Σκάνδαλο μεγατόνων: 5 δισ. ευρώ σε «ευυπόληπτους» πολίτες, φορείς και ιδιοκτήτες ΜΜΕ με «όχημα» την ΑΤΕ

Πόρισμα «φωτιά» με τα «αμαρτωλά» δάνεια της Αγροτικής Τράπεζας την περίοδο 2000-2012, με ζημία για το δημόσιο 5 δισ. ευρώ, διαβιβάσθηκε στην Εισαγγελία Αθηνών από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες. Σύμφωνα με μαρτυρία στο ΑΜΠΕ αποδέκτες ήταν και ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Για διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο κάνει λόγο ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης. «Ήδη έχουν γίνει δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων... Ήρθε η ώρα επιτέλους οι υπεύθυνοι να πληρώσουν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων» είπε ο Γ.Γ. για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Γιώργος Βασιλειάδης, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Στάθη Σχινά. 

Ο  κ. Βασιλειάδης τόνισε ότι χορηγήθηκαν «1300 δάνεια με ένα ποσό που φτάνει περίπου τα 5 δισεκατομμύρια», σημειώνοντας ότι τα δάνεια αυτά προορίζονταν για ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα- η αγροτική τράπεζα σταδιακά άρχισε να ασκεί πολιτική δανείζοντας σε ευυπόληπτους πολίτες που «αυτή την περίοδο κουνάνε το δάχτυλο», τόνισε με νόημα.  

«Το ποσό μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο», υπογράμμισε. «Ήδη έχουν γίνει δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων... Ήρθε η ώρα επιτέλους οι υπεύθυνοι να πληρώσουν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων», έκανε σαφές ο κ. Βασιλειάδης.

«Μιλάμε για δάνεια που δεν αποπληρώθηκαν ποτέ», ωστόσο το σημαντικότερο κατά την γνώμη του είναι ότι δεν έπρεπε να έχουν δοθεί ποτέ.

Τα πορίσματα της αρχής είναι ξεκάθαρα, τόνισε, οπότε δεν θα πάρει χρόνο να βγούνε σύντομα τα πρώτα αποτελέσματα. «Εμάς μας ενδιαφέρει τώρα οι ένοχοι να κριθούν και το δημόσιο να αποζημιωθεί».

Ο Παναγιώτης Νικολούδης, Υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, τονίζει σε ανακοίνωσή του για το θέμα ότι «η Αγροτική Τράπεζα ήταν το σημείο στο οποίο η επιχειρηματικότητα συναντήθηκε με την εγκληματικότητα». 

«Με το πόρισμα αυτό και τη σχετική Έκθεση Ελέγχου της Τράπεζας της Ελλάδος τεκμηριώνεται η ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά όσων διοίκησαν την ΑΤΕ και όσων παρανόμως έλαβαν δάνεια τα οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Για κάποιους από αυτούς ζητήθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς. 

Στοιχεία «φωτιά», περιλαμβάνει το πόρισμα που διαβιβάστηκε από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες στην Εισαγγελία της Αθήνας και αφορά στις παράνομες χορηγήσεις δανείων από την Αγροτική Τράπεζα σε διάφορα πρόσωπα και φορείς κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 μέχρι το 2012.

Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ καλά πληροφορημένη πηγή, τα αμαρτωλά δάνεια της ΑΤΕ κατευθύνθηκαν και σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ, οι οποίοι ωστόσο δεν περιλαμβάνονται στο πόρισμα καθώς γι΄ αυτούς έχουν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές και συγκεκριμένα ο οικονομικός εισαγγελέας.

Η διαβίβαση του πορίσματος από την Αρχή για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, προκάλεσε την έκδοση σκληρής ανακοίνωσης από το Γραφείο του υπουργού Επικρατείας Παναγιώτη Νικολούδη, στην οποία τονίζεται ότι «με το πόρισμα αυτό και τη σχετική Έκθεση Ελέγχου της Τράπεζας της Ελλάδος τεκμηριώνεται η ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά όσων διοίκησαν την ΑΤΕ και όσων παρανόμως έλαβαν δάνεια τα οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Για κάποιους από αυτούς ζητήθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων».

«Χωρίς καμία αμφιβολία η περίπτωση της ΑΤΕ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, αφού η εν τέλει ζημία του Δημοσίου από την εγκληματική αυτή δραστηριότητα φτάνει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση και επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο πόρισμα αφορά δείγμα μόνο του συνολικού αριθμού των παρανόμως χορηγηθέντων και ουδέποτε επιστραφέντων δανείων.

«Εμείς ανοίξαμε τον δρόμο και τώρα είναι η σειρά της τακτικής Δικαιοσύνης να προχωρήσει στον δρόμο αυτό και να διεκπεραιώσει το πραγματικά δύσκολο έργο της απόδοσης ευθυνών για κάθε ένα από τα 1300 αγύριστα δάνεια. Είμαστε βέβαιοι ότι, παρά τις δυσκολίες χειρισμού αυτής της τεράστιας σε όγκο υπόθεσης, η Δικαιοσύνη θα επιτελέσει το καθήκον της με επιτυχία» αναφέρει η ανακοίνωση του γραφείου του υπουργού Επικρατείας και προσθέτει: «Ήδη όμως αποκαλύπτονται όλα εκείνα για τα οποία κατ΄ επανάληψη κάναμε λόγο και τώρα πλέον έχουν συγκεκριμένο σχήμα και μορφή και κυρίως έχουν συγκεκριμένα ονόματα, έστω κι αν έχει αποκαλυφθεί μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Η ποινική έρευνα, που θα ακολουθήσει, θ' αποκαλύψει ολόκληρο το παγόβουνο και τότε θα γίνει σε όλους σαφές ότι το "σκάνδαλο της ΑΤΕ" δεν είναι απλά και μόνο ένα οικονομικό σκάνδαλο, αλλά, πρωτίστως και κυρίως, ένα διαρκές, διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο, που βαρύνει όλους σχεδόν εκείνους που είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρθηκε παραπάνω.

Η ΑΤΕ δεν είναι απλά μια Τράπεζα που χρεοκόπησε. Η ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκε επί σειρά ετών ως η δεξαμενή από την οποία οι κατά περίπτωση κρατούντες άντλησαν τα μέσα για την εξυπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων.

Η ΑΤΕ ήταν το όχημα το οποίο χρησιμοποίησαν οι κυριότεροι εκφραστές του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού. Ήταν το σημείο στο οποίο η επιχειρηματικότητα συναντήθηκε με την εγκληματικότητα.

Ήταν τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις, το μαγικό φίλτρο που χρησιμοποιήθηκε έτσι ώστε κάποιοι θεσμοί (Αγροτικοί Συνεταιρισμοί) να καταντήσουν εσμοί».

Η πλήρης δικαστική διαλεύκανση της υπόθεσης και η απόδοση ευθυνών εκεί που πρέπει, αποτελεί δίκαιο αίτημα της Ελληνικής Κοινωνίας, το οποίο τώρα ικανοποιείται, αναφέρει επίσης η ανακοίνωση και καταλήγει: «Τέλος, για όλους εκείνους που δείχνουν να αδημονούν και να απαιτούν από εμάς άμεσες πράξεις κάθαρσης και τιμωρίας, θέλουμε να τονίσουμε ότι όλα όσα πρέπει να γίνουν θα γίνουν στην ώρα τους και με τον σωστό τρόπο. Η Δικαιοσύνη δεν ξεχνά αλλά και δεν πρέπει να ενεργεί βιαστικά και παρορμητικά».

Φωτογραφία: (EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ)

Πηγή: stokokkino.gr via http://www.koutipandoras.gr/

Iskra - Μνημόνιο 3: Στήριξη Σόιμπλε και... συντάξεις πείνας

Η στήριξη Σόιμπλε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το Μνημόνιο 3 και η εγκύκλιος Χαϊκάλη που συνθλίβει την κατώτατη σύνταξη από τα 486 ευρώ στα 392,7 ευρώ είναι δυο σημεία μέσω των οποίων η Αριστερή Πλατφόρμα αποδομεί τη μνημονιακή μεταστροφή του Αλέξη Τσίπρα.

Στο πρώτο άρθρο της η ιστοσελίδα iskra.gr καυτηριάζει και στηλιτεύει την εμπιστοσύνη που φαίνεται να δείχνει ο Σόιμπλε στον Αλέξη Τσίπρα.

Όπως έχουμε επισημάνει και εμείς από το Newsbomb.gr δεν αποτελεί και ιδιαίτερη τιμή για έναν «αριστερό» πρωθυπουργό να δέχεται τα συγχαρητήρια του συστήματος εξουσίας ή ακόμα και των εκπροσώπων της διαπλοκής.

Για την ιστορία και μόνο θυμίζουμε ότι τις τελευταίες ημέρες και μετά την ψήφιση της συμφωνίας, οι «εργολάβοι της ενημέρωσης» και οι καναλάρχες που μέχρι χθες έβριζαν χυδαία τον Αλέξη Τσίπρα, τώρα τον εκθειάζουν από τα πρωτοσέλιδά τους.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος στα προηγούμενα Eurogroup φώναζε στους συναδέλφους του υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης ότι θα πατήσει τον Τσίπρα σαν... σκουλήκι και τώρα του δίνει εύσημα για το μνημόνιο.

«Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΔΩΣΕ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ «ΚΑΛΟΥ ΜΑΘΗΤΗ» ΚΑΙ ΕΛΑΒΕ «ΑΡΙΣΤΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ 23 ΔΙΣ «ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ» ΓΙΑ ΤΙΣ «ΤΣΕΠΕΣ» ΠΙΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ» γράφει η iskra και προσθέτει : «Ο Β. Σόϊμπλε σε συνέντευξη που έδωσε το Σάββατο (15/8) στην Deutsche- Welle, αφού εξέφρασε την ικανοποίηση του για το αποτέλεσμα του Eurogroup, το οποίο ενέκρινε την πολιτική συμφωνία με την Ελλάδα, μετά από τροποποιήσεις που την κατέστησαν χειρότερη για τη χώρα μας, εξέφρασε για πρώτη φορά την εκτίμηση του για τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και την πρόθεση του να στηρίξει τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι εντυπωσιακό ότι ο Β. Σόϊμπλε, στην ίδια συνέντευξη επισήμανε χαρακτηριστικά πως ο Αλέξης Τσίπρας «προφανώς συνειδητοποίησε ότι αν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει να καταβάλει αυτές τις προσπάθειες»(υπογραφή και εφαρμογή του 3ου μνημονίου!)».

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της Αριστερής Πλατφόρμας και του Παναγιώτη Λαφαζάνη «η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η τρίτη κατά σειρά, μετά τις κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά, που καταπίνεται από τα μνημόνια, κάτι που θα αλλάξει ριζικά και βαθιά συντηρητικά τον προσανατολισμό της, ενώ θα οδηγήσει σε ριζική αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με κυβερνητική πρωτοβουλία θα επιχειρηθεί να μετασχηματιστεί σε βάθος, ενάντια στην θέληση των μελών και των στελεχών του, σε μια συστημική πολιτική δύναμη που θα απολέσει τον παλιό ριζοσπαστισμό της και θα αρκείται να στηρίζει «κριτικά» ως απαραίτητο συμπλήρωμα το «αναγκαίο κακό» των μνημονιακών κατεδαφίσεων».

Την ίδια ώρα σε άλλο άρθρο της iskra.gr με τίτλο: «ΑΙΣΧΟΣ! ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΑΪΚΑΛΗ: ΣΤΑ 392,7 ΑΝΤΙ ΤΩΝ 486 ΕΥΡΩ H ΚΑΤΩΤΑΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ» ασκείται σκληρή κριτική, αφού για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση αρνείται να βάλει το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων και προτιμά να αφαιμάξει τα συνήθη φορολογικά υποζύγια από το να τσακίσει τη διαπλοκή και τους φοροφυγάδες.

Σύμφωνα με την iskra «...με αυτή την εγκύκλιο, όλοι όσοι συνταξιοδοτούνται από την 1/1/2015 θα λαμβάνουν αναλογία της βασικής σύνταξης των 360 ευρώ για το χρόνο ασφάλισης από την 1/1/2011 και μετά (για την ασφάλιση έως τις 31/12/2010 θα υπολογίζεται τμήμα σύνταξης με βάση τις καταστατικές διατάξεις και τα ποσοστά αναπλήρωσης που ισχύουν σε κάθε ταμείο).

Με βάση τα παραπάνω αυτή η εγκύκλιος φέρνει μειώσεις στις νέες συντάξεις (-93,3 ευρώ ή - 19,20% στις κατώτατες και μικρότερες, ανάλογα βέβαια και με το ύψος των αποδοχών της τελευταίας 5ετίας, στις υπόλοιπες). Η εγκύκλιος ενεργοποιεί τους Νόμους 3863/10 και 3865/2010, σύμφωνα με την οποία από 1-1-2015 η κατώτατη σύνταξη δεν θα υπολείπεται όχι των 486 ευρώ μηνιαία, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, αλλά των 15 ημερομισθίων του ανειδίκευτου εργάτη, δηλαδή 26,10 Χ15=293 ευρώ.

Αναμένεται άμεσα σε εφαρμογή του νέου μνημονίου και νέα εγκύκλιος του Παύλου Χαϊκάλη για την περαιτέρω μείωση της κατώτερης σύνταξης. Συγκεκριμένα στη νέα αυτή εγκύκλιο θα προβλέπεται η παροχή των κατώτατων ορίων σύνταξης και του Ε.Κ.Α.Σ. μόνο σε όσους νέους συνταξιούχους έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη και περικοπή του μη ανταποδοτικού μέρους σε όλους τους νέους συνταξιούχους ηλικίας κάτω των 67, δηλαδή μειώσεις από τα 486 ευρώ μηνιαία σε 338 ευρώ, έως και 41%, σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των πρόωρα συνταξιοδοτημένων από το ΙΚΑ και το δημόσιο με τις προϋποθέσεις των ελάχιστων ορίων (4.500 ένσημα), δηλαδή στις κατώτατες συντάξεις και μείωση 66% στις συντάξεις του ΟΓΑ δηλαδή μηνιαία σύνταξη από 360 σε 120 ευρώ για 160.000 παλαιούς συνταξιούχους του.

Επίσης η προβλεπόμενη στο νέο μνημόνιο σταδιακή κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. μέχρι το 2019 και ειδικά η άμεση κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. για το 20% των δικαιούχων με τα αναλογικά μεγαλύτερα εισοδήματα συνεπάγεται επιπλέον μείωση συντάξεων 193 ευρώ κατά μέσο όρο μηνιαία, θα οδηγήσει στην περεταίρω εξαθλίωση και φτωχοποίηση όλων των δικαιούχων των παραπάνω παροχών κατώτερης σύνταξης, αφού αυτές είναι τα βασικά οικονομικά βοηθήματα για την αντιμετώπιση μεγάλου μέρους της φτώχειας των χαμηλοσυνταξιούχων και των ηλικιωμένων στην Ελλάδα».

Είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας κινδυνεύει να συντρίψει όχι μόνο το δικό του πολιτικό προφίλ, αλλά και τη φυσιογνωμία της Αριστεράς αφού καλείται να πάρει και να υπηρετήσει μέτρα που δεν τόλμησε να εφαρμόσει ούτε η χειρότερη δεξιά κυβέρνηση, αυτή του Αντώνη Σαμαρά.

 

Πηγή

 

Διαγραφές οφειλών έως 20.000 ευρώ

Τι προβλέπει η τροπολογία του υπουργείου Οικονομίας - Ποιους αφορά και ποιες είναι οι προϋποθέσεις

Διαγραφή-εξπρές μικρών χρεών προς τράπεζες και Δημόσιο συνολικού ύψους μέχρι 20.000 ευρώ προβλέπει η τροπολογία του υπουργείου Οικονομίας, που κατατέθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή μαζί με τη νέα συμφωνία ανάμεσα στη χώρα και τους δανειστές.

Οι διατάξεις αφορούν νοικοκυριά χωρίς ακίνητη περιουσία, με μηδενικά εισοδήματα και τραπεζικές καταθέσεις έως 1.000 ευρώ.

Οι οφειλέτες για να πετύχουν τη διαγραφή θα πρέπει να προσφύγουν στα Ειρηνοδικεία.

Η νέα ρύθμιση, που περιλαμβάνεται στον νόμο Κατσέλη, ανοίγει την πόρτα σε χιλιάδες οφειλέτες που έχουν μηδενικά εισοδήματα και δεν διαθέτουν ακίνητη περιουσία προκειμένου με μία αίτησή τους στα ειρηνοδικεία να διεκδικήσουν και να πετύχουν το... σβήσιμο όλων των υποχρεώσεών τους.

Αρκεί αυτές να μην ξεπερνούν τα 20.000 ευρώ.

Προϋπόθεση για να ενταχθούν οι δανειολήπτες - οφειλέτες στις ρυθμίσεις είναι να πληρούν σωρευτικά μια σειρά κριτηρίων.

Αναλυτικά τα κριτήρια της ευνοϊκής ρύθμισης:

- Να μην διαθέτει κατά την ημέρα υποβολής αίτησης οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία,

- Άλλη περιουσία συμπεριλαμβανομένων καταθέσεών να μην υπερβαίνουν τα 1.000 ευρώ,

- Το ύψος των οφειλών του να μην υπερβαίνει τις 20.000 ευρώ,

- Όλα τα εισοδήματα του οφειλέτη το τελευταίο έτος να είναι μηδενικά,

- Να είναι συνεργάσιμος σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΤτΕ.

Πηγή

Ποιος θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη του διαζυγίου;

Για μετά τις 20 Αυγούστου μετατίθεται η λήψη των οριστικών αποφάσεων στοΜαξίμου για τις δέουσες κινήσεις με τις οποίες θα ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο. Η μέρα αυτή συμπίπτει με την αποπληρωμή των υποχρεώσεων προς την ΕΚΤ, ενώ μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν εκταμιευθεί 13 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Eurogroup της Παρασκευής.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα επιστρέψει την Τρίτη στο Μαξίμου, όπου θα ενημερωθεί από τους αρμόδιους υπουργούς και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για την πορεία των τελευταίων τεχνικών διαδικασιών, μετά τις οποίες θα εξασφαλιστεί μια πρώτη σχετική ηρεμία στο μακροοικονομικό τοπίο της ελληνικής οικονομίας. Οταν αυτές οριστικοποιηθούν, δηλαδή την Πέμπτη, θα ξεκινήσει επισήμως η συζήτηση για την «επόμενη ημέρα» και στο πολιτικό τοπίο. Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άφησαν να διαρρεύσει, άλλωστε, αμέσως μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, το πρωί της Παρασκευής, ότι μετά την τυπική ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές και τους εταίρους ο πρωθυπουργός θα ζητήσει την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης. Θα φτάσει όμως μέχρι εκεί ο πρωθυπουργός ή θα τον προλάβουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό;

Το ερώτημα δεν απαντιέται με έμφαση από συνεργάτες του πρωθυπουργού, οι οποίοι αρκούνται να επισημάνουν ότι πρόκειται για μια κίνηση που «θα την επιβάλει η ίδια η πραγματικότητα». Επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση ούτε μπορεί να εξαρτάται από τις ψήφους της αντιπολίτευσης για να περάσουν μέτρα σημαντικά για την εκταμίευση των επόμενων δόσεων ούτε μπορεί να βρίσκεται στον «αέρα» εξαιτίας των διαφωνούντων βουλευτών που καταψηφίζουν μεν τα μέτρα, αλλά αρνούνται να καταψηφίσουν την κυβέρνηση εν συνόλω.

Άγνωστο τι θα πράξει η Αριστερή Πλατφόρμα | ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI

Εσωκομματική αντιπαράθεση στο ΣΥΡΙΖΑ

Με ένα αμφίρροπο παιχνίδι εντυπώσεων μοιάζει πλέον η εσωκομματική αντιπαράθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς κάθε τάση αναζητά τη «χρυσή τομή», που θα συμβιβάσει την πολιτική συνέπεια με την πολιτική αποτελεσματικότητα. Η τράπουλα ανακατεύεται, όμως, μετά τη δήλωση στελεχών του Μαξίμου, ότι ο πρωθυπουργός προτίθεται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, επιλογή που μεταφράζεται σε «πρόκληση» προς τους διαφωνούντες να ανατρέψουν την κυβέρνηση. Είναι όμως τόσο εύκολη αυτή η επιλογή;

Φαίνεται ότι για την Αριστερή Πλατφόρμα το συγκεκριμένο ερώτημα δεν είναι τόσο εύκολο να απαντηθεί, μιας και στο εσωτερικό της υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τη δέουσα τακτική. Οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα στελέχη της είχαν εμφανιστεί ήδη από την τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, όπου εμφανίστηκαν στελέχη, όπως ο Αλέκος Καλύβης και ο Σπύρος Τζόκας, που ουσιαστικά ζητούσαν την αναβολή της διάσπασης. Η άποψη, όμως, των «σκληρότερων» στελεχών, όπως του Παναγιώτη Λαφαζάνη, του Αντώνη Νταβανέλου και της Σόφης Παπαδόγιαννη, είχε υπερισχύσει τελικά, με επισημάνσεις όπως ότι το έκτακτο συνέδριο, που εισηγήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας και υιοθετήθηκε από την πλειοψηφία της Κ.Ε., «δεν έχει κανένα νόημα».

Οι «53» άλλοι...

Εν τω μεταξύ τον χώρο να σταθούν ανάμεσα στην ομάδα του Μαξίμου και την Αριστερή Πλατφόρμα αναζητούν οι «53+», αρκετοί βουλευτές των οποίων συνυπέγραψαν κείμενο για τα εσωκομματικά. Σημειώνεται ότι οι 17 συνυπογράφοντες κράτησαν διαφορετικές στάσεις στην τελευταία ψηφοφορία στη Βουλή, ενώ στο κείμενό τους σημειώνουν ότι «τις προηγούμενες μέρες, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, βιώσαμε στη Βουλή διαδικασίες ακραίας αντιπαράθεσης ανάμεσα σε συντρόφους, που μας λυπούν και μας κάνουν να ντρεπόμαστε».

Πηγή

Ανοίκειοι οίκοι

γράφει η Νόρα Ράλλη

Οι απαρχές του αστικού φαινομένου και η εδραίωση του πρωτοκαπιταλιστικού οικονομικού συστήματος (οι ιστορικοί τού έχουν δώσει και ωραίο όνομα: «εμπορικό καπιταλισμό». Το λες και γεμίζει το στόμα σου. Σαν παγωτό καϊμάκι, ένα πράμα)… όλα αυτά τα ωραία, λοιπόν, έχουν παραδοσιακά ταυτιστεί με τις εξελίξεις που συντελέστηκαν στην Ευρώπη κατά τον Υστερο Μεσαίωνα (11ος - 14ος αι.).

Η «Ειρήνη του Θεού», όπως την ονόμαζαν οι φεουδάρχες τότε -κάτι σαν τη δική μας Ευρωπαϊκή Ενωση, που έχει πάρει και Νόμπελ Ειρήνης, ξεχνώντας προφανώς τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας-, διασφάλιζε πως οι αγρότες δεν θα εξεγείρονται και γενικότερα θα υπάρχει τάξη και αρμονία.

Πώς, όμως, θα άντεχαν οι αριστοκράτες τόση τάξη και αρμονία; Δεν ήταν όποιοι κι όποιοι· ήταν αριστοκρατία του ξίφους. Επρεπε να φανούν κι αυτοί χρήσιμοι σε κάτι. Ετσι, το ’ριξαν στις σταυροφορίες, καθώς η πρέφα δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη.

Σταυροφορία μια, σταυροφορία δυο, περνούσαν οι αιώνες, μαζί τους και οι άνθρωποι και τα ήθη. Ενα έμενε σταθερό: το χρήμα. Γιατί, σου λέει, μια και δεν είχε ανακαλυφθεί η πρέφα, όπως προείπαμε, οι ιππότες μας κάπου έπρεπε να «ακουμπήσουν» τον πλούτο που μάζευαν από τις μάχες τους. Να σου λοιπόν οι τράπεζες, σαν μανιτάρια να ξεφυτρώνουν στους δρόμους των σταυροφόρων.

Ο πρώτος διεθνής τραπεζικός οίκος ιδρύθηκε από τους Μπονσινιόρι στη Σιένα, τον 13ο αι. Ακολούθησαν οι Μεδίκοι και δύο αιώνες μετά -δηλαδή μια σταγόνα χρόνου σε συντεταγμένες ιστορικού χρόνου- αναπτύχθηκε ο γερμανικός οίκος των Φούγκερ. Και τώρα η υπόθεση αρχίζει να έχει ενδιαφέρον (χρειάζονταν και οι εισαγωγικές πληροφορίες, έτσι για το σασπένς).

Ο Γιάκομπ Φούγκερ (έζησε γύρω στο 1450 και πέρα… κοντά στην Αλωση δηλαδή) άρχισε την καριέρα του ως ένας τυπικός έμπορος της εποχής: είχε παππού έναν επιτυχημένο υφαντουργό, με εργάτες και τεχνίτες στη δούλεψή του, που πλούτισε από το εμπόριο υφασμάτων στο Αουγκσμπουργκ. Αυτό είναι μια μικρή πόλη στη νοτιοκεντρική Γερμανία, που το 2004 (κοντά στους Ολυμπιακούς της Αθήνας δηλαδή) είχε-δεν είχε 250.000 κατοίκους. Αρα το 1400, να ’χε καμιά δεκαριά χιλιάδες το πολύ, έξω οι παπάδες.

Σ’ αυτήν τη μικρή πόλη έγινε ένας μεγάλος τραπεζικός οίκος. Γιατί, ο εγγονός τώρα, ο Γιάκομπ, εξέλιξε την επιχείρηση του παππού. Εκανε υποκαταστήματα εντός αλλά και εκτός Ευρώπης. Πούλαγε υφάσματα αβέρτα. Και όλοι οι εμπορικοί του αντιπρόσωποι τηρούσαν λεπτομερή αρχεία των δοσοληψιών τους.

Ολα αυτά, μαζί με αναφορές σχετικά με κινήσεις των ανταγωνιστών, τα έστελναν στο Αουγκσμπουργκ - που μην το βλέπεις μικρό, τίγκα στο χρήμα και τη διαφθορά ήταν. Κάτι σαν το σημερινό Λουξεμβούργο, που επί ημερών του προστάτη των ανίσχυρων και αδυνάτων, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (Φούγκερ ο ένας, Γιούνκερ ο άλλος), έκανε τη φοροδιαφυγή ψωμοτύρι.

Βλέπεις, ο Φούγκερ δεν εμπορευόταν μόνο υφάσματα (όπως και ο Γιούνκερ δεν «εμπορεύεται» μόνο «κοινωνική δικαιοσύνη» και «διακρατική ισορροπία»). Χορηγούσε δάνεια σε ευγενείς, εκκλησιαστικούς αξιωματούχους και ηγεμόνες (κάτι σαν τις «συμφωνίες» του Γιούνκερ). Με το αζημίωτο βέβαια (και τότε και τώρα).

Ο Φούγκερ είχε καημό τα ορυχεία. Αυτά ζητούσε, αυτά του έδιναν (ο Γιούνκερ πάλι δεν ζήτησε ορυχεία, γιατί δεν πολυείχαμε, αλλά γην και ύδωρ τα πήρε και μας σήκωσε). Τι μονοπώλια αργύρου στο Τιρόλο εξασφάλισε (ο Φούγκερ πάντα). Τι μονοπώλια χαλκού στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία. 1,5 εκατομμύριο φλορίνια έβγαζε τον χρόνο! Εως και την αυτοκρατορική εκλογή του Καρόλου των Αψβούργων χρηματοδότησε. Αμέ. Εμπρός στον προεκλογικό αγώνα του αυτοκράτορα.

Φυσικά, ήταν φιλότεχνος και φιλεύσπλαχνος. Αγόραζε βιβλία, αρχαία γλυπτά (ρωμαϊκά ή ρωμαίικα – άλλα δεν υπήρχαν). Μέχρι και οικιστικό συγκρότημα έφτιαξε, το Φουγκερέι, για να μένουν οι φτωχοί, που υπάρχει ακόμη και σήμερα, εξακόσια χρόνια μετά.

Γιατί να μη φτιάξει και ο Γιούνκερ το δικό του «οικιστικό συγκρότημα»; Μόνο που αυτός, την πήρε έτοιμη τη χώρα, που λίγο καιρό πριν (εβδομήντα χρόνια, για την ακρίβεια) τη λέγανε «Ελλάδα» και την έκανε «Γιουνκερέι».

Επιμένει η Γερμανία για τη συμμετοχή του ΔΝΤ αλλά κάτι «ξεχνάει»...

Διακαής πόθος είναι για τη Γερμανία η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας και δε χάνει ευκαιρία να το τονίζει σε κάθε ευκαιρία. Ωστόσο, η γερμανική πλευρά «ξεχνάει» πως το ΔΝΤ βάζει ως προϋπόθεση την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

«Απολύτως απαραίτητη» χαρακτήρισε με σημερινές του δηλώσεις, τη συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα, εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών σύμφωνα με το Reuters.

Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου, η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, πιθανότατα θα προτείνει περαιτέρω οικονομική συμμετοχή του Ταμείου στη διάσωση μόνο αν η Ελλάδα πληροί τις απαιτήσεις για την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων μέχρι τον Οκτώβριο και αν η πρώτη αξιολόγηση του νέου προγράμματος είναι επιτυχής.

Όσον αφορά το χρέος είπε, «δεν μπορώ να δώσω ακριβές χρονοδιάγραμμα για το είδος της ελάφρυνσης χρέους ή το πώς θα προχωρήσει», αγνοώντας μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους.  

Πηγή

Μαύρη τρύπα 4 δισ. στο ασφαλιστικό σύστημα

Μπορεί η συζήτηση για τη νέα δίνη στην οποία εισέρχεται το ασφαλιστικό σύστημα από την ψήφιση του Μνημονίου 3 να περιστρέφεται στα ασφαλιστικά δικαιώματα που περικόπτονται «εδώ και τώρα», ωστόσο αυτό που πρέπει να κρατήσουν γερά στη μνήμη τους κυρίως οι συνταξιούχοι είναι ότι με βάση τα ψηφισθέντα ανοίγει ο δρόμος για την επιβολή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, όχι μόνο στις επικουρικές, αλλά και στις κύριες συντάξεις.

Αυτό σημαίνει ούτε λίγο ούτε πολύ πως στους επαΐοντες του ασφαλιστικού συστήματος είναι πλέον εμπεδωμένη η πεποίθηση ότι από το 2017 έρχονται αυτόματες μειώσεις στις συντάξεις (κύριες και επικουρικές), αφού οι νέες διατάξεις που ψηφίστηκαν ή πρόκειται να ψηφιστούν μέσα στο 2015 αφήνουν μια μαύρη τρύπα στο ασφαλιστικό σύστημα που φτάνει τα 4 δισ. ευρώ!

Ηδη πάντως η διάταξη στο Μνημόνιο 3, που ορίζει ότι οι συντάξεις στο ΕΤΕΑ θα καταβάλλονται αποκλειστικά από εισφορές εργοδοτών - εργαζομένων, φέρνει από το παράθυρο τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος αφού το ΕΤΕΑ είναι ελλειμματικό και δεν μπορεί να καταβάλλει συντάξεις χωρίς την αρωγή από τον κρατικό κορβανά.

Η δυσμενής αυτή εξέλιξη, που εν πολλοίς είναι αναπόδραστη, θα συμβεί πολύ απλά διότι είναι τέτοιες οι περικοπές από τον κρατικό κορβανά που κατευθύνονται στο ασφαλιστικό σύστημα όπου η μόνη λύση δεν μπορεί παρά να είναι η αυτόματη περικοπή των συντάξεων.

Εκείνο λοιπόν που έχει ψηφιστεί ήδη είναι η περικοπή 450 εκατ. ευρώ το 2015 και άλλου 1,8 δισ. ευρώ το 2016.

Μπορεί για λόγους επικοινωνιακούς να έχει βαπτιστεί «εξοικονόμηση», αλλά στην πράξη καθίσταται σαφές ότι ο λογαριασμός από τα «στεγνά» Ταμεία δεν βγαίνει ώστε να καταβάλουν τις συντάξεις, αφού από τα υφιστάμενα έσοδα του ασφαλιστικού συστήματος θα πρέπει να αφαιρεθούν μέσα σε διάστημα 1,5 έτους 2,25 δισ. ευρώ.

Κοινωνικοί πόροι

Ομως οι απώλειες εσόδων για το ασφαλιστικό σύστημα δεν σταματούν εδώ, δεδομένου ότι στο Μνημόνιο που ψήφισε η κυβέρνηση της Αριστεράς εμπεριέχεται και η δέσμευσή της ότι μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2015 θα καταργηθούν όλοι οι κοινωνικοί πόροι (φόροι υπέρ τρίτων) που έφερναν χρήματα στα ασφαλιστικά ταμεία.

Υπολογίζεται ότι από αυτούς τους κοινωνικούς πόρους εισέρρεε περί το 1,8 δισ. ευρώ τον χρόνο που από την 1η-11-2015 δεν θα πηγαίνει στο σύστημα!

Η εξίσωση είναι προφανές ότι καθίσταται χωρίς επίλυση και ο μόνος τρόπος να λυθεί ο γόρδιος δεσμός είναι η αυτόματη μείωση των συντάξεων.

Βέβαια, μικρή ανάσα στο σύστημα (εις βάρος των ασφαλισμένων) δίνουν οι διατάξεις που περιορίζουν ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ετσι η κυβέρνηση ψήφισε τα εξής:

■ Σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με στόχο την κατάργηση των συνταξιοδοτήσεων πριν από τα 67 ή τα 62 με 40 έτη ασφάλισης από την 1η Ιανουαρίου 2022. Ηδη όσοι μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν τους επόμενους μήνες του 2015 από την ηλικία των 50 ετών θα πρέπει να εργαστούν άλλα 5 έτη…

■ Αύξηση κατά 10% του πέναλτι για την πρόωρη έξοδο (που σημαίνει ότι όσοι επιλέξουν την έξοδο θα πάρουν σύνταξη πολύ χαμηλή).

■ Πάγωμα των κατώτατων συντάξεων μέχρι το 2021 σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (άρα το σύστημα δεν θα δώσει αυξήσεις).

■ Καταβολή μόνο του ποσού που αντιστοιχεί στις εισφορές που έχουν πληρώσει για όσους έχουν καταθέσει αίτηση πρόωρης συνταξιοδότησης μετά την 30ή Ιουνίου 2015 και μέχρι τη συμπλήρωση των 67 φέρνει συντάξεις που μπορεί να κυμαίνονται και κάτω από τα 200 ευρώ.

Στα 392,70 ευρώ μειώνεται η κατώτατη σύνταξη

Εχοντας λάβει πολύ σοβαρά τις… άνωθεν εντολές, η κυβέρνηση ξεκινά τις περικοπές στις συντάξεις με την εφαρμογή του νόμου 3863/2010, που είχε προαναγγείλει ότι θα καταργούσε. Πρόκειται για τον περιλάλητο Νόμο Κουτρουμάνη-Λοβέρδου, μέσω του οποίου το συνταξιοδοτικό σύστημα θα επιδιωχθεί να σωθεί μετατρέποντας τις συντάξεις σε φιλοδώρημα.

Κατά ρητή αναφορά, λοιπόν, στο Μνημόνιο 3 που προσφάτως ψηφίστηκε, θα εκδοθούν όλες οι εγκύκλιοι για την εφαρμογή του εν λόγω νόμου για τη βασική-αναλογική σύνταξη.

Την ίδια ημέρα της θέσης σε ισχύ λοιπόν του Μνημονίου 3 (την 14η-08-2015 δηλαδή) εξεδόθη και εγκύκλιος, που φέρει την υπογραφή του υφυπουργού Π. Χαϊκάλη, με την οποία η κατώτατη σύνταξη περικόπτεται από τα 486 ευρώ στα 392,7 ευρώ, δηλαδή μείωση 19,2%!

Η δυσμενής αυτή εξέλιξη που χτυπάει τους χαμηλοσυνταξιούχους και όχι τα ρετιρέ των συντάξεων αφορά όσους έχουν συνταξιοδοτηθεί μετά από 15 χρόνια εργασίας ή λόγω αναπηρίας 80% ή εξαιτίας εργατικού ατυχήματος.

Οπως προέβλεπε λοιπόν ο συγκεκριμένος νόμος, το άθροισμα των ποσών της βασικής και της αναλογικής σύνταξης λόγω γήρατος, για χρόνο ασφάλισης τουλάχιστον 15 ετών ή λόγω αναπηρίας με ποσοστό 80% και άνω ή λόγω εργατικού ατυχήματος, δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού που αντιστοιχεί σε 15 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη. Αν λοιπόν αναλογιστούμε ότι ο ανειδίκευτος εργάτης αμείβεται με 26,18€ και το πολλαπλασιάσουμε με το 15, τότε προκύπτει το άθροισμα των 392,7 ευρώ, που σημαίνει μείωση 19,2%.

Τζώρτζης Ρούσσος

Ανοίγει πάλι θέμα ομαδικών απολύσεων

γράφει ο Τζώρτζης Ρούσσος

Δεν πρόκειται ακριβώς για σφαγή των εργασιακών δικαιωμάτων, αφού γι’ αυτό είχαν φροντίσει οι προηγούμενοι, αλλά με τις προσφάτως ψηφισθείσες διατάξεις ανοίγουν πάλι τα θέματα των ομαδικών απολύσεων όπως και αυτό των συλλογικών διαπραγματεύσεων αλλά και της περικοπής του απεργιακού δικαιώματος.

Βέβαια σε όλο αυτό τον νεοφιλελεύθερο κυκεώνα που θα κληθεί να εφαρμόσει μια αριστερή κυβέρνηση ελπίδες γεννά η δέσμευση του υπουργού Εργασίας Γ. Κατρούγκαλου ότι οι όποιες συμφωνίες θα πρέπει να είναι συμβατές με τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας που έχει υπογράψει η Ελλάδα.

Πάντως με βάση τα όσα έχουν ψηφιστεί, το φθινόπωρο προβλέπεται καυτό όσον αφορά το εναπομείναν οικοδόμημα των εργασιακών σχέσεων, αφού προβλέπονται:

►Διαβούλευση και επανεξέταση του υφιστάμενου πλαισίου της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων (Οκτώβριος 2015).

►Ευθυγράμμιση της νομοθεσίας για ομαδικές απολύσεις, τη συλλογική δράση και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ε.Ε., χωρίς αλλαγές στο τρέχον πλαίσιο συλλογικών διαπραγματεύσεων πριν από την ολοκλήρωση της επανεξέτασης (τέλη 2015).

►Ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας (Δεκέμβριος 2015).

Τα μεγάλα διλήμματα της Ζωής και του Γιάνη

γράφει ο Νίκος Σβέρκος

Δύο από τις ισχυρότερες προσωπικότητες του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, και ο τέως υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με την ηγεσία της κυβέρνησης.

Ωστόσο, τόσο το είδος της σύγκρουσης όσο και οι στοχεύσεις διαφέρουν.

Το ερώτημα όμως παραμένει: Τι θα πράξουν, όταν η διάσπαση του κόμματος θα είναι πλέον πραγματικότητα και οι πολίτες θα κληθούν να προσέλθουν στις κάλπες;

Ζωή Κωνσταντοπούλου 

Σε στάση αναμονής

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Οι πρόσφατες τοποθετήσεις της ενάντια στον Αλέξη Τσίπρα, τους στενούς του συνεργάτες, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Νίκο Φίλη, επισημοποίησαν το «ρήγμα», το οποίο τη χωρίζει με την ηγεσία της κυβέρνησης και έβαλαν σε τροχιά τα κάθε λογής σενάρια για το τι θα πράξει την «επόμενη μέρα».

Η φράση της «δεν θα υπερασπιστώ σήμερα άλλο τον πρωθυπουργό, γιατί με έπεισε ότι δεν πρέπει να το κάνω» ήχησε στους βουλευτές και στα στελέχη της κοινοβουλευτικής ομάδας ως προανάκρουσμα μιας αντιπαράθεσης που θα κρατήσει αρκετό καιρό.

Η πρόεδρος της Βουλής επέλεξε να μιλήσει για ανακολουθία λόγων και πράξεων του πρωθυπουργού, ώστε να αποδείξει ότι εκείνος που λαμβάνει αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Αλέξης Τσίπρας και όχι οι διαφωνούντες.

Είναι μια επιχειρηματολογία παρόμοια με αυτήν που ακολουθούν οι κορυφαίοι της Αριστερής Πλατφόρμας, όταν κατηγορούν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης.

Ωστόσο, έχει δύο σημεία που τη διαφοροποιούν: Το πρώτο αφορά τον έντονο συναισθηματισμό που χρησιμοποιεί, με χαρακτηριστική την επισήμανση ότι την «πληγώνει η επιλογή να προστεθεί ο Αλέξης Τσίπρας στους πρωθυπουργούς των μνημονίων ή να πεταχτούν στα σκυλιά οι σύντροφοί του» που διαφώνησαν μαζί του.

Το δεύτερο είναι σχετικό με την «εναλλακτική λύση», που είναι και η πιο πολιτική διαφορά.

«Ο πρωθυπουργός ζήτησε να του καταθέσουμε εναλλακτικές. Εχει περάσει από τότε ένας μήνας και είπα ότι υπάρχουν αυτές οι εναλλακτικές με την επιτροπή Αλήθειας του Δημοσίου Χρέους», δήλωσε.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποφεύγει εντέχνως να υιοθετήσει την άποψη για έξοδο από το ευρώ και προκρίνει την προσφυγή σε διεθνείς οργανισμούς.

Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Ιουνίου είχε χαρακτηρίσει «άθλια» τα περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, τα οποία -όπως είπε- χρησιμοποιούνται σαν μοχλός εκβιασμού εναντίον των λαών.

Η μοναδική τέτοια επισήμανσή της είχε έρθει μερικές εβδομάδες νωρίτερα, στις αρχές Απριλίου, όταν είχε δηλώσει ότι «κανείς δεν δικαιούται να θυσιάσει τον λαό για οποιοδήποτε νόμισμα».

Προς το παρόν, λοιπόν, κρατά πολιτικές αποστάσεις από την Αριστερή Πλατφόρμα, αλλά και στάση αναμονής στο εσωκομματικό τοπίο.

Αλλωστε στην οργανωμένη βάση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να απολαμβάνει την εκτίμηση μερίδας μελών, ωστόσο στα στελέχη δεν είναι το ίδιο δημοφιλής.

Και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα διατηρεί αγαστές σχέσεις με βουλευτές που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, όπως τη Ραχήλ Μακρή και -όπως λέγεται- την Αγλαΐα Κυρίτση.

Πιθανότερο, λοιπόν, μοιάζει το ενδεχόμενο να «προκαλεί» τον Αλέξη Τσίπρα να την απομακρύνει από τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρις ότου καταφέρει -εάν τα καταφέρει- να αποσπάσει ένα οργανωμένο κομμάτι στελεχών.

Γιάνης Βαρουφάκης

Στηρίζει Τσίπρα, όχι μνημόνιο

PHASMA/Γ.ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Ο τέως υπουργός Οικονομικών δεν φαίνεται να χρησιμοποιεί την ισχυρή δημόσια εικόνα του προς όφελος μιας μετωπικής σύγκρουσης με το Μαξίμου, αφού άλλωστε οι διαπραγματεύσεις, των οποίων ήταν επικεφαλής για αρκετό διάστημα, δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Οι παρεμβάσεις, άλλωστε, του καθηγητή Οικονομικών και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν περισσότερο με «παρεκτροπές» παρά με σχεδιασμένα «χτυπήματα» κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Αρκετοί τον κατηγορούν για αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις, κάτι που δικαιολογήθηκε και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό πρόσφατα.

Πράγματι, ο Γιάνης Βαρουφάκης μοιάζει να ακολουθεί τον κανόνα περί ηθικής, αλλά με εντελώς διαφορετικό πρόσημο από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ο ίδιος, δικαιολογώντας την -για ακόμα μια φορά διαφοροποιημένη- στάση του σε κρίσιμες ψηφοφορίες, έγραψε χαρακτηριστικά: «Στηρίζω τον πρωθυπουργό, κάτι που ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά. Παράλληλα, δεν δύναμαι να ψηφίσω συμφωνίες που εκείνος κρίνει απαραίτητες αλλά που, κατ’ εμέ, εξαϋλώνονται με την πρώτη έκθεση στο φως της κριτικής».

Ο ίδιος επισήμανε ότι «η ηθική της Αριστεράς μάς επιβάλλει να κάνουμε κάτι που η Αριστερά, δυστυχώς, δεν έχει πετύχει: Να πορευόμαστε ενωμένοι εν τη διαφωνία μας», αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι «αυτός ο συνδυασμός ενότητας και διαφωνίας, όσο απαραίτητος και να είναι, ενίοτε δημιουργεί θεσμικό πρόβλημα» και προκάλεσε ουσιαστικά τον πρωθυπουργό να τον απομακρύνει.

Βέβαια, αυτό γνωρίζει και ο ίδιος ο τέως υπουργός ότι δεν πρόκειται να συμβεί, μια και ο Αλέξης Τσίπρας δεν διακρίνεται από πνεύμα σύγκρουσης αναφορικά με το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Κάποιοι φτάνουν μάλιστα να λένε ότι η απομάκρυνσή του από το υπουργείο Οικονομικών αποτέλεσε «έκπληξη».

Ορισμένοι αναρωτιούνται αν ο Γιάνης Βαρουφάκης θα μπορούσε να συμπράξει με την Αριστερή Πλατφόρμα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Η απάντηση είναι αρνητική και δικαιολογείται από δηλώσεις και των δύο πλευρών.

Οταν «έσκασε» το θέμα με το plan B του τότε υπουργού Οικονομικών, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κράτησε απόσταση από την ύπαρξή του, λέγοντας ωστόσο ότι κάποιοι θέλουν να δαιμονοποιήσουν τις διαφορετικές απόψεις για τις εναλλακτικές λύσεις.

Πιο καθαρή ήταν η επισήμανση του Γιάνη Βαρουφάκη σε συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» στις 2/5/2015.

Ερωτηθείς, αν αποτελεί καλή επιλογή η έξοδος από την ΟΝΕ, απάντησε: «Το λέω εξαρχής. Καμία χώρα (κι όχι μόνο η Ελλάδα) δεν έπρεπε να εισέλθει σε ένα τόσο σαθρά δομημένο κοινό νόμισμα –ιδίως μια χώρα βαθιά ελλειμματική, όπως η δική μας. Παράλληλα, κι εδώ πάλι συμφωνώ, άλλο το να λες ότι δεν έπρεπε να μπεις και άλλο το επιχείρημα ότι πρέπει να βγεις. Για να το πω διαφορετικά, το μονοπάτι που μας οδήγησε εντός της ΟΝΕ δεν υπάρχει πια· αν προσπαθήσουμε να κάνουμε όπισθεν, θα βρεθούμε προ δυσάρεστου απροόπτου».

Εχω και κότερο! Να σου χαλάσω το μπάνιο;

γράφει η Άντα Ψαρρά

Οι σκαφάτοι που κατακλύζουν τις Κυκλάδες το καλοκαίρι, πέρα από το ότι διαθέτουν τα πολυτελή αυτά κότερα με παναμέζικες και άλλες φτηνές και αφορολόγητες σημαίες, έχουν και πολλές άλλες απαιτήσεις.

Για παράδειγμα, αφού πάρουν το μετεωρολογικό δελτίο, κατευθύνουν το κότερο τους όχι στα λιμάνια ή, έστω, έξω από αυτά, αλλά στην πιο προστατευμένη παραλία του κάθε νησιού.

Μάλιστα, κρίνουν σκόπιμο να προσεγγίζουν όσο πιο κοντά γίνεται στις παραλίες των λουομένων ώστε να μην ταλαιπωρούνται και στο μπες-βγες.

Συχνά παρατηρείται δε το φαινόμενο να δένουν κάβους στα βράχια που βρίσκονται στις δύο άκριες κάποια μικρής κυκλαδίτικης ακτής αποκλείοντας το πέρασμα.

Μόνο τολμηροί και γενναίοι κολυμβητές μπορούν σε τέτοιες περιπτώσεις να κολυμπούν στα ανοιχτά μιας ακτής, δεδομένου ότι κινδυνεύουν είτε να πέσουν σε κάποιο σχοινί είτε -ακόμα χειρότερα- να τους πατήσει ο νεαρός γόνος της κάθε οικογένειας με το τζετ σκι ή με το ταχύπλοο που συνοδεύει το κότερο.

Οι φετινοί καλοί καιροί του Αυγούστου έδωσαν την ευκαιρία σε κάθε μεγέθους σκάφος να διαπλεύσει το Αιγαίο χωρίς τα «ενοχλητικά» μελτέμια, που όσο να 'ναι εμποδίζουν την άνετη κατανάλωση αστακομακαρονάδας μέσα στο κότερο.

Ετσι, σε παραλίες μικρές ή μεγάλες που ήταν γεμάτες από τουρίστες, Ελληνες και ξένους, ξαφνικά γινόταν κυριολεκτικά απόβαση και το κολύμπι αποκτούσε το ενδιαφέρον ενός extreme sport! Πετρέλαιο, βακτηρίδια (από τις τουαλέτες των σκαφών) και ο συνεχής κίνδυνος κάποιου θαλάσσιου «τροχαίου».

Το δεδομένο, όπως πάντα, είναι ότι οι σκαφάτοι συμπατριώτες μας «παρκάρουν» όπου θέλουν τα Ι.Χ. αλλά και τα κότερα αγνοώντας τον ΚΟΚ και τους κανόνες ναυσιπλοΐας που απαγορεύουν το αγκυροβόλιο και τα θαλάσσια σπορ κοντά σε παραλίες καθορίζοντας συγκεκριμένες αποστάσεις.

Ψιλά γράμματα όμως για όλους αυτούς, με αποτέλεσμα, όπως θρηνούμε συνεχώς θύματα από την επικίνδυνη οδήγηση στους δρόμους, το καλοκαίρι να μεταφέρεται το φαινόμενο αυτό και στη θάλασσα.

Βέβαια ο καθένας από όσους πήγαν φέτος διακοπές έχει να θυμάται και το μαύρο γυαλιστερό σκάφος του τάδε επιχειρηματία, το δωδεκάμετρο φουσκωτό τού δείνα ραδιοφωνικού παραγωγού, το πολύ καλό σκι που έκανε σχεδόν μπροστά στην απλωμένη πετσέτα της αμμουδιάς ο γιος του καπνοβιομηχάνου, αλλά ακόμα και τα μικρά γρήγορα σκαφάκια των απλών πολιτών που θεωρούν απαραίτητο να έχουν το ραδιόφωνο με τα σκυλάδικα στη διαπασών την ώρα που κάνουν τη βουτιά τους έχοντας αγκυροβολήσει σε μια γαλάζια παραλία.

Οσο για το Λιμενικό, τι να πρωτοκάνει κι αυτό! Ακόμα και από τα σημεία των μόλων που δένουν τα πλοία της γραμμής αναγκάζονται να διώχνουν (προσωρινά έστω) τους καταπλέοντες και αυτό είναι ίσως το μόνο που καταφέρνουν και τους αναγκάζουν να σέβονται.

Αντε λοιπόν και του χρόνου, που θα έχουν... φορολογηθεί και όλα αυτά τα είδη πολυτελείας!

Η χώρα στο ευρώ, οι αξίες στη... δραχμή

Η χώρα γυρίζει σε επίπεδα... δραχμής. Μπορεί το Grexit να μη βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας λόγω της πορείας που πήραν οι διαπραγματεύσεις με τους ...

δανειστές, ωστόσο, πολλά από τα βασικά οικονομικά μεγέθη έχουν ήδη επιστρέψει ή αναμένεται να επιστρέψουν το επόμενο διάστημα στο... 2001, τελευταίο έτος κατά το οποίο στη χώρα μας χρησιμοποιούσαμε το εθνικό μας νόμισμα.

Τα υπόλοιπα των τραπεζικών μας λογαριασμών έχουν βυθιστεί σε επίπεδα προ το 2002 ενώ -όπως προκύπτει από τους δείκτες της Τράπεζας της Ελλάδας- το ίδιο έχει συμβεί και με τις τιμές των ακινήτων. Η χρηματιστηριακή αξία της αγοράς, βρίσκεται πλέον σε χαμηλότερα επίπεδα από ό,τι ήταν κατά τη χρονιά αλλαγής από τη δραχμή στο ευρώ παρά τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που εισέρρευσαν τα τελευταία χρόνια μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου.

Το μεγαλύτερο... δυστύχημα είναι ότι σε επίπεδα προ του 2003 -και μάλιστα με προοπτική περαιτέρω πτώσης- έχουν επιστρέψει τα εισοδήματα, τουλάχιστον όπως αυτά αποτυπώνονται στις φορολογικές μας δηλώσεις (οι οποίες άλλωστε αποτελούν και τη μοναδική απογραφή εισοδημάτων που γίνεται στη χώρα). Τι δεν έχει γυρίσει στα επίπεδα της δραχμής; Τα χρέη μας προς το Δημόσιο και στις τράπεζες και φυσικά οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών.

Η στατιστική αποτυπώνει το μέγεθος της καταστροφής η οποία σε άλλες περιπτώσεις -π.χ. ακίνητα και μετοχές- είναι λογιστική και σε άλλες περιπτώσεις όμως (όπως στα εισοδήματα και στις καταθέσεις- είναι απολύτως πραγματική και μετρήσιμη.

• Τα δηλωθέντα εισοδήματα, όπως αποτυπώνονται στα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, δείχνουν και αυτά επιστροφή σε δραχμικά επίπεδα. Το 2013, έτος για τα οποία υπάρχουν τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, τα δηλωθέντα εισοδήματα είχαν υποχωρήσει στα 71 δισ. ευρώ από το «υψηλό» των 100,3 δισεκατομμυρίων ευρώ που καταγράφηκε το 2009.

Το 2014 προβλέπεται ότι θα πέσουν αρκετά κάτω από τα 70 δισ. ευρώ, καθώς η πτώση ειδικά στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στους ελεύθερους επαγγελματίες συνεχίστηκε. Εχουμε ήδη γυρίσει στο... 2003 (τότε τα εισοδήματα ήταν περίπου 67 δισ. ευρώ) και υποχωρούμε ακόμη πιο πίσω στον χρόνο. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η αντιπαραβολή με τα επίπεδα των τιμών. Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή, διαμορφώθηκε τον Ιούλιο (σ.σ. ο μέσος δείκτης δωδεκαμήνου) στις 105,97 μονάδες. Τον Ιούλιο του 2001, ο δείκτης βρισκόταν στις 77 μονάδες. Δηλαδή, παρά την πτώση των εισοδημάτων στα επίπεδα προ του 2003, οι τιμές είναι κατά 37% υψηλότερες σε σχέση με αυτές του 2001 και του 2002.

• Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, διαμορφώθηκε στα 122 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου, μήνα επιβολής των capital controls. Στο διάστημα Ιουνίου 2001- Ιουνίου 2002, κυμαίνονταν σε αντίστοιχα επίπεδα (από 116 έως 121 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι οι καταθέσεις έχουν ήδη επιστρέψει στην εποχή της δραχμής. Αν μάλιστα απομονωθούν οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, προκύπτει ότι τον Ιούνιο του 2015 ήταν 104 δισεκατομμύρια ευρώ και τον Δεκέμβριο του 2001 103,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν γίνει η ίδια σύγκριση για τα δάνεια, η διαφορά είναι χαώδης: το 2001 χρωστούσαμε στις τράπεζες (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) μόλις 67,7 δισεκατομμύρια ευρώ και τον Ιούνιο του 2015... 205 δισεκατομμύρια ευρώ.

• Η πορεία των τιμών των ακινήτων αποτυπώνεται στον δείκτη της Τράπεζας της Ελλάδας. Στο β΄ τρίμηνο του 2015, ο σχετικός δείκτης διαμορφώθηκε στις 154 μονάδες όταν το 2001 (εποχή δραχμής) ήταν 157,5 μονάδες. Με απλά λόγια: αγοράζουμε σήμερα ένα ακίνητο στις τιμές που το αγοράζαμε και το 2001. Ολη η «φούσκα» που κορυφώθηκε το 2007-2008 και προκλήθηκε κυρίως από τα χαμηλά επιτόκια του ευρώ, (ο σχετικός δείκτης είχε φτάσει μέχρι και τις 261 μονάδες) φαίνεται να έχει σπάσει πλέον πλήρως.

• Ακόμη και η συνολική κεφαλαιοποίηση του Χ.Α. ήταν το 2002 μεγαλύτερη από ό,τι ήταν στις αρχές Αυγούστου. Το 2002, η χρηματιστηριακή αξία είχε διαμορφωθεί στα 66 δισ. ευρώ. Την Παρασκευή 7 Αυγούστου, η συνολική κεφαλαιοποίηση όλων των εισηγμένων εταιρειών, είχε φτάσει στα 40 δισ...

Μεγάλες απώλειες για τα νοικοκυριά

Μπορεί η συρρίκνωση των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων και της αξίας των ακινήτων να αποτελούν «λογιστικές» μεταβολές, οι οποίες γίνονται πραγματικές μόνο όταν κάποιος υποχρεωθεί να πουλήσει. Η μείωση των εισοδημάτων, όμως, είναι πέρα για πέρα πραγματική. Στο σύνολό της, έρχεται στην επιφάνεια μέσα από τα συγκεντρωτικά στοιχεία για το δηλωθέν εισόδημα που εξασφάλισε η «Κ». Οπως προκύπτει, το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα των φυσικών προσώπων περιορίστηκε το 2013 στα 71 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η φετινή διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων θα φέρει στο φως και νέα μείωση των δηλωθέντων εισοδημάτων καθώς από τα απολογιστικά στοιχεία του ΙΚΑ έχει προκύψει πτώση στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα κατά τουλάχιστον 3-4%. Μειώσεις είχαν πέρυσι και οι συνταξιούχοι, κάτι που σημαίνει ότι το αθροιστικό δηλωθέν εισόδημα περίπου 8,6 εκατομμυρίων φυσικών προσώπων θα υποχωρήσει φέτος για πρώτη φορά αρκετά κάτω από τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα 30 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν χαθεί από το ετήσιο εισόδημα των φορολογούμενων, εκτός από την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των άμεσα ενδιαφερομένων που υπέστησαν και τη μείωση, εξηγούν και την καθίζηση των φορολογικών εσόδων καθώς μόνο από τον φόρο εισοδήματος, τις ασφαλιστικές εισφορές και τον ΦΠΑ, που αντιστοιχεί σε αυτά τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, οι απώλειες ξεπερνούν τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ.

Χάθηκαν 600 δισ. ευρώ σε μετοχές και ακίνητα

Οι αξίες είναι «λογιστικές» με την έννοια ότι ανεβοκατεβαίνουν με μεγάλη ταχύτητα ανάλογα με το κλίμα στην αγορά. Ωστόσο, οι απώλειες δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές: Η «περιουσία» των Ελλήνων σε ακίνητα και μετοχές έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια κατά τουλάχιστον 600 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από… τρία ελληνικά ΑΕΠ. Για αρκετές δεκάδες χιλιάδες πολίτες, η ζημία που έχει προκληθεί –και η οποία ανάλογα με το περιουσιακό στοιχείο κυμαίνεται από 50% έως και πάνω από 90% στα χρόνια της ύφεσης– από λογιστική μετατράπηκε σε πραγματική λόγω της επιλογής, συνήθως αναγκαστικής, για ρευστοποίηση.

Η πτώση στα ακίνητα

Η πιο συστηματική «απογραφή» της αξίας των ακινήτων έγινε πέρυσι για τις ανάγκες του ΕΝΦΙΑ. Προέκυψε ότι σε όρους αντικειμενικών αξιών, η αξία των ακινήτων όλων των Ελλήνων –φυσικών προσώπων αλλά και εταιρειών– ανέρχεται στα 650 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς στο ποσό αυτό να συμπεριλαμβάνεται η αξία των αγροτεμαχίων η οποία ουδέποτε «μετρήθηκε» –έστω και με βάση τις τιμές της εφορίας– καθώς ουδέποτε φορολογήθηκε. Ετσι, σε όρους αντικειμενικών αξιών, η συνολική ακίνητη περιουσία της χώρας μπορεί βάσιμα να εκτιμηθεί περίπου στα 700-750 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκτιμήσεις παραγόντων της κτηματαγοράς αναφέρουν ότι κατά τη «χρυσή εποχή» για τα ακίνητα (σ.σ. η άνοδος κορυφώθηκε το 2007-2008 λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση της Lehman Brothers) οι αποτιμήσεις είχαν φτάσει να ξεπερνούν τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων ακόμη και κατά 30-40% (σ.σ. τελευταία φορά που άλλαξαν οι αντικειμενικές αξίες μαζικά ήταν το 2007 και έκτοτε έγιναν μόνο μικροδιορθώσεις). Αυτό σημαίνει ότι στην κορύφωση της ανόδου, οι αξίες των ακινήτων είχαν προσεγγίσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Και ποια είναι σήμερα η αξία των ακινήτων; Ελλείψει στατιστικών στοιχείων, γίνονται μόνο εκτιμήσεις με βάση τα λιγοστά συμβόλαια που υπογράφονται το τελευταίο διάστημα.

Οι απόψεις συγκλίνουν στο ότι η πραγματική αξία υπολείπεται πλέον των αντικειμενικών αξιών κατά τουλάχιστον 25-30%. Αυτό σημαίνει ότι σε σχέση με τα 700-750 δισεκατομμύρια ευρώ που είναι η αθροιστική αντικειμενική αξία περισσότερων των 22 εκατομμυρίων ακινήτων, πέφτουμε στα 500-550 δισεκατομμύρια ευρώ. Ετσι, οι απώλειες προσεγγίζουν τα 400-450 δισ. ευρώ συγκριτικά με τα υψηλά του 2008..

Την πτώση των τιμών των ακινήτων περίπου κατά τουλάχιστον 40% επιβεβαιώνουν και οι δείκτες της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο δείκτης των τιμών κατοικιών στις αστικές περιοχές κατέγραψε υψηλό το 2008, στις 261,1 μονάδες. Στο τέλος του δευτέρου τριμήνου ο ίδιος δείκτης διαμορφώθηκε στις 154 μονάδες, με τις απώλειες να φτάνουν στο 41%. Πλέον οι τιμές των ακινήτων έχουν επιστρέψει σε επίπεδα… δραχμής, καθώς αντίστοιχη τιμή ο δείκτης των ακινήτων της ΤτΕ είχε να καταγράψει από το 2001.

Η κατάρρευση του Χ.Α.

Η χρηματιστηριακή αξία του συνόλου των εισηγμένων εταιρειών διαμορφωνόταν την περασμένη εβδομάδα –και με τον Γενικό Δείκτη στις 676 μονάδες– στα 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, από τις αρχές του χρόνου έχουν χαθεί περίπου 13 δισ. ευρώ καθώς στο τέλος του 2014, η κεφαλαιοποίηση της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς διαμορφωνόταν στα 52,92 δισ. ευρώ. Πλέον, η αξία της αγοράς ως προς το ΑΕΠ διαμορφώνεται στο 22% –το 2011 και το 2012 είχε πέσει και σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα, φτάνοντας ακόμη και στο 12,5% του ΑΕΠ– όταν ο αντίστοιχος δείκτης για τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια διαμορφωνόταν στο τέλος του 2014 στο 77,7%.

Για να υπολογιστεί το τι έχει χαθεί σε όρους χρηματιστηριακών αξιών από την αρχή αυτού του κύκλου της ύφεσης –ουσιαστικά από το 2009– θα πρέπει, εκτός από τη σύγκριση των αξιών στο «ταμπλό» τότε και τώρα, να ληφθεί υπόψη και το «φρέσκο χρήμα» που μπήκε στην αγορά μέσω των αυξήσεων κεφαλαίων. Με δεδομένο ότι χρειάστηκε το 2013 «γενναία» κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών, τα ποσά είναι πολύ μεγάλα.

Τα λεφτά που μπήκαν

Συνολικά, από το 2009 έως και το 2014 εισέρρευσαν στην αγορά περίπου 58,5 δισεκατομμύρια ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος –περίπου 45 δισ. ευρώ– να έχει μπει στην αγορά το 2013 και το 2014 (κυρίως στις τράπεζες). Από το 2009 έως το 2015, σε καθαρούς όρους η χρηματιστηριακή αξία έχει μειωθεί κατά 43 δισεκατομμύρια ευρώ (σ.σ. ήταν 83,44 δισ. ευρώ το 2009 και έπεσε στα 40 δισ. ευρώ στις 07/08. Αν συνυπολογιστούν και τα 58,5 δισεκατομμύρια ευρώ των αυξήσεων κεφαλαίου, τότε οι συνολικές απώλειες έχουν φτάσει να ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Πηγή

 

Προσωρινός αποχαιρετισμός

Το 1988 σε ηλικία 17 ετών έφυγα για πρώτη φορά από το νησί. Παρόλο που η κοινωνία του ήταν αστική με μεγάλη παράδοση αστισμού, στη μεγάλη πόλη κατάλαβα πολλά που δεν είχα αντιληφθεί ως τότε, που δεν είχε πάει καθόλου ο νους μου. Για παράδειγμα κατάλαβα ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγοράζουν τα λεμόνια, ότι στα μεζεδοπωλεία οι γαρίδες έχουν νούμερο, ότι το καλαμάρι δεν είναι νόστιμο ροζ μακρουλό με πλοκάμια αλλά κάτι χλωμές ροδέλες άνοστες, ότι τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία δεν κυκλοφορούν μόνο στη μικρή κλίμακα του νησιού αλλά έχουν δυνατότητα να φτάσουν ακόμα και ως την Πάτρα, και διάφορα άλλα τέτοια που δεν τα γνώριζα. Μικρά και ανάξια λόγου πράγματα θα πείτε, αλλά όχι. Μάλλον σημάδια καθημερινά της αλλαγής που συντελούνταν στην κοινωνία και από παραγωγική μετατρεπόταν με ρυθμούς ραγδαίους σε καταναλωτική.

Μέχρι να ξαναγυρίσω στο νησί, μέσα σε μια εφταετία περίπου, ο καταναλωτισμός το είχε κατακυριεύσει και επιστρέφοντας το βρήκα παραδομένο στη λογική της “ανάπτυξης”, του βραχυπρόθεσμου οικονομικού κέρδους με ταυτόχρονη εκποίηση και καταστροφή του διαρκούς και πραγματικού πλούτου του αλλά και με λίγους, πολύ λίγους ανθρώπους να αντιστέκονται σε όλη αυτή τη λαίλαπα και κάποιους, λίγο περισσότερους, να τους συμπαραστέκονται δείχνοντας κατανόηση ή συνδράμοντας κατά καιρούς, έστω και αφανώς λόγω κυρίως φόβου κοινωνικού στιγματισμού και αντιποίνων.

Συντάχθηκα δίχως δεύτερη σκέψη μαζί με τους ανθρώπους που έβγαιναν εμπρός, τότε οι αναπτυξιολάγνοι πολιτικοί λαϊκιστές και οι αναξιοπρεπείς χυδαίοι παπαγάλοι τους, καθώς και οι “επενδυτές” και λοιποί διαπλεκόμενοι της πελατειακής διαφθοράς που κυβερνούσε το νεοελληνικό κρατίδιο, μας ονόμαζαν οικολόγους και έσταζε το στόμα τους πράσινη γλίτσα σαν αυτή που ξεπετιέται άμα ζουλήξεις την κάμπια πάνω στο λάχανο. Πίσω από όλους αυτούς τους χυδαίους και μουλωχτούς απάτριδες που έβλεπαν το νησί σαν οικόπεδο προς εκπόρνευση στεκόταν ολόκληρη σχεδόν η σιωπηρή, αδιάφορη, αμέτοχη, αξιοθρήνητη και θλιβερή κοινωνία των φιλοτομαριστών νεοελλήνων, αποτελώντας τη σιωπηρή πλειοψηφία, την οποία επικαλέστηκαν ως υποστηρικτική τους, ουκ ολίγες φορές οι πολιτικοί καταστροφείς της σύγχρονης Ελλάδας, και η οποία βεβαίως τους ψήφιζε ανελλιπώς, έχοντας μόνη έγνοια την ατομική και οικογενειακή τους με κάθε τρόπο επιβίωση, ανέλιξη και αναρρίχηση, ακόμη και επί πτωμάτων, αρκεί να είναι Άλλων, ανθρώπων ή πλασμάτων διαφορετικών.

Μέσα σε αυτό το παρακμιακό περιβάλλον, μέσα στη σήψη των νεοελλήνων, νεόπλουτων συντηρητικών αλλά και δήθεν προοδευτικών που απεδείχθησαν πάντοτε τρισχειρότεροι, ως νέος άνθρωπος που δεν άντεξα να γίνω υποχείριο ενός γελοίου και μάταιου χρηματοοικονομικού συστήματος και επέλεξα να αποτραβηχτώ από αυτό και να ζήσω στο περιθώριό του κάνοντας ό,τι ποθούσε η ψυχή μου, δηλαδή έρευνες στο νησί, ανθρωπολογικές μελέτες, εκδόσεις που όμως δεν ασχολούνταν με τους εφήμερους θλιβερούς πολιτικάντηδες ούτε απευθύνονταν στην υποστάθμη τους αλλά αποτελούσαν παρακαταθήκη για το νησί, σαν νέος που εξοργιζόμουν με την καταστροφή που άφηνε πίσω της στον τόπο μου η αναπτυξιακή λαίλαπα, η αναλγησία και η ανοησία των αιρετών αλλά και η αποικιοκρατική συμπεριφορά των απλών καθημερινών νεοελλήνων στην πατρίδα τους, σαν νέος που κατανόησε απολύτως και νωρίς ότι αυτή η κοινωνία είναι τελείως σάπια, εξ ου και κάθε αμόρφωτο ρετάλι της ασχολείται με την πολιτική και έχει έμμισθη αιρετή θέση, σαν νέος που είχα μέσα μου κουράγια ακατανίκητα και έτρεχα από πέτρα σε πέτρα στο νησί καταγγέλλοντας και προσπαθώντας να γνωστοποιήσω και να αποτρέψω κάθε περιβαλλοντική καταστροφή, βίωσα στο πετσί μου όλη τη χυδαιότητα του κράτους και των ανθρωποειδών της διαφθοράς και της διαπλοκής που έβλεπαν εμπόδια στα αχρεία σχέδια τους αλλά και της κοινωνίας των νεοελλήνων που συνέχιζε στην συντριπτική της πλειονότητα να σιωπά και να σέρνεται αδιάφορη, ατάραχη, να ψηφίζει δε ανελλιπώς τα βγαλμένα εκ των σπλάχνων της κατακάθια.

Πέρασα πολλά αλλά ούτε με σκότωσαν οι μπάτσοι τους, αν και με σημάδεψαν κάποιες φορές δίχως λόγο και αιτία με τα όπλα στο κεφάλι, ούτε κατάφεραν να ανακόψουν τη δημιουργική μου διάθεση και πορεία, ούτε βεβαίως με έκαναν να λυγίσω, να κάνω πίσω, να μην ασχολούμαι, να σαπίσω κι εγώ, να τελειώσω όπως αυτοί και να γίνω ένα με τον χυλό τους. Απεναντίας κράτησα 14 χρόνια και κατάφερα να επικοινωνήσω το έργο και τη φιλοσοφία μου με όσους ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας μπορούσαν να το νιώσουν και να το κατανοήσουν, γράφτηκαν καμιά εφτακοσαριά συνδρομητές στο περιοδικό και απόκτησε έναν πυρήνα ανθρώπων που μπορούσε να έχει πολιτική παρέμβαση προς την επιθυμητή πορεία των πραγμάτων. Όταν δε άρχισε η δουλειά να φαίνεται, όταν άρχισαν να έρχονται κοντά της κάποιοι χιώτες του εξωτερικού και να επιχορηγούν τις εκδόσεις, κυρίως όμως όταν στράφηκα στη λογοτεχνία και άρχισαν να διαβάζονται τα βιβλία μου και να γίνονται γνωστά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, το πράγμα μπέρδεψε διότι οι χυδαίοι διεφθαρμένοι πολιτικάντηδες, παπαγάλοι και κομματοπαράγοντες, δεξιοί και αριστεροί, αφενός άρχισαν να αισθάνονται ότι τους ξέφυγα και δε μπορούν άλλο να με διαβάλουν σε πιο ευρεία κλίμακα αλλά και ότι μάλλον φέρνω και φράγκα στον τόπο, που είναι αυτό το μόνο ιδανικό τους και το μόνο τους κριτήριο, αφετέρου δε άρχισε και ο φθόνος να κατατρώει το κουφάρι τους, να τους εκθέτει συνεχώς με κάθε τους κίνηση και να τους παραδίδει στη χλεύη όσων έχουν μάτια και βλέπουν αλλά κυρίως της Ιστορίας.

Η κοινωνία των νεοελλήνων καθ’ όλη αυτή τη διάρκεια της προσωπικής μου διαδρομής είναι ακόμη σχεδόν η ίδια, δεν έχει υποστεί μεγάλης κλίμακας ζυμώσεις και αλλαγές, πλην των τελευταίων 5 ετών της λεγόμενης οικονομικής κρίσης, η οποία, όπως κάθε περίοδος που φέρει τους ανθρώπους σε ανάγκη αναθεώρησης του βίου και της ζωής τους, αποτελεί καταλύτη για ολοένα και πιο ευρείες αλλαγές.

Η κοινωνία λοιπόν των νεοελλήνων που γνώρισα ερχόμενος σε αυτή τη ζωή, και που εντός της προσπάθησα να δημιουργήσω τέχνη, να προστατεύσω τον τόπο μου, να εφαρμόσω και να προτείνω την φιλοσοφία μου περί ολιστικής στροφής στο Οικοσύστημα, στη φυσική μας υπόσταση, στους φυσικούς πόρους και στα άλλα φυσικά πλάσματα, τη φιλοσοφία της μόνης υπαρκτής, της φυσικής ανάπτυξης και της εναρμόνισής μας με το Χάος το δημιουργικό και εξισορροπητικό της Φύσης, αυτή η σάπια κοινωνία με τα λιγοστά υγιή ανθρώπινα αντισώματα και την πλατιά μάζα των παραπλανημένων σιωπηρών απομυζητών της γης, που αποτελούν ο καθένας τους στην καλύτερη περίπτωση έναν ανυποψίαστο δολοφόνο, ένα γρανάζι της αναπτυξιακής ερπύστριας που ισοπεδώνει τα πάντα στην πορεία της προς την Ύβρη, βρίσκεται αυτή την ιστορική στιγμή στο ύψιστο σημείο της παρακμής της, τα σκουλήκια που η ίδια γέννησε κατατρώγουν το είναι της και η πτώση συμβαίνει ήδη, είναι παταγώδης σε σχέση με την κλίμακα του ιστορικού χρόνου αλλά στα μάτια των εφήμερων καταναλωτών που τη βιώνουν φαντάζει αργή και βασανιστική.

Λόγω λοιπόν της απογοήτευσης αλλά και της βαθιάς σιχαμάρας που έχω νιώσει τόσα χρόνια για τον πηχτό χυλό της νεοελληνικής κοινωνίας, έχω πάρει τις αποφάσεις και έχω κάνει πράξη εδώ και μερικά χρόνια τον τρόπο που θέλω να ζω μακριά από αυτόν και κοντά στα άλλα πλάσματα, κοντά στη γη και στον πραγματικό πλούτο των φυσικών πόρων και των καρπών των πλασμάτων, κοντά στα δέντρα, τα πιο σοφά όντα αλλά κυρίως κοντά σε όσους ανθρώπους αισθάνονται και είναι διαφορετικοί από αυτό το γλοιώδες μολυσμένο ζελέ των αρρώστων καταναλωτών που εξαπλώνεται ταχύτατα, απειλεί αλλά και αφανίζει κάθε άλλο πλάσμα. Επέλεξα να επικοινωνώ με ανθρώπους που δεν σιωπούν μπρος στην αδικία, που δεν αδρανούν μπρος στην καταστροφή, με ανθρώπους που συναισθάνονται την ανθρώπινή τους υπόσταση και την προσωπική τους Ευθύνη για την πορεία της Ανθρωπότητας, με ανθρώπους που συνειδητά ζουν την κάθε τους στιγμή και γνωρίζουν τις συνέπειες της κάθε τους κίνησης και πράξης στο κοινό μας με τα άλλα πλάσματα περιβάλλον, με ανθρώπους που νιώθουν και όχι μόνο σκέφτονται και υπολογίζουν, με ανθρώπους που έχουν επαναστήσει το αξιακό τους σύστημα, με όσους νιώθουν την πλάνη τους και την ύβρη που διαπράττουν σπαταλώντας τη ζωή τους στην λογική και την ηθική του τεχνητού τους, ατελούς, ανόητου και πλάνου συστήματος.

Επέλεξα και κάτι άλλο. Να απευθύνομαι στους ανθρώπους αυτούς και σε όσους καταφέρνουν διαχρονικά να νιώσουν και να κατανοήσουν όλα τα παραπάνω, με τη λογοτεχνία και είδα ότι είναι αυτή η οδός της τέχνης θεραπευτική πρωτίστως για μένα αλλά και η μόνη δια μέσου της οποίας η ανθρωπότητα μπορεί να προσεγγίσει τη συνειδητότητα. Διότι καθένας από τον πηχτό χυλό της κοινωνίας των νεοελλήνων και όλων του παγκόσμιου χωριού των καταναλωτών, ακόμη και καθένας από τους αισχρούς παραγοντίσκους των αγορών και της πολιτικής υποτέλειας στο βάθος βάθος είναι άνθρωπος και μόνο με την τέχνη έχει ελπίδα να σωθεί.

Όλα αυτά τα γράφω σήμερα, δεν ξέρω για ποιο λόγο. Ίσως επειδή μάλλον νιώθω την ανάγκη πάλι να αποσυρθώ από εδώ, να φτιάξω έναν κόσμο άλλον, λογοτεχνικό, μιας και αυτός που υπάρχει γύρω μου πάλι δεν μου αρκεί, δεν με καλύπτει, με χαλάει και με αρρωσταίνει, μου φαίνεται και ανιαρός εκτός από άθλιος.

Σας χαιρετώ λοιπόν προς το παρόν και θα τα ξαναπούμε όταν υπάρξει Λόγος.

Γιάννης Μακριδακης