Ρεσιτάλ διγλωσσίας ενόψει του δεύτερου συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ

Του Νίκου Ηλιάδη

Εκτός από τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης ο πρωθυπουργός και η περί αυτόν «προεδρική φρουρά» έχουν να αντιμετωπίσουν και το εσωκομματικό μέτωπο, το οποίο αναμένεται να δείξει τα δόντια του το επόμενο διάστημα, ενόψει του δεύτερου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που θα γίνει από 13 έως 16 Οκτωβρίου.

Ήδη ακόμη και την περίοδο των διακοπών συνεχίστηκε αμείωτο το ρεσιτάλ διγλωσσίας εντός του ΣΥΡΙΖΑ για σειρά θεμάτων, όπως οι σχέσεις κράτους - εκκλησίας, οι ιδιωτικοποιήσεις, η συνταγματική αναθεώρηση, οι σχέσεις με τον αντιεξουσιαστικό χώρο κ.ά. Οι συνεχείς διαφοροποιήσεις στελεχών αποτελούν σαφή προειδοποίηση προς τον Αλέξη Τσίπρα και την ηγετική ομάδα του κόμματος και της κυβέρνησης ότι στο συνέδριο επίκειται ιδεολογική και πολιτική σύγκρουση.

Η αγωνία του Σπίρτζη
Οι τελευταίες παρεμβάσεις του βουλευτή του κόμματος Γιώργου Κυρίτση αναδεικνύουν το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στις επίσημες κυβερνητικές πολιτικές και στις πεποιθήσεις και απόψεις σημαντικής μερίδας στελεχών της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεργάτες του πρωθυπουργού αλλά και στελέχη του ηγετικού πυρήνα του κόμματος εμφανίζονται ψύχραιμοι και αποδίδουν τις διαφοροποιήσεις στην αγωνία ορισμένων να μην απομακρυνθούν από την εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ. «Δέστε για παράδειγμα την περίπτωση Σπίρτζη. Ο υπουργός Υποδομών εξελέγη σχετικά χαμηλά στη Β’ Αθήνας, στην οποία, για να επιβιώσεις, πρέπει να το παίξεις αρκούντως αριστερός», δηλώνει με νόημα ηγετικό στέλεχος της Κουμουνδούρου, ερμηνεύοντας με αυτόν τον τρόπο τις συνεχείς διαφοροποιήσεις του υπουργού απέναντι σε κάθε ιδιωτικοποίηση και τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του σε βάρος του προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ.

Η διπλοπροσωπία Σκουρλέτη
Στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων στους κόλπους της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί εικόνα σύγχυσης, με άλλους να τάσσονται υπέρ και άλλους κατά. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι υπουργοί οι οποίοι τις καταγγέλλουν, αν και τις έχουν υπερψηφίσει και συνυπογράψει. Τελευταίο τέτοιο κρούσμα είχε πρωταγωνιστή τον υπουργό Περιβάλλοντος. Μόλις την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του (στη Real News) ο Πάνος Σκουρλέτης δήλωνε με κατηγορηματικό τρόπο πως «το γεγονός ότι το 17% της ΔΕΗ είχε περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ επί των ημερών των προηγούμενων κυβερνήσεων δεν σημαίνει πως πρέπει να πωληθεί. Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος στην πώληση και αυτή ακριβώς είναι η θέση της κυβέρνησης».

Η επιμονή του κ. Σκουρλέτη προκαλεί εντύπωση, καθώς η ιδιωτικοποίηση του 17% της ΔΕΗ έχει εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής, που φέρει και τη δική του υπογραφή μαζί με αυτή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη και των συναρμόδιων υπουργών Ευκλείδη Τσακαλώτου, Γιώργου Σταθάκη και Γιώργου Χουλιαράκη. Έχει δε δημοσιευτεί στις 25 Μαΐου και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενώ στην απόφαση προβλέπεται ρητά ότι η σχετική αρμοδιότητα για τη συνέχιση της ιδιωτικοποίησης ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ. Στην ίδια απόφαση περιγράφονται και τα χρονοδιαγράμματα εντός των οποίων θα εξελιχθεί η ιδιωτικοποίηση, σημαντικό μέρος της οποίας θα δρομολογηθεί εντός του 2016. Αυτό δεν εμπόδισε τον κ. Σκουρλέτη να επιτεθεί εκ νέου στον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, λέγοντας ότι η επιμονή του κ. Πιτσιόρλα στην πώληση του 17% της ΔΕΗ «γεννά ερωτήματα». Πρόσθεσε δε ότι «το ΤΑΙΠΕΔ κακώς επεκτείνεται και σε άλλα πεδία πέρα από το αντικείμενο του…», λησμονώντας ότι την αρμοδιότητα αυτή στο ΤΑΙΠΕΔ την έχει εκχωρήσει η κυβέρνηση και με τη δική του υπογραφή.

Ενδοκυβερνητικό μέτωπο προέκυψε και για την πώληση του Ελληνικού, με τον υπουργό Επικρατείας Αλέκο Φλαμπουράρη, ο οποίος έτρεξε για λογαριασμό της κυβέρνησης το συγκεκριμένο πρότζεκτ, να σπεύδει από την Αίγινα να σβήσει τη φωτιά που άναψε ο συνάδελφός του υπουργός Πολιτισμού Αλέξανδρος Μπαλτάς με την πρόθεσή του να ανακηρύξει το σύνολο της έκτασης αρχαιολογικό χώρο.

Αποστάσεις από τον υπουργό Δικαιοσύνης

Μέτωπο ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε με αφορμή τα τελευταία γεγονότα γύρω από τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Η εκκένωση των τριών υπό κατάληψη κτιρίων στη Θεσσαλονίκη από την Ελληνική Αστυνομία πυροδότησε τη σύγκρουση ανάμεσα στο κόμμα και στον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα. Την αρχική απροθυμία της κυβέρνησης να καταδικάσει την εισβολή αντιεξουσιαστών στην ιερά μητρόπολη Θεσσαλονίκης ακολούθησε η αργοπορημένη καταδίκη από τους υπουργούς Παιδείας και Δικαιοσύνης. Πριν να κοπάσει το μέτωπο αυτό, άνοιξε νέο με αφορμή την προ ημερών σύλληψη των Σακκά και Σεϊσίδη. Το πυροδότησε ο βουλευτής και εκπρόσωπος Τύπου για το προσφυγικό Γιώργος Κυρίτσης, ο οποίος εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους κατηγορούμενους για τρομοκρατικές ενέργειες και ληστείες, χαρακτηρίζοντάς τους ουσιαστικά πολιτικούς κρατούμενος και διωκόμενους για τα φρονήματά τους. Έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι οι απόψεις αυτές «αποτελούν κοινό τόπο μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ».

Τις απόψεις Κυρίτση αποδοκίμασε με καθυστέρηση μερικών ημερών ο υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Νίκος Παρασκευόπουλος, σχολιάζοντας τα περί διώξεων «φρονηματικού χαρακτήρα», δήλωσε ότι οι αντιεξουσιαστές αντιμετωπίζουν κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. «Φρονηματικού χαρακτήρα σημαίνει ότι δεν έχουν κάνει καμία πράξη, ως υπουργός δεν μπορώ να σπεύσω να πω ότι έκαναν ή δεν έκαναν κάτι, γιατί θα προκαταλάβω την απόφαση της δικαιοσύνης», εξήγησε ο υπουργός. Πρόσθεσε δε ότι «η δικαιοσύνη δεν ασχολείται με απόψεις αλλά με πράξεις... Διαφωνώ με τη δήλωση του κ. Κυρίτση ότι δουλειά του κράτους είναι η νομιμότητα και δουλειά των κινημάτων η υπεράσπιση. Δουλειά του κράτους είναι και η νομιμότητα και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και η οριοθέτηση της βίας».

Ραντεβού με τους «53»

Στο συνέδριο αναμένεται μεγάλη μάχη για τη νομή της κομματικής εξουσίας. Η τάση των προεδρικών είναι σαφώς πλειοψηφική, ωστόσο και οι «53» θα διεκδικήσουν αυξημένο ρόλο, καθώς μετά την αποχώρηση των Λαφαζανικών εμφανίζονται εκείνοι ως εσωκομματική αντιπολίτευση. Ήδη έχουν στείλει τα πρώτα μηνύματα προς την ηγεσία του κόμματος, διαφοροποιούμενοι σε αρκετά ζητήματα ως προς τη συνταγματική αναθεώρηση, με αιχμή την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό. Νωρίτερα θεωρήθηκε ως δική τους επιτυχία η κατάργηση του μπόνους στον εκλογικό νόμο, θέση που αρχικά φάνηκε να υιοθετεί ο Αλέξης Τσίπρας. Η μάχη στο συνέδριο θα έχει και ιδεολογικά χαρακτηριστικά πάνω σε βασικές κυβερνητικές επιλογές με έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις.

Δημοσιεύτηκε στην “Μακεδονία της Κυριακής”   το Σάββατο 13 Αυγούστου 2016

Θα χάσουν όπως νίκησαν

Ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις κόντρα στο σύνολο (σχεδόν…) των ισχυρών τηλεοπτικών σταθμών. Σήμερα επιδιώκει να διαμορφώσει ένα τοπίο χωρίς κανένα αντιπολιτευόμενο μέσο

 

Του Γιώργου Καρελιά

Λίγοι θυμούνται πλέον αυτήν την «επέτειο»: με τη βοήθεια της…Παναγιάς της Αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ψήφισε το δικό της(τρίτο) Μνημόνιο πέρυσι παραμονή του Δεκαπενταύγουστου (εδώ). Η συνέχεια είναι πλέον γνωστή σε όλους: νέα βύθιση του ΑΕΠ, μείωση εισοδημάτων, φόροι κι άλλοι φόροι. Ο,τι έγινε, δηλαδή και με τα προηγούμενα Μνημόνια, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε.

Στο πολιτικό πεδίο η κυβέρνηση επιχειρεί συνεχείς αντιπερισπασμούς ( πότε με την απλή αναλογική, πότε με τα εξαγγελλόμενα δημοψηφίσματα και πότε με τις μάχες κατά της διαπλοκής), με στόχο αυτό που αποκάλυψε ο Αλέξης Τσίπρας στον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα (εδώ).

Η πιο χαρακτηριστική επιδίωξη, όμως, της σημερινής κυβέρνησης είναι αυτό που(φαίνεται ότι) θα συμβεί στο τηλεοπτικό τοπίο, δηλαδή η εξουδετέρωση κάθε αντιπολιτευτικής  φωνής. Ηδη το εμβληματικότερο επί 26 χρόνια «μέσο της διαπλοκής» στην Ελλάδα, το Mega, είναι εξουδετερωμένο. Είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστεί και από τις οθόνες, αφού δεν θα πάρει άδεια. Για να είμαστε δίκαιοι, το Mega δεν το κλείνει η κυβέρνηση, όπως επιδίωκε. Το κλείνουν οι ιδιοκτήτες του, οι οποίοι βρίσκονται στα μαχαίρια, για λόγους που δεν είναι του παρόντος. Πρόκειται για τη γνωστή και από άλλες επιχειρήσεις συνταγή: πάμπλουτοι επιχειρηματίες πτωχεύουν την επιχείρησή τους, από την οποία αποκόμισαν χρήμα και πολιτική και επιχειρηματική ισχύ. Τα υπόλοιπα κανάλια που υπάρχουν και ένα-δύο ακόμα, που αναμένεται να πάρουν άδεια (Μαρινάκης, Καλογρίτσας), είναι και θα είναι είτε φιλικά προς την κυβέρνηση είτε ευμενώς «ουδέτερα».

 Ιδιαίτερη είναι η περίπτωση του ΣKAI, του μοναδικού αυτή τη στιγμή «εχθρικού» προς την κυβέρνηση καναλιού. Δεν είναι γνωστή αυτή τη στιγμή η πρόθεση της κυβέρνησης. Αν η επιλογή να αναδειχθεί αυτές τις μέρες η εμπλοκή του ιδιοκτήτη του με την Εφορία αποτελεί (αρνητικό) προμήνυμα και για την αδειοδότηση του σταθμού, τότε θα έχουμε τη αποκάλυψη ολόκληρου του κυβερνητικού σχεδίου για τη διαμόρφωση του τηλεοπτικού τοπίου.Θα πρόκειται, ασφαλώς, για ένα από τα μεγάλα λάθη, τα οποία αργούν να συνειδητοποιήσουν οι κυβερνήσεις. Νομίζουν ότι, αν εξουδετερώσουν τις «εχθρικές» φωνές, θα ελέγξουν και τις διαθέσεις των ψηφοφόρων και, επομένως, θα μακροημερεύσουν χωρίς σοβαρά προβλήματα. Πρόκειται για μέγιστη αυταπάτη. Για δύο πολύ απλούς λόγους. Οσο κι αν τα (φιλικά προς την κυβέρνηση τηλεοπτικά κανάλια) επιχειρήσουν να φτιασιδώσουν την κατάσταση, δεν μπορούν να κοροϊδέψουν τους ψηφοφόρους. Oταν στην αγορά εργασίας βασιλεύουν η μερική και μαύρη απασχόληση των 300 και 400 ευρώ, κανένας δεν θα πιστέψει ότι «μειώθηκε η ανεργία» επειδή θα το λένε (εκτός από την κυβερνητική ΕΡΤ και) και οι ημι-κυβερνητικοί ιδιωτικοί σταθμοί.

Το "ΒΗΜΑ" κατηγορεί τον Καραμανλή για την χρεοκοπία της Ελλάδας

    Ο Καραμανλής ετοιμάζει συνέντευξη τύπου στη Βουλή και μάλιστα εντός Αυγούστου

Τωρα πλέον δεν έχει δικαίωμα τα σιωπά.

Ο συγγραφέας της “Γάτας των Ιμαλαίων”, ταλαντούχος δημοσιογράφος του ΒΗΜΑτος Παύλος Παπαδόπουλος επιστρέφει και ξαναχτυπά.

Αυτή τη φορά ξετινάζει την διακυβέρνηση Καραμανλή στον οποίο χρεώνει την χρεοκοπία.

“Πώς η πολιτική Καραμανλή άνοιξε το δρόμο στη χρεοκοπία” έχει τίτλο το δισέλιδο αφιέρωμα που μπορείτε να διαβάσετε πιο κάτω.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Καραμανλής ετοιμάζει συνέντευξη τύπου στη Βουλή και μάλιστα εντός Αυγούστου.

Πηγή

«Καυτή» συνέντευξη Βαρουφάκη: Δεν είμαστε φίλοι με τον Τσίπρα - Δεν τήρησε καμία συμφωνία

Συνέντευξη-ποταμός από τον Γιάνη Βαρουφάκη στην κυριακάτικη έδοση της εφημερίδας WELT. Ο πρώην υπ.Οικονομικών κατηγορεί την Άνγκελα Μέρκελ ότι δεν έχει σχέδιο, ενώ δηλώνει ότι δεν είναι "φίλος" με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ποιός θυμάται ότι πριν από έναν χρόνο η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε το τρίτο μνημόνιο; Ακόμα και η WELT ξέχασε να υπομνήσει στους αναγνώστες της την ιστορική ημερομηνία στη συνέντευξη που δημοσιεύει σήμερα με τον πρώην υπουργό Οικονομικών.

Επίκαιρη αφορμή για τη συνέντευξη φαίνεται να είναι η κυκλοφορία ενός νέου βιβλίου στις 24 Αυγούστου, για την προώθηση του οποίου ο Γιάνης Βαρουφάκης αναμένεται στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο. Αλλά όταν έρχεται στην Αίγινα μία μορφή της γερμανικής δημοσιογραφίας όπως ο Στέφαν Άουστ, αρχισυντάκτης σήμερα της WELT και "ψυχή" παλαιότερα του SPIEGEL, για να συναντήσει εκεί τον Γιάνη Βαρουφάκη, η συζήτηση δεν μπορεί παρά να έχει ενδιαφέρον. Ειδικά όταν αρχίζει με έναν θετικό απολογισμό της υπουργικής θητείας του Γιάνη Βαρουφάκη από τον ίδιο τον Γιάνη Βαρουφάκη:

"Ποτέ πριν δεν υπήρξε εκλεγμένος υπουργός Οικονομικών μίας χρεωκοπημένης χώρας, που θα έλεγε 'ΟΧΙ' στους δανειστές. Αλλά όταν είναι κανείς χρεωκοπημένος, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση αποπληρώνοντας τα παλαιά δάνεια με καινούρια δάνεια" επισημαίνει. Για να διαπιστώσει λίγο αργότερα ότι "σήμερα η Ελλάδα είναι πιο χρεωκοπημένη από ποτέ".

Ο Στέφαν Άουστ, ο οποίος θέτει τα ερωτήματα μαζί με τον συνάδελφό του Μάρτιν Σολτς, επικαλείται παλαιότερο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη, στο οποίο αναφέρεται ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών έχει κάποιον δεσμό με τη Γερμανία, καθώς η μητέρα του δίδασκε γερμανικά. Μήπως κατά βάθος αισθάνεται ολίγον ελληνογερμανός; Η απάντηση: "Βαθιά μέσα μου αισθάνομαι πάνω απ΄όλα Ευρωπαίος. Αλλά και Μεσανατολίτης, γιατί ο πατέρας μου μεγάλωσε στο Κάιρο, η μητέρα του ήταν Γαλλίδα. Τα γαλλικά ήταν η πρώτη του γλώσσα. Μεγάλωσε με τα έργα του Βολταίρου και του Ρουσώ. Η μητέρα μου και ο αδελφός της ήταν γερμανόφιλοι. Ο θείος μου, τον οποίο αισθανόμουν πολύ κοντά μου, ήταν για πολλά χρόνια διευθυντής της γερμανικής θυγατρικής της Siemens. Πολιτιστικά αισθανόταν πιο κοντά στη Γερμανία, παρά στην Ελλάδα".Αναφερόμενος στους αγώνες κατά της δικτατορίας, ο Γιάνης Βαρουφάκης επισημαίνει: "Ο Βίλυ Μπραντ ήταν για μένα σαν μέλος της οικογένειάς μου. Το ίδιο ίσχυε για τον Μπρούνο Κράισκι και για άλλους ευρωπαίους πολιτικούς, οι οποίοι συνέβαλαν ιδιαίτερα στην προσπάθεια για να αποπεμφθεί η Ελλάδα της δικτατορίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης".

"Δεν είμασταν ποτέ φίλοι με τον Τσίπρα"

Αυτά ως προς τις προσωπικές εξομολογήσεις και το μακρινό παρελθόν. Ας έρθουμε στο "καυτό" 2015.

"Είστε ακόμη φίλοι με τον Τσίπρα;" ρωτά η WELT. Η απάντηση: "Όχι. Κατά βάση ποτέ δεν είμαστε φίλοι. Για κάποιο χρονικό διάστημα πίστευα ότι θα γινόμαστε φίλοι. Για να σας το πω ξεκάθαρα: ο Τσίπρας δεν τήρησε τη συμφωνία που είχαμε". Ποιά ήταν η συμφωνία αυτή, σύμφωνα τουλάχιστον με την εκδοχή του Γιάνη Βαρουφάκη; "Η συμφωνία ήταν: είμαστε αντίθετοι στο να συνεχιστεί η πολιτική περικοπών εναντίον της Ελλάδας, αντίθετοι στην πολιτική λιτότητας της ΕΕ. Κατέβαλα πάντοτε μεγάλη προσπάθεια για να επικρίνω μεν την ελαττωματική δομή της ευρωζώνης, αλλά και να ζητήσω ταυτόχρονα τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, όχι την έξοδο από αυτή. Όταν το πρότεινα για πρώτη φορά στον Τσίπρα δεν μπορούσα ωστόσο να φανταστώ ότι κάποτε θα αναλάμβανα κι εγώ ο ίδιος κυβερνητική ευθύνη. Μέχρι που εκείνος με πλησίασε και μου είπε: Θέλω να το κάνεις, εκτός από σένα δεν ξέρω κανέναν άλλον που μπορεί να τα καταφέρει".

Εν τέλει ο Γιάνης Βαρουφάκης υποστηρίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας "υπέγραψε συμφωνίες, οι οποίες προέβλεπαν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θέλαμε να αλλάξουμε". Αλλά μήπως αυτή είναι τελικά η Realpolitik; "Αν θέλαμε να συμβεί αυτό που συνέβη, τότε γιατί δεν το αφήναμε από την αρχή στους συντηρητικούς; Εκείνοι το πίστευαν. Εμείς δεν το πιστεύαμε" λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης. Εν τέλει, ρωτούν οι γερμανοί δημοσιογράφοι, βλέπεστε σήμερα με τον Τσίπρα; "Όχι. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να πούμε", υποστηρίζει ο πρώην υπουργός Οικονομικών.

Πυρά κατά Μέρκελ, Σόιμπλε, Ολάντ

Αναφερόμενος στα γεγονότα του 2015, ο Γιάνης Βαρουφάκης κάνει λόγο για "σχέδιο Σόιμπλε" με στόχο την αναμόρφωση της ευρωζώνης, προσθέτει όμως και τα εξής: "Αν μη τι άλλο, ήταν ένα σχέδιο. Ο Σόιμπλε ήταν ο μόνος που είχε σχέδιο. Η Μέρκελ δεν έχει σχέδιο. Ο Ολάντ δεν ξέρει καν τί σημαίνει η λέξη σχέδιο". Κι ακόμα: "Η Μέρκελ δεν θα λάμβανε ποτέ μία απόφαση, αν μπορούσε να την αναβάλει για την επομένη και να δει τί άλλες εξελίξεις θα υπάρξουν μέχρι τότε. Αυτό είναι πολύ κακό για την Ευρώπη". Από την άλλη πλευρά, ο Γιάνης Βαρουφάκης εγκωμιάζει τη στάση της καγκελαρίου στην προσφυγική κρίση: "Σε αυτό το σημείο εξακολουθώ να υποστηρίζω τη Μέρκελ" δηλώνει. "Γιατί είμαι πεπεισμένος ότι έχουμε ηθική ευθύνη απέναντι σε ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον θάνατο, τον πόλεμο και την πείνα". Απαντώντας σε ερώτηση για τις επιπτώσεις που έχει στην Ελλάδα η προσφυγική κρίση, ο πρώην υπουργός Οικονομικών απαντά:

"Ξέρετε κάτι, με δεδομένη την έκταση της ελληνικής οικονομικής κρίσης, μερικές δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες δεν κάνουν διαφορά για το οικονομικό σύστημα. Από οικονομικής άποψης θα έλεγα μάλιστα ότι η προσφυγική κρίση έχει βοηθήσει την Ελλάδα". Και αυτό γιατί, όπως επισημαίνει ο Γιάνης Βαρουφάκης, "πολλοί πρόσφυγες έρχονται με χρήματα στην Ελλάδα".

Πηγή: DW

 : 

 

Γεωργίου στους FT: Σε κίνδυνο οι διαπραγματεύσεις για χρέος, αν καταδικαστώ

Την προειδοποίηση ότι αν καταδικαστεί για παραποίηση στοιχείων, κινδυνεύουν οι επικείμενες διαπραγματεύσεις για ελάφρυνση του χρέους κάνει ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ μιλώντας στους Financial Times.  

Σε συνέντευξή του στην αμερικανική εφημερίδα ο Ανδρέας Γεωργίου που παραπέμπεται να δικαστεί ενώπιον Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, διαμηνύει ότι η παραπομπή του συνιστά λόγο ανησυχίας τόσο για την Ελλάδα όσο και για τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Το δημοσίευμα των FT αναφέρει το ιστορικό της υπόθεσης και φιλοξενεί δηλώσεις του ίδιου του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ.

Ο ίδιος ο κ. Γεωργίου, πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ, απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες εναντίον του. «Νιώθω ότι ζω σε έναν παράδοξο κόσμο όπου τα πάντα στέκονται ανάποδα. Αυτοί που παράγουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία που έχουν επικυρωθεί πολλές φορές από διεθνείς οργανισμούς διώκονται, την ώρα που όσοι είναι απέναντι και ήταν υπεύθυνοι για τη νοθεία των στατιστικών στοιχείων κατά το παρελθόν δεν αμφισβητούνται» είπε σε τηλεφωνική του συνέντευξη στους FT από το σπίτι του στις ΗΠΑ.

Επίσης ο κ. Γεωργίου υποστήριξε πως η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να επανενεργοποιήσει την περίπτωσή του θα πρέπει να είναι πολύ ανησυχητική τόσο για την ελληνική κυβέρνηση όσο και για τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

«Αν κρατικοί υπάλληλοι δεν μπορούν να κρατήσουν ακριβή στατιστικά στοιχεία, χωρίς φόβο ότι θα σέρνονται επί χρόνια σε δικαστικές αίθουσες, η ακεραιότητα της ΕΕ και του οικονομικού της συστήματος θα έχει υπονομευθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό» τόνισε στους FT.

Ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ προειδοποιεί μάλιστα ότι αν η απόφαση βγει εις βάρος του, τότε η Ελλάδα θα έχει προβλήματα στις επικείμενες διαπραγματεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους.

«Εάν ο υπολογισμός του δημοσίου χρέους κριθεί ότι είναι λάθος, μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση για τη βιωσιμότητα του χρέους και την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα από τους Ευρωπαίους εταίρους; Δεν είναι λογικό...» λέει στους FT.

Ο κ. Γεωργίου επέστρεψε στις ΗΠΑ, όταν έληξε η πενταετή θητεία του τον περασμένο Αύγουστο και παρότι «αντιμετωπίζει τώρα μια παρατεταμένη μάχη για να καθαρίσει το όνομά του» όπως γράφουν οι FT ο ίδιος εξακολουθεί να είναι ευτυχής που επέστρεψε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Για να καταλήξει ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ: «Δεν το μετανιώνω καθόλου. Θα έκανα ακριβώς το ίδιο ξανά, χωρίς δεύτερη σκέψη» είπε.

Η κυβέρνηση Τσίπρα εναντίον Γεωργίου

Οι Financial Times αναφέρουν επίσης δηκτικά ότι οι κατηγορίες εναντίον του κ. Γεωργίου περί υπονόμευσης του «εθνικού συμφέροντος» υπογραμμίζει μια «διάχυτη» ελληνική πολιτική πρακτική να παραποιούνται τα οικονομικά στατιστικά στοιχεία για πολιτικό όφελος. Αναφέρει δε ότι η αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα αντιτάχθηκε στον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ ως μέρος μιας εκστρατείας για να κερδίσουν παραχωρήσεις για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους από τους διεθνείς πιστωτές, παρόλο που το ποσοστό του ελλείμματος το 2009 είχε χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό του τελευταίου πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, ύψους 86 δισεκατ.ευρώ.

Οι FT υπενθυμίζουν τέλος, την δήλωση του υπ. Επικρατείας Νίκου Παππά, την περασμένη εβδομάδα, ο οποίος ζήτησε μια εις βάθος διερεύνηση του «πώς και αν τα ελλείμματα διογκώθηκαν, προκειμένου να επισπευσθούν προσχεδιασμένες πολιτικές αποφάσεις για την ένταξη της Ελλάδας στο μνημόνιο»

FT: Φοβούνται πλέον οι στατιστικολόγοι παγκοσμίως

Οι FT σημειώνουν δε πως «η υπόθεση έχει προκαλέσει οργή σε οικονομολόγους και στατιστικολόγους σε όλο τον κόσμο που πιστεύουν ότι ο κ Γεωργίου έχει γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος για την πολιτική τάξη στην Ελλάδα, η οποία αρνείται να αναλάβει την ευθύνη για την οικονομική κατάρρευση της χώρας»

Οπως αναφέρει το δημοσίευμα μάλιστα την περασμένη εβδομάδα, σε επιστολή του προς τους Financial Times, ο Pali Lehohla, επικεφαλής της στατιστικής υπηρεσίας της Νότιας Αφρικής, χαρακτήρισε την απόφαση για τη δίωξη του κ Γεωργίου ως ένα «βάναυσο πλήγμα», το οποίο μετατρέπει την στατιστική σε μια «υψηλού κινδύνου» επιλογή σταδιοδρομίας.

Πηγή

Ολα τα σενάρια για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο

  «Μυρίζει εκλογές;» Ολο και περισσότεροι πολιτικοί παράγοντες βλέπουν πλέον πιθανό το σενάριο των εκλογών, ακόμη και στα τέλη Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου, σίγουρα πάντως μετά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.

Παρά το γεγονός ότι στο Μαξίμου επιμένουν ότι η κυβέρνηση είναι σταθερή και δεν υπάρχει κανένας λόγος για να γίνουν εκλογές πριν την ολοκλήρωση της θητείας της, ορισμένες κινήσεις που γίνονται τελευταία ενισχύουν τις φήμες για... εκλογική προετοιμασία των κομμάτων. Κορυφαίοι υπουργοί και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος μιλούν ξεκάθαρα για εκλογές το 2019 και δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για διαφορετικές ερμηνείες.

Ομως, στο Μαξίμου και σε κατ' ιδίαν συναντήσεις του επιτελείου του πρωθυπουργού, αφήνουν όλα τα δεδομένα ανοικτά. Και σταθμίζουν την εκλογική δύναμη που έχει αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία συνυπολογίζοντας και τις αλλαγές που έγιναν στον εκλογικό νόμο. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι αν οδηγηθεί το ταχύτερο σε εκλογές, χωρίς να αφήσει τη φθορά να επεκταθεί εξαιτίας των σκληρών μέτρων που προβλέπει το μνημόνιο του περασμένου καλοκαριού, έχει ένα επιπλέον αβαντάζ.

Βλέποντας και τις δημοσκοπήσεις εκτιμά ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ δεν είναι σε θέση να πιάσουν πάνω από 28% - 30% και πιστεύουν ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει «ρεύμα» εξουσίας, παρά τη δυσαρέσκεια που έχει προκαλέσει η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Πιστεύουν στο Μαξίμου ότι οι εκλογές θα τους έφερναν μεν στη δεύτερη θέση, όμως, θα μπορούσε η ΝΔ να βρεθεί στη θέση του ισπανικού Λαϊκού Κόμματος το οποίο αν και πρώτο δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς να αποδεχθεί τους όρους άλλων κομμάτων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι οι εκλογές το συντομότερο θα έφερναν το εξής αποτέλεσμα: Η ΝΔ να είναι πρώτο κόμμα και να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς τη στήριξη του δεύτερου. Πιστεύουν ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να κάνει αυτή τη στιγμή μετεκλογικές συνεργασίες με τα κόμματα της κεντροαριστεράς, κυρίως δε με το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο «φούντωσε» το μίσος με αφορμή την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και του ελλείμματος του 2009. Ετσι, η ΝΔ θα καταφύγει αναγκαστικά σε πρόταση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ αν δε θέλει να οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, αλλά αυτή τη φορά με απλή αναλογική και χωρίς το μπόνους των 50 εδρών.

Η επόμενη ημέρα, εκτιμούν στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε έτσι είτε αλλιώς, βρίσκει το κυβερνών κόμμα σε ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων και ικανό να μπορεί να επιβάλει τους όρους του. Π.χ. να αποδεχθεί έναν μεγάλο συνασπισμό αλλά χωρίς τον Κ. Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού. «Τι θα έκανε η ΝΔ αν ο κ. Τσίπρας πρότεινε για πρωθυπουργό κοινής αποδοχής τον Κ. Καραμανλή;», λένε με νόημα κυβερνητικοί κύκλοι; Ή τι θα έκανε αν πρότεινε έναν κεντροδεξιό που θα έχαιρε της εμπιστοσύνης και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, «φωτογραφίζοντας» τον Δ. Αβραμόπουλο;»

Αν αυτό το σενάριο γίνει πραγματικότητα, στον ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν κατ' αρχάς ότι ο Κ. Μητσοτάκης θα αντιμετωπίσει εσωκομματικά προβλήματα και κατά δεύτερο ότι θα αναδειχθεί στον κόσμο η σύγκρουση που υπάρχει εντός της ΝΔ μεταξύ Μητσοτακικών και Καραμανλικών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πάντως, στο Μαξίμου αποκλείουν οποιοδήποτε σενάριο ανάληψης της πρωθυπουργίας από έναν νέο... Παπαδήμο. «Εκτός κι αν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τέτοιο που να του επιτρέπει να επιβάλει κανόνες», λένε κάποιοι που ερμηνεύουν διαφορετικά τις δημοσκοπήσεις.

Αναδόμηση

Σε κάθε περίπτωση ο Αλ. Τσίπρας έχει μπροστά του τρεις σταθμούς που πρέπει να περάσει με επιτυχία και τότε μπορούν όλα να κριθούν.

Η παρουσία του στη ΔΕΘ και το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας που θα ανακοινώσει είναι το πρώτος σταθμός. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης το ταχύτερο και χωρίς αντιλαϊκά μέτρα είναι ο δεύτερος και το Συνέδριο του κόμματος στα μέσα Οκτωβρίου ο τρίτος. Από εκεί και μετά όλα είναι ανοικτά για εκλογές ή ακόμη και για δομικό ανασχηματισμό. Το σενάριο της αναδόμησης της κυβέρνησης παίζει πολύ δυνατά, ωστόσο, είναι δύσκολο να συμβεί τις επόμενες εβδομάδες και πάντως πριν το Συνέδριο του κόμματος. Ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει ριζικός ανασχηματισμός που θα «σαρώσει» και υπουργούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές.

Για παράδειγμα, ο Ευκλ. Τσακαλώτος δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τη θέση του, ούτε και ο Γ. Χουλιαράκης. Και οι δύο είναι τα βασικά διαπραγματευτικά ατού της κυβέρνησης, οι Θεσμοί τους εμπιστεύονται και δεν θα ήθελαν να συζητούν με νέα πρόσωπα τα οποία δεν θα έχουν καν ενημερωθεί. Ο Γ. Σταθάκης έχει πάρει πάνω του την υπόθεση της ανάπτυξης και ο Χρ. Σπίρτζης, μαζί βεβαίως με τον Ν. Παππά, «τρέχουν» το θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Οσο για τον κ. Κατρούγκαλο, θα είναι ξανά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας λόγω των αλλαγών στα εργασιακά. «Τι είδους ριζική αναδόμηση της κυβέρνησης θα είναι αυτή αν δεν φύγουν πρωτοκλασάτα ονόματα», λένε κυβερνητικές πηγές.

Πάντως, σε καμιά περίπτωση δεν εγκαταλείπεται το σενάριο του ανασχηματισμού, εφόσον δεν επιλεγεί η προσφυγή στις κάλπες. Ο Αλ. Τσίπρας θα θελήσει να ενισχύσει την κυβερνητική πλειοψηφία με τις ψήφους της Ενωσης Κεντρώων και να βάλει σε υπουργικούς θώκους πρόσωπα πέραν της Αριστεράς που χαίρουν εκτίμησης από μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΡΩΜΑ

Θέλουν... αφύπνιση της «αριστερής ψυχής»

Μια σειρά από κινήσεις που κάνει η κυβέρνηση, πάντως, αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί» των κομμάτων της αντιπολίτευσης που βλέπουν εκλογές. Οι ανακοινώσεις για τη Συνταγματική Αναθεώρηση και τον εκλογικό νόμο ήταν το πρώτο σημάδι. Η αύξηση των δόσεων για τον ΕΝΦΙΑ από τέσσερις σε πέντε το άλλο. Επίσης, τον τελευταίο καιρό γίνονται ανακοινώσεις και λαμβάνονται αποφάσεις από τα υπουργεία που δείχνουν ότι η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο. Οπως π.χ. οι υποσχέσεις για χιλιάδες προσλήψεις, οι ατομικές συμβάσεις καθαριστριών αλλά και οι συνεχείς παρεμβάσεις «κοινωνικού χαρακτήρα» ώστε να αμβλυνθούν οι αρνητικές εντυπώσεις που προκάλεσε η περικοπή του ΕΚΑΣ. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει και η «αριστερή στροφή» στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η αφύπνιση της «αριστερής ψυχής», όπως λένε καλά γνωρίζοντες. Η περίπτωση Μπαλτά με το Ελληνικό ή οι συνεχείς αναφορές του Γ. Κυρίτση που προκαλούν μεν αλλά «φωνάζουν» ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει από την επάρατη δεξιά», θεωρούνται ικανές να συσπειρώσουν το κομματικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά αν έχει αποφασιστεί η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Πηγή

Ένας χρόνος «αριστερό» Μνημόνιο

Πριν από έναν χρόνο ακριβώς, τα κυβερνητικά «συνεταιράκια» Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος, έφερναν στη Βουλή προς ψήφιση ένα ακόμη μνημόνιο, το «αριστερο-δεξιό» για την ακρίβεια, παραμονή Δεκαπενταύγουστου.

Επιθυμία τους ήταν να ψηφιστεί σε μια άδεια Αθήνα, το τρίτο μνημόνιο των Τσίπρα - Καμμένου, υπό το καθεστώς «τρόμου» -με capital controls- αφού υποτίθεται ότι η χρεοκοπία και το Grexit είχε οριακά αποφευχθεί, με την 12ωρη διαπραγμάτευση του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες.

Στις 14 Αυγούστου 2015, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έβαλε την υπογραφή της στην αντιστροφή και διαστρέβλωση του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος του Ιουλίου, στο οποίο ο ελληνικός λαός είχε πει ξεκάθαρα «όχι» σε νέα βάρβαρα μέτρα, με μειώσεις σε μισθούς – συντάξεις και νέες φοροεπιδρομές.

Κάποια από τα σκληρά μέτρα που περιείχε το μνημόνιο των Τσίπρα – Καμμένου, που ψηφίστηκε πέρυσι, είναι: αυξήσεις ΦΠΑ, κατάργηση εκπτώσεων στα νησιά, κατάργηση του ΕΚΑΣ για το 20% των δικαιούχων μέσα στο 2016 και για όλους ως το 2019, αύξηση ορίων ηλικίας καταβολής της σύνταξης, μειώσεις συντάξεων στις Ένοπλες Δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας, καθολική εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο με ισχύ από 1/1/2016, όριο δαπανών υγείας για τα έτη 2016 έως 2018 στο 1,9 δισ. ευρώ το χρόνο, πλήρης εφαρμογή της εργαλειοθήκης Ι και ΙΙ του ΟΟΣΑ, αυξήσεις στη φορολογία των επιχειρήσεων.

Ένα χρόνο μετά, οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν έχουν τελειωμό, καθώς από Σεπτέμβρη και ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης από τους δανειστές, η κυβέρνηση ετοιμάζει το χτύπημα στα εργασιακά (μείωση μισθών, απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων, παρεμπόδιση απεργιών, λοκ άουτ). Παράλληλα, συζητά νέα μέτρα φοροληστείας του λαού, ενώ προωθούνται ήδη τα αντιλαϊκά χαράτσια που έχουν ψηφιστεί και θα εφαρμόζονται το επόμενο διάστημα. Την ίδια ώρα, έντονες διεργασίες εξυφαίνονται και γύρω από τη διαμόρφωση των μεγεθών του νέου Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2017 - 2020.

Μέσα αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα για την πλειονότητα του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση και οι «φίλοι» της από το εξωτερικό «βλέπουν» ανάπτυξη και βρίσκουν αφορμή για να πανηγυρίσουν πάνω στα συντρίμμια της χώρας...

Πηγή

Παγκόσμια Τράπεζα προς Αθήνα: Κόψτε φοροαπαλλαγές και επιδόματα

H λίστα που έχει ήδη παραδώσει η Παγκόσμια Τράπεζα στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, σύμφωνα με την «Καθημερινή», προβλέπει «ψαλίδι» σε όλες τις φοροαπαλλαγές και κυρίως αυτές που αφορούν σε ιατροφαρμακευτικές δαπάνες, κατάργηση του επιδόματος θέρμανσης και περικοπές σε παροχές ανταποδοτικού χαρακτήρα, για τις οποίες έχουν καταβληθεί εισφορές.

Στη λίστα αυτή, σύμφωνα με το δημοσίευμα, περιλαμβάνονται περισσότερες από 100 παροχές που δίνονται σε είδος ή σε χρήμα σε ασφαλισμένους ή ανέργους. Τουλάχιστον, η Παγκόσμια Τράπεζα δεν ζητά σε περικοπές στα οικογενειακά επιδόματα.

Στις απαιτήσεις της η Παγκόσμια Τράπεζα- που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναδιάρθρωση του προνοιακού συστήματος στην Ελλάδα- δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις εκπτώσεις φόρων από τις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες, με στόχο την εξοικονόμηση περίπου 100-120 εκατ. ευρώ.

Επιπλέον, έχει μπει στο «στόχαστρο»το επίδομα θέρμανσης γιατί διαπιστώθηκε ότι βάσει των κριτηρίων ενδέχεται οι δικαιούχοι να μην είναι πάντα αυτοί που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Πηγή

Έρχεται τον Φεβρουάριο για όλους το e-περιουσιολόγιο

Για πρώτη φορά θα δηλωθούν και τα μετρητά που έχουν στην κατοχή τους οι πολίτες.

Ακόμη και ποσά κάτω των 100 ευρώ, σύμφωνα με παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών που επικαλείται το «Βήμα», ενώ η δήλωση θα υποβάλλεται μόνο όταν υπάρχουν αλλαγές και όχι κάθε χρόνο.

Το σχέδιο του περιουσιολογίου, σύμφωνα με το δημοσίευμα, προβλέπεται ότι φυσικά και νομικά πρόσωπα θα κληθούν να συμπληρώσουν για πρώτη φορά ένα ειδικό ηλεκτρονικό έντυπο, όπως το σημερινό «πόθεν έσχες», με προσυμπληρωμένα όλα τα στοιχεία που είναι ήδη γνωστά στην εφορία. Τα υπόλοιπα θα πρέπει να τα δηλώσουν οι ίδιοι, ώστε στο μέλλον να μπορούν να δικαιολογήσουν την όποια μεταβολή της περιουσίας τους.

Αφού ελέγξουν τα προσυμπληρωμένα στοιχεία- ακίνητη περιουσία, αυτοκίνητα, δηλωθέν εισόδημα, ενοίκια, δάνεια, σκάφη κτλ.- οι φορολογούμενοι θα πρέπει να προσθέσουν ότι λείπει από τη δήλωση και έχει κάποια αξία, όπως πίνακες, οικογενειακά κειμήλια, αντίκες κτλ.

Μάλιστα, σύμφωνα με παράγοντα του ΥΠΟΙΚ που μίλησε στο «Βήμα», οι φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν όλα τα μετρητά που έχουν στα χέρια τους, ακόμη και το 1 ευρώ. Ακόμη και παλιά όπλα και τιμαλφή θα πρέπει να δηλωθούν στο περιουσιολόγιο, αλλά στο υπουργείο δεν έχουν καταλήξει ακόμη από ποια αξία θα δηλωθούν και ποιος θα τα εκτιμήσει.

Οταν θα υπάρχει μεταβολή στην περιουσιακή κατάσταση, ο φορολογούμενος θα υποβάλλει σε ένα μήνα την τροποποιητική δήλωση. Αυτό θα συμβαίνει σε περίπτωση μεταβίβασης ή απόκτησης ακινήτου, αλλά όχι για τα εισοδήματα, τα οποία δηλώνονται κάθε χρόνο, καθώς θα ενημερώνονται απευθείας από το Taxis.

Πηγή

Εβδομήντα δύο χρόνια από το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων

 Του Αριστομένη Συγγελάκη

(link is external)

   

«...Επειδή η πόλις των Ανωγείων είναι κέντρον της αγγλικής κατασκοπίας εν Κρήτη και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το φόνο του λοχία φρουράρχου Γενί-Γκαβέ και της υπ' αυτόν φρουράς και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το σαμποτάζ της Δαμάστας, επειδή εις Ανώγεια ευρίσκουν άσυλον και προστασίαν οι αντάρται των διαφόρων ομάδων αντιστάσεως και επειδή εκ των Ανωγείων διήλθον και οι απαγωγείς με τον στρατηγόν Φον Κράιπε χρησιμοποιήσαντες ως σταθμόν διακομιδής τα Ανώγεια, διατάσσομεν την ΙΣΟΠΕΔΩΣΙΝ τούτων και την εκτέλεσιν παντός άρρενος Ανωγειανού όστις ήθελεν ευρεθεί εντός του χωρίου και πέριξ αυτού εις απόστασιν ενός χιλιομέτρου.». Χανιά 13.8.1944, Διοικητής Φρουρίου Κρήτης Στρατηγός Φρίντριχ Βίλχελμ Μίλλερ

Η 13η Αυγούστου είναι ημέρα ιστορική, ημέρα μνήμης, θλίψης και περισυλλογής αλλά και υπερηφάνειας για τα Ανώγεια. Τις άγιες μέρες του Δεκαπενταύγουστου η χιτλερική κτηνωδία βυθίζει στο πένθος την ευρύτερη περιοχή. Το (τρίτο στη μακραίωνη ιστορία τους) Ολοκαύτωμα των Ανωγείων, η σφαγή των αμάχων στο Σάρχο την ίδια μέρα και στη συνέχεια οι μαζικές εκτελέσεις στη Δαμάστα, το Μάραθος και τα Σίσαρχα, η λεηλασία και η καταστροφή των σπιτιών που ακολούθησαν, το πογκρόμ που εξαπολύθηκε σε όλη την Κρήτη από τις χιτλερικές ορδές άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς, ανείπωτο πόνο και δυστυχία, χιλιάδες άστεγους – πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα. Όμως δεν μπόρεσαν να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα των πολιτών: η φλόγα για λευτεριά, εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατία συνέχισε να θερμαίνει την ανυπότακτη κρητική και ελληνική ψυχή, που δεν σταμάτησε να αγωνίζεται μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ναζιστικό ζυγό.

Ας δούμε όμως συνοπτικά το ιστορικό πλαίσιο της εποχής: το 1944 οι Γερμανοί έχουν ήδη χάσει τον πόλεμο: ο Κόκκινος Στρατός και ο ρωσικός λαός κατόρθωσαν να σταματήσουν την αήττητη μέχρι τότε πολεμική μηχανή της Βέρμαχτ, ο Ρόμμελ ηττήθηκε στη Βόρειο Αφρική, οι Σύμμαχοι νίκησαν στη Μάχη του Ατλαντικού κι έκαναν απόβαση στη Νορμανδία. Διαμορφώνεται ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τη ναζιστική Γερμανία, που αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι έχει οριστικά χαθεί. Στην Ελλάδα οι Γερμανοί έχουν στριμωχθεί από την ηρωική δράση της Εθνικής μας Αντίστασης και προετοιμάζουν το έδαφος για την αποχώρησή τους. Με τη συνεργασία των Ταγμάτων Ασφαλείας και των κάθε λογής θλιβερών συνεργατών τους επιχειρούν να εκδικηθούν τον ελληνικό λαό για την μεγαλειώδη Αντίστασή του. Στην Κρήτη έχουν υποστεί μία σειρά από χτυπήματα, με κορυφαίο στο συμβολικό επίπεδο την απαγωγή του Στρατηγού Κράιπε, γεγονός μοναδικό σε όλο τον κόσμο. Η ευρύτερη περιοχή των Ανωγείων παρέμεινε αδούλωτη με τις αντιστασιακές ομάδες να έχουν τα λημέρια τους στον Ψηλορείτη και να μην αφήνουν σε χλωρό κλαρί τους κατακτητές.

Πολύς λόγος γίνεται για τα αίτια της σφαγής. Τι ήταν αυτό που, μπροστά στην ήττα και την τιμωρία αντί να τους κάνει πιο προσεκτικούς και εγκρατείς απελευθέρωσε τα πιο άγρια ανθρώπινα ένστικτα οργανώνοντάς τα με τη ναζιστική αρτιότητα στην καταστροφή και τον όλεθρο; Η εντολή της 13ης Αυγούστου 1944 του στυγερού σφαγέα Μίλλερ είναι αποκαλυπτική. Οφείλουμε όμως να σημειώσουμε ότι του Ολοκαυτώματος των Ανωγείων έχουν προηγηθεί μία σειρά από μαζικά και ιδιαιτέρως ειδεχθή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας εις βάρος του ελληνικού λαού: ενδεικτικά, στο δεύτερο μισό του 1943: Μουσιωτίτσα (25.7), Κομμένο (16.8), χωριά της Βιάννου και Ιεράπετρας (14-16.9), Λυγκιάδες Ιωαννίνων (3.10) Καλάβρυτα (13.12)˙ και το πρώτο μισό του 1944: Κλεισούρα (5.4), Πύργοι & Μεσόβουνο (22-26.4), Δίστομο (10.6), Υπάτη (17.6) και πολλά ακόμη. Όλα, με λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές αφορμές αλλά με τις  ίδιες, τελικά, αιτίες: αφενός τη θέληση των γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής να εκδικηθούν τον ελληνικό λαό για την Αντίστασή του και αφετέρου την προσπάθειά τους να τον τρομοκρατήσουν για να εξασφαλίσουν την ομαλή αποχώρησή τους από την Ελλάδα. Υπάρχει όμως κι ένας επιπλέον λόγος για την πρωτόγνωρη βαρβαρότητα, που εντάθηκε όσο φαινόταν ότι θα χαθεί για το Γ’ Ράιχ ο πόλεμος: αποκτηνώθηκαν περαιτέρω καθώς συνειδητοποιούσαν ότι οι ιδέες τους ηττήθηκαν!

Όπως υποστηρίζει ο Μανώλης Γλέζος «ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα Ολοκαύτωμα». Η χώρα μας έμεινε πίσω δεκαετίες εξαιτίας της Κατοχής και ουσιαστικά δεν μπόρεσε ποτέ να ανακάμψει. Όμως η στάση της Γερμανίας ήταν σταθερά αλαζονική και παρελκυστική, χωρίς ποτέ να δείξει διάθεση να αναλάβει τις ευθύνες της για τα φοβερά εγκλήματα του Γ’ Ράιχ. Επωφελήθηκε τα μέγιστα της Συνθήκης του Λονδίνου του 1953 κι όχι μόνο επούλωσε τις πληγές της από το ναζισμό και τον πόλεμο αλλά οικοδόμησε κι ένα ισχυρό οικονομικό μοντέλο, που της εξασφαλίζει και ανάλογο πολιτικό ρόλο. Όμως ξέχασε την υποχρέωσή της, που ρητώς απορρέει από τη Συνθήκη του Λονδίνου να διευθετήσει τις οφειλές της προς την Ελλάδα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έχει το θράσος να μας κουνά και το δάκτυλο, όποτε τολμά το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας να διεκδικήσει μία μικρή, έστω, χαλάρωση της θηλιάς του μνημονίου!

Το τελευταίο, ωστόσο, διάστημα, κάτι φαίνεται ότι κινείται: παρά την απραξία της κυβέρνησης, η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή κατέληξε σε πόρισμα, που κινείται σε δυναμική τροχιά διεκδίκησης. Στην συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής στις 5.9 οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να καταφέρουν να ξεπεράσουν τις διαφορές και τις σκοπιμότητές τους ώστε να διαμορφωθεί η πιο ισχυρή εθνική θέση για το ζήτημα.

Σε όλη τη χώρα, εκατοντάδες εκδηλώσεις μνήμης αφήνουν πίσω τους τον επετειακό χαρακτήρα και γίνονται αιχμές διεκδίκησης. Οι πλατείες και οι χώροι θυσίας γεμίζουν με κόσμο, με δυναμικά παρούσα τη νεολαία, που παίρνει τη σκυτάλη του αγώνα. Στην ίδια τη Γερμανία πλήθος βιβλίων, δημοσιευμάτων και εκδηλώσεων έρχονται να ταράξουν τα νερά και να θέσουν το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων, έστω και με καθυστέρηση εβδομήντα ετών. Το σύνθημα «Δικαιοσύνη και Αποζημίωση!», Δικαιοσύνη και Επανόρθωση κινητοποιεί τους πολίτες σε Ελλάδα και Γερμανία και στοιχειώνει σαν τις Ερινύες τις συνειδήσεις.

Για μας, στο Εθνικό Συμβούλιο, στις Ενώσεις Θυμάτων και συνολικά στο κίνημα διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών είναι επιτακτική η επίδοση ρηματικής διακοίνωσης στη γερμανική κυβέρνηση (20 χρόνια μετά τις 14.11.1995 επί Πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου), η εκτέλεση των αμετάκλητων αποφάσεων υπέρ των θυμάτων του Διστόμου, του Αιγίου και της Κρήτης, η αποστολή κλιμακίου της Βουλής σε Κοινοβούλια άλλων χωρών (και του γερμανικού) η  επαναλειτουργία του Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου, η εισαγωγή σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης της Ιστορίας της Κατοχής και της Αντίστασης και της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. Κι αν δεν προχωρήσει η πολιτική διαπραγμάτευση, υπάρχει και η δικαστική οδός!

Είναι σαφές ότι το κίνημα διεκδίκησης και ο ελληνικός λαός στο σύνολό του θα στηρίξει τη μεθοδική και αποφασιστική διεκδίκηση, εφ’ όσον υπάρξει. Ας το λάβει όμως υπόψη της η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα: δεν επιτρέπεται άλλη κωλυσιεργία, δεν συγχωρείται τυχόν εμπαιγμός!

Εν κατακλείδι:

Όσο κι αν προσπάθησαν τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα να αφανίσουν τα Ανώγεια δεν τα κατάφεραν: παραμένουν αμετακίνητα στη θέση τους, αγωνίζονται με ζήλο και αξιοπρέπεια για την κοινωνική πρόοδο, σκύβουν με ευαισθησία στο παρελθόν και ατενίζουν με υπερηφάνεια το μέλλον. Τιμούν δηλαδή με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία τους και τους νεκρούς τους!

Πηγή

Γιατί οι Ολυμπιακοί δεν αποτελούν πλέον μήλον της Eριδος

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες (ΟΑ) του Ρίο το σύνθημα που επικρατεί είναι «Ολυμπιακοί Αγώνες για ποιους;». Από το 2012 για οικονομικούς κυρίως λόγους πολλές πόλεις αποσύρουν τις υποψηφιότητές τους για τη διοργάνωση μελλοντικών ΟΑ. Ετσι η Ρώμη αποσύρθηκε το 2012 για τους Θερινούς Αγώνες 2020, αν και είναι ξανά υποψήφια για τους Αγώνες 2024. Το 2014 η Στοκχόλμη απέσυρε την υποψηφιότητά της για τους Χειμερινούς ΟΑ του 2022 και ακολούθησαν η Κρακοβία (Πολωνία), το Λβιβ (Ουκρανία), το Οσλο, το Μόναχο και το Σεν Μόριτζ - Νταβός. Το 2015 ματαιώθηκε η υποψηφιότητα της Βοστώνης και κατόπιν δημοψηφίσματος και του Αμβούργου για την Ολυμπιάδα του 2024. Ας τεκμηριώσουμε πολύ συνοπτικά τους κυριότερους λόγους για τους οποίους οι σημερινοί ΟΑ έπαψαν να είναι το μήλον της εριδος και με δυσκολία πλέον αναλαμβάνεται η διοργάνωσή τους.

Το δυσθεώρητο κόστος διοργάνωσης και ο φόβος τρομοκρατικών επιθέσεων είναιοι βασικοί λόγοι που κάνουν ασύμφορη και μη ελκυστική την ανάληψη των ΟΑ ακόμη και από πόλεις πλουσίων χωρών όπως οι σκανδιναβικές, η Γερμανία και η Ελβετία. Απαιτούνται πολλά δισεκατομμύρια για τη διοργάνωση της μεγαλύτερης αθλητικής φιέστας του πλανήτη: οι Αγώνες της Αθήνας το 2004 κόστισαν γύρω στα 13 δισ. ευρώ, χωρίς αυτό να έχει ακόμη επίσημα εκτιμηθεί. Μόνο η ασφάλεια κόστισε 1,5 δισ. δολάρια, εξαπλάσια από τους Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000. Βέβαια το κόστος αυτό εξακοντίστηκε όχι μόνο λόγω τρομοκρατικής απειλής αλλά και από τις μίζες της Siemens προς τα κυβερνητικά πολιτικά κόμματα για την εξασφάλιση του συμβολαίου του περιβόητου συστήματος ασφάλειας C4I που δεν λειτούργησε, αν και κόστισε γύρω στα 260 εκατ. ευρώ, καθώς επίσης και από τους  «λευκούς ελέφαντες», δηλαδή «βαριά» ολυμπιακά έργα που αποδείχθηκαν άχρηστα μετά τους Αγώνες. οι επόμενοι ΟΑ του Πεκίνου κόστισαν περίπου 12 δισ. δολάρια, του Λονδίνου 16,5 δισ. δολάρια και στο Σότσι της Ρωσίας το εκπληκτικό 51 δισ. δολάρια. Εφέτος στο Ρίο έχει προβλεφθεί ένα αρχικό κόστος 14,4 δισ. δολαρίων που έχει ήδη ξεπεραστεί έχοντας προκαλέσει κοινωνική αναταραχή.

Το λεγόμενο «Βιομηχανικό Σύμπλεγμα Ασφαλείας και Παρακολούθησης»εκμεταλλεύεται τον πανικό και την ανασφάλεια μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις 11.9.2001 στις ΗΠΑ. Εκτοτε οι ΟΑ κυριαρχούνται από τα συμφέροντα ενός μεγάλου συνασπισμού δυτικών κυβερνητικών και στρατιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας, με συνεργασία ερευνητικών πανεπιστημιακών κέντρων και διακυβερνητικών οργανισμών, μαζί με εταιρείες κατασκευής οπλικών και ηλεκτρονικών συστημάτων, καθώς και ΜΜΕ παγκόσμιας εμβέλειας. οι ΟΑ συνιστούν ευκαιρία και βιτρίνα προώθησης των τελευταίων πολεμικών τεχνολογιών για καθημερινή ασφάλεια και παρακολούθηση με τεράστια κέρδη, όπως π.χ. προηγμένες κάμερες CCTV, τηλεκατευθυνόμενα αεροχήματα drones, συστήματα υποκλοπών κ.τ.λ. Ασχετα αν όλα αυτά αποδεικνύονται αναποτελεσματικά στην αποτροπήτης τρομοκρατίας και συνήθως βοηθούν μόνο στην εκ των υστέρων ταυτοποίηση των δραστών, αποτελούν πλέον αναγκαία «τεχνο-ασφάλεια» κάθε μεγάλης διοργάνωσης.

Η στρατιωτικοποίηση των ΟΑ έχει γίνει αναγκαστική με δεδομένη την αναποτελεσματικότητα της «τεχνο-ασφάλειας», όπως έδειξε το φιάσκο του C4I στην Αθήνα 2004. Η πραγματική ολυμπιακή ασφάλεια με χιλιάδες αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις και τη διάθεση ακόμη και πυραύλων μετατρέπει τους ΟΑ στη μεγαλύτερη εν καιρώ ειρήνης επιχείρηση ασφαλείας. Τους ΟΑ στο Ρίο φρουρούν 70.000 στρατιώτες, όπως έγινε και στην Αθήνα, στο Πεκίνο και στο Λονδίνο μετά το εκεί φιάσκο της εταιρείας security G4S.

Η μεγάλη εμπορευματοποίηση των ΟΑ έχει προκαλέσει τη «μακντοναλντοποίησή» τους, αφού αποτελούν χρυσή κερδοφόρα επένδυση για τις μεγάλες εταιρείες. Από τους Αγώνες της Ατλάντας το 1996 αμερικανικές εταιρείες πλήρωσαν το 60% όλων των εξόδων των ΟΑ. Η NBC υπέγραψε το 2014 συμβόλαιο 7,75 δισ. δολαρίων αποκλειστικής τηλεοπτικής κάλυψης όλων των ΟΑ ως το 2032. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) προσπορίζεται το 70% σχεδόν των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των Αγώνων και θεωρείται η πιο αδιαφανής και ανεξέλεγκτη διεθνής οργάνωση. Η ΔΟΕ εισέπραξε 957 εκατ. δολάρια για τους ΟΑ του Λονδίνου 2012 από 11 ιδιωτικές εταιρείες όπως η Coca-Cola, η Visa και η McDonald's.

H διαφθορά και τα σκάνδαλα. Οπως έχει επισημάνει ο Christopher Shaw (2008), «δενυπάρχουν ΟΑ χωρίς ένα ή δύο... ή περισσότερα σκάνδαλα». Εκτός από τον χρηματισμό κάποιων «αθανάτων» και τις μίζες εταιρειών για επικερδή συμβόλαια, τα πλέον συνήθη ολυμπιακά σκάνδαλα είναι η φαρμακοδιέγερση (ντόπινγκ) των αθλητών αλλά και ηοικονομική εκμετάλλευση γης και ανθρώπων, όπως η αναγκαστική εκτόπιση πληθυσμών από τις εστίες τους ώστε να χτιστούν ολυμπιακές εγκαταστάσεις για μελλοντική εμπορική εκμετάλλευση.

Το «ολυμπιακό χάσμα» δαπανών που προκαλούν όλοι οι σύγχρονοι ΟΑ ανάμεσα στις τεράστιες συνολικές δαπάνες διοργάνωσης και στη μείωση των κοινωνικών δαπανών πλήττει τους οικονομικά ασθενέστερους. Το χάσμα αυτό έχει προκαλέσει μαζική κοινωνική δυσαρέσκεια, ιδίως στο Ρίο, όπου δάσκαλοι, αστυνομικοί και άλλοι απλήρωτοι δημόσιοιυπάλληλοι διαδηλώνουν συνεχώς εναντίον των Αγώνων και πριν από λίγες ημέρες προσπάθησαν να σβήσουν την Ολυμπιακή Φλόγα.

Ευκαιρία για μια εναλλακτική επανίδρυση καθαρών ερασιτεχνικών ΟΑ. οιολυμπιακοί «πέντε δακτύλιοι» που συμβολίζουν τις πέντε ηπείρους ενωμένες με τα ολυμπιακά ιδανικά της αδελφοσύνης, της ειρήνης και της ευγενούς άμιλλας έχασαν τη λάμψη τους αφού σταδιακά ταυτίστηκαν με τον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, το ντόπινγκ, τηνοικολογική καταστροφή και την άκρατη εμπορευματοποίηση. Γι' αυτό καλλιεργείται διεθνώς ένας ολυμπιακός σκεπτικισμός για την αναζήτηςη εναλλακτικών ΟΑ και στην Ελλάδα γίνονται προτάσεις για τη μόνιμη επιστροφή τους. Υπάρχουν επίσης προτάσεις επιμερισμού του κόστους σε κάθε συμμετέχουσα χώρα ανάλογα με το ΑΕΠ της ώστε να μπορούν να διοργανωθούν ΟΑ και από οικονομικά αδύναμες χώρες.

Με βάση όμως τα όσα προαναφέραμε, οι σημερινοί ΟΑ είναι συνυφασμένοι με πάρα πολύ ισχυρά οικονομικά συμφέρονται και είναι αδύνατον να εξαγνιστούν από αυτά. Γι' αυτό θεωρούμε μάταιη κάθε πρόταση κατάργησης των ΟΑ ως έχουν για να τελούνται μόνιμα και λιτά στη χώρα μας, όταν μάλιστα η σημερινή Ελλάδα δεν έχει δυστυχώς το κύρος για μια τέτοια διεκδίκηση. Και βέβαια μια ελληνική επίκληση, σύμφωνα και με την Christine Lagarde, οικονομικών / αναπτυξιακών λόγων θα ήταν μια καιροσκοπική, ιδιοτελής και εθνοκεντρική πρόταση η οποία το λιγότερο θα προκαλούσε ειρωνικά σχόλια. Διότι βέβαια το ηθικό μας χρέος ως Ελλήνων στην παρακαταθήκη των κλασικών ΟΑ δεν είναι να διεκδικούμε τη μόνιμη τέλεσή τους στην Ελλάδα για να ξεπληρώσουμε το τεράστιο δημοσιονομικό μας χρέος!

Η όποια πρότασή μας θα εισακουστεί διεθνώς μόνο αν είναι ανιδιοτελής και σύμφωνη με τα ολυμπιακά ιδανικά, όπως π.χ. αν προτείνουμε μια εναλλακτική επανίδρυση ερασιτεχνικών ΟΑ αθλητισμού, πνεύματος και πολιτισμού με πλανητική οικολογική και φιλειρηνική εμβέλεια. Να διεξάγονται, δηλαδή, εναλλασσόμενοι Αγώνες κοντά σε ιερές οικολογικά τοποθεσίες της γης, με έντονο φιλειρηνικό και οικολογικό μήνυμα για τη σωτηρία του πλανήτη και του πολιτισμού και με μοναδικό βραβείο για τους νικητές το στεφάνι ελληνικής αγριελιάς, τον κότινο. Αν υιοθετηθεί και υλοποιηθεί μια τέτοια πρόταση από τη διεθνή κοινωνία πολιτών, αυτοί οι πραγματικά καθαροί ερασιτεχνικοί ΟΑ αργά ή γρήγορα θα υπερισχύσουν των σημερινών αγώνων της (αν)ασφάλειας και του κέρδους.

Ο κ. Μηνάς Σαματάς είναι καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, συγγραφέας του βιβλίου Το "σούπερ πανοπτικό" σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 και η παρακαταθήκη του, που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από τις εκδόσεις Παπαζήση, μετάφραση από την αγγλική του ομότιτλου βιβλίου (Pella, ΝΥ, 2014).

Πηγή