Κυριακή 11 Απριλίου 2021

Ο διευθυντής της β’ ΜΕΘ του νοσοκομείου «Παπανικολάου», Ν. Καπραβέλος, αποδομεί την κυβερνητική προπαγάνδα μέσα σε λίγες φράσεις (βίντεο)

 


Ο παρουσιαστής Αυτιάς, χθες, στον ΣΚΑΪ σε μια αποθέωση της λεγόμενης ατομικής ευθύνης για την πανδημία, έδειξε ένα βίντεο από την πλατεία Βαρνάβα, μιλώντας για κορωνοπάρτι. Ζήτησε το σχόλιο του μάχιμου γιατρού και διευθυντή της Β’ ΜΕΘ στο νοσοκομείο «Παπανικολάου», Νίκου Καπραβέλου και πήρε την απάντηση που έπρεπε. Πρόκειται για μια απάντηση που αποδομεί την κυβερνητική προπαγάνδα μέσα σε λίγες φράσεις:

 

«Πραγματικά, ο κόσμος είναι στα κάγκελα. Είναι πολύ μακρύ το λοκ ντάουν. Δεν αντέχεται, κύριε Αυτιά. Αυτό πρέπει να το καταλάβετε όλοι σας και από την ψυχολογία. Δείχνετε αυτή την εικόνα και δεν δείχνετε την εικόνα του συνωστισμού στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, εκεί που πραγματικά είναι σαν τις σαρδέλες. Εδώ υπάρχει μια εκτόνωση,κύριε Αυτιά σε ανοιχτό χώρο. Δεν είναι σωστή όμως δεν μπορείς να ελέγχεις την ανθρώπινη δραστηριότητα. Είμαστε υπερβολικοί εκεί. Χτυπάμε το σαμάρι για να ακούσει ο γάιδαρο. Το θέμα είναι αλλού. Να ελξουμε το κρούσμα, τους συνωστισμούς τους πραγματικούς».

Εμείς δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι. Δείτε το βίντεο:

 





 

Ο Φουρθιώτης είναι μόνο το κερασάκι

 


γράφει η Χριστίνα Κοψίνη

 

Η ουσία των καταγγελιών για τον εάν και κατά πόσο ξεγέλασε τις Αρχές και τους υπουργούς ο Φουρθιώτης έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης και είναι πλέον έργο τριών εισαγγελικών ερευνών (για πλαστή δημοσιογραφική ταυτότητα, ενδεχόμενη εξαπάτηση του Δημοσίου μέσω του προγράμματος «Συν-εργασία» και για το εάν ευσταθούν οι καταγγελίες Βρούτση για έφοδο και εκτόξευση απειλών στο υπουργείο Εργασίας). Ωστόσο, το γεγονός ότι η δημόσια ζωή της χώρας περιστρέφεται το τελευταίο 15νθήμερο γύρω από τις πιθανές κομπίνες αυτού του τύπου αποτελεί ένδειξη βαθιάς παρακμής.

 

Και το χειρότερο απ’ όλα δεν είναι ότι οι αναγνώστες διαβάζουν με δίψα ό,τι έχει σχέση με τον Φουρθιώτη και τις όποιες φανερές ή κρυφές δραστηριότητές του, αλλά το ερώτημα που μας απευθύνεται από ένθερμους υποστηρικτές του κυβερνώντος κόμματος. Με αφορμή, λοιπόν, την καριέρα του Φουρθιώτη στην προώθηση «νέων ταλέντων» στον χώρο της showbiz μάς ρωτούν: «Από πού κρατά ο Φουρθιώτης την κυβέρνηση;». Ερώτημα που, όταν διατυπώνεται ακόμα κι από ψηφοφόρους της Ν.Δ., ενισχύει την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση χάνει όλο και περισσότερο σε αξιοπιστία για τη σοβαρότητα των στελεχών της.

 

Η αναξιοπιστία φυσικά έχει ξεκινήσει από πιο σοβαρά θέματα (από τις κυβερνητικές παλινωδίες στη διαχείριση της πανδημίας, το σκάνδαλο της κατάρτισης, τις απευθείας αναθέσεις της κ. Νικολάου -και άλλων-, το φιάσκο των εκκρεμών συντάξεων, την άσκηση βίας κατά πολιτών, την πεποίθηση ότι συγκαλύφθηκε τις πρώτες ημέρες η υπόθεση Λιγνάδη).

 

Εννοείται, τα σοβαροφανή ΜΜΕ απέφυγαν να αναδείξουν αυτά τα θέματα αλλά είναι καταγεγραμμένα στη συνείδηση μεγάλου τμήματος πολιτών, οι οποίοι, απηυδισμένοι από τα στημένα δελτία ειδήσεων και τα προπαγανδιστικά ρεπορτάζ, τιμωρούν κυρίως τα πιο συστημικά τηλεοπτικά κανάλια με εντυπωσιακή μείωση της τηλεθέασης. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αποφασισμένοι να τιμωρήσουν και την κυβέρνηση. Ομως η αποδρομή έχει αρχίσει. Οι αντικειμενικές συνθήκες ωριμάζουν. Το ερώτημα είναι πώς και πότε θα ωριμάσει ο υποκειμενικός παράγοντας. 






πηγή

     

Κείμενο του Γ. Καραϊβάζ για τη «νέα τάξη πραγμάτων που έρχεται»

 


γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

«Τι νόημα έχει, ποιος θα τ’ ακούσει;», μου είπε ο φίλος δημοσιογράφος, όταν του μίλησα για το κείμενο του Γιώργου Καραϊβάζ, που βρήκα στην ιστοσελίδα του Bloko.gr. Τον Καραϊβάζ δεν τον γνώριζα, αλλά έκανα συχνά αναφορές στην ιστοσελίδα του. Σ’ αυτή διάβαζα για την «παρα-αστυνομία», για την αγριότητα του χώρου, για αστυνομικούς, μεγαλοεπιχειρηματίες, δημοσιογραφικά μεγαλοστελέχη, εκκλησία, πολιτικούς, δικαιοσύνη και κακοποιούς, που «διαπλέκονται». Τα ιδιότυπα ως προς τη σύνταξη και το ιδιαίτερο λεξιλόγιο κείμενα του Γιώργου Καραϊβάζ απευθύνονταν κυρίως στο εσωτερικό της αστυνομίας, αλλά συχνά είχαν ευρύτερο ενδιαφέρον. Ο Καραϊβάζ τολμούσε να γράφει όταν οι άλλοι σιωπούσαν από ένα ένστικτο αυτοσυντήρησης ή από φόβο.

 

Να γράψω, λοιπόν, ή να μη γράψω; Από χθες το παλεύω. Αλήθεια, «Τι νόημα έχει;». Ή μήπως έχει; Καταλήγω ότι έχει. Έχει για εκείνους που αντιστέκονται. Για «τον έναν». Κι αν δεν υπάρχει ούτε ένας, έχει για μένα.

 

Παραθέτω το απόσπασμα από το κείμενο του Γιώργου Καραϊβάζ για μία άλλη δολοφονία, τον περασμένο Δεκέμβριο. Θα μπορούσε να αφορά και στη δική του δολοφονία(με παραπομπή στο link):

 

«…Η ζωή είναι ένας απροσδιόριστης μορφής και τροχιάς κύκλος. Μέσω του Δημήτρη(σ.σ. του δολοφονημένου Καπέ(Καπετανάκη)), γνώρισα κι έναν άλλο Δημήτρη και δια μέσω αυτών, γνώρισα πολύ καλά την παιδιάστικα αφελή μέχρι τότε προσέγγιση μου, στο πως λειτουργεί το σύστημα. Μεγαλοειχειρηματίες, πολιτικοί, δημοσιογραφικά μεγαλοστελέχη, εκκλησία, αστυνομία, δικαιοσύνη, κακοποιοί. Περιπεπλεγμένοι σ' ένα κύκλο δυναστείας και καταδυνάστευσης των αφελών ρομαντικών οδοιπόρων -κατά παράφραση του Ρουσσώ- που εν πολλοίς συγκροτούν το μεγάλο κοινωνικό στρώμα. Ένας κύκλος που όλοι γνωρίζουν όλους και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κυκλοφορία και το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος. Έτσι είναι η ζωή, όπως πλέον την έμαθα και αδυνατούσα να δω, μέχρι που γνώρισα τους δύο Δημήτρηδες. Έχει πλέον τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε υπό την οπτική που προαναφέραμε, εάν οι δολοφονίες τους είναι κοινότυπα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, ή θυσιάστηκαν στο βωμό μιας νέας τάξης πραγμάτων που έρχεται.»*

 

*http://www.bloko.gr/2020/12/blog-post_687.html?fbclid=IwAR3OUmcnwaJmcv9T6_kbewerVH5tVS0k7GvHOVsyFXFz0TkMHX_3g0jJR74

   


πηγή

Σάββατο 10 Απριλίου 2021

Ένα μπράβο στη Ρεάλ Σοσιεδάδ: Πανηγύρισε το Κύπελλο με τους γιατρούς του Νοσοκομείου

 


Πριν λίγες ημέρες, η Ρεάλ Σοσιεδάδ αναδείχτηκε νικήτρια στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας, επικρατώντας της Αθλέτικ Μπιλμπάο με 1-0. Αυτό ήταν το πρώτο τρόπαιο της ομάδας μετά από 33 χρόνια (σε χρονική διάρκεια 34 γιατί το παιχνίδι είχε αναβληθεί πέρυσι), σκορπίζοντας ενθουσιασμό στις τάξεις των οπαδών.

 

Η μεγάλη αυτή επιτυχία, συνοδεύτηκε ωστόσο από μια κίνηση με ακόμη μεγαλύτερη σε σπουδαιότητα. Η ομάδα πήρε την απόφαση να πανηγυρίσει το τρόπαιο μαζί με τους ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης απέναντι στην πανδημία. Επισκέφθηκαν έτσι το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης και σήκωσαν ψηλά το κύπελλο μαζί με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πραγματοποιώντας μια ιστορική και διαφορετική απονομή σε σχέση με όσες έχουμε δει μέχρι σήμερα.  




 πηγή

Πόσο κοστίζουν (πολιτικά) οι θάνατοι από Covid-19;

 


γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

 

Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, κατά κανόνα μάλιστα βοηθούν να διαλυθεί η «πολιτική» σκόνη που σκοπίμως απλώνεται για να καλύψει την αλήθεια.

 

Οι αριθμοί, λοιπόν, περιγράφουν με ακρίβεια την επιδημιολογική εικόνα της χώρας και την ασφυκτική κατάσταση στο ελληνικό σύστημα Υγείας. Ταυτόχρονα, απ’ αυτούς τους ίδιους αριθμούς προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα για τις κυβερνητικές επιλογές και χειρισμούς.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ, την περασμένη Τρίτη καταγράφηκε έκρηξη νέων κρουσμάτων κορωνοϊού με 4.309 νέες μολύνσεις. Την ίδια μέρα καταγράφηκε επίσης ρεκόρ νεκρών για το 2021 με 79 νέους θανάτους. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, μέχρι την περασμένη Τρίτη είχαμε στις ΜΕΘ 751 διασωληνωμένους ασθενείς και, παράλληλα, σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλουν οι νοσοκομειακοί γιατροί (ΕΙΝΑΠ), έχουμε περί τους 80 διασωληνωμένους από τους οποίους οι νεότεροι αναμένουν κατά μέσο όρο 3 ημέρες για κρεβάτι σε ΜΕΘ, ενώ οι ηλικιωμένοι περιμένουν απλώς να πεθάνουν…

 

Η εικόνα της κατάστασης γίνεται ακόμη χειρότερη καθώς, σύμφωνα με όσα είπε ο Σωτήρης Τσιόδρας σε ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών, στην περίπτωση που ο δείκτης μετάδοσης της ασθένειας (rt) ανέβει στο 1,1 από το 0,97 που είναι τώρα «μπορεί να φτάσουμε και τις 1.000 κλίνες ΜΕΘ κοντά στον Μάιο». Κλίνες που δεν έχουμε…

 

Τέλος, σύμφωνα με τον Σωτήρη Τσιόδρα, άκρως ανησυχητικό για τις αντοχές του συστήματος Υγείας είναι και το γεγονός ότι εξακολουθούμε να έχουμε περισσότερες εισαγωγές ασθενών με Covid-19 στα νοσοκομεία από όσα εξιτήρια δίνονται.

 

Αυτή είναι η επιδημιολογική εικόνα που περιγράφουν οι αριθμοί. Με βάση αυτήν την επιδημιολογική εικόνα τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι προφανή:

 

– Γιατί αποφασίστηκε το «άνοιγμα» σε μια στιγμή που κορυφώνεται το τρέχον κύμα της πανδημίας;

 

– Γιατί δεν έχει φροντίσει η κυβέρνηση την ενίσχυση των υποδομών στο σύστημα Υγείας;

 

– Γιατί η κυβέρνηση επιμένει να ακολουθεί και να συμμορφώνεται με την αποτυχημένη διαχείριση των προμηθειών εμβολίων που υπαγορεύει η Ε.Ε.;

 

– Γιατί έχει αποκλείσει την αναζήτηση προμήθειας άλλων εμβολίων (πέραν των δυτικών φαρμακοβιομηχανιών) όπως άλλωστε πράττουν άλλοι εταίροι συμπεριλαμβανομένων Γερμανών, Γάλλων, Ισπανών, Ιταλών κ.λπ.;

 

Και τελικά: Γιατί η κυβέρνηση, χωρίς να έχει εξασφαλίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις (εμβόλια, ενίσχυση των νοσοκομείων), μεθοδεύει το άνοιγμα της οικονομίας και των δραστηριοτήτων;

 

Μήπως διότι μετρήθηκε στατιστικά ότι τελικά αυτοί που πεθαίνουν (ηλικιωμένοι κατά κύριο λόγο) είναι (δημοσιονομικό) βάρος και το (πολιτικό) κόστος του «ξεφορτώματος» είναι διαχειρίσιμο;

 




πηγή

   

«Χαμός στο τουίτερ»

 


γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

Δεν υπάρχει πια μέρα που το τιτλάκι «Χαμός στο τουίτερ» να μην κάνει την εμφάνισή του είτε στη μικρή οθόνη την ώρα των ειδήσεων είτε σε κάποια ιστοσελίδα. Συνηθισμένες είναι και οι.. παραλλαγές του: «Σάλος στο τουίτερ», «Κόλαση στο τουίτερ», «Ταραχή στο τουίτερ» κτλ. Τι ακριβώς σημαίνει «χαμός»; Δέκα, είκοσι, άντε πενήντα τιτιβίσματα που σχολιάζουν με χιούμορ ή και χοντροκοπιά κάποιο επεισόδιο του πολιτικού βίου, τις χαζομάρες του ενός ή του άλλου ριάλιτι, την πάντα σεβαστική για τον πολίτη δράση της χρυσοχοΐδειας αστυνομίας, τις απροσδόκητες εξελίξεις στο δημοφιλές σίριαλ κτλ. Τα σοβαρά και τα ελαφριά στο ίδιο πιάτο, αφού ο κακός ο μύλος, ο μύλος της ρηχότητας, όλα τα αλέθει.

Με μια σπουδή που αποδεικνύει την ηγεμονία της ρηχότητας, το τουίτερ, ένα χρήσιμο κατά τα λοιπά εργαλείο, έφτασε να θεωρείται ισοδύναμο της φευγαλέας κοινής γνώμης και πιστότατος καθρέφτης των συλλογικών αισθημάτων και αντιλήψεων. Ευλόγως, οι «χαμοί» και οι «κολάσεις» των καναλιών και των ιστοσελίδων σπανιότατα συμπίπτουν, αφού άλλα θέματα θέλει να αναδείξει ο καθείς και άλλες «κατακραυγές» να διαλαλήσει.

Συμβαίνει ό,τι και με τα φημισμένα ρεπορτάζ δρόμου ή λαϊκής: Ξέρεις εκ προοιμίου, κρίνοντας από τον τίτλο του καναλιού που βλέπεις, τι ακριβώς θα απαντήσει ο διαβάτης ή ο αγοραστής φρέσκων οπωροκηπευτικών στην ερώτηση «πόσο καλά τα πάει η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση της πανδημίας», για παράδειγμα. Φιλοκυβερνητικό το κανάλι, ιδιωτικό ή κρατικό, όπως είναι άλλωστε τα εννιά στα δέκα, προς αποθέωση της πολυφωνίας; «Μια χαρά τα πάμε, είμαστε πρότυπο για τις άλλες χώρες», λέει ο παππούς ή η γιαγιά που κατάφεραν να περάσουν αλώβητοι από τον διηθητικό ηθμό του ερωτώντος. Αντικυβερνητικός ο δίαυλος; «Κάκιστα» η απάντηση, όπως όλες οι μεταδιδόμενες απαντήσεις, που επιλέγονται επιμελώς από το πλήθος των συλλεγόμενων. Μια φορά στο τόσο, και κυρίως στα κρατικά κανάλια, θα εμφανιστούν και κάποιοι γκρινιάρηδες, σε αναλογία ένας προς δέκα, για να περισώζονται τα προσχήματα. Στα ζωντανά μάλιστα ρεπορτάζ, ο τρόμος των ρεπόρτερ και των ιθυνόντων των καναλιών είναι μην παρεισδύσει στην εικόνα κάποιος απροσάρμοστος και πετάξει τη χολή του, όπως έχει συμβεί κάποιες φορές, προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.

Σπανίως ο «χαμός στο τουίτερ» είναι κάτι περισσότερο από τρικυμία σ’ ένα ποτήρι νερό. Για κλισέ πρόκειται. Τόσο κοντινό στην αλήθεια όσο και το στερεότυπο «συγκλονισμένη η διεθνής κοινότητα». 








πηγή

Το «ακορντεόν» ήταν η χαριστική βολή για την ψυχολογία του κόσμου

 


Έναν χρόνο και κάτι μετά την εμφάνιση της πανδημίας στην χώρα μας, τα συναισθήματα απέναντι σε αυτό που βιώνουμε είναι πολύ πιο έντονα. Η διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση έχει προκαλέσει αντιδράσεις, ενώ κυβερνητικά χείλη αλλάζουν τις τοποθετήσεις τους μέρα παρά μέρα, δημιουργώντας ανησυχία και αβεβαιότητα στον κόσμο. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν ενισχύθηκε, εκατομμύρια δαπανήθηκαν για ενίσχυση της αστυνομίας με τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας να αυξάνονται κατακόρυφα και ένα σχέδιο «ακορντεόν» εφαρμόστηκε χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο. Κλειστές επιχειρήσεις, μόνιμα λουκέτα σε καταστήματα, οικονομική κατάρρευση είναι τα αποτελέσματα που αντιλαμβάνεται η τσέπη του κόσμου. Η πανδημία όμως έχει υγειονομικό πρόσημο. Το αποτύπωμα της κατάστασης στην Ψυχική Υγεία είναι πολύ πιο έντονο και σημαντικό.

 

 

 

Μοναξιά, θυμό και στρες αντιμετώπισε το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος πανδημίας και της καραντίνας του Μαρτίου, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Μελέτης Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων (Μελέτη COH-FIT) στον πληθυσμό της χώρας. Το ερευνητικό εγχείρημα προωθείται στη χώρα μας από τη Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με ερευνητές και πανεπιστήμια ανά την υφήλιο. Ειδικότερα, η πλειονότητα των συμμετεχόντων (72%) ανέφερε επιδείνωση του στρες τις τελευταίες 2 εβδομάδες πριν από τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου συγκριτικά με το ανάλογο διάστημα πριν από την πανδημία. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών) παρουσίασαν το υψηλότερο ποσοστό επιδείνωσης των επιπέδων του στρες, το οποίο έφτασε στο 96%.

 

Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα, μιλώντας στο TPP επισημαίνει πως «υπάρχουν ψυχικές διαταραχές που έχουν αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη διάδοση από το προηγούμενο διάστημα. Κυρίως οι αγχώδεις διαταραχές και η κατάθλιψη». Υπογραμμίζει πως το αίσθημα της μοναξιάς έκανε και πολλούς να στραφούν στις εξαρτήσεις. «Από μία άποψη ο κόσμος ψάχνει αποκούμπι, από μία άλλη άποψη που καταλήγει στο ίδιο, ψάχνει έναν τρόπο να ξεφύγει από μια πραγματικότητα που τον πνίγει, που δεν την αντέχει, που είναι ανυπόφορη. Να ξεφύγει από το αδιέξοδο που βιώνει. Γι’ αυτό καταφεύγει στις ουσίες και το διαδίκτυο» σημειώνει χαρακτηριστικά. Αναφορικά με τον θυμό, το 71% των συμμετεχόντων παρουσίασε επιδείνωση, ενώ η ενδοιοικογενειακή βία επίσης παρουσίασε αύξηση, με τις γυναίκες και τα παιδιά να βρίσκονται στο στόχαστρο.

 

Σε ό,τι αφορά την κοινωνικά επωφελή συμπεριφορά, αυτή παρουσίασε βελτίωση, στο 66% των συμμετεχόντων, ενώ μικρές αλλαγές παρατηρήθηκαν στο 26%. Η Δώρα Κουτσανέλλου, ψυχολόγος στο Δρομοκαίτειο, μιλώντας στο TPP, αναφέρθηκε στις πρώτες μέρες της πρωτόγνωρης αυτής κατάστασης, σημειώνοντας πως «στο πρώτο lockdown κυκλοφόρησαν πολύ κοινότυπες προσεγγίσεις για την ψυχική υγεία που αφορούσαν σε προσωπική ανάπτυξη και λίγοι κατάλαβαν τότε τι θα ακολουθούσε μετά. Αρχικά ήταν το σοκ κι έπειτα ήρθαν η αγανάκτηση και η μοναξιά».

 

Η δεύτερη καραντίνα, αυτή που βιώνουμε τώρα, μας βρήκε με πάρα πολύ έντονο αρνητικό συναίσθημα απέναντι στην κατάσταση, για όλα αυτά που βίωσε ο καθένας μας από το πρώτο lockdown και φτάνοντας στο δεύτερο. «Ήδη ήταν επηρεασμένος ο κόσμος ψυχικά. Είχε πιεστεί, υπήρχε ψυχική ένταση. Έρχεται λοιπόν και το δεύτερο lockdown σε ένα επιβαρυμένο ψυχικό υπόστρωμα και τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα για όλους. Δεν ήταν λοιπόν ότι οι άνθρωποι το πέρασαν, άρα συνήθισαν την κατάσταση και δεν τους πείραξε και τόσο το δεύτερο lockdown» εξηγεί η Κατερίνα Μάτσα.

 

Η διαχείριση της κατάστασης από την κυβέρνηση έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις, με τον κόσμο να βρίσκεται κλεισμένος σπίτι του με σκληρά περιοριστικά μέτρα για παραπάνω από έναν χρόνο. Η Κατερίνα Μάτσα εξηγεί την κατάσταση που επικρατεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και σχολιάζει την τακτική της κυβέρνησης απέναντι στην κατάσταση. «Βλέπουμε ότι τα κρούσματα αυξάνονται, η κυβέρνηση αποδείχτηκε ανίκανη να διαχειριστεί την όλη κατάσταση να την ελέγξει, και ταυτόχρονα παρατηρούμε με φρίκη – και αυτό νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία για τον κόσμο – να καταρρέει το ΕΣΥ. Δεν υπάρχουν κλίνες εντατικής θεραπείας στα δημόσια νοσοκομεία, πεθαίνουν άνθρωποι διασωληνωμένοι σε κοινούς θαλάμους, σιγά σιγά η κυβέρνηση μες στον πανικό της μετατρέπει το ένα νοσοκομείο μετά από το άλλο σε νοσοκομείο covid αποκλειστικά και μόνο, αφήνοντας τελείως έκθετο τον πληθυσμό σε οποιαδήποτε άλλη αρρώστια» σημειώνει.

 

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, με αφορμή την πανδημία, μεγάλη συζήτηση έχει ξεκινήσει γύρω από το ζήτημα της στροφής της κυβέρνησης προς τον ιδιωτικό τομέα. Σχολιάζοντας το, η Κατερίνα Μάτσα αναφέρει ότι «είναι προκλητικό ότι η κυβέρνηση ουσιαστικά στρέφει τον κόσμο που υποφέρει από διάφορα νοσήματα στις ιδιωτικές κλινικές. Και οι άνθρωποι που έχουν μεν λεφτά θα πάνε στον ιδιωτικό τομέα, αυτοί που δεν έχουν δεν θα πάνε πουθενά και θα έχουμε αύξηση της θνησιμότητας του πληθυσμού, όχι από τον κορονοϊό, αλλά κι από άλλες παθήσεις. Και αρχίζει η χαλάρωση των μέτρων με έναν πρωθυπουργό, ο οποίος λέει ”τα χαλαρώνω για να ανασάνετε, αλλά μπορεί αύριο να τα ξανακλείσω”. Δηλαδή διπλά μηνύματα. Το ακορντεόν ήταν η χαριστική βολή για τον κόσμο. Αυτή η κυβέρνηση δεν ξέρει τι κάνει, δεν έχει σχέδιο και τελικώς διαμορφώνεται μια κατάσταση όπου το μόνο που εμφανίζεται ισχυρό είναι το Υπουργείο του Χρυσοχοΐδη».

 

«Η κυβέρνηση εφαρμόζει πρακτικές άλλου αιώνα και απαντά στην υγειονομική κρίση με όρους αστυνομικούς, απόλυτης πειθάρχησης και κοινωνικού ελέγχου. Αυτός ο έλεγχος έχει να κάνει περισσότερο με τον έλεγχο κάθε πτυχής της ζωής, παρά με τον φόβο της αρρώστιας» τονίζει και η Δώρα Κουτσανέλλου. Οι πρακτικές που εφαρμόζονται εν έτει 2021 για τη διαχείριση της πανδημίας θυμίζουν όσα περιγράφει ο Φουκώ στο βιβλίο «Επιτήρηση και τιμωρία», για την αντιμετώπιση της πανούκλας κατά τον 17ο αιώνα:

 

«Ιδού, σύμφωνα με έναν κανονισμό στα τέλη του 17ου αιώνα, τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν σε περίπτωση που εκδηλωθεί πανούκλα σε μια πόλη. Κατ’ αρχάς, ένας αυστηρός διατετραγωνισμός του χώρου: κλείσιμο, ασφαλώς, της πόλης και του εδάφους, απαγόρευση εξόδου… διαίρεση της πόλης σε συνοικίες, όπου διορίζεται από ένας επόπτης. Κάθε δρόμος τίθεται υπό την εξουσία ενός συνδίκου τον επιτηρεί… Σε μια καθορισμένη μέρα διατάσσονται όλοι να κλειστούν στα σπίτια τους όποιος βγει, τιμωρείται με την ποινή του θανάτου. Ο σύνδικος κλείνει απ’ έξω την πόρτα κάθε σπιτιού παίρνει το κλειδί και το παραδίδει στον επόπτη της συνοικίας»

 

Eνώ παρακάτω αναφέρει: « Το βλέμμα βρίσκεται παντού σε επαγρύπνηση: υπάρχει «μια σημαντική δύναμη πολιτοφυλακής, η οποία διευθύνεται από καλούς αξιωματικούς και ενάρετους ανθρώπους, υπάρχουν φρουρές στις πύλες της πόλης και στο δημαρχείο, και σε όλες τις συνοικίες, για να είναι ταχύτερη η υπακοή του λαού και περισσότερο απόλυτη η εξουσία των δημοτικών αρχόντων».

 

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως οι ψυχικά ασθενείς επιβαρύνθηκαν ακόμα περισσότερο από την όλη κατάσταση. Τα επισκεπτήρια απαγορεύτηκαν, ο πανικός κυριάρχησε, τη στιγμή που οι ψυχιατρικές κλινικές βρίσκονται σε μια κατάσταση πάρα πολύ μεγάλης εγκατάλειψης. «Υπήρχε πριν έρθει η πανδημία σημαντική έλλειψη προσωπικού. Υπήρχε μία κατάσταση που λειτουργικές ανάγκες των ψυχιατρείων δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν, έλειπε μια οργανωμένη πρωτοβάθμια ψυχιατρική περίθαλψη και δομές κοινωνικής επανένταξης. Έρχεται λοιπόν η πανδημία και τα βρίσκει σε αυτήν την κατάσταση. Στο μεταξύ, το 60% των προσαγωγών στα ψυχιατρεία με την παρέμβαση του εισαγγελέα. Αναγκαστικές νοσηλείες γίνονται μέσω του εισαγγελέα. Το επισκεπτήριο έχει απαγορευτεί και οι περισσότερες -για να μην πω όλες- ψυχιατρικές κλινικές είναι κλειδωμένες. Γίνονται πάρα πολλές μηχανικές καθηλώσεις αυτών των ανθρώπων ,δεν υπάρχουν άλλες μορφές θεραπείας, παρά μόνο τα φάρμακα. Οι ασθενείς πνίγονται μέσα στα ψυχιατρεία, αισθάνονται να μην μπορούν να αναπνεύσουν» τονίζει η ψυχίατρος.

 

Οι αποκαλύψεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας για την κατάσταση στα ψυχιατρεία είναι σοκαριστικές. Όπως αναφέρει η Κατερίνα Μάτσα, αυτό που έγινε στο Δρομοκαΐτειο είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα. «Σε αυτό λοιπόν το ψυχιατρείο με τα κρούσματα από κορονοϊό, λίγοι που προφανώς ήταν οι πιο βαριά, μεταφέρονται σε γενικά νοσοκομεία και οι υπόλοιποι παραμένουν στο ψυχιατρείο. Και για να μην μεταδώσουν τον κορονοϊό, τους δένουν. Δένουν τους ασθενείς. Δηλαδή αυτή η μηχανική καθήλωση που είναι μία βάρβαρη μέθοδος, την έχουν ονομάσει και θεραπευτική και είναι ντροπή να χρησιμοποιούμε τον όρο. Και αυτό πια δείχνει το επίπεδο παροχής ψυχιατρικών υπηρεσιών στην χώρα» επισημαίνει.

 

Οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους, πράγμα που επιβάρυνε το στάδιο της νοσηλείας των ασθενών. «Οι άνθρωποι που δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε όσα χρειάζονται, πολύ πιο εύκολα οδηγούνται σε υποτροπή. Όσοι νοσηλεύονται δε μπορούν να παραλάβουν δέματα από τους συγγενείς τους» τονίζει χαρακτηριστικά η Δώρα Κουτσανέλλου, προσθέτοντας πως «η απάντηση σε όλα αυτά αντί να σχετίζεται με όρους δημόσιας υγείας, σχετίζεται με κατασταλτικά μέτρα. Κλειδώνουν τα τμήματα και τα δωμάτια. Κλειδώνονται τέσσερις ασθενείς σ΄ ένα δωμάτιο επειδή θεωρούνται ύποπτα κρούσματα και έχουν συμβεί εξαιρετικά επικίνδυνα πράγματα σ’ αυτά τα δωμάτια».

 

Η κοινωνική αλληλεγγύη θεωρείται το μοναδικό ίσως μέσο που θα βοηθήσει τον κόσμο να σταθεί δυνατός απέναντι στην κατάσταση. Η αποστασιοποίηση δημιουργεί ένα αίσθημα φοβερής περιχαράκωσης στον εαυτό, φοβερής μοναξιάς, και ταυτόχρονα απελπισίας. «Ο άνθρωπος δε μπορεί να λειτουργήσει, παρά μόνο κοινωνικά. Και βέβαια συνειδητοποιώντας ο καθένας ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν με την διαχείριση της πανδημίας – δεν είναι μόνο η πανδημία, είναι η διαχείρισή της – νιώθει πολύ μεγάλη οργή. Και πιστεύω αυτό το αίσθημα κυριαρχεί στον κόσμο. Η αγανάκτηση και η οργή. Οι νέοι βγήκαν στον δρόμο, φώναξαν, διαδήλωσαν, εκδήλωσαν την αντίδρασή τους σε αυτή την κατάσταση και το έκαναν με έναν πάρα πολύ καθαρό τρόπο. Ότι δεν δέχονται μια πολιτική, η οποία τους καταστρέφει» αναφέρει η Κατερίνα Μάτσα, καταλήγοντας πως «αυτά τα φαινόμενα αντίδρασης είναι πραγματικά πολύ σημαντικά. Και πιστεύω ότι θα έχουμε μία καινούρια κατάσταση. Δεν πρέπει να απογοητευόμαστε. Σίγουρα θα γίνουν πράγματα. Σίγουρα η κοινωνική έκρηξη είναι μπροστά μας».

 

  



Γεωργία Κριεμπάρδη

Μήνυμα της Προέδρου της Κομισιόν στα ελληνικά για τη δολοφονία Καραϊβάζ, αγνοούνται οι δηλώσεις Μητσοτάκη

 


Με ένα μήνυμά της στα ελληνικά, η Πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φορ ντερ Λάιεν, εκφράζει τα συλληπητήρια της για τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, τονίζοντας ότι «η ελευθερία του Τύπου ίσως είναι η πιο ιερή από όλες». Εντύπωση προκαλεί ωστόσο, ότι παρά τα μηνύματα κορυφαίων ευρωπαίων αξιωματούχων, η κυβέρνηση έχει αρκεστεί μόνο σε μία δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Αριστοτελίας Πελώνη και δεν έχουν κάνει δηλώσεις (μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές), που ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ούτε ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.

 

«Η δολοφονία ενός δημοσιογράφου είναι μια απεχθής, δειλή πράξη.Η Ευρώπη αντιπροσωπεύει την ελευθερία. Και η ελευθερία του τύπου ίσως είναι η πιο ιερή από όλες. Οι δημοσιογράφοι πρέπει να είναι σε θέση να εργάζονται με ασφάλεια» αναφέρει στο μήνυμά της στα ελληνικά η Ούρσουλα φορ ντερ Λάιεν.

 


 

Δηλώσεις έχουν κάνει και άλλοι κορυφαίοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Να αποσαφηνιστεί εάν η δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ έχει σχέση με τη δουλειά του ζητεί ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 

Συγκεκριμένα ο Νταβίντ Σασσόλι αναφέρει:

 

«Συντετριμμένος από την είδηση της δολοφονίας του Έλληνα δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ.Οι έρευνες πρέπει να αποσαφηνίσουν επειγόντως εάν η δολοφονία συνδέεται με τη δουλειά του. Τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους φίλους του».

 

Την απονομή δικαιοσύνης για τη δολοφονία του δημοσιογράφου ζητεί και η αντιπρόεδρος της Κομισιόν και Επίτροπος για τις Αξίες και τη Διαφάνεια, Βιέρα Γιούροβα.

 

Ειδικότερα σημειώνει: «Είμαι βαθιά σοκαρισμένη μετά τις αναφορές ότι ο δημοσιογράφος Γιώργος Καραϊβάζ πυροβολήθηκε στη Αθήνα. Οι σκέψεις μου είναι με την οικογένεια και τους συναδέλφους του. Πρέπει να απονεμηθεί δικαιοσύνη και η ασφάλεια των δημοσιογράφων πρέπει να εγγυηθεί».

 

Εντύπωση προκαλεί ωστόσο το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει τοποθετηθεί μόνο με μία δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Αριστοτελίας Πελώνη, που δήλωσε ότι «η δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ μας σόκαρε όλους» προσθέτοντας ότι «ι αρχές διερευνούν ήδη την υπόθεση, προκειμένου οι δράστες να συλληφθούν και να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη. Στους οικείους του εκφράζουμε τη θλίψη μας και τα ειλικρινή συλληπητήριά μας».

 

Δεν υπάρχουν μέχρι αυτήν την ώρα, δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, αλλά ούτε κάποια ανάρτηση του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη.

 

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στη δολοφονία του δημοσιογράφου αναφέρεται και το Διεθνές Δίκτυο για την Ελευθερία του Τύπου (IPI), που με ανάρτησή του δήλωσε πως «τρομοκρατήθηκε από αυτή τη δολοφονία, η οποία από τις τρέχουσες πληροφορίες φαίνεται να φέρει όλα τα σημάδια μιας στοχευμένης δολοφονίας». Πρόσθεσε ακόμα πως «ανεξάρτητα από το κίνητρο, η δολοφονία του Γ. Καραϊβάζ είναι ένα τραγικό γεγονός για τη δημοσιογραφική κοινότητα στην Ελλάδα και μια σκοτεινή μέρα για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση».  







πηγή

Γιατί τα self test μπορούν να αποδειχτούν επικίνδυνα

 


Γιατρός ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τι ισχύει με τα τεστ, μας εξέφρασε τον έντονο προβληματισμό του σε σχέση με τα self test που προωθεί η κυβέρνηση. Μας είπε το εξής:

 

Το να έχουμε αποτελεσματικά τεστ θα ήταν η μόνη πραγματική λύση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία οριστική νίκη επί της πανδημίας. Αν είχαμε αποτελεσματικά τεστ θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε σε μαζικά τεστ σε όλο τον πληθυσμό ώστε να ξεχωρίσουμε όσους ασθενούν μέχρι να εξαφανίσουμε την ασθένεια. Όμως, τέτοια τεστ δεν υπάρχουν.

 

Τα μοριακά είναι τα καλύτερα. Έχουν αποτελεσματικότητα περίπου 67%. Είναι τα μόνα τεστ που ανιχνεύουν τον ιό ακόμα και οταν υπάρχει μικρο ιικό φορτίο σε έναν οργανισμό. Όταν και όταν κάποιος είναι ασυμπτωματικός υπάρχουν πιθανότητες ένα μοριακό τεστ να το ανιχνεύσει.

  

 

Μετά υπάρχουν τα rapid test. Αυτά, οτι και να λένε απο την κυβέρνηση, δεν είναι εξίσου αποτελεσματικότητα. Η αποτελεσματικότητά τους δεν ξεπερνά το 40%. Αυτό πρακτικά σημαινει ότι ένα rapid test που συλλέγει δείγμα από τον νανοφάρυγγα και με την παρουσία ειδικού είναι αρκετά πιθανό να ανιχνευσει τον ιό σε οργανισμό στον οποίο παρουσιάζεται υψηλό ιικό φορτίο. Όμως τέτοιου τύπου τεστ αποτυγχάνουν να ανιχνεύσουν τον ιό σε άτομα με χαμηλό ιικό φορτίο ή ασυμπτωματικούς.

 

Τώρα η κυβέρνηση μοιράζει self test και με την παροχή αυτών αποφασίζει ένα γενικό άνοιγμα δραστηριοτήτων.

 

Αυτό μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο!

 

Βλέπετε, το τεστ αυτό είναι το λιγοτερο αποτελεσματικό με αποτελεσματικότητα μόλις 25%, αν η διαδικασία γίνεται παρουσία ειδικών. Το τεστ θα ανιχνεύει τον ιο σε κάποιον ο οποίος φέρει υψηλό ιικό φορτίο, ομως σε πάρα πολλές περιπτώσεις θα δίνει λάθος αποτελέσματα. Και βεβαίως, η έστω και μικρή αποτελεσματικότητα του τεστ θα περιορίζεται και από το γεγονός οτι αυτό θα διεξάγεται από τους πολίτες, δίχως την παρουσία ατόμου με γνώση στη σωστή διεξαγωγή του.

 

Το επικίνδυνο της όλης υπόθεσης, μας είπε, είναι οτι μπορεί να συντελέσει στην αποτύπωση στους πολίτες μιας λανθασμένης εντύπωσης ότι δεν ασθενούν, που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή συμπεριφοράς και χαλαρότητα στην τήρηση των μέτρων, κάτι που μπορεί να αποβεί μοιραίο σε μεγάλη κλίμακα.

 

Προφανώς, για τη χαλαρότητα που πιθανότατα θα προκύψει, την ευθύνη δε θα την έχουν οι πολίτες αλλά η κυβέρνηση. Γιατι δεν αποτελεί αποτελεσματική στρατηγική η επιλογή ενός ανοίγματος που βασίζεται στη μεταβίβαση ξανά της ευθύνης για οτι θα συμβεί στους καλούς και υπεύθυνους ή στους κακούς και ανεύθυνους πολίτες. Όχι όταν η ευθύνη ή η ανευθυνότητα κρίνεται στη βάση εξαιρετικά πιθανά λανθασμένων αποτελεσμάτων που θα δίνει ένα τεστ.

 

Αυτή η επιλογή της κυβέρνησης, αποτελεί τη μεγαλύτερη ανευθυνότητα της οποίας, ελπίζουμε το κόστος να μην αποβεί δυσβάσταχτο για όλη την κοινωνία. 






πηγή

  

Παρασκευή 9 Απριλίου 2021

Δολοφονία του αστυνομικού συντάκτη Γιώργου Καραϊβάζ

 


 

Χαρακτηριστικά εκτέλεσης περιγράφουν οι πρώτες πληροφορίες για τη δολοφονία ενός από τους παλαιότερους αστυνομικούς συντάκτες, του δημοσιογράφου και εκδότη της ιστοσελίδας αστυνομικού περιεχομένου bloko.gr Γιώργου Καραϊβάζ, σύμφωνα με τις οποίες, δέχθηκε έξι σφαίρες από αγνώστους έξω από το σπίτι του στον Άλιμο.

 

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής, ο Γιώργος Καραϊβάζ έπεσε νεκρός από πυροβολισμούς που δέχθηκε στην οδό Ανίνου στον Άλιμο, έξω από το σπίτι του. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο δημοσιογράφος δέχθηκε έξι σφαίρες από δύο άτομα που φέρονται να επέβαιναν σε μηχανάκι, που πέρασε από δίπλα του και τον πυροβόλησε.

 

Όπως αναφέρεται, ο δημοσιογράφος επέστρεφε στο σπίτι του έπειτα από την παρουσία του σε εκπομπή του Star Channel, στην οποία συμμετείχε. Σημειώνεται πως ο αστυνομικός συντάκτης αρθρογραφούσε στην ιστοσελίδα αστυνομικού περιεχομένου bloko.gr.

 

Σημειώνεται πως το όνομα του δημοσιογράφου είχε εμπλακεί στη δικογραφία υπόθεσης πολυσχιδούς κυκλώματος διαφθοράς αστυνομικών, δικηγόρων και επιχειρηματιών με τζίρους εκατομμυρίων , μαζί με το όνομα πρώην βουλευτή των ΑΝΕΛ και αρκετών αστυνομικών, με κεντρικό πρόσωπο τον επιχειρηματία, ο οποίος δολοφονήθηκε με τον Οκτώβριο του 2019 σε φανάρι της Λεωφόρου Αθηνών με συνοδηγό μοτοσυκλέτες να τον πυροβολεί 18 φορές με καλάσνικοφ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, αξιωματικοί της Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής έχουν αναλάβει τις έρευνες στην ευρύτερη περιοχή, ενώ όπως αναφέρεται, άνδρες της ασφάλειας αναζητούν υλικό από κάμερες ασφαλείας.

 

Σε άρθρο του τότε με τίτλο «Γνωρίζει η ΚΥΠ τους δολοφόνους των Παπαχρήστου-Μάλαμα; “Όχι ρε φίλε…”», σχολιάζοντας το γεγονός της συμπερίληψής του στη δικογραφία, κατέληγε σε υστερόγραφο που ανέφερε πως «Κατανοούμε πως με όλα όσα γράφουμε, απλώς … επιβαρύνουμε τη θέση μας. Ούτως ή άλλως και προφανώς γι αυτό μπήκαμε στη λίστα τους. Δεν θα αποχωρήσουμε οικειοθελώς με κανενός είδους συμβιβασμό ή υποστολή».

 

Αξίζει να σημειωθεί πως με την αρθρογραφία του το τελευταίο διάστημα ασχολήθηκε εκτενώς με ρεπορτάζ για το παρασκήνιο υποθέσεων όπως οι κρίσεις αξιωματικών της ΕΛΑΣ, η σύλληψη και οι έρευνες στο σπίτι Λιγνάδη, η αστυνομική φρουρά Φουρθιώτη και οι «προνομιακοί συνομιλητές» του εντός αστυνομίας. Μάλιστα, με αφορμή το τελευταίο και τις φρουρές επωνύμων πολιτών, αναζωπυρώθηκε δημόσια αντιπαράθεσή του με τον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη, Λευτέρη Οικόνομου, με τον οποίο αντάλλαξαν δημοσίως και εξώδικα. Γενικότερα, η ιστοσελίδα του ασχολούνταν συχνά με θέματα διαφθοράς, γεγονός που αποκαλύπτεται και από μία σχετική αναζήτηση σε αυτήν.

 

Η δολοφονία του δημοσιογράφου Γ. Καραϊβάζ φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη στις 19 Ιουλίου του 2010, ενώ πριν λίγους μήνες, απόπειρα δολοφονίας του με πυροβολισμούς είχε καταγγείλει ο Στέφανος Χίος. 






πηγή

BLOKO: Κάποιοι επέλεξαν να κλείσουν το στόμα του Γιώργου Καραϊβάζ



Με ένα λιτό κείμενο και με τίτλο «ΘΡΗΝΟΣ» αποχαιρετά τον δολοφονημένο ιδρυτή και ιδιοκτήτη του, Γιώργο Καραϊβάζ ο ιστότοπος bloko.gr, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «Κάποιοι επέλεξαν να του κλείσουν το στόμα, να τον κάνουν να σταματήσει να γράφει τα κείμενά του, με σφαίρες».

 

Η είδηση της δολοφονίας του αστυνομικού συντάκτη και ιδρυτή της ιστοσελίδας αστυνομικού ρεπορτάζ bloko.gr έγινε γνωστή το μεσημέρι της Παρασκευής. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής, ο δημοσιογράφος επέστρεφε στο σπίτι του έπειτα από την συμμετοχή του σε εκπομπή του Star Channel, όταν δύο άγνωστοι επιβαίνοντες σε ένα μηχανάκι τον πυροβόλησαν πολλές φορές, με έξι από τις σφαίρες να βρίσκουν τον στόχο.

 

Σε ανακοίνωσή της, η ΕΣΗΕΑ καλεί την Κυβέρνηση και τις αρμόδιες Αρχές να διαλευκάνουν αμέσως τη δολοφονία του Σ. Καραϊβάζ, ενώ ανακοίνωση εξέδωσε και η αξιωματική αντιπολίτευση, με την οποία καλεί τον κ. Χρυσοχοΐδη «που επί των ημερών του έχουμε δει αυτή τη πρωτοφανή έκρηξη βαριάς εγκληματικότητας», όπως αναφέρει «να πράξει το αυτονόητο: Να διαλευκάνει άμεσα την υπόθεση και να φέρει τους δράστες ενώπιον της Δικαιοσύνης».

 

Νωρίς το απόγευμα, τον ιδρυτή του bloko.gr χαιρέτησαν με σχετικό κείμενο οι φίλοι και συνεργάτες του, Σπύρος Λειβειδιώτης και Μανώλης Ασαριώτης, που με τίτλο «ΘΡΗΝΟΣ», σχολιάζουν πως «κάποιοι επέλεξαν να του κλείσουν το στόμα».

 

Διαβάστε το κείμενο αναλυτικά:

 

Ο Γιώργος Καραϊβάζ, ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης του bloko.gr, δεν είναι πια μαζί μας.

Κάποιοι επέλεξαν να του κλείσουν το στόμα, να τον κάνουν να σταματήσει να γράφει τα κείμενά του, με σφαίρες.

 

Τον εκτέλεσαν μπροστά στο σπίτι του.

 

Για εμάς, που τα τελευταία χρόνια συνεργαστήκαμε μαζί του, μας καθοδήγησε σε δύσκολες στιγμές, ήπιαμε κρασί παρέα, μας τίμησε με τη φιλία του, οι ώρες είναι πολύ δύσκολες.  











Νοιώθουμε στο απυρόβλητο… το παιδί μας θα είναι;

 


γράφει ο Κώστας Κάππας

 

Αγαπάμε τα παιδιά μας. Θα δίναμε την ζωή μας γι’αυτά, δουλεύομε για να τους παρέχουμε τα πάντα. Όταν βήχουν, εμείς παθαίνουμε πνευμονία.

 

Στην πράξη, τα πράγματα είναι όντως τόσο ρομαντικά, ή η γενιά μας ασυνείδητα, συστηματικά και νομοτελειακά, τα οδηγεί, σε βιοποριστική, ψυχολογική και κοινωνική καταστροφή;

 

Στο σπίτι υπάρχει Παιδεία; Εκτός από τα αναγκαία σχολικά βιβλία, την μουσική της εποχής και τις φωτογραφίες από τις διακοπές, υπάρχει κάτι που να διεγείρει μυαλό, συναισθήματα, σώμα και να δημιουργεί ψυχική ανάταση; Χατζιδάκις, Ντοστογιέφσκι, κλασσική μουσική, Μπρεχτ, Θεοδωράκης, Ηράκλειτος, Μακρυγιάννης, Ρίτσος, Μπρελ, σκάκι, στίβος, …;

 

Στο σπίτι μπαίνει Πληροφορία; Εφημερίδα εννοώ και όχι σκανδαλοθηρικές φυλλάδες ή πληρωμένο κονδυλοφόροι των εργοδοτών μας. Μαθαίνουμε στα παιδιά μας ότι το κινητό τηλέφωνο και το Facebook εκτός από chat, like και καρδούλες ανοίγει εγκυκλοπαίδειες, σκεπτόμενες ιστοσελίδες και χάρτες του Κόσμου;

 

Του κρύβουμε την αλήθεια και το ξεφορτωνόμαστε καθημερινά με ένα δεκάρικο (‘για να μην νοιώθει άσχημα’) στις καφετέριες (μεταφέροντας το πρόβλημα της οικογένειας 24 ώρες αργότερα), ή το συμβουλεύουμε και το εμψυχώνουμε να αγωνίζεται για μικρές και μεγάλες νίκες ενάντια στο Σύστημα, να αυξάνει τις γνώσεις του και ταυτόχρονα να ψάχνει για δουλειά, συμπάσχοντας και παλεύοντας μαζί του;

 

Οι πιο “νοικοκυραίοι” από εμάς, περιμένουμε, όπως τα παλιά όμορφα χρόνια, να κολλήσουμε πάλι δίπλα στη Εξουσία και να βολέψουμε τα τέκνα μας, όπως βολέψαμε τον εαυτό μας. Δυστυχώς όμως, πλέον το ‘ρουσφετολογικό ταβάνι’ είναι στα 500 – 600 ευρώ και με την υπερπροσφορά εργατικής δύναμης και πτυχίων, γιγάντωση της διαπλοκής και ορθολογιστικής πλέον ιεράρχησης των ρουσφετιών από τους από πάνω, τα παιδιά μας βρίσκονται σίγουρα στο ίδιο σκαλί με εμάς, στον πάτο της κοινωνικής σκάλας. Θα τα διαλέξουν τελευταία ή πιο ρεαλιστικά, δεν θα τα διαλέξουν ποτέ!

 

Όχι μόνο δεν έχουμε ‘άκρες’ πλέον, αλλά μας έχουν πάρει όλα όσα μαζέψαμε για τα παιδιά μας: χρήματα (Χρηματιστήριο), τιμαλφή (Ενεχυροδανειστήρια) και σπίτια (ΕΝΦΙΑ - Τράπεζες)… προφανώς για να μην προλάβουν να τα αρπάξουν οι ‘κουμουνιστές’ και εμείς τους πιστεύουμε, τους εμπιστευόμαστε και θέλουμε ακόμη περισσότερη Ευρώπη.…

 

Oι εφημερίδες των εργοδοτών και τα κανάλια της ‘ελεύθερης οικονομίας’ δεν αναφέρουν ποτέ για την νέα παγκόσμια οικονομική τάση του άγριου καπιταλισμού, την “gig economy”* και τα “zero contracts”*; Δεν πρόκειται για κινέζικα! Πρόκειται για το μοντέλο που κυριαρχεί στις “Δημοκρατίες” της Αγγλίας και της Αμερικής και σύμφωνα με τους ίδιους, το 2025 (σε 5 χρόνια μόνο!) θα αφορά στο 50% των εργαζομένων: ατομικές συμβάσεις, δουλειά όποτε τους χρειάζεται η εταιρεία, ψευδο-αυτοαπασχολούμενοι, άρα καμμία υποχρέωση του αφεντικού για οποιαδήποτε παροχή. Με το ουρανοκατέβατο δώρο, τον κορωνοϊό, η απομάκρυνση από τον φυσικό χώρο εργασίας και η εργασία από το σπίτι ή η τηλε-εργασία είναι το πρώτο βήμα για την απόλυση ή την υπαγωγή στην “gig economy” και στα “zero contracts”. Το σχέδιο Πισαρίδη που καταθέτει η κυβέρνηση στην Βουλή επιβεβαιώνει όλες τις παραπάνω δυσοίωνες προβλέψεις.

 

Κοινή αμοιβή στις ‘ανεπτυγμένες’ καπιταλιστικές χώρες, 3 ευρώ την ώρα, όταν δουλεύουν. Τι θα καλύψουν με αυτά; Φαγητό, σπίτι, σχολεία, περίθαλψη, σπουδές, τι;

 

Εάν κάποιοι από εμάς, έχουν μία μικρή επιχείρηση και την φυλάνε για προίκα του παιδιού τους για να τους διαδεχθεί, μία ερώτηση και μία πληροφορία: Όταν οι έλληνες έχουν πλέον χάσει όλες τους τις οικονομίες και οι μισθοί είναι για το επιζείν, που θα βρει πελάτες να είναι ζωντανή η επιχείρηση μέχρι να την αναλάβει η νέα γενιά της οικογένειας; Επίσης μία πρόσφατη πληροφορία (στις ειδήσεις) από υπουργικά χείλη: Τα τελευταία χρόνια της κρίσης, η μέση διάρκεια ζωής μίας επιχείρησης είναι μόλις 6 μήνες, ενώ παλαιότερα ήταν 7 χρόνια. Πριν προλάβεις να στήσεις την επιχείρηση, την πτωχεύεις καθώς κανείς δεν αγοράζει πλέον, πλην των απαραιτήτων…

 

Αυτό που δυστυχώς είναι εξαιρετικά πιθανό να συμβεί (και κανένας νέος δεν είναι στο απυρόβλητο) είναι τούτο: με σκόρπια μεροκάματα, όταν το παιδί φτάσει στην ηλικία μας και ενσκήψουν οι σοβαρές ασθένειες, τα ΙΔΙΑ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ που θωπεύαμε τόσα χρόνια, χωρίς να λάβουν υπ’όψιν τους όλες τις γονυκλισίες μας, θα του αρνηθούν την περίθαλψη (ρίξτε μια ματιά στην πολιτισμένη Αμερική να δείτε τι συμβαίνει και θα πειστείτε). Το τραγικό είναι ότι δεν θα επαρκούν τα ένσημα της ασφάλισης, όχι μόνο γιατί θα κυνηγά την δουλειά με το τουφέκι, αλλά επίσης αυτό που οι φυλλάδες θεωρούν ως ‘ατμομηχανή της ανάπτυξης’, δηλαδή το Κεφάλαιο, προσλαμβάνει σκλάβους, δηλαδή τα παιδιά μας, μαύρα χωρίς ασφάλεια, ΙΚΑ, εισφορές και άλλα εργοδοτικά τερτίπια. Σκεφτείτε μόνο τον τουριστικό τομέα, τους ντελιβεράδες, τους αναπληρωτές καθηγητές και τις βιοτεχνίες και θα πειστείτε.

 

“Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν στη χώρα μας ποσοστό πάνω από το 14% του πληθυσμού και σύμφωνα με τις προβλέψεις το 2030 περίπου το 30% του πληθυσμού” (Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος)”.

 

Ερώτηση: Με τόσους ανέργους και υποαπασχολούμενους ανθρώπους σε παραγωγική ηλικία και με τα αποθέματα των ταμείων λεηλατημένα από πού θα καλυφθούν οι συντάξεις και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των συνταξιουχων;

 

* Η Gig economy αφορά ένα Σύστημα Ελεύθερης Οικονομίας  όπου επιχειρήσεις και ανεξάρτητοι εργαζόμενοι συμφωνούν σε βραχυχρόνια συμβόλαια. Το BLS (Bureau of Labor Statistics, USA) δημοσίευσε ότι το 2017 η “US gig economy” είχε 55 εκατομμύρια συμμετέχοντες (36% των αμερικανών εργαζομένων) και μία στις 3 αμερικανικές επιχειρήσεις χρησιμοποιεί εκτενώς αυτήν την πολιτική (“gig workers”).

 

** Τα Zero-hours contracts, ή casual contracts, επιτρέπουν στους εργοδότες να προσλάβουν προσωπικό χωρίς διασφάλιση ότι θα τους προσφερθεί και εργασία. Αυτό σημαίνει ότι οι “προσληφθέντες” εργάζονται όταν τους έχουν ανάγκη οι εργοδότες και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ενημερώνονται την τελευταία στιγμή. Ο εργοδότης αποζημιώνει τον εργαζόμενο για τον αριθμό των ωρών που εργάσθηκε και δεν υποχρεώνεται σε συνταξιοδοτική / υγειονομική ή άλλη κάλυψή του. 







πηγή

 

 

      

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *