Βαρουφάκης: Τα τρία πράγματα που πρέπει να γίνουν για να σωθεί η Ευρωζώνη

Επενδυτική ένεση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, «πραγματική» τραπεζική ενοποίηση και η ΕΚΤ να αναλάβει τη διαχείριση ενός μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους της Ευρώπης, πιστεύει ο γνωστός οικονομολόγος πως είναι οι κινήσεις που θα φέρουν τη λύση στην κρίση 

Την άποψη πως με τις σημερινές πολιτικές που ακολουθούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, «συνθλίβουμε τις εθνικές μας οικονομίες» και «διαλύουμε την Ευρώπη» εξέφρασε ο καθηγητής οικονομικής θεωρίας, Γιάννης Βαρουφάκης.

Σε δηλώσεις του στον ΑΝΤ1 ο κ.Βαρουφάκης αναφέρθηκε στα τρία πράγματα που πρέπει να γίνουν άμεσα για να σωθεί η Ευρωζώνη.«Πρώτον, μία επενδυτική ένεση, η οποία θα πρέπει να γίνει από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με την αρωγή της ΕΚΤ. Δεύτερον, μία πραγματική τραπεζική ενοποίηση και όχι αυτό το εξάμβλωμα, το οποίο το ονόμασαν τραπεζική ενοποίηση για να μην ενοποιήσουν ποτέ τα τραπεζικά συστήματα της Ευρώπης. Τρίτον, η ΕΚΤ να αναλάβει τη διαχείριση ενός μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους της Ευρώπης» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρουφάκης.

Κληθείς να σχολιάσει τα όσα έχουν γίνουν σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ελλάδα, ο κ.Βαρουφάκης υποστήριξε ότι έχουν γίνει και κάποια πράγματα που ήταν πολύ θετικά. «Αλλά δυστυχώς κάτω από το βάρος της συνολικής μνημονιακής πολιτικής, η οποία καταστρέφει τον παραγωγικό, ζωντανό και υγιή ιστό συνεχώς και με ραγδαίους ρυθμούς, θεωρώ ότι αυτά τα τελευταία πέντε χρόνια, θα μείνουν στην ιστορία ως πέτρινα χρόνια. Και δυστυχώς δεν θα είναι μόνο πέντε χρόνια. Θα είναι πολύ περισσότερα αν συνεχίσουμε με αυτή την πολιτική» υποστήριξε ο γνωστός οικονομολόγος.  

http://www.protothema.gr/

Εγκύκλιος-σοκ: Ύποπτοι για ξέπλυμα χρήματος όσοι χρωστούν ΦΠΑ πάνω από 3.000 ευρώ!

Ως… ύποπτοι για ξέπλυμα χρήματος θα θεωρούνται, ούτε λίγο ούτε πολύ, όσοι χρωστούν πάνω από 3.000 ευρώ για ΦΠΑ ή έχουν χρέη προς το Δημόσιο που ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ, με βάση εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων!

Η εν λόγω εγκύκλιος, που έχει σταλεί σε εφορίες, τελωνεία και ελεγκτικά κέντρα, αναφέρει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες θα πρέπει να ενεργοποιούνται οι διατάξεις του νόμου που υποχρεώνουν εφορίες και ελεγκτικά κέντρα να στέλνουν στην Αρχή για την Καταπολέμηση Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες στοιχεία φορολογουμένων που έχουν υποπέσει σε σημαντικές φορολογικές παραβάσεις. Ποιες είναι οι παραβάσεις αυτές;

-Μη υποβολή δήλωσης ή υποβολή ανακριβούς δήλωσης η οποία οδηγεί σε αποφυγή πληρωμής φόρου άνω των 3.000 ευρώ. (π.χ. απόδοση ΦΠΑ)

-Μη έκδοση ή ανακριβής έκδοση αποδείξεων και τιμολογίων καθ’ υποτροπή εντός χρονικού διαστήματος 3 ετών από τον εντοπισμό της παράβασης αυτής για πρώτη φορά

- Μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, εφόσον το συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων, υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ, με την εξαίρεση της μη καταβολής χρεών που προκύπτουν από χρηματικές ποινές ή πρόστιμα που επιβλήθηκαν από τα δικαστήρια ή από διοικητικές αρχές

- Μη υποβολή δήλωσης ή υποβολή ανακριβούς δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, εφόσον ο φόρος που αναλογεί στα καθαρά εισοδήματα που έχουν αποκρυβεί υπερβαίνει σε κάθε διαχειριστική περίοδο το ποσό των 15.000 ευρώ, καθώς και η αποφυγή πληρωμής φόρου πλοίων.

Αφού ενημερωθεί η ανεξάρτητη Αρχή για τα τις περιπτώσεις αυτές, μπορεί να διατάξει μεταξύ άλλων απαγόρευση της κίνησης τραπεζικών λογαριασμών, καθώς και απαγόρευση μεταβίβασης κάθε ακίνητου και κινητού περιουσιακού στοιχείου του φορολογούμενου.

http://www.koutipandoras.gr/

«Μπούμερανγκ για την κυβέρνηση ο ΕΝΦΙΑ»

Στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τα λάθη στα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ αναφέρεται ανταπόκριση της γερμανικής εφημερίδας «Süddeutsche Zeitung» από την Αθήνα, σημειώνοντας ότι ο φόρος ακινήτων θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «μπούμερανγκ» για την κυβέρνηση.

 

«Οι εφορίες δεν προλαβαίνουν καν να αντιμετωπίσουν τα παράπονα των φορολογουμένων», σημειώνει η ανταποκρίτρια της εφημερίδας, παραθέτοντας ως παράδειγμα την περίπτωση ενός αγρότη από τη Θεσσαλία που έλαβε ειδοποίηση για να πληρώσει 815.569 ευρώ ΕΝΦΙΑ, ενώ τα ετήσια κέρδη του από την παραγωγή σιτηρών δεν ξεπερνούν τα 300 ευρώ. Διευκρινίζεται πάντως ότι σε αυτήν την περίπτωση η εφορία αντελήφθη γρήγορα το λάθος.

 

Η εφημερίδα αναφέρει, επίσης, το «χαράτσι» των 95.000 ευρώ που καλείται να πληρώσει το «Χαμόγελο του Παιδιού», κάτι που είναι «αδύνατον», όπως λέει ο επικεφαλής της οργάνωσης Κώστας Γιαννόπουλος. Σημειώνει, μάλιστα,σύμφωνα με την Deutsche Welle, ότι υπάλληλος του υπουργείο Οικονομικών είχε προειδοποιήσει για τις «παράλογες» συνέπειες που θα είχε ο νέος φόρος, αλλά η προειδοποίηση αυτή προφανώς αγνοήθηκε.

 

Η «Süddeutsche Zeitung» ενημερώνει τους αναγνώστες ότι η ελληνική λέξη «χαράτσι» έχει τουρκική ρίζα, κάτι που, στη συγκεκριμένη περίπτωση «δεν προοιωνίζει τίποτα καλό», καθώς θυμίζει τις αναγκαστικές εισφορές που είχαν επιβάλει οι Οθωμανοί.

 

Το σημερινό «χαράτσι» συνεισφέρει στα κρατικά ταμεία 2,9 δισ. ευρώ ετησίως, κάτι που προκαλεί ιδιαίτερη χαρά στους πιστωτές της Ελλάδας, αλλά από την άλλη πλευρά το πολιτικό κόστος είναι υψηλό, σημειώνει η ανταποκρίτρια της εφημερίδας.

 

Όλα για το πρωτογενές πλεόνασμα

 

Παράλληλα στην ανταπόκριση αναφέρονται και οι έντονες αντιρρήσεις που έχει εκφράσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ προστίθεται ότι το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης έχει υποσχεθεί ότι θα καταργήσει τον φόρο εάν εκλεγεί κυβέρνηση.

 

«Ο ΣΥΡΙΖΑ περιμένει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες στις αρχές του 2015 με δεδομένο ότι το Κοινοβούλιο θα περιέλθει σε αδιέξοδο και δεν θα μπορεί να εκλέξει νέο πρόεδρο της Δημοκρατίας, κάτι που συνεπάγεται εκλογές» τονίζει η «Süddeutsche Zeitung».

 

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει τον σκόπελο καθιερώνοντας πληρωμή του φόρου σε έξι έως επτά δόσεις, αρχής γενομένης από τα τέλη Σεπτεμβρίου. Ήδη η ελληνική στατιστική υπηρεσία έλαβε διαβεβαιώσεις από τις Βρυξέλλες ότι παρόλα αυτά τα έσοδα του φόρου - κατ’ εκτίμηση γύρω στα 2,4 δισ. ευρώ - μπορούν να προσμετρηθούν στο 2014. Αυτό είναι σημαντικό για την κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία χρειάζεται πρωτογενές πλεόνασμα (και για το 2014).

 

Μόνο σε αυτήν την περίπτωση βλέπει πιθανότητες να διαπραγματευθεί ένα νέο κούρεμα χρέους με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

http://www.forologikanea.gr/

Ο Λοβέρδος και οι «αιώνιοι» φοιτητές

Του Θέμη Τζήμα

Γιατί τέτοιο μένος του Λοβέρδου εναντίον των -ψευδώς αποκαλουμένων- ως «αιωνίων» φοιτητών; πανεπιστήμια και μεγάλο τμήμα των οποίων θα ήθελε να ολοκληρώσει τις σπουδές του αλλά για προσωπικούς, οικονομικούς ή άλλους λόγους καθυστερεί;

Για τον ίδιο λόγο που κατά παράβαση του νόμου και κάθε δεοντολογίας είχε διαπομπεύσει ασθενείς του AIDS παραμονές των εκλογών, χωρίς φυσικά να ζητήσει ούτε μια συγγνώμη. Για τον ίδιο λόγο που τη μια τασσόταν κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων και την άλλη υπέρ. Για τον ίδιο λόγο που τη μια ιδρύει «κόμμα και την άλλη γυρνάει στο «ΠΑΣΟΚ». Για τον ίδιο λόγο που γίνεται ο λαγός για τους ιδιωτικά χορηγούμενους βουλευτές και υπουργούς. Για τον ίδιο λόγο εν τέλει που προσγειώθηκε και «άνθισε» στο τηλεοπτικά οριζόμενο και χυδαία διαπλεκόμενο πεδίο της ελληνικής πολιτικής σκηνής του δευτέρου μισού της δεκαετίας του '90 και των αρχών του 2000, λέγοντας όσα «έπρεπε» να πει για να συντηρείται υψηλά στους δημοσκοπικούς καταλόγους δημοφιλίας.

Ο Α. Λοβέρδος αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα «πολιτικών» που επέβαλλαν οι εργολάβοι-καναλάρχες διά της ιδιωτικής τηλεόρασης: ρηχότητα, οπορτουνισμός, τιποτοφροσύνη, ποδηγέτηση. Όλα ενδεδυμένα με μια δήθεν αντίθεση προς το φόβο του πολιτικού κόστους που στην πραγματικότητα συνιστά τον απόλυτο συστημικό λαϊκισμό: βρίσκουμε ένα αδύναμο μέρος της κοινωνίας σε μια δεδομένη στιγμή, το χρίζουμε επικίνδυνο διά των ΜΜΕ και κατόπιν το χτυπάμε αλύπητα προκειμένου να δείξουμε ότι κάνουμε «μεταρυθμίσεις», «εκσυγχρονισμό», ενόσω περνούμε κάθε είδους διατάξεις για να πλουτίσει και να ισχυροποιηθεί ακόμα περισσότερο η ολιγαρχία της χώρας.

Οι λογής «Λοβέρδοι» που αναπτύσσονται σε κάθε ένα κόμμα πλέον, είναι η νέμεση για τη βλακεία -όπου βλακεία σημαίνει να κάνεις κακό χωρίς να ωφελείσαι ο ίδιος- μεγάλου μέρους της λαϊκής ψήφου. Είναι οι άνθρωποι που όταν εκλέγονται ευχαριστούν τους καναλάρχες και τους δημοσιογράφους που τους κατέστησαν αναγνωρίσιμους, είναι οι εκπρόσωποι της «πολιτικής ορθότητας», είναι τα «αντισυστημικά» γεννήματα του συστήματος, είναι οι φορείς του εξουσιαστικού λαϊκισμού.

Οι (μη-) αιώνιοι φοιτητές την πληρώνουν γιατί ένας τέτοιος τύπος βρέθηκε στο υπουργείο που ασχολείται μαζί τους και θέλει να κερδίσει δημοσιότητα δείχνοντας ότι κάνει κάτι, ότι συγκρούεται με κάποιον, ότι διαπομπεύει προς όφελος του «κοινού καλού», ότι δίνει κάποια μάχη. Επειδή θέλει επίσης να ενισχύει τον παρασιτισμό της παρά-παιδείας και των ιδιωτικών πτυχίων. Να τους στείλει σε κάποιο ιδιωτικό ίδρυμα που γιατί όχι ίσως με τα δέοντα δίδακτρα να τους αναγνωρίσει τμήμα των σπουδών τους στα δημόσια ΑΕΙ ώστε να αποκτήσουν επαγγελματικά δικαιώματα.

Όλοι μας την πληρώνουμε -και- γιατί εξακολουθούν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού μας να καταπίνουν την αντί-κομματική προπαγάνδα προς όφελος των τηλέ-«πολιτικών».

http://tvxs.gr/

Επιχείρηση «Μέγας Αλέξανδρος»: Ένας τάφος σας σώζει

Του Στέλιου Κούλογλου
Κωμικοτραγικές διαστάσεις έχει πάρει η κυβερνητική επιχείρηση «Μέγας Αλέξανδρος»: η προσπάθεια δηλαδή αλλαγής της πολιτικής ατζέντας μετά το φιάσκο του ΕΝΦΙΑ και την έλλειψη προετοιμασίας για τα ρωσικά αντίποινα, που είχε για κατάληξη το ναυάγιο των ροδάκινων. Η καλλιέργεια κλίματος εθνικής συστράτευσης λόγω των ευρημάτων στην Αμφίπολη, συνδυάζεται πλέον ανοικτά με την ανακήρυξη του κ. Σαμαρά σε ένα είδος «εθνικού ξεναγού» για τις ανασκαφές και τον Μέγα Αλέξανδρο, στη καλύτερη περίπτωση. Στην ακραία προπαγανδιστική, είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που ακολουθεί την πορεία του Μεγάλου Στρατηλάτη.

Έτσι το φιλοσαμαρικό "Βήμα" ξεκινούσε ως εξής το σχετικό ρεπορτάζ: «Ήταν τόσο ενθουσιασμένος ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς από την επίσκεψή του στην Αμφίπολη που στο αεροπλάνο της επιστροφής μιλούσε συνεχώς για τον Μέγα Αλέξανδρο. Τον συνεπιβαίνοντα υπουργό Πολιτισμού Κ. Τασούλα τον εντυπωσίασαν, όπως έλεγε, οι λεπτομέρειες που γνώριζε ο Πρωθυπουργός για τον μεγάλο στρατηλάτη. Σε κάποια στιγμή, ενώ το πρωθυπουργικό αεροσκάφος πετούσε σε ύψος 28.000 ποδών, ο κ. Σαμαράς γύρισε στον κ. Τασούλα και του αφηγήθηκε μια σχεδόν άγνωστη ιστορία, με πολιτική όμως σημασία, από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλέξανδρου, αφήνοντας τους πάντες άφωνους…»

Ήταν άραγε ακριβώς 28.000 πόδια το ύψος του αεροπλάνου εκείνη την στιγμή ή με τέτοιες άχρηστες λεπτομέρειες διακυβεύεται η αξιοπιστία του όλου ρεπορτάζ που είχε τίτλο «Ο κ. Σαμαράς και η δόξα του Μεγάλου Αλεξάνδρου»; Το βέβαιο είναι ότι η συνέχεια ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, αφού όπως είχε σημειώσει η εφημερίδα είχε και «πολιτική σημασία»:

«Την άνοιξη του 334 μ.Χ. ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος ετοιμαζόταν να περάσει τον Ελλήσποντο, σκέφθηκε αυτούς που θα άφηνε πίσω του. Για να έχει το κεφάλι του ήσυχο και κυρίως για να έχει όλους τους ευγενείς και άρχοντες ευχαριστημένους άφησε στον έναν την είσπραξη των φόρων, στον άλλον την είσπραξη των δασμών από τα τελωνεία, σε έναν άλλον κτήματα και εκτάσεις, και γενικά σε όλους άφησε κάτι. Κάποια στιγμή (αφηγείται ο Πρωθυπουργός) ο πιστός στρατηγός του Περδίκκας τού λέει: "Τα έδωσες όλα, τι άφησες για τον εαυτό σου;". Και ο Μεγαλέξανδρος του απάντησε: "Αφησα για μένα το καλύτερο, τη δόξα"».

O Σαμαράς άφησε δηλαδή στον Χαρδούβελη τους φόρους, στον Σταϊκούρα (ή μήπως στον Βενιζέλο;) να εισπράξει από τα τελωνεία τους δασμούς (άντε και καμιά μίζα να ρεφάρουν τα κομματικά ταμεία), σε άλλους κτήματα και εκτάσεις (εδώ μπαίνουν οι δανειστές και το ΤΑΙΠΕΔ), γενικώς σε όλους άφησε κάτι (στη Βούλτεψη, στον Γιακουμάτο, ακόμη και στον 'Αδωνι την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση) και ο ίδιος κράτησε τη δόξα, αλά Μέγας Αλέξανδρος. Τέτοια αφήγηση είχε να διαβάσει κανείς από την εποχή της προσωπολατρίας του Στάλιν!

Όλα αυτά την στιγμή που η οικονομία ασφυκτιά παρά την σημαντική τουριστική "ένεση" του καλοκαιριού, οι δανειστές πιέζουν για νέα μέτρα και η κυβέρνηση δεν είναι ικανή να εισπράξει ούτε τους φόρους ή να κάνει μια κίνηση τακτικής στην εξωτερική πολιτική. Όσο σημαντική να είναι η ανακάλυψη στην Αμφίπολη, όσο και να βοηθήσει την οικονομία της περιοχής (όταν μετά από πολύ καιρό ανοίξει η ανασκαφή για το κοινό) το πρόβλημα της χώρας δεν λύνεται ξεζουμίζοντας ξανά την Αρχαία Ελλάδα και ανακαλύπτοντας τάφους. Παλιότερα στα γήπεδα οι φίλαθλοι κορόιδευαν την αντίπαλη ομάδα που έχανε με το σύνθημα «Μια βροχή σας σώζει». 'Η ένας τάφος σήμερα...

http://tvxs.gr/

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στο Άγιον Όρος (To "απαγορευμένο" άρθρο της Ελένης Πορτάλιου για την επίσκεψη Τσίπρα στους μουλάδες του Αγίου Ορους)

της Ελένης Πορτάλιου

Δύο υπήρξαν στα προ μνημονίου χρόνια οι θρησκευτικοί προορισμοί του Δεκαπενταύγουστου : η Παναγία Σουμελά και η Μεγαλόχαρη της Τήνου. Καθώς εκεί συρρέει ένα λαϊκός κόσμος πιστών, άλλοι ελπίζοντας στην εξ ουρανού παραμυθία και άλλοι απολαμβάνοντας τη θεία λειτουργία ως μέρος των πανηγυριώτικων εορτών που εξανθρωπίζουν τους τιμώμενους τοπικούς αγίους, οι πολιτικοί δεν έχαναν την ευκαιρία επικοινωνίας με το δικό τους ποίμνιο - τους κατά κόσμον ψηφοφόρους τους - μακριά από τα βάσανα του καθημερινού βίου. Σκωπτικά σχόλια συνόδευαν την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου στους δύο δημοφιλείς θρησκευτικούς προορισμούς και στο Άγιον Όρος, όπως και τα κομποσκοίνια και οι λαμπάδες της συζύγου του.

Τα τελευταία χρόνια η ανέχεια και η απελπισία μετρίασαν τις ελπίδες των πιστών για τη θεϊκή συνδρομή και οι θρησκευτικοί τόνοι, που είχαν κορυφωθεί με τον ιερό πόλεμο υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, έπεσαν. Η Εκκλησία τηρεί αιδήμονα σιωπή για τα κατά κόσμον βάσανα του ποιμνίου της, αποφεύγει γενικά να κάνει αισθητή την παρουσία της, προσφέρει ψιχία φιλανθρωπίας σε σχέση με την τεράστια περιουσία της και την οικονομική στήριξη του κράτους, μέσω άμεσης χρηματοδότησης και φοροαπαλλαγών. Φυσικά υπήρξαν ιεράρχες που αντέκρουσαν ευθέως τη φίλα προσκείμενη στη Χρυσή Αυγή πτέρυγα της Εκκλησίας, αλλά αυτή η στάση δεν αναιρεί την ανταγωνιστική σχέση Αριστεράς και Εκκλησίας πάνω σε μείζονα ζητήματα, όπως ακριβώς η διαδικασία αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης από το επίσημο κράτος δεν αναιρεί την ανταγωνιστική σχέση ΣΥΡΙΖΑ - συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.


Σ’ αυτή τη συγκυρία, λοιπόν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να επισκεφτεί μέρες Δεκαπενταύγουστου το Άγιον Όρος. Η Αυγή αντιμετώπισε το θέμα ειδησεογραφικά με σύντομες ενημερώσεις, από τις οποίες προκύπτει ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνοδοί του (Ν. Παππάς, Γ. Αμανατίδης, Μ. Λυκόπουλος) δεν συζήτησαν τίποτα ουσιώδες από τα επίδικα των σχέσεων κυβερνώσας Αριστεράς και Εκκλησίας.

Η Ελλάδα είναι ένα ανολοκλήρωτο κοσμικό κράτος - η Εκκλησία στηρίζεται από την πολιτική εξουσία, διαπλέκεται μαζί της ιστορικά και αιμοδοτείται οικονομικά με δημόσιο χρήμα. Πολύ απλά δεν ισχύει ο χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η θέση αυτή δεν θίγει φυσικά ούτε τη χριστιανική εκκλησία των πιστών που έχουν κάθε δικαίωμα να θρησκεύονται, όπως, άλλωστε, και οι πιστοί όλων των άλλων δογμάτων, για τους οποίους υπάρχουν κατάφορες διακρίσεις και παραβιάσεις δικαιωμάτων στη χώρα μας - αναφέρομαι στις αποδιοπομπαίες θρησκείες , όπως το Ισλάμ, και στην πυρπόληση αυτοσχέδιων χώρων λατρείας των πιστών αυτής της θρησκείας. Ανεξιθρησκεία και ισότητα δικαιωμάτων θρησκευόμενων και άθεων δεν πρόκειται να υπάρξει όσο η Εκκλησία παραμένει μέρος της κρατικής δομής και οι πολιτικοί σταυροκοπιούνται όχι ως ιδιώτες αλλά ως εκπρόσωποι της κοσμικής εξουσίας.

Προς τι, λοιπόν, η επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και της συνοδείας του στο Άγιον Όρος; Σπεύδω να πω ότι ο διάλογος ΣΥΡΙΖΑ και μοναστηριακής διοίκησης του Αγίου Όρους δεν απαγορεύεται εξ ορισμού. Το ζήτημα είναι επί ποίων θεμάτων διαλέγονται. Πάλι από την ειδησεογραφία της Αυγής πληροφορούμαστε ότι αντάλλαξαν ανέξοδες (αμπελο)φιλοσοφικές απόψεις με «ειλικρίνεια» και «σεβασμό» περί της κοινής βάσης της «αλληλεγγύης» και της «ισότητας» που τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι μονές έχουν εγγεγραμμένες στις σημαίες τους. Οι αναφορές στο Νίτσε και τον Ηράκλειτο - μυστήριο τι είπαν επ’ αυτών οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ - καλύτερα να μείνουν ασχολίαστες. Αυτό, όμως, που αποτελεί προσβολή όχι μόνο για τους Ζαπατίστας αλλά και για τους απανταχού της γης υποστηρικτές τους είναι η ταύτιση των κοινοτήτων των μοναχών με τις Ζαπατίστικες κοινότητες. Το σύνθημα «Όλα για όλους τίποτε για μας» χρησιμοποίησε, όπως γράφει η Αυγή, ο Αλέξης Τσίπρας για να περιγράψει τον τρόπο ζωής των πατέρων του Άθω. Τα άγια τοις κυσί, λοιπόν. Όλα για τους (φανταστικούς) ψήφους που η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι θα εισρεύσουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δια της θρησκευτικής οδού. Ταυτόχρονα όμως - και κυρίως - διαβεβαίωση της θρησκευτικής εξουσίας του Αγίου Όρους ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και συμμάχων. Δεν χρειάζεται να διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές, οι γραμμές παρουσιάζονται με σαφήνεια σε όλα όσα αποσιωπήθηκαν.

Ένα άρθρο του Νίκου Καρανίκα με τον τίτλο «Η Αριστερά που θα κοινωνήσει, η κοινωνία που θα αυτοκυβερνηθεί» (Αυγή 12/8) εμβαθύνει στα επίδικα που δεν συζητήθηκαν ή συζητήθηκαν χωρίς να ανακοινωθούν. Μέσα από την παράθεση ασύνδετων μεταξύ τους αναφορών - από τους Ζαπατίστας μέχρι τον Μαρξ - το άρθρο αναφέρεται στο υλικό μέρος της ιστορίας : «Η διαχείριση αλλά και η φορολογία της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι πολιτικές που θέλουν τον «κρίσιμο χρόνο» τους, τη συγκυρία, τη δυναμική της κατάστασης που θα δημιουργήσει συναίνεση και αποτέλεσμα χωρίς να προκαλέσει πόλεμο τριβής και διασπορά δυνάμεων». Και συνεχίζει με το αφορολόγητο της εκκλησίας, σε αντίθεση με το μεγάλο κεφάλαιο, ώστε να μη διασπαστεί η συμμαχία με τους πεινώντες και διψώντες δικαιοσύνη, λες και οι λαϊκές τάξεις θα σπεύσουν να υπερασπιστούν τον εκκλησιαστικό πλούτο και πλουτισμό.

Οι καταστάσεις που ζούμε είναι δυστυχώς αμείλικτες και οι αποφάσεις δεν είναι της αρμοδιότητας των επικοινωνιολόγων της Νέας Ελλάδας αλλά των πολιτικών και έχουν σκληρά ταξικά χαρακτηριστικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πλην των δεκάδων άλλων τεράστιων θεμάτων τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει, έχει μπροστά του δύο μείζονα προαπαιτούμενα της πολιτικής που διατείνεται ότι θα ασκήσει: τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και τη φορολογία του πλούτου. Αλλιώς η χώρα θα συνεχίσει τον σημερινό δρόμο, με ή χωρίς ΣΥΡΙΖΑ. Κι εδώ οι σχέσεις κράτους- Εκκλησίας δεν αντιμετωπίζονται με την αγιαστούρα του πολιτικού. Τα θέματα στα οποία υποχρεούται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τοποθετηθεί είναι : ιδιοκτησία και φορολογία της εκκλησιαστικής περιουσίας, εκκρεμή σκάνδαλα όπως αυτό του Βατοπεδίου, έλεγχος των χρηματοδοτήσεων του Αγίου Όρους, χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος, Στα βασικά αυτά πρέπει να γίνουν ρήξεις. Δεν θα ήθελα να θυμίσω τον Αντώνη Τρίτση που προχώρησε στην εθνικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και αποπέμφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι καιροί αλλάζουν προς το χειρότερο. Ακριβώς γι’ αυτό τα 3.795.000 πιστών ή άπιστων φτωχών δεν μπορεί πλέον να τρέφονται με τη θεία κοινωνία. Οι έχοντες και κατέχοντες πρέπει να πληρώσουν.

http://3.bp.blogspot.com/-

Τι το ήθελα...

Του Γιάννη Παντελάκη

Είχα ημέρες να μπω στο διαδίκτυο και όταν το έκανα το μετάνιωσα. Κατά διαβολική ατυχία, έπεσα σε μια δήλωση του Πάνου Καμμένου την ημέρα που επισκέφθηκε την Παναγία Σουμελά. Έλεγε μεταξύ άλλων ο ηγέτης, πως «Οφείλουμε σήμερα να προσκυνήσουμε την Παναγία και να προσευχηθούμε, προκειμένου να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας από μια ξενοκίνητη χούντα της νέας τάξης πραγμάτων, μια χούντα που, όπως βλέπετε σήμερα, οι επίσημοι εκπρόσωποί της, προτίμησαν τις παραλίες παρά να βρίσκονται και να τιμήσουν την Παναγιά του ελληνικού λαού». Πιστεύω, πως υπάρχει ένα σεβαστό κομμάτι της κοινωνίας, που θα συμφωνεί με τον ηγέτη. Με προσευχές στην Παναγία, μπορούμε «ν' απελευθερωθούμε από την ξενοκίνητη χούντα»!

Απογοήτευση. Η οποία ωστόσο, έγινε διπλή, όταν έψαξα να βρω κάποιες δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που θα ζητούσαν από τον αρχηγό τους, να πάψει να «ερωτοτροπεί» τόσο ανοικτά και προκλητικά με την Εκκλησία και τους αρχιερείς. Δεν βρήκα ούτε μια. Όλοι αυτοί που δηλώνουν ότι έχουν και αριστερό πρόσημο, νιώθουν άραγε ωραία όταν μαθαίνουν ότι ο πρόεδρός τους ζήτησε να μείνει για δέκα λεπτά μόνος του με μια σπουδαία αγιορίτικη εικόνα; Ζητείται απάντηση. Η ίδια απάντηση που ζητείται και για το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει να μιλά συχνά για τον αναγκαίο διαχωρισμό Εκκλησίας-κράτους, για την ανάγκη ισότιμης φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, για τις προκλητικές εξαιρέσεις υπέρ ιερέων από μια σειρά από δυσμενείς ρυθμίσεις για τους δημόσιους υπάλληλους (διαθεσιμότητες, απολύσεις κ.λπ.) και ένα σωρό άλλα.

Αντί από κάποια τέτοιου χαρακτήρα δήλωση από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, συνάντησα ένα άρθρο του βουλευτή του κόμματος Γιάννη Αμανατίδη ο οποίος μας πληροφορούσε πως «Η επιλογή της χρονικής στιγμής της επίσκεψης Τσίπρα-μετά τις ευρωεκλογές και σε περίοδο αργίας του Κοινοβουλίου-στερεί από τον οποιοδήποτε τη σκέψη της μικροπολιτικής σκοπιμότητας». Μου φάνηκε εξίσου αστεία, όσο και εκείνη του Καμμένου. Λες και οι πιστοί ψηφοφόροι δεν θα θυμούνται στις επόμενες εκλογές πως ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επισκέφτηκε το Άγιο Όρος, δεν είπε λέξη για τη φορολόγηση και εμφανίσθηκε και ως ευλαβής νέος που ζήτησε να μείνει μόνος του με μια εικόνα!

Δεν έχω πρόβλημα με την-καθυστερημένη έστω-προσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ με την Εκκλησία. Κόμμα εξουσίας είναι, σ' αυτή τη χώρα δυστυχώς, όλα τα κόμματα εξουσίας προσπαθούν να προσεγγίσουν την Εκκλησία προς άγρα ψήφων. Έχω πρόβλημα με την ξαφνική αμνησία δεσμεύσεων, αλλά κυρίως με κάτι άλλο. Τη δυσφήμιση της έννοιας της Αριστεράς η οποία δεν θα έπρεπε να έχει σχέση με ψηφοθηρικές λογικής και γενναίες εκπτώσεις βασικών αρχών της. Εκεί είναι το πρόβλημα, αλλά κατά πώς φαίνεται είναι δικό μου πρόβλημα και κάποιων άλλων λίγων. Οι «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν τέτοιες ανησυχίες...

Εν κατακλείδι: τι το ήθελα και μπήκα στο διαδίκτυο; Αφού τίποτα δεν αλλάζει σ’ αυτή τη χώρα...

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Στρώνεται ο δρόμος για τη «δεξιά συμμαχία»

Οι προσπάθειες για τη συγκρότηση μιας «δεξιάς συμμαχίας», προκειμένου η κυβέρνηση να διασφαλίσει την παραμονή της στην εξουσία και όσοι προσφέρουν εκ δεξιών στηρίγματα να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση, συνεχίζονται, με το βλέμμα στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και καθοριστικό σταθμό τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, εξακολουθεί ημέρα με την ημέρα να ανοίγει το δρόμο της επιστροφής του. Μετά τις δηλώσεις περί δημιουργίας μετώπου, προκειμένου να ανακοπεί η πορεία του Αλέξη Τσίπρα προς την εξουσία, και την εκτίμηση ότι πιο εύκολα συγκεντρώνει η δικομματική τους 180 παρά ο ΣΥΡΙΖΑ τους 120, σε άρθρο του χθες στο «Εθνος» με τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κακός λύκος και η κοκκινοσκουφίτσα», εμμέσως πλην σαφώς, ένευσε στον κ. Σαμαρά να κάνει το βήμα στο οποίο ο ίδιος προαναγγέλλει ότι θα ανταποκριθεί.

Πολλά σχόλια προκάλεσαν εν τω μεταξύ οι δηλώσεις του καραμανλικού Ευριπίδη Στυλιανίδη στο «Βήμα FM» για το θέμα της επιστροφής Καρατζαφέρη. Ο κ. Στυλιανίδης απέφυγε να έρθει ευθέως σε νέα κόντρα με το Μαξίμου, λέγοντας πως δεν μπορεί να είναι αρνητικός, καθώς ο κ. Καρατζαφέρης «έχει επιδείξει για ένα μεγάλο διάστημα ώριμη πολιτική στάση». Προσέθεσε όμως με νόημα «δεν θεωρώ πως αυτού του είδους οι συμμαχίες από μόνες τους μπορούν να προσθέσουν και πάρα πολλά» και τόνισε πως αυτό που χρειάζεται η Ν.Δ. είναι η ανάκτηση της επαφής με τη βάση της.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Αδωνις Γεωργιάδης σε δηλώσεις του χθες στον ΣΚΑΪ υποστήριξε εν τω μεταξύ πως το κλίμα στη Βουλή έχει αλλάξει παντελώς και οι πιθανότητες να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι «50-50». Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι «υπάρχει στροφή και αλλαγή σκέψεων από ανεξάρτητους βουλευτές», αν και με ελάχιστες εξαιρέσεις το μόνο που δίνει ελπίδες στο Μαξίμου μέχρι στιγμής είναι πως ο φόβος της μη επανεκλογής, σε συνδυασμό με την ανακοίνωση ορισμένων φοροελαφρύνσεων το φθινόπωρο, θα οδηγήσουν στη συγκρότηση της προεδρικής πλειοψηφίας.

Ο ανεξάρτητος βουλευτής Νικήτας Κακλαμάνης -που στο παρελθόν έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ανάλογα με το πρόσωπο να ψηφίσει την πρόταση της Ν.Δ. για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ο οποίος, παρά την κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση, είχε αποφύγει, για παράδειγμα με τη στάση του όσον αφορά στο δημοψήφισμα για τη «μικρή ΔΕΗ», να τραβήξει την αντιπαράθεση στα άκρα- δήλωσε χαρακτηριστικά πως εάν «τα πολιτικά προαπαιτούμενα δεν υπάρξουν στον προϋπολογισμό, δεν πρόκειται να μαζευτούν οι 180 για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και σημείωσε ότι ο ίδιος θα περιμένει να ακούσει τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ για να λάβει τις οριστικές του αποφάσεις».

Β. ΣΑΜΑΡΑ

http://www.enet.gr/

Εδώ παπάς, εκεί παπάς

Όποιος έχει την ευλογία να γεννηθεί στην ιερή γη που λέγεται Ελλάδα, πέρα από τη μάνα του και τον πατέρα του, παίρνει απόφαση ότι, μεγαλώνοντας, θα συναντά ανά πολύ συχνά χρονικά διαστήματα κι από έναν παπά. Δεν σημαίνει ότι ο παπάς αυτός θα είναι πάντα ο ίδιος, όχι, μπορεί να σου τύχει να συναναστραφείς μέχρι και με εκατό διαφορετικούς παπάδες, που θα έχουν ασχοληθεί ο καθένας τους ξεχωριστά με την υπόστασή σου στις διάφορες φάσεις της. Από την ώρα δηλαδή που δεν θα είσαι ούτε σαράντα ημερών άνθρωπος και θα πρέπει ως βρέφος νεογέννητο να μη σε δούνε τα εγκόσμια όλες αυτές τις συνεχόμενες ημέρες, περιμένοντας να πάρεις την ευχή από τον πρώτο που θα αντικρίσεις στη ζωούλα σου παπούλη, έστω κι αν δεν θα μπορούνε ακόμα τα μάτια σου να δούνε καθαρά, εξάλλου στη θρησκεία μας δεν έχουν νόημα τόσο αυτά που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας, όσο αυτά που δεν δυνάμεθα να αντιληφθούμε, εξού και ο λόγος περί ορατών τε πάντων κι αοράτων, αμ πως. Μετά, οι προβλεπόμενες συναναστροφές σου με τους εκπροσώπους τού Θεού επί γης είναι εναλλασσόμενες και καλώς προγραμματισμένες. Θα τους δεις στη βάπτισή σου, έτσι όπως θα σε αρπάζουν άγαρμπα και θα σε βουτάνε σε θολά νερά, στους αγιασμούς τους σχολικούς για κάθε νέα τάξη, όταν για πρώτη φορά θα μάθεις να σκύβεις σεμνά και ταπεινά το κεφάλι, στις παρελάσεις, την ορκωμοσία σου ως πιστός και φιλότιμος στρατιώτης, στο γάμο σου και στις βαπτίσεις και τους γάμους των παιδιών σου, στις κηδείες των δικών σου των ανθρώπων, στα διαβάσματα προ των θανάτων, μέχρι και κατά τον ίδιο αυτόν το θάνατό σου θα τους έχεις να λιβανίζουν πάνω απ’ το κεφάλι σου. Αιωνία η μνήμη.

Θα πει κάποιος ότι όλα αυτά είναι υπερβολές και ότι τα πράγματα στη χώρα μας έχουν προχωρήσει και ότι ο καθένας πιστεύει σε όποιον Θεό θέλει πια και ότι δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθήσεις το δρόμο προς το Θεό αλλά μπορείς ανά πάσα στιγμή να τραβήξεις προς διάβολο μεριά χωρίς κανένας να σε εμποδίσει. Έχει διατυπωθεί και στο Σύνταγμά μας άλλωστε πανηγυρικά ότι υπάρχει ανεξιθρησκία και ότι είναι σεβαστές όλες οι θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αυτήν την τελευταία τη διατύπωση πάντως πολύ την ακούω τελευταία και, δεν ξέρω γιατί, αλλά με πιάνει ένας κόμπος στο στομάχι κάθε φορά που την επικαλούμαι. “Σεβόμενος τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός”. Κάθε φορά πρέπει να γίνει αυτός ο διαολεμένος πρόλογος, είναι πολύ δύσκολο να βρεις έστω και μία χώρα από τον λεγόμενο ανεπτυγμένο ή αλλιώς θεϊκό κόσμο, που οι πολίτες πάντα να κάνουν αυτήν την περιττή διευκρίνιση, όταν μιλάνε γύρω από το αν υπάρχει Θεός, για το αν πρέπει να κάνεις το σταυρό σου, για το αν φιλάς τις εικόνες ή αν περιμένεις να σε φιλήσουν αυτές. Λες κι εδώ πέρα έχεις μόνιμα τη βαθύτερη, εσωτερική ανάγκη να κάνεις πάντα ένα απαραίτητο ξεκαθάρισμα στο συνομιλητή σου, λες κι έχει φωλιάσει στο μυαλό σου μέσα μια υποσυνείδητη ενοχή που σε κάνει να το λες και να το ξαναλές χίλιες δυο φορές ότι σέβεσαι αυτό στο οποίο πιστεύει ο καθένας, προτού μιλήσεις για όλα εκείνα στα οποία πιστεύεις ή δεν πιστεύεις εσύ. Λες και δεν είναι αυτονόητο ότι είναι έτσι. Είναι, ας πούμε, σαν να συζητάς με κάποιον για την οπτική γωνία που έχετε για τα πράγματα, αφότου του ξεκαθαρίσεις προηγουμένως ότι σέβεσαι το διαφορετικό χρώμα των ματιών του. Κύριε ελέησον!

Όσο πάντως κι αν σέβεται η ελληνική πολιτεία τα όσα έχουν ή δεν έχουν ως πεποίθηση οι πολίτες της, έχεις διαρκώς την αίσθηση ότι, ως εκ θαύματος, ο Θεός ο ένας, ο άγιος θα παρεμβαίνει πάνω από νόμους και κανόνες και θα επιβάλλει την παρουσία του ακόμα και στην πιο απλή ανθρώπινη δραστηριότητα. “Θα ορκιστείτε με θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο;” / “Τι εννοείτε;” / “Θα βάλετε, κύριε, το χέρι σας στο Ευαγγέλιο ή όχι;” / “Α, τώρα κατάλαβα, μα φυσικά με θρησκευτικό όρκο, ορκίζομαι, ναι”. Θα ξεμπροστιαστείς, θέλεις δεν θέλεις, έτσι καθώς θα σε κοιτά πάνω από το κεφάλι του Δικαστή, ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός. Και όσο κι αν θέλεις εσύ να αποστρέψεις το βλέμμα σου, Αυτός θα σε παρακολουθεί όλη την ώρα, ενώ εσύ θα καταθέτεις χωρίς φόβο και πάθος για τη μία και μοναδική αλήθεια που κατέχεις μέσα σου, ως μάρτυρας, ως υπηρέτης, ως άλλος απόστολός Του. Και ακόμα και αυτή η κίνηση που εσύ θα θεωρείς τυπική και συνηθισμένη, το να θέσεις δηλαδή τη χείρα σου επί του ιερού Ευαγγελίου, είναι προαπαιτούμενο για να κυλήσει ομαλά όλη αυτή η δικαστική διαδικασία, μέχρι και να ακυρωθεί μια δίκη ολόκληρη μπορεί αν εσένα τα χέρια σου τρέμουνε και ιδρώνουνε και δεν βάλεις την παλάμη σου με χέρι πειστικό επάνω στις ανάγλυφες, επίχρυσες γραμματοσειρές από φθαρμένες καινές διαθήκες που τις έχουν αγγίξει χιλιάδες άλλα δάκτυλα πριν από εσένα. Κι αν θελήσεις να αποφύγεις όλο αυτό το βάσανο και κάνεις το λάθος και πεις ότι ορκίζεσαι με όρκο πολιτικό, τότε ξάφνου η φωνή του Θεού γίνεται ψίθυρος που εξαπλώνεται μέσα στο ακροατήριο, μαζί με χέρια που σε δείχνουνε και που μετά δείχνουν τον έναν, το Θεό. Θεία δίκη.

Αυτό το σφίξιμο στο στομάχι, αυτή η αίσθηση που έχεις όταν άλλα μάτια σε κυνηγάνε, θα σε βρει και θα σε απασχολήσει κι άλλες φορές στην ενάρετη ζωή σου και ειδικά όταν θα επιχειρήσεις να αποφύγεις την επαφή με τις θεάρεστες εκδηλώσεις που προσφέρει η θρησκεία μας στο ποίμνιό της. Για παράδειγμα, αν αφήσεις το παιδί σου αβάπτιστο, μεγάλο κακό που σε βρήκε, τι πατέρας και τι μάνα είσαι εσύ που αφήνεις το παιδί σου να γίνει ενήλικο πρώτα για να αποφασίσει σε ποιο Θεό θα πιστεύει, τι προοδευτικές σαχλαμάρες είναι όλα αυτά, εσύ είσαι ο γονιός που κατέχει τη γνώση και πρέπει να στρέψεις το βλαστάρι σου προς τη σωστή κατεύθυνση, αν αύριο δηλαδή που θα μεγαλώσει, βλέπει όλα τα χριστιανόπουλα τριγύρω και νιώθει άσχημα που αυτό δεν είναι βαπτισμένο; Γιατί να το αναγκάσεις να υποστεί όλη αυτή την ντροπιαστική διαδικασία, αν είναι να ντραπεί, ας ντραπεί μικρό, εξάλλου ντροπή σημαίνει αιδώς, σεβασμός, χρειάζεται κι αυτή που και που. Αλλά και σε άλλες φάσεις, όταν δεν νηστεύεις ας πούμε και πέφτεις με τα μούτρα πάνω στις μπριζόλες και τα περιττά λιπαρά, καθόλου αυτοέλεγχο δεν έχεις, δεν βλέπεις όλους αυτούς τους ιεροκήρυκες πόσο λεπτεπίλεπτοι είναι, εντάξει, μερικοί έχουν μερικά παραπανίσια κιλά επειδή από την πολλή την προσευχή άλλαξε ο μεταβολισμός τους και καίγεται διαφορετικά το λίπος που κουβαλάνε, μην αυθαδιάζεις, κι εν πάση περιπτώσει νήστευε και μη ερεύνα. Η μεγαλύτερη πλάκα πάντως είναι η λεγόμενη “πολιτική κηδεία”. Εκεί πραγματικά εισπράττεις τέτοια απαξίωση που θαρρείς ότι δεν κηδεύεται άνθρωπος αλλά ότι γίνεται αποκομιδή ανθρώπινων απορριμμάτων για τη χωματερή της Κολάσεως. Στο Πυρ το εξώτερον!

Αν θέλεις να τα έχεις καλά με την εξουσία, πρέπει να τα έχεις πρώτα καλά με το Θεό τον ίδιο. Εξάλλου Εκκλησία σημαίνει Κράτος και Κράτος σημαίνει Εκκλησία. Δεν γίνεται, λέει, να θέλει κάποιος να κυβερνήσει αυτήν τη χώρα, χωρίς προηγουμένως να περάσει από εξετάσεις σχετικά με τα πιστεύω του και με το τί θέλει να επιβάλει στο λαό μας, είδαμε τι πάθαμε στο πρόσφατο αμαρτωλό παρελθόν, τότε που με μια φωνή ενός ποιμενάρχη, χιλιάδες, σχεδόν εκατομμύρια πιστών βγήκαν στους δρόμους και με ογκώδη συλλαλητήρια έγιναν φωνή Θεού για το μεγάλο ζήτημα των ταυτοτήτων και για το αν έπρεπε να αναγράφεται ή όχι το θρήσκευμά μας πάνω στο πλαστικοποιημένο χαρτί τους. Έχει δύναμη ο κλήρος, όπως και να το κάνουμε. Όλοι οι ηγέτες, οι επερχόμενοι κι οι απερχόμενοι, ορκίζονται πίστη στο Σύνταγμα και τους Νόμους, αφότου πρώτα υποκλιθούν με τα χέρια σταυρωτά στους κατά τόπους μητροπολίτες, σεβασμιότατους και ενορίτες. Και τη μεγαλύτερη όλων έγκριση, σε περίπτωση δηλαδή που σε ενδιαφέρει δηλαδή το κάτι παραπάνω, θα πας και θα την πάρεις από εκεί που δεν μπορεί να πάει όποιος κι όποιος, ο καθένας και καθόλου η καθεμιά, εκεί που το χώμα είναι άβατο για όσους δεν μπορούνε να σταθούνε όρθιοι απέναντι στις προκλήσεις που έχει η εξουσία, εκεί που λίμνες και βουνά αλλάζουν θέση και όρια με θαυματουργή, σχεδόν θεϊκή παρέμβαση, εκεί που σε μια νύχτα βλέπεις υπουργούς να ντύνονται παπάδες και παπάδες να ντύνονται υπουργοί. Κάπως έτσι εναλλάσσονται οι μορφές, τα πόστα και τα ράσα. Όπως εκείνο το χαρακτηριστικό παιχνίδι στην τράπουλα που παίζεται εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα. Εδώ παπάς, εκεί παπάς.

Παντού παπάς.

http://kakoskeimena.net/

Πυρά Spiegel κατά Μέρκελ: "Η πολιτική της δεν αλλάζει τίποτα στην Ελλάδα"

Την άποψη ότι η «ευρωκρίση» δεν έχει τελειώσει και ότι «η καγκελάριος Μέρκελ καταγίνεται με μια ψευδαίσθηση» εκφράζει ο Βόλφγκανγκ Μινχάου σε σχόλιο του στο Spiegel-online.

«Ο πολυδιαφημισμένος πραγματισμός της Άνγκελα Μέρκελ αποδεικνύεται οφθαλμαπάτη», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό, εξηγώντας ότι οι κινήσεις της καγκελαρίου στο πεδίο της διαχείρισης της «ευρωκρίσης» είναι συγκρίσιμες με τις προσπάθειες ενός ιδιοκτήτη κατοικίας να καταπολεμήσει την υγρασία στους τοίχους του σπιτιού του με ένα νέο βάψιμο.

«Ο ευρωχώρος είναι ασθενής. Δεν θα πρέπει πλέον να κάνουμε λόγο για κρίση. Η κρίση συνεπάγεται αλλαγή και η δική μας η ασθένεια είναι χρόνια» επισημαίνει ο Γερμανός αναλυτής, επικαλούμενος τη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης στις χώρες της ευρωζώνης.

«Στη Γερμανία είναι λιγότερο αισθητή αυτή η ύπουλη αρρώστια, αλλά και εδώ σημειώθηκε ξαφνικά πτώση της ανάπτυξης κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Συρρικνωνόμαστε στον ίδιο ρυθμό με την Ιταλία και με πιο ισχυρούς ρυθμούς σε σχέση με τη Γαλλία» παρατηρεί ο Μινχάου, υπενθυμίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι τα επόμενα χρόνια η Γερμανία θα υποστεί και δημογραφικό σοκ.

«Βρίσκουμε μπροστά μας τώρα τις εσωτερικές αντιφάσεις μιας Νομισματικής Ένωσης, η οποία θέλει να είναι μόνο νομισματική και τίποτε περισσότερο. Αντί να επιλύσουμε την κρίση χρέους με μια διάσκεψη για το χρέος, μεταθέτουμε το πρόβλημα, δημιουργώντας πολύπλοκες ομπρέλες προστασίας, οι οποίες μεταφέρουν σε τελική ανάλυση τα χρέη από τη μία γωνία του συστήματος στην άλλη. Αυτό φαίνεται καλό, αλλά στην πραγματικότητα δεν αλλάζει τίποτε στην υπερχρέωση της Ελλάδας και της Πορτογαλίας», επισημαίνει ο Βόλφγκανγκ Μινχάου.

Ο γερμανός αναλυτής αμφισβητεί και την πολιτική της αγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, στην οποία επιρρίπτει ότι παραμέλησε την παραδοσιακή νομισματική πολιτική, παρακολουθώντας άπρακτη την πτώση του πληθωρισμού.

«Στο επισφαλές θεμέλιο μιας απατηλής ελπίδας για ανάκαμψη στηρίζεται η σημερινή φήμη της Μέρκελ. Η κατάσταση μας είναι συγκρίσιμη με εκείνη του ιδιοκτήτη μιας κατοικίας, ο οποίος βλέπει με φρίκη τον λεκέ της υγρασίας να βγαίνει κάτω από τον βαμμένο τοίχο και ο οποίος όχι μόνο έχει ξοδέψει τσάμπα λεφτά για το βάψιμο, αλλά πρέπει τώρα να δαπανήσει ακόμη περισσότερα, επειδή μετέθεσε στο μέλλον τη λύση του προβλήματος. Εμείς όλοι, εκτός από τη Μέρκελ, θα κληθούμε να πληρώσουμε ακριβά την πολιτική της καθυστέρησης», καταλήγει ο Μινχάου.

http://www.koutipandoras.gr/ 

Ασφαλιστικό ανασφάλειας

Βρισκόμαστε μπροστά σε νέες ανατροπές στην κοινωνική ασφάλιση. Η μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), τους βασικούς άξονες της οποίας παρουσιάζει σήμερα η «Ε», είναι ο προπομπός για τις νέες αλλαγές που αξιώνει η τρόικα εις βάρος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων στο όνομα του «περιορισμού των δαπανών». Αυτές τις αλλαγές ετοιμάζεται να θέσει στο τραπέζι των συνομιλιών με την κυβέρνηση στην αξιολόγηση του Σεπτεμβρίου.

 Ως συνήθως, κάθε ανατροπή στο Ασφαλιστικό, την οποία πλήρωναν και πληρώνουν οι ασφαλισμένοι, κυβερνήσεις και τρόικα την παρουσίαζαν ως αλλαγή με επιδιωκόμενο στόχο ένα «δικαιότερο» και «βιώσιμο» Ασφαλιστικό και κάθε φορά αυτό που συνέβαινε ήταν περικοπές στις κοινωνικές παροχές, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μείωση των συντάξεων, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Η κυοφορούμενη «διοικητική ενοποίηση» των Ταμείων δεν είναι μια απλή οργανωτική αλλαγή, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν οι συντάκτες της έκθεσης και οι αρμόδιοι. Ο περιορισμός των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων δεν είναι, όπως θέλουν να το εμφανίζουν, ένα μέτρο «κοινωνικής δικαιοσύνης». Η ενσωμάτωση των επικουρικών στις κύριες συντάξεις είναι μέτρο που υποκρύπτει τη μείωση των ήδη πετσοκομμένων συντάξιμων αποδοχών των δικαιούχων.

Το ασφαλιστικό σύστημα σήμερα είναι ο καθρέφτης της μνημονιακής λεηλασίας της ελληνικής οικονομίας και της κατακρεούργησης του εργατικού δικαίου που είχε η χώρα πριν από την οικονομική κρίση.

Ουδεμία αλλαγή προς όφελος του Ασφαλιστικού και των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων μπορεί να υπάρξει όσο οι αλλαγές αυτές ακολουθούν απλά τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, τις μειώσεις μισθών, τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, τη γιγάντωση της ανασφάλιστης εργασίας.

Για να γίνει βιώσιμο και δίκαιο το ασφαλιστικό σύστημα πρέπει πρώτα απ' όλα να καταπολεμηθεί η «μαύρη εργασία», να παταχθεί η μεγάλη φοροδιαφυγή, να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης στην πραγματική οικονομία με ανθρώπινους μισθούς και κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, να στηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Διαφορετικά, κάθε λίγο και λιγάκι θα βρισκόμαστε μπροστά σε αλλαγές στον ασφαλιστικό χάρτη της χώρας που θα αλλάζουν δραματικά και πάντα προς το χειρότερο τις ζωές και τον προγραμματισμό εκατομμυρίων ανθρώπων.

Με δυο λόγια: για ένα δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα προϋπόθεση είναι η ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών της λιτότητας και της κοινωνικής ισοπέδωσης.

http://www.enet.gr/ 
  

Τρίζει η πολυκατοικία της δεξιάς

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Χαμός γίνεται στην πολυκατοικία της Δεξιάς! Οι διαρροές δημοσκοπήσεων που δείχνουν τη ΝΔ στο 15-16%, φαίνεται πως έχουν κάποια βάση και αυτό προκαλεί πανικό, σε σημείο που άλλαξαν και δημοσκοπική εταιρεία. Ο Μάκης Βορίδης λέγεται πως έχει αναλάβει να φέρει πίσω στη ΝΔ τον αρχηγό του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη, το κόμμα του οποίου έκανε δυναμική επανεμφάνιση με 2,69% στις ευρωεκλογές και το κανάλι του ΑΡΤ πήρε πρόσφατα άδεια εθνικής εμβέλειας από το ΕΣΡ!... Η επιστροφή είναι δύσκολη, διότι αν διαλύσει το ΛΑΟΣ μάλλον θα πρέπει να παραδώσει την άδεια του καναλιού. Γι ́ αυτό ο Καρατζαφέρης λέει ότι το ζητούμενο είναι να συμφωνήσουμε σε μια άλλη πολιτική, στο «χτίσιμο μιας νέας ιδέας για την Ελλάδα και όχι η επιστροφή στη ΝΔ»....

Ο Βύρων Πολύδωρας, από την πλευρά του, απέτυχε να μαζέψει τους όψιμους αντιμνημονιακούς δεξιούς, καθώς οι «περιφερόμενοι εγωισμοί» των διαγραμμένων ή ανεξαρτητοποιημένων βουλευτών της ΝΔ και των ΑΝΕΛ, αλληθωρίζουν πάντα προς τη ΝΔ, ιδιαίτερα τώρα που ξέρουν ότι τους έχει ανάγκη. Το ίδιο ισχύει και για τους ανεξαρτητοποιημένους χρυσαυγίτες.

Η συγκρότηση ενός αντιμνημονιακού δεξιού πατριωτικού μετώπου τελικά δεν προκύπτει, όπως εκτιμούν στελέχη του χώρου, όχι μόνο εξ αιτίας των «περιφερόμενων εγωισμών», αλλά και λόγω του αμφιλεγόμενου των ίδιων των προσώπων σε ότι αφορά το πραγματικό αντιμνημονιακό τους προφίλ. Αυτό όμως δεν σημαίνει, υπό τις συνθήκες που όλο και περισσότερο δυσκολεύουν, ότι οι ψηφοφόροι τους θα πάνε στη ΝΔ, κάθε άλλο, εκτιμούν οι ίδιες πηγές. Έτσι, ο Μπαλτάκος «ωθείται» για τη δημιουργία ενός κόμματος επανενοποίησης της Δεξιάς, η τέλος πάντων ενός δεξιού αναχώματος που θα συγκρατήσει το οργισμένο σκορποχώρι.

Η εκτός ΝΔ δεξιά, έτσι όπως καταγράφτηκε στις ευρωεκλογές, έλαβε 18,92% (1.131.119 ψήφους) εκ των οποίων οι μισοί πήγαν στην Χρυσή Αυγή που έλαβε ποσοστό 9,39% (536.910). Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες (που σημειολογικά λόγω Καμμένου τοποθετούνται στη Δεξιά) πήραν 3,64% (197.701), ο ΛΑΟΣ 2,69% (154.027), οι «Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες» του Χατζημαρκάκη 1,44% (82.220), η «Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό» των Πολύδωρα-Ψωμιάδη-Νικολόπουλου 1,04% (59.341), οι «Γέφυρες» (Δημιουργία Ξανά & Δράση) 0,9% (51.544) και το φιλοδραχμικό ΕΠΑΜ του Δ. Καζάζη 0,86% (49.376). Δηλαδή, υπάρχει πολύ εκλογική πελατεία, αλλά ...Η καχυποψία και ο ωμός ανταγωνισμός επικρατεί σήμερα ανάμεσα σε όλους αυτούς.

Για τον Γιώργο Καρατζαφέρη, για παράδειγμα, λένε ότι είναι loser και αμφιλεγόμενος, αφού του έφυγαν τα καλύτερα στελέχη του και οι παραδοσιακοί του ψηφοφόροι πήγαν στην ΧΑ. Μάζεψε βέβαια, τους Νικολόπουλο, Ζώη, Ψωμιάδη, αλλά μέχρι εκεί. Είναι μια συγκέντρωση επικοινωνιακής επιβίωσης για όλους. Έχει ψηφίσει μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους. Επίσης θεωρείται αμφιλεγόμενος από όλους, καθώς η πολιτική του συμπεριφορά το 2000, το 2009, αλλά και η στήριξη που παρείχε στο Μνημόνιο Ι δεν τον καθιστά «καθαρό παίκτη» για τους άλλους. Μερικοί τον χαρακτηρίζουν «δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ»!... Η παλιννόστηση ψηφοφόρων που σημειώθηκε στις ευρωεκλογές ήταν συγκυριακή, αφορούσε μόνο το Ευρωκοινοβούλιο. Ερωτηματικά και για τον «χριστιανοδημοκράτη» Νίκο Νικολόπουλο, που έμεινε «πιστός» στα Ζάππεια, αλλά ορκίστηκε υφυπουργός το Φεβρουάριο του 2012, και όταν ήρθε ο λογαριασμός έφυγε.

«Δεν υπάρχει στοιχειώδης πολιτική συνέπεια στο χώρο» ή είναι άσχετοι μεταξύ τους εξηγεί έγκυρος πολιτικός παρατηρητής. Ο Τζήμερος είναι άσχετος με όλους αυτούς. Ο Χατζημαρκάκης, η νεοφιλελεύθερη «ντάμα του Ρέσλερ», δεν μπορεί να μιλάει με σοβαρότητα αντιμνημονιακά. Τον Καζάκη, τον τρέχανε τα δημοσκοπικά μαγαζιά με 2,5-3% και πήρε 0,86%. Τώρα προσπαθεί να κολλήσει κάπου, αλλά κουβαλάει τη δραχμή μαζί του που δεν τη θέλει κανείς.

Σε ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή, των μελών της οποίας η δίκη τοποθετείται στα μέσα Νοεμβρίου, γράφεται πως κρατάει τα ποσοστά της με αυξητική τάση. Νομικά, οι χρυσαυγίτες θεωρούν πως οι κατηγορίες δεν στέκουν και θα καταρρεύσουν. Η δίκη πάντως θα κρίνει πολλά. Ο Πολύδωρας και ο Μπαλτάκος ίσως επιχειρήσουν εισοδισμό, δηλαδή, να πάρουν το μαγαζί εξ εφόδου σε μια κρίσιμη στιγμή... Ο Βύρων μπορεί να διαθέτει και ιδεολογικό θεώρημα, που θα μοιάζει με την εξελιγμένη ιδεολογία του γαλλικού Front National.

Το ρετιρέ και οι 180

Η ανακατατάξεις στη δεξιά πολυκατοικία βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως άλλωστε και στο ρετιρέ της ΝΔ. Ως γνωστόν, οι συστημικές δυνάμεις και ο Αντ. Σαμαράς ξέρουν ότι πρέπει να κρατηθεί η παρούσα κυβέρνηση έως το 2016 στην εξουσία, γιατί μόνο έτσι έχουν ελπίδες ολοκλήρωσης των σχεδίων τους (βλέπε Η 5η Έκθεση). Για να διασφαλισθεί αυτό δύο πράγματα πρέπει να συμβούν: Πρώτον, να εκλεγεί νέος πρόεδρος Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή. Δεύτερον, να απαλλαγεί το ΠΑΣΟΚ από τον Βενιζέλο χωρίς να διαταραχθεί η κυβερνητική πλειοψηφία και να αρχίσει να ανακτά έτσι κάποια αξιοπιστία και δυνάμεις. Γι ́ αυτό και οι «παράγοντες» νοιάζονται για το ποιος θα πάρει το πράσινο μαγαζί και σίγουρα δεν θέλουν να πέσει στα χέρια των παπανδρεϊκών, επειδή δεν τους έχουν εμπιστοσύνη. Φοβούνται και τον ρεβανσισμό του Γιώργου.

Σε ότι αφορά το πρώτο ζητούμενο, ο Σαμαράς ψάχνει 26 βουλευτές προκειμένου να περάσει τον κάβο της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας. Γράφεται ότι διαθέτει budget 20 εκατ. ευρώ για την επίτευξη του στόχου και πολλές προτάσεις-ιδέες για το πρόσωπο (Ντόρα, Σημίτης, Αλ. Παπαδόπουλος, Διαμαντούρος κ.ά.). Μεταξύ αυτών και ο Κώστας Καραμανλής που θα έλυνε, ίσως, έτσι το ζήτημα των καραμανλικών βουλευτών που συνεχώς πιέζουν. Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα έξι βουλευτές (Γ. Βλάχος, Αλ.Κοντός, Ανδ. Λυκουρέντζος, Ευρ. Στυλιανίδης, Ιορ. Τζαμτζής και Κ. Τσιάρας) του «κλίματος Καραμανλή» ζήτησαν δικαιότερη φορολόγηση και επισήμαναν τον κίνδυνο αποτυχίας στην επίτευξη των εισπρακτικών στόχων που έχει θέσει η κυβέρνηση.

Με τον Δημ. Αβραμόπουλο εξόριστο στην Κομισιόν, και την Ντόρα αιχμάλωτη λόγω Κυρικάκου, ο Σαμαράς δεν έχει ουσιαστικά πρόβλημα στη ΝΔ, παρά μόνο με τους καραμανλικούς. Αν μάλιστα κερδίσει τη μάχη των 180, τότε το σκηνικό θα αλλάξει άρδην, τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικού φαίνεσθαι. Το πραγματικό του πρόβλημά είναι τα ποσοστά του κόμματος που δεν επηρεάζονται πλέον από τις κινήσεις κορυφής και την ανακύκλωση των προσώπων. Το πρόβλημα αυτό σχετίζεται με την πραγματική κατάσταση των ψηφοφόρων-φορολογουμένων, με το ενδεχόμενο μιας δημοσιονομικής αστοχίας, του επερχόμενου ασφαλιστικού κραχ, ενός τραπεζικού ατυχήματος, της κατάρρευσης των εξαγωγών, του κόστους των ρωσικών αντικυρώσεων, της πτώσης 6,7% της βιομηχανικής παραγωγής τον Ιούνιο και της απουσίας ρευστότητας.

Ορισμένοι παρατηρητές διαβλέπουν ότι τόσο η ΝΔ, όσο και οι υπόλοιποι ένοικοι της δεξιάς πολυκατοικίας, μνημονιακοί και μη, δεν έχουν πρόταση διάσωσης για τα μεσαία στρώματα που αντιμετωπίζουν το φάσμα της φτωχοποίησης και ως εκ τούτου θα υποστούν σημαντική συρρίκνωση στις επόμενες εκλογές.

Το come back των ΑΝΕΛ

Δεδομένων όλων των παραπάνω και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται ήδη στο 28%, οι αναλυτές θεωρούν ότι δύο άλλα κόμματα εμφανίζουν δυναμική προς το 10%, το Ποτάμι και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Το Ποτάμι, ως κόμμα των διακοπών, πήγε καλά, υπάρχει τώρα και το βιβλιαράκι του Σταύρου Θεοδωράκη, αλλά και η προσέλκυση προσωπικοτήτων, όπως ο Αντώνης Καφετζόπουλος. Διαμορφώνεται δηλαδή μια παρεϊστικη τάση, των εστέτ ... όπου το 8% είναι ρεαλιστικό, αλλά το 10% είναι η οροφή της, σύμφωνα με τους αναλυτές, οι οποίοι θεωρούν πως ότι ήταν να πάρει από τη ΔΗΜΑΡ το πήρε και τώρα μένει να τσιμπολογήσει από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Για τους ΑΝΕΛ, οι αναλυτές εμφανίζονται εντυπωσιασμένοι, καθώς οι δημοσκοπήσεις τους δίνουν ήδη 5%, μετά την ήττα των ευρωεκλογών (3,64%) και όλες οι ενδείξεις είναι θετικές για την επανάκτηση του 7,5% του Ιουνίου του 2012. Αν πιάσουν αυτό το ποσοστό τους επόμενους μήνες, δεδομένου ότι έχουν «απαλλαγεί» από τους αμφιλεγόμενους βουλευτές που έφυγαν, μπορούν να δουν και το 10% plus...

Οι ΑΝΕΛ, αν εξαιρέσει κανείς τον πρόεδρό τους Πάνο Καμμένο και τον Γραμματέα Γιάννη Μοίρα που προέρχονται από τη ΝΔ, διαθέτουν ένα εξ ίσου σημαντικό κεντροαριστερό στίγμα, καθώς ένα τμήμα των ψηφοφόρων τους προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και την κεντροαριστερά. Ο χώρος αυτός, όπως επισημαίναμε σε ανάλυσή μας μετά τις ευρωεκλογές, παρά τον καταποντισμό του ΠΑΣΟΚ/Ελιά και της ΔΗΜΑΡ, ο ευρύτερος χώρος του κέντρου συγκέντρωσε πάνω από 20% (1.158.000 ψήφους)! Ειδικότερα, ΠΑΣΟΚ/Ελιά 8,02% (457.585), Ποτάμι 6,6% (376.655), τρίτοι οι ΑΝΕΛ (αν δεν τους θεωρήσουμε αντιμνημονιακή δεξιά), πολύ πάνω από την τέταρτη ΔΗΜΑΡ 1,2% (68.698), ακολουθούν μαζί «Οικολόγοι Πράσινοι & Πειρατές» 0,9% (51.577), Ένωση Κεντρώων 0,65% (38.841) και Πράσινοι-Αλληλεγγύη 0,5% (28.391) και κάτι άλλα κομματίδια των 5.000 ψήφων έκαστο...

Στο πλαίσιο αυτό οι ΑΝΕΛ, ταχύτητα μετά την ήττα και τις νέες αποστασίες, διαμόρφωσαν μια νέα στρατηγική, η οποία συνίσταται στα εξής: Πρώτον, αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το «φλερτ άνευ όρων» με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια στρατηγική του Νότη Μαριά που φαίνεται πως άφησε πικρίες, ή τέλος πάντων δεν τηρήθηκαν τα συμφωνηθέντα. Ο ΣΥΡΙΖΑ «όσο μυρίζει εξουσία τόσο ρίχνει νερό στο κρασί του» λένε πλέον οι ΑΝΕΛ. Δεύτερον, στροφή προς το αντιμνημονιακό κέντρο. Εκεί το στίγμα το δίνει ο Δημαράς, αλλά και η στάση των ΑΝΕΛ στο ζήτημα της λίστας Λαγκάρντ και στα ζητήματα που σχετίζονται με την ΧΑ. Τρίτον, αποδίδουν ειδικό βάρος στην εξωτερική πολιτική που αποτελεί την αιχμή του πολιτικού τους είναι. Θεωρούν πως το στίγμα τους δεν έχει καμία σχέση με την εθελοδουλεία της εξωτερικής πολιτικής Σαμαρά-Βενιζέλου, ούτε έχει καμία σχέση με τις κορώνες της εθνικιστικής δεξιάς. Τέταρτον, υποκατάσταση του εμπάργκο που έχουν υποβάλει στο κόμμα τα συστημικά ΜΜΕ με εντατική κομματική αναδιοργάνωση και περιοδείες στελεχών.

Έτσι, από τη μια έχουμε επιθετική παρουσία του εκπροσώπου των ΑΝΕΛ Τέρενς Κουίκ με δηλώσεις και από την άλλη, ο γραμματέας του κόμματος Γιάννης Μοίρας, οργώνει την Ελλάδα και ενθαρρύνει τα μέλη των ΑΝΕΛ για τη νέα οργάνωση του κόμματος και την πολιτική ετοιμότητα. Το δόγμα «οι ΑΝΕΛ θα αποτελέσουν την επιλογή των ψηφοφόρων που απεγκλωβίζονται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης» μοιάζει να περπατάει καθώς «η κεντροδεξιά βάση ενοχλείται από τα άγεσθαι και φέρεσθαι των πολιτικών προσώπων και των στελεχών» και αντιλαμβάνεται πως «έχουμε μετατραπεί από χώρα σε χώρο».

Συμπερασματικά, η δεξιά πολυκατοικία μοιάζει να τρίζει και ανεξάρτητα από τις μετακινήσεις πολιτικών και κομματιδίων, η πρώτη λύση για τους ψηφοφόρους που φεύγουν είναι η κεντροδεξιά. Βέβαια, για τους ρεαλιστές που αντιλαμβάνονται πως οι καιροί δεν προσφέρονται για εύθραυστες συμμαχίες, αλλά για μια εναλλακτική πολιτική από μια ισχυρή κυβέρνηση, η λύση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και εκεί παίζεται το παιγνίδι της εξουσίας και της αλλαγής.

http://www.koutipandoras.gr/