Το MEGA συνεχίζει να λειτουργεί διεκδικώντας τα δικαιώματά του

Ανακοίνωση εξέδωσε η Τηλέτυπος ΑΕ (Mega Channel) λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του αποκλεισμού της από τη διαδικασία του διαγωνισμού των τηλεοπτικών αδειών.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται: «Μετά από 27 χρόνια κυρίαρχης παρουσίας και πολυσχιδούς προσφοράς η εταιρεία ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ κρίθηκε από καινοφανή όργανα "στάσιμη". Λάθος, εθελοτυφλία ή σκοπιμότητα άραγε;

H ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ, η μόνη πολυμετοχική εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 1994 τηλεοπτική εταιρεία, διαθέτει τη διαυγέστερη μετοχική σύνθεση, με ημεδαπούς και θεσμικούς αλλοδαπούς επενδυτές, την πλέον διαφανή προέλευση οικονομικών μέσων και τον μικρότερο σε σχέση με τον κύκλο εργασιών της και μάλιστα τον πλέον εξασφαλισμένο για τις τράπεζες δανεισμό μεταξύ όλων των ηλεκτρονικών ΜΜΕ.

Έχει αποδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο από το 1989, που λειτουργεί νόμιμα βάσει αδείας, έως σήμερα φόρους και τέλη πλέον του 1.300.000.000 ευρώ, απασχολεί δε συνεχώς προσωπικό πλέον των 500 ατόμων έχοντας καταβάλει αμοιβές ύψους 450.000.000 ευρώ.

Ευρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για την αναδιάρθρωση του δανεισμού της και την αποδέσμευση σημαντικών χρηματικών ποσών, που θα επιτρέψει την τακτοποίηση υποχρεώσεών της.

Το MEGA συνεχίζει να λειτουργεί διεκδικώντας τα δικαιώματά του, πάντα εντός των πλαισίων της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας, σε πείσμα των καταστάσεων και των καιρών».

Πηγή

Καμπανάκι για την Κυβέρνηση η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή

Όπως τονίζεται στην έκθεση, το τρίτο Μνημόνιο «πρέπει να πετύχει» γιατί «δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη».

Επίσης προειδοποιεί πως ο «κίνδυνος αποτυχίας δεν έχει εξαλειφθεί».

Σύμφωνα με το  Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, το έργο της προσαρμογής δεν έχει τελειώσει γιατί «εκκρεμούν κρίσιμες αποφάσεις για τους επόμενους μήνες ως την αξιολόγηση του Νοεμβρίου 2016. Όμως, η συμφωνία αποτελεί ένα βήμα στην πορεία επιστροφής στην ομαλότητα και, αν εφαρμοσθεί με συνέπεια, θα ανοίξει προοπτικές ανάκαμψης».

Χαντάκωσε ή «έσωσε» τον Τσίπρα η Χρυσή Αυγή;

Η απλή αναλογική μπορεί να έσωζε τον Καμμένο και τον Λεβέντη, αλλά θα χαντάκωνε τον ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως τώρα οι όροι αντιστρέφονται; Μια άλλη ανάγνωση των συνεπειών της στάσης της Χρυσής Αυγής.

Του Γιώργου Καρελιά

Πρώτα τα προφανή. Ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ δεν θέλουν να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο για να εξυγιάνουν το πολιτικό σύστημα. Αν ήθελαν αυτό, μαζί με την απλή αναλογική στην κατανομή των εδρών, θα πρότειναν την κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών, την εφαρμογή μεικτού συστήματος (σταυρό και λίστα) στην εκλογή των βουλευτών και άλλα εξυγιαντικά μέτρα. Κάποια από αυτά τού τα πρότεινε και ο Γιώργος Παπανδρέου κατά τη χτεσινή συνάντησή τους.

Όμως,  ο νυν Πρωθυπουργός δεν ενδιαφέρεται για τέτοια. Θέλει τα μικρότερα κόμματα δεκανίκια του. Και, πρωτίστως, θέλει να αφαιρέσει από το αντίπαλο μεγάλο κόμμα τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές, τουλάχιστον με την ευκολία που σχημάτισε ο ίδιος δυο φορές το 2015, παίρνοντας το (ευλογημένο τότε, καταραμένο σήμερα) μπόνους (εδώ και εδώ).

Όμως, αυτή η επιδίωξη του κ. Τσίπρα και των συν αυτώ ματαιώνεται με την απόφαση της Χρυσής Αυγής να μην υπερψηφίσει την απλή αναλογική. Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα περνούσε με 200 ψήφους ακόμη και αν η Χρυσή Αυγή υπερψήφιζε, αλλά τώρα είναι οριστικό. Ετσι τα όποια σενάρια μετατίθενται για μετά τις προσεχείς εκλογές.

Βλέποντας τα πανηγύρια των αντιπολιτευομένων (εδώ) και το μούδιασμα των φιλοκυβερνητικών (εδώ), βγαίνει εύκολα το συμπέρασμα ότι η στάση της Χρυσής Αυγής ευνοεί τις επιδιώξεις της ΝΔ και χαντακώνει αυτές του ΣΥΡΙΖΑ και των (πιθανών) συνεταίρων του. Εκ πρώτης όψεως έτσι φαίνεται. Ας προβληματιστούμε, όμως, λίγο περισσότερο.

Διαπίστωση πρώτη: Τα αναλογικά εκλογικά συστήματα ευνοούν τα μικρά και πολύ μικρά κόμματα, διότι τα καθιστούν ρυθμιστές. Επιπλέον, μπορεί να δημιουργήσουν στους ψηφοφόρους πιο χαλαρή ψυχολογική διάθεση και εκλογική συμπεριφορά, κάτι που πάλι τους μικρούς ευνοεί.

Συμπέρασμα πρώτο: Αν ψηφιζόταν η απλή αναλογική με 200 ψήφους και εφαρμοζόταν αμέσως, η μεν ΝΔ θα αντιμετώπιζε δυσκολίες στο σχηματισμό κυβέρνησης (εφόσον θα είναι πρώτο κόμμα, με βάση τις σημερινές προβλέψεις), αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετώπιζε μεγαλύτερο πρόβλημα. Πρώτον, διότι η ψυχολογία του σίγουρα ηττημένου θα ήταν διαβρωτική. Κομμάτια ψηφοφόρων του θα είχαν τον πειρασμό να στραφούν σε άλλα μικρότερα κόμματα. Δεύτερον, διότι η ψυχολογία αυτή μπορεί να έβαζε στη Βουλή μικρότερα εξ αριστερών κόμματα, τα οποία είναι εξ ορισμού εχθρικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Διαπίστωση δεύτερη: κατ’ αντιδιαστολή, τα μη αναλογικά εκλογικά συστήματα ευνοούν τα μεγάλα κόμματα, ακόμα και αυτό που βλέπει ότι θα ηττηθεί μεν σε μια εκλογική αναμέτρηση, αλλά θέλει να παραμείνει μεγάλο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ΠΑΣΟΚ, μεγάλο κόμμα επί 35 χρόνια, ουδέποτε υιοθέτησε την απλή αναλογική, πλην της τυχοδιωκτικής  στάσης του το 1989, όταν επιδίωξε να εμποδίσει τον Μητσοτάκη (πατέρα) να κυβερνήσει και, τελικά, απέτυχε.

Συμπέρασμα δεύτερο: Αυτό σημαίνει ότι, με το ισχύον εκλογικό σύστημα ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παραμείνει στις δύο πρώτες θέσεις του κομματικού χάρτη, ακόμα κι αν ηττηθεί στις προσεχείς εκλογές. Για τους αντίθετους λόγους από αυτούς που αναλύσαμε στο προηγηθέν πρώτο συμπέρασμα. Αντίθετα, μετά την χτεσινή εξέλιξη πρέπει να ανησυχεί περισσότερο ο συνεταίρος του κ. Τσίπρα, Πάνος Καμμένος, αλλά και τα άλλα μικρά κόμματα. Η αναλογική με το μπόνους ευνοεί μεν περισσότερο το πρώτο κόμμα, αλλά δεν αφήνει και το δεύτερο να μπει σε διαλυτική φάση. Οσοι δεν θα θέλουν να αναδειχθεί κυρίαρχη τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη αναγκαστικά θα παραμείνουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έτσι θα υποστεί μικρότερες απώλειες απ’ όσες θα του επέφερε η «απλή και  άδολη» αναλογική. Αντίθετα, τα μικρά κόμματα πρέπει να ανησυχούν. Πλην του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ, που μάλλον έχουν «μπετονάρει» την εκλογική τους βάση (μικρή μεν, αλλά σίγουρη), όλα τα άλλα μπορεί να πέσουν θύματα της ενίσχυσης του νέου δικομματισμού. Αντίθετα, θα ευνοούνταν με την «απλή», λόγω της ψυχολογία του κατακερματισμού που αυτή θα δημιουργούσε.

Ετσι, η πρώτη ανάγνωση των συνεπειών της άρνησης της Χρυσής Αυγής να ψηφίσει την απλή αναλογική μπορεί να μην είναι απολύτως ορθή. Μπορεί να αποτρέπει τη τυχοδιωκτική επιδίωξη του κ. Τσίπρα και των συν αυτώ να εμποδίσουν την ΝΔ να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά κρατάει τον ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι των δύο μεγάλων (τηρουμένων των αναλογιών) κομμάτων. Με άλλα  λόγια είναι προτιμότερο για τον ΣΥΡΙΖΑ να ηττηθεί με το ισχύον σύστημα και να κρατήσει ένα αξιοπρεπές ποσοστό, παρά να κινδυνεύσει να πάθει στραπάτσο με τη (δική του) «απλή και άδολη» αναλογική.

Ανεξαρτήτως όλων αυτών, πάντως, η αποτυχία να επιβληθεί αμέσως η «απλή και άδολη» είναι θετική εξέλιξη. Οχι για την ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τη χώρα, αφού αποτρέπεται ο κίνδυνος της ακυβερνησίας ή του αναγκαστικού σχηματισμού κυβέρνησης-τσίρκου (με τρία, τέσσερα ή πέντε κόμματα) ή κυβέρνησης-τέρατος (με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ μαζί).

Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ ήθελαν, με τα αναλογικά κόλπα τους, να σκάψουν τον λάκκο του Μητσοτάκη. Πιθανότατα θα έσκαβαν και τον δικό τους. Ευτυχώς απέτυχαν. Τώρα ο κ. Τσίπρας πρέπει να αναμετρηθεί με τους ψηφοφόρους του στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής. Δεν θα τον σώσουν τα κόλπα με το εκλογικό σύστημα.

Δήλωση Φ.Γεννηματά για την εισβολή στην Κύπρο

Είναι αδιανόητο για μια χώρα κράτος-μέλος της ΕΕ να υπάρχει στρατιωτική κατοχή.

«Είναι τελείως αδιανόητο για μια χώρα κράτος-μέλος της ΕΕ να υπάρχει στρατιωτική κατοχή. Θα πρέπει να επηρεάσει η Ευρώπη για να υπάρξει μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, που βάση της αποτελούν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μια λύση που να μπορεί να γίνει αποδεκτή από τον κυπριακό λαό, με πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και βεβαίως κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων»,δήλωσε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Στη συνέχεια, η Φ.Γεννηματα, τόνισε: «εισβολή που ακολούθησε,το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιούλη του 1974 κατά του Μακαρίου από τους απριλιανούς δικτάτορες».

Τέλος κατέληξε: «το ευρύτερο περιβάλλον της περιοχής μας, ιδιαίτερα μετά τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία είναι ασταθές και απαιτεί εγρήγορση και εθνική ομοψυχία του ελληνισμού.Στην κατεύθυνση αυτή κινείται και συμβάλλει σταθερά το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη”.

Πηγή

Πρόστιμο μισού εκατομμυρίου ευρώ στον Καμμένο για τον… ΕΝΦΙΑ του κτηρίου των ΑΝ.ΕΛ.

Ο Πάνος Καμμένος γλίτωνε χιλιάδες ευρώ από μη καταβολή ΕΝΦΙΑ με «μαϊμού» μη ηλεκτροδοτούμενα γραφεία.

«Μη ηλεκτροδοτούμενο» δηλωνόταν ψευδώς, επί σειρά ετών, το κτήριο όπου στεγάζονται τα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ! Ο κ. Καμμένος αντί να πληρώσει το πρόστιμο, απειλεί τους ελεγκτές που εντόπισαν την παράβαση!!! Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η ύβρις της εξουσίας είναι ασθένεια και οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς. Είναι τουλάχιστον αναξιοπρεπές την ώρα που ο λαός στερείται βασικά αγαθά για να πληρώνει τους φόρους, πολιτικοί σαν τον κύριο Καμμένο να προσφεύγουν σε τέτοιες πρακτικές για να γλιτώνουν χρηματικά ποσά που είναι ευτελή αναλογικά με το εισόδημά τους.

Ο «ψυχρός πόλεμος» του κ. Πάνου Καμμένου με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του υπουργείου Οικονομικών είναι πέρα για πέρα αληθινός και η ύπαρξη του εξηγεί πολλές από τις συμπεριφορές και τις κινήσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Πάμε όμως να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Στην ομιλία του στη Βουλή στις 22 Μαίου 2016 για το νέο σχέδιο νόμο του Υπουργείου Οικονομικών, ο πρόεδροςτων ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος προκάλεσε αντιδράσεις και εύλογες απορίες, όταν επιτέθηκε δίχως προφανή λόγο και αιτία στο Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ).

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ τη στιγμή που αναφερόταν στις αποκρατικοποιήσεις, πραγματοποίησε ένα λογικό άλμα, λέγοντας ότι η πρώτη αποκρατικοποίηση που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση, είναι η σύγκρουση με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, αναφέροντας «το παρακράτος του ΚΕΦΟΜΕΠ που αποφάσιζε πολιτικές διώξεις επιχειρηματιών και πολιτικών αντιπάλων».

Δείτε εδώ το σχετικό απόσπασμα

ι ακριβώς ήθελε να πει ο κ. Καμμένος;

Είχε ανοικτούς λογαριασμούς με το ΚΕΦΟΜΕΠ;

Γιατί χαρακτήρισε παρακράτος μια υπηρεσία που υπάγεται στον έλεγχο της κυβέρνησης εις την οποία είναι ο δεύτερος τη τάξει μετά τον Τσίπρα;

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση και ζήτησαν από τον κ. Καμμένο να απαντήσει γιατί «επέλεξε, για λόγους που ο ίδιος προφανώς γνωρίζει, να αναφερθεί στο… παρακράτος του ΚΕΦΟΜΕΠ».

Βεβαίως, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν είπε ποτέ κάτι περισσότερο για αυτή την ιστορία, αρκέστηκε σε αυτή την  «περίεργη» επίθεση προς τους ελεγκτές του ΚΕΦΟΜΕΠ, τους οποίους αντί ως μέλος της κυβέρνησης να τους ενθαρρύνει και να στηρίζει το έργο τους, αντιθέτως τους επιτίθεται και τους χαρακτηρίζει παρακράτος.

Ο λόγος, λοιπόν, εκείνης της επίθεσης του προέδρου των ΑΝΕΛ προς το ΚΕΦΟΜΕΠ, το οποίο χαρακτήρισε «παρακράτος» δίχως να παρουσιάσει αποδείξεις, ήταν το αστρονομικό πρόστιμο του μισού εκατομμυρίου ευρώ περίπου που έχει κληθεί να πληρώσει!

Η υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών έχει επιβάλλει το πρόστιμο λόγω φορολογικών παραβάσεων που εντόπισε στο κτήριο της λεωφόρου Συγγρού, όπου στεγάζονται τα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ.

Το τεράστιο κτίριο στην Καλλιθέα ανήκε στον πατέρα του Πάνου Καμμένου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από μερικούς μήνες.

Σύμφωνα με πόρισμα των ελεγκτών από την έρευνα που πραγματοποίησαν το 2013, ορισμένοι χώροι του κτιρίου δηλώνονταν αναληθώς ως μη ηλεκτροδοτούμενοι, με αποτέλεσμα να έχουν έκπτωση από τον ΕΝΦΙΑ, τουλάχιστον για το 2013, όπως προέβλεπε σχετικός νόμος.

Μάλιστα ο έλεγχος επεκτάθηκε σε βάθος χρόνου και όπως διαπιστώθηκε, η ίδια τακτική ακολουθείτο για περισσότερα από δέκα χρόνια.

Δηλαδή την ώρα που η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει ο κύριος Πάνος Καμμένος χαρακτήριζε τον ΕΝΦΙΑ έναν παράλογο φόρο, που δεν διορθώνεται αλλά καταργείται, εκείνος γλίτωνε χιλιάδες ευρώ με τα «μαϊμού» μη ηλεκτροδοτούμενα γραφεία.

Το καταπληκτικό της ιστορίας είναι ότι όσο ήταν στην αντιπολίτευση ο κ. Καμμένος δήλωνε από τα τηλεοπτικάπαράθυρα ότι δεν θα πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ!

Αξίζει βέβαια να σημειώσουμε ότι για αυτό το ζήτημα είναι προφανές ότι η ευθύνη ανήκε στον πατέρα του ο οποίος έφυγε από τη ζωή και ασφαλώς οικογενειακή ευθύνη δεν υπάρχει.

Όμως ποιον θα έπειθε ο κ. Καμμένος αν δήλωνε ότι δεν γνώριζε το παραμικρό;

Όταν μάλιστα στο συγκεκριμένο κτίριο στεγάζονται τα γραφεία του, ενώ ο ίδιος χρησιμοποιώντας το βήμα της Βουλής επιτίθεται στους ελεγκτές διότι κάνουν τη δουλειά τους και εφαρμόζουν τους νόμους. Εκτός αν ο κ. Καμμένος θεωρεί τον εαυτό του υπεράνω του νόμου.

Η ουσία είναι ότι ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. κληρονόμησε το χρέος του μισού εκατομμυρίου ευρώ και καλείται σήμερα να το πληρώσει.

Πηγές αναφέρουν ότι προσέφυγε σε επιτροπή του υπουργείου Οικονομικών που επανεξετάζει τις υποθέσεις, αλλά ο φάκελός του απορρίφθηκε.

Και αφού είδε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από το να πληρώσει, όπως εξαναγκάζονται να κάνουν λόγω της πολίτικής του κ. Καμμένου εκατομμύρια Έλληνες για να μη χάσουν τα σπίτια τους, εκείνος επέλεξε τις δημόσιες απειλές κατά των υπαλλήλων που απλώς κάνουν τη δουλειά τους.

Διότι όπως είπε πρόσφατα ένας άλλος υπουργός της Κυβέρνησης, «εμείς κυβερνάμε την Ελλάδα».

Mαθαίνουμε επίσης ότι οι ελεγκτές του υπουργείου Οικονομικών έχουν «θορυβηθεί» από την συμπεριφορά του υπουργού, αν και προς ώρας κανουν τη δουλειά τους με απόλυτη τήρηση των νόμων.

Εμείς θα περιμένουμε να ενημερωθούμε αν ο κ. Καμμένος προτίθεται να πληρώσει το πρόστιμο ή αν θα συνεχίσει να κινείται κατά των ελεγκτών του δημοσίου.

Άραγε ο συνέταιρός του ο κ. Αλέξης Τσίπρας τι θα κάνει;

Θα τον καλύψει και σε αυτό το ατόπημα; Διότι ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Τσίπρας με τον ίδιος λαϊκίστικο τρόπο περιδιάβαινε στα τηλεοπτικά παράθυρα και ζητούσε από τον λαό να μην πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ.

Μάλιστα με απίστευτους θεατρινισμούς ο κ. Τσίπρας έλεγε πώς ούτε ο ίδιος θα πληρώσει τον φόρο, αν και όπως μάθαμε στη συνέχεια έμενε στο νοίκι.

Ο κ. Τσίπρας από το 2011 δήλωνε σε ομιλίες του: «Δηλώνω ότι σε σχέση με το χαράτσι στα ακίνητα, θα καταθέσω το μέρος του λογαριασμού μου που αναλογεί στη ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και δανείων. Και το μέρος που αφορά το χαράτσι, θα το καταθέσω ως δωρεά στο ΚΕΘΕΑ».

Το ίδιο είχε δηλώσει και σε συνέντευξη στην ΝΕΤ, αλλά και στην εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη Πρωταγωνιστές το 2012 που είχε πει: «Οχι δεν το πλήρωσα σε ένα μικρό ακίνητο που είχα γονική παροχή». Ωστόσο τον Φεβρουάριο του 2013 στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά είχε αλλά ξει τροπάριο λέγοντας ότι ζει στο νοίκι και πως το είχε πει τότε παραδειγματικά. Είχε μάλιστα το θράσος να πει: «Την πατήσατε, εγώ ζω στο νοίκι!».

Τελικά δεν κατέθεσε ποτέ χρήματα στο ΚΕΘΕΑ και ούτε βεβαίως πλήρωσε ΕΝΦΙΑ.

Ο καθένας πλέον μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για τον τρόπο με τον οποίο κυβερνά το δίδυμο Τσίπρα – Καμμένου, αλλά και για το ήθος των δυο ανδρών.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι» Τι εννοούσε ο Σοφοκλής; Οτι η ποιότητα του ανδρός φαίνεται μόνο όταν αναλάβει αξιώματα και εξουσία.

Πηγή

Οι Κουρουμπλήδες...

Γιάννης Ματθαίου Σουλαδάκης 

Στην φωτογραφία ο Ανδρέας Παπανδρέου στον Γοργοπόταμο, το 1986, στον εορτασμό της ενωμένης Εθνικής Αντίστασης. 

Το ΠΑΣΟΚ συμφιλίωσε και ένωσε τους Έλληνες.

Σήμερα όμως δεν θ ασχοληθώ με την Εθνική αντίσταση, θα ασχοληθώ κωδικοποιημένα με τον εκλογικό νόμο, εξάλλου διαβάζοντας παρακάτω, θα διαπιστώσετε πόσο συνδέονται...

1.Το ΠΑΣΟΚ επιχείρησε από το 1986 να εφαρμόσει απλή αναλογική, ζήτησε επαφή με την παραδοσιακή αριστερά, η οποία με την ηγεσία της εποχής, Φλωράκης, Κύρκος, αρνήθηκαν κάθε επαφή.

2.Το ΠΑΣΟΚ με πολιτική απόφαση το 1989, ψήφισε εκλογικό νόμο απλής αναλογικής, η απόφαση αυτή ήταν στο πλαίσιο άμυνάς του απέναντι στην εκκολαπτόμενη συνωμοσία Κοσκωτά, ΝΔ, Συνασπισμού, εκδοτών, διαπλοκής.

Ο Συνασπισμός δεν ψήφισε, για να μην χαλάσει την «συντεκνιά» με τον Μητσοτάκη.

Όσοι θυμούνται μόνο την δυσκολία αυτοδυναμίας του τότε Μητσοτάκη, ας θυμηθούν και τα υπόλοιπα.

3.Στις εκλογές του Ιούνη του 1989, ήταν εφικτή η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ Συνασπισμού, αρνήθηκε όμως ο Συνασπισμός, συνεχίζοντας με Μητσοτάκη την κατά ΠΑΣΟΚ συνωμοσία Κοσκωτά , επιδιώκοντας την διάλυση του ΠΑΣΟΚ και την πολιτική εξόντωση του Ανδρέα Παπανδρέου.

4.Τοτε με κυβέρνηση Τζαννετάκη, οργανώθηκε η μεγάλη διαπλοκή σε όλους τους τομείς, πολλοί καλοί συνεργάτες και γνώστες, Δραγασάκης, Κουβέλης, Ψυχάρης κλπ.

5.Αληθεια, τι προσδοκούν οι ΤσιπροΚαμμένοι από την προσωποποιημένη επιτομή κάθε μορφής ακραίου παλαιοκομματισμού, τον Κουρουμπλή, στον οποίον ανέθεσαν να εκμαυλίσει, να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ για τον εκλογικό νόμο;

6.Τελος, ορισμένα πολιτικά ξεπεταρούδια, που με αφορμή τον εκλογικό νόμο επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, μη νομίζουν ότι κερδίζουν βρίζοντας τον ευεργέτη τους το ΠΑΣΟΚ, που για το τι είναι πολιτικά, το οφείλουν αποκλειστικά σ αυτό.

Η αχαριστία και η ύβρις, δεν αναδεικνύει πολιτικές ηγεσίες, αναδεικνύει Κουρουμπλήδες.

Και να ξέρουν, υπάρχει πολύ σύντομος δρόμος είτε για ΝΔ, είτε για ΣΥΡΙΖΑ, ο απ ευθείας κι όχι υβρίζοντας το ΠΑΣΟΚ, εκτός εάν εκτελούν «όρους μετάβασης».

Πηγή

Μετά την παραίτηση Σάλλα από την Πειραιώς θα βγουν στη δημοσιότητα τα pay- rolls της τραπεζας ?

Εχω την περιέργεια.

Τώρα, μετά την παραίτηση του Μιχάλη Σάλλα από την Πειραιώς, θα βγουν στη δημοσιότητα τα περίφημα pay-rolls της τράπεζας.

Ποιοί δημοσιογράφοι, πρώην πολιτικοί, καθηγητές και μεγαλοδικηγόροι τα έπαιρναν "μαύρα" επί χρόνια?

Ποιά ΜΜΕ (εφημερίδες και κανάλια) ξεζούμιζαν τα ταμεία της τράπεζας με διαφημίσεις χωρίς ουσία και λόγο, απλά και μόνο για να προβάλουν το έργο της διοίκησης?

Ποιά ΜΜΕ, κόμματα και συγκεκριμένοι επιχειρηματίες θεωρούσαν την Πειραιώς σαν το προσωπικό τους χρηματοκιβώτιο?

Ποιές "ελεημοσύνες" έκανε η διοίκηση της τράπεζας, στο στυλ της πρέσβειρας, παρουσιάζοντας θεάρεστο έργο με τα δικά μας λεφτά?

Ποιός ο ρόλος της κυρά Σοφίας στο παιχνίδι του μοιράσματος άφθονου χρήματος μέσα από δήθεν πολιτιστικό και φιλανθρωπικό έργο?

Πως η κυρά Σοφία έκανε αποκλειστικά τις προσλήψεις στην τράπεζα μετά από "σημειώματα" γνωστών πολιτικών?

Με πόσα δις ευρώ χρηματοδότησε ο ελληνικός λαός την τράπεζα Πειραιώς με τις τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις για να κάνουν "πλιάτσικο" οι διαπλεκόμενοι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα τρωκτικά των ΜΜΕ.? 

Και κάτι τελευταίο για τους οικονομικούς εισαγγελείς.
Τι περιουσία είχε ο Μιχάλης Σάλλας όταν ανέλαβε την τράπεζα και τι περιουσία έχει σήμερα.?
Θα τρίβουν τα μάτια τους..αν ψάξουν!!
Αλλά δεν.......

Χάρης Κοντόπουλος

Προσφυγή στο ΣτΕ για τον ΦΠΑ 24% στα νησιά

Να κριθεί αντισυνταγματική η αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά στο 24% ζητεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας ο Επιμελητηριακός Ομιλος Ανάπτυξης Ελληνικών Νησιών, που απαρτίζεται από 19 Επιμελητήρια - μέλη του σε νησιωτικές περιοχές.

Στην προσφυγή του, ο επιμελητηριακός όμιλος αναφέρει ότι το Σύνταγμα προβλέπει ειδική μεταχείριση για τα νησιά (άρθρα 101 και 106 Συντάγματος), όπως είναι τα ιδιαίτερα ευμενή οικονομικά μέτρα, λόγω της απομόνωσής τους και της έλλειψης δυνατότητας οικονομικής ανάπτυξης.

Ακόμη, υποστηρίζει ότι ο νόμος 4389/2016 και η από 24.5.2016 απόφαση του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, που επιβάλλουν την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά στο 24%, είναι σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντάγματος).

Και αυτό, γιατί η γενική και ολοσχερής κατάργηση της ιδιαίτερης και συνταγματικά επιβεβλημένης ειδικής μεταχείρισης των νησιών από πλευράς φόρου είναι επαχθεστέρα, αφού μαραζώνει τα νησιά και τους επιφέρει οικονομική δυσπραγία.

Με άλλα λόγια, καταργούν το συνταγματικά επιβαλλόμενο ιδιαίτερο και ευμενέστερο φορολογικό καθεστώς για τα νησιά, επισημαίνει ο όμιλος.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τον ίδιο λόγο έχουν προσφύγει επίσης η περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, ο Δήμος Μυκόνου, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι Νάξου και Σύρου και επιχειρηματίες.

Οι προσφυγές θα συζητηθούν στην ολομέλεια του ΣτΕ την πρώτη ημέρα του νέου δικαστικού έτους, στις 16 Σεπτεμβρίου 2016, με εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Γεώργιο Βώρο.

Πηγή

Συνταγματική αναθεώρηση: Λαϊκιστικός αποπροσανατολισμός

Του Γιάννη Σιδέρη

«Ψωμί δε είχαμε… ραπανάκια για την όρεξη (γυρεύαμε)», λέει ο λαός, και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η λαϊκή σοφία, βρίσκει την… έκπαγλη πραγμάτωσή της.  

Στο χθεσινό άτυπο υπουργικό συμβούλιο συζητήθηκαν οι προτάσεις της επιτροπής για την αναθεώρηση του συντάγματος, τις οποίες παρουσίασε ο Γιώργος Κατρούγκαλος, και τις οποίες ο πρωθυπουργός θα παρουσιάσει σε ειδική εκδήλωση.

Τελικά ο κ. Τσίπρας εδέησε να σεβαστεί την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, και να μην επιχειρήσει συμβολική εξίσωση της ημέρας με τις προτάσεις του για το νέο σύνταγμα, και με τον αμετροεπή ισχυρισμό ότι άρχεται η μετάβαση στην «τέταρτη ελληνική δημοκρατία» , όπως έχει δηλώσει ο κ. Κατρούγκαλος.

Ο τελευταίος είχε δηλώσει πως θα πάμε σε νέους θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, ενίσχυσης των ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων και θωράκιση του πολιτεύματος απέναντι στη «νεοφιλελεύθερη αντεπανάσταση» - κάτι που είχε ξεσηκώσει θύελλα επικρίσεων και υπονοιών.

Βέβαια όσοι αντιτίθενται, καταγγέλλουν ότι το νέο σύνταγμα κάθε άλλο παρά θα ανακόψει την νεοφιλελεύθερη αντεπανάσταση, αντιθέτως θα αφυδατώσει τη δημοκρατία, όντας κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των μνημονιακών εποχών, με σκλήρυνση της εκτελεστικής εξουσίας, τον ενισχυμένο ρόλο του προέδρου της Δημοκρατίας -μετά την εκλογή του από το λαό- και την παράλληλη αντίστοιχη μείωση του κοινοβουλίου και του πρωθυπουργικού ρόλου.

Λαϊκό ανάγνωσμα

Ούτως ή άλλως, αυτά θα αναλυθούν δεόντως από τους ειδικούς και μη, καθώς με το λαϊκιστικό κρεσέντο που διέπει τον ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός θα έχει το χρόνο να εντρυφήσει στα του νέου συντάγματος. Η δημόσια διαβούλευση με το λαό, με φορείς, και με κόμματα, θα διαρκέσει έως και ένα χρόνο. Στο τέλος αυτής της περιόδου, σχεδιάζεται να καταλήξει σε ένα δημοψήφισμα που θα έχει «συμβουλευτικό» χαρακτήρα. Μετά από όλη αυτή τη μακρόσυρτη διαδικασία, θα ξεκινήσει και η επίσημη διαδικασία στη Βουλή.   

Όπως γράψαμε και χθες, οι θέσεις του πρωθυπουργού θα είναι υπό μορφή ερωτημάτων, και έτσι θα επιχειρήσει να φιλοτεχνήσει το προφίλ του μη εξουσιαστή ηγέτη, ο οποίος πριν αποφασίσει απευθύνεται στον λαό. Κάποια από τα σημαντικά ζητήματα θα αποτελέσουν και αντικείμενο του δημοψηφίσματος, όπως αυτό της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας, του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή του «επαναπροσδιορισμού» των σχέσεων εκκλησίας και κράτους (η λέξη επαναπροσδιορισμός τίθεται σε εισαγωγικά γιατί έτσι μας διατυπώθηκε, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμάει πλέον να μιλά για χωρισμό εκκλησίας και κράτους, ούτε έχει το πολιτικό θάρρος να τον επιβάλλει, σε αντίθεση με τις παλιές μεγαλοστομίες).

Το πρόβλημα που ανακύπτει, παρότι φαντάζει το άκρον άωτο της δημοκρατικότητας, ενέχει τον κίνδυνο να συμβάλει στον αποπροσανατολισμό του λαού. Η αναθεώρηση του συντάγματος, με τη βοήθεια πρόθυμων «παραθύρων» και πρόθυμων δημοσιογραφικών διαύλων, ενδέχεται να διαφύγει από τους φακούς εστίασης των ειδικών και να γίνει… λαϊκό ανάγνωσμα. Έτσι χρήματα δεν θα έχουμε, μισθούς και συντάξεις δεν θα έχουμε, ανεργία θα έχουμε, εργασιακά δικαιώματα θα πετσοκόβονται, αλλά ο λαός θα έχει όλη την πολυτέλεια χρόνου να συζητάει για το σύνταγμα…

Ο Γιώργος Θα ψήφιζε

Κατά τα άλλα, ελλείψει κοινοβουλευτικών συνομιλητών, ο πρωθυπουργός αρκέστηκε στους εξωκοινοβουλευτικούς, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Κουβέλη και τους συνεργαζόμενους Οικολόγους.

Πέραν των δηλώσεων που έκανε εξερχόμενος του Μαξίμου, ο κ. Παπανδρέου,(τάχθηκε υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τη συνταγματική αναθεώρηση, ενώ πρότεινε σπάσιμο των περιφερειών, την εφαρμογή ενός συστήματος μονοεδρικών και με περιφερειακές λίστες), σύμφωνα με πληροφορίες μας, ερωτηθείς από τον κ. Τσίπρα, πως κρίνει την ψήφο στα 18, απάντησε πως δεν το βρίσκει τόσο χρήσιμο. Αντιθέτως ο ίδιος θα έβλεπε το δικαίωμα για εκλογή να κατέβαινε από τα 25 στα 21 χρόνια.

Ερωτηθείς επίσης για την στάση του ΠΑΣΟΚ, απάντησε ότι δεν θέλει να ερμηνεύσει την συμπεριφορά του κόμματος. Αλώστε, όπως είπε, δεν έχω επικοινωνία. Ωστόσο όσον αφορά στη δική του στάση, απάντησε: Αν ήμουν στη Βουλή θα ψήφιζα το νόμο, παρά τις επί μέρους διαφωνίες (συμπέρασμα: Ο κ. Τσίπρας έχασε έναν πρόθυμο σύμμαχο, τον οποίο παλιά κατήγγειλε ως Πινοσέτ!).

Η ψευδαίσθηση της συμμετοχής…

Του Γιάννη Παντελάκη

Ο λαϊκισμός δεν έχει κομματική ταυτότητα. Προέρχεται από παντού και διαχέεται παντού. Τελευταία έκφρασή του η πρόταση για άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Την έκανε ο Τσίπρας με το επιεικώς αφελές ερώτημα: «από τη στιγμή που ο λαός μπορεί να εκλέξει τον κάθε κοινοτάρχη, γιατί όχι και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;». Και φυσικά η πρόταση ήρθε να συναντήσει συνηγόρους σχεδόν σε όλα τα κόμματα και ιδιαίτερα σε κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. (Καραμανλής, Αβραμόπουλος κ.α.) που έχουν εκφράσει ανάλογη άποψη στο παρελθόν.

Με την απευθείας εκλογή, γίνεται επίκληση του λαού και δίνεται η ψευδαίσθηση της συμμετοχής του σε μια καίρια απόφαση. Αφού (σύμφωνα με τον Τσίπρα) ο κόσμος εκλέγει κοινοτάρχη, μπορεί να εκλέξει και Πρόεδρο. Ένα σκόπιμα αφελές λαϊκίστικο επιχείρημα. Ο τελευταίος κοινοτάρχης ελέγχεται από το ίδιο το κοινοτικό συμβούλιο καθημερινά. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ιδιαίτερα ο νομιμοποιημένος από μια εκλογή από τον λαό, από κανέναν. Απλά μετατρέπεται σ' έναν ακόμα πόλο εξουσίας.

Η πρόταση για απευθείας εκλογή ηχεί ωραία στα αυτιά των ψηφοφόρων. Τους δίνει την αίσθηση (που όμως αποτελεί ψευδαίσθηση) ότι συμμετέχουν σε κάτι σημαντικό. Μια ωραία Κυριακή επισκέπτονται τα εκλογικά τμήματα για να εκλέξουν τον ανώτατο άρχοντα! Ακούγεται εξαιρετικά δημοκρατικό. Την εκλογή την κάνουν οι ίδιοι οι πολίτες και όχι οι διαμεσολαβητές τους. Όσο ωραίο και αν ακούγεται, τόσο παραπλανητικό είναι. Μετά την απομάκρυνσή τους από την κάλπη, δεν θα έχουν κανέναν λόγο σε όσα ο Πρόεδρος κάνει ή δεν κάνει. Του έχουν δώσει μια απόλυτη νομιμοποίηση και ειδικό βάρος (αφού εκλέχτηκε απευθείας), αλλά δεν μπορούν ν' ασκήσουν τον οποιοδήποτε έλεγχο, ούτε οι ίδιοι, ούτε κάποιοι διαμεσολαβητές τους όπως οι βουλευτές (που κάνουν κάτι τέτοιο στην κυβέρνηση). Στους πολίτες έχει μείνει η ψευδαίσθηση συμμετοχής, αλλά ουσιαστικά αυτό που έχουν κάνει είναι να εκλέξουν οι ίδιοι έναν ακόμα φορέα ισχυρής εξουσίας από τον οποίο αν είναι δυσαρεστημένοι θα πρέπει να περιμένουν πέντε χρόνια για να τον αλλάξουν!

Υπάρχουν πολλοί τρόποι ώστε να υπάρχει συμμετοχή των πολιτών σε σημαντικές αποφάσεις που τους αφορούν. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ. Ακόμα και με τις υπάρχουσες προβλέψεις που δίνει το Σύνταγμα. Όσες φορές κλήθηκαν να έχουν γνώμη για όσα σοβαρά αφορούν στη ζωή τους, η γνώμη τους αγνοήθηκε. Το παράδειγμα του περυσινού δημοψηφίσματος είναι το πιο ενδεικτικό και πρόσφατο. Η ίδια η κυβέρνηση που το προκάλεσε μετέτρεψε το «όχι» σε απόλυτο «ναι». Οι πολίτες εξαπατήθηκαν παρ' ότι ήταν από τις περιπτώσεις εκείνες που η άποψή τους ήταν ξεκάθαρη και σαφής.

Ανάλογες μέθοδοι πολιτικής εξαπάτησης αποτελούν οι κυβερνητικές εκείνες πρακτικές που ακολουθούνται μετά τις εκλογές. Τα κόμματα που κερδίζουν την εξουσία έχουν τη συνήθεια (η οποία αποτελεί βασικό πια χαρακτηριστικό της πολιτικής μας ζωής) να μην υλοποιούν παρά ελάχιστα απ' όσα έχουν προεκλογικά υποσχεθεί. Οι πολίτες συμμετέχουν στις εκλογές, αλλά η γνώμη τους δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη μετά από αυτές.

Όταν το διακύβευμα είναι τόσο σοβαρό (όσο η εκλογή μιας κυβέρνησης) και αγνοείται η βούληση της πλειοψηφίας που προκύπτει από τις κάλπες, καταλαβαίνει κάποιος πόσο ειλικρινές είναι οι υπέρμαχοι της απευθείας εκλογής του Προέδρου όταν λένε πως ο λαός συμμετέχει στις αποφάσεις. Η συμμετοχή θα είχε νόημα, αν οι αποφάσεις γινόντουσαν σεβαστές. Και επιπλέον στην προκειμένη περίπτωση, αν στην επιλογή ενός προσώπου (όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας) υπάρχουν και κάποιοι μηχανισμοί στοιχειώδους ελέγχου. Τουλάχιστον με τον τρόπο που ελέγχουν (όσο αυτό είναι εφικτό) οι βουλευτές της πλειοψηφίας και μειοψηφίας την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αν η απευθείας εκλογή Προέδρου συνδεόταν με αυξημένες αρμοδιότητές στο πρόσωπό του, τα πράγματα θα ήταν ακόμα πιο δύσκολα. Θα δημιουργείτο ένας ακόμα ισχυρός πόλος εξουσίας, ένα ακόμα ανεξέλεγκτο πολιτικό πρόσωπο και μάλιστα στην κορυφή του πολιτεύματος. Σ' ένα καθαρά πρωθυπουργικό σύστημα (όπως λειτουργεί στη χώρα μας), θα είχε προστεθεί ένα ακόμα πρόσωπο το οποίο θα λειτουργούσε με πολλές συγκεντρωμένες εξουσίες στα χέρια του…

«Νομίζω ότι είναι ώριμο και το θέλει και ο ελληνικός λαός. Για τις αρμοδιότητες του το συζητάμε. Από την στιγμή που μπορεί να εκλέξει τον κάθε κοινοτάρχη, γιατί όχι και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». 

Ασύλληπτη πρόκληση από το «κόμμα Σαδίκ» στη Θράκη

Διαστάσεις ανοιχτής πρόκλησης λαμβάνει η διαδήλωση που έχουν προγραμματίσει το «κόμμα του Σαδίκ» και γνωστοί φορείς της μειονότητας στην Κομοτηνή, την ημέρα αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, μετά τον Αττίλα Ι, στις 24 Ιουλίου.

Η διαδήλωση που έχει προγραμματιστεί από τον προηγούμενο μήνα, λαμβάνει νέες διαστάσεις μετά το πραξικόπημα στην Τουρκία, την επικράτηση Ερντογάν και τις απειλητικές δηλώσεις της Άγκυρας για την υπόθεση των οκτώ τούρκων αξιωματικών στην Αλεξανδρούπολη.

Το real.gr παρουσιάζει - μεταφρασμένη - προκήρυξη που κυκλοφορεί στην περιοχή μόνο στα τουρκικά και η οποία αποτελεί μνημείο διχασμού και πιθανόν και προάγγελο άλλων εξελίξεων. 

Η προκήρυξη έχει ως εξής:

«Εμπρός Τούρκε της Δυτικής Θράκης! 

Εάν θέλεις να συνεχίσει και να επιβιώσει ο τουρκισμός που αποτελεί την ταυτότητα και το χαρακτήρα σου!

Εάν θέλεις οι ιστορικοί σύλλογοί σου να επαναλειτουργήσουν με το δικό τους όνομα!

Εάν θέλεις να φωνάξεις: Δώστε μας πίσω τα βακούφιά μας που αποτελούν την κληρονομιά των πατέρων και των παππούδων μας!

Εάν θέλεις να αναγνωρίζονται από όλους οι εκλεγμένοι μουφτήδες που εσύ εξέλεξες και να έχουν το σεβασμό που τους ταιριάζει!

Εάν δεν θέλεις να καταπατούν στη θρησκευτική σου ελευθερία με το νόμο των 240 ιμάμηδων! 

Εάν θέλεις να πεις «φτάνει πια» στην υπονόμευση των θρησκευτικής ανεξαρτησίας που σου αποδόθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης! 

Εάν θέλεις τη δημιουργία νηπιαγωγείων που παρέχουν δίγλωσση εκπαίδευση σε τουρκικά και ελληνικά για να μαθαίνουν τα παιδιά τη μητρική μας γλώσσα!

Εάν θέλεις να μην υπάρχει απαγόρευση στην ομιλία τουρκικών από τους δασκάλους μας στα σχολεία μας!

Εάν θέλεις να αυξηθούν τα μειονοτικά γυμνάσια και λύκεια που είναι λίγα και δεν φτάνουν για να πάνε τα παιδιά μας!

Εάν θέλεις να διδάσκουν στα παιδιά οι δικοί μας δάσκαλοι που έχουν πάρει πτυχίο από την Τουρκία!

Εάν δεν θέλεις να κλείνουν τα μειονοτικά σχολεία με τη δικαιολογία ότι έχουν λίγους μαθητές!

Εάν θέλεις να πεις «φτάνει πια» στην υπονόμευση της εκπαιδευτικής ανεξαρτησίας που σου αποδόθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης!

Εάν επιθυμείς να ανοίξουν οι πόρτες του Δημοσίου για να διορίζονται οι μορφωμένοι νέοι μας!

Εάν επιθυμείς να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους τα οικόπεδα του κάμπου που έχουν δημευθεί αλλά δεν χρησιμοποιούνται!

Εάν θέλεις να επανακτήσουν την ιθαγένειά τους τα αδέλφια μας που αδικήθηκαν από το άρθρο 19!

Εάν θέλεις να καταργηθεί το αντιδημοκρατικό όριο του 3% που στέκεται εμπόδιο στην έκφραση της αληθινής σου πολιτικής βούλησης!

Εάν δεν θέλεις να γίνονται επιθέσεις εναντίον του ΚΙΕΦ από ληστές εν τω μέσω της νυκτός!

Εάν δεν θέλεις να απλώνουν τα χέρια τους στα ενθύμια του αείμνηστου ηγέτη μας, δρ. Σαδίκ Αχμέτ! 

Εάν επιθυμείς να δοθούν πλέον αποζημιώσεις για τις ζημιές στα καταστήματα που καταστράφηκαν το 1990!

Εάν θέλεις να σταματήσει η φτώχεια των ανθρώπων της μειονότητας!

Εάν θέλεις να γίνεις πολίτης πρώτης κατηγορίας και επιθυμείς να ζήσεις καλύτερα!

Εάν θέλεις να αγαπάς και να υπηρετείς αυτή τη χώρα ως ισότιμος πολίτης!

Εμπρός Τούρκε της Δυτικής Θράκης είναι καιρός να ξυπνήσεις από το λήθαργο! 

Ήρθε ο καιρός να φωνάξεις τα αιτήματά σου μέσα από δημοκρατικές οδούς!

Θα πρέπει να θυμάσαι ότι τα δικαιώματα δεν παραχωρούνται, μόνο κερδίζονται!

Τα δικαιώματα σου, σου ανήκουν αρκεί να τα διεκδικήσεις!

Σήμερα είναι μέρα αλληλεγγύης, σήμερα είναι μέρα να υποστηρίξουμε ο ένας τον άλλον! 

Υποστήριξε την πορεία διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016. 

Θα αρχίσουμε από τα παλιά κεντρικά γραφεία του ΚΙΕΦ (κεντρικό παράρτημα) και θα πάμε στη νομαρχία! 

Υποστήριξε την! Μόνο έτσι θα αφήσεις μια κληρονομιά που αξίζει στα παιδιά σου!

Υποστήριξε την! Μόνο έτσι θα αφήσεις στα παιδιά σου την ελπίδα για ένα λαμπρό μέλλον!

Υποστήριξε την! Μόνο έτσι τα εγγόνια σου θα ζήσουν σε αυτά τα εδάφη σώζοντας την ιδιαίτερη ταυτότητά τους!»

Βασίλης Σκουρής real.gr

Απόλυτος διασυρμός

H απόφαση της Χρυσής Αυγής να απέχει από την ψηφοφορία για τον εκλογικό νόμο δεν ενταφιάζει οριστικά τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης. Ουσιαστικά εξευτελίζει τον Τσίπρα και την δήθεν αριστερά που εκπροσωπεί. Έπρεπε να έρθουν οι Χρυσαυγίτες για να βάλουν τέλος στην «αγωνία» για το αν θα ψηφιστεί ο νόμος για να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές. Αλλά με την αποχή τους ντρόπιασαν όλους εκείνους που θα προσμετρούσαν τις ψήφους τους επειδή δεν «βρομάνε». Άλλωστε δια στόματος Βούτση η κυβέρνηση επιχείρησε να βάλει στο ίδιο σακούλι τις ψήφους των «αριστερών», των ψεκασμένων, κάποιων περίεργων από το ΚΚΕ, του Νικολόπουλου και αν ήταν δυνατόν και των Πασόκων.

Τώρα ξεμπροστιάστηκαν ενώπιον των Ελλήνων και απέδειξαν ότι είναι ανίκανοι να στήσουν μια τέτοια υπόθεση. Επομένως, η ψηφοφορία της Πέμπτης ουσιαστικά δεν έχει κανένα νόημα, θα γίνει απλά για σόου και τίποτε άλλο. Η επόμενη ημέρα έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Αν ο Τσίπρας έπαιρνε τους 200 βουλευτές θα πήγαινε σε εκλογές άμεσα μπας και διασώσει το πολιτικό του κεφάλαιο και υποστεί μικρότερη ήττα. Θα επιχειρούσε με την απλή αναλογική να κρατηθεί στο πολιτικό σκηνικό προτού καταρρεύσει.

Με τη δεινή κοινοβουλευτική ήττα που θα υποστεί την Πέμπτη ενδεχομένως να ενεργοποιήσει το σενάριο των διπλών εκλογών, το σκηνικό του 2012 ή ακόμη και αυτό της «δεξιάς παρένθεσης», με ό,τι ρίσκα μπορεί να κρύβει για τον ίδιο τον Τσίπρα.

Ενδεχομένως να πάει σε εκλογές μέχρι το τέλος του έτους με την ελπίδα ότι ο Μητσοτάκης δεν θα πάρει αυτοδυναμία ώστε να είναι όμηρος άλλων κομμάτων και κάποια στιγμή να εξαναγκαστεί σε δεύτερες εκλογές χωρίς το μπόνους των 50 εδρών πλέον.

Κλασσικές τακτικές Τσίπρα δηλαδή που προτιμά να οδηγήσει τη χώρα στο χάος και σε διαρκή πολιτική αβεβαιότητα αντί να κοιτάξει να δουλέψει και να βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο. Κι ενώ η αυλή μας καίγεται και ο μεμέτης μας απειλεί εμείς θα βαυκαλιζόμαστε στη Βουλή ότι κάνουμε... δημοκρατικές διαδικασίες.

Τρομάρα μας. Το παιχνίδι του Τσίπρα παίζουμε. Αλλά στους αλαζόνες μία είναι η τιμωρία. Να φάει τέτοια σφαλιάρα από τον ελληνικό λαό που να μην μπορέσει να ξανασηκωθεί.

Πηγή

Η «τούρκικη ρουλέτα»

γράφει ο Θάνος Οικονομόπουλος

Η «ρώσικη ρουλέτα», μόλις άρχισε να παίζεται στην Τουρκία.

Μια ιδιότυπη παραλλαγή της, μάλιστα, όπου τον “μύλο” του περιστρόφου τον γυρίζει ο απρόβλεπτος Ταγίπ Ερντογάν και ο ίδιος μόνο ξέρει κάθε φορά πόσες σφαίρες βάζει σ' αυτόν...

Στημένο ή όχι, το πραξικόπημα των λίγων ωρών απέδωσε καρπούς. Ενίσχυσε εντυπωσιακά (και τρομακτικά, στην κυριολεξία…) τον εκλεγμένο αυταρχικό “Σουλτάνο” της Τουρκίας, ο οποίος έχει καταφέρει με δόλιες και αμφιλεγόμενες μεθόδους και προβοκάτσιες να εξισλαμίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το κοσμικό κράτος που δημιούργησε ο Ατατούρκ. Καθιστώντας έτσι την έκπαλαι ασταθή και απρόβλεπτη αυτή μεγάλη περιφερειακή δύναμη, σε ακόμη πιο επικίνδυνο αστάθμητο παράγοντα σε τούτη την εύφλεκτη γωνιά του πλανήτη.

Γνωρίζει ο Ερντογάν, ότι έχει προ πολλού πάψει να έχει με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη την “προνομιακή” σχέση που διατηρούσε. Η Δύση, για λόγους γεωπολιτικών στρατηγικών, λόγω της θέσης στην οποία βρίσκεται η Τουρκία, την στήριζε (πάντα με καχυποψία και βαριά καρδιά...) και την ενίσχυε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά, ως προφυλακή των δικών της συμφερόντων. Ήταν πάντα η Τουρκία απρόβλεπτος και αμφιλεγόμενος “σύμμαχος”, οι δυτικές δυνάμεις όμως και κυρίως οι ΗΠΑ είχαν την “ασφάλεια” ότι το εσωτερικό σκηνικό σ' αυτή την μεγάλη χώρα το διαμόρφωνε και το έλεγχε σε απόλυτο βαθμό το δυτικότροπο και κοσμικό “καθεστώς” του στρατιωτικό-οικονομικού κατεστημένου. Οι “πασάδες” των Ενόπλων Δυνάμεων...

Ο Ερντογάν, σταδιακά και μεθοδικά στην αρχή, απροκάλυπτα και προκλητικά στην συνέχεια, θέλησε ν' αλλάξει ριζικά τις εσωτερικές ισορροπίες και “σταθερές” στην Τουρκία. Μπορεί ο, με την ευκαιρία του πραξικοπήματος, αριθμός των μαζικών εκκαθαρίσεων σε ένοπλες δυνάμεις, αστυνομία, δικαιοσύνη και δημόσια διοίκηση να εντυπωσιάζει, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με το πλήθος των εκκαθαρίσεων στις οποίες έχει προχωρήσει ο Ερντογάν, με διάφορες προφάσεις και δικαιολογίες, προβοκάτσιες και κατασκευασμένες κατηγορίες, τα αρκετά τελευταία χρόνια της πολιτικής του κυριαρχίας, στην διάρκεια των οποίων παγίωσε το καθεστώς του.

Οι δυτικοί φίλοι (έστω και χωρίς ενθουσιασμό...) της Τουρκίας, παρατηρούσαν με ανησυχία και αμηχανία αυτές τις εσωτερικές ανακατατάξεις ισχύος. Και όταν ο Ερντογάν, με τον πόλεμο στο Ιράκ αρχικά και την Συρία στην συνέχεια (όπου οι αρχικές “υποψίες” για τουρκική πλήρη υποστήριξη στον ISIS, μετατράπηκαν συν τω χρόνω σε αποδείξεις) έδωσε σαφή δείγματα αυτονομίας και αυτενέργειας από το μπλοκ των “συμμάχων”, η επιφυλακτικότητά τους έγινε δυσπιστία και έντονη ανησυχία. Που οδήγησε σε προσεκτικό επαναπροσδιορισμό των σχέσεων τους με την Τουρκία του Ερντογάν.

Είναι πολύ ενδεικτικό το γεγονός ότι πριν ταχθούν υπέρ της “συνταγματικής νομιμότητας” στην Τουρκία, όλες οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης τήρησαν τις πρώτες θολές ώρες του πραξικοπήματος επιφυλακτική στάση έναντι του Ερντογάν. Και έσπευσαν να τον στηρίξουν -ακόμη και οι ΗΠΑ- μόνο όταν επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις η αδιαμφισβήτητη επικράτηση του καθεστώτος του. Κι' αυτό, κάτι λέει. Θέλουν την Τουρκία ισχυρό παράγοντα ισχύος στην περιοχή, αλλά αξιόπιστο (στον βαθμό που το επιτρέπει το παρελθόν της…), δυτικότροπη ως προς τις αντιλήψεις της περί δημοκρατίας, πρότυπο δυτικής μουσουλμανικής χώρας. Ο Ερντογάν, εξελίσσεται σε απρόβλεπτο και επικίνδυνο εταίρο. Και μια ενδεχόμενη αντικατάστασή του από μια πιο προβλέψιμη και “συνεργάσιμη” διάδοχο κατάσταση, δεν θα τους στεναχωρούσε ιδιαίτερα. Αλλά το πραξικόπημα, με ή χωρίς εισαγωγικά, ενίσχυσε το καθεστώς Ερντογάν. Με ενδόμυχες επιφυλάξεις, λοιπόν, χαιρέτισαν την “συνταγματική νομιμότητα”…

Δεν θα πρέπει να εκτιμηθεί ως τυχαίο το γεγονός ότι, πριν “στήσει”-κατά τις συνωμοσιολογικές εικασίες- και πάντως εκμεταλλευθεί το αποτυχών πραξικόπημα που του ανοίγει τον δρόμο για αυταρχικότερη παγίωση του καθεστώτος του η οποία ανησυχεί την Δύση , ο “Σουλτάνος” έσπευσε μια μια θεαματική (και υποτιμητική για τον ίδιον...) “κωλοτούμπα” να... τα βρει με την Ρωσία, την οποία μέχρι πριν λίγες εβδομάδες απειλούσε με πόλεμο!

Μπορεί με ασφάλεια να θεωρήσει κανείς ότι ο Ερντογάν επισπεύδει την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου του-και στο εσωτερικό αλλά και σ' ότι αφορά τις διεθνείς του σχέσεις και ισορροπίες- και προχωράει στον “σκληρότερο” πυρήνα του. Αυτό, βεβαίως, προοιωνίζεται μια πολύ ταραγμένη και γεμάτη ανασφάλειες περίοδο, όπου το “τυχαίο” μπορεί να πυροδοτήσει εξελίξεις (τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και στις διεθνείς σχέσεις της) απρόβλεπτες και εκρηκτικές όχι μόνο στην ευφλεκτη περιοχή μας, αλλά και ευρύτερα.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο. Στην “εποχή Ερντογάν”, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν εξομαλύνθηκαν ουσιαστικά, αλλά τουλάχιστον δεν επιδεινώθηκαν έτι περαιτέρω. Όταν οι “στρατηγοί” είχαν τ' απάνω χέρι, οι επεκτατικές βλέψεις τους έναντι της χώρας μας ήταν εντονότερες και ενεργότερες. Και με κάθε εσωτερική αναταραχή, έκαναν εξαγωγή των προβλημάτων τους, οξύνοντας, συχνά σε σημείο... βρασμού, τις σχέσεις τους με την Ελλάδα. Αυτό φυσικά, δεν συνεπάγεται καμιά... “ασφάλεια” ότι ένας σκληρότερος και αυταρχικότερος Ερντογάν, θα συνεχίσει να θέλει να έχει “ελεγχόμενες' σχέσεις μ' εμάς. Η υπέρ-ενίσχυση κάθε εξουσίας, και δη του αυταρχικού τύπου Ερντογάν που έχει καταληφθεί από οίηση και τρέλα μεγαλείου, δεν επιτρέπει ασφαλείς προβλέψεις...