Τρίτη 14 Ιουλίου 2015

Συνθηκολόγηση ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ παραίτηση!



Ο λαός είναι με το λουρί στο σβέρκο , ή καλύτερα με τη θηλιά στο λαιμό. Οι οικονομικοί δολοφόνοι έχουν στραμμένη την κάνη του όπλου τους στον κρόταφο του Έλληνα Πρωθυπουργού...

, κι εγώ, όπως λέει ο Μανόλης Αναγνωστάκης , «φοβάμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου» Αλέξη Τσίπρα !

Είμαστε σε πόλεμο και οι ερπύστριες των τανκς είναι οι τράπεζες και μεγάλη μερίδα τα ΜΜΕ , που δυστυχώς παραπλανούν την κοινή γνώμη και κάνουν ολέθριο κακό στον τόπο.

Θέλουν να μας τελειώσουν οι δανειστές , αλλά με το πες- πες το δικό σας κ. Πρωθυπουργέ έφθασαν να ανησυχούν οι εταίροι σήμερα , για το μέλλον της Ευρώπης. Έτσι επιτύχατε να αποκλειστεί η Γερμανία από την 
πλειοψηφία των ισχυρών συμμάχων της.

«Είναι σαν να σου ζητούν τα λεφτά ή τη ζωή σου...», είπε δακρυσμένος ο Αλέξης Τσίπρας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και πριν στεγνώσει το δάκρυ του επιβεβαιώθηκε.

«Απειλείται η ζωή του Έλληνα Πρωθυπουργού» τιτλοφορείται το δημοσίευμα, που κάνει τον γύρο του διαδικτύου.

«Η ιστορία του Καραμανλή επαναλήφτηκε με τον κ Τσίπρα για να αναγκαστεί να υποχωρήσει από τις προεκλογικές του υποσχέσεις και να υποστεί την επιβολή ενός σκληρότερου από πότε νέου μνημονίου, που θα φυλακίζει τον ελληνικό λαό σε ένα αδιέξοδο λιτότητας και οικονομικής καταστροφής. Έτσι θα οδηγήσει αναπόφευκτα στο γενικό ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, που ήταν και ο πρωταρχικός σκοπός όλης αυτής της μαύρης μνημονιακής ιστορίας» υποστηρίζει ο γνωστός Αμερικανός πολιτικός και Οικονομολόγος Dr Paul Craig Roberts, βασικό στέλεχος της κυβέρνησης Ρήγκαν, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη , που παραχώρησε στον Ελληνοαμερικανικό δημοσιογράφο Ιάσωνα Λυοσάτο.

Από την τυραννία του μυαλού μου ήρθε λυτρωτικά να με απαλλάξει ο φίλος μου ο ακκορντεονίστας . Σας έχω μιλήσει πολλές φορές για αυτόν, που έγινε πλανόδιος οργανοπαίχτης για να βγάζει το ψωμί του, όταν αυτοκτόνησε το αφεντικό του , ο επιχειρηματίας που τον είχε στη δούλεψή του. Αυτή τη φορά με πολύ κέφι παρήγαγε και τραγουδούσε τον επαναστατικό και τόσο γνώριμο ήχο της Ρωμιοσύνης σε στίχους Γιάννη Ρίτσου και μουσική Μίκη Θεοδωράκη :

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις
εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκκαλο
με το λουρί στο σβέρκο

Νάτη πετιέται απο ξαρχής
κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό
με το καμάκι του ήλιου

Τον άκουγα πίσω από το κλειστό παράθυρο, αλλά δεν βγήκα έξω , όπως τις άλλες φορές να τον προϋπαντήσω.

Μου χτύπησε το κουδούνι . «Ήρθαν όλοι. Εσύ που είσαι» μου είπε.

Ντράπηκα και πήγα να τον χαιρετίσω. Ήταν μαζεμένη όλη η γειτονιά, γιατί έχει αποκτήσει πολλές συμπάθειες εδώ. Όπως πάντα μιλούσε ακατάπαυστα , αλλά δεν φλυαρούσε.

«Τι μούτρα είναι αυτά Πάρε τα πάνω σου» μου είπε και συνέχισε σε έντονο ύφος :

« Δεν είναι η ώρα για διχασμούς και εσωστρέφειες. Δεν άκουσες τι είπε ο Πρωθυπουργός μας . Η συνθηκολόγηση δεν σημαίνει και παραίτηση. Κι εκείνος μπορεί να συνθηκολόγησε αλλά κατ΄εντολή του λαού. Δεν είμαστε έτοιμοι για GREXIT. Αν φτάναμε εκεί θα έτρωγε ο ένας το χέρι του άλλου. Και η δική μου πεποίθηση είναι, ότι το μεγάλο στοίχημα του Αλέξη Τσίπρα είναι στο εσωτερικό και θα το κερδίσει ! Γιατί είναι έντιμος. Σκέψου να τον ρίξουν. Θα πέσουμε και πάλι στα νύχια των ευρωραγιάδων πολιτικών...»

Ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου κάτι τέτοιο. Πέρασαν όμως , όμως αργά και βασανιστικά οι στίχοι του σκοτεινού συνομώτη Μιχάλη Κατσαρού και με διέλυσαν :

«Κι οἱ σύντροφοί τους φτύνανε καὶ τοὺς σταυρῶναν
Κι αὐτοί, γαλήνιοι, τὸ δρόμο παίρνουνε π᾿ ἄκρη δὲν ἔχει
Χωρὶς τὸ βλέμμα τους νὰ σκοτεινιάσει ἢ νὰ λυγίσει

Ὄρθιοι καὶ μόνοι μὲς στὴ φοβερὴ ἐρημία τοῦ πλήθους.
ώρα κ΄εγώ υποψιάζομαι
όλο το πλήθος των αυλοκολάκων
όλους τους ταπεινούς γραμματικούς
τους βραβευμένους με χρυσά παράσημα
λεγεωνάριους και στρατηλάτες
υποψιάζομαι τις αυλητρίδες
τη γιορτή όλους τους λόγους και προπόσεις
αυτούς που παριστάνουνε τους εθνικούς
τον πορφυρούν χιτώνα του πρίγκηπος
τους συμβουλάτορες και τους αιρετικούς
υποψιάζομαι συνωμοσία
νύχτα θα ρεύσει πολύ αίμα
νύχτα θα εγκαταστήσουν την βασιλεία
τους νέοι πρίγκηπες με νέους στεφάνους
οι πονηροί ρωμαίοι υπάλληλοι του αυτοκράτορος
ετοιμάζουνε κρυφά να παραδόσουν
να παραδόσουν τα κλειδιά και την και την υπόκλισή τους ...»

ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ



Βαρουφάκης : "νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών" η συμφωνία..


Ως "μια νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών" περιέγραψε τη συμφωνία, ο ΓιάνηςΒαρουφάκης, σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο abc της Αυστραλίας, δηλώνοντας παράλληλα ότι θα εκπλαγεί εάν ο κ. Τσίπρας θελήσει να παραμείνει Πρωθυπουργός.
"Αυτή είναι η πολιτική της ταπείνωσης", είπε στην εκπομπή Late Night Live. "Η τρόικα είχε φροντίσει ότι θα τον κάνουν (σ.σ. τον Αλέξη Τσίπρα) να καταπιεί κάθε λέξη που εκστόμιζε ασκώντας κριτική στην τρόικα κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε χρόνων. Όχι μόνο τους έξι μήνες που είμαστε στην κυβέρνηση, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια".
"Αυτό δεν έχει να κάνει με την οικονομία. Δεν έχει σε τίποτα να κάνει με το να μπει η Ελλάδα στο δρόμο προς την ανάκαμψη. Πρόκειται για μια νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών που στοιχειώνει και πάλι την Ευρώπη, και ο πρωθυπουργός το γνωρίζει. Γνωρίζει ότι είναι καταδικασμένος αν  το κάνει και είναι καταδικασμένος αν δεν το κάνει" τόνισε ο πρώην υπουργός Οικονομικών.
Ο κ Βαρουφάκης απορρίπτει τη συμφωνία, αναφέρει η ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού, συγκρίνοντάς την με το πραξικόπημα του 1967.
"Στο πραξικόπημα η επιλογή του όπλου που χρησιμοποιήθηκε για να ρίξει τη δημοκρατία ήταν τα τανκς. Λοιπόν, αυτή τη φορά ήταν οι τράπεζες. Οι τράπεζες χρησιμοποιήθηκαν από ξένες δυνάμεις για να καταλάβουν την κυβέρνηση. Η διαφορά είναι αυτή τη φορά καταλαμβάνουν όλη τη δημόσια περιουσία. "
Ο κ Βαρουφάκης είπε ότι ο κ Τσίπρας μπορεί να προκαλέσει πρόωρες εκλογές, αντί να φέρει τη συμφωνία στη Βουλή των Ελλήνων, λέγοντας ότι "θα εκπλαγεί πολύ, αν ο κ Τσίπρας θελήσει να παραμείνει πρωθυπουργός μετά από αυτό το έγκλημα ενάντια στην Ευρώπη".
Επέμεινε, ωστόσο, ότι ο ίδιος και ο κ Τσίπρας διατηρούν καλές σχέσεις, και ότι ο ίδιος έχει διατηρήσει ένα χαμηλό προφίλ σε σχέση με την περασμένη εβδομάδα, προκειμένου να υποστηρίξει τον κ Τσίπρα και τον διάδοχό του στο υπουργείο Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Ο κ .Βαρουφάκης αναφέρεται και στην παραίτησή του: "Μπήκα στο γραφείο του πρωθυπουργού συνεπαρμένος. Tαξίδευα σε έναν όμορφο σύννεφο ωθούμενο από αέρα ενθουσιασμού του λαού για τη νίκη της ελληνικής δημοκρατίας στο δημοψήφισμα. Τη στιγμή που μπήκα στο πρωθυπουργικό γραφείο, ένιωσα αμέσως ένα αίσθημα παραίτησης, μια αρνητικά φορτισμένη ατμόσφαιρα. Ήμουν αντιμέτωπος με αέρα ήττας, που ήταν σε πλήρη αντίθεση με ό, τι συνέβαινε έξω".
"Σε αυτό το σημείο έπρεπε να το πω στον πρωθυπουργό:" Αν θες να χρησιμοποιήσεις το βόμβο της δημοκρατίας έξω από τις πύλες του κτιρίου αυτού, μπορείς να υπολογίζεις σε μένα. Αλλά αν από την άλλη πλευρά νιώθεις ότι δεν μπορείς να διαχειριστείς αυτό το μεγαλοπρεπές «όχι» σε μια παράλογη πρόταση από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, θα ήθελα απλά να χαθώ μέσα στη νύχτα. "
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών περιγράφει επίσης τις μυστικές προετοιμασίες της ελληνικής κυβέρνησης για να εκτυπώσει δραχμές σε περίπτωση που η χώρα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ, σημειώνει η ιστοσελίδα του abc.
"Ως υπεύθυνη κυβέρνηση, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι υπήρχε μια πολύ σημαντική συμμαχία εντός της ευρωομάδας της οποίας σκοπός ήταν να μας πετάξουν έξω από το ευρώ, θα έπρεπε να εκπονήσουμε έκτακτα σχέδια", είπε. "Έπρεπε να έχουμε μια  μυστική μικρή ομάδα ανθρώπων που θα εκπονούσε το σχέδιο σε περίπτωση που ήμασταν αναγκασμένοι να βγούμε από την ευρωζώνη.
Φυσικά, υπάρχει ένα αίνιγμα εδώ. Όταν το σχέδιο αυτό θα άρχιζε να εφαρμόζεται τη στιγμή που για αυτό θα δούλευαν αντί για πέντε, 500 άτομα, θα γινόταν ευρέως γνωστό. Τη στιγμή που γίνεται γνωστό, η δύναμη της προφητείας δημιουργεί της δικής της δυναμική... Ποτέ δεν κάναμε αυτή τη μετάβαση από τα πέντε στα 500 άτομα. Ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είχαμε μια εντολή για να το κάνουμε. Ποτέ δεν σχεδιάζαμε να το κάνουμε. Είχαμε το σχεδιασμό επί χάρτου, αλλά δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ" επισήμανε ο κ. Βαρουφάκης. 
Όπως ξεκαθάρισε θα παραμείνει απλό μέλος του κόμματος στο ελληνικό κοινοβούλιο, όπου έχει "πολύ περισσότερο χώρο για ελιγμούς και για να πει την αλήθεια". Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι η λιτότητα θα ενθαρρύνει περαιτέρω την ακροδεξιά στη χώρα.
"Στο Κοινοβούλιο θα πρέπει να καθίσω κοιτάζοντας στα δεξιά της αίθουσας, όπου κάθονται 10 ναζί, που εκπροσωπούν την Χρυσή Αυγή. Εάν το κόμμα μας, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει καλλιεργήσει τόσες ελπίδες στην Ελλάδα ... αν προδώσουμε αυτές τις ελπίδες και αν σκύψουμε το κεφάλι μας σε αυτή τη νέα μορφή της μεταμοντέρνας κατοχής, τότε δεν μπορώ να δω κανέναν άλλο αποτέλεσμα από την περαιτέρω ενίσχυση της Χρυσής Αυγής. Αυτοί θα κληρονομήσουν με τραγικό τρόπο το μανδύα του κινήματος κατά της λιτότητας".


Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Ο έρπης που λέει πολλά


Στο χαμόγελο του ΓΑΠ, του Σαμαρά, του Βενιζέλου, η απάντηση του Τσίπρα ήταν ένα σκαμμένο πρόσωπο. Και ένας έρπης, που δείχνει την αγωνία, τον αγώνα, τον πόνο και την οδύνη γιατί δεν κατάφερε κάτι καλύτερο. Εγώ αυτόν τον πολεμιστή τον σέβομαι.
του Νίκου Μωραΐτη

Υπάρχουν πολλοί που έρχονται σήμερα να πανηγυρίσουν επειδή ο Τσίπρας φέρνει από τις Βρυξέλλες σκληρό μνημόνιο.
Ο πολιτικάντης Άδωνις από το πρωί το διαλαλεί: «Το αντι-μνημόνιο πέθανε». Ως εδώ, όμως, ο χορός τους πάνω στο πτώμα της χώρας που άφησαν. Αρκετά ζαλισμένους μας βρήκαν σήμερα από το χαστούκι του μνημονίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα ξεχάσουμε.
Ο Τσίπρας, πριν υπογράψει, πάλεψε με τα θηρία, με κλειστές τράπεζες, με την απειλή για κούρεμα καταθέσεων, με όλη τη δημοκρατική Ευρώπη να φωνάζει για το επαπειλούμενο πραξικόπημα. Ξεγύμνωσε το νέο απόστημα της Ιστορίας, τον Σόιμπλε, ξεκούνησε από τη θέση του τον «κοιμώμενο γίγαντα», τη Γαλλία του «liberté-égalité-fraternité», ανέδειξε τη σάπια οσμή της Ευρώπης του ευρώ. Τράβηξε την κουβέρτα, τους έδειξε όλους πριν πέσει στο έδαφος.
Υπάρχει αυτή η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο μνημόνιο του Τσίπρα και στα προηγούμενα. Διαφορά ηθική.
Ο Τσίπρας δεν ήρθε να πανηγυρίσει για τα 80 plus δις που «κέρδισε». Δεν ήρθε καν ως νικητής. Ήρθε ως ένας εξουθενωμένος πολεμιστής, με τις πληγές του όλες ανοιχτές σε κοινή θέα.
Στο χαμόγελο του ΓΑΠ, του Σαμαρά, του Βενιζέλου, η απάντηση του Τσίπρα ήταν ένα σκαμμένο πρόσωπο. Και ένας έρπης, που δείχνει την αγωνία, τον αγώνα, τον πόνο και την οδύνη γιατί δεν κατάφερε κάτι καλύτερο. Εγώ αυτόν τον πολεμιστή τον σέβομαι. Και στον έρπη του που έβγαλε για εμένα, υποκλίνομαι.

Και τώρα ;


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 
Και τώρα ;
Σε μαζική παράλυση ο πληθυσμός, καταπονημένος από την αϋπνία και εξουθενωμένος από την παραδοχή της ματαίωσης προσπαθεί να καταπιεί το ανείπωτο…
Ναι χάσαμε αλλά τι; Τον πόλεμο, μια μάχη, τις εντυπώσεις, την ενάργεια να κρίνουμε καθαρά, την πίστη μας ότι μπορούν να γίνουν δυνατά τα αδύνατα, την ελπίδα, την προοπτική, την περηφάνεια, τη δικαίωση;
Σαν να είχε παραλύσει ο κόσμος όλος τις τελευταίες 48 ώρες και ασχολούνταν  αποκλειστικά με το ελληνικό ζήτημα…
On line όλος ο πλανήτης με την Ελλάδα και το «θρασίμι» τον πιτσιρικά πού με κλειστές τράπεζες και ανοιχτά όλα τα κανάλια της τρομοκρατίας, έγινε μέσα σε πέντε μήνες πρωθυπουργός του 61%, σαρώνοντας όλους τους δείκτες…
Είπε από την αρχή ότι η λύση ή θα είναι πολιτική ή δεν θα υπάρξει καθόλου. Τα έβαλε με τους μαφιόζους εξωτερικού, χορεύοντας με τους λύκους μόνος, με τον έρπη του σε γκρο πλαν και τους έρποντες ντόπιους του κλάμπ «Γερούν γερά» να μάχονται μέχρις εσχάτων για κυβέρνηση ειδικού σκοπού.
Μέσα σε πέντε μήνες διεθνοποίησε το ελληνικό πρόβλημα, εισήγαγε ξανά την πολιτική στο προσκήνιο, κατέδειξε τον ολοκληρωτισμό του ιερατείου και το έλλειμμα Δημοκρατίας στην Ευρώπη, ανέδειξε την παθογένεια της ευρωζώνης, εξέθεσε τη γερμανική αλαζονεία, προκάλεσε ρήγμα στην Ευρώπη, και κινητοποίησε λαούς και κυβερνήσεις με τρόπο που δεν ξανάγινε ποτέ στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή ιστορία…
Και ο κόσμος όλος στο πόδι για την Ελλάδα . Στο hashtag #ThisIsACoup (αυτό είναι πραξικόπημα) στο twitter, καταγράφηκαν  150 εκατομμύρια tweets πολιτών από όλο τον κόσμο, που διαμαρτύρονταν για τη στάση της Γερμανίας εναντίον της Ελλάδας.
Και; Τι έγινε;
Ξέρουμε καλά ότι ο Αλέξης Τσίπρας βασανίστηκε ανελέητα στας Ευρώπας. Ταυτιστήκαμε μαζί του, και νοιώθαμε το «πεθαίνω σα Χώρα» πιο κοντά από ποτέ…
Γύρω στις 6 το πρωί κρατούσε το κλειδί που θα μπορούσε, αν το γύριζε, να τινάξει στον αέρα τη Γερμανία και την Ευρώπη … Τι έγινε εκεί; Τι μεσολάβησε; Τι προκρίθηκε; Το αναγκαίο κακό μιας υποταγής, ή το αναγκαίο καλό μιας οδυνηρής συνθηκολόγησης που θα διαμορφώσει τη συνθήκη για το επόμενο…έργο;
Αν εκείνη τη στιγμή τα βροντούσε όλα και γύριζε στην Αθήνα με άδεια χέρια αλλά γεμάτη ψυχή, δύο εκατομμύρια κόσμου θα τον υποδέχονταν στο αεροδρόμιο σαν ημίθεο…
Και την επόμενη μέρα; Καμία απάντηση από κανέναν…
Αυτό που έγινε είναι ένα κράμα πραξικοπήματος και συνθήκης των Βερσαλλιών. Τα μέτρα είναι εξωφρενικά, δεν μπορεί να και δεν πρέπει να εφαρμοστούν. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πρώτος κυβερνητικός φορέας που διαμόρφωσε την πολιτική του ετεροκαθοριζόμενος από τα αιτήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας. Δεν υπάρχει χωρίς αυτή την όσμωση …
Όπως δεν υπάρχουν ακόμη στέρεες απαντήσεις για τη νέα αρχιτεκτονική που μας έφερε από τις Βρυξέλλες. Είναι πολύ κακή για να είναι αληθινή πάντως. Και ο Τσίπρας πολύ νέος για να αυτοκτονήσει πολιτικά…
Οπότε καταφεύγουμε προσωρινά στα αναγκαία κλισέ της παρηγοριάς, με τη διαίσθηση ότι μπορεί και να είναι προβολή του κοντινού μέλλοντος:
"Όλα πάνε καλά στο τέλος. Αν δεν πάνε, σημαίνει ότι δεν ήρθε το τέλος…"    


