Παρασκευή 28 Αυγούστου 2015

Οι 23 ημέρες που θα κρίνουν το στοίχημα Τσίπρα


Προσωποκεντρική εκστρατεία, σκληρά διακυβεύματα και καθαρές λύσεις: Πάνω σ' αυτό το τρίπτυχο θα κριθεί μέσα στις επόμενες 23 ημέρες το νέο πολιτικό στοίχημα Τσίπρα - ένα στοίχημα, που μετά το ξεκαθάρισμα στο κόμμα στοχεύει πλέον στο ξεκαθάρισμα και στον μεγάλο πολιτικό χάρτη.
«Ή εγώ ή η Εθνική της Διαπλοκής» ήταν το χαρακτηριστικό, και απολύτως ενδεικτικό, πρώτο δίλημμα που έθεσε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου-εξπρές και πάνω σ' αυτό τον άξονα χτίζεται ήδη και η στρατηγική της Κουμουνδούρου.  Είναι μια στρατηγική που - ανεξαρτήτως του πόσο ρεαλιστικό είναι το δημόσιο προσκλητήριο για αυτοδυναμία - στοχεύει ευθέως σε μια πρωθυπουργοκεντρική διακυβέρνηση χωρίς ομηρίες, επενδύει στο, αρκούντως άφθαρτο ακόμη, προσωπικό κεφάλαιο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και ποντάρει στην ήπια (;) στροφή από την ριζοσπαστική Αριστερά στην Αριστερά της ευθύνης.
«Τους πρώτους επτά μήνες που κυβέρνησε ο Τσίπρας ήταν όμηρος του Λαφαζάνη και της Ζωής. Δεν θα δεχθεί στη δεύτερη διακυβέρνησή του να γίνει όμηρος του συστημικού, διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος - δικαιούται την ευκαιρία να εφαρμόσει την δική του πολιτική κι αυτή την ευκαιρία διεκδικεί», έλεγε χθες κοινοβουλευτικό στέλεχος με ενεργό εμπλοκή στην προεκλογική καμπάνια, απηχώντας και την κεντρική γραμμή της Κουμουνδούρου.
Πρόκειται ωστόσο για ένα στοίχημα υψηλού ρίσκου και δυσκολιών, γεγονός που αποτυπώνεται - μέχρι στιγμής τουλάχιστον - και στις δημοσκοπήσεις που τρέχουν και αναμένεται να βγουν στον αέρα και το Σαββατοκύριακο. Η κόπωση του εκλογικού σώματος, η απογοήτευση για την ελπίδα που τελικά δεν ήρθε και η αποσυσπείρωση της κομματικής βάσης μετά την διάσπαση είναι τα σκληρά αναχώματα που καλείται να υπερβεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να καταφέρει να συγκροτήσει κυβέρνηση την 21η Σεπτεμβρίου.
Εν ολίγοις, το μεγάλο στοίχημα για την Κουμουνδούρου είναι να μετατρέψει την ψήφο ανοχής, απογοήτευσης ή ανάγκης σε ψήφο πίστης κι εκεί, ο επιτελικός σχεδιασμός κινείται σε τρία επίπεδα:
Κατ' αρχήν, εάν τον Γενάρη ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε την πρώτη εντολή με όπλο την ελπίδα, τώρα θα ζητήσει τη δεύτερη εντολή με όπλο την κοινωνική δικαιοσύνη. Το τρίτο Μνημόνιο είναι σκληρό αλλά μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να εγγυηθεί τη δίκαιη και αδιάφθορη εφαρμογή του είναι το μήνυμα που θα σταλεί, κατά ριπάς, στις επόμενες 23 ημέρες.
«Με μία κυβέρνηση της Αριστεράς κανένας πολίτης δεν θα κινδυνέψει να χάσει το σπίτι του», ήταν, άλλωστε, το χαρακτηριστικό μήνυμα που έστειλε κι ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στη συνέντευξή του στον Alpha, προϊδεάζοντας για την τακτική που θα ακολουθήσει.
Η δεύτερη γραμμή πυρός εστιάζει στην αντιστάθμιση των εξ αριστερών απωλειών - ένεκα ΛΑΕ και Λαφαζάνη - με ενισχυμένη διείσδυση στους ψηφοφόρους της «ορφανής» κεντροαριστεράς και με βασικό όπλο την προβολή του Αλέξη Τσίπρα ως εγγυητή της σταθερότητας και της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Είναι μια τακτική που απαιτεί λεπτές ισορροπίες καθώς η οποιαδήποτε πλεονάζουσα... δοσολογία μπορεί εύκολα να ταυτίσει τον ΣΥΡΙΖΑ με το μοντέλο των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, σε τρίτο επίπεδο, το επιτελείο της Κουμουνδούρου και ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος δεν σκοπεύουν, σε καμία περίπτωση, να κόψουν τους δεσμούς με τους ψηφοφόρους της πρώην Αριστερής Πλατφόρμας και νυν Λαϊκής Ενότητας. Όπως ανέφεραν κομματικές πηγές, ο Τσίπρας «δεν θα χαριστεί στον Λαφαζάνη και τη Ζωή, αλλά δεν θα τους χαρίσει και τον κομματικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ». Ως εκ τούτου ο σχεδιασμός δεν προβλέπει υψηλούς πολωτικούς τόνους με βασική προσδοκία τον επαναπατρισμό των - κατά το δυνατό - περισσότερων δυνάμεων - μετά το πρώτο κύμα απογοήτευσης. 
Και αυτό το εγχείρημα, ωστόσο, εμπεριέχει υψηλό βαθμό δυσκολίας - πολλά, δε, ως προς τις τελικές παραμέτρους και τους τόνους της προεκλογικής τακτικής θα κριθούν και από τις εξελίξεις αυτού του Σαββατοκύριακου: Από τις πρώτες δημοσκοπήσεις που θα βγουν στη δημοσιότητα έως τη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και την τελική στελέχωση του κόμματος Λαφαζάνη. Οι τελικές υπογραφές και εντυπώσεις, άλλωστε, είναι εκείνες που ενίοτε καθορίζουν και το πραγματικό κόστος ενός διαζυγίου - μηδέ των πολιτικών διαζυγίων εξαιρουμένων...            


Παναγιώτη, δραχμή λέγεται η λέξη, γιατί φοβάσαι να την εκστομίζεις;...



Εχω πολλές απορίες γι' αυτά που συμβαίνουν, αλλά είναι μία που θέλω πιο έντονα να μοιραστώ μαζί σας μήπως και με βοηθήσετε να τη λύσω. Τα δύο κόμματα που κατ' εξοχήν θα διεκδικήσουν σε αυτές τις εκλογές την αντιμνημονιακή ψήφο, το ΚΚΕ και η Λαϊκή Διάσπαση, τάσσονται κατά της Ευρωζώνης και, συνεπακόλουθα, του ευρώ. Δεν ακούω, ωστόσο, στον προεκλογικό τους λόγο ούτε κουβέντα για τη "βρόμικη" λέξη δραχμή, πολύ πιθανόν γιατί ούτε ο λαός θέλει να την ακούει.  Εχω ακούσει, για παράδειγμα, ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε εναλλακτική τη 13η Ιουλίου, έστω κι αν ο ίδιος ο Γιάνης Βαρουφάκης του είχε πει κι έχει δηλώσει δημοσίως πως οι πιθανότητες του καταστροφικού σεναρίου ήταν 50%... 

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναρωτηθώ ποιός ανάμεσά σας, αν είχε την ευθύνη για 10.000.000 ψυχές, θα επέλεγε να πάρει το ρίσκο τής απόλυτης ρήξης όταν το στοίχημα ήταν τόσο οριακό. Δεν θέλω να σας βάλω στη δύσκολη διαδικασία να αντιληφθείτε ότι ηρωισμός είναι ναι μεν να δίνεις μια μάχη μέχρι τέλους, αλλά όταν το τέλος έχει φτάσει είναι προτιμότερο να συνθηκολογήσεις από το να επιτρέψεις στον εχθρό να εκτελέσει τις γυναίκες και τα παιδιά σου. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, πώς είναι δυνατό να επιλέγεις την απόλυτη ρήξη και την ίδια ώρα ούτε να χρεοκοπείς ούτε να επιστρέφεις στην δραχμή, όπως υποστηρίζουν πως γίνεται οι φωστήρες τού Περισσού κι ο μάγος Χουντίνι Παναγιώτης Λαφαζάνης...

Είναι ψεύτης, απατεώνας, λαοπλάνος ο Αλέξης Τσίπρας; Για χάρη τής συζήτησης δέχομαι ότι είναι κι ο διάβολος αυτοπροσώπως. Γιατί, όμως, οι φιλαλήθεις, ειλικρινείς και τίμιοι Δ. Κουτσούμπας και Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν λένε φόρα παρτίδα στο πόπολο πως το δικό τους εναλλακτικό σχέδιο είναι σχεδόν βέβαιο ότι περιλαμβάνει και τη δραχμή; Με ποιά αλχημεία θα φύγουμε από την Ε.Ε., την Ευρωζώνη και το ευρώ δίχως να επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα; Γιατί δεν μας εξηγούν πώς θα είναι δυνατό οι έλληνες την επόμενη ημέρα να έχουν τραπεζικές καταθέσεις όταν η ΕΚΤ θα πάψει προφανώς να παρέχει ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα ενός κράτους που δεν ανήκει στην Ευρωζώνη; Ποιός άλλος θα μας δανείσει όταν ο Αλέξης Τσίπρας ήδη ζήτησε βοήθεια κι από εκείνους τους οποίους προσκυνούν Κουτσούμπας-Λαφαζάνης, αλλά του είπαν...νιετ;

Με ποιά αγροτική-βιομηχανική παραγωγή εξασφαλίζεται ότι στην Ελλάδα δεν θα ζήσουμε συνθήκες Συρίας και Λιβύης; Ποιό χρονικό διάστημα είναι "αναγκαίο, αλλά απαραίτητο" να περάσει η χώρα μας σε συνθήκες πρωτόγονης εμφύλιας σύγκρουσης μέχρι να αρχίσει να ανακάμπτει, όπως πιστεύουν οι δραχμιστές; Και, κυρίως, ως πότε θα αρνούνται την πραγματικότητα όταν ακόμα κι όσοι δεν ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, όπως ο Γιάνης Βαρουφάκης, παραδέχονται ότι η δραχμή θα μας γύριζε στη λίθινη εποχή;...

Θεωρώ σχεδόν αναπόφευκτο τον εξαναγκασμό τής πατρίδας μας σε έξοδο από την Ευρωζώνη και πιο μακροπρόθεσμα τη διάλυση της ίδιας της Ευρωζώνης, η οποία έχει στηριχθεί σε σαθρά θεμέλια. Τί κάνεις, ωστόσο, όταν κάποιος θέλει να σε δολοφονήσει; Αυτοκτονείς για να έχεις την πρωτοβουλία των κινήσεων; Μάλλον όχι, αν διαθέτεις ακόμα λίγο μυαλό στο κεφάλι σου. Αυτό που επιχειρείς δεν είναι τίποτα άλλο από το να κερδίσεις χρόνο, όπως για παράδειγμα υπογράφοντας ένα τρίτο μνημόνιο, αξιοποιώντας παραλλήλως κάθε παραθυράκι κοινωνικής δικαιοσύνης που σου προσφέρεται και περιμένοντας ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη που θα ωφελήσουν την ευόδωση των δίκαιων αιτημάτων σου...

Κακά τα ψέματα, αν ο γερμανικός λαός για παράδειγμα δεν στραφεί στην πλειονότητά του υπέρ τής Ελλάδας και κατά τής λιτότητας είναι ουτοπικό να περιμένουμε πως θα το πράξει από μόνη της η Ανγκ. Μέρκελ. Με λίγα λόγια, αν η νεοφιλελεύθερη Ευρώπη δεν αλλάξει ρότα, είναι πολύ δύσκολο για τον οποιοδήποτε πρωθυπουργό, ακόμα κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, να βγάλει τη χώρα από τη μέγγενη. Σε αντίθεση, ωστόσο, με τους Κουτσούμπα-Λαφαζάνη ο Αλέξης Τσίπρας το έχει πλέον αντιληφθεί, χωρίς ταυτοχρόνως να γίνεται ιδιοκτήτης τού προγράμματος όπως τα κόμματα της διαπλοκής. Βρίσκεται, δηλαδή, ένα μεγάλο βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους πολιτικούς αντιπάλους του. Κι αυτό είναι το οποίο στο τέλος τής προεκλογικής περιόδου θα αναγνωρίσει ο ελληνικός λαός και θα του δώσει την αυτοδυναμία ώστε να μην χρειάζεται να κυβερνήσει με τους γερμανοτσολιάδες λακέδες τής κάθε ελίτ ή την εξωπραγματική Αριστερά... 



Ξυπόλυτοι στην κρίση



Η παγκόσμια οικονομική κρίση που είναι προ των πυλών, φωτίζει πιο καθαρά τον κίνδυνο που απέφυγε η Ελλάδα, με την τριετή συμφωνία: χωρίς την διασφαλισμένη χρηματοδότηση θα κινδύνευε να περιθωριοποιηθεί εκτός ευρωζώνης, καθώς εάν η κρίση την έβρισκε σε φάση διαπραγμάτευσης ή πολύ περισσότερο σε φάση σύγκρουσης με τους εταίρους, τότε θα ήταν σχεδόν αδύνατη η επίτευξη συμφωνίας. 
Οπότε, η Ελλάδα, με τεράστιο δημόσιο χρέος, με κατεστραμμένη την παραγωγική της βάση, χωρίς συναλλαγματικά αποθέματα και χωρίς καμία χρηματοδοτική βοήθεια, θα έπεφτε ενδεχομένως μέσα σε μια παγκόσμια κρίση χωρίς κανένα δίχτυ ασφαλείας. Στο κενό. Ξυπόλυτη στην κρίση.
Το γεγονός αυτό, εάν εκδηλωθεί άμεσα και δεν αποτελέσει μια μικρή έκρηξη που θα ελεγχθεί προσωρινά, θα επηρεάσει σαφώς τις ελληνικές εκλογές. Σε τέτοιες καταστάσεις οι ψηφοφόροι κινούνται εξ ενστίκτου προς την κυβερνητική σταθερότητα, καθώς διαγράφονται άμεσοι κίνδυνοι κυρίως για το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πολύ περισσότερο που η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε προ μηνός μια τριετή συμφωνία με την ευρωζώνη. Η κρίση μπορεί να φωτίσει λοιπόν και από μια ουσιαστική πλευρά το ζήτημα και να ενισχύσει τα κυβερνητικά επιχειρήματα.
Απέναντι στην άμεση περιπέτεια της εξόδου και της δραχμής, ο Τσίπρας θα προτάξει την κυβερνητική και οικονομική σταθερότητα. Παράλληλα είναι προφανές ότι θα επιχειρηματολογήσει επαρκώς απέναντι στη ΝΔ, προβάλλοντας το λογικό επιχείρημα πως εφόσον έχουμε μπροστά μας την υλοποίηση μιας δύσκολης συμφωνίας, η κυβέρνηση της αριστεράς είναι η καταλληλότερη για να ελαφρύνει τις επιπτώσεις στην κοινωνία και να συνοδεύσει τα δύσκολα φορολογικά μέτρα, με μέτρα αναδιανομής, μέτρα δικαιοσύνης. Η ΝΔ δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία για κάτι τέτοιο. Και αυτό θα είναι το βασικό πολιτικό επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς τις εκλογές.
Αρκεί; Όχι. Η εσωκομματική κρίση δημιουργεί αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα μιας κυβέρνησης Τσίπρα. Από την άλλη όμως διασφαλίζει την καλύτερη συνοχή της. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των δημοσκόπων, που προετοιμάζονται για τις δημοσκοπήσεις της Κυριακής, ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με μικρή διαφορά, 2-3 μονάδων και υπάρχει διακριτή αντισυστημική ψήφος σε ΧΑ, Λεβέντη, Γλέτσο κλπ. ενώ η ΛΑΕ κινείται πέριξ του 6. 
Όλα αυτά δείχνουν πως τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές, όχι με μεγάλη διαφορά, αλλά θα τις κερδίσει. Μόλις μπει στο παιχνίδι ο Τσίπρας θα σκουπίσει λογικά την ψήφο στα μικρά κόμματα και θα περιορίσει τη ΝΔ στο σημείο που απαιτείται ώστε να την κερδίσει.
Διότι πάντα τα εκλογικά αποτελέσματα έχουν μια λογική. Και καμία λογική δεν λέει πως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης θα είναι ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας σε 20 μέρες από τώρα. 

Τι δείχνουν τα πρώτα στοιχεία των δημοσκοπήσεων


Ρευστό πολιτικό σκηνικό, αμήχανο εκλογικό σώμα, κύμα αναποφάσιστων, υψηλή αδιευκρίνιστη ψήφο και πολυκομματική Βουλή δείχνουν τα πρώτα στοιχεία των δημοσκοπήσεων που τρέχουν για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. 
Σχεδόν όλες οι εταιρίες δημοσκοπήσεων έχουν ξεκινήσει μετρήσεις, οι πρώτες από τις οποίες αναμένεται να βγουν στον αέρα μέσα στο Σαββατοκύριακο. Σύμφωνα με πληροφορίες του tvxs.gr κοινή συνισταμένη των περισσότερων από τις μετρήσεις αυτές είναι ότι καταγράφουν προβάδισμα μεν του ΣΥΡΙΖΑ αλλά με μικρή διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία - μια διαφορά, μάλιστα, που σε ορισμένες από τις δημοσκοπήσεις κινείται ακόμη και στο όριο του στατιστικού λάθους.
Ισχυρό χαρακτηριστικό αυτών των πρώτων δημοσκοπήσεων, στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου, είναι η πολύ χαμηλή συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ η οποία στις έρευνες κάποιων εταιριών φθάνει μόλις στο 50%. Αναλυτές και δημοσκόποι αποδίδουν τη χαμηλή αυτή συσπείρωση τόσο στη διάσπαση του κόμματος όσο και στο «μούδιασμα» των ψηφοφόρων μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, ταυτόχρονα ωστόσο επισημαίνουν ότι είναι πολύ νωρίς και ακόμη δεν έχει λειτουργήσει η προσωπική – ισχυρή πάντοτε – επιρροή και δυναμική του Αλέξη Τσίπρα. 
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει μέχρι στιγμής μόνον μία προεκλογική εμφάνιση, με τη συνέντευξη της Τετάρτης στον Alpha, ο σχεδιασμός της Κουμουνδούρου όμως προβλέπει ότι από τις επόμενες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας θα πάρει σχεδόν ολοκληρωτικά πάνω του το βάρος της εκλογικής εκστρατείας.
Την ίδια ώρα, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δείχνει μεν να συσπειρώνει την κομματική βάση της Νέας Δημοκρατίας και να προσελκύει κάποιους κεντρογενείς ψηφοφόρους που απωθούσαν οι ακροδεξιές απολήξεις του συστήματος Σαμαρά, δεν δείχνει όμως – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – να διαμορφώνει δυναμική ανατροπής του πολιτικού τοπίου.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, χωρίς ιδιαίτερα υψηλή δυναμική εμφανίζεται και ο νέος παίκτης αυτής της εκλογικής μάχης, η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Οι αναλυτές θεωρούν ότι τα τελικά ποσοστά του νεοσύστατου κόμματος της Αριστεράς, «τέκνου» του διαζυγίου στον ΣΥΡΙΖΑ, θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό και από την τελική στελέχωσή της και τις συμπράξεις με συγγενείς δυνάμεις – συμπράξεις, ωστόσο, που μέχρι τώρα εμφανίζουν δυστοκία. 
Χθες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προανήγγειλε την αυτόνομη κάθοδό της στις εκλογές καθώς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν δέχθηκε να υπάρξει κοινό ψηφοδέλτιο υπό τον τίτλο «ΛΑ.Ε. – ΑΝΤΑΡΣΥΑ», ενώ ανάλογη εμπλοκή είναι πιθανό να υπάρξει και με την Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η πρόεδρος της Βουλής φέρεται έτοιμη να ανακοινώσει, ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο, την σύσταση δικού της πολιτικού φορέα και να προτείνει την εκλογική του συνεργασία με την Λαϊκή Ενότητα. Και εδώ όμως, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εμφανίζεται να μην επιθυμεί την επανάληψη του μοντέλου των «συνιστωσών» στο κόμμα του, δεν συζητά κοινή, ισότιμη κάθοδο και αντιπροτείνει συμμετοχή της Ζωής Κωνσταντοπούλου και των στελεχών του φορέα της στα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Ενότητας.
Υπό τα δεδομένα αυτά, και πάντοτε με βάση τα πρώτα στοιχεία των εν εξελίξει δημοσκοπήσεων, η Λαϊκή Ενότητα δεν φαίνεται να πιάνει εύκολα το στόχο ανάδειξης σε τρίτο κόμμα, παρ’ ότι και η δυναμική του Ποταμιού μοιάζει επίσης συγκρατημένη. 
Κοινό στοιχείο, επίσης, των περισσότερων μετρήσεων είναι τα ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά των Ανεξάρτητων Ελλήνων που μέχρι στιγμής τουλάχιστον δείχνουν να μην πιάνουν το όριο του 3% για την είσοδό τους στη Βουλή, ενώ τα τελικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως θα καθοριστούν από τη συνεργασία του ή μη με το Κίνημα του Γιώργου Παπανδρέου – μια συνεργασία που, αυτή τη στιγμή, είναι απολύτως μετέωρη.
Με βάση αυτά τα στοιχεία, και πάντοτε σύμφωνα με τις πληροφορίες από τα κομματικά επιτελεία και τα δημοσκοπικά «στρατηγεία», στη νέα Βουλή φαίνεται πως θα εκπροσωπούνται τουλάχιστον 7 κόμματα που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να γίνουν ακόμη και 9. Οι δύο που δίνουν την μάχη για την είσοδο στη Βουλή είναι οι ΑΝ.ΕΛ και η ειδική - όσο και πολιτικά… ανεξήγητη - περίπτωση Λεβέντη.
Τα πάντα, ωστόσο, είναι ακόμη ρευστά καθώς κοινό χαρακτηριστικό των περισσότερων δημοσκοπήσεων είναι τα υψηλά ποσοστά των αναποφάσιστων και της αδιευκρίνιστης ψήφου, γεγονός που καταδεικνύει την αμηχανία του εκλογικού σώματος και ωθεί τους αναλυτές στην εκτίμηση ότι πολλά θα κριθούν μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο της προεκλογικής περιόδου.

Ναυάγιο με αλληλοκατηγορίες για ΠΑΣΟΚ - ΚΙΔΗΣΟ

Η περιβόητη σύμπραξη των δύο κομμάτων ενόψει των προσεχών εκλογών, φαίνεται πως τελικά δεν θα καρποφορήσει.
Με επιστολή του προς την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, ο επικεφαλής του ΚΙΔΗΣΟ, Γιώργος Παπανδρέου, υποστηρίζει ότι τού τέθηκαν οι όροι αφενός της διάλυσης του Κινήματος, αφετέρου του δικού του αποκλεισμού. Από την πλευρά του, το ΠΑΣΟΚ ρίχνει το μπαλάκι στην ηγεσία του ΚΙΔΗΣΟ, σημειώνοντας πως αυτή είχε ήδη λάβει απόφαση για αυτόνομη πορεία.

Η επιστολή του Γιώργου Παπανδρέου 

Αγαπητή Φώφη,
Είναι γνωστό ότι από καιρό το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών και εγώ προσωπικά, έχουμε επισημάνει την ανάγκη συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων που ανήκουν στο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, για το καλό πρωτίστως της χώρας, αλλά και για τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος.
Με χαρά ακούσαμε να ανακοινώνεις την Κυριακή 23 Αυγούστου, ότι συμμερίζεσαι τις ίδιες απόψεις και βρίσκεις αναγκαία την συμπόρευση κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων του προοδευτικού χώρου. Η έναρξη διαλόγου δημιούργησε εύλογες προσδοκίες σε ένα ευδιάκριτο τμήμα των πολιτών.
Διαπιστώσαμε, δυστυχώς, από την επόμενη ημέρα ότι σειρά στελεχών του ΠΑΣΟΚ τάχθηκαν δημοσίως εναντίον της θετικής αυτής προοπτικής, θέτοντας όρους που υπονομεύουν αυτή την προσπάθεια.
Παρά ταύτα επιμείναμε. Στις μεταξύ μας επικοινωνίες διαπίστωσα ότι τους ίδιους όρους για τη διάλυση του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και τον δικό μου αποκλεισμό έθεσες και εσύ προσωπικά προκειμένου να συνεχιστεί το εγχείρημα.
Είναι προφανές ότι τέτοια  προαπαιτούμενα δεν βοηθούν στην επιτυχία του διαλόγου, τη στιγμή μάλιστα που σε αυτόν συμμετέχουν και άλλα κόμματα τα οποία δεν θα έπρεπε να τα αγνοούν.
Παρόλα αυτά, την τελική απόφαση του Κινήματος μας δεν θα λάβει ένα πρόσωπο, αλλά δημοκρατικά η Συνδιάσκεψη μας που συνέρχεται το Σάββατο 29 Αυγούστου.
Φιλικά
Γιώργος  Α. Παπανδρέου                                    

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ

1. Τους τελευταίους μήνες έχουν ενταθεί οι πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ και έχουν πυκνώσει οι δηλώσεις και εκκλήσεις της Πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματάγια την επανασυσπείρωση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και της ευρύτερης Προοδευτικής Δημοκρατικής Παράταξης.
Η ανταπόκριση ήταν και είναι απολύτως θετική στο επίπεδο των ψηφοφόρων, των φίλων και των στελεχών. Είναι ορατό παντού σε κάθε περιφέρεια, σε κάθε πόλη, σε κάθε κοινωνικό χώρο.
Αυτή η συσπείρωση και η συμπόρευση σηματοδοτεί βήμα – βήμα τη σημαντική αύξηση της εκλογικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης.
Κατοχυρώνει την ανάδειξη ενός Τρίτου ΕναλλακτικούΠόλου με αυτόνομο λόγο καιαυτοδύναμη στρατηγικήπου οριοθετείται ανάμεσα στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και στις παραπλανητικές υποσχέσεις τουαριστερού λαϊκισμού.

Απαντά με καταλυτικό τρόπο στην καρικατούρα δικομματισμού ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και στην κοινή αυταπάτη τους για αυτοδυναμία.
Κρατάμε τις πόρτες ανοιχτές σε κάθε δημοκρατικό προοδευτικό πολίτη, σε κάθε φίλο, σε κάθε στέλεχος, ιδιαίτερα σ’ αυτούς που έχουμε συμπορευτεί και έχουμε δώσει μαζί κοινωνικούς, πολιτικούς, εθνικούς αγώνες.
2. Το ΚΙΔΗΣΟ προέκυψε ως εκλογικό σχήμα τον Ιανουάριο του 2015 μέσα από το ρήγμα και τη διάσπαση του χώρου μας.
Όμως οι συνθήκες έχουν ριζικά αλλάξει.
Το ΠΑΣΟΚ μετά το συνέδριο του έχει γυρίσει σελίδα, έχει κάνει μια νέα αρχή και προχωρεί μπροστά με δύναμη, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.
Κατά συνέπεια η ευθύνη για την υπερβατική κίνηση αφορά τον Γιώργο Παπανδρέου που τον έχει τιμήσει το ΠΑΣΟΚ πολλά χρόνια ως βουλευτή, Πρόεδρο και Πρωθυπουργό.
Αυτή η υπερβατική πρωτοβουλία που θα ξεπερνούσε το συγκυριακό εκλογικό σχήμα του ΚΙΔΗΣΟ, ήταν και είναι αναγκαίο να ληφθεί από τον ίδιο, για να γεφυρωθεί το ρήγμα και η διάσπαση του Ιανουαρίου χωρίς όρους και προαπαιτούμενα εκ μέρους του.
3. Η χθεσινή ανακοίνωση του ΚΙΔΗΣΟ περιλαμβάνει ανεδαφικούς όρους και ατελέσφορες διαδικασίες για τις συνεργασίες.
Και αυτό ενώ ήταν σε εξέλιξη οι επαφές, οι επικοινωνίες, και οι συναντήσεις διαλόγου.
Δυστυχώς φαίνεται ότι η ηγεσία του ΚΙΔΗΣΟ συμμετείχε στον διάλογο και τις συναντήσεις αυτές, ενώ είχε ήδη λάβει απόφαση για αυτόνομη πορεία.
4. Χαιρετίζουμε την επιστροφή των ψηφοφόρων, φίλων και στελεχών του ΚΙΔΗΣΟ που ανταποκρίνονται στις εκκλήσεις και τις πρωτοβουλίες ενότητας που ανέλαβε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά και επιστρέφουν στο κοινό μας σπίτι.
Η θετική ανταπόκριση συνεχίζεται και κλιμακώνεται μέρα με την μέρα δημιουργώντας μια δυναμική που οφείλουν όλοι να αναγνωρίσουν και να σεβαστούν.
Η ενότητα του ΠΑΣΟΚ και της ευρύτερης παράταξης είναι η μόνη προοπτική.
Γιατί το διαχρονικό ΠΑΣΟΚ είναι εδώ.
Γιατί η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη είναι εδώ.


Ο αγώνας για μια άλλη Ευρώπη συνεχίζεται

Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, το πολιτικό διακύβευμα ήταν δομημένο στον άξονα μνημόνιο-αντιμνημόνιο και προέκυψε ως αποτέλεσμα της βίαιης νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης, την οποία επέβαλαν, με πρόσχημα το χρέος και με όχημα τα μνημόνια, οι δανειστές στην Ελλάδα.
Η μεταρρύθμιση που επιχειρήθηκε στη χώρα μας βρισκόταν σε απόλυτη εναρμόνιση με τις απαιτήσεις του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου και περιελάμβανε τη μονόδρομη επίρριψη των βαρών της αποπληρωμής του χρέους στους πολλούς και μη προνομιούχους, με ταυτόχρονη σκανδαλώδη απαλλαγή της οικονομικής ολιγαρχίας.
Περιελάμβανε ακόμη την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων δομών, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και την εκποίηση του δημόσιου πλούτου στα συμφέροντα, που έμμεσα ή άμεσα εκπροσωπούν οι δανειστές.
Η μεταρρύθμιση βρήκε σύμφωνες τις προσκείμενες στον νεοφιλελευθερισμό πολιτικές δυνάμεις της χώρας και συγκεκριμένα τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, που θεωρώντας το χρέος βιώσιμο, χωρίς ιδιαίτερη διαπραγμάτευση και χωρίς μεγάλες αντιρρήσεις, ανέλαβαν την πιστή εφαρμογή των μνημονίων, πιστεύοντας στην αποτελεσματικότητα των μέτρων και στην αναγκαιότητα των ρυθμίσεών τους.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, έπρεπε να πληρώσει βαρύ τίμημα για την επιστροφή της στην «κανονικότητα», που δεν θα ήταν άλλη από την πλήρη αποδοχή των όρων που της επέβαλαν οι εκπρόσωποι του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.
Στον αντίποδα αυτής της πολιτικής, και ως αντίδραση στα δεινά που προκάλεσε, αναπτύχθηκε στη χώρα ένα αντιμνημονιακό μέτωπο, το οποίο με κεντρική δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ και ηγετική φυσιογνωμία τον Αλέξη Τσίπρα, αμφισβήτησε τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη και ξεκίνησε σταυροφορία αποδόμησής της.
Στο εσωτερικό, το αντιμνημονιακό κίνημα αμφισβήτησε τόσο τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους όσο και τις μνημονιακές συνταγές για την αποπληρωμή του, υποσχόμενο την αποκατάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης και την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε τροχιά αυτοδύναμης ανάπτυξης.
Η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου σηματοδότησε την έναρξη μιας σκληρής αντιπαράθεσης με τους δανειστές, που εκφράστηκε μέσω μιας μακρόχρονης και επίπονης διαπραγμάτευσης για τους όρους αποπληρωμής του ελληνικού χρέους.
Η ισορροπία δυνάμεων, όμως, στην Ευρώπη ήταν συντριπτικά δυσμενής για την ελληνική κυβέρνηση, καθώς η επιρροή της σκληροπυρηνικής Γερμανίας στους υπόλοιπους εταίρους δεν άφηνε περιθώρια υποστήριξης των ελληνικών θέσεων.
Η διαπραγμάτευση, με τις 18 χώρες της ευρωζώνης να είναι αντίθετες με τις ελληνικές προσπάθειες, κατέληξε περίπου σε τραγωδία για την Ελλάδα.
Οι ψευδαισθήσεις ότι η μικρή Ελλάδα, με μια κυβέρνηση Αριστεράς θα μπορούσε να κατισχύσει ενός συμπαγούς και πανίσχυρου νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού μπλοκ, κατέρρευσαν.
Είτε δεχθούμε ως άλλοθι τον αγνό ενθουσιασμό που γεννά η παθιασμένη υποστήριξη του δικαίου, είτε αναγνωρίσουμε ως αιτία τις ιδεοληψίες και τις αγκυλώσεις που ενυπάρχουν στους κόλπους της Αριστεράς, είτε ακόμη δεχθούμε ως αιτία την απειρία της ελληνικής κυβέρνησης, γεγονός είναι ότι το αντιμνημονιακό μπλοκ είδε να διαψεύδονται οι προσδοκίες του.
Η ελληνική πλευρά, λοιπόν, ηττήθηκε και αναγκάστηκε να αποδεχθεί ένα νέο και σκληρό μνημόνιο. Ο αγώνας που έδωσε, όμως, δεν πήγε χαμένος.
Σήμερα όχι μόνο η Ευρώπη, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος γνωρίζει το ελληνικό δράμα και αναγνωρίζει το δίκαιο των ελληνικών διεκδικήσεων.
Η νεοφιλελεύθερη Ευρώπη κέρδισε τη μάχη, αλλά όχι και το παιχνίδι των εντυπώσεων. Οσο για το χρέος, για πρώτη φορά σήμερα, ακόμη και οι ακραία νεοφιλελεύθεροι θεσμοί, όπως το ΔΝΤ, αναγνωρίζουν τη μη βιωσιμότητά του.
Αλλά και το ίδιο το τρίτο μνημόνιο είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα, με πολλές από τις ελληνικές διεκδικήσεις να έχουν ενσωματωθεί πλέον σε αυτό.
Και μόνο το όφελος των 20 δισ. που προκύπτει από τα σημαντικά χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, όπως και το εμπροσθοβαρές αναπτυξιακό πακέτο που αναμένεται να ξεπαγώσει την ελληνική αγορά, είναι αρκετά για να κάνουν τη διαφορά.
Και επιπλέον, σήμερα έχουμε εκφρασμένη την ισχυρή βούληση της κυβέρνησης Τσίπρα να αντισταθμίσει τις επώδυνες συνέπειες του μνημονίου, με μέτρα κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής.
Η ήττα, ως γνωστό, φέρνει γκρίνια και διχόνοια. Και η Αριστερά αυτό το γνωρίζει καλά.
Η ρεαλιστική, αλλά και υπεύθυνη, όσον αφορά τις τύχες του ελληνικού λαού, επιλογή της κυβέρνησης Τσίπρα να αποδεχθεί το μνημόνιο χάριν του δημόσιου συμφέροντος και της ασφάλειας της ελληνικής οικονομίας, έγινε η αιτία για τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τη διάρρηξη του αντιμνημονιακού μετώπου.
Από τη μια οι ρεαλιστές, που μετά από μια τακτική υποχώρηση επιμένουν μαχόμενοι εντός ευρωζώνης. Κι από την άλλη η σκληρή ομάδα, οι οπαδοί της ιδεολογικής καθαρότητας, στο όνομα της οποίας παραμένουν συνεπείς αλλά εκτός ευρωπαϊκού αγώνα, προτείνοντας, σαν άλλος Χότζας, τον αυτοχειριασμό ως μέθοδο τιμωρίας των αντιπάλων...
Η υπογραφή του τρίτου μνημονίου άλλαξε τα πολιτικά δεδομένα και αυτό δεν αποτελεί εσωτερικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα πλέον δεν συγκρούονται δύο, αλλά τρεις πολιτικές κατευθύνσεις.
Η εντολή που δόθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου στον ΣΥΡΙΖΑ ετελεύτησε τον βίο της. Η επτάμηνη σύγκρουση της ελληνικής κυβέρνησης με τον ευρωπαϊκό νεοφιλελευθερισμό παρήγαγε νέα πολιτικά δεδομένα.
Το νέο πολιτικό σκηνικό καθιστά σήμερα τις εκλογές περισσότερο από αναγκαίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κοινωνικές δυνάμεις που συναντήθηκαν μαζί του τα τελευταία χρόνια, χρειάζονται νέα και καθαρή εντολή για τη συνέχιση του αγώνα για μια άλλη Ευρώπη...
*καθηγητής, τ. πρύτανης ΑΠΘ

Ρέγκλινγκ: Το Grexit θα πρέπει πάντα να υπάρχει ως απειλή στο τραπέζι


H πιθανότητα ενός Grexit όχι μόνο δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά θα πρέπει να παραμείνει ως απειλή στο τραπέζι αν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της, δήλωσε σήμερα το πρωί από το Βερολίνο ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ, τονίζοντας ότι αποκλείεται το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Την ίδια στιγμή, υποστήριξε ότι η ευρωπαϊκή οπτική στο ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους είναι πλέον αποδεκτή από το ΔΝΤ, του οποίου τη συμμετοχή, όπως είπε, αναμένει στο τρίτο ελληνικό πρόγραμμα.
«Ως πιθανότητα αυτή η απειλή θα πρέπει πάντα να είναι εδώ και είναι ακόμα εδώ», είπε ο Κλάους Ρέγκλινγκ, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, αφού προηγουμένως είχε περιγράψει πώς μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί.
Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο για το νέο ελληνικό πρόγραμμα, ο Ρέγκλινγκ παραδέχθηκε ότι το Grexit είχε μπει στο τραπέζι και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα μπορεί να εισέλθει σε τροχιά χρεοκοπίας, αν δεν ικανοποιήσει τους όρους διάσωσης και κατ' επέκτασην αποκλειστεί από περαιτέρω εκταμιεύσεις δανειακών δόσεων.
Ο δρόμος προς την έξοδο
Αυτό, κατά τον επικεφαλής του μηχανισμού που δίνει τα δάνεια, θα σήμανε την έξοδο της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση, καθώς «αν μια χώρα δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις της, οι πληρωμές θα σταματήσουν. Και αν αυτό συμβεί για πολύ μεγάλο διάστημα, θα μπορούσε να καταστεί αφερέγγυα. Και αν μια χώρα καταστεί αφερέγγυα εντός μιας νομισματικής ένωσης, και δεν μπορεί να επιστρέψει χρήματα - ας πούμε ένα ομόλογο της ΕΚΤ - τότε θα συναντήσει μεγάλα προβλήματα και τελικά δεν θα μπορέσει να αποφύγει την εισαγωγή δικού της νομίσματος».
Απαντώντας στο πού θα πάνε τα λεφτά του ESM, o Ρέγκλινγκ εξέφρασε την προσδοκία ότι η ελληνική κυβέρνηση θα τα χρησιμοποιήσει για την εξυπηρέτηση του χρέους, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού. Πρόσθεσε δε ότι από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση αναμένεται να επιτύχει σύντομα πρωτογενές πλεόνασμα, δεν θα χρειαστεί σε μεγάλο βαθμό να χρησιμοποιήσει τα δάνεια του ESM για τις ανάγκες του προϋπολογισμού της χώρας.
Ownership και ελάφρυνση του χρέους
Αναφερόμενος στις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα, ο Ρέγκλινγκ υποστήριξε ότι οι επικείμενες εκλογές έχουν αυξήσει την αβεβαιότητα, αλλά διευκρίνισε ότι ο ίδιος παραμένει πεπεισμένος πως η Αθήνα θα πραγματοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί, ενώ δεν δίστασει να προβλέψει ότι η ελληνική υποστήριξη στο πρόγραμμα θα αυξηθεί μελλοντικά.
«Σε γενικές γραμμές, είμαι βέβαιος. Υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο της Ελλάδας υπέρ αυτών των μεταρρυθμίσεων».
Ενώπιον γερμανικού κοινού, ο Ευρωπαίος αξιωματούχος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους μέσω της επιμήκυνσης των χρόνων ωρίμανσης, της αναστολής πληρωμών τόκων και της μεταφοράς των κερδών των κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα που διακρατεί το Ευρωσύστημα, αλλά απέκλεισε την επιλογή της ονομαστικής μείωσης.
«Περαιτέρω κούρεμα του χρέους δεν θα υπάρξει στην ατζέντα», είπε και πρόσθεσε ότι δεν είναι δυνατή ούτε η μείωση των επιτοκίων των δανείων του Μηχανισμού, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε άμεση μετακύλιση του κόστους δανεισμού στον ESM. Όπως διευκρίνισε, οποιαδήποτε μείωση των επιτοκίων δανεισμού της ελληνικής πλευράς κάτω από το 1% με το οποίο δανείζεται ο ESM από τις αγορές, θα σήμαινε ζημιές για τους επενδυτές.
«Το ΔΝΤ έχει υιοθετήσει τις ευρωπαϊκές θέσεις»
Στο κρίσιμο για τους Γερμανούς θέμα της συμμετοχής του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, ο Κλάους Ρέγκλινγκ υποστήριξε ότι το ΔΝΤ θα μπορούσε να συμμετάσχει στο νέο πρόγραμμα με 16 δισ. ευρώ από το δεύτερο πρόγραμμα που έληξε τον Ιούνιο.
Ο επικεφαλής του ESM έκανε λόγο για «γενναιόδωρους όρους» στο νέο πρόγραμμα, εξηγώντας ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας προσδιορίζονται κάτω από 15% του ΑΕΠ στη δεκαετία.
Καθησυχάζοντας το ακροατήριό του, υποστήριξε ότι δεν χρειάζεται μεγάλη ελάφρυνση του χρέους, προκειμένου να παραμείνουν οι χρηματοδοτικές ανάγκες κάτω από το συγκεκριμένο όριο και πρόσθεσε ότι το όριο του 15% αποτελεί ζωτικής σημασίας στοιχείο για το ΔΝΤ.
Παρόλο που παραδέχθηκε ότι δεν γνωρίζει αν το Ταμείο έχει υιοθετήσει νέα κριτήρια βιωσιμότητας, ο Ρέγκλινγκ διαβεβαίωσε επανειλημμένως ότι «στο μεσοδιάστημα το ΔΝΤ έχει υιοθετήσει την έννοια της βιωσιμότητας του χρέους, όπως την αντιλαμβάνεται η Ευρώπη. Η κ. Λαγκάρντ το έχει πει ξεκάθαρα».
Κούρεμα προσδοκιών
Ερμηνεύοντας Λαγκάρντ, Ουάσιγκτον και λοιπούς μετόχους του Ταμείου, ο Γερμανός γραφειοκράτης συμπέρανε ότι το ΔΝΤ θα συμμετέχει τελικά στο πρόγραμμα.
«Δεν νομίζω ότι ο ESM θα πρέπει να καλύψει μόνος του το συνολικό ποσό», είπε και θύμισε ότι το ΔΝΤ συμμετείχε πλήρως στις διαπραγματεύσεις μαζί με την Κομισιόν, την ΕΚΤ και τον ESM, αναφερόμενος ξανά στην επικεφαλής του Ταμείου, η οποία «έχει πει ότι αναμένει τη συμεττοχή του στο πρόγραμμα».
Όπως αντιλαμβάνεται κανείς από τα παραπάνω, με το ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους να περνάει από κόσκινο, τη συμμετοχή του ΔΝΤ να είναι διασφαλισμένη μόνο στα λόγια, το μόνο σίγουρο στο τρίτο πρόγραμμα είναι οι ευρωπαϊκές απειλές μέσω Βερολίνου προς την Αθήνα, της οποίας τα περιθώρια ελιγμών είναι προς το παρόν όσα και τα περιθώρια του κουρέματος.
Α.Γ.

Αυτή είναι η σύνθεση της υπηρεσιακής κυβέρνησης


Αύριο Παρασκευή στη 1 μετά το μεσημέρι θα γίνει η ορκωμοσία της υπηρεσιακής κυβέρνησης, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου και παρουσία της Πρωθυπουργού Βασιλικής Θάνου. Αμέσως μετά την ορκωμοσία της υπηρεσιακής κυβέρνησης, αναμένεται η διάλυση της Βουλής.
Αυτή θα είναι η σύνθεση:
Πρωθυπουργός: Βασιλική Θάνου Χριστοφίλου 
Υπουργός Εξωτερικών: Πέτρος Μολυβιάτης
Υπουργός Οικονομικών: Γιώργος Χουλιαράκης
Υπουργός Εθνικής 'Αμυνας: Ιωάννης Γιάγκος, πτέραρχος εν αποστρατεία
Υπουργός Εσωτερικών: Αντώνης Μανιτάκης
Αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Μιχάλης Σπουρδαλάκης
Αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Αντώνης Μακρυδημήτρης
Υπουργός Πολιτισμού: Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα
Υπουργός Δικαιοσύνης: Δημήτρης Παπαγγελόπουλος
Υπουργός Οικονομίας: Νίκος Χριστοδουλάκης
Υπουργός Παιδείας: Φρόσω Κιάου
Υπουργός Ναυτιλίας: Χρήστος Ζώης
Υπουργός Εργασίας: Δημήτρης Μουστάκας
Υπουργός Τουρισμού: 'Αλκηστις Πρωτοψάλτη
Υπουργός Υγείας: Αθανάσιος Δημόπουλος, καθηγητής Ιατρικής 
Υπουργός Επικρατείας για την Διαφθορά:  Παναγιώτης Νικολούδης
Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Ροδόλφος Μορώνης




Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015

Νικολούδης: Από «κόσκινο» όλα τα μέλη της κυβέρνησης για τυχόν off shore εταιρείες


Τη διαβεβαίωση ότι έχει ζητήσει τη διενέργεια ελέγχου όλων των μελών της κυβέρνησης για το ενδεχόμενο διατήρησης off shore εταιρείας, έδωσε ο υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση 18 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Νικολούδης πρόσθεσε ότι ζήτησε από την Τράπεζα της Ελλάδας να ελέγξει τυχόν παραβιάσεις της Πράξης Νομοθετικού Περιεχόμενου σχετικά με τους κεφαλαιακούς περιορισμούς (capital controls).
Σημειώνεται ότι βάσει διάφορων δημοσιευμάτων, οι βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν ερώτηση σχετικά με την ύπαρξη off shore εταιρείας στο όνομα του Παύλου Χαϊκάλη, αναπληρωτή υπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Σύμφωνα με εγκύκλιο που εξέδωσε η Γ.Γ Δ.Ε. στο 13% ΦΠΑ σε όλα τα βρώσιμα κρέατα


Εγκύκλιο για την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ 13% στα βρώσιμα κρέατα, παραπροϊόντα σφαγίων και παρασκευάσματα κρεάτων εξέδωσε η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο σε μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13% υπόκεινται πλέον όλα ανεξαιρέτως τα κρέατα, καθώς και τα παρασκευάσματα κρεάτων, τα οποία είναι κατάλληλα για τη διατροφή του ανθρώπου.
Ως εκ τούτου, σε μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13% υπάγονται πλέον βρώσιμα, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη ή κατεψυγμένα, κρέατα βοοειδών και βρώσιμα παραπροϊόντα σφαγίων. Κατά συνέπεια, όσον αφορά τα βρώσιμα κρέατα και παρασκευάσματα κρεάτων, στο μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13% υπάγονται εφεξής οι ακόλουθες κατηγορίες προϊόντων:
  • Κρέατα από όλα τα είδη ζώων και πτηνών που αναφέρονται στο Κεφάλαιο 2 του Κοινού Δασμολογίου (βοοειδή, χοιροειδή, αιγοειδή, από πετεινούς, κότες, γαλοπούλες, πάπιες, χήνες, κουνέλια, λαγούς κ.λ.π), νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη ή κατεψυγμένα, ανεξαρτήτως του τρόπου που παρουσιάζονται (σε ολόκληρα ή μισά σφάγια, σε τεμάχια, με ή χωρίς εντόσθια, με ή χωρίς κόκαλα, κλπ.).
  • Κιμάς από κάθε είδους κρέας ή ανάμιξη κρεάτων.
  • Παραπροϊόντα σφαγίων, βρώσιμα, από όλα τα είδη κρέατος (π.χ. συκώτι).
  • Κρέατα και παραπροϊόντα σφαγίων αλατισμένα ή σε άρμη, αποξεραμένα ή καπνιστά.
  • Λουκάνικα, σαλάμια και παρόμοια προϊόντα (αλλαντικά) από κρέας, παραπροϊόντα σφαγίων ή αίμα, και παρασκευάσματα διατροφής με βάση τα προϊόντα αυτά.
  • Κάθε είδους παρασκευάσματα και κονσέρβες κρεάτων, παραπροϊόντων σφαγίων ή αίματος, στα οποία περιλαμβάνονται τα παρασκευάσματα που προέρχονται από την ανάμειξη κάθε είδους κρεάτων.
  • Παρασκευάσματα κρέατος, μειγμάτων διαφορετικών ειδών κρέατος και παραπροϊόντων σφαγίων, με την προσθήκη διαφόρων άλλων προϊόντων ή συστατικών (π.χ. λαχανικά, αρωματικές ουσίες, λάδι, μπαχαρικά κλπ.) εφόσον δεν αλλοιώνεται ο ουσιώδης χαρακτήρας τους ως κρέας ή παρασκεύασμα κρέατος.
  • Εκχυλίσματα και χυμοί κρέατος.
  • Αλεύρια και σκόνες κρεάτων ή παραπροϊόντων σφαγίων.
  • Λαρδί χωρίς τα κρεάτινα μέρη, χοιρινό λίπος και λίπος πουλερικών.
Ειδικότερα στην εγκύκλιο διευκρινίζεται πως για όλα τα προαναφερόμενα προϊόντα κρέατος, απαραίτητη προϋπόθεση για την υπαγωγή τους στο μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13% είναι να θεωρούνται βρώσιμα, δηλαδή να είναι κατάλληλα για τη διατροφή του ανθρώπου.
Σε αντίθετη περίπτωση, όταν δηλαδή τα προϊόντα αυτά είναι ακατάλληλα για την ανθρώπινη διατροφή, βαρύνονται με συντελεστή ΦΠΑ 23%. Όλα τα ζωντανά ζώα εξακολουθούν και υπάγονται σε κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 23%.
Τέλος, σημειώνεται πως ψάρια καθώς και καλαμάρια, σουπιές και χταπόδια εξακολουθούν και υπάγονται σε μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 13%, ωστόσο τα παρασκευάσματα ψαριών και λοιπών υδροβίων εξακολουθούν να υπάγονται σε κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 23%.

Το ιερό μέτωπο της Αλβανίας

Τον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμμάδες Χειμάρρας κατεδάφισαν στις τέσσερις τα ξημερώματα ως «αυθαίρετο», μηχανήματα της αλβανικής πολεοδομίας, ενώ νωρίτερα ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Εντι Ράμα, ο οποίος έχει ενστερνιστεί εδώ και καιρό τον ακραίο εθνικισμό, είχε χαρακτηρίσει τον ναό «οικοδόμημα που μοιάζει με γκαράζ».
Ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, δήλωσε ότι «η καταστροφή ιερών τόπων και αντικειμένων λατρείας ελάμβανε χώρα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Β. Αφρικής, από τζιχαντιστές. Σήμερα, είδαμε αυτό να γίνεται πράξη και στη γειτονική χώρα, την Αλβανία».
Ο κ. Κούτρας κατέληξε με τη φράση «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος», μια έμμεση αναφορά στην -άνευ ανταλλαγμάτων- υποστήριξη που έχει παράσχει η χώρα μας στην ένταξη της Αλβανίας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, αλλά και στον ίδιο τον κ. Ράμα, ο οποίος στο παρελθόν είχε υποστηριχθεί προσωπικά ποικιλοτρόπως από την Αθήνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, θα κληθεί άμεσα στο υπουργείο Εξωτερικών ο Αλβανός πρέσβης για να δώσει εξηγήσεις, θα επιδοθεί ρηματική διακοίνωση, θα αποσταλεί επιστολή στην επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Φεντερίκα Μογκερίνι, θα ενημερωθεί το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο ΟΑΣΕ, αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα θρησκευτικών ελευθεριών, ενώ το θέμα θα τεθεί και στο Βερολίνο και τη Βιέννη, καθώς Γερμανία και Αυστρία συνδιοργανώνουν σύνοδο κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια.
Η πρωτοφανής ενέργεια των αλβανικών αρχών προκάλεσε και την έντονη διαμαρτυρία του Κόμματος της Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), που εκπροσωπεί την ελληνική μειονότητα και συμμετέχει στο κυβερνητικό σχήμα.

Δήλωση Ντούλε

Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ, Βαγγέλης Ντούλες, χαρακτήρισε την κατεδάφιση του ναού «κρατικό βανδαλισμό» και δήλωσε πως «είναι άλλη μία σημαντική ένδειξη ότι η αντισυνταγματικότητα, η έλλειψη του Κράτους Δικαίου, της ανθρώπινης διάστασης και της θρησκευτικής ελευθερίας, εγκαταλείπονται και αντικαθιστώνται από την αυθαιρεσία, την αλαζονεία, τη βία και την υποκρισία».
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι είναι «εγκλωβισμένη στα πελατειακά συμφέροντα» και άφησε υπονοούμενα για σχέδιο του τοπικού βουλευτή και φίλου του Ράμα, Κότσιο Κοκεδήμα, «να σφετεριστούν τις περιουσίες των κατοίκων της Χειμάρρας».
Στη θέση του ορθόδοξου ναού, οι αλβανικές αρχές προτίθενται να κατασκευάσουν μνημείο προς τιμήν του καθολικού ιεραπόστολου Νίλο Καταλάνο, ο οποίος έδρασε στην περιοχή στα τέλη του 17ου αιώνα.
Σε ανακοίνωσή του, ο υπεύθυνος του τομέα εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Κουμουτσάκος, υπογράμμισε πως «η καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων είναι μείζον ζήτημα. Δεν είναι διμερές ελληνοαλβανικό. Είναι πολύ ευρύτερο. Αφορά τις σχέσεις Αλβανίας-Ευρώπης. Ως τέτοιο θα αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας. Και ο νοών νοείτω».
Σχετική ερώτηση κατέθεσε προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο επικεφαλής της Κ.Ο. των ευρωβουλευτών της Ν.Δ., Μανώλης Κεφαλογιάννης.

Μακάρι να ᾽ξερε τι θέλει η Ν.Δ.

Κάτι δεν πάει καλά με την επιχειρηματολογία της Ν.Δ. σε σχέση με τις εκλογές και τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την ψήφιση της επώδυνης τριετούς συμφωνίας με τους δανειστές κι ύστερα από την απώλεια της κυβερνητικής «δεδηλωμένης» πλειοψηφίας, την ανεξαρτοποίηση των 25 βουλευτών της ΛΑ.Ε. και την έναρξη των προβλεπομένων διαδικασιών για τις πρόωρες εκλογές, ο κ. Μεϊμαράκης θέτει (επί 24ώρου βάσεως) το αμείλικτο ερώτημα προς τον Αλέξη Τσίπρα «γιατί μας πάει σε εκλογές;».
Πότε μας έλεγε ότι μπορούσε να κάτσει στη θέση του και να πιει ολόκληρο το πικρό ποτήρι της επιβολής των σκληρών μέτρων του νέου Μνημονίου (τα οποία και θα υπερψήφιζε στη Βουλή), άλλοτε έλεγε, όπως χθες, ότι «ο Τσίπρας κάνει τις εκλογές για να χάσει και για να φύγει... να την κοπανήσει, θέλει να φύγει τρέχοντας».
Μόνιμη, ωστόσο, επωδός της Ν.Δ. -αλλά και των υπόλοιπων κομμάτων του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Μετώπου (λες και οι υπόλοιποι μεταφέρουν τη χώρα γεωγραφικά σε άλλη ήπειρο)-, είναι να συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή ευρύτερης συνεργασίας ή αν είναι δυνατόν και σε οικουμενική, με τον ίδιο τον κ. Τσίπρα ή άλλον πρωθυπουργό. Υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα ήταν σοβαρός ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρωθυπουργός.
Χθες στον ΣΚΑΪ ο προσωρινός πρόεδρος της Ν.Δ. εξέφρασε εκ νέου την εκτίμηση ότι μέχρι την Παρασκευή μπορεί να βρεθεί μια λύση για να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, και φυσικά τάχθηκε ξανά «υπέρ της εθνικής συνεννόησης, διότι δεν μπορούμε πλέον να προχωρήσουμε χωρίς συναινέσεις».
Tα περισσότερα δε στελέχη της Δεξιάς, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, προσβλέπουν ότι ακόμα και αν πάμε στις εκλογές (που κακώς γίνονται), στην επόμενη Βουλή πρέπει να οδηγηθούμε σε κυβέρνηση συνεργασίας και με τον μνημονιακό πλέον ΣΥΡΙΖΑ.
Κι ήρθε ο εκπρόσωπος Tύπου της Ν.Δ., ο Κώστας Καραγκούνης, να αποκλείσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, καταλογίζοντάς του «έλλειψη μεταρρυθμιστικής αντίληψης».
Μιλώντας στον «Βήμα FM», είπε ότι έχει την εντύπωση ότι «είναι πάρα πολύ κρίσιμες αυτές οι εκλογές, αλλά και η επόμενη περίοδος και απαιτούν πολιτικές που θα είναι αποφασιστικές, που θα τρέξουμε πάρα πολύ γρήγορα τις μεταρρυθμίσεις και νομίζω ότι (θα το κάνουν) η Ν.Δ. ως κορμός, αλλά και κάποιες άλλες δυνάμεις που πιστεύουν σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις».


Σκουρλέτης για Σκουριές: Κανένας συμβιβασμός στην προστασία του περιβάλλοντος

Κανένας συμβιβασμός στην προστασία του περιβάλλοντος και πλήρης διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος είναι το σχόλιο του ΥΠΑΠΕΝ στα δημοσιεύματα που δημοσιοποιούσαν απόφαση του ΣτΕ υπέρ της «Ελληνικός Χρυσός»
Η υπ' αριθ. 3191/15 απόφαση του ΣτΕ δεν αφορά ούτε ακυρώνει την απόφαση του ΥΠΑΠΕΝ περί ανάκλησης των αποφάσεων έγκρισης των τεχνικών μελετών των υποέργων Σκουριών και (εν μέρει) Ολυμπιάδας, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο.

Όπως επισημαίνει, με την εν λόγω απόφαση του ΣτΕ ακυρώνεται, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας, η από 28.4.2015 πράξη του τότε υπουργού, δια της οποίας επεστράφη ως ελλιπές το προσάρτημα της υποβληθείσας από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός τεχνικής μελέτης, που αφορούσε τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας.

Στην ανακοίνωση τονίζεται ακόμη ότι το υπουργείο δεν επιθυμεί και δεν δύναται να προβεί σε σχόλια ή κρίσεις επί του περιεχομένου δικαστικών αποφάσεων.

«Διαβεβαιώνει, ωστόσο, προς κάθε κατεύθυνση ότι θα εξαντλήσει τα όρια των θεσμικών του αρμοδιοτήτων και κάθε μέσο που του παρέχει ο νόμος, για την απόλυτη και χωρίς συμβιβασμούς προστασία του περιβάλλοντος και για την πλήρη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος».

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *