Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2019

Πώς το Black Mirror εφαρμόζεται στην Κίνα



Το περιοδικό Economist το χαρακτήρισε το σύστημα ως «το πρώτο ψηφιακό απολυταρχικό κράτος στον κόσμο». Οι περισσότεροι εκτός Κίνας, αναγνώρισαν το σενάριο του επεισοδίου «Nosedive» της σειράς Black Mirror, που προβάλλεται από το Netflix κι ακόμη πιο πολλοί το φουτουριστικό δυστοπικό όραμα του Big Brother.

Η ιστορία, ή μάλλον η πραγματικότητα έχει ως εξής. Τον Ιούνιο του 2014, το κρατικό συμβούλιο της Κίνας δημοσίευσε ένα έγγραφο με την ονομασία «σχέδιο κατασκευής συστήματος κοινωνικής εκτίμησης/ βαθμολόγησης». Το μακροσκελές έγγραφο παρουσίαζε μια ιδέα εφαρμογής ενός συστήματος (Social Credit System) που θα συνέλεγε τα ηλεκτρονικά δεδομένα των πολιτών της Κίνας, για την αξιολόγηση κάθε πολίτη σε επιμέρους τομείς της ζωής του, της καθημερινότητάς του, με απώτερο σκοπό την αξιολόγηση της συμμόρφωσής του με το καθεστώς.


Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της le monde diplomatique, η κυβέρνηση έχει δώσει άδεια σε οκτώ ιδιωτικές εταιρείες να βρουν συστήματα και αλγόριθμους για τα αποτελέσματα της κοινωνικής πίστωσης. Έτσι, το σύστημα «κοινωνικής πιστοληπτικής ικανότητας» της Κίνας, που θα αποδίδει ένα συνεχώς ανανεωμένο σκορ σε κάθε άτομο με βάση τις παρατηρούμενες συμπεριφορές, που σχεδιάστηκε για να ελέγχει τη συμπεριφορά δίνοντας στο κράτος την δυνατότητα να επιβάλει τιμωρίες και να δίνει ανταμοιβές, είναι γεγονός.

Ήδη το σύστημα βαθμολόγησης «κοινωνικής πίστης» δοκιμάζεται ευρέως πριν εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο και τα χρυσά αστέρια ή αντίθετα τα μαύρα σημάδια έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν δημόσιες και ιδιωτικές συμπεριφορές.

Από το περασμένο καλοκαίρι, λέξεις όπως η τιμιότητα και η αξιοπιστία εμφανίστηκαν σε αφίσες προπαγάνδας που συνοδεύουν μια αυξανόμενη ομάδα δημόσιων και ιδιωτικών μηχανισμών που αξιολογούν τους πολίτες, τους υπαλλήλους, τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες, ανταμείβουν το καλό και τιμωρούν τους κακούς.


Μέχρι το 2020, οι Κινέζοι αξιωματούχοι σκοπεύουν να έχουν περίπου 626 εκατομμύρια κάμερες παρακολούθησης που θα λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι κάμερες αυτές, μεταξύ άλλων, θα τροφοδοτούν πληροφορίες στο εθνικό «σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης».




Όταν αυτό το σύστημα, όταν θα είναι έτοιμο, προβλέπεται σε δύο χρόνια, θα καταχωρεί σε κάθε άτομο στην Κίνα ένα σκορ που θα ενημερώνεται διαρκώς με βάση τις παρατηρούμενες συμπεριφορές. Για παράδειγμα, αν κάποιος διασχίσει παράνομα το δρόμο, και καταγραφεί στις κάμερες, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της βαθμολογίας του.

Στις επαρχίες όπου εφαρμόζεται οι κάμερες ανιχνεύουν σιδηροδρομικούς σταθμούς για να εντοπίσουν τους «most wanted» εγκληματίες της Κίνας. Οι οθόνες δείχνουν τα πρόσωπα των περαστικών και απαριθμούν τα ονόματα των ανθρώπων που δεν πληρώνουν τα χρέη τους. Σαρωτές αναγνώρισης προσώπου προστατεύουν τις εισόδους σε συγκροτήματα κατοικιών. Παράλληλα παρακολουθούν τη χρήση του διαδικτύου, τις επικοινωνίες, τη διαμονή στα ξενοδοχεία και τα ταξίδια με τρένα και αεροπλάνα, ακόμη και τα ταξίδια με αυτοκίνητο σε συγκεκριμένες περιοχές, τις φιλικές σχέσεις, κ.λπ.

Δεδομένου ότι οποιοσδήποτε έχει πετάξει σκουπίδια κινδυνεύει να χάσει τρία σημεία, δεν υπάρχουν τσιγάρα ή κενά κουτιά στους δρόμους της πόλης ή στα λεωφορεία. Λόγω των πολυάριθμων φωτογραφικών μηχανών υψηλής τεχνολογίας που κατασκευάζει το Hik Vision - ένας παγκόσμιος ηγέτης στην παρακολούθηση βίντεο, του οποίου κύριος μέτοχος είναι η κινεζική κυβέρνηση - η αστυνομία δεν χρειάζεται να παρακολουθεί αυτοπροσώπως. Η διέλευση ενός δρόμου στην πόλη Rongcheng δεν είναι πλέον μια πρόκληση: οι οδηγοί σταματούν για πεζούς, ένα σπάνιο περιστατικό στην Κίνα. Εάν αποτύχουν, η ποινή είναι σκληρή: ένα πρόστιμο 50 γιουάν, τρία σημεία από την άδεια οδήγησης.

Οι πελάτες με καλές αξιολογήσεις λαμβάνουν ειδικά προνόμια και πρόσβαση σε προσοδοφόρα χρηματοοικονομικά προϊόντα καθώς και την πλατφόρμα δανεισμού Huabei που ανήκει στην Alipay. Σύμφωνα με την Global Times, μια εφημερίδα που ανήκει στην κυβέρνηση, μέχρι τα τέλη Απριλίου του 2018, οι Αρχές είχαν παρεμποδίσει άτομα να επιβιβαστούν σε 11.14 εκατομμύρια πτήσεις και σε 4.25 εκατομμύρια σιδηροδρομικές μεταφορές υψηλών ταχυτήτων.

Σε πολλές αγροτικές περιοχές, το πρόγραμμα Sharp Eyes επιτρέπει στους ανθρώπους να συνδέουν τις τηλεοράσεις ή τα smartphones τους με κάμερες παρακολούθησης στην είσοδο των χωριών τους. Στα μικρά χωριά γύρω από το Rongcheng, η κοινωνική πίστη είναι ακόμα πιο ενεργή. Εκατό χωριά έχουν ήδη μια πλατεία κοινωνικής πίστης, όπου οι φωτεινές πινακίδες δείχνουν λεπτομέρειες των εντολών και των εικόνων των πολιτών που έχουν κερδίσει ή χάσει πόντους τον περασμένο μήνα.

Ο Hou Yunchun, πρώην αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Αναπτυξιακής Έρευνας του Κρατικού Συμβουλίου, είπε σε μια συνάντηση στο Πεκίνο το Μάιο πως το σύστημα θα πρέπει να λειτουργεί έτσι ώστε «οι άνθρωποι με χαμηλό σκορ να χρεοκοπούν».   

















Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2019

Αυξήσεις στα διόδια: Το πάρτι κερδών των εργολάβων συνεχίζεται…



Αυξήσεις στα διόδια με το «καλημέρα» του νέου έτους επέβαλαν οι επιχειρηματικοί όμιλοι που διαχειρίζονται τις εθνικές οδούς όλης της χώρας, επικαλούμενοι τις αυξήσεις στον… «τιμάριθμο» και επί της ουσίας ασκώντας το δικαίωμα που τους παρέχουν όλες οι μέχρι σήμερα αστικές κυβερνήσεις, μέσω των σχετικών συμβάσεων παραχώρησης, να διατηρούν αλώβητα τα κέρδη τους.

Οι νέες αυξήσεις στα διόδια, που τίθενται σε ισχύ ήδη από απόψε τα μεσάνυχτα, κατά μέσο όρο κυμαίνονται στα 0,10 – 0,15 ευρώ, ανά σταθμό, μέχρι και 1 ευρώ για τα λεωφορεία στη γέφυρα του Ρίου, αυξάνοντας έτσι το κόστος μετακινήσεων ανά την Επικράτεια, όπως επίσης σταδιακά και το κόστος διαφόρων ειδών λαϊκής κατανάλωσης, αφού οι αυξήσεις διοδίων και για τα φορτηγά που μεταφέρουν προϊόντα θα μετακυλιστούν τελικά στο λαό.

Πολύ μεγαλύτερες θα είναι οι αυξήσεις στην Εγνατία Οδό, που προσωρινά έχουν «παγώσει», αφού η κυβέρνηση αναμένει την επίσημη έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ενόψει ιδιωτικοποίησης του αυτοκινητόδρομου εξετάζει εάν τα κόμιστρα που έχουν επιβληθεί εξασφαλίζουν σταθερή κερδοφορία στον όμιλο που θα αναλάβει τη διαχείρισή του.

Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, στον σταθμό των Μαλγάρων, το κόμιστρο θα εκτοξευθεί, από τα 1,20 ευρώ που είναι σήμερα, στα 3 ευρώ και θα εγκατασταθούν τέσσερις νέοι στην Παμβώτιδα με χρέωση 1,20 ευρώ, στους Ευζώνους με χρέωση 1,80 ευρώ, στη Μέστη με 1,70 ευρώ και με 2,10 ευρώ στην Ιεροπηγή. Συνολικά οι νέοι σταθμοί μετωπικοί και πλευρικοί που θα εγκατασταθούν στην Εγνατία φτάνουν τους 43, για να καταστεί ο αυτοκινητόδρομος πιο… «ελκυστικός» στους μελλοντικούς «διαχειριστές» του.

Οι παραπάνω αυξήσεις έρχονται παράλληλα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις του υπουργού Υποδομών Χρ. Σπίρτζη για την παροχή επιπλέον «ρευστού» στους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους, για την υλοποίηση του Νότιου Τμήματος του Αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδας Ε-65, την προώθηση υλοποίησης του αυτοκινητόδρομου Πατρών – Πύργου, αλλά και την επικείμενη ολοκλήρωση της Β’ φάσης του διαγωνισμού για την υλοποίηση του Ηλεκτρονικού Συστήματος Διοδίων.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι για το Νότιο Τμήμα του Ε-65, όπως ανακοίνωσε ο αρμόδιος υπουργός Χρ. Σπίρτζης, θα δοθούν στον κατασκευαστή συνολικά 305 εκατ. ευρώ, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται οι επαφές με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη χρηματοδότηση του Βόρειου Τμήματος του Ε-65 από τα Τρίκαλα μέχρι την Εγνατία Οδό, το κόστος του οποίου αλλά και οι όροι χρηματοδότησης δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Τα δύο αυτά τμήματα του αυτοκινητόδρομου θα ενωθούν με τον κεντρικό άξονα Ξυνιάδα – Τρίκαλα μήκους 79 χιλιομέτρων, ο οποίος έχει δοθεί στην κυκλοφορία από το 2017.

Σύμφωνα με την πρόσφατη ενημέρωση του Χρ. Σπίρτζη στη Βουλή, για το συγκεκριμένο τμήμα του αυτοκινητόδρομου το ελληνικό Δημόσιο κατέβαλε αποζημίωση στον κατασκευαστή ύψους 50 εκατ. ευρώ, επιπλέον 10 εκατ. ως δημόσια «δαπάνη αποκατάστασης καθυστέρησης», ενώ ακόμη 7,5 εκατ. ευρώ έλαβε ως αποζημίωση ο παραχωρησιούχος, η κοινοπραξία εταιρειών δηλαδή η οποία έχει αναλάβει την εκμετάλλευση του έργου.

Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω, οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα λάβουν 372,5 εκατ. ευρώ, τα οποία έρχονται να προστεθούν στα σχεδόν 500 εκατ. ευρώ, που επίσης κατέβαλε το ελληνικό Δημόσιο στα τέλη του 2016 στους ομίλους για την επανεκκίνηση των έργων στους τέσσερις μεγάλους αυτοκινητόδρομους. Και όλα αυτά ενώ ακόμη ο αρμόδιος υπουργός Υποδομών όπως και συνολικά η κυβέρνηση προβάλλουν το επιχείρημα ότι δήθεν μετά από «σκληρή διαπραγμάτευση» με τράπεζες και κατασκευαστές, περιορίστηκαν οι απαιτήσεις τους για την επανεκκίνηση των έργων και υπήρξε εξοικονόμηση υπέρ του Δημοσίου.

Επιπλέον, η κυβέρνηση σπεύδει να εξασφαλίσει εγγυημένα κέρδη για τους ομίλους από την είσπραξη των διοδίων, προωθώντας τον διαγωνισμό για το «Σύστημα Ηλεκτρονικών Αναλογικών Διοδίων», στο δεύτερο και τελικό του στάδιο. Πρόκειται για την εγκατάσταση ενός ηλεκτρονικού συστήματος «αναλογικής χρέωσης» διελεύσεων, με τη χρήση δορυφορικής τεχνολογίας και οπτική αναγνώριση των οχημάτων που διέρχονται από τους σταθμούς των διοδίων για όλους τους αυτοκινητόδρομους της χώρας. Στο διαγωνισμό συμμετέχουν ως επικεφαλής των επενδυτικών σχημάτων η «Ιntrasoft Ιnternational SA», με έδρα το Λουξεμβούργο, η αυστριακή «Strabag AG», η γαλλική «Vinci Highways», ο όμιλος «Μυτιληναίος ΑΕ» και ο όμιλος ΟΤΕ.

Πακτωλός κονδυλίων για τους ομίλους
Αξίζει ωστόσο να θυμίσουμε τι έχουν εισπράξει μέχρι σήμερα οι όμιλοι για τους μεγάλους αυτοκινητοδρόμους και συγκεκριμένα:

Για την Ιόνια Οδό – που την εκμεταλλεύεται η «Νέα Οδός», κοινοπραξία της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και των ισπανικών συμφερόντων «Ferrovial» και ACS – το κόστος ξεπέρασε τα 1,2 δισ. ευρώ και από αυτά περίπου 200 εκατ. φαίνεται να είναι τα ίδια κεφάλαια που κατέβαλε η εταιρεία. Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε με την απευθείας συμμετοχή του Δημοσίου, ύψους 330 εκατ. ευρώ, δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου και έσοδα από τα διόδια για το διάστημα 2008 – 2015.

Ανάλογη είναι η εικόνα και για το τμήμα Μαλιακός – Κλειδί, που περιλαμβάνει τις σήραγγες Τεμπών. Το αρχικό κόστος του έργου ανέρχεται σε 1,3 δισ. ευρώ, εκ των οποίων ίδια κεφάλαια της παραχωρησιούχου («Hochtief», AKTΩΡ, J&P ΑΒΑΞ, VINCI κ.ά.) ανέρχονται σε 121 εκατ. ευρώ, η κρατική ενίσχυση στα 296 εκατ. ευρώ, ο δανεισμός με την εγγύηση του Δημοσίου στα 583 εκατ. ευρώ και τα έσοδα από διόδια στα 300 εκατ. ευρώ.

Τέλος, το συνολικό κατασκευαστικό κόστος για τον οδικό άξονα Κόρινθος – Πάτρα έχει αναληφθεί από την «Ολυμπία Οδό» (VINCI, «Hochtief», J&P ΑΒΑΞ, ΑΚΤΩΡ, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) και ανέρχεται σε 1,834 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα ίδια κεφάλαια κάλυψαν το 9% του κόστους, το υπόλοιπο 39% καλύφθηκε από κρατικά και κοινοτικά κονδύλια, το 29% από δάνεια με την εγγύηση του Δημοσίου και το 23% από τα έσοδα των διοδίων για το διάστημα 2008 – 2015.

Στα παραπάνω ποσά δεν περιλαμβάνονται μια σειρά άλλες «κρυφές» χρεώσεις, όπως τα κόστη απαλλοτριώσεων που περιλαμβάνονται στις συμβατικές υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τους παραχωρησιούχους, ούτε επίσης έχει γίνει γνωστό τι ποσά καρπώθηκαν οι όμιλοι την περίοδο 2011 – 2015, που εισέπρατταν διόδια όταν οι εργασίες είχαν σταματήσει εντελώς και οι παρατημένοι δρόμοι ήταν «καρμανιόλες» για τους οδηγούς.

















Το ξεπούλημα των Αγίων Τόπων από την ελληνική Εκκλησία



Την παραμονή των Ορθοδόξων Χριστουγέννων των Παλαιοημερολογιτών, στις 6 Ιανουαρίου, δεκάδες Παλαιστίνιοι παρατάχθηκαν στους λιθόστρωτους δρόμους της Βηθλεέμ και διαμαρτυρήθηκαν κατά την άφιξη του ελληνορθόδοξου πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου Γ', φωνάζοντάς τον «προδότη», καθώς εκείνος έφτανε στην πλατεία Manger υπό την προστασία των δυνάμεων ασφαλείας. Εκπρόσωποι του δήμου της Βηθλεέμ αρνήθηκαν μάλιστα να τον συναντήσουν ως είθισται.

Όπως αναφέρει το Foreign Policy σε άρθρο του, οι διαδηλωτές ήταν εξοργισμένοι επειδή η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο δεύτερος μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στους Αγίους Τόπους, έχει εμπλακεί σε μια διαμάχη για τα ακίνητά τους, εδώ και πολλά χρόνια.


Η Εκκλησία, η οποία κατέχει περίπου το ένα τρίτο της γης στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, καθώς και ακίνητα στη Δυτική Όχθη και το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του οικοπέδου επί του οποίου χτίστηκε η Κνεσέτ, πούλησε χωρίς κανένας να το πάρει χαμπάρι οικόπεδα και περιουσίες σε κατασκευαστές, με πολλά από αυτά τα μέρη να καταλήγουν στα χέρια ισραηλινών ομάδων εποίκων.

Η πρακτική της πώλησης εκκλησιαστικών περιουσιακών στοιχείων ή η εκμίσθωσή τους για δεκαετίες έχει στιγματίσει τους κληρικούς, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Έλληνες, έναντι του Παλαιστινιακού ποίμνιού τους. Καθώς οι συμφωνίες αυτές άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια, οι διαμαρτυρίες από την παλαιστινιακή πλευρά έχουν ενταθεί, όπως και ο φόβος των Ισραηλινών που κατοικούν σε μισθώματα της Εκκλησίας.

Η κεντρώα βουλευτής της Κνεσέτ, Rachel Azaria, έχει εισηγηθεί μάλιστα ένα νομοσχέδιο για να μπορεί η κυβέρνηση να αποκτήσει ευκολότερα εκκλησιαστική γη που πωλείται σε ιδιώτες. Σκοπός του νομοσχεδίου που προτείνει είναι να προστατευτούν όσοι ζουν σε εκκλησιαστικά μισθώματα και φοβούνται ότι αυτοί που θα τα πάρουν στα χέρια τους μπορούν να κάνουν ανεξέλεγκτα ότι θέλουν, από να τους αυξήσουν τα ενοίκια μέχρι να τους κάνουν έξωση.

Πέρυσι τον Οκτώβριο, μια συζήτηση σχετικά με τη συγκεκριμένη νομοθεσία μπήκε στον πάγο ύστερα από έντονες πιέσεις εκ μέρους των ηγετών των Εκκλησιών, οι οποίοι λένε ότι ένας τέτοιος νόμος θα επιτρέψει στο κράτος να απαλλοτριώσει την εκκλησιαστική περιουσία. Από τότε, έχουν συγκεντρώσει την υποστήριξη μιας διμερούς ομάδας Αμερικανών νομοθετών, οι οποίοι έστειλαν επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο, διαμαρτυρόμενοι για το νομοσχέδιο.

Οι χριστιανοί της Παλαιστίνης πιστεύουν ότι η Εκκλησία δεν θα πρέπει να πουλήσει αυτή τη γη και την περιουσία, φοβούμενοι πρώτα από όλα την περαιτέρω συρρίκνωση της παρουσίας τους στους Αγίους Τόπους. Λένε επίσης ότι η πώληση σε ισραηλινές ομάδες εποίκων επεκτείνει την εβραϊκή παρουσία στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπου η παλαιστινιακή ηγεσία ελπίζει να οικοδομήσει το ανεξάρτητο κράτος της.

Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στην Ιερουσαλήμ αρνείται τις κατηγορίες ότι ξεπουλάει γη σε σκιώδεις ισραηλινούς παράγοντες που στόχο έχουν την εποίκιση των παλαιστινιακών εδαφών και υπερασπίζεται τους χειρισμούς του, λέγοντας πώς πρώτα από όλα μισθώνει και δεν πουλάει περιουσία του και δεύτερον ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει έσοδα για να ξεπληρώσει χρέη που δημιουργήθηκαν από κακές επενδύσεις του παρελθόντος.

Το θέμα είχε ήδη οδηγήσει στην εκδίωξη του πατριάρχη Ειρηναίου και ο διαδόχός του, Θεόφιλος ο Γ', από τότε που ανέλαβε έχει μια ταραχώδη ηγεσία. Ο Ειρηναίος καθαιρέθηκε από την Εκκλησιαστική Σύνοδο το 2005 και για χρόνια έζησε σε κατ 'οίκον περιορισμό στην έδρα της Εκκλησίας στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, με τρόφιμα να του παραδίδονται από υποστηρικτές του, μέσω ενός καλαθιού που κατέβαζαν από το παράθυρό του με σχοινί .

Ο Ειρηναίος δεν αναγνώρισε ποτέ τον διάδοχό του, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία αφού έγινε γνωστό ότι το 2004 το Ορθόδοξο Πατριαρχείο είχε συνάψει μυστική συμφωνία για την πώληση τριών ακινήτων στρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η πώληση έγινε στην Ateret Cohanim, μια εποικιστική ομάδα που έχει ενεργή δράση στην εκδίωξη των Παλαιστινίων από την Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, για να αυξήσει τον εβραϊκό έλεγχο στην περιοχή.

Ο πρώην Πατριάρχης κατηγορήθηκε ότι συνωμότησε για να πουλήσει τα ξενοδοχεία της Εκκλησίας στη Γιάφα, προκαλώντας την ανησυχία των Παλαιστινίων. Αν και η Παλαιστινιακή Αρχή δήλωσε επίσημα ότι ο Ειρηναίος δεν εμπλεκόταν στην αμφιλεγόμενη πώληση, αυτό δεν μείωσε τον θυμό τους.

Ο Πατριάρχης Θεόφιλος μάχεται επί του παρόντος την επίμαχη πώληση στο δικαστήριο, αλλά αισθάνεται επίσης τον κλοιό γύρω του να στενεύει αφού όπως προέκυψε οι νέες πωλήσεις γης εγκρίθηκαν υπό την ηγεσία του. Τα μέλη της παλαιστινιακής Εκκλησίας και ο κλήρος διαμαρτυρήθηκαν τουλάχιστον τρεις φορές κατά του Θεόφιλου το 2018 και υπέβαλαν αγωγή σχετικά με ορισμένες από τις εν λόγω πωλήσεις.

Η φετινή μάλιστα διαμαρτυρία αλλά και αυτές του 2018, όπου οι διαδηλωτές έριξαν σκουπίδια και αυγά στη συνοδεία του Πατριάρχη, έρχονται σε συνέχεια μιας διαμαρτυρίας τον Σεπτέμβριο του 2017 και μια Διάσκεψης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους που καλούσαν σε παραίτηση την ηγεσία της εκκλησίας.

Το ζήτημα της εκκλησιαστικής γης και περιουσίας στην Ιερουσαλήμ μπορεί να αποδειχτεί ζωής και θανάτου. Πχ μια οικογένεια μουσουλμάνων που είχε ένα σπίτι στο σημείο που πιστεύεται ότι έγινε η σταύρωση και η ταφή του Ιησού, πούλησε την ιδιοκτησία της σε έναν Παλαιστίνιο δικηγόρο, που αποδείχτηκε όμως ότι ήταν αχυράνθρωπος για την Ateret Cohanim. Το αποτέλεσμα ήταν να δέχεται από τότε απειλές...

Τους τελευταίους μήνες όλο και περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτές τις “ιερές” συμφωνίες έρχονται στο φως κι όπως αποδεικνύεται, πολλές από αυτές αφορούσαν εκτάσεις που η εκκλησία εκμίσθωσε την δεκαετία του 1950 σε ιδρύματα συνδεδεμένα με την ισραηλινή κυβέρνηση, όπως το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα που δημιουργήθηκε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα για να αποκτήσει γη και να εγκαταστήσει το εβραϊκό κράτος στην τότε βρετανική Παλαιστίνη.

Οι αμφισβητούμενες πωλήσεις γης έχουν επίσης ανανεώσει την μακροχρόνια απαίτηση για την εξαραβοποίηση της ελληνοκρατούμενης Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι Παλαιστίνιοι στους Αγίους Τόπους διαμηνύουν ότι νιώθουν σαν ξένοι στον τόπο τους. Το γεγονός ότι η ελληνική σημαία κυματίζει πάνω από τις εκκλησίες και το ότι για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία και να την κατανοήσουν πρέπει να μάθουν ελληνικά, τους κάνει να αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε κατεχόμενο έδαφος, λένε.



























tvxs.gr



   

Ποια επιδόματα θα αυξηθούν μαζί με τον βασικό μισθό



Οχι μόνο ο βασικός μισθός, αλλά κι 11 κατηγορίες επιδοµάτων και αµοιβών πρόκειται να αυξηθούν από τον ερχόµενο Φλεβάρη.

Το δεύτερο 15νθήµερο του Ιανουαρίου η υπουργός Εργασίας, Εφη Αχτσιόγλου θα υπογράψει την υπουργική απόφαση, µε την οποία θα αυξηθούν ο βασικός µισθός των 586,08 ευρώ και το βασικό ηµεροµίσθιο των 26,18 ευρώ, ενώ θα καταργηθει και ο υποκατώτατος των 510,95 που εισπράττουν οι νέοι έως 24 ετών.


Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα αφορά 400.000 µισθωτούς και θα ξεκινήσει αναδρομικά από την 1η φεβρουαρίου, αν όχι και λίγο νωρίτερα.

Οι μισθωτοί αυτοί θα δουν αύξηση περίπου κατά 50 ευρώ, γεγονός που σηµαίνει πως ο νέος κατώτατος μισθός αναµένεται να διαµορφωθεί κοντά στα 630 ευρώ.

Σύμφωνα με το Έθνος, οι αμοιβές και τα επιδόματα που θα συμπαρασύρει η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι οι εξής:

1. Παγωµένες τριετίες. Από το 2012 έχει ανασταλεί η προσαύξηση του µισθού για προϋπηρεσία που συµπληρώνεται µετά τις 14/2/2012, έως ότου η ανεργία πέσει κάτω από 10%. Οσοι είχαν έως το 2012 συµπληρώσει προϋπηρεσία δικαιούνται προσαύξηση 10% για κάθε τριετία και έως τρεις τριετίες και συνολικά 30% για 9 έτη και άνω. Το ηµεροµσθιο των εργατοτεχνιτών προσαυξάνεται 5% για κάθε τριετία προϋπηρεσίας έως τον Φλεβάρη του 2012 και έως έξι τριετίες (συνολικά 30% για 18 έτη και άνω). Οσοι εισπράττουν τον κατώτατο και τις 3ετίες που είχαν θεµελιώσει έως το 2012 θα έχουν επιπλέον αύξηση.

2. Επίδοµα γάµου. Τουλάχιστον οι επιχειρήσεις-µέλη των εργοδοτικών οργανώσεων που υπογράφουν την ΕΓΣΣΕ (ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ) χορηγούν στους εργαζοµένους 10% επίδοµα γάµου. Οσοι εισπράττουν τον κατώτατο των 586,08 ευρώ λαµβάνουν 58,6 ευρώ επίδοµα γάµου, το οποίο θα πρέπει να αυξηθεί αντίστοιχα µε την αύξηση του βασικού ποσού.

3. Επίδοµα ανεργίας. Το βασικό ηµερήσιο επίδοµα ανεργίας είναι το 55% του ηµεροµισθίου του ανειδίκευτου εργάτη, προσαυξανόµενο 10% για κάθε προστατευόµενο µέλος (σε µηνιαία βάση το 25πλάσιο, δηλαδή σήµερα 360 ευρώ).

4. Βοηθήµατα που εξαρτώνται από την τακτική επιδότηση ανεργίας. α. Ειδικό βοήθηµα λήξης ανεργίας: 13 ηµερήσια επιδόµατα ανεργίας. β. Ειδικό βοήθηµα έπειτα από τρίµηνη παραµονή στα µητρώα ανέργων: 15 ηµερήσια επιδόµατα ανεργίας. γ. Ειδικό βοήθηµα σε όσους εξέτισαν ποινή στερητική της ελευθερίας: 15 ηµερήσια επιδόµατα ανεργίας. δ. Ειδικό βοήθηµα λόγω επίσχεσης εργασίας ή διακοπής εργασιών: 20 ηµερήσια επιδόµατα ανεργίας. ε. Ειδικό εποχικό βοήθηµα: Οι οικοδόµοι εισπράττουν το 70% του 37πλασίου του ηµεροµισθίου ανειδίκευτου εργάτη, οι δασεργάτες-ρητινοσυλλέκτες, καπνεργάτες και µισθωτοί ναυπηγ/κής ζώνης το 70% του 35πλασίου του ηµεροµισθίου, οι µισθωτοί τουριστικού και επισιτιστικού κλάδου το 70% του 25πλασίου του ηµεροµισθίου κλπ.

5. Αµοιβές Προγραµµάτων Κοινωφελούς Χαρακτήρα. Οι ωφελούµενοι εισπράττουν ποσό ίσο µε τις καθαρές αµοιβές που αντιστοιχούν στις κατώτατες αποδοχές ανειδίκευτου εργάτη: 495,25 ευρώ µηνιαίως και 19,81 ευρώ ηµερησίως, αµοιβές που θα αυξηθούν αντίστοιχα.

6. Προγράµµατα νέων θέσεων εργασίας. Η επιχορήγηση κυµαίνεται από 50% έως 70% του µισθολογικού και µη µισθολογικού κόστους ενώ υπάρχουν και ανώτατα όρια επιδοτήσεων τα οποία αναµένεται να αναπροσαρµοστούν.

7. Λοιπές παροχές που εξαρτώνται από το ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη. α. Ειδική παροχή μητρότητας: ισούται µε τον κατώτατο μισθό. β. Ανεξόφλητες αποδοχές λόγω αφερεγγυότητας του εργοδότη: καταβάλλονται έως 3 μισθοί, όπως προσδιορίζονται από τις οικείες συλλογικές συµβάσεις.

8. Αποζημίωση µαθητών ΕΠΑΣ Μαθητείας. Η αποζημίωση για κάθε ηµέρα Μαθητείας/Πρακτικής Ασκησης ισούται µε το 75% του υποκατώτατου ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.

9. Πρόγραμμα Επιχορήγησης Ιδιωτικών Επιχειρήσεων για Απασχόληση Σπουδαστών ΑΤΕΙ-ΑΣΠΑΙΤΕ. Η επιχορήγηση των επιχειρήσεων ισούται µε το 50% του 80% του κατώτατου µισθού.

10. Καταβολή αποδοχών σε σπουδαστές που απέχουν από εργασία για συμμετοχή τους σε εξετάσεις: το καταβλητέο ποσό ισούται µε το 30πλάσιο του κατώτατου ημερομισθίου, ενώ για τους μεταπτυχιακούς µε το 10πλάσιο.

11. Αποδοχές όσων εργάζονται µε µ\μερική απασχόληση, εκτός κι αν εµπίπτουν σε κλαδική σύμβαση που ορίζει υψηλότερους μισθούς. Οι αποδοχές των εργαζομένων µε σύμβαση ή σχέση εργασίας μερικής απασχόλησης εξαρτώνται από τις αποδοχές του συγκρίσιμου εργαζόμενου πλήρους απασχόλησης και αντιστοιχούν στις ώρες εργασίας










tvxs.gr

Τα χιόνια και η εσωτερική παγωνιά




Οι λίγες ακριβές αράδες του Τάσου Πορφύρη για τον Γενάρη [Ιανουάριος-Γαμηλιών, 15/1-15/2], από τις «Δώδεκα ανάσες του Χρόνου»: «Τα βουνά φορτωμένα τα πιο κοντά στον ουρανό δημιουργήματα. Τ’ αγρίμια στις φωλιές τους. Κρεμασμένοι τσίγκροι [σταλακτίτες πάγου] από τις τσίγκινες σκεπές, κεριά αναμμένα από τις πρώτες ηλιαχτίδες κι η παγωνιά να ξεφαντώνει στην ερημιά. Αναμνήσεις κι αρκούδες στη χειμέρια νάρκη τους. Ο κοκκινολαίμης με την άλικη μπέρτα ραμφίζει τα νωχελικά μας πρωινά».

Εικόνες και συναισθήματα από το Πωγώνι της Ηπείρου: μεστές, ζεστές, άμεσες, ειλικρινείς από όχι και τόσο αλλοτινές εποχές· γράφει κάπου στη δεκαετία του ’70. Αναμνήσεις στη χειμέρια νάρκη τους και η παγωνιά να ξεφαντώνει στην ερημιά -τ’ αγρίμια στις φωλιές τους. Σήμερα η παγωνιά φωλιάζει στις καρδιές πολλών εκ των Ελλήνων ή όσων κατοικούν στη χώρα και σε ό,τι αφορά τη φυσική παγωνιά τη μετατρέπουμε σε μείζον θέμα λες κι έρχεται η καταστροφή του κόσμου της Ελλάδας. Λείπουν φυσικά υλικά ώστε να τα πλάσουμε και να μεταπλάσουμε, να αναρριχηθούμε από τη λαμπρότητά τους και τη συνύπαρξη με τα συναισθήματα του εικοστού πρώτου αιώνα.

Για να γίνει κάτι τέτοιο προϋποτίθεται ένας βαθύς εσωτερικός κόσμος με πλούσια κοιτάσματα, τα οποία κάποια στιγμή πρέπει να ανασυρθούν, να κοσκινιστούν, να λάμψει το πολύτιμο φως τους, η αξία τους σε καθαρότητα. Ενας κόσμος που θα έχει διαμορφωθεί από γνήσια υλικά, της φύσης -και της αλληλεγγύης όσων ζουν σε αυτή τη σκληρή φύση. Το μοντέρνο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα καινούργιο κοίταγμα του παλιού, με άλλα μέσα να γνωρίσουμε το ήδη γνωστό [αλλά ξεχασμένο από τα τόσα βάσανα και το τόσο τρέξιμο όλων].

Η ελληνική γη τα χρειάζεται τα χιόνια γιατί εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα, κάνουν τη γη γονιμότερη, ενισχύουν τις λίμνες και τα ποτάμια -κι εμείς ανατριχιάζουμε στην πτώση τους [στη θέα τους]. Δεν λέμε που είναι ακόμη λευκό το χιόνι με τόσα αλλόκοτα που συμβαίνουν στη συνεχώς βιαζόμενη φύση. Είναι θλιβερό οι νέοι να μην έχουν άμεση επαφή με την ηπιότητα των φυσικών φαινομένων και μόνο τουριστικά τα αντιλαμβάνονται [και όχι όλοι -δεν έχουν πολλοί τη δυνατότητα να κάνουν εκδρομές...].

Οι παλιότεροι βέβαια δεν πέταγαν και τη σκούφια τους όταν χιόνιζε, γιατί ήταν τόσο πολύ το χιόνι που τους δημιουργούσε αξεπέραστα προβλήματα στην καθημερινότητά τους -ούτε δρόμοι υπήρχαν ούτε εκχιονιστικά μηχανήματα και λοιπά. Παρ’ όλες τις δυσκολίες το αγαπούσαν και είχαν μάθει να ζουν μ’ αυτό, φοβούνταν μόνο τους σταλακτίτες πάγου που ήσαν τεράστιοι κι επιβλητικοί όπως κρέμονταν από τα ακροκέραμα και όταν το χιόνι ξεπερνούσε το ένα μέτρο, εκεί τα έβρισκαν σκούρα.

Ας κάνει όση παγωνιά θέλει έξω [οι άστεγοι μόνο να βρουν ένα ζεστό απάγκιο], από μέσα να φύγει η παγωνιά ελπίδων, η αδράνεια και η απογοήτευση -αλλά πρέπει να γίνουν ανασκαφές εκεί μέσα που λέμε...

Η οργάνωση Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στον Σκάι



Την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ αναλαμβάνει με προκήρυξη που δημοσιεύτηκε στο indymedia  η οργάνωση Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών.

Μεταξύ άλλων στο κείμενο η οργάνωση αναφέρει: «τα ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε proxys επιχειρηματικών συμφερόντων μεγαλοεργολάβων και εφοπλιστών. Τα ΜΜΕ δεν δημιουργήθηκαν για να "ελέγχουν" την εξουσία, όπως μας πλασάρει η αστικοδημοκρατική μυθολογία. Ως "τέταρτη εξουσία" είναι βασικός πυλώνας της αναπαραγωγής της αστικής εξουσία [...] Ο ρόλος των ΜΜΕ στην επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της εργασίας (και κυρίως την τελευταία μνημονιακή οχταετία) είναι καθοριστικός. Στην εμπροσθοφυλακή αυτής της επίθεσης βρίσκεται η φασιστοφυλλάδα Καθημερινή και το φασιστοκάναλο του ΣΚΑΪ [...] Ξερνάνε με κάθε τρόπο το δηλητήριο του ακραίου ανταγωνισμού, της αλληλοφαγίας, ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του χυδαίου αντικομμουνισμού και του φασισμού. Κι όλα αυτά συσκευασμένα σε ένα φανταχτερό "ανθρωπιστικό" και "οικολογικό" περιτύλιγμα».


Επίσης αναφέρονται στον «διαχρονικό δοσιλογισμό της Καθημερινής», αλλά και προσωπικά στον ιδιοκτήτη του Σκάι, Γιάννη Αλαφούζο, «το όνομα του οποίου φιγουράρει στα Paradise Papers» και όπως σημειώνουν «εμπλέκεται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με σκοτεινές υποθέσεις», «από λαθρεμπόριο καυσίμων» μέχρι τη λεηλασία και «το πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας της Ρουμανίας μετά την κατάρρευση του Τσουσέσκου». Ωστόσο όπως υπογραμμίζουν η οικογένεια Αλαφούζου είχε πάντοτε ένα «πέπλο πολιτικής προστασίας», ενώ ειδική αναφορά γίνεται στις σχέσεις της με την οικογένεια Μητσοτάκη.

Υπενθυμίζεται ότι η βόμβα εξερράγη στις 2:35 τα ξημερώματα της 17ης Δεκεμβρίου. Είχαν προηγηθεί δύο προειδοποιητικά τηλεφωνήματα σε ΜΜΕ, στα οποία άγνωστος ανέφερε πως είχε τοποθετηθεί βόμβα στον ΣΚΑΪ πως δεν ήταν φάρσα και πως η έκρηξη θα γινόταν σε 45 λεπτά όπως και όντως συνέβη.

Το προφίλ της Ομάδας Λαϊκών Αγωνιστών

Η ΟΛΑ θεωρείται μετεξέλιξη της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται από την Ελληνική Αστυνομία, στην ΟΛΑ υπάχουν τόσο μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου αλλά και κατηγορούμενοι του ποινικού δικαίου.

Το «βιογραφικό» της ΟΛΑ: Από το πρώτο χτύπημα μέχρι την επίθεση στο Εφετείο

Νέα Δημοκρατία – Ιανουάριος 2013

Το πρώτο χτύπημα της Ομάδας Λαϊκών Αγωνιστών ήταν μετά τα μεσάνυκτα της 14ης Ιανουαρίου στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στη Λεωφόρο Συγγρού. Τότε, ένοπλοι είχαν κατέβει από όχημα και γάζωσαν με πυρά το κτίριο. Στην επίθεση είχαν χρησιμοποιηθεί ένα Καλάσνικοφ αλλά και ένα magnum 38 special

Σπίτι Γερμανού Πρέσβη – Δεκέμβριος 2013

Η επίθεση είχε γίνει στην πρεσβευτική κατοικία στο Χαλάνδρι. Την ώρα της επίθεσης βρισκόταν μέσα στο φυλάκιο ειδικός φρουρός αλλά δεν είχε τραυματιστεί. Και πάλι οι δράστες έφτασαν με όχημα στο σημείο και έριξαν κατά ριπάς πυρά. Η Αντιτρομοκρατική είχε συλλέξει περισσότερους από 60 κάλυκες μετά την επίθεση.

Εγκαταστάσεις Mercedes – Ιανουάριος 2014

Η ΟΛΑ είχε εξαπολύσει ρουκέτα κατά της αυτοκινητοβιομηχανίας «Mercedes-Benz» στην περιοχή της Βαρυμπόμπης.

Πρεσβεία Ισραήλ – Δεκέμβριος 2014

Και πάλι ένοπλα μέλη της ΟΛΑ γάζωσαν με σφαίρες την ισραηλινή πρεσβεία στο Παλαιό Ψυχικό, στις 3.00 τα ξημερώματα. Οι δράστες έριξαν 54 σφαίρες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πριν εξαφανιστούν.

