Κυριακή 18 Μαΐου 2014

Το τρομερό δίλημμα της αποχής στις εκλογές



Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου
Ο Ραούλ Βανεγκέμ, πολιτικός φιλόσοφος με περγαμηνές από την ανήσυχη δεκαετία του ’60, σε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα του άρθρα, υπερασπίζεται την αποχή από τις εκλογές με το επιχείρημα ότι εκείνοι οι οποίοι συμμετέχουν είναι ανήκεστα διεφθαρμένοι και οι - ούτως ή άλλως ψεύτικες - υποσχέσεις τους μακράν απέχουν από οποιαδήποτε ριζοσπαστική αμφισβήτηση και αναδιάρθρωση της τρέχουσας πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας, επισημαίνοντας πως ο κύριος στόχος της επαναστατικής προοπτικής είναι κατάργηση του χρήματος.
Υπό το πέπλο μιας άφθαστης ουτοπίας, ή έστω της μετατεθειμένης για το αόριστο αύριο εξέλιξης της ανθρωπότητας και της κοινωνίας , συγκαλύπτεται η επείγουσα ανάγκη για τις μικρές, καθημερινές επιλογές που πρέπει να γίνονται μέχρι την επίτευξη των στόχων που οραματίζεται ένας ιδεαλιστής σαν τον Βανεγκέμ.
Ο μεγαλοϊδεατισμός, συγγενές μόρφωμα με τον ιδεαλισμό,  είναι μια υπερφίαλη εκδήλωση της ανθρώπινης φιλοδοξίας και ως εκ τούτου υποφέρει από την αναπηρία κάθε γίγαντα που στέκεται σε πήλινα πόδια.
Αξιωματικά, η ανθρώπινη κοινωνία είναι άδικη, σκληρή και πάσχει από κάθε άποψη, εξ’ ου και οι άνθρωποι θα πασχίζουν αέναα να ρυθμίζουν οτιδήποτε κρίνει ο μέσος νους ως παρεκτροπή από την ζητούμενη κανονικότητα, είτε με μέτρα εξισορρόπησης και θεσμούς ελέγχου, είτε με εξεγέρσεις.
Στην προσπάθεια του αυτή, ο συνειδητός πολίτης, και δη εκείνος που επιλέγει να ψηφίσει αντιλαμβάνεται ότι οι ευσεβείς πόθοι του Βανεγκέμ δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν ούτε σε μια μέρα, αν υποθέσουμε ότι είναι εφικτοί, αλλά και ούτε ιδιαίτερα ρεαλιστικοί μοιάζουν, αν κρίνει κανείς από το παρελθόν που έχει επιδείξει η ανθρωπότητα. Έτσι, αυτός ο συνειδητός πολίτης που επιλέγει την οδό της πραγματιστικής διαπραγμάτευσης με το όποιο καθεστώς,  ψηφίζει, δηλαδή υιοθετεί την ζωτική ψευδαίσθηση ότι έχει επιλογή να ασκήσει εξουσία άπαξ και συνταχθεί με μια πλειοψηφία ομοϊδεατών.
Οι ζωτικές ψευδαισθήσεις είναι ουσιαστικής σημασίας για την υγεία του ατομικού και συλλογικού μας φαντασιακού – χωρίς την σκέψη προσηλωμένη σε κάποια υπέρβαση δεν θα είχαμε το ψυχικό σθένος ούτε να σηκωθούμε από το κρεβάτι μας. Οποιαδήποτε πρακτική πρωτοβουλία βελτίωσης των συνθηκών της ζωής μας έχει σαν αφετηρία τις ψευδαισθήσεις πάσης φύσης. 
Όσο διεφθαρμένος και κατασκευασμένος σύμφωνα με τον εικονικό λαβύρινθο της κοινωνίας του θεάματος και να είναι ο θεσμός των εκλογών, έστω και στο φαντασιακό του λαού, ακόμα διατηρεί την συγκινησιακή του δύναμη.
Είναι πολύ εύκολο να απαξιώσει κανείς μια εκλογική διαδικασία της οποίας μετέχουν πρόσωπα που έχουν στιγματιστεί ανεπανόρθωτα ως αμετανόητοι εγκληματίες και εθνοπροδότες, μαφιόζοι του κοινού ποινικού δικαίου, λεχρίτες που ηγούνται μειοψηφικών κομμάτων  τα οποία κυβερνούν συνεπικουρούμενα από κάθε λογής τεχνητά μορφώματα διαχείρισης της λαικής αγανάκτησης.
Είναι εύκολο να περιφρονήσει αηδιασμένος κανείς όλες αυτές τις σουρεαλιστικές πατερίτσες που καθεστώτος  καθώς μεταμφιέζονται σε ποτάμια, αυγές, ελιές και οτιδήποτε άλλο γραφικό σχήμα λόγου μπορεί να συλλάβει η πεπερασμένη σκέψη των εμφανώς βουκόλων προπαγανδιστών τους.
Είναι όμως λίγο πιο δύσκολο, αλλά πιθανώς πιο χρήσιμο για το καλό όλων μας, να αδράξουμε την ευκαιρία της συναισθηματικής φόρτισης που δημιουργεί η ιδέα των εκλογών, να εμπνεύσουμε την πεποίθηση που διασπείρεται, έστω και ως ψεύτικη υπόσχεση, έστω και ως εθιμοτυπική διαδικασία, ότι με μια γραφειοκρατική επιλογή, κάποια τυχαία Κυριακή, η μοίρα αυτής της χώρας και του λαού της θα πάει προς το καλύτερο. 
Και είναι δύσκολο αλλά άξιο προσπάθειας να συντηρήσουμε το όραμα των δημοκρατικών εκλογών αφού ακόμα και η μίμηση μιας αλήθειας, έστω και ως ψευδεπίγραφη, μεταφέρει το μήνυμα, και έτσι διατηρείται ζωντανή την ζωτική ψευδαίσθηση ότι αργά αλλά σταθερά η κοινωνία οδεύει προς κάτι καλύτερο.
Το καλύτερο ούτως ή άλλως για την Ελλάδα την συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία είναι σαφές – πρέπει οπωσδήποτε να εξαφανιστούν από όλα τα κλιμάκια της εξουσίας του Ελληνικού κράτους και κατεστημένου εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν φέρει την Ελλάδα στο σημείο του να διαπραγματεύεται την τσιμεντοποίηση των αιγιαλών της χώρας ως αναπτυξιακή προοπτική, δηλαδή να απαλλαγούμε από την κάστα εκείνη που επιχειρεί τον βιασμό της ίδιας της ψυχής της χώρας και του εκμαυλισμού της προκειμένου να διαιωνιστεί η η επικερδής για το παρόν καθεστώς διάλυση της κοινωνίας, άλωση της οικονομίας και ταχεία εκποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. 
Χρησιμοποιώ το παράδειγμα του επαίσχυντου νομοσχεδίου περί αιγιαλού, που μπορεί να αποσύρθηκε προσωρινά και προεκλογικά γα «αναθεώρηση»,  αλλά δείχνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις χυδαίες και καταστροφικές προθέσεις του παρόντος καθεστώτος, ενώ ταυτόχρονα εκφράζει έναν κίνδυνο που είναι καθολικά αντιληπτός, αφού αφορά τους πάντες που έχουν περάσει έστω και μια μέρα σε μια Ελληνική παραλία και γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι η συντήρηση τους σε όσο πιο άθικτη κατάσταση γίνεται.
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες που δεν συνειδητοποιούν ότι οι Ελληνικές παραλίες είναι ένα εθνικό πάρκο που οφείλει να παραμείνει ως έχει, αφού ήδη έχει γίνει αρκετή ζημιά.
Αδιάφοροι για την προστασία των παραλιών μπορεί να είναι εκείνοι που είναι ανίατα υπόδουλοι στο χρήμα – αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν σώζονται υπαρξιακά, ούτε μεταπείθονται, αφού η εμμονή με το κέρδος εις βάρος της φύσης και του περιβάλλοντος είναι σύμπτωμα ψυχικής νόσου και δεν επιδέχεται θεραπεία μέσω λογικού διαλόγου.
Ο αιγιαλός λοιπόν, αυτό το σίγουρα ενωτικό όραμα, και η προστασία τους από τα πολυεθνικά επενδυτικά αρπακτικά, ας γίνει το συμβολικό κίνητρο ανατροπής του καθεστώτος σε αυτές τις εκλογές.
Μην ξεχνάμε ποτέ πως η  τρομοκρατία του καθεστώτος έχει μια και μοναδική προπαγανδιστική αιχμή – την καλλιέργεια της πεποίθησης του αναπόδραστου, αυτή την διαρκώς επαναλαμβανόμενη μάντρα που προσπαθεί να μας πλύνει τον εγκέφαλο μέχρι να αποδεχτούμε οριστικά και αμετάκλητα πως δεν υπάρχει καμία άλλη λύση από την πειθήνια υποταγή στις ορέξεις του μεταλλαγμένου υπερκαπιταλισμού, με όποιο κόστος, ακόμα και την βεβήλωση της φυσικής καλλονής που αποτελεί το βασικό καύσιμο της βιομηχανίας του τουρισμού.
Η σωτηρία του Ελληνικού αιγιαλού ας εξυπηρετήσει  την επιτακτική η ανάγκη εύρεσης ενός ονείρου, μιας θετικής προοπτικής, ενός ελπιδοφόρου οράματος.
Τα υπόλοιπα αδιέξοδα -  η αγορά που παραμένει σε διαρκή πτωτική πορεία, η ανεργία που πλέον έχει ξεπεράσει το 30% στον γενικό πληθυσμό και το 50% στους κάτω των 30 χρονών, η εξαθλίωση του βιοτικού επιπέδου, οι αυτοκτονίες των χιλιάδων  απελπισμένων, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η εξάρθρωση του συστήματος υγείας, ο εξευτελισμός της παιδείας, τα ελεγχόμενα από  ολιγαρχικά συμφέροντα ΜΜΕ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι πνιγμοί μεταναστών, τα συνεχιζόμενα σκάνδαλα όπως το χάρισμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ χρέους στον εξυπηρετικό ΔΟΛ – όλα αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την πραγματικότητα και δύσκολο να αγνοηθούν. Επειδή όμως αυτά αφορούν την διαφθορά, τον εμπαιγμό, τον αποπροσανατολισμό και την συγκάλυψη, εν τέλει την συντριβή και όχι το όνειρο, δεν εμπνέουν ως κίνητρα, αντίθετα, εξοργίζουν και θλίβουν.
Η παρατεταμένη θλίψη φέρνει απόγνωση. Η Ελληνική κοινωνία έχει ήδη δει τα αποτελέσματα της απόγνωσης – αυτή οδηγεί σε αδράνεια και απάθεια, ένα είδος μαζικού κώματος επιβεβλημένου από το δόγμα του σοκ. Ίσως αυτό που χρειάζεται την παρούσα στιγμή είναι ένα θετικό κίνητρο και όχι ακόμα μια επανάληψη των δεδομένων αρνητικών της παρούσας κατάστασης. Για να αλλάξει το οτιδήποτε μικρό πρέπει να αλλάξουν οι ισορροπίες δυνάμεων. Όλοι μας ξέρουμε ποιες είναι οι παρούσες και που έχει οδηγηθεί η χώρα υποκύπτοντας σε αυτές. Είμαστε έτοιμοι να ψηφίσουμε εκείνον που αν μη τι άλλο θα επιφέρει μια αλλαγή σε αυτές τις ισορροπίες?
Υ.Γ.
Στην μακρά πλέον πορεία μου ως ο πιο αντιπαθής άνθρωπος σε αυτή τη χώρα, μια από τις φράσεις που κατά καιρούς έχω εκστομίσει είναι πως  "Η Ελλάδα δεν υπάρχει."
Αυτό το αξίωμα, ελαφρά τη καρδία, το εκστόμισα σε μια εκπομπή της Βίκυς Μιχαλονάκου, και έγινε η αιτία για να εξαγριωθούν διάφοροι μεγαλοφυείς φιλόσοφοι  - σχολιαστές του διαδικτύου που   θίγονται κατάφωρα από την αυθαιρεσία μιας αξιωματικής τοποθέτησης, προσπερνώντας  το γεγονός ότι ως εργαλείο σκέψης το αξίωμα εξ' ορισμού είναι αυθαίρετο, ενώ είναι η κριτική του προσέγγιση εκείνη που αναζητάει την όποια ορθότητα της αξιώματος.
Ψιλά γράμματα η δεοντολογία της φιλοσοφικής ορολογίας όμως. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Ελλάδα δεν υπάρχει, επειδή υπάρχουν Ελλάδες, δηλαδή για τον καθένα υφίστανται διαφορετικές προσεγγίσεις και βιώματα μιας πραγματικότητας που δεν μπορεί να είναι η ίδια για όλους, εκτός και εάν υιοθετήσουμε ολοκληρωτικές σκεπτομορφές, κάτι που προσωπικά αρνούμαι.
Η «δική μου Ελλάδα» και η «δική σου Ελλάδα», εκτός του ότι είναι διαδικασίες εξελικτικές και ατέρμονες και άρα δεν σχηματοποιούνται, ούτε παγιώνονται, όπως κάθε υγιής οργανισμός, μπορεί και να μην σμίξουν ποτέ. Ωστόσο, για να συνεχίσουν να υπάρχουν, οφείλουν να τηρήσουν την υπόσχεση των ζωτικών ψευδαισθήσεων που τις κράτησαν ζωντανές μέχρι σήμερα


http://www.koutipandoras.gr/

Μάθε που ψηφίζεις

Μέσω της ιστοσελίδας του Υπουργείου Εσωτερικών οι ψηφοφόροι μπορούν να μάθουν που ψηφίζουν.
Συμπληρώνοντας στη σχετική φόρμα το ονοματεπώνυμο (τουλάχιστον τα δύο πρώτα γράμματα), το πατρώνυμο (τουλάχιστον τα δύο πρώτα γράμματα) και την χρονολογία γέννησης μπορείτε να δείτε σε ποιο εκλογικό τμήμα ψηφίζετε.


Εναλλακτικά λειτουργεί τηλεφωνικό κέντρο: 213 136 1500
Ώρες επικοινωνίας ΔΕΥΤ-ΣΑΒ: 09:00-19:00
                               ΚΥΡ: 07:00-19:00

Όχι στην αποχή, ναι στην ελπίδα

Ζαχαριάδης Κώστας
Αν μελετήσουμε τις δημοσκοπήσεις, αλλά και όσα ακούμε και βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, προκύπτει το συμπέρασμα ότι η συμμετοχή στις εκλογές θα διαμορφώσει καθοριστικά το τοπίο.
Η κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ μεταθέτοντας για τις 25 Μαΐου τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, μαζί με τις ευρωεκλογές, ενώ θα έπρεπε οι ευρωεκλογές να συμπέσουν με τον πρώτο γύρο, φαίνεται ότι επιδιώκει και ποντάρει σε υψηλό ποσοστό αποχής. Το ποσοστό της αποχής βγαίνει σίγουρα από αυτούς που απαντούν στις δημοσκοπήσεις «δεν ξέρω - δεν απαντώ» ή αρνούνται καν να κουβεντιάσουν το ζήτημα, όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά και στις παρέες.
Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Σε ποια κοινωνικά στρώματα ανήκουν; Σε ποιες ηλικιακές ομάδες; Πώς βιώνουν την κρίση; Γιατί επιλέγουν την άρνηση και την αποχή; Γιατί δεν πείθονται από κανένα πολιτικό σχέδιο, από καμιά πολιτική πρόταση; Πού μπορούμε να τους βρούμε;
Η συντριπτική πλειονότητα ανήκει σε κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί βάναυσα από τις μνημονιακές πολιτικές. Πρόκειται για πολίτες που βιώνουν την κρίση σε απόλυτο βαθμό. Που η ζωή τους υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, σε όλα τα επίπεδα. Στον τομέα της στέγης, της απασχόλησης, της περίθαλψης. Πρόκειται γι’ αυτούς που διαβλέπουν ότι ακόμα και αν η κρίση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο υποχωρήσει, το δικό τους μέλλον θα είναι ζοφερό. Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ανήκουν στα στρώματα εκείνα που έχασαν οριστικά βασικά δικαιώματα. Η οργή τους ενισχύεται από τη διαδεδομένη και δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή θεωρία του τσουβαλιάσματος όλων των πολιτικών δυνάμεων (και της Αριστεράς) ως συνυπεύθυνων για τα δεινά τους. Ενισχύεται επίσης από την ατιμωρησία, τη συνεχιζόμενη ανομία, την ουσιαστική ασυλία των πολιτικών υπευθύνων, την καταρράκωση της αντίληψης για το «κοινό περί δικαίου αίσθημα». Ιδεολογικά, μπορεί να μην ανήκουν στην Αριστερά, ελπίζουν όμως σ’ αυτήν, αλλά δεν πείθονται να μας ακολουθήσουν, επηρεασμένοι από την καταιγιστική κυβερνητική προπαγάνδα, από τις δικές μας αντιφάσεις, αλλά και από την αποπολιτικοποίηση που κυριαρχεί στις νεότερες ηλικίες. Επιλέγουν την άρνηση και την απόρριψη των πάντων, γιατί τους θεωρούν όλους λίγο-πολύ συνυπεύθυνους. Ηλικιακά βρίσκονται μεταξύ 18 και 40 ετών.
Αυτός ο κόσμος είναι παντού! Στις λίστες ανεργίας του ΟΑΕΔ, στις αιτήσεις μετανάστευσης, στα επείγοντα των δημόσιων νοσοκομείων, στις μελαγχολικές πια καφετέριες, στις μικρές αγγελίες εύρεσης εργασίας, στο σπίτι του! Συνωστίζεται στις δομές αλληλεγγύης, κάθεται στα παγκάκια των πάρκων, στις ουρές της εφορίας, της ΔΕΗ, των τραπεζών, των ασφαλιστικών ταμείων, για να κάνει διακανονισμούς που απλώς θα καθυστερήσουν την εξόντωσή του. Αυτόν τον κόσμο πρέπει να αναζητήσουμε. Να του συστηθούμε εκ νέου. Να του δείξουμε ότι η θέση του είναι στο πλευρό της σύγχρονης, ενωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς και στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ. Να ξεριζώσουμε τις αρνήσεις και τη δυσπιστία του. Αυτός ο κόσμος πρέπει πρώτα απ’ όλα να μας γνωρίσει. Αν το καταφέρουμε, είναι πιο εύκολο να τον πείσουμε να ενδιαφερθεί. Να του προβάλουμε, τότε, τις λύσεις που προτείνουμε για τα προβλήματα της κοινωνίας, να του δείξουμε πόσο απαραίτητος και μοναδικός είναι στον κοινό μας αγώνα, να τον κάνουμε να σκεφθεί ότι με την αποχή του διευκολύνει αυτούς ακριβώς που καταδικάζει και απορρίπτει.
Η πολιτική επάρκεια της ηγεσίας του κόμματος, η έγκαιρη αντιστοίχησή της με τα προτάγματα της συγκυρίας, η αρμονική συνύπαρξη ρεαλισμού και ριζοσπαστισμού στον πολιτικό μας σχεδιασμό έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στο 27%. Μην φανταστεί κανένας ότι νικήσαμε. Ο δρόμος εξακολουθεί να είναι δύσβατος και ο αντίπαλος πολύπειρος, αδίστακτος και πάνοπλος. Τα δικά μας όπλα είναι η αλήθεια, το δίκιο, η ανιδιοτέλεια, η ενότητα, ο προγραμματικός λόγος, το χαμόγελό μας. Πρέπει να τα αξιοποιήσουμε σε απόλυτο βαθμό. Η δεξαμενή της αποχής πρέπει να αδειάσει και να πλημμυρίσει με ψήφους η κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ και τα αυτοδιοικητικά σχήματα της Αριστεράς.
* Ο Κ. Ζαχαριάδης είναι βιολόγος, υποψήφιος στον Βόρειο Τομέα Αθηνών με τη Δύναμη Ζωής

http://www.avgi.gr/


Το πρώτο βήμα για την ανατροπή

Η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση των Μνημονίων ξεκινά από τις δημοτικές και τις περιφερειακές εκλογές αυτή την Κυριακή και θα ολοκληρωθεί την επόμενη με το ηχηρό μήνυμα που θα στείλουν οι ευρωεκλογές. Το σύστημα Σαμαρά καταφεύγει στην τρομοκράτηση των πολιτών βαφτίζοντας την κατάρρευση του ιδίου "αποσταθεροποίηση της χώρας", ενώ την ίδια ώρα τηρεί ένοχη σιωπή για την κρυφή συμφωνία με τον Βενιζέλο με κουμπάρο τον Μπαρόζο, προκειμένου να επιβληθούν οι μνημονιακές πολιτικές που γονάτισαν τη χώρα.
Οι πολίτες απαιτούν η αλλαγή ρότας να ξεκινήσει από τους δήμους και τις Περιφέρειες, που δεινοπαθούν από τις αιματηρές περικοπές, και την επόμενη Κυριακή θα ολοκληρώσουν τη δημοκρατική ανατροπή στέλνοντας μήνυμα και στην Ευρώπη ότι πρέπει να σταματήσει η πολιτική της τιμωρητικής λιτότητας, της ανεργίας και του αυταρχισμού.
"Ψηφίζουμε για τη ζωή μας. Βάζουμε τέρμα στην καταστροφή. Στέλνουμε μήνυμα στην Ευρώπη. Γράφουμε Ιστορία" είναι το μήνυμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα προς τον ελληνικό λαό.


http://www.avgi.gr/

Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Οι αχρωμάτιστοι

Στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές προσέχουμε τα κάθε λογής πράσινα και μπλε κομματόσκυλα που θέλουν να υφαρπάξουν την ψήφο μας με το μανδύα του "ανεξάρτητου". 
Το παρακάτω είναι ένας πολύ απλός οδηγός για το τι πρέπει και κυρίως για το τι δεν πρέπει να κάνουμε όταν υποψήφιοι των μνημονιακών κομμάτων μας διαβεβαιώνουν ότι δεν σχετίζονται με τα κόμματα εξουσίας, ότι είναι ανεξάρτητοι από πολιτικές γραμμές, ότι αποκλειστικός τους γνώμονας είναι η αφοσίωση στο δήμο ή στην περιφέρεια, ότι η ψήφος πρέπει να έχει κριτήρια αυτοδιοικητικά και όχι αντιμνημονιακά ή τιμωρητικά προς το πολιτικό σύστημα κ.ο.κ.

Δεν μασάμε. Και κυρίως δεν χάβουμε τα παραμύθια περί "αχρωμάτιστων".


http://johnantono.blogspot.gr/

Ο μανδύας του συστήματος πρώτα ξηλώνεται από κάτω..!!

Πως τον προτιμάτε ...
έτσι..?



ή έτσι..?

Όπως και εάν τον προτιμάτε το μήνυμα είναι ένα..! ΑΛΛΗΛΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ..!
Την Κυριακή στις 18 Μάη μην ξεχάσεις ότι η ψήφος σου  στις δημοτικές αλλά και στις περιφερειακές εκλογές είναι βαθειά πολιτική πράξη..!! 

Μην ξεχασεις ότι ο μανδύας του συστήματος  πρώτα ξηλώνεται από κάτω..!! 


 Σκίτσα: JOHN ANTONO

Παρασκευή 16 Μαΐου 2014

Σταύρος Φυντικάκης Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στη Δημοτική Ενότητα Παλλήνης με το συνδυασμό "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο"

 Γεννήθηκε  στα Χανιά Κρήτης.
Είναι παντρεμένος με την ποντιακής καταγωγής Πουλικίδου Ζωή και έχουν αποκτήσει μία κόρη την Ιωσηφίνα.

 ΣΠΟΥΔΕΣ

Αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Κισσάμου (Καστελλίου).
Μετά από εισαγωγικές εξετάσεις επιτυγχάνει στην Α.Β.Σ.Π όπου και φοίτησε στο Οικονομικό Τμήμα. 
Διετέλεσε Τμηματάρχης του Υπουργείου Οικονομικών όπου διακρίθηκε για το ήθος του και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. 

Διαμένει από το 1985 στην περιοχή και είναι μόνιμος κάτοικος Παλλήνης.

Στους δύσκολους μνημονιακούς  καιρούς που διανύουμε όπου ο "κοινωνικός αυτοματισμός" είναι στην ημερήσια ατζέντα της Κυβέρνησης,  δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα που αφορούν την κοινωνική αλληλεγγύη και την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Πεποίθησής του είναι ότι ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη σημερινή συγκυρία, μπορεί να αποτελέσει τον βασικό μοχλό στήριξης της χειμαζόμενης Ελληνικής κοινωνίας, από τις δυσβάκτακτες - βάρβαρες και αντιλαϊκές μνημονιακές Πολιτικές, με έναν Δήμο ανοικτό σε όλους, με συμμετοχή - διαφάνεια  - αξιοκρατία - αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη.

Στόχος του είναι να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις, για να δοθεί άμεση λύση στα χρονίζοντα προβλήματα της περιοχής, με προτεραιότητα την υλοποίηση  του αποχετευτικού δικτύου...που όλες οι προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου το παρέπεμψαν στις καλένδες.!

                              ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Από τα φοιτητικά του χρόνια δραστηριοποιήθηκε και συμμετείχε ενεργά σε όλους τους Κοινωνικούς και Πολιτικούς αγώνες της εποχής.. Έχοντας ιδιαίτερες ευαισθησίες σε θέματα περιβάλλοντος και της προστασίας του περιαστικού πράσινου και των ελεύθερων χώρων, συμμετείχε ενεργά σε όλες τις κινητοποιήσεις με τους ενεργούς Πολίτες της περιοχής. (Αποχετευτικό δίκτυο - Κτήμα Καμπά - Λόφος Λεβίδη - προστασία περιαστικού πράσινου  Πεντέλης)

Από το 1990 έως το 1994 ήταν εκλεγμένος Κοινοτικός Σύμβουλος Ανθούσας.
Το  2006 ήταν Υποψήφιος Νομαρχιακός Σύμβουλος με τον Συνδυασμό «Δυναμική πορεία Αλλαγής»  
Από το 2004 έως σήμερα αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο της Περιφέρειας Αττικής.
Για δύο συνεχή χρόνια αρθρογραφούσε από την στήλη Ελεύθερο βήμα της  Εβδομαδιαίας εφημερίδας"ΑΤΤΙΚΟ ΒΗΜΑ" αναδεικνύοντας τα καυτά προβλήματα της περιοχής. Πολλά από τα άρθρα και τις επισημάνσεις που είχε διατυπώσει έχουν αποδειχθεί προφητικά..
Σύμβουλός του η κοινωνία και οι ενεργοί πολίτες.
Είναι από τα ιδρυτικά μέλη της παράταξης "Παρέμβαση για έναν άλλο Δήμο" 


Ο νόμος του ισχυρού οδηγεί στη "φίμωση" του Διαδικτύου. Γράφει ο Αρης Χατζηστεφάνου

Φανταστείτε δύο Ι.Χ. αυτοκίνητα που μεταφέρουν δύο πολιτικούς στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις, αλλά και δύο φορτηγά που μεταφέρουν τρόφιμα από διαφορετικούς παραγωγούς σε μια κοινή αγορά. 


Η ταχύτητα με την οποία κινούνται τα δυο Ι.Χ. αλλά και τα δυο φορτηγά δεν εξαρτάται από την ιπποδύναμη των αυτοκινήτων ή από τις ικανότητες των οδηγών, αλλά από την ταχύτητα με την οποία τους επιτρέπει να κυκλοφορούν στο εθνικό δίκτυο ο εργολάβος που κατασκεύασε το δρόμο. Αν διαφωνεί με τον έναν πολιτικό, μπορεί να του επιβάλει να οδηγεί σε χαμηλότερη ταχύτητα, ενώ αν το ένα φορτηγό έχει να πληρώσει περισσότερα διόδια μπορεί να αυξήσει την ταχύτητά του. Είναι δεδομένο ότι ο πολιτικός που δεν τα πηγαίνει καλά με τον εργολάβο και ο φτωχότερος οδηγός φορτηγού θα φτάσουν με καθυστέρηση στους ψηφοφόρους και τους πελάτες αντίστοιχα, αφήνοντας στους άλλους δύο ένα τρομακτικό πλεονέκτημα. Κι όλα αυτά σε έναν αυτοκινητόδρομο ο οποίος εν πολλοίς κατασκευάστηκε με χρήματα των φορολογουμένων και η πρόσβαση σε αυτόν θα έπρεπε να αποτελεί δικαίωμα όλων των πολιτών.

Αυτό που φαίνεται όμως αδιανόητο για έναν αυτοκινητόδρομο πρόκειται να συμβεί σε μερικούς μήνες στην αμερικανική λεωφόρο των πληροφοριών και ίσως σύντομα σε ολόκληρο το internet. 

Σύμφωνα με πρόταση νόμου που επεξεργάζεται η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών των ΗΠΑ, μεγάλες εταιρείες θα μπορούν να πληρώνουν τους παρόχους internet ώστε να τους δίνουν προνομιακή πρόσβαση στα δίκτυα τους. Αυτό σημαίνει, παραδείγματος χάρη, ότι οι χρήστες του Διαδικτύου θα μπορούν να βλέπουν ευκολότερα τη σελίδα μιας μεγάλης αμερικανικής επιχείρησης ή ενός μέσου ενημέρωσης απ' ό,τι αυτή ενός μικρού ανταγωνιστή τους. Αν το YouTube πληρώσει περισσότερα χρήματα από κάποιον ανταγωνιστή του, τα δικά του βίντεο θα «κατεβαίνουν» ευκολότερα από τους χρήστες και συνεπώς θα εμφανίζονται και υψηλότερα στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης.

Μια πρώτη επίπτωση αυτής της αλλαγής, η οποία απειλεί να αλλάξει δομικά το χαρακτήρα του Διαδικτύου, είναι ότι το ποιες πληροφορίες θα φτάνουν στους «παροικούντες το internet» δεν θα εξαρτάται από την ποιότητα του περιεχομένου, αλλά από τα χρήματα που έχει πληρώσει κάποιος για να εξασφαλίσει προνομιακή πρόσβαση στα δίκτυα. Ακόμη και ένα αποκαλυπτικό βίντεο ή μια είδηση που προέρχεται από κάποια εναλλακτική πηγή ενημέρωσης μπορεί να εξαφανίζεται από τις πρώτες θέσεις, καθώς εκεί θα κυριαρχούν οι πληροφορίες των μεγάλων εταιρειών και των δικτύων ενημέρωσης που μπορούν να πληρώσουν για να προωθήσουν καλύτερα τις πληροφορίες τους.

Σε έναν κόσμο όπου τα πάντα κρίνονται από την ταχύτητα πρόσβασης σε συγκεκριμένες πληροφορίες, ένας πάροχος δεν θα χρειάζεται να εξαφανίζει ολοκληρωτικά μια πληροφορία - αρκεί να την κάνει τόσο δύσκολα προσβάσιμη, ώστε όλοι θα αναζητήσουν αλλού τις πηγές ενημέρωσής τους.

Οι νέες προτάσεις ουσιαστικά ακυρώνουν τη νομική αρχή της «ίσης πρόσβασης» που ισχύει στις ΗΠΑ και η οποία εξασφάλιζε σε όλους τους πολίτες ίδια δικαιώματα στη χρήση βασικών υπηρεσιών και υποδομών.
Η αρχή της ίσης πρόσβασης απαγόρευε σε εταιρείες να δίνουν οποιαδήποτε προνόμια σε συγκεκριμένους πελάτες που θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν, παραδείγματος χάρη, το τηλεφωνικό δίκτυο ή έναν αυτοκινητόδρομο. Προφανώς ακόμη και σε αυτές τις βασικές υποδομές η πρόσβαση κάθε ατόμου διέφερε πρακτικά ανάλογα με την ιπποδύναμη του αυτοκινήτου του, την ποιότητα του τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε κ.ο.κ. Σε καμία περίπτωση όμως η ίδια η κυβέρνηση δεν έδινε σε συγκεκριμένες εταιρείες το δικαίωμα να καθορίζουν αυτές την πρόσβαση των πολιτών στα δίκτυα και στις υποδομές.

Η δικαστική απόφαση


Τον ασκό του Αιόλου για τις ιστορικές αυτές εξελίξεις στο χώρο του Διαδικτύου άνοιξε πριν από μερικές εβδομάδες το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ακυρώνοντας νομοθεσία η οποία απαγόρευε στους μεγάλους παρόχους να διακόπτουν ή να επιβραδύνουν την ταχύτητα συγκεκριμένων συνδέσεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στο εξής όχι μόνο οι μεγάλες εταιρείες θα πληρώνουν για να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στα δίκτυα, αλλά και ότι οι πάροχοι θα μπορούν ακόμη και να «φρενάρουν» συγκεκριμένες ιστοσελίδες γιατί διαφωνούν, για διάφορους λόγους, με το περιεχόμενο τους.

Αν όμως σήμερα αυτή η «φραγή» στη μετάδοση πληροφοριών γίνεται κυρίως για εμπορικούς λόγους, ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ότι αύριο οι πάροχοι δεν θα αποφασίζουν να «φιμώνουν» ολοκληρωτικά ιστοσελίδες με καθαρά πολιτικά κριτήρια;
Ήδη η αμερικανική κυβέρνηση έχει παρέμβει στο παρελθόν στη λειτουργία υπηρεσιών του Διαδικτύου όπως το YouTube και το twitter όταν ήθελε να εξασφαλίσει ότι χρήστες από το Ιράν και άλλα αντιαμερικανικά καθεστώτα θα είχαν αδιάλειπτη πρόσβαση σε συγκεκριμένα βίντεο και πληροφορίες.

Αν και το ακριβές περιεχόμενο των νέων ρυθμίσεων δεν έχει ξεκαθαριστεί πλήρως, είναι σαφές ότι η νέα νομοθεσία, αν ψηφιστεί, θα αποτυπώνει τις τάσεις δημιουργίας μονοπωλίων στο χώρο της υψηλής τεχνολογίας και της παραγωγής περιεχομένου στο Διαδίκτυο. Παράλληλα, θα δίνει τη χαριστική βολή στους μικρότερους παίκτες της αγοράς αλλά και στη δυνατότητα της κοινωνίας των πολιτών να εκφράζεται επί ίσοις όροις στο Διαδίκτυο.

Ύστερα από τουλάχιστον δύο δεκαετίες συνεχών συγχωνεύσεων, οι παραγωγοί διαδικτυακού περιεχομένου στο internet έχουν συγκεντρωθεί σε ελάχιστες εταιρείες. Ήδη ο κολοσσός Comcast-NBC-Universal αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών και δημιουργίας περιεχομένου στον πλανήτη, ελέγχοντας τόσο τις φυσικές υποδομές των δικτύων όσο και τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που διακινείται από αυτά. Αν, μάλιστα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δώσει, όπως αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες, το «πράσινο φως» στην Comcast να εξαγοράσει την Time Warner, το 38% όλων των καλωδιακών δικτύων στις ΗΠΑ θα ελέγχεται από αυτό το νέο Γολιάθ των τηλεπικοινωνιών.

Πρόκειται, εν πολλοίς, για τις ίδιες εταιρείες που, όπως αποκάλυψε ο Έντουαρντ Σνόουντεν, βοήθησαν έμπρακτα αμερικανικές υπηρεσίες όπως η NSA να στήσουν το γιγαντιαίο δίκτυο παρακολουθήσεων όχι μόνο στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε βάθος χρόνου, πάντως, οι νέες ρυθμίσεις μπορεί να αποδειχτούν καταστροφικές ακόμη και για το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα που τις προωθεί. Η απόλυτη επικράτηση των μεγάλων εταιρειών είναι βέβαιο ότι θα εξανεμίσει κάθε καινοτομία η οποία δεν προέρχεται απευθείας από τα δικά τους τμήματα έρευνας και ανάπτυξης. Ακόμη και το ψευδεπίγραφο σύγχρονο «αμερικανικό όνειρο» της υψηλής τεχνολογίας, όπου ένας πιτσιρικάς μπορούσε να φτιάξει στο γκαράζ του σπιτιού μια εφαρμογή που θα έφερνε επανάσταση στο χώρο των υπολογιστών και του Διαδικτύου, δεν έχει κανένα μέλλον, αφού αυτή η καινοτομία θα μένει άγνωστη στο ευρύ κοινό αν δεν ελέγχεται από κάποια μεγάλη εταιρεία.

Σε τελική ανάλυση, το internet όπως το γνωρίσαμε τις δυο τελευταίες δεκαετίες, σαν ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών, θα αρχίσει να θυμίζει όλο και περισσότερο την αμερικανική καλωδιακή τηλεόραση, όπου συγκεκριμένες εταιρείες προωθούν το πρόγραμμά τους μέσα από προκαθορισμένα κανάλια.



Αρης Χατζηστεφάνου - "Επίκαιρα"


Πηγή:
Βαθύ Κόκκινο

 

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.

Σε ξέρω καλά.
Είσαι εσύ που όταν τα παιδιά στο διπλανό σπίτι γιόρταζαν με δυνατές μουσικές και γέλια, φώναζες τους μπάτσους γιατί τάραζαν τη νεκρική γαλήνη σου.
Είσαι εσύ που όταν η μπάλα των παιδιών έπεφτε στην αυλή σου δεν την έδινες ποτέ πίσω.
Είσαι εσύ που όταν βλέπεις νέους γύρω σου να φιλιούνται και να ερωτεύονται, μιλάς για "κατάντια της νεολαίας".
Είσαι εσύ που όταν οι εργάτες απεργούν, δηλώνεις υποταγή στον προιστάμενο τρίβοντας τα χέρια σου.
Είσαι εσύ που δεν πουλιέσαι μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη τιμή.

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.
Πάνω στη σιωπή σου γεννήθηκε αυτό το τέρας.
Όπου και να πάω σε βρίσκω μπροστά μου και δεν μπορώ πια ούτε να γελάσω μαζί σου, ούτε να σε λυπηθώ.
Σαράντα χρόνια νύχτα χρέωσε τα όνειρα των παιδιών η "δουλίτσα" σου και το "σπιτάκι" σου.

Γαμnμέvε νοικοκυραίε 
Είσαι εσύ που όταν οι εθελοντές που φρόντιζαν τα αδέσποτα ζώα στη πλατεία έφυγαν, έριξες τροφή με δηλητήριο για να "ησυχάσεις" από αυτά μια και καλή.
Είσαι εσύ που μέσα στο "σπιτάκι" σου χτυπάς τη γυναίκα σου και τρομοκρατείς τα παιδιά σου.
Είσαι εσύ που όταν πνιγόμασταν στους δρόμους από τα δακρυγόνα και σου χτυπήσαμε την πόρτα για βοήθεια δεν άνοιξες.
Είσαι εσύ που σύρθηκες στην ουρά στα "συσσίτια" των χρυσαυγιτών γιατί ...."ε, εντάξει μωρέ... Και τι έγινε;.. Κορόιδο τους έπιασα. Δεν θα τους ψηφίσω."

Γαμnμέvε νοικοκυραίε.
Δεν θα είμαι ψύχραιμος πια μαζί σου.
Λερώνεις με τις μίζερες παντούφλες σου τα όνειρά μας.
Αντάλλαξες σαράντα χρόνια τώρα την ελπίδα μας με δυο κατσαρόλες, δυο καρέκλες και μια γαμημένη τηλεόραση.
Όπου σε βρίσκω θα σε φτύνω στα μούτρα.


Του Σταμάτη Μορφονιού


ΠΗΓΗ:
Το Κουτί της Πανδώρας

 

Τα 13 ερωτήματα του ΣΥΡΙΖΑ προς το υπ. Οικονομικών για τις τράπεζες και τη "διαπλεκόμενη ολιγαρχία"

Δεκατρία ερωτήματα για τις τράπεζες απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ προς το υπουργείο Οικονομικών και επαναλαμβάνει τη θέση του ότι το υπουργείο εξυπηρετεί τη «διαπλεκόμενη ολιγαρχία».


Με δεκατρία ερωτήματα προς το υπουργείο Οικονομικών, σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, επανέρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ με νέα ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής, σημειώνοντας ότι «τα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακλόνητα και η πρόθεσή μας είναι η επανάκτηση αυτού που δικαιούται η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, που την καταστρέψατε και συνεχίζετε να την καταστρέφετε, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της διαπλεκόμενης ολιγαρχίας». 

Με τα δεκατρία ερωτήματα, ο ΣΥΡΙΖΑ ανταπαντά στην χθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, με την οποία απέρριπτε τις επικρίσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι με την ανακεφαλαιοποίηση ευνοήθηκαν οι τράπεζες σε βάρος του δημοσίου.

«Το θράσος και η απληστία σας δεν αφήνει άλλο δρόμο στην κυβέρνηση της Αριστεράς, που έρχεται μετά τις εκλογές του Μαΐου, από την αναζήτηση και την απόδοση ευθυνών, όπου και αν υπάρχουν, για να ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας και να εμπεδωθεί κλίμα λαϊκής κυριαρχίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τη Δημοκρατία», αναφέρει η νέα ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ και θέτει τα ακόλουθα ερωτήματα:

«1. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έγινε με αύξηση κατά 50 δισ. του δημόσιου χρέους, που η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται ότι δεν είναι βιώσιμο, εκλιπαρώντας για νέα παρέμβαση από την πλευρά των πιστωτών. Επομένως, πώς υπολογίζεται η συμμετοχή των τραπεζών στο PSI ως κέρδος και ότι το ελληνικό Δημόσιο είναι τελικά κερδισμένο;

»2. Συμμετοχή στο PSI είχαν χιλιάδες ιδιώτες ομολογιούχοι, που μάλιστα αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Παρά τις διαβεβαιώσεις των κκ Σαμαρά και Βενιζέλου για την εξεύρεση λύσης και την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν όσοι συμπολίτες μας είχαν την ατυχία να εμπιστευτούν το ελληνικό δημόσιο, αυτοί μέχρι σήμερα εισπράττουν μόνο την περιφρόνηση των κυβερνώντων, με άμεση συνέπεια την απόγνωσή τους, που δυστυχώς καταλήγει και σε αυτοκτονίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα ανακοίνωσε μια μέθοδο αποκατάστασης των ομολογιούχων, που έγινε αποδεκτή από τον σύλλογό τους. Η κυβέρνηση θα ευαρεστηθεί να τη συζητήσει ή να αντιπροτείνει κάτι άλλο; Ή θα συνεχίσει να σιωπά ενοχικά;

»3. Τα ασφαλιστικά ταμεία (όπως και άλλα ταμεία του Δημοσίου), είχαν επίσης συμμετοχή στο PSI, με αποτέλεσμα να υποστούν τεράστιες ζημιές. Για την αποκατάσταση των ζημιών αυτών, που βαρύνουν το σύνολο του ελληνικού λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προτείνει συγκεκριμένη μεθοδολογία για την εύρεση λύσης. Η κυβέρνηση όχι μόνο σιωπά και σε αυτό αλλά έχει επιλέξει τη δραματική μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων ως τη μέθοδο "ανακεφαλαιοποίησης" των ταμείων. Έχει η κυβέρνηση τη διάθεση και την πολιτική βούληση να συζητήσει, να παραδεχθεί το ύψος των πραγματικών ζημιών της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων και να προχωρήσει σε εξεύρεση λύσεων; Ή θα αφήσει να καταρρεύσουν τα ταμεία με καταστροφικές συνέπειες για τις συντάξεις των Ελλήνων ασφαλισμένων;

»4. Προκύπτουν ή όχι επιπλέον ζημιές από τη μη συμμετοχή των ασφαλιστικών ταμείων στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, τόσο κατά την πρόσφατη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου όσο και κατά την ανακεφαλαιοποίηση του 2013;

»5. Γιατί δεν επετράπη η συμμετοχή του ΤΧΣ στην πρόσφατη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής, αλλά και της Eurobank, από τη στιγμή μάλιστα που διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια, προκειμένου να μειωθεί η μέση τιμή του κόστους κτήσης των μετοχών και να αυξηθούν αντίστοιχα οι πιθανότητες να πάρει πίσω το σύνολο των επενδεδυμένων κεφαλαίων ή και περισσότερο; Το ερώτημα αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν αποδεχθούμε τις κυβερνητικές δηλώσεις, το success story και τις προβλέψεις για βελτίωση των οικονομικών μεγεθών της χώρας τα επόμενα χρόνια. Πώς εξηγείται η καταψήφιση της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής από 3 από τα 7 μέλη του ΔΣ του ΤΧΣ; Υπενθυμίζουμε ότι στην Ισπανία, από την πώληση του μεριδίου της BANKIA προέκυψαν κέρδη 13% πάνω από την τιμή ανακεφαλαιοποίησής της από το ισπανικό Δημόσιο.

»6. Προκύπτει ή όχι ζημιά για το ΤΧΣ αν συγκρίνουμε το σύνολο των επενδεδυμένων κεφαλαίων (που στην Εθνική πλησιάζουν το ποσό των 10,7 δισ.) με την τρέχουσα τιμή της μετοχής; Έχει συνειδητοποιήσει το υπουργείο το ύψος των λογιστικών ζημιών που καταγράφονται μέχρι σήμερα;

»7. Έχει παρακολουθήσει το υπουργείο Οικονομικών την πορεία της μετοχής της Εθνικής το τελευταίο διάστημα και τη σημαντική πτώση που έχει καταγράψει μετά την ανακοίνωση της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου;

»8. Γιατί δεν δόθηκε η δυνατότητα στους χιλιάδες μικρομετόχους της Εθνικής να συμμετάσχουν στην πρόσφατη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε τιμή ελκυστικότερη, τόσο της τρέχουσας χρηματιστηριακής, όσο και της προηγούμενης αύξησης του 2013;

»9. Έχει συνειδητοποιήσει το υπουργείο Οικονομικών τι συνέβη με την περίπτωση της Eurobank και την υποτιμητική κερδοσκοπία που έλαβε χώρα στον μετοχικό τίτλο της; Υπενθυμίζουμε ότι στην περίπτωση της Eurobank μέχρι την πρόσφατη αύξηση η κατοχή τίτλων από ιδιώτες ήταν 5%.
Γνωρίζει το υπουργείο Οικονομικών ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς που εποπτεύει, άρχισε να ερευνά την υποτιμητική κερδοσκοπία στην περίπτωση της Eurobank με καθυστέρηση, και μόνο ύστερα από πολλαπλά δημοσιεύματα, που ανέδειξαν το συγκεκριμένο ζήτημα; Γνωρίζει επίσης ότι ο αριθμός των μετοχών της Εθνικής σε ελεύθερη διασπορά είναι πολλαπλάσιος εκείνων της Eurobank, κι επομένως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χτυπάει το "καμπανάκι του κινδύνου" επανάληψης παρόμοιων φαινομένων;

»10. Γνωρίζει το υπουργείο Οικονομικών ότι ο δανεισμός τίτλων για υποτιμητική κερδοσκοπία (short selling) μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους; Και τελικά, αν δεν έγινε υποτιμητική κερδοσκοπία, πώς μπορεί να εξηγηθεί η καταβαράθρωση του Χρηματιστηρίου τον τελευταίο μήνα σε "συνθήκες success story, πρωτογενούς πλεονάσματος, μείωσης των επιτοκίων και εξόδου στις αγορές", όπως διακηρύσσει η κυβέρνησή σας; Μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Ή φταίει πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ;

»11. Όσον αφορά στη δικαιοσύνη, γιατί το υπουργείο εκδηλώνει τη δυσαρέσκειά του στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα διερευνηθεί το σύνολο των πεπραγμένων, που σχετίζονται με τον τραπεζικό τομέα; Δεν έχει εμπιστοσύνη στην κρίση της ελληνικής δικαιοσύνης; Με την ευκαιρία αυτή, μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί επέδειξε σπουδή να δώσει ασυλία στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΤΧΣ για τις αποφάσεις τους;

»12. Μπορεί το υπουργείο να ενημερώσει τον ελληνικό λαό πόσα από τα χρήματα που δόθηκαν στον τραπεζικό τομέα τα τελευταία 4 χρόνια, με διάφορους τρόπους (μετοχές, εγγυήσεις κ.α., που συνολικά υπερβαίνουν τα 200 δισ.), επενδύθηκαν στην πραγματική οικονομία και αν οι κυβερνήσεις που τα έδωσαν φρόντισαν για την ύπαρξη ανάλογης ρήτρας- πρόνοιας σε αντάλλαγμα για τη χορήγηση της πλουσιοπάροχης στήριξής τους; Παράλληλα, μπορεί να ενημερώσει τον ελληνικό λαό αν υπάρχει η μακροοικονομική μελέτη των επιπτώσεων από την υιοθέτηση του κανονιστικού και ρυθμιστικού πλαισίου της Βασιλείας ΙΙΙ, που απαιτεί ο νέος νόμος;

»13. Μπορεί το υπουργείο να υποδείξει αν υπάρχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο σε παγκόσμια κλίμακα για την ουσιαστική αφαίρεση του δικαιώματος άσκησης του ελέγχου μιας εταιρείας από τον πλειοψηφικό μέτοχο, όπως έγινε στην περίπτωση του ελληνικού Δημοσίου για τις τράπεζες που ανακεφαλαιοποιήθηκαν και λειτουργούν με δημόσιο χρήμα;».


Πηγή:
News24.gr

 

«Κουκουλώνουν» το σκάνδαλο της ΜΚΟ-τέρας;

Μία ύποπτη διάρρηξη στα απόρρητα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών, και πληροφορίες για «πάγωμα» των ερευνών της ΜΚΟ τέρας «Ευρωπαϊκή Προοπτική» αφήνουν δεκάδες ερωτήματα αναπάντητα για τις πραγματικές προθέσεις διερεύνησης της πολύκροτης υπόθεσης.


Πρόκειται για την ΜΚΟ, η οποία όπως είχαν αποκαλύψει τα «Αντίποινα» είχε συνολικά καταφέρει να απορροφήσει 60 εκατομμύρια ευρώ, τόσο από πόρους της ΥΔΑΣ του υπουργείου Εξωτερικών, όσο και από κοινοτικούς πόρους.

Επικεφαλής της ΜΚΟ διετέλεσαν οι νυν σύμβουλοι του Υπουργού Παιδείας, Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου, Άγγελος Λάσκαρης και Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, αλλά και το επί σειρά ετών δεξί χέρι του Ευρυπίδη Στυλιανίδη, Παντελής Σκλιάς.

Οι αποκαλύψεις για τα έργα και τις ημέρες των ιθυνόντων της ΜΚΟ, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο, οδήγησαν για κάποιο ανεξήγητο λόγο στην εξαφάνιση κάθε ίχνους της από το διαδίκτυο. Ωστόσο τα ντοκουμέντα που έφεραν στο φως της δημοσιότητας τα «Αντίποινα» δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης και καθιστούν αναγκαία την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, ώστε να αποδειχθεί που ακριβώς διοχετεύθηκε όλος αυτός ο πακτωλός εκατομμυρίων. Πήγε όντως σε διάφορα κοινωφελή έργα με βαρύγδουπους τίτλους ανά τον κόσμο ή συνέβη κάτι άλλο;

Πριν από λίγες ημέρες, μία αν μη τι άλλο μυστήρια διάρρηξη στα γραφεία του υπουργείου Εξωτερικών και συγκεκριμένα στην ΥΔΑΣ, εκεί δηλαδή που κρατούνται όλα τα αρχεία και τα παραστατικά για τη χρηματοδότηση των ΜΚΟ πυροδότησε στους διαδρόμους του υπουργείου σενάρια. Η διάρρηξη, καθώς και το γεγονός ότι από το Υπουργείο Εξωτερικών τηρούν σιγή ασυρμάτου, χωρίς να δίνουν πληροφορίες για το περιστατικό, σε συνδυασμό με το ότι δε δρομολογήθηκε η σύσταση ΕΔΕ και δεν κλήθηκε η ΕΛ.ΑΣ, αφήνουν νέα σκοτεινά σημεία για το κατά πόσο υπάρχει πραγματική βούληση διαλεύκανσης της υπόθεσης.

Τα ερωτήματα αυτά μάλιστα αυξάνονται αν αναλογιστεί κανείς ότι από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη φέρονται να πήραν την υπόθεση από τους ελεγκτές της Οικονομικής Αστυνομίας.

Όπως αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής, τόσο η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών όσο και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη πρέπει να δώσουν επίσημες απαντήσεις και να πουν σε τι ενέργειες προτίθενται να προβούν για να μην μείνει ίχνος σκιάς στην υπόθεση της «μητέρας» των ΜΚΟ.



Πηγή:
e-reportaz

 

Σημαίες μεσίστιες. Του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Ήθελα σήμερα να γράψω για τις δημοτικές εκλογές, να δώσω μερικά tips της τελευταίας στιγμής προς τους ψηφοφόρους, αλλά δεν θα μπορέσω. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι κάναμε προηγουμένως, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Απλώς δεν γίνεται.

Δεν γίνεται όταν ανθρακωρύχοι σκοτώνονται στην Τουρκία – 274 νεκροί ο τελευταίος απολογισμός και η καταμέτρηση συνεχίζεται.

Δεν γίνεται όταν τη Δευτέρα χάθηκαν πάλι άνθρωποι στη Λαμπεντούζα, προσπαθώντας να περάσουν στην Ευρώπη – 17 θύματα εκεί.

Δεν γίνεται όταν την ίδια μέρα πνίγηκαν 22 στη Σάμο. Απλώς δεν γίνεται.

Δεν γίνεται όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός δηλώνει: «Αυτά συμβαίνουν σε όλα τα ανθρακωρυχεία, είναι φυσιολογικό». Η γλώσσα της εξουσίας. Όταν βλέπω Παπούλια και Σαμαρά να συλλυπούνται για την τραγωδία, ποιον; Τον Ερντογάν! Ο οποίος Ερντογάν, ας μην το ξεχνάμε μέρες που είναι, έχει νωπή την εντολή των ψηφοφόρων από τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. «Δολοφόνε παραιτήσου», του φωνάζουν τώρα. Πολύ αργά.

Κρατάω επίσης την καταγγελία των Τούρκων συνδικαλιστών ότι τέτοια δυστυχήματα άρχισαν να συμβαίνουν μονάχα μετά την ιδιωτικοποίηση των ορυχείων.

Πολλοί φτωχοδιάβολοι νεκροί εδώ κι εκεί, πολλά φέρετρα, πολλή φρίκη μαζεμένη. Δεν γίνεται να συνεχίζουμε ανέμελοι ό,τι κάναμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Απλώς δεν γίνεται.

(Για να είμαι ειλικρινής, η σκέψεις αυτές δεν είναι δικές μου. Ένας μετανάστης τις διατύπωσε με τα σπαστά ελληνικά του χτες βράδυ σε μια παρέα, σοκαρισμένες, φοβισμένος, και τους ταρακούνησε όλους. Κι έπειτα εκείνοι ταρακούνησαν εμένα.)



Χριστόφορος Κάσδαγλης © 2010-2014 ThePressProject.gr


 

Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

Νέες αποκαλύψεις των Financial Times: Όταν ο Μπαρόζο είπε στο Σαμαρά… «Forget it, Antonis»

Οι αποκαλύψεις των Financial Times για το παρασκήνιο πίσω από τη διάσωση του ευρώ (και τη «διάσωση» της Ελλάδας) συνεχίζονται, με το δεύτερο μέρος της «τριλογίας» του δημοσιογράφου Peter Spiegel, που μετά τις Κάννες, ασχολείται με το θέμα της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ, της μαζικής απόσυρσης καταθέσεων από τις τράπεζες και το παρασκήνιο πριν και μετά τη διπλή εκλογική μάχη του 2012.
Ο Spiegel κάνει λόγο για ένα «Plan Z», όπως ήταν η κωδική ονομασία ενός άκρως απόρρητου σχεδίου για την επόμενη μέρα μετά από μία ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Το σχέδιο ήταν έτοιμο σε περίπτωση που από τις εκλογές του 2012 προέκυπτε κυβέρνηση που θα καταργούσε το μνημόνιο, όμως τελικά δε χρειάστηκε να εφαρμοστεί ποτέ.
Ενδιαφέρον έχει η αναφορά του Spiegel στην ανησυχία της Άνγκελα Μέρκελ για το ενδεχόμενο να αναλάβει την ηγεσία της χώρας ο Αντώνης Σαμαράς. Σε συζήτησή της με τον Ζοζέ Μπαρόζο στο Βερολίνομ και αφού ο πρόεδρος της Κομισιόν της είχε εκφράσει την εκτίμησή του ότι η Νέα Δημοκρατία θα κέρδιζε τις εκλογές, «η κ. Μέρκελ είπε ότι ήταν ο κ. Σαμαράς για τον οποίο ανησυχούσε, καθώς ήταν σε μία καμπάνια υπέρ της κατάργησης του προγράμματος», σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Βέβαια, οι φόβοι της Άνγκελα Μέρκελ αποδείχθηκαν αναίτιοι. Όταν ο Ζοζέ Μπαρόζο επισκέφθηκε την Αθήνα μετά τις εκλογές, είχε δίωρη συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά, κατά την οποία του είπε κάτι σαν το… «Forget it, Yannis» του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Γιάννη Στουρνάρα:.
Ο Μπαρόζο ξεκαθάρισε στον πρωθυπουργό πως οι απαιτήσεις για ριζικές μεταρρυθμίσεις στο πρόγραμμα διάσωσης έπρεπε να σταματήσουν και ζήτησε να συνεχιστεί για ένα χρόνο η ικανοποίηση των υπαρχουσών απαιτήσεων, και κατόπιν θα μπορούσαν να συζητηθούν τυχόν αλλαγές στο πρόγραμμα.
«Μη ζητάτε νέους όρους, δεν υπάρχει περίπτωση», είπε ο Μπαρόζο, σύμφωνα με όσα γράφει ο Spiegel. «Το πρώτο μήνυμα που πρέπει να στείλετε στη Γερμανία είναι ότι θα πραγματοποιήσετε αυτά που έχετε δεσμευτεί».
Τη συνέχεια την ξέρουμε. Και, όπως σχολιάζει υπουργός της κυβέρνησης Παπαδήμου, «ο Σαμαράς έκανε την πιο εντυπωσιακή κωλοτούμπα της ιστορίας».


http://www.koutipandoras.gr/

Singular Logic: Ο "εθνικός εργολάβος" της πληροφορικής αναλαμβάνει έργα χωρίς διαγωνισμούς και ελέγχους

Το όνομα Singular Logic δεν είναι άγνωστο. Πρόκειται για μια εταιρία «κολοσσό» στο χώρο των πληροφοριακών συστημάτων η οποία αναλαμβάνει εδώ και χρόνια τη συγκέντρωση και μετάδοση των αποτελεσμάτων κάθε εκλογικής αναμέτρησης, λαμβάνοντας τεράστια κονδύλια από τον κρατικό κορβανά, και μάλιστα χωρίς ποτέ να συμμετέχει σε ανοιχτούς διαγωνισμούς, αφού ο νομοθέτης έχει προβλέψει, όπως φαίνεται, γι’ αυτήν. Επιπλέον, παρότι τα ποσά που λαμβάνει ή που πρόκειται να λάβει για την επεξεργασία και δημοσίευση των αποτελεσμάτων των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωκλογών, δεν έχει πραγματοποιηθεί από το Ελεγκρικό Συνέδριο ο απαιτούμενος προσυμβατικός έλεγχος, ο οποίος είναι υποχεωτικός όταν το ποσό που δαπανάται ξεπερνά το ένα εκατ. ευρώ. 
Η Singular Logic, είναι κατά πολλούς, ο «εθνικός εργολάβος» της πληροφορικής, αφού από την ίδρυσή της, μέχρι σήμερα, αναλαμβάνει από το Δημόσιο, πάμπολλα έργα, ακριβώς όπως οι εταιρίες της οικογένειας Μπόμπολα αναλαμβάνουν κάθε δημόσιο έργο, από τη δημιουργία δρόμων, μέχρι την εξόρυξη μεταλλευμάτων, όπως συμβαίνει στις Σκουριές της Χαλκιδικής.
Η Singular Logic, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της οποίας ήταν μέχρι το καλοκαίρι του 2012 και ο Ανδρέας Βγενόπουλος, είναι εταιρικός απόγονος των εταιριών Delta, Singular και LogicDIS οι οποίες είχαν ενωθεί υπό την GIT Holdings,  στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας ήταν επίσης ο Ανδρέας Βγενόπουλος, καθώς και άλλα μέλη του διοικητικού σχήματος της Singular Logic. Η GIT Holdings, η οποία ήταν δημιούργημα του ομίλου Marfin, εξαγοράστηκε το 2008 από τη Singular Logic,  ενώ η MIG Technology Holdings, επίσης εταιρία του ομίλου Marfin, κατείχε το 2009 το 93,4% επί του συνόλου των μετοχών και δικαιωμάτων ψήφου της Singular Logic. Η Delta από την πλευρά της δραστηριοποιείτο στον τομέα της πληροφορικής από την προπερασμένη δεκαετία και σύμφωνα με δημοσιεύματα, έκανε ακριβώς ότι κάνει σήμερα η Singular Logic. Ζούσε, ως έναν βαθμό, από το Δημόσιο, αναλαμβάνοντας μεταξύ και άλλων έργων και τη συγκέντρωση και μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων της εποχής.
Μοιράζοντας εκατομμύρια
Η Singular Logic, στο πελατολόγιο της οποίας θα συναντήσει κανείς τράπεζες, δημόσιες επιχειρήσεις, από υπουργεία, μέχρι ασφαλιστικά ταμεία, μεγάλους επιχειρηματικούς «κολοσσούς» και οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει εισπράξει για διάφορα δημόσια έργα τα οποία ανέλαβε -άλλοτε μόνη της και άλλοτε σε συνεργασία- την επταετία 2006-2012, τουλάχιστον 53 εκατ. ευρώ, ποσό στο οποίο δεν περιλαμβάνονται όλα τα χρήματα που έλαβε για τις πολλές εκλογικές αναμετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε αυτό το διάστημα.
Ενδεικτικά, το 2007 έλαβε από το υπουργείο Οικονομικών, μαζί με ακόμη δύο εταιρίες, περισσότερα από 9 εκατ. για τη δημιουργία ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος δημοσιονομικής πολιτικής, ενώ έναν χρόνο μετά χρηματοδοτήθηκε μαζί με την ΙΝΤΡΑΚΟΜ με 11,4 εκατ. και το 2012 έλαβε μαζί με την Unisystems, από το υπουργείο Δικαιοσύνης, 8,6 εκατ. ευρώ για την ανάληψη του έργου «Εθνικό Ποινικό Μητρώο».
Η Singular Logic, ανέλαβε στο διάστημα αυτό την υπολποίηση τουλάχιστον 70 δημοσίων έργων -τη λίστα των οποίων μπορείτε να δείτε ΕΔΩ- σχετιζόμενων με πληροφοριακά συστήματα, τα περισσότερα από το υπουργείο Εσωτερικών, το Διοικητικής Μεταρρύθμισης και το Ανάπτυξης, ενώ έχει χρηματοδοτηθεί και για έργα των υπουργείων Δικαιοσύνης, Παιδείας και Οικονομικών.  
Παράλληλα, στις 12 Μαΐου, με κατεπείγουσα απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη και δίχως να πραγματοποιηθεί διεθνής διαγωνισμός ανέλαβε το έργο της συγκέντρωσης, επεξεργασίας και παρουσίασης στα μέσα ενημέρωσης, των αποτελεσμάτων, τόσο των αυτοδιοικητικών εκλογών της ερχόμενης Κυριακής (18 Μαΐου), όσο και των επαναληπτικών και των ευρωεκλογών, μια εβδομάδα αργότερα (25 Μαΐου). Το συνολικό ποσό που θα λάβει η εταιρία σε τέσσερις δόσεις ανέρχεται μαζί με το ΦΠΑ, σε 3.813.000 ευρώ.
Σημαντικά ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι, παρότι το παραπάνω ποσό είναι μεγάλο, δεν είναι δημοσιευμένη στο διαδίκτυο η σύμβαση, την οποία έχει υπογράψει το ελληνικό Δημόσιο με την εταιρία, όπως δεν είναι δημοσιευμένες οι συμβάσεις προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων, ούτε όμως και οι σχετικές αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών, για τις εθνικές εκλογές του 2007 και του 2009 και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, την επεξεργασία και δημοσίευση των αποτελεσμάτων των οποίων, είχε αναλάβει επίσης η Singular Logic.
Ωστόσο, όπως φαίνεται από τις δημοσιευμένες στο διαδίκτυο αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών, η Singular Logic έλαβε για τις διπλές εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2014, συνολικά 5,16 εκατ., 3.013.500 ευρώ για εκείνες του Μαΐου και 2.152.500 για εκείνες του Ιουνίου. Κρίνοντας από την πρώτη απόφαση για τις εκλογές του Μαΐου 2012, στην οποία αναφέρεται ότι η δαπάνη είναι κατά 20% μειωμένη, σε σχέση με το αντίστοιχη δαπάνη για τις εθνικές εκλογές του 2009, συμπεραίνουμε, ότι το ποσό που δόθηκε στη Singular Logic τότε άγγιξε τα 2,5 εκατ., ενώ αντίστοιχα θα ήταν και τα νούμερα άλλων εκλογικών αναμετρήσεων, για τις οποίες, όπως ήδη διαβάσατε, δεν υπάρχουν δημοσιευμένες αποφάσεις, καθότι την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο η "Διαύγεια". 
Έργα χωρίς διαγωνισμούς
Η Singular Logic, αναλαμβάνει όλα τα έργα που αφορούν εκλογικές αναμετρήσεις, δίχως να προηγείται διεθνής διαγωνισμός, όπως θεωρητικά θα έπρεπε να συμβαίνει, δεδομένου ότι τα κονδύλια που δαπανώνται είναι τεράστια και βαραίνουν αποκλειστικά τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εσωτερικών.  Κι αν αυτό θεωρείται από ορισμένους φυσιολογικό, σε περιπτώσεις εθνικών ή αυτοδιοικητικών εκλογών, οι οποίες δεν είναι προγραμματισμένες πολύ καιρό πριν, είναι σίγουρα παράλογο το γεγονός ότι η ίδια πρακτική ακολουθείται και στις ευρωεκλογές, η χρονολογία διεξαγωγής των οποίων είναι γνωστή, αφού πραγματοποιούνται σταθερά κάθε πενταετία.
Κι όμως το ελληνικό κράτος και η συγκεκριμένη εταιρία, είναι απολύτως καλυμμένες από το νομοθέτη, ο οποίος μοιάζει να λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων της Singular Logic. Συγκεκριμένα, βάσει του άρθρου 130 του Προεδρικού Διατάγματος 96/2007, για τις εκλογικές αναμετρήσεις δεν πραγματοποιείται διεθνής διαγωνισμός, αλλά γίνεται πάντοτε απευθείας ανάθεση, όλως τυχαίως στη Singular Logic.  Η διάταξη αυτή αφορά εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές, αλλά και κάθε άλλη εκδήλωση λαϊκής ετυμηγορίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Ουσιαστικά δηλαδή, αφορά και τις ευρωεκλογές, τις οποίες εντέχνως ενέταξαν στο συγκεκριμένο Προεδρικό Διάταγμα, εντείνοντας έτσι τις υποψίες, περί στήριξης της Singular Logic, η οποία φαίνεται απλώς να καταθέτει προσφορές και να αναλαμβάνει, έργα χωρίς καν να εξετάζεται το πόσο συμφέρον είναι αυτό για το Δημόσιο.
Επιπλέον, σύμφωνα με επίσημη απάντηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο koutipandoras.gr, παρότι το ποσό που θα δοθεί στη Singular Logic για τις επικείμενες εκλογές, ξεπερνά, και μάλιστα κατά πολύ, το ένα εκατ. ευρώ, δεν έχει πραγματοποιηθεί προσυμβατικός έλεγχος νομιμότητας, πράγμα που θα δικαιολογείτο μόνο στην περίπτωση που το έργο ήταν συγχρηματοδοτούμενο από άλλους φορείς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην προκειμένη περίπτωση, το ποσό θα βγει εξ ολοκλήρου από τα ταμεία του υπουργείου Εσωτερικών. Ως εκ τούτου, ο προσυμβατικός έλεγχος έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί, πριν εγκριθεί η δαπάνη, πράγμα το οποίο δεν συνέβη ποτέ.
Δείτε την απόφαση ανάθεσης του υπουργείο Εσωτερικών στη Singular Logic
eggrafo_0.png
Δείτε το Π.Δ. που επιτρέπει στη Singular Logic να παίρνει έργα δίχως διαγωνισμό
fek_1_1.png

 http://www.koutipandoras.gr/

Θα ψηφίσω το ρεμάλι! (ρεπορτάζ απ' το Δήμο μου)

Στο φτωχό πλην... άτιμο Δήμο μου, αυτές τις μέρες γίνεται... του Κουτρούλη ο γάμος, λόγω των εκλογών!
Θα σας δώσω ένα σύντομο ρεπορτάζ για να δείτε κι εσείς το γελοίον του πράγματος και να σιχτιρίσουμε παρέα.

Κατ' αρχάς ο συνδυασμός που υποστηρίζεται από τον απερχόμενο δήμαρχο δίνει τα ρέστα του.
Μετά από παραπάνω από ένα χρόνο εγκατάλειψης, προχθές ήρθαν και μπάλωναν τις λακκούβες του δρόμου, οι οποίες πολλάκις έχουν στοιχίσει τις αναρτήσεις και του δικού μου αυτοκινήτου αλλά και πολλών άλλων.
Επίσης, συνεργεία του δήμου ασπρίζουν αυτές τις μέρες όλα τα βρώμικα σημεία του δήμου και μάλιστα εχθές έφεραν για πρώτη φορά στην ιστορία τους... απολυμαντικό για να μας... ψεκάσει!
Αλλά το χειρότερο είναι ότι ξαφνικα χθες βγήκε απόφαση να επαναπροσληφθούν οι δημοτικοί υπάλληλοι, οι οποίοι προ ολίγων μηνών είχαν απολυθεί μετά δημαρχιακων βαΐων και κλάδων και αφού είχαν απορριφθεί μια σειρά από ενστάσεις των απολυμένων στα δικαστήρια!
Φυσικά ο συνδυασμός στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ και τον επικεφαλής του συνδυασμού δεν τον έχει ματαξαναδεί κανείς (ο απερχόμενος δεν ξανακατεβαίνει, απλώς στηρίζει).

Απ'την άλλη, ο δήμαρχος που στηρίζει επισήμως το άλλο κόμμα της σαπίλας (ΝΔ φυσικά), είναι έτοιμος για... άλλα κόλπα!
Έχει την είσημη στήριξη των μεγαλοεπιχειρηματιών της περιοχής και τη χρηματοδότησή τους, βεβαίως-βεβαίως!
Κάποιος εξ αυτών των επιχειρηματιών, μάλιστα, όπως μαθαίνω, εκβίασε προσωπάρχη της επιχείρησής του να κατέβει για δημοτικός σύμβουλος, ειδάλλως θα απολυθεί!
(φυσικά, δέχτηκε!)
Η λύσσα αυτή δηλώνει ότι παίζεται πολύ... μαρούλι!
Και το απελπιστικό της υπόθεσης; Το εκλογικό του κέντρο γεμάτο κόσμο, απολυμένους, ανέργους, κακομοίρηδες, αλλά και στενούς συγγενείς μεγαλοτσιφλικάδων της περιοχής.
Η φάτσα του είναι σχετικά πιο αναγνωρίσιμη από του προηγούμενου, αλλά ως εκεί.
Θα τον συναντήσετε να μιλά για... ανάπτυξη στους απολυμένους και τους εξαθλιωμένους που κρέμονται απ' τα χείλη του.

Εεπιδή όμως οι δεξιοί κατεβαίνουν στις εκλογές κατά δίδυμα, έχουμε και δεύτερο δεξιό εδώ.
Αυτός έχει τη στήριξη του έτερου εσωκομματικού μπλοκ της ΝΔ.
Έχει μαζέψει τη χρυσαυγίτικη σάρα και τη μάρα της περιοχής.
Όποιος (μικρο-ή μεγαλο-)απατεώνας κυκλοφορούσε, όποιος αεριτζής, όποιο κλεφτρόνι, όποιος μιζαδόρος, έχει συνταχθεί μαζί του και κατεβαίνει για σύμβουλος και μάλιστα είναι και πολλοί αυτοί και ζαλίζουν τα @@ του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου και του υποφαινόμενου.
Μέχρι και... light εκβιασμούς επιστρατεύουν για να εξαναγκάσουν τον κόσμο να τους ψηφίσει.
(απ' τον γράφοντα μη σας πω τι θα πάρουν...)


Αυτοί είναι οι τρεις που διεκδικούν με αξιώσεις το αξίωμα του δημάρχου και δυστυχώς ένας εξ αυτών θα το κατακτήσει.
Και δυστυχώς η τοπική κοινωνία τους αποδέχεται και τους υποστηρίζει, όπως φαίνεται.
Είναι ενδεικτικό της απροθυμίας των Ελλήνων να αλλάξουν.
Συνεχίζουν να στηρίζουν τα ίδια λαμόγια που στήριζαν και χθες.
Συνεχίζουν να επιστρατεύουν τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιύσαν και χθες.
Συνεχίζουν να είναι χειροκροτητές του ίδιου βρώμικου συστήματος που μας έφερε στη χρεωκοπία!
Και μάλιστα, όχι μόνο το χειροκροτούν, αλλά συμμετέχουν κιόλας ενεργά σ'αυτό, αφού η μισή περιοχή κατεβαίνει για δημοτικός σύμβουλος!

Και κατά τ'άλλα παριστάνουν τους... "αγανακτισμένους απο την πολιτική και τους πολιτικούς"...
Αλλα΄γίνονται οι ίδιοι πρόθυμα γρανάζια στη μηχανή των ίδιων, τους οποίους τάχα βρίζουν!
Τη δύναμη της συμμετοχής τη μετέτρεψαν σε δύναμη της συνενοχής.
Έτσι είναι ο άνθρωπος και δεν αλλάζει.
Σε γέρικο γαϊδούρι δεν μπορείς να μάθεις καινουρια περπατησιά.


ΥΓ.: Επειδή είμαι ενάντια στην αποχή, θα κατέβω να ψηφίσω.
Έχω επιλέξει να ψηφίσω αυτόν που όλοι οι προαναφερθέντες κατηγορούν ως μέθυσο, τζογαδόρο και γκομενιάρη που κάνει έκλυτη ζωή!
Αν αυτές είναι όλες κι όλες οι κατηγορίες εναντίον του, τότε αυτό σημαίνει πως δεν έχουν να του προσάψουν όλα αυτά που εύλογα μπορεί να προσάψει κάθε λογικός άνθρωπος σ' εκείνους: μιζαδόροι, τσιφλικάδες, κλέφτες, απατεώνες, ψεύτες, διαπλεκόμενοι, πολιτικάντηδες, καρεκλοκένταυροι, αργόμισθοι, τραμπούκοι, εκβιαστές και ιντριγκαδόροι.
Μπροστά σ'αυτούς... ζήτω τα ρεμάλια!

toixo-toixo.blogspot.gr

Λες και παίζεται το μέλλον σου σ' αυτή την κάλπη. Ή μήπως παίζεται;

Όλο αυτό το πανηγύρι
 
 Έχεις ξεχαστεί για τα καλά, άμοιρε άνεργε.Όλο αυτό το πανηγύρι των εκλογών σε έχει παρασύρει κι έχεις ξεχάσει τα προβλήματά σου.

Λες και παίζεται το μέλλον σου σ' αυτή την κάλπη. Ή μήπως παίζεται;

Λες και την επομένη των εκλογών, σαν από θαύμα, θα πληρωθούν οι καθυστερημένοι λογαριασμοί, θα γεμίσει το ψυγείο σου, δεν θα τρέμεις τον δικαστικό κλητήρα, θα γεμίσει το αυτοκίνητό σου με βενζίνη, θα χαμογελάσουν ανέμελα τα παιδιά σου, θα βγεις πάλι στην κοινωνία με το κεφάλι ψηλά. Ή μήπως θα βρεις πάλι τη χαμένη σου αξιοπρέπεια;

Λες και την επομένη των εκλογών θα χτυπήσει το ξυπνητήρι σου στις 7, για να σηκωθείς και να πάρεις το λεωφορείο για να σε πάει στη δουλειά, θα γυρίσεις το απόγευμα κουρασμένος, θα παραγγείλεις πίτσα και σουβλάκια για βραδινό και θα κοιμηθείς χωρίς σκοτούρες.

Όχι, δεν γίνονται αυτά την επόμενη μέρα των εκλογών σίγουρα.

Αλλά μπορείς να ονειρεύεσαι πως κάπως έτσι θα είναι σε λίγο καιρό...

 
 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *