«Ανοιχτές οι πόρτες σε όσους θέλουν να επιστρέψουν για να προσφέρουν»

Η ανασύνθεση του ΠΑΣΟΚ και της σοσιαλδημοκρατίας είναι υπόθεση της κοινωνίας και δεν μπορεί να γίνει με φθαρμένα υλικά, δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο νέος γραμματέας της ΚΠΕ, Στέφανος Ξεκαλάκης. Μάλιστα αφήνει αιχμές κατά των εσωκομματικών επικριτών της νέας ηγεσίας, επισημαίνοντας ότι η κριτική τους εκπορεύεται από την ανάγκη «να δικαιολογήσουν στους εαυτούς τους το πώς κατάντησαν ένα προοδευτικό κόμμα παρακολούθημα της Δεξιάς».

«Μετατοπίστηκε σε πιο ρεαλιστικές θέσεις, αλλά θα κριθεί από τις πράξεις του» σχολιάζει για τις πρόσφατες αποφάσεις του πρωθυπουργού και τέλος, σχετικά με τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, αν και πολύ επιφυλακτικός, σημειώνει ότι εφόσον αποφασίσει να ενστερνιστεί τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας, τότε έχει ρόλο στο εγχείρημα για την ανασυγκρότηση του χώρου.

• Εκλεγήκατε πριν από μερικές μέρες γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Η στρατηγική σας και βεβαίως της πρόεδρου Φώφης Γεννηματά για την ανασυγκρότηση και τη διεύρυνση του χώρου ποια θα είναι;

Στο 10ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δόθηκε εντολή στη νέα ηγεσία να συνεχίσει τις προσπάθειες αναδιάταξης και ισχυροποίησης της δημοκρατικής παράταξης. Στην προσπάθεια αυτή δεν πρέπει να επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος. Η ανασυγκρότηση του χώρου είναι υπόθεση της κοινωνίας κι από κει πρέπει να προέλθει. Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα παραμένει ισχυρός ως ρεύμα ιδεολογικής σκέψης, αλλά αποδυναμωμένος ως κομματική έκφραση. Η ανοιχτή και χωρίς προαπαιτούμενα και ηγεμονισμούς πρόσκληση προς όλες τις κοινωνικές ομάδες, τους εργαζόμενους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τους αγρότες, τους επιστήμονες, όλους εκείνους που έχουν λόγο και ρόλο στη συγγραφή ενός ρεαλιστικού προοδευτικού προγράμματος για την παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας μπορεί να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στο ΠΑΣΟΚ δεν ψάχνουμε απλώς ψηφοφόρους, ψάχνουμε ενεργούς συμμέτοχους στην προσπάθεια για να έχουμε εμείς και τα παιδιά μας το μέλλον που μας αξίζει.

• Μια πτέρυγα της Χαριλάου Τρικούπη σάς κατηγορεί για πορεία περιχαράκωσης αντί ενός ανοίγματος στις ευρύτερες δυνάμεις και για διάθεση αναβίωσης αναχρονιστικών πολιτικών αντί ενός σύγχρονου μεταρρυθμιστικού λόγου, ενώ επιπλέον σας καταλογίζουν διάθεση να μετατραπεί το ΠΑΣΟΚ σε δορυφόρο του ΣΥΡΙΖΑ. Εχει βάση αυτή η κριτική;

Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου αυτή η κριτική και προφανέστατα δεν με αγγίζει. Αν αυτό συμβαίνει, μάλλον θα εκπορεύεται από την ανάγκη κάποιων να δικαιολογήσουν στους εαυτούς τους το πώς τα προηγούμενα χρόνια κατάντησαν ένα ιστορικό προοδευτικό κόμμα παρακολούθημα της Δεξιάς.

• Για το ζήτημα της επαναπροσέγγισης με στελέχη που έφυγαν είτε λόγω επώδυνων επιλογών των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ είτε λόγω διαφωνιών με τον τέως πρόεδρο Ευάγγελο Βενιζέλο τι στάση κρατάτε; Για παράδειγμα βλέπουμε αρκετά στελέχη που είχαν μια σχέση με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου να επιστρέφουν, αλλά και προσχωρήσεις πρώην στελεχών της ΔΗΜΑΡ. Είναι έτσι;

Το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια από κόμμα του λαού έγινε κόμμα στελεχών. Πλέον ήρθε η ώρα να ξαναβρεθούμε με τις δυνάμεις της κοινωνίας που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά του Κινήματος και το κατέστησαν πρωταγωνιστή στην κεντρική πολιτική σκηνή. Για όσους θέλουν να προσφέρουν και να συμβάλουν στην ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης οι πόρτες είναι ανοιχτές. Οσοι θέλουν απλά να παραγοντίσουν και να συντηρήσουν μια αρρωστημένη κατάσταση, υπάρχει και ο ΣΥΡΙΖΑ.

• Συνέδριο της δημοκρατικής παράταξης θα γίνει; Στα πρότυπα του εγχειρήματος της Ελιάς; Εσείς έχετε χαρακτηρίσει στο παρελθόν την προσπάθεια «κοροϊδία»...

Κοροϊδία χαρακτήρισα την προσπάθεια ανασύνθεσης του χώρου αποκλειστικά και μόνο από στελέχη που απλά έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ για να διαπραγματευτούν καλύτερα τη θέση τους και τον ρόλο τους στο νέο εγχείρημα. Εκτός από την ανακύκλωση στελεχών υπάρχει και η ανανέωση με μέλη της κοινωνίας των πολιτών, του κόσμου της δουλειάς, των νέων επιστημόνων και τεχνοκρατών κ.ά. Το σύγχρονο πρόσωπο της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας δεν μπορεί να συντίθεται από φθαρμένα υλικά. Συνέδριο θα γίνει όταν πρέπει να γίνει κι όχι απλώς για να γίνει.

• Ποια είναι η θέση σας για το περίφημο ευρωπαϊκό μέτωπο; Ακούμε σενάρια περί δημιουργίας του στις επόμενες εκλογές με τη μορφή ενός ευρωπαϊκού συναγερμού, όπως ίσως ονομαστεί, με Ν.Δ. σίγουρα και όποιον άλλον κεντρώο πρόθυμο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα το συζητούσε το ΠΑΣΟΚ;

Η απάντηση στα λαϊκιστικά αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ, στους δραχμολάγνους και στην άνοδο ακραίων δεξιών ή αριστερών λογικών είναι η ανάδειξη του πόλου της σύγχρονης Κεντροαριστεράς ως εναλλακτικής πολιτικής επιλογής για κάθε προοδευτικό - δημοκράτη Ελληνα πολίτη. Μπορεί πολλοί να πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, όμως οι διαδρομές επίτευξης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι πολύ διαφορετικές. Κι αυτό φάνηκε κι από τη διαφορετική πολιτική στάση των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών σε σχέση με τους ομολόγους τους από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

• Εβλαψε το ΠΑΣΟΚ η συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ.; Θα μπορούσε να επαναληφθεί στο μέλλον;

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Πολλώ δε μάλλον κόμματος...

• Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελιχθεί σε κόμμα της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας, θα μπορούσατε να αποτελέσετε κυβερνητικό του εταίρο;

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ή μέρος στελεχών του αποφασίσουν να ενστερνιστούν τις αρχές και τις αξίες της σοσιαλδημοκρατίας, τότε προφανώς και έχουν θέση και ρόλο στο εγχείρημα για την ανασυγκρότηση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου, που προοπτικά φιλοδοξούμε να αποτελέσει ξανά αξιόπιστη κυβερνητική λύση. Ομως, για να είμαστε ρεαλιστές, αυτό σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας και σε ό,τι αφορά μεμονωμένα στελέχη του αυτό δεν μπορεί να γίνει με λογικές «καρεκλολαγνείας». Στο νέο εγχείρημα δεν χωράνε στελέχη που ήταν στο ΠΑΣΟΚ όσο αυτό διαχειριζόταν εξουσία και σήμερα βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσουν να νέμονται την εξουσία.

• Πώς βλέπετε τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ; Σας πείθει η στροφή του Αλέξη Τσίπρα σε πιο ρεαλιστικές θέσεις;

Η πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ έχει στο DNA της μόνο το αντιπολιτεύεσθαι και ούτε ξέρει, ούτε θέλει να κυβερνήσει. Με τα έως σήμερα πεπραγμένα δεν είμαι πολύ βέβαιος ότι και ο πρωθυπουργός δεν υιοθετεί αυτή τη λογική. Σίγουρα μετατοπίστηκε σε πιο ρεαλιστικές θέσεις, αλλά θα κριθεί από τις πράξεις του.

  Δημήτρης Κουκλουμπέρης για την Εφημερίδα των Συντακτών

Είμαστε όλοι Βαρουφάκης

γράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έπρεπε να γράψω ένα κείμενο στήριξης στον Γ.Βαρουφάκη. Στα πάνελ που βρεθήκαμε να συζητάμε για το ευρώ και τη δραχμή ή στις ραδιοφωνικές συνεντεύξεις μαζί του πίστευα πάντα ότι ήταν επικίνδυνος για τις επιδιώξεις και τα οράματα της Αριστεράς.

Δυσκολεύομαι να θυμηθώ κάποιον άλλο οικονομολόγο (του δικού του διαμετρήματος) που να επιχειρηματολογούσε με τόσο πάθος για την ανάγκη παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη. Ήταν μάλιστα ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα τη θεωρία του Hotel California σχετικά με τις δυνατότητες εξόδου (You can check-out any time you like, But you can never leave!). Γι’ αυτόν ήταν λάθος ότι μπήκαμε στη νομισματική ένωση αλλά θα ήταν καταστροφή να βγούμε.

Ήταν επίσης ο πρώτος που επιτέθηκε στην πρωτοβουλία για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Και μάλιστα το έκανε από τις σελίδες τουProtagon με επιχειρήματα που θύμιζαν τα τρομολαγνικά σενάρια των νυχτερινών δελτίων ειδήσεων.

Και ύστερα ήρθαν τα ασυγχώρητα λάθη, από τη θέση πλέον του υπουργού Οικονομικών. Πληρώνοντας τις δόσεις παράνομων και απεχθών δανείων άφησε τα ταμεία να αδειάσουν και εκμηδένισε τις ελπίδες μια σοβαρής διαπραγμάτευσης. Οι προηγούμενες ιδεοληψίες του για την ανάγκη παραμονής στο ευρώ και η άρνησή του για κάθε συζήτηση σοβαρής διαγραφής του χρέους απλώς επιδείνωσαν δραματικά την κατάσταση.

Για όλους αυτούς τους λόγους το info-war άσκησε από την πρώτη στιγμή σκληρή κριτική στην επιλογή του για τη θέση του υπουργού οικονομικών. Είναι μάλιστα κωμικοτραγικό ότι ορισμένοι από τους σημερινούς διώκτες του στον ΣΥΡΙΖΑ δήλωναν ενοχλημένοι από τη στάση μας απέναντι στον «υπουργο-σταρ» της κυβέρνησης Τσίπρα.

Κι όμως σήμερα ο Γιάνης Βαρουφάκης χρειάζεται τη στήριξη όλων μας. Γιατί στο πρόσωπό του δεν διώκεται απλώς ένας πρώην υπουργός οικονομικών ή ένας οικονομολόγος. Διώκεται κάθε άνθρωπος που τολμά να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στη δικτατορία της Ε.Ε.

Δεν έχει σημασία εάν σήκωσε το γιακά και αντιμίλησε στους Ευρωπαίους κομισάριους για ιδεολογικούς λόγους για κάποια προσωπική ατζέντα η απλώς επειδή έχει ένα τεράστιο Εγώ, το οποίο δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το σακάκι του. Σημασία έχει ότι για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη ταυτίστηκε με μια μικρή χώρα που τολμά να τα βάλει με τα θηρία.

Κι αυτό δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό ούτε από το Βερολίνο, ούτε από τους Έλληνες γερμανοτσολιάδες-υπηρέτες των τραπεζών ούτε από ορισμένα ασπόνδυλα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, που επιχειρούν να κρύψουν την ολοκληρωτική παράδοση μιας χώρας πίσω από κόκκινες σημαίες και φωτογραφίες του Τσε Γκεβάρα.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν διώκεται επειδή προετοίμαζε εναλλακτικά σχέδια αντιμετώπισης της κρίσης (αυτό ήταν καθήκον του και δυστυχώς το έκανε με μεγάλη καθυστέρηση και προχειρότητα). Διώκεται επειδή στην περίφημηηχογραφημένη συνομιλία αποκάλυψε το βαθμό με τον οποίο η τρόικα ελέγχει ολοκληρωτικά τον κρατικό μηχανισμό της χώρας και κυρίως τους μηχανισμούς του υπουργείου οικονομικών.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την ένορκη διοικητική εξέταση εναντίον του διέταξε η Κατερίνα Σαββαΐδου, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της PriceWaterhouseCooopers και νυν Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων – πρόκειται δηλαδή για την υπηρεσία που, όπως προκύπτει και από τις συνομιλίες Βαρουφάκη, αποτελεί τον δούρειο ίππο για τον απόλυτο έλεγχο της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα.

Αν προχωρήσουν οι διώξεις εναντίον του Βαρουφάκη το πραξικόπημα θα έχει ολοκληρωθεί. Κάθε εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση θα ποινικοποιηθεί έμμεσα η άμεσα. Μέχρι σήμερα όσοι μιλούσαν για έξοδο από το ευρώ είτε απολύονταν (αν ήταν π.χ δημοσιογράφοι) είτε περιθωριοποιούνταν (αν ήταν πανεπιστημιακοί ή πολιτικοί). Στο εξής θα βρίσκονται αντιμέτωποι και με την αυτοαποκαλούμενη «δικαιοσύνη».

Και μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό τον Τσίπρα, θα αναρωτηθεί κάποιος; Την απάντηση έδωσε πρόσφατα ο Μανώλης Γλέζος: Άλλο η κυβέρνηση Μαξίμου και άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή

Το ΔΝΤ δεν μπορεί να συμμετάσχει στο τρίτο μνημόνιο

Στη δίωρη συνεδρίασή του, το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ ενημερώθηκε χθες (Τετάρτη) ότι το το υψηλό χρέος και οι κακές επιδόσεις στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων σημαίνει ότι το Ταμείο δεν μπορεί να συμμετάσχει σε ένα τρίτο ελληνικό πρόγραμμα, γράφουν οι Financial Times, επικαλούμενοι «αυστηρά εμπιστευτικό» έγγραφο από τη συνεδρίαση.

Αυτό σημαίνει, επισημαίνεται στο σχετικό ρεπορτάζ, ότι τίθεται εν γένει εν αμφιβόλω η συμμετοχή του Ταμείου στο πακέτο των 86 δισ. τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες, ίσως και τον επόμενο χρόνο, καθυστέρηση που μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις, ειδικά στην Γερμανία, όπου η κυβέρνηση έχει επανειλημμένα πει ότι θα δυσκολευτεί πολύ να κερδίσει την έγκριση της Βουλής, εάν δεν έχει εξασφαλιστεί η συμμετοχή του ΔΝΤ.

Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτό το τετρασέλιδο έγγραφο, που είναι η περίληψη της συνεδρίασης του δ.σ., το κλιμάκιο του ΔΝΤ θα «συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις για την χάραξη πολιτικής» προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το νέο ελληνικό πρόγραμμα «συνάδει με αυτό που έχει στο μυαλό του το Ταμείο», αλλά δεν είναι δυνατόν «να επιτευχθεί συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων σε αυτό το επίπεδο». Το Ταμείο θα αποφασίσει εάν θα συμμετάσχει μόνο στη διάρκεια «του δεύτερου σταδίου» των διαπραγματεύσεων, αφού δηλαδή η Ελλάδα «έχει συμφωνήσει σε ένα συνολικό πακέτο μεταρρυθμίσεων» και -κυρίως- αφού οι Ευρωπαίοι δανειστές της «έχουν συμφωνήσει στην μείωση του χρέους». 

Αυτός ο όρος μπορεί να αποδειχθεί το κρίσιμο σημείο, αφού και το Βερολίνο και η υπόλοιπη ευρωζώνη έχουν προς το παρόν αντισταθεί σθεναρά σε κάθε πρόταση να χαριστεί μέρος του χρέους στην Ελλάδα.   

Σύμφωνα με το εμπιστευτικό έγγραφο, γράφουν οι FT, ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στο δ.σ. του ΔΝΤ είπε ότι το Βερολίνο «θα προτιμούσε να κινηθεί το ΔΝΤ... παράλληλα» με τους Ευρωπαίους στις διαπραγματεύσεις. Αντίθετα όμως, τώρα θα βρεθεί αντιμέτωπο με το ενδεχόμενο να πρέπει να πείσει μια ολοένα και πιο δύσπιστη Βουλή μέσα σε λίγες εβδομάδες, χωρίς να έχει αποσπάσει την επίσημη έγκριση του Ταμείου.  

Αυτή η εκτίμηση εκ μέρους του ΔΝΤ περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, την ώρα που Αθήνα και πιστωτές αρχίζουν εντατικές διαπραγματεύσεις προκειμένου να ολοκληρώσουν τη συμφωνία πριν τις 20 Αυγούστου, οπότε θα πρέπει να καταβληθεί μια ακόμα δόση στην ΕΚΤ, ύψους άνω των 3 δισ. ευρώ. 

Το ΔΝΤ αποφάσισε την περασμένη εβδομάδα ότι το τρέχον πρόγραμμα που έχει συνυπογράψει με την Αθήνα και το οποίο αρχικά έληγε τον Μάρτιο, πρέπει να σταματήσει, αφού δεν είναι δυνατόν πλέον να επιτευχθούν οι στόχοι του. Αποτέλεσμα ήταν στη συνέχεια να υποχρεωθεί η ελληνική κυβέρνηση να αιτηθεί ένα νέο πρόγραμμα στην Ουάσιγκτον, που πρέπει όμως να εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου. 

Σύμφωνα με τα πρακτικά, αρκετά μέλη εκτός Ευρώπης- συμπεριλαμβανομένων χωρών από την Ασία, την Βραζιλία και τον Καναδά- προειδοποίησαν  για την «ανάγκη να προστατευτεί η φήμη του Ταμείου» και στο έγγραφο σημειώνεται ότι η κ. Λαγκάρντ αναγνώρισε αυτές τις ανησυχίες.

Οι ειδικοί του ΔΝΤ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν πληροί πλέον δυο από τα τέσσερα κριτήρια που θέτει το Ταμείο: αφενός ότι δεν μπορεί να αποδείξει «την θεσμική και πολιτική της ικανότητα» να εφαρμόσει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και αφετέρου ότι «υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες το δημόσιο χρέος της να μην είναι βιώσιμο μεσοπρόθεσμα». Επιπλέον δεν γνωρίζουν εάν η Αθήνα θα μπορεί να ανταποκριθεί μέχρι το φθινόπωρο. 

«Η Ελλάδα θέλει να αποφασίσει για μερικές σημαντικές μεταρρυθμίσεις το φθινόπωρο και οι Ευρωπαίοι θέλουν να αντιμετωπίσουν το θέμα του χρέους μετά την πρώτη αξιολόγηση διότι θέλουν πρώτα να ξανακτιστούν οι σχέσεις εμπιστοσύνης», αναφέρεται στο έγγραφο. «Οι διαφορές μεταξύ του τρόπου σκέψης του Ταμείου για το θέμα του χρέους και αυτού που προς το παρόν σκέπτονται οι Ευρωπαίοι απέχουν πάρα πολύ».

Στην εισήγηση αυτή επισημαίνεται ακόμα ότι δεν υπάρχει πλέον σήμερα ο κίνδυνος διεθνούς διάχυσης της κρίσης λόγω μιας πιθανής Ελληνικής χρεοκοπίας, αφού πλέον ελάχιστα ελληνικά ομόλογα βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών. «Τώρα, απαιτείται μια αναδιάρθρωση του χρέους»- αναφέρεται στο έγγραφο- «και δεν μπορούμε να σκεφτούμε παρά ελάχιστες περιπτώσεις που η αναδιάρθρωση δημοσίου χρέους θα προκαλούσε διάχυση της κρίσης».   

Πηγή

"Θιγμένοι" οι καναλάρχες, ζητούν περισσότερο διάλογο πάνω στο ν/σ για τις άδειες

Συνέντευξη Τύπου παραχώρησαν το μεσημέρι της Πέμπτης οι εκπρόσωποι της Ένωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ) για να δώσουν το στίγμα τους μετά τη δημοσίευση του σχεδίου νόμου της κυβέρνησης για την προκήρυξη διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Βασική τους ένσταση ήταν η απουσία, όπως είπαν, ουσιαστικού διαλόγου πριν τη διαμόρφωση του σχεδίου νόμου.

Μιλώντας στη συνέντευξη, ο Πρόεδρος της ΕΙΤΗΣΕΕ και διευθυντής του STAR Πάνος Κυριακόπουλος υποστήριξε πως "οι τηλεοπτικοί σταθμοί επιθυμούν πρώτοι και άμεσα ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου" αλλά διατύπωσε το "παράπονο" πως "πριν την σύνταξη του νομοσχεδίου δεν υπήρξε κανένας διάλογος με τον κλάδο, προκειμένου να υπάρξει ένα σχέδιο που λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους". "Η πρόταση που έχει κατατεθεί από την κυβέρνηση περιέχει πολλές αοριστίες και κινδυνεύει να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από ό,τι επιδιώκεται να λύσει", είπε ο κ. Κυριακόπουλος.

Από την πλευρά του ο γενικός διευθυντής του ΑΝΤ1 Στρατής Λιαρέλλης είπε πως το τοπίο στην ψηφιακή εποχή είναι ρυθμισμένο και ζήτησε κι αυτός με τη σειρά του περισσότερο διάλογο. "Τα επιχειρήματα που έχουν επικρατήσει στο δημόσιο διάλογο δεν ισχύουν, επειδή το θεσμικό πλαίσιο που εφαρμόζεται πια εξαιτίας του ψηφιακού φάσματος, είναι ρυθμισμένο, στη βάση όσων η ίδια η Πολιτεία έχει θέσει, εξαιτίας και των σχετικών ευρωπαϊκών υποχρεώσεων" τόνισε. Άφησε μάλιστα αιχμές κατά της κυβέρνησης ότι δυσφημεί τους τηλεοπτικούς σταθμούς με το να καταγγέλει συνεχώς το καθεστώς λειτουργίας τους.

Ζητούν ελεύθερη αγορά, προσφέροντας το ίδιο "προϊόν"

Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Στρατής Λιαρέλλης αναφέρθηκε στην αρχή της φιλελεύθερης σχολής στα ΜΜΕ που θέλουν το περιεχόμενο των ιδιωτικών ΜΜΕ να μην ελέγχεται από κανένα μηχανισμό. Πρέπει κάποιος να πει στον κο. Λιαρέλλη πως η προσέγγιση στην οποία αναφέρεται προϋποθέτει προσφορά διαφορετικών μιντιακών προϊόντων ώστε να δίνονται επιλογές στον τηλεθεατή - καταναλωτή. Στην περίπτωση της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης κι όσον αφορά στο ενημερωτικό κομμάτι, η γραμμή ήταν μία κι αυτό φάνηκε με τον πλέον τραγικό για τη Δημοκρατία τρόπο την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Πηγή

Τσίπρας στην Κ.Ε ΣΥΡΙΖΑ: Έκτακτο συνέδριο μετά τη συμφωνία ή εσωκομματικό δημοψήφισμα για ακύρωσή της την Κυριακή

Το κρίσιμο στρατηγικό ερώτημα αν η Αριστερά έχει λόγους να κυβερνήσει στην κυριαρχούμενη από το νεοφιλελευθερισμό Ευρώπη, έθεσε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Αφού εξήγησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπέγραψε το "δύσκολο συμβιβασμό" με τους δανειστές, είπε πως υπάρχουν ακόμα ανοιχτά μέτωπα για μάχες που πρέπει να δοθούν από την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει εναλλακτική χαρακτηρίζοντας τη διαπραγμάτευση ως μια διαρκή μάχη για την αντιμετώπιση της οποίας απαραίτητη είναι η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών του κόμματος.

Στο διά ταύτα, ο πρωθυπουργός πρότεινε στα μέλη της Κ.Ε την έναρξη των διαδικασιών για διοργάνωση έκτακτου συνεδρίου μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους δανειστές ή τη διεξαγωγή εσωκομματικού δημοψηφίσματος αυτή την Κυριακή ώστε τα μέλη του κόμματος ανά την Ελλάδα να αποφασίσουν αν θέλουν ακύρωση της συμφωνίας για το τρίτο δάνειο πριν αυτή συναφθεί. Ολοκλήρωσε την ομιλία του λέγοντας πως στην Κ.Ε πρέπει να συμφωνηθεί πως σε κάθε περίπτωση πως οι συλλογικές αποφάσεις θα γίνουν σεβαστές από όλους και θα τερματιστεί αυτός ο "πρωτοφανής δυισμός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα". 

Δύσκολος συμβιβασμός ή άτακτη χρεοκοπία

Για δυο επιλογές που υπήρχαν μετά από τους 6 μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης για την κυβέρνηση έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική. Όπως τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, «είχαμε την επιλογή ενός δύσκολου συμβιβασμου ή την επιλογή μιας άτακτης χρεοκοπίας».

«Είχαμε την ελευθερία να επιλέξουμε μόνοι μας, αν θα προχωρήσουμε στην αποδοχή των προτάσεων των δανειστών ή θα επιλέξουμε μόνοι μας την καταστραφή μας», συμπλήρωσε.

Ο πρωθυπουργός κάλεσε όλους να εκφράσουν την άποψή τους καθαρά, έντιμα και χωρίς περιστροφές, αν πιστεύουν ότι υπήρχε τρίτη εναλλακτική λύση.

Αναφερόμενος στις αντίθετες φωνές που υπάρχουν στο κόμμα και υποστηρίζουν την έξοδο από το ευρώ, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι «η έξοδος από το ευρώ χωρίς οικονομική στήριξη από φίλιες δυνάμεις θα σήμαινε ραγδαία υποτίμηση, σκληρή λιτότητα και προσφυγή εκ νέου στο ΔΝΤ για τη στήριξη του νομίσματος. Όποιος αυτό δεν το παραδέχεται, απλά εθελοτυφλεί ή κρύβει την αλήθεια».

«Είχαμε μπροστά μας μια δύσκολη επιλογή. Να επιλέξουμε υφεσιακά στοιχεία και μέτρα, τα οποία δεν θα επιλέγαμε να πάρουμε. Κάποιοι ταυτίζουν αυτόν τον συμβιβασμό με μετάλλαξη και στροφή στον νεοφιλελευθερισμό. Πρόκειται για ακραία θέση».

«Επιλέξαμε αυτόν τον δρόμο, ενός δύσκολου συμβιβασμού διότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία καλύτερη εναλλακτική».

Όπως είπε ο πρωθυπουργός, «οι οικονομικές δυσκολίες δεν θα εξαφανίζονταν σε περίπτωση οριστικής ρήξης. Επιλέξαμε να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο, φτάσαμε στο όριο της ρήξης, έχοντας στο μυαλό μας πάντα το πώς θα φτάσουμε σε μια καλύτερη συμφωνία. Να ανασυνταχτούμε και να προστατέψουμε τις δυνάμεις, όχι να οδηγήσουμε τη χώρα σε μια οικονομική καταστροφή».

«Την απόφαση την πήραμε όχι κοιτώντας στο εσωτερικό του κόμματος αλλά στα στρώματα του ελληνικού λαού που θα πλήττονταν».

Το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και η ανάδειξη του ελληνικού ζητήματος

Την πρόταση να αφήσουν τις λαθροχειρίες και να κοιταχτούν όλοι στα μάτια, έκανε ο Αλέξης Τσίπρας αναφερόμενος στο δημοψήφισμα και την προσπάθεια από κάποιος να μεταφρέσουν το ΟΧΙ ως εντολή για ρήξη και ΝΑΙ στη δραχμή.

«Κάποιοι λένε ότι το ΟΧΙ του ελληνικού λαού δεν ήταν αυτό που ζητήσαμε. Ήταν εντολή για ρήξη και ΝΑΙ στη δραχμή. Αυτό δεν ισχύει. Ας αφήσουμε τις λαθροχειρίες και ας κοιταχτούμε στα μάτια», είπε χαρακτηριστικά. Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι δυνάμεις τόσο στο εσωτερικό όσο και εκτός ταύτιζαν το ΟΧΙ με το GRexit.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι κατά τη διάρκεια της εξάμηνης διαπραγμάτευσης η κυβέρνησε ανέδειξε τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και παγκόσμιο επίπεδο το ελληνικό ζήτημα ενώ ταυτόχρονα μέχρι την τελευταία στιγμή διεκδικούσε το καλύτερο δυνατόν για τον ελληνικό λαό.

Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι τα capital controls ήταν αποτέλεσμα τιμωρίας επειδή η χώρα απευθύνθηκε στο λαό πηγαίνοντας σε δημοψήφισμα.

«Καταφέραμε μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες να κερδίσουμε πράγματα. Αναδείξαμε την ακαμψία και την σκληρότητα του ευρωπαϊκού μηχανισμού επιτήρησης και τιθάσευσης. Φέραμε τις πρώτες ρωγμές στην νεοφιλελεύθερη ηγεμονία της ΕΕ. Φέραμε γενική αμφισβήτηση του μοντέλου λειτουργίας της ευρωζώνης».

Ο πρωθυπουργός έθεσε επίσης το ερώτημα, αν υπάρχει ρόλος και χώρος για μια αριστερή κυβέρνηση στην Ευρώπη και κάτω από τους τωρινούς αρνητικούς συσχετισμούς. Ο ίδιος απάντησε θετικά επισημαίνοντας ότι μέσα από μια σειρά παρεμβάσεων έχει αποδειχτεί ότι η κυβέρνηση διαθέτει μια διαφορετική οπτική. 

Κυβερνητικό έργο παρά τις αντιξοότητες

«Με μια σειρά νομοσχέδια που αποτελούν νόμους τους κράτους ξεκινήσαμε να υλοποιούμε το πρόγραμμά μας. Δεν πρέπει να τις ξεγράψουμε», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας αναφερόμενος στο έργο της κυβέρνησης (ανθρωπιστική κρίση, 100 δόσεις, αδικίες στο δημόσιο τομέα και επαναπροσλήψεις, ιθαγένεια) παρά τις αντιξοότητες.

«Αφήσαμε σημαντικό προοδευτικό στίγμα στον τόπο, παρά στις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες κληθήκαμε να κυβερνήσουμε. Υπάρχουν μέτωπα ανοιχτά. Οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη για να αφήσουμε το αποτύπωμά μας».

Στο σημείο αυτό, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε ακόμη ένα στρατηγικό ερώτημα που τίθεται με την υπογραφή της συμφωνίας. Όπως επισήμανε, το ερώτημα αν θα δοθεί στην κυβέρνηση η δυνατότητα να συνεχίσει να τηρεί τις προγραμματικές της δεσμεύσεις είναι πραγματικό.

«Η μάχη θα είναι σκληρή και διαρκής. Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η χώρα παρά τις προσπάθειές μας συνεχίζει να βρίσκεται σε συνθήκης άρσης σημαντικού μέρους της κυριαρχίας της. Ο απεγκλωβισμός από τη σκληρή εποπτεία των δανειστών θα είναι δύσκολη μάχη», είπε χαρακτηριστικά.

Ανοιχτά μέτωπα

Μιλώντας για το «δύσκολο συμβιβασμό», ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι υπάρχει το περιθώριο αναζήτησης ισοδύναμων σε μέτρα της συμφωνίας όπως η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, η φορολόγηση των αγροτών, η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και οι εργασιακές σχέσεις.

Όπως επισήμανε είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί. Μάλιστα, υπογράμμισε ότι ο λαός έχει επιλέξει την κυβέρνηση για να δώσει αυτή τη μάχη.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στα ανοιχτά μέτωπα - όπως η φοροδιαφυγή μεγάλου πλούτου, διαπλοκή, κράτος, ανταποδοτικότητα, κοινωνική οικονομία - και τους στόχους για τη νέα περίοδο του "πρόσκαιρου συμβιβασμού".

Πρόταση έκτακτου συνεδρίου ή εσωκομματικό δημοψήφισμα

Ο Αλέξης Τσίπρας πρότεινε τη διεξαγωγή έκτακτου συνεδρίου αλλά όπως είπε «αν κάποιοι θεωρούν πως το κόμμα πρέπει να αποφανθεί πριν την επικύρωση της συμφωνίας, αυτό δεν μπορεί να περιμένει το συνέδριο». Ο πρωθυπουργός πρότεινε τη διοργάνωση ενός εσωκομματικού δημοψηφίσματος έως την ερχόμενη Κυριακή.

Όπως επισήμανε, «πρέπει να συμφωνήσουμε στον αλληλοσεβασμό και την εμπιστοσύνη. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Ο πρωθυπουργός ζήτησε να σταματήσει ο πρωτοφανής δυισμός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ενώ όπως είπε κοινός στόχος είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός, αν όχι δεν υπάρχει νόημα συνύπαρξης.

PHOTO: ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, eurokinissi

Πηγή

Με είπες ηλίθια..

γράφει η Λίλα Μήτσουρα*

Μας είπε ηλίθιους. Ότι άλλα είπε εκείνος και άλλα καταλάβαμε. Εκείνος ήταν ξεκάθαρος, εμείς είμαστε ζαβά και κουφά ταυτόχρονα. Και με αυτό το εγκεφαλικό αλαλούμ μας, πήγαμε και ψηφίσαμε.

Προφανώς το ίδιο έγινε και στο δημοψήφισμα. Δεν καταλάβαμε την απάντηση που δώσαμε από ότι φάνηκε στη πορεία. Και επειδή έγινε άμεσα αντιληπτό, ότι είμαστε ζαβά, για να δώσουμε τέτοια ποσοστά σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, ειδικά την δεύτερη φορά πήραμε βραβείο ηλιθιότητας, έκρινες πως δεν μπορούμε να αποφασίσουμε εμείς σωστά για το μέλλον μας. Καθότι ζαβά καθώς προείπα.

Γι’  αυτό και πήρες το όχι μας και το ερμήνευσες με το σωστό τρόπο. Δηλαδή, όχι, (κόμμα το τονίζω) συμφωνώ με τα μέτρα των δανειστών. Απλό ήταν γαμώτο, αλλά που μυαλό εμείς να το κατανοήσουμε? Μας άφησε νομίζεις η χαρά μας από την πρώτη φορά αριστερά??

Απαράδεκτο να ψηφίζουν διανοητικά ανάπηροι τι λες και συ ? Ή μήπως να μας δώσεις και μία τρίτη ευκαιρία ακόμα? Μετά από δύο εκλογές ,τι στα κομμάτια ?Ακόμα δεν βάλαμε μυαλό? Θα έχουμε μάθει τώρα σωστά? Αλήθεια μυαλά σαν το δικό σου ,που κάνει άμεσα κατανοητά ότι του λένε, παραγγέλματα διαταγές για παράδειγμα που πουλάνε?

Έλα εντάξει ,μην ανησυχείς, το χουμε τώρα σου λέω. Ψηφίζουμε να δώσουμε αυτοδυναμία στα μνημόνια.  Σόρρυ - σόρρυ!!! μεταρρυθμίσεις ήθελα να πω.

Και αν εγώ δεν θέλω μνημόνιο τι κάνω? Προς τα πού πρέπει να κοιτάξω? Ή μάλλον προς τα που προσπαθείς να με κάνεις να κοιτάξω? Ε? Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν. Εδώ είναι που λέμε νομίζω, το γαία πυρί μειχθήτω σωστά? Γιατί δεν το χω με τα αρχαία κιόλας. Αλλιώς εμείς οι λαϊκοί ,εμείς που λαϊκίζουμε το λέμε στάχτη και μπούρμπερη.

"Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι" λέει ένα γνωστό άσμα. Το βάζω σε παρελθόντα χρόνο και λέω στα χέρια σου άφησα το τιμόνι, γιατί τώρα θα στο πάρω .Οδηγείς επικίνδυνα καμάρι  μου.Και φωνάζει η μανούλα και ανησυχεί κιόλας μην πάθεις κάτι. Όχι φίλε μου δεν θα με κάνεις να δικαιώσω κανέναν προηγούμενο προδότη, γιατί αυτό προσπαθείς. Όποιος δεν συναινεί μαζί σου είναι με τους άλλους αυτούς ντε εκεί στα δεξιά.

Λοιπόν αυτό το αριστερά και δεξιά ,σε έναν κύκλο ,κανονικό κύκλο αυτούς που κάναμε με τον διαβήτη στα τετράδια της γεωμετρίας, χάνει λίγο την σημασία του ,το ξέρεις?

Αυτό ήταν μία μικρή παρένθεση πάνω στην εκφορά του λόγου , μου ήρθε ξαφνικά.....

Αν πάλι ,δεν σου αρέσει το κουστουμάκι που βρήκες, ΠΟΥ ΒΡΗΚΕΣ το τονίζω, γιατί δεν ράφτηκε για σένα προϋπήρχε ,το αφήνεις και την κάνεις για άλλο ράφτη. Να βρεις ένα άλλο ή να σου ράψει ένα άλλο στα μέτρα σου, όπως το θες εσύ ακριβώς. Γιατί με τα κόψε ράψε, όταν παίζεις με το ψαλίδι, κόβεις αλλά και κόβεσαι.

Και να σου πω κάτι τελευταίο. Όταν είπα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, αυτό που έκανες για να διαπραγματευτείς καλύτερα και να μπορείς να πεις ναι, εννοούσα ΟΧΙ στα μέτρα του φέρετρου ενός λαού. Λαός να σου θυμίσω είναι ο κόσμος που ψήφισε πρώτη φορά αριστερά και που ως γνωστόν ως λαός λαϊκίζει κιόλας. Άκου τώρα πράγματα να περιμένει από το κόμμα της καρδιάς του να τηρήσει αυτά που υποσχέθηκε. Αριστερές υποσχέσεις  αριστερή αλληλεγγύη...

Αλληλεγγύη στους καταφρονεμένους δανειστές που θέλουν το καλό μας! Γαμώτο, να που φτάσαμε στην αρχή πάλι. Δεν κατάλαβα καλά...Για δες που είχες δίκιο τελικά......

*Οι απόψεις που εκφράζονται από ενυπόγραφα άρθρα φίλων, δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκη με τις απόψεις του ιστολογίου.

Η Ζωή επιστρέφει...

Μετά από λίγες ημέρες «σιωπής» η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιστρέφει ανακοινώνοντας πρωτοβουλίες για τη δημιουργία μηχανισμού αξιολόγησης των επιπτώσεων των πολιτικών λιτότητας στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στη διάρκεια της συνάντησής της με τον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα δικαιώματα του ανθρώπου, Γ. Σταυρόπουλο, η πρόεδρος της Βουλής χαρακτήρισε «σωστή και σοφή» την πρόταση της επιτροπής για τη δημιουργία ενός τέτοιου μηχανισμού.

«Δεν μπορεί να αποτιμώνται μόνο οι οικονομικές συνέπειες των πολιτικών, δεν μπορεί να αποτιμώνται σε επίπεδο περιβαλλοντικής νομοθεσίας οι περιβαλλοντικές συνέπειες και να μην αποτιμάται εκείνο που αποτελεί από τα ανεκτίμητα κεκτημένα του σύγχρονου δημοκρατικού πολιτισμού - η επίπτωση συγκεκριμένων πολιτικών στα ανθρώπινα δικαιώματα» ανέφερε χαρακτηριστικά η Πρόεδρος της Βουλής.

Με αφορμή την δημόσια κατάθεση της γνώμης της Επιτροπής (η οποία αποτελεί ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας) για την διαρκή υποβάθμιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα μέτρα λιτότητας «που δρομολογούνται από πολιτικές οικονομικής - υποτίθεται - αντιμετώπισης των ζητημάτων χρέους», η κ. Κωνσταντοπούλου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός, ότι η Επιτροπή προέβη σε διεθνή δημοσιοποίηση της γνώμης της, ιδίως προς τους υπευθύνους των «λεγομένων θεσμών»: των Διεθνών Οργανισμών, «που αυτή τη στιγμή προωθούν πολιτικές που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα», όπως ανέφερε η Πρόεδρος της Βουλής.

Πηγή

«Αναξιοπρεπής η στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα»

H «ψυχρή και απότομη αντίδραση της γερμανικής κυβέρνησης στις ελληνικές προτάσεις ήταν αναξιοπρεπής» επισήμανε ο Γερμανόςφιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας σε μια συνέντευξη που θα δημοσιευτεί αύριο στο γαλλικό περιοδικό L'Obs.

Ο σπουδαίος φιλόσοφος αναφέρει ότι «ο απόηχος παγκοσμίως της τραχείας και τευτονικής συμπεριφοράς» της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ και του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η οποία στόχευε στο να οδηγήσει στην απομάκρυνση της Ελλάδας από την ευρωζώνη, «δείχνει ότι η γερμανική κυβέρνηση έπεσε σε μία παγίδα –την ιστορική παγίδα μιας ημιηγεμονικής θέσης– από την οποία ακριβώς η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε καταφέρει να μας προστατεύσει έως σήμερα».

«Χωρίς την ύπαρξη πολιτικών δυνάμεων που θα κυβερνούν μαζί την πολιτική Ένωση, οι εθνικές μας οικονομίες θα αποκλίνουν ακόμα περισσότερο η μία από την άλλη» προειδοποίησε ακόμη ο διανοούμενος στη συνέντευξη, την οποία παραχώρησε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας.

«Ενδιαφέρουσα η πρόταση Ολάντ»

Παράλληλα, ο Χάμπερμας, που θεωρείται ένας από τους πρωτεργάτες στην οικοδόμηση της Ευρώπης χαρακτήρισε ενδιαφέρουσα την πρόταση του Φρανσουά Ολάντ για τη συγκρότηση ενός Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης και ενός κοινού προϋπολογισμού, που θα μπορούσε σύμφωνα με τον ίδιο, να επιτρέψει στη Γαλλία «να αναλάβει εκ νέου πρωτοβουλίες απέναντι στη Γερμανία στην αναζήτηση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης».

Σύμφωνα με τον Γερμανό διανοούμενο ένα Κοινοβούλιο του Ευρώ θα μπορούσε να «εκλέγεται βάσει των κομμάτων και να αποτελείται από κοινοβουλευτικές ομάδες».

Σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτή «πρέπει να διαθέτει τον δικό της προϋπολογισμό και να αναπτυχθεί σε μια πραγματική κυβέρνηση με διευρυμένες αρμοδιότητες. Η ίδια θα δίνει εξηγήσεις ενώπιον του Κοινοβουλίου του Ευρώ και της Ευρωομάδας» διευκρίνισε ο Χάμπερμας σε μια τηλεφωνική συνδιάλεξη με την εφημερίδα.

Πως η λιτότητα διασώζει το στημένο καζίνο των αγορών

γράφει ο Μιχάλης Γιαννεσκής

Ένα εύλογο ερώτημα πηγάζει από τις εξελίξεις που έχουν διαμορφωθεί από την αρχή της οικονομικής κρίσης: Πως είναι δυνατόν, παρά τις αρνητικές προοπτικές και εξελίξεις της διεθνούς οικονομίας, τα χρηματιστήρια και οι αγορές να μη δείχνουν μια ανάλογη πτώση; Πρόκειται για οξύμωρο που δεν αποτελεί «θαύμα» του καπιταλισμού. Ο κύριος λόγος της επιβίωσης των διεθνών αγορών είναι οι συνεχείς «ενέσεις» χρήματος και εγγυήσεων με κρατικά κονδύλια. Τις οποίες καλείται εν καιρώ να καλύψει ο κάθε φορολογούμενος μέσω της επιβολής μέτρων λιτότητας, περικοπών των κρατικών δαπανών για περίθαλψη και κοινωνική μέριμνα, κοκ.

Η αρχή έγινε με την πτώση της τράπεζας Lehman Brothers το 2008, όταν για να σωθεί το διεθνές νεοφιλελεύθερο σύστημα ρίχτηκαν γύρω στα 12 τρις. δολάρια στον χρηματοπιστωτικό τομέα της οικονομίας, με τα οποία αυτός ο τομέας υπερτιμήθηκε. Για να καλυφθεί το τεράστιο ποσό αυτής της διάσωσης, επιβλήθηκαν στη συνέχεια πολιτικές λιτότητας. Με αυτόν τον τρόπο, η πραγματική οικονομία των κρατών που επηρεάστηκαν  από την κρίση υποτιμήθηκε. 

Όμως οι διεθνείς αγορές και τα χρηματιστήρια αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία και σχεδόν καμία χώρα δεν παραμένει ανεπηρέαστη από  τις διεθνείς εξελίξεις. Ακόμη και χώρες που έχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης βρίσκονται παγιδευμένες στη δίνη της χρηματιστηριακής ρουφήχτρας, η οποία απομυζά σημαντικό μέρος του κρατικού πλούτου.

Παράδειγμα τα πρόσφατα σκαμπανεβάσματα του κινεζικού χρηματιστηρίου, η αξία του οποίου έχει πέσει κατά ένα τρίτο μέσα σε ενάμιση μήνα. Για να τη σταθεροποιήσει, η κυβέρνηση της Κίνας επενέβη 40 φορές κατά αυτό το διάστημα, χρησιμοποιώντας επενδύσεις, εγγυήσεις και δεσμεύσεις που αντιστοιχούν στο 10% του ΑΕΠ της χώρας (δηλαδή περίπου ένα τρις. δολάρια).

Παρ' όλα αυτά, στις 27 Ιουλίου το κινέζικο χρηματιστήριο έπεσε πάλι κατά 9%, ποσοστό που αποτελεί τη διαχρονικά δεύτερη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση του (η πρώτη συνέβη το Φεβρουάριο του 2007), επηρεάζοντας αρνητικά τα άλλα διεθνή χρηματιστήρια. Οι επεμβάσεις διάσωσης συνεχίστηκαν, και οι πτώσεις της κινεζικής αγοράς δεν απειλούν μόνο την ίδια την Κίνα. 

Διότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ και άλλων κρατών απειλούνται άμεσα από την κινεζική κρίση. Η Κίνα κατέχει το 20% των κρατικών χρεογράφων των ΗΠΑ (αξίας 1,3 τρις. δολαρίων), και αποτελεί τη μεγαλύτερη αγορά για πολλά είδη αμερικανικών και ευρωπαϊκών προϊόντων. Η παραγωγή της πέφτει συνεχώς, και ταυτόχρονα πέφτει και η κινεζική κατανάλωση εισαγομένων πρώτων υλών, για παράδειγμα μετάλλων, και συνεπώς πέφτει η αξία τους και βέβαια η αξία των εξαγωγών των ανεπτυγμένων οικονομιών που τα παράγουν. Συνεπώς οι διασώσεις της κινεζικής αγοράς αφορούν επίσης τις αγορές των ανεπτυγμένων οικονομιών.

Ο μηχανισμός των διασώσεων διαφέρει από τη μία χώρα στην άλλη, αλλά τα χαρακτηριστικά του είναι παρόμοια. Οι κυβερνήσεις δημιουργούν ειδικές ομάδες εξουσιοδοτημένες να παρέχουν «ενέσεις» κρατικού χρήματος ή δεσμεύσεων ώστε να αποτρέπονται μεγάλες πτώσεις των αγορών. Αν και δεν είναι ευρέως γνωστό, το 1988 οι ΗΠΑ συνέστησαν μια ολιγομελή ομάδα, γνωστή ως Plunge Protection Team (Ομάδα Προστασίας Βύθισης), για να αποτρέψει ή να θεραπεύσει «βουτιές» των αγορών, όπως αυτή της «Μαύρης Δευτέρας», της 19ης Οκτωβρίου του 1987, όταν ο αμερικανικός βιομηχανικός δείκτης Dow Jones έπεσε κατά 22,6%. Παρόμοιες ομάδες λειτουργούν σε όλες τις μεγάλες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης της κινεζικής. Και το βράδυ της Δευτέρας 27 Ιουλίου έγιναν δύο διαδοχικές παρεμβάσεις στην κινεζική αγορά μέσα σε μία ώρα, για να αποφευχθεί ακόμη μεγαλύτερη πτώση του κινεζικού χρηματιστηρίου. 

Αλλά πολλοί αναλυτές, όπως στελέχη των αμερικανικών Capital Economics και Information Handling Services (IHS),  έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι τα αποτελέσματα τέτοιου είδους παρεμβάσεων είναι βραχυχρόνια και οι προσπάθειες υποστήριξης των αγορών είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Συνεπώς οι κρατικές διασώσεις των αγορών πρέπει να επαναλαμβάνονται σε τακτικά διαστήματα και οι φορολογούμενοι καλούνται να καλύψουν τα ολοένα μεγαλύτερα κρατικά ελλείμματα που δημιουργούνται από τέτοιες παρεμβάσεις. Υπάρχουν βέβαια και αθεράπευτα αισιόδοξοι σχολιαστές, όπως ο Roger Bootle της αγγλικής Telegraph, ο οποίος έγραψε μόλις μερικές ώρες πριν από το μίνι-κραχ της 27ης Ιουλίου ότι η πτώση των κινεζικών χρηματιστηρίων δεν πρέπει να ανησυχεί τις αγορές. Ενώ δηλώσεις αξιωματούχων, όπως αυτή του υφυπουργού οικονομίας της Κίνας Zhu Guangyao, ότι «η αναταραχή (του κινεζικού χρηματιστηρίου) έχει τελειώσει», 9 μέρες πριν το νέο μίνι-κραχ, αποκτούν κωμικό  χαρακτήρα. 

Το τελικό συμπέρασμα συνοψίζεται ακριβέστατα στο σχόλιο που έκανε στο Bloomberg την περασμένη βδομάδα ο Donald Straszheim, επικεφαλής έρευνας για την Κίνα στο Evercome ISI της Νέας Υόρκης: «Οι αγορές της Κίνας δεν είναι στην πραγματικότητα αγορές. Είναι κυβερνητικές δραστηριότητες».  Μόνο που μπορούσε κάλλιστα να προσθέσει ότι όλες οι διεθνείς αγορές είναι κατά βάση κυβερνητικές δραστηριότητες, καθότι διασώζονται σε τακτικά διαστήματα με επιβάρυνση των φορολογουμένων, οι οποίοι υποβάλλονται σε  μέτρα λιτότητας και υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, για να διατηρηθεί το χρηματιστηριακό κερδοσκοπικό παιχνίδι εν ενεργεία. Διότι οι ογκώδεις «ενέσεις» κρατικών κονδυλίων στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες, όπως και στην Κίνα, είχαν και έχουν ως πρωταρχικό σκοπό την απορρόφηση των ζημιών των διεθνών αγορών.  

Συνεπώς το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί οι αγορές δεν έχουν πέσει παρά την οικονομική κρίση, αλλά πότε θα ξυπνήσουν οι φορολογούμενοι και θα αποφασίσουν να πάψουν να υποστηρίζουν το στημένο καζίνο των αγορών: το ποντάρισμα και την κάλυψη κάθε απώλειας με τα λεφτά των άλλων.

Πηγή

Ώρα τελικής αναμέτρησης στον ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ προ και μετά της 15ης Ιουλίου αναμετράται σήμερα στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής - μια συνεδρίαση που, ουσιαστικά, δίνει και το σύνθημα της τελικής μάχης στον εμφύλιο του κόμματος.

Οι δύο πλευρές, προεδρική πτέρυγα και Αριστερή Πλατφόρμα θα συγκρουστούν πάνω στο δίλημμα του έκτακτου ή διαρκούς συνεδρίου, το οποίο στην πράξη εμπεριέχει και το νέο υπαρξιακό ερώτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ: Άνοιγμα σε νέες κοινωνικές δυνάμεις και προάσπιση της «κυβερνώσας αριστεράς» που ήδη έχει επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας ή ρήξη με τους δανειστές και επιστροφή στις αντιμνημονιακές ρίζες του κόμματος;

Η έκβαση, τουλάχιστον σε επίπεδο Κεντρικής Επιτροπής, είναι εν πρώτοις άδηλη με δεδομένο το γεγονός ότι η πλειοψηφία του οργάνου, τα 108 από τα 201 μέλη του, είχε ταχθεί κατά της συμφωνίας με τους πιστωτές και πήρε θέση κόντρα στις προεδρικές επιλογές.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στελέχη της προεδρικής ομάδας, ακόμη και με αυτούς τους συσχετισμούς ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί το πολιτικό πλεονέκτημα καθώς πλέον έχει θέσει τα διλήμματα σε επίπεδο πολύ πάνω από τα μνημονιακά μέτρα και σε επίπεδο επιβίωσης αυτής καθ' αυτής της πρώτης αριστερής κυβέρνησης της χώρας.

Η Αριστερή Πλατφόρμα αμφισβητεί ευθέως το επιχείρημα αυτό, ο ίδιος ο Παναγιώτης Λαφαζάνης επικαλέστηκε εμμέσως πλην σαφώς στην εκδήλωση του Πανελληνίου την «πλειοψηφία του Όχι» και υπενθυμίζει σταθερά την ιδιότητα και τα δικαιώματα των «συνιδρυτών του κόμματος».

Σ' αυτό το πλαίσιο, η Αριστερή Πλατφόρμα κατεβαίνει σήμερα στην Κεντρική Επιτροπή με πρόταση για διαρκές συνέδριο μέχρι το Δεκαπενταύγουστο - ένα συνέδριο, δηλαδή, στο οποίο θα μετάσχουν μόνον οι σύνεδροι του προηγούμενου τακτικού συνεδρίου και όχι νέα μέλη. Στόχος της αριστερής πτέρυγας είναι μια απόφαση του συνεδρίου για διακοπή των διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές και στροφή σε εναλλακτικούς δρόμους που θα ανταποκρίνονται στο «Όχι» του δημοψηφίσματος.

Στον αντίποδα, οι τάσεις της προεδρικής πλειοψηφίας, η ομάδα των «53+», η «Ενωτική Κίνηση» και η «Πλατφόρμα 2010» εισηγούνται στην Κεντρική Επιτροπή σύγκλιση έκτακτου συνεδρίου τον Σεπτέμβριο. Σε μια παράλληλη κίνηση, δε, και ανεξάρτητα με το έκτακτο συνέδριο όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας στη χθεσινή συνέντευξή του στο «Κόκκινο», λένε «ναι» και σε εσωκομματικό δημοψήφισμα ακόμη και το επόμενο Σαββατοκύριακο εάν αποφασιστεί ότι πρέπει να υπάρξει τοποθέτηση του κόμματος πριν υπογραφεί η συμφωνία με τους πιστωτές.

Το κλίμα, πάντως, και από τις δύο πλευρές προδιαγράφει θερμές στιγμές στην σημερινή Κεντρική Επιτροπή, μετά τόσο από το σκληρό κείμενο που κατέθεσαν τρία στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας - Νταβανέλος, Λεουτσάκος, Παπαδόγιαννη - όσο και των μηνυμάτων μετωπικής αναμέτρησης που εξέπεμψε ο πρωθυπουργός στην χθεσινή του συνέντευξη.

«Οι συλλογικές αποφάσεις πρέπει να τηρούνται. Όποιος δεν θέλει να τις τηρήσει θα πρέπει να παραδίδει την έδρα, όπως ορίζει ο κανονισμός λειτουργίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας», διαμήνυσε ο Αλέξης Τσίπρας ζητώντας, ουσιαστικά, τις έδρες των διαφωνούντων και αφήνοντας οξείες αιχμές: «Σε προσωπικό επίπεδο», είπε, «νιώθω έκπληξη από την στάση κάποιων συντρόφων,. Δώσαμε μαζί τις μάχες, περάσαμε μαζί τις αγωνίες. Δώσαμε μαζί την μάχη για το δημοψήφισμα. Ξέραμε ποιες είναι οι εναλλακτικές. Αφού εξασφαλίστηκε ότι θα είναι ανοιχτές οι τράπεζες άλλαξε η γραμμή τους: «Εσύ να ψηφίσεις και εγώ θα κρατήσω την ιδεολογική μου καθαρότητα». 

Πηγή

Το Νου μας στο Τέθριππο, Εμείς!

γράφει ο  Alexandros Raskolnick

Αναμφισβήτητο παραμένει το γεγονός ότι είναι ασύλληπτη η φαιδρότητα και αστείρευτο το θράσος όλων αυτών που έχοντας εξασφαλισμένη τη βουλευτική τους ασυλία για όλες τις αθλιότητες που, δια των πράξεων και των παραλείψεών τους, έχουν διαπράξει στο παρελθόν, βρίσκονται στο απυρόβλητο της τακτικής «δικαιοσύνης» (sic). 

Ανάξια λόγου, είναι όλα αυτά τα παράσιτα του κακού που έχουν ευδοκιμήσει σε σκοτεινά υπόγεια κομματικών μηχανισμών και τώρα ζητούν εξεταστικές επιτροπές, κρεμάλες και λαιμητόμους, για να κερδίσουν τα δέκα λεπτά της δημοσιότητας που αναλογούν στις θλιβερές υπάρξεις τους και δεν είναι ν' απορεί κανείς μαζί τους. Διαπιστωμένος ποικιλοτρόπως και πέραν αμφιβολίας ο πολιτικός τους αβδηριτισμός όσο διαγνωσμένη είναι και η αναπηρία της χωλής μας Τηλεδημοκρατίας που τους επωάζει και τους αναπαράγει με τη σέσουλα.

Δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς με το μπουκέτο των ανοησιών με τις οποίες μας βομβάρδισαν τις τελευταίες μέρες και ώρες οι εθνικοί ολετήρες και τα μίσθαρνα όργανά τους∙ μόνο να σταθούμε σ' ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα: αυτό της κρητικής οχιάς που σύριξε: «Από τη σημερινή “Καθημερινή” προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις δόλου από πλευράς Βαρουφάκη. Μήπως ήρθε η ώρα της δικαιοσύνης?”

Αξίζει να σταθούμε σε αυτήν, απλώς και μόνον επειδή το φιδίσιο θράσος της, συνειρμικά μας θυμίζει ότι μέσα σε όλην αυτήν την αναμπουμπούλα, αυτό που μεταξύ άλλων πολλών έχει μείνει πίσω και καθυστερεί αδικαιολόγητα, είναι η κλήτευση του κεντρικού τραπεζίτη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, προκειμένου να δώσει εξηγήσεις αναφορικά με τον κατάπτυστο συμβιβασμό που ως δοτός «υπουργός» οικονομικών είχε συνομολογήσει με την Siemens.

O ένας συνειρμός φέρνει τον άλλον και έτσι θυμόμαστε ότι λίγο μετά την ανακοίνωση του ελληνικού δημοψηφίσματος, ένας δημοσιογράφος είχε ρωτήσει τον εκπρόσωπο Τύπου του γερμανικού υπουργείου οικονομικών, εάν η Γερμανία είχε Plan Β στην περίπτωση που θα εδρομολογείτο GRexit. Ο εκπρόσωπος είχε απαντήσει λακωνικά, όπως αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις: «Τι ρωτάτε? Είμαστε μία σοβαρή κυβέρνηση κι ένα σοβαρό υπουργείο».

Στα καθ' ημάς τώρα, σε ένα κρεσέντο γελοιότητας, όλοι λιθοβολούν τον κ. Βαρουφάκη επειδή προσπάθησε κι αυτός να μιμηθεί τον Γερμανό ομόλογό του και να παραστήσει ότι ηγήθηκε κι αυτός ενός σοβαρού υπουργείου, συμμετέχοντας κι αυτός σε μια σοβαρή κυβέρνηση...

Αναμφισβήτητα, εναλλακτικά σχέδια, όχι μόνον δικαιούται, αλλά και υποχρεούται να έχει ένα υπουργείο Οικονομικών, ειδικά όταν έχει να διαχειριστεί ανώμαλες καταστάσεις και (συν)εταίρους με ιδιοσυγκρασία μαφιόζων...

Όμως άλλο είναι το ζήτημα να καταστρώνει κανείς εναλλακτικά σχέδια κι άλλο να τα κάνει βούκινο όπως επέλεξε να κάνει ο δικός μας, για να μας θυμίσει για πολλοστή φορά τον θυμόσοφο λαό μας και τους σαράντα πέντε Γιάν(ν)ηδες μ’ ενός κοκόρου γνώση.  

Άβυσσος οι ψυχές ορισμένων εκ των συντελεστών της Ελληνικής Τηλεδημοκρατίας κι αλίμονο και τρισαλίμονο σε όλους εμάς τους υπηκόους... 

Επί της ουσίας: η Ιστορία θα κρίνει αν έκανε το καθήκον του ο κ. Βαρουφάκης ή όχι. Πολλοί, καθόλου άδικα, θεωρούμε περισσότερο πιθανό ότι έκανε απλώς την πλάκα του, αλλά αυτά δεν κρίνονται ούτε από εξεταστικές επιτροπές ούτε από ειδικά δικαστήρια. Το σημαντικότερο, λοιπόν, που οφείλουμε οι πάντες να καταλάβουμε αυτή τη στιγμή, είναι ότι μόνο χάνουμε πολύτιμο χρόνο, ασχολούμενοι μετ΄ επιτάσεως με το περίφημο εναλλακτικό σχέδιο. Ένα σχέδιο που επαξίως θα μπορούσε να ονομαστεί «Πλαν –Μπι» όχι ως εναλλακτικό αλλά από την αλυσιτέλια της μπαρούφας που δι’ αυτού εκόμισε ο εμπνευστής του∙ αλλά αυτή είναι μόνο μια άποψη, άνευ σημασίας πλέον, αφού ιδιοφυές ή αλυσιτελές, το περιβόητο αυτό σχέδιο έμεινε στα χαρτιά ανεφάρμοστο, χωρίς να έχει πλέον καμία πρακτική σημασία η συζήτηση γύρω από αυτό... Πάμε τώρα γι' άλλα κι ας στραφούμε επιτέλους στα σοβαρά και στα δύσκολα που ανοίγονται μπροστά μας, μετά την, ανομολόγητη ακόμα, εθνική ήττα.

Ας πάμε, επιτέλους, παρακάτω, διότι τα ζητήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία είναι πιεστικά και ακανθώδη –κι αν το κατεστημένο σύστημα κι οι νεόδμητοι δορυφόροι του έχουν βαλθεί να λιθοβολούν τον γελωτοποιό για να αποτρέπουν την προσοχή του πόπολου από το γεγονός ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ ακόμα, έτσι που το τέθριππο θ’ αρχίσει οσονούπω να καλπάζει.

Η σύνθεση είναι από την OKTANA

Πηγή