναν επιχειρήσεις στο εξωτερικό και εξασφάλισαν τη χλιδή στην οικογένεια.

Και όχι μόνο τη χλιδή, αλλά και τις… ευεργεσίες στο Πατριαρχείο και αλλού. Είναι κι αυτός ένας τρόπος συμπεριφοράς της πλουτοκρατίας. Να δίνει κάτι, για την υστεροφημία της. Και να κοιμίζει έτσι διάφορους φουκαράδες, που περιμένουν να πιάσουν κανένα κόκαλο από το τραπέζι της πλουτοκρατίας… Η άλλους, που περιμένουν με τέτοιες αγαθοεργίες να λυθούν τα κοινωνικά προβλήματα…

Αυτή είναι με λίγα λόγια η γνωστή ιστορία της “Χαλυβουργικής” και συνεπώς των ιδιοκτητών της. Αυτή είναι η ιστορία του κεφαλαίου: Στάζει αίμα απ’ όπου κι αν το πιάσεις. Οι θησαυροί της οικογένειας έγιναν από τη σάρκα, το αίμα, τον ιδρώτα, την αγωνία, την εκμετάλλευση χιλιάδων οικογενειών, χιλιάδων σύγχρονων σκλάβων.

Κατά τα άλλα, η οικογένεια δέχεται τα συγχαρητήρια του ΣΙΑκωβου, του Σημίτη, των ΜΜΕ και άλλων κλακαδόρων της πλουτοκρατίας, που κάνουν το παν για να υπηρετήσουν τους Μολώχ του κεφαλαίου.

Η θέση, όμως, των εργαζομένων βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Και στον ανειρήνευτο αγώνα κατά των μονοπωλίων.

(Πηγή: Ριζοσπάστης [10 Σεπτέμβρη 1997] Γ. Ρ.)

 «Ευεργέτες» που πάτησαν επί πτωμάτων

Σαράντα πέντε εργάτες άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στη “Χαλυβουργική”. Εκατοντάδες οι σακατεμένοι, αμέτρητα τα εργατικά ατυχήματα. Εργάτες, που βρέθηκαν στη δούλεψη του Αγγελόπουλου από τα πρώτα βήματα της “Χαλυβουργικής”, μιλάνε με οργή για την προσπάθεια “αγιοποίησης” μιας ακόμα οικογένειας που φτιάχτηκε πατώντας αδίστακτα πάνω στο αίμα, τον πόνο και τον ιδρώτα εκατοντάδων εργατών

«Ανατριχιάζω, τρέμω σύγκορμος. Ποιοι ευεργέτες; Η οικογένεια Αγγελόπουλοι; Αυτοί που ανδρώθηκαν απ’ το αίμα των εργατών; Και ήταν πολύ, πάρα πολύ το αίμα που χύθηκε. Κανένας δε μιλά για τους νεκρούς εργάτες». Φωνές γεμάτες πόνο για τους εργάτες που χάθηκαν, για τους εργάτες που σακατεύτηκαν μέσα στη «Χαλυβουργική». Φωνές γεμάτες οργή για την αντιστροφή της πραγματικότητας, που επιχειρείται μέσα από τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά πάνελ, από εφημερίδες και περιοδικά, από όλους όσοι βάλθηκαν να μας πείσουν ότι ούτε λίγο ούτε πολύ η οικογένεια Αγγελόπουλοι έχει προσφέρει πολλά στον τόπο.

Ο Αρίστος Γκιόκας και ο Νίκος Αγγελόπουλος,πρώην εργάτες στην επιχείρηση και παλαίμαχοι συνδικαλιστές, έχουν νιώσει στο πετσί τους τι εστί «Χαλυβουργική».

Μετά την ανάθεση στην Αθήνα της Ολυμπιάδας του 2004, συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για τη συμβολή της στην ανάληψη της Ολυμπιάδας, για τις “ευεργεσίες” προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, για τους αυτοδημιούργητους Αρκάδες, για… Αυτό ήταν η αφορμή για να ροβολήσουμε προς την Ελευσίνα. Συναντήσαμε τον Αρίστο και τον Νίκο σε μια μικρή αυλή γεμάτη λουλούδια, εκεί στην Ανω Ελευσίνα.

Τέσσερις νεκροί από μια οικογένεια!

Τέσσερις νεκρούς μέσα στη “Χαλυβουργική” μετρά η οικογένεια του Αρίστου!Ο φόρος πολύ βαρύς. “Είχαμε – θα πει – πολλά θύματα στο εργοστάσιο. Ο πρώτος νεκρός από εργατικό ατύχημα στη “Χαλυβουργική”, το 1954, ήταν ο αδελφός μου, ο Ιωάννης Γκιόκας. Ηταν γερανοδηγός. Οι καμπίνες τότε δεν ήταν σκεπασμένες, ένα παταράκι ήταν με δυο κάγκελα. Στο μεταξύ τα σίδερα που λιώναν στα ηλεκτροκάμινα τα μάζευαν από παλιατζήδες, σαβούρα δηλαδή και χωρίς να γίνεται έλεγχος. Μπορεί να ήταν και οβίδες παλιές. Ο μαγνήτης τα έπαιρνε και τα έριχνε στην ηλεκτροκάμινο και λιώνανε. Αν το σίδερο είχε πάρει υγρασία, είχε λίγο νερό, την ώρα που έλιωνε, γινόταν έκρηξη. Στο τελευταίο χυτήριο της μέρας, παίρνοντας το καλάθι και ρίχνοντάς το στην ηλεκτροκάμινο έγινε η φοβερή έκρηξη. Δημιουργήθηκε μια ομπρέλα από λιωμένο σίδερο και τον έλουσε. Κάηκε ο αδελφός μου. Αν υπήρχαν μέτρα ασφάλειας θα πάθαινε εγκαύματα, αλλά δε θα σκοτωνόταν. Εγιναν και άλλοι τραυματισμοί γύρω – γύρω”.

Η φωνή “σπάει” από τις τραγικές θύμησες και συνεχίζει μετά από λίγο: “Ηταν 23 χρονών παλικάρι. Μέρα Αγίας Βαρβάρας, Σάββατο στις 4 Δεκέμβρη του ’54. Προβληματίστηκε ο κόσμος. Ελεγαν πως αν συνεχιστεί έτσι, δε θα μείνει κανένας και πολλοί φύγανε απ’ το εργοστάσιο.

Εξι μήνες μετά σκοτώθηκε από ηλεκτροπληξία ο πρώτος μου ξάδελφος, ο Νίκος Γκιόκας.Χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν από δηλητηριώδη αέρια, μαζί την ίδια μέρα τα αδέλφια Αθανάσιος και Χρήστος Γκιόκας.Ημασταν πιο μακρινοί συγγενείς. Είχαν έρθει τα παιδιά απ’ τα Βίλλια να δουλέψουν εδώ. Ηταν καλά μαστοράκια”.

Σαράντα πέντε εργάτες έχουν σκοτωθεί

Η λέξη αθλιότητα εμφανίζεται πολύ μικρή για να περιγράψει τις συνθήκες εργασίας. “Πηγαίναμε – σημειώνει ο Αρίστος – και κουρδίζαμε την κάρτα και δεν ξέραμε αν θα την ξεκουρδίσουμε οι ίδιοι, αν θα βγούμε ζωντανοί. Να φανταστείς στο ελασματουργείο, για να κάνεις την έλαση της μπετόβεργας, αυτοί που πιάναν με την τσιμπίδα το καυτό κόκκινο σίδερο, ονομάζονταν πασαδόροι. Εφευγε απ’ τη μια έλαση που έβγαινε τρία εκατοστά το σίδερο και για να γίνει εξάρι, πέρναγε από πολλές ελάσεις. Και οι πασαδόροι παίρναν απ’ τη μια έλαση και το βάζαν στην άλλη και γινόντουσαν εμπλοκές και το κόκκινο σίδερο γινόταν κουλούρα. Υπήρχαν και αυτοί με τα τσεκούρια και μεις τους ονομάζαμε δημίους και χτυπάγανε τη βέργα για να μη συνεχίσει και τυλίξει και κάψει τους εργαζόμενους”.

Ο Νίκος θα συμπληρώσει: “Εχουν σκοτωθεί στη “Χαλυβουργική” 45 εργάτες. Εχω καταφέρει να συγκεντρώσω στοιχεία για τον τρόπο που σκοτώθηκαν για 27 συναδέλφους”.Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της “Ελευθεροτυπίας”, που επικαλείται δημοσιεύματα διεθνούς Τύπου, πέρσι το Μάρτη στο εργοστάσιο στην Αμερική,σημειώθηκε έκρηξη σε δεξαμενή παροχής ύδατος, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρεις εργάτες και να τραυματιστούν άλλοι εννιά.”Μια κατηγορία – θα πει ο Νίκος – ατυχημάτων, θανατηφόρων, οφείλεται στις εκρήξεις. Αν δεν έχουν παρθεί όλα τα μέτρα και η χύτευση δε γίνει με σχεδιασμό και πέσει υγρασία, εκρήγνυται το μέταλλο. Εχουν χαθεί πολλοί εργάτες έτσι. Μια άλλη κατηγορία πήγαν από δηλητηριώδη αέρια, που δημιουργούνταν κατά την επεξεργασία του μεταλλεύματος στην υψικάμινο”.

Ο Αρίστος παρεμβαίνει για να εξηγήσει: “Οταν ανέπνεες το δηλητήριο, ξεραίνονταν στην αρχή τα χείλη σου και μετά παρέλυες ολόκληρος και έμενες εκεί, δεν προλάβαινες να κάνεις τίποτα”.

Και ο Νίκος συνεχίζει: “Κάποιοι άλλοι συνάδελφοι σκοτώθηκαν, είτε γιατί καταπλακώθηκαν από βαριά μηχανήματα, πικέτες και τάκους από σίδερα, είτε γιατί τους έπιαναν τα έλαστρα, καθώς έκαναν δουλιά εν κινήσει για να μην σταματήσει η παραγωγή.

Αλλη μια αιτία για ατυχήματα ήταν η εντατικοποίηση. Εμπαινε ο κόσμος το πρωί και πολύ συχνά, σε πολλές περιπτώσεις, έφευγε την άλλη μέρα το βράδυ. Γιατί είχε γίνει ζημιά και έπρεπε να τη φτιάξουμε κ. ά. Το 12ωρο, που θέλουν να επαναφέρουν τώρα, ήταν το πιο λίγο διάστημα που έμεναν οι εργαζόμενοι μέσα. Διαμαρτυρόμασταν στην Επιθεώρηση Εργασίας στο υπουργείο γι’ αυτή την κατάσταση και λέγαμε γιατί απολύει, αφού προγραμματίζει 12ωρα και 16ωρα και ποτέ κανείς δεν άκουγε”.

Δεν υπάρχει εργάτης που να μην τραυματίστηκε

Εκατοντάδες είναι οι εργάτες που έχουν σακατευτεί μέσα στο εργοστάσιο. Δεν υπάρχει εργαζόμενος της “Χαλυβουργικής” που να μην έπαθε κάποιο ατύχημα, να χτύπησε ή να έσπασε πόδι, χέρι. Ελάχιστοι είναι οι χαλυβουργοί που βγήκαν στη σύνταξη και πρόλαβαν να φτάσουν στα 70. Πολλοί έχουν πεθάνει από καρκίνο και καρδιά.

“Η νομοθεσία που διέπει τα εργατικά ατυχήματα – συνεχίζει ο Νίκος – είναι βασιλικά διατάγματα και δεν προβλέπουν ποινικές ευθύνες για τους ιδιοκτήτες. Πολλά απ’ τα εργατικά δυστυχήματα δεν έφτασαν καν στα δικαστήρια. Πήγαιναν στην οικογένεια και έλεγαν: “Μην πας, γιατί θα τα χάσεις, πάρε αυτά και μη μιλάς”. Και όσα έφτασαν στα δικαστήρια, δε δικαιώθηκε ποτέ μα ποτέ κανένας εργάτης. Σε όλα έφταιγαν οι ίδιοι και η “Χαλυβουργική” ήταν αθώα”.

«Μόνο η πείρα μπορούσε να σε γλιτώσει»

Ο Αρίστος φοβάται ότι “τώρα που λέει πως θα βάλει ξανά μπροστά την ηλεκτροκάμινο, θα γίνουν πάλι ατυχήματα. Από το πώς άφησα το εργοστάσιο φεύγοντας και από μια εικόνα που έχω για το πώς θα ξεκινήσει, γι’ αυτό το λέω. Εφυγε η “πείρα”. Εμείς ξέραμε τι πρέπει να προσέξεις, τι είναι η φάκα. Οτι όταν ακούς το καμπανάκι, κινδυνεύεις από πάνω, γιατί μεταφέρεται το χυτήριο και σε μια ανωμαλία του γερανού, ο κάδος με τους 140 τόνους λιωμένο σίδερο μπορεί να σκάσει κάτω και να κάνει ομπρέλα να σε κάψει. Ποιος θα τα μάθει αυτά στους νεότερους; Απ’ ό,τι μαθαίνουμε, στόχος του Αγγελόπουλου είναι ξεκινώντας τα ηλεκτροκάμινα, να τα δουλέψουν εργολάβοι. Γνωρίζει ο Αγγελόπουλος ότι θα έχει ατυχήματα και θέλει να ρίξει τις ευθύνες αλλού. Αλλά εσύ πολιτεία τι κάνεις; Γι’ αυτό λέω να μη γίνει ατύχημα, γιατί εμείς θα πονέσουμε, θα είναι συνάδελφοί μας”.

Στην «μπούκα» ο συνδικαλισμός

Κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι, για να μπουν οι συνδικαλιστικές ελευθερίες μέσα στο εργοστάσιο, για να υπάρξουν εργατικά δικαιώματα. “Το πρώτο σωματείο – θα πει ο Νίκος – ήταν η Ενωση Χαλυβουργών, ιδρύθηκε το ’54 με αγώνες και περιλάμβανε τη “Χαλυβουργική”, την “Ελληνική Χαλυβουργία” του Σαλαπάτα, τη “Βιομηχανία Χαλύβων” του δήμου και το “Χαλυβουργείο” του Νικολακόπουλου, που έχει κλείσει τώρα, το έχει πάρει ο άλλος “ευεργέτης” ο Λάτσης. Αυτό το σωματείο το αξιοποίησε και η χούντα με ανθρώπους της εργοδοσίας, για να εμφανίζει ότι υπάρχει συνδικαλισμός. Πήγε σε ταξικά χέρια αμέσως μετά τη μεταπολίτευση. Αυτό το σωματείο ανέπτυξε σοβαρούς αγώνες, που άνοιξαν δρόμο αν θέλετε στο πανελλαδικό εργατικό κίνημα. Για 25% επίδομα ανθυγιεινό, για μεταφορά με πούλμαν, για βελτίωση στις συνθήκες δουλιάς…

Η “Χαλυβουργική” αρεσκόταν να λέει ότι δεν κυνηγάει τους αριστερούς. Ομως οι εργάτες, που ήταν αγωνιστές, διαμαρτύρονταν και διεκδικούσαν, ήταν πρώτοι πρώτοι που απολύονταν. Εκτός από λίγες περιπτώσεις που ήταν πρόεδροι ή γραμματείς και για να μη γίνεται ντόρος και ξεσηκώνονται οι εργαζόμενοι που γλίτωσαν. Τα ψηφοδέλτια τα δικά μας, τα ταξικά τα αποδεκάτιζε, έσπερνε την τρομοκρατία. Μέχρι το ’82 που ψηφίστηκε ο ν. 1264, υπήρχε αυτό και μετά φτιάχτηκε το εργοστασιακό.

Αγώνες ακόμα και για το νερό!

Τότε την περίοδο ’81-’83, που αναπτύχθηκε το κίνημα, αν δεν μπαίναμε μέσα με γιουρούσια, αν οι ταξικοί συνδικαλιστές δεν μπαίναν μπροστά, δε θα υπήρχαν συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα στη “Χαλυβουργική””. Και ο Αρίστος θα παρέμβει, λέγοντας: “Εγιναν σκληροί αγώνες για να κατακτήσουμε ακόμα και το νερό, γιατί μην ξεχνάμε ότι πλενόμασταν στην αρχή με αλμυρό νερό. Επεφτε πολύ ξύλο κάθε φορά. Ασε που είχε δημιουργήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό για να “σπάει” τους αγώνες. Ολα τα χρησιμοποιούσαν για να ξεζουμίζουν ανενόχλητα τους εργαζόμενους και εξαγορές συνδικαλιστών και τρομοκρατία και φακέλωμα όλων των εργαζομένων”.

Η οργή και η αγανάκτηση ξεχειλίζουν. “Το Οικουμενικό Πατριαρχείο – θα πει ο Νίκος – ανακήρυξε τον Π. Αγγελόπουλο “Αρχοντα Λογοθέτη” και μέγα ευεργέτη. Μα “ευεργέτες” αυτοί που τα χέρια τους είναι ματοβαμμένα; Αυτοί που κοιτάν μόνο τις κονόμες τις δικές τους και δεν τους ενδιαφέρει αν πεθαίνει ο εργάτης, αν έχει να ζήσει την οικογένειά του;”.

(Πηγή: Ριζοσπάστης [28 Σεπτέμβρίου 1997])  

Ελεύθερος με εγγύηση και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ο Μιχάλης Σάλλας

Βρίσκεται κατηγορούμενος για δύο δικογραφίες που αφορούν το αδίκημα της απιστίας

Ελεύθερος με εγγυοδοσία ύψους 120.000 ευρώ και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα αφέθηκε ο πρώην πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας ο οποίος απολογήθηκε το πρωί στην ανακρίτρια, με την κατηγορία ότι προκάλεσε ζημία στην περιουσία του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος που αγγίζει συνολικά τα 10  εκ ευρώ.

Ο κ. Σάλλας βρίσκεται κατηγορούμενος για δύο δικογραφίες που αφορούν το αδίκημα της απιστίας και συνδέονται με αγοραπωλησίες πέντε ακινήτων οι οποίες φέρονται να έγιναν από την Τράπεζα το 2006, σε υψηλότερες τιμές από την πραγματική τους αξία, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί η Πειραιώς με περίπου 4 εκ. ευρώ. Η δεύτερη δικογραφία αφορά αγορές από την Τράπεζα μετοχών εταιρειών που σχετίζονται με τα ακίνητα αυτά, το 2008, προκαλώντας, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ζημία ύψους 6 εκ. ευρώ.

Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας της Τράπεζας Πειραιώς αρνείται όσα του αποδίδονται, υποστηρίζοντας πως τα επίμαχα ακίνητα χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα για να στεγαστούν υποκαταστήματα της Τράπεζας. Για το λόγο αυτό ο κ. Σάλλας επιμένει πως ουδεμία ζημία προκλήθηκε στην Τράπεζα, προσκομίζοντας και σημερινή βεβαίωση με την οποία η Πειραιώς βεβαιώνει πως δεν ζημιώθηκε.

Εκτός από τον κ. Σάλλα, στην πρώτη δικογραφία, κατηγορούμενοι είναι περίπου 15 άτομα, μεταξύ των οποίων και μέλη της αρμόδιας επιτροπής της Τράπεζας που έδωσαν το «πράσινο φως» για τις αγοραπωλησίες ενώ στη δεύτερη  οι  εμπλεκόμενοι είναι 10.

Όλοι απολογήθηκαν και αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Η μεγαλύτερη εγγυοδοσία επιβλήθηκε στον κ. Σάλλα ενώ ένας ακόμη συγκατηγορούμενός του υποχρεώθηκε να καταβάλλει εγγύηση 30 χιλιάδων ευρώ.

Πηγή 

Απόφαση από το ΣτΕ: Κρατείται το διαβατήριο του Βαγγέλη Μαρινάκη

Δεν έγινε δεκτό το αίτημα του Βαγγέλη Μαρινάκη να πάρει πίσω το διαβατήριό του

Απορριπτική, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, ήταν η απόφαση του ΣτΕ στο αίτημα του επιχειρηματία και ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός για αναστολή της απόφασης με την οποία η Ελληνική Αστυνομία του είχε αφαιρέσει το διαβατήριο.

Συγκεκριμένα, από την διεύθυνση διαβατηρίων της ΕΛΑΣ  αφαιρέθηκε το διαβατήριο στον εφοπλιστή μετά τη διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών  με την οποία τέθηκε σε βάρος του ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.  Με εισαγγελική  διάταξη είχε απαγορευθεί στον εφοπλιστή και σε τρεις συνεργάτες του η έξοδός τους από τη χώρα μετά από δίωξη που του απαγγέλθηκε για την υπόθεση του Noor1.

Η εν λόγω εισαγγελική διάταξη δεν επικυρώθηκε όμως από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών το οποίο αποφάνθηκε ότι δεν συντρέχει λόγος δημοσίου συμφέροντος.  Κατόπιν αυτών, ο εφοπλιστής ζήτησε από την Αστυνομία να του επιστραφεί το διαβατήριο που του είχε αφαιρεθεί σύμφωνα με την εισαγγελική διάταξη, αλλά το αίτημά του δεν έγινε αποδεκτό.

Έτσι, προσέφυγε στο ΣτΕ ζητώντας να ανασταλεί και να ακυρωθεί η σχετική αρνητική απόφαση της διεύθυνσης διαβατηρίων της ΕΛΑΣ. Η αίτηση ακύρωσης προσδιορίστηκε να συζητηθεί την 5η Φεβρουαρίου 2019   στο Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Μαρία Κατραμανώφ και εισηγήτρια την πάρεδρο Χριστιάνα Μπολόφη.

Ωστόσο, σήμερα από το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ εκδόθηκε απόφαση επί της αίτησης αναστολής η οποία και απορρίφθηκε. Οι σύμβουλοι Επικρατείας   επισημαίνουν ότι η πρόβλεψη του  Π.Δ. 25/2004 που επιβάλλει την αφαίρεση διαβατηρίου σε περίπτωση άσκησης ποινικής δίωξης για κακούργημα, γίνεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, συνδεόμενους με την ανάγκη αποτροπής του κινδύνου διαφυγής στο εξωτερικό και ιδίως σε τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και για την απρόσκοπτη διεξαγωγή της δίκης του προσφεύγοντα.

Το ΣτΕ έκρινε ότι δεν μπορεί να χορηγήσει αναστολή, καθώς το περιοριστικό αυτό μέτρο δεν αφήνει στην διοίκηση το περιθώριο της συμπεριφοράς του ατόμου ή της εκτίμησης αν τα πραγματικά πραγματικά  δεδομένα κάθε περίπτωσης συνιστούν ή όχι λόγους δημοσίου συμφέροντος. Παράλληλα, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί ότι η αφαίρεση του διαβατηρίου είναι  αντίθετη στην συνταγματική αρχής της διάκρισης των εξουσιών, αλλά και στην αρχή της αναλογικότητας.

Επίσης, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός  ότι δεν  μπορεί η εκτελεστική εξουσία να τιμωρεί καθώς αυτό είναι έργο της δικαστικής εξουσίας και κατά το Σύνταγμα τα περιοριστικά μέτρα επιβάλλονται μόνο από τα όργανα της Ποινικής Δικαιοσύνης.

Πηγή