ΣΕΒ – Νοέμβριος 2015

Βόμβα μεγάλης ισχύος εξερράγη στα γραφεία του ΣΕΒ στο Σύνταγμα προκαλώντας μεγάλες υλικές ζημιές.

Υπουργείο Εργασίας – Δεκέμβριος 2016

Τα μέλη της ΟΛΑ τοποθέτησαν βόμβα σε σακίδιο που άφησαν έξω από το υπουργείο. Η βόμβα δεν είχε εκραγεί αφού είχαν επέμβει έγκαιρα οι αρχές και προχώρησαν σε ελεγχόμενη έκρηξη.

Eurobank – Απρίλιος 2017

Ισχυρή βόμβα είχε εκραγεί έξω από τα γραφεία της Eurobank στην οδό Σανταρόζα στην Αθήνα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, δυο άνδρες είχαν αφήσει την τσάντα έξω από τα γραφεία και διέφυγαν με μηχανάκι.

Εφετείο Αθηνών – Δεκέμβριος 2017

Η ΟΛΑ είχε κάνει διπλό χτύπημα με βόμβα αλλά και πυροβολισμούς στο κτίριο του Εφετείου στη Λουκάρεως. Μάλιστα, οι ένοπλοι είχαν ανοίξει πυρ και κατά του φρουρού. Ο φύλακας είχε καταθέσει ότι, ενώ βρισκόταν μέσα στο κτίριο, είδε δύο άτομα να ανεβαίνουν τα σκαλιά και να αφήνουν στην είσοδο ένα σακίδιο. Διέφυγαν και πάλι με όχημα το οποίο λίγο αργότερα βρέθηκε καμένο στα Εξάρχεια.

Αναλυτικά το κείμενο της προκήρυξης αναφέρει:

Όχι- δε ρίχνει η ελπίδα κάτω τ' άρματα

δε ρίχνει ο κόσμος κάτω την ελπίδα

πίνει τη νιότη μέσα στο αίμα του

- το αίμα του πίνει μες στην κούπα της καρδιάς και θεριεύει

Γιάννης Ρίτσος

Ξημερώματα Δευτέρας 17/12 τοποθετήσαμε εκρηκτικό μηχανισμό μεγάλης ισχύος έξω από τις εγκαταστάσεις που συστεγάζονται ο ΣΚΑΪ και η Καθημερινή.

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως γύρω από την ενέργειά μας αυτή θα αναπτυχθεί μια χυδαία παραφιλολογία, θα μας κατηγορήσουν πως θέλουμε να φιμώσουμε την ελευθερία της έκφρασης και του τύπου, να τρομοκρατήσουμε τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Πρώτα απ' όλα πρέπει να πούμε πως καμιά ελευθερία του τύπου δεν υφίσταται από τότε που τα ΜΜΕ έγιναν όργανα σκοτεινών επιχειρηματικών συμφερόντων, μέσα που αντικαθιστούν την "ενημέρωση" με τη διαπλοκή και εξυπηρέτηση οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Τα ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε proxys επιχειρηματικών συμφερόντων μεγαλοεργολάβων και εφοπλιστών. Κυρίως στην τελευταία μνημονιακή οχταετία, όπου το παλιό πολιτικό σύστημα σάπιζε κι άρχισαν να δημιουργούνται κοινωνικές διεργασίες αμφισβήτησης και προλεταριακής ανταρσίας, τα αστικά ΜΜΕ έπαιξαν έναν ειδικό ρόλο στην επιχείρηση διάσωσης του σάπιου οικονομικού και πολιτικού συστήματος. Συκοφαντούσαν διαρκώς τους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες, τρομοκρατούσαν την κοινωνία πως έξω από την ΕΕ δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά χάος και κόλαση, στοχοποιούσαν αγωνιστές παίρνοντας απευθείας ντιρεκτίβες από τους μπάτσους. Ίσως η πιο ξεδιάντροπη και αποκαλυπτική στιγμή των ΜΜΕ υπήρξε η κάλυψη του δημοψηφίσματος, όταν "όλες οι κοινωνικές ομάδες στήριζαν το ΝΑΙ", σύμφωνα με το MEGA. Όταν αβάνταραν απροκάλυπτα το μαύρο μέτωπο των "Μένουμε Ευρώπη", δημιουργώντας ένα κλίμα ζόφου και τρομοκρατίας. Από τη στιγμή της ίδρυσής τους οι ιδιωτικές μιντιακές επιχειρήσεις υπήρξαν εστίες αναπαραγωγής του κυρίαρχου ακροδεξιού, ξενοφοβικού και νεοφιλελεύθερου λόγου, και ως εκ τούτου δίκαιοι δέκτες της κοινωνικής αντιβίας. Το αναρχικό σύνθημα "Αλήτες - Ρουφιάνοι - Δημοσιογράφοι", που διόλου τυχαία υιοθετήθηκε από ευρείες λαϊκές μάζες, ίσως να αδικεί πολλούς δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ που στέκονται με αξιοπρέπεια μέσα στο ζοφερό περιβάλλον του μιντιακού κεφαλαίου, ωστόσο είναι ενδεικτικό της απαξίας που αισθάνεται η πλειοψηφία της κοινωνίας για τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.

Για ποια "ελευθερία της έκφρασης" θα μας μιλήσουν λοιπόν; Αυτοί έχουν όση ελευθερία έκφρασης θέλουν, προπαγανδίζουν τα επιχειρηματικά και πολιτικά τους συμφέροντα 24 ώρες το 24ωρο και 365 ημέρες το χρόνο. Αντίθετα, οι μόνοι που στερούνται την ελευθερία της έκφρασης είναι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αποκλεισμένοι, η νεολαία, οι μετανάστες, οι διαφορετικοί από τον κόσμο της εκμεταλλευτικής κανονικότητας. Αυτοί που βλέπουν τη ζωή τους να υποτιμάται διαρκώς, να στοιβάζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και σε φυλακές, σε εργασιακά κάτεργα με συνθήκες γαλέρας. Αυτοί που σκοτώνονται στη δουλειά για να τα βγάζουν τσίμα τσίμα, γιατί στις πλάτες τους πέφτει η υπερφορολόγηση για να τροφοδοτείται αέναα η μαύρη τρύπα του χρέους και να πλουτίζουν τα κοράκια του διεθνούς και του ντόπιου κεφαλαίου. Αυτοί που δεν μπορούν να βρουν δουλειά και βλέπουν το μέλλον τους να μακελεύεται στος ουρές του ΟΑΕΔ. Αυτοί που στοιβάζονται σε νοσοκομεία-φέρετρα και σε ετοιμόρροπα σχολεία, γιατί οι βασικές κοινωνικές ανάγκες θεωρούνται κατώτερες από την αδηφαγία μιας χούφτας πλουτοκρατών και οι κυβερνήσεις (αριστερές και δεξιές) προτιμούν να σκορπάν χρήματα στα κοράκια της αγοράς και τις πολεμικές βιομηχανίες παρά στην υγεία και την παιδεία. Αυτοί που δεν έχουν στέγη ή που πληρώνουν τα μαλιοκέφαλά τους στα ενοίκια, γιατί το "δικαίωμα στη στέγαση" δεν είναι τίποτε άλλο παρά άκόμα ένα αστικοδημοκρατικό φετίχ -κουρελόχαρτο και απο κοινωνική ανάγκη η στέγαση μετατράπηκε σε πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτοί που εκπαιδεύονται στα στρατόπεδα για να γίνουν κρέας για κανόνια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που ετοιμάζεται για να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση πάνω στο αίμα των λαών. Οι φτωχοδιάβολοι που στερούνται φωνής, όπως οι οροθετικές που διαπομπεύθηκαν από τον μιντιακό συρφετό κατ εντολή του καθάρματος Ανδρέα Λοβέρδου. Αυτοί που μακελεύονται από την πρέζα στους δρόμους και τις πλατείες, στερούμενοι κάθε υγειονομικής περίθαλψης, σε μια διαδικασία ελέγχου και εγκληματοποίησης της νεολαίας και της αμφισβήτησης που φέρει στα σπλάχνα της. Οι αναρχικοί ήδη το έλεγαν από τα τέλη του '70: Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη! Απ' όλους αυτούς (και πολλούς ακόμα) έχει στερηθεί το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και κάτι ακόμα περισσότερο: το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ύπαρξη.

Πότε είχαν πραγματικά ελευθερία έκφρασης οι εργαζόμενοι, όταν οι αγώνες τους ήταν πάντα αντικείμενο συκοφάντησης, λοιδορίας και υποτίμησης από τα ΜΜΕ ως απλό "συγκοινωνιακό πρόβλημα στο κέντρο της Αθήνας"; Πότε είχαν ελευθερία έκφρασης οι χιλιάδες απελπισμένοι συνάνθρωποί μας που αυτοκτόνησαν στα χρόνια του μνημονιακού ζόφου; Πότε είχαν ελευθερία έκφρασης οι ξεσπιτωμένοι, που είδαν τους κόπους της ζωής τους να γίνεται λεία για τα τραπεζικά κοράκια; Πότε είχαν ελευθερία έκφρασης οι νεολαίοι, που τους στερούν κάθε όραμα για το μέλλον; Πότε είχαν ελευθερία έκφρασης όλοι αυτοί που στενάζουν κάτω από τις διαταγές των αφεντικών ή των καραβανάδων, όλοι αυτοί που τα κεφάλια τους είναι διαρκώς στόχοι για τα γκλομπ των μπάτσων, όλοι αυτοί που λιντσάρονται καθημερινά από ένα σύστημα που γεννά διαρκώς τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και το μίσος για τη διαφορετικότητα;

Τόλμησαν να μιλήσουν ακόμα και για "τυφλή βία", για μια ενέργεια πλήρως σχεδιασμένη και με όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις ώστε να μην υπάρξει ο οποιοσδήποτε τραυματισμός. Άν θέλουν να δουν τυφλή βία ας στρέψουν τα μάτια τους αλλού και όχι σε εμάς. Ας στρέψουν τα μάτια τους στην Παλαιστίνη, που ο λαός της μακελεύεται διαρκώς από τις κατοχικές δυνάμεις του σιωνισμού, στενού συμμάχου του ελληνικού κράτους. Ας στρέψουν τα μάτια τους στην Υεμένη και τη γενοκτονία που συνεχίζεται, με την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να είναι συνυπεύθυνη για την πώληση πολεμικού υλικού στο αντιδραστικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας. Ας στρέψουν τα μάτια τους στη Συρία και τη σφαγή που συνεχίζεται κι ας μας μιλήσουν για το ρόλο της βάσης της Σούδας στους βομβαρδισμούς. Κι αν δεν θέλουν να πάνε πιο μακριά, θα δουν την τυφλή βία στην ίδια τους τη χώρα. Θα δουν την τυφλή βία του κεφαλαίου, των μπάτσων, της δικαστικής μαφίας και των φασιστών, που οι ίδιοι κανάκεψαν και τους έβγαλαν από τις τρύπες τους. Την τυφλή βία δεν θα την δουν στις ενέργειές μας, θα την δουν να αντανακλάται στα πρόσωπα του Αλέξη Γρηγορόπουλου, του Σαχτζάντ Λουκμάν, του Ζακ Κωστόπουλου, του Petrit Zifle, της Αγγελικής Π. και τόσων άλλων ανώνυμων ανθρώπων που ο θάνατός τους έμεινε στην αφάνεια και το σκοτάδι.

Ας σωπάσουνε λοιπόν για μια στιγμή οι καναλάρχες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεργολάβοι και οι έμμισθοι χαρτογιακάδες τους. Ας σωπάσουνε και θα ακούσουν τη λαϊκή επιδοκιμασία για την ενέργειά μας. Και να είναι σίγουροι πως αργά ή γρήγορα αυτήν την "ελευθερία έκφρασης" που απολαμβάνουν ως ιδεολογικό περίβλημα της ελευθερίας να εκμεταλλεύονται και να λεηλατούν το λαό και τον τόπο, θα τη χάσουν από μια σαρωτική κοινωνική επανάσταση. Θα τη χάσουν μαζί με το μονοπώλιο της βίας που κατέχουν. Θα τη χάσουν όταν όλοι αυτοί που στερούνται την πραγματική ελευθερία στην έκφραση και την αξιοπρέπεια θα αντιληφθούν τη γιγαντιαία δύναμή τους. Όταν οι κολασμένοι της γης διώξουν κλωτσηδόν τα πλουτοκρατικά παράσιτα που τρέφονται σα βδέλες στο σώμα της κοινωνίας και χτίσουν μια καινούρια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και μόνο τότε η "ελευθερία στην έκφραση" και η "δημοκρατία" από αστικοδημοκρατικό κούφιο κέλυφος θα γεμίσει περιεχόμενο και ζωή.

Τα ΜΜΕ δεν δημιουργήθηκαν για να "ελέγχουν" την εξουσία, όπως μας πλασάρει η αστικοδημοκρατική μυθολογία. Ως "τέταρτη εξουσία" είναι βασικός πυλώνας της αναπαραγωγής της αστικής εξουσίας, είναι κρατικός ιδεολογικός μηχανισμός, είναι μηχανισμός προστασίας των καπιταλιστικών συμφερόντων και εσχάτως είναι το ίδιο το κεφάλαιο αυτοπροσώπως. Ο ρόλος των ΜΜΕ στην επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της εργασίας (και κυρίως την τελευταία μνημονιακή οχταετία) είναι καθοριστικός. Στην εμπροσθοφυλακή αυτής της επίθεσης βρίσκεται η φασιστοφυλλάδα Καθημερινή και το φασιστοκάναλο του ΣΚΑΪ. Μια εφημερίδα κι ένα κανάλι που από τις σελίδες και τη συχνότητά του όχι μόνο καθυβρίζουν και συκοφαντούν διαρκώς τους αγώνες των εργαζομένων, όχι μονάχα έχουν μετατραπεί σε αξιότερο πρεσβευτή των ιμπεριαλιστών (ποιος να ξεχάσει το αμίμητο "βάστα γερα Γερούν";), αλλά ξερνάνε με κάθε τρόπο το δηλητήριο του ακραίου ανταγωνισμού, της αλληλοφαγίας, ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του χυδαίου αντικομμουνισμού και του φασισμού. Κι όλα αυτά συσκευασμένα σε ένα φανταχτερό "ανθρωπιστικό" και "οικολογικό" περιτύλιγμα. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τον οχετό που έβγαινε από τα στόματα των Παπαχελά, Κοσιώνη και Πορτοσάλτε, λίγες μόλις ώρες μετά τη δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου; Όταν με ένα νεκρό σύντροφο και την κοινωνία να βράζει αυτά τα ανδρείκελα αθώωναν τον Κορκονέα και ζητούσαν "αποτελεσματική αντιμετώπιση των ταραξιών"; Να θυμηθούμε το διαρκές ξέπλυμα των φασιστών; Την πολιτική νομιμοποίηση και την απόπειρα εξωραϊσμού της Χρυσής Αυγής μέσα από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ; Την προτροπή του Μπάμπη Παπαδημητρίου για τη δημιουργία μιας εν δυνάμει κυβερνητικής "σοβαρής Χρυσής Αυγής"; Να θυμηθούμε τις πατρικές νουθεσίες του Πορτοσάλτε προς τον Κασιδιάρη ("Βρείτε τρόπο να μη σας πιάνουν στο στόμα τους"); Την παρουσίαση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα ως καυγά για οπαδικές διαφορές; Να θυμηθούμε το ακροδεξιό δηλητήριο που έχυνε για χρόνια μέσα από το ΣΚΑΪ ο ανεκδιήγητος Μπογδάνος; Αυτός που μέχρι και τον Τσολάκογλου επιχείρησε να ξεπλένει, όντας συνεπής με τη γραμμή του διαχρονικού δοσιλογισμού και του ιστορικού αναθεωρητισμού που προωθεί ο σταθμός στο πλαίσιο της γενικευμένης ιδεολογικής και υλικής επίθεσης του κεφαλαίου εναντίον της τάξης μας. Ας θυμηθούμε, επίσης, και το χυδαίο ρόλο που έπαιξε ο ΣΚΑΪ, μαζί με τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ, στην υπόθεση της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου. Τα μιντιακά κοράκια όχι μόνο αποπειράθηκαν να νομιμοποιήσουν ηθικά το λιντσάρισμα του Ζακ, αλλά έφτασαν στο σημείο να στήνουν τηλεοπτικά και διαδυκτιακά δημοψηφίσματα που ξέπλεναν τους δολοφόνους, την ίδια ώρα που ηρωοποιούσαν το φασίστα Κατσίφα.

Ξέρουμε πολύ καλά πως η ενέργειά μας θα σταθεί αφορμή για μια νέα ψευδοκόντρα του Αλαφουζέικου με τη συγκυβέρνηση. Δεν μας απασχολεί καθόλου. Η ψευδεπίγραφη αυτή κόντρα αντανακλά διαφορετικά επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία μας είναι το ίδιο απεχθή και αποκρουστικά. Είναι μια σύγκρουση που έχει ως μοναδικό επίδικο τη νομή και τον έλεγχο της αστικής εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Παρά τη δημόσια αντιπαράθεσή τους, κυβέρνηση και Αλαφουζέικο στηρίζουν ακριβώς την ίδια πολιτική. Την πολιτική της υλοποίησης των βασικών αξόνων της αστικής στρατηγικής, της πιστής ευθυγράμμισης με τους γενικούς προσανατολισμούς του ελληνικού κεφαλαίου, της παραμονής με κάθε κόστος της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, της ακραίας επίθεσης ενάντια στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, του ξεπουλήματος του τόπου έναντι πινακίου φακής, της μετατροπής της Ελλάδας σε απέραντη βάση και πολεμικό ορμητήριο της Δύσης. Είναι διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, λυσσασμένοι εχθροί του λαού και στόχοι της δίκαιης λαϊκής αντιβίας. Όσο κι αν θέλουν να συγκαλύψουν και οι δυο πλευρές αυτήν την πραγματικότητα πίσω από τόνους κούφιας ρητορικής, δεν μπορούν. Και οι δυο πλευρές έναν εχθρό έχουν απέναντί τους, τον εχθρό-λαό. Κι όσο κι αν κοντράρονται για τα μάτια του κόσμου για τις ανθυπολεπτομέρειες της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής η στόχευσή τους είναι μία και κοινή: το τσάκισμα του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Σε πρωτοσέλιδό της στις 29 Ιανουαρίου του 1944 η Καθημερινή έγραφε: "Πάνδημος ετελέσθη εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν η κηδεία του δολοφονηθέντος Υπουργού Εργασίας Ν. Καλύβα. Μεταξύ των προσελθέντων επισήμων ήσαν ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης Ράλλης μετά του υπουργικού συμβουλίου, ο Γερμανός Επιτετραμένος δόκτωρ Φον Γκρέβιλιτς, ως αντιπρόσωπος του ειδικού πληρεξουσίου του υπουργείου εξωτερικών του Ράιχ δια την ΝΑ Ευρώπη πρεσβευτού Νοϋμπάχερ, ο συνταγματάρχης, επιτελάρχης ως αντιπρόσωπος του απουσιάζοντος στρατιωτικού Διοικητή της Ελλάδος μετά μερικών αξιωματικών του επιτελείου, ο νομάρχης Αθηνών, ο δήμαρχος Αθηνών, οι στρατηγοί Μπάκος και Ντερτιλής, ο διευθυντής της αστυνομίας Έβερτ".

Θυμίζουμε πως ο Καλύβας, πριν πέσει νεκρός από το τιμωρό χέρι του λαού, ως δοτός υπουργός εργασίας είχε μεταξύ άλλων πρωτοστατήσει στην επιστράτευση των εργαζομένων στις γερμανικές στρατιωτικές υπηρεσίες και επιχειρήσεις. Ως αντίποινα για την εκτέλεσή του οι κατακτητές εκτέλεσαν 50 αιχμάλωτους αντιστασιακούς, για τους οποίους η Καθημερινή δεν έχυσε κανένα δάκρυ. Το απόσπασμα αυτό είναι άκρως ενδεικτικό για τη θέση που πήρε η εφημερίδα στην κρισιμότερη σελίδα της ιστορίας αυτού του τόπου τον 20ο αιώνα. Στην περίοδο της ναζιστικής κατοχής οι επιφανείς εκπρόσωποι της ελληνικής αστικής τάξης ιδιοκτήτες της εφημερίδας, μαζί με ένα σημαντικό τμήμα της εγχώριας κεφαλαιοκρατίας, κράτησαν ανοιχτά δοσιλογική στάση, υποδεχόμενοι μετά χαράς τα στρατεύματα κατοχής. Η Καθημερινή αποκαλούσε τον Χίτλερ Φύρερ, τον Τσολάκογλου νόμιμο κυβερνήτη, τους συνεργάτες των Γερμανών πατριώτες και τις αντιστασιακές δυνάμεις τρομοκράτες. Την ώρα που χιλιάδες αγωνιστές μαρτυρούσαν στα κάτεργα των SS και δολοφονούνταν στα εκτελεστικά αποσπάσματα, οι ιδιοκτήτες της Καθημερινής συνέτρωγαν με τους Γερμανούς διοικητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους και οι μεγαλοδημοσιογράφοι αντάλλασαν απόψεις με τους Γερμανούς επιτετραμένους της προπαγάνδας του Τρίτου Ράιχ για την εξέλιξη των μαχών στο Ανατολικό Μέτωπο.

Παρά την ανοιχτή δοσιλογική της στάση η Καθημερινή, ως μερίδα του ελληνικού κεφαλαίου που συνέδεσε τα συμφέροντά της με το Ράιχ, δεν δίστασε να στηρίξει τους μέχρι πρότινος εχθρούς των προστατών της. Πλέον τη θέση των Γερμανών κατακτητών την έπαιρναν οι Βρετανοί αρχικά και αργότερα οι Αμερικάνοι, και η Καθημερινή μπαίνει μπροστάρισσα στον "αγώνα ενάντιον των συμμοριτών" του ΔΣΕ. Μετεμφυλιακά θα αποτελέσει έναν από τους βασικούς ιδεολογικούς στυλοβάτες του δολοφονικού κράτους της Δεξιάς, του κράτους της Μακρονήσου και των εκτελέσεων, του κράτους της αμερικανοκρατίας και των εκλογών βίας και νοθείας, του κράτους που άνοιξε το δρόμο για την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Και τότε, η εφημερίδα δε δίστασε να υπηρετήσει τη χούντα (ακριβώς όπως είχε υπηρετήσει και το καθεστώς Μεταξά), αφού έτσι πρόσταξαν τα ταξικά συμφέροντα των αφεντικών της, προπαγανδίζοντας γκαιμπελίστικα τις "οικονομικές επιτυχίες της εθνοσωτηρίου επαναστάσεως" και συκοφαντώντας κάθε αγωνιστική και εξεγερτική κινητοποίηση ενάντια στη δικτατορία. Άλλωστε, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ήταν σαφέστατος προς την Ένωση Εφοπλιστών: Σας ανήκω, όπως και μου ανήκετε..

Θα ρωτήσει κανείς γιατί ξεθάβουμε τη βρόμικη ιστορία αυτής της φυλλάδας. Απλούστατα, γιατί το δοσιλογικό παρελθόν της φωτίζει ολοκάθαρα τη σημερινή στάση του συγκροτήματος Αλαφούζου. Γιατί υπάρχει μια ευθεία μαύρη γραμμή του βρόμικου εκείνου παρελθόντος με το σήμερα. Έτσι, λοιπόν, θα συναντήσουμε την Καθημερινή να ταυτίζεται πλήρως με το μεταπολιτευτικό αυταρχικό και αντεργατικό καραμανλικό καθεστώς, ενώ κατά τη διάρκεια της λεγόμενης "Αλλαγής", παρ' ότι πήρε ενεργό μέρος στην ενδοαστική πόλωση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, τη βλέπουμε να προωθεί ένα κοινό αστικό μέτωπο με στόχο τον "ευρωπαϊκό προσανατολισμό" της χώρας. Έτσι, θα αποτελέσει τον πιο θερμό υποστηρικτή των κυβερνήσεων Τζανετάκη (ΝΔ - ΣΥΝ) και Ζολώτα, οι οποίες κράτησαν τον ελληνικό καπιταλισμό όρθιο σε μια κρίσμη στιγμή. Τότε ήταν που άνοιξε κι ένας νέος τομέας κερδοφορίας για μεγάλους καπιταλιστές, μέσω των αδειών ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Στα χρόνια που ακολουθούν η Καθημερινή και το τηλεοπτικό της παιδί, ο ΣΚΑΪ, θα υποστηρίξουν με θέρμη τη νεοφιλελεύθερη προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας και του κράτους, την οποία θα θεμελιώσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και θα υλοποιήσουν μέσα από την ένταξη στην ΟΝΕ οι επόμενες κυβερνήσεις. Θα φτάσουν μάλιστα, και παρά τις ιστορικές τους διαφορές με τη σοσιαλδημοκρατία, να ανακηρύξουν τον Σημίτη ως "πολιτικό κεφάλαιο" της χώρας, κλείνοντας βέβαια τα μάτια στα τεράστια σκάνδαλα (όπως τη φούσκα του χρηματιστηρίου) που σημειώθηκαν εκείνη την περίοδο.

Επί κυβερνήσεων Καραμανλή, και με τα προμηνύματα της κρίσης να πυκνώνουν απειλητικά, το συγκρότημα του Αλαφούζου πρωτοστάτησε ως συλλογικός ιδεολογικός εκφραστής των πιο επιθετικών μερίδων του ελληνικού κεφαλαίου, απαιτώντας σαρωτικές αντεργατικές και αντικοινωνικές αλλαγές ως εγγύηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της παραμονής στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ. Και από το ξέσπασμα της κρίσης και την υπαγωγή του ελληνικού καπιταλισμού στα "προγράμματα διάσωσης" έως σήμερα, το Αλαφουζέικο βρέθηκε στην αιχμή του δόρατος της μνημονιακής επέλασης, στηρίζοντας όλα τα κυβερνητικά σχήματα που επέβαλαν σκληρά αντικοινωνικά μέτρα. Ακόμα και σήμερα, που εμφανίζεται μια δημόσια αντιπαράθεση του Αλαφουζέικου με το ΣΥΡΙΖΑ, στην ουσία και οι δυο πλευρές υπηρετούν την ίδια πολιτική, αφού η αντιπαράθεση αυτή αφορά μονάχα δευτερεύουσες πτυχές της αστικής διαχείρισης. Όπως είπαμε και πιο πάνω και οι δυο πλευρές έχουν κοινή στρατηγική κατεύθυνση, όσο κι αν δημιουργούν τεχνητή αντιπαράθεση και πόλωση στο δημόσιο λόγο. Κι αυτό δε θ' αλλάξει ακόμα και μετά την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού που θα προκύψει από τις επερχόμενες εκλογές, καθώς όλες οι αστικές κυβερνήσεις, οποιοδήποτε προσωπείο κι αν φοράνε (συντηρητικό ή σοσιαλδημοκρατικό) εξυπηρετούν τα ταξικά συμφέροντα των πλουτοκρατών.

Ο "ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ" ΚΥΡΙΟΣ ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ...

Οφείλουμε να πούμε δυο λόγια για τον ιδιοκτήτη του ΣΚΑΪ και εφοπλιστή Ιωάννη Αλαφούζο, το όνομα του οποίου φιγουράρει στα Paradise Papers. Οι παραδοσιακές σχέσεις στοργής και έντονων παθών της οικογένειας Αλαφούζου με τη Νέα Δημοκρατία, και κυρίως με την οικογένεια Μητσοτάκη παρά τις κατά καιρούς διακυμάνσεις, δεν κρύβονται. Ο ίδιος ο Αριστείδης Αλαφούζος, ο "αυτοδημιούργητος" πατέρας του Ιωάννη, παραδέχθηκε ότι χρηματοδοτούσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να προωθεί τα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Ο υιός Αλαφούζος ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 εμπλέκεται στις σκοτεινές υποθέσεις λαθρεμπορίας καυσίμων ''Ασπρονήσι'' και ''Ενάλιος Αίθρα'', αλλά αθωώνεται από την "αδέκαστη" αστική δικαιοσύνη, αφού ένα πεπλό πολιτικής προστασίας είχε απλωθεί γύρω από τον εφοπλιστή. Ένα πέπλο προστασίας που ξεκινούσε από τα τότε κόμματα εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) και κατέληγε στον Συνασπισμό. Για την αστική δικαιοσύνη, όπως φαίνεται, επικύνδινη είναι μια 54χρονη καθαρίστρια που παραποίησε ένα κωλόχαρτο για να ταϊσει τα παιδιά της και όχι οι εγκληματίες του λευκού κολάρου, σαν τον Αλαφούζο και το συνάφι του, που με τις ρεμούλες τους έφτιαξαν αμύθητες περιουσίες για να κοκορεύονται τους "αυτοδημιούργητους" διαφημιστές του "καπιταλιστικού ονείρου"...

Ο Αλαφούζος, όμως, εμπλέκεται και σε ένα τεράστιο σκάνδαλο πλιάτσικου και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας της Ρουμανίας μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Δε χρειάζεται να μπούμε σε δημοσιογραφικές λεπτομέρειες αυτού του τεράστιου σκανδάλου, αρκεί να αναφέρουμε πως μετά από γιγαντιαίους πολιτικούς τριγμούς η ρουμανική δικαιοσύνη εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον Αλαφούζο, το οποίο ακόμα βρίσκεται σε ισχύ. Ο εφοπλιστής κατηγορείται για απάτη και αποφεύγει να πατήσει το πόδι του σε ρουμανικό έδαφος γιατί θα συλληφθεί. Μεσάζοντας ανάμεσα στη ρουμανική κυβέρνηση και τους έλληνες εφοπλιστές για την επίτευξη της μεγάλης απάτης ήταν το δεξί χέρι του Κωνασταντίνου Μητσοτάκη, ο γνωστός ΚΥΠατζής και συνεργάτης της CIA στρατηγός Νίκος Γρυλλάκης. Αξίζει να αναφερθεί πως ο Γρυλλάκης υπήρξε ο εγκέφαλος κυκλώματος υποκλοπών, ενώ δεξί του χέρι ήταν ο Μανώλης Βασαλάκης. Ο τελευταίος ήταν ο άνθρωπος που, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Citibank, ρευστοποίησε την επιταγή του ενός εκατομμυρίου δολλαρίων, την οποία ο Αριστείδης Αλαφούζος, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, έδωσε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για την προώθηση των επιχειρηματικών του συμφερόντων. Η καπιταλιστική δυσωδία, όμως, δε σταματά εδώ. Τα σκάνδαλα του Αλαφουζέικου δεν είναι μόνο οικονομικής φύσης...

Παρά το έντονο "πράσινο" και "οικολογικό" προφίλ που κρατάει ο εφοπλιστής μέσα από το ΣΚΑΪ και την Καθημερινή έχει γίνει πολλές φορές αυτουργός εγκλημάτων κατά της φύσης. Το 1997, την εποχή δηλαδή που ο Αλαφούζος δημιουργούσε υπεράκτιες εταιρείες με έδρα τα νησιά των Βερμούδων, στο Μαρακαΐμπο τής Βενεζουέλας από το σαπιοκάραβο "Νήσος Αμοργός" διέρευσαν πάνω από 25.000 βαρέλια πετρελαίου, προκαλώντας τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή στη Βορειοδυτική Βενεζουέλα. Το πρόστιμο που επιβλήθηκε για τη ρύπανση ορίστηκε στα 160 εκατομμύρια δολάρια, και ίσως εκεί να έχουν τις ρίζες τους οι εμμονές του Αλαφουζέικου ενάντια στο καθεστώς της Βενεζουέλας. Το 2000 το σαπάκι του Αλαφούζου Westchester, με σημαία από τις Μπαχάμες, προκάλεσε ακόμα μια καταστροφή στον Κόλπο τού Μεξικού, με τη διαρροή 13.200 βαρελιών πετρελαίου. Το 2001 ακόμα ένα σαπάκι του Αλαφούζου, το φορτηγό Αμοργός ξερνάει στις ακτές τής Ταϊβάν μεγάλες ποσότητες σιδηρομεταλλεύματος και πετρελαίου. Το οικολογικό προφίλ που πουλάει ο Αλαφούζος δεν είναι μονάχα μια υποκρισία. Εντάσσεται σε μια νέα δυναμική μορφή του καπιταλισμού, το λεγόμενο "πράσινο καπιταλισμό" και κερδοφορεί πουλώντας ευαισθησία για το περιβάλλον που ο ίδιος καταστρέφει..

Όμως, το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε. Το ζήτημα για εμάς δεν είναι η σκανδαλολογία. Η αναφορά σε αυτήν γίνεται μονάχα για να αναδειχθεί η υποκρισία και η "διπλή ηθική" της αστικής τάξης. Ακόμα κι αν ήταν "νόμιμος και ηθικός" ο Αλαφούζος (και ο κάθε Αλαφούζος) θα ήταν το ίδιο εγκληματίας και τσαρλατάνος. Όπως έχουμε πει και παλιότερα, όλα αυτά τα παραδείγματα δεν τα αναφέρουμε επειδή μας πιάνει μια αίσθηση σκανδαλοθηρίας, αλλά για να αναδείξουμε πως η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ενιαία και αδιαίρετη, είτε είναι "νόμιμη και ηθική" είτε λειτουργεί εκτός νόμου.

ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ

Δεν είναι τυχαίο πως όλος ο πολιτικός κόσμος στάθηκε στο πλευρό του Αλαφουζέικου, από την κυβέρνηση μέχρι την αξιωματική αντιπολίτευση και το ΚΚΕ. Ακόμα και η Κομισιόν και η αμερικάνικη κυβέρνηση βγάλαν ανακοινώσεις συμπαράστασης στο ΣΚΑΪ και την Καθημερινή, κάτι που δείχνει με σαφήνεια τον ειδικό ρόλο που παίζει αυτό το κανάλι. Άλλωστε, είναι πλέον γνωστό πως η αμερικάνικη πρεσβεία και η Κομισιόν, με τη βοήθεια opinion makers, παραδίδουν εδώ και πολλά χρόνια σεμινάρια στους έλληνες δημοσιογράφους για το πώς να παρουσιάζουν τις ειδήσεις ώστε να καναλιζάρουν την κοινή γνώμη σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Άλλες φορές μέσω μυστικών κονδυλίων κι άλλες φορές ολοφάνερα (όπως στον περιβόητο "πόλεμο ενάντια στα fake news" που έχει κηρύξει η ΕΕ μέσω χρηματοδοτούμενων σεμιναρίων στις Βρυξέλλες), το χρήμα ρέει άφθονο προς τα αστικά ΜΜΕ και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες ώστε να κάνουν πιο "συμπαθείς" στην κοινή γνώμη τους αρχιδολοφόνους και να απορροφηθούν οι κοινωνικοί κραδασμοί που προκαλούν οι αντιλαϊκές πολιτικές. Να φαίνονται φυσιολογικά τα μνημόνια, γιατί θα πνιγούμε στο χάος και δε θα έχουμε ούτε χαρτιά υγείας! Να φαίνεται φυσιολογική η αμερικάνικη εξωτερική πολιτική και ο ρόλος του παγκόσμιου χωροφύλακα που έχει αναλάβει, γιατί οι ισλαμιστές θα μας φάνε ζωντανούς και θα καταστρέψουν το δυτικό πολιτισμό και τη θρησκεία μας! Να φαίνεται φυσιολογική η ελληνο-ισραηλινή συνεργασία, γιατί θα κερδίσουμε οικονομικά και στρατιωτικά οφέλη απέναντι στον προαιώνιο εχθρό μας, την Τουρκία! Και εν τέλει οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης δημιουργούν εκείνο το περιβάλλον (παρα)πληροφόρησης που προσπαθεί να μας πείσει πως ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο και να κάτσουμε στα σπιτάκια μας ή τις δουλίτσες μας, γιατί αν απεργήσουμε ή αν διαδηλώσουμε θα είμαστε κοινοί οικονομικοί σαμποτέρ που εμποδίζουν την ανάπτυξη και επιπλέον θα προκαλέσουμε κυκλοφοριακό κομφούζιο...

Ο ΣΚΑΪ και τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ ως καλοί λακέδες ας μείνουν με τα λόγια συμπάθειας των αφεντικών τους. Τα αξίζουν. Εμείς από την πλευρά μας στεκόμαστε στη λαϊκή επιδοκιμασία της ενέργειάς μας, χωρίς όμως να αποζητάμε τη θεαματικοποίηση της δράσης μας. Δε θέλουμε χειροκροτητές των ενεργειών μας, θέλουμε ένα λαό αφυπνισμένο, δραστήριο, να κατεβαίνει στο δρόμο διεκδικώντας τα δικαιώματά του, να παλεύει, να απεργεί, να στέκεται απείθαρχος μπροστά στους δημίους του.

Το έχουμε ξαναπεί και θα το λέμε με κάθε δυνατή ευκαιρία. Για εμάς η ένοπλη πάλη δεν είναι ούτε φετίχ, ούτε πανάκεια. Δεν έχουμε αυταπάτες πως μια ομάδα αποφασισμένων αγωνιστών μπορεί να ανατρέψει το σύστημα ή να δημιουργήσει από μόνη της εκείνες τις συνθήκες που θα φέρουν μαζικό ξεσηκωμό. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανεπίτρεπτη αφέλεια, που θα εγκλώβιζε την οπτική της ταξικής πάλης ως κινητήριας δύναμης της ανθρώπινης ιστορίας σε περίκλειστα ιδεολογικά σχήματα που βλέπουν τον κοινωνικό αγώνα ως ντέρμπι μεταξύ κράτους και επαναστατών, μακριά από το πλατύ κοινωνικό πεδίο και τις λαϊκές μάζες. Αντίθετα, στη δική μας αντίληψη η ένοπλη πάλη οφείλει να βάλει το δικό της λιθαράκι στο καθήκον της πολιτικής και ταξικής συγκρότησης του μαχόμενου επαναστατικού κινήματος, μαζί με άλλα μέσα πάλης που δεν ιεραρχούνται ως "ανώτερα" ή "κατώτερα" αλλά συναποτελούν μορφές έκφρασης της κοινής επαναστατικής στρατηγικής.

Σε μια εποχή άμπωτης των κοινωνικών αντιστάσεων και αφομοίωσης μεγάλου κομματιού της λαϊκής δυσαρέσκειας είτε από τη σοσιαλδημοκρατία και τον ρεφορμισμό είτε από τον εθνικισμό και το φασισμό, γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό το καθήκον της ανασυγκρότησης του κινήματος και της εξόδου από την εσωστρέφεια και την αυτοαναφορικότητα. Όταν η επίθεση του ιμπεριαλισμού, του κράτους και του κεφαλαίου παίρνει καταιγιστικούς ρυθμούς δεν μας μένει χρόνος για να τον σπαταλάμε σε πολιτικάντικους παραγοντισμούς. Οφείλουμε όλοι μαζί να συγκροτήσουμε την οργανωμένη αντεπίθεση των από τα κάτω σε κάθε πεδίο κοινωνικής δραστηριότητας. Οφείλουμε να ξαναδώσουμε αυτοπεποίθηση στην δοκιμαζόμενη κοινωνία, που έχει δει όλες τις ελπίδες της να διαψεύδονται. Οφείλουμε να μην παραδεχτούμε την ήττα, να παλέψουμε για την ανατροπή των αρνητικών συσχετισμών. Κυρίως σήμερα, που το διακύβευμα είναι ακόμα μεγαλύτερο από την οικονομική αφαίμαξη που υπέστη ο λαός όλα αυτά τα χρόνια. Που οι κυρίαρχοι του πλανήτη οξύνουν τους ανταγωνισμούς τους, στήνοντας πάλι ένα νέο σφαγείο για τους λαούς. Σήμερα, που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ πουλάει το παραμύθι της "ισχυρής μεταμνημονιακής Ελλάδας" και μετατρέπει τον τόπο σε γιγαντιαία βάση της νατοϊκής επιθετικότητας. Σήμερα, που με πρόσχημα το Μακεδονικό και την ένταση του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού αναβιώνει ο εθνικιστικός εφιάλτης. Σήμερα, η αναγκαιότητα να χτίσουμε ένα δυνατό διεθνιστικό ανάχωμα στους πολεμικούς σχεδιασμούς της ελληνικής αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών είναι ακόμα πιο επείγουσα.

Αν δεν παλέψουμε, αν δεν αντισταθούμε στην παρακμή, αν δεν οργανωθούμε, αν δεν στραφούμε σε έναν συγκεκριμένο επαναστατικό προσανατολισμό τότε θα γίνουμε μάρτυρες του ίδιου μας του χαμού. Να ακονίσουμε ξανά και ξανά τις σκέψεις μας και τα όνειρά μας, πριν μας αλέσει η πολεμική κρεατομηχανή του κεφαλαίου. Να γίνουμε ο χειρότερος εφιάλτης των εκμεταλλευτών και των πολεμικών γερακιών τους, ανοίγωντας το δρόμο για το χτίσιμο μιας νέας κοινωνίας, που θα βασίζεται στις αρχές της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινοκτημοσύνης, πέρα από τον ασφυκτικό κόσμο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών
    






















tvxs.gr

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *