Έχουμε πόλεμο, κύριε Τσίπρα, δεν το ξέρετε;

Έχουμε πόλεμο, κύριε Τσίπρα, δεν το ξέρετε;

 

Αν ποτέ βρεθείς στην Αίγυπτο θα μάθεις το πρώτο αξίωμα του παζαριού: “Ο μόνος τρόπος να πάρεις κάτι πολύ φτηνά, είναι να μην το θέλεις”.

Το δεύτερο αξίωμα είναι: “Ακόμα κι αν θέλεις κάτι, πρέπει να πείσεις τους πωλητές ότι δεν το θέλεις”.

~~

Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Όμως αυτό που αντιμετωπίζουμε δεν είναι ένα παζάρι, μια πολιτικο-οικονομική διαπραγμάτευση, στα όρια του εφικτού.

Είναι η θεσμοθέτηση ή όχι της εξόντωσης μας.

Οι θεσμοί με τους οποίους διαπραγματευόμαστε δεν είναι άνθρωποι, δεν είναι εταίροι ή σύμμαχοι, δεν είναι φίλοι, είναι οι φυσικοί εχθροί μας.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, μαζί με τους τεχνοκράτες των συμβουλίων και τους ντόπιους συνεργάτες τους, είναι ένοχοι για εγκλήματα ενάντια στον ελληνικό λαό.

Γνωρίζουν ότι με τα νεοφιλελεύθερα προγράμματα τους μας οδήγησαν στην εξαθλίωση. Εμάς, τους πολλούς, γιατί οι συνεργάτες τους, καθώς κι οι Έχοντες, κέρδισαν πολλά.

~~

Σκεφτείτε ‘το.

Το ένα τέταρτο των Ελλήνων είναι άνεργοι. Απ’ όσους δουλεύουν οι περισσότεροι δυσκολεύονται να βγάλουν το μήνα.

Δημόσια υγεία δεν υπάρχει. Πόσοι Έλληνες πολίτες δικαιούνται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πλέον; Και ποιας ποιότητας;

Οι συνταξιούχοι, παραφυλάνε στις λαϊκές αγορές, για τα απομεινάρια μιας ζωής μόχθου.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες κοιτούν τους τοίχους του μαγαζιού τους.

~~

Τα ξέρετε όλ’ αυτά, δεν τα ξέρετε;

Η νέα κυβέρνηση τα ξέρει, δεν τα ξέρει;

Και οι Ευρωπαίοι τα ξέρουν. Τα ξέρουν, γιατί αυτοί τα δημιούργησαν.

Στήριξαν τη διαφθορά, επιδότησαν την απαξίωση των προϊόντων μας, εξανάγκασαν τη μείωση των μισθών, κατέστρεψαν κάθε ικμάδα παραγωγικότητας στη χώρα.

Έτσι διαλυμένοι όπως είμαστε νομίζουν ότι δεν μπορούμε να αντισταθούμε. Ποντάρουν σ’ αυτό.

~~

Τα media είναι δικά τους, των ντόπιων συνεργατών τους, και μας βομβαρδίζουν:

“Είστε άχρηστοι. Είστε ανίσχυροι. Δεν μπορείτε να επιβιώσετε ούτε έναν μήνα χωρίς εμάς. Είστε τα σκουπίδια της Ευρώπης.”

~~

Δεν μας αξίζει αυτό, να είμαστε τα σκουπίδια τους. Σε κανέναν άνθρωπο δεν πρέπει τέτοια αντιμετώπιση.

Δεν μου αρκεί η ανάσα. Ζητώ δικαίωση.

Δεν υπάρχει έντιμος συμβιβασμός με τους δολοφόνους μας, με τους γενοκτόνους. Έπρεπε να βρίσκονται ήδη στη Χάγη, να κατηγορούνται ήδη για τα εγκλήματα τους.

Αν η κυβέρνηση δεν αντέχει το τίμημα τότε να μας δώσει το δικαίωμα να επιλέξουμε. Χωρίς μισόλογα και μετονομασίες και ευφημισμούς.

Αυτή είναι η δημοκρατία. Η δημοκρατία δεν είναι συμβιβασμός με τις αγορές. Η δημοκρατία δεν διαπραγματεύεται με τους τυράννους.

~~

Οι δυνάστες μας περιπαίζουν, γελάνε, ενώ ξέρουν πόσους έχουν σκοτώσει, πόσους έχουν καταστρέψει.

Ο κύριος Τσίπρας, ο κύριος Βαρουφάκης (κομμένα τα Αλέξης και Γιάνης), πρέπει να θυμούνται ότι τους έχουν ψηφίσει οι αυτόχειρες της κρίσης, και οι οικογένειες τους, που έμειναν πίσω.

Πρέπει να θυμούνται ότι τους ψήφισαν όλοι οι ξεριζωμένοι της κρίσης και οι οικογένειες τους.

Πρέπει να θυμούνται ότι τους ψήφισαν οι σαραντάρηδες που έχασαν τα καλύτερα τους χρόνια χτυπώντας την κάρτα ανεργίας.

Πρέπει να θυμούνται ότι εκπροσωπούν κάθε Έλληνα που σχεδιασμένα έγινε παρίας.

Πρέπει να θυμούνται ότι διαπραγματεύονται μ’ εκείνους που έπνιξαν στο αίμα την Ελλάδα, τότε και τώρα, εκείνους που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει θέμα πολεμικών αποζημιώσεων.

Πρέπει, πρώτιστα, να θυμούνται ότι είναι υπηρέτες του λαού, εκλεγμένοι απ’ τον λαό για τον λαό.

Πρέπει να θυμούνται ότι δεν τους ψήφισαν οι εφοπλιστές ούτε οι καναλάρχες ούτε οι τραπεζίτες ούτε οι Γερμανοί ούτε οι Αμερικάνοι.

Αλλά εμείς, ο λαός. Σε μας οφείλουν.

Κι αν δεν μπορούν να υποστηρίξουν την ψήφο που τους δόθηκε, τότε καλύτερα να παραιτηθούν.

Κομμένα τα γέλια. Έχουμε πόλεμο, κύριε Τσίπρα, δεν το ξέρετε;

Διαλέξτε με ποιους θέλετε να είστε.

 

Γελωτοποιός  

Γιούνκερ :Η τρόικα προσέβαλε την αξιοπρέπεια λαών και κυρίως των Ελλήνων.

«Η τρόικα προσέβαλε την αξιοπρέπεια λαών και κυρίως των Ελλήνων. Φυσικά έγιναν λάθη» δήλωσε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στη συνεδρίαση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής στο ευρωκοινοβούλιο.

«Οι συνομιλίες πρέπει να διεξάγονται σε ισότιμο επίπεδο. Οι υπουργοί συνομιλούν με υπουργούς, ενδεχομένως και με επιτρόπους της Κομισιόν, αλλά όχι με ανώτερους υπαλλήλους» σημείωσε επίσης ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
 
 

  

Προπαγάνδα στην πρωινή ζώνη του ραδιοφώνου...

Της Άντας Ψαρά

Μια έξοχα πολιτική επιχειρηματολογία τύπου «Ντα Κάπο» (το καφενείο στο Κολωνάκι τόπος παραγωγής «ρεπορτάζ») αναπτύσσεται τις τελευταίες ημέρες στον ραδιοσταθμό του...
ΔΟΛ.

Βλέποντας οι σχολιαστές την κυβέρνηση να… καθυστερεί τις διαπραγματεύσεις και να μην καταλήγει σε συμφωνία μέσω της πολυπόθητης «κωλοτούμπας», άρχισαν την τρομοκρατία περί δραχμής.

Το ενδιαφέρον της άποψης των έγκυρων σχολιαστών έγκειται στο ότι προκειμένου να μπορούν άνετα να μιλήσουν (μετά) για την κωλοτούμπα ΣΥΡΙΖΑ τον καλούν μετ’ επιτάσεως να κάνει την κωλοτούμπα.

Με δυο λόγια, και στις δύο περιπτώσεις είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν μύδρους είτε για την αδιαλλαξία του ΣΥΡΙΖΑ είτε για την κωλοτούμπα του.

Σε κάθε περίπτωση, δηλαδή, ό,τι και να κάνει η σημερινή κυβέρνηση θα είναι σε βάρος της, σύμφωνα με τους σχολιαστές.

Το δεύτερο επιχείρημα που επιστρατεύεται είναι ότι δεν ανακοινώνονται αριθμοί. Χωρίς αριθμούς δεν γίνονται διαπραγματεύσεις, τονίζουν.

Ξεχνάνε βέβαια ότι όλο το προηγούμενο διάστημα τους αριθμούς τούς έδινε αποκλειστικά η τρόικα ενώ οι ίδιοι δεν έμπαιναν στον πειρασμό ούτε να τους αμφισβητήσουν ούτε καν να τους αναφέρουν.

Στο μεταξύ, αν πήγαιναν να διαβάσουν τους αριθμούς όχι στις ιστοσελίδες του ΣΥΡΙΖΑ αλλά στα έγκυρα οικονομικά sites θα διαπίστωναν έκπληκτοι ότι οι αριθμοί δεν έβγαιναν ποτέ και ότι το βαρέλι δεν είχε καν πάτο.

Για παράδειγμα, τα 200 εκατομμύρια που θα εξοικονομούσε το κράτος από τις επικουρικές συντάξεις ήταν λιγότερα από την υποχρεωτική εισφορά των αφορολόγητων εφοπλιστών που κατάργησε ο Σαμαράς. Το 1 δισ. από το κόψιμο άλλων συντάξεων είναι λιγότερο από τα μαύρα χρήματα του λαθραίου πετρελαίου.

Τέτοια είναι τα νούμερα αλλά ποιος τα λογαριάζει;

ΥΓ.: Όσο για το όψιμο ενδιαφέρον για την Αμυγδαλέζα, που μοναδικό αντικείμενο είχε για τον σταθμό του ΔΟΛ την κατατρομοκράτηση του κόσμου από τον «κίνδυνο» να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι πρόσφυγες αντί να κρατούνται παράνομα σε άθλια κρατητήρια, είναι παλιό, γνωστό και προκαλεί τις γνωστές ναζιστικές αντιδράσεις που άρχισαν ξανά να εγκληματούν στο κέντρο της Αθήνας. Μετά θα πέσουν ξανά οι σχολιαστές από τα σύννεφα όταν μάθουν ότι η επόμενη επίθεση των ταγμάτων εφόδου είχε κι άλλα αθώα θύματα, όπως αυτά του Σαββάτου.

πηγή  

Financial Times: Η Ελλάδα θα χρειαστεί ουσιαστική διαγραφή του χρέους της

Την εκτίμηση πως το ελληνικό χρέος θα χρειαστεί κούρεμα διατυπώνουν σε κύριο άρθρο τους στην ηλεκτρονική έκδοση οι Financial Times. Στο άρθρο που τιτλοφορείται “Η Ελλάδα κι η Ευρωζώνη μπορούν ακόμη να φτάσουν σε συμφωνία”, η βρετανική ιστορική εφημερίδα επισημαίνει πως το μεγάλο εμπόδιο προς μια συμφωνία είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης από τη μία προς την άλλη πλευρά. “Το Eurogroup κι η Ελλάδα δεν είναι μακριά από μια συμφωνία. Οι διαπραγματεύσεις χρειάζονται τώρα μια ένεση ψυχραιμίας και σαφήνειας καθώς και μια αναγνώριση πως ο χρόνος τελειώνει” είναι το τελικό συμπέρασμα του άρθρου.

Οι συντάκτες σημειώνουν πως μετά την επίπονη δημοσιονομική προσαρμογή, οι πιστωτές ζητούν από την Ελλάδα διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν την ανάπτυξη και την οριστική συντριβή της πελατειακής γραφειοκρατίας. “Σε αντάλλαγμα. Είναι ξεκάθαρο σε όλους πως η Ελλάδα θα χρειαστεί μια ουσιαστική διαγραφή του εθνικού χρέους της” τονίζουν. 

Εξηγούν πως η αποτυχία στο Eurogroup της Δευτέρας ήταν πολύ χαρακτηριστική της έλλειψης εμπιστοσύνης που χαρακτηρίζει τη σχέση Ελλάδας – Ευρωζώνης. Από τη μία η Ευρωζώνη αρνείται τη “γέφυρα” που ζητά η Ελλάδα με το φόβο ότι η χώρα μας θα τη  χρησιμοποιήσει για να αναστρέψει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη γίνει. Από την άλλη η Ελλάδα φοβάται πως αν ζητήσει παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, αυτό δε θα αλλάξει ποτέ πραγματικά. 

Παρά τη διαπίστωση αυτή, οι συντάκτες των FT εμφανίζονται αισιόδοξοι πως μια συμφωνία είναι εφικτή υπό την προϋπόθεση η Ευρωζώνη να δεχτεί τη μείωση του επιδιωκόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος μέχρι να φτάσουμε σε ένα καινούριο πρόγραμμα και παράλληλα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να παγώσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που έχει εξαγγείλει. Η Ευρωζώνη μπορεί να προσφέρει ένα σημαντικό κούρεμα στην Ελλάδα εφόσον αυτή ολοκληρώσει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις. Η εφημερίδα μάλιστα επισημαίνει πως μοντέλο για μια τέτοια διαδικασία μπορεί να είναι οι συμφωνίες με τις υπερχρεωμένες χώρες στα τέλη της δεκαετίας του '90. 

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο από το πρωτότυπ πατώντας εδώ.

Πηγή

Θέλουν το κεφάλι του Γιάνη σε δίσκο…

«Φάλαγγα» μοιάζουν να θέλουν να περάσουν τον Βαρουφάκη οι κατά τα άλλα εταίροι μας με πρώτο και καλύτερο τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος έσκυψε για άλλη μια φορά να ψιθυρίσει στο αυτί του «You just run out of money», δηλαδή «μόλις ξεμείνατε από λεφτά, κλείνει η κάνουλα».

 

Ο Βαρουφάκης με την γνωστή εκνευριστική για τους αντιπάλους του ψυχραιμία απάντησε με στίχο από ένα τραγούδι των Beatles που τραγουδούσε ο Paul McCartney: «Money can't buy me love», δηλαδή «τα λεφτά δεν μπορούν να εξαγοράσουν την αγάπη».

 

Έχουν φάει τα λυσσακά τους να τον βγάλουν από τα πόδια τους λέγοντας το μακρύ και το κοντό τους, για κάθε τι που κάνει ή και λέει… Σαν τις κυρά-Κατινούλες της γειτονίας!!!  Το τι λένε δεν λέγεται… Σταμάτα πια επαναστάτη, ξεδιάντροπε, ανάγωγε, παράλογε που δεν έχεις ιδέα ούτε από αγορές ούτε από πολιτική. Φτάνουν μάλιστα  στο σημείο να συμβουλεύουν τους Γερμανούς τουρίστες να μην κάνουν από τώρα κρατήσεις στην Ελλάδα γιατί περιμένουν Grexit με υποτίμηση της δραχμής και συνεπώς φτηνότερα πακέτα διακοπών!

 

Εδώ βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους εγχώριους πολιτικούς αστέρες-καλοθελητές, οι οποίοι με γραμμή Γερμανίας δεν κρύβουν διόλου τον «φθόνο» τους για αυτόν!!!

 

Όλα αυτά βέβαια γίνονται, στο πλαίσιο της επικοινωνιακής αποδόμησης που έδωσαν εντολή κύκλοι της καγκελαρίας, ώστε να αποδημήσουν την προσωπικότητα του αλλά και την επιχειρηματολογία του, το συντομότερο δυνατό, για να ξεμπερδεύουν μαζί του… Ακόμη και με παρασκηνιακές κινήσεις, για τη δημιουργία της εντύπωσης πως είναι το μεγάλο πρόβλημα στη διαπραγμάτευση… Είχαν μάθει βλέπετε σε yes sir Έλληνες οικονομικούς υπουργούς!!!

 

Βέβαια πίσω από τις δηλώσεις του πολλά βαρύ Σόιμπλε και του αγραμμάτου και με τα πλαστά πτυχία Ντάισελμπλουμ -οι οποίες έχουν λάβει την μορφή χιονοστιβάδας - όχι μόνο κατά του Βαρουφάκη αλλά πλέον και κατά της Κυβέρνησης αλλά και ολόκληρου του ελληνικού λαού δεν κρύβεται τίποτα άλλο παρά το γεγονός ότι για πρώτη φορά οι δήθεν αφεντάδες της Ευρώπης αισθάνονται στριμωγμένοι.

 

Μάλιστα η σθεναρή στάση ολόκληρης της Ελλάδας κάνει τη χολή τους να πρήζεται επικίνδυνα για την υγεία τους…

Μιχαλού

Ο Πάκης μας

 της Λώρης Κέζα

Είναι γνωστός με το υποκοριστικό του. Αυτό από μόνο του καθιστά γλυκούλη τον υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Πάκης μας, ο ανθρώπινος, με την ακαδημαϊκή καριέρα, με τις ανθρώπινες αδυναμίες, ο Πάκης μας είναι η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Προκύπτουν λοιπόν δυο θέματα συζήτησης. Πρώτον ποιο είναι το έργο του εκλεκτού Προκόπη Παυλόπουλου και δεύτερον τι νόημα έχει για τον πρωθυπουργό αυτή η επιλογή.

Για το έργο οιουδήποτε πολιτικού υπάρχουν πάντα δυο αναγνώσεις, ανάλογα με την αντιπάθεια ή την συμπάθεια, ανάλογα με την πολιτική συνάφεια και την ιστορική στιγμή κατά την οποία καλούμαστε να το αξιολογήσουμε. Ορισμένα ζητήματα υπό αυτό το πρίσμα:

Τον Δεκέμβριο του 2008 ο Προκόπης Παυλόπουλος ήταν κάτι περισσότερο από υπουργός Εσωτερικών καθώς στις αρμοδιότητές του ήταν και η Δημόσια Τάξη. Φλεγόταν λοιπόν η Αθήνα λόγω της δολοφονίας Γρηγορόπουλου, με την αστυνομία να αδρανεί. Σύμφωνα με την πρώτη ανάγνωση ο Παυλόπουλος αποδείχτηκε άχρηστος αφήνοντας την πρωτεύουσα να γίνει στάχτη και πούλβερη. Σύμφωνα με τη δεύτερη ανάγνωση ο Παυλόπουλος απέτρεψε την κάθοδο των τανκς και επιπλέον νεκρούς στα επεισόδια.

Επί των ημερών του Παυλόπουλου περίπου μισό εκατομμύριο άτομα διορίστηκαν στο Δημόσιο χωρίς τον προβλεπόμενο διαγωνισμό. Σύμφωνα με την πρώτη ανάγνωση ήταν θρασύς και έβαλε από το παράθυρο τα τσιράκια του κόμματος. Σύμφωνα με τη δεύτερη ανάγνωση ήταν λεοντόκαρδος κι έδωσε ψωμί να φάει ο κοσμάκης.

Για όλες τις αποφάσεις, για όλες τις πράξεις του μπορούμε να βρούμε το κακό και το καλό αφήγημα. Επιπλέον μπορούμε να αρχίσουμε τις απρέπειες επί του προσωπικού ή τους ύμνους για τη δημόσια εικόνα του. Αυτά έχουν μικρότερη σημασία από τη διερεύνηση του λόγου για τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας διάλεξε τον Πάκη μας.

Ο πρωθυπουργός θέλει να είναι πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων και όχι εκείνων που ψήφισαν Αριστερά. Κάνει το δικό του χωρίς περιφρόνηση, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς φανατισμό. Το είδαμε στην ορκωμοσία της κυβέρνησης. Πήγε πρώτα στο αρχιεπίσκοπο, σεβόμενος ένα πρωτόκολλο, δείχνοντας κατανόηση στην πλειονότητα των πολιτών που έχουν θρησκευτικό σέβας_ παντρεύονται με παπά, βαφτίζουν, πάνε στον Επιτάφιο. Εντούτοις ο Τσίπρας επέλεξε για τον εαυτό του τον πολιτικό όρκο. Κράτησε τις ισορροπίες χωρίς να προδώσει τον εαυτό του.

Την επιλογή Παυλόπουλου πρέπει να την δούμε σε αυτό το πλαίσιο. Της συναίνεσης σε μια δύσκολη εποχή. Ο Τσίπρας κάνει το μεγάλο άνοιγμα στην κεντροδεξιά, στους νεοδημοκράτες, στους καραμανλικούς. Να πούμε και κάτι άλλο. Ο υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει εκφράσει δημόσια τη διαφωνία του με τα μέτρα λιτότητας, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, με την εκ των υστέρων αλλαγή των όρων που έκαναν πιο δύσκολη τη μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Τους σχετικούς νόμους βέβαια τους ψήφισε. Θα μπορούσαμε να πούμε χίλια δυο για κάθε πράξη, να αξιολογήσουμε όσο μπορούμε τη συμβολή του στην αναθεώρηση του Συντάγματος. Καλύτερα όμως να μείνουμε στη μεγάλη εικόνα και όχι στα επιμέρους.

Η μεγάλη εικόνα: ο πρωθυπουργός διευρύνει το πεδίο της επιρροής του. Θα μπορεί μελλοντικά να ζητήσει πολιτική στήριξη και να ελπίζει ότι θα του δοθεί, τουλάχιστον εντός των συνόρων.

Πηγή

Σκληρή απάντηση από τον Πρ. Παυλόπουλο στον Σόιμπλε για το κατοχικό δάνειο

Προκλητικά εσφαλμένους χαρακτηρίζει ο Προκόπης Παυλόπουλος τους ισχυρισμούς του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος υποστήριξε χθες ότι η γερμανική κυβέρνηση δε βλέπει να υπάρχει καμία βάση για τη διεκδίκηση επανορθώσεων από την πλευρά της Ελλάδας. Με εκτενές άρθρο του, ο Πρ. Παυλόπουλος απαντά στον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών, χαρακτηρίζοντας την οφειλή της Γερμανίας "δημόσιο χρέος χώρας-μέλους της ευρωζώνης".

Αναλυτικά το άρθρο του Πρ. Παυλόπουλου, όπως δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του:

"Οι σημερινοί ισχυρισμοί του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφορικά με τις απαιτήσεις της Ελλάδας ως προς το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις, είναι προδήλως –αλλά και προκλητικώς- εσφαλμένοι. Όχι μόνον δεν υφίσταται ζήτημα παραγραφής ή προηγούμενης ρύθμισης, όπως ισχυρίζεται ο κ. Σόιμπλε, αλλά όλως αντιθέτως οι ως άνω ελληνικές απαιτήσεις είναι πλήρως ενεργές από νομική άποψη, όπως άλλωστε είχα επισημάνει ήδη από το 2013 (π.χ. συνέντευξη στη ΝΕΤ και στην εκπομπή «Συμβαίνει τώρα», στις 15.4.2013). Τότε είχα τονίσει:

«Διευκρινίζω ότι έχουμε να κάνουμε με δύο εντελώς διαφορετικά, από νομική άποψη, θέματα. Ήτοι:

Ι. Πρώτον, με το κατοχικό δάνειο προς τη Γερμανία, το οποίο συνήφθη υποχρεωτικώς –ορθότερα με καταναγκαστικό και εκβιαστικό τρόπο- μεταξύ της κατοχικής Ελληνικής Κυβέρνησης και της Γερμανίας, προς συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής. Εδώ πρόκειται, λοιπόν, από νομική σκοπιά για ενοχή εκ συμβάσεως. Άρα η αντίστοιχη εκ της συμβάσεως απαίτηση της Ελλάδας είναι ενδοσυμβατικής και όχι αδικοπρακτικής προέλευσης.

Α. Σ' αυτήν την απαίτηση προστίθενται ποσά τα οποία προκύπτουν από συναφείς προς τη δανειακή σύμβαση αιτίες, όπως είναι ιδίως οι τόκοι υπερημερίας λόγω μη έγκαιρης εξόφλησης.

Β. Για την απαίτηση αυτή δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής ούτε θέμα παραίτησης. Τίθεται μόνο ζήτημα συνολικού υπολογισμού της ως σήμερα. Ας σημειωθεί ότι η ελληνική θέση γίνεται νομικώς τόσο περισσότερο ισχυρότερη, όσο ήδη από την κατοχική περίοδο είχε αρχίσει η αποπληρωμή του δανείου, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά κατά καιρούς.

ΙΙ. Και, δεύτερον, με τις αποζημιώσεις λόγω ανθρώπινων θυμάτων και υλικών καταστροφών στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Α. Επισημαίνω πριν απ' όλα ότι το 1946, στη Διάσκεψη των Παρισίων, είχε προσδιορισθεί ένα –κατά προσέγγιση- ποσό τέτοιων αποζημιώσεων προς την Ελλάδα ύψους 7,5 δισ. δολαρίων.

Β. Κυρίως δε τονίζω με έμφαση ότι το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δεν «χαρίσθηκαν» στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά «τεχνηέντως» φαίνεται να διατείνεται. Η Συμφωνία αυτή απλώς έθεσε «σε αδράνεια» τις οφειλές της Γερμανίας ως την υπογραφή, κατά το Διεθνές Δίκαιο (Δίκαιο του Πολέμου) «Συμφώνου Ειρήνης» μεταξύ της τελευταίας και των Δυνάμεων που νίκησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται νομικώς για ένα είδος «αναβλητικής αίρεσης» (lato sensu) σχετικά με την εξόφληση των υποχρεώσεων της Γερμανίας, επειδή τότε θεωρήθηκε ότι αυτή δεν διέθετε –πρωτίστως λόγω της διαίρεσής της σε Δυτική και Ανατολική- την κατά το διεθνές δίκαιο απαιτούμενη πολιτειακή υπόσταση για ανάληψη και εκπλήρωση συναφών υποχρεώσεων.

1. Τούτο –ήτοι η ικανότητα σύναψης «Συμφώνου Ειρήνης»- επήλθε το 1990. Όταν μετά την επανένωση της Γερμανίας η τελευταία απέκτησε ενιαία νομικώς πολιτειακή υπόσταση και κυριαρχία. Ειδικότερα το 1990 υπογράφηκε το λεγόμενο «Σύμφωνο 2 + 4» μεταξύ της ενωμένης πλέον Γερμανίας και ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Αγγλίας.

2. Γίνεται δε σήμερα γενικώς και επισήμως δεκτό –και de facto το έχει αποδεχθεί και η Γερμανία, αφού στη βάση αυτή στηρίζει την εν γένει κυριαρχία της- ότι το ως άνω Σύμφωνο επέχει τη θέση του «Συμφώνου Ειρήνης» που περιγράφει, κατά το Διεθνές Δίκαιο, η προαναφερόμενη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Και τούτο διότι μόνον έκτοτε η Γερμανία μπορούσε να υπογράψει ένα τέτοιο «Σύμφωνο», δεδομένου ότι μόνο τότε, όπως ήδη τόνισα, απέκτησε την ενότητά της και την ενιαία κυριαρχία της μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γ. Το «Σύμφωνο 2 + 4» καλύπτει, λόγω της νομικής φύσης του αλλά και γενικότητάς του, και τα μη συμβαλλόμενα πλην όμως παθόντα από την γερμανική κατοχή κράτη, όπως η Ελλάδα. Είναι δηλαδή νομικό κείμενο γενικής εφαρμογής.

Δ. Η από ελληνικής πλευράς νομική βάση των αποζημιωτικών απαιτήσεων κατά της Γερμανίας βρίσκει σταθερό έρεισμα κυρίως στις διατάξεις του άρθρου 3 της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907, οι οποίες κωδικοποίησαν και τις ως τότε διατάξεις του Δικαίου του Πολέμου. Κατά τις διατάξεις αυτές «ο εμπόλεμος όστις ήθελε παραβιάσει τας διατάξεις του Κανονισμού θα υποχρεούται, αν συντρέχει λόγος, εις αποζημίωσιν, θα είναι δε υπεύθυνος δια πάσας τα πράξεις τας διαπραχθείσας υπό των προσώπων των μετεχόντων της στρατιωτικής του δυνάμεως». Επέκεινα οι διατάξεις των άρθρων 46 και 47 του «Κανονισμού Νόμων και Εθίμων του Πολέμου στην ξηρά», ο οποίος είναι προσαρτημένος στη Δ΄ Σύμβαση της Χάγης του 1907, καθιερώνουν και τις δύο θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου του Πολέμου, ήτοι τις αρχές της προστασίας του σεβασμού του Ανθρώπου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Όλες αυτές τις αρχές επικαιροποίησε η απόφαση του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης του 1946.

1. Αυτό είχε αποδεχθεί, έναντι της ελληνικής Κυβέρνησης, επισήμως το 1965 ο τότε Καγκελάριος Λούτβιχ Έρχαρτ.

2. Ο ίδιος δε είχε τότε μιλήσει για επανορθώσεις ύψους 500 εκ. γερμανικών μάρκων.

ΙΙΙ. Η σχετικώς πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία απορρίφθηκε ιταλικό αίτημα –υπήρχε και παρέμβαση Ελλήνων διαδίκων- για πολεμικές αποζημιώσεις έναντι της Γερμανίας, ουδόλως αλλάζει τα προαναφερόμενα νομικά δεδομένα και επιχειρήματα υπέρ της Ελλάδας. Και τούτο διότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ύστερα από προσφυγή ιδιωτών. Τώρα γίνεται λόγος για απαιτήσεις του Ελληνικού Κράτους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, τόσο για εξόφληση του κατοχικού δανείου όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων λόγω των «πεπραγμένων» των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Α. Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, το ελάχιστο των κατά τα προαμνημονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δισ. ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δισ. ευρώ λόγω αποζημιώσεων. Ήτοι σύνολο, περίπου, 170 δισ. ευρώ. Αλλ' αυτό είναι θέμα ειδικότερου υπολογισμού, ο οποίος θα γίνει με την επιμέλεια των αρμόδιων ελληνικών κρατικών αρχών.

Β. Και κάτι τελευταίο: Η σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, η οποία χαρακτηρίζεται και από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων –μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας-μέλους- επιβάλλει και την επίλυση των μεταξύ των χωρών αυτών κάθε είδους συναφών διαφορών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.»

Πηγή

Πoλ Μέισον: Πρώτη φορά βλέπω ελληνική κυβέρνηση να διαπραγματεύεται (video)

Ο διάσημος δημοσιογράφος Πολ Μέισον έχει γίνει «Έλληνας». Κάτι τέτοιο είχε διαφανεί από τα ποικίλα ρεπορτάζ που είχε πραγματοποιήσει στην Αθήνα κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά και τώρα που η ένταση έχει ανέβει με τα αλλεπάλληλα Eurogroup.

Ο Βρετανός δημοσιογράφος μίλησε στην εκπομπή του Alpha «360 μοίρες» και έδωσε περαιτέρω στοιχεία για τη διαρροή των εγγράφων κατά το τελευταίο Eurogroup, ενώ δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι Βρυξέλλες τη νέα ελληνική κυβέρνηση.

Είπε για το έγγραφο Μοσκοβισί: «Αργά το βράδυ της Δευτέρας έλαβα, μέσω “διαρροής”, ουσιαστικά δύο εκδοχές του συγκεκριμένου εγγράφου που βγήκε από τη διαδικασία με τον κ. Μοσκοβισί». Τονίζει ότι ήταν πολύ σημαντική αποκάλυψη, καθώς αποδείκνυε ότι «το έγγραφο είναι υπαρκτό και ότι οι δύο πλευρές είχαν πραγματικά έρθει αρκετά κοντά». «Γιούνκερ, Μοσκοβισί και γαλλική κυβέρνηση θέλουν συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει όμως και μία άλλη πτέρυγα στην ΕΕ που θέλει να επιβάλει δύο πράγματα: είτε την ολοκληρωτική κατάρρευση του προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ είτε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ», είπε ακόμα ο Μέισον.

Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν αντιστεκόταν

Εξέφρασε την πεποίθησή του ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να κάνει πίσω ο Αλέξης Τσίπρας πραγματοποιώντας στροφή 180 μοιρών, όπως περιμένουν, σημειώνοντας παράλληλα ότι δεν μπορούν να κατανοήσουν την ελληνική πραγματικότητα, κάτι λογικό αφού, όπως είπε, «η προηγούμενη κυβέρνηση δεν αντιστεκόταν καθόλου στις Βρυξέλλες». «Δεν καταλαβαίνουν την ελληνική πραγματικότητα, ότι είναι μία πρωτόγνωρη, άγνωστη εμπειρία να υπάρχει αριστερή κυβέρνηση σε μία χώρα όπως η Ελλάδα. Είναι σαν να παίζει μία μικρή τοπική ομάδα εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης».

Η πίεση πέφτει στις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη γιατί όσοι διοικούν στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ελληνική κυβέρνηση δεν μπήκαν στην πολιτική για να καταρρεύσουν, πρόσθεσε.

Το παράδειγμα της Κύπρου

Εξήγησε αναλυτικά γιατί οι συνθήκες στην Ελλάδα είναι τελείως διαφορετικές από την Κύπρο. «Ελπίζω να μη γίνει ό,τι έγινε στην Κύπρο, αλλά αν φτάσουν τα πράγματα εκεί, πρέπει να ξέρετε κάτι. Τότε όλη η πίεση είχε πέσει στην Κύπρο, τώρα η πίεση θα πέσει στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η διαπραγματευτική τους θέση, αλλά και οι Έλληνες έχουν εξίσου σκληρή διαπραγματευτική θέση και μου εξήγησαν ότι την αποκαλούν “στρατηγική Σαμσών”».

Επίσης, προσδιόρισε τη σκληρή διαπραγματευτική θέση των Ελλήνων: «Θα δώσουμε μάχη για να μείνουμε στο ευρώ και θα κλείσουμε τελευταίοι την πόρτα, αλλά αν φύγουμε θα χτυπήσουμε την πόρτα τόσο δυνατά που όλο το οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Δεν είναι θεωρία των παιγνίων, αλλά είναι μια σκληρή θέση». Τέλος, εκτίμησε ότι η Μέρκελ δεν είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος «εχθρός» της Ελλάδας, αλλά αυτός που μάχεται και πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ -για προφανείς λόγους- είναι ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι.

Πολ Μέισον: Το έγγραφο είναι υπαρκτό από Enikos_gr

Οι Γερμανοί θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση

Του Δημήτρη Μηλάκα

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσέγγισε τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές έχοντας λάθος στη βασική της (προ)υπόθεση: ότι οι δανειστές (Γερμανοί) επιθυμούν μια κοινά αποδεκτή- επωφελή λύση. Ωστόσο αυτό που επιδιώκει πρώτα και κύρια η Γερμανία είναι η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στο ίδιο ράφι που έχουν τοποθετηθεί οι τελευταίοι πρωθυπουργοί της χώρας (Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμος, Αν. Σαμαράς+ Βενιζέλος) και η συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ και ότι αυτό το κόμμα κατάφερε να αντιπροσωπεύσει…

Για να πετύχει αυτόν τον βασικό του στόχο το Βερολίνο αξιοποιεί το χρόνο. Όσο η Γερμανία σαμποτάρει έναν «έντιμο συμβιβασμό» τόσο η ελληνική οικονομία οδηγείται σε ασφυξία ρευστότητας. Η γερμανική κυβέρνηση με αυτόν τον τρόπο εκτιμά πως—σε κάθε περίπτωση– έχει ήδη κερδίσει το παιχνίδι, γιατί:

• Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποχωρήσει άτακτα και θα τοποθετηθεί στο μνημονιακό ράφι οπότε θα χάσει την λαϊκή υποστήριξη και οι προσδοκίες που δημιούργησε στην Ελλάδα και την Ευρώπη για μια διαφορετική πορεία θα εξανεμιστούν
• Είτε η έλλειψη ρευστότητας και τα προβλήματα που θα προκύψουν στην ελληνική οικονομία θα  υπονομεύσουν τη δυναμική της πολιτικής ισχύος του ΣΥΡΙΖΑ και θα περιθωριοποιήσουν  κάθε σκέψη αμφισβήτησης του γερμανικού δόγματος

Η επιλογή της πολιτικής αποσταθεροποίησης την οποία κρατούν ανοιχτή οι Γερμανοί, δεν βρίσκεται στο κενό, καθώς (πέρα από τα γνωστά (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) ξόανα που καραδοκούν  ήδη στο παρασκήνιο ακούγονται «σενάρια διεξόδου» που περιλαμβάνουν «αριστερούς …Παπαδήμους» οι οποίοι κινούνται πέριξ (και εντός;) της κυβέρνησης αναμένοντας την εξέλιξη του σεναρίου καταστροφής και οδηγίες…

Η προσπάθεια αντιμετώπισης των σαφέστατων γερμανικών επιδιώξεων από την  κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί από:

• Το κατά πόσο προετοιμασμένη είναι να αντιμετωπίσει την οικονομική ασφυξία που μπορεί να προκαλεί το Βερολίνο
• Την προετοιμασία της κοινωνίας και τη δύναμη του εσωτερικού μετώπου που μπορεί να αναπτύξει

ΥΓ Η πολιτική είναι η τέχνη του συμβιβασμού, ο οποίος δεν μπορεί να είναι «άνευ όρων»

Πηγή

Τα αρνάκια του χρέους που έγιναν «στρίγγλες»

Η διαπραγμάτευση είναι ένας ευφημισμός για συνθηκολόγηση εάν η σκιά της δύναμής σου δεν καλύπτει όλο των τραπέζι

Τζορτζ Σουλτζ, οικονομολόγος

Οι περισσότεροι από τους ηγέτες που τόλμησαν να τα βάλουν με το ΔΝΤ και ξένους δανειστές, επιβάλλοντας μονομερή διαγραφή χρέους, δεν ήταν επαναστάτες. Ήταν μετριοπαθείς πολιτικοί οι οποίοι συνειδητοποίησαν, υπό το βάρος της λαϊκής οργής, ότι ήταν η μόνη βιώσιμη πολιτική.

«Πού υπογράφω;», έλεγε το συντομότατο μήνυμα της Μπιργκίτα Γιονσντότιρ, όταν διάβασε το κείμενο της πρωτοβουλίας για τη μονομερή διαγραφή του ελληνικού χρέους, που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στο Ιντερνετ. Για όσους την έχουμε γνωρίσει, η αντίδραση της Ισλανδής βουλευτού ήταν περισσότερο από αναμενόμενη. Έχοντας δώσει τη μάχη στο πλευρό του Ασάνζ για την πρώτη κυκλοφορία των Wikileaks –με κίνδυνο μάλιστα να συλληφθεί από τις αμερικανικές αρχές- η Γιονσντότιρ δεν θα δίσταζε μπροστά σε μια ριζοσπαστική πρωτοβουλία για τη διάσωση μιας χώρας. Αλλωστε ήταν από τους πρώτους Ισλανδούς πολιτικούς που έθεσαν το αίτημα moratorium στην αποπληρωμή των επαχθών χρεών της Ισλανδίας.

Παραδόξως η ριζοσπαστική ψυχή της Γιονσντότιρ αποτελεί μάλλον εξαίρεση μεταξύ των πολιτικών που στήριξαν και πέτυχαν μονομερείς στάσεις πληρωμών και διαγραφές χρεών. Στην πλειονότητά τους ήταν «άνθρωποι του συστήματος» που γνώριζαν από μέσα το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και καταλάβαιναν ότι οι αγορές όχι μόνο δεν κρατούν κακία σε όσους αμφισβητούν την εξουσία τους, αλλά σχεδόν πάντα παρακολουθούν τις κινήσεις τους ανήμπορες να αντιδράσουν.

Η ίδια η Ισλανδία, που αθέτησε τις υποχρεώσεις της απέναντι στους τραπεζικούς καρχαρίες της Βρετανίας και της Ολλανδίας, το έκανε με τον πλέον πολιτισμένο τρόπο μέσω δημοψηφισμάτων. Ακόμη και στη Νότια Αμερική όμως οι πρόεδροι που αψήφησαν το ΔΝΤ και τους δανειστές τους, ξεκίνησαν την καριέρα τους από συντηρητικοί έως μετριοπαθείς «σοσιαλδημοκράτες».

Μια νιότη που ‘λεγε πως θα γινόταν άλλος είχε, παραδείγματος χάριν, ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα, ο οποίος κατάφερε να διαγράψει περίπου το 70% του ομολογιακού χρέους του Ισημερινού πραγματοποιώντας λογιστικό έλεγχο και στάση πληρωμών. Ο Κορέα όχι μόνο δεν μπορεί να περηφανεύεται για το επαναστατικό του παρελθόν, αλλά υπήρξε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλφρέντο Παλάσιο, που πραγματοποίησε μια γιγαντιαία «κωλοτούμπα» στις προγραμματικές δηλώσεις και αποφάσισε να συνεχίσει την πολιτική λιτότητας των προκατόχων της.

Για την Ιστορία, η στιγμή της ριζοσπαστικοποίησης του Κορέα ήρθε όταν η Παγκόσμια Τράπεζα (ως άλλη ΕΚΤ) καθυστέρησε την παροχή της δόσης ενός δανείου, προκειμένου να προκαλέσει προβλήματα ρευστότητας στην οικονομία. Ο Κορέα μετατράπηκε σε ένα είδος λαϊκού ήρωα υποβάλλοντας την παραίτησή του και έναν χρόνο αργότερα, ως πρόεδρος πλέον της χώρας, έγινε φόβος και τρόμος του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ο ίδιος μάλιστα ζήτησε προσωπικά την απέλαση του επικεφαλής του ΔΝΤ, Μπομπ Τράα, ο οποίος στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα για να συνεχίσει την καταστροφική του πολιτική σε μια ακόμη Μπανανία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Ουδεμία σχέση με επαναστάσεις και ριζοσπαστικά κινήματα δεν είχε προφανώς και ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινής, Νέστορ Κίρχνερ, ο οποίος υπό το βάρος της λαϊκής οργής αναγκάστηκε να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι του ΔΝΤ και έτσι να χαρίσει στη χώρα του μια δεκαετία εκρηκτικής ανάπτυξης με ρυθμούς που έφταναν ακόμη και το 8%. Γέννημα-θρέμμα περονιστής (το αργεντίνικο ισοδύναμο του καραμανλισμού) ο Κίρχνερ, μαζί με τη σύζυγό του Φερνάντεζ, ήταν ένας από του λαομίσητους δικηγόρους που αναλάμβαναν τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών για λογαριασμό τραπεζών και ιδιωτικών εταιρειών.

Ο αμοραλισμός και η πολιτική ευφυΐα του τού επέτρεψαν να γίνει κυβερνήτης της Σάντα Κρουζ και στη συνέχεια (όταν ο ένας μετά τον άλλο οι «μνημονιακοί» ηγέτες της Αργεντινής φυγαδεύονταν με ελικόπτερα) να καταλάβει και τον προεδρικό θώκο. Χωρίς να διαθέτει την προνοητικότητα και τις οικονομικές γνώσεις του Ραφαέλ Κορέα, για να πραγματοποιήσει λογιστικό έλεγχο και έτσι να εντοπίσει τα παράνομα και απεχθή τμήματα του χρέους, ο Κίρχνερ πραγματοποίησε μια από τις πιο άτσαλες στάσεις πληρωμών της σύγχρονης Ιστορίας. Ακόμη και έτσι όμως με την απόφασή του κατάφερε να ανασύρει εκατομμύρια ανθρώπους από την απόλυτη φτώχεια και να διαψεύσει τις κασσάνδρες που προβλέπουν την απόλυτη καταστροφή πίσω από κάθε μονομερή διαγραφή χρέους.

Αν όμως αυτά κάνουν οι «άνθρωποι του συστήματος», εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι οι κινήσεις τους δεν είναι ριζοσπαστικές, αλλά αποτελούν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την επιβίωση πτωχευμένων κρατών.

Info

Παράταση δανειακής συμφωνίας θα ζητήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα σκοπεύει να ζητήσει την Τετάρτη, την παράταση της δανειακής συμφωνίας της με την ευρωζώνη, διακρίνοντάς την από το πρόγραμμα διάσωσης, αναφέρουν πηγές από τις Βρυξέλλες και κυβερνητικοί κύκλοι. Σημειώνεται επίσης πως η Αθήνα θα ζητήσει επέκταση ως 6 μήνες, αλλά οι όροι της συμφωνίας είναι ακόμα υπό διαπραγμάτευση. 

«Εξετάζουμε το ενδεχόμενο να ζητήσουμε επέκταση της δανειακής σύμβασης, διαχωρίζοντάς την σαφώς από το πρόγραμμα/ μνημόνιο», υπογράμμιζαν, το βράδυ της Τρίτης, κυβερνητικές πηγές. 

Υπογράμμιζαν, επίσης, πως η ελληνική κυβέρνηση δεν δέχεται τελεσίγραφα και δεν πρόκειται να ζητήσει την παράταση του προγράμματος.

Νωρίτερα, το πρακτορείο Reuters -επικαλούμενο πηγές από τις Βρυξέλλες- ανέφερε πως η Αθήνα θα ζητήσει επέκταση της δανειακής συμφωνίας της, ως 6 μήνες. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας το μεσημέρι της Τρίτης, στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε έναν διαχωρισμό μεταξύ του προγράμματος διάσωσης και του θέματος του ελληνικού χρέους. Μία δανειακή συμφωνία -είπε- είναι διαφορετική από ένα πρόγραμμα διάσωσης. 

Αναφορικά με το ελληνικό χρέος, ο Γάλλος κεντρικός τραπεζίτης Κριστιάν Νουαγιέ δήλωσε σήμερα ότι υπάρχει διέξοδος. «Πιστεύω ότι η λύση θα είναι να προχωρήσουμε σε επιμήκυνση των πληρωμών, ενώ μπορούμε να κάνουμε κάτι και για τα επιτόκια, τα οποία έχουν μειωθεί στο 1,5%. Μπορούμε να φανταστούμε μία έμμεση μείωση της αξίας του χρέους, μέσα από αυτές τις παραμέτρους», σημείωσε.

Πηγή

Ο Τσίπρας κυκλώνει, απομονώνει και αποτελειώνει τον Σαμαρά!

Ο Αλέξης Τσίπρας «κατεβάζει» τον Προκόπη Παυλόπουλο για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας από την 

…πλευρά της κυβέρνησης. Και κάνει την πρώτη κίνηση στη σκακιέρα για το «ματ» που θα αποτελειώσει τον Αντώνη Σαμαρά.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι ένα πρωτοκλασάτο στέλεχος της κεντροδεξιάς του καραμανλικού στρατοπέδου. Είναι βέβαιο ότι η υποψηφιότητα και εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας δεν στέλνει μόνο μήνυμα εθνικής ενότητας. Απομονώνει ακόμα περισσότερο τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αν και ηττημένος των εκλογών έχει βιδωθεί στην προεδρική καρέκλα της Νέας Δημοκρατίας και δεν λέει με τίποτα να πάει σπίτι του.

Την ίδια ώρα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος «απελευθερώνεται» για να διεκδικήσει την Προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι, πώς να ξεφορτωθεί η κεντροδεξιά παράταξη τον Αντώνη Σαμαρά εάν δεν υπάρχει ένα πρωτοκλασάτο ηγετικό στέλεχος να αναλάβει την αρχηγία;

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ως αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είναι ο επικρατέστερος για την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Είναι ο μόνος που μπορεί να αποτελειώσει τον Αντώνη Σαμαρά και με γεωπολιτικές πλάτες, ώστε να αποσταλεί ξεκάθαρο μήνυμα στο Βερολίνο: «Η Ελλάδα δεν είναι πλέον γερμανικό προεκτοράτο, επιστρέφει στην παραδοσιακή της συμμαχία με τις ναυτικές δυνάμεις».

Αντώνης Σαμαράς, Ευάγγελος Βενιζέλος και Σταύρος Θεοδωράκης, πίσω από την ταυτότητα του «φιλοευρωπαϊστή» εννοούν ότι είναι ταγμένοι στη γερμανική ηγεμονία.

Οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις της χώρας είναι «δυτικές» αλλά όχι γερμανικές. Η γερμανική κατοχή στη χώρα τελειώνει σύντομα. Οι γερμανόφιλοι θα ξηλωθούν ο ένας μετά τον άλλον παντού. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο.

Πηγή 

Ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Λάκης Μπέλλος

Πρώτες διαπιστώσεις από την ανακοίνωση Τσίπρα για την υποψηφιότητα του Προκόπη Παυλόπουλου ως Προέδρου της Δημοκρατίας:

1. Θα πέφτουν χαστούκια στην Ευρώπη και θα μένει ακίνητος ο Παυλόπουλος.

2. Οταν άκουσε το όνομά του δεν έμεινε ακίνητος, αλλά ξερός. Ετσι είναι μέχρι αυτή τη στιγμή. Τον χαστουκίζουν για να τον συνεφέρουν.

3. Ο Λαφαζάνης γέλασε γιατί νόμισε αρχικά ότι ο Τσίπρας έκανε πλάκα.

4. Η επιλογή έγινε τελικά ανάμεσα στον Πάκη Παυλόπουλο και τον Ακη Παυλόπουλο.

5. Ακίνητος έχει μείνει στις Βρυξέλλες και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και μάταια προσπαθούν να τον συνεφέρουν γιατί είχε ράψει φράκο για την ορκωμοσία.

6. Ο Παυλόπουλος όχι μόνο είναι αριστερός , αλλά είναι ακραία αριστερός έως σκέτη αναρχία. Είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

Πηγή

Stratfor: «Η Ευρώπη παίζει ένα πάρα πολύ σκληρό παιχνίδι»

«Το μήνυμα, μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, υποδηλώνει ότι η Ευρώπη παίζει ένα πάρα πολύ σκληρό παιχνίδι» αναφέρεται σε ανάλυση του αμερικανικού γεωπολιτικού ινστιτούτου Stratfor, υποστηρίζοντας ότι «μια έστω καθυστερημένη συμφωνία είναι ακόμη κατ' αρχήν επιτεύξιμη».

Όπως αναφέρεται, «ένα πράγμα είναι σαφές: στην πρόσφατη ιστορία οικονομικών κρίσεων στην Ευρώπη, οι ηγέτες της αποδείχθηκαν ικανοί στην επινόηση λέξεων για την επίλυση των προβλημάτων της» προσθέτοντας ότι «το μήνυμα που έστειλε χθες ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, υποδηλώνει ότι η Ευρώπη παίζει ένα πάρα πολύ σκληρό παιχνίδι. Με την άσκηση πιέσεων στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να φτάσει στο σημείο μιας ταπεινωτικής οπισθοχώρησης για να αποφύγει την καταστροφή, το Eurogroup ανέβασε το επίπεδο μιας ριψοκίνδυνης διπλωματίας».

Σύμφωνα με την ανάλυση, το Stratfor θεωρεί ότι «κανένα από τα δύο μέρη δεν θα ήθελε να δει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και ότι μια έστω καθυστερημένη συμφωνία είναι ακόμη κατ' αρχήν επιτεύξιμη. Τα γεγονότα, ωστόσο, της Δευτέρας έφεραν το ρολόι της ημέρας της κρίσης της ευρωζώνης ένα βήμα πιο κοντά στα μεσάνυχτα».
Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, «η διαφωνία σχετικά με το λεξιλόγιο αποτελεί την πρόσφατη απειλή της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης. Δύο μέρη συζητούν έναν παρόμοιο συμβιβασμό, αλλά κανένα δεν βρίσκει λέξεις που να γίνονται αποδεκτές από όλους.

Η μία πλευρά είναι ένα "ριζοσπαστικό" πολιτικό κόμμα, που κατέλαβε την εξουσία μετά από μια προεκλογική καμπάνια για αλλαγή, και η άλλη είναι ένα κατεστημένο που αισθάνεται να τρομοκρατείται στην ιδέα δημιουργίας προηγουμένου, καθώς θεωρεί ότι οι όποιες παραχωρήσεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν παρόμοια κόμματα στην Ευρώπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να φανεί διαφορετικός από το κόμμα που αντικατέστησε, ενώ οι δανειστές δεν θέλουν να φανούν υποχωρητικοί έναντι της Ελλάδας. Οι δανειζόμενοι θέλουν ένα λεξιλόγιο που να δηλώνει μια νέα συμφωνία, ενώ οι πιστωτές χρειάζονται τη συνέχεια του status quo. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει μια νέα "συμφωνία-γέφυρα", ενώ οι πιστωτές ζητούν "παράταση" της υπάρχουσας συμφωνίας».

Πηγή