Ελλάδα – Συρία: Όχι άλλο σώσιμο

Στρατιωτικές και οικονομικές επεμβάσεις με πρόσχημα την προστασία του πληθυσμού.

Το 2001, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις ισοπέδωναν το Αφγανιστάν, το Πεντάγωνο σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το ανθρωπιστικό του προφίλ διέταξε τα βομβαρδιστικά να ρίχνουν τρόφιμα και φυστικοβούτυρο σε κατοίκους περιοχών που δοκιμάζονταν από την πείνα. Η κίνηση ήταν επιεικώς γελοία, αλλά, όπως απέδειξε εκείνες τις ημέρες η διάσημη συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι, ήταν και επικίνδυνη: Εκατοντάδες παιδιά που έτρεχαν να μαζέψουν τα κιβώτια έπεφταν σε ναρκοπέδια βρίσκοντας τραγικό θάνατο.
Λίγα χρόνια νωρίτερα, μια άλλη ιστορία, που αγγίζει τα όρια του αστικού μύθου, έλεγε ότι, κατά τη διάρκεια ρίψης ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ένα κοντέινερ διέλυσε σπίτια σε ένα απομακρυσμένο χωριό.
Δύσκολα μπορείς να βρεις καταλληλότερες εικόνες για να περιγράψεις τις καταστροφικές συνέπειες αυτού που οι δυτικές κοινωνίες έμαθαν να αποκαλούν «ανθρωπιστική διάσωση».
Ο όρος διευρύνθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου για να καλύψει κάτω από το μανδύα του το σύνολο των στρατιωτικών επεμβάσεων που πραγματοποιούσαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εναντίον αυταρχικών, πλην ανεξάρτητων και εθνικά κυρίαρχων καθεστώτων. Σήμερα, η κρίση στην ευρωζώνη φαίνεται πλέον να δίνει νέο νόημα στις ανθρωπιστικές επεμβάσεις, καθώς η έννοια της «διάσωσης» περνά στο χώρο της οικονομίας με πρώτο υποψήφιο θύμα την Ελλάδα. Οι συνθήκες μιας στρατιωτικής και μιας οικονομικής επέμβασης είναι προφανώς ολότελα διαφορετικές, η λογική που διέπει και τις δύο όμως παρουσιάζει μερικές τρομακτικές ομοιότητες.
Από τη Βεστφαλία στο Κοσσυφοπέδιο
Η ιστορία μας ξεκινά το Νοέμβριο του 1998, όταν ο Χαβιέρ Σολάνα ως γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ ρίχνει μια πυρηνική βόμβα στο διεθνές σύστημα: «Η δημοκρατία και ο ανθρωπισμός», λέει ο επικεφαλής της συμμαχίας, «ήταν έννοιες άγνωστες στην τάξη πραγμάτων της Βεστφαλίας. Το βεστφαλιανό σύστημα έχει φτάσει τα όρια του». Οι Συνθήκες της Βεστφαλίας, τις οποίες τόσο εύκολα διέγραφε ο πρώην σοσιαλιστής πολιτικός, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της εθνικής κυριαρχίας. Μέσα στην ασφάλεια της εθνικής κυριαρχίας θα γίνουν οι αστικές επαναστάσεις του 18ου και του 19ου αιώνα ενώ στις ίδιες αρχές θα στηριχθεί και η ισορροπία δυνάμεων σε ολόκληρο σχεδόν τον 20ό αιώνα.
Η δήλωση του Χαβιέρ Σολάνα δεν ήταν λόγια του αέρα. Ένα χρόνο αργότερα, το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Σερβία, αμφισβητώντας στην πράξη την κυριαρχία ενός ανεξάρτητου κράτους, με πρόσχημα την προστασία ενός μικρού τμήματος του πληθυσμού – των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου. Ο βομβαρδισμός της Σερβίας θα δικαιολογηθεί με βάση τη λεγόμενη «ευθύνη προστασίας» («Responsibility to Protect»), ένα θεωρητικό εφεύρημα που επιτρέπει στη λεγόμενη «διεθνή κοινότητα» να επεμβαίνει σε χώρες όπου πραγματοποιούνται εγκλήματα κατά του πληθυσμού. Σύμφωνα με τη νέα αυτή θεωρία, «η κυριαρχία δεν είναι προνόμιο αλλά ευθύνη».
Ο δρόμος προς την κατάληψη του Ιράκ και του Αφγανιστάν και των επιδρομών στη Λιβύη και πιθανόν τώρα στη Συρία είναι πλέον ανοιχτός.
Καθοριστικό ρόλο στην τελική διαμόφωση της έννοιας της ευθύνης προστασίας έπαιξε μια από τις πιο σκοτεινές ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια στο χώρο της «επίλυσης κρίσεων» – η International Crisis Group. H οργάνωση ιδρύθηκε το 1995 από τον Μαρκ Μάλοχ Μπράουν, αντιπρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας και στενό συνεργάτη του Τζορτζ Σόρος, και σύντομα φιλοξένησε στους κόλπους της ανθρώπους που πρωτοστάτησαν στις μεγαλύτερες «ανθρωπιστικές» επιδρομές των τελευταίων δεκαετιών: Ανάμεσά τους ο Γουέσλυ Κλαρκ, διοικητής του ΝΑΤΟ στους βομβαρδισμούς της Σερβίας, ο Γιόσκα Φίσερ, που έδωσε το πράσινο φως για τις επιχειρήσεις στο Κοσσυφοπέδιο, ο Κόφι Ανάν, που θεσμοθέτησε την ευθύνη προστασίας ως πολιτική του ΟΗΕ, αλλά και παλαιότεροι ιέρακες όπως ο Ζμπίγκνιεφ Μπρζεζίνσκι, που εξόπλιζε τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, ή ο Ερνέστο Σεδίγιο, ο πρώην πρόεδρος του Μεξικού που αιματοκύλισε τους Ζαπατίστας.
Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, οι πρωτεργάτες της ευθύνης προστασίας θα επιχειρήσουν να διευρύνουν την έννοιά της ώστε να συμπεριλαμβάνει και φυσικές καταστροφές. Το 2008, όταν ο τυφώνας Ναργκίς έπληξε τη Μιανμάρ αφήνοντας πίσω του 138.000 νεκρούς, η στρατιωτική χούντα της χώρας αρνήθηκε την ξένη ανθρωπιστική βοήθεια αλλά ακόμη και τη χορήγηση βίζας σε μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων. Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών αλλά και ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος Τζορτζ Μπους εξέτασαν το ενδεχόμενο ενεργοποιήσης της ευθύνης προστασίας, η οποία θα ισοδυναμούσε με στρατιωτική εισβολή.
Η μικρή λεπτομέρεια που δεν ανέφεραν βέβαια στο σκεπτικό τους ήταν ότι οι δικτάτορες της Μιανμάρ είχαν εγκαταλείψει τη στρατηγική συμμαχία τους με τη Δύση και στρέφονταν όλο και περισσότερο στην αγκαλιά της Κίνας. Βασικά θύματα αυτής της μεταστροφής ήταν ορισμένοι ενεργειακοί κολλοσσοί, όπως η αμερικανική Halliburton του αντιπροέδρου Ντικ Τσέινι και η γαλλική Total – εταιρείες οι οποίες στο παρελθόν ζητούσαν και έπαιρναν από το καθεστώς εργάτες τους οποίους χρησιμοποιούσαν σαν σκλάβους στις εγκαταστάσεις τους.
Αν όμως η «διεθνής κοινότητα» εξέταζε το ενδεχόμενο να εισβάλει σε μια χώρα εξαιτίας μιας φυσικής καταστροφής, τι είχε απομείνει πλέον από την εθνική κυριαρχία;
Τα πάντσερ της οικονομικής διάσωσης
Θεωρητικά, οι επιχειρήσεις οικονομικής διάσωσης που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, με προεξάρχουσα την Ελλάδα, παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές από τη λογική που διέπει την ευθύνη προστασίας. Καταρχάς, στην περίπτωσή μας, το θύμα, δηλαδή ο ελληνικός λαός, παρουσιάζεται ταυτόχρονα και σαν θύτης αφού, σύμφωνα πάντα με τους «διασώστες» του, οδηγήθηκε σε αυτή την κατάσταση λόγω της καταναλωτικής του απληστίας και της εγγενούς τεμπελιάς του. Ουσιαστικά, έχουμε αντιστροφή των όρων, αφού η ξένη παρέμβαση δεν έρχεται να σώσει τον λαό από την ηγεσία του αλλά τον λαό από τον… εαυτό του.
Άλλες φορές όμως η ρητορική που χρησιμοποιείται μοιάζει βγαλμένη από τα εγχειρίδια της ευθύνης προστασίας. Οι Έλληνες, εκτός από τον εαυτό τους, πρέπει να διασωθούν και από ένα «αδηφάγο και υπερδιογκωμένο κράτος», από τους «διεφθαρμένους πολιτικούς» ή από ένα «άδικο φορολογικό σύστημα» που ευνοεί συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι θύτες είναι υπαρκτοί: κανένας δεν πρόκειται να διαφωνήσει για τις δομικές αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, τη διαφθορά μεγάλων τμημάτων του πολιτικού κατεστημένου και το άδικο φορολογικό σύστημα – όπως κανένας δεν μπορούσε να αρνηθεί τα εγκλήματα του Σαντάμ Χουσείν ή του Μουαμάρ Καντάφι. Αρκούσαν όμως αυτές οι κατηγορίες για να δικαιολογήσουν την ισοπέδωση και την κατάληψη ολόκληρων χωρών. Και πολύ περισσότερο ήταν η λύση στα προβλήματα των πολιτών ή η απαρχή μιας πολύ πιο σκοτεινής περιόδου;
Οι ομοιότητες όμως δεν σταματούν εδώ.
Για άλλη μια φορά οι λόγοι της «εισβολής» είναι προφανείς: διάσωση των μεγάλων δανειστών, μεταφορά των ομολόγων στην ΕΚΤ και αλλαγή του νομικού καθεστώτος με βάση το βρετανικό δίκαιο και ταυτόχρονη ισοπέδωση όσων εργασιακών δικαιωμάτων κατακτήθηκαν στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Όπως συνέβη όμως και στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, του Ιράκ ή της Λιβύης, το γεγονός ότι η κοινή γνώμη γνωρίζει σε αδρές γραμμές τις πραγματικές προθέσεις των «εισβολέων» δεν λειτουργεί ανασταλτικά. Μεγάλα τμήματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς, λόγου χάρη, γνώριζαν τις γεωπολιτικές βλέψεις του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια ή τα ενεργειακά συμφέροντα των ΗΠΑ στη Λιβύη, παρ’ όλα αυτά όμως στήριξαν την εισβολή με την ελπίδα πως έτσι θα τερματιστεί η αιματοχυσία αμάχων.
Το σκηνικό φαίνεται να επαναλαμβάνεται τις τελευταίες εβδομάδες στις χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου και κυρίως της Γερμανίας, η οποία, πάλι με την παρέμβαση των μέσων ενημέρωσης, σκύβει να κοιτάξει την εξαθλίωση που προκαλεί στην Ελλαδα η πολιτική του μνημονίου.
Τα άρθρα για τους εξαθλιωμένους αστέγους και τις ουρές των συσσιτίων αντικαθιστούν τις προσβλητικές δημοσιεύσεις για τους τεμπέληδες Έλληνες σε έντυπα όπως το Focus και το Spiegel. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο: Είτε ως τεμπέληδες είτε ως εξαθλιωμένοι, οι Έλληνες χρειάζονται μια νέα δόση δανείου με ταυτόχρονη κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας προκειμένου να σωθούν από τον εαυτό τους.
Μιλώντας στο ντοκιμαντέρ Catastroika, ο Σλάβοϊ Ζίζεκ χαρακτήρισε αυτή την «ψεύτικη συμπάθεια» ως την «πλέον αηδιαστική αφήγηση» για την ελληνική πραγματικότητα, αφού επιχειρεί να μετατρέψει την οικονομική κρίση σε ένα είδος φυσικής καταστροφής. Σύμφωνα με αυτήν τη αφήγηση, υποστήριζε ο σλοβένος φιλόσοφος, «οι Ιάπωνες είχαν την Φουκουσίμα, εσείς έχετε την οικονομική κρίση». Στο ίδιο μήκος κύματος, η Ναόμι Κλάιν μας εξηγούσε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται «σαν ένα μικρό παιδί από το οποίο πρέπει να πάρεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου» προκειμένου να μη βλάψει τον εαυτό του αλλά και τους γύρω του.
Σε κάθε περίπτωση, είτε δηλαδή ο Έλληνας αντιμετωπίζεται σαν θύμα και θύτης του εαυτού του, είτε σαν θύμα μια εξωτερικής καταστροφής, το συμπέρασμα παραμένει το ίδιο: Οι μεγάλες δυνάμεις έχουν την υποχρέωση να επέμβουν για να διασώσουν όχι μόνο τον πληθυσμό αλλά και ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Έτσι η διαρκής παρουσία του Task Force και της τρόικας στο εσωτερικό των ελληνικών υπουργείων αλλά και η τοποθέτηση γερμανών εφοριακών στον κρατικό μηχανισμό παρουσιάζεται σαν επιβεβλημένη καταστρατήγηση της εθνικής κυριαρχίας. Ο «εισβολέας» δεν επιχειρεί πλέον να αποδείξει ότι δεν παραβιάζει την κυριαρχία, αλλά ότι είναι υποχρεωμένος να το κάνει για τη διάσωση της χώρας.
Όπως συμβαίνει φυσικά και στις πραγματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπου γίνεται επίκληση της ευθύνης προστασίας, η ξένη δύναμη αναζητά ομάδες στο εσωτερικό της χώρας οι οποίες θα ζητήσουν την επέμβαση. Στο Κοσσυφοπέδιο το ρόλο αυτό έπαιξε ο αλβανικός πληθυσμός του, στο Ιράκ οι δυο μεγάλες οργανώσεις των Κούρδων του βορείου Ιράκ, στη Λιβύη το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο κ.ο.κ. Στην Ελλάδα το ρόλο αυτό ανέλαβε το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, δρώντας και τα δυο κατ’ εντολή της οικονομικής ελίτ.
«Καλύτερη λύση από την πίεση της επιτήρησης για ένα ικανό διάστημα δεν μπορώ να σκεφθώ» έγραφε παλαιότερα στην Καθημερινή ο Αλέξης Παπαχελάς, ενώ την ίδια ημέρα (17/1/2010) ο Γ. Πρετεντέρης από Τα Νέα συνέκρινε εμμέσως όσους αντιδρούσαν στην επιτήρηση με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο και σημείωνε ότι επιχειρούν να παρουσιάσουν την ανικανότητά τους ως ανυπακοή.
Πολύ πιο πρόσφατα ο Μανώλης Καψής, αφού απείλησε από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA, τους Έλληνες πολίτες ότι η μη ψήφιση του μνημονίου ισοδυναμεί με άδεια ράφια στα σούπερ μάρκετ και ATM που δεν δίνουν χρήματα, αναφώνησε λίγες ημέρες αργότερα: «Μακάρι να έρθουν οι 160 Γερμανοί εφοριακοί!».
Είναι λοιπόν η Ελλάδα το πρώτο πειραματόζωο στην μετάλλαξη της έννοιας της ευθύνης προστασίας; Η ρητορική, η μεθοδολογία και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την οικονομική εισβολή και κατάληψη της χώρας δικαιολογούν έναν τέτοιο συνειρμό. Οι σύμμαχοί μας μάς έσωσαν και γύρισαν την πλάτη όταν εμείς φωνάξαμε: Όχι άλλο σώσιμο!
Άρης Χατζηστεφάνου
UNFOLLOW Απρίλιος 2012
http://info-war.gr/

Είναι η Ντόρα ΣΥΡΙΖΑ;

Του Θανάση Καρτερού

Διαβάστε: "Δογματικά αντιμετωπίζονται τα προβλήματα τα οποία ταλανίζουν σήμερα τη χώρα μου (...) αυτό δημιουργεί (...) πάρα πολύ μεγάλες αντιδράσεις και για πρώτη φορά υπάρχουν δύο στοιχεία τα οποία πιστεύω ότι χαρακτηρίζουν τον κόσμο: το ένα είναι η έλλειψη ελπίδας, την οποία έχει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και το άλλο είναι ότι νιώθει αδικημένος και πολλές φορές περιπαιγμένος και αδίκως στοχοποιημένος".
Δεν είναι λόγια κάποιου λαϊκιστή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει ως στόχο να ανακόψει την ανάκαμψη. Ούτε διαπιστώσεις κάποιου ανυποψίαστου -για να χρησιμοποιήσουμε γλώσσα Alpha Bank- που δεν εννοεί να καταλάβει την ανάγκη της λιτότητας. Είναι λόγια της Ντόρας Μπακογιάννη, απευθυνόμενα σε εκπροσώπους του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Διαπιστώσεις εκ των έσω, που κάνουν φύλλο και φτερό τα χαζοχαρούμενα του Σαμαρά και του Στουρνάρα.
"Δεν μπορεί να μας πιέζετε μέχρι τελικής πτώσεως για μια φορολογική πολιτική, η οποία οδηγεί τον ελληνικό λαό στην απόλυτη εξάντλησή του, διότι δεν έχει να τα πληρώσει. That's it"! Αυτή κι αν είναι ατάκα. Η Ντόρα αποφάσισε να διακινδυνεύσει το νεοφιλελεύθερο όνομά της και να χαρακτηριστεί όχι μόνο αναξιόπιστη (από τον Στουρνάρα) αλλά και μικρόψυχη (από την Alpha Bank), λέγοντας μερικές αλήθειες που σίγουρα έκαναν έξω φρενών τους αυτουργούς της κυβερνητικής προπαγάνδας.
Γιατί η πολιτικός που διαγράφηκε από τη Ν.Δ. επειδή ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο (φοβερό, ε;) μίλησε όπως μίλησε είναι φυσικά ένα ερωτηματικό. Είτε πάντως το έκανε για να λάβει αποστάσεις από τον Σαμαρά των νευμάτων, είτε το έκανε για να κερδίσει συμπάθειες των θυμάτων, είτε το έκανε γιατί έχει αρχίσει να επηρεάζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ (λέτε;), γεγονός είναι ότι το έκανε. Κι αυτό δείχνει ότι ο κόσμος της μνημονιακής πλειοψηφίας δεν είναι και τόσο συμπαγής. Η πραγματικότητα το έχει αυτό το χούι, να προκαλεί ρωγμές και κατάγματα σε όσους την αρνούνται.
Στο διά ταύτα μόνο αυτό μένει. Γιατί δεν μπορεί καμιά Ντόρα να ξεπεράσει τον εαυτό της. Χρειάζεται μια διαφορετική λογική σε ορισμένους τομείς - αυτό είναι το συμπέρασμά της. Διαφορετική λογική; Σε ορισμένους τομείς; Από τους ίδιους που μας έφεραν ώς εδώ; Αν αυτή είναι η ελπίδα μιας νεοφιλελεύθερης στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, τότε ένα σχόλιο σηκώνει ο πολιτικός προβληματισμός της: that's it!
http://www.avgi.gr/

Η Συρία, το Ιράν και μετά;

 Του Δημήτρη Χρήστου

Τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων οι δυνάμεις που χρηματοδοτούν τους Σύρους φονταμενταλιστές και όλο το μισθοφορικό ασκέρι που τους υποστηρίζει, δείχνουν έτοιμες να αρχίσουν πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Συρίας για να επιταχύνουν την πτώση του καθεστώτος. Σε πρώτη φάση, φαίνεται ότι τα πλήγματα, κυρίως βομβαρδισμοί από θαλάσσης και αέρος, θα αφορούν στρατιωτικούς στόχους δίνοντας πλεονέκτημα (όπως στη Λιβύη) στους αντικαθεστωτικούς να νικήσουν και να ανατρέψουν τον Άσαντ. Η αναζωπύρωση του πολεμικού κλίματος έγινε με αφορμή της χρήσης χημικών βιολογικών όπλων. Είναι η δεύτερη φορά που μια τέτοια καταγγελία ξεσήκωσε την οργή των χρηματοδοτών (ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας, Τουρκίας, Κατάρ, Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ) της επιχείρησης κατάληψης της Συρίας.

• 
  
• Η Συρία μετατρέπεται στο τελευταίο οχυρό για την απομόνωση και κατάλυση του ιρανικού καθεστώτος, του τελευταίου απείθαρχου σοβαρού παράγοντα στις ευρασιατικές υποθέσεις

ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ, φέτος την άνοιξη, οι δυνάμεις του συριακού στρατού κατηγορήθηκαν για χρήση του φονικού αερίου Σαρίν. Η είδηση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων αλλά η φούσκα αυτή έσκασε από την παρέμβαση της Κάρλας ντελ Πόντε, πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και μέλους σήμερα της Επιτροπής του ΟΗΕ για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Συρία. «Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που συγκεντρώσαμε, οι αντάρτες έχουν χρησιμοποιήσει χημικά όπλα, έχουν κάνει χρήση αερίου σαρίν», τόνισε η Κάρλα ντελ Πόντε σε συνέντευξή της στο ελβετο-ιταλικό ραδιόφωνο. Τζίφος. Πώς να βγάλεις αναξιόπιστη μια δικαστική λειτουργό που κυνήγησε τους εγκληματίες πολέμου μετά τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο; Τα τεχνικά στοιχεία που συνελέγησαν από αυτήν την προβοκάτσια ανατέθηκαν για ανάλυση σε τουρκικό εργαστήριο και ποτέ δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα!
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ να σταθούν τέτοιες εξόφθαλμες διαστρεβλώσεις, χωρίς τη μαζική χειραγώγηση της κοινής γνώμης και την απόλυτη υποταγή του ευρωπαϊκού, κυρίως, πολιτικού συστήματος, στο στρατιωτικό βιομηχανικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα, που κινεί ως πιόνια τους ηγέτες, ακόμα και τον Μπάρακ Ομπάμα; Δύσκολο. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2003 ο στρατηγός Κόλιν Πάουελ έκανε μια θεαματική παρουσίαση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προβάλλοντας φωτογραφίες που συνέλεξαν οι αμερικανικοί δορυφόροι για τα επικίνδυνα βιολογικά όπλα του Σαντάμ για να αποδείξει πως οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράκ, ήταν επιβεβλημένες. Μετά την εισβολή και την κατάληψη του Ιράκ χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ, καμιά απόδειξη δεν προέκυψε. Ναι, αλλά αποκαταστήσαμε τη δημοκρατία δήλωσε ο Μπους Τζούνιορ με το ηλίθιο χαμόγελό του!
Ο ΚΟΛΙΝ ΠΑΟΥΕΛ στη χειρότερη στιγμή της καριέρας του, αποχώρησε λίγο μετά από το πόστο του υπουργού Εξωτερικών. Μάλιστα, το 2008 ζήτησε εξηγήσεις από τη CIA και την υπηρεσία πληροφοριών του Πενταγώνου (DIA), διότι δεν τον προειδοποίησαν ότι οι πληροφορίες περί ιρακινών βιολογικών όπλων, πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, προέρχονταν από αναξιόπιστη πηγή, τον Ιρακινό Ραφίντ Αχμέντ Αλουάν αλ-Τζανάμπι που ομολόγησε πως όσα είχε πει στις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες (που τα μετέφεραν στις αντίστοιχες αμερικανικές) ήταν ψέματα. Από τη μεριά του πρώην επικεφαλής της CIA Τζορτζ Τένετ, υποστήριξε στην ιστοσελίδα του ότι έμαθε για την αναξιοπιστία του Τζανάμπι «πολύ αργά», δηλαδή δύο χρόνια μετά την εισβολή. Ερωτώμενος αν κάτι τέτοιο είναι πιθανόν, ο τότε Γερμανός πρώην ΥΠΕΞ Γιόσκα Φίσερ απάντησε «όχι» και πρόσθεσε ότι ο Τζανάμπι δεν ήταν ασφαλής πηγή και παρέδωσαν την κατάθεσή του στη CIA με συνημμένες τις απαραίτητες προειδοποιήσεις.
ΣΗΜΕΡΑ όλοι ξέρουμε πως η εισβολή στο Ιράκ είχε ως στόχο την αρπαγή όλου του πετρελαϊκού πλούτου της χώρας που σημειωτέον έχει λόγω πολύ μικρού βάθους την οικονομικότερη εξόρυξη. Το κόστος του πολέμου και των κατεστραμμένων υποδομών πληρώνεται και με το παραπάνω από τον ιρακινό πλούτο. Το μεγάλο σύμπλεγμα των ιδιωτών εργολάβων του Πενταγώνου κάνει χρυσές δουλειές. Η Συρία όμως; Η Συρία μετατρέπεται στο τελευταίο οχυρό για την απομόνωση και κατάλυση του ιρανικού καθεστώτος, του τελευταίου απείθαρχου σοβαρού παράγοντα στις ευρασιατικές υποθέσεις. Ταυτόχρονα δοκιμάζεται και ο Πούτιν που θα χάσει τη μοναδική ναυτική βάση που διαθέτει στη Μεσόγειο. Αυτά τουλάχιστον είναι τα σχέδια... καθ' οδόν προς τη μεγάλη (όπως έχει προβλέψει από το 1996 ο Ζπίγκνιου Μπρεσίνσκι) αναμέτρηση ΗΠΑ εναντίον Ρωσίας και Κίνας.
dchristou52@gmail.com via http://www.avgi.gr/

"Περιστερές" πολέμου στη Μέση Ανατολή

* Μετά το αιματηρό πραξικόπημα στην Αίγυπτο, η Δύση έτοιμη για επέμβαση, ίσως και αύριο, στη Συρία με πρόσχημα τα χημικά αέρια, όπως και το 2003 στο Ιράκ
* Στον δρόμο προς το Ιράν...
* "Καλός μαθητής" και της Ουάσιγκτον ο Σαμαράς, παρέχει στρατιωτικές διευκολύνσεις
* Κατηγορηματικά αντίθετος, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητεί την πολιτική επίλυση της κρίσης
 
Έχοντας για μια ακόμη φορά αναθέσει στον εαυτό της ρόλο δικαστή, ενόρκου και εκτελεστή, η Ουάσιγκτον δεν περίμενε καν το πόρισμα των επιθεωρητών του ΟΗΕ προτού αποφανθεί ότι η χρήση χημικών όπλων από τον συριακό στρατό είναι "αδιαμφισβήτητη". Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Τσακ Χέιγκελ δήλωσε χθες ότι οι αμερικανικές δυνάμεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο είναι έτοιμες ανά πάσα στιγμή να εξαπολύσουν την επίθεση εναντίον της Συρίας, ενώ πηγές του Πενταγώνου έκαναν λόγο για μια "σύντομη" σε διάρκεια επέμβαση, που ενδέχεται να αρχίσει ακόμη και αύριο. "Διευκολύνσεις" είναι έτοιμη να παράσχει η Ελλάδα προσφέροντας τις βάσεις σε Σούδα και Καλαμάτα, παρά τις αμήχανες διαψεύσεις του υπουργείου Άμυνας.
http://www.avgi.gr/

Ανακοινώθηκε η «σοσιαλιστική τάση» εντός του ΣΥΡΙΖΑ

Την ίδρυση και λειτουργία της «σοσιαλιστικής τάσης» εντός του ΣΥΡΙΖΑ, όπως προβλέπεται και από το καταστατικό, ανακοίνωσαν σε συνέντευξη Τύπου οι Πάνος Κουρουμπλής, Αλέξης Μητρόπουλος, Δημήτρης Τσουκαλάς, Γιάννης Μιχελογιαννάκης και Αντώνης Κοτσακάς.

Όπως είπε ο Πάνος Κουρουμπλής η νέα τάση φιλοδοξεί να εμπεδώσει και να λειτουργήσει την εσωκομματική δημοκρατία γιατί η παθογένεια των κομμάτων επί πολλά χρόνια, ήταν η ενοχοποίηση της διαφορετικής άποψης και αυτό το πλήρωσαν και τα κόμματα και ο λαός. Η «σοσιαλιστική τάση» δεν έχει ουσιαστική διαφοροποίηση από τις κεντρικές επιλογές και θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, όπως είπε, στην κατάρτισή τους, έχουν και οι ίδιοι συμβάλει. Η νέα τάση «δεν έχει στόχο να ικανοποιήσει προσωπικούς στόχους, και θα συμπορευθεί με ηγεσία και τις άλλες τάσεις του κόμματος». «Πορευόμαστε ενωτικά, με στόχο την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος που καταστρέφει τη χώρα. Η ενότητα αριστεράς είναι κεντρικός στόχος και προς την κατεύθυνση αυτή, θα εργαστεί η νέα τάση», δήλωσε.

«Ο πλουραλισμός απόψεων είναι υποχρέωση όλων και ότι ο ιδεολογικός προσανατολισμός είναι ενιαίος, μακριά από προσωπικές φιλοδοξίες», δήλωσε ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης, ενώ ο Δ. Τσουκαλάς σημείωσε ιδιαίτερα τον προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ στην υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους, την ανάγκη για μια διαφορετική πολιτική στο μεταναστευτικό σε συνεργασία με την ΕΕ. «Κεντρικός στόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κυβέρνηση το επόμενο διάστημα, για να ανατρέψει τη σημερινή, απαράδεκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα».

Από την πλευρά του ο Α. Κοτσακάς έκανε λόγο για ένα «νέο πατριωτισμό που θέλει να εκφράσει και η τάση στην οποία συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ , με την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και την ανάδειξη του ρόλου του κόμματος στην ευρύτερη περιοχή», τονίζοντας τον αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της τάσης. Αναφερόμενος στην πολιτική συμμαχιών είπε ότι  προτάσσει την ανάγκη κοινωνικών συμμαχιών και όχι πολιτικών συμμαχιών γιατί μέσω των κοινωνικών συμμαχιών μπορούν να οικοδομηθούν ή και να προκύψουν και πολιτικές συμμαχίες.

Τέλος ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ ο Δ. Βίτσας σε χαιρετισμό του είπε ότι «η κατάσταση στη χώρα έχει φθάσει στο απροχώρητο, η καταστροφή είναι καταιγιστική και εξελίσσεται σε ανθρωπιστική κρίση». «Επειδή έγινε λόγος από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης περί σιωπηλής πλειοψηφίας, τον προκαλούμε να τολμήσει και να προσφύγει η κυβέρνηση σε εκλογές, ώστε να μετρηθεί η πλειοψηφία», δήλωσε και πρόσθεσε:
http://issuu.com/tvxorissinora/docs/256553/6?e=2936379/4608354 
«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δημοκρατικό κόμμα, έτσι λειτουργεί και όχι άθροισμα ομάδων, με βάση και τις αποφάσεις του συνεδρίου είπε ο κ. Βίτσας, σημειώνοντας ότι η ανταλλαγή απόψεων είναι πλούτος και αξιοποιούμε τη διαφορετικότητα, στο πλαίσιο της ενότητας του κόμματος». Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ απηύθυνε κάλεσμα σε όλους και όλες, που «εμπνέονται από το όραμα μιας μεγάλης αλλαγής να πυκνώσουν τις γραμμές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την εκλογική νίκη».
http://tvxs.gr/

Ο πρωτ-Αγών μου

Του Κώστα Βαξεβάνη

Με ξύπνησαν φίλοι για να μου πουν γελώντας, πως στο site του Σταύρου Θεοδωράκη protagon.gr, έχω την τιμητική μου. Υπήρχε ένα σατυρικό δημοσίευμα με τίτλο «Ο Κώστας Βαξεβάνης αιτία που χώρισε η Μόνικα Μπελούτσι». Ποιός στη χάρη μου. Έστω και σατυρικά να σε τοποθετούν δίπλα στη Μόνικα. Διάβασα το δημοσίευμα και μου έκανε εντύπωση. Το protagon, που κανένας από τους πρωταγωνιστές του δεν έχει γράψει μιαν αράδα, έστω συναδελφικά, για τις νομικές περιπέτειες που ήταν το αποτέλεσμα της αποκάλυψης της λίστας Λαγκάρντ, να σπαταλά τον πολύτιμο χώρο του για να γράψει μια φανταστική ιστορία γέλιου; Για μένα ειδικά που η προσωπική μου ζωή δεν ήταν ποτέ στα μανταλάκια; Περίεργο. Δεν έγραψε για τα δημοσιογραφικά βραβεία σε όλο τον κόσμο,για τα άρθρα μου που δημοσίευσαν οι ξένες εφημερίδες και έγραψε για το ανύπαρκτο;
Μήπως έπρεπε να γελάσω και τα έπαιρνα σοβαρά τα πράγματα; Μήπως έπρεπε να τους πάρω τηλέφωνο για να τους ευχαριστήσω για όσα έγραψαν, πως έχω αδυναμία στις ιταλίδες καλλονές και μου έχουν κι αυτές, κι εγώ ο μουντρούχος δεν μπορούσα να βγω απ’ τον βαρύ και ασήκωτο μικρόκοσμό μου; Μήπως έχω πολύ λιγότερο χιούμορ από τον Σταύρο Θεοδωράκη;
Μετά θυμήθηκα πως στις 8 Ιουνίου, ο Σταύρος μου είχε στείλει ένα οργισμένο μήνυμα για να διαμαρτυρηθεί που σε μια σατυρική στήλη του περιοδικού, στο Τεύχος 29, υπήρχε ένα σχόλιο για κάτι που είχε πει. Είχε πει ο Θεοδωράκης «δημοσιογραφικά, νομίζω ότι έχουμε προσφέρει ένα συμπροβληματισμό στην κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια». Και ο συντάκτης του HOT DOC έγραφε «ο βασικός προβληματισμός νομίζω αφορά ποιό είναι το καλό σας προφίλ στην κάμερα». Είχε εξοργιστεί ο Σταύρος και μου είχε γράψει ειρωνικά πως «ο συντάκτης μου ήταν μεταγραφή από το Τρωκτικό». Άρα λοιπόν ο Θεοδωράκης δεν είχε απαραίτητα περισσότερο χιούμορ από μένα. Αντιθέτως.
Στη συνέχεια θυμήθηκα κάτι άλλο. Πως στις 8 Οκτωβρίου είναι η εκδίκαση της υπόθεσής μου για τη λίστα Λαγκάρντ. Φαντάζομαι δεν θα γράψει κάτι γι’ αυτό το protagon για το οποίο γράφουν ο Guardian, οι New York Times και άλλοι πολλοί, αλλά προλαβαίνει ως τότε να σπάσει λίγο πλάκα. Να εμφανίσει τον Βαξεβάνη απαξιωτικά, «σατυρικά»,πλακατζίδικα. Όχι ως αυτόν που τα βάζει με το σύστημα, αλλά ως αυτόν που είναι άξιος λόγου ως γκομενάκιας και άλλα ελαφρά.
Δεν θα έγραφα όσα γράφω, αν δεν είχα την άποψη πως το protagon δίνει τον «Αγών» του, για μια άλλη Ελλάδα. Των θηρίων που επιχειρεί να εμφανίσει ως σωτήρες. Δικαίωμά του, αν και μπορώ να πω, πως αυτός του ο «Αγών», επιβραβεύεται. Είναι γεμάτο από διαφημίσεις Τραπεζών, κρατικών επιχειρήσεων και φίλων φιλελεύθερων επιχειρηματιών. Πώς λοιπόν να μην γράφει «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά»;
Εδώ και αρκετούς μήνες, είναι ο εκφραστής των πιο αντιδραστικών απόψεων που εμφανίζονται ως επιφώτιση αυτογνωσίας και αυτοτιμωρίας. Ο συρφετός του life style έχει μετεξελιχθεί σε ροζοχίτωνες της πολιτικής του εκφοβισμού.
Αυτό δεν είναι θέμα μόνο του συγκεκριμένου site, αλλά πολιτικό. Γενικότερα, οι παλιοί προβληματισμένοι μιας βολικής και βολεμένης Αριστεράς, που αναδείχτηκαν πουλώντας προβληματισμό (και ανησυχούσα Αριστερά βεβαίως) έγιναν οι φορείς του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Έγιναν οι νεοχίπις της πολιτικής υπευθυνότητας. Εναλλακτικοί, κριτικοί, ανοχτοί σε όλες τις απόψεις, αλλά εκφραστές πάντα μιας πολιτικής.
Το 2011,είχα γράψει ένα άρθρο για τις εξωτικές πάπιες της δημοσιογραφίας. Δεν είχα στο μυαλό μου το protagon, αλλά θεωρώ πια πως του ταιριάζει. Σας το παραθέτω:
«Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν είναι ούτε μάχιμη, ούτε κατευθυνόμενη. Δεν μπορείς να την κατηγορήσεις πως τα παίρνει, αλλά ούτε πως ματώνει για όσα πρέπει να ματώνει η δημοσιογραφία. Είναι κάτι σαν τις ομιλίες του κυρίου Βενιζέλου. Σαγηνευτικές, με ροή, σε στρέφουν στον θαυμασμό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν καταλαβαίνεις γιατί έγιναν και τι ήθελαν να πουν. Είναι ένα είδος εξωτικής δημοσιογραφίας.
Σε αυτή την δημοσιογραφία, η Ελλάδα δεν πονάει, δεν έχει παραδοθεί στη διαφθορά, δεν είναι θύμα χρόνιων πολιτικών και ανέντιμων πολιτικών, αλλά παραπαίει ανάμεσα σε αόριστες ευθύνες λόγω έλλειψης κυρίως ενός πολιτικού σαβουάρ βιβρ που αν υπήρχε θα ήταν θαυματουργό. Σε αυτή τη δημοσιογραφία η κοινωνία και οι ανάγκες της, αντικαθίστανται από μια κοινωνική ευαισθησία που δεν έχει και κυρίως δεν ζητά ευθύνες.
Στο επίκεντρο αυτής της δημοσιογραφίας είναι όλα τα άσχημα φαινόμενα και οι συμπεριφορές αρκεί να μην χρειαστεί κάποιος, με όνομα και διεύθυνση, να φταίει. Αυτή η δημοσιογραφία στρέφει το βλέμμα στη διαφορετικότητα, στις καταπιεσμένες ομάδες, στο περιθώριο, έχοντας συμφωνήσει με τον εαυτό της, πως είναι ο ιεραπόστολος της καταπιεσμένης Ελλάδας. Μέχρι εκεί όμως. Δεν θα σταυρωθεί ποτέ. Και βέβαια δεν θα σταυρώσει κανένα.
Είναι μια δημοσιογραφία που αποτελεί την άλλη όψη του λαϊκισμού. Ίσως δεν παίζει τόσο με τα ένστικτα, αλλά παίζει εξίσου με το συναίσθημα. Αγιοποιώντας πάντα τον εαυτό της.
Υπάρχει μια δημοσιογραφία που είναι αποδεκτή και από αυτούς που φταίνε και από αυτούς που δεν φταίνε. Και τα έχει με όλους καλά γιατί δεν ενόχλησε ποτέ κανένα. Συμπορεύεται με την εξουσία, δημιουργώντας πάντα την εντύπωση πως το κάνει από την μεγάλη της ανάγκη να την ελέγχει.
Υπάρχει μια ναρκισσιστική δημοσιογραφία, που αυτοθαυμάζεται, που αυτοϊκανοποιείται, αλλά δεν αυτοχρηματοδοτείται. Έχει πάντα σπόνσορα.
Είναι η δημοσιογραφία που φταίει εξίσου με την πουλημένη δημοσιογραφία για την κατάντια μας. Δεν είναι life style, αλλά εκπροσωπεί το life style της ιδεολογίας, της αναζήτησης και του προβληματισμού.
Δεν είναι άξεστη, δεν είναι τραχιά, δεν είναι ενοχλητική. Είναι παντός καιρού και έχει μόνο φίλους. Ένας φίλος μου την αποκαλεί bi-δημοσιογραφία. Νομίζω πως της πάει ο χαρακτηρισμός εξωτική. Γεμάτη με δημοσιογράφους που κάνουν τις πάπιες».
Υ.Γ. Για τον συγγραφέα του «σατυρικού» άρθρου, μόνο να τον ευχαριστήσω που με έβαλε μαζί με την Μπελούτσι. Και τον Θεοδωράκη ευχαριστώ κατά τα άλλα. Με την Μπελούτσι με έβαλε. Φαντάζεσαι να με έβαζε να βγαίνω απ’ το σπίτι του Ψυχάρη χαράματα;
http://www.koutipandoras.gr/

Εσωτερική υποτίμηση: Η αλήθεια που δεν λέγεται

Ενόσω οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης ομιλούν περί της ανάπτυξης (που προς το παρόν παραμένει κρυμμένη πίσω από την επόμενη... γωνία), στην οικονομία συνεχίζεται η σκληρή διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης, διαδικασία της οποίας οι βαθύτερες συνέπειες θα φανούν τα επόμενα χρόνια.

Όταν γίνεται λόγος για εσωτερική υποτίμηση η σκέψη των περισσοτέρων πηγαίνει αυτόματα στις τρέχουσες τιμές των ακινήτων και των αγαθών, ή και στη συντελεσθείσα συμπίεση του επιπέδου των μισθών.


Με αυτά τα δεδομένα, οι επιπτώσεις φαντάζουν ως τώρα μάλλον περιορισμένες, ιδίως στις τιμές. Ωστόσο οι διαδικασίες που έχουν τεθεί σε κίνηση είναι πολύ βαθύτερες και δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές.

Ίσως το πιο βασικό στοιχείο, που φαίνεται ότι θα καθορίσει το μέλλον, είναι τα επίπεδα των μισθών για τους νεοεισερχομένους στην αγορά εργασίας.

Τούτη την περίοδο, εξαιτίας των αστρονομικών ποσοστών ανεργίας στους νέους, αλλά και της γενικότερης κατάστασης στην οικονομία, ακόμη και άτομα που διαθέτουν σοβαρές μεταπτυχιακές σπουδές καταφέρνουν να βρουν δουλειά (αν το καταφέρνουν) αποδεχόμενα απασχόληση με τον βασικό μισθό των 560 ευρώ. Κάτι που λίγα χρόνια πριν θα ήταν αδιανόητο, παρότι ο βασικός μισθός ήταν σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα.

Αυτός ο μισθός όμως, ή κάποιος ελάχιστα υψηλότερος, αποτελεί πλέον τη βάση με την οποία θα κινηθούν οι απολαβές τους τα επόμενα χρόνια. Είναι το «σημείο εκκίνησης», από το οποίο θα μετρήσουν στη συνέχεια οι αυξήσεις τους.

Στην πορεία, καθώς θα αποκτούν εμπειρία, η παρουσία τους στην αγορά θα πιέσει τους μισθούς σε ψηλότερα κλιμάκια, καθώς τα «προσόντα» τους θα είναι περισσότερα σε σχέση με παλαιότερες «φουρνιές» στελεχών και υπαλλήλων, πιθανώς, δε, θα οδηγήσει σταδιακά και σε παραγκωνισμό των τελευταίων. Θα περάσει καιρός, αλλά κάποια στιγμή θα φτάσει ως και τα ανώτατα κλιμάκια.

Εάν δεν αλλάξουν δραστικά οι συνθήκες στην οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται ότι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον, η περαιτέρω συμπίεση των μισθολογικών απολαβών μέσα από αυτήν τη μεσομακροπρόθεσμη διαδικασία θα οδηγήσει τελικά σε ραγδαία μείωση της εγχώριας ζήτησης, ακόμη και σε σύγκριση με τα σημερινά επίπεδα.

Τι σημαίνει αυτό: Σημαίνει ότι τα αγαθά και οι υπηρεσίες που στηρίζονται στην εγχώρια ζήτηση θα γίνουν αναγκαστικά φθηνότερα. Κάτι που όμως μάλλον δεν θα ισχύσει για άλλα αγαθά, τα οποία είτε μπορούν να εξαχθούν, είτε είναι εισαγόμενα (άρα μεγάλο μέρος του κόστους τους προσδιορίζεται από τις συνθήκες παραγωγής σε άλλες χώρες), είτε υπάρχει ζήτηση γι' αυτά και από το εξωτερικό (π.χ. ορισμένες κατηγορίες ακινήτων, όπως τα παραθεριστικά ακίνητα σε δημοφιλείς τουριστικές περιοχές).

Πρακτικά όλα αυτά σημαίνουν ότι αν συνεχιστεί η πορεία ως έχει (και ανεξάρτητα από το αν θα υπάρξουν ξένες επενδύσεις, οι οποίες ενδεχομένως θα προελκυσθούν με κίνητρα αυτή ακριβώς τη μείωση του κόστους εργασίας και εγκατάστασης), η Ελλάδα ίσως ξαναγυρίσει σε παλαιότερες εποχέςν. Εποχές όπως οι δεκαετίες του '70 και του '80, όταν τα ηλεκτρονικά, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα αγαθά θεωρούνταν στην πράξη περίπου «είδη πολυτελείας» και ο πήχης της άνετης διαβίωσης ήταν πολύ χαμηλότερα, ακόμη και σε σχέση με το σήμερα.

Σε μια χώρα με σημαντική υπογεννητικότητα, μεγάλο ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία θα παίξει και το επίπεδο των συντάξεων. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες συντάξεις έχουν ήδη υποστεί σοβαρές μειώσεις, όλα δείχνουν ότι η διαδικασία θα συνεχιστεί.

Από τη μία πλευρά υπάρχει το συνεχιζόμενο άμεσο πρόβλημα της βιωσιμότητας των ταμείων κι από την άλλη πλευρά η διαρκώς μειούμενη αξία των εισφορών. Η μείωση των εισφορών με τη σειρά της έχει δύο διαστάσεις. Η ανεργία και η μείωση των μισθών συνιστά την πρώτη διάσταση. Η κάθετη μείωση στις απολαβές των νεοεισερχομένων στην αγορά συνιστά τη δεύτερη, που έχει και τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Κι όπως είναι εύκολα αντιληπτό, με βάση τη συνεχιζόμενη γήρανση του πληθυσμού, η μείωση των συντάξεων θα έχει σημαντικότατες επιπτώσεις στη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες, καθώς η ζήτηση εκ μέρους των συνταξιούχων αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.

Εν ολίγοις, αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, η Ελλάδα κινείται τελεσίδικα προς μια περίοδο επιστροφής στο παρελθόν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το βιοτικό επίπεδο του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού.

Αυτή άλλωστε είναι η πραγματική όψη της εσωτερικής υποτίμησης. Το ευρώ μας θα έχει την ίδια αξία με το ευρώ των άλλων, όμως θα έχουμε πολύ λιγότερα ευρώ εισόδημα, κι αυτό θα καθιστά πολύ δυσκολότερη την απόκτηση πολλών αγαθών όπως αυτά που περιγράφηκαν παραπάνω, είτε πρόκειται για εισαγόμενα τρόφιμα και ρούχα, είτε για είδη σπιτιού, αυτοκίνητα κ.λπ.

Κι αυτό σε μια χώρα που προς το παρόν εισάγει είτε με τη μορφή τελικών προϊόντων, είτε με τη μορφή πρώτων και ενδιάμεσων υλών, πολύ μεγάλο ποσοστό από αυτά που καταναλώνει, δεν θα έχει μεγάλη διαφορά από μια πραγματικά μεγάλη υποτίμηση σε εθνικό νόμισμα.

Για την ακρίβεια, μπορεί να αποδειχτεί πολύ χειρότερη καθώς δεν συμβαίνει μονομιάς, αλλά σταδιακά, κουράζοντας την κοινωνία κι αφαιρώντας την ελπίδα για σύντομη ανάκαμψη.

ΥΓ.: Η στήλη βρίσκεται σε διακοπές, πλην όμως θέλησε να ασχοληθεί με το θέμα βλέποντας ότι η επικαιρότητα περιστρέφεται και πάλι γύρω από το επόμενο «μνημονιακό» δάνειο και το ενδεχόμενο ενός κουρέματος, τα οποία όμως ουδόλως επηρεάζουν την παραπάνω κατάσταση όπως προδιαγράφεται με τις σημερινές συνθήκες.

Αποτελεί δε γεγονός άξιον απορίας πώς τριάμισι χρόνια μετά την επίσημη έναρξη της κρίσης εξακολουθεί να μην υπάρχει ένα Εθνικό Σχέδιο προκειμένου να εκμεταλλευτούμε τα υπαρκτά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας, μήπως και γλιτώσουμε τα τετελεσμένα που έρχονται ολοταχώς.
euro2day

Τα ψιλά γράμματα για τη ρύθμιση των αυθαιρέτων

Ανοίγει από τη επόμενη Δευτέρα η διαδικασία για την υπαγωγή στη νέα ρύθμιση των ιδιοκτητών που επιθυμούν να τακτοποιήσουν αυθαίρετα κτίσματα

Διάρκειας 16 μηνών, καθώς αρχίζει από τη Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου και θα ισχύσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2014, θα είναι ο νέος κύκλος για τις νομιμοποιήσεις των αυθαιρέτων, ο οποίος σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος θα είναι ο «τελευταίος και φαρμακερός», αφού δεν πρόκειται να δοθεί νέα παράταση αλλά θα επιχειρηθεί να μπει «κόκκινη γραμμή» στο φαινόμενο της αυθαίρετης δόμησης.

Σύμφωνα με υπουργική απόφαση του ΥΠΕΚΑ, που τίθεται σε ισχύ τα επόμενα 24ωρα, ο νέος κύκλος δηλώσεων αυθαιρέτων θα συνδυαστεί με την ταυτόχρονη καταγραφή των αυθαιρέτων σε τέσσερις διαφορετικές ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, οι οποίες είναι των υπουργείων Περιβάλλοντος και Οικονομικών, του Κτηματολογίου και της ΔΕΗ. Προβλέπεται να δημιουργηθεί, πρώτη φορά στα χρονικά, η δυνατότητα διασταυρώσεων στοιχείων ακινήτων, τόσο για πολεοδομικούς, όσο και φορολογικούς σκοπούς. Η ηλεκτρονική διασταύρωση των στοιχείων θα οδηγήσει και στον εντοπισμό των αδήλωτων αυθαιρέτων.

Οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων που δεν θα μπουν στις ρυθμίσεις τακτοποίησης και νομιμοποίησης αναμένεται να αντιμετωπίσουν συνδυαστικά προβλήματα με την Εφορία, αδυναμία μεταβίβασης του ακινήτου, ενώ παράλληλα θα αντιμετωπίσουν τα προβλεπόμενα αυστηρά πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης που προβλέπει η οικιστική νομοθεσία για τα αυθαίρετα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν την αξία του ακινήτου.

Για να ανοίξει η διαδικασία των νέων δηλώσεων αυθαιρέτων, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, απομένουν να καταρτιστούν τρεις υπουργικές αποφάει οι οποίες αφορούν:

1. Τις λεπτομέρειες εφαρμογής της νέας διαδικασίας, μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος δηλώσεων του ΤΕΕ. Τα στοιχεία των δηλώσεων θα καταγράφονται αυτομάτως στο ΥΠΕΚΑ, στα κεντρικά υπολογιστικά συστήματα της «ταυτότητας κτιρίου». Στην ίδια απόφαση αναφέρεται και χρέωση 20 λεπτών του ευρώ ανά δήλωση αυθαιρέτων υπέρ των τραπεζών, μέσω των οποίων καταβάλλονται τα παράβολα αυθαιρέτων.

2. Την εφαρμογή «δελτίου τρωτότητας ακινήτου», το οποίο θα συμπληρώνει σε ειδική φόρμα ο μηχανικός μαζί με τη σχετική δήλωση νομιμοποίησης, αναλαμβάνοντας την ευθύνη μετά από έλεγχο για τη στατική επάρκεια του κτιρίου.

3. Τη διασύνδεση των κεντρικών υπολογιστικών συστημάτων της «ταυτότητας του κτιρίου», που θα εγκατασταθούν στο υπουργείο Περιβάλλοντος και την ενιαία λειτουργία τους με τις αντίστοιχες βάσεις καταχώρησης και αποθήκευσης δεδομένων των ακινήτων της Κτηματολόγιο Α.Ε. της ΔΕΗ Α.Ε. και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων.

http://www.prismanews.gr/

Το τελικό σχέδιο για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων

Πλησιάζει η στιγμή της αλήθειας για το υπουργείο Οικονομικών, καθώς σε περίπου 15 ημέρες θα παραδώσει η Ειδική Επιτροπή στο οικονομικό επιτελείο, το τελικό σχέδιο για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων. Αυτό θα πρέπει να λάβει την έγκριση της Τρόικας πριν τεθεί σε εφαρμογή από τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, όπως τουλάχιστον επιθυμεί η κυβέρνηση.

 

Σύμφωνα με το Euro2day.gr, αν και υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών υποστηρίζουν ότι οι τεχνικές εκκρεμότητες με τους δανειστές έχουν ξεπεραστεί και ότι ουσιαστικά το ζήτημα έχει "κλείσει", οι τελευταίοι διατηρούν επιφυλάξεις, με δεδομένο ότι η είσπραξη του νέου φόρου βασίζεται στην αυτοσυμμόρφωση των ιδιοκτητών, την ώρα που υπολογίζεται ότι:

 

α) Είναι 30 φορές μεγαλύτερος ο αριθμός των φορολογουμένων που θα παραλάβει εκκαθαριστικό του φόρου και,

 

β) Απαιτούνται 300 ειδικοί εφοριακοί για να εξασφαλιστεί εισπραξιμότητα στο 85%, αντί 67% που καταγράφεται στον ΦΑΠ.

 

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, η τρόικα συστήνει, άλλωστε, την επέκταση της ισχύος του σημερινού φόρου μέσω της ΔΕΗ (χαράτσι).

 

Ειδικά όσον αφορά στην εισπραξιμότητα, που αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα του νέου Φόρου για τις κατοικίες και τα οικόπεδα, απ' όπου αναμένεται το 71% των εσόδων του Ενιαίου Φόρου, υπολογίζεται από την Τρόικα:

 

1) Στο 67%, για τα επαγγελματικά ακίνητα μικρομεσαίων επιχειρήσεων, απ' όπου αναμένεται το 12% εσόδων,

 

2) Στο 70%, από τα μεγάλα επαγγελματικά ακίνητα και

 

3) από τα αγροτεμάχια στο 72%.

 

Εάν, δε, επιμείνει η Τρόικα σε μέση εισπραξιμότητα 70%, τότε το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να "φουσκώσει" τους συντελεστές έτσι ώστε να βεβαιωθούν 4,1 δισ. ευρώ, αντί 3,2 δισ ευρώ, προκειμένου τελικά να εισπραχθούν 2,9 δισ ευρώ!

 

Σε κάθε περίπτωση, οι ισχύοντες φόροι αλλά και ο νέος Φόρος, υπολογίζονται επί πλασματικής αξίας, καθώς οι εμπορικές τιμές των ακινήτων έχουν υποχωρήσει κατά 31% τη τελευταία 5ετία.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, στην Αθήνα τα ακίνητα έχουν χάσει το 33% της αξίας τους, στη Θεσσαλονίκη το 35%, στις μεγάλες πόλεις της Περιφέρειας το 28%, στην Υπόλοιπη Περιφέρεια το 26%.

 

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι για ακίνητο 100 τ.μ., 30ετίας, ο Ενιαίος Φόρος με βάση τη Τιμή Ζώνης που παραμένει "παγωμένη" από το 2007 στις 2.000 ευρώ/τμ, υπολογίζεται στα 500 ευρώ. Εάν ο Φόρος υπολογιζόταν, όμως, με βάση τη τρέχουσα εμπορική τιμή που είναι μειωμένη κατά περίπου 25% από 2007, ο φόρος θα περιοριζόταν στα 420 ευρώ.

 

Ο Ενιαίος Φόρος σε αριθμούς 

 

Με βάση τις πληροφορίες έως τώρα, από την εφαρμογή του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων προκύπτουν ελαφρύνσεις στη φορολογική επιβάρυνση για ακίνητα σε περιοχές με αντικειμενική αξία έως 2.250€/τ.μ., ενώ προκύπτουν αυξήσεις στις ακριβότερες περιοχές.

 

Υπενθυμίζεται ότι ο νέος φόρος θα είναι κλιμακωτός, με 33 συντελεστές, και θα έχει ως βάση τα τετραγωνικά. Οι κλίμακες θα ξεκινούν από τα 2 ευρώ ανά τετραγωνικό για αξίες έως 500 ευρώ / τετραγωνικό και θα φθάνουν έως τα 23,1 ευρώ / τ.μ. για αντικειμενικές αξίες άνω των 8.500 ευρώ / τ.μ.

 

Ο Ενιαίος Φόρος θα βαρύνει όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων, είτε πρόκειται για εντός σχεδίου ακίνητα, καταστήματα και οικόπεδα, είτε για εκτός σχεδίου γη (οικόπεδα, αγροτεμάχια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις, βοσκοτόπια). Τον ενιαίο φόρο θα καλούνται να καταβάλλουν και οι ιδιοκτήτες ξενοίκιαστων σπιτιών και καταστημάτων.

http://www.forologikanea.gr/ 

Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ: Μου διεμήνυσαν ότι θα έχετε Κράτος μέχρι το Σεπτέμβριο

Αίσθηση είχε προκαλέσει μια δήλωση της Ελένης Γλυκατζή Αρβελέρ πριν λίγο καιρό σε εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη.

Τότε η κα. Αρβελέρ είχε δηλώσει: «Βάζουν επίτηδες ανήκουστα μέτρα που δεν θα αποδώσουν για να υποχρεώσουν την Ελλάδα σε έξοδο (από την ευρωζώνη)».
Δείτε τη δήλωσή της:

 

«Είχε ένα όνειρο» κι αυτό του ήταν αρκετό

Το ημερολόγιο έδειχνε 28 Αυγούστου 1963 όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έδινε την ιστορική του ομιλία, μια από τις ιστορικότερες του 20ού αιώνα, κατά του φυλετικού ρατσισμού στο Μνημείο Λίνκολν της Ουάσιγκτον.

Η φράση «έχω ένα όνειρο («I have a dream») που χρησιμοποίησε ο ακτιβιστής για τα δικαιώματα των μαύρων των ΗΠΑ, ο οποίος δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 1968, συμβολίζει τους διαχρονικούς αγώνες για την κατάργηση των διαχωρισμών (και) με βάση τη φυλή.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεκάδες χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στους κεντρικούς δρόμους της Ουάσιγκτον για τον εορτασμό των 50 χρόνων από την ιστορική ομιλία. Πολλοί παρευρισκόμενοι τόνισαν πως το όνειρο του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ δεν έχει πραγματοποιηθεί στην ολότητα του, αφού η εργασία, η ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη παραμένουν ακόμα θέματα προς επίλυση.

http://www.enstoloi.gr via ecoleft.gr

WASHINGTON TIMES ''Μην δίνετε άλλα λεφτά στους ανήθικους Έλληνες πολιτικούς''

Το κύριο άρθρο της εφημερίδας Washington Times με τίτλο «Υet another bailout. Europe prepares to rescue Greek politicians» αναφέρεται επικριτικά στο ενδεχόμενο μίας νέας διάσωσης της Ελλάδας από την Ευρώπη. Παρουσιάζει τους Ευρωπαίους πολιτικούς ως ήρωες τραγωδίας που υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και αυτοκαταστρέφονται.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρούν ότι μπορούν να συνεχίσουν να δανείζονται από τις μελλοντικές γενιές χωρίς καμία συνέπεια. Το τρίτο πακέτο διάσωσης θα αποτελέσει την πλέον πρόσφατη υπερβολή τους.

Τη γερμανική αντίδραση στη προοπτική ξελασπώματος των συνεπειών της ανηθικότητας των Ελλήνων πολιτικών αναμένεται να τη δούμε στις κάλπες.

Το καινούργιο πακέτο διάσωσης υπολογίζεται να είναι μικρότερο από τα προηγούμενα της τάξεως των 15 δις δολάρια όσο εκτιμά το ΔΝΤ ότι θα είναι το χρηματοδοτικό κενό που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα. Το μέρος του δανείου που καλύπτεται από το ΔΝΤ σημαίνει ότι το έχουν υποστεί Αμερικανοί φορολογούμενοι.

Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Όλι Ρεν, Τζέροεν Ντισεμπλόεμ και ο πρώην Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γεώργιος Παπακωνσταντίνου, βεβαιώνουν την ανάγκη νέας χρηματοδότησης της Ελλάδας. Απέναντι στην ευρωπαϊκή λογική που δικαιολογεί τα νέα δάνεια ως προϋπόθεση προκειμένου η Ελλάδα να εξισορροπήσει τον προϋπολογισμό της, η εφημερίδα αντιτάσσει μία μεγάλη ευρωπαϊκή παράλειψη, την έλλειψη ανάπτυξης.

Στο μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η κυβερνητικός τομέας είναι μεγάλος και πολυδάπανος. Και ενώ ο μόνος τρόπος να εξέλθουν τα ευρωπαϊκά κράτη από την ύφεση είναι να επεκτείνουν την οικονομία τους, επιδίδονται στην υψηλή φορολόγηση καταπνίγοντας την παραγωγική δραστηριότητα και τιμωρώντας τους επιχειρηματίες.  

Με το να μεταφέρουν απλά κονδύλια από μία φορτωμένη γραφειοκρατία στην άλλη δεν ενθαρρύνεται η ανάπτυξη, αλλά αντίθετα παγώνει. Τα πακέτα διάσωσης είναι ένα δώρο στους Έλληνες πολιτικούς που εννοούν να συνεχίζουν τις 'δουλειές' τους ως συνήθως. Είναι πολύ πιο εύκολο για εκείνους να συνεχίζουν να ξοδεύουν αλόγιστα τα χρήματα μίας άλλης χώρας παρά να πάρουν μη δημοφιλή μέτρα όπως η περικοπή δημόσιων υπηρεσιών και δαπανών.

Η γενναιοδωρία της Ευρώπης προς την Ελλάδα πρέπει να σταματήσει. Η ίδια βρίσκεται καταρχάς σε ύφεση εξαιτίας της ανηθικότητάς της. Η ανεργία και η ύφεση θα συνεχίζεται, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, όσο τα ευρωπαϊκά κ-μ δε διορθώσουν τον διογκωμένο τομέα κοινωνικής πρόνοιας και το επιβαρυντικό φορολογικό σύστημα.

Το άρθρο καταλήγει ότι και για τις ΗΠΑ επιφυλάσσεται η ίδια μοίρα αν δεν αλλάξει τη δική της ανήθικη παθογένεια. Η διαφορά έγκειται στο ότι στην περίπτωση της Αμερικής δε θα βρεθεί κανείς να την ξεχρεώσει.

Το άρθρο μετέφρασε ο γνωστός δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου και το παρέθεσε στο μπλογκ του mignatiou.com

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Εισαγγελική έρευνα για την «υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ»

Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Κουτζαμάνη, παρήγγειλε τη διενέργεια εισαγγελικής έρευνας για τα «σκοτεινά» σημεία της «υπόθεσης της ΕΛΣΤΑΤ» (τεχνητή διόγκωση ελλείμματος που οδήγησε στο μνημόνιο) με αφορμή αναφορά που κατέθεσε η Συντονιστική Επιτροπή των δικηγορικών συλλόγων της χώρας.

 Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διαβίβασε την αναφορά της συντονιστικής επιτροπής στον προϊστάμενο της εισαγγελίας Εφετών της Αθήνας προκειμένου να διενεργηθεί προκαταρκτική εξέταση και να διερευνηθούν τα καταγγελλόμενα σε αυτή. Παράλληλα, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, διαβίβασε την αναφορά και στον προϊστάμενο επιθεώρησης των δικαστηρίων ώστε να αναζητηθούν τυχόν πειθαρχικές ευθύνες της 5ης τακτικής ανακρίτριας που χειρίστηκε την υπόθεση.

Μεταξύ άλλων στην αναφορά της η Συντονιστική Επιτροπή επικαλείται πρόσφατη συνέντευξη της καθηγήτριας Ζωής Γεωργαντά, η οποία καταγγέλλει την 5η ειδική ανακρίτρια του Πρωτοδικείου Αθηνών, Έλενα Πεδιαδίτη, για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την υπόθεση της «ΕΛΣΤΑΤ». Η ανακρίτρια ζήτησε από την Ζωή Γεωργαντά «να συναντηθούν εκτός του γραφείου της, σε άλλο χώρο».

Επιπλέον η ανακρίτρια κατηγορείται πως «διέπραξε ανεξήγητη επιλεκτική αξιοποίηση σημαντικότατων καταθέσεων βασικών μαρτύρων, όπως π.χ. της κατάθεσης του προκατόχου του κ. Γεωργίου, Εμμ. Κοντοπυράκη, αναφορικά με τον τρόπο κατά τον οποίο η σημερινή ΕΛ.ΣΤΑΤ. αποδέχθηκε, εντελώς παθητικά και αντίθετα με την πάγια εθνική πρακτική, τη διόγκωση του ελλείμματος».

Η Ζωή Γεωργαντά σε άλλη συνέντευξη αναφέρει πως «στην κατ’ ιδίαν συνάντησή της με την ειδική ανακρίτρια Ελένη Πεδιαδίτη στο σπίτι της τελευταίας παρών ήταν ένα ακόμη πρόσωπο, το οποίο παρουσίασε ως φίλο της η δικαστικός». «Πρόκειται για άγνωστο που μιλούσε σπαστά ελληνικά και αυτοσυστήθηκε ως ελληνοαμερικανός», ζητώντας «να μάθει λεπτομέρειες για τη σταδιοδρομία της κ. Γεωργαντά για την παραμονή της στις ΗΠΑ, τις επιστημονικές έρευνές της και γενικά το "background" της».

Η συντονιστική επιτροπή των δικηγορικών συλλόγων, επισημαίνει στην αναφορά της πως «λαμβάνοντας υπόψη όσα καταγγέλλονται στην ανωτέρω συνέντευξη και τις λοιπές πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας,  για άνωθεν και έξωθεν παρεμβάσεις στην ΕΛΣΤΑΤ, που εξαρχής αποσκοπούσαν στην τεχνητή διόγκωση του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009, είναι αδιανόητο να παραμείνουν χωρίς ενδελεχή και τεκμηριωμένη δικαστική έρευνα».

Υπενθυμίζεται ότι από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου είχε διαταχθεί έρευνα και με αφορμή την αναφορά που είχε καταθέσει προ ημερών για την ίδια υπόθεση ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας Ι. Αδαμόπουλος.

«Με δεδομένη τη σημασία της εν λόγω υπόθεσης ως προς τη διακρίβωση των συνθηκών, υπό τις οποίες η Πατρίδα μας και ο Ελληνικός Λαός οδηγήθηκαν στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα, καθώς και των σκοπών, με βάση τους οποίους εξακολουθούν να λαμβάνονται συγκεκριμένες, άκρως επικίνδυνες,  αποφάσεις για το κοινωνικό σύνολο, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της Χώρας, ανταποκρινόμενοι στον κατά το Σύνταγμα και το νόμο θεσμικό τους ρόλο να μεριμνούν για την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος και των συνταγματικώς και διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου  (άρθρο 199 του Κώδικα περί Δικηγόρων), θα συνεχίσουν να παρακολουθούν στενά όλες τις σχετικές εξελίξεις, συνδράμοντας το έργο της Δικαιοσύνης, με κάθε θεσμικώς προβλεπόμενο και επιβεβλημένο τρόπο», τονίζει στην αναφορά της η Συντονιστική Επιτροπή και καταλήγει:

«Αν όσα καταγγέλλει η κα Ζωή Γεωργαντά έχουν την παραμικρή βάση και υπήρξε πράγματι τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος, και μάλιστα αυτής της έκτασης και υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί των αντίστοιχων εγκλημάτων καθώς και όσοι εμπλέκονται καθ’ οποιονδήποτε τρόπο στη μετέπειτα συγκάλυψή τους, είτε πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα είτε, πολλώ δε μάλλον, για δικαστικούς λειτουργούς, πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά.  Η δε δικαστική έρευνα πρέπει να ολοκληρωθεί με τρόπο που οδηγεί στην αποκάλυψη όλης της αλήθειας.

Ο Ελληνικός Λαός έχει το απαράγραπτο δικαίωμα να μάθει και να υπερασπισθεί την αλήθεια. Και, όπως είναι αυτονόητο και όπως ήδη εκτέθηκε, η Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος θα παρακολουθήσει, εκ καθήκοντος, μέχρι τέλους την έκβαση αυτής της υπόθεσης».
http://tvxs.gr/

Εμπάργκο στη ΔΤ από την αντιπολίτευση

Την απόφαση όλα τα στελέχη των κομμάτων τους να απέχουν από τα πάνελ της Δημόσιας Τηλεόρασης ανακοίνωσαν οι πρόεδροι των ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ και ΚΚΕ σε κατ’ ιδίαν διαδοχικές συναντήσεις με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των εργαζομένων της ΕΡΤ.

Ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε ακόμη ένα βήμα και σύμφωνα με πληροφορίες μετέφερε ότι το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ θα ισχύει και στην περίπτωση της -μόνιμης πλέον- ΝΕΡΙΤ.
Από την πλευρά του, ο Πάνος Καμμένος δήλωσε ότι στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν θα δεχτεί τη μετάδοση τόσο της ομιλίας του όσο και της συνέντευξης Τύπου από τη ΔΤ.
Ζήτησε δε από τους εκπρόσωπους των εργαζομένων - οι οποίοι θα επιδιώξουν να γίνει το ίδιο και με τους υπόλοιπους αρχηγούς της αντιπολίτευσης - να συνδράμουν εκείνοι με τα συνεργεία της ΕΡΤ για τη μετάδοση της δραστηριότητάς του από την ΕΤ3 (μέσω διαδικτύου).
Και οι 4 πολιτικοί αρχηγοί διαμήνυσαν ότι τα κόμματά τους θα στηρίζουν με την παρουσία τους το πρόγραμμα της ΕΡΤ.
Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ ετοιμάζουν μεγάλη δημοσιογραφική κάλυψη της πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας γύρω από τη ΔΕΘ, στο πλαίσιο της οποίας - σύμφωνα με πληροφορίες του tvxs.gr - δεν αποκλείονται και εκπλήξεις.
Στο μεταξύ, μιλώντας με δημοσιογράφους άλλων ΜΜΕ, εργαζόμενοι της ΕΡΤ μεταφέρουν ότι η διοίκηση της ΔΤ έχει κάνει κρούσεις για συνεργασία σε συναδέλφους τους οι οποίοι δεν υπάγονται στη λίστα με τα επιλεγμένα ονόματα για τη σύνθεση της μεταβατικής δημόσιας τηλεόρασης.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι έχουν δοθεί υποσχέσεις σε εργαζόμενους της ΕΡΤ πως αν συμμετάσχουν στο εγχείρημα της ΔΤ, ακόμη και τώρα, θα διασφαλίσουν τη συμμετοχή τους και στη μόνιμη ΝΕΡΙΤ. 
Σημειώνεται πως την Τρίτη εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση που φέρει τις υπογραφές των Παντελή Καψή και Σίμου Κεδίκογλου με την οποία συγκροτείται «Ειδική Επιτροπή για την Επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης». 
Σύμφωνα με την ΚΥΑ, «έργο της επιτροπής θα είναι η παροχή γνωμοδοτήσεων και προτάσεων όσον αφορά στη σειρά των απαραίτητων ενεργειών για την επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης.
http://tvxs.gr/

Γερμανοί βιομήχανοι: Πληρώστε το χρέος με κρατική περιουσία

Πάνω από το ποσό των 10 δισ. ευρώ, που εκτιμάται μέχρι σήμερα, θα είναι το χρηματοδοτικό κενό για την Ελλάδα, σύμφωνα με το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Με την προεκλογική αντιπαράθεση για την Ελλάδα να συνεχίζεται, ο εκπρόσωπος των σοσιαλδημοκρατών για θέματα προϋπολογισμού Κάρστεν Σνάϊντερ δήλωσε στην εφημερίδα Bild ότι η χώρα μας θα χρειαστεί περισσότερα χρήματα από τα 10 -11 δισ. ευρώ μέχρι το 2015, όπως υπολογίζει η γερμανική κυβέρνηση αλλά και το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών. Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων επαναφέρει την πρότασή του περί αποπληρωμής του ελληνικού χρέους μέσω εκποίησης περιουσιακών στοιχείων. 

^{Διαβάστε επίσης:
Τέλος στις διασώσεις «αλά ελληνικά» λέει ο Σόιμπλε}
Σύμφωνα με τον ίδιο, στην περίοδο 2015-2020 η Ελλάδα θα παρουσιάσει ένα πρόσθετο χρηματοδοτικό κενό, το οποίο δεν μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί ακριβώς, αλλά ασφαλώς θα πρόκειται για «διψήφιο νούμερο». Όπως εξηγεί, το κενό προκύπτει από την παρατεινόμενη ύφεση και τις καθυστερήσεις στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, ο Κάρστεν Σνάϊντερ καλεί την κυβέρνηση της Άγκελα Μέρκελ «να βάλει τα νούμερα στο τραπέζι όσο το δυνατόν γρηγορότερα». Άλλωστε, όπως υπενθυμίζει, και η τρόικα είχε αποφανθεί, κατά την τελευταία ανάλυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί συνολικά άλλα 77 δισ. μέχρι το 2020.
  Γερμανοί βιομήχανοι: Εκποιήστε περιουσιακά στοιχεία

Στο μεταξύ,  ο Σύνδεσμος Γερμανών Βιομηχάνων επαναφέρει την πρότασή του περί αποπληρωμής του ελληνικού χρέους μέσω εκποίησης περιουσιακών στοιχείων.

Μιλώντας στην εφημερίδα Westdeutsche Allgemeine, o επικεφαλής του συνδέσμου Ούλριχ Γκρίλλο δηλώνει ότι «στην Ελλάδα υπάρχει κρατική περιουσία αξίας πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, για παράδειγμα επιχειρήσεις στον τομέα της ενέργειας, λιμάνια, αεροδρόμια ή άλλα ακίνητα» και προτείνει να μεταφερθούν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης ESM, ώστε, σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της, οι πιστωτές να διασφαλίσουν τα χρήματά τους, όπως αναφέρει.

«Όταν μία επιχείρηση κηρύττει πτώχευση, αυτό δεν σημαίνει ότι οι πιστωτές παραιτούνται από τις αξιώσεις τους, τουλάχιστον εωσότου ο διαχειριστής της πτώχευσης να εξετάσει τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης και να αποφανθεί σχετικώς» εξηγεί ο κ. Γκρίλλο.

Επικρίνει παράλληλα τις καθυστερήσεις στο ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και υποστηρίζει ότι η πώληση κρατικής περιουσίας θα ήταν μία καλή «συνταγή» για την εξυγίανση του προϋπολογισμού σε όλες τις χώρες της κρίσης.

http://tvxs.gr/ 

«Είχε ένα όνειρο» κι αυτό του ήταν αρκετό

 Το ημερολόγιο έδειχνε 28 Αυγούστου 1963 όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έδινε την ιστορική του ομιλία, μια από τις ιστορικότερες του 20ού αιώνα, κατά του φυλετικού ρατσισμού στο Μνημείο Λίνκολν της Ουάσιγκτον.

Η φράση «έχω ένα όνειρο («I have a dream») που χρησιμοποίησε ο ακτιβιστής για τα δικαιώματα των μαύρων των ΗΠΑ, ο οποίος δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 1968, συμβολίζει τους διαχρονικούς αγώνες για την κατάργηση των διαχωρισμών (και) με βάση τη φυλή.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεκάδες χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στους κεντρικούς δρόμους της Ουάσιγκτον για τον εορτασμό των 50 χρόνων από την ιστορική ομιλία. Πολλοί παρευρισκόμενοι τόνισαν πως το όνειρο του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ δεν έχει πραγματοποιηθεί στην ολότητα του, αφού η εργασία, η ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη παραμένουν ακόμα θέματα προς επίλυση.

http://www.enstoloi.gr via  ecoleft.gr

Βερίκοκα μπεμπέκου

Του Θανάση Καρτερού

Πολλά και κάπως αλαμπουρνέζικα είπε χτες ο Άδωνις στο Mega, θυμωμένος με τους εργαζόμενους στην Πολυκλινική Αθηνών. "Σιγά τα ωά", είπε για τα αιτήματά τους και χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις τους "ντροπή". Παρακάτω όμως διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχουν κινητοποιήσεις εργαζομένων, αλλά μόνο συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, χωρίς να διευκρινίσει τι σόι κινητοποίηση μπορούν να κάνουν οι συνδικαλιστές μόνοι τους. Διευκρίνισε όμως τις δικές του αντιλήψεις: Πρέπει όλοι να κάθονται σούζα -να σέβονται τους κανόνες της δημοκρατίας...- "γιατί ο λαός εξέλεξε εμάς"!

To ωραιότερο, όμως, κάτι μεταξύ ΛΑΟΣ και Παναγιώταρου, ήταν το πολλά βαρύ, ότι "θα έπρεπε να σας απολύσουμε για να δείτε τι εστί βερίκοκο". Έτσι ακριβώς είπε ο αποκαλούμενος από τους κακεντρεχείς και μπεμπέκος. Για να αποδειχτεί ότι το αίμα νερό δεν γίνεται. Ότι δεν πέρασε ως τουρίστας από τις μαύρες θάλασσες της Ακροδεξιάς. Ούτε σπρώχνει ελληνοχριστιανικά και αντισημιτικά βιβλία, ωρυόμενος από τηλεοράσεως, μόνο για τα μπικικίνια - έχει και μια ιδεολογία ο άνθρωπος. Η οποία επιτάσσει να μάθει στους άτακτους και απείθαρχους, με το καλό ή με το στανιό, τα μυστικά του βερίκοκου.

Δεν έχει νόημα να ρωτήσει κανείς τον Σαμαρά, ή τον Βενιζέλο γιατί τιμούν με την εμπιστοσύνη τους ένα τέτοιο ακροδεξιό φρούτο. Γιατί όχι μόνο ξέχασαν μπροστά στις ανάγκες στήριξης του Μνημονίου πόσα έχει σούρει και στους δύο χτες ο Άδωνις, αλλά κάνουν κι ότι δεν ακούνε και δεν βλέπουν τις σημερινές ψευτομαγκιές του. Γιατί δεν έχουν πρόβλημα από τη μία να καταγγέλλουν τον λαϊκισμό και από την άλλη να φυτεύουν και να καλλιεργούν στον κυβερνητικό τους μπαχτσέ βερίκοκα τύπου Άδωνι. Των οποίων ο λαϊκισμός, το θράσος και η χυδαιότητα βγάζουν κάθε μάτι που δεν αλληθωρίζει ακροδεξιά.

Και δεν έχει νόημα, γιατί ακριβώς επειδή είναι πολιτικός κουτσαβάκης τον αγάπησαν. Ως πολιτικό μπράβο τον χρησιμοποιούν στον χώρο της Υγείας. Ως πολιτικό ψευτόμαγκα, για να απλώνει το μανίκι του σε όποιον αντιστέκεται στις κυβερνητικές αγριότητες. Δεν πρόκειται εν ολίγοις για κάποιο λάθος της πολιτικής δενδροκομίας, ούτε για ανεπιθύμητη μετάλλαξη. Τέτοια κυβέρνηση, με τέτοια πολιτική, χρειάζεται τουλάχιστον έναν Άδωνι για να μάθει στους εργαζόμενους τι εστί βερίκοκο.

Μέχρι να του μάθουν κι αυτοί τι εστί αγγούρι...

http://www.avgi.gr/

Επίθεση της Δύσης στη Συρία όπως έκανε στη Λιβύη;

Του Γ. Δελαστίκ

Την Παρασκευή ήταν η γερμανική δεξιά εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», το κατεξοχήν έντυπο της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ, που είχε έναν βαρυσήμαντο κεντρικό πρωτοσέλιδο τίτλο: «Ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας απειλεί τη Συρία με αντίδραση ''ισχύος''» - δηλαδή με ανοιχτή στρατιωτική επίθεση της Δύσης. Το Σάββατο ήταν η σειρά του κεντρικού πρωτοσέλιδου τίτλου της παγκόσμιας έκδοσης των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» που έθετε το ζήτημα από ανθρωπιστική σκοπιά, υποτίθεται: «Η δυστυχία εξαπλώνεται μέσα στο χάος της Συρίας». Την Κυριακή ήταν η σειρά της γαλλικής «Λε Μοντ».

Μια μεγάλη φωτογραφία πολεμικών πλοίων του 6ου στόλου των ΗΠΑ στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας που πάντα απηχεί τις απόψεις του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών και τίτλος με σαφή πολεμική χροιά: «Ανάπτυξη του αμερικανικού ναυτικού ανοιχτά της Συρίας». Η λεζάντα μάς πληροφορούσε ότι «το Πεντάγωνο παρουσίασε μια γκάμα από επιλογές στον πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος φαίνεται να διστάζει για τη συμπεριφορά που θα ακολουθήσει». Χθες, Δευτέρα, τη σκυτάλη πήραν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, οι οποίοι έθεταν το θέμα ωμά, χωρίς περιστροφές.

«Η Δύση κοιτάζει προς αεροπορικά πλήγματα εναντίον του στρατού της Συρίας» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της βρετανικής εφημερίδας, η οποία είναι η σημαντικότερη οικονομική εφημερίδα ολόκληρης της Ευρώπης. Οπως μας πληροφορούσε το αγγλικό έντυπο, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία είναι υπέρ της εξαπόλυσης μαζικής αεροπορικής επίθεσης των χωρών αυτών και των συμμάχων τους εναντίον των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας, έχοντας προφανώς πειστεί ύστερα από δύο ολόκληρα χρόνια ότι οι Αραβες μισθοφόροι που χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν αυτοί και οι αραβικές πετρομοναρχίες του Κόλπου, μαζί με τη συριακή αντιπολίτευση, είναι αδύνατον να ανατρέψουν το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Ασαντ με τη δική τους δράση.

Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι εξετάζουν έτσι τις δυνατότητες επανάληψης του σχεδίου ανατροπής του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη, όπου μόνο όταν επιτέθηκε το ΝΑΤΟ και έδρασαν Αμερικανοί, Γάλλοι, Βρετανοί και άλλοι Δυτικοί άνδρες των ειδικών δυνάμεων συν μονάδες του αιγυπτιακού στρατού κατόρθωσαν να πάρουν την εξουσία. Οι Λίβυοι και άλλοι Αραβες κατσαπλιάδες που παρίσταναν τη λιβυκή αντιπολίτευση είχαν συντριβεί ολοκληρωτικά στα πεδία των μαχών. Μόνο το ΝΑΤΟ κατόρθωσε να «καθαρίσει» τον Καντάφι, ο οποίος και αυτός είχε μαζέψει στίφη άλλων Αραβων κατσαπλιάδων μισθοφόρων που πολεμούσαν εκ μέρους του, καθώς η «αγάπη του λαού του» δεν φαινόταν ικανή να τον κρατήσει στην εξουσία. Η επανάληψη του σεναρίου της Λιβύης όμως στη Συρία δεν φαίνεται και τόσο απλή υπόθεση.

Η Ρωσία προτάσσει κατηγορηματικά βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ανακοίνωση της Μόσχας μάλιστα υπενθυμίζει τα ασύστολα ψέματα που συνειδητά έλεγαν οι Αμερικανοί πριν από δέκα χρόνια, το 2003, όταν ισχυρίζονταν ότι δήθεν ο Σαντάμ Χουσεΐν κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής προκειμένου να δικαιολογήσουν την εισβολή τους στο Ιράκ και την κατάληψη της χώρας. Πρόσθετο πρόβλημα για τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους είναι η σταθερή στήριξη του καθεστώτος Ασαντ από το Ιράν. Οχι φυσικά επειδή η Τεχεράνη μπορεί να αντιπαρατεθεί στρατιωτικά με το ΝΑΤΟ. Ούτε κατά διάνοια.

Το Ιράν όμως μπορεί μετά τα αεροπορικά πλήγματα της Δύσης να πλημμυρίσει κυριολεκτικά τη Συρία με ισλαμιστές Ιρανούς μαχητές, οι οποίοι είναι σε θέση να αποσταθεροποιήσουν το καθεστώς των ανδρεικέλων που θα επιχειρήσει να επιβάλει η Δύση στη Δαμασκό, προκαλώντας ευρύτερη αναστάτωση στη Μέση Ανατολή. Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποκλείεται καθόλου να σφαγούν κατά μάζες υποστηρικτές της αμερικανικής κατοχής και στο Ιράκ, κλονίζοντας και εκεί την αμερικανική κατοχή.

Φυσικά, ούτε η αντίδραση της Ρωσίας ούτε εκείνη του Ιράν είναι ανυπέρβλητα εμπόδια για την Ουάσιγκτον, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ξεπεραστούν με αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ διάρκειας μιας-δυο ημερών. Θα χρειαστεί πολύ σοβαρότερη αμερικανική στρατιωτική ανάμειξη με επίγειες δυνάμεις που θα πρέπει να είναι της τάξης των εκατοντάδων χιλιάδων ανδρών για να περιοριστούν σε ασήμαντο ποσοστό οι απώλειες των ΗΠΑ. Αν ο Ομπάμα διατάξει επίθεση κατά της Συρίας, το πιθανότερο είναι πως η κατάσταση στη Μέση Ανατολή θα επιδεινωθεί ραγδαία και δεν αποκλείεται οι εξελίξεις να αποδειχθούν ανεξέλεγκτες. Σύντομα θα δούμε...

http://www.ethnos.gr/

ΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ!

Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΡΟΓΕΦΥΡΩΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ!

Iskra: ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ

Την ελληνική συμμετοχή στο σχεδιαζόμενο βρώμικο πόλεμο κατά της Συρίας, ζήτησαν, σύμφωνα με εγκυρότατες πληροφορίες οι ΗΠΑ. Συγκεκριμένα οι ΗΠΑ ζήτησαν διευκολύνσεις για διέλευση πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων και χρήση των στρατιωτικών βάσεων της χώρας, κυρίως τηςΣούδας και της Καλαμάτας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες,  στο πλαίσιο κινήσεως στρατιωτικών δυνάμεων, πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων, έχουν "αξιοποιηθεί", ήδη, διάδρομοι διέλευσης εντός του ελληνικού χώρου. Το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, που έγινε δέκτης των αιτημάτων παροχής διευκολύνσεων και συνδρομής, παρά τις επίσημες διαψεύσεις του που γίνονται για τα μάτια του κόσμου, ενημερώθηκε στο ανώτερο δυνατό επίπεδο ότι, σε όλα τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται, ο ρόλος της Ελλάδας και των εγκαταστάσεών της είναι κάτι παραπάνω από στρατηγικός. Ηδη, στο κέντρο επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑκαταγράφεται αυξημένη συγκέντρωση συμμαχικών σκαφών στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, ότι οι αποφάσεις για πολεμικές επιχειρήσεις σε βάρος της Συρίας, μάλλον, έχουν αποφασισθεί.

Στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι δυστυχώς, η χώρα μας, εξαιτίας των απαράδεκτων κυβερνητικών δεσμεύσεων, θα βρεθεί σε ρόλο-κλειδί στον προετοιμαζόμενο βρώμικο πόλεμο κατά της Συρίας για δύο λόγους: κατά πρώτον, φαίνεται να επικρατεί μια αυξημένη επιφύλαξη από τη Δύση στην αξιοποίηση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των οδών διέλευσης που διαθέτει η Τουρκία, λόγω της αυξημένης πολιτικής εμπλοκής της Αγκυρας στη συριακή κρίση.

Κατά δεύτερον, η αξιοποίηση των στρατιωτικών βάσεων της Ελλάδας και η συνεργασία με τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις έχουν ήδη δοκιμασθεί στο πρόσφατο παρελθόν κατά την ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη και τα αποτελέσματα αποτιμήθηκαν ως εξαιρετικά θετικά από τους Δυτικούς ιμπεριαλιστικούς κύκλους.

Την ίδια ώρα, όπως μας εξηγούν στρατιωτικοί κύκλοι, εξίσου σημαντικό, ίσως και σημαντικότερο, ρόλο στις ιμπεριαλιτικές πολεμικές επιχειρήσεις σε βάρος της Δαμασκού, αναλαμβάνει,δυστυχώς και η προθυμότατηΚύπρος του πειθήνιου Ν. Αναστασιάδη, η οποία, ιδιαίτερα μέσω των "κυρίαρχων" βρεττανικών βάσεων, έχει ήδη μετατραπεί σε πολεμικό προγεφύρωμα και αβύθιστο αεροπλανοφόρο του Δυτικού ιμπεριαλιστικού μετώπου.

Κύκλοι της Αριστεράς τόνιζαν στην Iskra ότι πέραν της ηθικής πλευράς είναι άκρως επιζήμια και βλαπτική για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα να σύρεται η χώρα μας, άμεσα ή έμμεσα αλλά πολύ καθοριστικά, στο άρμα των πολεμικών τυχοδιωκτισμών των ΗΠΑ και του άθλιου δυτικού μετώπου που θα συγκροτηθεί γύρω της, πολύ περισσότερο που μια ενδεχόμενη πολεμική επέμβαση στην Συρίαδεν φαίνεται να έχει και κανένα έρεισμα στη διεθνή νομιμότητα, αφού Ρωσία, ίσως, και Κίνα δεν πρόκειται να δόσουν έγκριση στο Συμβούλιο Ασφαλείας να καλύψει την επιχείρηση.

Οι ίδιοι κύκλοι της Αριστεράς τόνιζαν ότι η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος δεν έχουν κανένα συμφέρον από τη μετατροπή της περιοχής μας σε πυριτιδαποθήκη και κανένα συμφέρον από ένα πόλεμο διαρκείας στη Συρία, που μπορεί να έχει ως συνέπεια και το διαμελισμό της τελευταίας, με απρόβλεπτες παρενέργειες σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Αντίθετα, η Ελλάδα στη διεθνή οικονομική θέση που βρίσκεται, χρειάζεται όσο ποτέ μια νέα προοδευτική οικονομική πολιτική σε σύγκρουση με την ευρωζώνη και μια νέα ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, μακριά από την "προστασία" της Γερμανίας ή τη δορυφοροποίηση στον αμερικανοισραηλινό άξονα, η οποία θα αναδεικνύει τη χώρα μας σε παράγοντα ειρήνης, σταθερότητας και πολύπλευρων ισότιμων σχέσεων, γέφυρα επίλυσης των διαφορών και δύναμη για την πολιτική και κοινωνική χειραφέτηση των λαών της περιοχής μας σε μια νέα μεσόγειο αλληλοβοήθειας κια συνύπαρξης.

Η μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανένα δικαίωμα να εμπλέξει τη χώρα, στο όνομα τήρησης, τάχα, συμβατικών "συμμαχικών" υποχρεώσεών της, στον άθλιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της συρίας και πολύ περισσότερο να το πράξει ερήμην της Βουλής και χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού.

Αυτή την ώρα μαζί μ΄ενα κίνημα για να φύγει η μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά, χρειάζεται ταυτόχρονα να αναπτυχθεί και ένα μεγάλο αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για την ανεξαρτησία της χώρας μας, την ειρήνη και την προοδευτική αλληλεγγύη των λαών της περιοχής μας.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ-ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

“Προπύργιο σταθερότητας και ασφάλειας” χαρακτήρισε την Ελλάδα ο πρωθυπουργός με αφορμή την κρίση στη Συρία κατά τη συνάντηση που είχε το μεσημέρι της Τρίτης (27/8) στο Προεδρικό Μέγαρο με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια. 

Εξερχόμενος του Προεδρικού Μεγάρου, ο πρωθυπουργός προχώρησε σε δηλώσεις, κάνωντας λόγο γιαστροφή του κλίματος στη χώρα μας. “Πριν ένα χρόνο, η περιοχή γύρω από την Ελλάδα έδινε μιααίσθηση σταθερότητας ενώ η Ελλάδα ήταν πηγή αστάθειας. Σήμερα αυτό το σκηνικό έχει αλλάξει 180 μοίρες. Η Ελλάδα είναι προπύργιο σταθερότητας και ασφάλειας σε μια περιοχή πουκυριολεκτικά φλέγεται” είπε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν εκείνος ζήτησε να μάθει πως πήγε το ταξίδι του κ. Σαμαρά στις ΗΠΑ.

“Για αυτά τα θέματα είχαμε μια μακρά ανάλυση με τον Πρόεδρο Ομπάμα”, συμπλήρωσε ο κ. Σαμαράς. “Αυτή η αίσθηση σταθερότητας πρέπει να ενισχυθεί και στο εσωτερικό της χώρας. Έχουμε πολλά να συζητήσουμε” κατέληξε.

Στην πραγματικότητα, ο Α. Σαμαράς και η μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο δεν έχουν μετατρέψει σε "προπύργιο ασφάλειας" την Ελλάδα, αλλά αντίθετα μεταλλάσσουν την τελευταία σε ένα "προγεφύρωμα βρώμικου πολέμου" σε βάρος της Συρίας και του Συριακού λαού, γεγονός που θα έχει ολέθριες συνέπειες για όλους τους λαούς της ευρύτερης περιοχής.

http://www.iskra.gr/

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013