Η Ελλάς ξανασταυρώνεται

«Χρόνια πολλά! Χριστός Ανέστη! Αληθώς! Γύρνα τώρα εσύ. Μύτη με μύτη. Κώλο με κώλο. Κέρδισα!». 

Δεν έχει σημασία το ότι κατά την περίοδο των ημερών του Πάσχα όλα επαναλαμβάνονται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια, τόσο που φτάνεις σε σημείο να μην ξεχωρίζεις αν μιλάμε για το περσινό ή το προπέρσινο ή το πριν δέκα χρόνια Πάσχα.


Το παθαίνεις αυτό κυρίως με τα ρεπορτάζ στην τηλεόραση. Μα τω Θεώ, μια φορά θα κάτσω και θα μαγνητοσκοπήσω τα πασχαλιάτικα δελτία τα φετινά για να τα βάλω και να τα δω του χρόνου, έτσι, μόνο και μόνο για να βεβαιωθώ ότι δεν θα έχουν μεταξύ τους παρά ελάχιστες διαφορές:
Η έξοδος των εκδρομέων, το κόστος για το πασχαλινό τραπέζι, η Βαρβάκειος αγορά, τα πατροπαράδοτα έθιμα, η έλευση του Αγίου Φωτός με τιμές αρχηγού Κράτους, η νίκη της ζωής επί παντός θανάτου, ο καλύτερος Χριστός του Τζεφιρέλι, το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως, η πληρότητα των ξενοδοχείων, οι δημοφιλέστεροι τουριστικοί προορισμοί, τα αυξημένα μέτρα της τροχαίας, το ποια ξωκλήσια επέλεξαν οι ηγέτες αυτού του τόπου να πάνε να αναστηθούνε στα κρυφά, οι πιο μοδάτες οι λαμπάδες, η επιστροφή των εκδρομέων, η αυξημένη κίνηση στα διόδια της Ελευσίνας, οι στατιστικές συγκρίσεις με το πόσα χέρια γίνανε για μια ακόμη χρονιά πυροτεχνήματα και σκάσανε στον ουρανό προσπαθώντας να πλησιάσουν τον επουράνιο, πόσες οικογένειες ξεκληριστήκανε από τους ύπουλους τους ελληνικούς δρόμους και που την ώρα της νεκροψίας βρέθηκε εντός τους να βράζει ακόμα οβελίας ζεστός, διαλεχτής ποιότητας, και με τα δάχτυλά τους να κρέμονται βαμμένα κόκκινα από αίμα και από αβγά σπασμένα. «Και του χρόνου!».

Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Εμείς θα ξαναφτιάξουμε και φέτος τις βαλίτσες μας και θα βάλουμε τα καλά μας για να πάμε στο ξεχασμένο το χωριό μας. Θα νιώσουμε γνήσιοι τουρίστες στον ίδιο μας τον τόπο, την ώρα που θα παλεύουμε να συγκρατήσουμε εκείνο το δάκρυ που πάντα ετοιμάζεται να τρέξει σε κάθε μας επιστροφή στα πατρικά μας μισογκρεμισμένα σπίτια και που ολοένα το καταφέρνουμε να λιγοστεύει.«Μάνα, γλυκιά, τι κάνεις, πως τα περνάς, δεν άλλαξες σχεδόν καθόλου από πέρυσι, ξέρω, σου λείπουνε τα παιδιά και τα εγγόνια σου, έλα, μη μου κλαις, έτσι είναι η ζωή, τα έχουμε πει αυτά, μην τα ξαναλέμε, αφού ξέρεις ότι εσύ δεν θα μπορούσες να ζήσεις στο κέντρο, στο θόρυβο και την πολυκοσμία, είσαι τυχερή που μένεις στο χωριό μας, βασίλισσα είσαι, άκου με, εμείς θα είμαστε πάντα εδώ, θα είμαστε εδώ, ακόμα κι αν δεν είμαστε κυριολεκτικά ποτέ εδώ».

Περίεργο πράγμα, κάθε φορά είναι λες και τα ζούμε όλα αυτά σε επανάληψη, θα πούμε τα ίδια λόγια, θα ρίξουμε τις ίδιες κοφτές ματιές, θα πάμε να φάμε στα ίδια ακριβώς μαγαζιά, αφού πρώτα καθίσουμε στις ίδιες ακριβώς θέσεις, παραγγέλνοντας το ίδιο ακριβώς φαγητό, τρώγοντάς το στον ίδιο ακριβώς χρόνο, ζητώντας το λογαριασμό την ίδια ακριβώς στιγμή με πέρυσι και με πρόπερσι και με παραπρόπερσι. Η ζωή εν τάφω. Θα ακούσουμε τα ίδια λόγια από τα ιερά Ευαγγέλια, την ώρα εκείνη που θα γράφουμε ολόκληρα εδάφια υπό μορφή status στα μέσα κοινωνικά δικτύωσης, για να αναμεταδώσουμε με σύγχρονο τρόπο την πίστη και ν’ ανάψουμε ηλεκτρονικά κεράκια υπό μορφή like. «Μισό λεπτό δώσε μου, να κάνω checkin, εδώ, δίπλα από τον εσταυρωμένο». Μου βγήκε ο Επιτάφιος ολίγον selfie.


«Μα είναι δυνατόν να κάνουνε πάντα την Ανάσταση τόσο αργά; Με έχει ταράξει το στομάχι μου από την πολλή την πείνα, άσε που νύσταξα κιόλας». Ώρα 23.55, λίγα μόλις λεπτά απέχουμε από το θαύμα της Αναστάσεως. Εντάξει, δεν είναι απαραίτητο να έρθουμε νωρίτερα, είναι σαν την Πρωτοχρονιά το όλο σκηνικό, στις 00.00 ακριβώς αλλάζει ο χριστιανικός ο χρόνος, το μόνο που διαφέρει εδώ είναι ότι δεν έχουμε φωναχτή αντίστροφη μέτρηση, όλα τα υπόλοιπα ίδια είναι.

Θα μπούμε αεράτα μέσα στον ιερό ναό μας, θα κοιτάξουμε με τρόπο τους υπόλοιπους που με τρόπο κι αυτοί θα μας κοιτάξουν, θα ακούσουμε τα φευγαλέα, σχεδόν ψιθυριστά σχόλια για τις ακριβές τις τουαλέτες, τις φαιδρές κομμώσεις, την αγιοσύνη και την αμαρτία, θα νιώσουμε την κατανυκτική γαλήνη, καθώς θα απλώνουμε κεριά και χέρια και θα λαμβάνουμε φως εκ του ανεσπέρου φωτός, ακόμα κι αν αμφισβητείται ότι όντως το φως αυτό είναι άγιο και ότι ταξιδεύει άσβηστο από ναό σε ναό και από εκκλησάκι σε εκκλησάκι, παραβλέποντας ακόμα και το ότι οι μισές λαμπάδες απόψε ανάψανε με τον άγιο τούτο αναπτήρα μας, δεν έχει σημασία, τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία, όλα απόψε αγιοποιούνται, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ναι, ακόμα και οι αναπτήρες κατά έναν ανεξήγητο, σχεδόν θαυματουργό τρόπο γίνονται εργαλεία στα χέρια του Θεού, που είναι το παράξενο δηλαδή, σημασία έχει απόψε να απλωθεί παντού φως, να γίνει η νύχτα μέρα, να γεμίσει ο ουρανός με χιλιάδες βεγγαλικά και με ακόμα περισσότερες χιλιάδες αναφωνητά από το συγκλονισμένο πλήθος, να, δες κι αυτό, ώπα, σκάει, ααααα, ωωωωω, σκάει ξανά, σκάει κοντά, σαν πολύ κοντά μας να σκάει.


Μπαμ! Έτσι πρέπει. Και μια και δυο και τρεις και τέσσερις φορές. Κρότος να ακουστεί φοβερός και τρομερός να νικηθούνε τα διαβολεμένα πνεύματα και να φύγουνε πέρα, μακριά από τον οίκο του Θεού, μπαμ, θανάτον θάνατω πατήσας και ξαναμπάμ. Στο τέλος φτάνεις να μη βλέπεις τίποτα από τους καπνούς και τους θορύβους, είναι δε στιγμές που λες ότι με όλη αυτή την πανηγυρική ατμόσφαιρα, παράδεισος και κόλαση τελικά μοιάζουνε πολύ. «Τι κάνετε, ρε παιδιά; Που τα ρίχνετε, ρε σεις; Ρε πετύχατε τη γυναίκα στο πρόσωπο και την κοιλιά. Ρε, λιγάκι προσοχή!». Και ξαφνικά μπερδεύεσαι ανάμεσα στους ήχους που προκαλεί ο θρίαμβος του θεανθρώπου με τις σειρήνες από τα ασθενοφόρα. «Μια τουρίστρια ήτανε η γυναίκα, ρε παιδιά, ήρθε στον τόπο μας από την άλλη άκρη του κόσμου για να τη στείλουμε στον άλλο κόσμο; Για σκεφτείτε λιγάκι χριστιανικά, σας παρακαλώ!».

Εντάξει, ξέρω, όλα αυτά είναι έθιμα σεβαστά που χάνονται πίσω στα βάθη των αιώνων, είναι συνυφασμένα με την παράδοσή μας, είναι σαν να θες να καταργηθούνε οι μπαλοθιές στη λεβεντογέννα Κρήτη, είναι ποτέ δυνατόν, τι σημασία έχει που σκοτώθηκε εικοσιπέντε χρονώ παιδί, ήτανε υπερήφανος ο θάνατός του, ωρέ, τι να κάμωμε δηλαδή, εμπλόκαρε το όπλο και αντί για μια φορά, έριξε τέσσερις κι οι δυο επήγανε και καρφωθήκανε επάνω στο παιδί μας, η μια στο λαιμό κι η άλληνε στο στήθος, μη φοβάσαι, τη μαντινάδα την καλύτερη θα γράψουμε και μη λυπάσαι, θα στηνε σιγοτραγουδήσουμε απάνω από το μνήμα σου, ενώ για πάντα θα κοιμάσαι. Άνθρωποι, βαρελότα, μπαλοθιές, μνήματα. Δεν έχει σημασία. Τίποτε δεν έχει σημασία. Και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισααααααααάμενος. Μπαμ!


«Σταμάτα ρε να τσιμπάς την πέτσα από το αρνί την ώρα που ψήνεται!». Τα περισσότερα πράγματα σ’ αυτήν τη ζωή θέλουν υπομονή. Αυτό είναι και το νόημα, για παράδειγμα, της νηστείας. Υπομένεις, στερείσαι των απολαύσεων, βιώνεις την ταπεινότητα κι ύστερα έρχεται η ώρα που γεύεσαι τους καρπούς τής προσπάθειάς σου. Έστω κι αν κρέμεται λιγάκι ξύγκι από τους καρπούς αυτούς. Τώρα που το σκέφτομαι, μια τέτοια παρόμοια νηστεία βίωσε και η χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια με τα μνημόνια και τις μεταρρυθμίσεις.

Ναι, έπρεπε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, να σταματήσουμε να καταναλώνουμε διαρκώς, έπρεπε να δοκιμαστεί το στομάχι μας, για να μπορούμε τώρα να εκτιμήσουμε ξανά το φαγητό που γεμίζει και πάλι το ευλογημένο μας τραπέζι. Κύριε ελέησον. Σ’ ευχαριστούμε που γέμισες και φέτος το profile μας με κοκορέτσια, κρέατα όλων των ειδών. «Ελάτε στην παρέα μας, είστε όλοι καλεσμένοι, κάντε tag τον εαυτό σας!».

Θα είχε πλάκα αν κάποιος πετούσε πάνω από την Ελλάδα την Κυριακή του Πάσχα κι έβλεπε εκατομμύρια πρόβατα να γυρνάνε με τα ξεροψημένα μυαλά τους πάνω στις στημένες σούβλες. Ζαλάδα θα τον έπιανε. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, τούτο το Πάσχα ίσως να μην ήταν τόσο ίδιο με τα άλλα. Η Ελλάδα ξαναβγήκε στις αγορές το Σάββατο του Λαζάρου. Οι επενδυτές ανταποκρίθηκαν. Μια χώρα ολόκληρη σταυρώθηκε και αναστήθηκε. Κοίτα να δεις συμπτώσεις. Είδες, μάνα, που στα έλεγα. Μη μου απογοητεύεσαι. Σε λίγες ημέρες εδώ θα είμαστε πάλι για να ψηφίσουμε. Και θα ξανασταυρώσουμε. Και αν πετάξει κάποιος πάνω από την Ελλάδα την Κυριακή των εκλογών, πάλι επί σφαγή εκατομμύρια πρόβατα θα δει.

Κοίτα να δεις συμπτώσεις.


Πάνος Μουχτερός για τα Κακώς Κείμενα

 

Μαριετίνα(Μαρί) Τσιριγώτη - Υποψήφια για το Τοπικό Συμβούλιο Γέρακα με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Κάτοικος Γέρακα στο Γαργητό ΙΙ, εδώ και δεκατρία χρόνια.

 Είναι απόφοιτος της σχολής Εργοθεραπευτών των ΤΕΙ Αθήνας. Ασχολείται με την αποκατάσταση παιδιών με ειδικές ανάγκες και εργάζεται σε δημόσιο σχολείο ειδικής αγωγής. 

Διετέλεσε πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εργοθεραπευτών και σήμερα είναι ενεργό μέλος του Συλλόγου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής. 

Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού σχολείου που αποφοίτησαν τα παιδιά της. 

Είναι μέλος του συλλόγου γυναικών Γέρακα << Εργάνη>>. Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.

Που θα βρείτε τα λεφτά; σας τα φάγαμε! του Στάθη

Απατεωνίσκοι ελαφρά τη καρδία.

Πιο εύκολοι – ακόμα πιο εύκολοι στα ψέματα, όσον παίρνουν οι ημέρες και τα έργα τους έναν – έναν αρπάζουν τους πολίτες – που σε πονεί και που σε σφάζει.

Βγήκε μετά τη συνάντηση με την κυρία Μέρκελ το δίδυμο των Υποτελών τε και Ανδρεικέλων κι άφησε να εννοηθεί ότι τα δύο συνεταιράκια έθεσαν προς συζήτησιν στη Γερμανίδα Καγκελάριο το θέμα του Αναγκαστικού Δανείου και των Γερμανικών Πολεμικών Αποζημιώσεων.

Μάλιστα, εύχαρις ο πιο θρασύς, ο αλλαλάζων αλαζών κ. Βενιζέλος, το προχώρησε το πράγμα διοχετεύοντας στον Τύπο και την αντίδραση της κυρίας Μέρκελ, εμφανίζοντάς την να λέει ότι με το θέμα πρόκειται να ασχοληθούν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών οσονούπω. Τρίχες!

Πριν αλέκτορα φωνήσαι κι ενώ η κυρία Μέρκελ έκανε τουρισμό στη γειτονική και τρόπον τινά συμπάσχουσα Ιταλία, μας ήρθε απ’ το Βερολίνο μια διαψευσάρα των λεγομένων των δύο «δικών μας», άλλο πράγμα! Μια διάψευση ανηλεής και ταυτοχρόνως ιταμή, στο ύφος εκείνων που έχουν κουρασθεί με τα καμώματα των μπιστικών τους. Όχι δεν συζήτησε τέτοια πράγματα η Καγκελάριος, ούτε προβλέπεται η οποιαδήποτε διαδικασία μεταξύ υπουργών Εξωτερικών για ένα θέμα που έχει κλείσει.

Ποιά η αντίδραση των «δικών μας» στη γερμανική διάψευση; Μόκο!

Αντί να ανοίξει η γη να τους καταπιεί, για μιαν ακόμα φορά έκαναν την ξεφτίλα, γαργάρα! Πιάστηκαν για μιαν ακόμα φορά να ψεύδονται – μάλιστα για ένα θέμα κρίσιμο εις ό, τι αφορά την τιμή και το μέλλον του τόπου – κι αυτοί, συνηθισμένοι πλέον στις αθλιότητές τους, περιμένουν απλώς να περάσουν λίγες μέρες και το άγος να ξεχασθεί – παχύδερμα καθώς έχουν αποδειχθεί, δεν νοιάζονται.

Μάλιστα δεν νοιάζονται πλέον με έναν τρόπο άκρως κυνικό, στυγερό και ηλίθιο. Διότι όταν έλεγαν ψέματα, ήξεραν ότι θα αποκαλυφθούν κι όμως τα είπαν!!

Φαίνονται σαν να βασίζονται πλέον μόνον στον στημένον επικοινωνιακό κόσμο γύρω τους – όπως των φερεφώνων – δημοσιογράφων που δεν τόλμησαν να ρωτήσουν περί του εν λόγω θέματος την κυρία Καγκελάριο στη συνέντευξη Τύπου. Φαίνεται να βασίζονται πλέον μόνον στα ψέματα και την παραχάραξη, όπως εκείνη που βάφτισε τα επιτυχή μέτρα λιτότητας στα οποία αναφέρθηκε η κυρία Μέρκελ σε μέτρα ανάπτυξης.

Αυτά τα σοβαροφανή ανδρείκελα ψεύδονται πλέον με ρυθμούς πολυβόλου. Ψεύδονται για το τρίτο Μνημόνιο που τάχα ξορκίζουν, ψεύδονται για μιαν έξοδο στις αγορές στημένη κι επιβλαβή, ψεύδονται για εφαρμοστικούς νόμους που έχουν ήδη προσυμφωνηθεί, ψεύδονται ακόμα και για τα ψίχουλα που μοιράζουν από το επίσης ψευδές πρωτογενές πλεόνασμα.

Ψεύδονται, αλληλοϋβρίζονται (Μαυρογιαλούρο αποκάλεσε τον κ. Σαμαρά ο κ. Βενιζέλος), αλληλοϋπονομεύονται και πιάνονται ο ένας απ’ τα μαλλιά του άλλου, πνίγοντας τη χώρα στη σκλαβιά, την ανημποριά και τη μιζέρια. Αυτό το δίδυμο της παρακμής που ήδη κοκορεύεται πάνω στους προεκλογικούς εξώστες για ηράκλειους άθλους, έναν μόνον έχει κατορθώσει, αυτόν με την κόπρο του Αυγείου στο ανάποδο: έχουν γεμίσει τη χώρα με όζουσα δυστυχία και ζόφο έως θανάτου.

«Ο άνθρωπος στον άνθρωπο, λύκος» έλεγαν οι Λατίνοι όταν διαπίστωναν με απελπισία, τί μπορούν οι ισχυρότεροι, σε μια κοινωνία, σε ένα σπίτι, παντού, να καταφέρουν εναντίον των ασθενέστερων, αλλά η λυκοσυμμαχία αυτών των δύο ξεπερνά το μέτρο της κατά συνθήκην αθλιότητος, διότι πρόκειται περί λυκοσσυμαχίας υπόδουλων. Ανδρείκλεων. Κι ως γνωστόν ο σμπίρος είναι χειρότερος απ’ τον κάπο κι ο κάπο βασιλικώτερος του βασιλέως απ’ τον βασανιστή.

Έχουν λίγες μέρες μπροστά τους. Ως τις εκλογές. Και ως τότε θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να μην εκμετρήσουν το ζην – το πολιτικό ζην. Προκειμένου να μη λογοδοτήσουν γιατί έφαγαν μισθούς και συντάξεις. Γιατί αφάνισαν τις μικροεπιχειρήσεις και τα μαγαζιά. Γιατί φορολόγησαν έως παράλυσης. Γιατί και με ποιό δικαίωμα στράφηκαν εναντίον της αξιοπρέπειας των πολιτών βρίζοντας τον λαό για λαϊκιστή, τεμπέλη και διεφθαρμένο. Γιατί ξεπουλάνε κομμάτι – κομμάτι την Ελλάδα λες και τη βρήκαν χωράφι απ’ τον πατέρα τους. Γιατί παρέλαβαν χώρα και παραδίδουν προτεκτοράτο.

Είπαν πολλά ψέματα κι έκαναν πολλά εγκλήματα.

Και συνεχίζουν και τα ψέματα και τα εγκλήματα.

Διότι μέσα στην κρίση που πολλοί επτώχευσαν και επείνασαν, οι Δυνατοί συνεχίζουν να πλουτίζουν. Ρημαδιό και άδεια ταμεία θα αφήσουν πίσω τους, χάνοντας τις εκλογές, σε όσους τους διαδεχθούν, οι ολετήρες. Κι αυτό είναι το τελευταίο τους όπλο: να προσπαθήσουν να μας τρομοκρατήσουν με τα αποτελέσματα του έργου τους.

Οι ίδιοι να μπορούν να διαχειριστούν τη σκλαβιά, αλλά ουδείς άλλος να μπορεί να διαχειριστεί την ελευθερία.

Αυτό είναι το τελευταίο τους χαρτί. Κι έχει πάνω του χαραγμένη τη νεκροκεφαλή, όπως τα συνεταιράκια του Μπαλτάκου έχουν χαραγμένον στο μυαλό τους τον αγκυλωτό σταυρό. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι η Ελλάδα. Καμμιά χώρα δεν μπορεί...


 http://www.enikos.gr/

 

Γιάννης Κακογεωργίου - Υποψήφιος για το Τοπικό Συμβούλιο Παλλήνης με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκε το 1992 στην Αθήνα. Είναι κάτοικος Κάντζας από το 1997.

Τελείωσε το Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το 2ο Γενικό Λύκειο Παλλήνης. Είναι φοιτητής στο ΕΚΠΑ στο τμήμα Μαθηματικών.



Είναι μέλος της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ . Συμμετέχει στην ΑΡΕΝ μαθηματικού.



http://pa-pallini.blogspot.gr/

Χρυσόστομος Χρηστίδης - Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Παλλήνης με τον Συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη όπου έζησα μέχρι το 1964. Από τότε, περνώντας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ως μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος, ζω στην Αθήνα και από το 2004 στην Παλλήνη.

Προσλήφθηκα στη ΔΕΗ το 1972 και εργάστηκα μέχρι το 2006. Το 1974, πιστός στην κληρονομιά του πατέρα μου, εντάχθηκα στην Αριστερά και στο συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζομένων της ΔΕΗ.

Από τη θέση του προέδρου των μηχανικών της Επιχείρησης και του αντιπροέδρου της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ θεωρώ ότι υπερασπίστηκα τόσο τα καλώς εννοούμενα αιτήματα των εργαζομένων όσο και τον Δημόσιο χαρακτήρα της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας μας. Το “ΡΕΥΜΑ ΦΘΗΝΟ-ΔΕΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ”, που κυριαρχούσε όλα τα χρόνια στους αγώνες μας, είναι και σήμερα όσο ποτέ επίκαιρο καθώς επικρατούν, μέχρι την ανατροπή τους, οι πολιτικές των ασύδοτων αγορών.

Από τη θέση μου ως διευθυντή του ΚΔΕΠ/ΔΕΗ στην Παλλήνη, μεταξύ 2001 και 2006, μου δόθηκε η ευκαιρία να επεξεργαστώ ζητήματα που σχετίζονται τόσο με την εύρεση πόρων από την εξοικονόμηση ενέργειας στον δημοτικό φωτισμό, όσο και με την ανακούφιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τα βάρη της ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ένταξή μου στο αγωνιστικό ψηφοδέλτιο “ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ για έναν άλλο Δήμο” του Απόστολου Βολιώτη, πέρα από την συνεπή πορεία του υποψηφίου Δημάρχου για το ζωντάνεμα της Αυτοδιοίκησης, έρχεται ως συνέχεια των προσπαθειών μου για ένα καλύτερο αύριο, όπου οι ανάγκες των ανθρώπων θα βρίσκονται πάνω από τα κέρδη των λίγων που θησαυρίζουν σε βάρος των πολλών.

Εύχομαι και ελπίζω οι συμπολίτες μας στο Δήμο Παλλήνης να ψηφίσουν τόσο στο Δήμο και την Περιφέρεια όσο και στις Ευρωεκλογές με το βλέμμα σε όσα κακά μας έτυχαν από τις μνημονιακές πολιτικές και με την καρδιά στα παιδιά μας που αξίζει να ζήσουν με αξιοπρέπεια σε μια πόλη που θα τα γεμίζει και σε μια χώρα που δε τα διώχνει μακρυά της.

http://pa-pallini.blogspot.gr/

Πάλι λάθος άνθρωπο θα σταυρώσουμε;

Αν με τόσα που περάσαμε ως χώρα ακόμη λιγουρευόμαστε ψίχουλα και παχαίνουμε με λόγια, φοβάμαι πως κι άλλα μνημόνια θα έρθουν, ίσως και άλλες φορές να μας σταυρώσουν και τότε πάλι θα σταυροκοπιόμαστε να βάλει ο Θεός το χέρι του να σώσει την Ελλάδα και θα απορούμε γιατί φτάσαμε πάλι εδώ.

Του Κωνσταντίνου Γκαντάτσιου

Να μουνα δώδεκα χρονών όταν πρωτοάκουσα υπόσχεση από χείλη υποψηφίου δημάρχου μπροστά σε ακροατήριο: «Θα σας φέρω μέχρι και θάλασσα», ήταν η φράση που ειπώθηκε ψηλά στον προμαχώνα της πόλης των Σερρών. Δύομιση ώρες δρόμος η απόσταση από την θάλασσα, και το όλο εγχείρημα φάνταζε δελεαστικό. Λίγοι τότε, στην δεκαετία του 80, είχαν το προνόμιο να διαθέτουν εξοχικό, ελάχιστοι συμμαθητές μου παραθέριζαν, μόνο ένας συμμαθητής μας είχε το προτέρημα να βλέπει εβδομαδιαίως την θάλασσα, αυτός που βοηθούσε τον ιερέα της παραλιακής ενορίας. Οι άλλοι αρκούμασταν στις σχολικές εκδρομές άπαξ του έτους. Αυτά τω καιρώ εκείνω…

Κάνοντας ένα υποθετικό σενάριο έχοντας ξάδερφο, μπατζανάκη και σύντεκνο όλοι τους υποψήφιοι σε τρεις διαφορετικούς υποψηφίους, ποιον να πρωτοψηφίσεις; Μπορεί μέσα να είναι ο κουμπάρος σου, ο καφετζής που σου κάνει καλό καφέ τα πρωινά ή η θειά σου που σου έδωσε την παλιά της τηλεόραση όταν ήσουν φοιτητής και να νομίζει τώρα πως πρέπει να κλείνει γόνυ όλο σου το σόι. Κάποιος τέλος πάντων που επιθύμησε να εκτεθεί, κάποιος που «ψήθηκε» να κατέβει (πραγματικά να κατέβει) για να «σταυρωθεί» στις εκλογές θα σου ζητήσει (διακριτικά), να του εξαργυρώσεις σε ψήφους πάντα, την χάρη που σου έκανε.

Και συ τώρα σίγουρα θα βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση. Δεν είσαι ο μόνος.

Ποιανού χατίρι να χαλάσεις; Ποιον από όλους να διαλέξεις να σου κόψει την καλημέρα; Ποιος θα είναι αυτός που θα σου ξινίζει τα μούτρα για τα επόμενα πέντε χρόνια;

Σήμερα με το 23,1 % κάτω από το όριο της φτώχειας, με τα καλύτερα μυαλά να δραπετεύουν στην αλλοδαπή και με το 17,9% των Ελλήνων να μη διαθέτουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν βασικά είδη διατροφής, ο υποψήφιος δήμαρχος έχει πρόσφορο έδαφος να τάξει. Ο ψηφοφόρος φυσικά δεν θα ρωτήσει για το πρόγραμμά του, δεν θα του ζητήσει το λόγο να του πει που και πως θα βρει χρήματα με λιγότερους πλέον πόρους να υλοποιήσει περισσότερα έργα, δεν θα νοιαστεί για τα προβλήματα που θα προκύψουν την επομένη των εκλογών (που πιστέψτε με θα ναι πολλά) δεν…δεν…δεν…

Υποψήφιοι χωρίς πρόγραμμα περιδιαβαίνουν τα χωριά με την κάρτα τους στο χέρι, σε σφιχταγκαλιάζουν, θα σε γλείφουν, σε υποτιμούν για μία ακόμη φορά. Ένα φυλλάδιο σε χαρτί πολυτελείας νομίζουν πως αρκεί για να σε πείσει, αρκεί να κρύψει ότι δεν μπόρεσε να κάνει όσα χρόνια διετέλεσε επί σειρά ετών στην ίδια «ευλογημένη» καρέκλα.

Μια καλά ρετουσαρισμένη φωτογραφία θα καλύψει εκτός από τις ρυτίδες και την έλλειψη προγράμματος. Πίσω από λέξεις θα καμουφλάρει την αγάπη του για την καρέκλα και όχι για τον τόπο σου. Τα ενύπνια οράματα «αλεξιπτωτιστών» υποψηφίων δημάρχων μπορεί να σου θολώσουν την σκέψη, οι λαγοί με πετραχήλια που θα περιδιαβαίνουν στην αυλή σου…ή ακόμη και ένας λαγός στιφάδο που θα σου κλείνει το μάτι στην γωνιά του τραπεζιού για μερικές ψήφους θα ναι το δόλωμα για αρκετούς.

Για τα έργα που έμειναν σε ακριβοπληρωμένες μακέτες (επί σειρά ετών) θα πουν πως δεν έγιναν λόγω έλλειψης χρηματοδότησης από το ανάλγητο Αθηνοκεντρικό κράτος και πως και εκεί έβαλε το χέρι της η κακιά μητριά-γραφειοκρατία και πως αυτή και μόνο αυτή φταίει που σήμερα το χωριό σου δεν έχει βιολογικό και τα πόδια σου τσαλαβουτούν σε βοθρολύματα.

Μια και δεν έφτασε σε όλους το κοινωνικό μερίδιο από το πολυδιαφημιζόμενο πρωτογενές πλεόνασμα ίσως διακόσια ευρώ για μία ψήφο να καλύψουν το χαράτσι που χρωστάς αλλά και τα πεντακόσια ευρώ για την υποψηφιότητά σου να κλείσουν κάποια δόση του στεγαστικού σου.

Αλλά αν θέλεις και εγώ μπορώ να σου τάξω θάλασσα με εμπορικό λιμάνι και Κινέζους αλλά και ένα νησάκι που θα το επισκέπτονται λεφτάδες Ρώσοι τουρίστες που θα κατεβαίνουν από τα χαραγμένα μινωικά μονοπάτια για να αγοράσουν ακόμη και τα βοσκοτόπια που θα τα κάνουν γήπεδα γκολφ και θα εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα βιοαερίου κάνοντας ενεργειακά αυτόνομη την Κρήτη.

Αν με τόσα που περάσαμε ως χώρα ακόμη λιγουρευόμαστε ψίχουλα και παχαίνουμε με λόγια, φοβάμαι πως κι άλλα μνημόνια θα έρθουν, ίσως και άλλες φορές να μας σταυρώσουν και τότε πάλι θα σταυροκοπιόμαστε να βάλει ο Θεός το χέρι του να σώσει την Ελλάδα και θα απορούμε γιατί φτάσαμε πάλι εδώ.

Εμ, λέω πως δεν πάει έτσι πατριώτες, στραβά το πήραμε…

Πάλι λάθος άνθρωπο θα σταυρώσουμε;


Πηγή: cretalive.gr

 

Το μυστικό ημερολόγιο του Σταύρου Θεοδωράκη Του Πιτσιρίκου

Ο πιτσιρίκος φέρνει στο φως το μυστικό ημερολόγιο του Σταύρου Θεοδωράκη και βάζει φωτιά στο πολιτικό σκηνικό.

4 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Κάνω περιοδεία στην Ελλάδα για το Ποτάμι μου. Είμαι κάπου στο πουθενά. Εκεί που το σούρουπο ο ήλιος ματώνει τις γραμμές των οριζόντων. Εκεί που το χτες πληγώνει το σήμερα για να πυρπολήσει το αύριο. Εντάξει, δεν χρειάζεται να γράφω τις μπαρούφες που λέω στην τηλεόραση και στο ημερολόγιο. Αφού δεν θα το διαβάσει κανείς. Λοιπόν, αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι στη Λάρισα. Μίλησα στους Λαρισαίους. Θεέ μου, πόσο χαμηλά έχω πέσει…

5 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Είμαι στην Καρδίτσα. Πολλή βλαχιά. Στην ομιλία μου, δεν τους έφτανε που με έβλεπαν, ήθελαν να μου κάνουν και ερωτήσεις οι μπουρτζόβλαχοι. Ένας με ρώτησε ποιοι με χρηματοδοτούν. Του απάντησα πως έχω ένσημα από 16 χρονών. «Κι εγώ» μου λέει, «αλλά δεν μπορώ να κάνω κόμμα». Τον χειροκρότησαν. Σκέφτομαι να σταματήσω την περιοδεία και να επιστρέψω στο εστιατόριο. Η Ελλάδα δεν αξίζει κάποιον σαν εμένα. Της πέφτω πολύς. Τώρα καταλαβαίνω την Γιάννα Αγγελοπούλου.

7 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Το δέρμα μου είναι χάλια. Τίγκα στη ρυτίδα. Κάποιοι με ρωτούν αν είμαι άρρωστος και όλοι μου λένε πως φαίνομαι πολύ νεότερος στην τηλεόραση. Όλοι φαίνονται νεότεροι στην τηλεόραση, ζώα! Είναι τα φώτα, το μακιγιάζ και οι ειδικές κάμερες. Πάντως, τους άρεσαν πολύ τα παπούτσια μου. Η Ελλάδα αλλάζει. Θα κάνω μπότοξ.

10 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Όπου πάω με κερνάνε τσικουδιές και ούζα. Κοντεύω να γίνω αλκοολικός. Δεν πιστεύω όλοι αυτοί που με κερνάνε να έρθουν στο εστιατόριό μου και να θέλουν να τους κεράσω κι εγώ. Εν τω μεταξύ, όταν φτάνει η ώρα της ομιλίας μου, είμαι ντίρλα. Ανεβαίνω πάνω και δεν ξέρω τι λέω. Εντάξει, και νηφάλιος δεν ξέρω τι λέω αλλά τουλάχιστον δεν παραπατάω και δεν κάνω «χικ». Χικ!

11 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Εγώ το έχω ρίξει στις ομιλίες στα κατσάβραχα και δεν ξέρω τι γίνεται στο εστιατόριο. Μπορεί να με κλέβουν οι υπάλληλοι. Μπορεί να μην χτυπάνε τις αποδείξεις για τις τσιπούρες, τις σαλάτες και τα ντολμαδάκια, και να τα παντελονιάζουν τα λεφτά. Σκέφτομαι να διακόψω την περιοδεία και να κάνω ξαφνική έφοδο στο εστιατόριο.

15 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Σήμερα μίλησα σε ένα χωριό που δεν πιάνουν Mega. Δεν ήξεραν καν ποιος είμαι. Πώς να πάει μπροστά η χώρα; Κάποιοι νόμιζαν πως είμαι Αλβανός και είχαν βγάλει τα δίκαννα. Μια γριά 105 ετών ήρθε και μου είπε πως μια χαρά κρατιέμαι για την ηλικία μου. Ήθελε να της τραγουδήσω το «Βράχο-βράχο τον καημό μου». Μου είπε να μην σταματήσω να γράφω τραγούδια.

16 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Είμαι στον Άγιον Όρος. Ψηφίζουν αυτοί εδώ ή τζάμπα ήρθα;

18 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Σήμερα μίλησα στην Ηγουμενίτσα. Μου αρέσει να ακούω τη φωνή μου. Φτιάχνομαι. Κρίμα που δεν μπορώ να με βλέπω κιόλας. Πρέπει να βάλω καμιά γιγαντοοθόνη στις συγκεντρώσεις, για να με χαζεύω την ώρα που μιλάω. Είμαι γαμάτος.

20 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα και Χριστός Ανέστη! Είμαι στα Γιάννενα. Πήγα σε ένα στρατόπεδο και τσούγκρισα αυγά με τους φαντάρους. Τους έλεγα «πώς πάει;», «τι λέει;», «τα λέμε», και θυμήθηκα την εκπομπή μου. Μου λείπει η εκπομπή μου. Λογικά, αφού δεν κάνω εκπομπές εγώ, δεν θα βλέπει κανείς πια τηλεόραση.

22 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Σήμερα μίλησα στην Πάτρα. Κάποιος με ρώτησε ποια συμφέροντα εξυπηρετώ. Αμέσως πετάχτηκε ένας άλλος και μου είπε πως έκανα κόμμα για να κόψω ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ. Του είπα πως έχω ένσημα από 16 χρονών και να μου φέρουν πρώτα τα ένσημα του Τσίπρα και μετά να μιλάνε για συμφέροντα. Τότε πετάχτηκε ένας τρίτος και μου είπε πως λέω για τα ένσημα του Τσίπρα αλλά τόσα χρόνια δεν είχα πει τίποτα για τα ένσημα του Καραμανλή και του Παπανδρέου. Τι να έλεγα; Αφού έπεφτε χοντρή μάσα. Επειδή, δεν ήξερα τι να τους απαντήσω, χαμογέλασα αφοπλιστικά. Μια πιτσιρίκα μπροστά μου έπαθε πολλαπλούς οργασμούς.

24 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Σήμερα Καλαμάτα. Φάση κι έτσι. Πάλι κάποιος πετάχτηκε και με ρώτησε τι ρόλο βαράω και ποιοι μου τα έχωσαν για να κάνω κόμμα. Του είπα πως έχω ένσημα από 16 χρονών. «Ρε φίλε» μου λέει, «εγώ είμαι 30 χρονών και είμαι άνεργος πέντε χρόνια, από πού να τα βρω τα ένσημα;». Σκέφτηκα να του πω να πάει να μαζεύει φράουλες στη Μανωλάδα ο τεμπελχανάς, αλλά μπορεί να έχανα τις ψήφους των ανέργων που είναι ενάμισι εκατομμύριο και νομίζουν πως θα τους βρω δουλειά εγώ. Βέβαια, όποιος θέλει να δουλέψει βρίσκει δουλειά. Εγώ έχω εστιατόριο και άφησα και μια εκπομπή στην τηλεόραση. Ορίστε, δημιούργησα ήδη μια θέση εργασίας.

25 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Μίλησα στο Μεσολόγγι. Η ομιλία πήγαινε καλά και όλοι κρέμονταν από τα σαρκώδη χείλη μου, μέχρι που πετάχτηκε ένας και είπε «Για τα ένσημα που έχεις από 16 ετών δεν θα πεις τίποτα;». Νομίζω ότι με δουλεύουν.

27 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Σήμερα Αγρίνιο. Πριν ξεκινήσω, τα μεγάφωνα έπαιζαν Calexico. Πετάγεται ένα βλαχαδερό και λέει «Θεοδωράκη, εδώ είναι Αγρίνιο και δεν τα γουστάρουμε τα καουμπόικα, να βάλεις Πάολα!». Ξενέρωσα εντελώς. Για να τους τιμωρήσω, δεν είπα για τα ένσημα που έχω από 16 ετών.

30 Απριλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, καλησπέρα καλησπέρα. Επέστρεψα Αθήνα. Λέω να πάω περιοδεία και στο εξωτερικό. Να διαφωτίσω κι άλλους λαούς. Πάντως, η περιοδεία πήγε σούπερ. Έκανα φοβερή διαφήμιση στο εστιατόριο. Σκέφτομαι να ανοίξω εστιατόρια σε όλες τις πόλεις που πήγα. Θα κάνω το Αλάτσι αλυσίδα. Και λέω να του αλλάξω και όνομα. Από Αλάτσι θα το κάνω Ποταμάτσι. Ή να κάνω το Ποτάμι Αλάτσι; Μπάσταρδε, πονάνε οι λέξεις. Τα λέμε.

pitsirikos

Ελλάδα: Η πιο καταστροφική επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος διεθνώς

Του Πάνου Παναγιώτου
“Το τελευταίο διάστημα, η Ελλάδα κατάφερε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική διόρθωση που έχει γίνει ποτέ και μέσα στο πιο σύντομο διάστημα: Πέτυχε, μέσα σε τέσσερα χρόνια, μείωση του ελλείμματος της κατά 13% του σημερινού της ΑΕΠ. Αλλά για να το κάνει αυτό, υπέστη μείωση του ΑΕΠ της κατά 25%, τη μεγαλύτερη μείωση ΑΕΠ που έχει υπάρξει ποτέ διεθνώς από την Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 30.” 
 
Αντώνης Σαμαράς
Απόσπασμα από την επίσημη ομιλία του
για την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Ελλάδα

Επιτυχημένη, αποτυχημένη και καταστροφική δημοσιονομική διόρθωση
Με τον όρο 'δημοσιονομική διόρθωση' εννοούμε την προσπάθεια ισοστάθμισης των κρατικών εξόδων με τα κρατικά έσοδα ώστε να μειωθεί ή να εξαλειφθεί το δημόσιο έλλειμμα. Πρωτογενές είναι το έλλειμμα που δεν περιλαμβάνει τους τόκους για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από το 2013 το πρωτογενές έλλειμμα έχει εξαλειφθεί και η Ελλάδα εμφανίζει πρωτογενές πλεόνασμα, ως αποτέλεσμα της δημοσιονομικής διόρθωσης των τελευταίων ετών.

Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό της χώρας κ.Α.Σαμαρά και τον υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Στουρνάρα, η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος είναι η μεγαλύτερηεπιτυχία της κυβέρνησης τους. Αφήνουμε κατά μέρος το γεγονός ότι το δημόσιο δεν εξόφλησε το σύνολο των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του το 2013 και ως εκ τούτου τα έξοδα που παρουσιάζει δεν είναι ακριβή και άρα το πρωτογενές πλεόνασμα είναι επίσης, θεωρητικά, ανακριβές και προχωρούμε αποδεχόμενοι την ύπαρξη πραγματικού πρωτογενούς πλεονάσματος.

Εκτός και αν έχουν προσωπικά ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών πρόσβαση σε οικονομική βιβλιογραφία και οικονομικές θεωρίες άγνωστες στη διεθνή οικονομική και χρηματοοικονομική κοινότητα, πρέπει να θεωρήσουμε πως ο ορισμός ως 'επιτυχία' της δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος μέσω της δημοσιονομικής προσαρμογής που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα', στηρίζεται σε αποκλειστικά δικά τους κριτήρια.

Με βάση τη γνωστή βιβλιογραφία και τις ευρέως αποδεκτές θεωρίες, οι οικονομολόγοι χωρίζουν τις δημοσιονομικές διορθώσεις σε επιτυχημένες και αποτυχημένες βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων. Για να θεωρηθεί μία δημοσιονομική διόρθωση επιτυχημένη πρέπει:

l  (α) “όχι μόνο να μειωθεί σημαντικά το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αλλά και
l  (β) “να επιταχυνθεί η οικονομική δραστηριότητα χάρη στα διορθωτικά μέτρα” (*1).

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όμως, η δημοσιονομική διόρθωση συνοδεύτηκε από τη μεγαλύτερη εκτόξευση χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ που καταγράφηκε ποτέ εν καιρώ ειρήνης μέσα σε διάστημα τεσσάρων ετών, (τόσο μεγάλη που παρά την αναδιάρθρωση χρέους και την επαναγορά ομολόγων το ελληνικό χρέος είναι σήμερα, σχεδόν, 50% υψηλότερο, ως ποσοστό του ΑΕΠ, απ' ότι πριν ξεκινήσει η δημοσιονομική διόρθωση) αλλά και από τη μεγαλύτερη ύφεση διεθνώς των τελευταίων 80 ετών.

Όταν μία δημοσιονομική διόρθωση προκαλέσει αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ ή  μείωση της οικονομικής δραστηριότητας ή και τα δύο,  θεωρείται 'αποτυχημένη' και μάλιστα χαρακτηρίζονται ως 'καταστροφικές' περιπτώσεις όπου μεγάλες δημοσιονομικές διορθώσεις που εφάρμοσαν άλλα κράτη είχαν πολύ πιο ήπιες αρνητικές επιπτώσεις στο χρέος και την ανάπτυξη τους απ' ότι αυτή που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, η οποία είναι η μητέρα των καταστροφικών δημοσιονομικών διορθώσεων.(*2)

Μόνιμη ή προσωρινή δημοσιονομική διόρθωση με κριτήριο το χρέος
Οι δημοσιονομικές διορθώσεις δε χωρίζονται μόνο στις επιτυχημένες και αποτυχημένες αλλά και στις μόνιμες και προσωρινές. Με βασικό κριτήριο το χρέος, μόνιμη θεωρείται μία δημοσιονομική διόρθωση που έγινε σε συγκεκριμένο χρόνο, όταν τρία χρόνια αργότερα το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 5% (*2). Προφανώς η Ελλάδα δε συγκαταλέγεται ακόμη σε αυτήν την κατηγορία.

Μόνιμη ή προσωρινή δημοσιονομική διόρθωση με κριτήριο την ανάπτυξη
Με βασικό κριτήριο την ανάπτυξη, μόνιμη θεωρείται μία δημοσιονομική διόρθωση που έγινε σε συγκεκριμένο χρόνο όταν η μέση πραγματική ανάπτυξη δύο και τρία χρόνια αργότερα είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη ένα και δύο χρόνια πριν τη δημοσιονομική προσαρμογή. Όπως και παραπάνω, η Ελλάδα δε συγκαταλέγεται ούτε σε αυτήν την κατηγορία.

Είναι η ελληνική η μεγαλύτερη δημοσιονομική διόρθωση; “Ακατανόητες Aναλήθειες”
Σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο “Ακατανόητες Aναλήθειες” ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος αναρωτήθηκε γιατί ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας επιχειρηματολογεί στην Τηλεόραση προβάλλοντας “επιχειρήματα που βρίσκονται εκτός πραγματικότητας”. (*3)

Υποπτεύομαι πως στο άκουσμα της δήλωσης Σαμαρά κατά την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας πως “η Ελλάδα κατάφερε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική διόρθωση που έχει γίνει ποτέ και μέσα στο πιο σύντομο διάστημα”, το ίδιο θα αναρωτήθηκαν αξιωματούχοι και πολίτες της Ιρλανδίας, της Δανίας, της Σουηδίας, της Φινλανδίας κ.α. καθώς οι χώρες τους έχουν πετύχει στο παρελθόν μεγαλύτερες δημοσιονομικές διορθώσεις (*4) από την Ελλάδα, χωρίς βέβαια να υποστούν μία καταστροφική συρρίκνωση του ΑΕΠ τους, η οποία και επηρεάζει τη μέτρηση της διόρθωσης.

Στην περίπτωση της Ελλάδας η μείωση του ελλείμματος υπολογίζεται, από την ελληνική κυβέρνηση, στο 13% του σημερινού ελληνικού ΑΕΠ, το οποίο, όμως, εξαιτίας του αποτυχημένου τρόπου με τον οποίο εφαρμόστηκε η δημοσιονομική διόρθωση μειώθηκε στα 184 δις ευρώ από 231 δις ευρώ το 2009. Σε όρους ΑΕΠ του 2009 η μείωση είναι της τάξης του 10,35%. Ασχέτως αυτού, όμως, το πρωτογενές έλλειμμα της Ελλάδας μειώθηκε, σύμφωνα με την κυβέρνηση, από το 10,5%  το 2009 στο +0,37% το 2013, δηλαδή μετατράπηκε σε πρωτογενές πλεόνασμα, καταγράφοντας μία αθροιστική αλλαγή της τάξης του 10,87%.

Ακόμη και αν δεχτούμε τα στοιχεία αυτά όπως τα παρουσιάζει η ελληνική κυβέρνηση, αυτή σίγουρα δεν είναι η μεγαλύτερη δημοσιονομική διόρθωση που έχει γίνει ποτέ ούτε καν όταν η σύγκριση γίνεται μόνο με αναπτυγμένα κράτη. Πράγματι, η Δανία μεταξύ 1983 – 1986, δηλαδή σε διάστημα τεσσάρων ετών, μείωσε το πρωτογενές της έλλειμμα κατά 15,09% και μάλιστα καταγράφοντας ανάπτυξη  2,7% το 1983, 4,2% το 1984, 4,0% το 1985 και 4,9% το 1986. ενώ μείωση του πρωτογενούς της ελλείμματος κατά 14,08% πέτυχε η Σουηδία (1993-1998), 13,3% η Σουηδία, 13,3% η Φινλανδία, 20% η Ιρλανδία, 11,1% το Ισραήλ (σε τρία χρόνια - χρονιά ολοκλήρωσης το 1983), 11,05% η Βρετανία και η λίστα συνεχίζεται και με άλλα κράτη του κόσμου.

Όμως, μείωση του πρωτογενούς της ελλείμματος κατά 12,1% έχει πετύχει στο παρελθόν όπως είδαμε παραπάνω και η Ελλάδα, μεταξύ 1990-1995 (στοιχεία ΔΝΤ, World Economic Outlook, October 2009), διάστημα, μάλιστα, κατά το οποίο αναπτύχθηκε με μέσο ρυθμό κατ' έτος της τάξης του 1,05%.

Όταν, λοιπόν, ο Έλληνας πρωθυπουργός, σε ένα από τα πιο πολυδιαφημιζόμενα διεθνή γεγονότα της χρονιάς και ενώπιον όλου του κόσμου υποστήριξε ότι η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική διόρθωση που έγινε ποτέ, έκανε λάθος. Μα όταν συμπλήρωσε ότι το τίμημα ήταν η μεγαλύτερη ύφεση διεθνώς από το 1930 είχε απόλυτο δίκαιο και ουσιαστικά παραδέχτηκε πως η πολιτική ακραίας λιτότητας που εφαρμόστηκε στη χώρα οδήγησε στην πιο καταστροφική δημοσιονομική διόρθωση στην ιστορία, στην εφαρμογή της οποίας συμφώνησε και ο ίδιος υπογράφοντας το Δεύτερο Μνημόνιο και στηρίζοντας την κυβέρνηση (α)  αλλά και ηγήθηκε προσωπικά από τα μέσα του 2012 και μετά.

Και αν κάποιος υποστηρίξει ότι η ύφεση είναι αναπόφευκτη κατά τη διάρκεια δημοσιονομικών διορθώσεων, τότε μπορεί να ανατρέξει στις μελέτες που συνοδεύουν αυτήν την έρευνα, για να διαπιστώσει ότι εντός  Ευρώπης  και μόνο υπάρχουν, τα τελευταία τριάντα χρόνια, εννέα περιπτώσεις όπου η δημοσιονομική προσαρμογή συνοδεύτηκε όχι απλά από μείωση των ελλειμμάτων και του χρέους αλλά και από μόνιμη και ισχυρή ανάπτυξη του ΑΕΠ (*5), ακριβώς γιατί δε στηρίχτηκε σε πολιτικές όπως αυτές τις οποίες συνεχίζει να στηρίζει και να εφαρμόζει ο Έλληνας πρωθυπουργός.



Παραπομπές – Βιβλιογραφία

1) Bλέπε, μεταξύ άλλων: Istvan Benczes: Fiscal Adjustment and Economic Growth in the EU -  Alesina, Alberto and Roberto Perotti (1995): “Fiscal expansions and adjustment in OECD countries” - Giudice, Gabriele, Alessandro Turrini and Jan in't Weld (2003): “Can fiscal consolidations be expansionary in the EU? Ex-post evidence and ex-ante analysis.”

2) Bλέπε, μεταξύ άλλων: Istvan Benczes: Fiscal Adjustment and Economic Growth in the EU - Giavazzi, Francesco and Marco Pagano (1990): “Can severe fiscal contractions be
expansionary? Tales of two small European countries”. In: Blanchard, O. and Fischer, S (eds.): NBER Macroeconomics Annual , MIT Press, Cambridge, MA.

3) Tο άρθρο αφορά στη φορολόγηση των ακινήτων στην Ελλάδα, πηγή: andrianopoulos.gr

4) IMF Staff Report, Fiscal Affairs Department The State of Public Finances Cross-Country Fiscal Monitor: November 2009,

5) Βλέπε ειδικότερα: “EVALUATION OF EU MEMBERSHIP OF NEW MEMBER STATES, KÖZ-GAZDASÁG 2010/3, SPECIAL ISSUE, σελίδα 87. 

 

 

 

 

http://tvxs.gr/

Πόσοι δημοτικοί - περιφερειακοί σύμβουλοι θα εκλεγούν στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014

	Στους Δήμους	Στην Περιφέρεια
Ανατ. Μακεδονία και Θράκη	642	51
Κεντρική Μακεδονία	1.254	71
Δυτική Μακεδονία	340	41
Ήπειρος	470	51
Θεσσαλία	729	51
Ιόνια Νησιά	203	41
Δυτική Ελλάδα	559	51
Στερεά Ελλάδα	709	51
Αττική	2.220	101
Πελοπόννησος	744	51
Βόρειο Αιγαίο	219	41
Νότιο Αιγαίο	638	51
Κρήτη	644	51
Σύνολο	9.371	703

Γαλάζιοι και πράσινοι παπατζήδες!

Του Μάκη Νοδάρου

Με την καθημερινή αγωνία των οικονομικά αδύναμων, των απολυμένων, των εξαθλιωμένων και των κατατρεγμένων πολιτών «παίζει» σαδιστικά το έκτρωμα της δικομματικής κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και οι παρατρεχάμενοί τους, κάνοντας πολιτική της ντροπής, με το κοινωνικό βοήθημα από το δήθεν πλεόνασμα.

Χωρίς ίχνος ντροπής ή αναστολών την παραμονή του Πάσχα, ο παχυλά αμειβόμενος γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Χάρης Θεοχάρης, με ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, έδωσε δήθεν οδηγίες για τα πολύ απλά βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι φτωχοί πολίτες μέσα από το Διαδίκτυο, προκειμένου να λάβουν το πεντακοσάρικο της ντροπής.

Μόνο που αυτός όπως και η κυβέρνησή του δεν είπαν την αλήθεια στους πεινασμένους πολίτες. Ότι δηλαδή η ιστορία με το κοινωνικό βοήθημα είναι μια αριστοτεχνική απάτη που θα τη ζήλευαν ακόμη και οι επαγγελματίες παπατζήδες. Το διαπίστωσα ο ίδιος χθες το μεσημέρι, όταν υπέβαλα μέσω του λογιστή μου τα σχετικά δικαιολογητικά στην ηλεκτρονική φόρμα του υπουργείου Οικονομικών.

Δηλαδή: Εισόδημα έτους 2012 μόλις 3.200 ευρώ. Σύζυγος άνεργη. Ένα ανήλικο παιδί. Μηδέν περιουσιακά στοιχεία. Ιδιοκτήτης μεταχειρισμένου Ι.Χ. μοντέλου 2003 και διαμονή μαζί με την οικογένειά μου σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Η απόρριψη της αίτησής μου από το σύστημα δεν αποτέλεσε έκπληξη για μένα, αφού λίγες ώρες νωρίτερα δεκάδες φτωχοί συμπολίτες μου, μού είχαν τηλεφωνήσει από όλη τη Δυτική Ελλάδα για να μου καταγγείλουν οργισμένοι την προκλητική σε βάρος τους κοροϊδία…

Όπως για παράδειγμα ο άνεργος από την Αλφειούσα Ηλείας με ένα παιδάκι τριών ετών, με μηδενικό εισόδημα τα 3 τελευταία χρόνια που φιλοξενείται απ’ τους γονείς του και ο οποίος δεν δικαιούται το επίδομα επειδή τον φιλοξενούν οι γονείς του! Δηλαδή έπρεπε ο συμπολίτης μας να είναι άστεγος με το παιδί του στους πέντε δρόμους… για να πάρει το επίδομα. Αν υπάρχει ακόμη έστω και λίγη «τσίπα» στους νοσηρούς εγκέφαλους του εμπαιγμού και της αθλιότητας σε βάρος των φτωχών πολιτών, από σήμερα κιόλας θα πρέπει να πάνε στα σπίτια τους.

Πηγή: apokalypseis.com

Πίσω στο 1929: Άλλη μια φορά… και που 'σαι ακόμα…

Του Γιάννη Μακριδάκη
Η εφημερίδα κιτρινισμένη ήτανε πάτος στο παλιό συρτάρι. 
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ. Ένα μόνο φύλλο της, η Σελίδα 5-6. Η ημισέλιδη διαφήμιση μάς προσδιορίζει τον χρόνο:

“Ο οίκος Ζελιώτου εύχεται εις την πολυπληθή πελατείαν του αίσιον και ευτυχές το νέον έτος 1929″

Ο τίτλος του κύριου άρθρου στη στήλη Επίκαιρα Ιδικά μας:

Εις τας φυλακάς του Π. Στρατώνος.

Υπότιτλοι: Ένας ολόκληρος κόσμος κλεισμένος εις την φυλακήν διότι δεν έχει να πληρώσει τους φόρους, και πρόκειται ως επί το πλείστον δια ποσά εντελώς ασήμαντα. Η φρίκη της φυλακής

Αποσπάσματα από το άρθρο:

… Δεξιά και αριστερά τα φραγμένα με αλύγιστα κάγκελα δωματιάκια ή μάλλον τρώγλες των φυλακισμένων. Εκεί βλέπεις μερικά κεφάλια να κινούνται. Κάτι βαθουλωμένα μάτια καρφώνονται επάνω μου λες και θέλουν να με φάνε. Το τετράγωνο αυτό που στεγάζει δεν ξέρω κι εγώ πόσους υποδίκους και καταδίκους (500-650) περιβάλλουν υψηλοί τοίχοι και πάνω από το πηγάδι αυτό του τρόμου φαίνεται ένα τετράγωνο φωτεινού παρήγορου ουρανού, τα χείλη του λαμπρύνονται από τον λίγο ήλιο που φευ δεν φτάνει ποτέ μέχρι την επίγεια αυτή κόλαση για να φωτίσει τα σώματα και τις ψυχές των καταδίκων. Ίσως γι’ αυτό στη φυλακή οι συνειδήσεις των σκοτεινιάζουν περισσότερο, ίσως γι αυτό οι κατάδικοι που μπήκανε στη φυλακή εγκληματίσαντες εξ ανάγκης ή εκ περιπτώσεως εξ εκδικήσεως ή εκ παθολογικών ή φρενολογικών λόγων βγαίνουνε από κει εξ επαγγέλματος εγκληματίαι….

… Στο πάτωμα είναι ξαπλωμένα μερικά ανθρώπινα ράκη ενώ άλλοι τριγυρίζουν εδώ κι εκεί. Τους βλέπεις τώρα έτσι ακουμπισμένους με τα μάτια αχανή σαν να προσπαθούν να εισδύσουν στα αδιόρατα σημάδια του μοιραίου… Ενας από αυτούς φαίνεται σαν δακρυσμένος. Το μελαγχολικό πρόσωπο και τα αθώα σαν μικρού παιδιού χαρακτηριστικά σε κάνουν να αμφιβάλεις αν ο άνθρωπος είναι εγκληματίας. Κλαίει. Από τα μάτια του τρέχουν δάκρυα. Στο πλησίασμά μου σηκώνεται. Δοκιμάζω να τον ρωτήσω γιατί κλαίει αλλά αυτός με προλαμβάνει

-Πώς καταδέχεσαι να μιλάς με έναν εγκληματία; μου λέγει με κάπως παραπονιάρα φωνή. Μιλάει σαν μηχανικώς αλλά η γλώσσα του τρέχει

Δεν σκότωσα, δεν έκλεψα, δεν έκαμα καμία ατιμία αλλά είμαι εγκληματίας. Τέτοιον με θέλει το Κράτος. Ναι, εγκλημάτισα γιατί δεν είχα να πληρώσω τους φόρους. Και το Κράτος με έριξε στην φυλακή. Ναι, είναι αλήθεια. Γνώρισα την φυλακή που δεν γνώρισα ποτέ. Τι ειρωνεία.

Ο άνθρωπος κρύβει το κεφάλι στα δυο του χέρια και αρχίζει να κλαίει..

Είχα ένα μαγαζάκι στο Παγκράτι, μου λέγει μόλις συνήλθε από την θλίψιν εις την οποίαν τον έρριψε η σκέψις της θέσεώς του. Εκέρδιζα το ψωμάκι μου και ζούσα ευτυχισμένος με την γυναικούλα μου και τα παιδάκια μου. Όταν μία ημέραν με επισκέφθηκε ένας εφοριακός υπάλληλος. Μου ζητούσε κι εγώ δεν ξέρω τι. Δεν είχα να πληρώσω ούτε μία πεντάρα και μάλιστα αναδρομικούς φόρους. Αλλά το Κράτος δεν εξετάζει αυτά όταν δεν έχεις και μίαν ωραία πρωίαν ήρθε ο αντιπρόσωπος αυτού του ίδιου κράτους για να με παρει στη φυλακή και να μου χαράξει το στίγμα της ατιμίας στο μέτωπο. ναι αυτή είναι η αλήθεια. Η ευτυχία μου και το σπίτι μου διαλύθηκαν επειδή το Κράτος δεν μπορούσε να περιμένει λίγο καιρό να καταβάλω πόσα νομίζετε; Τριακόσιες δραχμές, που δεν τις χρωστούσα και αυτές αλλά παρανόμως μου τις ζητούσε.

Τον αφήνω και προχωρώ, δεν θέλω να παρατείνω το μαρτύριό του. Περνώ σε έναν άλλο θάλαμο. και σε αυτόν πλανάται το φάσμα της δυστυχίας. Η ίδια κι εκεί σκηνή. Κάποιος διαβάζει. Είναι το αλφάβητο του κομμουνισμού. Εκεί μέσα βρίσκεται το πανεπιστήμιο της εγκλημα- ( Η συνέχεια εις την 7ην σελίδα)

Η 7η σελίδα δεν υπάρχει στον πάτο του παλιού συρταριού και έτσι δεν μπορώ να διαβάσω παρακάτω, τι λέει για τους εγκληματίες κομμουνιστές…

Διαβάζω όμως τους τίτλους των υπολοίπων άρθρων της σελίδας 5 και από πίσω, της σελίδας 6

Τα φρικαλέα όργια εις τα μοναστήρια της Δύσεως. Η εποχή των οργιών και της ακολασίας.

Ένα υπέροχο ρομάντσο: Νενέλλα… Σ’ αγάπησα με τα σωστά μου

Οι έρωτες της Μεσσαλίνας. Η οργιώδης ζωή της διαβοήτου αυτοκράτειρας της εκπροσωπούσης την αποκορύφωσιν του εκφυλισμού της ρωμαϊκής παρακμής επί τη βάσει ιστορικών δοκουμέντων.

Τι να σχολιάσει κανείς έπειτα απ΄όλα αυτά. Ίσως μονάχα ότι όποιος δεν διαβάσει και δεν γνωρίσει το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει. Ίσως μονάχα ότι η ανθρωπότητα είναι εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα τσούρμο τυφλοί που πάνε πορεία στο χρόνο

Αυτά…

Πηγή: yiannismakridakis.gr

Ρουσφετολογικές προσλήψεις σε Δήμους έναν μήνα πριν από τις εκλογές

Η Ελλάδα συνεχίζει, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση να πείσει για το αντίθετο, να λειτουργεί με τις παθογένειες του παρελθόντος, εκείνες που σε μεγάλο ποσοστό ευθύνονται για την σημερινή της κατάσταση, με τις πελατειακές σχέσεις και την πολιτική της ρεμούλας και του ρουσφετιού να κρατούν καλά έναν μήνα πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Τις τελευταίες ημέρες, παρότι η Ελλάδα είναι δεσμευμένη από τα μνημόνια, να προχωρήσει σε 11 χιλιάδες απολύσεις μέσα στο 2014, όπως άλλωστε έχει δηλώσει ο ίδιος ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, κάνει το γύρο του διαδικτύου η είδηση της πρόσληψης χιλιάδων ανθρώπων σε Δήμους και Περιφέρειες. Μερίδα του Τύπου μάλιστα, έκανε λόγο τις προηγούμενες ημέρες για περισσότερες από 17 χιλιάδες προσλήψεις.

Αυτή είναι ίσως η ύστατη προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει για το «θεάρεστο» έργο της, δεδομένου ότι πράγματι σε μια τέτοια περίοδο για τη χώρα οι προσλήψεις μόνο ως κάτι θετικό μπορεί να προβληθούν. Είναι όμως έτσι; Πρόκειται πράγματι για αγνή κυβερνητική πολιτική ή είναι απλώς ακόμη μία ρουσφετολογική κίνηση ενόψει εκλογών;

Υπουργοί διασφαλίζουν τους «ημέτερους»;

Την Μ. Μπέμπτη 17 Απριλίου, υπογράφονται δύο κοινές υπουργικές αποφάσεις. Αμφότερες φέρουν τη σφραγίδα του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη, του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα και αφορούν την πρόσληψη συνολικά 1.685 ανθρώπων, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για τη στελέχωση των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συγκεκριμένα, η πρώτη ΚΥΑ αφορά τη «σύναψη 451 συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου ορισµένου χρόνου για τη στελέχωση των ΟΤΑ Α΄ βαθµού και ΝΠ∆∆ αυτών, της Χώρας που παρέχουν υπηρεσίες έναντι αντιτίµου από τους ωφελούµενους» και η δεύτερη τη σύναψη 1.234 συµβάσεων µε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισµένου χρόνου σε υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα στους ΟΤΑ Α΄ βαθµού της χώρας για το έτος 2014».

Όπως καταγγέλλει με ερώτησή της στη Βουλή η οποία κατατέθηκε σήμερα Τρίτη, η βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. Ραχήλ Μακρή, πρόκειται για ρουσφετολογικές προσλήψεις, έναν μήνα πριν από τις εκλογές. Στην ερώτησή της, η κα Μακρή μνημονεύει πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου από τις 18 Δεκεμβρίου 2013, σύμφωνα με την οποία μέχρι το τέλος του 2014 «αναστέλλεται ο διορισμός και η πρόσληψη του πάσης φύσεως προσωπικού του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, των τοπικών ενώσεων Δήμων και Κοινοτήτων, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος και των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο κράτος ή επιχορηγούνται τακτικώς».

Παράλληλα, υφίσταται από τις 30 Ιανουαρίου 2014, εγκύκλιος του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη, στην οποία αναφέρεται ότι: «το 2014, σύμφωνα με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, αποτελεί έτος περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, και ως εκ τούτου καθίσταται ενεργή η πρόβλεψη του άρθρου 17 του νόμου 3870/2010, ως ισχύει, με την οποία αναστέλλονται οι πάσης φύσεως προσλήψεις και υπηρεσιακές μεταβολές, καθώς και οι προπαρασκευαστικές αυτών ενέργειες, για το δίμηνο χρονικό διάστημα που προηγείται των αυτοδιοικητικών εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των νέων αιρετών οργάνων».

Η, σίγουρα επικοινωνιακή, αλλά πιθανώς και βάσει των καταγγελιών, ρουσφετολογική ενέργεια των Μιχελάκη, Μητσοτάκη και Σταϊκούρα, δεν αποτελεί απλώς παράβαση αποφάσεων και εγκυκλίων, τις οποίες οι ίδιοι έχουν αποδεχθεί και υπογράψει, αλλά και απόδειξη του αμοραλισμού που διέπει ορισμένα κυβερνητικά στελέχη τα οποία δεν διστάζουν ακόμη και σε συνθήκες δύσκολες για τη χώρα, να εφαρμόζουν τις πολιτικές του παρελθόντος, διεκδικώντας προφανώς ψήφους, μόλις έναν μήνα πριν από τις εκλογές. 

Διαβάστε ΕΔΩ την ερώτηση της Ραχήλ Μακρή 

http://www.koutipandoras.gr/

Κοινωνικό μέρισμα: Κρύβουν την αλήθεια στους 6 από τους 7 αιτούντες

Προσθήκη λεζάντας

Εδώ και λίγες ημέρες οι βάσεις δεδομένων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών συστημάτων γεμίζουν από τις χιλιάδες ηλεκτρονικές αιτήσεις πολιτών για το διαβόητο κοινωνικό μέρισμα, που θα ξεκινάει από τα 500 ευρώ και θα φτάνει στα 1.083. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, 450 εκατομμύρια ευρώ θα μοιραστούν στους αιτούντες, σύμφωνα με το φορολογητέο οικογενειακό τους εισόδημα, την οικογενειακή τους κατάσταση και την ακίνητη περιουσία τους, υπολογισμένη στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων. 

Αυτό που οι περισσότεροι, όμως, δεν γνωρίζουν, ε

ίναι πως αφενός όλοι οι άνεργοι που φιλοξενούνται στα σπίτια των γονιών τους χάνουν το δικαίωμα του επιδόματος καθώς θεωρούνται ως συλλήβδην κατέχοντες, και αφετέρου πως τα φορολογητέα εισοδήματα των αιτούντων δεν θα αποτελούνται μόνο από τα πραγματικά, που αναγράφονται στη δήλωση, αλλά και από τα τεκμαρτά, τα οποία προκύπτουν βάσει των αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης για κατοικίες, ΙΧ αυτοκίνητα κ.ά.

6 στους 7 απορρίπτονται

Το αποτέλεσμα αυτής της παγίδας είναι χιλιάδες φορολογούμενοι με εξαιρετικά χαμηλά εισοδήματα το 2012 ή ακόμη και μακροχρόνια άνεργοι που ήλπιζαν σε αυτό το βοήθημα να βρεθούν με τεκμαρτά εισοδήματα πολύ υψηλότερα των ορίων που έχουν οριστεί (ξεκινούν από τα 6.000 ευρώ για τον άγαμο), και να χάσουν το δικαίωμα στο μέρισμα. Για χιλιάδες πολίτες, το εισόδημα, συμπεριλαμβανωμένων των τεκμαρτών τεκμηρίων διαβίωσης, διπλασιάζεται, όταν έρχεται η ώρα να αιτηθούν το κοινωνικό μέρισμα. 

Για παράδειγμα, άγαμος με δηλωμένο εισόδημα 4.500 ευρώ, κάτι που αντιστοιχεί σε περίπου 400 ευρώ το μήνα, ο οποίος όμως μένει σε ιδιόκτητη κατοικία 80 τ.μ και έχει αυτοκίνητο 1.400 κυβικών, αυτομάτως βλέπει το συνολικό (πραγματικό + τεκμαρτό) εισόδημά του να ανεβαίνει στα 12.000 ευρώ. Κάποιος δηλαδή που -ίσως και για οικονομικούς λόγους- δεν έχει παντρευτεί και δεν ζει στο νοίκι αλλά παίρνει μισθό χαμηλότερο του κατώτατου, δεν έχει δικαίωμα στο κοινωνικό μέρισμα.

Το ίδιο «κόλπο» έστησε το οικονομικό επιτελείο και με τα επιδόματα για τα τέκνα, τα οποία πολλοί δικαιούχοι τα έχασαν ή τα έλαβαν «κουρεμένα» κατά 33%.

Βάσει αυτών των στοιχείων, μόλις 1 στους 7 αιτούντες θα λάβει εν τέλει το μέρισμα.

Πως θα γίνουν οι πληρωμές

Όσων το αίτημα εγκριθεί, αναλόγως με την ημερομηνία καταβολής της αίτησης, το ποσό θα πιστωθεί στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς των δικαιούχων στις εξής ημερομηνίες:

- έως 10 Μαΐου, για τις αιτήσεις που θα υποβληθούν έως 30 Απριλίου.

- έως 10 Ιουνίου, για τις αιτήσεις που θα υποβληθούν από 1 έως 31 Μαΐου.

- έως 10 Ιουλίου, για τις αιτήσεις που θα υποβληθούν από 1 έως 30 Ιουνίου.

http://www.koutipandoras.gr/

Ανάσταση ή Επανάσταση;

Χρειαζόμαστε Επανάσταση, ριζική αλλαγή του μέχρι σήμερα τρόπου ζωής μας, εγκατάλειψη της ασθενούς και καταστροφικής νοοτροπίας του δικού μας «βολέματος».

Ανάσταση, είναι η επαναφορά στην προτέρα κατάσταση. Ο νεκρός επανέρχεται στην ίδια ζωή με την προηγουμένη, με την ποιοτική αλλαγή να μη παρατηρείται σε άλλες εκφάνσεις. Επανάσταση, είναι η ανατροπή μιας κατάστασης μη επιθυμητής, και η αντικατάστασή της με άλλη, που ελπίζεται και επιδιώκεται να είναι καλύτερη από την ανατραπείσα.

Εχθές, σύμπας ο χριστιανικός κόσμος εόρτασε την Ανάσταση. Μάλιστα, στις ευχές όλων μας υποκρυπτόταν και η ελπίδα του αναστάσιμου μηνύματος για την κοινωνία που δεινοπαθεί, όπως επί οθωμανοκρατίας (και όχι τουρκοκρατίας, όπως κακώς οι καθηγητάδες υποστηρίζουν, με δεδομένο ότι οι Τούρκοι ήσαν περιφρονημένη ράτσα από τους Οθωμανούς), η αναστάσιμη ευχή «καλή Ανάσταση» δεν υποδηλούσε μόνον την έξοδο του Χριστού από το Βασίλειο των Νεκρών, αλλά και την Ανάσταση του Γένους.

Ευχηθήκαμε λοιπόν εχθές «καλή Ανάσταση», αλλά θεωρώ ότι ταυτοχρόνως έπρεπε να κάνουμε λόγο και για Επανάσταση. Μόνη της η Ανάσταση, θα μας επαναφέρει στην κατάσταση του 2008. Προφανώς και θα είναι καλύτερα από ό,τι τώρα, αλλά σαφώς θα μας επανοδηγήσει εκ νέου στο απευκταίο σήμερα.

Χρειαζόμαστε Επανάσταση, και δεν υπονοώ φυσικά ένοπλη εξέγερση, αλλά ριζική αλλαγή του μέχρι σήμερα τρόπου ζωής μας. Εγκατάλειψη της ασθενούς και καταστροφικής νοοτροπίας του δικού μας «βολέματος» και οι άλλοι «ας πάνε να πνιγούν, τι με νοιάζει εμένα».

Ένας από τους σοφούς καθηγητές του Α.Π.Θ. -του μεσοπολέμου φυσικά, σήμερα αποτελούν είδος προς εξαφάνιση- ο Αβροτέλης Ελευθερόπουλος, παρομοίασε την ανθρώπινη κοινωνία με την κοινωνία των μυρμηγκιών ή μελισσών. Στηριζόμενος, προφανώς, στο αριστοτελικό ότι εκτός κοινωνίας βρίσκονται μόνον οι θεοί ή τα θηρία, υποστήριξε το αυτονόητο, πως αν μια κοινωνία αποτελεί άθροισμα μελών και όχι συμπαγές σύνολο, είναι κοινωνία ατελής. Όπως, δηλαδή, η δική μας.

Από μικρό το παιδί δέχεται την συμβουλή των γονέων «εσύ κοίταζε τα μαθήματά σου», ή «δεν θα βγάλεις εσύ το φίδι από την τρύπα», με αποτέλεσμα να διδάσκεται πλέον τον ατομισμό, που ούτως ή άλλως ενυπάρχει στον Έλληνα, και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό, όταν ελλείπει η ισχυρή ηγεσία που θα τον υποχρεώσει να μετριάσει τις απαιτήσεις του στο σημείο που δεν θα βλάπτει τους άλλους.
Άλλωστε, ο παραδεδεγμένος ορισμός της ελευθερίας, αυτός είναι. Να δραστηριοποιείται ο καθένας ελεύθερα, μέχρι του σημείου που δεν θα βλάπτει την ελευθερία του άλλου. Ό,τι δηλαδή οι νεοέλληνες περιφρονούμε.

Όταν ήταν αρχηγός της Ν.Δ. ο Μιλτιάδης Έβερτ, είχε ως σύνθημα την «ειρηνική επανάσταση». Όρος εξωπραγματικός, επειδή η ειρηνική επανάσταση προϋποθέτει ύπαρξη συνειδητοποιημένου λαού, που ενσυνειδήτως θα εφαρμόσει τους νόμους που η δημοκρατική κοινωνία ψήφισε. Αλλά, αν το πράττει αυτό, αν ζει σε ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία, προς τι η επανάσταση; Θα ανατρέψει το επωφελές;
Η Επανάσταση, εξ αντικειμένου είναι βίαιη. Σπεύδω πάλι να προλάβω τους κακόπιστους. Δεν εννοώ κανένα σωματικό ή άλλον εξαναγκασμό, παρά τω νόμω. Αλλά την βία, που μόνον το δημοκρατικό κράτος δικαιούται να ασκεί, ώστε να υποχρεώσει τον δύστροπο να εφαρμόσει το νόμο.

Μάλιστα, η αρχαιοελληνική αντίληψη περί κοινωνίας, είχε τοποθετήσει παραπλεύρως του Διός, δύο φύλακες, οι οποίοι αυτόν ακριβώς τον ρόλο είχαν. Αν δεν υπάκουαν οι άνθρωποι στη θεία βούληση, τότε ο ηγέτης-Δίας έστελνε για πειθαναγκασμό τους φύλακες. Ποιοι ήσαν προσωποποιημένοι; Ο Κράτος και η Βία (Δύο αδέλφια, που μαζί με άλλα δύο τον Ζήλο και τη Νίκη, ήσαν παιδιά της Στυγός).

Γι’ αυτό και η συγκροτημένη κοινωνία, αποκαλείται Κράτος. Επειδή ενέχει την έννοια του πειθαναγκασμού. Ο Κράτος λοιπόν, που έγινε ουδέτερο το Κράτος, οφείλει να υποχρεώσει τους κακότροπους, που δεν θέλουν να αποτελούν μέλη μιας κοινωνίας και με υποχρεώσεις, αλλά μόνον με δικαιώματα, να λάβουν μέρος στην αναγκαία Επανάσταση, που θα θανατώσει το κακό παρελθόν μας.


Ο Μακεδών