Αν κάνεις το βήμα είσαι αλλού. Και άλλος


Του Κώστα Βαξεβάνη
Στην ταινία “Το μετέωρο βήμα του πελαργού” του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο Ηλίας Λογοθέτης ο οποίος υποδύεται το ρόλο του έλληνα αξιωματικού, σηκώνει το πόδι του πάνω από τη γραμμή που αποτελεί το σύνορο Ελλάδας-Τουρκίας και λέει στο στρατιώτη που τον συνοδεύει: “σε αυτή τη μπλέ γραμμή τελειώνει η Ελλάδα. Αν κάνω ένα βήμα είμαι αλλού”. Τις περισσότερες φορές, ένα βήμα, μια λεπτομέρεια, καθορίζουν την διαφορετική ποιοτική κατάσταση στα πράγματα και στην πολιτική και στη ζωή των ανθρώπων. Μετά από αυτό το βήμα, παύεις να είσαι στην κατάσταση που ήσουν και δεν σε χωρίζουν πια μερικά εκατοστά, αλλά  μια άλλη κατάσταση.
Στη δική μου θεώρηση, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, έκανε το βήμα που την τοποθέτησε σε μια άλλη πλευρά. Δεν ξέρω αν είναι το μοιραίο βήμα, αλλά είναι μια άλλη κατάσταση.
Θέλω να ξεκαθαρίσω απ την αρχή, πως δεν θεωρώ πως επειδή αυτή η κατάσταση είναι ένα ακόμη σκληρό μνημόνιο, ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ένας Σαμαράς ή ένας Βενιζέλος. Δεν πιστεύω δηλαδή πως ο Τσίπρας επέλεξε το μνημόνιο για την πολιτική του διάσωση ή για να μοιράσουν αυτός και οι φίλοι του, σε φίλους, τη Δημόσια περιουσία της χώρας. Οι επιλογές του έγιναν γιατί πιστεύει πως κάθε άλλη επιλογή ήταν αδιέξοδη και επιζήμια. Αλλά οι επιλογές δεν παύουν να είναι συγκεκριμένου είδους και με συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δεν παύουν επίσης να βαραίνουν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων και να ικανοποιούν μια Ευρώπη που νομιμοποιεί το βιασμό μόνο και μόνο επειδή το θύμα δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.
Ο δρόμος που ακολούθησε η κυβέρνηση έγινε από ένα σημείο και μετά μονόδρομος.  Γνωρίζω πολύ καλά πως η ιστορία δεν γράφεται με τα “αν” αλλά με τα “όταν”. Πιστεύω πως στην πολιτική δεν υπάρχουν στιγμιαία λάθη. Υπάρχουν λάθη που δημιουργήθηκαν συστηματικά και άλλα που εμφανίστηκαν ως μοναδική αλήθεια γιατί αποτελούσαν τη διέξοδο των ανθρώπων που τα έκαναν. Όχι όμως και της χώρας.
1.    Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου ήταν ένα σοκ για την συντηρητική Ευρωπαική Ένωση. Αυτό φάνηκε από το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου. Οι έμπειροι των αγορών δεν ήξεραν πώς να χειριστούν μια ριζοσπαστική κυβέρνηση που οι κινήσεις της μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κινητοποιήσουν όλο και μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων έτοιμων να συγκρουστούν με την ολιγαρχία και τη διαφθορά. Αυτό το διαβατήριο προς την επιτυχία και την απειλή, ο ΣΥΡΙΖΑ το κατέθεσε γρήγορα. Δεν υποχώρησε από το ριζοσπαστισμό του αλλά προσπάθησε να απολογηθεί στις προεκλογικές κατηγορίες που του απέδιδαν πως θα αποτελέσει μια κυβέρνηση ακραίων αριστερών που θα καταστρέψει τα πάντα. Παραδόξως ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό,τι μπορούσε για να μην είναι όσα τον κατηγορεί ο ΔΟΛ παρά για να είναι όσα ήθελε ο κόσμος.
2.    Ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να εφαρμόσει το δόγμα τους σοκ απέναντι στη διαπλοκή και την διαφθορά, αντί να επιδείξει στους πολίτες αλλά και τους δανειστές ποιά είναι η δύναμή του και από πού εκπορεύεται, επέμενε να δείχνει μια ανεκτικότητα που είτε προερχόταν από την απειρία είτε από τη γοητεία του νεοπλουτισμού της εξουσίας . Πήγε έτσι στις διαπραγματεύσεις με λογιστικούς όρους, χωρίς να ρίχνει στο τραπέζι τη σκιά της πολιτικής του δύναμης που ήταν αναγκαία για να μην αποτελεί η διαπραγμάτευση διαδικασία συνθηκολόγησης.
3.    Η αδυναμία του να επιδείξει πολιτική αποφασιστικότητα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα πρόσωπα που αποτέλεσαν την ομάδα εξουσίας.Έδειξαν ανικανότητα να διοικήσουν και αντικαστέστησαν το κυβερνητικό έργο με εμφανίσεις στα κανάλια και θεωρίες για την Οικονομία. Μεγάλη ομάδα αυτών των ατόμων ήταν λογικό να μην προτάξουν τον ριζοσπαστισμό ως όπλο, αφού ήταν άνθρωποι του παλιού συστήματος που εγκατέλειψαν έγκαιρα το παλιό πλοίο που βούλιαζε για να εγκατασταθούν παντού στη Διοίκηση, ακόμη και στου Μαξίμου. Ο ρόλος αυτών των ανθρώπων ως συμβούλων, στην πραγματικότητα ήταν μια συνεχή προσγείωση από τους αιθέρες των οραμάτων στο επίπεδο του υπόγειου φόβου. Επιζούσαν επειδή δημιουργούσαν ως δήθεν τεχνοκράτες και ειδικοί, το φόβο για το χειρότερο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ξένοι και με τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ που απαιτεί να αλλάξει η κοινωνία
4.    Η διαπραγματευτική τακτική αποδείχθηκε ακατάλληλη. Η συνεχής καθυστέρηση έδωσε τη δυνατότητα στους δανειστές να διαβάσουν τις αδυναμίες και τις προθέσεις της ελληνικής πλευράς. Κατάλαβαν πως έχουν να κάνουν με ανθρώπους που αγωνιούν να επιδείξουν μια καλή συμφωνία και όχι ανατροπή απ την οποία θα μπορούσαν να φοβούνται. Οι παράγοντες της διαπραγμάτευσης εγκλωβίστηκαν στο μέσο που ήταν η διαπραγμάτευση, ξεχνώντας το σκοπό που ήταν μια άλλη Ελλάδα. Αγωνιούσαν για μια καλή ανακοίνωση συνεργασίας από τους δανειστές, που ακόμη και όταν γινόταν ανατρέπονταν από διαρροές και δηλώσεις αξιωματούχων. Η διαπραγμάτευση αποκόπηκε από την κοινωνική της δυναμική και έγινε υπόθεση γραφείου και φιλοδοξιών. 
5.    Πάνω απ όλα ήταν μια διαπραγμάτευση στην οποία όσα λέγονταν από την ελληνική πλευρά, όσο απειλητικά και αν ακούγονταν δεν είχαν υπόβαθρο. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις ερωτικές σχέσεις, για να καταλάβει η άλλη πλευρά πως δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον γι αυτή, πρέπει να το πιστέψεις εσύ ο ίδιος. Η ελληνική πλευρά όχι μόνο δεν πίστευε τις απειλές της αλλά φρόντιζε να τις ακυρώνει. Ο αντίπαλος φροντίζει να σε ενοχοποιεί με αυτά που φοβάται. Ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχοποιήθηκε πολύ γρήγορα με κατηγορίες αντιευρωπαισμού από τους αντιπάλους. Προκειμένου να  δείξει πως δεν είναι αντιευρωπαϊστής, απολογήθηκε στο «ευρώ» και την πάση θυσία παραμονή στην ευρωζώνη. Απώλεσε έτσι το βασικότερο όπλο που ήταν και ο φόβος των αντιπάλων.Την πιθανότητα εξόδου και το τεράστιο κόστος. Ξέροντας πως θα παλέψει για να μην κατηγορηθεί για έξοδο από το ευρώ, τον εγκλώβισαν στη διαπραγμάτευση με μοναδικό κριτήριο το ευρώ. Το λάθος ήταν διπλό: έγιναν προβλέψιμοι και συνέβαλαν στη δημιουργία των φοβικών που σχετίζονταν με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή που αποδυνάμωσε την κοινωνική απαίτηση και τα όριά της.
6.    Στην αντιπαράθεση αυτή στα πλαίσια ενός σαβουάρ βιβρ ή φόβου απέκρυψαν ποιοί είναι οι διαπραγματευτές. Ενώ στο διεθνή τύπο υπήρχαν διαρροές που συκοφαντούσαν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, η ελληνική τακτική παρουσίαζε τους γκάκστερς της Ευρώπης ως ευρωπαίους εταίρους για να μην κατηγορηθεί για αντιευρωπαϊκή φρασεολογία. 
7.    Στη συνθηκολόγηση έπαιξαν ρόλο και οι εσωκομματικοί παράγοντες. Πολύ γρήγορα, άνθρωποι που διακατέχονταν από πολιτική δειλία βαφτίστηκαν σώφρονες και μετριοπαθείς μόνο και μόνο γιατί επικαλούνταν τον μέσο όρο της ηρεμίας και της αδιατάρακτης πολιτικής. Την ίδια ώρα η κοινωνία ήθελε και θέλει ακριβώς το αντίθετο.Ξεκαθάρισμα με τους δυνάστες της. Κάποιοι να τιμωρηθούν. Φως σε όσα έχουν γίνει. 
Δίπλα στους πολιτικά δειλούς απέκτησαν υπόσταση οι γραφειοκράτες της αδιάλυπτης αριστεροσύνης. Αντιλαμβανόμενοι τον εαυτό τους ως καθρέφτη των εργαζόμενων, αν και οι ίδιοι δεν υπήρξαν ποτέ, δεν κατάλαβαν  τι είναι η πολιτική πολύ περισσότερο τι είναι εξουσία. Συνέχισαν να είναι αντιπολίτευση στην ίδια την κυβέρνηση. Ανάμεσά τους, συνιστώσες του τίποτα, πολιτικοί της γκρίνιας, επαναστάτες του ουζερί. Οι πιο αποτυχημένες και διαπλοκόμενες επιλογές στη Διοίκηση επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έγιναν  από αυτούς ακριβώς, τους κατά τα άλλα συνεπείς της ιδεολογίας.
8.    Δεν υπήρξε καμιά σοβαρή ανάλυση που να απαριθμούσε τα σενάρια και να περιέγραφε λύσεις. Από ένα σημείο και μετά,το ευρώ ήταν ένα κομματικό ταμπού, και οι αξιωματικές πολιτικές διαβεβαιώσεις για το ευρώ, πήραν θέση δίπλα στα κομματικά εικονίσματα. Δεν υπήρξε καμιά ανάλυση για το τι σημαίνει εθνικό νόμισμα, ποιά είναι τα συν και τα πλην και τι δυνατότητες υπήρχαν μέσα από αυτό. Έτσι όταν τραβήχτηκε από τους εταίρους το χαλάκι του Grexit , ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανέτοιμος και η κοινωνία ακόμη περισσότερο.
9.    Η βιολογική κόπωση των ανθρώπων που συμμετείχαν στην διαπραγμάτευση και του ίδιου του πρωθυπουργού ήταν ένα ακόμη στοιχείο του παιχνιδιού. Οι πρωταγωνιστές κουράστηκαν από τα συνεχή πισωγυρίσματα, αδυνατούσαν να επεξεργαστούν τα δεδομένα και τελικώς εγκλωβίστηκαν σε ένα προβληματισμό όπου τίποτα δεν ήταν σταθερό αλλά κυρίως βάσιμο.
10.    Η τελευταία πράξη ήταν αυτή που οδήγησε στην τραγωδία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει το πολιτικό μήνυμα του 62% . Το μετέφρασε ως «μη ρήξη» αλλά δεν ανέλυσε τα στοιχεία της υποστήριξης στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Η αδιαλαξία των δανειστών εντοπίστηκε και από τα ξένα μέσα ενημέρωσης το βράδυ πριν την συμφωνία. Το περιβάλλον ήταν πολύ περισσότερο πολιτικοποιημένο μετά το δημοψήφισμα και την εμφάνιση Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Οι απαιτήσεις των δανειστών χαρακτηρίστηκαν εκτρωματικές από το ίδιο το Spiegel. Ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις ως ο πρωθυπουργός με το 62% που επιχειρεί να το σεβαστεί και να το αφουγκραστεί. Τότε ναι ίσως να είχαμε μια δραματική κατάσταση αλλά και έναν ήρωα που θα μπορούσε να πείσει τον λαό του για όσα λέει. Θα είχαμε πλέον μια κατάσταση που δεν διαχώριζε με βάση τα κόμματα αλλά με την ανάγκη του πατριωτικού καθήκοντος. Αυτό το πατριωτικό χρέος είναι η κόκκινη γραμμή πίσω από την οποία έπρεπε να οχυρωθεί η χώρα πέρα από κάθε άλλη κόκκινη γραμμή. 
Θεωρώ βέβαιο πως ο Αλέξης Τσίπρας θα επιχειρήσει να βρει τα κοινωνικά ισοδύναμα για να αντισταθμίσει αυτά που πρέπει να πληρώσουν τα κοινωνικά στρώματα τα οποία θεωρητικά προστατεύει. Να ξεμπερδέψει δηλαδή με τη διαπλοκή, το μαύρο χρήμα, τους διεφθαρμένους μιντιάρχες. Αυτό όμως δεν θα λύσει το πρόβλημα του χρέους της χώρας, ούτε και τη φύση της σχέσης με την Ευρωπαική Ένωση. Ο Τσίπρας οφείλει να επεξεργαστεί σχέδιο απεγκλωβισμού της χώρας από τη μέγγενη που ονομάζεται λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης. Η διαπραγμάτευση και ιδιαίτερα τα τελευταια 24ωρα, απέδειξαν πως είναι ένα κλαμπ εκβιαστών και αδίστακτων τύπων που θεωρούν πρώτο εχθρό τους τη Δημοκρατία. Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα «αποφύγαμε το Grexit» , δεν αντιπροσωπεύει όσα ο ίδιος αντιπροσωπεύει πολιτικά. Αν ο σκοπός ήταν να αποφύγουμε το Grexit, θα μπορούσε να το κάνει επιτυχώς και ο Βενιζέλος σε λιγότερο χρόνο. Ένα από τα πράγματα που πρέπει να διαφυλάξει ο Τσίπρας είναι να μην περάσει αλλού και γίνει άλλος στην προσπάθεια να δικαιολογήσει τις επιλογές του. 


Oι πρώτες αντιδράσεις συνδικάτων για τη συμφωνία με τους δανειστές


Με «προειδοποιητικές βολές» είχε διαφανεί η αντίδραση και η δυσαρέσκεια ορισμένων συνδικαλιστικών οργανώσεων, πριν καν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.
Άλλωστε όπως είχαμε ήδη παρουσιάσει στο ert.gr, για το θέμα αυτό η ΑΔΕΔΥ έχει καλέσει σύσκεψη ομοσπονδιών σήμερα Δευτέρα 13 Ιουλίου και ενδεχομένως μέσα στην ημέρα να δοθεί στη δημοσιότητα η ανακοίνωση – απολογισμός της σύσκεψης. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες έχει αποφασιστεί απεργία στο δημόσιο τομέα για την Τετάρτη 15 Ιουλίου.
Ήδη δημοσιοποίησε τις θέσεις της για τη νέα συμφωνία, η ομοσπονδία ιδιωτικών εκπαιδευτικών  – λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), υπό τον τίτλο «Ο αγώνας εναντίον της πολιτικής των μνημονίων συνεχίζεται…».
Η ΟΙΕΛΕ επισημαίνει πως: «Μία ακόμη οδυνηρή σελίδα στην τραγική ιστορία της ελληνικής κοινωνίας τον καιρό της κρίσης «γράφτηκε σήμερα το πρωί με την επιικύρωση μιας επώδυνης συμφωνίας, ενός νέου Μνημονίου με ξεκάθαρα υφεσιακά, αντικοινωνικά και αντιλαϊκά χαρακτηριστικά. Οι αλλαγές που προβλέπονται από τη νέα συμφωνία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πλήξουν πάλι αυτούς που μέχρι σήμερα επωμίστηκαν το βάρος μιας οικονομικής καταστροφής για την οποία δεν ευθύνονται.
Η ΟΙΕΛΕ έδωσε με συνέπεια την τελευταία πενταετία ένα σκληρό αγώνα για την προστασία του δημόσιου και κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, αλλά και του κόσμου της εργασίας γενικότερα. Η κατάρρευση της δημόσιας εκπαίδευσης, η χωρίς όρια ενίσχυση της εμπορευματοποίησης της παιδείας, η διάλυση κάθε ίχνους εργασιακού δικαιώματος των εκπαιδευτικών ήταν ο «νέος» κόσμος που οραματίστηκαν οι εμπνευστές των προηγούμενων Μνημονίων.
Δυστυχώς η πολιτική των αέναων περικοπών και της περιστολής των εργασιακών δικαιωμάτων επιβάλλεται από τους δανειστές και με τη νέα συμφωνία. Δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι θα συνεχίσουμε τη μάχη για το δημόσιο αγαθό της παιδείας, για το δίκαιο των αδύναμων, για την καταπολέμηση των ανισοτήτων με το ίδιο πάθος, τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια αποφασιστικότητα που το πράτταμε μέχρι σήμερα. Είμαστε βέβαιοι ότι πολύ σύντομα ο αγώνας για την αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των εργασιακών μας σχέσεων θα δικαιωθεί».
Συνεχίζοντας η ομοσπονδία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, σχολιάζει: «Με το μέρος μας είναι το δίκαιο. Είμαστε τμήμα μιας βαθιάς, μεγαλειώδους αλλαγής που έρχεται για να ανατρέψει την νεοφιλελεύθερη δυστοπία. Είμαστε τμήμα της αλλαγής που κάνει την εμφάνισή της όλο και πιο έντονα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης και του πλανήτη μας.
Οι γραφειοκράτες-εκβιαστές που αυτή τη στιγμή κυριαρχούν στην Ε.Ε. και τις τελευταίες μέρες εξαθλιώνουν οικονομικά και ταπεινώνουν ηθικά έναν λαό, ο οποίος δεν διστάζει να λέει ΟΧΙ, γνωρίζουν ότι το έδαφος τρέμει κάτω από τα πόδια τους. Η Ευρώπη των μαχόμενων κοινωνιών, η Ευρώπη των λαών σύντομα θα πάρει τη ρεβάνς από το τερατώδες μόρφωμα στο οποίο έχουν μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ενωση το Βερολίνο και οι δορυφόροι του.
Συνεχίζουμε τον αγώνα μας έχοντας στο πλευρό μας τον κόσμο της εργασίας, τους άνεργους, τη νέα γενιά, τα συνδικάτα και τις συλλογικότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη που στέκονται αποφασιστικά στο πλευρό του ελληνικού λαού».

Ακολούθως η ΠΟΕΔΗΝ (πανελλήνια ομοσπονδία εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία), προαναγγέλλει: «Αγωνιστικές κινητοποιήσεις για την ανατροπή του 3ου Μνημονίου».
ΠΟΕΔΗΝ αναφέρει: «Η κυβέρνηση συμφώνησε με τους δανειστές το 3ο μνημόνιο που κατακρεουργεί τους πολίτες της Χώρας και διαλύει ότι απέμεινε σε ασφαλιστικό, εργασιακό, μισθολογικό, κοινωνικό δικαίωμα, από τις βάρβαρες Μνημονιακές πολιτικές που ασκήθηκαν την προηγούμενη πενταετία.
Στη σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ Δευτέρα 13/7/2015 εκφράστηκε ΟΜΟΦΩΝΑ η αναγκαιότητα, οργάνωσης δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων διαρκείας για ανατροπή των πολιτικών των μνημονίων. 
Καλούμε τα Σωματεία – Μέλη σε αγωνιστική εγρήγορση, εν αναμονή των αποφάσεων της ΑΔΕΔΥ για Απεργιακές Κινητοποιήσεις (πιθανότατα 24ωρη Απεργία και Συγκέντρωση Τετάρτη 15/7/2015).
Οι Διοικήσεις των Σωματείων θα πρέπει να οργανώσουν Περιοδείες και Συγκεντρώσεις για ενημέρωση των εργαζομένων».

Aπό την πλευρά του το ΠΑΜΕ αναφέρει: «Αρκετά λοιπόν ματώσαμε – αρκετά πληρώσαμε!
Είναι ώρα να πάρουμε τη ζωή μας, το μέλλον των οικογενειών και των παιδιών μας στα δικά μας χέρια. Στα χέρια που χωρίς αυτά τίποτε δεν θα μπορούσε να γίνει σε αυτόν τον τόπο. Γιατί εμείς έχουμε τη δύναμη, είμαστε οι πολλοί, χωρίς εμάς κανένα γρανάζι δεν γυρνά!
Σήμερα φέρνουν στη Βουλή ένα νέο μνημόνιο -το τρίτο κατά σειρά- που είναι κι αυτό απαίτηση του μεγάλου κεφαλαίου».
Αναλυτικά την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ.


Για ποιον χτυπάει η κουδούνα;-Ο Τσίπρας απαιτεί τη σύλληψη καναλάρχη μέχρι την Τετάρτη – Θα πέσουν κεφάλια


Κάποιοι έχουν αρχίσει να χάνουν τον ύπνο τους
Σύλληψη από στιγμή σε στιγμή επιχειρηματία από το χώρο των ΜΜΕ που πρόσκειται στο λόμπυ της δραχμής και το ονομά του υπάρχει σε γνωστές λίστες για φοροδιαφυγή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και καταθέσεις μαύρου χρήματος στο εξωτερικό.
Η κυβέρνηση τον θέλει στην Δικαιοσύνη πριν την Τετάρτη.
Σε αντίστοιχες λίστες και τα ονόματα σεσημασμένων τηλεαστέρων που έχουν στείλει με εμβάσματα και άλλους τρόπους ιλιγγιώδη ποσά εκτός Ελλάδας.



Γ. Βαρουφάκης: Το Grexit ήταν από την αρχή στο μυαλό μου

Ότι το Grexit ήταν στο μυαλό του από την αρχή αποκαλύπτει σε συνέντευξή του στο "Newstateman.com" ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης. Παράλληλα, αναφέρει ότι υπήρχε μια μικρή ομάδα ανθρώπων η οποία και εργαζόταν πάνω στο συγκεκριμένο σενάριο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και η χώρα προετοιμαζόταν για πιθανό Grexit. 
Θα πρέπει να σκεφτόσασταν το Grexit από την πρώτη μέρα... τον ρωτάει ο δημοσιογράφος και ο κ. Βαρουφάκης απαντάει: Ναι, απόλυτα. 
Ερωτηθείς αν είχαν πραγματοποιηθεί προετοιμασίες σχετικά με ένα Grexit ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε: Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Είχαμε μια μικρή ομάδα ανθρώπων, ένα "πολεμικό συμβούλιο" μέσα στο υπουργείο, αποτελούμενο από πέντε άτομα: δουλεύαμε πάνω στη θεωρία, σε χαρτί, οτιδήποτε έπρεπε να γίνει (στο πλαίσιο της προετοιμασίας/ή στην περίπτωση Grexit).  Είναι όμως ένα πράγμα να δουλεύεις σε επίπεδο 4-5 ανθρώπων και είναι εντελώς διαφορετικό να προετοιμάζεις τη χώρα για αυτό. Για να προετοιμαστεί η χώρα θα έπρεπε να ληφθεί μια εκτελεστική απόφαση, η οποία και δεν λήφθηκε ποτέ. 
Μεταξύ άλλων ο πρώην υπουργός Οικονομικών παραθέτει και την άποψή του για τα IOUs σημειώνοντας πως δεν θα έπρεπε η χώρα να προχωρήσει απευθείας σε ένα δικό της νόμισμα. Αντ αυτού θα έπρεπε να εκδώσουμε τα δικά μας IOUs, να "κουρέψουμε" τα ελληνικά ομόλογα που εκδόθηκαν το 2012 και έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, ή έστω να ανακοινώσουμε ότι αυτό θα κάναμε και στη συνέχεια να παίρναμε τον έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος. 

Η δική μας κοντινή Αργεντινή


Το βασικότερο πρόβλημα με τις περισσότερες αναλύσεις για την Αργεντινή είναι ότι συνδέουν την οικονομική κατάρρευση με την αθέτηση πληρωμών και όχι με την προηγηθείσα λιτότητα αλλά και τη νομισματική πολιτική (σύνδεση του πέσο με το δολάριο) που είχε επιβάλει το ΔΝΤ. Η κυρίαρχη αφήγηση δηλαδή υποστηρίζει ότι η Αργεντινή κατέρρευσε επειδή δεν πλήρωσε τα χρέη της και διέκοψε τη σταθερή ισοτιμία του πέσο με το δολάριο, ενώ στην πραγματικότητα κατέρρευσε όσο ήταν συνεπής στις δανειακές υποχρεώσεις της.
Καθώς η Ελλάδα διήνυε δυο από τις πιο κρίσιμες εβδομάδες της σύγχρονης ιστορίας της, δυο κορυφαίοι οικονομολόγοι, ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν και ο συν-διευθυντής του αμερικανικού ιδρύματος ερευνών CERP, Ντιν Μπέικερ, αποφάσισαν να διηγηθούν για άλλη μια φορά την ιστορία της Αργεντινής ανατρέποντας την κυρίαρχη αφήγηση. «Με τις πιθανότητες ενός Grexit να αυξάνονται», σημείωνε ο Μπέικερ, «διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι αυτό θα αποτελέσει καταστροφή για την Ελλάδα».
Ο Ντιν Μπέικερ αναφέρεται συγκεκριμένα σε μια ανάλυση του Bloomberg που υποστήριζε ότι από το 2001 έως το 2002 το ΑΕΠ της Αργεντινής κατρακύλησε κατά 8,2%, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτό οφείλεται στη διακοπή του κλειδώματος του πέσο με το δολάριο – τηρουμένων των αναλογιών στην έξοδο από την «ευρωζώνη» της Νότιας Αμερικής. Στην πραγματικότητα, εξηγούν ο Μπέικερ και ο Κρούγκμαν, αυτή η πτώση ήταν αποτέλεσμα της προηγούμενης πολιτικής ενώ η αποδέσμευση από τη σταθερή ισοτιμία ανέκοψε την ελεύθερη πτώση και σε σύντομο χρονικό διάστημα οδήγησε σε τροχιά εκρηκτικής ανόδου.
Συγκεκριμένα η επόμενη δεκαετία χαρακτηρίστηκε από ρυθμούς ανάπτυξης που έφταναν το 8% του ΑΕΠ, γεγονός που επέτρεψε στη χώρα να ανασύρει εκατομμύρια πολίτες από την απόλυτη φτώχεια. Ακόμη και οι νέες περιπέτειες που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια από την επίθεση κερδοσκόπων αποτέλεσαν ασήμαντες αναταράξεις σε σχέση με την ανοδική πορεία που ακολούθησε η χώρα τα δέκα προηγούμενα χρόνια.
Η Αργεντινή όμως προσφέρει απαντήσεις και σε μια κριτική που ακούγεται τα τελευταία 24ωρα και στην Ελλάδα όχι από τους οπαδούς της ευρωζώνης, αλλά από όσους επιθυμούν να ντύσουν την εμμονή τους για υποταγή με ένα φιλολαϊκό, αριστερό μανδύα. Το πολιτικό προσωπικό και η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμοι να διαχειριστούν μια τέτοια ρήξη είναι το επαναλαμβανόμενο μότο. Κι όμως, όπως προκύπτει και πάλι από τα γραπτά του Ντιν Μπέικερ και του Πολ Κρούγκμαν, η Αργεντινή ήταν σε απείρως δυσχερέστερη θέση όταν αποφάσισε να αμφισβητήσει τις εντολές των δανειστών της.
Τέσσερις ηγέτες είχαν εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο (κάποιοι με ελικόπτερα) σε διάστημα δυο εβδομάδων, ενώ στους δρόμους σημειώνονταν συγκρούσεις ανάμεσα σε μικροκαταθέτες που δεν μπορούσαν να ανασύρουν τις οικονομίες τους και ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. Η παύση πληρωμών και η έξοδος από μια λεόντειο νομισματική ένωση ήταν η (δύσκολη ομολογουμένως) απάντηση σε αυτή την εικόνα ολοκληρωτικής κατάρρευσης της κοινωνίας και της οικονομίας.
Σημαίνουν μήπως όλα αυτά ότι μπορούμε να προχωρήσουμε σε ρήξη με τους δανειστές, αδιαφορώντας για την προετοιμασία της κοινωνίας και της οικονομίας; Κάθε άλλο. Οταν όμως βρίσκεσαι σε ένα φλεγόμενο πλοίο και διαθέτεις λίγα λεπτά ζωής οι πιθανότητες επιβίωσής σου εάν επιβιβαστείς σε μια σωσίβια λέμβο είναι απείρως μεγαλύτερες. Οπως σημείωσε άλλωστε και ο Πολ Κρούγκμαν σε πρόσφατη ανάλυσή του: «ο μεγαλύτερος λογαριασμός του Grexit πληρώθηκε ήδη» με τα capital controls. Είναι καιρός λοιπόν να γευτούμε και τα οφέλη – ακόμη και αν η απόφαση ληφθεί από ένα κυβερνητικό σχήμα που θα πηδά έξω από το φλεγόμενο πλοίο.


Όλη η υφήλιος κατακεραυνώνει την Γερμανία!



Την πρώτη Ιουνίου, όταν δεν υπήρχε καν σκέψη για το δημοψήφισμα, γράφαμε: Αλέξη Τσίπρα έρχεται η ώρα να δούμε ποιός πραγματικά δεν θέλει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

Ευτυχώς, Τσίπρας και Καμμένος αντελήφθησαν την σημασία του εγχειρήματος που προτείναμε και κατέγραψαν μια ιστορική στιγμή: Για πρώτη φορά μετά τον Β´ ΠΠ, όλη η υφήλιος κατακεραυνώνει την παρανοϊκή πολιτική Μέρκελ – Σόιμπλε και τον ολέθριο ρόλο τους. Από την Le Monde, την WSJ μέχρι το Spiegel. Από τον Πιτέλλα μέχρι τον ΥΠΕΞ του Λουξεμβούργου, ακούγεται η άποψη ότι η γερμανική κυβέρνηση ξυπνά τις μαύρες μνήμες του παρελθόντος!

Είναι οι ίδιοι που τα τελευταία πέντε χρόνια κατηγορούσαν αποκλειστικά την Ελλάδα, αποδίδοντας της την ευθύνη για την καταστροφή της! Διότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν φροντίσει να αποσιωπήσουν την Ελληνική γενοκτονία κατά τα πρότυπα των δοτών, κατοχικών καθεστώτων.

Οι κινήσεις της σημερινής κυβέρνησης, ειδικά τα τελευταία εικοσιτετράωρα κατάφεραν να αφυπνίσουν Ιταλία και Γαλλία επισημαίνοντας τον κίνδυνο, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει στο πλευρό της τις δύο μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρωζώνης.

Απέναντι της, οι χώρες – δορυφόροι που εντέλει αποδεικνύεται γιατί μπήκαν στην Ευρωζώνη. Οι Γερμανοί άλλωστε δεν ξέχασαν ποτέ τους «συμμάχους» τους στις γενοκτονίες, είτε μιλάμε για την Λιθουανία είτε για τους Χριστοφοράκους και Παπακωνσταντίνου.

Η παγκοσμιοποίηση του Ελληνικού ζητήματος αποτελεί την μέγιστη επιτυχία και το σημείο – κλειδί. Ακόμα και αν ο Ολάντ «σπάσει», πράγμα που δεν πρέπει να συμβεί, ακόμα και η περίπτωση ρήξης, θα είναι τελείως διαφορετική.

Μέχρι προχθές η ρήξη θα ήταν η τιμωρία για τους «τεμπέληδες και απατεώνες Έλληνες».

Σήμερα, η ρηξη ισοδυναμεί με «δολοφονια της Ελλάδας από την εγκληματική Γερμανία».

Μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους, αλλά τέτοια διεθνοποίηση Ελληνικού ζητήματος ειχε επιτύχει μόνον ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ιωάννης Μεταξάς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Εύγε σε Τσίπρα και Καμμένο που άντεξαν. Σήμερα δικαιώνονται.

Ποια είναι τα 13 μέτρα-φωτιά της συμφωνίας


Αυτή είναι η λίστα με τα προαπαιτούμενα μέτρα, που καλείται η Βουλή των Ελλήνων να νομοθετήσει μέσα σε 3 ημέρες, έως την Τετάρτη 15 Ιουλίου , όπως τουλάχιστον προβλέπει η εισήγηση του Eurogroup προς τους ηγέτες των 19 χωρών-μελών της Ευρωζώνης.
Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η δέσμευση για άρση μονομερών αποφάσεωνπου έλαβε η κυβέρνηση, από τον Φεβρουάριο και μετά. Η απαίτηση αυτή πάντως, πέραν της όποιας τιμωρητικής διάθεσης, έχει σχέση και με τους κανόνες που χώρες και κοινοβούλια (όπως πχ της Ολλανδίας) έχουν θέσει προκειμένου να μπουν στην διαδικασία μίας νέας συμφωνίας για τη χώρα μας –έστω και αν στην πορεία τελικά αποδεχτούν να ισχύσουν ως έχουν ορισμένα τουλάχιστον από αυτά.
Τα πρώτα μέτρα πάντως που θα πρέπει να ενσωματωθούν και να ψηφιστούν άμεσα σε 6 νομοσχέδια, ως ελάχιστη ένδειξη αξιοπιστίας της κυβέρνησης προς τους δανειστές. Τα νομοσχέδια θα αφορούν:
1.Νέο καθεστώς στο ΦΠΑ,
2. Ιδιωτικοποιήσεις,
3.Κατάργηση πρόωρων συντάξεων,
4.Απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων,
5.Κατάργηση των μονοπωλίων
6. «Πάγωμα» όλων των αλλαγών στις συλλογικές συμβάσεις μέχρι και τον Σεπτέμβριο

Συγκεκριμένα τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν (και πολλά αποτελούν μέρος της 5ης αξιολόγησης του Μνημονίου ΙΙ που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ) είναι:
1. Εξορθολογισμός του ΦΠΑ:
– Ο φόρος στα συσκευασμένα και επεξεργασμένα τρόφιμα θα αυξηθεί κατά 8,8% , αφού από το 13% θα φτάσει στο 23%. Στο 13% θα διατηρηθούν τα φρέσκα και νωπά προϊόντα, μαζί ίσως με κάποιες εξαιρέσεις (πχ γάλα, ψωμί κλπ).
– Στο 23% από 13% θα αυξηθεί και ο ΦΠΑ στην εστίαση.
– Οι αστικές συγκοινωνίες και μεταφορές πάνε και αυτές στο 23%.
– Ακριβαίνουν οι υπηρεσίες Υγείας στις ιδιωτικές κλινικές που αυξάνονται κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, στο 23%
– Αύξηση ΦΠΑ στα ξενοδοχεία (από 6,5% σε 13%)
– Με 23% ΦΠΑ θα επιβαρύνονται πλέον τα ασφαλιστήρια, οι κηδείες και τα μνημόνσυνα.
2. Διεύρυνση της φορολογικής βάσης:
συνδέεται με την κατάργηση των φοροαπαλλαγών για αγρότες -και όχι μόνον!
Προβλέπεται:
– Φόρος 26% αντί 13% στους αγρότες
– Δραστικός περιορισμός του δικαιωμένων φοροαπαλλαγής αγροτών
– Κατάργηση της επιδότησης στο αγροτικό ντήζελ
– Μείωση ή κατάργηση των όποιων φοροαπαλλαγών υφίστανται ακόμη
Ο ΦΠΑ στα νησιά (κατάργηση της έκπτωσης και αύξηση από 16% σε 23%) μάλλον θα ψηφιστεί στα τέλη του καλοκαιριού με ισχύ από το φθινόπωρο, μετά την τουριστική σαιζόν.

3. Βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος: κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, χωρίς να αποκλείεται να ισχύσει και για όσους έχουν ήδη θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Γλιτώνουν τα βαρέα επαγγέλματα και γονείς παιδιών με αναπηρία. Το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης θα είναι στα 67 –ή 62 για όσους έχουν 40 χρόνια ασφάλισης.
4. Θέσπιση Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας: για αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης (ειδικά σε θέματα κατασχέσεων, προσφυγών κλπ) προβλέπεται η αναθεώρηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και η καθιέρωση της διαμεσολάβησης και της «ηλεκτρονικής» δικαιοσύνης.
5. Διασφάλιση της νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ: προβλέπεται η αλλαγή διοίκησης (λήγει η θητεία του προέδρου της κυρίου Γεωργίου) και εκπροσώπηση των θεσμών στην διοίκηση. Ανάλογη ρύθμιση εξετάζεται και για την Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, ώστε να λειτουργεί σαν Ανεξάρτητη Αρχή εκτός του υπουργείου Οικονομικών.
6. Πλήρης εφαρμογή της αυτόματης περικοπής δαπανών: η πρόταση Βαρουφάκη για αυτόματο «κόφτη» κονδυλίων όταν παρατηρούνται ελλείμματα, φαίνεται πως άρεσε στους δανειστές. Μένει να φανεί αν θα διασωθούν μισθοί και συντάξεις στο δημόσιο.
7. Υιοθέτηση της οδηγίας για Ανάκαμψη των τραπεζών: η πρόβλεψη αυτή θα ανοίγει νομικό παράθυρο ακόμα και για bail in στις τράπεζες, αρχικά από τους μετόχους και τους ομολογιούχους, αλλά ενδεχομένως και με κούρεμα καταθέσεων.
8. Ιδιωτικοποίηση στο δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΔΜΗΕ): με την διαδικασία πώλησης του ΑΔΜΗΕ έρχεται πιο κοντά και το ενδεχόμενο για ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.
9. Αποφασιστική δράση για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια: οι τράπεζες θα πρέπει είτε να επιδιώξουν την είσπραξη των οφειλών με κατασχέσεις κλπ είτε να «ματώσουν» και να ανακεφαλαιοποιηθούν.
10. Ανεξαρτησία του οργανισμού ιδιωτικοποιήσεων ΤΑΙΠΕΔ: προβλέπεται αλλαγή στον τρόπο διοίκησης, αν και δεν φαντάζει σαν πιθανότερο το σενάριο για μεταφορά του Ταμείου στο Λουξεμβούργο ή η είσπραξη 50 δισ. ευρώ στα προσεχή χρόνια.
11. Αποκομματικοποίηση της ελληνικής διοίκησης: προβλέπεται ανατροπή συνδικαλιστικών νόμων και υπηρεσιών, αλλά και περιορισμός ή έλεγχος της χρηματοδότησης των κομμάτων
12. Επιστροφή των Θεσμών στην Αθήνα: για την ολοκλήρωση του νέου δανείου, η Τρόικα «δια νόμου» θα επιστρέψει στην Αθήνα για την ολοκλήρωση κάθε αξιολόγησης.
13. Εφαρμογή της εργαλειοθήκης (toolkit) του ΟΟΣΑ:
– Απελευθέρωση επαγγελμάτων όπως των συμβολαιογράφων, δικηγόρων, μηχανικών, φαρμακοποιών κλπ
– Απελευθέρωση μεταφορών
– Απελευθέρωση κλάδων του τουρισμού
– Απελευθέρωση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου



Τσίπρας: Δύσκολη συμφωνία αλλά αποτρέψαμε τα χειρότερα [ΒΙΝΤΕΟ]


Ως μία δύσκολη συμφωνία χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Ελλάδας κι Ευρώπης, τονίζοντας ότι καταλήξαμε σε αυτή για να αποφύγουμε τα χειρότερα.
«Δώσαμε μια σκληρή μάχη και μέχρι τέλους παλέψαμε προκειμένου να διεκδικήσουμε ότι καλύτερο», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας. «Μία συμφωνία για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της και να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε», συνέχισε. «Πήραμε δύσκολες αποφάσεις προκειμένου να αποτρέψουμε ακραία σενάρια. Η συμφωνία είναι δύσκολη αλλά βρεθήκαμε μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις και σκληρά διλήμματα, ακραίες επιδιώξεις από ακραίους συντηρητικούς κύκλους στην Ε.Ε.. Αποτρέψαμε την επιδίωξη για μεταφορά της δημόσιας περιουσίας στο εξωτερικό, αποτρέψαμε το σχέδιο της χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Το σχέδιο αυτό είχε σχεδιαστεί στην εντέλεια. Καταφέραμε να κερδίσουμε την αναδιάρθρωση του χρέους και μία βέβαια χρηματοδότηση για το μεσοπρόθεσμο διάστημα», σημείωσε ο πρωθυπουργός.
Τα όποια βάρη θα κατανεμηθούν με κοινωνική δικαιοσύνη, διαμήνυσε ο πρωθυπουργός.

Τέλος υποσχέθηκε ότι όσο σκληρά η ελληνική κυβέρνηση πάλεψε για να πετύχει ότι καλύτερο στο εξωτερικό επίπεδο, τόσο θα συνεχίσει να παλεύει εσωτερικά για το τέλος των ολιγαρχιών και των καταστάσεων που μας έφεραν ως εδώ.




Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *