Η Αλήθεια για τον Αποκλεισμό της Εθνικής

Ειλικρινά νομίζετε ότι ο άδοξος αποκλεισμός της εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας ήταν κάτι τυχαίο; Θεωρείτε πως το παιχνίδι εναντίον της Κόστα Ρίκα ήταν απλά και μόνο ένα αθλητικό γεγονός, ένα παιχνίδι, βρε αδερφέ, και τίποτα παραπάνω;

Το imf-fuck-off έχει το ρεπορτάζ και στις γραμμές που ακολουθούν θα αποκαλύψει την αλήθεια. Θα σας πει όλα όσα θα πει κάποιος ακροδεξιός καθυστέρακας τηλεπλασιέ μετά απο 10-20-30 χρόνια, κάποιος που στη συνέχεια θα γίνει βουλευτής, δήμαρχος και υπουργός εξαιτίας της αθάνατης βλακείας που κυκλοφορεί στην ελληνική επικράτεια. Κάποιος που θα ανακαλύψει άλλη μία ξεχασμένη προφητεία ενός καλοσυνάτου γέροντα, κάποιος που θα συσχετίσει το ποδόσφαιρο με την πολιτική, το Ισλάμ, τους ελοχίμ, τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις χαρακτές ξιδάτες ελιές Καλαμάτας. 

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία κλασική περίπτωση συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας, της θρησκείας και της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Το σχέδιο ήταν ιδιαίτερα οργανωμένο και μόνο ένα έμπειρο ελληνικό μάτι μπορεί να το καταλάβει. Είναι κοινό μυστικό πως η απίστευτη ποδοσφαιρική εμφάνιση της εθνικής απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού τρόμαξε τα μεγαθήρια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά και ολόκληρη τηδιεφθαρμένη FIFA. Η μοναδική ελληνική ψυχή (δηλαδή το πέτσινο πέναλτι που έδωσε ένας ξεφτιλισμένος διαιτητής στο 92') ήταν έτοιμη να καλπάσει προς την κατάκτηση του τροπαίου. 

Η σχεδόν σίγουρη κατάκτηση του τροπαίου σε συνδυασμό με το πρωτοφανές οικονομικό success story που πέτυχε η κυβέρνηση θα έδινε φτερά στο έθνος και θα μας οδηγούσε σε συνεχόμενες εποποιίες, π.χ. να πάρουμε την Πόλη, να ψηφίζουμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για άλλα 46 χρόνια, να στείλουμε στην Ευρωβουλή (και) τον Καραγκούνη και να δεχτούμε να πάνε οι μισθοί στα 150 ευρώ το μήνα για να σωθούν τα εγγόνια του Λάτση. Για αυτό η FIFA "κανόνισε" με τον Σάντος να παίξει η ταλαντούχα εθνική τόσο συντηρητικά στην παράταση (γιατί στα υπόλοιπα ματς η Ελλάδα ήταν πιο επιθετική και από την Βραζιλία του 1970), έτσι ώστε να πάει το παιχνίδι στα πέναλτυ. 

Το βαθύ τουρκικό κράτος διέγνωσε τον κίνδυνο και χαρτζιλίκωσε την ΕΠΟ με ένα πολύ σεβαστό ποσό. Ξέρουμε ότι οι Έλληνες, είναι γενναίοι, περήφανοι, ήρωες και παλικάρια, αλλά, δυστυχώς, όσοι μένουν εκτός Ελλάδας ξέρουν ότι οι Έλληνες πουλάνε και τη μάνα τους για 100 ευρώ. Αποτέλεσμα; Μπήκε σαν αλλαγή ο Τούρκος πράκτορας Γκέκας που, όλως τυχαίως, έχασε το κρίσιμο πέναλτυ. Για να ρίξουν λίγη στάχτη στα μάτια του δαιμόνιου ελληνικού λαού, οι Εβραίοι σιωνιστές που ελέγχουν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είπαν στον ανθέλληνα διαιτητή να αποβάλει τον Σάντος από τον πάγκο για να φανεί ότι η ομάδα έχασε την ψυχολογία της. 

Κάπως έτσι, η Ελλάδα έμεινε εκτός Μουντιάλ και οι Έλληνες πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν χαράτσια, φόρους, λογαριασμούς και ότι άλλο χρειαστεί. Γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, ο Θεός είναι Έλληνας, αλλά σε περίπτωση που το ξεχάσατε έχουμε 2014 και αυτές τις μαλακίες δεν τις πιστεύουνε πια ούτε στη Ζουαζιλάνδη. 

ΥΓ: Δήμος Βοσινάκης, Βήτα όπως Βλακεία, σελίδα 115 

"Μέσα στο μυαλό του ελληνοχριστιανού απουσιάζει η λογική και επικρατεί το συναίσθημα, οπότε είναι πανεύκολο να κάνει την εμφάνιση της η βλακεία, που σέρνει από πίσω της ένα κάρο από υπερφίαλες προτάσεις. Για παράδειγμα, πως μπορεί κανείς να ορίσει την «ελληνική ψυχή»; Δεν μπορεί. Πότε ακριβώς εμφανίζεται; Δεν έχει σταθερό ωράριο, αλλά όλο και κάποιο βράδυ της Τετάρτης μπορείς να την πετύχεις, συνήθως μετά από μία επιβλητική νίκη ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και σίγουρα μία φορά το χρόνο πάνω στη σκηνή της Eurovizion. Ανάλογες πομπώδεις εκφράσεις περί ψυχής απουσιάζουν όταν κερδίζουν οι γερμανικές, οι ισπανικές, οι ιταλικές και οι αγγλικές ομάδες. Μήπως αυτές δεν έχουν ψυχή; Πιθανότατα έχουν, αλλά άντε προσπάθησε να εξηγήσεις στον ελληνοχριστιανό ότι εκτός από ορθόδοξη πίστη, ελληνική ψυχή και απανωτά γιουρούσια, χρειάζεται σχέδιο, οργάνωση, ικανότητα και προσπάθεια, σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Μάταιος κόπος".

 Imf fuck off

 

12 + 1 λόγοι: γιατί η ανθρωπιστική και κοινωνική κρίση στην Ελλάδα έφτασε στο απροχώρητο

1. Επειδή συνεχίζεται το αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των απάνθρωπων κρατητηρίων όπου βρίσκονται εγκλωβισμένοι, σαπίζοντας από ασθένειες, απελπισία και αδικία, χωρίς να κατηγορούνται για τίποτε, δεκάδες χιλιάδες μετανάστες.

2. Επειδή αυτή η κατάσταση διαστρεβλώνει την ίδια την αρχή της δικαιοσύνης, καταργώντας το τεκμήριο της αθωότητας, καθιστώντας την προφυλάκιση ως ένα de facto καθεστώς για κάθε «ανεπιθύμητο», έστω και αν δεν του έχει αποταθεί καμία κατηγορία, και μάλιστα καθεστώς κράτησης πολύ πέραν του λογικά απαραίτητου χρόνου που απαιτείται για την έκδοση των απαραίτητων εγγράφων για την απέλαση του, αν είναι μετανάστης, ή την δίκη του, αν θεωρείται «ύποπτος φυγής». 

3. Επειδή οι άνθρωποι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την Ελληνική επικράτεια παρακρατούνται λοιπόν παράνομα από την Ελληνική γραφειοκρατία και τους μισθοφόρους ανθρωποφύλακες της ντόπιας Ναζιστικής χούντας επειδή παράγουν κέρδος, αφού ανά κεφαλή η συντήρηση τους κοστολογείται από την Ευρωπαϊκή ένωση σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. 

4. Επειδή εκτός από απάνθρωπη αυτή η άθλια κατάσταση του μεταναστευτικού δράματος στην Ελλάδα, αντί να αντιμετωπίζεται από τις αρχές και την κοινωνία γενικότερα ως η σημαντικότερη ανθρωπιστική κρίση στην χώρα από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου, αντίθετα, και εξωφρενικά προκλητικά, γίνεται πεδίο αισχροκέρδειας και εκμετάλλευσης από κρατικές και παρακρατικές μαφίες. 

5. Επειδή αυτές οι κρατικές, παρακρατικές ή/και ιδιωτικές μαφίες χρηματοδοτούνται από τα θηριώδη Ευρωπαϊκά κονδύλια που εισπράττει η Ελληνική κυβέρνηση, η οποία δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν για το πως διαχειρίζεται αυτά τα εκατομμύρια, τα οποία συνεχίζουν να πιστώνονται οι πολίτες εν ονόματι των φυλακισμένων-μεταναστών. Επί της ουσίας, οι μαφίες αυτές, με την ανοχή ή/και την συνέργεια της κυβέρνησης, εκμεταλλεύονται το δράμα των μεταναστών, τους οποίους κρατούν φυλακισμένους ως επικερδείς ομήρους, διεκδικώντας λύτρα από την Ευρώπη, αντί να τους στέλνουν σπίτια τους, όπως πρέπει και να γίνει σύμφωνα με τον νόμο στην χειρότερη των περιπτώσεων.

6. Επειδή η καλύτερη περίπτωση υποτίθεται δεν υπάρχει, δηλαδή δόλια πλασάρεται από τα Μ.Μ.Ε. ως αδύνατον το να απορροφηθούν και να προσαρμοστούν οι μετανάστες στην Ελληνική κοινωνία και αγορά εργασίας, αλλά μπορούν να υπάρχουν ως άλλοθι για την ύπαρξη κονδυλίων. Βέβαια, ούτε οι ίδιοι οι κρατούμενοι μετανάστες δεν θέλουν να σκέφτονται την περίπτωση της ένταξης τους στην Ελληνική αγορά εργασίας, θέλοντας οι περισσότεροι από αυτούς να φύγουν από την χώρα, εφ’ όσον είναι πλέον δεδομένο ότι η Ελλάδα έχει μεταμορφωθεί σε ένα απέραντο σκλαβοπάζαρο, όπου η καλπάζουσα ανεργία, των ποσοστών της τάξης του 30% σύμφωνα μόνο με τα επίσημα στοιχεία του ΟΑΕΔ, έχει οδηγήσει τους μισθούς σε προσβλητικά επίπεδα, ενώ τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα έχουν εξανεμισθεί. 

7. Επειδή αυτή η ακραία φτωχοποίηση αφορά τους ιθαγενείς Έλληνες, και πάλι μόνο τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ, οπότε μπορεί κανείς να συμπεράνει πόσο δυσχερέστερη μπορεί να είναι για τους μετανάστες αυτή η κατάσταση, δεδομένου του ακραίου ρατσισμού και της προκατάληψης που μαστίζουν τις κοινωνικά και πολιτικά αναλφάβητες μάζες που αποτελούν την πλειοψηφία του γηγενούς πληθυσμού στην Ελλάδα. 

8. Επειδή οι Έλληνες, στην πλειοψηφία τους, έχουν καταντήσει τόσο χοντρόπετσοι και ρατσιστές ώστε να μην συγκινούνται κατ’ ελάχιστο από το δράμα των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Οσονούπω όμως θα τους αφορά πολύ πιο άμεσα το θέμα της ανάπτυξης στρατιωτικοποιημένων φυλακών ανά την Ελληνική επικράτεια, ειδικά τώρα που το παρακράτος πειραματίστηκε στην καμπούρα των μεταναστών και απέδειξε ως πετυχημένο το πιλοτικό πρόγραμμα της «φυλακής ως κερδοσκοπική επιχείρηση». 

Και απέδειξε η κυβέρνηση ότι οι φυλακές μπορεί να είναι κάλλιστα η μορφή της ανάπτυξης που υπόσχονταν για την χώρα λανσάροντας στους «επενδυτές» την ιδέα ενός σωφρονιστικού ιδρύματος χτισμένου με λεφτά του δημοσίου, του οποίου όμως η διαχείριση θα λειτουργεί κατ’ ανάθεση σε ιδιώτες, δηλαδή θα παραχωρείται η κερδοφόρα εκμετάλλευση του, «κατόπιν διαφανών διαγωνισμών» στα γνωστά κυκλώματα «εργολάβων», «κατασκευαστών», «υπηρεσιών σίτισης», «εταιριών ασφάλειας» και δεν συμμαζεύεται. Τα γνωστά και πάλι, χρήση δημοσίων κεφαλαίων για ιδιωτικές σπέκουλες ημετέρων. 

Σε αυτό το σημείο να σημειώσω πως φαντάζομαι ότι λόγω θερινού αποκαρώματος και ποδοσφαιρικής παραζάλης ελάχιστοι Έλληνες είναι ενήμεροι για την συνεχιζόμενη απεργία πείνας 4.500 κρατούμενων σε διάφορες φυλακές της χώρας. 

Οι Έλληνες και αλλοδαποί συγκρατούμενοι τους, ενωμένοι, διαμαρτύρονται κυρίως για την ανέγερση των φυλακών υψίστης ασφαλείας τύπου Γ, στις οποίες οι συνθήκες κράτησης είναι ακόμα πιο άθλιες και απάνθρωπες από τις ήδη απαράδεκτες τωρινές, κατά τις οποίες σημερινές συνθήκες στερούνται τα βασικά της επιβίωσης τους, όπως νερό, τροφή και φάρμακα αλλά και υφίστανται απάνθρωπη μεταχείριση όπως ομαδικές τιμωρίες για παραπτώματα ενός και άλλους βασανισμούς. 

9. Επειδή οι επερχόμενες φυλακές υψίστης ασφαλείας «τύπου Γ», δηλαδή τα νέα Γκουαντάναμο όπου θα φυλακίζεται όποιος αποφέρει με την κράτηση του κάποιο κέρδος στο καθεστώς, ανατέθηκαν στην εταιρία δημοσίου συμφέροντος «Θέμις Κατασκευαστική», η οποία ελέγχεται ήδη από τη Δικαιοσύνη για το υπέρογκο κόστος έξι φυλακών της χώρας. 

Για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος που εκπροσωπεί η «Θέμις Κατασκευαστική» σκεφθείτε ότι ο νομικός προϊστάμενος της εταιρίας αυτής, ένας κος. ονόματι Δημήτρης Σκαρίπας, κατηγορείται με κακούργημα περί «καταχραστών του Δημοσίου», ενώ του έχει απαγορευτεί η έξοδος από την χώρα από τον προηγούμενο Ιούνιο. Ο δε κος. Βασίλης Χανδακάς, πρόεδρος της «Θέμις Κατασκευαστική», αγόρασε ένα αυτοκίνητο μάρκας Audi Quatro Turbo, αξίας 8.500 ευρώ, για λογαριασμό του γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης, κο. Νίκο Κανελλόπουλο, ο οποίος αν και τυγχάνει φίλος του κου. Χανδακά, μάλλον αυτή του η σχέση δεν συγκρούεται καθόλου με το δημόσιο συμφέρον που εκπροσωπεί καθώς εποπτεύει την υπόθεση για την οποία εξετάζεται από την δικαιοσύνη η «Θέμις», της οποίας, επαναλαμβάνω, προεδρεύει ο φίλος του και συν-λάτρης των πολλών κυβικών. 

Δηλαδή, με χρήματα μιας ανώνυμης εταιρίας δημοσίου συμφέροντος, χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων, ο γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης οδηγεί αυτοκίνητο μεγαλύτερου κυβισμού και από του ίδιου του πρωθυπουργού, και μάλιστα, αυτό τό αυτοκίνητο το οδηγεί εξυπηρετούμενος από εκείνους τους οποίους υποτίθεται ότι ελέγχει για ύποπτη διαχείριση δημοσίου χρήματος. Τα συμπεράσματα δικά σας. 

Τέτοιου είδους τακτικών, συνείδησης και ηθικού φυράματος κυκλώματα λοιπόν, το λιγότερο επικίνδυνα δηλαδή, έχουν αναλάβει την κατασκευή των νέων φυλακών υψίστης ασφαλείας στην Ελλάδα, εισάγοντας έτσι στην χώρα την απαραίτητη υποδομή για να χτιστεί η βαριά βιομηχανία των ιδιωτικών ιδρυμάτων που χτίζονται με δημόσιο χρήμα προκειμένου να φυλακίζουν εκείνους που φορολογούνται σκληρά συμβάλλοντας έτσι στην ανέγερση των κελιών μέσα στα οποία θα εγκλειστούν αν δεν είναι αρκετά τυχεροί ή συνεργάσιμοι με το καθεστώς. 

Υπό το άλλοθι της νομιμότητας και της ανάπτυξης δημιουργείται δηλαδή ένας φαύλος κύκλος δίωξης και ομηρείας των πολιτών και εξασφαλίζεται, με χρήμα των ίδιων αυτών πολιτών, η χρηματοδότηση ιδιωτών, και φυσικά φίλα προσκείμενων προς το απάνθρωπο καθεστώς, «εργολάβων» και «επενδυτών». 

Η με υστερόβουλα κριτήρια ποινικοποίηση της ζωής σε όλο και περισσότερες εκφάνσεις της, και η παράλληλη αγορά που αναπτύσσεται από τις αποφάσεις της αναγκαστικά υπερδραστηριοποιημένης δικαιοσύνης, η οποία με την σειρά της απαιτεί όλο και περισσότερα κελιά για έναν ραγδαία αυξανόμενο αριθμό καταδίκων, είναι μια ουροβόρος συστημική διαστροφή που ανθεί εδώ και καιρό στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Αυτή η διαστρέβλωση και εμπορευματοποίηση της δικαιοσύνης λειτουργεί βασισμένη σε ένα αυτοτροφοδοτούμενο σύστημα μεταξύ συνεργαζόμενων δικαστηρίων και ιδιωτικών συμφερόντων που θησαυρίζουν από την κατασκευή και την συντήρηση όλο και περισσότερων φυλακών. Όλα αυτά φυσικά με το ψηφοθηρικό προσωπείο της πάταξης του εγκλήματος. 

Στην Αμερική, όπου η βιομηχανία ιδιωτικών φυλακών ανθεί και απολαμβάνει το μεγαλύτερο στον κόσμο ποσοστό κρατουμένων επί του γενικού πληθυσμού, έχουν ήδη καταδικαστεί για χρηματισμό διάφοροι δικαστές, οι οποίοι δωροδοκούνταν από εταιρίες διαχείρισης σωφρονιστικών ιδρυμάτων ώστε οι αποφάσεις τους να παράγουν ικανό αριθμό κατηγορούμενων, ασχέτως της απόδειξης ενοχής των κατηγορούμενων, προφυλακίζοντας δηλαδή άδικα, έτσι ούτως ώστε οι ιδιωτικές φυλακές που έχουν σύμβαση με το δημόσιο να είναι επαρκώς γεμάτες και άρα κερδοφόρες. 

Δεν χρειάζεται να διευκρινίσει κανείς ποιος πληρώνει αυτές τις εταιρίες για την συντήρηση των φυλακών και των κρατουμένων – το δημόσιο φυσικά, αυτό το ίδιο το κακό δημόσιο που διώκουν ανελέητα οι νεοφιλελεύθεροι, όποτε δεν μπορούν δηλαδή να το εκποιήσουν ή να το αφαιμάξουν. Επίσης αυτονόητο είναι ποια τμήματα του πληθυσμού εκπροσωπούνται κατά κύριο λόγο στις φυλακές – προλετάριοι, φυλετικές μειονότητες, έγχρωμοι, άνθρωποι που δεν είναι ψυχικά υγιείς αλλά δεν είναι ασφαλισμένοι ώστε να νοσηλευτούν. Οικονομικά εύρωστοι λευκοί εγκληματίες, τα μέλη του λεγόμενου «white collar crime», σπανίως καταλήγουν στην φυλακή, αφού έχουν την άνεση να εκπροσωπηθούν στα δικαστήρια από τους «κατάλληλους» δικηγόρους. 

10. Επειδή η πολιτική κατάσταση που επιτρέπει αυτά τα φαινόμενα στην Ελλάδα όχι μόνο δεν λέει να αλλάξει, αλλά ούτε καν εννοεί να μετακινηθεί στο ελάχιστο από εκείνες τις δομές εξουσίας και τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα όχι μόνο γι’ αυτές τις ανθρωπιστικές κρίσεις και σκοτεινές εξελίξεις, αλλά και για την κατάρρευση της οικονομίας, της αγοράς εργασίας και των ασφαλιστικών ταμείων.

Σταθερά, και μόνο με εσωτερικές ανακατατάξεις, κυβερνάει η ίδια ακριβώς κάστα ανθρώπων, δημιουργώντας και επιβάλλοντας κλίμα από τα ίδια τηλεοπτικά κανάλια και κατ’ εντολή των ίδιων επιχειρηματιών και εργολάβων, όσα σκάνδαλα και χρέη και αν έχουν συσσωρεύσει αυτοί, όσο βρόμικο κύκλωμα και αν αποτελούν στην συνείδηση του λαού, ο οποίος σχιζοφρενικά και αυτοκαταστροφικά επιμένει να στηρίζει αυτόν τον συρφετό είτε με την ψήφο του ή την απάθεια του. 

Κανένας δεν φαίνεται να ενοχλείται έστω και κατ’ ελάχιστο από μια πενταετία ξεπουλήματος της γης και των υποδομών, ένα στρατιωτικής έκτασης σχέδιο εκποίησης της δημόσιας περιουσίας στο οποίο έχουν επιδοθεί εκείνοι που κυβερνάνε την Ελλάδα με τον τρόπο εκείνο που θα διατηρήσει την ευμένεια των δανειστών τους. Και είναι δανειστές αυτών των κυβερνώντων και όχι της χώρας συνολικά οι Ευρωπαίοι «εταίροι» και οι υπόλοιποι ψευδο-ευεργέτες τοκογλύφοι, επειδή τα χρήματα που δανείζουν με υπέρογκους τόκους και με εξαθλιωτικούς όρους δεν φτάνουν ποτέ στον Ελληνικό λαό, αλλά ακολουθούν τις διαδρομές συγγενών, φίλων και διαπλεκόμενων της κυβέρνησης, όπως αυτές χαρτογραφήθηκαν από την Λίστα Λαγκάρντ. 

11. Επειδή η αδράνεια της εξέλιξης της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα δεν είναι μόνο ένα σύμπτωμα σήψης της συγκεκριμένης διεφθαρμένης ηγεσίας, ούτε αποκλειστικά μια τεχνητή τροχοπέδη που προκαλείται από την άρνηση της ολιγαρχικής πλουτοκρατίας να επιτρέψει τις διαδικασίες που θα άλλαζαν τις ισορροπίες δυνάμεων, διακινδυνεύοντας τα κατεστημένα συμφέροντα δεκαετιών. 

Η πολιτική και κοινωνική καθήλωση της Ελληνικής κοινωνίας στα ίδια πρόσωπα και πράγματα αντανακλά μια γενικότερη αντιπάθεια προς την έννοια της αλλαγής, έναν συντηρητισμό που ριζοσπαστικοποιείται όλο και πιο αντιδραστικά, εκφράζοντας το γερασμένο σκεπτομορφικό του όλο και πιο ηλικιωμένου πληθυσμού, ο οποίος παραμένει προσκολλημένος σε φθαρμένα πρόσωπα, ετοιμόρροπους θεσμούς και αρτηριοσκληρωτικές αντιλήψεις. 

Ακόμα χειρότερα, αυτή η καθήλωση στις ίδιες παραμέτρους δεν χαρακτηρίζει μόνο την ολοένα και αυξανόμενη δεξαμενή ψηφοφόρων τρίτης ηλικίας, αλλά και την νέα γενιά, η οποία αδυνατεί να αυτονομηθεί οικονομικά και συνειδησιακά, και έτσι δεν μπορεί και να εκφράσει νεωτερικό λόγο, αφού εξαρτάται επιβιωσιακά από τους γονείς και τους παππούδες σχεδόν εφ’ όρου ζωής πλέον, ή σίγουρα στα πιο δημιουργικά χρόνια, αν σκεφτεί κανείς ότι η ανεργία για τους νέους κάτω των 25 ετών αγγίζει το 60%. 

Ακριβώς όπως κάθε άλλος οργανισμός που αρνείται να περάσει στο επόμενο στάδιο εξέλιξης, έτσι και η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, αν όχι εξαφάνισης της, τότε διά της βίας μετάλλαξης της και υποκατάστασης της από ένα αποικιακό παρακράτος, συντηρούμενο από τους είλωτες που μοχθούν για την ευημερία των εγκληματιών που το διοικούν.

12. Επειδή η βιομηχανία της συντήρησης και της καθήλωσης στην Ελλάδα έχει φτάσει σε επίπεδο παροξυσμού, προσπαθώντας διά της βίας να επιβάλλει ως τετελεσμένο γεγονός ένα καθεστώς του είδους που σφετερίζεται οτιδήποτε, και ειδικότερα το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», προκειμένου να κατασκευάσει άλλοθι για την εγκληματική του δραστηριότητα. 

Οι πάσης φύσης εθνικιστικές εμμονές παρουσιάζονται ως δημαγωγικά άλλοθι για εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. 

Σε κυβερνητικά πόστα φιγουράρουν καρικατούρες ανθρώπων που παριστάνουν τους πολιτικούς ενώ δεν είναι τίποτε άλλο από αποβράσματα με παρελθόν σε Ναζιστικές εγκληματικές οργανώσεις ή ακραία διεφθαρμένοι και διαπλεκόμενοι απατεώνες με δεκαετίες σκανδάλων να τους ακολουθούν σαν άσχημη μυρωδιά όπου και αν εμφανίζονται. 

Μεσαιωνικές κατάρες ακούγονται διαρκώς από ιερείς της Εκκλησίας που κατακεραυνώνουν κάθε είδους διαφορετικότητα ενώ ταυτόχρονα σιωπούν για τα ανθρωπιστικά εγκλήματα που διαπράττει η άρχουσα τάξη, με την οποία φυσικά η ίδια Εκκλησία διατηρεί άριστες σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος. 

Και όμως – και όμως, όλοι αυτοί οι εν πολλοίς εγκληματίες παραμένουν ακλόνητοι, δεν τους αγγίζει κανείς και τίποτε, αιώνια προσκολλημένοι στα τηλεπαράθυρα, στα έδρανα της Βουλής, στα αξιώματα τους, θαρρείς υπεράνω νόμου, διαιωνίζοντας το νοσηρό κλίμα που καθιστά ως κανονικότητα τις περιπτώσεις σαν την προαναφερθείσα «Θέμις Κατασκευαστική», η οποία δεν είναι τίποτε άλλο από μια λεπτομέρεια, αφού όλο και περισσότεροι «επιχειρηματικοί παράγοντες» σκιώδους υπόληψης και αμφιλεγόμενου παρελθόντος, το λιγότερο, βρίσκουν τον δρόμο μέχρι την κορυφή της πολιτικής εξουσίας, διεκδικώντας την επικυριαρχία και εκμετάλλευση ολόκληρων συνοικιών, όπως ο Μαρινάκης στον Πειραιά, ή ο Μελισσανίδης στην Δραπετσώνα.

13. Επειδή όσα άρθρα σαν και αυτό και να γραφτούν τίποτε δεν αλλάζει.

 
Παναγιώτης Χατζηστεφάνου για το Κουτί της Πανδώρας

 

Ο ιλουστρασιόν ρατσισμός της Σώτης και της Athens Voice

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Η πολυπολιτισμικότητα είναι το αντίθετο της κοινωνικής συνοχής: τονίζει τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων εις βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών και, μακροπρόθεσμα, εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα ξένων χωρών (Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Μπαχρέιν). Μέσω της πολυπολιτισμικότητας δημιουργούνται θύλακες που, σε περίπτωση κρίσης, δεν θα ακολουθήσουν τα συμφέροντα του κύριου κορμού της κοινωνίας αλλά τα συμφέροντα των χωρών της καταγωγής τους». «Σε όλες τις δυτικές χώρες, ορισμένες μειονότητες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και εγκληματικότητας. Αλλά το φαινόμενο δεν πρέπει να αποδίδεται, όπως συμβαίνει, στον υποτιθέμενο ρατσισμό και στις διακρίσεις: συνήθως, η υψηλή ανεργία και η εγκληματικότητα οφείλονται στα ίδια τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των μειονοτήτων τα οποία διατηρούνται πεισματικά μέσω της πολυπολιτισμικότητας».

Ποιος γράφει όλα τούτα τα φοβερά και τρομερά; Μήπως η Σοφία Βούλτεψη, που αποκάλεσε «άοπλους εισβολείς» τους πνιγμένους του Φαρμακονησίου; Μήπως ο Τάκης Μπαλτάκος του ένδοξου βυζαντινισμού μας; Μήπως ο Χρήστος Παππάς με το ναζιστικό φέσι; Ούτε η Βούλτεψη είναι, ούτε ο Μπαλτάκος, ούτε ο Παππάς. Πρόκειται για πόνημα της Σώτης Τριανταφύλλου με τίτλο «Η πλάνη της πολυπολιτισμικότητας», που δημοσιεύτηκε στην Athens Voice στις 25 Ιουνίου του 2014.

Η Σώτη Τριανταφύλλου επιτίθεται σφοδρότατα στις χώρες της Δύσης (σ.σ. δεν είναι όποια και όποια η Συγγραφέας, η εμβέλεια της τέχνης της είναι τέτοια που της επιτρέπει να συνομιλεί με τη Δύση με την άνεση που άλλοι συνομιλούν με την Παναγία), επειδή ανέχονται την πολυπολιτισμικότητα. Η Σώτη μαλώνει τη Δύση με επιχειρήματα που τα συναντάς μόνο στα φασιστικά σάιτ και στους ακροδεξιούς ιεροκήρυκες του μεσονυχτίου, μόνο εκεί θα μπορούσες να ακούσεις ότι «η πολυπολιτισμικότητα είναι μια τερατωδία: ενθαρρύνει τις εθνοτικές ομάδες να προσκολλώνται σε συνήθειες, πρακτικές και γλώσσες της παλιάς πατρίδας»

Ποιες είναι όμως οι συνήθειες και οι πρακτικές της παλιάς πατρίδας; Η Τριανταφύλλου παίρνει τις αποτρόπαιες πράξεις των εξτρεμιστικών θρησκευτικών και πολιτικών ομάδων του τόπου καταγωγής και τις βάζει με το ζόρι στις βαλίτσες των μεταναστών, παρόλο που οι δύστυχοι δεν έχουν καν βαλίτσες. Πρόκειται για τον κατά Σώτη «πολιτιστικό σχετικισμό», που «αναιρεί τους θεσμούς του κράτους δικαίου και μπορεί να επιτρέψει βρεφοκτονίες, βασανιστήρια, καταπίεση γυναικών, μισογυνία, κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμούς, καύση χηρών, τιμωρίες μοιχαλίδων, μίσος εναντίον ομοφυλοφίλων, αντισημιτισμό, συμμορίες, θανατικές ποινές».

Αυτά κάνουν στις χώρες τους οι αραπάδες, όλοι οι αραπάδες ανεξαιρέτως, και θέλουν ντε και καλά να τα φέρουν και στις δικές μας τις χώρες, τις πολιτισμένες. Ευτυχώς που υπάρχει η λευκόδερμη, θα μπορούσες να την πεις και άρια, Σώτη, που τα λέει χύμα στους ηγέτες: «Η πολυπολιτισμικότητα, ως κυρίαρχο ρεύμα, θεωρείται σήμερα συνιστώσα όλων σχεδόν των κομματικών ιδεολογιών του πολιτικού mainstream: έτσι, τα κόμματα αποσπούν στήριξη και ψήφους, πλην όμως βραχυπρόθεσμα. Πράγματι, μεγαλύτερα πλήθη φαίνεται να μεταφράζονται σε περισσότερες ψήφους - πλην όμως, για μια ακόμη φορά, τα φαινόμενα απατούν: μεγαλύτερα πλήθη σημαίνουν λιγότερες ψήφους· ο όχλος δεν συμμετέχει σε δημοκρατικούς θεσμούς και διαδικασίες· κατεβαίνει στους δρόμους, εμπλέκεται σε τρομοκρατικές ενέργειες, επιτίθεται εναντίον του ίδιου του τού εαυτού». Η Σώτη αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως αυτοάνοσα νοσήματα.

Τι να κάνουμε, λοιπόν, για να αποφύγουμε εμείς οι δυτικοί τον θανάσιμο κίνδυνο; Θα κάνουμε ό, τι κάνουν όλα τα καθώς πρέπει καθεστώτα: Θα ελέγξουμε τις γεννήσεις! «Η δημογραφική ανισορροπία», συνεχίσει ακάθεκτη η Τριανταφύλλου, «το γεγονός ότι σε χώρες παραδοσιακά «λευκές», «χριστιανικές» και εκκοσμικευμένες οι μετανάστες εμφανίζουν υψηλότερη γεννητικότητα η οποία προστίθεται στις μεταναστευτικές εισροές, δημιουργεί κοινωνική και οικονομική αποδιάρθρωση, εκφοβισμό και απομονωτισμό από την πλευρά των πολιτών των χωρών υποδοχής. Χρειάζεται πολιτική πληθυσμού: η εξέλιξη του πληθυσμού έχει αφεθεί στην τύχη όπως έχει αφεθεί στην τύχη το ίδιο το ευρωπαϊκό και γενικότερα δυτικό ιδεώδες». Να τους βάλουμε με το ζόρι προφυλακτικό κι αν χρειαστεί, να προχωρήσουμε και σε πιο ριζικές λύσεις.

Το ωραίο είναι ότι η Σώτη Τριανταφύλλου τα γράφει αυτά επειδή φοβάται ότι «αν δεν διορθωθούν οι πρακτικές της πολυπολιτισμικότητας, υπάρχει κίνδυνος κοινωνικών εκρήξεων και μετατόπισης των πολιτών σε ανοιχτά ρατσιστικές θέσεις». Εδώ που τα λέμε, όταν ο άλλος, ο μουσαφίρης, είναι βρεφοκτόνος και τρομοκράτης, γίνεσαι κι εσύ ο νοικοκύρης ρατσιστής, είναι θέμα στοιχειώδους αυτοπροστασίας, ρωτήστε και τους 500.000 που ψήφισαν την Χρυσή Αυγή. Ρατσιστικό παραλήρημα ως αντίδοτο του φασισμού: το λένε και ομοιοπαθητική του πνεύματος.

Η Σώτη Τριανταφύλλου έχει διαβεί οριστικώς τον Ρουβίκωνα του φανατισμού, οπότε τα λεγόμενά της έχουν χάσει πλέον το κύρος και τη σοβαρότητά τους, αν είχαν ποτέ κύρος και σοβαρότητα. Το επικίνδυνο εν προκειμένω είναι ότι το ρατσιστικό πόνημα δημοσιεύεται στην δωρεάν διανεμόμενη Athens Voice, που μπορεί να την πάρει κανένας έφηβος για να μάθει-όπως γράφει στο εξώφυλλο- τον τρόπο με τον οποίο «η τέλεια τυρόπιτα γίνεται ακόμη καλύτερη», να πέσει πάνω στη Σώτη και να πει: «ρε συ, λες να έχει δίκιο αυτή, φαίνεται και μορφωμένη, ξέρει και τη λέξη 'ακροσφαλής'».

Παρεμπιπτόντως, την τέλεια τυρόπιτα τη φτιάχνει αυτός που δίνει στη Voice βαρβάτη διαφήμιση, για να έχει αράδα σελίδες και να δημοσιεύει τα φασίζοντα άρθρα της Σώτης Τριανταφύλλου.

Πηγή: avgi.gr

Κατήργησαν τους Οικονομικούς Επιθεωρητές-Απαλλάσσουν Βατοπέδι και επίορκους …ημετέρους

Του Θοδωρή Παναγιωτίδη

Μία απίστευτη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, ένα από τα τελευταία νομοθετήματα του Γιάννη Στουρνάρα τίθεται σε εφαρμογή και καταργείται η Διεύθυνση Οικονομικής Επιθεώρησης μετά από σχεδόν 160 χρόνια λειτουργίας! Πλήθος ερωτηματικών προκαλεί η κατάργηση από την Τρίτη το πρωί της ανεξάρτητης αρχής της Οικονομικής Επιθεώρησης, ενός άκρως αποτελεσματικού και έμπειρου ελεγκτικού μηχανισμού του Κράτους που είχε επιφορτιστεί κυρίως με τον έλεγχο των υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών, αλλά και τον έλεγχο επίορκων δημοσίων υπαλλήλων όλων των βαθμίδων και τοπικών αρχόντων για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, όπως και επιχειρήσεων που επιμένουν να μην αποδίδουν φόρους στο κράτος, λαθρεμπόρων κλπ.

Το μέγα ερωτηματικό είναι ότι όλο αυτό γίνεται δίχως καμία δικαιολογία όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι οικονομικοί επιθεωρητές, μετά από απόφαση που αρχικά λήφθηκε πέρυσι τον Απρίλιο στο κυβερνητικό συμβούλιο μεταρρύθμισης, κατέβηκε και ψηφίστηκε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών τον περασμένο Μάρτιο και θέτει ως τελευταία ημέρα λειτουργίας της Υπηρεσίας την 30η Ιουνίου 2014, με τον κατακερματισμό και την παράλληλη μεταφορά των αρμοδιοτήτων της Διεύθυνσης στον ίδιο τον υπουργό, στην Γενική Γραμματεία Εσόδων και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με την εξίσου παράλληλη μετακίνηση των 203 οικονομικών επιθεωρητών που στελεχώνουν της υπηρεσίες ολόκληρης της Επικράτειας.

Αφού λοιπόν ουδέν το δημοσιονομικό όφελος αυτής της απόφασης είναι εύλογο οι οικονομικοί επιθεωρητές να αναρωτιούνται γιατί καταργείται η Υπηρεσία τους, αν όχι για να αποτραπούν οι έλεγχοι, αφού οι υποθέσεις τεράστιας σημασίας για τα συμφέροντα του Δημοσίου που ερευνούν και παραμένουν ανοιχτές θα φύγουν από τα έμπειρα χέρια των ανακριτικών υπαλλήλων της διεύθυνσης και θα καταλήξουν στα χέρια απλών εφοριακών και υπαλλήλων του υπουργείου με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται ενώ καταργείται και ο έλεγχος σε εφορίες και τελωνεία!

Για να γίνει πιο κατανοητό το μέγεθος της …κυβερνητικής απόφασης, θα μείνουν στα συρτάρια, σύμφωνα με πληροφορίες του Koutipandoras.gr., υποθέσεις όπως το Βατοπέδι, περιπτώσεις επίορκων δημάρχων ακόμα και η υπόθεση του πρώην Νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη, συν το πλήθος των επιχειρηματιών που θα πίνουν στην υγεία του συνταξιούχου και του μισθωτού την μη απόδοση ΦΠΑ στο κράτος σε πολλές εκ των περιπτώσεων για σειρά ετών.

Με λίγα λόγια κάνουν ό,τι έκαναν και με τον ΣΔΟΕ που μόλις άρχισε να παράγει έργο, τον έσπασαν σε δύο κομμάτια και έδωσαν τον προληπτικό έλεγχο στον πρώην Γ.Γ. Εσόδων κ. Χ. Θεοχάρη, όπου όπως αναφέρουν οι επιθεωρητές μόνο ελέγχους δεν έκανε…

Για να καταλάβει κανείς ποιες υποθέσεις έχουν βγάλει οι οικονομικοί επιθεωρητές, προστατεύοντας το δημόσιο συμφέρον και χρήμα, μερικές από αυτές ήταν οι υποθέσεις διασπάθισης του δημοσίου χρήματος από τους Δήμους Θεσσαλονίκης,  Μυκόνου, Ιθάκης, Νεάπολεως Λασιθίου, Παγγαίου, Καλαμαριάς, Ημαθίας, του Παντείου Πανεπιστημίου, του Πολυτεχνείου Κρήτης, πλήθος υποθέσεων λαθρεμπορίου καυσίμων, τσιγάρων κλπ.

Περίπου τα 2,5 δις. είναι τα βεβαιωμένα πρόστιμα των οικονομικών επιθεωρητών σε βάρος φυσικών προσώπων και 700 εκατ. ευρώ σε βάρος των νομικών προσώπων και παρόλα αυτά η κυβέρνηση αποφασίζει την …«αναδιάρθρωση» τους… Όπως μάλιστα δηλώνει στο koutipandoras.gr η Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Οικονομικών Επιθεωρητών Αντωνία Κασσωτάκη, «πρόκειται για την κατάργηση του κεντρικού ελεγκτικού μηχανισμού του κράτους» και άρα τίθεται σοβαρά το ερώτημα εάν επιθυμεί τελικά το κράτος να διαθέτει …ελεγκτικό μηχανισμό. Μάλιστα, η κυρία Κασσωτάκη απορεί, πώς καταργούν την σημασία της ύπαρξης του μηχανισμού, όταν την έχουν αναγνωρίσει στο έπακρο στο πρόσωπο του Γάλλου επικεφαλής της αντίστοιχης υπηρεσίας, ο οποίος συμμετείχε στην διαδικασία επιλογής της νέα Γ.Γ. Εσόδων και δεν συμμετείχε ο Έλληνας ομόλογός του, που απλά …καταργήθηκε η εργασία του…

Οι οικονομικοί επιθεωρητές βρέθηκαν σήμερα στο υπουργείο Οικονομικών και ζήτησαν 6μηνη παράταση για να φέρουν τουλάχιστον σε πέρας το έργο τους και η Υπηρεσία τους ζήτησε τρίμηνη, αλλά όπως οι ίδιοι αναφέρουν η εισήγηση Μαυραγάνη ήταν αρνητική.

http://www.koutipandoras.gr/

Λίγος πλουραλισμός παραπάνω δεν βλάπτει...

Του Δημήρη Χρήστου

Είσαι ένα κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. Συμφωνούν όλοι; Διότι, όταν κάποτε έγραψα, αγανακτισμένος από τις κακοφωνίες, αν ισχύει η ρήση Πουλαντζά, πως ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρχει, ανώτερο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι αυτό είναι μάθημα κατ' επιλογή! Ένα δημοκρατικό κόμμα, για να φτάσει στον στόχο του, πρέπει να συγκεντρώσει στις εκλογές την πλειοψηφία των πολιτών. Αν δεν τη συγκεντρώνει, πρέπει να κάνει συνεργασίες για να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς να ακυρώνεται ο στρατηγικός στόχος. Διαφορετικά, αν κρίνεις πως δεν μπορείς να συνεργαστείς με κανέναν, παραδίδεις την εντολή και περιμένεις, όπως και το ΚΚΕ, κάποτε να ισιώσει ο γιαλός! Αν οι πολίτες αντέχουν να περιμένουν, κανένα πρόβλημα. Αν δεν αντέχουν;

• Η πολιτική στα επίπεδα της άσκησης εξουσίας δεν είναι εργαστήριο χημείας, όπου, αν ο καθηγητής και οι βοηθοί του κάνουν λάθος στο πείραμα, θα κινδυνέψει μόνον η δική τους ζωή

ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια ο δρόμος για τον σκοπό είναι περίπλοκος και δύσκολος και απαιτεί διπλωματία, εξαιρετικές ικανότητες και εμπειρία, ειδικές γνώσεις, διεργασίες με εγχώριες και διεθνείς δυνάμεις. Η πολιτική στα επίπεδα της άσκησης εξουσίας δεν είναι εργαστήριο χημείας, όπου, αν ο καθηγητής και οι βοηθοί του κάνουν λάθος στο πείραμα, θα κινδυνέψει μόνον η δική τους ζωή. Εδώ μιλάμε για τον αφανισμό μια ολόκληρης χώρας. Λυπάμαι ειλικρινά που τόσο συχνά αναφέρομαι στα αυτονόητα της πολιτικής. Δυστυχώς αυτά τα αυτονόητα παραμένουν ακόμα ζητούμενα.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ με το κείμενο που κατάθεσαν στην Κ.Ε. τα 53 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Επέλεξα ορισμένα σημεία για να συμβάλω και εγώ στον πλουραλιστικό προβληματισμό. Αναφέρουν: "Η επόμενη μέρα ξεκινά με ένα σημαντικό κεκτημένο: την κομβικής σημασίας νίκη στην Αττική, τη μεγάλη επιτυχία στα Ιόνια, το νικηφόρο αποτέλεσμα σε πόλεις και συνοικίες με ισχυρή συμβολική και πολιτική αξία για την Αριστερά και τον παρ' ολίγο θρίαμβο της Ανοιχτής Πόλης στην Αθήνα μετά από μια εκστρατεία - πρότυπο.Στην Αττική και την Αθήνα η ψήφος εξέφρασε με τη μεγαλύτερη διαύγεια τις ταξικές αντιθέσεις".

ΕΙΝΑΙ σωστό η ομάδα που κουμαντάρισε την εκστρατεία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη και υπογράφει το κείμενο να χαρακτηρίζει η ίδια τη δουλειά της εκστρατεία πρότυπο; Μάλιστα, ανάμεσα στις υπογραφές είδα πρόσωπα από την επαρχία, πρόσωπα που δεν μετείχαν της εκστρατείας ώστε να έχουν ασφαλή εικόνα να υπογράφουν αβασάνιστα τον ορισμό "πρότυπο". Από πού τεκμηριώνεται ότι στην Αττική και στην Αθήνα η ψήφος εξέφρασε με τη μεγαλύτερηδιαύγεια τις ταξικές αντιθέσεις; Ένας παλαιός δεξιός στις πεποιθήσεις συνάδελφος, που ψήφισε δαγκωτό Σακελλαρίδη θεωρώντας τον Καμίνη τον χειρότερο δήμαρχο στην ιστορία της πόλης και τους δύο υποψήφιους της Ν.Δ. ντροπή για την παράταξη, ποια ταξική ψήφο εξέφρασε; Όταν στη γειτονιά μου οι περισσότερες ψήφοι που... μάζεψα έγιναν για την απελπιστική κατάσταση των σκουπιδιών, ποια ταξική αντίθεση περιέχουν; Γιατί στα πιο φτωχά διαμερίσματα της πόλης ήρθε πρώτη η Χρυσή Αυγή; Τι θα γινόταν αν η Ν.Δ. δεν ήταν διασπασμένη; Το 20% του πρώτου γύρου ήταν κατά 7% μικρότερο του ποσοστού των ευρωεκλογών.

ΣΕ ΑΛΛΟ σημείο αναφέρεται: "Παραγνωρίσαμε ότι οι αυθεντικές κοινωνικές εκπροσωπήσεις δεν "φυτεύονται αλλά οικοδομούνται σε βάθος χρόνου".

Σε ποιο βάθος χρόνου οικοδομήθηκε η υποψηφιότητα του συμπαθέστατου Σακελλαρίδη; Από στέλεχος των οικονομικών επιτελείων, φυτεύτηκε σαν υποψήφιος δήμαρχος. Όταν μάλιστα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ρώτησα τον ίδιο τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη αν γνωρίζει πόσοι είναι οι δημοτικοί φόροι, πόση είναι η φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή, ώστε, αν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, να μπορεί να εξαγγείλει μειώσεις δημοτικών τελών αυτή τη δύσκολη εποχή, μου απάντησε με ειλικρίνεια πως δεν γνωρίζει. Που σημαίνει ότι κανείς από το επιτελείο δεν έκρινε σκόπιμο να μάθει.

ΠΑΡΑΚΑΤΩ διαβάζουμε; "Είναι απαραίτητο λοιπόν να πείσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κυβερνήσει με επιτυχία γιατί διαθέτει απολύτως σαφές πρόγραμμα, ριζοσπαστικό και ταυτόχρονα ρεαλιστικό". Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει -ακόμα- απολύτως σαφές πρόγραμμα και κατά συνέπεια ούτε ο ριζοσπαστισμός μπορεί να κριθεί ούτε η ρεαλιστικότητά του. Μα, ακόμα και αν αυτά σύντομα διευκρινιστούν, το επόμενο ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει τις δυνάμεις και τα ικανά στελέχη να το υλοποιήσουν. Άλλωστε άκαμπτο πρόγραμμα σε διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες δεν υπάρχει.

ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με ένα ακόμα, περίεργο απόσπασμα: "...για τους 'τεχνικούς' της εξουσίας, είτε στην εκδοχή τοπικών παραγόντων είτε σε εκείνη των ανώτερων διαμεσολαβητών ισχύος, από την αποκοπή του γραφείου του προέδρου (!) ώς τους απίθανους συμβούλους (του προέδρου) και την εκ μέρους τους ωμή περιφρόνηση (!) των αξιών της Αριστεράς, όπως καταγράφηκε στις περιπτώσεις Καρυπίδη και Σαμπιχά." Εδώ οργίζομαι. Ο πρόεδρος του κόμματος έχει το δικαίωμα και την ευθύνη των επιλογών του. Οι περιπτώσεις Καρυπίδη και Σαμπιχά και ο απαξιωτικός τρόπος αναφοράς (που ειδικά για τη Σαμπιχά θυμίζει σταλινικές μεθόδους με καταδίκη χωρίς δίκη και απολογία) πρέπει επιτέλους να διευκρινιστούν. Θυμίζω δε, ότι ο λαός της Δυτικής Μακεδονίας χωρίς την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ εξέλεξε περιφερειάρχη τον Καρυπίδη με 59%, ο δε μουσουλμάνος αντικαταστάτης της Σαμπιχά στο ευρωψηφοδέλτιο τερμάτισε τελευταίος. Στη Θράκη έγιναν τέρατα και σημεία, με αποτέλεσμα ο "ασυμβίβαστος και ριζοσπαστικός" ΣΥΡΙΖΑ να λάβει στις ευρωεκλογές στη μεν Ξάνθη 17,11% από 38,56% το 2012, στη δε Ροδόπη 10,8% από 20% το 2012. Πάσα απάντηση δεκτή, αλλά και από τους 53 μαζί.

dchristou52@gmail.com

http://www.avgi.gr/

Νέα μέτρα για το 2015 σε όλους, λέει η κυβέρνηση, για να βγούν τα λεφτά για ενστόλους και δικαστικούς

Εναλλακτικά μέτρα που θα καλύπτουν τη δημοσιονομική «τρύπα» που προκαλούν οι δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκαν «αντισυνταγματικές και μη εφαρμοστέες» οι περικοπές από την 1η Αυγούστου 2012 στις αποδοχές των ένστολων εν ενεργεία και συνταξιούχων (στρατιωτικών, αστυνομικών, λιμενικών και πυροσβεστών) αναζητεί η κυβέρνηση.

Δημοσίευμα της "Ημερησίας", αναφέρει ότι το οικονομικό επιτελείο σχεδιάζει να καλύψει το νέο δημοσιονομικό κενό περίπου 700 εκατ. ευρώ που «ανοίγουν» οι δικαστικές αποφάσεις με μέτρα - παρεμβάσεις που θα γίνουν τόσο στους ένστολους όσο και τους υπόλοιπους φορολογούμενους.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί οι πρώτες συσκέψεις των νομικών υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου να αξιολογηθεί το σκεπτικό της απόφασης του ανωτάτου δικαστηρίου.

Αυτή τη στιγμή εκτιμάται ότι για φέτος μπορεί να αποφευχθούν νέα μέτρα εάν υπερκαλυφθούν οι στόχοι του προϋπολογισμού, αλλά τα μόνιμα μέτρα που θα πρέπει να υιοθετηθούν για το 2015 και μετά υπολογίζονται σε 200 εκατ. ευρώ, μόνο από τις αποφάσεις για τους ένστολους. Εάν στο ποσό αυτό προστεθεί και το κόστος για τους δικαστικούς, τότε αυξάνεται στα 270 εκατ. ευρώ.

Τα μέτρα για τους ένστολους

Για την κάλυψη της δημοσιονομικής τρύπας που προκύπτει μόνον από τους ένστολους, σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση εξετάζει:

- Να επανακαθορίσει από μηδενική βάση το μισθολόγιο των ένστολων, αναδρομικά από την 1η Αυγούστου 2012, ώστε οι συνολικές αποδοχές τους να είναι μεν υψηλότερες από αυτές που προέκυψαν με βάση τον νόμο 4093/2012, αλλά ταυτόχρονα να εξακολουθούν να είναι χαμηλότερες από τα επίπεδα στα οποία βρίσκονταν μέχρι τον Ιούλιο του 2012. 

Η λύση αυτή συναντά δυο δυσκολίες:

Η πρώτη αφορά στο μέρισμα ύψους 37 εκατ. ευρώ που έλαβαν περίπου 75.000 ένστολοι, με κριτήριο τις μηνιαίες αποδοχές τους, που δεν έπρεπε να ξεπερνούν τα 1.500 ευρώ. Εάν οι αποδοχές των ένστολων αποκατασταθούν σε υψηλότερα επίπεδα, τότε χιλιάδες ένστολοι θα πρέπει να επιστρέψουν το μέρισμα, επειδή οι αποδοχές τους θα υπερβούν το όριο των 1.500 ευρώ.

Η δεύτερη αφορά στις μισθολογικές προαγωγές, οι οποίες είχαν «ξεπαγώσει» ως αντίβαρο στις περικοπές που έγιναν το 2013, με βάση τον νόμο 4093/2012. Όπως επισημαίνουν στελέχη του οικονομικού επιτελείου, η όποια αναπροσαρμογή των αποδοχών προς συμμόρφωση με την απόφαση του ΣτΕ θα πρέπει τώρα να γίνει με βάση τους νέους βαθμούς των ένστολων στους οποίους αντιστοιχούν υψηλότεροι βασικοί μισθοί από αυτούς του Αυγούστου του 2012 (κάποιοι πρόλαβαν και πήραν μέχρι και δύο βαθμούς). 

Το γεγονός αυτό πολλαπλασιάζει το ετήσιο κόστος για το μισθολόγιό τους, με τους πρόχειρους υπολογισμούς να ανεβάζουν το κονδύλι κατά τουλάχιστον 60 εκατ. ευρώ. Στο υπουργείο Οικονομικών θεωρούν ότι οι ενισχύσεις αυτές θα συμψηφιστούν κατ' αναλογία με τις επιστροφές που δικαιούνται βάσει των αποφάσεων του ΣτΕ.

- Να λάβει κάποιο μέτρο που θα αφορά συνολικά όλους τους φορολογούμενους, ώστε να καλύψει το υπόλοιπο κενό που δημιουργείται. Αρμόδιοι παράγοντες αναφέρουν ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πρόθεση να εξευρεθούν οι πόροι από τις ίδιες επαγγελματικές κατηγορίες, όποτε η κυβέρνηση θα πρέπει να στραφεί σε μέτρα που θα πλήξουν τους υπόλοιπους πολίτες, χωρίς να είναι ακόμα ξεκάθαρος ο τρόπος (από το σκέλος των εσόδων ή των δαπανών και πώς ακριβώς).

Σε βάθος χρόνου τα αναδρομικά

Εκτός από το δημοσιονομικό κόστος, που για τους δικαστικούς και τους ένστολους μόνο υπολογίζεται σε 270 εκατ. ευρώ, από τις δικαστικές αποφάσεις για την επιστροφή των αναδρομικών περικοπών που υπέστησαν οι δύο αυτές επαγγελματικές κατηγορίες προκύπτει και ένα χρηματοδοτικό κενό.

Η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει περίπου 600 εκατ. ευρώ (100 εκατ. ευρώ για τους δικαστικούς και άλλα 500 εκατ. ευρώ για τους ένστολους) για να καταβάλει τα αναδρομικά. Σε αυτό το σκέλος εξετάζεται η τμηματική και σε βάθος χρόνου εξόφλησή τους και θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό το πώς ακριβώς θα γίνει από το εάν επιτευχθεί και φέτος μεγαλύτερο του προβλεπόμενου πρωτογενές πλεόνασμα.

Όσον αφορά, δε, στο πότε θα ξεκινήσει το Δημόσιο να συμμορφώνεται με τις αποφάσεις του ΣτΕ για τους ένστολους, από το οικονομικό επιτελείο επισημαίνουν ότι οι φετινές εκτιμώμενες δημοσιονομικές επιδόσεις επιτρέπουν την κάλυψη ενός μέρους του κόστους, χωρίς να κρύβουν τον προβληματισμό τους για την επόμενη χρονιά, για την οποία το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει επί του παρόντος «κενό» 911 εκατ. ευρώ.


 
Άνεμος Αντίστασης

Δραματικά επίκαιρη: Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη το 1925

Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη στην ανακριτική αρχή του Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925, δεν αποτελεί μόνο ένα έξοχο πολιτικό κείμενο αλλά είναι και δραματικά επίκαιρη σήμερα, την εποχή της κρίσης. Μιας εποχής που η σύγχιση, οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και αντιφάσεις στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν.

Παρακάτω, παραθέτουμε ένα τμήμα της διάσημης “απολογίας του Καζαντζάκη”

1- Πιστεύω ότι το σύγχρονον αστικόν καθεστώς κατέστη ανίκανον να ρυθμίσει τας συγχρόνους ανάγκας και ανησυχίας του κοινωνικού συνόλου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ.-Στηρίζεται εις την άνισον κατανομήν του πλούτου, εις την ασύστολον εκμετάλλευσιν των εργαζομένων τάξεων υπό αρπακτικής ισχυρώς ωργανωμένης κεφαλαιοκρατίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ.-Η ολοένα καταρρέουσα ηθική βάσις εις τας σχέσεις μεταξύ των ατόμων, παραλύει οιανδήποτε, εντός του αστικού καθεστώτος, προσπάθειαν όπως στηριχθή επί ηθικών αρχών ατομική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ.-Η σχεδόν καθολική έλλειψις κάθε ενδιαφέροντος δια τα κοινά, ή σχεδόν αποκλειστική εξυπηρέτησις της αρχούσης τάξεως υπό της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, εις βάρος της μεγίστης πλειονοψηφίας του λαού, καθιστά ανεπαρκή και επιπολαίαν οιανδήποτε αλλαγήν προσώπων ή θεσμού.

Ταύτα πάντα θεωρώ συμπτώματα της παρακμής μιας τάξεως. Η αστική τάξις απέδωκεν-και εις θαυμαστήν ποσότητα και ποιότητα-ό,τι ηδύνατο εις την σκέψιν, εις την τέχνην, εις την επιστήμην, εις την πράξιν. Επάλαισεν εναντίον της προηγούμενης της Φεουδαλικής ιδεολογίας, ενίκησεν, εδημιούργησεν, εξετέλεσεν τον προορισμόν της-αρχίζει ν’ αποσυντίθεται και να βαίνει εις εξαφάνισιν.

Τοιούτος υπήρξε πάντοτε ο ρυθμός της ιστορίας. Μια τάξις, εκάστοτε εναλάσσουσα-οι βασιλείς, οι ευγενείς, οι αστοί-γεννάται, παλαίει, νικά, δημιουργεί, και εξαφανίζεται. Και άλλη τάξις την διαδέχεται, διαγράφουσα και αυτή, εις την πάροδον των αιώνων, την ιδίαν μοιραίαν τροχιάν.

Ζώμεν, ακλονήτως πιστεύω, το τέλος μιας κοινωνικής τάξεως, της αστικής.

ΙΙ- Ποία τάξις θα την διαδεχθή; Η τάξις των εργαζομένων-είτε εργάται είνε ούτοι, είτε αγρόται, είτε πνευματικοί παραγωγοί.

Η τάξις αύτη διήλθε προς ενός ήδη αιώνος, το πρώτον στάδιον της πορείας της, καθ’ ό προσεπάθει να εξεγείρη τις τας τάξεις των αστών το αίσθημα της φιλανθρωπίας και δικαιοσύνης, υπέρ των πεινώντων και αδικουμένων και ικέτευεν εξ ονόματος υψηλών ηθικών αρχών, να βελτιωθούν οι όροι της ζωής.

Ταχέως όμως σαφώς αντελήφθη ότι η πάλη των τάξεων είνε νόμος ιστορικός, αναπόφευκτος και όπως τα άτομα ούτω και οι λαοί, ούτω και αι κοινωνικαί τάξεις, διατρέχουν μοιραίως τα στάδια της γεννήσεως, της ακμής και της φθοράς.

Ουδεμία τάξις έμενε δια παντός εις την εξουσίαν. Η αστική τάξις θ’ ακολουθήση και αυτή, τον απαράγραπτον φυσιολογικόν νόμον και τότε η τάξις των εργαζομένων μοιραίως θα την διαδεχθή.

Η επίγνωσις αύτη κατέστη η αφετηρία μιας νέας όλως βαθυτέρας, αντιλήψεως των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της τάξεως των εργαζομένων. Αντελήφθη δια πρώτην φοράν ότι χρέος έχει να οργανωθεί, να μορφωθή, να διατυπώση ωρισμένον πρόγραμμα, αφού είνε κεκλημένη, από ιστορικήν ανάγκην αργά ή γρήγορα να διαδεχθή την άρχουσαν σήμερον αστικήν τάξιν.

Τοιουτοτρόπως συγάσσονται, συνειδητά πλέον, αναγκασμέναι από τον ιστορικόν ρυθμόν, τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Τον ρυθμόν τούτον επετάχυνεν απροσδοκήτως ο εκραγείς παγκόσμιος πόλεμος. Ο πόλεμος ούτος μετέβαλε την ψυχικήν ατμόσφαιραν του κόσμου ότι θ’ απήτει γενεά ολόκληρος δια να γίνη καταληπτόν έπειτα από την φοβεράν ταύτην δοκιμασίαν της ανθρωπότητος, αμέσως όχι μόνον γίνεται ιδέα αντιληπτή, αλλά και αγωνίζεται να μετουσιωθή εις πράξιν.

Η ψυχική αύτη μεταπολεμική αγωνία η οξεία συναίσθησις πως είνε ανάγκη πλέον να εξευρεθή μια λύτρωσις από την οικονομικήν αυτήν κοινωνικήν πολιτικήν και πνευματικήν αθλιότητα, αποτελεί σήμερον την Μεγάλην παγκόσμιον Πραγματικότητα.

ΙΙΙ- Απέναντι της Μεγάλης ταύτης παγκοσμίου Πραγματικότητος, έχομεν την Μικράν πραγματικότητα την καθαρώς τοπικήν της Ελλάδος.

Ποία είνε η Ελληνική αύτη πραγματικότης και ποία κατ’ ανάγκην ανακύπτει η σχέσις μεταξύ της Μεγάλης και της Μικράς Πραγματικότητας;

Μόνον εάν σαφώς απαντήσωμεν εις το ερώτημα τούτο θα ημπορέσωμεν ν’ αντιληφθώμεν το σύγχρονον ημών χρέος ως Ελλήνων και ως ανθρώπων.

Εις την Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη εις τόσην οξύτητα και έντασιν όσον εις άλλους βιομηχανικώς ή πνευματικώς περισσότερον προηγουμένας χώρας, η σαφής διαγραφή της πάλης των τάξεων. Εν τούτοις, σήμερον, με τα μέσα της συγκοινωνίας, με τα βιβλία, με τας εφημερίδας, με τας διαλέξεις, με την εργατικήν παγκόσμιον αλληλεγγύην, με την φοβεράν και γονιμωτάτην πείραν του μακροχρονίου πολέμου, μία Ιδέα δεν δύναται να εντοπισθή εις μίαν χώραν, αλλά υπερπηδά ταχύτατα τα σύνορα και διατρέχει όλην την γην.

Δια τούτο, είτε θέλομεν είτε μη, είτε είμεθα ώριμοι είτε μη, η παγκόσμιος αύτη Ιδέα, η οποία εις πολλάς ήδη χώρας ήρχισε να μεταβάλλεται εις τεραστίαν δύναμιν-θα παρασύρη και την Ελλάδα, χωρίς να την περιμένει να ωριμάση Βιομηχανικώς ή πνευματικώς. Η μικρά τοπική πραγματικότης θα παρασυρθή από την Μεγάλην.

Ποίον λοιπόν είναι το χρέος μας; Πιστεύω βαθύτατα ότι το χρέος των δυνάμενων να έχωσιν επίδρασιν εις τον τόπον μας, είτε επί του πεδίου της σκέψεως είτε επί του πεδίου της δράσεως είναι τούτο:

Να προσαρμόσωμεν την μικράν μας Πραγματικότητα εις την Μεγάλην. Πώς; Μορφώνοντες, φωτίζοντες τον λαόν, τονώνοντες τας ανωτέρας ηθικάς Αρχάς που απομένουν ακόμη, καταδεικνύοντες όχι μόνον πλέον τα δικαιώματα, αλλά και τας υποχρεώσεις άς έχει μία τάξις ήτις μέλλει ν’ αναλάβη ευθύνας.

Μόνον εάν τοιουτοτρόπως προπαρασκευάσωμεν τον λαόν, θα είμεθα εις θέσιν, όταν θα έλθη η μοιραία κρίσιμος στιγμή, να προσαρμόσωμεν την σημερινήν παγκόσμιον ορμήν προς αναδημιουργίαν με τας ιδιαιτέρας συνθήκας του τόπου μας, με την ειδικήν ψυχολογίαν της ιστορίας και του λαού μας.

Ο αγών, όπως τον αντιλαμβάνωμαι, δεν είναι απλώς οικονομικός. Η οικονομική χειραφέτησις είναι μόνον μέσον προς ψυχικήν και πνευματικήν χειραφέτησιν του ανθρώπου. Δεν ζητούμεν ν’ ανατρέψωμεν την θρησκείαν, την οικογένειαν, την Πατρίδα, αλλά να δώσωμεν ανώτερον, βαθύτερον περιεχόμενον εις την θρησκείαν, εις την οικογένειαν, εις την Πατρίδα.

Ολοι, όσοι πονούμεν τον άνθρωπον, έχομεν χρέος α) να μην ανεχώμεθα πλέον την αδικίαν και την ανηθικότητα της συγχρόνου κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής β) να διασώσωμεν και να τονίσωμεν το δικαίωμα, το οποίον έχει ο λαός να θέλη να βελτιώση την θέσιν του. Και όχι μόνον το δικαίωμα αλλά και την δύναμιν να υψώση το επίπεδον της όλης ζωής του.

Σκοπός μας είναι να δημιουργήσωμεν μίαν ανωτέραν ηθικήν, να φέρωμεν δικαιοσύνην εις τον κόσμον, να δώσωμεν βαθυτέραν έννοιαν εις την αρετήν, εις την τιμήν, εις την ανθρωπότητα.

Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

http://denpaeiallo-xylok.blogspot.gr/
 

Ερκος οδόντων

Του Στάθη

Τι λέτε, μωρέ; Σε ποιους απευθύνεσθε; στους καρκινοπαθείς, που τους στέλνετε στον θάνατό τους, όταν τους εξαναγκάζετε να περιμένουν τρεις και τέσσερις και πέντε μήνες για να κάνουν τις (απολύτως επείγουσες) χημειοθεραπείες τους; 

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ; στα χιλιάδες παιδιά που ντρέπονταν στο σχολείο επειδή πεινούσαν; Σ’ αυτά που κατέβαζαν το κεφαλάκι τους χαμηλά ή σε εκείνα που ζαλίζονταν και σωριάζονταν λιπόθυμα;

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, με τα σούσι να τρέχουν απ’ το στόμα σας; Ποια «οικονομία έσωσες» (καθώς με θράσος δηλώνεις), κύριε Στουρνάρα; εκείνων που τρέχουν στα συσσίτια; εκείνων που κλείνονται στο σπίτι τους αποκαμωμένοι και παραιτημένοι; Εκείνων που πηδάνε απ’ τα παράθυρα;

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, χωρίς αιδώ και σέβας; σε αυτούς που «δεν αντέχει η οικονομία σας»; Σε αυτούς που θα τους βουτήξετε το σπίτι; Σε αυτούς που παγιδεύσατε στην ανεργία, στην ανημπόρια και τη μελαγχολία; 

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, κι εκ μέρους ποίων; των φοροφυγάδων, των κατοίκων της λίστας Λαγκάρντ, των λαμόγιων και των μιζαδόρων; Εκ μέρους της διαπλοκής και της διαφθοράς; εκ μέρους ποίων ομιλείτε ατάραχοι και εκ του ασφαλούς, καλά μέσα στην ασυλία σας σφιγμένοι;

Στην κυρία Μέρκελ να μιλάτε! Και στα άλλα σας αφεντικά, δράκους και τοκογλύφους. Αυτούς να γλείφετε και να τους λέτε σεβαστικά, και σαν από έρωτα λιγωμένοι, πως θα φάτε για χάρη τους το έχειν των Ελλήνων κι ό,τι τους απόμεινε, γιαλούς, νερά και ήλιο, τη ΔΕΗ, τα λιμάνια και τους δρόμους, σε αυτούς να μιλάτε δουλικώς κι ευρωλιγούρικα, να τους υπενθυμίζετε ότι τους δώσατε τον ΟΤΕ, την ψυχή σας, τα αποθεματικά των ταμείων, ότι σφάξατε μισθούς για να τρώνε την εργασία μας μπιρ παρά, ότι σφάξατε συντάξεις, ότι ξεφτιλίσατε τα στερνά, χρυσά θα ’πρεπε να ’ναι, χρόνια των βετεράνων και των απόμαχων, για να ’χουν να τρώνε ακόμα πιο πολλά γρόσια και τάλαρα οι σάπιες κοιλιές.

Σε μας να μιλήσετε να πείτε τι; Για τον ΕΟΠΥΥ που αλάλιασε το ΕΣΥ και ήδη χρωστάει 7,7 δισ.; Για την αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακά τους; Για τους τζουτζέδες Υπουργούς που βάζετε παντού για να αποτελειώσουν τα πάντα; Για τους καμποτίνους βουλευτές σας που ψηφίζουν εκ των υστέρων όσα πιο πριν καταγγέλλουν;

Για τη Βουλή που την έχετε μετατρέψει σε χαλκείο τροπολογιών, σε τυπογραφείο νόμων κατά διαταγήν του Δ’ Ράιχ, για το Σύνταγμα που το έχετε ατιμάσει, για ποια απ’ όλα τα έργα σας να μας μιλήσετε και να μας πείτε τι; Σε ποια γλώσσα; της προπαγάνδας, του Οργουελ, του Κάφκα, του δελτίου των ειδήσεων των οχτώ στο Mega;

Σε ποιους μιλούν τα αποξεφτελισμένα παπαγαλάκια σας; σε λωτοφάγους; Πόσα ψέματα, δοκησισοφίες και σοφιστείες νομίζετε ότι μπορούμε να φάμε ακόμα; Πόσα Ζάππεια και success story και «σκίζω τα μνημόνια» (για να υπογράψω καινούργια), πόσες κουτοπονηριές και νέα μέτρα νομίζετε ότι μπορούμε να καταναλώσουμε; 

Πότε θα ντραπείτε για τις ραδιουργίες που σκαρώνετε με τις τράπεζες για να φάνε του φτωχού τ’ αρνί και το σπίτι τα funds-γύπες, αυτά που πετάνε πάνω απ’ το τεμαχισμένο σώμα της χώρας; Σε ποιους μιλάτε, χωρίς να ακούτε τη βοή της οργής για τα χαράτσια που συνεχίζετε να χώνετε, για τους φόρους που μπήχνετε, για τη δυστυχία που προκαλείτε; Σαν μαύρη πανούκλα απλώνεται το έργο σας στη χώρα και μπαίνει από σπίτι σε σπίτι. Ξέρετε πόσα μαγαζιά έχετε κλείσει; Ξέρετε πόσα, ελάχιστα, μαγαζιά που ανοίγουν στη θέση τους είναι μελλοθάνατα;

Σε ποιους μιλάτε, ρε, και τι λέτε, εσείς που ξεχαρβαλώσατε την εκπαίδευση και «μαθαίνετε» τους νεότερους να μιλάνε με πενήντα όλες κι όλες λέξεις; Με πενήντα λέξεις, ω εσείς εγκληματίες! Που πουλάτε ακόμα και τον Τύμβο των Σαλαμινομάχων - αν υποψιαζόσασταν ότι οι τάφοι των γονέων σας είχαν μέσα φράγκα, θα τους ξεθάβατε.

Μιλάτε γλώσσα ανίερη. Που δεν σέβεται τις καθαρίστριες, που νομίζει ότι το Σύνταγμα είναι εγκύκλιος του Χαρδούβελη, μιλάτε γλώσσα σαλτιμπάγκων για να μας πείτε πόσο στεναχωρήθηκε ο Αδωνις που στενοχώρησε τον Πρωθυπουργό, μιλάτε με το ρέκασμα της μητριάς που στέλνει τον ανθό μας απόπαιδα στην ξένη, μιλάτε με την ψυχή και το μυαλό του Βενιζέλου, που δεν τα ανέχεται ούτε η κόλαση, μιλάτε στα θύματά σας, αυτούς που δουλεύουν και δεν ξέρουν αν θα πληρωθούν, σε αυτούς που πληρώνονται με ένα κομμάτι ψωμί, σε αυτούς που δουλεύετε με ένα «κοινωνικό μέρισμά» αφού πρώτα τους έχετε ληστέψει και θα τους ξαναληστέψετε. Α να χαθείτε.

Ξεδιάντροποι, κρυμμένοι πίσω από το φουστάνι του νόμου περί Ευθύνης Υπουργών, βρωμίζετε αυτήν τη χώρα πιάνοντας λακριντί με τη Χρυσή Αυγή, ενώ ταυτοχρόνωςτραγουδάτε τον εθνικό ύμνο της υποτέλειας στους Γκαουλάιτερ, τον ύμνο της Ζήμενς και του Λαϊκού Στρατού της Κίνας άμα λάχει, αν από κει θα προέκυπταν μίζες και «δουλειές» με φούντες.

Μιλάτε, αλλά η φωνή σας σβήνει. Σιγά-σιγά ακούγεται ο συριγμός του φιδιού που κρύβεται πίσω της. Ολο και λιγότεροι ακούνε τη φωνή σας, όλο και περισσότεροι ακούνε τον συριγμό σας. Ετσι θα συνέβαινε. Διότι όσο μιλούσατε, δεν ακούγατε κανέναν. Μάχαιραν δώκατε, μάχαιραν θα λάβετε.

Δεν ακούγατε γόον και σπαραγμό, θλίψη κι αγωνία, αντιθέτως γαβγίζατε απειλές κι εκβιασμούς, γενίτσαροι με τους Ελληνες, ραγιάδες με τους Φράγκους. Τώρα ξέρετε ότι έρχεται το τέλος και με μεγάλες φωνές πάλι θα μιλάτε, θα σκούζετε και θα βρυχάσθε, μπας και κρατήσετε υπό το κράτος του φόβου για το χειρότερο κάποιους για τους οποίους χειρότερους από σας δεν μπορεί να βρει ούτε ο Πλούτωνας στον Κάτω Κόσμο πάρεξ τους Εκατόγχειρες του Κακού.

Φωνάξτε λοιπόν, ουρλιάξτε διαταγές ή τραυλίστε γαλιφιές, υποκρισίες και ξόρκια. Τυλιγμένες με τα φίδια των έργων σας οι λέξεις σας. Δηλητηριώδεις κι αυτές.

Φάγατε φαΐ απ’ τα πιάτα των παιδιών.

Κάνατε την Ελλάδα σφαγείο των Ελλήνων.

Διαπράξατε τα έσχατα. Κι όσα ήδη σας στοιχειώνουν, απλήρωτα δεν θα μείνουν.

http://www.enikos.gr/