Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

Κατηγορούμενος για κακουργήματα ο γραμματέας της Ν.Δ., Παπαμιμίκος, μας παρουσιάζεται για μεγάλος "πολιτικός αναλυτής"

Θράσος χιλίων πιθήκων πρέπει να έχουν κάποια νεοδημοκρατικά στελέχη. 
Και στην προκειμένη περίπτωση αναφερόμαστε στον γραμματέας της ΝΔ Ανδρέα Παπαμιμίκο την φάτσα του οποίου είδαμε στο χθεσινό δελτίο ειδήσεων του Mega να μας κάνει «βαρύγδουπες δηλώσεις για όλα τα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας.

Λογικά αν είχε την παραμικρή τσίπα επάνω του, ο τύπος, θα είχε εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή, άσε που ο «προστάτης» του Σαμαράς θα τον είχε αποπέμψει από το κομματικό του πόστο. Κι όμως μας παρουσιάζεται σαν μεγάλος πολιτικός αναλυτής!

Και επειδή κάποιοι έχουν την αίσθηση ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου κάτσε να παραθέσουμε την ανάρτηση του συντρόφου askordoulakoυ για να θυμηθούμε τις λαμογιές του Παπαμιμίκου τότε, αρχές Ιούλη, που ήρθαν στον αφρό. (Στις δικαστικές καλένδες είναι και ποιος ξέρει τι κατάληξη θα έχουν με δεδομένο ότι ο Παπαμιμίκος είναι κενρεικό στέλεχος της Ν.Δ και ¨προστατευμένο παιδί¨του Σαμαρά):


Και ξαφνικά, «έσκασε» το γνωστό θέμα Παπαμιμίκου. Ότι δηλαδή, έχει ξεκινήσει –κατόπιν παραγγελίας της Εισαγγελίας Πλημ/κων Αθήνας- έρευνα του ΣΔΟΕ γιακάποιες...τραβηχτικές του εν λόγω ογκόλιθου της πολιτικής σκέψης, από τον κρατικό κορβανά μέσω MKO.
Γύρω στα 5.000.000 €!

Συγγνώμη, αλλά σ’ αυτό εδώ το blog έχει «μαλλιάσει η γλώσσα μας» να λέμε, ότι όλα αυτά τα ύποπτα κι απίθανα υποκείμενα, που στελεχώνουν τον κρατικό (και τον κάθε κομματικό) μηχανισμό τα τελευταία 4 χρόνια, αφενός έχουν στοχευμένα επιλεγεί με σκοπό να διεκπεραιώσουν την ξένη κατοχή στην Ελλάδα, αφετέρου ότι τη συγκεκριμένη «διεκπεραίωση» την πραγματοποιούν με το αζημίωτο.Είναι κάτι σαν το μπαξίσι και τα προνόμια, που δίνει το αφεντικό στους επιστάτες του, ή αν θέλετε, η προμήθεια, που παίρνει ο ασφαλιστής από την εταιρεία, όταν «κλείσει» κάποιο συμβόλαιο, όταν κάνει τη δουλειά. Και οι δοσίλογοι, την κάνουν καλά τη δουλειά στη γερμανοκρατούμενη αποικία του χρέους.



Ο Παπαμιμίκος διετέλεσε Ιδιοκτήτης 5 ΜΚΟ! Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. ΟΝΝΕΔ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε (!)
2. ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
3. BALKAN A.I.D.
4. Πρωτοβουλία για την ΝΕΑΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
5. Δίκτυο πρωτοβουλίας για τη Δημοκρατία στα ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.

Για τη σύσταση της ΟΝΝΕΔ ΑΕ μάλιστα (της οποίας σκοπός ήταν η διεκδίκηση εργασιών και κονδυλίων από τον Δήμο και τη Nομαρχία Θεσσαλονίκης, από τη ΓΓ Nέας Γενιάς, τη ΓΓ Aθλητισμού κλπ), ο Παπαμιμίκος άκουσε πολλά από τους υπόλοιπους ΟΝΝΕΔίτες της Θεσσαλονίκης, γεγονός το οποίο τον ανάγκασε να παραιτηθεί (ή να τον παραιτήσουν) από τη θέση του προέδρου της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης. Η καριέρα του εν λόγω τύπου όμως δεν περιορίζεται στο μάσημα των κρατικών κονδυλίων μέσω ΜΚΟ.

Ως ορντινάντζα του πρώην υπουργού, Ε. Στυλιανίδη, τοποθετήθηκε απ’ αυτόν στο Δ.Σ. της ΕΥΑΘ, για τη θητεία του στο οποίο «τιμήθηκε» με πρωτόδικη ποινή φυλάκισης για παρασιώπηση εγκλημάτων! 
Κατόπιν και προφανώς λόγω της συγκλονιστικής προσωπικότητάς του και των πρωτοφανών ικανοτήτων του, τοποθετείται πάλι από το Στυλιανίδη στο Δ.Σ. της ΤΡΑΜ Α.Ε.

Η... ευδόκιμος θητεία του Παπαμιμίκου στο Δ.Σ. της ΤΡΑΜ Α.Ε. αποτυπώνεται στο πόρισμα του (Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης) Ρακιντζή προς τον Εισαγγελέα Πλημ/κων Αθήνας . Το πόρισμα διατύπωσε «πληθώρα παρανομιών και παρατυπιών στην εταιρεία Τραμ Α.Ε. προκειμένου να γίνουν αδιαφανείς προσλήψεις» κι ως εκ τούτου, ο Ρακιντζής εισηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα την άσκηση ποινικής δίωξης κατά της διοίκησης της Τραμ Α.Ε. διότι μόλις την προηγούμενη ημέρα της προκήρυξης των εθνικών εκλογών εγκρίθηκε η πρόσληψη 62 ατόμων, ύστερα από ολιγόλεπτη συνεδρίαση της επιτροπής αξιολόγησης και χωρίς να κρατηθούν πρακτικά!

Έτερος ευπατρίδης, φέρελπις νέος και φίλος του Παπαμιμίκου, είναι ο Δ. Παπαγγελόπουλος, εις εκ των πρωτοπαλλήκαρων της Ντόρας στην ΟΝΝΕΔ. Ο περί ου ο λόγος κύριος, είναι σήμερα πρόεδρος της ΜΚΟ «ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ».

Κάποιοι κομμουνισταί ισχυρίζονται ότι επί υπουργίας Ντόρας και υφυπουργίας Στυλιανίδη (2005-2007), η «ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ»... μάγγωσε κι αυτή 5.000.000 ευρωπουλάκια, κατά την Πάνιον ρήση. 



Τέτοια «μπουμπούκια» επανδρώνουν επάξια (και με το αζημίωτο ξαναλέμε) το κατοχικό καθεστώς.Ως βοηθοί εκπλήρωσης των εκάστοτε αφεντικών, τα τεμπελόσκυλα αυτά, τα οποία δεν έχουν αγωνιστεί και δεν έχουν ιδρώσει ποτέ και για τίποτα, έχουν μάθει να ζουν ανέντιμα, παίρνοντας από τα 100 της «δουλειάς» τα 10, με σκοπό τα υπόλοιπα 90 να πάνε στα μεγάλα αφεντικά, στους από πάνω, σ΄αυτούς- που βάσει της ιστορικής, οικονομικής και πολιτικής επιστήμης αποκαλούνται «καπιταλιστές», (στην political corebt ορολογία αποκαλούνται "επενδυτές", "μεγιστάνες", "μεγαλοεπιχειρηματίες" ¨Funds¨ κλπ). Αρκετοί απ’ αυτούς μάλιστα, λόγω των πλούσιων...ποινικών τους περγαμηνών, έχουν τοποθετηθεί σε κρατικές θέσεις για να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά», με αντάλλαγμα την ευνοική δικαστική τους μεταχείριση, ή ακόμα και το οριστικό τους «ξέπλυμα».

Κατάλαβαν κάποιοι τώρα, για ποιο λόγο ουρλιάζουν και γελοιοποιούνται όλα αυτά τα υποκείμενα κάθε μέρα στα ΜΜΕ τους, υπερασπίζοντας με χυδαίο και πρόστυχο τρόπο, ίσως το πιο βρώμικο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που είχε ποτέ η Ελλάδα;

Κατάλαβαν κάποιοι τώρα, γιατί οι Παπαμιμίκοι κι οι Μπάμπηδες, που έχουν μάθει ως μόνο τρόπο βιοπορισμού τις κομπίνες και τις «άκρες», αντιμετωπίζουν με τόσο μίσος και υπεροψία μια χούφτα ηρωικά αγωνιζομένων φτωχών καθαριστριών, αλλά και το σύνολο του λαού;

Κατάλαβαν κάποιοι τώρα, ποιοι και γιατί θεωρούν μονόδρομο το ευρώ και την τήρηση των υποχρεώσεων της Ελλάδας έναντι των δανειστών;

Συγχωροχάρτι 16,6 δισ. δολ. για την Bank of America

Ο τραπεζικός κολοσσός στέλνει στο αρχείο τις έρευνες για τον ρόλο του στην κρίση του .


Του Γιώργου Τσιάρα

Εκ πρώτης όψεως τα 16,6 δισεκατομμύρια δολάρια που συμφώνησε να πληρώσει στο αμερικανικό Δημόσιο ο τραπεζικός κολοσσός Bank of America (BOA), προκειμένου να στείλει μαζεμένες στο αρχείο και να «κλείσει» οριστικά όλες τις έρευνες που διεξάγουν οι Αρχές των ΗΠΑ για τον αμαρτωλό ρόλο της στη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2007, μοιάζουν κολοσσιαίο ποσό: και είναι πράγματι η μεγαλύτερη χρηματική ποινή που συνδέεται με τη δημιουργία της τοξικής φούσκας των ακινήτων στις ΗΠΑ, αλλά και ο μεγαλύτερος εξωδικαστικός συμβιβασμός στην αμερικανική ιστορία – υπερβαίνοντας κατά πολύ τον συμβιβασμό των 7 δισ. δολαρίων που δέχτηκε τον περασμένο Ιούλιο η Citigroup για τα δικά της τοξικά ενυπόθηκα δάνεια και την εξωδικαστική συμφωνία ύψους 13 δισ. δολαρίων που δέχτηκε τον Νοέμβριο του 2013 η JPMorgan Chase.

Στην πραγματικότητα όμως, όσο υψηλό κι αν είναι αυτό καθεαυτό το ποσό, η Bank of America «καθαρίζει» από τα πολλαπλά της αμαρτήματα με ένα «χάδι», αφού είναι αποδεδειγμένο πως η ηγεσία της πρωταγωνίστησε στο μεγάλο παιχνίδι των subprimes στεγαστικών δανείων χαμηλής φερεγγυότητας μεταξύ 2005 και 2008. Η αμερικανική τράπεζα αποδεδειγμένα εξαπάτησε χιλιάδες πελάτες της προκειμένου να αγοράσουν προβληματικά επενδυτικά προϊόντα, που είχαν ως εχέγγυα επισφαλή ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια – άλλωστε ένας από τους όρους της συμφωνίας με το Δημόσιο είναι πως η BOA θα αναγκαστεί να ομολογήσει δημόσια την εξαπάτηση αυτή.

Σε αντάλλαγμα το Δημόσιο θα βάλει στο αρχείο τις 23 ξεχωριστές έρευνες εξαπάτησης που έχουν ξεκινήσει εισαγγελείς σε όλη τη χώρα σε βάρος των μεγαλοτραπεζιτών της BOA: από τα δεκάδες κορυφαία στελέχη που συμμετείχαν στην τοξική λαίλαπα, ο μόνος που εξακολουθεί να κινδυνεύει με φυλάκιση είναι ο διαβόητος Αντζελο Μοζίλο, ο διευθυντής της περιφερειακής τράπεζας ενυπόθηκων δανείων Countrywide Financial, την οποία εξαγόρασε -όπως και τη Merill Lynch- η BOA εν μέσω της κρίσης το 2008.

Δεν είναι όλα μετρητά

Και βέβαια τα 16,6 δισ. δεν είναι όλα σε «πραγματικά» λεφτά. Σύμφωνα με την απόφαση, η καταβολή των 9,65 δισεκατομμυρίων δολαρίων θα γίνει με τη μορφή προστίμων και αποζημιώσεων, ενώ τα υπόλοιπα 7 δισ. θα είναι «soft money», δηλαδή χρήμα υπό τη μορφή διευκολύνσεων για χιλιάδες δανειολήπτες της τράπεζας που δυσκολεύονται να αποπληρώσουν τα «κόκκινα» από καιρό δάνειά τους. Ετσι και η κυβέρνηση Ομπάμα θα μπορέσει να «πουλήσει» τη συμφωνία στην κοινή γνώμη ως επίδειξη πυγμής προς τις μεγάλες τράπεζες και κοινωνικής ευαισθησίας προς τους ξεσπιτωμένους και κατεστραμμένους από την κρίση δανειολήπτες, ενώ στην πραγματικότητα δίνει στη Wall Street ένα ωραιότατο συγχωροχάρτι, έστω και σε σχετικά «αλμυρή» τιμή…

Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός αναμένεται πάντως να «ψαλιδίσει» τα κέρδη της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας των ΗΠΑ για το τρίτο τρίμηνο κατά περίπου 5,3 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή περίπου 43 σεντ ανά μετοχή, μετά την καταβολή φόρων. Ψίχουλα για μια τράπεζα που ανακοίνωσε πέρσι τζίρο 89 δισ. και καθαρά κέρδη 1,5 δισ. δολαρίων…


http://www.efsyn.gr/

Τυφλοπόντικες

Του Νίκου Μπογιόπουλου
Βεβαίως το θέμα που μας απασχολεί στο σημερινό σημείωμα της στήλης δεν είναι τόσο σοβαρό όσο τα «τσαλιμάκια» του Μαξίμου για την ανεύρεση των 180 βουλευτών. Υπολείπεται σε σημασία αν συγκριθεί με τα γραφόμενα για τις κινήσεις Σαμαρά όσον αφορά την «αξιοποίηση» του Φώτη Κουβέλη ενόψει της προεδρικής εκλογής. Και φυσικά πώς θα μπορούσε να σταθεί δίπλα σε εξαιρετικής σπουδαιότητας ζητήματα όπως: Ποιός είναι ο αυθεντικότερος εκπρόσωπος της επερχόμενης επετείου της 3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ; Ο Βενιζέλος ή ο Γιώργος Παπανδρέου… Καταγράφουμε τις εν λόγω ενστάσεις. Τις αξιολογούμε όπως τους αξίζουν. Και προχωρούμε:
   Το Σάββατο που μας πέρασε το ημερολόγιο έδειχνε 23 Αυγούστου.Σημαδιακή ημερομηνία. Τόσο που η καλή Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε εδώ και μερικά χρόνια να την ανακηρύξει ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης» κατά του κομμουνισμού και του ναζισμού. Βλέπετε η άθλια θεωρία των «δύο άκρων» δεν είναι έμπνευσης ούτε των Μπαλτάκων ούτε των Γεωργιάδηδων. Η σκούφια της κρατάει από πιο ψηλά. Αυτά – κομμουνισμός και ναζισμός – στην προπαγάνδα της πολιτισμένης Ευρώπης πάνε μαζί. Διότι είναι… ταυτόσημα. Μπορεί να το βεβαιώσει και η κυρία υπουργός Υγείας της Λιθουανίας (χώρα της ΕΕ στην οποία στήνονται μνημεία υπέρ των Ες – Ες). Αναφερόμαστε στην κυρία υπουργό η οποία πριν από λίγες μέρες τάχθηκε δημόσια υπέρ της ευθανασίας… των φτωχών.
   Γιατί, όμως, επέλεξαν την 23η Αυγούστου; Επειδή αυτήν την ημερομηνία, στις 23 Αυγούστου 1939, υπογράφτηκε το «σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ». Να, επομένως, τα «ντοκουμέντα» της «σύμπλευσης» κομμουνισμού – ναζισμού. Μέχρι και σύμφωνο μη επίθεσης υπέγραψαν! Συνετή κίνηση από τα επιτελεία της παραχάραξης. Αφού δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε επίπεδο ιδεών με τους κομμουνιστές, κατασκευάζουν την «ιστορία» στα μέτρα τους, έτσι ώστε να φαίνεται πως πίσω από τις κομμουνιστικές ιδέες υπάρχει κάτι το «εγκληματογόνο». Και η απόδειξη περί τούτου είναι να καταστήσουν την κομμουνιστική ιδεολογία και πράξη συνώνυμη του ναζισμού!
   Έτσι κάθε χρόνο η 23η Αυγούστου αποτελεί ένα τρόπον τινά προσκλητήριο για κάθε φασίστα, κρυφοφασίστα, μισοφασίστα, Μπαλτακοφασίστα να λέει το μακρύ του και το κοντό του από κοινού με εκείνους τους «δημοκράτες» που η πολιτική τους γεννάει και θρέφει τους φασίστες (σσ: Τώρα θα αναρωτηθείτε πως γίνεται στο αντικομμουνιστικό ντελίριο κάθε 23η Αυγούστου να συμμετέχουν και οι φασίστες. Εδώ, πια, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Η βλακεία – πόσω μάλλον του φασίστα – είναι αθεράπευτη).
   Παρατήρηση 1η: Το ιδιαίτερο φέτος είναι ότι αυτή η επέτειος συνέπεσε με το ταξίδι της κυρίας Μέρκελ στο Κίεβο. Η καγκελάριος βρέθηκε δηλαδή εκεί όπου η ΕΕ – η οποία καταδικάζει τους «ολοκληρωτισμούς» – στήριξε και στηρίζει τους ναζί για να προωθήσει τα γεωστρατηγικά συμφέροντα του ευρωατλαντισμού…
   Παρατήρηση 2η: Εξίσου σημαντικό είναι ότι ενώ η κυρία Μέρκελ βρισκόταν στο Κίεβο, στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, στο Χάρκοβο, γίνονταν δεκάδες συλλήψεις αντιφασιστών από την αστυνομία της Ουκρανίας. Η αιτία ήταν ότι στο Χάρκοβο πραγματοποιήθηκε μια μεγαλειώδης συγκέντρωση για την 71ηεπέτειο απελευθέρωσης της πόλης από τους ναζί. Κατά σατανική ειρωνία της Ιστορίας ήταν 23 Αυγούστου του 1943 όταν ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε την πόλη από τους χιτλερικούς. Και ένα μεγάλο κομμάτι πληθυσμού της Ουκρανίας, που ξεχύθηκε με κόκκινες σημαίες στους δρόμους για να τιμήσει την ημέρα, αυτό δεν το ξεχνά. Ομως τέτοιες «μνήμες» στην Ουκρανία σήμερα δεν επιτρέπονται…      
   Ας επιστρέψουμε, όμως, στην 23 Αυγούστου του 1939 όταν υπογράφεται το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο μη επίθεσης, το γνωστό Σύμφωνο «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» που στη λογική της εξίσωσης κομμουνισμού και φασισμού το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την καθιέρωσε ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων».Ξεκαθαρίζουμε ότι οι παρατηρήσεις που ακολουθούν δεν απευθύνονται στους 409 ευρωβουλευτές (μεταξύ τους 2 της ΝΔ και 1 του ΛΑ.Ο.Σ.) που υπέγραψαν ήδη από το 2008 εκείνη τη δήλωση για την εξίσωση του ναζισμού με τον …κομμουνισμό. Αλλωστε, με τους απογόνους του Γκαίμπελς και τους ενσυνείδητους παραχαράκτες της Ιστορίας δε χωράει κανένας διάλογος. Οι βρωμερές ενέργειες, όμως, αποτελούν ενίοτε και ευκαιρία για να θυμηθούμε και να αξιολογήσουμε καταστάσεις και πράγματα:
   Πρώτον, η παγκόσμια ιστοριογραφία – την οποία φυσικά δεν έγραψαν Σοβιετικοί ή κομμουνιστές – έχει αποφανθεί: Το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης (Μολότοφ – Ρίμπεντροπ) της 23 Αυγούστου 1939 αποτέλεσε κίνηση της ΕΣΣΔ που έσωσε την Ευρώπη από τη χιτλερική χολέρα και προέκυψε μόνο μετά την άρνηση Αγγλίας – Γαλλίας για την από κοινού με την ΕΣΣΔ αντιμετώπιση της Γερμανίας. Ηταν μια κίνηση που επέτρεψε στη Σοβιετική Ενωση (σε μια στιγμή που ήδη είχε δεχτεί στο Ανατολικό της μέτωπο την επίθεση των Ιαπώνων) να αναδιοργανώσει τον Κόκκινο Στρατό και την οικονομία της, ώστε να καταφέρει – όπως και έγινε – να συντρίψει την επερχόμενη χιτλερική επίθεση. Αντίθετα, ήταν η συμφωνία του Μονάχουένα χρόνο πριν (30 Σεπτέμβρη 1938) μεταξύ των Χίτλερ, Μουσολίνι, Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ, με την οποία Αγγλία και Γαλλία άνοιξαν το δρόμο για τη ναζιστική επιδρομή στην Ευρώπη. Εκεί ήταν που οι πρόγονοι των 409 αντικομμουνιστών προσέφεραν στρατηγικό πλεονέκτημα στον Χίτλερ, που, μέσω της κατάληψης της Τσεχοσλοβακίας, δε συνάντησε καμία άμυνα και κυρίως του προσέφεραν μια απομονωμένη ΕΣΣΔ έρμαιο – όπως ήλπιζαν – στις πολεμικές διαθέσεις του Γ” Ράιχ. Ενδεικτικό, πως όταν η ΕΣΣΔ τάχθηκε κατά της Συμφωνίας του Μονάχου και προσέφερε στρατιωτική βοήθεια στη Γαλλία έναντι της Γερμανίας, η Γαλλία απέρριψε τη σοβιετική βοήθεια. Ετσι, το Σύμφωνο «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» (που υπεγράφη έναν ολόκληρο χρόνο μετά τη συμφωνία του Μονάχου) ήταν το μοναδικό μέσο άμυνας που είχε απομείνει στη Σοβιετική Ενωση δεδομένων των συνθηκών. Εξασφάλισε στη χώρα 21 πολύτιμους μήνες προετοιμασίας, που κατόπιν αποδείχτηκαν ανεκτίμητοι στην πολεμική της προεργασίας ενόψει της αναπόφευκτης γερμανικής επίθεσης.
   Τι δε λένε, λοιπόν, οι τυφλοπόντικες της Ιστορίας που αξιοποιούν προπαγανδιστικά το σύμφωνο εναντίον της ΕΣΣΔ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος; Οτι εκείνο το σύμφωνο «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» υπογράφτηκε μόνον αφότου επί μήνες η Αγγλία και η Γαλλία αρνούνταν να υπογράψουν με την ΕΣΣΔ συμφωνία κοινής δράσης εναντίον του ναζισμού. Οτι όλο αυτό το διάστημα ο ένας ιμπεριαλιστικός άξονας, των αστικών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών της Ευρώπης, επιδίωκε να στραφεί μια ώρα αρχύτερα ο άλλος ιμπεριαλιστικός άξονας, της Γερμανίας, κατά της Σοβιετικής Ενωσης. Οτι μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ΕΣΣΔ χρειαζόταν ικανό διάστημα να οργανωθεί μπροστά στην επικείμενη και αναπόφευκτη πολεμική επίθεση από τη Γερμανία. Και ότι κάθε αντικειμενικός και αμερόληπτος ιστορικός έχει αναγνωρίσει ότι εκείνο το σύμφωνο αποδείχτηκε μια ευφυής κίνηση της ΕΣΣΔ, που της έδωσε το χρόνο να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει και, τελικά, να συντρίψει το ναζισμό.
   Τι δε λένε: Οτι υπάρχει μια άλλη ημερομηνία που θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματική επέτειο καταδίκης του ναζισμού και όσων τροφοδοτούν, συναλλάσσονται και ανοίγουν το δρόμο στους ολοκληρωτισμούς. Είναι η 30ή του Σεπτέμβρη. Είναι η μέρα (30 Σεπτέμβρη 1938 – ένα χρόνο πριν το σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ), που στο Μόναχο, οι Χίτλερ και Μουσολίνι υπέγραψαν μαζί με τους αρχηγούς των κυβερνήσεων της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, το ομώνυμο «σύμφωνο του Μονάχου», με το οποίο οι «δημοκρατίες της Δύσης», στο πλαίσιο του «κατευνασμού» του φασισμού, έδιναν το πράσινο φως στο ναζισμό να εισβάλει στην Τσεχοσλοβακία, να την διαμελίσει, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στον όλεθρο και οδηγώντας την ανθρωπότητα στην τραγωδία του Β” Παγκόσμιου Πολέμου. Αυτή, βέβαια, η ημερομηνία απουσιάζει από τα αντικομμουνιστικά ψηφίσματα του Ευρωκοινοβουλίου και τις αποφάσεις της ΕΕ. Πολύ λογικό για μια ΕΕ των «Χάιντερ», της Λεπέν και της ακροδεξιάς, για μια ΕΕ που πριν λίγους μήνες – επί ελληνικής προεδρίας – υπέγραψε συμφωνία σύνδεσης με τους ναζί της Ουκρανίας…
  
    Δεύτερον, αν η ΕΕ, το Ευρωκοινοβούλιο και οι κάθε λογής «φιλελεύθεροι» και «σοσιαλιστές» γκαιμπελίσκοι που το απαρτίζουν νοιάζονταν για τη «δημοκρατία», αν είχαν ή έχουν ειλικρινή επιδίωξη να καταγγείλουν το ναζισμό και όχι να συκοφαντούν τον κομμουνισμό (όπως πραγματικά τους ενδιαφέρει), τότε θα είχαν να δείξουν έστω και μία ανακοίνωση, έστω μία διαμαρτυρία ή έστω μία καταγγελία τους για το γεγονός ότι σε Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία και μια σειρά ακόμα χώρες της ΕΕ στήνονται μνημεία υπέρ των Ες – Ες και «τιμούνται» συνεργάτες των Γερμανών, την ώρα που σε αυτές και άλλες χώρες (Τσεχία, Πολωνία, Ουγγαρία κλπ.) η μαρξιστική – λενινιστική ιδεολογία έχει κηρυχτεί «παράνομη» (!) από τα δικαστήρια και οι κομμουνιστές, αριστεροί και δημοκράτες τελούν σε καθεστώς παρανομίας.
  
    Τρίτον, στην Ελλάδα της Κατοχής, οι συνεργάτες των Γερμανών, οι γερμανοντυμένοι, οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες δεν ήταν κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές, μαζί με τους άλλους αριστερούς και δημοκράτες ήταν στα βουνά και πολεμούσαν το ναζισμό. Οι κ.κ. Ελληνες ευρωβουλευτές που το 2008 υπέγραφαν δηλώσεις «εξίσωσης» του κομμουνισμού με τον φασισμό και μόλις πρόσφατα ψήφισαν υπέρ του Κιέβου και υπέρ των κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία (με τα γνωστά αποτελέσματα για τους Έλληνες αγρότες) μήπως ξέρουν ποιας ιδεολογίας και ποιας πολιτικής μήτρας εκτρώματα ήταν οι γερμανοτσολιάδες;
*
   Υστερόγραφο 1ο: Η 23η Αυγούστου είναι όντως σπουδαία ημερομηνία. Ηταν 23 Αυγούστου του 1942 όταν η μάχη του Στάλινγκραντ πέρασε στην πιο αποφασιστική της φάση. Η 23η Αυγούστου 1942 θεωρείται ημερομηνία ορόσημο για τη μάχη του Στάλινγκραντ γιατί από τη μέρα εκείνη η μάχη μεταφέρθηκε ακόμα και στις συνοικίες της πόλης όταν το 14ο γερμανικό σώμα τεθωρακισμένων διέσπασε την αμυντική γραμμή του Στάλινγκραντ και έφτασε στο Βερτιάτσι. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε ο τιτάνιος αγώνας των αμυνομένων σπίτι το σπίτι και δρόμο το δρόμο που οδήγησε στη συντριβή της ναζιστικής χολέρας.
   Υστερόγραφο 2ο: Τί νόημα έχει να γυρνάμε τόσο πίσω στην Ιστορία, θα ρωτήσει ο καλόπιστος φίλος. Είναι απλό: Οταν μιλάμε για την Ιστορία μιλάμε για το σήμερα, για το τώρα. Γιατί η Ιστορία – φίλε μου καλέ – είναι η πολιτική του παρελθόντος. Που σημαίνει ότι η σημερινή πολιτική δεν είναι τίποτα λιγότερο από την Ιστορία του μέλλοντος. Και, συνεπώς, αναλογεί στον καθένα μας το δικό του μερίδιο ευθύνης για το πως θα γραφτεί, αφού – άλλωστε – ήδη γράφεται πάνω στην πλάτη τη δική μας και των παιδιών μας.
   Υστερόγραφο 3ο: Η στήλη επέστρεψε στη βάση της. Καλώς σας βρήκαμε, όλες και όλους. Καλό «ταξίδι» να’χουμε!

enikos.gr

O μεγάλoς κωλοτούμπας

«Άθλιον εστί το γινάτι. Άξιον εστί η πρόληψις». Με αυτήν τη… λόγια – και σχεδόν… αυτοκριτική – κατακλίδα ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης έκλεινε τη Δευτέρα 18 Αυγούστου το άρθρο του στο «Έθνος» με τον τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κακός Λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα», με το οποίο επιχείρησε να δικαιολογήσει την απόφασή του να «συμπορευθεί» με τη Ν.Δ. στην προσπάθεια να μην κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ομολογουμένως ο Καρατζαφέρης δεν ήταν σε ιδιαίτερη φόρμα. Η άκεφη προσπάθειά του να περιγράψει την κατάσταση της χώρας χαρακτηρίστηκε από ανεπιτυχή σχήματα λόγου όπως το κάτωθι:«Εγκλωβισμένοι από καιρό διάγουμε με τον λεπτοδείκτη ανασφάλειας καρφωμένο στο έξι. Τουτέστιν στο ναδίρ. Το σήμερα χειρότερο από το χθες, χωρίς να δύναται να εγγυηθεί οποιοσδήποτε σοβαρός επαΐων ότι το αύριο θα είναι επαρκέστερο του σήμερα. Ο λεπτοδείκτης πρέπει να πάρει την ανιούσα. Παρά είκοσι πέντε, παρά είκοσι, παρά τέταρτο και αυτά με προσπάθεια και σύνεση να πλησιάσουμε το άπιαστο όνειρο του… 12. Ποιος, όμως, θα κινήσει τον λεπτοδείκτη;».Προσπαθώντας να αποφύγει την ουσία της απόφασής του, βυθίστηκε στην αμηχανία και την ασάφεια. Όμως ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ σπανίως στο παρελθόν ήταν ασαφής. Ιδιαιτέρως όταν στρεφόταν με ιερή μανία εναντίον του σημερινού συνοδοιπόρου του Αντώνη Σαμαρά και των στελεχών που εγκατέλειψαν τον ίδιο και τον ΛΑΟΣ του για να ενταχθούν στη Ν.Δ. – Μάκη Βορίδη και Άδωνι Γεωργιάδη κυρίως.Βεβαίως ο καθένας σ’ αυτήν τη χώρα μπορεί να δηλώνει ό,τι του κατέβει. Όμως κι εμείς δικαιούμαστε να διατηρούμε τη μνήμη μας. Ως εκ τούτου είπαμε να απολαύσουμε μερικές από τις σπουδαιότερες ατάκες που ο Καρατζαφέρης έχει στο παρελθόν… αφιερώσει στους Σαμαρά, Γεωργιάδη, Βορίδη, Βελόπουλο και Βενιζέλο.Ο «Τρελαντώνης»
Μια από τις πιο μεγάλες κόντρες μεταξύ Σαμαρά και Καρατζαφέρη διαδραματίστηκε στη Βουλή, στις 19 Ιουνίου 2011, την πρώτη ημέρα της συζήτησης για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου.
• Ο Σαμαράς έριξε την πρώτη «κανονιά» μιλώντας για «εξαπτέρυγα»:
«Αναρωτηθείτε, γιατί άραγε όλοι ζητούν αυτήν τη στιγμή από τη Νέα Δημοκρατία συναίνεση σε μια λάθος πολιτική; Μήπως δεν είχε η κυβέρνηση άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Είχε. Μήπως δεν είχε η κυβέρνηση και εφεδρικά εξαπτέρυγα να τη στηρίξουν, όπως έγινε πέρσι; Είχε, αλλά, με αυτά που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο, ούτε τα “εξαπτέρυγα” τολμούν να στηρίξουν πια το αδιέξοδο. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον».
• Ο Καρατζαφέρης σήκωσε πάραυτα το γάντι: «Άκουσα πάλι για εξαπτέρυγα σήμερα. Προτιμώ να είμαι εξαπτέρυγο της ανάγκης, παρά χερουβείμ της ανοησίας».
• Ο Σαμαράς συνέχισε την κόντρα στη δευτερολογία του απευθυνόμενος στον ΓΑΠ: «Ο κ. Καρατζαφέρης ενέκρινε την κυβέρνησή σας, άσχετα εάν θα την καταψηφίσει. (…) Να τον ακούτε τον κ. Καρατζαφέρη. Δεν βλέπετε πόσο σας αγαπάει;». Στη συνέχεια κατηγόρησε τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ ότι το αίτημά του ήταν να γίνει υπουργός, αλλά τελικά κατέληξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ.
• Στη δική του δευτερολογία ο Καρατζαφέρης τα πήρε στο… κρανίο απευθυνόμενος και αυτός στον τότε πρωθυπουργό: «Σας παρέσυρα, κύριε Παπανδρέου, επειδή μου διέφυγε μια αραβική παροιμία: Άπαξ προδότης, πάντα προδότης. (…) Κάποιοι εξύβριζαν χυδαία απ’ αυτό το βήμα τη Ν.Δ. την τριετία 1993-96 και σήμερα έχουμε λογική Πολιτικής Άνοιξης, σε μια εποχή που δεν επιτρέπονται αυτά τα πειράματα. (…) Έχω δώσει εξετάσεις. Κάποιοι άλλοι έμειναν ανεπάγγελτοι τα χρόνια που ήταν στην άγονη γραμμή. (…) Εγώ, τέλος πάντων, τον συμπαθώ τον κύριο Αντώνη Σαμαρά και θα του κάνω ένα δώρο που θα το έχει διαβάσει: Ένα μυθιστόρημα που έχει γράψει η γιαγιά του, η Πηνελόπη Δέλτα, ο “Τρελαντώνης”».
Ουρητήριο ο ΛΑΟΣ!
Τον Φεβρουάριο του 2012, επί κυβέρνησης Παπαδήμου, στην οποία συμμετείχε ως υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, ο Μάκης Βορίδης υπερψηφίζει το δεύτερο μνημόνιο, διαγράφεται από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΛΑΟΣ και προσχωρεί στη Ν.Δ.
Η εκδοχή του Καρατζαφέρη για το πρώην στέλεχός του και την απόφασή του ήταν ξεκαρδιστική: «Ήταν περαστικός, που αισθάνθηκε ότι είμαστε δημόσια τουαλέτα, να αφοδεύσει και να συνεχίσει το ταξίδι του».
Την Κυριακή 6 Μαΐου 2012 γίνονται βουλευτικές εκλογές, από τις οποίες δεν προκύπτει κυβέρνηση, καθώς το ποσοστό της νικήτριας Ν.Δ., μόλις στο 18,85%, δεν εγγυάται πολιτική σταθερότητα, ενώ ο ΛΑΟΣ βλέπει τα ραδίκια ανάποδα, αφού με 2,90% μένει οριακά εκτός Βουλής. Αμέσως ο Σαμαράς απευθύνει κάλεσμα σε δεξιά… πανστρατιά, στην οποία ο Καρατζαφέρης απαντά ως εξής:
«Μου λένε για συνεργασίες. Με ποιον να πάω; Με αυτόν που πρόδωσε, με αυτόν που δεν είχε το θάρρος να πάει και να φιλήσει το μνήμα της γυναίκας που τον έκανε άνθρωπο, που τον έκανε υπουργό σε ηλικία 38 ετών;» είπε αναφερόμενος στην κηδεία της… Μαρίκας Μητσοτάκη!
Στις 20 του ίδιου μήνα, ενώ η χώρα οδεύει προς δεύτερες εκλογές, ο Καρατζαφέρης συνεχίζει να αρνείται τη συνεργασία, ενώ αναφερόμενος στους πρώην βουλευτές του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη και Μάκη Βορίδη, που έχουν προσχωρήσει στη Ν.Δ., λέει: «Δεν περίμενα να είναι τόσο νεοφιλελεύθεροι. Περίμενα περισσότερο πατριωτισμό. Δεν είναι κακό να αλλάζει κανείς απόψεις, κακό είναι να μην σέβεται τον εαυτό του και την ιστορία του».
Δύο μέρες μετά, συνεχίζει την επίθεση προς τους ίδιους: «Τους μάζεψα από την αφάνεια, τους έκανα ανθρώπους, βουλευτές και υπουργούς. Για μια καρέκλα έφυγαν». Σε βίντεο, μάλιστα, που προβλήθηκε από το κανάλι του ο τίτλος αφορούσε τον Γεωργιάδη: «Ο ιδεολόγος… κωλοτούμπας».
«Τα πήραν για να φύγουν»!
Δύο μέρες μετά, στις 23 Μαΐου 2012, παίρνουν φωτιά τα τόπια, καθώς ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, σε συνέντευξή του στον «Βήμα FM» υπαινίσσεται χρηματισμό των στελεχών του ΛΑΟΣ που προσχώρησαν στη Ν.Δ.:
«Είναι πράγματα που φοβίζουν και πανικοβάλλουν αυτόν που γνωρίζει. Μου είπαν βουλευτές μου ότι τους προσέγγιζαν και ότι προθυμοποιήθηκαν κάποιοι να τους “λύσουν τα προβλήματά τους”. Ήξεραν αναλυτικά τι λογαριασμό είχαν και τι χρωστούσαν σε κάθε τράπεζα και πώς θα μπορούσε να “μηδενιστεί”!
Όλα αυτά δεν μπορεί να τα γνωρίζει ένα κόμμα. Σαφώς τους τα δώσανε. (…) Χρησιμοποίησαν πάλι τον “πρόθυμο” κ. Σαμαρά, όπως και το 1993, που ο Κρίστοφερ είπε ότι θα είχαμε εκλογές στις 10 Νοεμβρίου. Βεβαίως και μιλώ για χρηματισμό. Ποιος είπε όχι; Δεν ξέρω τι έγινε με αυτούς που έφυγαν. Ξέρω όμως τι έγινε με αυτούς που δεν έφυγαν. Τους είπαν ότι “θα κλείσουν τα υπόλοιπα των λογαριασμών τους στις τράπεζες”».
Όμως η καταγγελία προχώρησε ακόμη παραπέρα και χόντρυνε πολύ όταν ο Καρατζαφέρης αναφέρθηκε σε απόπειρα του Σαμαρά να τον εξαγοράσει:
«Μου ζήτησε ο κ. Σαμαράς, μέσω ενός κοινού φίλου και γνωστού εκδότη, να συνεργαστούμε. Του είπα ότι βλέπω το ενδεχόμενο συνεργασίας τριών κομμάτων, τύπου Ιταλίας. Αλλά να διατηρεί την αυτονομία του το κάθε κόμμα στα επιμέρους θέματα. Όχι στη “σαλαμοποίηση”. (…)
Συναντήθηκα με τον κ. Σαμαρά και του είπα ότι μπορώ να αρχίσω να συζητώ το ενδεχόμενο να κατέβουν τρία κόμματα μαζί στις εκλογές, διατηρώντας όμως το καθένα την αυτοτέλειά του. Μου είπε “να έλθω εγώ με ό,τι θέλω”. Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια εξαγοράς. Δηλαδή, να πουλήσω τους βουλευτές μου και τον κόσμο του ΛΑΟΣ που με παρακολούθησε όλο αυτό το χρονικό διάστημα σε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο».
Η εν λόγω συνέντευξη πυροδότησε ένα κύμα διαρροών από την πλευρά της Ν.Δ., οι οποίες ανέφεραν ότι ο Καρατζαφέρης είχε ζητήσει από τον Σαμαρά οικονομικά ανταλλάγματα για να συνεργαστεί με το κόμμα του. Ο Καρατζαφέρης απαντά στις 26 Μαΐου ως εξής σε συνέντευξή του στον Γιώργο Αυτιά αναφερόμενος στις συνομιλίες του με τον Σαμαρά: «Ο Σαμαράς έκανε κινήσεις υπογείως για να πάρει βουλευτές και πολιτευτές του ΛΑΟΣ». Εν συνεχεία αναφέρθηκε στη «μεγάλη κόντρα που έχουμε από το 1993, όταν πήρε βουλευτές της Ν.Δ., με την ίδια μέθοδο. Πρώτα πήρε τον Στ. Στεφανόπουλο, μετά τον Κλείτο, μετά τον Μαντζώρη και μετά τον Συμπιλίδη και τελικά έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη».
Για το επίμαχο θέμα χαρακτήρισε «αστειότητες και αθλιότητες τις διαρροές που μεθοδεύονται από τη μεριά του κ. Σαμαρά ότι του ζήτησα το ένα τρίτο της κομματικής επιχορήγησης. Γιατί δεν βγαίνει να το πει αυτό ο ίδιος ο κ. Σαμαράς ή ο φερόμενος ως ενδιάμεσος κ. Αβραμόπουλος;».
Η κόντρα έχει ανάψει για τα καλά και την επόμενη μέρα, 27 Μαΐου, ο Καρατζαφέρης δίνει συνέντευξη στην «Ελεύθερη Ώρα», στην οποία «στολίζει» κανονικότατα τον πρόεδρο της Ν.Δ., τον Βορίδη και τον Γεωργιάδη:
• «Ο κ. Σαμαράς είναι εκτελεστικό όργανο της αμερικάνικης πρεσβείας σε βάρος του ΛΑΟΣ».
•  «Είναι πολιτικά ανήθικος. Προδίδει φιλίες και δεν θα διστάσει αύριο να προδώσει ευκόλως την Ελλάδα».
• «Ο Κ. Βελόπουλος συνειδητοποίησε ότι εγώ δεν μπορούσα λόγω αρχών να τον απαλλάξω από τις εμπλοκές του με τη Δικαιοσύνη, γι’ αυτό βρήκε στέγη στη Ν.Δ.».
• «Ο κ. Σαμαράς επιμένει να χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως έμπορος κρεάτων».
• «Ο Άδωνις ήταν η “προξενήτρα” στα “αρραβωνιάσματα” όσων έφυγαν από το κόμμα».
• «Ο κ. Σαμαράς θα υποφέρει περισσότερο από τον κ. Βορίδη, παρά από την κ. Μπακογιάννη. Θέλει να πάρει την ηγεσία της Ν.Δ. όπως ήθελε και με τον ΛΑΟΣ».
«Άπαξ προδότης, πάντα προδότης»
Η κόντρα δεν σβήνει ούτε μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και τον σχηματισμό της αρχικά τρικομματικής κυβέρνησης Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.
Έτσι, στις 13 Φεβρουαρίου 2014, ο Καρατζαφέρης, μιλώντας στον «Real FM», στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου με συμπαρουσιαστή εκείνη την ημέρα τον εκδότη του «Ποντικιού» Αντώνη Δελλατόλα, χαρακτηρίζει «προδότη και ασόβαρο» τον Σαμαρά, αποκλείει το ενδεχόμενο επιστροφής του στη Ν.Δ. και δηλώνει ότι «αγωνιά για την ευρύτερη κεντροδεξιά παράταξη» και για ενδεχόμενη απομόνωση της Δεξιάς από την Αριστερά.
Ειδικά για τον πρωθυπουργό σημείωσε: «Άπαξ προδότης, πάντα προδότης. Δεν πρόδωσε την παράταξη το ’93; Δεν πρόδωσε την παράταξη το ’95, όταν καλπάζαμε με τον Έβερτ;».
«Θα είναι κατηγορούμενοι»
Το 2014 είναι η χρονιά κατά την οποία η πολιτική, δημοσκοπική και εκλογική καθίζηση της Ν.Δ. είναι πια γεγονός και όχι εικασία. Ο Καρατζαφέρης συνεχίζει τον… «ανένδοτό» του υιοθετώντας σταθερά σκληρές εκφράσεις.
Στις 12 Μαρτίου, μιλώντας στη Χαλκίδα, επιτίθεται στους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο, τους οποίους χαρακτηρίζει «Φιλιππινέζες της τρόικας» και τους απειλεί ότι μέσα στο 2014 θα είναι υπόδικοι, διότι, όπως είπε για τον εαυτό του, «μπορεί και στα σαλόνια και στα αλώνια».
Στις 9 Μαΐου, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, σε ομιλία του στην Καλαμάτα, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ επιτίθεται πάλι με βαρύτατους χαρακτηρισμούς σε Σαμαρά και Βενιζέλο: «Στις 7 Απριλίου 2012 ο κ. Σαμαράς από την πλατεία του Περιστερίου δεσμευόταν ρητά ότι δεν πρόκειται να κάνει συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Το έκανε και δεν ντρέπεται. Γλίτωσε από τη φυλακή τον Βενιζέλο». (…) «Είναι παλιάνθρωπος, έχω μια σειρά πράξεων. Δεν μπορεί να είναι πρωθυπουργός, λόγω της ηθικής αναπηρίας του. Ανέστησε το ΠΑΣΟΚ για να έρχεται ο κ. Βενιζέλος να λέει ότι θέλει 10% για να μην πέσει η κυβέρνηση».
Κατόπιν αυτών, πάντως, ο Γιώργος Καρατζαφέρης, νυν… συμπορευόμενος με όσους στο παρελθόν καθύβριζε σκαιότατα, μάλλον… επιεικής ήταν στο άρθρο του στο «Έθνος» με τον («κακό λύκο») ΣΥΡΙΖΑ και την απειλή που κατ’ αυτόν εκπροσωπεί:
«Η άλλη πλευρά δεν έχει τον… θεό της. Μεταφορικά και ουσιαστικά, τουλάχιστον κάποιοι εξ αυτών. Κάθε συνιστώσα δικό της βιλαέτι. Η “Ρόζα” των Εξαρχείων και ο Σταθάκης του βαθέος αμερικανικού κατεστημένου προφανώς και θα διεκδικήσουν μερίδιο της ακολουθησομένης στρατηγικής. Τα ιμάτια της εξουσίας σε άμεσο χρόνο θα μετατραπούν σε κουρέλια, ικανοποιώντας βιώματα και στερητικά σύνδρομα δεκαετιών».
Σχεδόν… αγιογραφία – για τα δεδομένα του.
Ο Σταύρος Χριστακόπουλος είναι διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα «Ποντίκι» 

topontiki.gr

Οι ξεφτιλισμένοι

Το δικαίωμα στον αυτοεξευτελισμό το έχουμε όλοι. Αν το ασκούμε, ή όχι, είναι θέμα συνείδησης του καθενός. Συνήθως αυτός που αποφασίζει να αυτοεξευτελισθεί κατασκευάζει ένα άλλοθι για δικαιολογήσει την απόφαση του. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο αυτοεξευτελιζόμενος  ισχυρίζεται ότι στην πράξη του τον οδηγεί ένα ανώτερο αίσθημα αυτοθυσίας. Θυσιάζει, λοιπόν, την αξιοπρέπεια του για το καλό των άλλων, των πολλών, της πατρίδας, του κόμματος, της παράταξης, κ.λπ. Ετσι, αυτοεξευτελισμένος μεν, αλλά για το κοινό καλό δε, στρέφεται προς την κοινωνία και ζητάει την επιβράβευση:  «Θυσίασα ότι πολυτιμότερο είχα, την τιμή και την αξιοπρέπεια μου, για σας! Τώρα ήρθε η ώρα να με ανταμείψετε…». Αυτό είναι, πάνω κάτω, το «σενάριο» μιας παράστασης που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες και θα τη δούμε, επαναλαμβανόμενη πολλές φορές,  μέχρι τις εκλογές. Στο ρόλο του πρωταγωνιστή θα υπάρχουν εναλλαγές. Προς το παρόν, ας απολαύσουμε στο έργο «Φθηνό, ευέλικτο,…πολιτικό προσωπικό», τους κ.κ. Λοβέρδο και Καρατζαφέρη, σε ομολογουμένως εξαιρετικές ερμηνείες. Καλή διασκέδαση!


http://www.imerodromos.gr/

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ


Την παραίτηση της κυβέρνησης της Γαλλίας υπέβαλε στον Γάλλο Πρόεδρο, Φρανσουά Ολάντ, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς, μετά τους τριγμούς που προκλήθηκαν από την έντονη κριτική του υπουργού Οικονομίας, Αρνό Μοντμπούρ για την πολιτική της λιτότητας ,αλλά και της πλήρους ευθυγράμμισης με τις επιταγές του Βερολίνου.
Του Μιχάλη Ψύλου
Με συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Μonde το περασμένο Σάββατο ο Μοντμπούρ ,που εκπροσωπεί την αριστερή πτέρυγα των γάλλων σοσιαλιστών, ζήτησε να σταματήσει η πολιτική της λιτότητας που στραγγαλίζει την ανάπτυξη της γαλλικής οικονομίας. Ο γάλλος υπουργός Οικονομίας είπε και κάτι άλλο που ξεπέρασε βέβαια τα εσκαμμένα, την “κίτρινη γραμμή” ,όπως είπε ο συντηρητικός σοσιαλιστής πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς : Τι είπε ο Μοντμπούρ; Οτι λένε καθημερινά σχεδόν όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες : “Να υπάρξει μια «δίκαιη και υγιής αντίσταση» στις «υπερβολικές εμμονές των Γερμανών συντηρητικών… Πρέπει να υψώσουμε τον τόνο. Η Γερμανία έχει πιαστεί στην παγίδα της πολιτικής της λιτότητας που έχει επιβάλει σε όλη την Ευρώπη», δήλωσε ο Μοντμπούρ και πρόσθεσε με έμφαση για να μην ξεχνιόμαστε άλλωστε: «Όταν λέω η Γερμανία, ομιλώ για τη γερμανική δεξιά που υποστηρίζει την (καγκελάριο) Άγκελα Μέρκελ. Η Γαλλία δεν έχει την τάση να ευθυγραμμίζεται με τα ιδεολογικά αξιώματα της γερμανικής δεξιάς».
Η ευρωζώνη -είπε ο γάλλος υπουργός Οικονομίας “έχει γίνει ένα νησί του Κάφκα , όπου οι ηγέτες των κρατών μελών πεισματικά ακολουθούν πολιτικές που εμποδίζουν την ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ανεργίας. Η μείωση των ελλειμμάτων είναι αντιοικονομική, διότι επιδεινώνει την ανεργία και συνιστά οικονομικό παραλογισμό, διότι καθιστά αδύνατη την αποκατάσταση των δημόσιων λογαριασμών ,και προκαλεί πολιτική καταστροφή, διότι ρίχνει τους Ευρωπαίους στα χέρια των δεξιών εξτρεμιστικών κομμάτων ” .
Ο Μοντμπούρ δεν ήταν μόνος. Ο επίσης αριστερός σοσιαλιστής υπουργός Παιδείας Μπενουά Αμόν επέκρινε έντονα την οικονομική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση της Γαλλίας σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Parisien.
Οι τοποθετήσεις αυτές προκάλεσαν έντονες επικρίσεις κυρίως από μέρους της γαλλικής δεξιάς και του κέντρου, που ζήτησαν τον αποκεφαλισμό των δύο αριστερών υπουργών.
«Ποιος κυβερνά; Ποιο ζεύγος; Το ζεύγος του Μανουέλ Βαλς και του Φρανσουά Ολάντ, ή μήπως το δίδυμο των Μοντμπούρ και Αμόν; Ποιος χαράσσει την οικονομική πολιτική της Γαλλίας;» διερωτήθηκε ο Μπρουνό Λε Μερ, βουλευτής του δεξιού κόμματος Ένωση για Ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP).
Και ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ …αντέδρασε «παραιτώντας» την κυβέρνηση Βαλς, προκειμένου φυσικά να απομακρύνει τους αριστερούς σοσιαλιστές υπουργούς.
Μοναχικός ιππότης κατά της λιτότητας
“Μα είναι δυνατόν ο υπουργός Οικονομικών να εντάσσεται στην αντιπολίτευση;” διερωτάτο πριν δύο μήνες σε κύριο άρθρο της η γαλλική οικονομική εφημερίδα “La Tribune” και προσέθετε με έμφαση: “Μήπως αποφάσισε να το παίξει μοναχικός ιππότης;”
Ηγετικό στέλεχος της αριστερής πτέρυγας του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος ο Μοντεμπούρ -είχε ηττηθεί το 2011 από τον Φρανσουά Ολάντ στη διεκδίκηση του χρίσματος των σοσιαλιστών για την γαλλική προεδρία- δεν κρύβει τις απόψεις του. «Οι ευρωπαϊκές πολιτικές λιτότητας σε όλες τις χώρες, προκάλεσαν την καταστροφή, ενίσχυσαν την άκρα δεξιά σε όλες τις χώρες έστω και με διαφορετικές εκδοχές. Το πολιτικό αποτέλεσμα και το οικονομικό αποτέλεσμα συνιστούν και οι δύο μια καταστροφή” τόνισε ορθά κοφτά ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών . «Ο διάλογος για την κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής δεν έγινε ποτέ, ούτε στη Γαλλία ούτε στην Ευρώπη” λέει ο Μοντμπούρ .Με ένα tweet αμέσως μετά τις ευρωεκλογές ο Μοντμπούρ είχε ταράξει τα νερά: “Οι ευρωπαϊκές πολιτικές της λιτότητας οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή. Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών το αποδεικνύουν” έγραψε χαρακτηρηστικά.
Ανακοίνωσε μάλιστα τη συγκρότηση μιας πενταμελούς επιτροπής “σοφών” για την εκπόνηση μελέτης με θέμα “ανάπτυξη και πλήρη απασχόληση» με στόχο “να χτυπήσει τις κυρίαρχες ιδέες στα νομισματικά ή δημοσιονομικά ζητήματα, που έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση οι πολίτες .Στην επιτροπή αυτή θα μετείχαν οι καθηγητές Οικονομικών, Ζαν Πολ Φιτουσί, ο αμερικανός νομπελίστας , Τζότζεφ Στίγκλιτς, ο γερμανός Πέτερ Μπόφινγκερ ,ο ιταλός Ενρίκο Τζιοβανίνι και ο αμερικανός Φίλι Μάρτιν. Ο προαλειφόμενος για πρόεδρος της επιτροπής Ζαν Πολ Φιτουσί είχε πει χαρακτηριστικά: «Η Ευρώπη επιμένει σε πολιτικές που έρχονται σε αντίθεση με τους κύριους στόχους της και που δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα στη μείωση του χρέους, κάτι που αποτελεί πρωταρχικό στόχο” Σύμφωνα με τον γάλλο καθηγητή “είναι επείγουσα ανάγκη να επενδύσουμε στο ανθρώπινο κεφάλαιο για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη και να επιδιώξουμε την ανταγωνιστικότητα μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας και όχι με χαμηλότερους μισθούς. Μια ενωμένη Ευρώπη δεν είναι μόνο για την καταπολέμηση των ελλειμμάτων ”.
Τον έφαγε η … Siemens
Δηλωμένος αντίπαλος της παγκοσμιοποίησης ο Μοντεμπούρ δεν είναι φυσικά σκληρός μαρξιστής. Προωθούσε μια φιλελεύθερη κεϋνσιανή πολιτική ,τονίζοντας ότι η Γαλλία θα μπορούσε να ανακάμψει καλύτερα αν είχε εστιάσει την πολιτική της στην τόνωση της οικονομίας και όχι στη λιτότητα. Και όμως! Κάποιοι στη Γαλλία δεν διστάζουν να τον αποκαλούν “Αριστερό της Αριστεράς”, (σ. agenda: όπως είχε αποκαλέσει ο Κων/νος Καραμανλής τον Ανδρέα Παπανδρέου) όπως σχολιάζει το ραδιοφωνικό δίκτυο “Europe 1” .
Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ ,αλλά και ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς με την πολιτική λιτότητας και υποταγής στο Βερολίνο που ακολουθούν δεν έβλεπαν από την αρχή με καλό μάτι τον υπουργό της Οικονομίας . Και για έναν πρόσθετο λόγο: Τα είχε βάλει με τη γερμανική Siemens.
Στη μάχη για την εξαγορά του γαλλικού τεχνολογικού ομίλου Alstom, η γερμανική Siemens υπέστη οδυνηρή ήττα, καθώς με πρωτοβουλία Μοντμπούρ η γαλλική κυβέρνηση προτίμησε την προσφορά της αμερικανικής General Electric .Ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας έδειξε τότε σαφή προτίμηση στην προσφορά των Αμερικανών, Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε τότε ο Αρνό Μοντμπούρ, το βασικό κίνητρο της απόφασης είναι «η πατριωτική εγρήγορση»… Όπως είπε χαρακτηριστικά “για να οργανωθούμε απέναντι στην παγκοσμιοποίηση πρέπει να χτίσουμε συμμαχίες αντί να επιτρέψουμε να γίνει η Γαλλία ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο για τις ξένες επιχειρήσεις, που θα έρχονται και θα κάνουν λεία τους τις δικές μας επιχειρήσεις». Φυσικά οι Γερμανοί αντέδρασαν κατά του Μοντμπούρ. Ο πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων της Μπούντεσταγκ, Πέτερ Ράμσαουερ δεν δίστασε να κατηγορήσει την γαλλική κυβέρνηση ότι “έθεσε μονομερώς τα εθνικά της συμφέροντα πάνω από τα ευρωπαϊκά συμφέροντα». Το σίγουρο είναι ότι ο Μοντεμπούρ με τις κινήσεις του εμφανίζεται ως θριαμβευτής και ενισχύει σαφώς και τις προεδρικές του φιλοδοξίες για το 2017.




http://agenda-news.gr/

Δευτέρα 25 Αυγούστου 2014

ΕΝΦΙΑ: Τι θα γίνει με τα κενά και ξενοίκιαστα ακίνητα

Έως την Τρίτη, πιθανόν και σήμερα, να οριστικοποιηθούν οι ελαφρύνσεις που εξετάζει το υπουργείο Οικονομικών για τον ΕΝΦΙΑ προκειμένου να τον κάνει πιο δίκαιο και… εισπράξιμο. Το θέμα του ΕΝΦΙΑ αναμένεται να απασχολήσει και τους δυο αρχηγούς της συγκυβέρνησης στη συνάντησή τους που έχει προγραμματιστεί για αύριο με μερικά από τα καυτά σημεία να είναι η φορολόγηση των κενών και ξενοίκιαστων ακινήτων καθώς και οι διορθώσεις των λαθών που έγιναν και φούσκωσαν το φόρο.
 
Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που συναντήθηκαν την Παρασκευή με τον υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη παρουσία και του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού Χρύσανθου Λαζαρίδη έθεσαν ως αίτημα την παροχή μερικής φοροαπαλλαγής για τα κενά και ξενοίκιαστα ακίνητα, δηλαδή ακίνητα τα οποία δεν αποφέρουν κάποιο εισόδημα στους ιδιοκτήτες τους. Η αλλαγή αυτή αποτελεί πάγιο αίτημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) η οποία έχει καταγγείλει τη ληστρική και ισοπεδωτική λειτουργία του φόρου στα απρόσοδα ακίνητα.
 
Οι πληροφορίες από το κυβερνητικό επιτελείο αναφέρουν ότι το θέμα της μείωσης του ΕΝΦΙΑ για το 2015 έχει γίνει ουσιαστικά δεκτό με παροχή μάλιστα έκπτωσης 50%. Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι το επόμενο έτος θα υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο για φορολογικές απαλλαγές λόγω της σταδιακής ανάκαμψης της οικονομίας και η έκπτωση δεν αποκλείεται να περιληφθεί και στο πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων που αναμένεται να ανακοινώσει ο πρωθυπουργός από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το επόμενο Σάββατο.
 
Ο μεγάλο πονοκέφαλος έχει να κάνει με τις φορολογικές εκπτώσεις του ΕΝΦΙΑ για τα φετινά εκκαθαριστικά. Οι βουλευτές ζήτησαν, μεταξύ άλλων, να ισχύσει έκπωση 25-30% για τα κενά και ξενοίκιαστα. Η έκπτωση αυτή εκτιμάται ότι μπορεί να στοιχίσει έως και 100 εκατ. ευρώ από τις εισπράξεις του φόρου και αν προστεθεί στα 167 που θα στοιχίσει η διόρθωση του υπολογισμού της αξίας των οικοπέδων εκτός αντικειμενικού συστήματος και τα περίπου 250 εκατ. που θα στοιχίσουν οι απαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ για τις ευπαθείς οικονομικά ομάδες τότε το συνολικό ποσό που χάνεται από το φόρο ξεπερνά τα 500 εκατ ευρώ. 
 
Με δεδομένο ότι η συνολική βεβαίωση του φόρου ανήλθε στα 3,5 δισ. ευρώ, τότε το ποσό που θα αναμένεται να εισπραχθεί υποχωρεί στα 500 εκατ. Για να επιτευχθεί ο στόχος των 2,65 δισ. ευρώ τότε το ποσοστό εισπραξιμότητας θα πρέπει να ξεπεράσει το 85%, πράγμα πολύ δύσκολο.
 
Τον γρίφο αυτό καλείται να λύσει ενώπιον και της τρόικας το οικονομικό επιτελείο με δεδομένη την άκαμπτη στάση των δανειστών αναφορικά με τις προβλέψεις για τα έσοδα από τα εισπρακτικά μέτρα.
 
Πηγή: capital.gr

Βραχάκι-βραχάκι

Πόση υποκρισία μπορεί να χωρέσει σε μια κυβέρνηση; Πόση ανεντιμότητα, πόσος φαρισαϊσμός, πόσος κυνισμός, πόσο θράσος, πόση περιφρόνηση απέναντι σε λαό και Δημοκρατία; Και πόση απόσταση από την πραγματικότητα πια; Πόση;
Από πού να το πιάσω και πού να τ’ αφήσω… Σε όλα τα επίπεδα, ο κατάλογος των εγκλημάτων και της ανοησίας τους δεν έχει τέλος. Ν’ αναφέρω μόνον ένα από αυτά τ’ αμέτρητα, άλλα τους τραγικά και άλλα τους καταγέλαστα: Τολμούν ν’ ανοίγουν συζήτηση γι απευθείας εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ την ίδια ώρα αγωνιούν να βρουν 180 βουλευτές που, ακόμα και 200 να ήταν, δεν θα εκπροσωπούσαν όλοι μαζί αυτοί ούτε το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος! Λίγη τσίπα δεν έχετε, μωρέ;
Κολοκύθια! Δεν τους νοιάζει τίποτε. Δεν τους αγγίζει τίποτε. Τίποτε, εκτός από το να παραμείνουν στην εξουσία όσο μπορούν παραπάνω. Ένα μήνα; Δύο; Τρεις; Όσο γίνεται! Μια με το ένα κόλπο, μια με το άλλο, μια με το ένα τρικ, μια με το άλλο, βραχάκι-βραχάκι τέλος πάντων για να κρατιούνται από την κουπαστή ενός ναυαγημένου πλοίου, όσην ώρα ο κόσμος πνίγεται στον πάτο.
Το δράμα είναι ότι δεν έχουν απολύτως καμιά συστολή, και στην προσπάθειά τους αυτή δεν διστάζουν να περνούν με την κοινωνία απούσα υψιπετή και μεγαλαυχή νομοθετήματα. Και αποτελειώνουν με τούτα ό,τι έχει απομείνει όρθιο –αν έχει απομείνει κάτι…
Πρέπει να πάρουν δρόμο και να πάνε στον αγύριστο! Δεν το καταλαβαίνετε; Πώς αλλιώς πρέπει να το πω; Όσο μένουν, τόσο δεν θα μαζεύονται έπειτα τα χάλια.
Ώρες-ώρες, ρε παιδί μου, σε φέρνουν στο σημείο να σου περνάει από το μυαλό ότι δεν έχει νόημα ο προβληματισμός για το ποιος θα ‘ρθει μετά. Σου σκοτίζουν το νου και σε κάνουν να λες: «Μωρέ, χίλιες φορές ο Φούφουτος. Ε, πιο χάλια πια δεν θα τα κάνει!»
Τόσο επικίνδυνοι είναι. Τόσο ολέθριοι. Τόσο αχρείοι. Κι εμείς καθόμαστε και τους κοιτάμε. Και περί άλλα τυρβάζουμε. Ενώ δεν θα ‘πρεπε να ασχολούμαστε παρά μόνο με το πώς θ’ απαλλαγούμε από τα μούτρα τους. Δεν μας καταλαβαίνω.
http://sotosblog.com/

«Ακουσε με, Αντώνη!»: Η επιστολή – «ράπισμα» Μεσσήνιου φίλου από το Βήμα προς Σαμαρά

Τουλάχιστον «4 + 1» μηνύματα προς τον Σαμαρά, άλλοτε καθαρά και άλλοτε μέσα από εκφράσεις που δείχνουν ότι οι δύο άνδρες γνωρίζονται πολύ καλά,στέλνει προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά ο –αγνώστων στο ευρύ κοινό, αλλά γνωστών για το «Βήμα» στοιχείων- ψηφοφόρος του, μέσα από το άρθρο του, το οποίο φιλοξενείται στο χθεσινό φύλλο της κυριακάτικης εφημερίδας τουΔημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη.
Μαζί του, φυσικά, μηνύματα προς το Μαξίμου στέλνει εμμέσως πλην σαφώς και ο ΔΟΛ, η ηγεσία του οποίου τοποθέτησε την επιστολή του «ψηφοφόρου από τη Μεσσηνία», ενός ατόμου που έχει κοινωνικές σχέσεις με τον κ. Σαμαρά, στο πρωτοσέλιδο της (στη θέση που μπαίνει το κύριο άρθρο του εκδότη Σ.Ψυχάρη). Τα βασικά νοήματα, σύμφωνα με μια πρώτη ανάλυση της συντακτικής ομάδας του «nez.gr», έχουν ως εξής:
1) Ο συντάκτης (ο ψηφοφόρος και φίλος, όπως φαίνεται, του κ. Σαμαρά από τη Μεσσηνία) της επιστολής, με την κίνηση και μόνο της διαμόρφωσης αυτής της επιστολής, επιχειρεί να δείξει όσο πιο καθαρά γίνεται ότι, πλέον, άκρως ενοχλημένοι από τον πρωθυπουργό είναι άνθρωποι που ανήκαν επί σειρά δεκαετιών στο στενό κύκλο των «πιστών του φίλων».
2) Οι σπόντες και τα ευπρεπή «καρφιά» πιάνουν και συνεργάτες του κ. Σαμαρά. Γεγονός από το οποίο προκύπτει ότι ο συντάκτης ξέρει άτομα και πρόσωπα, πολύ καλά…
3) Από την επιστολή μοιάζει να περνά το μήνυμα ότι ο ΕΝΦΙΑ και τα φορολογικά εκτρώματα προκάλεσε, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
4) Στο ίδιο πλαίσιο, ο ανώνυμος για το ευρύ κοινό και εκ Μεσσηνίας συντάκτης της επιστολής, μοιάζει να λέει με απλά λόγια ότι ο κ. Σαμαράς έχει μια ευκαιρία να διορθώσει τα πράγματα τώρα. Μετά, νέα ευκαιρία δεν θα του δοθεί από τους ανθρώπους που είναι κοντά του για χρόνια.
5) Τέλος, ο συντάκτης της επιστολής που δημοσίευσε το «Βήμα» στη θέση του κεντρικού άρθρου της εφημερίδας, πετάει μια σπόντα που χρήζει διερεύνησης για τα όσα γίνονταν στο υπουργείο Οικονομικών, προφανώς όσο επικεφαλής ήταν ο κ. Γ. Στουρνάρας (νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος). «Ορισμένοι προσδοκούν, τώρα που απήλθε η τρόικα και ταυτοχρόνως εξέλιπαν οι έριδες στο υπουργείο Οικονομικών (όλοι γνωρίζουμε τι εννοώ), να δώσετε εντολή να ξεκινήσει μια μεγάλη αλλαγή στο φορολογικό σύστημα» αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή και, σύντομα, όλα δείχνουν ότι κάποιοι θα μιλήσουν ανοικτά για αυτές τις «έριδες».
Ολόκληρη η επιστολή – «Ακουσε με, Αντώνη!»
«Αγαπητέ Πρόεδρε. Άκουσε με, Αντώνη!
Σας γράφω αυτή την επιστολή για την περίπτωση που είσαστε ανεπαρκώς πληροφορημένος για το τι συμβαίνει στο βασίλειο του Φρανκενστάιν με θύματα τους φορολογουμένους.
(…)
Ομολογουμένως, ο “πρωταθλητισμός” της φορολογίας ήταν προσεκτικός ως την ημέρα που ξέσπασε η κρίση. Μόλις η οικονομία πήρε τον κατήφορο, οι φοροεισπράκτορες ξεσάλωσαν.
(…)
Διότι κύριε Πρόεδρε, ο απλός πολίτης, ο ψηφοφόρος σας, δεν αντιλαμβάνεται πού το πηγαίνουν ένιοι των συνεργατών σας. Πως είναι δυνατόν, π.χ., ναφορολογούνται τα ακίνητα με φόρο προσόδου, με φόρο μεταβιβάσεως, με φόρο υπεραξίας, με φόρο κατοχής, με φόρο για τα δάνεια;
Είναι πολλά αυτά που δεν καταλαβαίνουν οι πολιτικοί φίλοι σας. Ορισμένοι προσδοκούν, τώρα που απήλθε η τρόικα και ταυτοχρόνως εξέλιπαν οι έριδεςστο υπουργείο Οικονομικών (όλοι γνωρίζουμε τι εννοώ), να δώσετε εντολή να ξεκινήσει μια μεγάλη αλλαγή στο φορολογικό σύστημα.
Δεν μπορεί να πηγαίνουμε από την Αθήνα στην Καλαμάτα σε δύο ώρες με το φορολογικό σύστημα να έχει κολλήσει στο εξάωρο μέσω Αχλαδόκαμπου.
Ενας ψηφοφόρος σας
(εκ πατρός τε και μητρός Μεσσήνιος)»


http://www.nez.gr/

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *