Κάθε μέρα, κάθε πρωί βάζει ο κλόουν τα καλά του, έχει μια μέρα μπροστά του, να της αλλάξει τα φώτα, να της τρελάνει το μυαλό, διότι δεν είναι ένας χαρούμενος κλόουν, που μαδάει σαν μαργαρίτα την αγάπη για να ταΐσει τα πουλιά και τα παιδιά, ούτε είναι ένας θλιμμένος κλόουν απ’ αυτούς που εξορκίζουν τη ματαιότητα με τις ελπίδες των ονείρων, αλλά ένας κλόουν μαχαιροβγάλτης.
Συνήθως καθωσπρέπει κι ατσαλάκωτος, «μεσ’ στο κασμίρι του σφιγμένος», όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει. Δήλωσε ο κ. Μανιτάκης: «Δεν ανέλαβα προσωπικά την ευθύνη (σ.σ.: για τις απολύσεις), την ανέλαβαν οι τρεις αρχηγοί και η κυβέρνηση συλλογικά». Και τότε, χρυσέ μου, εσύ
γιατί δεν παραιτείσαι;
Συνήθως καθωσπρέπει κι ατσαλάκωτος, «μεσ’ στο κασμίρι του σφιγμένος», όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει. Δήλωσε ο κ. Μανιτάκης: «Δεν ανέλαβα προσωπικά την ευθύνη (σ.σ.: για τις απολύσεις), την ανέλαβαν οι τρεις αρχηγοί και η κυβέρνηση συλλογικά». Και τότε, χρυσέ μου, εσύ
γιατί δεν παραιτείσαι;















