Ευρωπαϊκό έγκλημα εκ προμελέτης το κλείσιμο της ΕΒΖ

Οργή σε όλη την Ελλάδα προκάλεσε η απόφαση της διοίκησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης να κλείσει τα δύο από τα τρία εναπομείναντα εργοστάσια ζάχαρης, στις Σέρρες και την Ορεστιάδα. Η απόφαση της διοίκησης, κατόπιν εισήγησης της «εθνικής μας» εταιρείας συμβούλων Κάντορ που κάλυψε τεχνοκρατικά μια ειλημμένη απόφαση, έγινε δεκτή με αγανάκτηση, παρότι δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία, λόγω των καταστρεπτικών αποτελεσμάτων που θα έχει για δεκάδες χιλιάδες οικογένειες. Το κλείσιμο των δύο εργοστασίων, που δείχνει πόσο κενές περιεχομένου και παραπλανητικές είναι οι μεγαλοστομίες περί «success story», «επιστροφής στην ανάπτυξη» κι άλλα τέτοια που δεν αφήνει ευκαιρία να πέσει κάτω και να μη τα ξεστομίσει ο πρωθυπουργός, θα αυξήσει περαιτέρω την ανεργία, θα οξύνει την τάση εγκατάλειψης του Έβρου και θα επιτείνει την ερήμωση της υπαίθρου. Παρόλα αυτά θα έχει και κερδισμένους: Τους Γερμανούς και Γάλλους βιομηχάνους που θα καλύψουν τάχιστα το κενό της ΕΒΖ.

«Για να κατανοήσουμε τι οδήγησε στην απόφαση για το κλείσιμο των δύο εργοστασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, πρέπει να πάμε αρκετά χρόνια πίσω, στο 2006. Εκείνη την χρονιά στο πλαίσιο της επαναδιαπραγμάτευσης του κανονισμού ζάχαρης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ελληνική κυβέρνηση, με υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον Ευ. Μπασιάκο, προέβη σε μια καταστροφική διαπραγμάτευση που ως αποτέλεσμα είχε να μειωθεί η ελληνική ποσόστωση στην παραγωγή ζάχαρης σχεδόν στο μισό: Από 320.000 τόνους ζάχαρης, στους 158.000 τόνους», αναφέρει στα Επίκαιρα ο Πέτρος Χασανίδης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ορεστιάδας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των εργαζομένων στην ΕΒΖ.

Στο ναδίρ η αυτάρκεια

Με βάση όσα αναφέρονται στην έκδοση της ΠΑΣΕΓΕΣ, με τίτλο Αυτάρκεια αγροτικών διατροφικών προϊόντων (Αύγουστος 2012) η ετήσια κατανάλωση ζάχαρης το 2011 ανήλθε σε 268.220 τόνους. Στην ίδια έκδοση επίσης διακρίνεται ένα «τραγικό» ρεκόρ που διατηρεί το συγκεκριμένο προϊόν. Στη ζάχαρη παρατηρείται η χαμηλότερη αυτάρκεια (λόγος παραγωγής προς κατανάλωση) ύψους μόλις 14%, όταν ο μέσος εθνικός όρος για μια λίστα 28 προϊόντων φυτικής παραγωγής που έχει συγκροτήσει η Συνομοσπονδία Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών ανέρχεται στο 95,8%! Στην αντίθετη άκρη από την ζάχαρη βρίσκεται το ρύζι με αυτάρκεια ύψους 171,36%! Οι επιδόσεις της ζάχαρης είναι «τραγικές» γιατί μόλις έναν χρόνο πριν, το 2010, η αυτάρκεια έφτανε το 48,28% (σχεδόν τετραπλάσια) με την παραγωγή να φτάνει τους 155.270 τόνους, ενώ το 2011 η παραγωγή μειώθηκε κάθετα (κατά τρία τέταρτα) στους 38.270 τόνους. Μέχρι το 2006 δε (πριν κλείσουν τα πρώτα δύο εργοστάσια της Λάρισας και της Ξάνθης, στο πλαίσιο ενός ηλίθιου σχεδίου μετατροπής τους σε εργοστάσια παραγωγής βιοκαυσίμων), η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης δεν κάλυπτε την κατανάλωση μόνο της Ελλάδας αλλά και όλων των Βαλκανίων.

«Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου αν καταλάβαινε τι διακυβευόταν σε εκείνες τις διαπραγματεύσεις κι αν για παράδειγμα υιοθετούσε και υπερασπιζόταν τις προτάσεις που είχε καταθέσει η διοίκηση της ΕΒΖ, δεν θα φτάναμε σήμερα σε αυτό το σημείο», συνεχίζει ο Πέτρος Χασανίδης. Μάλιστα κοινό μυστικό είναι πως αν κλείσουν αυτά τα εργοστάσια, θέμα χρόνου θα είναι μετά να κλείσει και το τελευταίο εργοστάσιο στην Ελλάδα, στο Πλατύ Ημαθίας, φτάνοντας έτσι στην τελευταία πράξη του δράματος με την Ελλάδα να μην παράγει ούτε ένα κόκκο ζάχαρης και να εισάγει από το εξωτερικό όλη την κατανάλωσή της.

Η τεχνοκρατική ωστόσο αιτιολόγηση του λουκέτου θέλει το υψηλό κόστος παραγωγής να μην επιτρέπει την συνέχιση της λειτουργίας, των δύο εργοστασίων της ΕΒΖ. «Η βιομηχανία ζάχαρης είναι φτιαγμένη, εξ αρχής, για μεγάλη παραγωγή. Το 2009, μετά από δύσκολη διετία και μετά από την πίεση των αγροτών παραγωγών τεύτλου και των εργατών που απασχολούνται στο εργοστάσιο, δόθηκε καλύτερη τιμή στο τεύτλο, σπάρθηκαν περισσότερα χωράφια, η παραγωγή ήταν μεγαλύτερη όπως κι η μισθοδοσία που διπλασιάσθηκε και το κόστος έφτασε περίπου στα 650 ευρώ το τόνο. Σήμερα η αιτία για το υψηλό κόστος, περίπου στα 1.000 ευρώ τον τόνο, βρίσκεται στην μικρή παραγωγή. Το κόστος μάλιστα εκτινάχθηκε παρότι η μισθοδοσία αντιστοιχούσε στο ένα τρίτο της προηγούμενης χρονιάς. Το συμπέρασμα είναι πως για να επιβιώσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης χρειάζεται μεγάλη κλίμακα παραγωγής. Όσο περισσότερο παράγει τόσο φθηνότερο είναι το προϊόν». Επομένως, η διοίκηση της ΕΒΖ ας μην επικαλείται το υψηλό κόστος παραγωγής, γιατί είναι αποτέλεσμα των δικών της επιλογών. Κι όχι μόνο αυτό…

Εμμονή το ξεπούλημα

«Από το 2009 και μέχρι σήμερα όλες οι διοικήσεις που ανέλαβαν ασχολούνταν με ένα και μόνο θέμα: πώς θα πουλήσουν την ΕΒΖ. Δεν υπήρξε κανένα σχέδιο για την ανάπτυξη της εταιρείας ή και τον εκσυγχρονισμό της. Μοιραία έτσι ήρθε η απαξίωση, όπως και οι 3 αποτυχημένοι διαγωνισμοί για την πώληση της εταιρείας».

Το θα σημάνει για την περιοχή το κλείσιμο του εργοστασίου στην Ορεστιάδα, ρωτήσαμε τον Πέτρο Χασανίδη. «Η Ορεστιάδα ποτέ δεν θα είχε την σημερινή της ανάπτυξη αν δεν υπήρχε το εργοστάσιο της ΕΒΖ. Θα το καταλάβετε με ένα παράδειγμα: το 1975, με τα έσοδα από 100 στρέμματα τεύτλων, δηλαδή 100-120.000 δραχμές αγόραζες ένα διαμέρισμα. Ειδικά τις δεκαετίες ’80 και ’90 το εργοστάσιο αποτέλεσε τον κύριο πνεύμονα ανάπτυξης για όλο το νομό, όχι μόνο την πόλη. Εμείς υπολογίσαμε ότι με παγωμένες τιμές από το 1975 μέχρι σήμερα αυτό το εργοστάσιο έχει αφήσει στην περιοχή 1,5 δις. ευρώ ή 40 εκ. σε ετήσια βάση. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει κοστίσει στον έλληνα φορολογούμενο η ΕΒΖ ούτε ένα ευρώ». Οι επιπτώσεις από το κλείσιμο των εργοστασίων στις Σέρρες και την Ορεστιάδα δεν θα περιοριστούν μόνο στους 60 και 45 (από 260 πριν 5 χρόνια) εναπομείναντες εργάτες, αντίστοιχα. Πολλές εκατοντάδες ακόμη είναι οι εποχιακοί εργαζόμενοι που έβρισκαν δουλειά στα εργοστάσια, οι αγρότες, οι μεταφορείς, οι γεωπόνοι ακόμη και τα συνεργεία επισκευής οχημάτων που ζούσαν από τους τζίρους της ΕΒΖ. Με την ανεργία να βρίσκεται ήδη στο 50% στην Ορεστιάδα και ειδικά στους νέους «να ψάχνουμε για να βρούμε ποιοί έχουν ακόμη δουλειά», όπως λέει στα Επίκαιρα ο Π. Χασανίδης, είναι εμφανές ότι το κλείσιμο του εργοστασίου στην Ορεστιάδα θα σημάνει την οικονομική καταστροφή και την κοινωνική παρακμή της.

«Αυτό όμως που δεν έχουν κατανοήσει οι κυβερνώντες είναι ότι η Ορεστιάδα δεν είναι σαν οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ελλάδας. Υπάρχουν λόγοι εθνικού συμφέροντος για τους οποίους η Ορεστιάδα πρέπει να συνεχίζει να έχει οικονομική ζωή», συνεχίζει ο συνομιλητής μας. «Θα σας το περιγράψω με ένα παράδειγμα. Ενώ στην Ορεστιάδα το εργοστάσιο ζάχαρης ήταν η τελευταία βιομηχανική μονάδα που είχε απομείνει στον βόρειο Έβρο, στην Αδριανούπολη της Τουρκίας κάθε εβδομάδα ξεφυτρώνει κι ένα εργοστάσιο. Υπάρχει αυτοκινητοβιομηχανία, υαλουργεία, εκκοκκιστήρια και τώρα μπαίνοντας επιθετικά στην καλλιέργεια τεύτλου και την παραγωγή ζάχαρης θέλουν να γίνουν αυτάρκεις σε ζάχαρη. Από μια έρημη πόλη που ήταν το 1922 με την ανταλλαγή, σήμερα ο πληθυσμός της φθάνει τους 250.000, ενώ ο πολεοδομικός της σχεδιασμός προβλέπει πως την επόμενη δεκαετία θα φιλοξενεί 1 εκ. κατοίκους».

Τρίβουν τα χέρια τους οι Γερμανοί

Το κλείσιμο των εργοστασίων της ΕΒΖ, 54 χρόνια μετά την ίδρυση της επιχείρησης από τον Κ. Καραμανλή με πρώτο στόχο να σταματήσει η εισαγωγική εξάρτηση της χώρας, δεν έχει μόνο χαμένους. «Η ΕΒΖ δεν κάλυπτε στο παρελθόν μόνο την ελληνική αγορά. Κάλυπτε κι όλα τα Βαλκάνια. Αυτό ήταν προς όφελος όλων γιατί η ΕΒΖ λόγω της κυρίαρχης θέσης της στην αγορά διαμόρφωνε και την τιμή σε πολύ χαμηλά επίπεδα, προς όφελος του καταναλωτή. Το αποτέλεσμα ήταν να έχουμε την φθηνότερη ζάχαρη σε όλη την Ευρώπη. Τα τελευταία 3 χρόνια το πελατολόγιο της ΕΒΖ έχει εξασθενίσει προς όφελος των ανταγωνιστών της από την Γερμανία και την Γαλλία. Μάλιστα στην ελληνική αγορά οι Γερμανοί πουλούν με τιμές χαμηλότερες από τα επίπεδα της Γερμανίας, προσπαθώντας έτσι να αλώσουν την αγορά. Κι όταν κλείσει οριστικά η ΕΒΖ τότε οι τιμές θα πάρουν φωτιά», καταλήγει ο Π. Χασανίδης.

Το κλείσιμο των δύο εργοστασίων της Βιομηχανίας Ζάχαρης ήταν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ελληνικής βιομηχανίας. Από το 2010 ακμαίες ελληνικές βιομηχανίες με πορεία δεκαετιών κατέβασαν ρολά, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την αρτοβιομηχανία Κατσέλης. Ηχηρά ονόματα που πρωταγωνίστησαν στο ρέκβιεμ της ελληνικής βιομηχανίας (που έκλεισαν ή πρόκειται να κλείσουν) είναι επίσης η Χαλυβουργία του Ν. Μάνεση, η Φιλκέραμ Τζόνσον, η Καπνοβιομηχανία Γεωργιάδης, η Κόκα Κόλα που έχει ανακοινώσει την μεταφορά της στα Βαλκάνια, η ΛΑΡΚΟ, η αμυντική βιομηχανία (ΕΛΒΟ, ΕΑΣ) και πολλές άλλες.

Το τέλος της ελληνικής βιομηχανίας, που γίνεται ορατό δια γυμνού οφθαλμού από τα δεκάδες κλειστά εργοστάσια, πιστοποιείται από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής βάσει των οποίων ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής το πρώτο τετράμηνο του 2014 κινούταν στο 70,4% των επιπέδων του 2005, ενώ ο κύκλος εργασιών στη βιομηχανία τον Απρίλιο του 2014 είχε μειωθεί κατά 4,6% σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2013 και κατά 9,8% σε σχέση με ένα χρόνο πριν, τον Απρίλιο του 2013. Η βιομηχανική παραγωγή επομένως βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, συρρικνώνοντας απότομα τα θεμέλια της βιομηχανικής Ελλάδας, που ήταν απείρως πιο ασθενή σε σχέση με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά (9% η συμβολή στο ΑΕΠ, έναντι 15 στην Ευρώπη).

Αποβιομηχάνιση της Ελλάδας

Οι σημαντικότερες αιτίες για την αποβιομηχάνιση της Ελλάδας, που δεν μας επιτρέπει να ελπίζουμε σε αξιοσημείωτη πτώση της ανεργίας από το σημερινό επίπεδο του 27% για τα επόμενα χρόνια, πρέπει να αναζητηθούν στις ακόλουθες πέντε αιτίες:

Πρώτο, την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981 και το ευρώ το 2001 που μπορεί να προκάλεσε την εισροή πακτωλών χρημάτων από τα διαρθρωτικά ταμεία, ευνοώντας την άνοδο του βιοτικού επιπέδου (που αποδείχθηκε πρόσκαιρη) στην παραγωγή όμως όξυνε στο έπακρο τον ανταγωνισμό οδηγώντας στο κλείσιμο πλήθος από βιομηχανίες, ενώ με τις ποσοστώσεις ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς οι βόρειες χώρες κι ειδικά η Γερμανία.

Δεύτερο, και σχετιζόμενο με το προηγούμενο, είναι το ακριβό ευρώ (1,3629 δολ. ΗΠΑ, αυξημένο κατά 4,34% σε σχέση με πέρυσι) που αποδεικνύεται συνεχές βαρίδι στα πόδια των εξαγωγικών βιομηχανιών, ακυρώνοντας ακόμη και τις οικονομίες στο κόστος παραγωγής που προκαλεί η μείωση του εργατικού κόστους ή της φορολογίας.

Τρίτη αιτία για την αποβιομηχάνιση, είναι η πτώση της καταναλωτικής ζήτησης. Η μείωση των μισθών (με τον σχετικό δείκτη να ανέρχεται για το πρώτο τρίμηνο του 2014 στο 73,3% του 2008) από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά που εφάρμοσαν μέχρι κεραίας τα μέτρα των Μνημονίων από το 2010 μέχρι σήμερα, οδήγησε την κατανάλωση στα Τάρταρα με αποτέλεσμα η βιομηχανία να μην μπορεί να στηριχθεί στην εσωτερική αγορά.

Τέταρτο, το υψηλό ενεργειακό κόστος (ανώτερο ακόμη και κατά 80% σε σχέση με την υπόλοιπη ΕΕ) που πλήττει ειδικά ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπως η χαλυβουργία, αλουμίνιο, τσιμέντο και χημική βιομηχανία.

Πέμπτο, πλήγμα όχι μόνο στην βιομηχανία αλλά σε όλες τις επιχειρήσεις προκάλεσε η άνοδος του κόστους συμμόρφωσης με την εφορία, όπως προκλήθηκε από το φορολογικό χάος που έχει δημιουργηθεί την τελευταία τετραετία με την ψήφιση 80 φορολογικών νόμων και την έκδοση 800 ερμηνευτικών εγκυκλίων! Πρωταγωνιστές μάλιστα είναι όλοι αυτοί που ομνύουν στην ανάγκη απλοποίησης της φορολογίας…

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

(Επίκαιρα 17-23/7/2014)

Σοκ! Με νευρικό κλονισμό νοσηλεύεται συντάκτης του Moufanet

Του Νίκου Ζαχαριάδη

Ένα αγαπητό μέλος της οικογένειας του protagon, ο καλός συνάδελφος και φίλος Νίκος Ζαχαριάδης, δεν άντεξε την πίεση της ανταγωνιστικής «σοβαρής» ειδησεογραφίας με αποτέλεσμα να εισαχθεί σε ψυχιατρική κλινική.

Σοκαρισμένοι φίλοι και συνεργάτες του Νίκου Ζαχαριάδη, άκουσαν σήμερα το πρωί την είδηση για τις δυσάρεστες εξελίξεις στο θέμα της υγείας του, που τον οδήγησαν στο ψυχιατρείο – αν και πολλοί ήταν εκείνοι που έδειξαν να το περιμένουν από καιρό...

Σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων του στενού του περιβάλλοντος, ο κ. Ζαχαριάδης, τις τελευταίες ημέρες, ήταν ιδιαίτερα ευερέθιστος, ενώ κάθε φορά που διάβαζε τις ειδήσεις σε εφημερίδες και ενημερωτικά sites, περνούσε ώρες κλεισμένος στον εαυτό του, μονολογώντας «είναι όλοι τους παιδιά μου... Παιδιά της Μούφας και του Αυγερινού...», ενώ περνούσε ώρες αγκαλιά με μια φωτογραφία της συζύγου του δημάρχου Αμαρουσίου, κυρίας Μαρίνας Πατούλη. 

Οι θεράποντες γιατροί, που παρακολουθούν τον καλό συνάδελφο, έκαναν λόγο για «Σχιζοειδή διαταραχή της προσωπικότητας», που κατά πάσα πιθανότητα προήλθε από τη μακροχρόνια έκθεσή του σε τοξικό και απροσχημάτιστο πολιτικό κρετινισμό.

Ταυτόχρονα, παρουσίασε έντονα συμπτώματα συνδρόμου καταδίωξης, καθώς πλέον θεωρεί ότι οι δηλώσεις των δημοσίων προσώπων αλλά και τα «αποκαλυπτικά» προωτοσέλιδα του τύπου έχουν ως μοναδικό στόχο να τον ξεπεράσουν και να του «κλέψουν τη δουλειά».

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, θα νοσηλευθεί όλο τον Αύγουστο, σε απομόνωση, ώστε να χάσει κάθε επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ αναμένεται να υποβληθεί σε εντατικά θαλασσόλουτρα και αμμόλουτρα στην ειδικά διαμορφωμένη τεχνητή (μούφα) παραλία γνωστής κλινικής.
 

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)

TTIP: Διατλαντική χαριστική βολή στη δημοκρατία

Η TTIP (Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) δεν είναι από τα θέματα που αναλύονται με «δυό λόγια», αφού, αν και θεωρητικά πρόκειται για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, ουσιαστικά, και για να έχει λόγο ύπαρξης, θα επέμβει και θα επηρεάσει πολλούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής των συμβαλλομένων χωρών. 

Στο σύμπαν του φιλελευθερισμού, των κερδοσκόπων και του διεθνούς κεφαλαίου, ωστόσο, δεν αποτελεί «κοσμογονία» αλλά μάλλον επέκταση και αναβάθμιση του ελέγχου των κρατικών και κοινωνικών μηχανισμών παγκοσμίως και κατ’ επέκταση της ζωής των πολιτών από εταιρικά συμφέροντα, μακράν ισχυρότερα από την παραδοσιακή παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα. Ενσωματώνει την εμπειρία από πολλές διακρατικές συμφωνίες που έχουν προηγηθεί, προσαρμοσμένη και τροποποιημένη υπό το πρίσμα των οικονομικών κρίσεων που έχουν αποδυναμώσει κράτη και λαούς. Απώτερος στόχος, η επέκταση και η αύξηση των κερδών των πολυεθνικών κολοσσών μέσω της κατάλυσης δικαιωμάτων και δημοκρατικών διαδικασιών.

Οι όροι που πιθανόν να υπογραφούν, είναι δεσμευτικοί -πραξικόπημα το χαρακτήρισε η Ντέμπι Μπάρκερ, διευθύντρια διεθνούς προγράμματος του Κέντρου για τη Διατροφική Ασφάλεια των ΗΠΑ- και μετά την επικύρωσή τους, κυριολεκτικά δεν υπάρχει επιστροφή, αφού στο μέλλον οι νομοθεσίες των κρατών θα πρέπει να προσαρμόζονται σε αυτούς.

Η γερμανίδα δημοσιογράφος, Ούλρικε Χέρμαν επισήμανε ότι οι δασμοί μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ είναι ήδη σε χαμηλά επίπεδα και το μεταξύ τους εμπόριο φθάνει στο 1,8 δισ. ευρώ. Έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι η TTIP δεν είναι απλώς μια εμπορική αλλά μια «ζωντανή», διαρκής και «πανταχού παρούσα» συμφωνία που απειλεί να καταλύσει τελωνειακούς κανονισμούς και ελέγχους ποιότητας, προδιαγραφών, φυτοϋγείας, ασφάλειας. 

Ο διά­λο­γος με­τα­ξύ των με­γα­λύ­τε­ρων πο­λυε­θνι­κών Ευ­ρώ­πης και Η­ΠΑ, με τη μορ­φή ε­λι­τί­στι­κης και κλει­στής δια­βού­λευ­σης, ξε­κί­νη­σε το 1995. Σκο­πός του ή­ταν η άρ­ση των κα­νο­νι­σμών που ε­μπο­δί­ζουν την ε­πέ­κτα­σή τους και στις δύο πλευ­ρές του Ατλα­ντι­κού.

Σε θε­σμι­κό ε­πί­πε­δο, ω­στό­σο, οι συ­νο­μι­λίες α­ναγ­γέλ­θη­καν τον Φε­βρουά­ριο 2013 α­πό τον ί­διο τον α­με­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο Μπα­ράκ Ομπά­μα. Τον Ιού­λιο του 2013, ξε­κί­νη­σε ο πρώ­τος κύ­κλος δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για τη Διατ­λα­ντι­κή Ζώ­νη Ελεύ­θε­ρου Εμπο­ρίου (TAFTA) που με­το­νο­μά­στη­κε σε TTIP για λό­γους «αι­σθη­τι­κής». (Το ό­νο­μα θύ­μι­ζε τη συν­θή­κη ACTA που υ­πο­τί­θε­ται ο­τι προ­φύ­λασ­σε τα πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα, αλ­λά η ο­ποία στό­χευε στη νο­μι­μο­ποίη­ση του ε­λέγ­χου των δια­δι­κτυα­κών δρα­στη­ριο­τή­των και α­πορ­ρί­φθη­κε α­πό το Ευ­ρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο το 2012.)

Ο 5ος κύ­κλος συ­νο­μι­λιών πραγ­μα­το­ποιή­θη­κε 19-23 Μαΐου (πα­ρα­μο­νές ευ­ρωε­κλο­γών) στο Άρλιν­γκτον των Η­ΠΑ και οι συ­νο­μι­λίες έ­χει προ­βλε­φθεί να ο­λο­κλη­ρω­θούν μέ­χρι το 2015, στό­χος που θεω­ρεί­ται α­νέ­φι­κτος, αν δη­μο­σιο­ποιη­θούν οι ό­ροι της TTIP και δο­θεί βή­μα για δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση.
Πρώ­το «συ­να­γερ­μό» για τις προ­θέ­σεις της συμ­φω­νίας α­πο­τε­λεί το γε­γο­νός ο­τι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις διε­ξά­γο­νται σε «κλί­μα ε­μπι­στευ­τι­κό­τη­τας», σύμ­φω­να με την ε­πί­ση­μη ο­ρο­λο­γία. Τα πρα­κτι­κά και τα προ­σχέ­δια των δια­βου­λεύ­σεων δεν δη­μο­σιο­ποιού­νται και με­τά τα αι­τή­μα­τα των ε­μπλε­κο­μέ­νων χω­ρών για δια­φά­νεια και δη­μό­σιο διά­λο­γο, αλ­λά και διαρ­ροές, μό­νο κά­ποιοι α­πό τους ό­ρους έ­γι­ναν γνω­στοί. Η πρό­σβα­ση α­κό­μα και για κυ­βερ­νη­τι­κούς α­ξιω­μα­τού­χους της ΕΕ εί­ναι πε­ριο­ρι­σμέ­νη σε κα­θο­ρι­σμέ­να α­να­γνω­στή­ρια α­πό ό­που τα έγ­γρα­φα α­πα­γο­ρεύε­ται να α­πο­μα­κρυν­θούν ή να α­ντι­γρα­φούν. Επι­πλέ­ον, ού­τε οι βου­λευ­τές των ε­θνι­κών κοι­νο­βου­λίων έ­χουν πρό­σβα­ση στα αι­τή­μα­τα των Η­ΠΑ στα ο­ποία ε­μπλέ­κο­νται οι χώ­ρες τους.

Ένα χρό­νο αρ­γό­τε­ρα, και λό­γω των α­ντι­δρά­σεων που δη­μιουρ­γή­θη­καν και α­πό τις δύο πλευ­ρές του Ατλα­ντι­κού, η ε­πί­ση­μη πλη­ρο­φό­ρη­ση έ­λα­βε τη μορ­φή προ­πα­γάν­δας που α­πλώς ε­πι­διώ­κει να κα­θη­συ­χά­σει με πα­ρα­πλα­νη­τι­κό, αν ό­χι λαϊκι­στι­κό τρό­πο, την κοι­νή γνώ­μη και βε­βαίως, με ό­λα τα δια­θέ­σι­μα μέ­σα και Μέ­σα, εκ­θειά­ζο­νται τα ο­φέ­λη που θα προ­κύ­ψουν για τις δύο πλευ­ρές.

Σύμ­φω­να με τις προ­σε­κτι­κές δια­τυ­πώ­σεις, οι στό­χοι και τα ω­φέ­λη για τις Η­ΠΑ πε­ρι­λαμ­βά­νουν «οι­κο­νο­μι­κή α­νά­πτυ­ξη, θέ­σεις ερ­γα­σίας και διε­θνή α­ντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα», ε­νώ η Ευ­ρω­παϊκή Επι­τρο­πή «δια­φη­μί­ζει» τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τον ι­σχυ­ρι­σμό πως «ό­σο με­γα­λύ­τε­ρη η α­πε­λευ­θέ­ρω­ση του ε­μπο­ρίου, τό­σο κα­λύ­τε­ρο το συ­νο­λι­κό α­πο­τέ­λε­σμα». Το οι­κο­νο­μι­κό ό­φε­λος έ­χει υ­πο­λο­γι­στεί α­πό την Επι­τρο­πή (αι­σιό­δο­ξα) σε 0,5% μέ­χρι το 2027 (0,036% α­νά έ­τος).

Μάλ­λον τα­πει­νω­τι­κό για τους λα­ούς της Ευ­ρώ­πης μοιά­ζει το ε­πι­χεί­ρη­μα ό­τι η οι­κο­νο­μι­κή ω­φέ­λεια για την οι­κο­νο­μία της ΕΕ, ι­σο­δυ­να­μεί με έ­να ε­πι­πλέ­ον πο­σό 545 ευ­ρώ ε­τη­σίως για έ­να τε­τρα­με­λές νοι­κο­κυ­ριό! Και με ποιό κό­στος;

Θέ­σεις ερ­γα­σίας

Πα­ρά τις αλ­μα­τώ­δεις «προό­δους» της ΕΕ στην υ­πο­βάθ­μι­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των, οι Η­ΠΑ δια­τη­ρούν το πλε­ο­νέ­κτη­μα, α­φού δεν έ­χουν ε­πι­κυ­ρώ­σει διε­θνείς συμ­βά­σεις του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού Εργα­σίας. Συν­δι­κά­τα ερ­γα­ζο­μέ­νων και α­πό τις δύο πλευ­ρές α­ντι­λαμ­βά­νο­νται τον κίν­δυ­νο για τις κα­τα­κτή­σεις τους και τις ό­ποιες διεκ­δι­κή­σεις τους στο μέλ­λον. 

Οι ί­διοι οι Αμε­ρι­κα­νοί, που έ­χουν ή­δη χά­σει θέ­σεις ερ­γα­σίας ως συ­νέ­πεια της α­ντί­στοι­χης συμ­φω­νίας Η­ΠΑ, Κα­να­δά και Με­ξι­κού (NAFTA), ε­πι­κε­ντρώ­νο­νται στους κιν­δύ­νους διά­σπα­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων, την κα­τά­λυ­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των και την α­φαί­ρε­ση του δι­καιώ­μα­τος σε α­περ­γία. Στον το­μέα της αύ­ξη­σης θέ­σεων ερ­γα­σίας, την ο­ποία οι δύο πλευ­ρές ευαγ­γε­λί­ζο­νται, η ί­δια η Ευ­ρω­παϊκή Επι­τρο­πή, στην Αξιο­λό­γη­ση Επι­πτώ­σεων της TTIP, α­να­γνω­ρί­ζει «τα συ­γκρι­τι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της βιο­μη­χα­νίας των Η­ΠΑ έ­να­ντι των ευ­ρω­παίων ο­μο­λό­γων τους και τις συ­να­κό­λου­θες αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες», ε­νώ προ­βλέ­πει ό­τι συ­γκε­κρι­μέ­νοι πα­ρα­γω­γι­κοί το­μείς «θα ο­δη­γη­θούν σε α­να­διάρ­θρω­ση». Η κα Χέρ­μαν ε­πέ­μει­νε ό­τι η κα­τα­νά­λω­ση, και ά­ρα η πα­ρα­γω­γή και οι θέ­σεις ερ­γα­σίας, δεν θα αυ­ξη­θούν και η μό­νη δια­φο­ρο­ποίη­ση θα α­φο­ρά στο πού πα­ρά­γε­ται το προϊόν.

Ασφά­λεια τρο­φί­μω­ν

Προ­σπά­θεια σύ­γκλι­σης δύο δια­φο­ρε­τι­κών κό­σμων. Οι Η­ΠΑ εί­ναι ο πα­ρά­δει­σος των ε­ται­ρειών βιο­τε­χνο­λο­γίας, ε­κεί­νων που δη­μιουρ­γούν με­ταλ­λαγ­μέ­νες καλ­λιέρ­γειες, χη­μι­κά που ε­πη­ρεά­ζουν το αν­θρώ­πι­νο ορ­μο­νι­κό σύ­στη­μα ή ε­ντο­μο­κτό­να και τις ο­ποίες δεν έ­χει κα­τα­φέ­ρει να πε­ριο­ρί­σει και να α­ντι­με­τω­πί­σει το α­με­ρι­κα­νι­κό νο­μι­κό σύ­στη­μα. 

Επι­πλέ­ον, πρα­κτι­κές στην κτη­νο­τρο­φία (αυ­ξη­τι­κές ορ­μό­νες στο βο­δι­νό κρέ­ας) και στην ε­πε­ξερ­γα­σία και πώ­λη­ση τρο­φί­μων (χη­μι­κή ε­πε­ξερ­γα­σία - χλω­ρίω­ση κρέ­α­τος που­λε­ρι­κών και μη σή­μαν­ση προϊό­ντων με με­ταλ­λαγ­μέ­να συ­στα­τι­κά), πα­ρα­μέ­νουν α­πα­γο­ρευ­μέ­νες στην ΕΕ.
Οι δια­φο­ρές στις νο­μο­θε­σίες α­πο­τε­λούν ε­μπό­διο για τις ε­ξα­γω­γές των Η­ΠΑ και η TTIP έ­χει σα­φή στό­χο τη σύ­γκλι­ση, τον ε­ναρ­μο­νι­σμό και την ο­μοιο­μορ­φία, μέ­σω της υ­πο­βάθ­μι­σης των υ­φι­στά­με­νων κρι­τη­ρίων ποιό­τη­τας και α­σφά­λειας, ό­χι βε­βαίως προς ό­φε­λος της δη­μό­σιας υ­γείας.

Η Ντέ­μπι Μπάρ­κερ τό­νι­σε ό­τι αρ­χι­κές «α­συμ­φω­νίες» δεν πρέ­πει να κα­θη­συ­χά­ζουν τους πο­λί­τες α­φού δε­δο­μέ­νης της μυ­στι­κό­τη­τας και της ε­μπλο­κής των α­με­ρι­κα­νι­κών ε­ται­ρι­κών λό­μπι, α­κό­μα και γε­νι­κευ­μέ­νοι ό­ροι που θα δεί­χνουν κα­θη­συ­χα­στι­κοί, τε­λι­κά θα μπο­ρούν να με­τα­στρα­φούν με κα­νο­νι­στι­κές ρυθ­μί­σεις. Ήδη χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται «μη ε­πι­στη­μο­νι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­να» τα ευ­ρω­παϊκά πρό­τυ­πα α­σφα­λείας που λει­τουρ­γούν α­πα­γο­ρευ­τι­κά για ει­σα­γω­γές τρο­φί­μων -εμ­βο­λια­σμέ­να κρέ­α­τα, με­ταλ­λαγ­μέ­να κ.ά.- και άλ­λων προϊό­ντων.

Πε­ρι­βάλ­λο­ν

Τα α­νε­παρ­κή και κά­τω α­πό κοι­νω­νι­κές πιέ­σεις βή­μα­τα που έ­χουν γί­νει για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος θα α­ντι­στρα­φούν αν τε­λε­σφο­ρή­σουν οι πιέ­σεις για άρ­ση των νο­μο­θε­σιών και των κα­νο­νι­σμών της ΕΕ, η ο­ποία έ­χει θέ­σει αυ­στη­ρό­τε­ρους στό­χους α­πό τις Η­ΠΑ για τις εκ­πο­μπές διο­ξει­δίου του άν­θρα­κα και έ­χει δια­φο­ρε­τι­κές νο­μο­θε­σίες στην πα­ρα­γω­γή, α­ξιο­λό­γη­ση και χρή­ση το­ξι­κών χη­μι­κών. Η πα­ντο­κρα­το­ρία των πε­τρε­λαϊκών αμ­φι­σβη­τεί τα ευ­ρω­παϊκά πρό­τυ­πα που λει­τουρ­γούν πε­ριο­ρι­στι­κά για τις ε­ξα­γω­γές τους.

Πρό­κει­ται για έ­ναν το­μέα ό­που η ΕΕ α­ντι­στέ­κε­ται σθε­να­ρά, θέ­το­ντας ό­ρο την προ­σαρ­μο­γή της α­με­ρι­κα­νι­κής νο­μο­θε­σίας στα ευ­ρω­παϊκά δε­δο­μέ­να. Στο πα­ρα­σκή­νιο, ω­στό­σο, και σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρίες, η ΕΕ, πα­ρά τις προ­δια­γρα­φές για τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, έ­χει ή­δη ει­σά­γει φορ­τία πισ­σώ­δους πε­τρε­λαίου α­πό τον Κα­να­δά. Αν λη­φθεί υ­πό­ψη το γε­γο­νός ό­τι οι Η­ΠΑ πιέ­ζο­νται για την κα­τα­σκευή του α­γω­γού Keystone XL που θα με­τα­φέ­ρει το καύ­σι­μο α­πό τον Κα­να­δά στον Κόλ­πο του Με­ξι­κού, το προς ε­ξα­γω­γή προϊόν α­να­ζη­τά έ­τοι­μο προο­ρι­σμό την ΕΕ.

Δη­μό­σιες υ­πη­ρε­σίες και πα­ρο­χές

Αν η Ελλά­δα θεω­ρη­θεί α­ντι­προ­σω­πευ­τι­κό δείγ­μα, η ι­διω­τι­κο­ποίη­ση δη­μό­σιων πα­ρο­χών ό­πως η υ­γεία, η παι­δεία και το νε­ρό, βρί­σκο­νται σε «κα­λό δρό­μο» και στην ΕΕ. Αμε­ρι­κα­νι­κή α­παί­τη­ση εί­ναι η α­πε­λευ­θέ­ρω­ση των υ­πη­ρε­σιών, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των δη­μό­σιων, ό­πως προ­στα­τεύο­νται α­κό­μα και α­πό τη συμ­φω­νία GATS του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού Εμπο­ρίου (WTO). Η ΕΕ φαί­νε­ται να την α­πο­δέ­χε­ται, με ε­ξαί­ρε­ση τα δι­κα­στι­κά σώ­μα­τα, την α­στυ­νό­μευ­ση συ­νό­ρων και τον έ­λεγ­χο ε­ναέ­ριας κυ­κλο­φο­ρίας. 

Μια τέ­τοια ε­ξέ­λι­ξη θα ση­μαί­νει ό­τι αυ­τές οι υ­πη­ρε­σίες δεν θα προ­στα­τεύο­νται α­πό τις ε­θνι­κές νο­μο­θε­σίες και -χει­ρό­τε­ρο ό­λω­ν- με­τά την ι­διω­τι­κο­ποίη­ση, θα κα­θί­στα­ται ου­σια­στι­κά α­δύ­να­τη η ε­πά­νο­δος στο προ­η­γού­με­νο κα­θε­στώς. Ευ­ρω­παίοι α­ξιω­μα­τού­χοι έ­χουν εκ­φρά­σει α­νη­συ­χίες για τις υ­πη­ρε­σίες υ­γείας, α­φε­νός λό­γω της α­νε­παρ­κούς προ­στα­σίας τους α­πό την Συν­θή­κη της Λι­σα­βό­νας, α­φε­τέ­ρου λό­γω των ε­πι­θε­τι­κών πο­λι­τι­κών των α­με­ρι­κα­νών -η Μπάρ­κερ τους χα­ρα­κτή­ρι­σε «ο­δο­στρω­τή­ρες» που δεν βγαί­νουν α­πό δια­πραγ­μα­τεύ­σεις χω­ρίς να α­πο­κο­μί­σουν κέρ­δη-, οι ο­ποίοι μό­νο ως ε­μπό­διο βλέ­πουν τις ευ­ρω­παϊκές νο­μο­θε­σίες.

Οι α­νη­συ­χίες α­πό την πλευ­ρά της α­ντί­στα­σης στις Η­ΠΑ πε­ρι­λαμ­βά­νουν δύο κομ­βι­κά θέ­μα­τα κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας. Το έ­να εί­ναι οι δια­τά­ξεις για την α­γο­ρά το­πι­κών προϊό­ντων (Buy America) και το άλ­λο, το ο­ποίο οι εκ­πρό­σω­ποι των α­με­ρι­κα­νι­κών ε­ται­ρειών ε­πι­θυ­μούν δια­καώς να α­πα­λει­φθεί, εί­ναι η Αρχή της Προ­φύ­λα­ξης, που α­πο­τε­λεί βα­σι­κή αρ­χή διε­θνών συμ­βά­σεων του Ο­ΗΕ, έ­χει υιο­θε­τη­θεί α­πό την ΕΕ και α­φο­ρά στις προ­δια­γρα­φές για τα τρό­φι­μα, την κτη­νο­τρο­φία και τις καλ­λιέρ­γειες με κρι­τή­ριο τις ε­πι­πτώ­σεις στο πε­ρι­βάλ­λον, στην α­σφά­λεια και στη δη­μό­σια υ­γεία.

Προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νω­ν

Τα ε­ται­ρι­κά κέρ­δη εί­ναι α­σύμ­βα­τα με την ε­λεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση των πο­λι­τών στις πλη­ρο­φο­ρίες και ευ­θέως α­νά­λο­γα με την ε­ται­ρι­κή πρό­σβα­ση στις ε­πι­κοι­νω­νίες και στα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να των πο­λι­τών. Η συμ­φω­νία θα δί­νει στις ε­ται­ρείες δι­καίω­μα πρό­σβα­σης σε προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να για «ε­μπο­ρι­κούς σκο­πούς». 

Επί­σης, με το πρό­σχη­μα της πνευ­μα­τι­κής ι­διο­κτη­σίας, της πα­τέ­ντας και των ε­μπο­ρι­κών ση­μά­των, θα ε­γεί­ρο­νται ε­μπό­δια στη δη­μό­σια πρό­σβα­ση σε γνώ­σεις και πλη­ρο­φο­ρίες α­κό­μα και για σχο­λεία ή βι­βλιο­θή­κες, ό­πως α­πο­τυ­χη­μέ­να α­πο­πει­ρά­θη­καν να ε­πι­βά­λουν η ACTA στην ΕΕ και η SOPA στις Η­ΠΑ.

Κι ε­νώ οι α­πο­κα­λύ­ψεις του Έντουαρ­ντ Σνόου­ντεν για τις υ­πο­κλο­πές και τις πα­ρα­κο­λου­θή­σεις α­πό υ­πη­ρε­σίες των Η­ΠΑ εί­χαν ε­φο­διά­σει την ΕΕ με έ­να ι­σχυ­ρό δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό μέ­σο («Επο­χή», 23.3.2014), πρό­σφα­τα οι Η­ΠΑ πέ­ρα­σαν σε πα­γκό­σμια «α­ντε­πί­θε­ση», ε­πι­στρα­τεύο­ντας έ­να νέο «φά­ντα­σμα», αυ­τό της βιο­μη­χα­νι­κής κα­τα­σκο­πείας.

Επί­λυ­ση δια­φο­ρών κρά­τους-ε­πεν­δυ­τών (ISDS)

Το ISDS ί­σως εί­ναι η με­γα­λύ­τε­ρη α­πει­λή που θέ­τει η TTIP. Πρό­κει­ται για το μη­χα­νι­σμό διαι­τη­σίας με­τα­ξύ των κρα­τών και των ε­πεν­δυ­τώ­ν-ε­ται­ρειών, τον ο­ποίο η ΕΕ ε­πι­θυ­μεί να προ­συ­πο­γρά­ψει.

Τα διαι­τη­τι­κά δι­κα­στή­ρια α­πο­τε­λού­νται α­πό ι­διώ­τες δι­κη­γό­ρους, πα­ρα­κά­μπτου­ν/α­χρη­στεύουν τα ε­θνι­κά νο­μι­κά συ­στή­μα­τα και οι α­πο­φά­σεις τους έ­χουν ως τώ­ρα δι­καιώ­σει τις ε­ται­ρείες-ε­πεν­δυ­τές, σε βά­ρος των χω­ρών.

Τα πα­ρα­δείγ­μα­τα κρα­τών που υ­πο­χρεώ­θη­καν να πλη­ρώ­σουν ε­ξω­πραγ­μα­τι­κές α­πο­ζη­μιώ­σεις, σκια­γρα­φούν α­δρά τους κιν­δύ­νους. Μέ­σα στην ΕΕ, α­ντι­προ­σω­πευ­τι­κή εί­ναι η πε­ρί­πτω­ση της σουη­δι­κής πο­λυε­θνι­κής ε­ται­ρείας ε­νέρ­γειας, η ο­ποία μή­νυ­σε τη γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση και α­ξίω­σε α­πο­ζη­μίω­ση 3,7 δισ. ευ­ρώ, ό­ταν α­πο­φά­σι­σε να κλεί­σει τους σταθ­μούς πυ­ρη­νι­κής ε­νέρ­γειας με­τά την κα­τα­στρο­φή της Φου­κου­σί­μα.

Οποια­δή­πο­τε προ­σπά­θεια δια­φο­ρο­ποίη­σης του κα­θε­στώ­τος και των ό­ρων κερ­δο­φο­ρίας των ε­ται­ρειών, θα ε­πι­σύ­ρει μη­νύ­σεις και υ­πέ­ρο­γκες α­πο­ζη­μιώ­σεις.

Όπως ε­πι­σή­μα­νε η Ούλ­ρι­κε Χέρ­μαν, η Ελλά­δα εί­ναι ι­διαί­τε­ρα ευά­λω­τη στις α­ξιώ­σεις των ε­πεν­δυ­τών (δε­δο­μέ­νου του «ορ­γα­σμού» ι­διω­τι­κο­ποιή­σεων), οι ο­ποίοι θα έ­χουν δι­καίω­μα να α­πο­ζη­μιω­θούν α­κό­μα και στις πε­ρι­πτώ­σεις που οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις, η φο­ρο­λό­γη­ση ή άλ­λες δια­τά­ξεις δια­φο­ρο­ποιη­θούν με­τά την πραγ­μα­το­ποίη­ση της ε­πέν­δυ­σης. Αυ­το­νό­η­το εί­ναι ό­τι οι τε­ρά­στιες α­πο­ζη­μιώ­σεις που α­πο­φα­σί­ζο­νται βα­ρύ­νουν τους φο­ρο­λο­γού­με­νους.

Το ISDS θεω­ρεί­ται τό­σο ευ­νοϊκό για τις ε­ται­ρείες, ώ­στε αρ­κε­τές εγ­χώ­ριες με­τα­φέ­ρουν την έ­δρα τους στο ε­ξω­τε­ρι­κό προ­κει­μέ­νου να υ­πα­χθούν σε κα­θε­στώς ξέ­νων ε­πεν­δυ­τών.

Η α­ντί­θε­ση που εκ­δη­λώ­θη­κε με ε­πι­στο­λή α­πό 200 ορ­γα­νι­σμούς σε Ευ­ρώ­πη και Αμε­ρι­κή και α­πό κυ­βερ­νή­σεις χω­ρώ­ν-με­λών της ΕΕ, υ­πο­χρέω­σαν την Ευ­ρω­παϊκή Επι­τρο­πή να α­να­στεί­λει τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το ISDS, προ­κει­μέ­νου να γί­νει δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση. Ο ε­πί­τρο­πος ε­μπο­ρίου της ΕΕ, Κα­ρέλ Ντε Γκού­χτ, α­πο­κά­λυ­ψε ω­στό­σο ό­τι σκο­πός της α­να­στο­λής εί­ναι να πει­στούν οι σκε­πτι­κι­στές και ό­χι να α­να­θεω­ρη­θούν οι σχε­τι­κοί ό­ροι.

Η Επι­τρο­πή έ­χει α­ναρ­τή­σει σχε­τι­κό ε­ρω­τη­μα­το­λό­γιο στον ι­στό­το­πό της, στο ο­ποίο οι πο­λί­τες μπο­ρούν να α­πα­ντούν σε «ε­πι­δέ­ξια» δια­τυ­πω­μέ­νες ε­ρω­τή­σεις, μέ­χρι τις 6.7.2014 (ec.europa.eu/yourvoice/ipm/forms/dispatch). Οπωσ­δή­πο­τε δεν πα­ρα­σχέ­θη­κε α­πό τα θε­σμι­κά όρ­γα­να της ΕΕ ε­παρ­κής, σα­φής και α­ντι­κει­με­νι­κή πλη­ρο­φό­ρη­ση προ­κει­μέ­νου να το­πο­θε­τη­θούν (με αυ­τόν το μό­νο τρό­πο) οι πο­λί­τες.

Η «ου­το­πία των πο­λυε­θνι­κών», ό­πως ο­νο­μά­ζουν την TTIP οι φο­ρείς α­ντί­στα­σης, αν υ­πο­γρα­φεί, θα γί­νει δυ­στο­πία των λαών. 

Εσείς τι ξέρετε για την TTIP;

Την ενημέρωση που αποφεύγουν μεθοδικά οι επίσημες εμπλεκόμενες πλευρές, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ, για το κρίσιμο θέμα της Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership-TTIP), ανέλαβαν στην Ελλάδα (προεδρεύουσα του Συμβουλίου της ΕΕ από την αρχή του 2014), το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς.

Επιπλέον των ενημερωτικών εκδόσεών τους, διοργάνωσαν, την Τρίτη, συναντήσεις με δημοσιογράφους και το κοινό και, την Τετάρτη, παρουσίαση σε πολιτικό και επιστημονικό προσωπικό.

Η γερμανίδα δημοσιογράφος (της εφημερίδας «die tageszeitung») Ούλρικε Χέρμαν και η διευθύντρια του διεθνούς προγράμματος Center for Food Safety στις ΗΠΑ, Ντέμπι Μπάρκερ, στη σπάνια -αν όχι μοναδική- στην Ελλάδα ενημέρωση, αναφέρθηκαν στα σημεία-κλειδιά της TTIP και στις παγίδες και στους κινδύνους για τις χώρες και τους λαούς και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Η ενημερωτική έκδοση του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ από τον Τζον Χίλαρι, (εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης War on Want - Πόλεμος στην Ένδεια), οι ομιλήτριες και η πλούσια αρθρογραφία (εκτός Ελλάδας), δίνουν το στίγμα της TTIP και το εύρος των επιπτώσεων στους τομείς που οι εμπνευστές της σχεδιάζουν να περιλαμβάνει.


ΠΗΓΗ:
Ελι­σά­βετ Πε­τρί­δου για την ΕΠΟΧΗ

 

Σύγχρονοι Ελληνικοί ανθρωπότυποι, Μέρος Β’: Ο δήθεν Θεοδωράκης.

Αν ο δήθεν Μηλιώνης και ο δήθεν Κασιδιάρης είναι οι δυο βασικές όψεις της ηθικής και συμπεριφορικής προσαρμογής του φιλόδοξου Έλληνα καθώς αναρριχάται τις κλίμακες της εγκληματικότητας και του αμετανόητου θράσους που έχει διαμορφωθεί ως η αξιακή ραχοκοκαλιά της Ελληνικής ανάπτυξης, δηλαδή της περιόδου θεμελίωσης του πραξικοπηματικού καθεστώτος των Μνημονίων, τότε, θα πρέπει να σκιαγραφηθεί και ο συμπρωταγωνιστής του αήθη αριβίστα, εκείνος ο Έλληνας που προσαρμόζεται επικερδώς κρατώντας για τον εαυτό του την θέση του μάρτυρα, και όχι με την χριστιανική, αλλά με την έννοια του σιωπηλού αυτόπτη, εκείνου του μάρτυρα που μεν βλέπει το έγκλημα, αλλά για τον οποιονδήποτε λόγο, ποτέ δεν το αποτρέπει, πόσο μάλλον δεν το τιμωρεί.


Ο οποιοσδήποτε μάρτυρας εγκλήματος είναι πολύτιμος αποκλειστικά και μόνο στον βαθμό που η μαρτυρία του εκφράζεται πέρα από την αφηγηματική της διάσταση, δηλαδή από την στιγμή που η μαρτυρία στοχεύει και συμμετέχει τυπικά και ουσιαστικά σε μια διαδικασία απόδοσης δικαιοσύνης.


Σε κάθε άλλη περίπτωση ο μάρτυρας δεν είναι τίποτε άλλο από κάποιος φλύαρος παρατηρητής με έφεση στο κουτσομπολιό, κατά περίσταση λιγότερο ή περισσότερο κακόηθες. 
Ας βαφτίσουμε αυτόν τον νέο Ελληνικό ανθρωπότυπο ως τον δήθεν Θεοδωράκη, προς τιμή του υπαλλήλου διαπλεκόμενου τηλεοπτικού σταθμού που κατασκεύασε την ιδέα ενός κόμματος στα μέτρα των συμφερόντων που τον εξέθρεψαν και τον υποστηρίζουν.


Ως μάρτυρας προβλημάτων που απαιτούν πολιτική πρωτοβουλία, ο δήθεν Θεοδωράκης είναι εκείνος ο Έλληνας που ταυτόχρονα δεν λέει την παραμικρή λέξη και δεν κάνει την παραμικρή κίνηση για την ταυτοποίηση των ενόχων επί της ουσίας αποκλείοντας την δικαιοσύνη που πρέπει να αποδοθεί πριν υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση περί οποιουδήποτε καθεστώτος διαδεχτεί την παρούσα ανώμαλη κατάσταση.


Ο δήθεν Θεοδωράκης πρώτο καθήκον έχει το να λειτουργεί ως άοπλη πολιτοφυλακή των συμφερόντων που τον εξέθρεψαν. 
Η κυρίαρχη τακτική του είναι να περιχαρακώνει την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου ενώ ταυτόχρονα ελέγχει τον τόνο της συζήτησης και κρίνει την ποιότητα των επιχειρημάτων ανάλογα με τις προπαγανδιστικές παραμέτρους που έχουν παγιοποιηθεί ως κανονικότητα στα τηλεοπτικά κανάλια.


Για τον δήθεν Θεοδωράκη, οτιδήποτε παραβαίνει τους κανόνες καλής συμπεριφοράς και ιδεολογικού ύφους που θεωρούνται ευπρεπείς και εγκεκριμένοι από το μέσο τηλεοπτικό κανάλι, οποιαδήποτε φωνή δεν στρογγυλεύει τις λέξεις και δεν κρατάει τον κατάλληλο τόνο, δηλαδή τόνο τόσο χαμηλό ώστε να αποκοιμίζει, κρίνεται και καταδικάζεται βάσει νεφελωδών κατηγοριών περί παράβασης κάποιου αυθαίρετου κώδικα περί του συνιστά «καθώς πρέπει» διάλογο.


Αυτή η εμμονική προσκόλληση του δήθεν Θεοδωράκη στο εξευγενισμένο πρωτόκολλο της τηλεοπτικής ευπρέπειας δεν είναι μια καλοπροαίρετη προσπάθεια διδαχής επικοινωνιακής δεοντολογίας, δεν είναι κάποια αθώα απόπειρα επίκλησης για μια ήρεμη ατμόσφαιρα που θα βοηθήσει στον διάλογο. 
Είναι μια εσκεμμένη τακτική προκειμένου να επιβάλλεται η ίδια η έννοια της διαπραγμάτευσης με κακοποιούς και πραξικοπηματίες που υποδύονται ή χειραγωγούν τους πολιτικούς, ενώ η οργή που προκαλούν αυτοί και τα εγκλήματα τους με την επιβολή όρων διαλόγου τιθασεύεται και καλλωπίζεται διά του συμπεριφορικού πειθαναγκασμού.


Έτσι, ο συγκρουσιακός λόγος, η πολεμική της διαλεκτικής ρητορικής, η παθιασμένη αγόρευση υπέρ αδύναμων και αδικημένων, η επιτακτική απαίτηση για την απόδοση δικαιοσύνης, η στάση εκείνου που δεν θέλει να διαπραγματευτεί σε τίποτε με ένα καθεστώς που δεν σέβεται τις βασικές αρχές του Συντάγματος, είναι «ακραία», «συναισθηματικά τοξική», «γκρίνια», «επαγγελματική μιζέρια».


Ο δήθεν Θεοδωράκης αναγνωρίζει την ύπαρξη προβλημάτων στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα, αλλά μόνο μέσα από το πρίσμα και τις δομές της πολιτικής διαλεκτικής που τηρεί τους όρους του καθεστώτος που επιβάλλουν το ύφος αντίλογου που θεωρείται ψύχραιμο, ορθολογικό, πολιτικά πολιτισμένο και αποδεκτό. 


Φυσικά, οι όροι αυτοί είναι a priori σχεδιασμένοι ώστε να εξυπηρετούν την συντήρηση και όχι την ανατροπή του καθεστώτος που τους εμπνεύστηκε. 
Έτσι, έχοντας θέσει τους κανόνες εμπλοκής στα στενά όρια της υπαγορευμένης διπλωματίας, ο δήθεν Θεοδωράκης μπορεί ανενόχλητος να συζητάει αφηρημένες έννοιες, απαλλαγμένος από τις δεσμεύσεις της πραγματικότητας, να θεωρητικοποιεί το κάθε ζήτημα μέχρι δημιουργηθεί μια πυκνή ομίχλη από κοινοτοπίες, κλισέ και «καλές» προθέσεις, ένα κομψευόμενο ημίφως που συνειδητά συγκαλύπτει πρόσωπα, γεγονότα, πειστήρια και εγκλήματα.


Γνωρίζοντας τις απολαβές της διαμεσολάβησης, όποτε αναφέρεται στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, ο δήθεν Θεοδωράκης επιδίδεται στην πώληση χλιαρών απόψεων περί αυτών, ενίοτε λουστράροντας αυτές τις ευυπόληπτες λόγω ουδετερότητας ιδέες με ένα ελαφρύ βερνίκι σε ειδησεογραφική απόχρωση, προκειμένου να γυαλίζουν ελκυστικά με την επείγουσα γοητεία της επικαιρότητας και να είναι εφικτή η διαχείριση της κοινής γνώμης όταν αυτή είναι συναισθηματικά φορτισμένη με κάποιο γεγονός, δηλαδή όταν είναι πιο ευάλωτη.


Όταν όμως έρχεται η στιγμή της απόδοσης δικαιοσύνης, όταν φτάνει η ώρα να αποδειχτεί ότι δεν αρκεί η άποψη περί προβλημάτων για την εξομάλυνση και την κάθαρση της Ελληνικής πολιτειακής ανωμαλίας, ο δήθεν Θεοδωράκης δεν καταθέτει εναντίον κανενός, τηρεί ίσες αποστάσεις, βλέπει το θέμα σφαιρικά, υπενθυμίζει στους πάντες ότι υπάρχουν και χειρότερα, εξαιρεί τον εαυτό του με όποιον τρόπο μπορεί, και εν τέλει λέει και κάνει οτιδήποτε πρέπει προκειμένου ποτέ να μην κατονομαστούν οι ένοχοι και ποτέ να μην επιβληθεί σε αυτούς ποινή.


Τεχνηέντως ή όχι, δεν έχει σημασία, την κρίσιμη ώρα, ο δήθεν Θεοδωράκης ξεχνάει ότι η ατιμωρησία θρέφει το έγκλημα. 
Έτσι, επιμένει να διαδίδει την επικίνδυνη πεποίθηση ότι μπορεί να υπάρξει κοινωνική ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.


Ο δήθεν Θεοδωράκης μπορεί να παρατηρεί μεν ότι υπάρχει πρόβλημα, μπορεί να δηλώνει πως γνωρίζει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, ξέρει ότι η Ελλάδα υπό το παρών καθεστώς δεν μπορεί να συνεχίσει επ’ άπειρο, ούτε καν ως τραγελαφική αποικία διοικούμενη από μια χειραγωγούμενη κάστα ντόπιων δωσίλογων που μιμούνται χωρίς ίχνος επιτυχίας μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.


Δεν οργίζεται όμως με όλα αυτά, δεν χάνει την ψυχραιμία του, δεν θεωρεί καν ότι μπορεί να είναι δικαιολογημένη οποιαδήποτε οργισμένη αγανάκτηση. 
Με νωχέλεια στον λόγο που ταυτίζεται παραπλανητικά με εξευγενισμένο χαρακτήρα και παρερμηνεύεται από αφελείς ως σεβασμός προς τον συνομιλητή, αποφεύγοντας λεκτικές ακρότητες που θα μπορούσαν να τον τοποθετήσουν εύκολα στην άλφα ή στην δείνα συνομοταξία, ο δήθεν Θεοδωράκης σφετερίζεται ύπουλα το προφίλ της διαυγούς νηφαλιότητας, ένας ρόλος που δεν είναι και τόσο δύσκολος εν τέλει σε ένα περιβάλλον όπως η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας, όπου οι πρωταγωνιστές και οι κυριαρχικές συμπεριφορές ερμηνεύονται μόνο μέσω εγκληματολογικών και ψυχιατρικών προσεγγίσεων.


Όμως, αυτή η ράθυμη, ψευδο-αστική χαλαρότητα, η καλλιέπεια του λόγου, η κοσμιοτάτη διαγωγή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια επίκτητη μορφή υποκρισίας και κουτοπονηριάς, ένα δούλεμα ψιλό-γαζί που φοράει τα καλά του παριστάνοντας το savoir vivre, τίποτ’ άλλο παρά μια συστάδα κεκαλυμμένων κινήτρων, δεύτερων σκέψεων και υστεροβουλίας που θεωρείται πρέπουσα αστική συμπεριφορά μόνο από έναν αθεράπευτα επαρχιώτη.


Στην επέκταση της αυτή η αποπροσανατολιστική προσκόλληση στην πολιτισμένη συμπεριφορά εν τω μέσω σφαγής είναι μια μορφή ταξικής συνείδησης με καταβολές στον φθόνο που αισθάνεται η μεσαία τάξη για μια εξιδανικευμένη Ευρώπη στην οποία εσφαλμένα πλην πεισματικά πιστεύει ότι ανήκει πολιτισμικά, ενώ δεν συμβαίνει τίποτε τέτοιο, αφού είναι υπήκοος μιας διεφθαρμένης θεοκρατίας υπό ολοκληρωτικό καθεστώς, μια πραγματικότητα που απέχει από τις ούτως ή άλλως αποστειρωμένες αγιογραφίες μέσα από τις οποίες μας συστήνεται η πεφωτισμένη Ευρώπη.


Μην έχοντας επί της ουσίας καμία αστική κουλτούρα, αφού η Ελλάδα δεν έχει αστική τάξη, παρά μόνο χωριάτες που συνωστίζονται σε γιγαντιαίας έκτασης χωριά, ο δήθεν Θεοδωράκης συγχέει τα κουτούκια του ιστορικού κέντρου με τα μπαρ του Μαραί καθώς νανουρίζει τις ψευδαισθήσεις του και παραγγέλνει τα κρασιά που κάπου διάβασε ότι προτιμούν οι κατά φαντασίαν ομόλογοι του σε εκλεπτυσμένες Ευρωπαϊκές γειτονιές, από τις οποίες ο ίδιος κάποτε πέρασε και ποτέ δεν ακούμπησε.


Ο δήθεν Θεοδωράκης αδυνατεί, αρνείται, δεν θέλει με τίποτε να αποδεχτεί ότι δεν ζει στην Ευρώπη αλλά είναι υπόδουλος αυτής και η οποιαδήποτε σχέση μπορεί να έχει με την Ευρώπη είναι εκείνη η νοσηρή διεργασία ταύτισης από την οποία πάσχει μια δούλα που φθονεί την κυρά της, ταυτόχρονα καλλιεργώντας ενοχές επειδή δεν μπορεί να φτάσει ποτέ την φινέτσα της και την αρχοντιά της, παρά μόνο μπορεί να την πιθηκίζει αξιοθρήνητα.


Και δεν θέλει να το αποδεχτεί ο δήθεν Θεοδωράκης ότι δεν είναι Ευρωπαίος επειδή κατόπιν θα πρέπει να συνομολογήσει όλα εκείνα που ορίζουν την σύγχρονη Ελλάδα ως πτωχευμένη πλην συμφέρουσα αποικία της Ευρώπης και όχι ισότιμο μέλος αυτής. 
Και δεν μπορεί να τα συνομολογήσει αυτά, επειδή είναι άπειρα, και ιδιαίτερα ενοχλητικά, ενώ η Ευρωπαϊκή μωροφιλοδοξία είναι δανεική πλην πολύ βολική.


Οι αυθαίρετες πολιτισμικές ταυτίσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη από τον δήθεν Θεοδωράκη γίνονται για τον ίδιο λόγο που το έκνομο καθεστώς στην Ελλάδα δανείζεται χρήματα από την Ευρώπη εν ονόματι του λαού, και ο λόγος αυτός είναι η αυτοπροστασία. 


Όπως ακριβώς η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία που κυβερνά πραξικοπηματικά την Ελλάδα έχει καταχραστεί δισεκατομμύρια που δανείζεται από την Ευρώπη εν ονόματι του λαού που εξαθλιώνει προκειμένου να συντηρήσει το αστυνομοκρατούμενο καθεστώς που εγγυάται την ασφάλεια της, έτσι και ο δήθεν Θεοδωράκης δανείζεται το πολιτισμικό κεφάλαιο της Ευρώπης προκειμένου να τυλίγεται με έναν προστατευτικό μανδύα απυρόβλητης πνευματικής ανωτερότητας και να κρύβεται πίσω από μια δανεική ασπίδα που προστατεύει την μεσοαστική του ταξική ταυτότητα και την θέση του ως διαμεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις μεταξύ τυράννων και υποτελών.


Ο δήθεν Θεοδωράκης είναι η εξευγενισμένη, ενήλικη και κυρίως εκλέξιμη εκδοχή της απολίτικης τσογλαναρίας που πιστεύει ότι οι μουχλιασμένες πολυκατοικίες των Ελληνικών τερατουπόλεων, και δη οι μπετονένιες φαβέλες της πρωτεύουσας μπορούν, με την κατάλληλη μουσική επένδυση και διακόσμηση, να μοιάσουν με κάποια μοντέρνα γειτονιά του Βερολίνου, ή έστω και όπως-όπως, να μοιάσουν με οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που είναι, ένα κουφάρι μιας μεγαλούπολης εν τω μέσω κατοχικής εξαθλίωσης.


Ο δήθεν Θεοδωράκης είναι η ενήλικη εκδοχή εκείνου του θλιβερού τσούρμου που επιμένει να αισθητικοποιεί την αστική διάλυση και την προϊούσα σήψη της τσιμεντούπολης επιδεικτικά αγνοώντας το κόστος αυτής της εξαθλίωσης. 
Έτσι, η διακόσμηση της φρίκης ταυτίζεται αυθαίρετα με την δράση εναντίον αυτής. 


Ο αστικός ρεαλισμός δεν έχει κοινωνικές, ταξικές και πολιτικές προεκτάσεις και σημασίες για τον δήθεν Θεοδωράκη, είναι μόνο ένα φόντο για διασκέδαση και σούρσιμο μεταξύ συνάξεων αυτόκλητης και αυτοσχέδιας σημασίας. 
Τα πάντα είναι πλάνα για βίντεο, δηλώσεις για εκπομπές, ατάκες για συνεντεύξεις, χαριτωμενιές για μπλογκ, μισόλογα, παρεούλα, χαβαλέ.


Ο δήθεν Θεοδωράκης δεν θίγει κανέναν επειδή αποφεύγει εσκεμμένα τις συγκρούσεις, και όταν αυτές προκύπτουν τυχαία τότε φροντίζει να υπενθυμίζει ότι η σύγκρουση αυτή καθ’ εαυτή είναι ύποπτη, μιλώντας για «εμφυλιακό κλίμα», «διχαστικές λογικές», και «στείρα αρνητικότητα». 
Ο πραγματικός λόγος που απεχθάνεται την σύγκρουση είναι επειδή η σύγκρουση δεν συνάδει με την συναίνεση που είναι ο στόχος του δήθεν Θεοδωράκη, συναίνεση με ό,τι εκπροσωπεί και ότι υπηρετεί.


Ο δήθεν Θεοδωράκης δεν εκπροσωπεί την μπότα του παρόντος Ναζιστικού καθεστώτος και της συμβιωτικής με αυτό αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης της Ελλάδας. 
Εκπροσωπεί εκείνον που πιστεύει ότι υπάρχει περιθώριο διαπραγματεύσεων με μια κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα τόσο ακραία εκτροχιασμένη από κάθε έννοια νομιμότητας και ανθρωπιάς όπως αυτό το καθεστώς. 

Δηλαδή, κερδίζει χρόνο για την παράταση του.

(Συνεχίζεται)


ΠΗΓΗ:
Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου για το κουτί της Πανδώρας


 

Μεγάλες φορολογικές ανισότητες ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

 

Εάν έχεις εισόδημα 8.000€ το χρόνο στη Γερμανία, ο φόρος που σου αναλογεί είναι 20€ / Αντίθετα στην Ελλάδα, εάν βγάζεις τα ίδια ακριβώς χρήματα το χρόνο, ο φόρος που σου αναλογεί είναι 3.200€

Στην Γερμανία, επίσης, η πρώτη κατοικία όταν πρόκειται για ιδιοκατοίκηση δεν φορολογείται / Ενώ στην Ελλάδα, αποτελεί τεκμήριο.

Σύμφωνα τέλος με την Eurostat, το ποσοστό του πληθυσμού που διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία είναι στη Γερμανία είναι 53.3% και το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι 75.9%

                -Φορολογία στη Γερμανία

-

http://www.jodigraphics.net/

htthttp://www.jodigraphics.net/p://www.jodigraphics.net/

ΕΝΦΙΑ: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε

Η διαδικασία ανάρτησης στο taxisnet των εκκαθαριστικών του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, καθώς και του συμπληρωματικού φόρου, έχει ήδη ξεκινήσει από την Παρασκευή. Πολλά όμως είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων καθώς το σύστημα λειτουργεί με τους δικούς του ρυθμούς.

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων είναι υποχρεωμένοι να εισέλθουν στο σύστημα του taxisnetμε τους προσωπικούς τους κωδικούς για να ενημερωθούν για το ποσό που πρέπει να πληρώσουν αλλά και για το χρονοδιάγραμμα που θα πρέπει να εξοφλήσουν το ποσό αυτό.

Ύστερα από την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάρτησης θα αποστέλλεται ηλεκτρονικά μήνυμα στους ιδιοκτήτες ακινήτων από το υπουργείο Οικονομικών, που θα τους ενημερώνει ότι έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εκκαθάρισης.

Στην  ανάρτηση των πράξεων διοικητικού προσδιορισμού του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) στην εφαρμογή υποβολής δηλώσεων στοιχείων ακινήτων Ε9, οι ιδιοκτήτες ακινήτων μπορούν να δουν τον ΕΝΦΙΑ που αναλογεί σε κάθε ακίνητο και το συγκεντρωτικό ποσό το οποίο οφείλουν στο πλαίσιο του ενιαίου φόρου.

Υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία των αναρτήσεων αναμένεται να διαρκέσει μέχρι τα μέσα του μήνα Αυγούστου.

Τα εκκαθαριστικά, έχουν ημερομηνία βεβαίωσης φόρου Ιουλίου (31/7) και όχι Αυγούστου, που σημαίνει ότι ο φόρος θα πρέπει να πληρωθεί σε πέντε δόσεις.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείξουν τα ζευγάρια των παντρεμένων που η γυναίκα έχει ακίνητο η μερίδιο στην κατοχή της διότι η  διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθήσουν θα είναι διαφορετική της συνηθισμένης. Θα πρέπει να πάνε στην εφαρμογή του Περιουσιολογίου Ε9, να επιλέξουν το ΑΦΜ της συζύγου και εκεί θα βρουν το pdfμε την ειδοποίηση. Επίσης «ξέχασαν» να κάνουν ανάλυση ποσών με συνέπεια να μην ξέρει κανείς εάν έχει γίνει λάθος στις χρεώσεις.

Θα πρέπει ακόμη να σημειώσουμε πως τα κενά διαμερίσματα χωρίς ρεύμα, που δεν πλήρωναν με το προηγούμενο καθεστώς, τώρα πληρώνουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών αναφέρουν ότι σχεδιάζεται ο ΕΝΦΙΑ  να καταβληθεί μέχρι και τον Φεβρουάριο, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους φορολογούμενους να πληρώσουν τον φόρο. Δηλαδή η εξόφληση του φόρου θα γίνει σε 7 δόσεις αντί για 5. Επίσης σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες αναμένεται και μείωση του ΕΝΦΙΑ από το 2015 και μετά.

Τα σημεία που πρέπει να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες, είναι τα εξής:

1. Εύρεση εκκαθαριστικού. Στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που έχουν δηλώσει οι φορολογούμενοι, θα αποσταλεί μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το οποίο ο φορολογούμενος θα ειδοποιείται ότι πρέπει να πληρώσει. Η αποστολή των μηνυμάτων ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει από χθες Σάββατο. Το εκκαθαριστικό θα το τυπώνει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης μέσω της εφαρμογής του Ε9. Το εκκαθαριστικό δεν αρκεί για να πληρωθεί ο φόρος. Απαιτείται και η «ειδοποίηση πληρωμής» ένα έγγραφο το οποίο αναφέρει τον αριθμό των δόσεων και την «ταυτότητα πληρωμής» βάσει της οποίας καταβάλλονται τα ποσά στην τράπεζα.

2. Εκκαθαριστικά συζύγων. Τα εκκαθαριστικά εκδίδονται ξεχωριστά για κάθε σύζυγο, ενώ τα ακίνητα των ανήλικων τέκνων εμφανίζονται στο εκκαθαριστικό του κηδεμόνα. Η σύζυγος, αν δεν έχει ξεχωριστούς κωδικούς πρόσβασης στο Taxis, μπορεί να χρησιμοποιήσει τους κωδικούς του συζύγου για να εκτυπώσει το εκκαθαριστικό και την ειδοποίηση πληρωμής.

3. Εφάπαξ πληρωμή του φόρου. Για τον ΕΝΦΙΑ δεν υπάρχει πρόβλεψη για έκπτωση 1,5% σε περίπτωση εφάπαξ πληρωμής του φόρου. Οι δόσεις, είναι... μονόδρομος.

4. Ελλείψεις στοιχείων στα ακίνητα. Αν σε κάποιο ακίνητο υπάρχουν ουσιώδεις ελλείψεις με αποτέλεσμα ο υπολογισμός του φόρου να μην είναι δυνατός, τα ακίνητα θεωρούνται μη δηλωθέντα. Στην πράξη διοικητικού προσδιορισμού του φόρου που θα βρει ο φορολογούμενος, θα υπάρχει ειδική επισήμανση. Ο φορολογούμενος θα πρέπει σ’ αυτή την περίπτωση να μπει στο Taxis και να δώσει τις πληροφορίες που ζητούνται για το συγκεκριμένο ακίνητο. Σε κάποιες περιπτώσεις, (π.χ. μη αναγραφή ορόφου, μη αναγραφή ποσοστού ιδιοκτησίας ή είδους κυριότητας – πλήρης, ψιλή κ.λπ.) το υπουργείο Οικονομικών προχώρησε μόνο του σε διορθώσεις στηριζόμενο σε παραδοχές. Αν αυτές οι παραδοχές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει επίσης να κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις. Ειδικά για τα ακίνητα που αντιμετωπίζονται ως μη δηλωθέντα, οι ιδιοκτήτες πρέπει να σπεύσουν καθώς εκτός από το ότι θα υπάρξει επιβάρυνση με προσαυξήσεις, δεν θα επιτρέπεται οποιαδήποτε συναλλαγή επί του συγκεκριμένου ακινήτου.

5. Διόρθωση λαθών.Οι διορθώσεις των λαθών που θα εντοπιστούν, θα γίνουν αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω της εφαρμογής του E9. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η εφαρμογή θα λειτουργήσει προς το τέλος Αυγούστου. Σε διορθώσεις που θα γίνουν μέχρι το τέλος Νοεμβρίου, δεν θα επιβάλλονται ούτε πρόστιμα, ούτε προσαυξήσεις. Μετά τη διόρθωση θα προκύψει νέο εκκαθαριστικό σημείωμα.

6. Πληρωμή φόρου σε περίπτωση διόρθωσης. Υπάρχουν τρία ενδεχόμενα:

1. Αν το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης της αρχικής δήλωσης είναι μηδενικό και κατά την εκκαθάριση της τροποποιητικής δήλωσης προκύψει ποσό για καταβολή (σ.σ. επειδή για παράδειγμα κάποιος... ξέχασε να δηλώσει ένα ακίνητο), βεβαιώνεται το οφειλόμενο ποσό και καταβάλλεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν η βεβαίωση γίνει στο τέλος Σεπτεμβρίου, ο φορολογούμενος θα μπορεί να πληρώσει σε τρεις δόσεις.
2. Αν το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης της αρχικής δήλωσης είναι χρεωστικό και κατά την εκκαθάριση της τροποποιητικής δήλωσης προκύψει αύξηση του χρεωστικού αποτελέσματος, βεβαιώνεται η επιπλέον διαφορά και καταβάλλονται τα οφειλόμενα ποσά της αρχικής και της τροποποιητικής δήλωσης σε τόσες δόσεις ώστε η τελευταία θα λήγει πάντοτε στο τέλος Δεκεμβρίου.
3. Αν το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης της αρχικής δήλωσης είναι χρεωστικό και κατά την εκκαθάριση της τροποποιητικής δήλωσης προκύψει μείωση του χρεωστικού αποτελέσματος ή μηδενικό αποτέλεσμα, μειώνεται, με Ατομικό Φύλλο Εκπτωσης, η αρχική βεβαίωση κατά το ποσό της διαφοράς (αρχικά οφειλόμενο ποσό - τελικά οφειλόμενο ποσό) και καταβάλλεται το εναπομένον υπόλοιπο. Δηλαδή παραμένει ο αριθμός των αρχικών δόσεων και μειώνεται αναλογικά το ποσό της καθεμιάς εξ αυτών.

Η διαδικασία βήμα – βήμα

1. Επισκεφθείτε το δικτυακό τόπο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ).
2. Κάντε κλικ στο πάνω δεξί μέρος στο πεδίο «Ο λογαριασμός μου».
3. Εισάγετε τα στοιχεία του προσωπικού σας λογαριασμού στο Taxis.
4. Επιλέξτε «Προσωποποιημένη Πληροφόρηση»
5. Κατόπιν «Στοιχεία Οφειλών Εκτός Ρύθμισης. Εκεί εμφανίζεται το συνολικό ποσό της οφειλής.
6. Προεπιλεγμένο είναι το κουμπί «Εμφάνιση στοιχείων δόσεων-εκπτώσεων», οπότε στο κάτω μέρος της σελίδας είναι εμφανείς οι δόσεις πληρωμής με τις προθεσμίες τους.
7. Επίσης μπορείτε να πατήσετε το κουμπί «Ταυτότητα οφειλής». Από τη σελίδα που θα ανοίξει μπορείτε να εκτυπώσετε το Σημείωμα για Πληρωμή πατώντας το κουμπί «Εκτύπωση».
8. Το Σημείωμα για Πληρωμή περιέχει ένα μοναδικό αριθμό για κάθε οφειλή, υπό το όνομα «Ταυτότητα οφειλής». Η Ταυτότητα Οφειλής ακολουθεί την οφειλή μέχρι την εξόφλησή της και είναι απαραίτητη για την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού.
9. Με εκτυπωμένη τη σελίδα αυτή μπορείτε να πληρώνετε την οφειλή, κάνοντας χρήση των τρόπων πληρωμής που διαθέτουν οι συνεργαζόμενες με το υπουργείο Οικονομικών τράπεζες και τα ΕΛΤΑ.
10. Τα 9 πρώτα ψηφία της «Ταυτότητας Οφειλής» αντιστοιχούν στον ΑΦΜ σας.
11. Για την αποφυγή λαθών, ελέγχετε την απόδειξη πληρωμής που λαμβάνετε από την Τράπεζα ή τα ΕΛΤΑ, ως προς την αναγραφή της σωστής «Ταυτότητας Οφειλής».
12. Σε περίπτωση που επιθυμείτε στο «Σημείωμα για Πληρωμή» να μην εμφανίζονται ποσά, επιλέξτε το κουμπί «Εκτύπωση χωρίς Ποσά».
13. Πατήστε το κουμπί «Στοιχεία Οφειλών» για να επιστρέψετε στην Εικόνα Οφειλών.

Τι περιλαμβάνει το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τις 7 δόσεις

Συνολικά το υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει να εισπράξει από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων περίπου 2,65 δισ. ευρώ. Ωστόσο ο ΕΝΦΙΑ που έχει καταλογισθεί σε όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ και αυτό διότι υπολογίζεται περί τα 500 και πλέον εκατ. ευρώ δεν θα καταβληθούν και θα οδηγηθούν στη μεγάλη δεξαμενή των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΕΝΦΙΑ σχεδιάζεται να καταβληθεί μέχρι και τον Φεβρουάριο, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους φορολογούμενους να πληρώσουν τον φόρο. Ταυτόχρονα αναφέρουν ότι εφόσον βεβαιωθούν ποσά άνω των 3,2 δισ. ευρώ, αυτά δεν θα επιστρέψουν στους φορολογούμενους κατά το τρέχον έτος αλλά θα εξεταστεί το θέμα συνολικά στο πλαίσιο των μειώσεων στη φορολογία. Ειδικότερα, οι σχεδιασμοί του Μεγάρου Μαξίμου για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων αφορούν:

1. Δόσεις. Ο ΕΝΦΙΑ να καταβληθεί μέχρι και τον Φεβρουάριο (7 δόσεις) από τα 6,4 εκατ. ιδιοκτήτες ακινήτων. Και αυτό, διότι υπάρχει φόβος ότι δεν θα καταφέρουν να πληρώνουν ταυτόχρονα τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακινήτων.

Σημειώνεται ότι ο πήχυς από πλευράς υπουργείου Οικονομικών για τον ΕΝΦΙΑ έχει μπει πολύ ψηλά. Δηλαδή υπολογίζεται να εισπραχθεί το 82% του φόρου ακινήτων που θα βεβαιωθεί. Αυτό σημαίνει ότι για να εισπραχθούν 2,65 δισ. ευρώ, πρέπει να επιβληθούν - βεβαιωθούν φόροι ύψους 3,2 δισ. ευρώ.

Τη στιγμή δηλαδή που τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξάνονται κατά 1 δισ. ευρώ τον μήνα, φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολο 8 στους 10 ιδιοκτήτες ακινήτων να ανταποκριθούν άμεσα στις υποχρεώσεις τους τη στιγμή που τρέχει και η πληρωμή του φόρου εισοδήματος. Τα ανωτέρω γεγονότα προβληματίζουν το οικονομικό επιτελείο και για αυτό τον λόγο «κρατούν μικρό καλάθι» για τα αποτελέσματα είσπραξης του ΕΝΦΙΑ.

2. Μειώσεις ΕΝΦΙΑ. Το Μέγαρο Μαξίμου αποκλείει τη δεδομένη στιγμή οποιαδήποτε μείωση του ΕΝΦΙΑ, ακόμα και αν οι εισπράξεις είναι υψηλότερες από αυτές που είχαν υπολογισθεί αρχικώς. Οπως προαναφέρθηκε, εκφράζεται φόβος για την εισπραξιμότητα του φόρου ενώ τα ανοιχτά μέτωπα στην οικονομία είναι πάρα πολλά. Για παράδειγμα, ακόμα και αν βεβαιωθούν φόροι άνω των 200 εκατ. ευρώ, δεν υπάρχουν σκέψεις αυτά τα ποσά να επιστρέψουν στους ιδιοκτήτες ακινήτων. Αντίθετα, θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν «τρύπες» στον προϋπολογισμό μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ για τους ένστολους.

Ωστόσο, στον σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου που αφορά τις μειώσεις των φορολογικών βαρών θα ενταχθεί και το θέμα του ΕΝΦΙΑ. Οι μειώσεις αυτές θα υλοποιηθούν από το 2015 εφόσον συναινέσουν και οι πιστωτές της χώρας και αφού καλυφθούν τα κενά στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, για περίπου ένα εκατ. φορολογούμενους τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ θα είναι αυξημένα σε σχέση με πέρυσι και αυτό, διότι οι κάτοχοι αυθαιρέτων κτισμάτων που τα νομιμοποίησαν το 2013 καθώς και όσοι είναι ιδιοκτήτες κατοικιών με ημιυπαίθριους χώρους ή άλλους χώρους κύριας ή βοηθητικής χρήσης που «τακτοποιήθηκαν» με διάφορους νόμους από το 2010 έως το 2013 θα κληθούν να πληρώσουν υψηλότερους φόρους. Επίσης, πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις θα υποστούν και όσοι κατέχουν μη ηλεκτροδοτούμενα -ημιτελή ή αποπερατωμένα- κτίσματα και η συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας τους είναι χαμηλότερη των 200.000 ευρώ. Οι ιδιοκτήτες αυτοί θα πληρώσουν φόρο για πρώτη φορά για τα συγκεκριμένα ακίνητα (μέχρι τώρα απαλλάσσονταν για τα ακίνητα αυτά και από το ΕΕΤΑ και από τον ΦΑΠ).

Read more:  www.newsbomb.gr/ 

«Ρύθμιση - σκάνδαλο» υπέρ... Υγείας των «βαρόνων» των Media

Με τις ευλογίες Σαμαρά - Βενιζέλου θα απολυθούν εκατοντάδες εργαζόμενοι και θα χαθούν εκατομμύρια ευρώ για το ελληνικό δημόσιο και τα ταμεία- Αλλάζουν χαρακτήρα οι τηλεοπτικοί σταθμοί με μια... απλή δήλωση στο ΕΣΡ- Δεν πρόλαβε, λόγω... πίεσης να κάνει οικονομική μελέτη το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Πιστή στο... όραμά της για πλήρη διαφάνεια στις ενέργειές της, η ελληνική κυβέρνηση, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, φέρνουν... νύχτα στη Βουλή και μέσω ρύθμισης και όχι υπό τη μορφή ενός νέου νομοσχεδίου, την απόλυτη ανατροπή στο χώρο των Μ.Μ.Ε.

Μια ανατροπή που ήδη προκαλεί θύελλα αντιδράσεων και αναμένεται να οδηγήσει σε έντονες αντιπαραθέσεις εντός και εκτός Βουλής, καθώς με μια σειρά νέων διατάξεων, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος λένε... «ναι σε όλα» τα αιτήματα των «βαρόνων» των Media.

Και εκεί που θα περίμενε κανείς από την ελληνική κυβέρνηση που θα έπρεπε να λειτουργεί μόνο υπέρ των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου να αναθεωρήσει τη μέχρι τώρα λειτουργία του καθεστώτος της εκχώρησης των αδειών για τη λειτουργία καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, επέλεξαν ακριβώς το αντίθετο.

Οσο και αν ακουστεί απίθανο η τροπολογία για τα ΜΜΕ συμπεριλήφθηκε στο σχέδιο νόμου για την «Κύρωση της Σύμβασης δωρεάς μεταξύ της 1ης υγειονομικής περιφέρειας Αττικής, του γενικού ογκολογικού νοσοκομείου Κηφισιάς «Αγιοι Ανάργυροι» και του Συλλόγου Φίλων Γενικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Αγιοι Ανάργυροι» και φέρει την υπογραφή των κ. Γκίκα Χαρδούβελη, Βρούτση, Σταμάτη και Βορίδη. Κατατέθηκε δε, στις 19.45 το βράδυ της 1ης Αυγούστου και μεταξύ άλλων προβλονται σε αυτή τα ακόλουθα:

Στο Αρθρο 1

- Από την 1-1-2015 ισχύει ριζική αναμόρφωση του τρόπου λειτουργίας της διαφημιστικής αγοράς και καθιέρωσης της απευθείας τιμολόγησης των διαφημιζομένων από τα ΜΜΕ που καταχωρούν, εκπέμπουν ή προβάλλουν διαφημίσεις. Μέσα από αυτή τη ρύθμιση καταργείται κάθε δυνατότητα παροχής πίστωσης, δωρεάν χρόνου ή οποιασδήποτε άλλης επιβρέβαυσης σε διαφημιστική εταιρεία ή εταιρία που μεσολαβεί για την πραγματοποίηση διαφημιστικής προβολής.

Με αυτή την τροποποίηση καταργείται η επιβάρυνση των Μέσων για την πληρωμή των διαφημιστικών εταιριών, οι οποίες πλέον θα έχουν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο με τον διαφημιζόμενο και απαγορεύεται να λαμβάνουν οποιαδήποτε παροχή, χρηματική ή σε είδος ή ακόμα και δωρεάν, επιστροφή, επιβρέβαυση ή άλλη έμμεση ή άμεση αμοιβή από το Μέσο.

- Μεταβολή του τρόπου υπολογισμού του αγγελιοσήμου, προκειμένου αυτό να υπολογίζεται επί της πραγματικής τιμής που τιμολογείται από το Μέσο στο διαφημιζόμενο, όπως ισχύει για τις λοιπές επιβαρύνσεις.

Πλέον, το αγγελιόσημο, ο ΦΠΑ και οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι θα υπολογίζονται με βάση την τιμή που αναγράφεται στο τιμολόγιο, όπως αυτή θα προκύπτει μετά την αφαίρεση της τυχόν χορηγούμενης έκπτωσης, η οποία δεν μπορεί, σε ανταλλακτικές συμβάσεις μεταξύ ΜΜΕ να υπερβαίνει το 80%.

- Νέα δωρεά στην... Digea, καθώς προβλέπεται πλέον ότι τα μηνύματα για την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή με πρόγραμμα που εγκρίνει ο Γ.Γ. Επικοινωνιών, ΔΕΝ αποτελούν διαφήμιση και απαλλάσσονται του αγγελιοσήμου, κάθε φόρου ή άλλης επιβάρυνσης καθώς τονίζεται ρητά ότι εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και αποτελεί υποχρέωση των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η τροπολογία προβλέπει αυστηρότατες κυρώσεις σε όσους δεν την τηρούν, με πρόστιμο που ξεπερνούν τις 50.000 ευρώ για εφημερίδες και έντυπα και με πρόστιμο ύψους έως και πέντε φορές επί της τιμής της διαπιστωμένης παράβασης για διαφημιζόμενους ή διαφημιστές.

Στο Αρθρο 2 η συγκυβέρνηση φέρνει στη Βουλή όσα... χρόνια τώρα επιχειρούσαν να πράξουν, αλλά πάντα συναντούσαν σθεναρή αντίδραση από εργαζομένους και όχι μόνο, ως προς τη σύμπραξη, συγχώνευση μεταξύ επιχειρήσεων ηλεκτρονικών ΜΜΕ (ενημερωτικών ή μη): «που συμβάλλουν στη μείωση του κόστους λειτουργίας των συμπραττουσών επιχειρήσεων και στην πραγματοποίηση οικονομιών κλίμακας, ιδίως μέσω της από κοινού αξιοποίησης οικονομικών πόρων, τεχνολογικών μέσων, μέσων παραγωγής και τεχνικού εξοπλισμού, ή σχετικά με τη διαχείριση, παραγωγή, εκμετάλλευση ή διανομή προγραμμάτων ή περιεχομένου, τη συλλογή, διανομή και πρακτόρευση υλικού επικαιρότητας ή για την πρακτόρευση διαφημιστικού χώρου ή χρόνου για περισσότερα του ενός Μέσα, εφόσον δεν έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ελεύθερου ανταγωνισμού».

Ουσιαστικά εδώ η κυβέρνηση έρχεται να... ευλογίσει και τυπικά τη διαδικασία συγχώνευσης που βρίσκεται στην τελική ευθεία, ανάμεσα στον Πήγασο και τον ΔΟΛ και μάλιστα σε τέτοιο ποσοστό που προκύπτουν ρυθμίσεις, ακόμα και για το προσωπικό που θα απασχολείται στις επιχειρήσεις των Media, καθώς πλέον θα επιτρέπεται και με το... νόμο η ανταλλαγή ή χρησιμοποίηση από κοινού, υπαλλήλων, διευθυντικών στελεχών, απασχολούμενο δυναμικό, εξοπλισμό, τεχνικές και άλλες διευκολύνσεις, να χρησιμοποιούν κοινές πηγές περιεχομένου.

Το απόλυτο σκάνδαλο: Αλλάζουν χαρακτήρα οι τηλεοπτικοί σταθμοί...

Η ελληνική κυβέρνηση με τη ρύθμιση για τα ΜΜΕ που πέρασε... νύχτα στη Βουλή, κινεί τη διαδικασία για να χαθούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας μέχρι το τέλος του έτους.

Με μια... απίθανης έμπνευσης διάταξη και ενώ εδώ και χρόνια δεν παίρνει την απόφαση να ξεκινήσει τη διαδικασία χορήγησης αδειών παρόχων περιεχομένου ψηφιακής ευρυεκπομπής, χάνοντας εκατομμύρια ευρώ ετησίως το ελληνικό δημόσιο, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δίνουν νέα... παράταση στην παράνομη (σ.σ. δίχως άδεια) λειτουργία των καναλιών, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014.

ΟΜΩΣ... το απόλυτο σκάνδαλο κρύβεται πίσω από την συνέχεια που δίνει το δικαίωμα στους μεγαλοκαναλάρχες, μέχρι να χορηγηθούν οι άδειες παρόχου επίγειας ψηφιακής ευρυεκπομπής (σ.σ. δηλαδή για τα πολλά επόμενα χρόνια), να μεταβάλουν άπαξ το χαρακτήρα των τηλεοπτικών σταθμών, με μια απλή υπεύθυνη δήλωση του νόμιμου εκπροσώπου τους στο ΕΣΡ και από ενημερωτικό να το μετατρέψουν σε μη ενημερωτικό. Η δήλωση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από μια συνοπτική παρουσίαση του πρώτου εβδομαδιαίου προγράμματος με το νέο χαρακτήρα των καναλιών, όμως τα... χειρότερα δεν είναι αυτά.

«Μετά την μεταβολή του χαρακτήρα του προγράμματός τους, οι εν λόγω σταθμοί υποχρεούνται να πληρούν τις προϋποθέσεις που αντιστοιχούν στο νέο χαρακτήρα του προγράμματός τους» τονίζεται στην τροπολογία, κάτι που σημαίνει ότι με... νόμο πλέον οι βαρόνοι των Media θα μπορούν για τα κανάλια που μέχρι σήμερα είναι υποχρεωμένοι, λόγω ενημερωτικοί χαρακτήρα, να διατηρούν τουλάχιστον 200 εργαζομένους το χρόνο, να διώξουν τους 185, καθώς οι προϋποθέσεις για μη ενημερωτικούς σταθμούς απαιτούν τουλάχιστον 15 θέσεις εργασίας ετησίως...

Αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της... σκανδαλώδους δωρεάς που κάνει η ελληνική κυβέρνηση προς την ολιγαρχία των καναλαρχών, θέτοντας σε κίνδυνο τις δουλειές χιλιάδων εργαζομένων στα ελληνικά ΜΜΕ;

Αντίστοιχη διαδικασία δρομολογείται και για τις άδειες των ραδιοφωνικών σταθμών

Ιδού τι προβλέπεται σήμερα για τη λειτουργία των καναλιών:

α) Οι αδειούχοι οφείλουν να απασχολούν, ανάλογα με το είδος του τηλεοπτικού σταθμού (ενημερωτικού, γενικού ή θεματικού περιεχομένου, ή μη ενημερωτικού) και την κατηγορία της εμβέλειας (εθνικής ή περιφερειακής), για τον οποίο έχουν λάβει άδεια, συγκεκριμένο ετήσιο μέσο όρο προσωπικού πλήρους απασχόλησης, σε θέσεις δημοσιογράφων, τεχνικού προσωπικού, εφόσον προβλέπεται να κατέχει σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, και διοικητικού προσωπικού, με σύμβαση εργασίας, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στην οικεία εργατική και κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία.

β) Το προσωπικό των αδειούχων εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από διακόσια (200) άτομα.

Το προσωπικό των αδειούχων εθνικής εμβέλειας μη ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.

Το προσωπικό των αδειούχων περιφερειακής εμβέλειας ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.

Το προσωπικό των αδειούχων περιφερειακής εμβέλειας μη ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.

γ) Για τον υπολογισμό του μέσου όρου των εργαζομένων, κατά τα αναφερόμενα στις προηγούμενες περιπτώσεις, λαμβάνονται υπόψη οι εργαζόμενοι που απασχολούνται είκοσι τουλάχιστον ημέρες τον αντίστοιχο υπολογιζόμενο μήνα».

Υπάρχουν όμως και... οικονομικές υποχρεώσεις που έχουν τα κανάλια, ανάλογα με την ταυτότητά τους και οι οποίες δεν έχουν συμπεριληφθεί στη συγκεκριμένη ρύθμιση.

Ρίξτε μια ματιά και βγάλτε τα συμπεράσματά σας...

«Οι αδειούχοι πρέπει να καταβάλουν κατά τη χορήγηση της άδειας οικονομικό αντάλλαγμα υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου για τη χρήση ορισμένου ή ορισμένων διαύλων συχνοτήτων, μέσω επίγειων πομπών, που παραχωρούνται στους σταθμούς. Το οικονομικό αντάλλαγμα περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο υπέρ του Κρατικού Προϋπολογισμού και εισπράττεται κατά τις διατάξεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.). Για τους ενημερωτικούς σταθμούς γενικού περιεχομένου εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) ευρώ ετησίως.

Για τους ενημερωτικούς σταθμούς θεματικού περιεχομένου εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ ετησίως.

Για τους μη ενημερωτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό των διακοσίων πενήντα χιλιάδων (250.000) ευρώ ετησίως.

Κατά τη χορήγηση της άδειας οι ανωτέρω τηλεοπτικοί σταθμοί καταβάλλουν αντιστοίχως τα ανωτέρω ελάχιστα ποσά, τα οποία στο τέλος του πρώτου έτους λειτουργίας τους συνυπολογίζονται για τον καθορισμό των οφειλόμενων κατά τα ως άνω ποσών του έτους αυτού».

Ψηφίζουν νόμους χωρίς οικονομική μελέτη...

Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, στην τροπολογία για τα ΜΜΕ περιλαμβάνεται και η έκθεση του γενικού λογιστηρίου του κράτους, όπου εκτός από τις γενικές διαπιστώσεις, καταγράφεται η απόλυτη ομολογία για την σκανδαλώδη διαδικασία που έχει ακολουθηθεί, καθώς τονίζονται κατά λέξη τα εξής: «Τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια εντός των οποίων ζητήθηκε η σύνταξη της έκθεσης, δεν επέτρεψαν την ολοκληρωμένη επεξεργασία της τροπολογίας και την εκτίμηση των οικονομικών αποτελεσμάτων».

Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό; Πως θα ψηφιστεί στη Βουλή (αν τελικά ψηφιστεί) ρύθμιση υπέρ των μεγαλοκαναλαρχών (κυρίως) και κατά χιλιάδων εργαζομένων, δίχως να έχει γίνει πλήρης μελέτη των οικονομικών επιπτώσεων που θα προκύψουν για το ελληνικό δημόσιο. Γιατί οφέλη δεν μπορεί να υπάρξουν, παρά μονο για την ολιγαρχία των MME που με αυτές τις παρεμβάσεις θα γίνει ακόμα πιο ισχυρή και με... νόμο πια, θα απαλλαγεί από τα βάρη του σκοτεινού παρελθόντος.

Διαβάστε την τροπολογία για τα ΜΜΕ εδώ

 www.newsbomb.gr/ 

Η ταυτότητα των σύγχρονων φιλελεύθερων πολυπολιτισμικών κοινωνιών, στην ουσία, είναι να μην έχουν κάποια ταυτότητα

Σε εκτενές άρθρο σχετικά με το θέμα της μετανάστευσης και της ταυτότητας, ο ιαπωνικής καταγωγής Αμερικάνος καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins,Francis Fukuyama τονίζει ότι :

Η πολυπολιτισμικότητα, εννοούμενη όχι απλά ως ανεκτικότητα της πολιτισμικής διαφορετικότητας, αλλά ως η απαίτηση για νομική αναγνώριση των δικαιωμάτων των φυλετικών, θρησκευτικών ή πολιτισμικών ομάδων - έχει πλέον καθιερωθεί σχεδόν σε όλες τις σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες... Οι σύγχρονες φιλελεύθερες κοινωνίες της Ευρώπης και της Βορείου Αμερικής τείνουν να έχουν αδύναμες  ταυτότητες, πολλές «εορτάζουν» τον πλουραλισμό (“celebrate diversity!”) και την πολιτισμικότητα, υποστηρίζοντας στην ουσία ότι η ταυτότητά τους είναι να μην έχουν κάποια ταυτότητα.

Όμως το γεγονός είναι ότι η εθνική ταυτότητα εξακολουθεί να υπάρχει στις σημερινές φιλελεύθερες δημοκρατίες. Η φύση της εθνικής ταυτότητας, παρ’ όλα αυτά είναι κάπως διαφορετική στην Βόρεια Αμερική απ’ ότι είναι στην Ευρώπη, κάτι που βοηθά στην εξήγηση γιατί η ενσωμάτωση μουσουλμάνων είναι τόσο δύσκολη σε χώρες, όπως η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία... Οι παλιές εθνικές ταυτότητες της Ευρώπης εξακολουθούν να υφίστανται. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν μία ισχυρή αίσθηση του τι σημαίνει να είσαι Βρετανός ή Γάλλος, Ολλανδός ή Ιταλός, ακόμα και αν δεν είναι «πολιτικώς ορθό» να επιβεβαιώνονται αυτές οι ταυτότητες τόσο ισχυρά. Και οι εθνικές ταυτότητες στην Ευρώπη, σε σύγκριση με αυτές στην Αμερική παραμένουν περισσότερο βασισμένες στην εθνικότητα... 

Οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες τείνουν να αντιλαμβάνονται την πολυπολιτισμικότητα ως ένα πλαίσιο για την συνύπαρξη ξέχωρα πολιτισμών παρά ως έναν μεταβατικό μηχανισμό για την ενσωμάτωση των νεοεισερχόμενων σε μία κυρίαρχη κουλτούρα...Η αποτυχία της Ευρώπης να ενσωματώσει καλύτερα τούς Μουσουλμάνους της είναι μία οπλισμένη ωρολογιακή βόμβα, η όποια έχει ήδη συμβάλλει στην τρομοκρατία... 

Το πρώτο σκέλος τής λύσης είναι να αναγνωρισθεί ότι το παλιό πολυπολιτισμικό μοντέλο δεν ήταν πολύ επιτυχημένο σε χώρες όπως η Ολλανδία και η Βρετανία, και ότι απαιτείται να αντικατασταθεί από πιο ενεργητικές προσπάθειες ενσωμάτωσης των μη δυτικών πληθυσμών σε μία κοινή φιλελεύθερη κουλτούρα. Το παλιό πολυπολιτισμικό μοντέλο βασιζόταν σε αναγνώριση ομάδων και ομαδικών δικαιωμάτων. Μέσα από ένα λανθασμένο αίσθημα σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών – και σε κάποιες περιπτώσεις λόγω ιμπεριαλιστικών ένοχών - παρείχε μεγάλη εξουσία σε πολιτισμικές κοινότητες να ορίζουν κανόνες συμπεριφοράς για τα μέλη τους.

Από το βιβλίο του Γιάννη Κολοβού «Πολυπολιτισμικότητα; Όχι ευχαριστώ», εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ

http://redskywarning.blogspot.gr/