Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Εκλογές στις 3 Νοεμβρίου ?

Γράφει  ο Σταύρος Θεοδωράκης
Για εθνικές εκλογές ετοιμάζονται πλέον τα επιτελεία του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα μετά και τις συλλήψεις του Μιχαλολιάκου και άλλων στελεχών της Χρυσής Αυγής.
Το σενάριο που συζητείται αυτή τη στιγμή έχει ως εξής. Τις επόμενες ημέρες οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής παραιτούνται από το βουλευτικό αξίωμα. Το ίδιο πράττουν και οι αναπληρωματικοί βουλευτές της, γεγονός που υποχρεώνει την κυβέρνηση να προκηρύξει εκλογές στη μισή χώρα. Εκλογές δηλαδή θα πρέπει να γίνουν στην Α΄ Αθηνών - Β’ Αθηνών – Αττική – Αιτωλοακαρνανία – Αχαΐα – Εύβοια - Α’ Θεσσαλονίκης – Β’ Θεσσαλονίκης – Κορινθία – Μαγνησία - Μεσσηνία - Α’ Πειραιώς. Μπροστά σε αυτόν τον τραγέλαφο, να διεξάγονται εκλογές στην Αθήνα αλλά όχι στην Κρήτη, στη Θεσσαλονίκη αλλά όχι στον υπόλοιπη Μακεδονία, ο Αντώνης Σαμαράς θα αποφασίζει εθνικές «εκλογές σε όλη τη χώρα το νωρίτερο δυνατό». Στόχος του βέβαια θα είναι να γίνουν οι εκλογές πριν παρέλθουν οι 18 μήνες από την τελευταία βουλευτική αναμέτρηση γεγονός που θα του επιτρέψει να συγκροτήσει ο ίδιος τις λίστες των βουλευτών του και να μη γίνει η εκλογή τους με σταυρό. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δύο ερμηνείες. Το 18μηνο μετράει από τις εκλογές του Μαϊου ή από τις εκλογές του Ιουνίου; Στην πρώτη περίπτωση που είναι και η επικρατέστερη έχουμε εκλογές μέχρι την Κυριακή 3 Νοεμβρίου. Στην δεύτερη περίπτωση οι εκλογές πρέπει να γίνουν μέχρι την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου. Η εξέλιξη αυτή πάντως - να γίνουν εκλογές με λίστα και όχι με σταυρό - διευκολύνει και τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος και θα μπορεί να συγκροτήσει μια πιο συμπαγή και πιο αξιόμαχη κοινοβουλευτική ομάδα χωρίς πολλές παραφωνίες.
Βέβαια, βάσει του Συντάγματος η Βουλή μπορεί να λειτουργήσει και με λιγότερους από 300 βουλευτές (το Σύνταγμα κάνει λόγο για 200 – 300 έδρες). Άρα θα μπορούσαν οι έδρες της Χρυσής Αυγής να μείνουν κενές. Ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος μάλιστα υποστήριξε, μιλώντας στο Μέγκα, ότι η Βουλή θα μπορούσε να νομοθετήσει πως σε περιπτώσεις καταχρηστικών παραιτήσεων βουλευτών, δεν θα γίνονται επαναληπτικές εκλογές. Ο κ. Αλιβιζάτος διευκρίνισε επίσης ότι αν κάποιος βουλευτής οδηγηθεί στη φυλακή (προφυλακισμένος ή με πρωτόδικη απόφαση) δεν χάνει την έδρα του στη Βουλή καθώς για να συμβεί αυτό θα πρέπει να υπάρξει τελεσίδικη δικαστική απόφαση (δηλαδή σε 6 με 8 χρόνια). Τις απόψεις Αλιβιζάτου, τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο Σύριζα τις ακούν με προσοχή, αναγνωρίζουν τη νομική τους επάρκεια αλλά τις θεωρούν «πολιτικά ασταθείς». «Φαντάζεσθε την εικόνα μιας Βουλής με κενές θέσεις και με τους νεοναζιστές απέξω να μας καταγγέλλουν ότι συνεργαστήκαμε για να τους φιμώσουμε;», αναρωτιέται στέλεχος στο περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συναινεί σε μεσοβέζικες λύσεις χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση.
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών πάντως έχουν ενισχύσει την πεποίθηση των γαλάζιων ότι θα βγουν ενισχυμένοι αυτή τη στιγμή από μια εκλογική αναμέτρηση. «Είναι καλύτερα θα κάνουμε εκλογές τώρα που μας χειροκροτούν για τη Χρυσή Αυγή παρά σε λίγους μήνες που θα μας βρίζουν για τις νέες απολύσεις και τις νέες περικοπές», είναι μια από τις φράσεις που ακούς από στελέχη του περιβάλλοντος Σαμαρά. Και είναι αλήθεια ότι τα πρώτα δημοσκοπικά ευρήματα δείχνουν ότι τα ποσοστά της Χρυσής «διαμοιράζονται» κυρίως προς τη Νέα Δημοκρατία. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι αν προκηρυχθούν εκλογές, ο Σύριζα θα έχει τη δυνατότητα να μιλήσει για «συγκοινωνούντα δοχεία της Δεξιάς και της ακροδεξιάς» συσπειρώνοντας έτσι όλο τον κόσμο της Αριστεράς. Επιπλέον στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να πείσει ευρύτερα δημοκρατικά στρώματα ότι «η κυβέρνηση Σαμαρά και οι μνημονιακοί της σύμμαχοι, είναι αυτοί που εξέθρεψαν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής αφήνοντας ασύδοτους τους φασίστες να αλωνίζουν».
Ο Αντώνης Σαμαράς φεύγει σήμερα (Σάββατο μεσημέρι στις 2) για πολυήμερο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες (γυρνάει εκτός απροόπτου την επόμενη Παρασκευή 4 Οκτωβρίου). Κάποιοι του εισηγήθηκαν να αναβάλει το ταξίδι, αυτός όμως προκρίνει τη λύση να ταξιδέψει και αν οι απαιτήσεις το απαιτήσουν να επιστρέψει εκτάκτως και να προκηρύξει εκλογές. Εν ολίγοις θέλει να συμπεριφερθεί ως η ήρεμη δύναμη που δεν εμπλέκεται στα δικαστικά σενάρια και τις αστυνομικές επιχειρήσεις αλλά που όμως «είναι αποφασισμένος να μην αφήσει τη χώρα στο έλεος των συγκρούσεων». «Σταθερότητα ή χάος» επαναλαμβάνουν συχνά τις τελευταίες μέρες οι «πρωθυπουργικοί συνομιλητές» προσπαθώντας να μετατοπίσουν τη συζήτηση από το «αδιέξοδο της οικονομίας», στη «μάχη για τη δημοκρατία». Βέβαια στα σενάρια των άμεσων εκλογών υπάρχουν ακόμη ορισμένες μεταβλητές. Τι θα γίνει αν παρά τα όσα λέγονται ο Μιχαλολιάκος δεν διατάξει τους «στρατιώτες» του να παραιτηθούν; Ή τι θα γίνει αν οι σύμμαχοι του κ. Σαμαρά στην Ευρώπη, αντιδράσουν βλέποντας ξανά τη χώρα να τρέχει σε εκλογές; Και το κυριότερο: τι θα πράξει το επιτελείο Σαμαρά αν στις δημοσκοπήσεις που αναμένονται από αύριο δείξουν ότι ο κόσμος ναι μεν επιβραβεύει τον Δένδια για την «εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης» αλλά για το μεγάλο πρόβλημα της χώρας που είναι και παραμένει η οικονομία, προκρίνει μια πιο ριζική λύση;

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ: «Οι προφανείς ευθύνες της κυβέρνησης δεν παραγράφονται»

Για «προφανείς ευθύνες της κυβέρνησης που δεν παραγράφονται» κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τις εξελίξεις στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Η ανακοίνωση εξεδόθη αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος και αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «επιτέλους ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του πράττουν το αυτονόητο».
Στην ανακοίνωση γίνεται επίσης λόγος ανοχή της κυβέρνησης απέναντι στη δράση της Χρυσής Αυγής, ενώ προτάσσεται για ακόμη μία φορά η ανάγκη προσφυγής στις κάλπες.
Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ:
«Εδώ και δύο χρόνια μερίδα του πολιτικού, μιντιακού και επιχειρηματικού κατεστημένου έδωσαν τροφή και χώρο να αναπτυχθεί και να θεριέψει το τέρας του φασισμού.
Από την πρώτη στιγμή είχαμε επισημάνει ότι η ΧΑ δεν είναι απλά ένα φασιστικό πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική συμμορία.
Έχουν τεράστιες ευθύνες, όλοι όσοι τώρα κάνουν πως ξαφνιάζονται και υποκριτικά, κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης, αναγκάζονται να πράξουν τα αυτονόητα, Είναι οι ίδιοι που μέχρι χθες έδειχναν ανοχή και συνενοχή.
Είναι οι ίδιοι που έκαναν τα στραβά μάτια για τη διαπλοκή των εγκληματιών με θύλακες μέσα στον κρατικό μηχανισμό.
Είναι οι ίδιοι που ανερυθρίαστα έκαναν σκέψεις ακόμα και για μετεκλογική συνεργασία μαζί τους.
Είναι οι ίδιοι που σε κάθε ευκαιρία χρησιμοποιούσαν τη Χ.Α. για να επιτεθούν στον ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενοι την άθλια και ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων.
Σήμερα αποδεικνύεται ότι η δημοκρατία και το ισχύον νομικό μας πλαίσιο μας παρέχουν κάθε δυνατότητα, ώστε οι εγκληματίες να τεθούν με αποφασιστικότητα ενώπιον του Νόμου.
Επιτέλους ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του πράττουν το αυτονόητο.
Έστω και αργά.
Έστω και μετά από πέντε δολοφονίες και εκατοντάδες εγκληματικές επιθέσεις.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, όμως, αντικειμενικά γυρίζουμε σελίδα. Τόσο η πολιτική επιλογή της ανοχής στους νεοναζί όσο και η αθλιότητα των δύο άκρων καταρρέει με πάταγο.
Οι προφανείς ευθύνες της κυβέρνησης δεν παραγράφονται.
Εντούτοις αυτό που προέχει τώρα είναι το μαχαίρι να φθάσει στο κόκκαλο και να αποξηλωθούν
οι παρακρατικοί και ναζιστικοί θύλακες στον κρατικό μηχανισμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν και θα βρίσκεται πάντα στη πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στον φασισμό, στη πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
Ο αγώνας αυτός είναι πρωτίστως πολιτικός και ιδεολογικός.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να απομονώσει πολιτικά, ηθικά και ιδεολογικά το φασισμό. Αυτή είναι η μόνη εγγύηση για τη δημοκρατία και την ομαλότητα.
Τη δημοκρατία και την ομαλότητα που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να εγγυηθεί η κυβέρνηση του μνημονίου, μόνον ο λαός μας μπορεί να την εγγυηθεί.
Το αποφασιστικό χτύπημα στη φασιστική απειλή είναι η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η λαϊκή κυριαρχία.
Είναι η δημοκρατική ανατροπή της μνημονιακής βαρβαρότητας.
Είναι η δημοκρατική διέξοδος και η λαϊκή ετυμηγορία»

Να μπει βαθιά το μαχαίρι

Χρειάστηκαν 27 χρόνια και πολλαπλές εγκληματικές ενέργειες για να κινητοποιηθεί η Πολιτεία και να τεθεί η Χ.Α. στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης. Η νομοθεσία υπήρχε, αλλά έλειπε η πολιτική βούληση και περίσσευε η κομματική υποκρισία. Η κατ' ουσίαν ασυλία απέναντι στο ακροδεξιό φαινόμενο είναι άλλη μια αρνητική προσφορά του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος. Ξύπνησε όταν ένιωσε και αυτό το δάγκωμα του φιδιού, με την εκροή παραδοσιακών ψηφοφόρων του προς την Ακροδεξιά. Αναγκάστηκε να αναλάβει πρωτοβουλίες όταν προκλήθηκε διεθνής ανησυχία από την έκρηξη της ακροδεξιάς βίας στη χώρα μας. Κατά σύμπτωση οι συλλήψεις έγιναν λίγες ώρες πριν φύγει ο Σαμαράς για τις ΗΠΑ και λίγο πριν μεταβεί στο Ισραήλ.
Η Δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να βάλει βαθιά το μαχαίρι, με σεβασμό όμως στο Κράτος Δικαίου, καθώς και στα δικαιώματα των κατηγορουμένων εγκληματιών ναζιστών. Μόνο η Δημοκρατία μπορεί να δημιουργήσει πολιτική ασφυξία στον νεοναζισμό. Οι νομικές ακροβασίες εκθέτουν το δημοκρατικό πολίτευμα. Η παράδοξη γνωμοδότηση συστημικών συνταγματολόγων, σύμφωνα με την οποία μπορεί ακόμη και να αναβληθούν οι επαναληπτικές εκλογές εάν οι βουλευτές της Χ.Α. παραιτηθούν, οδηγούν στο πρωτοφανές για τα συνταγματικά χρονικά να λειτουργεί η Βουλή κολοβή. Είναι άλλη μια έκφραση του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης που έχει επιβληθεί στη χώρα στα χρόνια του Μνημονίου. Άλλο ένα παράδειγμα ανάπηρης Δημοκρατίας...
Το νυστέρι πρέπει να μπει βαθιά. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να αποξηλωθούν οι χρυσαυγίτικοι θύλακοι στην αστυνομία, τον στρατό και την ΕΥΠ. Οι μηχανισμοί αυτοί στήθηκαν και λειτούργησαν, τουλάχιστον τον τελευταίο χρόνο, με την κυβερνητική ανοχή, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο εντεταλμένος της ΕΥΠ για την παρακολούθηση των εγκλημάτων της Χ.Α. απομακρύνθηκε μόλις την παραμονή των συλλήψεων ως διαβλητό πρόσωπο.
Η κάθαρση δεν περιορίζεται στις ποινικές διώξεις. Πρέπει να σπάσει το αυγό που γεννά στα σπλάχνα του κράτους ναζιστικού τύπου πρακτικές και εγκληματικές πράξεις αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας. Απαιτείται ριζική αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Όχι στεγανά στην αστυνομία, διότι αυτά αποδείχθηκαν επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια. Πρέπει να καθιερωθεί ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Να μελετηθεί το ενδεχόμενο της ίδρυσης Συνηγόρου έναντι της αστυνομικής αυθαιρεσίας και να αποκτήσουν οι εισαγγελικές αρχές ισχυρότερα ανακλαστικά προστασίας των πολιτών από την κρατική βία. Να τεθεί υπό κοινοβουλευτικό έλεγχο η ΕΥΠ. Να αντιμετωπιστούν παραδειγματικά τα παραθρησκευτικά - παραδικαστικά κυκλώματα, που ακόμη και μέχρι προχθές εμπόδιζαν τις έρευνες. Να αποκαλυφθούν οι χρηματοδότες της Χ.Α., ανάμεσά τους, όπως λέγεται, επιχειρηματίες του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Να υπάρξει εξυγίανση, με βάση τη δημοσιογραφική δεοντολογία, στον χώρο των ΜΜΕ, όπου ορισμένα κανάλια του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος λειτούργησαν ως χορηγοί επικοινωνίας του νεοφασισμού.
Η αναγκαία δικαστική - αστυνομική αντιμετώπιση των εγκλημάτων της Χ.Α. επιβάλλει πολιτική επαγρύπνηση ώστε να προληφθούν σπασμωδικές κινήσεις μαζικών νεοφασιστικών τρομοκρατικών χτυπημάτων. Και βεβαίως είναι αναγκαία η αναίρεση των πολιτικών αιτίων, και πρώτα απ' όλα του Μνημονίου, που τροφοδοτούν τη ναζιστική δημαγωγία.
Η Αριστερά, δύναμη δημοκρατικής σταθερότητας και κοινωνικής αλλαγής, έδωσε αγώνες για την αποκάλυψη του χρυσαυγιτισμού, την ώρα μάλιστα που κυβερνητικοί παράγοντες αναζητούσαν δυνατότητες μελλοντικής κυβερνητικής συνεργασίας με τη "σοβαρή Χρυσή Αυγή". Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε στόχος της επίθεσης με την ανιστόρητη θεωρία των δυο άκρων. Ενδεικτικό της κυβερνητικής συμπεριφοράς και των πιθανώς μικροκομματικών επιδιώξεων είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν ενημερώθηκε για την πορεία των ερευνών και τις συλλήψεις της Χ.Α. Ο Σαμαράς δεν μπορεί να κερδοσκοπήσει ως τιμωρός της Ακροδεξιάς, διότι η κυβέρνησή του την ανέχθηκε και υπέθαλψε ιδεολογικοπολιτικές εξισώσεις που "ξέπλεναν" τον ναζισμό. Γι' αυτό υπήρξε αντίδραση του φιλελεύθερου τμήματος της Ν.Δ. και της ευρύτερης δημοκρατικής κοινής γνώμης.

Tα κανάλια σιωπούν. Tι συνέβη στην Πορτογαλία με την Τρόικα;

Φρένο στις αθρόες απολύσεις στη Πορτογαλία έβαλε το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας. Πολλά από τα μέτρα τα οποία στόχευαν στην απλοποίηση των διαδικασιών απόλυσης των εργαζομένων και περιλαμβάνονται στον εργατικό κώδικα του 2012 απέρριψε το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος του.
Τα νέα αυτά μέτρα, που είχαν ληφθεί κατόπιν συστάσεων της Τρόικας και είχαν εγκριθεί από το κοινοβούλιο τον Μάιο του 2012, είχαν στόχο να βάλουν ένα τέλος στην «ανελαστική αγορά εργασίας» και «να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη της χώρας»… Από όλους τους κοινωνικούς εταίρους μόνο το συνδικάτο CGTP, που είναι και το μεγαλύτερο της χώρας και πρόσκειται στο Κομμουνιστικό Κόμμα, είχε αρνηθεί να συμφωνήσει και να υπογράψει τη νέα εργατική νομοθεσία.

Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, αφορά κυρίως το μέτρο που επιτρέπει σε επιχειρήσεις να απολύουν εργαζομένους με την αιτιολογία της «μη προσαρμογής στη θέση εργασίας». Το δικαστήριο απεφάνθη ότι ο εργοδότης οφείλει αρχικά να εξακριβώσει εάν υπάρχει κάποια άλλη θέση εργασίας που να αντιστοιχεί στα προσόντα του υπαλλήλου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Συνταγματικό Δικαστήριο κρίνει αντισυνταγματικά μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση της Πορτογαλίας στο πλαίσιο εφαρμογής του προγράμματος λιτότητας. Στα τέλη Αυγούστου έκρινε αντισυνταγματικό ένα νομοσχέδιο το οποίο επέτρεπε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, ενώ τον προηγούμενο Απρίλιο είχε απορρίψει πολλά μέτρα του προϋπολογισμού του 2013.

Αυτή η εξέλιξη προκαλεί πονοκέφαλο στην κυβέρνηση της Πορτογαλίας καθώς τώρα καλείται να βρει ισοδύναμα μέτρα και να τα υποβάλει στα κλιμάκια της Τρόικας που βρίσκονται ήδη στη Λισσαβόνα για την αξιολόγηση της εφαρμογής του προγράμματος διάσωσης της Πορτογαλίας.

RAMNOUSIA

Είναι η δημοκρατία, ηλίθιε!

Του Πιτσιρίκου

Ο φασισμός, ο ναζισμός, η Χρυσή Αυγή, τα άκρα, οι αντιφασίστες, μαύρος φασισμός, κόκκινος φασισμός, η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, τα Μνημόνια και άλλα τέτοια. Λέγονται και γράφονται πολλά αυτές τις ημέρες. Λέγονται και γράφονται πολλά αλλά το προφανές δεν βλέπω να το αναφέρει κάποιος.

Κυρίες και κύριοι, η δυτική δημοκρατία έχει μεγάλο πρόβλημα.
Όποιος αναζητεί τα αίτια της ανόδου των εθνικιστικών, φασιστικών και ναζιστικών κομμάτων στην Ευρώπη, δεν υπάρχει λόγος να χάνεται σε ατελείωτες αναλύσεις που οδηγούν πάντα σε .παράλυση
Αντί να προσπαθεί κάποιος να τα ρίξει στη Μέρκελ, στον Σόιμπλε, στον Σαμαρά, στον ΣΥΡΙΖΑ -ή σε όποιον άλλον αντιπαθεί-, καλό θα ήταν να δει και λίγο πιο πέρα από τη μύτη του.
Ειλικρινά, εντυπωσιάζομαι που, όταν προκύπτει κάποιο θέμα, όπως τώρα με την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, οι περισσότεροι βρίσκουν ευκαιρία να επιτεθούν σε αυτούς που αντιπαθούν, για να αισθανθούν προσωρινή προσωπική δικαίωση.
Δεν πρόκειται περί μικροπολιτικής, δεν πρόκειται περί προσωπικών συμπαθειών και αντιπαθειών, το θέμα είναι πολύ μεγάλο.

Η κύρια αιτία της ανόδου εθνικιστών, φασιστών και ναζιστών στην Ευρώπη είναι ότι η δυτική δημοκρατία δεν είναι πια η δημοκρατία που ήταν.

Η δυτική δημοκρατία αλώθηκε από την οικονομία της ελεύθερης αγοράς.

Μεγάλο μέρος των πολιτών της Ευρώπης αντιλαμβάνεται πως η δημοκρατία δεν είναι πια δημοκρατία και δεν τους εγγυάται ασφάλεια, εργασία και δικαιώματα, που προβλέπονται από τα συντάγματα των ευρωπαϊκών χωρών.

Αυτό έχει ως συνέπεια την στροφή τους σε φασιστικά μορφώματα.

Όταν η δημοκρατία απουσιάζει, ο μαύρος λύκος κάνει πάρτι.

Η οικονομία της ελεύθερης αγοράς βλάπτει σοβαρά την δημοκρατία.

Είναι προφανές πως και τα δυο μαζί δεν μπορούν να υπάρξουν.

Ή δημοκρατία ή οικονομία της ελεύθερης αγοράς.

Ας επιλέξουμε και ας πράξουμε, όσο είναι καιρός ακόμα.

Αν θέλουμε να υποστηρίξουμε την δημοκρατία -αυτή την δημοκρατία που καταφέραμε να έχουμε-, ας το κάνουμε τώρα.

Μετά θα είναι αργά.

Η οικονομία της ελεύθερης αγοράς προτιμάει τον φασισμό.

Και δεν το κρύβει.

Γιατί η οικονομία της ελεύθερης αγοράς είναι φασισμός.

(Ο τίτλος του κειμένου δεν είναι επιθετικός, ούτε απευθύνεται σε κάποιους. Τον επέλεξα, απλά, για να δώσω έμφαση.)

Pitsirikos 

Συνελήφθη ο Μιχαλολιάκος και βουλευτές της Χρυσής Αυγής

Boυλευτές της Χρυσής Αυγής, ανάμεσα στους οποίους και ο επικεφαλής της Νίκος Μιχαλολιάκος, συνελήφθησαν το πρωί του Σαββάτου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει τεκμηριωθεί από τις έρευνες για τη Χρυσή Αυγή η κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης. Σε εξέλιξη η επιχείρηση της αστυνομίας.
Μεταξύ των συλληφθέντων είναι και οι Ηλίας Κασιδιάρης. Ηλίας Παναγιώταρος, αλλά και ο Γιώργος Πατέλης, αρχηγός της Τοπικής Οργάνωσης της Νίκαιας, από όπου προέρχονται σύμφωνα με τις μαρτυρίες εκ των έσω και οι πρετοριανοί των νεοναζί. Εντάλματα σύλληψης έχουν εκδοθεί συνολικά για 34 βουλευτές και στελέχη της Χρυσής Αυγής.  
Οι συλληφθέντες έχουν οδηγηθεί στα γραφεία της αντιτρομοκρατικής και θα παραπεμφθούν στον εισαγγελέα. Ανώτατες δικαστικές πηγές φέρονται να δηλώνουν πως η εμπλοκή πέντε συνολικά βουλευτών του νεοναζιστικού κόμματος σε εγκληματικές δραστηριότητες "είναι καλά δεμένη". "Η Δημοκρατία έχει θεσμούς προστασίας της. Η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της", δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου μετά τις συλλήψεις των βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής.
"Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος συνελήφθη και τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις βουλευτές και περίπου τριάντα στελέχη έχουν οδηγηθεί στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής μετά από εντάλματα που εκδόθηκαν για "εγκληματική οργάνωση". Καλούνται όλοι οι Συναγωνιστές σε συμπαράσταση διαμαρτυρίας απέναντι σε μια παράνομη και πρωτοφανή απόφαση", αναφέρει ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής που δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της νεοναζιστικής οργάνωσης.
Σημειώνεται πως είναι η πρώτη φορά από το 1974 και μετά που γίνονται συλλήψεις αρχηγού κόμματος και βουλευτών χωρίς άρση της ασυλίας τους. Τις συλλήψεις πραγματοποίησε η αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, η οποία έχει και την ευθύνη για τις έρευνες.
Σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής και το Σύνταγμα, οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής διατηρούν τη βουλευτική ιδιότητα ακόμη και μετά τη σύλληψή τους. Τη βουλευτική ιδιότητα χάνει βουλευτής μόνο αν υπάρξει απόφαση της δικαιοσύνης για στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.

Ένα ευρώ για κάθε συνταγή από Νοέμβριο

«Καπέλο» ένα ευρώ σε κάθε συνταγή βάζει ο Άδωνις Γεωργιάδης, λίγες μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση των αυξήσεων στα εισιτήρια των νοσοκομείων από 5 στα 25 ευρώ.
Το μέτρο θα τεθεί σε εφαρμογή από τον ερχόμενο Νοέμβριο, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του Φαρμακευτικού συλλόγου Αθηνών και οι ασφαλισμένοι θα καταβάλλουν ένα ευρώ για κάθε ιατρική συνταγή που θα εκτελείται στα φαρμακεία.
«Πρόκειται για ένα μέτρο που, εκτός όλων των άλλων επιπτώσεων που έχει, καθιστά τους φαρμακοποιούς και… εισπράκτορες των χαρατσιών του ΕΟΠΥΥ« σημειώνει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση ο κ. Λουράντος.
Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο «χαράτσι» αποτελεί δέσμευση της κυβέρνησης από το 2011, καθώς έκτοτε υπήρχε νομοθετική πρόβλεψη. Ωστόσο αν και είχε τεθεί ως προϋπόθεση η έκδοση σχετικής Υπουργικής Απόφασης, με πρόσφατο νόμο το συγκεκριμένο εδάφιο «εξαφανίστηκε». Από την πλευρά τους οι φαρμακοποιοί κάνουν λόγο για τέχνασμα της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου για να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων ότι δεν θα μπορέσουν οι θιγόμενοι να καταφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
«Δεν φτάνει που ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί ό,τι αναξιοπιστότερο στη χώρα μας, δεν φθάνει που ο τζίρος των φαρμακείων σε συνδυασμό με την ουσιαστική μείωση του ποσοστού μας κέρδους έχει μειωθεί, δεν φθάνει που τα χρέη του κινδυνεύουν να μείνουν ανάμνηση… πικρή, καλούμεθα να εισπράξουμε και τα… χαράτσια του. Ούτε ΔΕΗ να ήταν τα φαρμακεία μας!!!» καταλήγει η ανακοίνωση του προέδρου των φαρμακοποιών Αθήνας, κ. Λουράντου.

Είναι η Κεντροδεξιά ηλίθιε

Οι διάσπαρτοι πεφωτισμένοι, με ή χωρίς εισαγωγικά, εντός και περί του πολιτικού συστήματος έχασαν μία ακόμα φορά την ευκαιρία* να συστήσουν έναν ενιαίο προοδευτικό χώρο. Οι συζητήσεις για “την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς”, και μόνο αυτής, σηματοδοτεί την αποτυχία, και αποτελεί το τελευταίο εγχείρημα προς αυτή την κατεύθυνση. Αν πετύχει, θα καταφέρει να διαμορφώσει μία σύγχρονη εκδοχή του ΚΚΕ εσωτερικού, σαν αυτό που θα μπορούσε να είχε διαμορφωθεί κάτω από τον αείμνηστο Μιχάλη Παπαγιαννάκη: ένα μείγμα αριστεράς, οικολογίας και φιλελευθερισμού. Η ανάλυση ενός τέτοιου σχήματος δεν είναι της παρούσης. Θα χρειαστεί καιρό για να εξελιχθεί και θα κριθεί σε βάθος χρόνου. Είθε. Του Κωνσταντίνου Αλεξάκου

Η πλειοψηφική Κεντροαριστερά, αυτή που εξέλεγε κυβερνήσεις, έχει ενταχθεί στην Κουμουνδούρου του ΣΥΡΙΖΑ είτε μας αρέσει, είτε όχι. Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι στην Κεντροδεξιά, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την εκλογή Σαμαρά στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Σαμαράς και το περιβάλλον του δεν έκρυψαν ποτέ τις θέσεις τους. Ήταν εκεί για όποιον δεν μένει στις προεκλογικές παράτες περί “κοινωνικού φιλελευθερισμού” (ανύπαρκτος όρος) και την προσχηματική διαγραφή Χατζηγάκη, το 2011, επειδή μίλησε για “ακροδεξιά σταγονίδια” στο περιβάλλον του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης· τους “φιρφιρίκους”, όπως τους είχε αποκαλέσει. Η ένταξη των δύο προβεβλημένων βουλευτών του ΛΆΟΣ στη ΝΔ δεν σηματοδότησε στροφή των προσώπων αλλά της Νέας Δημοκρατίας.

Ακόμα και χθες, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και όσα αποκαλύφθηκαν λόγω αυτής, είδαμε άρθρο του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος με τίτλο “Ξεχάστε την χαζοχαρούμενη ελαφρολαϊκή δεξιά” όπου για μία ακόμη φορά αναλύεται, στο βαθμό που η συντηρητική δεξιά μπορεί να “αναλύσει”, η εκδοχή μίας αυταρχικής και αντιδραστικής διακυβέρνησης ως το ζητούμενο για το μέλλον της χώρας.

Το κακό με την ανοησία είναι ότι δεν φαίνεται στους καθρέφτες. Είναι αδύνατον για τον ανόητο να αναρωτηθεί για τυχόν σφάλμα στο συλλογισμό του, ή να καλέσει σε διάλογο κάποιον με την αντίθετη άποψη προκειμένου να ασκήσει έστω κάποιο αυτοέλεγχο. Ο ανόητος κουβαλάει θέσφατα τα οποία, σε ό,τι τον αφορά, δεν επιδέχονται κριτικής. Ο δε επικίνδυνος ανόητος θα οργανωθεί σε ομάδες και θα επιδιώξει τον αφανισμό της άλλης άποψης. Αυτή είναι η αρχή του αυταρχισμού, του φανατισμού και, αν το επιτύχει τελικά, του φασισμού. Η θεωρία των δύο άκρων, αυτή που προσπάθησε να βγάλει το 30% του πληθυσμού και την αξιωματική αντιπολίτευση “εκτός δημοκρατίας”, είναι μέρος μίας τέτοιας αυταρχικής και ανόητης πορείας.

Δεν είναι “προοδευτική ευαισθησία” οι συγκλίσεις, η επιδίωξη συναινέσεων, η μετριοπάθεια και η συνδιαμόρφωση πολιτικών. Είναι απαραίτητα βήματα για όποιον δέχεται ότι δεν έχει ο ίδιος το αλάθητο του Πάπα, ότι υπάρχουν και άλλες απόψεις που αν δεν λειτουργήσουν ελεγκτικά για τις δικές του, αν μη τι άλλο, πρέπει να γίνουν σε κάποιο βαθμό σεβαστές. Αν καταλαβαίνει τι εστί δημοκρατία και γιατί λειτουργεί όπως λειτουργεί. Δεν χωράνε “ξέρεις ποιός είμαι εγώ” στην πολιτική μίας σύγχρονης δημοκρατίας· “πες μου ποιός είσαι εσύ” είναι το ζητούμενο, και “πού μπορούμε να συμφωνήσουμε”. Όπως δεν χωράνε τα “ή εμείς, ή αυτοί”.

Φτάσαμε να μιλάμε για αυτά τα αυτονόητα από την αρχή. Αυτή είναι η κρίση. Όσο κι αν βελτιωθούν οι οικονομικοί δείκτες, στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι μόνο καταστροφή μπορεί να προβλέψει κανείς με ασφάλεια.

Το ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης έκλεισε τον κύκλο του. Στη διετία 2009 - 2012 δεν κατάφερε να ξεφύγει από το μικροπολιτικό και διαλύθηκε εκ των έσω. Ο κόσμος του βρήκε διέξοδο, για το επόμενο διάστημα, με την προσχώρηση της πλειοψηφίας του στο ΣΥΡΙΖΑ, και τους λοιπούς προοδευτικούς να ψάχνονται ακίνδυνα σε καφενεία, συμπόσια και μικρά σχήματα που επιδιώκουν ατελέσφορα να διαμορφώσουν ένα τρίτο πόλο. 

Η ΝΔ της μεταπολίτευσης άργησε να δεχτεί τις πιέσεις για μετεξέλιξη. Πήρε παράταση με την αντιμνημονιακή, εθνολαϊκιστική ρητορική του κ. Σαμαρά, κάτι που την πήγε πίσω όμως. Πολύ πίσω, σε χρόνια που η χώρα νόμισε πως είχε ξεπεράσει ανεπιστρεπτί. Αυτό αποτελεί πλέον συστημικό κίνδυνο. Δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί πως θα ακούγαμε τη φράση “αυτά τέλος Παναγιώτατε”, ως απάντηση ενός Πρωθυπουργού σε απόψεις για τον εκσυγχρονισμό της παιδείας· καλές ή κακές - δεν το κρίνουμε εδώ. Σε απόψεις! Το επαναλαμβάνω.

Η Κεντροδεξιά των γονιών μας, αυτή του Ράλλη και του Κανελλοπούλου δεν είχε καμία σχέση με αυτή την επικίνδυνη , Τζημερική, δεξιά. Ούτε η οικονομικά φιλελεύθερη δεξιά του Μητσοτάκη είχε τέτοια χαρακτηριστικά, κι ας την βάφτισαν νεο-φιλελεύθερη (ως νεο-συντηρητική) οι αντίπαλοι της. Εδώ υπάρχει ένα ακραίο ιδεολογικό πρόσημο που εντάσσει στην κανονικότητα της πολιτικής την ακροδεξιά. Αυτή είναι η κερκόπορτα που άνοιξε συνειδητά ο κ. Σαμαράς προκειμένου αφενός να αποσπάσει την ακροδεξιά ψήφο, αλλά κυρίως λόγω ίδιων πεποιθήσεων. Τα υπόλοιπα τα έκανε η οικονομική δυσκολία και η ελληνική παθογένεια, όπως αυτή έχει συζητηθεί αλλά παραμένει άλυτη.

Οι οικονομικοί δείκτες μπορεί να βελτιώνονται αλλά η πολιτική κρίση οξύνεται, και δεν είναι οι 10 μπάχαλοι που κάποτε έκαιγαν τη Σταδίου το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι εντός του πολιτικού συστήματος και μας κοιτάζει κατάματα· είναι η πάλαι ποτέ κεντροδεξιά και η ξαφνική και προσωρινή, ελπίζω, εξαφάνιση της υπό τον σημερινό αρχηγό της. Στα αντανακλαστικά της Νέας Δημοκρατίας “η μπάλα”. Όπως και στο ΠΑΣΟΚ που συγκυβερνεί με όρους Σάντσο Πάντσα στους ακροδεξιούς Δονκιχωτισμούς μίας δράκας ανθρώπων, αφού βλέπει ότι πρόκειται για ανεμόμυλο, αλλά “τί να κάνει κι εκείνο” - είναι απασχολημένο με την ανασύσταση... της καρέκλας του αρχηγού του.
alexacos.blogspot.gr via http://tvxs.gr/

Ραγιάς και δάσκαλος γίνεται


  
Κεράσια και Κρίνοι    Οι καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προχώρησαν σε μια εβδομαδιαία απεργία κι ύστερα είπαν να σταματήσουν επειδή τους φάνηκε πολύ αυτό, πολύς αγώνας μια εβδομάδα χωρίς μεροκάματο. Τώρα φτάνει, καιρός να ξαναγυρίσουμε στους ρυθμούς μας και στους μισθούς μας. Δεν πειράζει που εκατομμύρια άλλοι δεν έχουνε μισθό. Δεν πειράζει που χιλιάδες συνάδελφοί μας απολύθηκαν. Δεν πειράζει που τα παιδιά των τάξεων μας δεν έχουνε μέλλον αλλά ούτε και παρόν. Δεν πειράζει, όλα καλά, η ζωή έτσι είναι, η ζωή αυτά έχει, άλλος με τα πολλά, άλλος με τα λίγα και άλλοι με το τίποτα, στο χώμα, στη φυλακή, στον τάφο. Εμείς να' μαστε καλά....
Και ρωτάω: ραγιάς και δάσκαλος γίνεται; Ή, με τέτοιους δασκάλους, πάλι καλά που δεν πάθαμε και τίποτα χειρότερο. Όταν ο τόπος μας, όταν οι άνθρωποι του συντρίβονται, οι μίζεροι, βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι κάνουν συμβολικές απεργίες μόνο και μόνο να για να ησυχάσουν τη συνείδησή τους που είναι κι αυτή μικρή και στενεμένη στα όρια του μυαλού και της μικροψυχίας τους. Και ύστερα τα κεφάλια μέσα. Κι ίσως ακόμα κι αν τους απολύσουν, πάλι και τότε μέχρι εκεί μόνο θα φτάσουν, γιατί αυτή είναι η φύση του ραγιά: σκυφτός στη ζωή, σκυφτός και στο θάνατο. 
Μόνο ρωτάω: με τι μούτρα θα μπείτε στις τάξεις να διδάξετε τις επαναστάσεις αυτού του λαού, με τι μούτρα θα διαβάσετε μπροστά στους μαθητές σας Βάρναλη;

Γράφε, Ιστορία, τα ψέματά σου αράδα
και βλόγα το Φονιά, βρίζε το θύμα!
Κι Αρετή, των δρομάκων σουσουράδα,
τον κάθε σωματέμπορά σου τίμα.

Και συ, Νόμε, των άνομων ασπίδα,
σαν τη μαϊμού από κλώνο σ' άλλον πήδα
κι απ' την κορφή με την ουρά κρεμάσου,
να μη γλέπει ο Λαός τα πισινά σου.

Λεφτεριά της χανάκας* και του ξύλου,
σφιχτόδενε τ' αξύπνητο χαϊβάνι.
Και συ, ρηγάτο** του Κενού, τ' αψήλου
κάμνε το σκλάβο ρήγα, άμα πεθάνει!

Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,
της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,
και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,
του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!

Και συ, Πατριώτη Αγνέ, τη μάσκα φόρα
κι απ' τ' αδέρφια σου, αραδαριά μπροστά σου,
διάλεγε, Γιούδα πάντοτες και τώρα,
για τον ξένο Μολώχ τα θύματά σου.

Αθάνατη και θεία και πεμπτουσία
του βούρκου, χαίρε ώ! χαίρε Προδοσία!...
Φως το χέρι, το πόδι προχωρεί
στον κάμπο κι ό,τι θέλει το μπορεί!...

Κατάγυμνη χορέβει (όλα της φόρα!)
στον τάφο σου, Πατρίδα! Φαλλοφόρα
τουρλώνεται κι ουρλιάζ': «Είναι δικός μου
αφτός ο βούρκος του Ελευθέρου Κόσμου».

***

Πρώτο σου λάθος: από κούνια νά σαι δούλος.
Δέφτερο, δούλος σε κατάδουλη εποχή.
Τρίτο, δεν είσουν μόνο δέρμα, αλλά ψυχή.
Τέταρτο, δεν πουλήθηκες στον ξένο μούλος.

Αν είσουν ως τα κόκκαλα ραγιάς και σάπιος,
δεν θά σουν τώρα σκοτωμένος, αλλά «κάποιος».
Κι ο τελεφταίος δε θα σουν «άγνωστος» μπατίρης,
μα πρώτος και γνωστός, ακόμα και βεζίρης!

Μηδέ θα σε κορόιδεβαν οι λαοπλάνοι,
ντόπιοι και ξένοι, μ' ένα ψέφτικο στεφάνι·
μα δήμιος του λαού και μάβρος με τους μάβρους,
θα κολυμπούσες τώρα στους μεγαλοστάβρους!
* Το λουρί, το κολάρο, ο λαιμοδέτης ζώου, κυρίως του σκύλου. Χρησιμοποιείται ως όρος κατά κόρον στην επαρχία και ειδικά στα χωριά. Σπανιότερα συναντάται και ως «κανάκα». (πηγή)
** Το βασίλειο (πηγή)
Πηγές:
Σαραντάκος

Μα είμαι απλά ένας εκδότης !!!

To 1946 στη δίκη της Νυρεμβέργης καταδικάζονται σε θάνατο δι’απαγχονισμού 11 ηγέτες των Ναζί. Αυτοί είναι οι: Χέρμαν Γκέρινγκ (θα αυτοκτονήσει πριν εκτελεστεί), Γιοακίμ φον Ρίμπεντροπ, Βίλεμ Κάιτελ, Ερνστ Καλτενμπρούνερ, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, Χανς Φρανκ, Βίλεμ Φρικ, Γιούλιους Στράιχερ, Φριτς Ζάουκελ, Άλφρεντ Γιοντλ, Άρτουρ Ζέις-Ίνκουαρτ.

Μέσα σε αυτούς βρίσκονται…στρατιωτικοί καριέρας (Γιοντλ, Γκέρινγκ, Κάιτελ), κυβερνήτες κατεχόμενων περιοχών (Φρανκ, Φρικ, Ίνκουαρτ), στελέχη της κυβέρνησης όπως ο Ζάουκελ (αρχιτέκτονας του προγράμματος εργασίας δούλων), ο υπουργός εξωτερικών Ρίμπεντροπ, ο ιδεολόγος της Άρειας Φυλής και της εξόντωσης των υπόλοιπων Ρόζενμπεργκ και ο ανώτατος αρχηγός της αστυνομίας και των SS  Καλτενμπρούνερ. Όλοι βρίσκονται βαθιά μπλεγμένοι στα ναζιστικά εγκλήματα.

 Tου Κώστα Αρβανίτη

Οι κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκαν οι παραπάνω ήταν:

Εγκλήματα κατά της Ειρήνης: Συγκεκριμένα ο σχεδιασμός, η προετοιμασία, η έναρξη, η εξαπόλυση πολέμου ή επίθεσης ή πολέμου κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών, συμφωνιών ή διαβεβαιώσεων, ή συμμετοχή σε κοινό σχέδιο συνωμοσίας για την επίτευξη οποιουδήποτε από τους παραπάνω στόχους.

Εγκλήματα Πολέμου: Συγκεκριμένα, παραβιάσεις των νόμων και των κανόνων του πολέμου. Σε αυτά περιλαμβάνονται – δεν περιορίζονται όμως σε αυτά – δολοφονίες, κακομεταχείριση ή εκτόπιση για καταναγκαστική εργασία ή οποιοδήποτε άλλου σκοπό ιδιωτών από κατακτημένη χώρα, δολοφονία ή κακομεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου ή ναυτικών, εκτέλεση ομήρων, λεηλασίες δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας, απρόκλητη καταστροφή πόλεων, κωμοπόλεων ή χωριών ή καταστροφές μη υπαγορευόμενες από στρατιωτική ανάγκη.

Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητος: Συγκεκριμένα, δολοφονία, εξόντωση, υποδούλωση, εκτόπιση και άλλες απάνθρωπες πράξεις διαπράχθηκαν κατά πολιτών πριν ή κατά τη διάρκεια του πολέμου. διώξεις λόγω πολιτικών, φυλετικών ή θρησκευτικών αιτίων ή σχετικών με οποιοδήποτε έγκλημα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι, εκτελέσθηκε, είτε παραβίασε την τοπική νομοθεσία είτε όχι, της χώρας στην οποία διαπράχθηκε.

Συνωμοσία για το σχεδιασμό και την εξαπόλυση επιθετικών ενεργειών και άλλων εγκλημάτων κατά της Παγκόσμιας Ειρήνης.

Ενδιαφέρον μέσα στους παραπάνω παρουσιάζει η περίπτωση του Στράιχερ. 

  Ο Στράιχερ όπως ανέφερε η υπεράσπισή του δεν ήταν ούτε μέλος της Κυβέρνησης, ούτε υπήρξε τμήμα της γερμανικής πολεμικής προσπάθειας ή αναμίχθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο ρόλος του σαν προπαγανδιστής των Ναζί και εκδότης της εφημερίδας Der Sturmer είχε σαν βασικό στόχο την αντισημιτική προπαγάνδα: «Θα γίνουμε σκλάβοι των Εβραίων! Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να τους διώξουμε»έγραφε στην εφημερίδα του. Ο Στράιχερ ήθελε, με το έντυπό του, να προσελκύσει τον κοινό μέσο άνθρωπο, τον εργαζόμενο που δεν μπορούσε να διαθέσει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του για να διαβάσει μια κανονική εφημερίδα. Για το σκοπό αυτό ήταν μόνο τετρασέλιδη, περιείχε άρθρα μικρά με σύντομες προτάσεις, απλό λεξιλόγιο και σκίτσα (για τα οποία αργότερα θα γινόταν περιζήτητη) ενώ είχε πολύ λίγες διαφημίσεις. Ο εκδότης της τη χρησιμοποίησε, επίσης, για να κατακεραυνώσει και τους προσωπικούς του εχθρούς.

Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία «Η προπαγάνδα του Στράιχερ συνεχίστηκε. Αγαπημένη του θεματολογία ήταν η “μόλυνση” του αγνού γερμανικού αίματος που είχαν οι νεαρές γερμανίδες με το μιασμένο εβραϊκό των εκμαυλιστών τους, τους οποίους παρουσίαζε με μεγάλες γαμψές μύτες, εξογκωμένα μάτια, αξύριστους, κοντούς και χοντρούς, συχνά με τη μορφή σκουληκιού, φιδιού ή αράχνης, ενώ τις γυναικείες μορφές των αμόλυντων νεαρών γερμανίδων γυμνές ή ημίγυμνες. (…) Οι υπερβολές των αφηγήσεων, η χοντροκοπιά των ιστοριών και των σκίτσων είχαν φθάσει στο σημείο να προκαλέσουν την απέχθεια ακόμη και υψηλά ισταμένων αξιωματούχων του ναζιστικού καθεστώτος»

Τον Στράιχερ έχει καθόλου τυχαία υμνήσει σε παλαιότερο άρθρο του ο Χρήστος Παππάς της Χρυσής Αυγής.

Όταν τον συνέλαβαν (στις 23 Μαϊου 1945, στο Waidring της Αυστρίας) ο Στράιχερ προσπάθησε να παραστήσει ότι ήταν ο ζωγράφος “Γιόζεφ Σάιλερ”, αλλά δεν τα κατάφερε. Καταδικάστηκε από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης, κατά φοβερή ειρωνεία στον τόπο που υπήρξε παντοδύναμος. Η υπεράσπιση του, τα επιχειρήματα της οποίας γράφτηκαν δεν κατάφερε να πείσει το δικαστήριο για τους ισχυρισμούς του, ενώ το σκεπτικό με το οποίο κρίθηκε ένοχος, την 1η Οκτωβρίου 1946, για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας ανέφερε: “…για την επί εικοσιπενταετία δράση του με γραπτά, λόγους και κηρύγματα μίσους εναντίον των Εβραίων, ήταν ευρέως γνωστός ως ο υπ’ αριθμόν ένα διώκτης των Εβραίων. Με τα άρθρα και τους λόγους του, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, μόλυνε τη γερμανική σκέψη με τον ιό του αντισημιτισμού και προέτρεπε το γερμανικό λαό να αναλάβει ενεργό ρόλο σε διώξεις…”

Η ποινή εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1946.

Ο Γιούλιους Στράιχερ καταδικάστηκε στην κρεμάλα από το Διεθνές Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, παρότι σύμφωνα με το ίδιο το Δικαστήριο η αποκλειστική ιδιότητα σύμφωνα με την οποία κατηγορήθηκε ήταν εκδότης. Εκδότης μίσους και υμνητής των ναζί. Σας θυμίζει κάτι;

Κι άλλοι απλοί εκδότες δηλώνουν. Δεν είναι μέλη στη Χρυσή Αυγή των φονιάδων του Παύλου Φύσσα. Δεν ξυλοκόπησαν ούτε μαχαίρωσαν ποτέ μετανάστη και κανένα αγωνιζόμενο συνδικαλιστή, φοιτητή ή οτιδήποτε. Δεν οικοδόμησαν καμία Αμυγδαλέζα. Δεν συμμετείχαν ποτέ στις τόσες βαρβαρότητες των δυνάμεων καταστολής τόσα χρόνια. Δηλώνουν Αθώοι.

Το δικαστήριο δεν κάνει τα επιχειρήματα τους δεκτά.

Έγκλημα. Και η τιμωρία;

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
                                                                         της Συντακτικής Επιτροπής των Ενθεμάτων
 Tην Πέμπτη τα πρωτοσέλιδα βοούσαν, καταδικάζοντας το ναζιστικό έγκλημα. Δεν μιλάμε για την Αυγή, τον Ριζοσπάστη ή τηνΕφημερίδα των Συντακτών, αλλά για εφημερίδες που αλλιώς μας είχαν συνηθίσει: «Δολοφονία-σοκ από νεοναζί» (Η Καθημερινή), «Σοκ από το έγκλημα της Χρυσής Αυγής» και εικονογράφηση μια σβάστικα διαγραμμένη  (Τα Νέα) κ.ο.κ. Και, το μεσημέρι της ίδιας μέρας, ο πρωθυπουργός δεν μίλησε, άλλη μια φορά, για τη «θεωρία των δυο άκρων», αλλά για «επιγόνους των νεοναζί».
Πράγματι, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν σοκ για πολλούς, ακόμα και για μας. Κανένας όμως, και ειδικά αναλυτές και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, δεν μπορεί να εκπλήσσεται. Είχαν προηγηθεί εμπρησμοί και επιθέσεις σε μετανάστες, μαχαιρώματα και πάμπολλα άλλα περιστατικά εγκληματικής βίας των νεοναζί, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του  Σαχτζάτ Λουκμάν. Αν και δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε το θύμα, το γεγονός ήταν απολύτως προβλέψιμο, όπως και οι δράστες. Και εδώ πρέπει να μιλήσουμε για ευθύνες. Όχι  φυσικά επιχαίροντας ή  «θριαμβολογώντας»  –καμιά χαρά, μονάχα η θλίψη και η οργή αρμόζουν εδώ– αλλά για να ξέρουμε.
Πρέπει λοιπόν να πούμε ότι η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση, με σειρά, όχι πια παραλείψεών τους, αλλά ενεργειών τους έδωσαν στους νεοναζί το μήνυμα ότι μπορούν να δρουν ανενόχλητοι. Τέτοιες ενέργειες ήταν η απόσυρση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, η συχνή «κατά λάθος» ψήφος βουλευτών  (της Ν.Δ. αλλά και του ΠΑΣΟΚ) κατά της άρσης της ασυλίας Χρυσαυγιτών βουλευτών, ακριτομυθίες –που ποτέ δεν διαψεύστηκαν– του γ.γ. της κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκου για ενδεχόμενη συνεργασία Ν.Δ.-Χρυσής Αυγής, η συστηματική αποφυγή καταδίκης της νεοναζιστικής βίας (πιο πρόσφατο παράδειγμα, η σιωπή  Ν.Δ. και κυβέρνησης για τη δολοφονική επίθεση  εναντίον του ΚΚΕ στο Πέραμα) και αντ’ αυτής η καλλιέργεια της θεωρίας των δύο άκρων (πιο αποκρουστικό παράδειγμα, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, που, λίγες μόνο ώρες μετά τη δολοφονία, επέλεξε να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ…).

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013

Χουντοφιλία. Της Λώρης Κέζα

Στις αρχές του Σεπτεμβρίου στέλεχος της κυβέρνησης δειπνούσε με φίλους. Πάνω στη συζήτηση λοιπόν, με μεγάλη σοβαρότητα, έθεσε το ερώτημα: «έχετε ακούσει κάτι για πραξικόπημα;». Η πρώτη σκέψη των συνδαιτυμόνων ήταν ότι πιθανώς κάποιος έριξε ναρκωτικά στο ποτό.
Οι έχοντες καλή μνήμη συνέδεσαν την ατάκα με γεγονότα που έλαβαν χώρα προ διετίας, επί Παπανδρέου, τότε που έγιναν επιθέσεις σε πολιτικά πρόσωπα στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Είχε αποδοκιμαστεί μάλιστα το τοτέμ της Δημοκρατίας, ο ίδιος ο Πρόεδρος.
 Λεγόταν τότε, το 2011, ότι ο πρωθυπουργός είχε συνεχή ενημέρωση από τις μυστικές υπηρεσίες. Γίνονταν επαφές αξιωματικών με απόστρατους, με μέλη παραεκκλησιαστικών οργανώσεων και με άτομα που χαρακτηρίζονταν τότε ως «ακροδεξιά στοιχεία». Δεν χρειάζεται να συνδέσουμε τα γεγονότα στα βιαστικά, αρκεί να τα παραθέσουμε: οι αρχηγοί των Επιτελείων ξηλώθηκαν σε κλίμα έντασης (θα μπορούσαν να είχαν αποστρατευτεί από τον Αύγουστο, κομψότερα), υπογράφηκε το δεύτερο, το λεγόμενο «προδοτικό» Μνημόνιο και δόθηκε εντολή στον Λουκά Παπαδήμο να σχηματίσει κυβέρνηση.
Στην κυβέρνηση, με χαρτοφυλάκιο Υποδομών διορίστηκε ένας οπαδός της χούντας, ο επικεφαλής της νεολαίας ΕΠΕΝ, Μάκης Μαυρουδής. Προτού παρέλθει μια εβδομάδα στη Σχολή Ευελπίδων, μέσα στο αμφιθέατρο, κάποιοι σπουδαστές τραγούδησαν τον ύμνο της 21ης Απριλίου «Μέσα στ' Απρίλη τη γιορτή, το µέλλον χτίζει η νιότη...». Ενδέχεται όλα τούτα να ήταν άσχετα μεταξύ τους όμως δείχνουν μια συγκεκριμένη κινητικότητα και κυρίως την άρση της ντροπής: κάποιος μπορεί να χουντίζει χωρίς να ερυθριά.
Ερχόμαστε στα πιο πρόσφατα, στις αποκαλύψεις ότι μέλη της Χρυσής Αυγής εκπαιδεύονται από εν ενεργεία στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού. Σύμφωνα με μάρτυρες υπάρχουν περί τις 3.000 άτομα που συγκροτούν τον εκπαιδευμένο στρατό ενός κόμματος που ναι μεν βρίσκεται στη Βουλή όμως έχει δώσει δείγματα χουντοφιλίας. Καταγράφονται περιστατικά με βουλευτές να σηκώνουν τη σημαία του Φοίνικα και να επαινούν από μικροφώνου το έργο του Γεωργίου Παπαδόπουλου. Τελευταίο κρούσμα άτσαλης πολιτικής παρέμβασης η ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Κοινότητας Εφέδρων Ειδικών Δυνάμεων (Κ.Ε.Ε.Δ) με την οποία ζητούν την παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας και διορισμό κυβέρνησης εθνικής ανάγκης,
Μπορεί να αντιτάξει κάποιος ότι αυτοί οι έφεδροι είναι γραφικοί, κάτι σαν ενήλικοι πρόσκοποι. Εντούτοις όλα μαζί τα τεκμήρια συνθέτουν μια εικόνα που αν όχι απειλητική, είναι ενοχλητική_ προσώρας. Δεν είναι κακή η ιδέα να παρέμβει έγκαιρα η Δικαιοσύνη για όλα αυτά. Οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται γρήγορα. Ηδη δόθηκε εντολή για προκαταρκτική εξέταση για την ανάρτηση στον της Κ.Ε.Ε.Δ από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κυρία Ευτέρπη Γκουτζαμάνη. Υπάρχει περίπτωση να μην αστειεύονται οι έφεδροι οπότε δεν θα αστειευτούν ούτε οι προστάτες του πολιτεύματος.
Όλα τα αναφερθέντα περιστατικά σχετίζονται με πρόσωπα. Δεν είναι δύσκολο να χαρτογραφηθεί το τοπίο της χουντοφιλίας. Στρατός, Χρυσή Αυγή, παραεκκλησιαστικές. Μια χούφτα ανθρώπων ήταν που διευρύνθηκε εσχάτως. Μπορούν να μπουν στη θέση τους αν αξιοποιηθούν άμεσα τα εργαλεία της Δημοκρατίας.
Πηγή: Το Βήμα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *