Σάββατο 15 Αυγούστου 2020

Με τον πατριωτισμό των άλλων



Τι συνέβη ξαφνικά και εκεί που άπλωναν τις χλαμύδες οι μακεδονομάχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη τώρα απλώνουν τις πετσέτες στις παραλίες; Τι προέκυψε και μόλις ξεπρόβαλε το «Ορούτς Ρέις» αντικατέστησαν τις περικεφαλαίες με μάσκες βυθού;

Θα περίμενε κάποιος ότι η εικόνα των τουρκικών πλοίων να σουλατσάρουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα θα γέμιζε αγανάκτηση τους πατριώτες του πρόσφατου εκλογικού και μακεδονικού αγώνα του Μητσοτάκη. Οσο προχωρά το «Ορούτς Ρέις», όσο μεθοδεύει τις προκλήσεις ο Ερντογάν τόσο αυτοί που φώναζαν πατριωτικά συνθήματα φτιάχνουν ψιθύρους περί αβλαβούς διέλευσης του πλοίου και έρευνας που και να είναι έρευνα, πόσο έρευνα να είναι, βρε αδερφέ;

Ούτε σάρισες σηκώνονται ούτε το έθνος των Ελλήνων θυμούνται ούτε με τον Μεγαλέξανδρο έχουν πια συγγένεια. Ο Αδωνης συνιστά πίστη στην Ηγεσία (ναι, με κεφαλαίο το Η γιατί μόλις του αφαίρεσε υπουργικές αρμοδιότητες η ηγεσία), ο Βορίδης συνεχίζει τις διακοπές του στην ωραία Μάνη και ούτε κουβέντα για τσαμπουκάδες και στρατιωτικές ετοιμότητες. Ολα γίνονται στα μουλωχτά, με τρόπο που να μη δημιουργούν θόρυβο και κυρίως ερωτήματα.

Κάθε δώδεκα ώρες το διαδίκτυο που καταναλώνει καύσιμα της λίστας Πέτσα επιχειρεί την εθνική ανάταση βεβαιώνοντας ότι «αποχώρησε το “Ορούτς Ρέις” από την ελληνική υφαλοκρηπίδα», ζώντας τη δική του Ημέρα της Μαρμότας μέσα από την επιστροφή στην αρχική κατάσταση. Εν ολίγοις, αν πρόκειται για κανένα κρατίδιο τύπου Βόρεια Μακεδονία, που σε τελευταία ανάλυση δεν μας απείλησε εδαφικά, ή για κάποιον ταλαιπωρημένο πρόσφυγα που ζητά καταφύγιο στην Ελλάδα, το ακροατήριο του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν σηκώνει μύγα στο DNA του.

Είναι έτοιμο να γίνει σκληρό, ανυποχώρητο και αδυσώπητο. Αλλά όταν εμφανίζονται ο τουρκικός στόλος και η πραγματική απειλή, ο καλός μητσοτακικός γίνεται λίγο διπλωμάτης, διαλλακτικός και κυρίως ανεκτικός. Ακόμη και ο μέχρι τέλους Αντώνης Σαμαράς από λιοντάρι του ανυποχώρητου πατριωτισμού παριστάνει την κατοικίδια γατούλα στην αυλή του Κυριάκου Μητσοτάκη, την ώρα που τα χαμπέρια από τον Ερντογάν δίνουν και παίρνουν. Πού να μην ήταν και πρώην πρωθυπουργός δηλαδή. Την ίδια ώρα οι ίδιοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να χαρακτηρίσουν προδότη, προσκυνημένο στους Τούρκους και πέμπτη φάλαγγα του Ερντογάν οποιονδήποτε θέσει ερωτήματα για όσα συμβαίνουν με την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του εγκαινίασε με μαεστρία το αφήγημα του «εσωτερικού εχθρού» μιλώντας για μέσα ενημέρωσης που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Και επειδή δεν είναι πρωθυπουργός της Τουρκίας ώστε να υποθέσουμε ότι μιλάει για τα τουρκικά ΜΜΕ, μάλλον μιλούσε για τα ελληνικά. Ο «εσωτερικός εχθρός», αυτή η παλιά κατασκευή της Δεξιάς, εισβάλλει και πάλι στη ζωή μας φιλοτεχνημένος με την οικογενειακή κομψότητα που διέπει τη Φαμίλια. Μόνο που αυτήν τη φορά δεν είναι προσωπική πρωτοβουλία του Μητσοτάκη. Πρόκειται για ιστορική λειτουργία της Δεξιάς που απλώς ενεργοποιεί και τα αντανακλαστικά του σημερινού πρωθυπουργού.

Η Δεξιά είχε πάντα ιδιαίτερη σχέση με τον πατριωτισμό, που αφορούσε πρωτίστως την εκμετάλλευση του όρου αλλά και τη διαστροφή του. Η συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα παρήγε λεκτικά πατριωτισμό για να καλύπτει τον αρνητικό ρόλο της στις μεγάλες πατριωτικές επιταγές. Οταν απελευθερώθηκε η Ελλάδα από τους ναζί οι συνεργάτες τους βαφτίστηκαν πατριώτες αντικομμουνιστές και κυβέρνησαν τη χώρα. Τα μαύρα χρόνια της δεκαετίας του ’50 και του ’60 αντικατέστησαν το πατριωτικό χρέος για την ανοικοδόμηση της χώρας με το κυνήγι των πολιτικών τους αντιπάλων και την καθιέρωση της πολιτικής ανωμαλίας. Οταν ανέλαβαν οι απριλιανοί, απέδωσαν στον εαυτό τους όλες τις πατριωτικές αρετές (ναι, αυτοί που κατέλυσαν την ίδια τη δημοκρατία) και στους αντιπάλους τους τη ρετσινιά του ανθέλληνα.

Εν ολίγοις, η Δεξιά ζούσε με τον πατριωτισμό των άλλων. Δηλαδή είτε με την επίκληση στη μακραίωνη ιστορία της χώρας την οποία επικαλούνταν ως δικιά τους ιδιοκτησία (για κάποιο λόγο οι αριστεροί δεν είχαν κληρονομιά) είτε κατηγορώντας τον πατριωτισμό των αντιπάλων της. Οι άνθρωποι που απελευθέρωσαν τη χώρα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατηγορήθηκαν ως μιάσματα, προδότες, συμμορίτες, ξένοι πράκτορες και μη Ελληνες. Οσο πιο πολύ ήταν ενεχόμενοι στον δωσιλογισμό και τον μαυραγοριτισμό οι Δεξιοί τόσο πιο πατριώτες εμφανίζονταν και τόσο πιο πολύ κατηγορούσαν όσους αγωνίστηκαν για τη χώρα. Πουλούσαν πατριωτισμό της σημαίας και από κάτω του έκρυβαν εγκλήματα κατά Ελλήνων, προδοσίες και οικονομικά κέρδη.

Ο πατριωτισμός των «άλλων» ήταν ανύπαρκτος, άρα αφού οι «άλλοι» ήταν ανθέλληνες, οι ίδιοι ήταν οι κανονικοί πατριώτες χωρίς να απαιτείται να αποδείξουν τι πατριωτικό και πότε το έκαναν. Η Δεξιά και όχι η Αριστερά δημιούργησε το ελληνικό πραξικόπημα το 1967 και στη συνέχεια το κυπριακό που ξεπούλησε την Κύπρο. Ο πρώτος «Αττίλας» έγινε επί χούντας, αλλά ο δεύτερος, σαν σήμερα επί Καραμανλή το 1974, με εμπλοκή παραγόντων της σύγχρονης Δεξιάς που ακόμη παραμένει αδιευκρίνιστη και κρυφή. Οποτε η Δεξιά μιλάει για πατριωτισμό δείχνοντας τους άλλους ως εχθρούς και μη πατριώτες, είναι έτοιμη να παραδώσει γη και ύδωρ.

Στην τρέχουσα ελληνοτουρκική κρίση υπάρχουν ενδείξεις ότι οδεύουμε για παράδοση υδάτων κάτω από τα οποία υπάρχουν πετρέλαια.

ΥΓ.: Θα μου επιτρέψετε να μεταφέρω μια οικογενειακή ιστορία. Οταν το 1967 κατέλαβε την εξουσία η χούντα, ο παππούς μου, μεγάλος σε ηλικία, ήρωας και τραυματίας της μικρασιατικής εκστρατείας, κλήθηκε από τον μοίραρχο της αστυνομίας και του ζητήθηκε να μεσολαβήσει ώστε να υπογράψει ο πατέρας μου «δήλωση μετανοίας» και να μην πάει εξορία.

Με φιλικό ύφος ο μοίραρχος είπε στον παππού: «Ηρθε η ώρα, μπαρμπα-Κώστα, να κάνεις κι εσύ κάτι για την πατρίδα, να πείσεις τον γιο σου να υπογράψει». Ο παππούς τον κοίταξε και του είπε: «Εγώ ότι είμαι πατριώτης το ξέρω γιατί έχω μια σφαίρα στο πόδι και ένα παράσημο τιμής. Εσύ, ρε πατριώτη, πού τα πήρες τα παράσημα που φοράς; Στη μάχη στον Αχλαδόκαμπο;».

Την ιστορία τη θυμάμαι όποτε σκέφτομαι τον πατριωτισμό της Δεξιάς που έφτασε έως τα πραξικοπήματα και τη δίωξη Ελλήνων πατριωτών. Και Δεξιών ακόμη. 




230 νέα κρούσματα Κορωνοϊού στη χώρα το τελευταίο 24ωρο – 3 ακόμα θάνατοι



Διακόσια τριάντα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα του νέου κορονοιού, εκ των οποίων τα 27 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας, ανακοίνωσε σήμερα ο ΕΟΔΥ. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 6.858 (ημερήσια μεταβολή +3,5%), εκ των οποίων 55,1% είναι άνδρες.

Από το σύνολο των 6.858 κρουσμάτων, 1.648 (24%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό, 3.293 (48%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα και τα υπόλοιπα δεν σχετίζονται ούτε με ταξίδι ούτε με άλλο γνωστό κρούσμα ή είναι ακόμα υπό διερεύνηση.

Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 3, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 226 θάνατοι. Η μέση ηλικία των ασθενών που απεβίωσαν είναι 77 έτη. Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 23 (65,2% άνδρες).

 Συγκεκριμένα, η γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων:

– 27 κρούσματα που εντοπίστηκαν κατά τους ελέγχους που διενεργήθηκαν στις πύλες εισόδου της χώρας,

– 14 εισαγόμενα κρούσματα που προσήλθαν αυτοβούλως για έλεγχο,

– 47 κρούσματα στην Π.Ε. Αττικής, 11 εκ των οποίων συνδέονται με ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας,

– 65 κρούσματα στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης, 12 εκ των οποίων σχετίζονται με γνωστές συρροές, ενώ 5 με ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας,

– 2 κρούσματα στην Π.Ε. Αργολίδας,

– 3 κρούσματα στην Π.Ε. Δράμας,

– 10 κρούσματα στην Π.Ε. Έβρου ,1 εκ των οποίων συνδέεται με γνωστή συρροή, ενώ 2 με ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας,

· 1 στην Π.Ε. Εύβοιας

· 1 στην Π.Ε. Ζακύνθου

· 1 στην Π.Ε. Ημαθίας

· 4 στην Π.Ε. Ηρακλείου

· 1 στην Π.Ε. Θεσπρωτία

· 3 στην Π.Ε. Ιωαννίνων

· 1 στην Π.Ε. Καβάλας

· 1 στην Π.Ε. Καρδίτσας

· 2 στην Π.Ε. Καστοριάς

· 9 στην Π.Ε. Κέρκυρας, τα οποία συνδέονται με επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα και γνωστή συρροή,

– 1 στην Π.Ε. Κιλκίς

· 2 στην Π.Ε. Κοζάνης

· 3 από Π.Ε. Κυκλάδων, τα οποία συνδέονται με γνωστή συρροή,

– 2 στην Π.Ε. Λάρισας

· 3 στην Π.Ε. Μαγνησίας

· 1 στην Π.Ε. Μεσσηνίας

· 1 στην Π.Ε. Ξάνθης

· 5 στην Π.Ε. Πέλλας

· 8 στην Π.Ε. Πιερίας

· 1 στην Π.Ε. Ρεθύμνου

· 1 στην Π.Ε. Ροδόπης

· 1 στην Π.Ε. Σερρών

· 1 στην Π.Ε. Τρικάλων

· 1 στην Π.Ε. Φθιώτιδας

· 3 στην Π.Ε. Χαλκιδικής

· 3 στην Π.Ε. Χανίων

· 1 στην Π.Ε. Χίου 
















     

Eγγραφο προς εργαζόμενους του ΕΚΑΒ: Πηγαίνετε για δουλειά και αν βγείτε θετικοί… βλέπουμε



Ένα αποκαλυπτικό έγγραφο που απευθύνεται προς όλους τους εργαζόμενους της 9ης περιφέρειας ΕΚΑΒ της Αλεξανδρούπολης, φέρνει σήμερα στο φως το tvxs.gr. Πρόκειται για ένα έγγραφο που αποδεικνύει ότι η λογική «βλέποντας και κάνοντας» επικρατεί και στα υγειονομικά μέτρα που λαμβάνονται εγκυμονώντας ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους στο ήδη.. δυσχερές σκηνικό, αφού, όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία καθημερινώς η πανδημία «ξεφεύγει» του κρατικού ελέγχου.

Το έγγραφο με θέμα «Έλεγχος για Covid-19 για όλους τους εργαζόμενους που επιστρέφουν από την άδειά τους», αναφέρει ξεκάθαρα ότι με εντολή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας όλοι οι εργαζόμενοι που επιστρέφουν από την άδειά τους θα πρέπει να υποβληθούν σε τεστ ελέγχου, με τη λήψη των δειγμάτων να γίνεται στα Νοσοκομεία των νομών. Πλην, όμως «και εν αναμονή του αποτελέσματος», οι εργαζόμενοι θα επιστρέφουν στην εργασία τους με τήρηση αυξημένων μέτρων ατομικής προστασίας.


περισσότερα στο tvxs EΔΩ     

O κύριος Ντίνος




Χαίρομαι που βλέπω αυτό το κύμα λατρείας στα σόσιαλ για τον κύριο Ντίνο. Κι ας είναι μια λατρεία ανορθόγραφη και επιλήσμων. Έτσι είναι σχεδόν όλες οι λατρείες. Τόσο από ειδήμονες, όσο κι από περαστικούς.

Προτιμώ όμως να λατρεύονται οι ποιητές, από το να λατρεύονται πρόστυχα πρόσωπα.   Είναι λογικό να λατρεύεται (είτε να μισιέται) ο κ. Ντίνος. Διότι το παράδειγμα του άτεγκτου χαρακτήρα του ήταν σχεδόν μεγαλύτερο από την ποιητική σκιά του. Οι παρεμβάσεις του, οι κρίσεις του, οι συνεντεύξεις του, κυρίως όμως η στάση του, είχαν μια αγέρωχη και συγκινητική καθαρότητα (σχεδόν αγνότητα) που ενέπνευσαν πολλούς, αν και λίγοι τον ακολούθησαν στην Πύλη τη Στενή.  

Όταν περάσει ο καιρός, και λείψει ο θόρυβος και οι λατρείες και τα αισχρά κουτσομπολιά, άλλοι, ψυχραιμότεροι άνθρωποι θα αποτιμήσουν την ιδιάζουσα ποίησή του, που αν μη τι άλλο, στην queer γραμματεία κατέχει ήδη εξέχουσα θέση.    Φυσικά, τον ήξερα κι εγώ, όπως σχεδόν όλη η Ελλάδα. Μόνο που για μένα στάθηκε ορόσημο.

Του είχα πάρει την πρώτη μου συνέντευξη στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Τέταρτο», του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1985! Η τηλεόραση δεν τον είχε δείξει ποτέ. Εκτός του συναφιού, λίγοι τον ήξεραν. Το τεύχος πούλησε 120.000 πανελλαδικά. Οι πρωτοφανείς ατάκες του κ. Ντίνου έκαναν πάταγο ― έγινε σταρ σε μια μέρα. 

Έκτοτε, δημιουργήθηκε μια σχέση ωραία, με αγκάθια και ρόδα. Ήξερα πού να σταθώ και πού να προσπεράσω. Ήξερα τι έχει αξία και τι λέγεται θεατρική αδεία. Και τον αγαπούσα. Όπως με αγαπούσε και αυτός.  

Γι αυτό θεωρώ όνειδος  το τελευταίο βιβλίο που έβγαλε μια κυρία από την Θεσσαλονίκη με τα «επιλεγόμενά» του. Πρόκειται για έναν όγκο κοπριάς που χαρακτηρίζει την ίδια κι όχι τον κύριο Ντίνο, ο οποίος  στο τέλος τα είχε χάσει― έναν όγκο κοπριάς, που για τα χρήματα, κατάφερε μόνο να αμαυρώσει την εικόνα του και να τον αποξενώσει από πολλούς φίλους του, στο τέλος της ζωής του.   

Ήταν ωραία περίπτωση ο Χριστιανόπουλος. Υπέροχος. Άμοιαστος. Παραδειγματικός. Τώρα που πέθανε, συνειδητοποιώ (κι ας ακούγεται ως παραδοξότητα) ότι τον είχα λίγο σαν πατέρα μου. Ίσως γιατί του άρεσε να μού δίνει συνέχεια συμβουλές...


Πηγή:    

Παίρνουν τα μέτρα που... δεν πήραν όταν έπρεπε!



Μέσα στο θέατρο του παραλόγου και ενώ το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης είναι σε συντονισμένη απόπειρα να αποδοθεί η ευθύνη για την επερχόμενη καταστροφική έκρηξη της πανδημίας στους «απείθαρχους και άμυαλους» νέους, ο αρμόδιος υφυπουργός ανακοίνωσε νέα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού.

Μάλιστα, παραμένουν καθυστερημένα γιατί αν και τα ανακοινώνουν πριν το Δεκαπενταύγουστο, θα ισχύσουν από τη Δευτέρα. Όπως είχε προαναγγείλει το tvxs.gr σε ανύποπτο χρόνο, ήταν επιλογή της κυβέρνησης να δώσει προτεραιότητα στην οικονομία και τον τουρισμό μέχρι το Δεκαπενταύγουστο και δεν αλλάζει ούτε τώρα.

Όμως τα μέτρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση τώρα είναι μέτρα «επί συμπτωμάτων» και εντελώς αποσπασματικά. Είναι μέτρα αργοπορημένα, που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τόσο τις λανθασμένες επιλογές όσο και την πλημμελή εφαρμογή των όποιων πολιτικών είχαν αποφασιστεί,  από έναν κρατικό μηχανισμό στα όρια της διάλυσης και ενώ ήδη αρχίζει να διερευνάται και η ποινική ευθύνη όσων διαχειρίστηκαν το χάος.

Μάλιστα, αρκετά από τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, όπως η χρήση μάσκας στα στρατόπεδα, η τηλε-εργασία, και φυσικά ο έλεγχος των εργαζομένων σε γηροκομεία-δομές φιλοξενίας, δεν θα είχαν καμία επίπτωση σε οικονομία και τουρισμό αν είχαν ληφθεί έγκαιρα αλλά θα είχαν αποτρέψει αρκετές τραγωδίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υποχρέωση για τεστ όσων υγειονομικών επιστρέφουν στις δομές υγείας μετά από διακοπές, που αποφασίστηκε μεν αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ,  λόγω έλλειψης προσωπικού αφού στους 5 μήνες που προηγήθηκαν, η κυβέρνηση δεν φρόντισε να ενισχύσει το ΕΣΥ. Τα αποτελέσματα προφανή.



Όπως και οι έλεγχοι στις πύλες εισόδου που αποδείχτηκαν ανύπαρκτοι και σε συνδυασμό με τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές ανάλογα με τη χώρα και τον ταξιδιωτικό οργανισμό, οδήγησαν στην έξαρση των εισαγόμενων κρουσμάτων, ένα μήνα πριν, η οποία εξηγεί απόλυτα τη διασπορά τώρα σε όλη την κοινωνία.

Δεν πρέπει να διαφεύγει ότι το επίμαχο διάστημα, στις 15 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε κυβερνητική σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου όπου διαπιστώθηκε, σχεδόν σε πανηγυρικό τόνο, ότι όλα πάνε καλά και αποφασίστηκαν τα μέτρα με τα οποία κύλησε ο κρίσιμος μήνας που οδήγησε στη νέα έξαρση. Μέτρα εκ του αποτελέσματος  αποτυχημένα, ανεπαρκή και γενικόλογα. Σημαντική λεπτομέρεια εκείνης της σύσκεψης είναι ότι ανάμεσα στους 10 συμμετέχοντες υπουργούς, υφυπουργούς, ένστολους κλπ δεν υπήρχε ούτε ένα υγειονομικός, ούτε ένας επιστήμονας της υγείας, δεν υπήρχε καν ο υπουργός Υγείας ή ο Πρόεδρος του ΕΟΔΥ.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έχουμε οδηγηθεί σε μια υγειονομική και -νέα- οικονομική καταστροφή αλλά είναι αποτέλεσμα των τραγικά αποτυχημένων επιλογών της κυβέρνησης και της αποσύνθεσης του κράτους. Δεν φταίνε ούτε οι νέοι, ούτε οι γέροι, φταίνε αυτοί που αποφασίζουν.

* Στη φωτογραφία, η σύσκεψη στις 15 Ιουλίου χωρίς τη συμμετοχή υγειονομικών 




















Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020

Τα νέα μέτρα για τον κορωνοϊό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. – Και στην Αττική η εστίαση θα κλείνει τα μεσάνυχτα



Νέα μέτρα για τον κορωνοϊό, μετά τη ραγδαία εξάπλωση του αριθμού των κρουσμάτων  Συγκεκριμένα, ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, ανακοίνωσε τα παρακάτω:

Έως 24/08, όριο 50 ατόμων σε δημόσιες και κοινωνικές εκδηλώσεις σε επιδημιολογικά επιβαρυμένες περιοχές, με εξαίρεση τις δραστηριότητες και εκδηλώσεις όπου εφαρμόζονται ειδικοί κανόνες (σε εστιατόρια, θέατρα, σινεμά).

Έως 24/08 απαγόρευση λειτουργίας χώρων εστίασης και διασκέδαση από τα μεσάνυχτα  έως τις 7 το πρωί και στην περιφέρεια Αττικής συμπεριλαμβανομένου και των νησιών του Αργοσαρωνικού και τα Κύθηρα. Στις επιδημιολογικά επιβαρυμένες περιοχές, στις οποίες ισχύει τόσο το όριο 50 ατόμων σε δημόσιες και κοινωνικές εκδηλώσεις όσο και η απαγόρευση λειτουργίας των χώρων εστίασης και διασκέδαση από τα μεσάνυχτα  έως τις 7 το πρωί ανήκουν: Π.Ε. Κρήτης, Π.Ε. Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και η Π.Ε. Αττικής. Οι Π.Ε Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής Λάρισας και Κέρκυρας, και οι δήμοι Μυκόνου, Πάρου Σαντορίνης Βόλου Κατερίνης, Ρόδου, Αντιπάρου. Ζακύνθου και Κω.

Εφαρμογή ειδικών μέτρων σε Πάρο και Αντίπαρο από 15/08 στις 6 το πρωί έως 24/08: Αναστολή κάθε είδους εκδήλωσης, απαγόρευση κάθε είδους συνάθροισης πολιτών άνω των 9 ατόμων τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό χώρο. Μέγιστος αριθμός ατόμων σε κάθε τραπέζι σε χώρους εστίασης να είναι ως 4 άτομα εκτός αν πρόκειται για συγγενείς πρώτου βαθμού, που επιτρέπονται ως 6 άτομα.

Παράταση έως 24/08 των μέτρων που ισχύουν στον Πόρο, με το κλείσιμο των καταστημάτων να μεταφέρεται στις 12 τα μεσάνυχτα αντί για 11 η ώρα το βράδυ που ίσχυε ως σήμερα.

Τίθεται υποχρεωτική χρήση μάσκας σε χώρους υψηλού συγχρωτισμού εντός στρατοπέδων, δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και χώρους φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών. 

Προληπτικός εργαστηριακός έλεγχος για τον νέο κορωνοιό όλων όσων επιστρέφουν από άδειες στις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και αυτούς που εργάζονται σε χώρους υψηλού συγχρωτισμού (πχ εντός στρατοπέδων, δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και χώρους φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών) με ευθύνη των εργοδοτών ή των προϊσταμένων.

Έως 31/08 τα μέλη των ομάδων αυξημένου κινδύνου για σοβαρή νόσο από τον κορωνοιό που εργάζονται στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα στο εξής θα εργάζονται με τηλεργασία η back office, κατά την επιλογή του εργαζομένου.
Σύσταση για  γενικευμένη χρήση μάσκας για μια εβδομάδα σε όλους τους χώρους από όσους ταξιδιώτες επιστρέφουν από διακοπές σε περιοχές με επιβαρυμένη επιδημιολογική εικόνα. 

Σύσταση για χρήση μάσκας σε όλους τους κλειστούς χώρους και υποχρέωση χρήσης μάσκας σε υπαίθριες συναθροίσεις όπου δεν μπορούν να τηρούνται οι ενδεικνυόμενες αποστάσεις.   

Μπορεί ο Μητσοτάκης να κάνει κάποιο βήμα; Και ποιο;




Η ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι ιστορία «θριάμβων» και «καταστροφών». Όμως, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας και την εισβολή στην Κύπρο(1974) η κατάσταση έχει «ομαλοποιηθεί». Με την εντός εισαγωγικών αυτή λέξη εννοούμε μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται άλλοτε από κρίσεις(Χόρα 1976, Σισμίκ 1987, Ιμια 1996, Οrcus Reis και Βarbaroς σήμερα) και άλλοτε από περιόδους «ανήσυχης ηρεμίας», αν μπορεί να περιγραφεί με αυτόν τον όρο ό,τι συμβαίνει στον αέρα του Αιγαίου, που τείνει να εξελιχθεί σε «ρουτίνα».

Η σημερινή κατάσταση, παρά την επικρατούσα εντύπωση, δεν διαφέρει πολύ από τις προηγούμενες. Οι τουρκικές διεκδικήσεις δεν έχουν αλλάξει έναντι της Ελλάδας, αλλά έχουν μετατοπιστεί στην ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που μπορεί να  φέρει την Τουρκία αντιμέτωπη με περισσότερες χώρες, οι οποίες έχουν στενά ή ευρύτερα συμφέροντα στην περιοχή. Ετσι, ενώ στις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο η Τουρκία μπορεί να έχει κάποιο πλεονέκτημα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις άλλες, στις περιοχές όπου έγιναν, γίνονται ή θα γίνουν έρευνες. Οσο για την επικρατούσα  εσχάτως εντύπωση(πεποίθηση δε μπορεί να υπάρξει) για απειλή πολεμικής σύρραξης, μάλλον είναι παραπλανητική. Ο Ερντογάν μπορεί να εμφανίζεται σαν «τσαμπουκάς», αλλά παράλογος δεν είναι. Μάλλον ρεαλιστής είναι. Γνωρίζει τα όριά του.

  Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς τον κίνδυνο κάποιου ατυχήματος, το ενδεχόμενο πολέμου είναι πολύ μακρινό, αν όχι ανύπαρκτο. Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία ούτε Λιβύη του Χαφτάρ για να κάνει περίπατο. Εχει ισχυρές συμμαχίες, αλλά πρωτίστως μπορεί να αντιπαρατεθεί σε στρατιωτικό επίπεδο. Γιατί, λοιπόν, να ρισκάρει κάτι που μπορεί να μην του αποφέρει τη «νίκη» που (υποτίθεται ότι) επιδιώκει; Πόσο μάλλον που σε περίπτωση «ήττας» ή και «ισοπαλίας» μπορεί να έχει εσωτερικές αναταράξεις, οι οποίες  μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτες γι’ αυτόν εξελίξεις.  Με άλλα λόγια, για να απολαύσει ο Ερντογάν και οι δικοί του το καθεστώς που έχει οικοδομήσει, πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν θα του συμβεί κάτι απρόβλεπτο, το οποίο θα το απειλήσει ή και θα το  ανατρέψει.

 Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι η Ελλάδα έχει την πολυτέλεια να διακινδυνεύσει κάποια πολεμική περιπέτεια. Το αντίθετο. Τώρα που βγαίνει,  κατά κάποιον τρόπο, από την δεκάχρονη περιπέτεια της οικονομικής κρίσης έχει κάθε λόγο να την αποφύγει. Και αυτό δεν σημαίνει «ενδοτικότητα». Σημαίνει οικοδόμηση συμμαχιών και αποτρεπτική ισχύ, ώστε η άλλη πλευρά να γνωρίζει ότι θα πληρώσει βαρύ τίμημα αν διαβεί την πόρτα του φρενοκομείου.

 Η οικοδόμηση συμμαχιών προϋποθέτει και παραχωρήσεις, όπως έγινε στις πρόσφατες συμφωνίες με την Αίγυπτο και την Ιταλία. Γι’ αυτό οι συμφωνίες αυτές δεν προσφέρονται για θριαμβολογίες και καλό  είναι οι λίγοι από την κυβέρνηση που το επιχείρησαν να σταματήσουν. Αλλά, από την άλλη, δεν προσφέρονται ούτε για (υπερ)πατριωτικές κορώνες και ευτυχώς η αντιπολίτευση, σε γενικές γραμμές, τις απέφυγε. Αλλωστε, σχεδόν  όλες  οι κυβερνήσεις των τελευταίων 46 ετών την ίδια πάνω κάτω πολιτική ακολούθησαν στα ελληνοτουρκικά, καθώς οι κινήσεις που μπορεί να γίνουν είναι περιορισμένες.

 Επομένως, η οικοδόμηση της λεγόμενης εθνικής γραμμής δεν είναι τόσο δύσκολη όσο φαίνεται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την ευθύνη να την επιδιώξει. Ετσι θα αποσείσει και την(προσωπική) ευθύνη που τον βαραίνει για την λαϊκιστική στάση που κράτησε έναντι της Συμφωνίας των Πρεσπών.

 Το ερώτημα που προκύπτει σήμερα είναι αν υπάρχει δυνατότητα και περιθώριο να γίνει κάποιο βήμα συνολικής διευθέτησης στην ανατολική Μεσόγειο, ώστε να εκλείψουν  οι εστίες έντασης. Αν υπάρχει τέτοιο περιθώριο, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να το εκμεταλλευθεί, εφόσον το δίκαιο είναι με το μέρος της, όπως ισχυρίζεται σχεδόν όλη η πολιτική τάξη της. Αν οι διεθνείς πιέσεις μπορεί να εξαναγκάσουν την Τουρκία σε προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο, η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη να κάνει το βήμα. Και έτσι θα  ισχυροποιήσει τη θέση της.

 Ο ισχυρισμός ότι ένα  διεθνές δικαστήριο ενδέχεται να μη δικαιώσει σε όλα την Ελλάδα, επομένως «κάτι θα χάσουμε» και γι’ αυτό δεν πρέπει να επιδιώξουμε την προσφυγή, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Τον προβάλλουν μόνον όσοι είναι εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα, όσοι κάνουν διαχρονικά εμπόριο «πατριωτισμού». Δεν έχουν κανένα λόγο να ακολουθούν αυτήν την «γραμμή» οι υπεύθυνες κυβερνήσεις.

 Αν, λοιπόν, δοθεί η  ευκαιρία, ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να συνεννοηθεί με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις-έστω με όσες είναι δυνατή η συνεννόηση και φαίνεται ότι μπορεί να γίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Κίνημα Αλλαγής-και να κάνει το αναγκαίο βήμα. Όσο τολμηρό κι αν είναι. Με σύνεση και αποφασιστικότητα και μακριά από λαϊκισμούς και επικίνδυνες υστεροβουλίες εσωτερικού ή εσωκομματικού χαρακτήρα.

  Διότι, όπως έχει πει ο Αμερικανός συγγραφέας Αλβιν Τόφλερ, «καλύτερα να σφάλλεις τολμώντας παρά να σφάλλεις όντας προσεκτικός».

  

254 νέα κρούσματα Κορωνοϊού το τελευταίο 24ωρο στη χώρα – 2 ακόμα θάνατοι



254 κρούσματα κορωνοϊού,  εκ των οποίων τα 20 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας, ανακοίνωσε σήμερα ο ΕΟΔΥ. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 6.632 (ημερήσια μεταβολή + 4,0%), εκ των οποίων 55,0% άνδρες.

Από το σύνολο των 6.632 κρουσμάτων, 1.592 (24,0%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό, 3.207 (48,4%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα και τα υπόλοιπα δεν σχετίζονται ούτε με ταξίδι ούτε με άλλο γνωστό κρούσμα ή είναι ακόμα υπό διερεύνηση.

Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 2, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 223 θάνατοι. Η μέση ηλικία των ασθενών που απεβίωσαν είναι τα 77 έτη. Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 22 (68,2% άνδρες).

Πώς κατανέμονται γεωγραφικά τα 254 νέα κρούσματα:

Τα 254 επιπλέον κρούσματα που δηλώθηκαν το τελευταίο 24ωρο στον ΕΟΔΥ αφορούν:

– 20 κρούσματα που εντοπίστηκαν κατά τους ελέγχους που διενεργήθηκαν στις πύλες εισόδου της χώρας,

– 2 εισαγόμενα κρούσματα που προσήλθαν αυτοβούλως για έλεγχο,

– 98 κρούσματα στην Π.Ε. Αττικής, 17 εκ των οποίων συνδέονται με πρόσφατο ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας,

– 76 κρούσματα στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης, 4 εκ των οποίων συνδέονται με γνωστές συρροές, ενώ 8 με πρόσφατο ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας,

– 2 κρούσματα στην Π.Ε. Αιτωλοακαρνανίας,

– 4 κρούσματα στην Π.Ε. Αργολίδας,

– 4 κρούσματα στην Π.Ε. Αχαΐας,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Βοιωτίας,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Γρεβενών,

– 9 κρούσματα στην Π.Ε. Έβρου, 6 εκ των οποίων συνδέονται με γνωστή συρροή,

– 5 κρούσματα στην Π.Ε. Ηλείας,

– 3 κρούσματα στην Π.Ε. Ημαθίας,

– 2 κρούσματα στην Π.Ε. Ηρακλείου,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Ιωαννίνων,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Καβάλας,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Κεφαλληνίας,

– 2 κρούσματα στην Π.Ε. Κιλκίς,

– 3 κρούσματα στην Π.Ε. Κυκλάδων,

– 6 κρούσματα στην Π.Ε. Λάρισας, 1 εκ των οποίων συνδέεται με γνωστή συρροή,

– 2 κρούσματα στην Π.Ε. Λέσβου


– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Λευκάδας,
   
– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Μεσσηνίας,

– 4 κρούσματα στην Π.Ε. Πέλλας,

– 3 κρούσματα στην Π.Ε. Πιερίας,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Σερρών,

– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Φθιώτιδας,

– 6 κρούσματα στην Π.Ε. Χαλκιδικής,


– 1 κρούσμα στην Π.Ε. Χίου 












Πέμπτη 13 Αυγούστου 2020

Τη μέρα που έμαθε ότι είχε κολλήσει…




Από τη στιγμή που εμφανίστηκε ο ιός στη χώρα, όταν πια έγινε σαφές ότι δεν ήταν απλά «κάτι που συνέβαινε, εκεί μακριά, στην Κίνα», ήταν πολύ προσεκτικός. Στη διάρκεια της καραντίνας «τύπος και υπογραμμός». Πέρασε η καραντίνα και γύρισε στη δουλειά. 

Ζόρικα τα πράγματα και δεν φαινόταν να ξεζορίζουν εύκολα. «Να δούμε πώς θα ξεπεράσουμε τον κορωνοϊό της οικονομίας», έλεγε. «Με τον άλλο φαίνεται να τα πήγαμε καλά». Φορούσε τη μάσκα του, κρατούσε τις αποστάσεις και πορευόταν, λίγο επειδή ένοιωθε ότι έτσι έπρεπε να κάνει, λίγο επειδή είχε συνηθίσει στη ζωή του να ακολουθεί τους νόμους. 

Σε προσωπικές συζητήσεις με φίλους, παραδεχόταν ότι δεν θεωρούσε πραγματικά πιθανό το να κολλήσει εκείνος. «Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Φύλαγε τα ρούχα σου. Στο κάτω κάτω της γραφής τι μας ζητάνε…». Είχαν έλθει για μια βδομάδα διακοπών σε ένα διαμερισματάκι που είχαν στη Χαλκιδική. Από τότε που ξέσπασε η άλλη κρίση, η οικονομική, πριν από δέκα χρόνια αυτές ήταν οι διακοπές τους. Η εταιρεία στην οποία δούλευε έκλεινε «την εβδομάδα του Δεκαπενταύγουστου» και εκείνος ούτε καν το συζητούσε, γραμμή για το ησυχαστήριο του, όπως το έλεγε. 

Τα παιδιά είχαν μεγαλώσει πια, δεν χρειαζόταν τόση φροντίδα, και έτσι μπορούσε να περνάει το χρόνο του, μέσα στα βιβλία του ή πίνοντας ουζάκια με τη σύζυγο στην δροσιά του μπαλκονιού. Είχαν επιλέξει ένα ήσυχο μέρος, χωρίς νυχτερινή ζωή, για να περνάνε τα καλοκαίρια τους. Όσο τα παιδιά ήταν μικρά, αυτό βόλευε. 

Τώρα που είχαν μεγαλώσει, ένιωθαν ότι η ησυχία τους έπνιγε και κάθε τόσο την κοπανούσαν για να πάνε σε φασαριόζικα μπιτς μπαρ και μοδάτα νυχτερινά στέκια στο πρώτο πόδι, της μαζικής διασκέδασης. Εκεί πάντα κάτι συνέβαινε. Άλλοτε ένα πάρτι φίλου, άλλοτε ένας φημισμένος DJ που «λάμπρυνε» με την παρουσία του τα ντεκ του μαγαζιού και άλλη φορά πάλι ένας νυχτερινός βάρδος, την αρπαχτή του οποίου, δεν γινόταν να χάσουν. 

Η γυναίκα του γκρίνιαζε, εκείνος έδειχνε να καταλαβαίνει, αλλά μέσα στου τον έτρωγε η ανησυχία για την πολυκοσμία τώρα που ο ιός φαίνεται να είχε βγει παγανιά και στην Ελλάδα. Όταν ένιωσε τα πρώτα συμπτώματα ήταν η Δευτέρα πριν από το πρώτο Σαββατοκύριακο των διακοπών. Αυτό ήταν ένα εσωτερικό αστείο του ζευγαριού. Η γυναίκα του έλεγε, ότι διακοπές δεν κάνεις το Σαββατοκύριακο. Τότε θα καθόσουν έτσι και αλλιώς. Μπορεί, λοιπόν, η άδεια να άρχιζε από το Σάββατο, αλλά στο σπίτι τους διακοπές θεωρούνταν από Δευτέρα, που οι άλλοι δούλευαν. 

Τη Δευτέρα, λοιπόν, ξύπνησε πολύ πρωί, όπως συνήθως, αφού ήταν αδύνατο να ρυθμίσει το βιολογικό του ρολόι διαφορετικά. Είχε μεγάλα σχέδια για τις διακοπές. Ουζάκια αλλά και περπάτημα, την άσκηση του μεσήλικα, όπως του έλεγαν κοροϊδευτικά η γυναίκα και τα παιδιά του. Εκείνον δεν το ένοιαζε. Έβαζε τα ειδικά παπούτσια, που του είχαν πάρει δώρο στη γιορτή του, στερέωνε τα ακουστικά στα αυτιά, έβαζε μπρος την εφαρμογή που μετρούσε βήματα, χιλιόμετρα και καμένες θερμίδες και ξεκινούσε. 

Δεν ήξερε αν αυτή η αποσπασματική άσκηση, που διαδεχόταν την καναπεδοθεραπεία της υπόλοιπης χρονιάς, ωφελούσε το σώμα, σίγουρα όμως ωφελούσε το μυαλό και την ψυχή. Είχε περπατήσει το Σάββατο και την Κυριακή. Έδειχνε, στη γυναίκα του, με καμάρι την συγκομιδή χιλιομέτρων καθώς έπιναν καφέ στη δροσιά και καταβρόχθιζε όλα τα καλούδια του πρωινού των διακοπών. 

Τη Δευτέρα, επίσημη μέρα έναρξης των διακοπών , όπως είπαμε, ξύπνησε πάλι νωρίς αλλά δεν είχε διάθεση για περπάτημα. Ένιωθε λίγο βαρύς. Ήταν σα να τους άκουγε ήδη «τόση ήταν η γυμναστική για φέτος; Θα στείλουμε άλλον στους Ολυμπιακούς». 

Εκείνη την ημέρα προτιμούσε να υποστεί την καζούρα παρά να πάρει τα πόδια του και να περπατήσει την αγαπημένη του διαδρομή. Καθώς έπινε τον καφέ του, λίγο άκεφος, ένιωσε τσιμπιματάκια στο λαιμό καθώς κατάπινε. Μάλλον το είχε παρακάνει με τα κρύα νερά και τις μπύρες. Έπρεπε να προσέχει. Μη χαλάσουμε τις διακοπές. 

Κάπου είχε διαβάσει ότι τα πολύ κρύα ποτά σου πρόσθεταν κιλά. Θα έκανε, λοιπόν, τη «δίαιτα των ζεστών ποτών». Μπορεί να έτρωγε και να έπινε ό,τι ήθελε αλλά με το νερό σε θερμοκρασία δωματίου, δεν είχε να φοβηθεί τίποτε. Το έλεγε και η μελέτη… Η κούραση και η ακεφιά, συνεχίστηκαν και την επόμενη μέρα. Ο λαιμός πονούσε περισσότερο. Μάλλον την είχε αρπάξει. Ωραία! Μια βδομάδα διακοπές και θα την περνούσε άρρωστος. Η γυναίκα του, που είχε «ένα κάτι» με τις αρρώστιες, άρχισε να του τριβελίζει το μυαλό. Να βάλεις θερμόμετρο. Πού να το έβρισκαν το θερμόμετρο στο καλοκαιρινό το σπίτι; Τελικά, αγόρασαν ένα από το φαρμακείο στο Πολύγυρο, όταν ανέβηκαν για τις προμήθειες του super market. Έδειχνε 37,8. Αστειεύτηκε για το αίμα του, που ως νέου, έβραζε αλλά κανείς δεν γέλασε. 

Η αλήθεια είναι ότι τα συμπτώματα του έμοιαζαν πολύ με αυτά που διάβαζαν τόσο καιρό για τον ιό τον Κινέζο. Υπέκυψε στην πίεση της γυναίκας του και πήρε στο τηλέφωνο που βρήκε στο ίντερνετ. Μίλησε με μια κοπέλα που δεν φαινόταν να ξέρει και πολλά. Από πίσω της ακουγόταν ομιλίες και ήχοι τηλεφώνων που χτυπούσαν. Ένα κανονικό call centre με τους ήχους που ακούγονται όταν σε καλούν για να σου πουλήσουν συνδέσεις κινητού ή ηλεκτρικού ρεύματος. Η βαριεστημένη κοπέλα, που ποιος ξέρει πόσες φορές θα είχε αντιμετωπίσει κατά φαντασίαν ασθενής στη βάρδια της, του συνέστησε να μείνει στο σπίτι και να περιμένει. 

Προφανώς έτσι της είχαν πει να κάνει για μη μαζευτεί όλη η Ελλάδα στα νοσοκομεία. Εκείνου πλέον δεν του είχαν απλώς μπει ψύλλοι στα αυτιά αλλά του είχαν γεμίσει το κεφάλι. Όταν του έμπαινε κάτι στο μυαλό, δεν υπήρχε περίπτωση να κάθεται άπραγος να περιμένει. 

Πήρε το αυτοκίνητο και ξεκίνησε για τη Θεσσαλονίκη. Απέρριψε τις επίμονες προτάσεις για συνοδεία. Σχεδόν χώρισαν μαλωμένοι. Πήγε στο μικροβιολογικό εργαστήριο στο οποίο έδινε αίμα για το ετήσιο τσεκ απ. Η κοπέλα τον γνώριζε και τον κοίταζε με λύπηση. Μπορεί να ήταν και η ιδέα του. Πού να καταλάβεις έκφραση προσώπου κάτω από την κολωμάσκα. 

Όλοι ανέκφραστοι. Είχε διαβάσει κάποτε ότι οι μορφές των αγίων στα εικονίσματα έπαιρναν, μέσα στο μυαλό, τη μορφή που ταίριαζε με την ψυχική διάθεση της στιγμής. Πλήρωσε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό και του υποσχέθηκαν να του στείλουν τα αποτελέσματα με email. 

Σκέφτηκε ότι τα λεφτά ήταν πολλά και δεν του περίσσευαν, αλλά ευχαρίστως θα έδινε τα διπλά ή και τα τριπλά, αν με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να εξασφαλίσει ότι το αποτέλεσμα θα ήταν αρνητικό. Οδήγησε πίσω προς τη Χαλκιδική. Ο δρόμος είχε λίγα αυτοκίνητα και όλα με Ελληνικές πινακίδες. Πού τα μπερεκέτια άλλων χρόνων που έπρεπε να κάνεις σλάλομ μέσα στις ορδές των Βαλκάνιων τουριστών και να προσεύχεσαι να γλυτώσεις από την οδηγική τους δεινότητα. 

Έφτασε στο σπίτι και πήγε και κλείστηκε στο δωμάτιο. Δεν ήθελε να μιλήσει σε κανέναν. «Μου πήραν αίμα και το βραδάκι θα μου στείλουν με email τα αποτελέσματα. Εσείς είσαστε όλοι καλά; Μήπως νιώθετε κάτι;». Ήταν καλά. Δεν ένιωθαν κάτι. Τα αποτελέσματα ήλθαν κατά τις οκτώ το απόγευμα. Λίγο πριν κλείσει το εργαστήριο. Ήταν θετικά. Περίεργο πώς ο όρος “θετικό” χρησιμοποιείται για κάτι αρνητικό. Είχε κολλήσει τον ιό. Του έγραφαν ότι είχε ενημερωθεί ο ΕΟΔΥ. 

Δεν μπόρεσε να μη γελάσει στη σκέψη ότι η επόμενη ανακοίνωση των «κρουσμάτων της ημέρας» θα περιλάμβανε και αυτόν. Δέχτηκε ένα τηλεφώνημα στο κινητό. Αυτή τη φορά τον πήραν εκείνοι. Δεν ήταν η κοπέλα που φαινόταν άσχετη. Δεν ακουγόταν οι ήχοι του call center. Απάντησε σε δεκάδες ερωτήσεις. 

Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν ότι ο γιός του είχε πρέπει να είχε φέρει τον ιό στο σπίτι, μετά από το μεγάλο πάρτι με τον λαϊκό βάρδο, στο οποίο είχε πάει σε εκείνο το μαγαζί στο πρώτο πόδι. Να δεις πώς το έλεγαν. «Αστερία», «Κοχύλι», κάπως έτσι. 

Ο συνομιλητής του, του είχε πει, με ένα μικρό – πικρό γελάκι ότι το πάρτι αυτό τους είχε εξασφαλίσει πολύ πελατεία. Τελικά ο γιος, του είχε φέρει τον ιό! «Και τώρα; Τι κάνουμε;», ρώτησε στην φωνή. “Για την ώρα τίποτα. Μένετε κλεισμένος στο δωμάτιο. Παρακολουθούμε την εξέλιξη και προσαρμόζουμε την στρατηγική μας αναλόγως. Εννοείται ότι όλοι όσοι ήλθαν σε επαφή μαζί σας από εκείνη τη μέρα, θα πρέπει να κάνουν τεστ”. Έκλεισε το τηλέφωνο. Είπε τα «χαρούμενα νέα» στην οικογένεια. Τους μίλησε από απόσταση κοιτώντας στο πάτωμα. Στο τέλος σήκωσε τα μάτια του και τους κοίταξε σα να ήθελε να τους χαϊδέψει το πρόσωπο με το βλέμμα του, αλλά φοβόταν μη τους κάνει, άθελα του, κακό. Οι επέμενες μέρες θα ήταν δύσκολες για όλους. Τελικά τα κακά πράγματα δεν συμβαίνουν μόνο στους άλλους…

   
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος

Νέο «πακέτο» για τα κανάλια σημαίνει νέα ζόρια για την κυβέρνηση



Όπως συμβαίνει διαχρονικά με τους αντικρατιστές, μια γερή δόση κρατικής ενίσχυσης, είναι πάντα καλοδεχούμενη όταν το «αόρατο χέρι» δεν καταφέρνει να ρυθμίσει την αγορά και τα κέρδη τους. Ως μέρος της εγχώριας παρασιτικής επιχειρηματικότητας, τα συστημικά ΜΜΕ, πρωταγωνιστούν σε αυτές. 

Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών κάνουν λόγο για νέο πακέτο στήριξης προς τα ΜΜΕ και μάλλον φέρνει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση που έχει δεχτεί σκληρή κριτική για τη διαχείριση των ΜΜΕ, παρόλο που τα ελέγχει συντριπτικά, με αποκορύφωμα το φιάσκο της λίστας Πέτσα. Και αν, αυτοί είναι πράγματι οι σχεδιασμοί της, δικαίως θα δεχτεί νέο τεράστιο κύμα κριτικής.


Σύμφωνα με το σχέδιο, οι ενισχύσεις θα αφορούν μόνο τους τηλεοπτικούς σταθμούς, επιλογή προφανής και έξυπνη αφού τα κανάλια είναι όλα «δικά της», κάνουν τη «βρώμικη δουλειά» της καλλιέργειας μιας εικονικής πραγματικότητας ενώ οι επιχειρηματίες τους ελέγχουν και αρκετά άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Άρα στις σκέψεις της κυβέρνησης είναι πως δεν θα χρειαστεί να απολογηθεί για τη σκανδαλώδη κατανομή, ούτε κινδυνεύει να μαλώσουν «στη μοιρασιά» οι καναλάρχες, εφόσον επιβάλει οριζόντια μέτρα.


Η ενίσχυση μέσω της επιδότησης των διαφημίσεων και των φοροαπαλλαγών για διαφημιζόμενους είναι ένα υπόδειγμα νόθευσης του ανταγωνισμού, όταν αφορά μετρημένες επιχειρήσεις ενός κλάδου και ίσως θα προσέκρουε και στο ενωσιακό δίκαιο πριν την πανδημία. Η νέα παράταση της καταβολής του ενοικίου για τις συχνότητες, είναι πλέον η επανάληψη της παλιάς εδραιωμένης πρακτικής να μην πληρώσουν ποτέ οι ιδιοκτήτες. Έρχεται να προστεθεί στη σκανδαλώδη επιδότηση του ενοικίου προς τη Digea, όπου Digea η κοινοπραξία των ίδιων -περίπου- τηλεοπτικών σταθμών ως  ιδιωτικό μονοπώλιο. Τέλος, η αυξημένη επιδότηση μέσω του ΕΚΟΜΕ των τηλεοπτικών σειρών αλλά με μειωμένο κατά 50% τον απαιτούμενο προϋπολογισμό, καταστρατηγεί πλήρως τη λογική του νόμου Κρέτσου για την ενίσχυση της ποιοτικής ελληνικής μυθοπλασίας - εμφανώς επιτυχημένη όπως έδειξαν τα αποτελέσματα - εφόσον υποβιβάζει την επιδότηση ουσιαστικά ακόμη και στις πιο μέτριες παραγωγές. Είναι θέμα αντίληψης...



Η κυβέρνηση αντί να εκμεταλευτεί την αναστολή των απαγορεύσεων στην ΕΕ για τις ενισχύσεις και να επιδοτήσει κρατικές επιχειρήσεις με κοινωνικό αποτύπωμα ώστε να τις διασώσει, επιδοτεί τα media εφοπλιστών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Αντί να ενισχύσει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα που καταρρέει, θεσμοθετεί φοροαπαλλαγές για κανάλια. Αντί να ενισχύσει την πληροφόρηση με οριζόντια και αναλογικά μέτρα, να στηρίξει την απασχόληση και να μεριμνήσει για τις ανείσπρακτες οφειλές προς τα Ταμεία των δημοσιογράφων, προσπαθεί να «σημαδέψει» την τράπουλα υπέρ των ισχυρών φίλων της.

Το καθεστώς Μητσοτάκη, όσο περισσότερο ενοχλείται από την πραγματικότητα, τόσο μεγαλύτερο πάθος επιδεικνύει στην ενίσχυση των ΜΜΕ που την υμνούν. 


























Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *