ΑΔΕΔΥ: Θα μειώσουν ως 35% τις συντάξεις με το νέο ασφαλιστικό σε παλιούς και νέους συνταξιούχους

Ολες οι συντάξεις θα επηρεαστούν από το νέο ασφαλιστικό που θέλει να περάσει η κυβέρνηση σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ.

Στον ιστότοπό της η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων έχει αναρτήσει συγκεκριμένα παραδείγματα με το ψαλίδι που έρχεται στις συντάξεις, τόσο σε νέους, όσο και σε παλιούς ασφαλισμένους, ιδιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους.

Τι ισχύει για την εθνική σύνταξη

Η εθνική σύνταξη υπολογίζεται σήμερα στα 384 ευρώ και θα δίνεται σε όποιον έχει τουλάχιστον 15 έτη εργασίας αλλά από εκεί και πέρα χειροτερεύει τον τρόπο υπολογισμού της ανταποδοτικής σύνταξης που στο άθροισμά της με την εθνική καταλήγει σε ψίχουλα, πολύ λιγότερα και από αυτά που έδιναν οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι.

Στη συνέχεια η ΑΔΕΔΥ δίνει και ένα συγκριτικό παράδειγμα για το τι θα έπαιρναν με τον ισχύοντα αντιασφαλιστικό νόμο (πρόκειται για το νόμο 3029/2002, καθώς ο νόμος 3865/2010 δεν πρόλαβε ουσιαστικά να εφαρμοστεί) και τι θα πάρουν με το ακόμα χειρότερο σχέδιο της συγκυβέρνησης οι υπάλληλοι και των τεσσάρων κατηγοριών εκπαίδευσης (Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας, Υποχρεωτικής, στο εξής ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ και ΥΕ, αντίστοιχα), που θα συνταξιοδοτηθούν μετά την ψήφιση του νέου νόμου.

Το παράδειγμα με την 35ετία

Το παράδειγμα αφορά σε υπαλλήλους με 35 χρόνια υπηρεσίας στο Δημόσιο και ως βάση υπολογισμού λαμβάνονται οι αποδοχές που είχαν διαμορφωθεί τον Οκτώβρη του 2011, «παγωμένες» ήδη τότε μέχρι σήμερα.

Υπάλληλος ΠΕ:

• Με το ισχύον καθεστώς (νόμος 3029/2002) θα έπαιρνε σύνταξη 1.334,39 ευρώ μεικτά.

• Με το σχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η σύνταξη (ανταποδοτική και εθνική) θα είναι 882,09 ευρώ μεικτά. Μείωση 34,39%!

Υπάλληλος ΤΕ:

• Με το καθεστώς που ισχύει θα έπαιρνε σύνταξη 1.288,31 ευρώ μεικτά.

• Με το σχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η σύνταξη (ανταποδοτική και εθνική) θα είναι 859,28 ευρώ μεικτά. Μείωση 33,3%!

Υπάλληλος ΔΕ:

• Με το καθεστώς που ισχύει θα έπαιρνε σύνταξη 1.155,88 ευρώ μεικτά.

• Με το σχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η σύνταξη (ανταποδοτική και εθνική) θα είναι 805,3 ευρώ μεικτά. Μείωση 30,33%!

Υπάλληλος ΥΕ:

• Με το καθεστώς που ισχύει θα έπαιρνε σύνταξη 1.005,53 ευρώ μεικτά.

• Με το σχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η σύνταξη (ανταποδοτική και εθνική) θα είναι 744,76 ευρώ μεικτά. Μείωση 25,93%!

Συντάξεις των εργαζομένων στο Δημόσιο

Πηγή 

Ήμασταν άνθρωποι και γίναμε Ευρώπη

Οι άνθρωποι μάθανε να φοβούνται…

Πέτρος Ρούσσος

Η εξέχουσα αυτή προσωπικότητα που ακούει στο όνομα Μάκης Βορίδης, είπε κάποτε σε μία δήλωση του «Όλη μου τη ζωή πολεμάω την αριστερά». Θυμάμαι μου έκανε μεγάλη εντύπωση αυτή η φράση, καθώς στην αρχή δεν μπορούσα να την καταλάβω. Ποια είναι αυτή η «αριστερά»; Γιατί την πολεμάει;

Αδιαφορώντας για τις ερμηνείες που δίνονται από τις βιβλιογραφίες και τους φιλοσόφους, αριστερά για μένα σημαίνει ανθρωπισμός.

Αριστερά σημαίνει αλληλεγγύη και ανιδιοτέλεια. Αριστερός για μένα είναι εκείνος που δεν κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους με βάση το χρώμα, το φύλο, τις σεξουαλικές προτιμήσεις, τη θρησκεία. Αριστεροί είναι όλοι οι άνθρωποι στην αρχή-αρχή της ζωής τους, που όντας μωρά, αναλλοίωτα ακόμα από την ασχήμια της κοινωνίας, διατηρούν τον αγαθό, αυθόρμητο και ειλικρινή χαρακτήρα τους.

Εκείνος, που πολεμάει την αριστερά, πολεμάει, ουσιαστικά, την ανθρώπινη πλευρά του εαυτού του. Είναι εκείνος που καθημερινά προπονείται στο μίσος. Εκείνος που μαθαίνει να νιώθει ελιτιστής. Εκείνος που φοβάται. Έτσι, λοιπόν και η κοινωνία, πριν προλάβει ν’ αγαπήσει, έμαθε να φοβάται.

Οι άνθρωποι μάθανε να φοβούνται, όχι για την ζωή τους, αλλά για την διασφάλιση της πλασματικής ανωτερότητας που τους παρέχει το σύστημα. Την ψευδαίσθηση, ότι η δική τους η ζωή είναι καλύτερη από των άλλων. Ότι η δική τους κοινωνία είναι ανώτερη από των άλλων.

Κι έτσι, καθώς τα σύνορα κλείνουν και οι πνευματικές φυλακές μεγαλώνουν, τόσο ενισχύεται η ψευδαίσθηση της ασφάλειας από τους εχθρούς. Εχθρούς που πλάσαμε με τον νου μας για να δικαιολογήσουμε τις φρίκες μας.

Κι ενώ παρακολουθούμε από την θαλπωρή του σπιτιού μας ανήμπορους ανθρώπους να πεθαίνουν, ξεχνάμε ότι κι εμείς πεθάναμε όταν «γίναμε Ευρώπη».

*Image creation: Plasticobilism

Ντελίριο ρατσισμού στην ΕΕ

Από τη μια άκρη της Ευρώπης ως την άλλη ακόμη και χώρες που παραδοσιακά φιλοξενούσαν μετανάστες, όπως οι Σκανδιναβικές, πλειοδοτούν σε εχθρικές κινήσεις θυμίζοντας έντονα τη δεκαετία του ’30, όταν εκτός Γερμανίας, όλες οι χώρες συναινούσαν να μη δεχτούν του Εβραίους.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Πόρτες σε προσφυγικά σπίτια της Βρετανίας βάφονται κόκκινες για να γνωρίζουν οι γείτονες την παρουσία των σύγχρονων «ανέγγιχτων». Πρόσφυγες που σχηματίζουν ουρές για συσσίτιο καλούνται να φορούν ειδικά περιβραχιόνια, ενώ στη Δανία και στη Γερμανία ξεκινά η κατάσχεση της μοναδικής περιουσίας που κατάφεραν να μεταφέρουν στις αποσκευές τους. Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων έχουν μια έντονη αποφορά από τα χρόνια που προηγήθηκαν του ολοκαυτώματος – όχι τόσο σε σχέση με τη χιτλερική Γερμανία, όσο με την ετοιμότητα των «πολιτισμένων» δυνάμεων της εποχής να παραδώσουν τους εβραίους πρόσφυγες στους ναζιστές. Ο πρόσφατος τίτλος της βρετανικής εφημερίδας Ντέιλι Μέιλ, που εξηγεί γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να δεχθεί άλλα 3.000 παιδιά προσφύγων, είναι σχεδόν πανομοιότυπος με τα πρωτοσέλιδα των βρετανικών και αμερικανικών εφημερίδων του 1939, που εξηγούσαν γιατί οι ροές εβραίων προσφύγων συνιστούσαν απειλή για την εθνική ασφάλεια και την ευημερία των πληθυσμών τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε έρευνα που είχε πραγματοποιήσει τότε ο πατέρας των δημοσκοπήσεων, Τζορτζ Γκάλοπ, περίπου τα τρία τέταρτα των Αμερικανών ερωτηθέντων δήλωναν ότι δεν επιθυμούν να έρθουν στη χώρα 20.000 παιδιά εβραίων προσφύγων, όπως πρότεινε διακομματική επιτροπή τη Γερουσίας. Χιλιάδες από εκείνους τους Εβραίους πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια της Αννα Φρανκ, κατέληξαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χίτλερ, όπου δολοφονήθηκαν με τις …καινοτόμες τεχνικές εξόντωσης των ναζί.

Τα ποσοστά των σημερινών Αμερικάνων και ευρωπαίων που αρνούνται την είσοδο προσφύγων, ακόμη και όταν βλέπουν τις φωτογραφίες άψυχων σωμάτων βρεφών να ξεβράζονται σε παραλίες, δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από τα δεδομένα του 1939. Ήδη στη Γερμανία περίπου ο μισός πληθυσμός εμφανίζεται απογοητευμένος ή και εξοργισμένος με την Μέρκελ για τον αριθμό των προσφύγων που επέτρεψε να εισέλθουν σε γερμανικό έδαφος.

Το γεγονός ότι, παρά το τσουχτερό κρύο και τη θαλασσοταραχή, σχεδόν 2.000 άνθρωποι την ημέρα αποφασίζουν να παίξουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα για να περάσουν από την Τουρκία στην Ελλάδα, εκλαμβάνεται από την «πολιτισμένη Ευρώπη» σαν μια ακόμη ένδειξη της απειλής και όχι της απόγνωσης που έχουν δημιουργήσει οι πολεμικές αναμετρήσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή – συγκρούσεις τις οποίες η πολεμική βιομηχανία της Ευρώπης συνεχίζει να αναζωπυρώνει με οπλικά συστήματα. Οι προτάσεις που συζητιούνται στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, αντικατοπτρίζουν και ενισχύουν το κλίμα προσφυγοφοβίας που οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ τροφοδοτούν σχεδόν σε όλες τις χώρες της. Όλες οι σκέψεις που κατατίθενται περιστρέφονται γύρω από το δίπτυχο στρατός στα σύνορα (με τη μορφή της Frontex αλλά όχι μόνο) και στρατόπεδα συγκέντρωσης στις ευρωπαϊκές χώρες πρώτης υποδοχής – γεγονός που και στις δυο περιπτώσεις αφορά την Ελλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες τα σχέδια δημιουργίας στρατοπέδων συγκέντρωσης για περίπου 400.000 πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο υλοποίησης απ’ ότι αφήνεται να εννοηθεί από αξιωματούχους της ΕΕ και την ελληνική κυβέρνηση. Η Ευρώπη δεν έχει ξαναγνωρίσει τέτοιες αποθήκες ψυχών από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Παρά την αναμφισβήτητη ένταση του φαινομένου, η ΕΕ επιχειρεί να αποσιωπήσει το γεγονός ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που καταλήγουν στα σύνορά της είναι ελάχιστοι συγκριτικά με τις ροές ανθρώπων σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Λιγότερο από το 20% των Σύρων προσφύγων φτάνουν στην Ευρώπη, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που έχασαν τα σπίτια και τις οικογένειές τους καταλήγουν σε γειτονικές χώρες. Η Τουρκία έχει ήδη δεχθεί περίπου 2,5 εκατομμύρια πρόσφυγες ενώ ο Λίβανος 1,2 εκατομμύριο – δηλαδή περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού του. Η απόκρυψη αυτής της πληροφορίας εμπεριέχει και έντονα ιδεολογικά στοιχεία καθώς υπονοεί ότι ο «ανώτερος ευρωπαϊκός πολιτισμός» είναι πόλος έλξης για τους πρόσφυγες – διαιωνίζει δηλαδή την αντίληψη ότι αυτοί οι άνθρωποι έρχονται μόνο σε αναζήτηση μιας «καλύτερης ζωής» και όχι για να ξεφύγουν από το σφαγείο που έχει δημιουργήσει ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός ή οι συνθήκες απόλυτης ένδειας που προωθεί το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδέχεται αλλά και στηρίζει έμπρακτα τις αποφάσεις αρκετών κυβερνήσεων της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων για τις μετακινήσεις ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων ή ακόμη και στρατευμάτων στα σύνορά τους. Στη άλλη άκρη της ηπείρου, χώρες όπως η Σουηδία εκπόνησαν προγράμματα για την απέλαση δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών οι οποίοι είδαν τις αιτήσεις ασύλου τους να απορρίπτονται από τις υπηρεσίες του σουηδικού κράτους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι διαδικασίες απέλασης και επαναπροώθησης στις χώρες καταγωγής τους (όπου αντιμετωπίζουν ακόμη και την άμεση απειλή θανάτου) είναι μια τρομακτικά κοστοβόρα διαδικασία. Ο στόχος λοιπόν των κυβερνήσεων του βορρά είναι κυρίως εκδικητικός επιθυμώντας να λειτουργήσει σαν αποτρεπτικό παράδειγμα γι άλλους πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες από τις προτάσεις και τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων παραβιάζουν κατάφορα τη συνθήκη της Γενεύης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και σειρά οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμη δηλαδή και τα βασικά εργαλεία της αστικής δημοκρατίας, που δημιουργήθηκαν μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αντιμετωπίζονται πλέον σαν «βαρίδια» από τις κυβερνήσεις και τους απανταχού δεξιούς ή «αριστερούς» θιασώτες της ΕΕ. Με την Γαλλία να βρίσκεται σε διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης και μερίδα του βρετανικού Τύπου να συγκρίνει τους πρόσφυγες με ποντίκια το σκηνικό αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα τα τέλη της δεκαετίας του 30, όταν οι οικονομικές ελίτ καλούνταν απλώς να αποφασίσουν σε ποιο στρατόπεδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου θα ποντάριζαν τις ελπίδες τους για έξοδο από την δομική κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.

Απεργία διαρκείας αποφάσισε η Ομοσπονδία Φορτηγών Αυτοκινητιστών

Σε απεργία διαρκείας κατέρχονται οι αυτοκινητιστές, από τις 4 Φεβρουαρίου, οπότε πραγματοποιείται η πανελλαδική κινητοποίηση της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. 

Η απόφαση ελήφθη ομόφωνα στη διάρκεια έκτακτης γενικής συνέλευσης της Ομοσπονδίας Φορτηγών Αυτοκινητιστών (ΟΦΑΕ), στη Θεσσαλονίκη, όπου διατρανώθηκε η αντίθεση των εκπροσώπων του κλάδου στις εξελίξεις στο ασφαλιστικό, αλλά και στις παράνομες μεταφορές και τις τριγωνικές άδειες τρίτων χωρών.

«Είναι προφανές πως η κυβέρνηση, φτιάχνοντας σχέδια επί χάρτου που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τη σημερινή οικονομική πραγματικότητα, επιβάλλει ασφαλιστικές εισφορές που ξεπερνούν το 38% του ετήσιου εισοδήματός μας. Αν υπολογίσει κάποιος και το φόρο με συντελεστή 29% και 33%, καθώς και την προκαταβολή φόρου επομένου έτους 100% και το τέλος επιτηδεύματος 650 ευρώ, η Πολιτεία επιχειρεί να μας υποχρεώσει να επιβιώσουμε με ένα ποσοστό που είναι λιγότερο και από το 10% του εισοδήματος που παράγουμε με σκληρή καθημερινή εργασία», επισημαίνεται σε σημερινή ανακοίνωση.

Εκτός του ασφαλιστικού, οι αυτοκινητιστές απεργούν και με αίτημα τη θέσπιση σειράς μέτρων για την προστασία τους από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την παράνομη μεταφορά. «Χρόνια ολόκληρα ο χώρος μας διαμαρτύρεται σε όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν από τη χώρα για τη λεηλασία που υφίσταται από τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταφορικών εταιριών, συχνά ελληνικών συμφερόντων, που εδρεύουν τυπικά στον φορολογικό παράδεισο της Βουλγαρίας, της Κύπρου, και τρίτων χωρών, για την ελλιπή φορολόγηση και υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών των εταιριών αυτών προς ζημιά του ελληνικού Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων».

Οι απεργοί ζητούν την άμεση απόσυρση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, τη δημιουργία μικτών κλιμακίων ελέγχου για την πάταξη της παράνομης μεταφοράς και την κατάργηση των τριγωνικών αδειών τρίτων χωρών, σε συνδυασμό με σημαντική μείωση των διμερών αδειών ανάλογα με τον όγκο μεταφοράς καθώς και των αδειών ΕΔΥΜ (Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Υπουργών Μεταφορών).

Πηγή  

Παράταση έως 8/10 για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, στη ρύθμιση έχουν ενταχθεί 941.470 αυθαίρετα κτίσματα, ενώ περισσότερα από τα μισά υπολογίζεται ότι έχουν ήδη τακτοποιηθεί.

Παρατείνεται μέχρι και τις 8 Οκτωβρίου 2016 η προθεσμία υπαγωγής στις διατάξεις του Ν.4178/2013 «Αντιμετώπιση Αυθαίρετης Δόμησης - Περιβαλλοντικό Ισοζύγιο και άλλες διατάξεις», για συγκεκριμένες κατηγορίες του άρθρου 9 του νόμου.

Η παράταση δόθηκε με την Κοινή Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνου Σκουρλέτη και του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννη Τσιρώνη, η οποία πρόκειται να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αναφέρεται στην ανακοίνωση του Υπουργείου.

Μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, στη ρύθμιση έχουν ενταχθεί 941.470 αυθαίρετα κτίσματα, ενώ περισσότερα από τα μισά υπολογίζεται ότι έχουν ήδη τακτοποιηθεί.

Μέχρι στιγμής τα έσοδα είναι 1,5 δισ. ευρώ, ενώ έχουν ήδη προϋπολογιστεί και άλλα 1,8 δισ. προς είσπραξη από αιτήσεις που εκκρεμούν.

Στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποστηρίζουν πως ήδη σχεδιάζουν την επόμενη νομοθετική ρύθμιση για τα αυθαίρετα, βάσει της οποίας δυνατότητα τακτοποίησης θα έχει μόνο συγκεκριμένος αριθμός αυθαιρέτων ανά περιοχή.

Η ρύθμιση θα εξαρτάται πλέον από τη «φέρουσα ικανότητα μιας περιοχής», να γίνεται με αυστηρά χωροταξικά και περιβαλλοντικά κριτήρια και ο αριθμός των αυθαιρέτων, για τα οποία θα προκύπτει δυνατότητα τακτοποίησης, να είναι άμεσα συνδεδεμένος με τις υποδομές και τα δίκτυα που υφίστανται σε κάθε δήμο ή περιοχή ακόμα και μέσα στον ίδιο δήμο.

Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 1 εκατομμύριο αυθαίρετα κτίσματα που δεν έχουν ενταχθεί σε καμία ρύθμιση.

Πάντως, όσοι ιδιοκτήτες έχουν ήδη εντάξει τα αυθαίρετά τους στις ρυθμίσεις των υφιστάμενων νόμων, δεν πρόκειται να θιγούν από τις υπό κατάρτιση νέες διατάξεις.

Πηγή

Ανίκανοι και για τα πιο απλά πράγματα: Πατρίδα για τους πολιτικούς είναι το κόμμα και η εξουσία

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Κατά την τελευταία συνεδρίαση της Ελληνικής Βουλής, που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη αντιπαράθεση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη, περίσσεψαν οι ειρωνείες και οι ατάκες, τα «θανατηφόρα» βέλη και η διαπίστωση ότι τούτη η χώρα, που διοικείται από τέτοιους πολιτικούς, δεν σώζεται…

Βαριά κουβέντα, θα πείτε, και θα έχετε δίκιο. Αλλά ποιος πολίτης, που είχε το κουράγιο να παρακολουθήσει την πρώτη μάχη του νυν πρωθυπουργού και ενός πιθανού ηγέτη της Ελλάδας, έκλεισε την τηλεόραση και έμεινε με την εντύπωση ότι νοιάζονται για τη χώρα αυτή καθ’ αυτή και τον λαό της; Σε μένα προκάλεσε θλίψη το «σόου» στη Βουλή, διότι κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα, στο οποίο έχω καταλήξει από τον Μάιο του 2010. Πατρίδα για όλους τους πολιτικούς είναι το κόμμα και η εξουσία. Και το συμπέρασμα αυτό δεν το αλλάζω, διότι είναι η πραγματικότητα.

Θα έλεγα πως στην Κύπρο μιμούνται όλα τα κακά και τα άσχημα της Ελλάδας. Αλλά, αν και εκεί διεφθαρμένοι, όταν φτάσει η κρίσιμη ώρα που πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, θα το πράξουν. Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης ανακοίνωσε την έξοδο της χώρας από το μνημόνιο και οι δανειστές εγκωμίασαν το γεγονός. Δεν είναι μικρό πράγμα να σου έχουν κουρέψει τις καταθέσεις, να σου έχουν επιβάλει το καταραμένο πρόγραμμα, και σε τρία χρόνια να μπορέσεις με το σπαθί σου να διώξεις τους δανειστές. Αυτή είναι μαγκιά, κύριε Τσίπρα και κύριε Μητσοτάκη… Να τους πείτε δεν σας χρειαζόμαστε. Εσείς τους …διώχνετε κάθε μέρα αλλά οι δανειστές κάτι δεν καταλαβαίνουν. Μπας και τους στέλνετε τις επιστολές εκδίωξης γραμμένες στα …ελληνικά; Πέρα από τα αστεία συνέλθετε…

Βεβαίως, δεν λέω ότι λύθηκαν ως διά μαγείας τα οικονομικά προβλήματα του νησιού, αλλά οι πολίτες γνωρίζουν πως έχουν μέλλον πια. Σιγά, αλλά σταθερά, η Κύπρος θα επανέλθει εκεί που ήταν χωρίς τα βαρίδια του βρώμικου τραπεζικού συστήματος.

Τι έγινε στην Κύπρο, λοιπόν. Μισώ να επαναλάβω τον Γερμανό Σόιμπλε, αλλά η απάντηση είναι στην κουβέντα που είπε στον κ. Τσίπρα: «Είναι η εφαρμογή, ηλίθιε»…

Οι Ελληνες πολιτικοί εκεί πάσχουν. Στην εφαρμογή και στην υλοποίηση. Είναι εντελώς ανίκανοι να πράξουν τα πιο απλά πράγματα, και αναφέρομαι στις υποσχέσεις τους. Πόσω μάλλον να υλοποιήσουν το ελληνικό πρόγραμμα. Ετσι, ας μην έχουμε καμία ελπίδα ότι η «μάνα» (Ελλάδα) θα βαδίσει στα βήματα της «κόρης» (Κύπρου). Η έξοδος της Ελλάδας από το μνημόνιο, στο πρότυπο της Κύπρου, δεν θα συμβεί ποτέ εάν οι πολιτικοί συνεχίσουν να κουβαλούν τα ίδια μυαλά…

Είναι δυνατόν, κύριοι, να τσακώνεστε στη Βουλή για το ποιανού το μνημόνιο είναι καλύτερο, όταν η ανεργία παραμένει στο 28%, όταν χιλιάδες συμπολίτες μας αναζητούν το βραδινό δείπνο στα σκουπίδια; Είναι;

Bloomberg: Περιορισμούς στην κατοχή κρατικών ομολόγων από τις τράπεζες συζητά η ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συζητά την επιβολή περιορισμών στο χαρτοφυλάκιο κρατικών ομολόγων των τραπεζών, καθώς η Γερμανία ζητά να μειωθούν οι κίνδυνοι για τα πιστωτικά ιδρύματα πριν προχωρήσει περαιτέρω η τραπεζική ένωση, αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg.

Τα κρατικά ομόλογα αντιστοιχούσαν σε λίγο πάνω από το 10% του ενεργητικού των τραπεζών της Ευρωζώνης στο τέλος του 2015, σημειώνοντας αύξηση περίπου 300 δις. ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Οι εποπτικές Αρχές σε όλο τον κόσμο εξετάζουν όλο και πιο ενδελεχώς τους όγκους των κρατικών ομολόγων που υπάρχουν στους τραπεζικούς ισολογισμούς, επειδή συχνά τα κρατικά ομόλογα αντιμετωπίζονται ως τίτλοι που δεν ενέχουν κινδύνους, με αποτέλεσμα να είναι χαμηλότερα και τα υποχρεωτικά κεφάλαια των τραπεζών.

Μία πρόταση, που βρίσκεται στο τραπέζι, είναι να περιορισθεί στο 25% το ποσοστό των κρατικών ομολόγων που ορισμένες τράπεζες θα μπορούν να κατέχουν ως θεωρούμενα ότι δεν ενέχουν κίνδυνο, σύμφωνα με δύο πηγές με γνώση των συζητήσεων που γίνονται στις Βρυξέλλες. Πέραν του επιπέδου αυτού, οι τράπεζες πιθανόν να αντιμετωπίζουν μία φθίνουσα κλίμακα με σταθμίσεις κινδύνου, την οποία οι εποπτικές Αρχές θα μπορούν να προσαρμόζουν σε μία περίοδο κρίσης και η οποία θα μπορούσε να αποθαρρύνει τους δανειστές από το να κατέχουν πολύ μεγάλο κρατικό χρέος σε τακτική βάση, ανέφεραν οι πηγές.

Η Γερμανία δεν είναι η μόνη χώρα που ζητά μείωση των τραπεζικών κινδύνων, σημειώνει το Bloomberg. Ο Πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, επανέλαβε τον Δεκέμβριο τις γερμανικές ανησυχίες, δηλώνοντας ότι η προώθηση ενός κοινού (ευρωπαϊκού) συστήματος εγγύησης καταθέσεων πρέπει να περιμένει έως ότου αντιμετωπισθούν οι κίνδυνοι. «Ένας από αυτούς είναι η μεγάλη συγκέντρωση κρατικού χρέους στους ισολογισμούς πολλών τραπεζών. Αυτό πρέπει να αντιμετωπισθεί», είπε.

Πηγή

Τέλος ο Λέανδρος Ρακιντζής - Ποια θα τον αντικαταστήσει

Την πόρτα της εξόδου είδε ο Λέανδρος Ρακιντζής, ο οποίος το πρωί της Δευτέρας ενημερώθηκε για την αντικατάστασή του από τον υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Παναγιώτη Κουρουμπλή. Η νομικός Μάρη Ζεντέλη – Παπασπύρου αντικαθιστά τον Γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκηση. 

Ποια είναι η κα. Ζεντέλη - Παπασπύρου 

Η νομικός Μάρη Ζεντέλη – Παπασπύρου αντικαθιστά τον Γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρο Ρακιντζή. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Ρακιντζής ενημερώθηκε για την αντικατάστασή του νωρίς το πρωΐ της Δευτέρας από τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Π. Κουρουμπλή.

Η κυρία Παπασπύρου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις 11 Νοεμβρίου 1976 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο της Αθήνας, από τις 19 Σεπτεμβρίου 1983 διορίστηκε ως Πάρεδρος των πολιτικών και ποινικών Δικαστηρίων, στις 12 Οκτωβρίου 1998 προήχθη σε Πρόεδρο Πρωτοδικών και στις 5 Αυγούστου 2004 προήχθη σε Εφέτη. Επί 15 έτη στο Πρωτοδικείο Αθηνών ως Πρωτοδίκης υπηρέτησε σε όλα τα σημαντικά τμήματα όπως Ενοχικό, Εμπορικό, Εμπράγματο, Εφέσεις κατ’ αποφάσεων Ειρηνοδικείων, Μισθώσεις, εκδίδοντας άνω των εκατό (100) πολιτικών αποφάσεων το χρόνο. Παράλληλα συμμετείχε σε συνθέσεις ποινικών δικαστηρίων (Μονομελών και Τριμελών Πλημμελειοδικείων, Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων), τα πρώτα χρόνια ως πάρεδρος και αργότερα ως προεδρεύουσα.

Από τις 16/9/1991 μέχρι τις 19/9/1995 υπηρέτησε στο Πρωτοδικείο Αθηνών ως ανακρίτρια, με την οποία ιδιότητα απασχολήθηκε σε σοβαρές υποθέσεις. Το 1998 προήχθη σε Πρόεδρο Πρωτοδικών και τοποθετήθηκε στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας και στις 16-9-2004 μετετέθη στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Τον Ιούνιο του 2004 προήχθη σε Εφέτη και τοποθετήθηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης. Τον Δεκέμβριο του 2004 μετετέθη στο νεοσύστατο Εφετείο Καλαμάτας όπου παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2007, οπότε και μετετέθη στο Εφετείο Αθηνών, στο οποίο παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2008. Τέλος, τον Μάιο του 2008 παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους.

Το 2011 εξελέγη Περιφερειακός Συμπαραστάτης του Πολίτη και της Επιχείρησης κατά τη διάρκεια του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής. Πρόκειται για μια θέση αντίστοιχη του «Συνηγόρου του Πολίτη» για την Περιφέρεια Αττικής.

Ρακιντζής: Αποκάλυψε παράνομα επιδόματα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο κ. Ρακιντζής στην τελευταία έκθεσή του τον Ιανουάριο αποκάλυψε πρόσθετες αμοιβές 241,183 ευρώ, οι οποίες δεν προβλέπονταν από κανέναν νόμο, την περίοδο 2013-2014 σε υπαλλήλους του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).

Συγκεκριμένα τρία επιδόματα που δεν προβλεπόταν από κανένα νόμο ελάμβαναν οι υπάλληλοι του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) του ΕΚΠΑ την περίοδο 2013-2014. σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή.

Η έκθεση του κ. Ρακιντζή, εστάλη προ δύο ημερών στο υπουργείο Παιδείας, στην ηγεσία του ΕΚΠΑ, στο Ελεγκτικό Συνέδριο, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, στην Ενιαία Αρχή Πληρωμής και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και αφορά περίοδο κατά την οποία πρύτανης ήταν ο νυν υφυπουργός Παιδείας Θεοδόσης Πελεγρίνης.

Η έκθεση αναφέρει ότι δόθηκαν σε υπαλλήλους του ΕΛΚΕ τρία επιδόματα.

Το 2014 χορηγήθηκε σε 57 υπαλλήλους του ΕΛΚΕ το συνολικό ποσό των 89.949,15 ευρώ ως επίδομα ισολογισμού οικονομικού έτους 2012. Η χορήγηση έγινε χωρίς τυποποιημένες διαδικασίες.

Το 2013 και το 2014 χορηγήθηκαν για αποζημίωση μέρους κανονικής αδείας 57.621,07 ευρώ σε 65 υπαλλήλους του ΕΛΚΕ και 10.335,15 σε 12 συμβασιούχους.

Για το επίδομα θέσης ευθύνης υπαλλήλων του ΕΛΚΕ, το 2013 χορηγήθηκαν σε 124 υπαλλήλους περί τις 42.000 ευρώ και άλλα τόσα σε 13 υπαλλήλους το 2014. 

Η έκθεση ζητά τον καταλογισμό και την αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, καθώς και την αναζήτηση των πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών.

Βόμβα ΣτΕ: «Έκπτωτος» ο Ρακιντζής - Παραπέμπεται στην Ολομέλεια

Εν τω μεταξύ, αρχές Ιανουαρίου το Γ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επιτρατείας, με απόφασή του στις 31 Δεκεμβρίου, έκρινε ότι η θητεία του κ. Ρακιντζή έχει λήξει από το 2009.

Yπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα αποφασίσει εάν μπορεί να ασκεί προσφυγές στη Δικαιοσύνη, καθώς η θητεία του έχει λήξει από τον Σεπτέμβριο του 2009. 

Αναλυτικά η απόφαση του ΣτΕ

Το Γ΄ Τμήμα του ΣτΕ αναφέρει, μεταξύ των άλλων στις αποφάσεις του:

«Δεν είναι κατ’ αρχήν επιτρεπτή, μετά τη λήξη της θητείας του, η συνέχιση της αρμοδιότητάς του να ασκεί προσφυγές ιδίως ενώπιον του ΣτΕ, κατά τελεσίδικων αποφάσεων πειθαρχικών συμβουλίων.

Και είναι μεν ανεκτή η άσκηση της εν λόγω αρμοδιότητας από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης του οποίου έληξε η θητεία, μόνον όμως εφόσον συντρέχουν συνθήκες όλως εξαιρετικές, οι οποίες καθιστούν αδύνατη την έγκαιρη επιλογή νέου Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης από το υπουργικό συμβούλιο και πάντως, όχι πέραν ενός εύλογου χρονικού διαστήματος το οποίο κρίνεται κατά τις εκάστοτε συντρέχουσες περιστάσεις».

Το Δημόσιο όμως - αναφέρει το ΣτΕ - δεν επικαλέστηκε λόγους εξαιρετικών συνθηκών, οι οποίες να κατέστησαν αδύνατη την έγκαιρη επιλογή του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, μεταξύ της λήξης της θητείας του και της άσκησης των προσφυγών του ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Αντίθετη ερμηνεία του νομοθετικού πλαισίου, η οποία θα επέτρεπε τη χωρίς χρονικό περιορισμό συνέχιση της άσκησης προσφυγών από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης μετά τη λήξη της θητείας του, «δεν μπορεί να βρει έρεισμα στην αρχή της συνέχειας των δημοσίων υπηρεσιών, δεδομένου ότι η αρμοδιότητά του ανάγεται στον εσωτερικό έλεγχο της Δημόσιας Διοίκησης, αποσκοπεί αποκλειστικά στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος και δεν αφορά, την παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες ή στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους» σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας.

Εξάλλου - όπως αναφέρεται στις δικαστικές αποφάσεις - η διαδικασία επιλογής του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, «ουδόλως προσκρούει σε δυσχέρειες ανάλογες με εκείνες της επιλογής των μελών των ανεξάρτητων αρχών που προβλέπονται στο Σύνταγμα».

Στις αποφάσεις υπήρξαν δύο μειοψηφίες:

Η πρώτη μειοψηφία είναι του συμβούλου Επικρατείας Φ. Ντζίμα ο οποίος, υποστήριξε ότι εφόσον συντρέχει εύλογη αιτία αδυναμίας διορισμού νέου Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης από το υπουργικό συμβούλιο, «ως εύλογο χρονικό διάστημα νοείται εκείνο που δεν υπερβαίνει το ήμισυ της θητείας του».

Η δεύτερη μειοψηφία είναι του συμβούλου Επικρατείας Γ. Ποτάμια, ο οποίος υποστήριξε ότι μετά την λήξη της θητείας του, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης δεν μπορεί «να εκφράζει εγκύρως την βούλησή του διοικητικού οργάνου, αλλά ούτε να ασκήσει, κατά το νόμο, οποιαδήποτε από τις αρμοδιότητες του ίδιου του οργάνου και επομένως ούτε προσφυγή ενώπιον του ΣτΕ κατά τελεσίδικών αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων».

Τι είχε δηλώσει τότε ο κ. Ρακιντζής 

«Ούτε έκπτωτος σαν το μητροπολίτη νιώθω ούτε τίποτα άλλο. Καμία απόφασή μου δεν ακυρώνεται, καμία δεν μπορεί να προσβληθεί» είπε Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής, σχολιάζοντας την απόφαση του ΣτΕ.

Μιλώντας στον Alpha 989 εξήγησε ότι «το 99% της δουλειάς μου είναι προπαρασκευαστικές, οι αποφάσεις μου μπορούν να προσβληθούν μόνο εντός 60 ημερών».

Πηγή

 

Ο Μάρδας “αδειάζει” τον ΣΥΡΙΖΑ για την “σύμπραξη ΝΔ - ακροδεξιάς”

Τι είπε για την ένταση που σημειώθηκε στην εκδήλωση στη Νέα Ραιδεστό Θεσσαλονίκης. καλεί τους αγρότες να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

«Δεν υπήρχαν άτομα από την ακροδεξιά» στη συνάντηση όπου σημειώθηκε ένταση μεταξύ αγροτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ,επισημαίνει ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας, ο οποίος ήταν ένας από τους ομιλητές στην κομματική συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ στην Νέα Ραιδεστό Θεσσαλονίκης.

Ωστόσο, με την δήλωση αυτή ο υφυπουργός Εξωτερικών φαίνεται να παίρνει αποστάσεις από την ανακοίνωση που εξέδωσε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή το επεισόδιο, και έκανε λόγο για «αγαστή συνεργασία συνδικαλιστών της Νέας Δημοκρατίας και της Χρυσής Αυγής». «Μετά τις 10 Ιανουαρίου ο πανικός του ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβεται», ήταν η απάντηση της ΝΔ στις «καταγγελίες» της Κουμουνδούρου.

Συγκεκριμένα, ο κ. Μάρδας μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 είπε χαρακτηριστικά: «Βγάλαμε χτες μια ανακοίνωση, γιατί όλοι γνωρίζονταν. Δεν ήταν 1000 άτομα, ήταν περίπου 150. Αποχώρησαν 40 – 50 και έμειναν οι υπόλοιποι και παρακολούθησαν. Ήταν από γνωστούς πολιτικούς χώρους. Δεν υπήρχαν άτομα από την ακροδεξιά στη συγκεκριμένη συνάντηση».

Σχετικά με την συνάντηση ο κ. Μάρδας είπε πως «θέλαμε να ανοίξουμε ένα διάλογο για το αγροτικό και καλέσαμε και κόσμο από τα μπλόκα. Κάποιοι έδειξαν ότι δεν είχαν και ιδιαίτερη διάθεση για συζήτηση».

Ο υφυπουργός Εξωτερικών καλεί εκ  νέου τους αγρότες να καταθέσουν τις προτάσεις τους. «Εάν υπάρχουν πράγματι κάποιες απόψεις, οι οποίες -στο πλαίσιο των περιορισμών που έχουμε και των στόχων που έχουν τεθεί-, μπορούν να δείξουν ένα άλλο μονοπάτι, ας κατατεθούν συγκροτημένα και να δούμε εάν μπορούν να εφαρμοστούν», είπε ο κ. Μάρδας.

Πηγή 

Ο Λοβέρδος, ο Παππάς, η Βόρεια Κορέα και η χούντα

Η σημερινή αντιπολίτευση δεν πρέπει να αντιγράφει τις παλιότερες εξωφρενικές υπερβολές του ΣΥΡΙΖΑ. Καμιά προπαγάνδα δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα και να σώσει την κυβέρνηση από την κατάρρευση.

Του Γιώργου Καρελιά

Πρώτα μια διδακτική ιστορία από τα παλιά. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν η κυβερνητική παντοδυναμία του ΠΑΣΟΚ φαινόταν ότι πλησίαζε προς το τέλος της, κάποιοι στην τότε ΝΔ του Μητσοτάκη (πατρός) είχαν καταληφθεί από το φόβο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν θα παρέδιδε την εξουσία. Υπονοούσαν ότι θα έκανε ακόμα και κάποιο (νέου τύπου) πραξικόπημα!

Θυμάμαι ακόμα τον μακαρίτη Γιάννη Βούλτεψη, στενό συνεργάτη του τότε Πρωθυπουργού, να το λέει με τρόπο που έδειχνε ότι το πίστευε. «Ο Ανδρέας δεν παραδίδει εξουσία» έλεγε. «Και πώς  θα γίνει αυτό, μπάρμπα Γιάννη;», τον ρωτούσα. «Να, θα βγει μια μέρα στην τηλεόραση και θα ανακοινώσει ότι, για λόγους έκτακτης εθνικής ανάγκης, παρατείνεται η θητεία της κυβέρνησής του», απαντούσε.

Ηταν η εποχή της μεγάλης έντασης. Τότε που η όξυνση είχε χτυπήσει κόκκινο και η μητσοτακική ΝΔ λάνσαρε το σύνθημα «κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ». Λίγους μήνες μετά από όλα αυτά (Ιούνιος 1989), έγιναν οι εκλογές, το ΠΑΣΟΚ ηττήθηκε, δεν έγινε κανένα πραξικόπημα και η εξουσία πέρασε στα χέρια της ΝΔ. Μετά από λίγο διάστημα το σύνθημα αντιστράφηκε. Οι του ΠΑΣΟΚ φώναζαν «κάτω η χούντα του Μητσοτάκη».

Εκτοτε η πολιτική ζωή ομαλοποιήθηκε. Βοήθησε και το γεγονός ότι οι παλιοί πολιτικοί δεινόσαυροι αποσύρθηκαν. Κάτι για «χούντα» ακούσαμε πάλι το 2010, στην αρχή της κρίσης, από διάφορους ανόητους, μεταξύ των οποίων και κάποιοι «αντιμνημονιακοί» ΣΥΡΙΖΑίοι.

Επειδή κάποιοι ανόητοι του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλούσαν «προδότες» τους υπουργούς των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου, οι άλλοι για «εκδίκηση» θα αποκαλούν «βορειοκορεάτες» τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ;

Ωσπου χτες στη Βουλή ο βουλευτής Ανδρέα Λοβέρδος είπε ότι ο υπουργός Νίκος Παππάς είναι κάτι σαν υπουργός της… Βόρειας Κορέας και θέλει να μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε… χουντικό (εδώ)!

Δεν ξέρω αν ο Λοβέρδος τα πιστεύει αυτά, όπως κάποτε πίστευε τα ανάποδα ο μακαρίτης  Βούλτεψης ή απλώς τα λέει γνωρίζοντας ότι Παρασκευή πρωί, που δεν υπάρχουν και πολλά θέματα, τέτοιες πιασάρικες ατάκες θα παίξουν παντού και θα γίνει επικοινωνιακός ήρωας για λίγες ώρες.

Ο,τι και να ισχύει, η πραγματικότητα λέει τα εξής:

• Τα περί Βόρειας Κορέας και χούντας είναι αστειότητες, για να λέγονται με τόση σοβαρότητα στη Βουλή. Στην Ελλάδα του 2015 δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να πετύχει τόσο «μεγαλεπήβολους» στόχους. Ο επίδοξος Ελληνας Κιμ (αν υπάρχει) θα πνιγεί μέσα στα κύματα των λοιδοριών και των γελώτων.
• Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει με τους αντίστοιχους όλων των νεοφώτιστων στην εξουσία κομμάτων. Το ίδιο και η επιβολή ασφυκτικού ελέγχου στην κρατική τηλεόραση. Οποιος θυμάται τι γινόταν το 1981, με το νεοφώτιστο στην εξουσία ΠΑΣΟΚ, δεν ανησυχεί. Τα ίδια έκανε αργότερα και η (όχι νεοφώτιστη) ΝΔ.
• Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η κυβερνητική προσπάθεια να ελέγξει και την ιδιωτική τηλεόραση. Ο κ. Παππάς είναι ένας νέος εξουσιαστής, που νομίζει ότι, αν κλείσει το εχθρικό κανάλι «Φεύγα» και ανοίξει το φιλικό «Ελα», θα διασωθεί η κυβέρνησή του. Πρόκειται για αυταπάτες, που έχουν όλοι οι εξουσιαστές. Ο κ. Παππάς δεν έχει καταλάβει ότι, όταν οι κυβερνήσεις καταρρέουν, δεν σώζονται από καμιά προπαγάνδα.
• Ομως, αυτό που κάνει σήμερα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε «βορειοκορεατικό» ούτε «χουντικό». Ο κ. Λοβέρδος γνωρίζει ότι το Σύνταγμα, που η δική του κυβέρνηση έχει ψηφίσει, δίνει το δικαίωμα του άμεσου ελέγχου στην τηλεόραση (εδώ το σχετικό άρθρο).Ο κ. Παππάς πατάει σε αυτό που δεν έκαναν εδώ και 25 χρόνια οι προηγούμενες κυβερνήσεις: δεν (ξε)καθάρισαν το τηλεοπτικό τοπίο δίνοντας άδειες.

Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν αρέσουν σήμερα τα τηλεοπτικά κανάλια και είτε θέλει να τα καθυποτάξει είτε να τα αντικαταστήσει με άλλα, φιλικά προς αυτόν. Θα αποτύχει. Διότι, επαναλαμβάνουμε, η προπαγάνδα δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα και να σταματήσει την κατάρρευση οποιασδήποτε κυβέρνησης.

Ομως, τα περί «χούντας» που εκτοξεύει σήμερα η άλλη πλευρά, είναι, επιεικώς, απαράδεκτα. Επειδή κάποιοι ανόητοι του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλούσαν «προδότες» τους υπουργούς των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου, οι άλλοι για «εκδίκηση» θα αποκαλούν «βορειοκορεάτες» τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν οδηγεί πουθενά αυτή η τακτική. Οι εξωφρενικές υπερβολές και η αμετροέπεια των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ τους κυνηγάνε σήμερα. Η σημερινή αντιπολίτευση  πρέπει να χρησιμοποιεί σοβαρή επιχειρηματολογία. Δεν έχει κανένα λόγο να μιμείται τους (παλιούς) ΣΥΡΙΖΑίους με ατάκες σαν τις χτεσινές του κ. Λοβέρδου.

Ο Παππάς του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει «βορειοκορεάτης» υπουργός ούτε να μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε «χουντικό». Είναι ένας εξουσιαστής, που νομίζει ότι θα διασωθεί αν έχει ένα ή δύο «δικά του» κανάλια. Κούνια που τον κούναγε.

Συντάξεις: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

Το προτεινόμενο κυβερνητικό σχέδιο για το ασφαλιστικό δεν περικόπτει μόνο 1,8 δισ. ευρώ από τις τσέπες όλων -μέσω των μειώσεων  στις συντάξεις και την έκρηξη  των ασφαλιστικών εισφορών- αλλά στην ουσία δεν αντιμετωπίζει και το μείζον και διαχρονικό  πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος.

Συνοπτικά το κυβερνητικό σχέδιο για το νέο  ασφαλιστικό προβλέπει τα εξής:

- Μειώσεις έως 30% στις νέες(2016) συντάξεις (ήδη μειώθηκαν 12 φορές).

- Περικοπή στο ΕΚΑΣ με κατάργηση του το 2019.

 -Αύξηση  έως 17 έτη στα όρια ηλικίας  συνταξιοδότησης. Από το 2022 και μετά, όλοι οι εργαζόμενοι θα συνταξιοδοτούνται για χορήγηση πλήρους σύνταξης είτε στα 62 έτη με 40 χρόνια προϋπηρεσίας, είτε στα 67 έτη με 15 χρόνια ασφάλιση.

- Μείωση έως 25% στις αναπηρικές συντάξεις.

- Αύξηση-σόκ  από το 2017 στα ασφάλιστρα των ελεύθερων επαγγελματιών-αυτοαπασχολουμένων(έως και πενταπλασιασμό).

- Μείωση κατά 10%  στο εφάπαξ.

- Τριπλασιασμός των εισφορών για τους αγρότες.

Το ερώτημα που πλέον τίθεται επιτακτικά είναι οι λόγοι για τους οποίους το ασφαλιστικό σύστημα οδηγήθηκε σε κατάρρευση. Αρχικά, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κρίσης στο ασφαλιστικό σύστημα, αξίζει να αναφερθεί  ότι το 2016 θα πρέπει να κοπούν από τις συντάξεις ποσό ύψους 1,8 δισ. ευρώ, ενώ την ίδια  χρονιά το έλλειμμα των ασφαλιστικών ταμείων θα είναι 1,6 δισ. ευρώ. 

Κι αυτό καταγράφεται, όταν  στα 4 δισ. ευρώ εκτιμάται η δαπάνη για 270.000 αιτήσεις  συνταξιοδότησης που έχουν κατατεθεί ακόμη και πριν από 3 χρόνια και δεν έχουν ακόμη καταβληθεί!

Τονίζεται ότι από τις  12 μειώσεις των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας το ασφαλιστικό σύστημα επιδείνωσε το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων, εξοικονόμησε κάποιους πόρους, αλλά οι πόροι αυτοί απορροφήθηκαν από τις απώλειες του συστήματος από την ανεργία, την εισφοροδιαφυγή, αλλά και από τον γοργό ρυθμό αύξησης των συνταξιούχων.

Οι ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση εκτιμούν ότι το ασφαλιστικό σύστημα θα επιβιώσει μόνο εάν μετατοπισθεί το κέντρο βάρους της αντιμετώπισης των χρηματοοικονομικών προβλημάτων της κοινωνικής ασφάλισης στην ανάπτυξη, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και  τις επενδύσεις.

Παράλληλα παρατηρούν ότι δεν  είναι  δυνατόν να υπάρξει αποκατάσταση των σοβαρών ανισορροπιών στη βιωσιμότητα και κοινωνική αποτελεσματικότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης όταν μια χώρα όπως η Ελλάδα, έχει  4.740.000 άτομα εργατικό δυναμικό, 3.500.000 άτομα στην απασχόληση(εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι με ελαστικές μορφές απασχόλησης αλλά και απλήρωτοι), 1.240.000 άτομα στην ανεργία και 2.650.000 άτομα στη σύνταξη.(σ.σ. για να είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό θα έπρεπε να έχει 3-4 εργαζόμενους για κάθε συνταξιούχο).

Ο δρόμος προς το αδιέξοδο

Ας δούμε όμως πως φθάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο: Εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 80 δισ. ευρώ οι απώλειες στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία λεηλατήθηκαν από το ίδιο το κράτος (Τράπεζα της Ελλάδος, χρηματιστήριο, PSI, δομημένα ομόλογα).

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κατά 22 δισ. ευρώ μειώθηκαν τα ρευστά  διαθέσιμα  του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα τα πέντε τελευταία πέντε χρόνια! Συγκεκριμένα από τα 26 δισ. ευρώ που έφταναν τα ρευστά διαθέσιμα των Ταμείων το 2009, άγγιξαν τα 4  δισ. ευρώ το 2014 (στοιχεία ΙΝΕ-ΓΣΕΕ). Αν υπήρχε  το ποσό αυτό και παρά τις παθογένειες του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, δεν θα είχαμε σήμερα πρόβλημα με τις περικοπές των συντάξεων.

Η πρώτη μεγάλη  απώλεια ξεκίνησε με τον αναγκαστικό νόμο 1611/1950, η ισχύς του οποίου έληξε το 1994. Ο νόμος επέβαλλε την κατάθεση των αποθεματικών των Ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδας και ο τόκος καθοριζόταν από την αρμόδια Νομισματική Επιτροπή. Οι τόκοι που ορίζονταν επί δεκαετίες ήταν αρκετά χαμηλότεροι του πληθωρισμού και του επιτοκίου τραπεζικών καταθέσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1955-1973 η Νομισματική Επιτροπή όρισε ένα επιτόκιο 4% για τα αποθεματικά των Ταμείων, όταν τα επιτόκια των καταθέσεων κυμαίνονταν μεταξύ 5% και 9,5%.

Οι μεγαλύτερες απώλειες των Ταμείων προκλήθηκαν στην περίοδο 1974-1994, όταν ο πληθωρισμός αυξήθηκε δραστικά στο επίπεδο του 20% περίπου. Σε όλη αυτή την περίοδο, τα ειδικά επιτόκια της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν κατώτερα των τρεχόντων επιτοκίων καταθέσεων. Για την περίοδο 1951-1975 οι απώλειες υπολογίζονται σε 58 δισ. ευρώ.

Εξάλλου  στη δεκαετία του 1990 αρχικά με το νόμο 2076/1992 η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε τη δυνατότητα να τοποθετούν οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων μέχρι και το 20% των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο.

Ύστερα ήρθε το ΠΑΣΟΚ και με το νόμο 2676/1999 αύξησε το ποσοστό στο 23%. Επίσης, με μια σειρά άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις, διευρύνθηκε το ''τζογάρισμα'' των αποθεματικών και διευκολύνθηκε η ανάμειξη των τραπεζών στη «διαχείριση» των αποθεματικών. Υπολογίζεται ότι οι ζημιές των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο την περίοδο 1999-2002 ήταν πάνω από 3,5 δισ. ευρώ.

Και φυσικά ακολούθησε το  σκάνδαλο με τα  δομημένα ομόλογα και το  κούρεμα με το PSI,  το  οποίο προκάλεσε απώλειες στο σύστημα ύψους 12,5 δισ. ευρώ.

Και η ταφόπλακα στο ασφαλιστικό σύστημα ήρθε με την οικονομική κρίση. Οι  απώλειες που καταγράφουν τα ασφαλιστικά ταμεία λόγω της ύφεσης είναι τεράστιες. Οι απώλειες αυτές έχουν προκληθεί από την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση των μισθών, τη γενικευμένη ελαστικοποίηση της εργασίας, την εισφοροδιαφυγή, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και την κατάργηση κοινωνικών πόρων. Κοστολογώντας τις απώλειες των Ταμείων από όλους τους παράγοντες κατά την περίοδο της κρίσης, κατά την ΠΟΠΟΚΠ- το σύνολο των απωλειών αγγίζει τα 33 δισ. ευρώ.

Έτσι η  ανεργία  στερεί από το σύστημα πάνω από 7 δισ. ευρώ. Η μείωση μισθών κατά 20 μονάδες οδηγεί σε απώλειες 3 δισ. ευρώ. Η εισφοροδιαφυγή, η αδήλωτη εργασία και οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, οδηγούν σε έλλειμμα 8,5 δισ. ευρώ. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 5% κοστολογείται για τα ταμεία σε «τρύπα» 1,2 δισ. ευρώ. Η περικοπή των κοινωνικών πόρων έχει κόστος 1 δισ. ευρώ, ενώ  καταγράφεται  σταδιακή συρρίκνωση της κρατικής χρηματοδότησης (18,9 δισ. ευρώ το 2010 και 8,6 δις. ευρώ το 2015-2018).

Εξάλλου, νέα βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος  αποτελεί η γήρανση του πληθυσμού. Αξίζει να σημειωθεί ότι η γήρανση του πληθυσμού συμβάλλει σήμερα στην αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 15% και το 2050 η επιβάρυνση αυτή θα προσεγγίσει το 27%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία πενταετία οι νέοι συνταξιούχοι στη χώρα μας ανήλθαν σε 600.000 (αύξηση συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 25%). Βάσει των δημογραφικών προβολών  έως το 2030, οι Έλληνες θα συνεχίσουν να περνούν το ¼ της ενήλικης ζωής τους ως συνταξιούχοι.  Η γήρανση του πληθυσμού στην Ελλάδα συμβάλλει στην σταδιακή αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών και η συσχέτισή της με το υψηλό επίπεδο ανεργίας επιδεινώνει την δυσαναλογία εργαζομένων-συνταξιούχων  ακόμη και εάν μηδενιστεί η ανεργία στην χώρα μας.

Πηγή

Τηλεοπτικές άδειες, μια χαμένη ευκαιρία…

Του Γιάννη Παντελάκη

Αν το παρελθόν αποτελεί χρήσιμο σύμβουλο για να προβλέψουμε το μέλλον, τότε έχουμε κάθε λόγο για να πιστεύουμε πως στο τηλεοπτικό τοπίο ουσιαστικά δεν θ' αλλάξει τίποτα. Όχι ως προς τον αριθμό των καναλιών που θα εκπέμπουν ή τη μετοχική σύνθεση των ιδιοκτητών τους. Εκεί μπορεί να σημειωθούν αλλαγές και μάλιστα σημαντικές. Είναι πολύ πιθανό ν' αλλάξουν χέρια οι συχνότητες, αφού νέοι παίκτες (επιχειρηματίες) περιμένουν για μια πολυπόθητη άδεια και παλιοί επαναδιεκδικούν θέση στο νέο τοπίο. Εκεί που δεν θ' αλλάξει απολύτως τίποτα είναι σε ο,τι αφορά τους όρους λειτουργίας, το περιεχόμενο του προϊόντος, τις διασυνδέσεις των ιδιοκτητών με πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα κ.ο.κ.

Πριν λίγα εικοσιτετράωρα, τα ΜΜΕ επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους σε μια επεισοδιακή συνεδρίαση της Βουλής, όπου ο Λοβέρδος μιλούσε για «Βόρεια Κορέα» και «χουντικό κοινοβούλιο» και ο Παππάς για «χυδαιότητα» και «εμετό». Ο εντυπωσιασμός κυριάρχησε -όπως συμβαίνει συνήθως- σε βάρος της ουσίας. Και η τελευταία βρίσκεται στο περιεχόμενο της τροπολογίας που ψηφίστηκε (από την κυβερνητική πλειοψηφία), η οποία προβλέπει πως τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών θα τον καθορίζει ο αρμόδιος υπουργός και θα τον εγκρίνει (ή απορρίπτει) η Ολομέλεια της Βουλής. Αυτό πολύ απλά σημαίνει πως τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών θα τον εγκρίνει ουσιαστικά η εκάστοτε κυβέρνηση που θα έχει τη μικρή η μεγαλύτερη πλειοψηφία στη Βουλή. Και αφού η κυβέρνηση θα αποφασίζει ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, γιατί δεν θα ακολουθεί την ίδια λογική και σε ο,τι αφορά τους τρόπους λειτουργίας των καναλιών και τις όποιες σκοπιμότητες συνδέονται με αυτόν; Υπάρχουν κάποια εχέγγυα από άλλους τομείς άσκησης πολιτικής ότι θα συμπεριφερθεί διαφορετικά;

Η μεγάλη ευκαιρία, η έγκριση του αριθμού των τηλεοπτικών αδειών δηλαδή να προέρχεται από ένα ανεξάρτητο όργανο, χάθηκε. Και μάλλον δεν προβλέπεται να δοθεί σύντομα πάλι μια τέτοια ευκαιρία. Η νέα εξουσία θα βαδίσει στα ίδια χνάρια με τις προηγούμενες. Θ' αναπτύξει σχέσεις αμοιβαίας εξυπηρέτησης με τις νέες (ή παλιές που θα προσαρμοστούν) ιδιοκτησίες και τα κανάλια θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Αυτήν τη φορά, μάλιστα, θα έχουν τη νομιμοποίηση που δεν είχαν στα περισσότερα από τα εικοσιπέντε χρόνια λειτουργία τους. Νόμιμες άδειες, τις οποίες θα έχουν πάρει από την ίδια τη Βουλή. Το καθεστώς της αμφισβητούμενης προσωρινότητας θα αντικατασταθεί από ένα καθεστώς νομιμότητας. Αλλά κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα πως θ αλλάξει κάτι θεαματικά ως προς την ουσία που είναι η στοιχειωδώς ανεξάρτητη πληροφόρηση που θα (έπρεπε να) παρέχουν.

Είναι προφανές πως η διαφημιστική αγορά στη χώρα μας δεν αντέχει περισσότερες από 4 - 5 άδειες πανελλαδικής εμβέλειας. Χώρες με περίπου ίδιο πληθυσμό (Φιλανδία, Πορτογαλία, Αυστρία) έχουν από 2 έως 4 κανάλια. Άρα, αντικειμενικά, τα 8 που υπάρχουν σήμερα δεν μπορούν να επιβιώσουν με όρους αγοράς, όταν μάλιστα, λόγω της κρίσης, έχουν μειωθεί δραματικά τα διαφημιστικά έσοδα (υπολογίζεται κατά 2/3 σχετικά με τα έσοδα προ κρίσης). Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως και στο παρελθόν, όταν υπήρχαν μεγαλύτερα έσοδα, τα κανάλια, λόγω της διασύνδεσής τους με την πολιτική και οικονομική εξουσία, επιβίωναν με (αμφισβητούμενης νομιμότητας) δανεισμούς, με αποτέλεσμα σήμερα, σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα χρέη τους (συμπεριλαμβανομένων των συνδεδεμένων επιχειρήσεων) να φτάνουν τα 800 εκατ. ευρώ. Για τα οποία υπάρχει ένα ερώτημα, πώς θα πληρωθούν.

Επίσης προφανές είναι όμως πως ο βαθμός ανεξαρτησίας των καναλιών από τις εκάστοτε πολιτικές ή οικονομικές εξουσίες δεν συνδέεται απαραίτητα και μόνο από τον αριθμό των καναλιών. Αλλά από όρους που θα έπρεπε να θεσπίζονται και να τηρούνται από ένα απόλυτα ανεξάρτητο όργανο. Το οποίο δεν θα έχει κανέναν ενδοιασμό ακόμα και να αφαιρέσει μια άδεια όταν δεν τηρούνται οι κανόνες. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε κανένα τομέα της δημόσιας ζωής. Κυριαρχούσε και κυριαρχεί η προσπάθεια από την εκάστοτε εξουσία να αποφεύγει την ενίσχυση ανεξάρτητων αρχών και παράλληλα να επιχειρεί να επηρεάσει τις όποιες υπάρχουν. Τίποτα δεν μας δείχνει πως θ' αλλάξουν τα πράγματα. Το τηλεοπτικό τοπίο μπορεί ν' αλλάξει, νέοι παίκτες να μπουν στην αγορά, αλλά οι παθογένειες θα μείνουν οι ίδιες. Και καμία πολιτική εξουσία δεν θα επιχειρήσει να τις καταργήσει. Ιδιαίτερα αν στο νέο τοπίο οι παίκτες θα είναι φιλικά προσκείμενη προς αυτήν…

Νέο κάλεσμα από τη Φώφη

«Η ανταπόκριση της βάσης στην πρωτοβουλία είναι συγκινητική και δεν έχουμε δικαίωμα να τη διαψεύσουμε. Το ζήτημα μας ξεπερνάει ως πρόσωπα και το ζητούμενο είναι όχι ο ρόλος του καθένα μας αλλά η ανασύνταξη της παράταξης», γράφει σε χθεσινό της άρθρο για να θέσει αυτή την φορά ψηλά τον πήχη. «Η αποστολή μας είναι να ενώσουμε τη χώρα και τους πολίτες και η δικιά μας ενότητα χωρίς αποκλεισμούς αλλά και χωρίς προσωπικές στρατηγικές είναι το πρόκριμα ότι μπορούμε».

Η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επιμένει ότι η λύση στο αδιέξοδο που διακρίνει λόγο ‘ανικανότητας’ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι ο ΑντιΣΥΡΙΖΑ, ούτε βεβαίως η παλινόρθωση της ΝΔ. Για αυτό και καλεί εκ νέου σε διάλογο ενόψει Συνδιάσκεψης, που επιμένει πως θα πρέπει να είναι το Σώμα που θα αποφασίσει για την Διακήρυξη, τις Πολιτικές θέσεις, το όνομα και τα σύμβολα του νέου φορέα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Δημοκρατική Συμπαράταξη δίνει ‘ραντεβού’ στις 14 Φεβρουαρίου, οπότε και προγραμματίζει τη συνεδρίαση των περιφερειακών της συμβουλίων. Εκεί, θα δοθεί η ευκαιρία μίας πρώτης συζήτησης επί των προτάσεων και των λύσεων που έχουν ακουστεί στην πορεία προς τη Συνδιάσκεψη, με πολλούς πάντως να προεξοφλούν ότι στο τέλος δεν θα επικρατήσει το μοντέλο που προτείνει η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για Προγραμματική Συνδιάσκεψη και εκλογή αρχηγού από τη βάση αμέσως μετά. Μιλούν εξάλλου για ένα μονοπρόσωπο, παντοδύναμο όργανο σε αυτή την περίπτωση.

Στο μεταξύ, στην Χαριλάου Τρικούπη δεν εγκαταλείπουν την αντιπολιτευτική τους τακτική. «Χτυπώντας» την κυβέρνηση σε κάθε ευκαιρία, επιθυμούν παράλληλα να δώσουν την εικόνα της υπεύθυνης πολιτικά δύναμης που αξίζει να αποτελέσει τον τρίτο, εναλλακτικό πόλο στην πολιτική ζωή του τόπου. Εξού και η προετοιμασία σαφών προτάσεων επί των καυτών ζητημάτων της επικαιρότητας, που θα κατατεθούν εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στον δημόσιο διάλογο. Στις 8 Φεβρουαρίου προγραμματίζεται ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ για το Προσφυγικό, στα πρότυπα αντίστοιχης πρωτοβουλίας προ διμήνου για το Ασφαλιστικό. Θα έχει προηγηθεί η συνάντηση της Φώφης Γεννηματά με τον Αλέξη Τσίπρα για το θέμα αύριο Τρίτη, καθώς και οι επαφές του αρμόδιου υπουργού με στελέχη της Δημοκρατικής συμπαράταξης, όπως άλλωστε όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης που τοποθετούνται εντός συνταγματικού τόξου. Κατόπιν τούτου, ακολουθούν προτάσεις για πλείστα όσα θέματα θα απασχολήσουν τους πολίτες, ξεκινώντας από το νομοσχέδιο Βερναρδάκη για τη Δημόσια Διοίκηση.