Λέει την αλήθεια ο Κουτσούμπας;

Του Γιάννη Παντελάκη

Ο Δ. Κουτσούμπας αποκάλυψε ότι στην πρόσφατη συζήτηση που είχε με τον πρωθυπουργό, ο τελευταίος του είπε πως αλλάζει τον εκλογικό νόμο και το Σύνταγμα για «ν' αφήσει κάτι σαν Αριστερά γιατί στα υπόλοιπα δεν μπορεί να κάνει αυτά που υποσχέθηκε». Το Μαξίμου το διέψευσε αναφέροντας πως αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το ΚΚΕ ανταπάντησε πως ο διάλογος που είχε ο γραμματέας του κόμματος ισχύει απόλυτα. Ποιος λέει την αλήθεια;

Νομίζω πως επειδή η αλήθεια δεν αποτελεί το ισχυρό χαρτί του πρωθυπουργού (και αυτό έχει αποδειχτεί πολλές φορές), τα πράγματα είναι όπως τα περιέγραψε ο Κουτσούμπας . Ωστόσο, έχει μικρή σημασία τι νομίζω εγώ. Σημασία έχει πως και να μην το έλεγε ο Τσίπρας, είναι φανερό πως έτσι σκέφτεται και αυτή την πολιτική στρατηγική ακολουθεί. Χρησιμοποιεί ένα πάγιο αίτημα της αριστεράς για το εκλογικό σύστημα και μάλιστα μ ανέξοδο τρόπο (δεν θα βρεθούν 200 ψήφοι για να εφαρμοστεί στις επόμενες εκλογές), για να πείσει ότι έχει διαχωριστικές γραμμές από την συντηρητική παράταξη και γενικότερα τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Έτσι, ανασύρει το θέμα του εκλογικού νόμου, ανασύρει την αναθεώρηση του Συντάγματος, ανασύρει ο,τι μπορεί για να δημιουργήσει έναν τεχνητό διαχωρισμό που θα κρατήσει συσπειρωμένους τους ψηφοφόρους του. Αυτούς, που έχουν πεισθεί πως έκανε μια γενναία διαπραγμάτευση αλλά επρόκειτο για έναν άνισο πόλεμο, αυτούς που έχουν υιοθετήσει το αφήγημα πως βρίσκεται σε εξέλιξη ένα παράλληλο πρόγραμμα που ακυρώνει τους μνημονιακούς νόμους.

Αν οι πρωθυπουργικές προθέσεις ήταν καλές και ο κ. Τσίπρας ήθελε ν' αφήσει κάτι σαν Αριστερά, είχε και έχει άπειρες ευκαιρίες. Θα μπορούσε να εκσυγχρονίσει το κράτος, να ακυρώσει κάθε λογική νεποτισμού και ρουσφετιού, να διαχωρίσει το κράτος από την εκκλησία, να αναβαθμίσει την εκπαίδευση,  να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις για τους πρόσφυγες που είχε αναλάβει από τον περασμένο Σεπτέμβριο και να μην τους έχει αφήσει να βιώνουν άθλιες συνθήκες, να δώσει έμφαση στα περιβαλλοντικά ζητήματα, να ενισχύσει τους οικονομικά αδύνατους (τα κονδύλια για την φτώχεια είναι πολύ λιγότερα από τον προηγούμενο χρόνο), να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για την μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, να εγκαταλείψει τον εθνολαϊκισμό, να μην συναλλάσσεται κρυφά με μιντιάρχες και διαπλεκόμενους, να δημιουργήσει ανεξάρτητα δημόσια μέσα ενημέρωσης. Και πολλά ακόμα.

Η σημερινή κυβέρνηση, έχει πολλές δυνατότητες να κινηθεί σε πολλά επίπεδα που δεν αφορούν στους περιορισμούς του μνημονίου και να κάνει την διαφορά. Αλλά δεν δείχνει διατεθειμένη για κάτι τέτοιο. Το επιχείρημα ότι για πολλές θεσμικού και προοδευτικού χαρακτήρα αλλαγές συναντάει το εμπόδιο του ακροδεξιού εταίρου, αποτελεί ένα πρόσχημα. Ο Καμμένος, όπως έχει δείξει περίτρανα στον ενάμιση αυτό χρόνο διαχείρισης της εξουσίας, δεν θα έριχνε την κυβέρνηση σε καμία περίπτωση. Το παράδειγμα των απειλών μετά τις δηλώσεις Μουζάλα για την Μακεδονία, είναι κάτι παραπάνω από ενδεικτικό.

Η κυβέρνηση, το μόνο που κάνει είναι να επιχειρεί να διατηρηθεί στην εξουσία αναπαράγοντας ένα αποτυχημένο μοντέλο άλωσης του κράτους και αποφυγής ουσιαστικών ρήξεων με ποικιλώνυμα συμφέροντα. Σίγουρα κανένας στο μέλλον δεν θα την θυμάται ως αριστερή επειδή επιχείρησε ν αλλάξει τον εκλογικό νόμο...

Βαριά ήττα Κόρμπιν στην ψήφο εμπιστοσύνης των Εργατικών

Προς νέες εσωκομματικές εκλογές φαίνεται ότι οδεύουν οι Εργατικοί στη Βρετανία, καθώς συνεχίζονται οι βαθιοί πολιτικοί τριγμοί μετά την επικράτηση του Brexit στο ιστορικό δημοψήφισμα της Πέμπτης.

Όπως μεταδίδει το skai.gr, σε μυστική ψηφοφορία που διεξήχθη το πρωί και το απόγευμα της Τρίτης, 172 βουλευτές των Εργατικών απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από το πρόσωπο του ηγέτη τους, έναντι μόλις 40 που τον στήριξαν.

Η ήττα Κόρμπιν έρχεται στον απόηχο της παραίτησης περισσότερων από 40 μελών της σκιώδους κυβέρνησης των Εργατικών και ανώτερων στελεχών, που του προσάπτουν προσωπικές ευθύνες για την επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα, αλλά και έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων. 

Πολλοί επικριτές του επισημαίνουν ότι ο κ. Κόρμπιν δεν πάλεψε ως όφειλε υπέρ της παραμονής, ούτε κινητοποίησε επαρκώς τον κομματικό μηχανισμό.

Ο ίδιος έχει διαμηνύσει ότι δεν θα παραιτηθεί, με αποτέλεσμα η αξιωματική αντιπολίτευση να αναμένεται ότι θα οδηγηθεί σε διαδικασία εσωτερικών εκλογών.

Οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του κ. Κόρμπιν φέρονται να εξετάζουν διάφορες υποψηφιότητες ώστε να καταλήξουν σε μία, ικανή να προσελκύσει ικανό αριθμό μελών του κόμματος, που μόλις πέρυσι ανέδειξαν με εντυπωσιακή πλειοψηφία τον 67χρονο αριστερό πολιτικό στην ηγεσία των Εργατικών.

Επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι ο Αντιπρόεδρος του κόμματος Τομ Γουάτσον και η παραιτηθείσα σκιώδης Υπουργός Άμυνας Άντζελα Ιγκλ.

Πηγή

Συριζαίος βουλευτής ξέχασε τη μισή ομιλία... στο σπίτι του!

Κατακόκκινος από ντροπή αναγκάστηκε να διακόψει την τοποθέτησή του ο Δημήτρης Δημητριαδής επί του νομοσχεδίου για προσάρτηση ευρωπαϊκών οδηγιών

Στα μέσα της ομιλίας του και κατακόκκινος από ντροπή αναγκάστηκε να διακόψει την τοποθέτησή του ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Δημητριαδής επί του νομοσχεδίου για προσάρτηση ευρωπαϊκών οδηγιών που αφορούν στις οικονομικές καταστάσεις επιχειρήσεων στην ελληνική νομοθεσία.

Ο λόγος δεν ήταν κάποια ξαφνική αδιαθεσία αλλά το γεγονός ότι ο βουλευτής είχε ξεχάσει στο σπίτι τη μισή του ομιλία! Μάλιστα, είναι ενδεικτικό ότι από το βήμα της Ολομέλειας απευθύνθηκε προς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ για βοήθεια. 

«Για ψάξε στο έδρανο ή στην τσάντα μου μήπως βρεις την υπόλοιπη εισήγησή μου» είπε απευθυνόμενος στην κυρία Φωτεινή Βακή αλλά εισέπραξε αρνητική απάντηση. «Δεν το πιστεύω...», συνέχισε ο κ. Δημητριάδης για να εξηγήσει στους υπόλοιπους: «Χίλια συγνώμη θα σταματήσω εδώ λόγω απώλειας της εισήγησής μου. Τα υπόλοιπα θα τα πω στην δευτερολογία μου».

Πηγή

Η απάντηση της «Αυγής» στη ΝΔ για την offshore

Υπάρχει εταιρεία κυπριακών συμφερόντων στο μετοχολόγιο της «Αυγής», απαντά η κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας όμως ότι ουδεμία σχέση έχει με τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, δανεισμό ή εγγύηση.

Η «Αυγή» στην ηλεκτρονική της έκδοση δίνει διευκρινίσεις για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του 2014, με αφορμή την ερώτηση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Νότη Μηταράκη, στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τη δανειοδότηση πολιτικών κομμάτων και ΜΜΕ.

Συγκεκριμένα, ο κ. Μηταράκης ρώτησε τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας, κ. Φραγκιαδάκη, τι γνωρίζει για την κυπριακή offshore που βρίσκεται στο μετοχικό κεφάλαιο της Αυγής και τι σχέση έχει αυτή με το δάνειο των 900.000 ευρώ.

Στην ανακοίνωση της Αυγής τονίζεται ότι «η ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς έχει μόνο ένα δάνειο από την ΕΤΕ εδώ και 8 χρόνια, που εξυπηρετείται κανονικά και ανελλιπώς, με συνέπεια από 1,3 εκατομμύρια περίπου να έχει μειωθεί στις 900.000 ευρώ. Το 2014 η πολυμετοχική εταιρεία Αυγή προχώρησε σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία συμμετείχαν μέσω δημόσιας εγγραφής εκατοντάδες φυσικά και ελάχιστα νομικά πρόσωπα. Σ' αυτή την αύξηση συμμετείχε και μία εταιρεία κυπριακών συμφερόντων, η οποία αγόρασε 16.500 μετοχές, ονομαστικής αξίας 3 ευρώ εκάστη. Η εταιρεία αυτή ουδεμία σχέση έχει με την ΕΤΕ, με το δάνειο των 900.000 ευρώ, ή με "εγγύηση" για κάτι άλλο».

Πηγή 

ΧΑΜΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ! Οffshore βρέθηκε με μετοχές (2,93%) στην "Αυγή"...

Αντιπαράθεση μεταξύ της ΝΔ, βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της εφημερίδας «Αυγή» προκάλεσε στην Εξεταστική Επιτροπή η καταγγελία του γαλάζιου βουλευτή Νότη Μηταράκη, ότι στο μετοχολόγιο της εφημερίδας βρίσκεται μια κυπριακή offshore με ποσοστό 2,93%.

Το ζήτημα ανέκυψε κατά την ακρόαση του διευθύνοντα συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδα Φραγκιαδάκη σχετικά με τον υπέρογκο δανεισμό των τραπεζών προς τα Μέσα Ενημέρωσης, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ειδικότερα ο βουλευτής της ΝΔ επικαλέστηκε στοιχεία ΓΕΜΗ από όπου προκύπτει η συμμετοχή offshore εταιρία με έδρα την Κύπρο στο μετοχολόγιο της Αυγής. Ρώτησε, μάλιστα τον κ. Φραγικαδάκη αν γνωρίζει η Εθνική Τράπεζα τον ιδιοκτήτη της εταιρίας και εάν πρόκειται για κάποιο πολιτικό πρόσωπο. Ο κ. Φραγκιαδάκης απάντησε ότι οι τράπεζες δεν είναι υποχρεωμένες να γνωρίζουν το μετοχολόγιο κάθε επιχείρησης Μέσων Ενημέρωσης.

Στον κ. Μηταράκη απάντησε, όμως, και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αννέτα Καββαδία η οποία επισήμανε ότι το ποσοστό αυτό αποκτήθηκε μέσω δημόσιας εγγραφής. Σε πολύ υψηλότερους τόνους απάντησε, όμως, στον κ. Μηταράκη η ίδια η εφημερίδα Αυγή η οποία χαρακτήρισε μάλιστα το βουλευτή της ΝΔ «γνωστό για την παραπολιτική του δραστηριότητα». Ως γνωστόν ο αντιπερισπασμός είναι μια προσφιλής τακτική σε κόμματα και μέσα ενημέρωσης για να αντιπαρέλθουν κάποια ακανθώδη για τα ίδια θέματα» ανέφερε η Αυγή και σημείωσε ότι ο κ. Μηταράκης της ΝΔ πήγε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής η οποία «διερευνά τα θαλασσοδάνεια των τραπεζών προς τα κόμματα, κατά βάση προς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που ήλεγχαν το τραπεζικό σύστημα τα προηγούμενα χρόνια, και ρώτησε τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής κ. Φραγκιαδάκη, τι γνωρίζει για την κυπριακή off shore που βρίσκεται στο μετοχικό κεφάλαιο της Αυγής και τι σχέση έχει αυτή με το δάνειο των 900.000 ευρώ».

«Το 2014 η πολυμετοχική εταιρία Αυγή προχώρησε σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία συμμετείχαν μέσω δημόσιας εγγραφής εκατοντάδες φυσικά και ελάχιστα νομικά πρόσωπα. Σ' αυτή την αύξηση συμμετείχε και μία εταιρία κυπριακών συμφερόντων, η οποία αγόρασε 16.500 μετοχές, ονομαστικής αξίας 3 ευρώ εκάστη. Η εταιρία αυτή ουδεμία σχέση έχει με την ΕΤΕ, με το δάνειο των 900.000 ευρώ, ή με “εγγύηση” για κάτι άλλο. Αυτό είναι όλο» διευκρίνισε η εφημερίδα.


Πηγή

Τι άλλαξαν τα capital controls στη ζωή μας

Ήρθαν από το πουθενά, χτύπησαν όσους είχαν τα χρήματά τους ακόμα στις τράπεζες και όχι «τσιμεντωμένα» σαν νίντζα και ένα χρόνο αργότερα σβήνουν το πρώτο κεράκι σε μια τούρτα στην οποία ουδείς γνωρίζει αν και πόσα ακόμα θα προστεθούν.

γράφει ο Γιάννης Τσαούσης

Την πρωτόγνωρη και εν μέρει χαοτική 28η Ιουνίου 2015 την θυμόμαστε όλοι καλά. Ειδικά το κομμάτι εκείνο της νύχτας όπου ξαφνικά τα ATM όλης της χώρας γέμισαν πιο ασφυκτικά κι από κλαμπ της παραλιακής στα ‘90s. Μέχρι να αδειάσουν, το καλύτερο που μπορούσε να επιτύχει οποιοσδήποτε από τους πανικόβλητους καταθέτες ήταν να σηκώσει όσες «800άρες» (ή «600άρες», αναλόγως το ημερήσιο πιστωτικό όριο κάθε τράπεζας) αντιστοιχούσαν στις debit cards που κατείχε και μετά να κλαίει για τα υπόλοιπα που καταδικάστηκαν να μείνουν «κλειδωμένα» μέσα.

Η επομένη βρήκε ξεκάθαρους νικητές και χαμένους, να θριαμβολογούν και να μοιρολογούν αντίστοιχα: Τους μεν γιατί είχαν προλάβει να τα βγάλουν στο εξωτερικό ή/και να τα «χτίσουν» σε κάποιον από τους τοίχους του εξοχικού τους, τους δε διότι συνειδητοποίησαν ότι απλώς ήταν «οι εύπιστοι μαλάκες της ιστορίας που τα κράτησαν σε λογαριασμούς και προθεσμιακές» και τώρα θα πρέπει να ζήσουν με την αγωνία του τι θα απογίνουν τα ευαγή ιδρύματα που πήραν τα χρήματά τους σε κολλαριστά χαρτονομίσματα για να τα φυλάξουν και στην πορεία τα έκαναν αέρα κοπανιστό.

Ένα χρόνο μετά, ο απολογισμός της επιβολής των capital controls στη χώρα μας αποτυπώνεται σε ζοφερούς αριθμούς που δείχνουν τη γενικότερη μείωση του δείκτη οικονομικού κλίματος, αλλά και επιμέρους δείκτες που σχετίζονται με την ύφεση, τη μείωση των εξαγωγών, την αποεπένδυση, την πτώση της κατανάλωσης κ.α. Πρακτικά πάντως, αυτά που άλλαξαν για τους πολλούς στην καθημερινότητά τους δεν τα βρίσκεις σε στατιστικές αλλά ρίχνοντας μια ματιά γύρω σου και στον περίγυρό σου, όπως καλή ώρα:

1. Οι ουρές μεγάλωσαν αλλά εκπολιτίστηκαν

Μετά τον πανικό, τα σπρωξίδια, τα γαμωσταυρίδια και τις λιποθυμίες των πρώτων ημερών, οδηγηθήκαμε σ’ ένα μοτίβο όπου είναι μεν αισθητά πιθανότερο από παλιά να βρεις κόσμο μπροστά σου στο ATM, ωστόσο οι διαπληκτισμοί, οι γκρίνιες για τις καθυστερήσεις κλπ. δείχνουν να ανήκουν στο παρελθόν. Όταν ξέρεις ότι είναι 420 και τέλος για το επόμενο επταήμερο, μια χαρά υπομονή κάνεις.

2. Εκδόθηκαν περίπου 1εκ. νέες κάρτες

Αναγκαστικά έγινε αυτό, αλλά ήταν κι ένα βήμα προόδου. Αφενός αποσυμφορήθηκαν κάπως τα γκισέ, αφετέρου -έστω και με σχετική χρονική πίεση- ένας σωρός κόσμος, ηλικιωμένοι κυρίως, που έστελναν γιους, κόρες, ανίψια κλπ. για τα τραπεζικά τους «θελήματα» ή/και δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με το θέμα, έπρεπε να έχουν κάρτα για πρακτικούς λόγους. Αυτό βέβαια ώθησε και θα εξακολουθήσει να ωθεί τις τράπεζες και σε απολύσεις «πλεονάζοντος προσωπικού», αλλά έτερον εκάτερον.

3. Η άνθιση του e-banking

Δεν είναι πολυτέλεια, είναι εργαλείο πολιτισμού που σώζει πολύτιμο χρόνο. Και, εξ’ ανάγκης κι εδώ, όλο και περισσότερος κόσμος ξεκίνησε να το χρησιμοποιεί. Πείτε ό,τι θέλετε για τον «Μεγάλο Αδελφό που μας ελέγχει και μας έχει δεμένους από παντού», μην πείτε όμως ότι ο τεχνολογικός μας αναλφαβητισμός δεν βελτιώθηκε θεαματικά. Ούτως ή άλλως τα παππουδάκια που από χόμπι πάνε στην τράπεζα αξημέρωτα, γιατί είναι το εναλλακτικό τους καφενείο, δεν θα σταματήσουν να το κάνουν. Ούτε όλοι μπορούν να μάθουν να χειρίζονται τα πάντα. Όσοι όμως μπορούμε, χρήσιμο είναι να αποσυμφορούμε την κατάσταση όπου, όπως και όποτε περνάει από το χέρι μας.

Συνήθειες

γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Πολλοί απεχθάνονται τις συνήθειες που διαρκούν (θέσεις στο Δημόσιο, στο εργοστάσιο, συναναστροφή με τους ίδιους και τους ίδιους ανθρώπους, μόνιμη κατοικία κ.ά.). Μερικοί, στο βάθος της ψυχής τους, νιώθουν ευγνωμοσύνη για όλη την αθλιότητα και την αρρώστια που τους δέρνει, για ό,τι είναι ατελές μέσα τους (Νίτσε π.χ.). Γιατί όμως;

Συμβαίνει το ίδιο με τις βραχύχρονες συνήθειες (τροφή, σκέψεις, στοχασμοί, αρχιτεκτονική, ποίηση, μουσική, θεωρίες, ημερήσιοι τρόποι διαβίωσης); Αυτές φαίνονται λιγότερο εγκλωβιστικές διότι, άμα δεν γουστάρεις τη μία, παίρνεις το καπελάκι σου και χαιρετάς.

Υπάρχουν όμως και συνήθειες τις οποίες μας επιβάλλουν άλλοι (το κράτος λ.χ. ή η τηλεόραση) χωρίς να εκφράζουμε κάποια δυσαρέσκεια ή αποδοκιμασία (δίχως αιδών και περίσκεψιν...). Οχι μόνο δεν δυσανασχετούμε αλλά, αντιθέτως, τις υπερασπιζόμαστε με λύσσα, διότι, πια, έχουν γίνει η ταυτότητά μας, έχουν καθορίσει την προσωπικότητα -και πώς να αρνηθείς τις επιλογές σου;

Ψευδείς συνειδήσεις, τι να κάνουμε; Μ' αυτές πορευόμαστε και είτε διαπληκτιζόμαστε είτε αγαπιόμαστε (διότι κάπου στο βάθος καιροφυλακτεί η αυτοπεριφρόνηση, ο οίκτος προς το έλλειμμά μας). Ετσι κι αλλιώς δίψα γι' αυτογνωσία δεν υπάρχει, υδαρείς και νερόβραστοι, όπως μετεξελισσόμεθα μέρα τη μέρα.

Χωρίς παραμύθια και αφηγήσεις, οράματα και ελπίδες, εύκολα βουλιάζουμε στον βούρκο του φαινόμενου κόσμου -ουδείς πια γνωρίζει τον πραγματικό· τρέχα γύρευε.

Δεν είναι μόνο σημερινά τούτα τα ζητήματα. Δόκος επί πάσι τέτυκται αποφαινόταν ο Ξενοφάνης, δηλαδή τα πάντα περιβάλλονται από δοξασίες, ο δε Εμπεδοκλής, από την ίδια σχολή (ελεατική), ρωτούσε χαιρέκακα: το δ' όλον <τις αρ'> εύχεται ευρείν; Ποιος θα καυχηθεί πως βρήκε το Ολον;

Παλιό φαινόμενο ο σκεπτικισμός, αρραβωνισμένο θα 'λεγε κανείς με τον ξυνό (κοινό) λόγο του ανθρώπου.

Γνωστή η ματαιότης. Ποια ήσαν τα τελευταία λόγια του τρομερού Αύγουστου, του σιωπηλού Ρωμαίου αυτοκράτορα; «Χειροκροτήστε, φίλοι, η κωμωδία τελείωσε». Αναγνώρισε ότι μια ζωή ήταν ηθοποιός, είχε φορέσει τη μάσκα του «σωτήρα» ενώ ήξερε ότι όλο αυτό ήταν μια αυταπάτη.

Προφανώς είχε άπνοια στην ψυχή του, γι' αυτό ίσως δεν κατάφερε να καταλάβει ότι υπάρχουν και χαρούμενοι άνεμοι, ευ-τυχισμένα ταξίδια, έστω μες στην εικονικότητα. Μύλος.

Η τεμπελιά είναι το ίδιο αναζωογονητική όσο και η εργασία, έλα όμως που χάθηκε κάθε, όχι δικαίωμα αλλά, απλή πρόσβαση σ' αυτήν.

Οποιος δεν εργάζεται σήμερα, κινδυνεύει να πεθάνει, να σκοτωθεί ή να σκοτώσει, να οδηγηθεί σε ψυχιατρεία -και ξέρουμε πια καλά σήμερα την αγαστή, επιδιωκόμενη ίσως, συνεργασία κράτους - ιατρικής, από τον μεσαίωνα ακόμη, με αποκορύφωμα, όμως, τη ναζιστική θηριωδία (φριχτά πειράματα σε ζωντανές ψυχές).

Συνηθίσαμε όλα αυτά και η συνήθεια κατάντησε μακρόχρονη, κάτι σαν δεύτερη φύση [έξις (δ)ε(υ)τέρα φύσις...]. Ωσότου απαλλαγούμε θα... μετασταθούμε. Συμβαίνει, μάλλον, το ίδιο με την κάθε γενιά. Μικρές και μεγάλες συνήθειες παντού γύρω μας και μέσα μας, κάτι σαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, τη χάραξη του οποίου επιτυγχάνουμε μόνοι μας.

Αλλο και τούτο. Ηδη συνηθίσαμε τα μνημόνια και τη νοοτροπία που αυτά εγκαθίδρυσαν στους εγκεφάλους μας και ήδη θεωρούμε φυσιολογική (γιατί αναπότρεπτη) τη ζωούλα μας. Οχι όλοι βέβαια, αλλά το κράτος είναι εξουσία και η εξουσία έχει διαποτίσει τους πάντες, ακόμη κι αυτούς που εξεγείρονται.

Το Καλοκαίρι εφέτος μπήκε νωρίς νωρίς για τα καλά· άσχημο αυτό.

ΚΚΕ: Η απλή αναλογική πριν από τις… κωλοτούμπες του ΣΥΡΙΖΑ

«Απλή αναλογική σημαίνει κανένα μπόνους, κανένα πλαφόν, όπως έχει αποτυπωθεί στη λαϊκή συνείδηση για δεκαετίες, όπως έχει διατυπωθεί στην πρόταση του ΚΚΕδιαχρονικά, καθώς κι όπως ακριβώς προέβλεπε και η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, πριν ακόμα αρχίσει τις πολλές κωλοτούμπες» αναφέρει το ΚΚΕ σε σχόλιό του για τον εκλογικό νόμο.

«Περιμένουμε την κυβέρνηση να καταθέσει το σχέδιό της και δεν μπαίνουμε σε παζάρια και παιχνίδια αποπροσανατολισμού του λαού, όπως κάνουν άλλα κόμματα που καθορίζουν τη στάση τους στον εκλογικό νόμο καιροσκοπικά, με βάση τι τους συμφέρει κάθε φορά και με τα μάτια στραμμένα στην κυβερνητική καρέκλα, για να συνεχιστεί η ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Άλλωστε και η παρουσία του Πρωθυπουργού στη συνάντηση των ευρωσοσιαλιστών, δείχνει ξεκάθαρα τι στοχεύει με τον εκλογικό νόμο, ποια ανοίγματα και ποιες συμμαχίες επιδιώκει με την παλιά σοσιαλδημοκρατία» τονίζει το ΚΚΕ.

Πηγή

"Σκηνές ροκ" στο Ευρωκοινοβούλιο με Γιούνκερ και Φάρατζ

"Σκηνές ροκ" εκτυλίχθηκαν σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο με πρωταγωνιστές τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον Μάρτιν Σούλτς και τον Βρετανό ευρωσκεπτικιστή Νάιτζελ Φάρατζ.

Επίθεση Γιούνκερ

«Γιατί είστε εδώ;», ήταν η ερώτηση που έκανε στους ευρωβουλευτές του ευρωσκεπτικιστικού βρετανικού κόμματος UKIP.

«Πρέπει να σεβαστούμε τη δημοκρατία της Βρετανίας και τον τρόπο που εξέφρασε την άποψή της», είπε ο Γιούνκερ και καταχειροκροτήθηκε από τους ευρωβουλευτές του UKIP.

Σχολιάζοντας την ενέργειά τους αυτή, τόνισε: «Αυτή είναι η τελευταία φορά που χειροκροτείτε εδώ και σε έναν βαθμό είμαι πραγματικά έκπληκτος που είστε εδώ. Παλεύετε για την έξοδο. Ο βρετανικός λαός ψήφιση για την έξοδο. Γιατί είστε εδώ;».

Ο πρόεδρος της Κομισιόν δεν δίστασε να πει ότι έχει απαγορεύσει στους Επιτρόπους κάθε συζήτηση με Βρετανό για τις διαπραγματεύσεις εξόδου της Μεγάλης Βρετανίας.

Απάντηση Φάρατζ και αντίδραση Σουλτς

«Αμφισβητείστε εσείς, αμφισβητείται το νόμισμά σας!», είπε ξεκινώντας την ομιλία του. Και συνέχισε:

«Κοιτάξτε! Δείτε λιγάκι την Μέσογειο. Η πολιτική που επιβλήθηκε για να επικρατήσει η φτώχεια στην Ελλάδα, εκεί τα πήγατε πολύ καλά. Αλλά αμφισβητείστε».

Ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο τους τόνους ο Φάρατζ είπε: «Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχετε είναι ότι εσείς με απάτες με ψέμματα ποτέ δεν είπατε την αλήθεια στους Βρετανούς και στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης και τους επιβάλλατε την πολιτικη ένωση. Και όταν οι πολίτες του 2005 στην Ολλανδία και στην Γαλλια καταψήφισαν αυτή την πολιτική ένωση, όταν απέρριψαν το Σύνταγμα εσείς τους αγνοήσατε και τι κάνατε; Φέρατε από την πίσω πόρτα στην ΕΕ την συνθήκη της Λισαβόνας».

Αναφερόμενος στο Brexit είπε: «Ήταν σεισμικό το αποτέλεσμα. Δεν ήταν μόνο για την Βρετανία αλλά και για όλο τον κόσμο. Ο απλός άνθρωπος απέρριψε τις πολυεθνικές και τις συγχωνεύσεις τραπεζών τις μεγάλες πολιτικές και είπε αυτός ο απλός άνθρωπος: "θέλουμε πίσω την πατρίδα μας θέλουμε πίσω τα δικά μας σύνορα". Και με τον τρόπο αυτό πλέον δώσαμε αχτίδα ελπίδας στους δημοκράτες και σε όλη την υπόλοιπη ΕΕ. Η Βρετανία δεν θα είναι το μοναδικό κρατυος που θα εγκαταλείψει την ΕΕ».

Ο Φάρατζ στο σημείο αυτό έγινε προσβλητικός προς τους συναδέλφους του: «Εναπόκειται στην ΕΕ να ενεργοποιήσει το άρθρο 50. Συμφωνώ με τον κ. Γιούνκερ ότι πρέπει να γίνουν πράξεις. Κανείς από εσάς δεν έχει κάνει στην ζωή του μια κάποια δουλειά. Δεν έχετε δουλέψει ποτέ για κάτι σωστά. Είτε έχετε εργαστεί στις επιχειρήσεις είτε στο εμπόριο είτε έχετε δημιουργήσει μια θέση απασχόλησης ποτέ δεν έχετε λειτουργήσει σωστά».

Αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από τους ευρωβουλευτές που άρχισαν να διαμαρτύρονται για τις προσβολές του και για τον λόγο αυτό του απάντησε ο Πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς.

«Κύριε Φάρατζ, αγαπητοί συνάδελφοι, με κάθε σεβασμό για την αναστάτωσή σας, συμπεριφέρεστε σήμερα, όπως το κόμμα του κυρίου Φάρατζ. Συνάδελφοι, μην μιμείστε τον κ. Φάρατζ και το κόμμα του. Είπατε ότι άνθρωποι σε αυτή την αίθουσα δεν έχουν κάνει καμια κανονική δουλειά αλλά μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια».

Το "stop" στον φωτογραφικό φακό και το φιλί στον Φάρατζ

Δύο φωτογραφικά στιγμιότυπα έκλεψαν την παράτασταση. Στο ένα ο πρόεδρος της Κομισιόν έβαλε τα χέρια του μπροστά στον φωτογραφικό φακό για να μην φωτογραφηθεί ο Νάιτζελ Φάρατζ από φωτορεπόρτερ και στο δεύτερο δίνει ένα φιλί στον Βρετανό ευρωσκεπτικιστή.

Πηγή

Αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 υπέβαλλε η Μαρινόπουλος - Στα 750 εκατ. ευρώ τα χρέη προς προμηθευτές

Αίτηση για την υπαγωγή στο  άρθρο 99 (προστασία από τους πιστωτές της) υπέβαλλε η Μαρινόπουλος, κλείνοντας έναν 5ετή κύκλο σοβαρών προβλημάτων. 

Η ένταξη του ομίλου Μαρινόπουλος σε πτωχευτική διαδικασία είναι αναπόφευκτη εξέλιξη που επηρεάζει και τις τράπεζες αλλά και τους προμηθευτές και το προσωπικό της επιχείρησης.

Προ ημερών η εταιρεία η αλυσίδα δημοσίευσε ισολογισμό για το 2014, στον οποίο αποτυπώνεται η τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. 

Με βάση τα οικονομικά μεγέθη του Ομίλου, το ύψος των τραπεζικών της δανείων στα 446 εκατ. ευρώ ανέρχεται ενώ οι υποχρεώσεις της σε προμηθευτές φτάνουν στα 750,6 εκατ. ευρώ. 

Για το 2014 η εταιρεία κατάφερε να περιορίσει τις ζημιές της από τα 61,1 εκατ. ευρώ το 2013 στα 5 εκατ. ευρώ ζημιές, το 2014 (εμφανίζοντας όμως μη επαναλαμβανόμενα έξοδα 33,9 εκατ. ευρώ).

Και μπορεί ο Όμιλος να παρουσιάζει εμπορικές και λοιπές απαιτήσεις ύψους 469 εκατ. ευρώ, όμως αυτές προέρχονται από συνδεδεμένες με τον Όμιλο, επιχειρήσεις.

Η οικονομική κατάσταση της Μαρινόπουλος, είναι τέτοια, που όπως αναφέρεται στην έκθεση, αν η εταιρεία και η μητρική της δεν αναχρηματοδοτήσουν τα υφιστάμενα δάνεια του Ομίλου αλλά παράλληλα δεν εξασφαλίσουν και επιπρόσθετη χρηματοδότηση για να καλύψουν τις τρέχουσες και μελλοντικές κεφαλαιακές ανάγκες του Ομίλου, τότε μπορεί να μην έχει την ικανότητα να συνεχίσει την δραστηριότητα της.

Εντύπωση δε, προκαλεί πώς παρά την κακή χρηματοοικονομική της κατάσταση η Μαρινόπουλος, μέσα στο 2015 προχώρησε στην εξαγορά της αλυσίδας σουπερμάρκετ με την επωνυμία Αριάδνη έναντι 6 εκατ. ευρώ. καθώς και στην εξαγορά της αλυσίδας Κρόνος έναντι τιμήματος 11 εκατ. ευρώ.

Σε ότι αφορά τον αριθμό του απασχολούμενου προσωπικού της αυτός ανήρχετο στις 31 Δεκεμβρίου του 2014 σε 9.949 άτομα από 10.215 που ήταν το 2013.

Όταν έφυγαν οι Γάλλοι της Carrefour

Όταν οι Γάλλοι της Carrefour αποχώρησαν από την εταιρία, η οικογένεια Μαρινόπουλου επιχείρησε να το παρουσιάσει ως μεγάλη επιτυχία.

Η αλήθεια είναι πως η εταιρία βρισκόταν σε κακή οικονομική κατάσταση και χρειάστηκε να κάνει αύξηση 331 εκ ευρώ τον Αύγουστο του 2012 και το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους μόλις 2,5 εκ ευρώ.

Τον Νοέμβριο του 2013 η Μαρινόπουλος κάνει μια ακόμα αύξηση 10 εκ ευρώ και το Μάιο του 2014 άλλα 5 εκ ευρώ.

Τελευταία γνωστή αύξηση κεφαλαίου γίνεται τον Νοέμβριο του 2015 και είναι μόλις 5 εκ Ευρώ.

Ουσιαστικά μετά το 2012 και από τη στιγμή που έφυγαν οι Γάλλοι έχουμε αυξήσεις κεφαλαίου ασπιρίνες ενώ την ίδια στιγμή οι προμηθευτές της εταιρίας υποφέρουν και ορισμένοι μικρού μεγέθους όπως η Fresh & Co οδηγούνται στην κατάρρευση λόγω της μη πληρωμής των υποχρεώσεων της Μαρινόπουλος.

Μεγάλοι προμηθευτές όπως η Κάλας και η ΦΑΓΕ αρνούνται να προμηθεύσουν την εταιρία με προϊόντα θεωρώντας την αφερέγγυα ενώ επιθετική τακτική τηρεί τότε και η Coca Cola την οποία άρον άρον σπεύδει να ικανοποιήσει τότε η οικογένεια Μαρινόπουλου βλέποντας ότι χωρίς τα προϊόντα του μεγαλύτερου εμφιαλωτή αναψυκτικών στον κόσμο η απώλεια πελατών θα είναι τεράστια.

Στο μεταξύ το 2014 και το 2015 ο ευρύτερος όμιλος πουλά ακίνητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε ΑΕΕΑΠ αλλά τα 200 εκ ευρώ είναι άγνωστο που πήγαν.

Αυτά μέχρι που έρχεται η ανάσα από τη συμφωνία με τη Σκλαβενίτης τη φετινή χρονιά.

Η Μαρινόπουλος αποπληρώνει ένα κομμάτι των οφειλών (λιγότερο από 20%) προς τους προμηθευτές αλλά γρήγορα αποδεικνύεται ότι δεν τηρεί το χρονοδιάγραμμα που εξήγγειλε.

Η πλευρά Σκλαβενίτη αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως τα φανταζόταν στη συμφωνία για την κοινή εταιρία που λειτουργούσε τα υπερκαταστήματα.

Βεβαίως υπήρξε και το ζήτημα της Επιτροπής Ανταγωνισμού που έβαζε ζητήματα συμμετοχής της οικογένειας Μαρινόπουλου στη νέα εταιρία αλλά η ουσία ήταν πως τα χρήματα που είχαν υπολογιστεί δεν ήταν επαρκή για να προχωρήσει η συμφωνία.

Πηγή

Γιατί οι Ισπανοί γύρισαν την πλάτη στους Podemos

Γιατί όμως η συνεργασία της Αριστεράς δεν μπόρεσε τελικά να πείσει τους Ισπανούς. Οι λόγοι είναι μάλλον πολλοί.

«Τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά. Μας κατέλαβαν εξ απήνης όλους εμάς που προσβλέπαμε σε κάτι διαφορετικό». Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση του επικεφαλής του συνδυασμού Unidos Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας για τα αποτελέσματα της ισπανικής κάλπης που αποδείχθηκαν πολύ κατώτερα των προσδοκιών για τη συμμαχία της Αριστεράς.  

Στον αντίποδα των δημοσκοπήσεων των τελευταίων εβδομάδων αλλά και των exit poll που δημοσιοποιήθηκαν με το κλείσιμο της κάλπης και έδειχναν τη συμμαχία της Αριστεράς να καταλαμβάνει άνετα την δεύτερη θέση, η κάλπη όχι μόνο τους έφερε στην τρίτη θέση αλλά και με χαμηλότερα ποσοστά.  

Αν συγκρίνει κανείς τα αποτελέσματα με τα αντίστοιχα της κάλπης του περασμένου Δεκεμβρίου, διαπιστώνει ότι τα ποσοστά του συνασπισμού είναι χαμηλότερα από εκείνα που είχαν καταλάβει τα δύο κόμματα όταν είχαν κατέλθει χωριστά. 

Ειδικότερα, τον περασμένο Δεκέμβρη, οι Podemos είχαν λάβει ποσοστό 20,66% και 69 έδρες ενώ η Ενωμένη Αριστερά ποσοστό 3,67% και δύο έδρες. Χθες και οι δύο μαζί έλαβαν ποσοστό μόλις 21,11%, παρότι διατήρησαν τις 71 έδρες.

Γιατί όμως η συνεργασία της Αριστεράς δεν μπόρεσε τελικά να πείσει τους Ισπανούς;. Οι λόγοι είναι μάλλον πολλοί. 

 

Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos μαζί με τον Αλμπέρτο Γκαρθόν της Ενωμένης Αριστεράς 

Η συνεργασία που έγινε μπούμερανγκ

Ο πρώτος σχετίζεται με την ίδια τη διαμόρφωση της εκλογικής συμμαχίας Podemos και Ενωμένης Αριστεράς, μιας συμμαχίας για την οποία αρκετά στελέχη και από τα δύο κόμματα είχαν εκφράσει έντονες αμφιβολίες αλλά και αντιρρήσεις. 

Από τη μεριά των Podemos, ο Νο2 του κόμματος, Inigo Erejonφέρεται να είχε εκφράσει σοβαρές ενστάσεις για τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας συνεργασίας, φοβούμενος ότι θα οδηγήσει σε απώλεια ψήφων από το κέντρο.

Από την πλευρά της Ενωμένης Αριστεράς, αρκετοί ήταν εκείνοι που είχαν διατυπώσει φόβους ότι μια συμμαχία με τους Podemos θα οδηγούσε ενδεχομένως σε επώδυνους ιδεολογικούς συμβιβασμούς. 

Σύμφωνα με μία ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος, η συνεργασία των δύο  φαίνεται να λειτούργησε ακριβώς με τον αντίστροφο τρόπο από ότι υπολόγιζαν οι εμπνευστές του εγχειρήματος.

Αντί δηλαδή να ενισχύσει μια δυναμική που υπήρχε, την αναχαίτισε, καθώς περιόρισε την επιρροή του συνασπισμού τόσο προς το Κέντρο όσο και προς τα Αριστερά. 

Για πολλούς από τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους των Podemos που είχαν κουραστεί με τα παραδοσιακά κόμματα, η συνεργασία με ένα παραδοσιακό αριστερό κόμμα όπως η Ενωμένη Αριστερά λειτούργησε αποτρεπτικά.

Και από την άλλη, για αρκετούς παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Ενωμένης Αριστεράς, η συνεργασία με τους Podemos έγινε αντιληπτή ως μια αξιακή και ιδεολογική υποχώρηση και λειτούργησε και πάλι αποτρεπτικά. 

 

 Υποστηρικές των Unidos Podemos εμφανώς δυσαρεστημένοι μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών

Η αποχή έπληξε και την Αριστερά 

Μια δεύτερη πιθανή ερμηνεία για την καθίζηση τους αριστερού συνασπισμού σχετίζεται με τα πολύ μεγάλα ποσοστά της αποχής. Σημειώνεται ότι πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό αποχής στη χώρα μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας τη δεκαετία του 1970. 

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, οι ψηφοφόροι που απείχαν φαίνεται να προήλθαν σε μεγάλο ποσοστό από έναν χώρο που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εκπροσωπούσε ή διεκδικούσε το Podemos και η Ενωμένη Αριστερά.

Παρά το γεγονός ότι στο κατεξοχήν κοινό τους – τη νεολαία και τον πληθυσμό των μεγάλων αστικών κέντρων- οι Podemos φαίνεται να τα πήγαν καλά, η υπερπροβολή του Πάμπλο Ιγκλέσιας μπορεί να αποτέλεσε άλλον έναν αρνητικό παράγοντα σύμφωνα με τον Guy Hedgecoe του Politico. 

 

Τον περασμένο Δεκέμβρη, οι Podemos είχαν λάβει ποσοστό 20,66% και 69 έδρες ενώ η Ενωμένη Αριστερά ποσοστό 3,67% και δύο έδρες. Χθες και οι δύο μαζί έλαβαν ποσοστό μόλις 21,11%, παρότι διατήρησαν τις 71 έδρες 

Το Brexit και η «ελληνική» περίπτωση 

Μια τρίτη πιθανή ερμηνεία σχετίζεται με το αίτημα για σταθερότητα μετά το σοκ του Brexit και το αν η ανάδειξη μιας αριστερής συμμαχίας στη δεύτερη θέση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πραγματική εναλλακτική για τη χώρα ή σε αβέβαια μονοπάτια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το δημοψήφισμα της Βρετανίας ενίσχυσε το φόβο της αστάθειας, κινητοποιώντας τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά του εκλογικού σώματος αλλά και το φάντασμα ενός δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, στο οποίο σημειωτέον δεν αντιτίθενται οι Podemos. 

Παρά το γεγονός ότι η «ελληνική» περίπτωση δεν αποτέλεσε ένα από τα θέματα της ισπανικής προεκλογικής περιόδου, η απουσία -όπως απεδείχθη- μιας οργανωμένης και πειστικής εναλλακτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ στη μνημονιακή πορεία που ακολουθούν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 7 χρόνια, μπορεί ενδεχομένως να αφαίρεσε αξιοπιστία και περιεχόμενο από το όραμα για αλλαγή που ευαγγελίζονταν στην προεκλογική περίοδο οι Unidos Podemos. 

 

Αλέξης Τσίπρας και Πάμπλο Ιγκλέσιας 

Το αν το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής θα αποτελέσει και την αρχή του τέλους για τη συμμαχία των Unidos-Podemos είναι κάτι που απομένει να αποδειχθεί. Όπως επίσης μένει να αποδειχθεί και το αν η ισπανική Αριστερά εν συνόλω θα μπορέσει να απαντήσει με έναν αποτελεσματικό τρόπο στις ανεπάρκειες τις που οδήγησαν στο συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα. 

Πηγή

Τέλος τα αγγλικά από την ΕΕ μετά το Brexit-Δεν θα είναι επίσημη γλώσσα...

Μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ, τα αγγλικά δεν θα συγκαταλέγονται ανάμεσα στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.

Παράπλευρες συνέπειες φαίνεται ότι θα έχει το Brexit, καθώς μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ, τα αγγλικά δεν θα συγκαταλέγονται ανάμεσα στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.Αυτό δήλωσε η Danuta Ηubner, επικεφαλής της Επιτροπής Συνταγματικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως αναφέρει το Politico.

Τα αγγλικά αποτελούν μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ επειδή είναι η επίσημη γλώσσα της Μεγάλης Βρετανίας, σημείωσε η Hubner και πρόσθεσε πως μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία εξόδου, τα αγγλικά θα χάσουν αυτό το καθεστώς.

«Έχουμε έναν συγκεκριμένο κανονισμό σύμφωνα με τον οποίο κάθε χώρα της ΕΕ έχει το δικαίωμα να προσδιορίζει μία επίσημη γλώσσα.Η Ιρλανδία έχει δηλώσει τα Γαελικά, η Μάλτα τη μαλτέζικη γλώσσα, οπότε έχουμε μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο που έχει δηλώσει τα Αγγλικά. Εάν δεν έχουμε το Ηνωμένο Βασίλειο στην ΕΕ, τότε δεν έχουμε αγγλικά» είπε χαρακτηριστικά η Hubner, σύμφωνα με όσα αναφέρει το Politico. 

Τα αγγλικά είναι μία από τις επίσημες γλώσσες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στην πραγματικότητα είναι η κυρίαρχη γλώσσα και εκείνη που χρησιμοποιείται συχνότερα από όλες, σημείωσε η Hubner.

Σύμφωνα πάντως με δημοσίευμα της WSJ, η Κομισιόν άρχισε να χρησιμοποιεί τα γαλλικά και τα γερμανικά με μεγαλύτερη συχνότητα στις επίσημες επικοινωνίες της, ως μια συμβολική κίνηση μετά το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος.

Πηγή 

Οι Βρετανοί φρενάρουν το Brexit

Ο Κάμερον πετά το μπαλάκι στον επόμενο πρωθυπουργό - Την άρση της αβεβαιότητας επιθυμούν οι Βρυξέλλες

Άλλη διάσταση στην υπόθεση Brexit δίνουν βρετανοί συνταγματολόγοι καθώς σημειώνουν πως η ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Λισαβόνας δεν εναπόκειται απλώς στον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, αλλά απαιτεί  κοινοβουλευτική έγκριση.

Στην προκειμένη περίπτωση, «εμπόδιο» στην ενεργοποίηση του Brexit θα μπορούσε να αποτελέσει και το ίδιο το περιβόητο «άρθρο 50», το οποίο σύμφωνα με τους Βρετανούς Συνταγματολόγους προβλέπει ότι «πρέπει οποιαδήποτε απόσυρση από την ΕΕ να γίνει σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δικηγορικός Σύλλογος Συνταγματολόγων Βρετανίας με ανακοίνωσή του, προμηνύοντας το γεγονός ότι δεν θα πρόκειται για μια εύκολη διαδικασία. 

Την καθυστέρηση βέβαια στο εν λόγω ζήτημα "πριμοδοτεί" και ο ίδιος ο Κάμερον, σε αντίθεση με τη διάθεση των Βρυξελλών, καθώς μεταθέτει την ευθύνη της διαδικασίας στο επόμενο πρωθυπουργό. Ο ίδιος πάντως διεμήνυσε σήμερα μιλώντας στο κοινοβούλιο ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα πρέπει να γίνει «σεβαστό» από όλους, στέλνοντας έτσι ένα έμμεσο μήνυμα να μην επιχειρηθεί να μπει φρένο στη διαδικασία.

Μπελάδες έχει όμως και ο επικεφαλής των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν που κατηγορήθηκε τελικά για την χλιαρή στήριξη του Bremain. Όπως αναφέρει δε ο βρετανικό Τύπος, τουλάχιστον 57 βουλευτές του κόμματος του έχουν ήδη υπογράψει σχετική επιστολή που ζητούν την παραίτηση του. 

Task Force για το Brexit

Ειδική ομάδα η οποία θα έχει την αρμοδιότητα τις εργασίες που απαιτούνται για την έξοδο της Μεγάλης Βρετανία από την Ε.Ε συγκροτεί ο Ντέιβιντ Κάμερον, όπως γνωστοποίησε καταδικάζοντας από την άλλη πλευρά μέσω της εκπροσώπου του τα ξενοφοβικά επεισόδια που έχουν σημειωθεί στη χώρα μετά τη νίκη του Brexit στο δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου. Τέλος, το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρεί πως το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Σκωτία είναι ένα νέο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της.

Η εκπρόσωπός του δήλωσε ότι ο Κάμερον συγκρότησε μια ομάδα στην οποία μετέχουν δημόσιοι υπάλληλοι η οποία θα αναλάβει να βοηθήσει τον διάδοχό του όχι μόνο να διαπραγματευτεί την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά να διερευνήσει και τις επιλογές για το μέλλον της εκτός της Ένωσης. Η ομάδα αυτή "θα διασφαλίσει ότι έχουμε κάνει την προεργασία για έναν νέο πρωθυπουργό" και κατά τη συνέπεια το έργο της είναι να προετοιμάσει "όλο το εύρος των ζητημάτων που θα πρέπει να εξετάσουμε, όπως τα θέματα μετάβασης", ανέφερε η εκπρόσωπος, διευκρινίζοντας ότι δεν θα λαμβάνει αποφάσεις δεδομένου ότι "η απόφαση λαμβάνεται από τον πρωθυπουργό σε μια νέα κυβέρνηση.

Στην ομάδα αυτή ενεργό συμμετοχή θα έχει και ο Όλιβερ Λέτγουιν, βουλευτής και στενός φίλος του Κάμερον.

Η παραίτηση του Κάμερον έχει πυροδοτήσει μια κούρσα για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος. Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον πρώην δήμαρχο του Λονδίνου, τον Μπόρις Τζόνσον, που θεωρείται το μεγάλο φαβορί για τη διαδοχή, όμως ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπος με νυν υπουργούς που θα διεκδικήσουν και αυτοί την αρχηγία του κόμματος και την πρωθυπουργία.

Η εκπρόσωπος σημείωσε ότι στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου δεν έγινε καμία συζήτηση για το ενδεχόμενο προκήρυξης πρόωρων εκλογών. Αντί για αυτό, ο Κάμερον ζήτησε να υπάρξει ενότητα τόσο στην κυβέρνηση όσο και στη χώρα. "Η κυβέρνηση χρειάζεται τώρα να επικεντρωθεί στο να κάνει ό,τι μπορεί για να προετοιμάσει τη διαπραγμάτευση για την αποχώρησή μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση", είπε.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος οδήγησε την πρώτη υπουργό της Σκωτίας, την Νίκολα Στέρτζον, να θέσει το ζήτημα διεξαγωγής ενός δεύτερου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της περιοχής από το Ηνωμένο Βασίλειο. "Η άποψη του πρωθυπουργού δεν έχει αλλάξει. Έγινε ένα νόμιμο, δίκαιο και αποφασιστικό δημοψήφισμα πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Οι λόγοι για την παραμονή της Σκωτίας στο ΗΒ είναι και σήμερα τόσο ισχυροί όσο ήταν και πριν από 18 μήνες", επισήμανε.

Τέλος η εκπρόσωπος καταδίκασε τα επεισόδια που σημειώθηκαν σε όλη τη χώρα το Σαββατοκύριακο, "όπως ο εκφοβισμός των μεταναστών" τους οποίους κάποιοι προέτρεψαν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Ο Βίτολντ Σόμπκοφ, ο πρεσβευτής της Πολωνίας στο Λονδίνο, είχε εκφράσει νωρίτερα την έντονη ανησυχία του για τις "ξενοφοβικές προσβολές" σε βάρος των Πολωνών και άλλων μεταναστών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή

Έρχεται και το Grexit;

γράφει ο Απόστολος Διαμαντής

Ένας χρόνος κλείνει σήμερα από την προκήρυξη δημοψηφίσματος της ελληνικής κυβέρνησης. Ο λαός απάντησε όχι και φυσικά η απάντηση αυτή δεν αφορούσε ακριβώς την συμφωνία- αυτό είναι το τυπικό μέρος- αφορούσε γενικώς  τη θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ.

Όλοι γνωρίζουν, πως εάν εκείνη τη στιγμή το ερώτημα ήταν μέσα ή έξω από το ευρώ, η απάντηση θα ήταν έξω. Ο λαός απηυδισμένος από τα μνημόνια, οργισμένος με τους ευρωπαίους  θα αποφάσιζε αποχώρηση, εάν είχε μια αποφασισμένη ηγεσία. Πλην όμως, για λόγους ανεξάρτητους της λαϊκής βούλησης, η κυβέρνηση δεν έκανε τη ρήξη. Και ο λόγος είναι πως δεν υπήρχε πολιτική τόλμη ούτε επεξεργασμένο σχέδιο εξόδου. Έτσι, μοιραία, το όχι περιορίστηκε στη συμφωνία και φυσικά έγινε ναι, καθώς ήρθε μια άλλη συμφωνία που πέρασε στα μουλωχτά. Αυτό λοιπόν που έκαναν οι βρετανοί, θα το είχαμε κάνει εμείς πριν ένα χρόνο.

Η ανελεύθερη ΕΕ

Πίσω από αυτήν την γενικευμένη λαϊκή απέχθεια προς την ΕΕ και το ευρώ, σε όλη την ήπειρο, μια απέχθεια που όλο και μεγαλώνει, κρύβεται μια θεμελιώδης αντίφαση: η πολιτική και οικονομική παρά φύσιν ένωση λαών με διαφορετικό πολιτικό, νομικό και πολιτισμικό status. Το εγχείρημα της συσσωμάτωσης αυτής είναι ολοκληρωτικής έμπνευσης, είναι κατεξοχήν αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο.

Διότι, προϋπόθεση της πολιτικής κοινωνίας είναι η λαϊκή κυριαρχία, η οποία εδράζεται πάνω στην δυνατότητα ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας, που οφείλει να αντιπροσωπεύει αυθεντικά τη λαϊκή βούληση. Αυτό είναι το θεμέλιο των δυτικών δημοκρατιών από την εποχή της αμερικανικής ανεξαρτησίας και της γαλλικής επανάστασης. Πως δηλαδή, κάθε λαός έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να επιλέγει τις κυβερνήσεις που επιθυμεί και να αποφασίζει αυτός ο ίδιος, με τρόπο κυρίαρχο, για κάθε απόφαση που τον αφορά, να έχει πλήρη έλεγχο φυσικά των δημοσιονομικών της χώρας, και  της εσωτερικής έννομης τάξης.

Με λίγα λόγια, τα εθνικά κράτη που διαμορφώθηκαν από αυτήν την επαναστατική αλλαγή του 18ου αιώνα και συγκροτήθηκαν από τον ναπολεόντειο κώδικα και την καντιανή πολιτική φιλοσοφία, θεμελιώνονται πάνω στην έννοια της ελευθερίας και του ατομικού και εθνικού δικαιώματος, καθώς το έθνος αντιμετωπίζεται κι αυτό ως μονάδα.

Η ΕΕ συγκρούεται λοιπόν, από τη φύση της, με αυτό το θεμελιώδες πρόταγμα της ελευθερίας, που είναι το σήμα κατατεθέν της μετα-απολυταρχικής εποχής. Επομένως, το brexit δεν είναι τίποτε άλλο από την απάντηση ενός ιστορικού έθνους στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και την τραπεζική ελίτ της Ευρώπης, που στοχεύουν στην κατάλυση των ελεύθερων εθνικών κρατών και επομένως στην ουσιαστική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακάμπτουν απροκάλυπτα όλες τις βασικές παραμέτρους του κοινοβουλευτισμού, καταλύουν ουσιαστικά το πολίτευμα και θέτουν τους ευρωπαϊκούς λαούς υπό τον έλεγχο του γαλλογερμανικού άξονα. Πρωταρχικό καθήκον αυτή τη στιγμή, για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς είναι η αποχώρηση όχι μόνον από το ευρώ, αλλά και από την ίδια την ΕΕ.

Όσες πολιτικές δυνάμεις εκφράσουν αυτό το αίτημα ελευθερίας θα ηγηθούν αυτής της κίνησης. Εάν η ευρωπαϊκή αριστερά συνεχίσει να ενεργεί ως  ουρά του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών, εάν συνεχίσει να πλήττει τα λαϊκά συμφέροντα για να απολαμβάνει τα οφέλη μιας κατ’ ουσίαν δοτής εξουσίας, τότε είναι πιθανόν να ξεπεραστεί από τα γεγονότα. Η ενίσχυση της λαϊκής δεξιάς σε όλη την Ευρώπη είναι σταθερή και αυξανόμενη και σύντομα θα οδηγήσει σε πλήρη ανατροπή του πολιτικού τοπίου.

Ερχεται και ο Τραμπ

Η Αριστερά συνεχίζει να μιλάει αορίστως για την Ευρώπη των λαών. Πρόκειται για μια φράση άνευ περιεχομένου. Ο βρετανικός λαός αποφάσισε. Γιατί λοιπόν δεν δεχόμαστε την λαϊκή βούληση; Είναι αλά καρτ η αποδοχή αυτή; 

Τα μαντάτα για τους συνεργάτες του γαλλογερμανικού άξονα δεν είναι όμως καθόλου καλά. Η οικονομική κρίση βαθαίνει, ενώ στο πολιτικό επίπεδο, το brexit φουσκώνει και τα πανιά του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Εάν συμβεί και αυτό, τότε οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ θα καταρρεύσουν και θα δημιουργηθεί ένα εντελώς νέο πολιτικό τοπίο, υπό τον απόλυτο έλεγχο της λαϊκής δεξιάς, που θα κινηθεί σταθερά στη λογική του εθνικού προστατευτισμού.

Διότι, κανένας λαός δεν πρόκειται  να  αναθέσει τις τύχες του στον Σουλτς, τον Σταϊνμάγερ, τον Γιουνκερ, την Μέρκελ και τον Ντάϊσενμπλουμ. Αργά ή γρήγορα οι ευρωπαϊκοί λαοί θα αποτινάξουν τα δεσμά και θα ανακτήσουν τον έλεγχο της πατρίδας τους.

Οι βρετανοί έκαναν την αρχή σ’ αυτήν την επαναστατική αλλαγή και θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλοι, με πρώτους φυσικά τους Γάλλους, που ήδη από το 2005 απέρριψαν το ευρωσύνταγμα. Τα δημοψηφίσματα που έρχονται μπορούν να ανατρέψουν το ανελεύθερο καθεστώς της ΕΕ και η Ελλάδα θα πρέπει να προετοιμάζεται γι’ αυτό, διότι δεν αποκλείεται να είναι από τις πρώτες που θα διαδεχθούν την Βρετανία.

Σοσιαλιστές και Ciudadanos αρνούνται κυβέρνηση υπό τον Ραχόι - Νέο Αδιέξοδο

Σε νέο πολιτικό αδιέξοδο φαίνεται να οδηγείται η Ισπανία, καθώς το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι αναδείχθηκε μεν πρώτο κόμμα στις ισπανικές εκλογές, αλλά και πάλι χωρίς να συγκεντρώνει το απαιτούμενο ποσοστό για σχηματισμό κυβέρνησης πλειοψηφίας. Η επόμενη ημέρα της κάλπης στην Ισπανία οδηγεί και πάλι σε διερευνητικές επαφές για τη συγκρότηση κυβέρνηση συνεργασίας, ωστόσο Σοσιαλιστές και Ciudadanos ξεκαθάρισαν σήμερα πως δεν πρόκειται να στηρίξουν κυβέρνηση υπό τον Ραχόι.

Την ελπίδα πως τα κόμματα θα καταλήξουν σε συμφωνία μέσα σε έναν μήνα προκειμένου να καταστεί δυνατός ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης υπό το Λαϊκό Κόμμα εξέφρασε σήμερα ο ασκών χρέη πρωθυπουργού της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι. «Πρέπει να προσπαθήσω να εξασφαλίσω μια πλειοψηφία για να κυβερνήσω γιατί χωρίς αυτήν, είναι πολύ δύσκολο, πολύ πολύπλοκο», δήλωσε ο Ραχόι στον ραδιοφωνικό σταθμό Cope.

«Πιστεύω πως μέσα σε έναν μήνα μπορούμε να έχουμε μια συμφωνία για τα βασικά. Θα ήταν ανοησία να χάσουμε χρόνο για πολλούς άλλους μήνες», πρόσθεσε.

Ωστόσο με τον επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος δεν φαίνονται να συμφωνούν οι πιθανοί σύμμαχοι του.

Οι Ισπανοί Σοσιαλιστές, οι οποίοι ήρθαν δεύτεροι στις χθεσινές εκλογές δεν θα στηρίξουν την επανεκλογή του εκτελούντα χρέη πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (PSOE) Αντόνιο Ερνάντο. «Δεν θα στηρίξουμε τον Ραχόι για την πρωθυπουργία ούτε θα απόσχουμε», δήλωσε συγκεκριμένα ο Ερνάντο.

Οι Σοσιαλιστές θα μπορούσαν να επιτρέψουν τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης μειοψηφίας του Λαϊκού Κόμματος απέχοντας στην ψηφοφορία που θα πραγματοποιηθεί στο κοινοβούλιο για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης ώστε να εκλεγεί πρωθυπουργός ο Ραχόι.

Σε χωριστή δήλωσή του, ο επικεφαλής του νεοφιλελεύθερου κόμματος των Ciudadanos, ο Άλμπερτ Ριβέρα, ανέφερε επίσης σήμερα ότι δεν θα υποστηρίξει μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ραχόι.

Με το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού, Σοσιαλιστών και Λαϊκού Κόμματος να φαίνεται ότι θα καταρρεύσει, λύση στην ακυβερνησία θα μπορούσε να δώσει μια ευρύτερη συνεργασία των τριών κομμάτων: Σοσιαλιστές με Unidos Podemos και Ciudadanos. Πάντως οι προσπάθειες κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών μετά τις εκλογές του 2015 δεν έφεραν αποτέλεσμα.

Τα αποτελέσματα των νέων ισπανικών εκλογών

Με καταμετρημένο το 100% των ψήφων, το Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι ενισχύθηκε ελαφρά λαμβάνοντας το 33% και 137 έδρες, έναντι 123 το Δεκέμβριο, αλλά συνεχίζει να απέχει μακράν από την απόλυτη πλειοψηφία των 176 εδρών στο κοινοβούλιο των 350 εδρών. Το Σοσιαλιστικό κόμμα συγκέντρωσε 22,6% και 85 έδρες, οι Unidos Podemos 21,1% και 71 έδρες και οι Ciudadanos 13,05% και 32 έδρες. Οι Σοσιαλιστές έχασαν 5 έδρες και από 90 έπεσαν στις 85. Η συμμαχία Podemos - Ενωμένης Αριστεράς, Unidos Podemos, έχει ακριβώς τις ίδιες έδρες, ενώ τις έδρες τους να μειώνονται είδαν και οι Ciudadanos, από 40 το 2015, σε 32 το 2016.

Με τη συμμετοχή να κυμαίνεται στο 69,84%, ο νέο εκλογικό αποτέλεσμα ουσιαστικά δεν άλλαξε σε τίποτα το αποτέλεσμα των εκλογών του Δεκεμβρίου, όταν ο κατακερματισμός των ψήφων μεταξύ των τεσσάρων κομμάτων οδήγησε σε πολιτικό αδιέξοδο και στην προκήρυξη νέων εκλογών σε έξι μήνες, λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης.  Η μόνη ανατροπή που έφεραν τα νέα εκλογικά αποτελέσματα ήταν αυτή στον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των Σοσιαλιστών ( PSOE) και της συμμαχίας των Unidos Podemos. Πρόκειται για διάψευση των δημοσκοπήσεων που έφεραν την Αριστερή συμμαχία στη δεύτερη θέση και τους Σοσιαλιστές στην τρίτη και να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην στήριξη μίας κυβέρνησης Podemos ή την εξαφάνισή τους από τον εκλογικό χάρτη.

Πηγή