Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Καπιταλισμός και ξερό ψωμί

Δίκιο έχει ο κ. Σαμαράς όταν λέει ότι όπου να ‘ναι βγαίνουμε απ’ το Μνημόνιο. Για να μπούμε στο επόμενο.
Αυτό θα είναι success story και πρωτογενές πλεόνασμα μνημονίων! να φάνε και οι κότες! κι όχι να τρώνε μόνον κουτόχορτο, όπως
έτρωγε ο Μπάμπης ο Σκάης ως τώρα πιστεύοντας ότι η Χρυσή Αυγή είναι λαϊκιστική, ενώ στην πραγματικότητα είναι μια κρυπτοσοβαρή οργάνωσηΑδελφών Μημουάπτου, με την οποίαν άνετα θα μπόρεσε να συγκυβερνήσει στο εγγύς μέλλον (που λέει κι ο κ. Λιακόπουλος) η Ν.Δ., όπως άλλωστε έχει συγκυβερνήσει ως τώρα (η δεξιά με την ακροδεξιά) στην Αυστρία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία και τώρα στη Νορβηγία. Αποδεικνύοντας
ότι η θεωρία των «δύο άκρων» που επισείει πάνω απ’ τα κεφάλια μας ο κ. Σαμαράς
είναι στην πραγματικότητα ένα σχήμα συγκοινωνούντων δοχείωνδεξιάς – ακροδεξιάς.

Αλλά, αν έχει δίκιο μια φορά ο κ. Σαμαράς έχει δύο φορές δίκιο το ΚΚΕ, όταν λέει ότι οι επιθέσεις της Χρυσής Αυγής (όπως εκείνη εναντίον μελών του κόμματος στο Πέραμα) δεν θα «αναγκάσουν» το ΚΚΕ να συνταχθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ σε αντιφασιστικό μέτωπο, δεν «θα χρησιμοποιήσει ο Συριζα τη ΧρυσήΑυγή για να εκβιάσει το ΚΚΕ»!!! Θαυμαστή λογική
με την οποίαν χαίρεται και γελά ο θαυμαστός, γενναίος μας κόσμος της διαπλοκής και των μνημονίων. Ομως οφείλω να ομολογήσω αποδίδοντας φόρο τιμής στον κ. Πρετεντέρη όταν εκείνος επαινεί τη στάση του ΚΚΕ, ότι το κόμμα παραμένει ακλόνητο στη λογική του. Καμιά σχέση με το παραπλανημένο 30% του λαού που έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ του 4% τη δυνατότητα να προσπαθήσει τουλάχιστον. Καμιά σχέση ούτε με το Κομουνιστικό Κόμμα Πορτογαλίας που υπέκυψε κι αυτό
στις σειρήνες του Μπλόκου της Αριστεράς να σχηματίσουν από κοινού Λαϊκό Μέτωπο εναντίον της φάουσας που τρώει τη χώρα τους. Κακώς, μια ακόμα
αυταπάτη, μια ακόμα προσπάθεια καταδικασμένη εκ των προτέρων στην αποτυχία. Διότι όταν το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρο, ο τζογαδόρος δεν ποντάρει.
Εχει δίκιο λοιπόν ο κ. Κουτσούμπας όταν λέει ότι, αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνήσει υπέρ του συστήματος. Καιρός λοιπόν ο λαός «να διορθώσει την ψήφο του» που έλεγε και η Αλέκα να ξαναστείλει τον ΣΥΡΙΖΑ στο 4%, ώστε η χώρα να συνεχίσει να κυβερνάται όπως ξέρουμε, απ’ αυτούς που ξέρουμε – αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε.
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη εκδοχή: να δώσει ο λαός το 30% ακόμα και το 40% στο ΚΚΕ να κάνει κυβέρνηση. Αλλά τότε δεν θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί του – τι να κάνει με ένα κόμμα που θα το έχουν ψηφίσει πρώην πασόκοι ή νεοδημοκράτες ή (θεέ μου, φύλαγε) δημαρίτες και αναρχικοί; Για αυτό, σύντροφοι, ας τελειώνουμε με τις αυταπάτες. Δεν μπορεί να πάω εγώ με τουςΚοτσακάδες του 30% που θα έχει πάρει το ΚΚΕ. Ας κάτσουμε λοιπόν στ’ αυγά μας να μη στεναχωρούμε αδίκως την κυρία Τρέμη κι αναστατώνουμε επί ματαίω τον κ. Μπόμπολα (συγνώμη, αφεντικό που πιάνω στο στόμα μου το όνομα σου επί ματαίω). Μάλιστα προτείνω
τα εξής: επειδή ο καπιταλισμός δεν αλλάζει και κυρίως επειδή δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε εμείς, «να πλύνουμε τα χέρια μας» να επιστρέψουν τα κόμματα της Αριστεράς στα ποσοστά τους κι έτσι, ως αμαρτίας μη έχοντα, να συνεχίσουμε οι οπαδοί τους να πλακωνόμαστε μεταξύ μας ποιος έχει δίκιο
για τη μία ή τις δύο φύσεις του Χριστού, ή αν είχε μία θέληση που έπασχε από πολυγλωσσία και του έβγαιναν δύο.
Τριάντα χρόνια ο δικομματισμός έκανε τη χώρα μπουρδέλο – μια χρυσή εποχή με το ένα κόμμα της Αριστεράς στο 10% και το άλλο στο 4% να τσακώνονται μεταξύ τους ανάμεσα στα άλλα ποιος φταίει που ο λαός δεν τους δίνει τη δύναμη να αλλάξουν τα πράγματα. Χρυσή εποχή και σ’ αυτήν
να επιστρέψουμε. Οχι όπως τώρα που ο λαός με τα ποσοστά που έδωσε στην Αριστερά έφερε τα κόμματά της προ των ευθυνών τους. Είμαστε
εμείς για ευθύνες;! Ευθύνες θα αποκτήσουμε μόνον όταν ο λαός μας δώσει εντολή για τον Σοσιαλισμό. Ως τότε, καπιταλισμός και ξερό ψωμί

ΝΕΑ ''ΣΦΑΛΙΑΡΑ'' ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μεταφέρει την έδρα της στο Βέλγιο η Βιοχάλκο!

Ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγικούς ομίλους της χώρας αποφασίζει την αναδιάρθρωση με διασυνοριακή συγχώνευση, αφού η πολιτεία κωφεύει εδώ και καιρό στα αιτήματα για την υπερφορολόγηση και το υψηλό ενεργειακό κόστος... 
 
Η εταιρεία συμμετοχών του ομίλου Βιοχάλκο θα απορροφηθεί από την βελγική Viohalco S.A, θα απορροφήσει στην συνέχεια την Cofidin ( επίσης βελγική με το 13% της ελληνικής Βιοχάλκο ) και όταν ολοκληρωθούν οι συγχωνεύσεις οι μέτοχοι της Βιοχάλκο θα ανταλλάξουν με αναλογία μια προς μια τις μετοχές τους με την Viohalco s.a η οποία θα είναι εισηγμένη στο EURONEXT. 
 
Το ελληνικό δημόσιο θα χάσει εκατοντάδες εκατομμύρια φόρων επειδή εδώ και τρία χρόνια συνεχίζει να φορολογεί υπέρμετρα την παραγωγή – η οποία είναι και αδύνατη εξαιτίας του ενεργειακού κόστους.  Όπως τονίζει η ίδια η εταιρεία με την διασυνοριακή συγχώνευση ο όμιλος αποκτά διεθνή πρόσβαση στις αγορές. Όπως όλοι αντιλαμβάνονται το ελληνικό χρηματιστήριο χάνει μια μεγάλη εταιρεία συμμετοχών ( καταρχήν ) ενώ επειδή υπάρχουν κι άλλες έξι θυγατρικές. 
 
Αναλυτικά η ανακοίνωση που αναμένεται να ταράξει τα νερά του επιχειρείν στην Ελλάδα  έχει ως εξής:
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Το διοικητικό συμβούλιο της «ΒΙΟΧΑΛΚΟ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ Α.Ε.» ανακοινώνει τα εξής: 
1.Την 13η Σεπτεμβρίου 2013 τα διοικητικά συμβούλια της «ΒΙΟΧΑΛΚΟ- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ Α.Ε.» (στο εξής «ΒΙΟΧΑΛΚΟ») και της Viohalco S.Α. εταιρίας συμμετοχών, θυγατρικής της ΒΙΟΧΑΛΚΟ με έδρα το Βέλγιο: 1) απεφάσισαν την έναρξη της διαδικασίας για τη διασυνοριακή  συγχώνευση με απορρόφηση της πρώτης από τη δεύτερη, λαμβάνοντας υπόψη την περαιτέρω συγχώνευση της εταιρίας Viohalco S.A. με την εταιρία Compagnie Financière et de Développement Industriel S.A. (στο εξής «Cofidin S.A.») με έδρα το Βέλγιο, 2) όρισαν ημερομηνία ισολογισμού μετασχηματισμού την 30.6.2013, 3) αποφάσισαν τη σύνταξη του κοινού σχεδίου διασυνοριακής συγχώνευσης και των εκθέσεων των διοικητικών  συμβουλίων για τη διασυνοριακή συγχώνευση 4) ενέκριναν  τις προπαρασκευαστικές ενέργειες των δύο εταιρειών για τον διορισμό κοινού ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα από το εμποροδικείο των Βρυξελλών για τη σύνταξη της έκθεσης του άρθρου 6 του ελληνικού νόμου 3777/2009 και του άρθρου 772/9 του Βελγικού Κώδικα Εταιρειών, και 5) παρέσχαν την εντολή να γίνουν οι κατα τον νόμο απαιτούμενες ενέργειες και γνωστοποιήσεις.  
 
2. Την 16η Σεπτεμβρίου 2013, σε δεύτερη συναφή συνεδρίασή τους τα διοικητικά συμβούλια της ΒΙΟΧΑΛΚΟ και της Viohalco S.A.: 1) ενέκριναν  το  κοινό σχέδιο διασυνοριακής συγχώνευσης, 2) όρισαν εκπροσώπους για την υπογραφή του, και 3) παρέσχαν εντολή να γίνουν οι κατά τον νόμο απαραίτητες ενέργειες και γνωστοποιήσεις.   
 
3. Η συγχώνευση θα γίνει λαμβάνοντας υπόψη την λογιστική αξία των συγχωνευομένων εταιρειών και τις ενδιάμεσες οικονομικές καταστάσεις της 30.6.2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 772 του Βελγικού Κώδικα  Εταιριών και του ελληνικού νόμου 3777/2009 για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2005/56/ΕΚ σχετικά με τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών. 
  
4. Στο πλαίσιο της σχεδιασθείσης αναδιάρθρωσης,  η απορροφώσα εταιρία Viohalco S.A. εν συνεχεία θα απορροφήσει την εταιρία Cofidin S.A., επίσης εταιρία συμμετοχών με έδρα το Βέλγιο και μέτοχο κατά 13,3% της απορροφώμενης ελληνικής εταιρίας ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Συνεπεία της ολοκλήρωσης των παραπάνω συγχωνεύσεων, οι μέτοχοι της εταιρίας ΒΙΟΧΑΛΚΟ θα ανταλλάξουν τις μετοχές τους με εισηγμένες μετοχές της απορροφώσας εταιρίας Viohalco S.A. που θα διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών. H σχέση ανταλλαγής προσδιορίσθηκε σε μία (1) μετοχή της ViohalcoS.A.για κάθε μία (1) μετοχή της BΙΟΧΑΛΚΟ. 
5. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας συγχώνευσης τελεί υπό την έγκριση των γενικών συνελεύσεων των μετόχων των συγχωνευομένων εταιρειών και των κατά περίπτωση αρμοδίων εποπτικών αρχών.  Η όλη διαδικασία εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί εντός  του Νοεμβρίου 2013.   
 
6. Με την αναδιάρθρωση σκοπείται η ενίσχυση της κεφαλαιακής δομής της ΒΙΟΧΑΛΚΟ, η αμεσότερη πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων και η δημιουργία ενός βραχίονα χρηματοοικονομικής στήριξης των θυγατρικών της εταιριών. 
 
7.  Η εταιρία σύμφωνα με το νόμο θα ενημερώνει το επενδυτικό κοινό σχετικά με τη διαδικασία  συγχώνευσης.
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γιάννης Δραγασάκης: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει ΠΑΣΟΚ αλλά η Αριστερά του 21ου αιώνα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΠΑΚΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ βουλευτής Β' Αθηνων ΣΥΡΙΖΑ:
Ελεγχόμενο αναπτυξιακό έλλειμμα και σοκ επενδύσεων για έξοδο από την ύφεση και καταπολέμηση της ανεργίας
Ως μοχλός πίεσης και εκβιασμών λειτουργεί το χρέος, λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στην "Αυγή" ο Γιάννης Δραγασάκης και υποστηρίζει ότι έχει αρχίσει "η άτυπη επεξεργασία νέου Μνημονίου". Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει ότι η πολιτική "των μόνιμων ελλειμμάτων και των υψηλών χρεών δεν είναι αριστερή πολιτική", αλλά στις σημερινές συνθήκες χρειάζεται ένα "ελεγχόμενο αναπτυξιακό έλλειμμα" κι ένα "σοκ επενδύσεων" για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την καταπολέμηση της ανεργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει ΠΑΣΟΚ, αλλά η Αριστερά του 21ου αιώνα, τονίζει ο Γιάννης Δραγασάκης και υπογραμμίζει ότι για την Αριστερά "ποτέ δεν υπήρξαν εύκολες και ανώδυνες λύσεις", ενώ -όπως λέει- ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει "την πιο πλατιά πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία στη βάση ενός προγράμματος που θα έχει ψηφίσει ο λαός".

* Πόσο πιθανή είναι κάποια ρύθμιση του ελληνικού χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές είτε με κούρεμα είτε με απομείωσή του με επιμήκυνση της αποπληρωμής του; Αν επιλεγεί μια τέτοια απόφαση, θα συνοδεύεται από νέο Μνημόνιο - νέα μέτρα, επομένως και συνέχιση του ελέγχου των δανειστών - εταίρων μας;
Ακόμη και το ΔΝΤ αναγνωρίζει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Άρα νέα ρύθμιση του χρέους είναι αναπόφευκτη. Αυτό όμως που συζητούν είναι είτε παράταση του χρόνου αποπληρωμής είτε μείωση των επιτοκίων της πρώτης δανειακής σύμβασης και όχι η μείωση του χρέους. Ακόμη λοιπόν κι αν γίνει «κάτι», το χρέος θα παραμείνει αρκετά υψηλό, ώστε να εξακολουθήσει να λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και εκβιασμών.
Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος του ερωτήματός σας, την απάντηση έχουν δώσει οι κ. Σόιμπλε και Ντράγκι. Η άτυπη επεξεργασία του νέου Μνημονίου -ή όπως αλλιώς ονομαστεί- έχει ήδη αρχίσει και ας το αρνείται ο κ. Σαμαράς.

* Η κυβέρνηση Σαμαρά υποστηρίζει ότι θα επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του χρόνου. Πόσο πραγματικό είναι αυτό και τι μπορεί να σημαίνει στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα;
Το θέμα είναι πολιτικό και όχι λογιστικό. Τα προγράμματα λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, και όχι μόνο στην Ελλάδα. Η Ιρλανδία, χώρα υπόδειγμα για τον κ. Σαμαρά, έχει επιστρέψει σε ύφεση. Η Πορτογαλία μάλλον θα χρειαστεί και άλλο πρόγραμμα. Και στην Ελλάδα η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ τους υποχρεώνει να αναζητήσουν κάποιους τακτικίστικους ελιγμούς. Ένας από τους σχεδιασμούς που συζητούν καιρό τώρα είναι, σε συνεργασία με την τρόικα, να εμφανίσουν ένα κάποιο πρωτογενές πλεόνασμα, έστω και πλασματικό, και με βάση αυτό να γίνει προσπάθεια δανεισμού από τις αγορές στο δεύτερο εξάμηνο του 2014. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να συναινέσουν πολλά κέντρα ισχύος διεθνώς, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί ακόμα. Όμως, ακόμη και αν αυτό συμβεί, θα έχει ως αντάλλαγμα την ακόμη μεγαλύτερη υποταγή της κυβέρνησης και της χώρας στα κέντρα αυτά.

* Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση του Μνημονίου και επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης θα γίνει με μονομερή απόφαση ή έπειτα από διαπραγματεύσεις; Υπάρχουν οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί συσχετισμοί για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής; Πόσο ρίσκο έχει αυτή και μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο ΣΥΡΙΖΑ;
Τα ερωτήματα αυτά έχουν απαντηθεί με τις αποφάσεις του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, σε πρόσφατη συνέντευξή του, τις κατέστησε ακόμη ευκρινέστερες. Είπε ότι, αν υπάρξουν εκβιασμοί, δεν θα μείνουν αναπάντητοι. Δεν έχω λοιπόν να προσθέσω κάτι περισσότερο σε όσα είπε ο πρόεδρος του κόμματος.

* Πώς απαντά ο ΣΥΡΙΖΑ στην κατηγορία των πολιτικών του αντιπάλων ότι θα αναβιώσει την πολιτική των ελλειμμάτων ή θα προχωρήσει στην κρατικοποίηση της οικονομίας ή ακόμη ότι θα επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση;
Ο στόχος της Αριστεράς δεν είναι μια κοινωνία ελλειμμάτων και χρεών που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Το ιδανικό της Αριστεράς είναι μια κοινωνία πρόληψης, κοινωνικής και οικολογικής ασφάλειας, δικαιοσύνης, ισότητας. Ο Μαρξ ήταν εκείνος που πρώτος είπε ότι έχουμε υποχρέωση να παραδίδουμε στις επόμενες γενιές ένα περιβάλλον καλύτερο από αυτό που παραλάβαμε και μια δημοσιονομική κατάσταση που δεν θα αφαιρεί πόρους από τις μελλοντικές γενιές.
Η πολιτική των μόνιμων ελλειμμάτων και των υπέρογκων χρεών δεν είναι αριστερή πολιτική και γι' αυτό δεν θέλουμε να αναβιώσει. Ήταν αντίθετα η πολιτική των αντιπάλων μας και του χρηματιστικού κεφαλαίου, το οποίο κερδοσκοπεί με τον δανεισμό των κρατών. Ακριβώς γι' αυτό είναι προκλητική η προσπάθεια ορισμένων να εμφανίσουν την Αριστερά ότι από τη «φύση» της είναι υπέρ των ελλειμμάτων και των χρεών, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

* Στις συνθήκες όμως του καπιταλισμού που ζούμε, ποια είναι η στάση και η θέση της Αριστεράς;
Βεβαίως στις συγκεκριμένες συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης που ζούμε ένα ελεγχόμενο αναπτυξιακό έλλειμμα θα βοηθούσε στην έξοδο από την ύφεση και ακριβώς γι' αυτό διεκδικούμε την εξαίρεση των δημόσιων επενδύσεων από το πρωτογενές έλλειμμα και τη χρηματοδότησή τους από ευρωπαϊκούς πόρους.

* Ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται επίσης από τους αντιπάλους του με τον κρατισμό και τις κρατικοποιήσεις. Πώς απαντάτε στις κατηγορίες αυτές;
-Μα κρατικοποιήσεις έγιναν στην Ελλάδα από δικές τους κυβερνήσεις. Και το κράτος που έχουμε δικό τους δημιούργημα είναι. Για εμάς η κρατικοποίηση δεν είναι αυτοσκοπός ούτε συνιστά από μόνη της αριστερή πολιτική. Αν οι κρατικοποιήσεις συνιστούσαν αριστερή πολιτική, τότε ο πιο αριστερός πολιτικός της Ελλάδας θα ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και στη συνέχεια ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αριστερή πολιτική είναι η διεύρυνση της σφαίρας των κοινών αγαθών και η εξασφάλιση της πρόσβασης σ' αυτά όσων τα έχουν ανάγκη. Αριστερή πολιτική είναι η μετατροπή του κρατικού σε κοινωνικό, η κοινωνικοποίησή του, ώστε να είναι κοινό αγαθό, κτήμα όλων, καθώς και η υπαγωγή τόσο του κρατικού όσο και του ιδιωτικού σε μια πολιτική που υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Στις συγκεκριμένες συνθήκες εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε μια οικονομία πλουραλιστική, σε αντίθεση με την ιδιωτική ή κρατική μονοκαλλιέργεια, που θα στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: Έναν δημόσιο τομέα απαλλαγμένο από τη διαφθορά και τις πελατειακές νοοτροπίες, με διαφάνεια, δημόσια λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο. Έναν ιδιωτικό τομέα που δεν θα είναι κρατικοδίαιτος και θα υπόκειται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο κανόνων και δεσμεύσεων, κοινωνικών και οικολογικών. Και έναν τομέα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, που δεν θα έχει πρωταρχικό σκοπό το κέρδος και τη μεγιστοποίησή του, αλλά την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας, με δημοκρατία, αλληλεγγύη και συνεργατικότητα.

* Η κατηγορία που εκτοξεύουν οι αντίπαλοι, αλλά όχι μόνο, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τείνει να γίνει ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Ποιες είναι οι προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ για να μην επαναληφθεί η πρακτική του "γκρίζου" καπιταλισμού, της διαφθοράς, της διαπλοκής της, των "δικών μας παιδιών", της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, κατηγορίες που οι πολίτες αποδίδουν κατά βάση στο "καθεστώς ΠΑΣΟΚ";
Όλο το πρόγραμμά μας αποσκοπεί στην ανατροπή και την υπέρβαση του παλιού καθεστώτος. Τους μεγαλύτερους φόβους άλλωστε για να μην γίνουμε ΠΑΣΟΚ τους εκφράζει ακριβώς ο κόσμος που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, από πολλές πλευρές του πολιτικού φάσματος, από το ΚΚΕ μέχρι τη Χρυσή Αυγή, γίνεται προσπάθεια να απαξιωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτιζόμενος με το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ.
Υπάρχει μια προπαγάνδα, που ενδεχομένως διευκολύνεται από το γεγονός ότι και εμείς οι ίδιοι δεν προβάλλουμε επαρκώς τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματος και το πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης που επιδιώκουμε. Επίσης πολλές φορές θεωρούμε δεδομένο ότι ο κόσμος γνωρίζει τι είναι και τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ πολλοί άνθρωποι έχουν τη στρεβλή εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ που καλλιεργούν οι αντίπαλοί μας.
Σε μια εποχή που ο κόσμος ξανανακαλύπτει την ανάγκη της Αριστεράς, εμείς έχουμε χρέος να «ξανασυστηθούμε» στην κοινωνία, να προβάλουμε το πραγματικό πρόσωπο και την πραγματική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ως της Αριστεράς του 21ου αιώνα.

* Έχεις πολλές φορές υποστηρίξει ότι εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχουν εύκολες και ανώδυνες λύσεις. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τους νέους με ανεργία στα ύψη και μισθούς σε ελεύθερη πτώση, τους συνταξιούχους, τους υπαλλήλους του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα; Πώς εννοεί ο ΣΥΡΙΖΑ την αποκατάσταση αδικιών;
Για την Αριστερά, για τον κόσμο της εργασίας, ποτέ δεν υπήρξαν εύκολες ή ανώδυνες λύσεις. Εύκολες λύσεις -αλλά καταστροφικές για την κοινωνία- ήταν αυτά που έκαναν οι κυβερνήσεις του παρελθόντος: λύσεις ευκολίας, λύσεις κοντόφθαλμες με βάση πάντα το ταξικό, το μερικό, το αποσπασματικό συμφέρον, σαν να μην υπήρχε επόμενη ημέρα ή επόμενες γενιές.
Το «εδώ που φτάσαμε» έχει να κάνει με την πρωτόγνωρη σε καιρό ειρήνης βαθμίδα των δυσκολιών. Η ανεργία π.χ., αν ήταν αποτέλεσμα της ύφεσης και της πτώσης της κατανάλωσης, μπορούσε να αντιμετωπιστεί με μια πολιτική με αιχμή την αύξηση της ζήτησης. Όμως, όπως έδειξε και η έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, η ανεργία πλέον οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην καταστροφή μέρους του παραγωγικού δυναμικού. Η αντιμετώπιση της ανεργίας, συνεπώς, εκτός από μέτρα αύξησης της ζήτησης και ενεργοποίησης του αργού παραγωγικού δυναμικού, απαιτεί ένα σοκ επενδύσεων, σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, δυναμική ανάπτυξη μορφών κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Γι' αυτό και στο πρόγραμμά μας θέλουμε να συνδυάζουμε μέτρα και πολιτικές μακράς πνοής με μέτρα και πολιτικές άμεσης ανακούφισης.

* Μια από τις προτάσεις σου, που προκάλεσε την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτή για την έκδοση ομολόγων ειδικού σκοπού. Τι είναι αυτά και γιατί το ΠΑΣΟΚ διέβλεψε δραχμή πίσω από αυτή την πρόταση;
Υπάρχει μια παγκόσμια συζήτηση στην οποία συμμετέχουν κοινωνικά κινήματα, προοδευτικοί επιστήμονες, αυτοδιοικητικές αρχές κ.λπ. Το ζητούμενο είναι η ανάδειξη εναλλακτικών μέσων ρευστότητας και χρηματοδότησης, νέων μορφών πίστωσης και χρήματος, η απεξάρτηση από τους συγκεντρωτικούς και κερδοσκοπικούς μηχανισμούς που ελέγχουν το χρήμα και τη ροή του. Μεταξύ αυτών είναι και η χρήση διάφορων ομολόγων ειδικού σκοπού καθώς και εναλλακτικών, παράλληλων νομισμάτων με ισχύ σε τοπική ή περιφερειακή κλίμακα. Υπάρχουν βεβαίως ποικίλες εκδοχές των μέσων αυτών και διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές προσεγγίσεις.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό το θέμα μας ενδιαφέρει και ως Αριστερά και ως κοινωνία. Και ως Επιτροπή Προγράμματος συζητούμε διάφορες πρωτοβουλίες για να δούμε πώς μπορούμε να ενθαρρύνουμε τέτοιες αναζητήσεις, αλλά και να αξιοποιήσουμε ό,τι μπορεί να μας φανεί χρήσιμο ως εφαρμόσιμη πολιτική.

* Έθεσες βέβαια και ένα ευρύτερο θέμα «μη συμβατικών» λύσεων και μέσων πολιτικής.
Κυρίως ήθελα, μέσα από το παράδειγμα αυτό, να αναδείξω τη σημασία της πολιτικής και ειδικά της αριστερής πολιτικής σε μια μεταβατική ιστορική φάση σαν αυτή που ζούμε. Η πολιτική πρέπει να διεκδικήσει τον δικό της σχετικά αυτόνομο ρόλο και να μην μεταθέτει τις δικές της ευθύνες με έναν μεταφυσικό τρόπο γενικώς «στο κίνημα». Διότι και το κίνημα θέλει κατεύθυνση, πολιτικά στηρίγματα, πολιτικό προσανατολισμό. Η πολιτική, στηριγμένη στη γνώση, τα κινήματα, το φρόνημα του λαού και τη λαϊκή αυτενέργεια, μπορεί να ανοίγει νέους δρόμους και να ανακαλύπτει νέες λύσεις εκεί που όλα μοιάζουν σκοτεινά και αδιέξοδα. Μια τέτοια πολιτική με έναν τέτοιο ρόλο χρειαζόμαστε σήμερα.

* Από μια μερίδα της κοινής γνώμης, και βεβαίως από μια τάση στο εσωτερικό της Αριστεράς, τίθεται θέμα αποχώρησης από το ευρώ, αν και υπό προϋποθέσεις που είναι δύσκολο να υλοποιηθούν (σ.σ.: ταυτόχρονη και συμφωνημένη αποχώρηση πολλών χωρών, συμφωνημένες ισοτιμίες νομισμάτων και ελέγχους στην κυκλοφορία κεφαλαίων). Υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες αλλαγής της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής;
Και στα θέματα αυτά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ συζήτησε και πήρε συγκεκριμένες αποφάσεις. Οι αποφάσεις αυτές αποτελούν πλέον τη βάση για τον σχεδιασμό της πολιτικής και της δράσης όλου του κόμματος. Η ουσία των αποφάσεών μας είναι ότι, ανεξάρτητα από τις απόψεις του καθενός για το ευρώ, η διέξοδος από την κρίση δεν θα προέλθει μέσα από εθνικούς ανταγωνισμούς και αλλεπάλληλες υποτιμήσεις των νομισμάτων, αλλά με αλλαγές και μετασχηματισμούς στο κράτος και την κοινωνία, καθώς και με τον συντονισμένο αγώνα των εργαζομένων και των λαών, για να μπει τέλος στη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στην κάθε χώρα ξεχωριστά και σε όλη την Ευρώπη.
Σε ό,τι αφορά τη σκοπιμότητα να αγωνιστούμε για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές και τη δυνατότητα να πετύχουμε νίκες, η παγκόσμια ιστορία δείχνει ότι δυνατότητες υπάρχουν, μαζί βέβαια με κινδύνους. Μάλιστα οι δυνατότητες αυτές δεν εξαρτώνται από τη θέληση των ισχυρών, αλλά από την ενότητα και τη δύναμη των αδυνάτων. Και αυτό ισχύει τόσο για την Ε.Ε. όσο και για τον καπιταλισμό γενικότερα. Είναι δηλαδή ζήτημα συσχετισμών.

* Για το κρίσιμο θέμα των συμμαχιών, πολιτικών και κοινωνικών, ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία προγραμματικού χαρακτήρα;
Είμαστε σε επαφή και συμμετέχουμε σε ό,τι κινείται στο ευρύτατο φάσμα από τα αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας μέχρι την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Και υπάρχει ένας διευρυνόμενος συνεχώς αστερισμός πρωτοβουλιών, κινήσεων και ομάδων. Μας ενδιαφέρει ο διάλογος και συζητούμε με όλες και όλους χωρίς αποκλεισμούς.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερες πρωτοβουλίες, αυτό θα το αποφασίσουν τα όργανα του κόμματος. Το βέβαιο είναι ότι, ακόμη και στην περίπτωση που ο λαός με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο μας δώσει αυτοδυναμία, εμείς θα επιδιώξουμε την πιο πλατιά κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία στη βάση του προγράμματος που θα έχει ψηφίσει ο λαός.
PS: ΙΔΩΜΕΝ..

Γιατί ξαναζεστάθηκε το ενδιαφέρον της Gazprom για τη ΔΕΠΑ

Τι μάθαμε από την συνάντηση του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, με την πρόεδρο του Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας Βαλεντίνα Ματβιένκο; Ότι η Gazprom, ο ρωσικός κολοσσός του φυσικού αερίου θα εκδηλώσει εκ νέου ενδιαφέρον για το νέο διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ.
Από την πρόθεση και μόνο της ρωσικής εταιρίας προκύπτουν ωστόσο πολλά εύλογα ερωτήματα. Γιατί η Gazprom λίγους μόλις μήνες πριν αποχώρησε και δεν κατέθεσε επίσημη δεσμευτική πρόταση από το διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ βάζοντας «φυτίλια» στα θεμέλια του δημοσιονομικού προγράμματος, του οικονομικού επιτελείου αλλά και ολόκληρου του κυβερνητικού συνασπισμού; Και εφόσον αποχώρησε τι μεσολάβησε και τώρα ξαναζεστάθηκε το ενδιαφέρον της;
Το koutipandoras.gr είχε αναλύσει και στο παρελθόν με ρεπορτάζ του την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης στην αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ. Είναι γνωστό στους κύκλους της Ενέργειας ότι ο ρωσικός κολοσσός άφησε έκθετη την ελληνική κυβέρνηση στο ζήτημα της πώλησης της ΔΕΠΑ όχι εξαιτίας των αμφιβολιών για την τελική απόφαση της Κομισιόν, αναφορικά με τη δημιουργία μονοπωλίου από τη Gazprom, ούτε εξαιτίας των χρεών των ιδιωτών ηλεκτροπαραγωγών προς την Επιχείρηση που ξεπερνούσαν τα 400 εκατ. Ευρώ. Εξάλλου αναφορικά με το συγκεκριμένο ζήτημα των χρεών, η ρωσική πλευρά είχε θέσει ως αδιαπραγμάτευτο όρο τις εγγυήσεις του Δημοσίου για την είσπραξη των «βαριδίων» της ΔΕΠΑ.
Ο πραγματικός ωστόσο λόγος που αποσύρθηκε η Gazprom από το διαγωνισμό, είναι γιατί σύμφωνα με πληροφορίες του koutipandoras.gr δεν τα βρήκε με την ελληνική πλευρά στις τιμές φυσικού αερίου προς τους ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς. Με λίγα λόγια η ρωσική εταιρία έθετε έναν ακόμα αδιαπραγμάτευτο όρο. Να δεσμευθεί η ελληνική κυβέρνηση για τις τιμές του φυσικού αερίου για την επόμενη δεκαετία προς τους Μυτιλιναίο, Βαρδινογιάννη και Μπόμπολα. Το άκουσμα και μόνο των επιχειρηματιών που έπρεπε να δεθούν «χειροπόδαρα» από την συμφωνία κυβέρνησης – Gazprom καθιστά αντιληπτό γιατί δεν επήλθε η συμφωνία.
Επίσης αντιληπτό καθίσταται μετά τις τελευταίες εξελίξεις ότι η απόσυρση της Gazprom από το διαγωνισμό για τη ΔΕΠΑ, μετά μάλιστα από τρεις επισκέψεις του ισχυρού άνδρα της εταιρίας, Αλεξέι Μίλερ, αποτελούσε απλά μία κίνηση τακτικής και εμφοβισμού της κυβέρνησης για να δεχθεί τους όρους των Ρώσων…

Όλα μέλι γάλα στο Μελιγαλά

Του Κώστα Βαξεβάνη
Σε ποιόν ανήκει ο Μελιγαλάς; Στην Χρυσή Αυγή, ή στη ΝΔ; Ποιός είναι ο πάτρωνας του νεοεμφυλιοπολεμικού μίσους; Στον Άδωνη Γεωργιάδη που θυμάται τον Μελιγαλά στις αναρτήσεις του στο twitter, ή στον Παναγιώταρο που αρπάζει τα μικρόφωνα για να βροντοφωνάξει πως δική τους είναι η γιορτή;
Τι έγινε και εκεί που όλα ήταν μέλι γάλα, τους τάραξε ο Μελιγαλάς; Μα το πολύ απλό. Η ΝΔ, επιλέγοντας μια ακροδεξιά ατζέντα, προσπαθεί να περιθωριοποιήσει τη Χρυσή Αυγή, σηκώνοντας τα λάβαρα της μάχης απέναντι στους ανθέλληνες. Όπου ανθέλληνες, οι άλλοι έλληνες.
Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης δήλωσε «η ιστορία και οι Νεκροί μας, ανήκουν στην Πελοπόννησο και όχι σε κάποιους Χρυσαυγίτες;» Ποιοί είναι οι νεκροί τους; Ποιούς θεωρεί δικούς του ο πρώην ΕΚΚΕτζής Τατούλης, και σε ποιούς θέλει προνομιακά να αποδώσει τιμή, μαζί με σύσσωμη τη ΝΔ σχεδόν;
Ας δούμε τα ιστορικά γεγονότα λίγο, για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι ανιστόριτοι και όχι απαραίτητα οι μικροί. Στις 26 Αυγούστου του 1944, πάρθηκε η απόφαση να αποχωρήσουν τα γερμανικά στρατεύματα από την Ελλάδα. Για την ασφαλή αποχώρησή τους, έδωσαν βαρύ οπλισμό στα Τάγματα Ασφαλείας, τους συνεργάτες τους δηλαδή επί κατοχής. Οι Ταγματασφαλίτες ήταν αυτοί που την εποχή εκείνη, αφού συγκρούονταν στο πλάι των Ναζί με τους αντάρτες, έβγαζαν ανακοίνωση «εκ των ημετέρων δυνάμεων, εις γερμανός νεκρός». Τόσο απλά και ξεκάθαρα.
Οι δυνάμεις των ανταρτών, υπό τον Άρη Βελουχιώτη, δρώντας ως Συμμαχικό Στράτευμα (το επιβεβαίωσε λίγο αργότερα η συμφωνία της Γκαζέρτας),υπό της εντολές της Ελληνικής Κυβέρνησης της Μέσης Ανατολής, πήρε εντολή να χτυπήσει τις εχθρικές δυνάμεις στην Πελοπόννησο. Δόθηκαν μάχες με τα Τάγματα Ασφαλείας, τα οποία τελικώς κατέφυγαν στο Μελιγαλά, που ήταν η έδρα των παλιών ιταλικών στρατευμάτων κατοχής και της Βέρμαχτ.
Στις μάχες που δόθηκαν μεταξύ 13 και 15 Σεπτεμβρίου, τα Τάγματα Ασφαλείας, αναγκάστηκαν αφού πολέμησαν όσο μπορούσαν στο πλευρό των Ναζί να παραδοθούν. Μια βδομάδα πριν είχαν κάνει εκτεταμένες σφαγές στην Πελοπόννησο. Η παράδοσή τους ακολουθήθηκε από σφαγές. Κάτοικοι της περιοχής αλλά και αντάρτες, έσφαξαν με μανία (πέρα από κάθε κανόνα δικαίου πολέμου) τους αιχμάλωτους συνεργάτες των Ναζί.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ιατροδικαστικής υπηρεσίας,708 σκοτώθηκαν στο Μελιγαλά. Νεκροί από τις συγκρούσεις, παράπλευρες απώλειες και αιχμάλωτοι που εκτελέστηκαν. Περίπου 600 από τους νεκρούς δεν προέρχονταν από τον Μελιγαλά, άρα ήταν στρατιωτικές δυνάμεις των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Όταν λίγους μήνες αργότερα, τα Τάγματα Ασφαλείας στα πλαίσια του αντικομμουνισμού βαφτίστηκαν εθνικές πατριωτικές δυνάμεις, ο Μελιγαλάς εμφανίστηκε ως μνημείο φρίκης και σφαγών από τους αντάρτες. Για δεκαετίες, σύσσωμη η Δεξιά, προσκυνούσε στο μνημείο του Εμφυλίου, το οποίο εμφάνιζε την απόδειξη των σφαγών με το κονσερβοκούτι.
Μετά το 1982,η ΝΔ, αποφάσισε να απέχει από αυτές τις γιορτές. Μοναδικός προσκυνητής έμεινε την εποχή εκείνη ο νεαρός βουλευτής Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος μέσω του γραφείου του έστελνε δελτίο τύπου για να ενημερώσει πως θα παραβρεθεί «στο Μνημόσυνο των σφαγιασθέντων από τους εαμοκομμουνιστές».
Τα χρόνια πέρασαν, η ψυχραιμία επικράτησε, ο εμφύλιος έδειξε να μένει πίσω, αλλά απ ό,τι φαίνεται για λόγους πολιτικής τακτικής ο Μελιγαλάς επανέρχεται για να αποδείξει πως οι σχέσεις ΝΔ και Χρυσής Αυγής μπορούν να είναι μέλι γάλα ακολουθώντας την κοινή ατζέντα της ακροδεξιάς. Προς το παρόν μαλώνουν ποιανού χαρά είναι τα μνημόσυνα στο Μελιγαλά. Σε ποιόν ανήκουν οι νεκροί ταγματασφαλίτες. Βρείτε τα…

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Ο κίνδυνος Εμφυλίου και η ευθύνη της ΝΔ. Της Μαρίνας Βήχου

Η δολοφονική επίθεση των χρυσαυγιτών κατά των αφισσοκολλητών του ΚΚΕ στο Πέραμα ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη. Ο ίδιος ο αρχηγός της ναζιστικής συμμορίας εδώ και μήνες είχε προαναγγείλει ότι το μεταναστευτικό δεν είναι ο άμεσος πολιτικός στόχος τους, αλλά το όχημα που θα τους οδηγήσει προς την εξουσία. Της Μαρίνας Βήχου
Δηλαδή, η τρομοκρατία που έχουν τα τελευταία χρόνια εξαπολύσει τα χρυσαυγίτικα τάγματα εφόδου σε πρόσφυγες και μετανάστες σε λαϊκές και μικροαστικές γειτονιές της χώρας δεν έχει ως άμεσο αποδέκτη την ευπαθή αυτή ομάδα ανθρώπων αλλά την Αριστερά, τα κόμματα της οποίας -ανεξαρτήτως των όποιων διαφοροποιήσεων τους στο ζήτημα της μεταναστευτικής πολιτική - βέβαιο ότι θα αντιτάσσονταν σε μια τέτοια εγκληματική πρακτική, καθαρά και μόνο από την άποψη της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στον Άγιο Παντελεήμονα η χρυσαυγίτισα Σκορδέλη πριν 4 χρόνια,  όταν εμπόδισε με την αγαστής συνεργασία της αστυνομίας την εκδήλωση της Κίνησης Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος με ομιλητή τον Αλβανό δημοσιογράφο Γκάζμεν Καπλάνι, ορυόταν «Χάσατε μια φορά στον εμφύλιο θα χάσετε ξανά».
Στο Πέραμα προτού προηγηθεί η δολοφονική επίθεση σε συγκέντρωση στελεχών και οπαδών της ΧΑ εγκωμιάστηκαν σε όλους τους τόνους οι έλληνες εφοπλιστές, από τους «αντισυστημικούς» και «αντιπλουτοκράτες» χρυσαυγίτες. Κι αυτό όταν είναι γνωστό τοις πάσι πόσο έλαμψε δια της απουσίας του το «ελληνικό» εφοπλιστικό κεφάλαιο από την όποια συμβολή του στην αντιμετώπιση της κρίσης που μαστίζει την πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.
Ήταν ζήτημα «πατριωτισμού» για τους έλληνες εφοπλιστές να πουλήσουν μερικά από τα καράβια τους και το ελληνικό χρέος θα εκμηδενιζόταν. Όμως απέδειξαν πόσο έλληνες είναι!!! Αυτοί που έχουν διασφαλίσει τις περιουσίες τους στο City του Λονδίνου μόνο Έλληνες δεν είναι. Όπως και η κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν δεν είναι κομμάτι της ελληνικής αστικής τάξης αλλά της μεταπρακτικής παγκόσμιας καπιταλιστικής τάξης. Σε αυτούς έδωσαν όρκο υποταγής οι παλικαράδες του Μιχαλολιάκου τις προάλλες στο Πέραμα. Κι αυτό όχι  φυσικά για να προασπίσουν τα όποια συμφέροντα της εργατικής τάξης του Περάματος. Γιατί δεν μπορεί να είσαι το πιστό σκυλί και του αφεντικού και του υπηρέτη του!!!
Όμως το χτύπημα στο Πέραμα, που απέδειξε περίτρανα ότι στόχος των χρυσαυγιτών δεν είναι η Μνημονιακή Δεξιά αλλά η Αντιμνημονιακή Αριστερά και για το λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει να γυρίσει στις μαύρες εποχές του εμφυλίου και των Γκοτζαμάνηδων απέδειξε και κάτι άλλο . Τον εμφύλιο δεν τον καλλιεργεί μόνο η ΧΑ, έχει την ανοχή και την συγκάλυψη της ΝΔ. Η καθυστέρηση της κυβερνώσας Δεξιάς παράταξης να βγάλει ανακοίνωση και το γεγονός ότι ακόμα κι όταν έβγαλε δεν τόλμησε να αναφέρει το όνομα της ΧΑ λέει πολλά. Κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τον ανεκδιήγητο πάλαι ποτέ «μπολσεβίκο» διευθυντή του SKAI Μπάμπη Παπαδημητρίου που αποκάλυψε δημόσια τα σκοτεινά σενάρια που απεργάζονται κάποιοι στους διαδρόμους της Συγγρού για πιθανή μετεκλογική συνεργασία με τη «σοβαρή ΧΑ» , αν δεν τους βγαίνουν διαφορετικά τα κουκιά.
Αλλά και το πρωτοπαλίκαρο του αρχηγού της ΧΑ αν και έσπευσε να δηλώσει ότι «η ΧΑ μόνο με την ΧΑ μπορεί να συνεργαστεί» το έκανε από κεκτημένη ταχύτητα. Τα ρόπαλα, τα στειλιάρια και οι σιδερολοστοί δεν στράφηκαν εξάλλου ποτέ κατά των εμπνευστών και εκτελεστών των Μνημονίων στην Ελλάδα κι αυτό από μόνο του λέει πολλά... Αλλά πως αλλιώς θα υφαρπάξει την ψήφο των «αφελών» Ελλήνων η ΧΑ παρά αν επιμείνει μέχρι την μέρα των εκλογών στο ότι είναι «Αντιμνημονιακή, αντισυστημική, αντιπλουτοκρατική» και όποια κορόιδα την πιστέψουν...
Και δυστυχώς αρκετοί συμπολίτες μας φαίνεται ότι είναι έτοιμοι μέσα την απελπισία τους να θεωρήσουν «τον λύκο πρόβατο» και να τους ψηφίσουν.
Η ίδια πάντως η ΝΔ ετοιμάζεται για δεύτερη φορά να διαπράξει το «εγκληματικό σφάλμα»  της μεταπολεμικής Δεξιάς. Να χρησιμοποιήσει τους επιγόνους των γερμανοτσολιάδων και των ταγματασφαλιτών για να εμποδίσει την όποια πιθανή αριστερή διακυβέρνηση στην Ελλάδα. Κι αυτό όταν η Ελλάδα του 2013 δεν έχει καμιά σχέση με αυτήν του 1945, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά σχέση με το υποταγμένο στα κελεύσματα της Μόσχας ΚΚΕ του 1945. Όπως εξάλλου και η διεθνής πολιτική κατάσταση δεν μπορεί να συγκριθεί με την τότε έναρξη του Ψυχρού Πολέμου.
Μόνο μια «ανιστόρητη» δεξιά παράταξη μπορεί να πράξει τα ίδια λάθη και στην προκείμενη περίπτωση η επανάληψη της Ιστορίας του Εμφυλίου στην χώρα μας δεν θα ήταν απλά τραγική θα ήταν ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ.

Αποδείξεις-λαχεία με πλούσια δώρα...

Αλλάζει ο υπολογισμός των αποδείξεων στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, σχεδιάζονται κληρώσεις για επιβράβευση των φορολογουμένων και προωθείται συμψηφισμός οφειλών και απαιτήσεων μεταξύ επιχειρήσεων και Δημοσίου

Του Μάριου Χριστοδούλου

Αποδείξεις δαπανών μέχρι το 25% του καθαρού εισοδήματος και συμψηφισμό οφειλών από ΦΠΑ μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών προβλέπει το «μίνι» φορολογικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί τις επόμενες μέρες στη Βουλή. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο υπουργείο Οικονομικών έχουν ήδη έτοιμο το σύστημα που θα υποστηρίζει τον συμψηφισμό οφειλών και απαιτήσεων από ΦΠΑ μεταξύ επιχειρήσεων και Δημοσίου.

Στόχος είναι το σύστημα αυτό να μην έχει εφαρμογή μόνο για τον στενό δημόσιο τομέα, αλλά να δίνει τη δυνατότητα συμψηφισμού των οφειλών από ΦΠΑ και για τους υπόλοιπους φορείς της γενικής κυβέρνησης, όπως είναι ΔΕΚΟ, ασφαλιστικά ταμεία, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου κ.ά.

Διότι μόνο έτσι θα καταστεί εφικτή η μείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και θα δοθούν οι απαραίτητες «ανάσες» στην αγορά.

Χιλιάδες επιχειρηματίες (φυσικά πρόσωπα) έχουν φτάσει να πληρώνουν σημαντικά ποσά φόρων από ΦΠΑ μέσα στην κρίση ή λόγω της μηδενικής ρευστότητας να χρησιμοποιούν τον ΦΠΑ ως κεφάλαιο κίνησης της εταιρείας τους, τη στιγμή που το κράτος τούς χρωστά πολύ μεγάλα ποσά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα εκκρεμούν στις εφορίες επιστροφές ΦΠΑ συνολικής αξίας 1,10 δισ. ευρώ. Επίσης, από τις 113 ΔΟΥ της χώρας, στις 98 ο χρόνος αναμονής για τη διεκπεραίωση αιτήσεων επιστροφής ΦΠΑ υπερβαίνει τις 120 μέρες και έχει φτάσει και τις… 783 – την τραγική αυτή καθυστέρηση βιώνουν 5 επιχειρηματίες στη Θεσσαλονίκη για ΦΠΑ 96.446 ευρώ.

Οι επιστροφές ΦΠΑ δεν είναι το μοναδικό «καυτό» θέμα που προσπαθεί να επιλύσει η κυβέρνηση. Είναι κι αυτό με τις αποδείξεις δαπανών, για το οποίο έχουν σημειωθεί ουκ ολίγες παλινωδίες στο παρελθόν. Για τις φετινές αποδείξεις δαπανών δεν πρόκειται να επέλθει καμία μεταβολή και οι φορολογούμενοι θα συνεχίσουν να συλλέγουν αποδείξεις αξίας ίσης με το 25% του εισοδήματός τους.

«Πέναλτι» φόρου

Από την 1η Ιανουαρίου του 2014 μελετάται το σύστημα να είναι τελείως διαφορετικό και οι φορολογούμενοι να μη δηλώνουν το 25% του συνολικού φορολογητέου εισοδήματος που είχαν μέσα στη χρονιά αλλά στο καθαρό εισόδημα που τους απομένει κάθε χρόνο. Δηλαδή αυτό που προκύπτει αν αφαιρεθούν οι φόροι που πληρώνουν και οι πάγιες δαπάνες του νοικοκυριού τους.

Για παράδειγμα: φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 14.000 ευρώ πλήρωσε φόρους 2.000 ευρώ, ενώ είχε πάγια έξοδα 4.000 ευρώ για το 2014. Εάν τα ποσά αυτά αφαιρεθούν από το συνολικό εισόδημα 14.000 – (4.000 + 2.000) = 8.000 ευρώ, τότε το ύψος των αποδείξεων που θα πρέπει να προσκομίσει στην Εφορία είναι 2.000 ευρώ (8.000 Χ 25% = 2.000).

Το σχέδιο αυτό θα προβλέπει και σημαντικό «πέναλτι» φόρου για όσους δεν συγκεντρώνουν αποδείξεις. Αυτό θα φτάνει ακόμη και το 40% επί της αξίας των αποδείξεων που δεν προσκόμισε ο φορολογούμενος. Για τη φετινή χρήση το «πέναλτι» αυτό ανέρχεται στο 22% επί της διαφοράς του απαιτούμενου ποσού των αποδείξεων.

Κληρώσεις με… έπαθλα

Με αυτό τον τρόπο εκτιμάται ότι παραμένει «ζωντανό» το κίνημα των αποδείξεων, που είχε εξασθενήσει μετά την πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατάργηση του μέτρου. Ταυτόχρονα στο υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζονται να θεσπίσουν γενναία φορολογικά κίνητρα για τους πολίτες που θα χρησιμοποιούν την «Κάρτα των Αποδείξεων» στις καθημερινές συναλλαγές τους. Η ειδική επιτροπή που χειρίζεται το θέμα έχει μεταξύ άλλων προτείνει:

* Να επιστρέφεται στους πολίτες ολόκληρος ο ΦΠΑ (έως 23%) για συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών (τεχνίτες, εστιατόρια κ.λπ.). Η έξυπνη αυτή πρόταση θα δώσει τη δυνατότητα στην Εφορία να συλλέγει αναλυτικά στοιχεία αναφορικά με τις μπίζνες και τα κέρδη που θα έχει ο κάθε κλάδος, ώστε να φορολογεί τους επιτηδευματίες με «αντικειμενικό» εισόδημα, το οποίο θα προσδιορίζεται από τα έξοδα των πολιτών. Το μέτρο παραμένει υπό εξέταση καθώς το κόστος εκτιμάται ότι θα είναι αρκετά υψηλό για τον προϋπολογισμό και η τρόικα μπορεί να θέσει θέμα ισοδύναμου μέτρου.

* Να επιστρέφεται το 100% για μία ή δύο κατηγορίες δαπανών και για ποσά έως 200 ευρώ. Οι τυχερές αποδείξεις θα ανακοινώνονταν εκ των υστέρων στο τέλος της χρονιάς, για να μην ξέρει κανείς πότε συμφέρει να ζητά απόδειξη και πότε όχι. Στην πράξη το μέτρο είναι πιθανό να «ακυρωνόταν» μετά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του, όταν όλοι θα διαπίστωναν ότι οι αποδείξεις που θα μάζευαν δύσκολα θα υπερέβαιναν τα 100 ή 200 ευρώ το πολύ για τους περισσότερους, τη στιγμή που πλήρωσαν πολλαπλάσια για αυτές μαζί με τον ΦΠΑ. Εκτιμάται ότι οι περισσότεροι φορολογούμενοι κερδίζουν σήμερα πολύ περισσότερα τον χρόνο από το «παζάρι» που κάνουν με τους καταστηματάρχες. Για τον λόγο αυτό το κίνητρο θα πρέπει να γίνει ισχυρό.

* Να μετέχει κάθε απόδειξη σε κληρώσεις με μεγάλα έπαθλα.

Το Δημόσιο σχολείο απειλείται...

Γράφει η Αναστασία Βαφειάδου
Ισως να μη γνωρίζετε ότι από τη φετινή σχολική χρονιά τα ειδικά σχολεία είναι στην ουσία παρελθόν
Ισως να μη γνωρίζετε ότι έπεσε η ταφόπλακα και στα ολοήμερα
Σίγουρα δεν έπεσε στην αντίληψή σας ότι περικόπηκαν ώρες διδασκαλίας στη Νεοελληνική γλώσσα, την ιστορία και τις ξένες γλώσσες στο γυμνάσιο (τι να την κάνουμε τη γλώσσα και την ιστορία θα μου πείτε εφόσον σκοπεύουν να μας σβήσουν από το χάρτη...)
Ισως δεν γνωρίζετε ότι αύριο το πρωί μπορεί το σχολείο μου να πάψει να υπάρχει, γιατί δεν ήταν αρκετά "ανταγωνιστικό" και καταργήθηκε ή συγχωνεύθηκε.
Μπορεί να μη νοιάζει παρά ελάχιστους ότι σε δέκα, είκοσι μήνες μπορεί το υπουργείο να με χρειαστεί στο Σουφλί και να πρέπει να διαλέξω την υπακοή στον ξεριζωμό ή την αναγκαστική παραίτηση.
Ισως δεν γνωρίζετε πως όπως σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν, έτσι σκοπεύουν να απολύσουν και τους "υψηλόμισθους" του χιλιάρικου μετά από είκοσι χρόνια υπηρεσίας, για να τους αντικαταστήσουν με ωρομίσθιους ή συμβασιούχους των τετρακοσίων ευρώ
Ακόμη μπορεί να πιστεύετε ότι "καλά μας κάνουν" γιατί είμαστε προνομιούχοι, έχουμε μεγάλες διακοπές, κάνουμε λίγες ώρες μάθημα, είμαστε "ιδιαιτεράδες" και τα παίρνουμε από παντού. Οτι είμαστε αδιάφοροι,ανεπαρκείς, αυταρχικοί, βολεμένοι, ακόμη και κηφήνες (έχω ακούσει πολλά όλα αυτά τα χρόνια για τον κλάδο μου)
Αυτό που σίγουρα δεν γνωρίζετε είναι ότι όσο βρίσκεστε στη δουλειά, στο γραφείο, στα ψώνια σας εμείς ακουμε, συζητάμε , προσέχουμε στην αυλή, διδάσκουμε, νουθετούμε, σκουπίζουμε ματάκια και ιδρώνουμε με τις αγωνίες των παιδιών σας.
Σίγουρα δεν γνωρίζετε οτι δουλεύουμε διπλάσιες ώρες από το κανονικό για να προετοιμάσουμε το μάθημα και να διορθώνουμε εργασίες, ότι δεν έχουμε Σαββατοκύριακα ολόκληρα δικά μας...ότι συμπληρώνουμε και συχνά αντικαθιστούμε το ρόλο σας. Οτι καθημερινά κάνουμε τους φύλακες, τους γραμματείς, τους διανομείς και τους επιστάτες και συχνά υπερβαίνουμε το καθήκον για να λειτουργήσει σωστά το σχολείο. Θα μπορούσα να γραφω ώρες και πάλι να μη γίνω πιστευτή. Ομως σκεφθείτε πως αυτή τη φορά το δημόσιο σχολείο απειλείται όσο ποτέ και πως δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε δύσπιστοι και αναποφάσιστοι. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε την επιστροφή στο μαύρο παρελθόν, όπου σπούδαζαν μόνο τα παιδιά όσων ήταν οικονομικά εύρωστοι. Παιδεία για όλα τα παιδιά, σε ένα σχολείο καλύτερο. Μόνο αυτό αξίζουν τα παιδιά μας!
 

Εδώ Βρυξέλλες



                                                                                                    ...γράφει η Μαρία Θεοδωράκη* 
Εíναι φορές που τα όνειρα σου παίρνουν μια τροπή εντελώς διαφορετική από αυτή που περίμενες, γίνονται θρύψαλα και κάθεσαι και τα μαζέυεις για πολύ καιρό ώστε να μην απομείνει τίποτα από οτι δεν κατάφερες να κανείς. Υπάρχουν όμως φορές που συμβαίνει κάτι εντελώς απροσδόκητο και συνάμα πολύ καλύτερο από αυτό που ονειρευόσουν. Ισως φταίει για ακόμα μια φορά η χαμηλή αυτοπεποίθηση σου ίσως όμως όντως υπάρχουν κάπου εκεί έξω στιγμές, πρόσωπα και σημεία που ξεπερνούν κάθε τι ουτοπικό και παραμυθένιο. Ας μιλήσουμε λοιπόν για αυτό το συναίσθημα, μάλλον ας προσπαθήσουμε γιατί μπορεί να ειναι και απερίγραπτο. 

  Δεν θέλω να είμαι συγκεκριμένη. Δεν έχει να κάνει με εμένα, εσένα, αυτούς ή αυτό. Έχει να κάνει με τη μαγεία του να είσαι άνθρωπος και να έχεις ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του είδους, την ανθρωπιά. Πάντα πίστευα ότι ο καθένας από εμάς ειναι διαφορετικός, ξεχωριστός και -μάλλον θα ήθελα - ικανός να σέβεται τη διαφορετικότητα του αλλού. Ποτέ όμως δεν φανταζόμουν ότι υπάρχουν πλάσματα από την άλλη άκρη του κόσμου, με ίδιες ιδέες, ήθη, προτιμήσεις ακόμα και τρόπο ζωής. Δεν ξέρω αν αυτή η ηλικία κάνει όλους μας να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τροπο αλλά αν ισχύει αυτό τότε ο χρόνος συνεχίζει να ειναι για μένα ο μοναδικός κυρίαρχος του μυαλού της ψυχής  και του κορμιού μας.
  Όσο λοιπόν περίεργη μου φαινόταν αυτή η ομοιότητα μεταξύ των χαρακτηριστικών του είδους μας, τόσο αλλόκοτη μου φάνηκε η διαφορετικότητα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι εδώ την ίδια τη διάφορα. Ξέρω, δυσκολεύομαι να εκφραστώ. Όσο οικεία όμως ένιωσα σε ένα σπίτι με άλλους 9 άλλοεθνεισ ανθρώπους, τόσο ξένη ένιωσα σε μια χώρα που οι άνθρωποι χαμογελάνε συνεχώς, σε βοηθάνε να κάνεις εύκολη τη ζωή σου και όταν οδηγούν σταματούν στις διαβάσεις όχι επειδή είσαι πολύ όμορφος αλλά γιατί έτσι πρέπει. Που δεν υπάρχουν αδέσποτα ζωα γιατί ακόμα και οι άστεγοι τα κρατάνε για συντροφιά. Ζουν, μοιράζονται, ξέρουν και συμπονούν. Και τώρα σκέφτομαι αν κάτι δε πάει καλά εδώ ή εκεί. 
  Που εκεί; Εκεί που όλοι ξέρουν. Που λένε ότι είναι τόσο όμορφα. Ότι οι άνθρωποι εκεί ξέρουν να περνάνε καλά, ότι το φαγητό είναι ίσως το καλύτερο. Που τώρα περνάει κρίση, που παντού πια βλέπεις φτωχούς ανθρώπους. Που υπάρχει ένα κόμμα που σκοτώνει αλλοδαπούς και χτυπάει γυναίκες. Ναι, μας το έδειξαν λέει σε ντοκιμαντέρ στη σχολή μας. Και εσυ τώρα τι πρέπει να απαντήσεις; Η απορία μου κράτησε μόνο λίγα δευτερόλεπτα.
  Ναι ξέρω, ζούμε σε μια κολλημένη χώρα και κοινωνία, πολύ περισσότερο από ότι τη φανταζόμουν πριν γνωρίσω αληθινα ακομπλεξάριστους ανθρώπους. Το θέμα είναι τι κάνω εγώ, εσύ και εμείς για να ξεμπλοκάρουμε τα γρανάζια. Συλλογή. Συλλογή από κάθε τι διαφορετικό και ικανό να αλλάξει τα πάντα σε αυτή τη χώρα. Έστω ένα καθημερινό χαμόγελο στα χείλη μας. Έστω λίγο παραπάνω σεβασμό στη ζωη και στη σκέψη του αλλού. 
Πολλές μικρές φωνές κάνουν τη διάφορα μου είπε ο Άγγλος.
Ας σταματήσουμε να μιλάμε για τη σχέση μεταξύ των χωρών μας, εδώ είμαστε ίδιες, εδώ ειναι Βρυξέλλες, μου είπε η Γερμανίδα...

     *  ...η Μαρία Θεοδωράκη είναι φοιτήτρια 
     Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο 
      Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

για Δευτέρα από εδώ πάω ;

 Η δευτέρα παρουσία, είναι από τις πιο αγαπητές Δευτέρες. Οι υπόλοιπες, δεν είναι φτιαγμένες για κάτι παραπάνω από γκρίνια και σίγουρα οι χειρότερες δευτέρες είναι αυτές που μετράνε αντίστροφα για έναν Σεπτέμβρη, στον οποίο δεν έχεις να περιμένεις τίποτα, ή περιμένεις πάρα πολλά. 



  Τις δευτέρες συνηθίζω να βάφω τα νύχια μου για να αντέξουν την υπόλοιπη βδομάδα. Σταμάτησα να μακραίνω τα νύχια μου, απ όταν κατάλαβα πως δεν μπορούν να με προστατέψουν από λόγια. Τα χειρότερα λόγια είναι εκείνα που γράφονται σε μηνύματα βιαστικά . Οι χειρότεροι φίλοι είναι εκείνοι που ξεχνάνε τις δευτέρες που περάσατε μαζί. Ο χειρότερος καφές είναι ο πρωινός, της δευτέρας, που προσπαθεί να σε κρατήσει μακρυά από το βράδυ της κυριακής. Τα χειρότερα λάθη είναι εκείνα που κάναμε χωρίς να μας νοιάζει τι θα γίνει το πρωί της δευτέρας.

  Οι δευτέρες συνηθίζουν να έρχονται μαζί με ένα χαρτί. Δεν ξέρω ποιος το σμπρώχνει κάτω από την πόρτα του δωματίου μου. Το προσέχω αφού κάνω δυο δρομολόγια από το δωμάτιο στο μπάνιο και από το δωμάτιο στην κουζίνα. Μερικές φορές το σμπρώχνω καταλάθος κάτω από το κρεβάτι γιατί βιάζομαι. έχω ένα κρεβάτι γεμάτο από δευτέρες, δευτέρες που δεν ξύπνησα, δευτέρες που δεν κοιμήθηκα, δευτέρες που ποτέ δεν περίμενα ότι θα μοιάζουν με σάββατα. Όταν βλέπω το χαρτί, το σηκώνω, και διαπιστώνω πως αν δεν φορέσω τα γυαλιά μου είναι αδύνατο να το διαβάσω. Δεν έχω πρεσβυωπία. λίγο αστιγματισμό και πολλή μυωπία έχω, αλλά δεν είναι χρήσιμα αυτά τα γυαλιά για τέτοια χαρτιά. 
  Τα χαρτιά της δευτέρας, έχουν ζωγραφισμένα τους πάνω ρολόγια, και από κάτω γράφουν όσα πρέπει να κάνεις. ή όσα δεν έκανες. ή όσα έκανες και δεν έπρεπε να έχεις κάνει. Αριθμημένα, το ένα κάτω από το άλλο, με σειρά προτεραιότητας, σου φωνάζουν να ξυπνήσεις, και αν δεν ήσουν αρκετά τυχερός ώστε να τα χεις σμπρώξει καταλάθος κάτω από το κρεβάτι, σε σέρνουν ξανά κάτω από το σεντόνι , να προσπαθείς να ξανακοιμηθείς μέχρι να έρθει η τρίτη. 

Υπόσχομαι κάθε κυριακή βράδυ πως θα αλλάξω από δευτέρα. Κάθε δευτέρα πρωί, αναρωτιέμαι γιατί με κορόιδευα το προηγούμενο βράδυ.

Επειδή και οι λέξεις έχουν την σημασία τους (Βίντεο)

«Τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων έχουν μετατραπεί σε φερέφωνα των κατασταλτικών μηχανισμών, χωρίς μάλιστα να κρατούν ούτε τα προσχήματα», γράφαμε σε περασμένη ανάρτησή μας. 

Παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο παρουσίασε το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του Mega την επίθεση που δέχτηκαν με χημικά από τους μπάτσους οι σχολικοί φύλακες δεν μπορεί παρά να αναφωνήσεις: «Είναι απίστευτοι κάποιοι δημοσιοκάφροι».

 Προσέξτε μια ουσιαστική λεπτομέρεια. Ακούμε την ρεπόρτερ του Μεγάλου προπαγανδιστικού κυβερνητικού καναλιού να μας λέει: «Αντρες των ΜΑΤ απομακρύνουν –σ.σ τους σχολικούς φύλακες- χρησιμοποιώντας ακόμα και χημικά, καθώς οι φύλακες όπως λέει η ίδια η αστυνομία, δεν συμμορφώθηκαν με την έκκληση της να απομακρυνθούν από το υπουργείο».

Κολλήσαμε, λοιπόν στην λέξη έκκληση καθώς οι μπάτσοι δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες «ευαισθησίες» και το δόγμα τους είναι «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». 

Πάμε, λοιπόν στην ιστοσελίδα της ελληνικής αστυνομίας και διαβάζουμε: «Οι αστυνομικές δυνάμεις που μετέβησαν στο σημείο, επανειλημμένα κάλεσαν και έδωσαν διορία στους συγκεντρωμένους να ελευθερώσουν την είσοδο και να μετακινηθούν στο πεζοδρόμιο. Σε όλες τις περιπτώσεις οι συγκεντρωμένοι αρνήθηκαν, ενώ όταν κινήθηκαν προς το μέρος των αστυνομικών δυνάμεων, απωθήθηκαν με την απολύτως αναγκαία και περιορισμένη χρήση χημικών».

Βλέπουμε δηλαδή ότι τις διαταγές και την «διορία στους συγκεντρωμένους», των μπάτσων η ρεπόρτερ του Mega το ονομάζει «έκκληση» ενώ η ίδια δεν βρήκε λέξη να πει για την βαρβαρότητα των δυνάμεων καταστολής, ενώ την βιοπραγία σε διαδηλωτή την ονομάζει προσπάθεια των μπάτσων "να ανοίξουν τον δρόμο"



Ποιοι γλιτώνουν τις αλλαγές σε συντάξεις, εφάπαξ και όρια ηλικίας

Τουλάχιστον τρεις επιλογές για έξοδο στη σύνταξη πριν από τις επερχόμενες αλλαγές σε συντάξεις, εφάπαξ και επικουρικές, αποφεύγοντας παράλληλα τα αυξημένα όρια ηλικίας για σύνταξη στα 62 και τα 67 παρουσιάζει σήμερα ο "Ελεύθερος Τύπος".


Συγκεκριμένα:
 
*Όσοι έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης το 2010 (25ετία σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ, 10.000 ημέρες στο ΙΚΑ, 5.500 ημέρες για γυναίκες με ανήλικο, 4.500 ημέρες για άνδρες κλπ) μπορούν να επιλέξουν την άμεση έξοδο εντός του 2013. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν πάνω από 150.000 ασφαλισμένοι και κυρίως του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των τραπεζών, καθώς έχουν πλήρες θεμελιωμένο δικαίωμα, δηλαδή συμπλήρωσαν το χρόνο ασφάλισης και την ηλικία, ή μπορούν να φύγουν με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας.
 

*Όσοι σε Δημόσιο, ΔΕΚΟ και τράπεζες έχουν συμπληρώσει το χρόνο ασφάλισης το 2011 ή το 2012 με πραγματικά ή πλασματικά έτη ασφάλισης αλλά δεν έχουν την ηλικία μπορούν να αποφύγουν τις ανατροπές κάνοντας χρήση της συνταξιοδότησης με αναστολή. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν πάνω από 350.000 ασφαλισμένοι και μπορούν, δηλαδή, να αποχωρήσουν από την υπηρεσία με συμπληρωμένα τα απαιτούμενα έτη θεμελίωσης (25ετία) και να πάρουν τη σύνταξη όταν συμπληρώσουν και την απαιτούμενη ηλικία. Σε αυτή την περίπτωση η σύνταξη θα υπολογιστεί με όσα ισχύουν κατά το χρόνο που υπέβαλαν το αίτημα συνταξιοδότησης με αναστολή, οπότε έτσι μπορούν να αποφύγουν τις επερχόμενες μειώσεις αν συνεχίσουν εργαζόμενοι και συνταξιοδοτηθούν το 2014 ή το 2015 το 2016 κλπ


*Έξοδος με μειωμένη σύνταξη από ΙΚΑ, Δημόσιο, Ταμεία, ΔΕΚΟ - τραπεζών καθώς και από κάθε άλλο Ταμείο που ασφαλίζει μισθωτούς (Νομικών, ΕΤΑΠ ΜΜΕ). Με αυτή την επιλογή οι ασφαλισμένοι μπορούν να αποχωρήσουν ως και 5 χρόνια νωρίτερα από το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, λαμβάνοντας μειωμένη σύνταξη από 6% ως και 30%. Η έξοδος με μειωμένη συμφέρει όταν το ποσό σύνταξης είναι κάτω από 1.000 ευρώ καθώς δεν υπόκειται σε καμία περικοπή.
http://www.forologikanea.gr/

Μια ακτινογραφία του πληθυσμού της σημερινής Ελλάδας

Του Γ. Δελαστίκ*  
Πόσος είναι ο πληθυσμός, ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας; Πόσοι από τους κατοίκους αυτούς είναι Ελληνες και πόσοι ξένοι που ζουν νόμιμα στη χώρα μας; Από ποιες χώρες προέρχονται; Υπάρχει πολιτιστικό χάσμα με τους μετανάστες; Αυτά και πολλά παρόμοια ερωτήματα για τα οποία όλοι μας έχουμε μια γενικά σωστή, αλλά συνήθως συγκεχυμένη και όχι εδραζόμενη σε στατιστικά στοιχεία άποψη, αποκτούν δραματική πολιτική, οικονομική και κοινωνική οξύτητα στις συνθήκες της μαινόμενης και διαρκώς βαθύτερης οικονομικής κρίσης.
Είναι χρήσιμο επομένως να παρουσιάσουμε συνοπτικά και συγκεντρωμένα τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2011 ώστε ο προβληματισμός, οι συζητήσεις και οι διαμορφούμενες απόψεις να στηρίζονται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε υποθέσεις. Ας αρχίσουμε από το θεμελιωδέστερο των ερωτημάτων: πόσοι άνθρωποι ζουν στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι πεντακάθαρη: 10.815.197 άτομα, τα 5.302.703 των οποίων είναι άνδρες (το 49%) και τα 5.512.494 (το 51%) είναι γυναίκες. Το δεύτερο, συχνά υποβαλλόμενο με αγχωτικό τρόπο, ερώτημα είναι μήπως έχουμε ήδη γίνει μια πολυεθνική κοινωνία.
Πόσοι είναι οι Ελληνες και πόσοι οι ξένοι που ζουν στην πατρίδα μας; Προσοχή, εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην απάντηση που ακολουθεί δεν συμπεριλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος των λαθρομεταναστών, οι οποίοι δεν απογράφηκαν. Από τα 10,8 εκατομμύρια λοιπόν τα 9.903.268 έχουν ελληνική υπηκοότητα - δηλαδή το 91,6% του μόνιμου πληθυσμού είναι Ελληνες. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλό και διαλύει τους φόβους περί του αν απειλείται η ελληνικότητα της χώρας. Η Ελλάδα δηλαδή συνεχίζει να είναι μια από τις ευρωπαϊκές χώρες με τη μεγαλύτερη εθνική συνοχή.
Οι υπόλοιποι 911.929 κάτοικοι της χώρας είναι ξένοι, έχουν δηλαδή άλλη υπηκοότητα. Κοιτώντας την εθνικότητά τους διαπιστώνουμε ότι πάνω από το 80% των ξένων που ζουν στη χώρα μας είναι Ευρωπαίοι, πάνω από 750.000 άτομα. Ολοι κι όλοι δηλαδή οι Ασιάτες, οι Αφρικανοί και οι Αμερικανοί είναι γύρω στις 150.000 άτομα, αριθμός ασήμαντος. Σε καμιά περίπτωση δηλαδή η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα μεταναστών τους οποίους να χωρίζει αγεφύρωτο πολιτιστικό χάσμα με τον ντόπιο πληθυσμό.
Μάλιστα, από τις 750.000 των Ευρωπαίων μεταναστών στη χώρα μας πάνω από 600.000 είναι Βαλκάνιοι και περίπου 70.000 προέρχονται από τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης (Γεωργία, Ουκρανία, Ρωσία, Μολδαβία). Αν σε αυτούς προστεθούν και καμιά σαρανταριά χιλιάδες Δυτικοευρωπαίοι με επικεφαλής 15.386 Βρετανούς και 10.778 Γερμανούς που ζουν μόνιμα στη χώρα μας, είναι προφανές ότι η μετανάστευση στην Ελλάδα είναι σχεδόν αποκλειστικά ευρωπαϊκή υπόθεση.
Οι 34.177 Πακιστανοί μετανάστες ακολουθούμενοι από 11.333 Ινδούς και 11.076 Μπανγκλαντέσιους συν 10.455 Αιγύπτιους και 9.804 Φιλιππινέζους είναι οι μεγαλύτερες εθνικές ομάδες μεταναστών ασιατικής και αφρικανικής προέλευσης. Οι αριθμοί και η εξαντλητική παράθεσή τους σίγουρα κουράζουν, αποτελούν όμως ακαταμάχητο επιχείρημα για την απόδειξη του ισχυρισμού ότι η μετανάστευση στην Ελλάδα δεν προκαλεί πολιτιστικά ρήγματα αβυσσαλέας διαφοράς νοοτροπίας μεταξύ μεταναστών και ντόπιου πληθυσμού. Η σοβαρότερη ιδιομορφία της μετανάστευσης στην Ελλάδα είναι η όντως εξαιρετικά μεγάλη όσμωση μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών, η οποία υπάρχει επί αιώνες. Οι Αλβανοί που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα φτάνουν το... μισό εκατομμύριο - 480.824 άτομα για την ακρίβεια! Αποτελούν έτσι το 52,7% όλων των ξένων κατοίκων της Ελλάδας, ποσοστό ομολογουμένως άκρως εντυπωσιακό.
Στη δεύτερη θέση, όπως θα το περίμενε κανείς, βρίσκονται οι μετανάστες από τη Βουλγαρία με 75.915 άτομα (ποσοστό 8,3% του συνόλου των ξένων) και στην τρίτη θέση οι Ρουμάνοι με 46.253 μετανάστες και ποσοστό 5,1% των ξένων. Θα ήταν αφελές να ισχυριστεί κανείς ότι ακόμη και η νόμιμη μετανάστευση γειτονικών λαών δεν προκαλεί κανένα πρόβλημα. Κατά την άποψή μας όμως η παρουσία στη χώρα μας εκατοντάδων χιλιάδων Αλβανών μεταναστών, κατά τεκμήριο νέων σε ηλικία, με επακόλουθο την άνδρωση ολόκληρης γενιάς παιδιών αλβανικής καταγωγής στο πλαίσιο της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής παιδείας, συνιστά απείρως ισχυρότερο όπλο πολιτιστικής και εν τέλει πολιτικής επιρροής για ένα σοβαρό κράτος παρά «απειλή», όπως την εμφανίζουν καθυστερημένες και σκοταδιστικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.
Πηγή : *Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ 16/09/2013

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *