Μετά το «κούρεμα» έρχεται φορολογία έως και 55% στα αναδρομικά των συνταξιούχων

Σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο» επιπλέον 55% «κούρεμα» από την εφορία θα υποστούν τα αναδρομικά που θα εισπράξουν εντός των προσεχών έξι μηνών περισσότεροι από 1.000.000 συνταξιούχοι.

Πρόκειται για το φόρο εισοδήματος και την ειδική εισφορά αλληλεγγύης που προβλέπουν τα άρθρα 15 και 43Α του ισχύοντος Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος.

Τo νέο «κούρεμα» θα κυμαίνεται σε ποσοστά από 23% έως και 55% εφόσον τα αναδρομικά δηλωθούν κανονικά ως εισοδήματα των ετών 2015 και 2016, ή σε ποσοστά από 24,2% έως και 54% εφόσον δηλωθούν εφάπαξ ως εισοδήματα του 2020.

Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, από το κείμενο της διάταξης του άρθρου 114 του πρόσφατα ψηφισθέντος νόμου 4714/2020, το οποίο αφορά στην καταβολή των αναδρομικών των μειώσεων κύριων συντάξεων της περιόδου 2015-2016, προκύπτει -εμμέσως πλην σαφώς- ότι από τα αναδρομικά αυτά ποσά θα παρακρατηθεί άμεσα, πριν την καταβολή τους στους δικαιούχους, φόρος εισοδήματος 20%.

Στη συνέχεια, τα προ φόρου ποσά θα πρέπει να δηλωθούν από τους δικαιούχους είτε στις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος του 2021 ως εφάπαξ καταβληθέν εισόδημα του 2020 είτε ως εισοδήματα των ετών 2015-2016, με την υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων για τα συγκεκριμένα έτη.

Η εφάπαξ δήλωση των ποσών στις δηλώσεις για τα εισοδήματα του 2020 θα έχει ως συνέπεια η φορολογική επιβάρυνση στα εκκαθαριστικά του 2021 να αυξηθεί σημαντικά για τους δικαιούχους συνταξιούχους, αφού το συνολικό φορολογητέο εισόδημα του καθενός, με την προσθήκη σ’ αυτό ολόκληρου του ποσού των αναδρομικών, θα εκτιναχθεί στα ύψη και θα «σκαρφαλώσει» σε υψηλότερα φορολογικά κλιμάκια, όπου οι συντελεστές φόρου εισοδήματος φτάνουν έως και το 44%, ενώ οι συντελεστές της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ανέρχονται σε 8%, ή ακόμη και σε 10%.

Στην περίπτωση της αναδρομικής δήλωσης, με την υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2015 και 2016 η καταβολή του επιπλέον φόρου εισοδήματος και της επιπλέον ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που θα προκύψουν θα πρέπει να γίνει εφάπαξ, μέσα σε ένα μήνα από την υποβολή των εν λόγω δηλώσεων.      

πηγή 

Ανάπτυξη από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα λεηλατώντας την;

 γράφει ο Άρις Καζάκος*

Όχι βέβαια, δεν μπορούμε να περιμένουμε ανάπτυξη από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα λεηλατώντας την ή τη λεηλάτησαν χρεοκοπώντας τη. Για να εξηγούμαστε, ακόμη και αυτοί μπορούν με τις πολιτικές τους να αυξήσουν τον πλούτο όχι της χώρας αλλά μιας ως επί το πλείστον κρατικοδίαιτης ελίτ. Ευτυχώς όμως η φενάκη του trickle down effect αφορά πλέον όλο και λιγότερους… Γιατί για να διαχυθεί ο παραγόμενος πλούτος στην κοινωνία χρειάζεται η λειτουργία μηχανισμών που πολεμά αυτή η κυβέρνηση.

Ο πρωτογενής μηχανισμός διανομής του παραγόμενου πλούτου με τη μορφή του μισθού, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, παραλύει ως αποτέλεσμα των νομοθετικών επιλογών της κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά ο μηχανισμός αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου, ένα κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα, ασφαλώς δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης. Το αντίθετο…

Γνωρίζουμε ότι η ρύθμιση της μισθωτής εργασίας, ιδίως ο μισθός, βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής οικονομίας και άρα κάθε οικονομικής πολιτικής. Οι μισθοί, οι συντάξεις και γενικά τα εισοδήματα της μεγάλης πλειονότητας του πληθυσμού που μπορούν πράγματι να επιτελούν τη βιοποριστική λειτουργία τους στηρίζουν αποτελεσματικά όχι μόνο τους υλικούς όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων αλλά και την οικονομία της χώρας, που όπως οι περισσότερες χώρες αντλεί το 70% περίπου του ΑΕΠ της από την εσωτερική ζήτηση. Ο,τι χτυπά την εσωτερική ζήτηση χτυπά συγχρόνως στην καρδιά της τη λειτουργία μιας αγοράς που αποτελείται κατά περίπου 98% από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες υπάρχουν ακριβώς χάρη στην εσωτερική ζήτηση. Οι μνημονιακές πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης διά της μείωσης των μισθών έχουν αφήσει πολύ εμφανή τραύματα στο σώμα της κοινωνίας για να μπορεί να αγνοήσει κανείς τις συνέπειές τους.

Επομένως η επίθεση της Νέας Δημοκρατίας εναντίον της εργασίας είναι κλειδί για την αξιολόγηση της συνολικής οικονομικής πολιτικής αυτής της κυβέρνησης. Δείγματα αυτής της επίθεσης έχουμε αρκετά στον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η κατάργηση του βάσιμου λόγου ως όρου νομιμότητας των απολύσεων και της συνευθύνης του επιχειρηματία έναντι του προσωπικού του εργολάβου, μέτρα της προηγούμενης κυβέρνησης που είχε ψηφίσει και η Νέα Δημοκρατία στη Βουλή (!), αποτελεί ένα τέτοιο δείγμα. Η δειλή, μικρή και ελλειμματική πολιτική στήριξης της εργασίας αλλά και των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια της καραντίνας αποτελεί ένα ακόμη δείγμα. Ωστόσο το καίριο πλήγμα κατά της εργασίας δόθηκε με τον ν. 4635/2019 για τις συλλογικές συμβάσεις και τη διαιτησία. Ο νόμος αυτός εισάγει ένα καθεστώς εκτεταμένων εξαιρέσεων από το πεδίο εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων, ενώ συγχρόνως ακρωτηριάζει το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, που είναι δικαίωμα συνταγματικής περιωπής σύμφωνα και με την απόφαση της oλομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 2307/2014. Επειδή λοιπόν κατά την κυβερνητική ιδεοληψία οι συλλογικές συμβάσεις και η διαιτησία αποτελούν όχι όρους αλλά εμπόδια για την ανάπτυξη και γενικότερα την οικονομία, τα εμπόδια παραμερίζονται και οι ατομικές συμβάσεις εργασίας παλινορθώνονται εκ του αποτελέσματος, με τον ν. 4635/2019 και άμεσα με τον ν. 4643/2019 για τη ΔΕΗ. Οι ατομικές συμβάσεις εργασίας ανακτούν σημαίνοντα ρυθμιστικό ρόλο για όσους πρόκειται να προσληφθούν στο εξής από τη ΔΕΗ. Aυτοί δεν θα υπάγονται πλέον στις συλλογικές συμβάσεις της επιχείρησης.

Άραγε πού μπορεί να οδηγήσει η βία της ατομικής σύμβασης και του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη, βία που αναδύεται ως συνέπεια των κυβερνητικών νομοθετικών μέτρων; Αναγκαζόμαστε να ξανασκεφτούμε τα θεμελιώδη. Μπορούν ποτέ να υπάρξουν ελευθερία και δίκαιο χωρίς ισότητα; Πόσο ξένος προς την ελληνική παιδεία (Αριστοτέλης, Θουκυδίδης) πρέπει να είναι ο πρωθυπουργός που θεωρεί την ανισότητα περίπου ως φυσική κατάσταση και τις συλλογικές συμβάσεις ιδεοληψία της Αριστεράς; Πόσο αφελής ή ενσωματωμένος στη λογική του αρπακτικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού πρέπει να είναι κανείς για να περιμένει ανάπτυξη από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης που στραγγαλίζει την εργασία και συρρικνώνει τα εισοδήματα, έχοντας μάλιστα νωπή την εμπειρία από τη δήωση που υπέστη η χώρα από τα ομόρροπα μέτρα των μνημονίων; Και όλα αυτά σε συνθήκες οξυμμένης οικονομικής κρίσης λόγω της πανδημίας που επιδείνωσε η ιδεοληπτική άρνηση της κυβέρνησης να πάρει επαρκή μέτρα στήριξης της εργασίας και των επιχειρήσεων, μέτρα που μπορούσε να πάρει με βάση τα δημοσιονομικά δεδομένα της χώρας.

Τι σόι πολίτευμα είναι αυτό που διατηρώντας το πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αφήνει την πραγματική εξουσία σε ένα ολιγαρχικό, κρατικοδίαιτο, συχνά διαπλεκόμενο μεγαλοεπιχειρείν; Τι σόι δημοκρατία είναι αυτή που πρέπει να προσαρμόζεται στις επιταγές της αγοράς σύμφωνα με το αξίωμα της Μέρκελ («marktkonforme Demokratie») και όχι το αντίστροφο, δηλαδή να οδηγείται από το συμφέρον των πολλών; Ποια κανάλια και ποιες πολιτικοοικονομικές ελίτ στηρίζουν τη νομιμοποίηση πολιτικών οικογενειών στη χώρα μας που αναπαράγουν την εξουσία τους δίκην φυλών της Αφρικής; Υπάρχει άραγε ίχνος συνάφειας της αγοράς με τη δημοκρατία σε χώρες όπως η Χιλή του Πινοσέτ και η σημερινή Κίνα; Και παραπέρα, ποια ανάκαμψη μπορεί να πετύχει και ποιον βαθμό κυριαρχίας μπορεί να διεκδικήσει μια χώρα όπως η δική μας, δεμένη με τις αλυσίδες ενός εφιαλτικού δημόσιου και ιδιωτικού χρέους που είναι αδύνατον να αποπληρωθεί;

Είναι βέβαιο ότι η ανάγκη είναι εκείνη που θα οδηγήσει τον δήμο των Ελλήνων να δώσει τις δικές του απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά.

* Ο Αρις Καζάκος είναι ομότιμος καθηγητής Εργατικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ     

Καθηγητής Δερμιτζάκης: Ο ιός φεύγει από τον έλεγχό μας

Η Ελλάδα βρίσκεται στα όρια ενός «κακού σεναρίου» επεσήμανε ο καθηγητής Γενετικής του Πανεπιστημίου Γενεύης, Μανώλης Δερμιτζάκης, προσθέτοντας ότι η κατάσταση με τον κοροναϊό μοιάζει να ξεφεύγει από τον έλεγχο.

Ο κ. Δερμιτζάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, κάλεσε τους πολίτες να τηρούν τα μέτρα προφύλαξης και το κράτος να προχωρήσει σε αυστηροποίηση των μέτρων.

«Αυτή τη στιγμή ο ιός φαίνεται ότι φεύγει από τον έλεγχο μας» ανέφερε.

«Ενώ πίστευα μέχρι χθες ότι μπορούμε σταδιακά να περάσουμε το κύμα που έρχεται και να συνεχίσουμε στο φθινόπωρο, νομίζω ότι βγήκαμε από τα όρια καλού σεναρίου που είχαμε και πάμε προς κακό. Τώρα χρειάζεται για μικρό διάστημα πολύ έντονη προσπάθεια για να πέσουν τα κρούσματα και μετά να μπούμε σε βιώσιμη συμπεριφορά. Βρισκόμαστε στα όρια ενός κακού σεναρίου και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί. Το κακό σενάριο μπορεί να είναι πολύ χειρότερο από τις χειρότερες εικόνες που έχετε σε άλλες χώρες: 1.000 κρούσματα την ημέρα, παρά πολλοί σε ΜΕΘ και να μην μπορεί το ΕΣΥ να το αντέξει. Δεν είμαστε εκεί ακόμα, αλλά είμαστε στα όρια για να ξεκινήσει (το κακό σενάριο)» σημείωσε.

Ο καθηγητής επισήμανε ότι πρέπει τα νέα κρούσματα να αρχίσουν να μειώνονται ακόμη και με λήψη νέων μέτρων, όπως σε σχέση με τα άτομα σε γάμους, τον αριθμό των πελατών σε μπαρ, κ.α.

«Μετά το χθεσινό αριθμό κρουσμάτων ανησυχώ πάρα πολύ ενώ δεν είχα τόσο μεγάλη ανησυχία… Είδαμε διπλασιασμό των κρουσμάτων σε τρεις μέρες και με ανησυχεί παρά πολύ. Πριν τρεις μέρες ήταν 75 (κρούσματα), χθες ήταν 150, και φοβάμαι ότι σε λίγες μέρες θα είναι 300. Αυτό είναι το πρόβλημα. Όταν αυξάνονται τα κρούσματα τόσο πολύ θα αυξηθούν και οι εισαγωγές σε ΜΕΘ» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Δερμιτζάκης παρατήρησε ότι ορισμένα μέτρα εφαρμόζονται κατά το ήμισυ: «Μάσκα κάτω από τη μύτη… Δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιος μπορεί να πιστεύει ότι φορά μάσκα όταν τη φορά κάτω από τη μύτη, στο πηγούνι, στο αυτί. Νομίζω ότι ο κόσμος λειτουργεί για το πρόστιμο παρά καταλαβαίνει περί τινός πρόκειται».

Πρόεδρος Πανελ. Ιατρικου Συλλόγου: Είμαστε στις παρυφές του δευτέρου κύματος

Από τη δική του μεριά, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Θανάσης Εξαδάκτυλος, από τη δική του μεριά επεσήμανε μιλώντας στο Mega:

«Ανησυχούμε από τις 10 Ιουλίου και το εκφράζουμε δημοσίως διαρκώς. Θα πρέπει να τηρήσουμε με μεγάλη αυστηρότητα, διάρκεια και επιμέλεια τα μέτρα για να αναστρέψουμε τους αριθμούς μετά από μερικές εβδομάδες, αλλιώς θα διολισθήσουμε σε μια πολύ μεγάλη επέκταση της διάδοσης του ιού, που θα φέρει αυξημένες νοσηλείες, και βαριές νοσηλείες, γιατί μπροστά μας είναι ο χειμώνας».

Συνεχίζοντας σημειώσε πως «είμαστε στις παρυφές του λόφου του δεύτερου “κύματος”»

Αναφορικά με το αν έχουμε δει την κορύφωση του δεύτερου «κύματος» της πανδημίας, ο ίδιος ξεκαθάρισε: «Ούτε κατά διάνοια. Στις παρυφές, στα πρώτα βήματα στην ανηφόρα του λόφου είμαστε. Δυστυχώς είναι αληθές αυτό. Μόνο η συμπεριφορά μας μπορεί να αλλάξει την κλίση του ύψους του λόφου που έχουμε μπροστά μας».

Μιλώντας για την αύξηση των κρουσμάτων μεταξύ των νέων, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου τόνισε ότι «είναι φυσιολογικό, γιατί οι νέοι είναι εργαζόμενοι σε εργασίες που εκτίθενται περισσότερο, και πολύ πιο κινητικοί. Δεν θα πρέπει τώρα να στοχοποιούμε τις ηλικιακές ομάδες, ή ομάδες ανάλογα με την πίστη τους, ή την καταγωγή τους. Θα πρέπει να παραμένουμε σε συνοχή γιατί μπροστά μας έχουμε δύσκολη κατάσταση».

«Είναι δύσκολη η ισορροπία. Η οικονομία και η κοινωνία ζητούν να μείνουν ανοιχτές και ο ιός διαδίδεται. Όλα εξαρτώνται από την πιστή και διαρκή εφαρμογή των μέτρων. Αν είχαμε αντίστοιχη εφαρμογή των μέτρων από τις 4 Μαΐου δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση σε αυτόν τον δυσάρεστο τόνο. Είδαμε τις συστάσεις μας να ακολουθούνται ως προαιρέσεις και τους συμπολίτες μας να τις ακολουθούν μόνο αν υπάρχει πρόστιμο», συνέχισε ο κ. Εξαδάκτυλος. 

πηγή   

Με το πιστόλι στον κρόταφο – Ελληνοτουρκικός διάλογος για το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων

γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Τι είναι άραγε αυτό που έπεισε την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει να προσέλθει στο τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου; Αναζητώντας την απάντηση κατ’ αρχήν σ’ αυτό το ερώτημα αντιλαμβάνεται κάποιος και το πλαίσιο, καθώς και την ατζέντα αυτού του διαλόγου. Σε κάθε περίπτωση μάλιστα, γίνονται ολοφάνερες και οι συνέπειές του, ανεξάρτητα από το πότε και πού θα καταλήξει αυτός ο διάλογος.

Αν θέλουμε να δούμε τα πράματα όπως είναι, αυτό που οδηγεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη στο τραπέζι των ελληνοτουρκικών συνομιλιών είναι η αδυναμία ή η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνάμεις που διαθέτει η χώρα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Η κυβέρνηση βρέθηκε απέναντι σε ένα δίλημμα και απάντησε. Το δίλημμα έχει τεθεί από την άνοιξη του 2012, όταν δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης η «οικοπεδοποίηση» της θαλάσσιας περιοχής νότια του Καστελλόριζου και η παραχώρησή της για έρευνα και εκμετάλλευση στην τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου.

Το δίλημμα, λοιπόν, διατυπώθηκε από τότε ως εξής: Τι θα πράξει η όποια ελληνική κυβέρνηση αν τουρκικό ερευνητικό πλοίο με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου επιχειρήσει στην περιοχή; Η απάντηση που έδωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι «διάλογος».

Πάρε – δώσε

Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός ο διάλογος προσφέρθηκε από το Βερολίνο ως σανίδα σωτηρίας ή οδός διαφυγής από ένα θερμό επεισόδιο, καθώς η Μέρκελ έχει αναλάβει τις σχετικές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:

● Ο Ερντογάν υποσχέθηκε ότι δεν θα επιχειρήσει στην ελληνική (μη ανακηρυγμένη) ΑΟΖ.

● Ο Μητσοτάκης υποσχέθηκε να προσέλθει σε συνομιλίες.

Η «συμφωνία» αποκλιμάκωσης της έντασης των προηγούμενων ημερών, η οποία έστρωσε και το τραπέζι των επικείμενων ελληνοτουρκικών συνομιλιών, καθότι έγινε με γερμανική διαμεσολάβηση, δημιουργεί ένα πρώτο, αναπάντητο, προς το παρόν, ερώτημα, που έχει να κάνει με το είδος του διαλόγου:

● Πρόκειται για την επανάληψη των διμερών ελληνοτουρκικών συνομιλιών για θέματα υψηλής πολιτικής, ο οποίος έχει ήδη ολοκληρώσει 60 κύκλους;

● Ή μήπως έχει συμφωνηθεί μια νέα διαδικασία, η οποία θα εξελιχθεί υπό την εποπτεία ενός «αμερόληπτου» τρίτου, δηλαδή της Γερμανίας εν προκειμένω;

Σε μια τέτοια περίπτωση είναι προφανές ότι οι… αμερόληπτοι Γερμανοί αποκτούν λαβή περαιτέρω πίεσης για την επιδίωξη δικών τους γενικότερων διευθετήσεων με την Τουρκία, τον καλύτερο πελάτη της πολεμικής τους βιομηχανίας και πρώτο εμπορικό τους εταίρο. Είναι, έχουμε την εντύπωση, προφανές ποιον θα πιέσουν οι… αμερόληπτοι.

Ελληνικό «δόγμα»

Ας δούμε, λοιπόν, το αντικείμενο των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, όπως αυτό έχει προσδιοριστεί με το πέρασμα των δεκαετιών αφενός από την ενεργητική (επιθετική) τουρκική στάση και αφετέρου από τη μακάρια ελληνική ακινησία στο όνομα του κατευνασμού του νευρικού γείτονα, την οποία ακολούθησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Σύμφωνα με την ελληνική θέση το μόνο αντικείμενο ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών στη βάση των αρχών του διεθνούς δικαίου, με τελικό κριτή, εφόσον οι δύο πλευρές δεν καταλήξουν σε συμφωνία, ένα αρμόδιο διεθνές δικαστήριο. Η Ελλάδα, θα πρέπει να σημειωθεί, έχει αποδεχτεί τη γενική δικαιοδοσία του δικαστηρίου της Χάγης και έχει επικυρώσει τη συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Από την πλευρά της η Τουρκία έχει αποφύγει να δεσμευτεί με αυτούς τους γενικούς κανόνες ειρηνικής επίλυσης των διαφορών και δεν έχει υπογράψει τη συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας.  Είναι, επομένως, προφανής η τουρκική επιλογή για μια πολιτική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών στη βάση του διαμορφωμένου συσχετισμού δύναμης, που κατά την άποψή της την ευνοεί. Με πιο απλά λόγια, η Τουρκία αισθάνεται ισχυρότερη και ως εκ τούτου απαιτεί ρυθμίσεις οι οποίες εξυπηρετούν τα συμφέροντά της, τα οποία (θεωρεί ότι) μπορεί να υποστηρίξει και να πετύχει με άλλα μέσα…

Τα θέλουν όλα

Με αυτόν τον τρόπο το τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου έχει ήδη καταληφθεί από… τουρκικά «πιάτα». Ας τα δούμε επιγραμματικά:

1. Η Ελλάδα εξαναγκάζεται να συνομιλήσει για θαλάσσιες ζώνες, την ίδια στιγμή που ισχύει το τουρκικό casus belli στην περίπτωση που ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια

2. Η Ελλάδα προσέρχεται σε συνομιλίες για τα ελληνοτουρκικά θαλάσσια όρια λίγο μετά την ανακοίνωση του τουρκολιβυκού συμφώνου, με το οποίο σε τελική ανάλυση η Άγκυρα διακηρύττει ότι τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένων των Ρόδου, Καρπάθου και Κρήτης, δεν έχουν κανένα δικαίωμα πέραν των 6 μιλίων.

3. Η Ελλάδα εμφανίζεται διατεθειμένη να συζητήσει την τουρκική θέση, διατυπωμένη από την εποχή των Ιμίων (1996), για την κυριαρχία επί βράχων, νησίδων και βραχονησίδων.

4. Η Ελλάδα καλείται, στις επικείμενες συνομιλίες, να «αποδείξει» την κυριαρχία της επί όλων σχεδόν των νησιών τα οποία βρίσκονται κοντά στις τουρκικές ακτές, καθώς, σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς, έχει παραβιάσει τις συνθήκες με τις οποίες της αποδόθηκαν από τη στιγμή που τα στρατιωτικοποίησε.

Μαζί με αυτά, σ’ ένα τραπέζι ελληνοτουρκικού διαλόγου θεωρείται σίγουρο ότι θα υποστηριχθεί από τουρκικής πλευράς το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και (γιατί όχι;) αυτοδιάθεσης των ελληνικών μουσουλμανικών πληθυσμών στη Θράκη αλλά και στα Δωδεκάνησα.

Το εγχώριο επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι υπέρ του διαλόγου και το οποίο προβάλλεται έντονα τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, είναι κενό περιεχομένου από τη στιγμή που ο διάλογος είναι ήδη υπονομευμένος από τις τουρκικές απαιτήσεις η οποίες μάλιστα υποστηρίζονται από την επίδειξη στρατιωτικής δύναμης και την απειλή χρήσης αυτής της δύναμης ακόμη και στην περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει νόμιμο δικαίωμα.

Η (όποια) ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να καθίσει ισότιμα σε ένα τραπέζι ελληνοτουρκικού διαλόγου από τη στιγμή που θα διακήρυττε τα αυτονόητα: 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα και συντεταγμένες ΑΟΖ με πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών. Ύστερα η συζήτηση θα μπορούσε να αρχίσει σε ισότιμη βάση…

Για κάτι τέτοιο όμως απαιτούνταν επεξεργασμένη στρατηγική αποτροπής και όχι αυτή των ζεϊμπέκικων, του κατευνασμού και του ατλαντισμού που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες.  Τώρα ο διάλογος θα γίνει με το πιστόλι στον κρόταφο…  

Οι Πέντε πληγές: δεν είναι συμβιβασμός, είναι υποχώρηση - Ανάλυση της συμφωνίας για την ΑΟΖ με Αίγυπτο

Του Νίκου Κοτζιά

Η Αίγυπτος είναι μια φίλη και σύμμαχος χώρα. Έχουμε κοινή ΑΟΖ και καλά είναι να την προσδιορίσουμε, οριοθετήσουμε και ανακηρύξουμε. Πολλά χρόνια διαπραγματευόμαστε μαζί της, καλή τη πίστη. Διότι και εκείνη είναι μια χώρα που πιστεύει και εφαρμόζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, αναγνωρίζει ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και άλλες θαλάσσιες ζώνες.

Σε κάθε διαπραγμάτευση, που γίνεται με την κοινή αποδοχή του διεθνούς δικαίου, εμφανίζονται διαφωνίες για τις προβλέψεις εφαρμογής του. Το νόημα της διαπραγμάτευσης είναι να βρεθεί ένα πακέτο έντιμου συμβιβασμού, όπου η κάθε πλευρά θα «κερδίζει» μέρος των αντικειμένων διαφωνίας. Στη συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου για την ΑΟΖ έχουμε το καταπληκτικό φαινόμενο ότι ως προς τα υπό διαπραγμάτευση θέματα, εξετάζοντας τους χάρτες, η Ελλάδα αποδέχτηκε το σύνολο των αιγυπτιακών αιτιάσεων και αιτημάτων και δεν πήρε τίποτα από τα υπό διαπραγμάτευση θέματα. Ουσιαστικά, όπως έκανε και με την ΑΟΖ με την Ιταλία, έδωσε στην άλλη πλευρά ότι ζητούσε και δεν πήρε τίποτα στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης.

Στις πολύχρονες διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο είχαν προκύψει 5 σοβαρά ζητήματα που επειδή δεν είχε βρεθεί ακόμα συμβιβασμός, δεν έγινε δυνατό να υπογραφεί μια συμφωνία. Επειδή μερικοί με ρωτούν και «γιατί δεν την κλείσατε εσείς» η απάντηση είναι πολύ απλή: διότι τέτοιες συμφωνίες δεν κλείνονται άρον-άρον με υποχώρηση σε όλη τη γραμμή. Αλλιώς δεν χρειάζεται διπλωματία. Δηλώνεις ότι δεν ζητάς τίποτα, ότι θα παραχωρήσεις ότι σου ζητηθεί και η συμφωνία είναι έτοιμη. Τέτοιες συμφωνίες εγώ δεν έκανα ποτέ και δεν θα υπέγραφα ποτέ. Ασφαλώς σε μια διαπραγμάτευση πακέτο δεν θα τα έπαιρνε κανείς όλα. Σωστό. Αλλά δεν θα έπαιρνε και η άλλη μεριά όλα, ως συνέβη.

Η Αίγυπτος με την Κύπρο έχει συμφωνήσει σε ΑΟΖ με την εφαρμογή της αρχής της μέσης γραμμής. Με την Ελλάδα, «παραδόξως», δεν ήθελε να κάνει ανάλογη συμφωνία. Ήθελε να εφαρμοστεί και η αρχή της αναλογικότητας (των ακτών, δηλαδή, των σημείων βάσης). Η αρχή αυτή επιδιώκεται, σε ορισμένα σημεία, από την Τουρκία. Η συμφωνία της ΑΟΖ με την Αίγυπτο δεν χωρίζει την μεταξύ μας ΑΟΖ σε δύο ίσα τμήματα, αλλά δίνει σε αυτήν 55% και σε μας 45%. Άρα δεν εφαρμόστηκε «σκέτη» η αρχή της μέσης γραμμής.

Δεύτερο, η συμφωνία με την Αίγυπτο δεν είναι τμηματική μόνο προς Ανατολάς, όπως εκείνη πάντα ζητούσε, αλλά στη συμφωνίας και ως προς τα δυτικά. Δεν φτάνει μέχρι τα σύνορα Αιγύπτου και Λιβύης. Αυτό σημαίνει ότι είναι κουτσουρεμένη προς τα δυτικά χωρίς να υπάρχει το επιχείρημα ότι δεν θέλει «η Αίγυπτος εντάσεις με Τουρκία». Αυτό το κουτσούρεμα έγινε και στην ΑΟΖ με την Ιταλία. Η τελευταία δεν έφτασε μέχρι το νότο, εκεί που νοητά ξεκινά η ΑΟΖ της Λιβύης προκειμένου να μην της αφήσει περιθώρια να πράξει και άλλες παρανομίες.

Τρίτο και πολύ σημαντικό, στα νότια του νομού Λασιθίου ανήκει συστάδα νησιών και βραχονησίδων. Τρία από αυτά, Τρόχιλος, Στρογγυλό και Κουφονήσι, έχουν μεγάλη σημασία ως σημεία βάσης καθορισμού της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (το ίδιο ισχύει για το Γαϊδουρονήσι ή, αλλιώς, Χρυσή) . Το μεγαλύτερο από αυτά, το Κουφονήσι, έχει δική του οικονομική ζωή. Με μεγάλο, κόπο, χάρη και στη βοήθεια του «Πράττω» Ιεράπετρας, συνέλεξα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία. Φωτογραφίες, διαφημιστικά φυλλάδια από την επιχείρηση επί του νησιού, φυλλάδια των πλεούμενων που μεταφέραν τους τουρίστες στο Κουφονήσι κοκ. Δηλαδή, είχαμε αποδείξεις ότι το νησί διέθετε αυτοτελή οικονομική ζωή και άρα είχε όλα τα δικαιώματα των νησιών όπως προβλέπει το Δίκαιο της Θαλάσσης. Όπως διαβάζω τους χάρτες που δημοσιεύτηκαν, δεν αποδόθηκε επήρεια σε αυτή τη συστάδα νησιών, ούτε καν στο Κουφονήσι. Μετά τον περιορισμό των διαπόντιων νησιών πάνω από Κέρκυρα σε επήρεια 70% και στις Στροφάδες (δύο νησιά στη διαγώνιο ανάμεσα σε Πελοπόννησο και Ζάκυνθο) στο 32%, τώρα η Κυβέρνηση συμφώνησε για το Κουφονήσι στο 0%. Όποιος δεν καταλαβαίνει τι επιπτώσεις έχει αυτό για νησιά που στην πλάτη τους δεν έχουν ελληνική ακτογραμμή αλλά εκείνη τρίτης χώρας, είναι το λιγότερο ανόητος και το περισσότερο επικίνδυνος. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι στον χάρτη, από το σημείο Ε προς D, η ΑΟΖ κινείται σε αντίστροφη φορά από εκείνη της γεωγραφίας!

Τέταρτο, τα μεγάλα ελληνικά νησιά, όπως η Κάρπαθος και η Κάσος, ακόμα και η Ρόδος έχουν περιορισμένη επήρεια. Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια υποχώρηση άνευ αρχών και στοιχειώδη διαπραγμάτευση.

Πέμπτο, εξίσου σημαντικό και προβληματικό με τα δύο προηγούμενα. Προς ανατολάς, η χάραξη της ΑΟΖ γίνεται μέχρι τον 28ο μεσημβρινό. Τέμνει δε στη μέση την Ρόδο (άλλο κατόρθωμα και αυτό). Όταν μας το προτείναν αυτό οι Αιγύπτιοι το απορρίψαμε χωρίς καμία δεύτερη κουβέντα. Θα πει η κυβέρνηση ότι αφού κατέληξε σε μια τμηματική οριοθέτηση, τι πειράζει που δεν συμπεριλαμβάνει και ολόκληρη τη Ρόδο; Η απάντηση είναι απλή: (α) Η Τουρκία πάντα αμφισβητούσε ότι υπάρχουν ελληνικά δικαιώματα από τον 28ο μεσημβρινό μέχρι τον 32ο. Κατά συνέπεια η Ελλάδα ντε φάκτο αποδέχεται ότι πρόκειται για αμφισβητούμενη περιοχή, με την δική της υπογραφή. (β) Ακριβώς δίπλα εκεί που τελειώνει η χαραχθείσα γραμμή ξεκινά η χάραξη της ΑΟΖ που έχει προτείνει η Τουρκία στην Αίγυπτο. Με αυτό τον τρόπο, λοιπόν, η Αίγυπτο δεν χάνει η ίδια σπιθαμή ΑΟΖ. Απώλειες έχει μόνο η Ελλάδα και σημαντικές. Δεν υπάρχει προηγούμενο τέτοιας υπονόμευσης της θέσης των ελληνικών νησιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συμπέρασμα: σε όλα τα υπό διαπραγμάτευση θέματα η Ελλάδα έκανε υποχωρήσεις. Παραχώρησε δικαιώματα σε τρίτους. Όπως και με την Ιταλία δεν πήρε τίποτα από τα «αμφισβητούμενα», ενώ τα έδωσε όλα. Η συμφωνία που έκανε, όπως και με την Ιταλία αποδυναμώνει κάθε μελλοντική διαπραγματευτική της θέση, τόσο με την Αλβανία, όσο και πολύ περισσότερο με την Τουρκία.

Η συμφωνία δεν είναι ένας καλός συμβιβασμός με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Μακάρι να ήταν. Στην πραγματικότητα υποχωρήσεις έκανε μόνο η μία πλευρά σε βάρος των μακρόχρονων συμφερόντων και δικαιωμάτων της. Οι μονομερείς υποχωρήσεις δεν συνιστούν συμβιβασμό. Διότι σε κανένα σημείο η Αίγυπτος δεν έκανε πίσω από τις θέσεις που πρόβαλε εδώ και χρόνια στις διαπραγματεύσεις. Αντίθετα, η Ελλάδα έκανε πίσω απ’ όλες τις διαπραγματευτικές της θέσεις. Δυστυχώς.

ΥΓ.1 Διαβάζω σοβαρούς ανθρώπους που δέχονται, όπως λένε τους συμβιβασμούς, καλά κάνουν. Απλά να μας πουν και σε μας σε πιο σημείο της συμφωνίας έγιναν συμβιβασμοί. Που ακριβώς έκανε η Αίγυπτος πίσω, όπως έκανε η Ελλάδα.

ΥΓ.2 Είναι καταπληκτικό πώς οι ψευδομακεδονομάχοι προκειμένου να καλύψουν τις υποχωρήσεις της δεξιάς τους, ανακάλυψαν την λέξη συμβιβασμό.

ΥΓ.3 Παιδιά, άλλο συμβιβασμός και άλλο υποχώρηση. Τουλάχιστον αυτό πρέπει να το μάθετε.

ΥΓ.4 Η συμφωνία αυτή, είναι ως η Ελλάδα, που σήμερα έχει 6 μίλια αιγιαλίτιδα ζώνη σε όλα τα νησιά της, να παραιτηθεί από το δικαίωμα επέκτασης σε όλα τα σημεία, και, ταυτόχρονα, να πανηγυρίζει ότι τα «βρήκε» με την Τουρκία. Αλλά αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση, αλλά παράδοση. Σημειώνω δε, ότι υπήρξε ελληνική κυβέρνηση έτοιμη να υπογράψει συμφωνία με την Τουρκία σε αυτή τη βάση. 

από το f/b του Νίκου Κοτζιά

5000 λιγότεροι εργαζόμενοι στην Υγεία μέσα σε ένα χρόνο!

Δραματική μείωση του προσωπικού που υπηρετεί στον τομέα της δημόσιας υγείας τον τελευταίο χρόνο εμφανίζουν τα στοιχεία που δημοσιοποιεί το υπ. Εσωτερικών μέσω του μητρώου ανθρώπινου δυναμικού.Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, τον Μάιο του 2020 υπηρετούσαν στις μονάδες υγείας 95.352 μόνιμοι και έκτακτοι εργαζόμενοι ενώ τον αντίστοιχο μήνα το 2019 ο αριθμός των υπηρετούντων ήταν 100.420 εργαζόμενοι.

Η μείωση του προσωπικού στις μονάδες υγείας όπως προκύπτει από τα στοιχεία αυτά είναι 5058 εργαζόμενοι και σε ποσοστό φτάνει στο 5%.

Η μείωση αφορά τόσο τον αριθμό των μονίμων υπαλλήλων, από 79.254 τον 5ο του 2019 σε 77.356 τον αντίστοιχο μήνα του 2020 (μείωση κατά 1898 υπαλλήλους), όσο και το έκτακτο προσωπικό, από 21.166 σε 17.996, δηλαδή μείωση κατά 3.170 εργαζόμενους.

Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού όταν οι μονάδες υγείας έχουν αναλάβει ένα τεράστιο βάρος αντιμετώπισης αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης.

Τα στοιχεία που η ίδια η κυβέρνηση δημοσιοποιεί καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα και τους πανηγυρισμούς της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Υγείας για σημαντική ενίσχυση των μονάδων υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Το υγειονομικό κίνημα πρέπει τώρα να αναδείξει αυτή την δεινή εικόνα και να διεκδικήσει την πλήρη στελέχωση των μονάδων υγείας. Να απαιτήσει την κατάργηση της ελαστικής εργασίας, την μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που υπηρετεί στις μονάδων υγείας, και την κάλυψη όλων των αναγκών με μόνιμο προσωπικό.

ygeionomikoi

Αυτός είναι ο νομπελίστας κ. Πισσαρίδης...

Νόμπελ και ανεργία

- Οκτωβρίου 12, 2010  

Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι κοιμούνται κάθε βράδυ χωρίς να έχουν φάει. Ένα εκατομμύριο Έλληνες θα είναι άνεργοι το 2011. Ένα εκατομμύριο ευρώ είναι το χρηματικό ποσό του βραβείου Νόμπελ οικονομίας. 

Τόσα θα λάβουν οι δύο Αμερικανοί Ντάιμοντ και Μόρτενσεν καθώς και ο Βρετανο-Κύπριος Χριστόφορος Πισσαρίδης για τη μελέτη τους σχετικά με την αγορά εργασίας και το φοβερό συμπέρασμα ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα επιδόματα εργασίας, τόσο μεγαλώνει η ανεργία και επιμηκύνεται η διάρκεια αναζήτησης εργασίας. Αυτή είναι απάντησή τους στο ερώτημα «γιατί υπάρχουν τόσοι άνθρωποι χωρίς εργασία, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν πολυάριθμες προσφορές εργασίας;». 

Οι τρεις νομπελίστες φαίνεται ότι ζουν σ’ έναν φανταστικό κόσμο, όπου η προσφορά εργασίας είναι μεγάλη, αλλά η ανεργία οφείλεται στο γεγονός ότι είναι μεγάλα τα επιδόματα κι έτσι οι κακομαθημένοι εργαζόμενοι προτιμούν να είναι άνεργοι παρά να εργάζονται. 

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μειωθεί η ανεργία με τη δραστική μείωση των σχετικών επιδομάτων! Αυτό άκουσε η ελληνική κυβέρνηση και προχώρησε τάχιστα στον περιορισμό του αριθμού όσων δικαιούνται επίδομα ανεργίας! Για να αποδειχθεί ότι το κεφάλαιο έχει ακόμα περιθώρια συσσώρευσης κέρδους, όχι από τη φύση(πλουτοπαραγωγικές πηγές) αλλά από τους εργαζόμενους(ανθρώπινοι πόροι). Διαψεύδεται συνεπώς η άποψη ότι δεν μπορεί μία επιχείρηση να συσσωρεύει κέρδη χωρίς όρια και παράλληλα οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες -η ανεργία και η φτώχεια- να έχουν καταστεί εκρηκτικές. 

Ήδη, σήμερα, οι ανισότητες αυξάνονται αλλά καμία κοινωνική έκρηξη δεν συμβαίνει. Επιβεβαιώνεται έτσι πολιτικά η νεο-φιλελεύθερη συνταγή σύμφωνα με την οποία οι κανόνες και τα όρια του κέρδους δεν υφίστανται...

Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου

Πηγή: gpapaso.blogspot.com/2010/10/blog-post_12.html

Παρέμβαση Ν. Κοτζιά για τη συμφωνία με την Αίγυπτο: Ανοίγει παραπέρα την όρεξη της Τουρκίας

Παρέμβαση και παράλληλα σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για το θέμα της ΑΟΖ με την Αίγυπτο κάνει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς.

Με αναρτήσεις του στο facebook ο Νίκος Κοτζιάς αναφέρει τα εξής:

1η ανάρτηση

Στην Ελλάδα οι "νεοφιλελεύθεροι" χρηματοδοτούνται από το κράτος. Εμείς... από εσάς ! Στήριξε την ανεξαρτησία του tvxs.gr, κάνοντας κλικ εδώ.

«Το χειρότερο που θα κάνει η κυβέρνηση, είναι στο όνομα των παραχωρήσεων σε Τουρκία, να υποχωρήσει σε απαιτήσεις τρίτων στο νότο, όπως ήδη έκανε με Ιταλία-ΑΟΖ στο Ιόνιο. Αντί να επεκτείνει την ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη στην ΝΑ Κρήτη, που είναι μονομερές δικαίωμα μας, ώστε να κοπεί στη μέση και αυτόματα ακυρωθεί, χωρίς παραχωρήσεις, ΑΟΖ Τουρκίας- Λιβύης, δέχεται συμφωνία με ευνουχισμένο τα δικαιώματα μας»

2η ανάρτηση

«Λένε,"τι να κάνουμε, εδώ που φτάσαμε". Δεν φτάσαμε, μας έφτασε η κυβέρνηση. Και στη συμφωνία με Ιταλία και με Αίγυπτο, πήραν τη διαπραγμάτευση εκεί που σταμάτησε, άρνηση σε αυθαίρετες απαιτήσεις άλλης πλευράς, και τις αποδέχτηκαν όλες. Ενώ η λύση ήταν επέκταση Αιγιαλίτιδας Κρήτης»

3η ανάρτηση

«Όταν υποχωρεί κανείς χωρίς αρχές απέναντι σε χώρες με τις οποίες έχει καλές σχέσεις, δεν λύνει προβλήματα, αλλά ανοίγει παραπέρα την όρεξη της Τουρκίας. Και τι να περιμένει κανείς μετά από όσα βλέπουμε ότι θα κάνει κυβέρνηση της ΝΔ απέναντι στις τουρκικές πιέσεις, όταν υποχωρεί χωρίς πιέσεις;

ΥΓ. Ας καταλάβει ΝΔ, προβλήματα δεν λύνονται με ύβρεις από τα τρολ της»

 πηγή

  

Έκλεισε η συμφωνία για την ΑΟΖ Ελλάδας - Αιγύπτου

Στο Κάιρο ο Ν. Δένδιας για τις υπογραφές ♦ Είχαν προηγηθεί ολονύχτιες διαπραγματεύσεις ♦ Τι αναφέρουν διπλωματικές πηγές για τη σημασίας της συμφωνίας.

Συμφωνία για τη μερική οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου επιτεύχθηκε στο Κάιρο όπου μετέβη εσπευσμένα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας.

Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, σε συνέχεια της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας με την υπογραφή οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών και ΑΟΖ, επειδή βάζει δύσκολα σε Τουρκία και Λιβύη, καθώς επί της ουσίας ακυρώνει το παράνομο μνημόνιο που έχουν υπογράψει εδώ και μήνες οι δύο χώρες.

 

Άτυπος χάρτης της συμφωνίας. Με μπλε χρώμα, η γραμμή οριοθέτησης της ΑΟΖ Ελλάδας - Αιγύπτου. 

Υπενθυμίζεται πως οι διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών (Ελλάδας και Αιγύπτου) είχαν ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό.

Τι αναφέρουν διπλωματικές πηγές

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές στην Αθήνα, η συμφωνία αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική διευθέτησης διμερών εκκρεμοτήτων, οικοδόμησης συμμαχιών με τρίτους με τρόπο που προωθεί τα εθνικά συμφέροντα, στη βάση του σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Όπως αναφέρουν, είναι μια ισορροπημένη συμφωνία, απολύτως σύμφωνη με το δίκαιο της θάλασσας όπως έχει εφαρμοσθεί σε πρακτική και σε νομολογία. Τονίζουν πως επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η πάγια θέση της Ελλάδας ότι τα νησιά έχουν κυριαρχικά δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ενώ κατοχυρώνεται η επήρεια των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, στις διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία, βασικά κριτήρια αποτέλεσαν οι πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας και κυρίως το δικαίωμα των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες.

«Το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση είναι πως η Ελλάδα δεν κάνει παράνομες συμφωνίες, ούτε εξαναγκάζει άλλες χώρες σε λεόντειες συμφωνίες. Διαπραγματεύεται και προβαίνει σε οριοθετήσεις με βάση το δίκαιο της θάλασσας και η ορθότητα της πολιτικής μας έναντι παράνομων ενεργειών, όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αποδεικνύεται από το ότι το Κάιρο οριοθέτησε με την Ελλάδα, παρά τις μάταιες προσπάθειες της Τουρκίας να πλειοδοτήσει προσφέροντας στην Αίγυπτο μεγαλύτερη ΑΟΖ», υπογραμμίζουν επίσης και προσθέτουν τα εξής: 

Η χώρα μας αυξάνει σημαντικά το κυριαρχικό της αποτύπωμα και κατοχυρώνει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και τη δικαιοδοσία της.

Η χώρα υλοποιεί μια στρατηγική εθνικής ολοκλήρωσης κατοχυρώνοντας τον απόλυτο σεβασμό του διεθνούς δικαίου και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών στην ανατολική Μεσόγειο. 

Η χώρα δημιουργεί στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ένα κεκτημένο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Δρέπει τους καρπούς (στην πράξη και όχι στα λόγια) μιας πολιτικής αρχών που στηρίζεται στη συνεργασία και το Διεθνές Δίκαιο.

Είναι μία συμφωνία μεταξύ χωρών που δεν αμφισβητούν η μία τα δικαιώματα της άλλης, δεν εκβιάζουν, δεν απειλούν.

Όσο για το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, τονίζουν πως η συμφωνία επιβεβαιώνει την ακυρότητά του:

Η συμφωνία είναι μια αποτελεσματική ενέργεια που ενταφιάζει  το τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Η συμφωνία συνομολογήθηκε με το Κάιρο μετά από 13 γύρους διαπραγματεύσεων και 15 χρόνια μετά την έναρξη τους καθώς και 8 μήνες μετά τη συμφωνία Άγκυρας - Τρίπολης.

Πλέον, πέραν της έμπρακτης επιβεβαίωσης της ακυρότητας του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, κατοχυρώνουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας, σε συμφωνία με μια γειτονική χώρα. Ενισχύεται ακόμη περισσότερο η διπλωματική μας θέση, αναδεικνύοντας με απόλυτη σαφήνεια ότι οι τουρκικές αξιώσεις είναι απολύτως παράνομες και ανεδαφικές.

Η Λιβύη πλέον βρίσκεται μεταξύ δύο απολύτως νόμιμων οριοθετήσεων (Ελλάδα-Ιταλία και Ελλάδα-Αίγυπτος). Η κυβέρνηση της Λιβύης δεν έχει καμμία απολύτως νόμιμη βάση να απορρίπτει την συζήτηση με την Ελλάδα για να ολοκληρωθεί με νόμιμο τρόπο  η οριοθετηση μεταξύ μας ΑΟΖ στην περιοχή νοτίως της Κρήτης. Η οριοθέτηση αυτή είναι η μόνη νόμιμη και εξυπηρετεί το συμφέρον αμφοτέρων των χωρών μας. 

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, επιβεβαιώθηκε ότι η τήρηση του δικαίου της θάλασσας αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών των χωρών στην περιοχή. Σημειώνεται επίσης πως:   

Αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η παράνομη απόπειρα της Τουρκίας να οριοθετήσει ΑΟΖ απευθείας με την Αίγυπτο παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες. 

   

Η παρούσα οριοθέτηση είναι τμηματική, δηλαδή αποτελεί τμήμα συνολικής μεταγενέστερης οριοθέτησης μεταξύ των δύο χωρών. 

Τέλος, αναφέρεται πως εμβαθύνθηκαν και ενισχύθηκαν έτι περαιτέρω οι σχέσεις με τη μεγαλύτερη αραβική χώρα του κόσμου, την Αίγυπτο. 

πηγή

  

153 νέα κρούσματα Κορονοιού στην Ελλάδα – Κανένας νέος θάνατος

Σήμερα ανακοινώνουμε 153 νέα κρούσματα του νέου ιού στη χώρα, εκ των οποίων τα 11 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων είναι 5123, εκ των οποίων το 54.6% αφορά άνδρες.

1370 (26.7%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 2551 (49.8%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

14 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι. Η διάμεση ηλικία τους είναι 70 ετών. 3 (21.4%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. To 64.3% έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω. 129 ασθενείς έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ.

Τέλος, δεν έχει καταγραφεί κανένας νέος θάνατος ενώ έχουμε 210 θανάτους συνολικά στη χώρα. 67 (31.9%) γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Η διάμεση ηλικία των θανόντων συμπολιτών μας ήταν τα 76 έτη και το 95.7% είχε κάποιο υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. 

πηγή