Οι καταθέσεις στις Τράπεζες μειώνονται δραματικά, επιστρέφει ο εφιάλτης του 2015

Στην αύξηση του ELA για τις ελληνικές τράπεζες κατά 400 εκατ. ευρώ, απόρροια της αβεβαιότητας στην οικονομία και της εκροής τραπεζικών καταθέσεων, αναφέρεται σε νέο δημοσίευμα του, το πρακτορείο Bloomberg.

Οι εκροές ελληνικών καταθέσεων επέστρεψαν το 2017, οδηγώντας την κεντρική τράπεζα της χώρας να αυξήσει το όριο στην έκτακτη χρηματοδότηση (ELA), καθώς το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές έχει πυροδοτήσει φόβους στους καταθέτες για το ενδεχόμενο να ξαναζήσουν το δράμα του 2015, που οδήγησε τη χώρα κοντά στην οικονομική κατάρρευση, σημειώνει το διεθνές πρακτορείο.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται, οι εκροές από τις αρχές του έτους έως την περασμένη Πέμπτη (16/3/2017) διαμορφώθηκαν σε περίπου 3,6 δισ. ευρώ.

Όπως αναφέρει η ίδια πηγή, οι εκροές καταθέσεων οφείλονται στο γεγονός ότι οι Έλληνες πληρώνουν φόρους αλλά και σε μια ομαλή ροή κεφαλαίων προς ξένους τραπεζικούς λογαριασμούς.

Είναι η πρώτη φορά από το Σεπτέμβριο του 2015 όταν ξεκίνησε η ΤτΕ να ανακοινώνει τα στοιχεία για τον ELA που θεωρήθηκε αναγκαία η αύξηση του ορίου, σημειώνει το πρακτορείο. Είναι επίσης η πρώτη φορά που η τράπεζα παραλείπει να αναφερθεί σε «σταθεροποίηση» ή «βελτίωση» των ροών στην ανακοίνωση της.

Το πρακτορείο σημειώνει πάντως ότι το 2016 το ελληνικό χρηματοοικονομικό σύστημα κατέγραψε εισροές κεφαλαίων, καθώς η εμπιστοσύνη των καταθετών στις τράπεζες επέστρεφε σταδιακά.

Για την πορεία των διαπραγματεύσεων, το Bloomberg σημειώνει ότι οι συζητήσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς δεν έχουν μέχρι τώρα οδηγήσει σε συμφωνία, παρατείνοντας το αδιέξοδο και θέτοντας σε κίνδυνο την ικανότητα της χώρας να αποπληρώσει τα δάνεια της το καλοκαίρι.

Το «μυστικό» παιχνίδι του Πούτιν με τις εκλογές στην Γαλλία

Η απόπειρα του ρώσου προέδρου να αναμειχθεί στις γαλλικές εκλογές, “ποντάροντας” αρχικά στην Λεπέν και κατόπιν στον Φιγιόν φαίνεται να του γυρίζει μπούμερανγκ

του Κωνσταντίνου Τσάβαλου           

Τα γεωπολιτικά απόκρυφα μηνύματα είναι εδώ και καιρό τόσο σαφή, όσο και μια προφητεία του... Παϊσίου: “ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ευρώπη, που απειλεί να καταστρέψει τις δομές της όπως ένα σαράκι το ξύλο. Κι αυτό το φάντασμα έρχεται από την Μόσχα”.

Είναι λοιπόν η Ευρώπη η νέα “μαριονέτα” του Βλαντίμιρ Πούτιν; Ενα πεδίο... δόξης λαμπρό όπου θέλει να ανέβει; Επιθυμεί τόσο σφοδρά ο ρώσος πρόεδρος να κινήσει τα νήματα στην Γηραιά Ήπειρο, διαμέσου ενός καλά μελετημένου κι οργανωμένου σχεδίου. Μιας στρατηγικής που περιλαμβάνει την σταδιακή αποσταθεροποίηση των ευρωπαϊκών δεσμών διαμέσου της ανόδου ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων και σχηματισμών;

Όπως σχολιάζει το Foreign Affairs, “οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι η μόνη χώρα της Δύσης στης οποίας την εκλογική πολιτική η Ρωσία διαθέτει περίοπτη θέση. Για πρώτη φορά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Ρωσία αποτελεί επίσης ένα καυτό θέμα στην γαλλική προεκλογική εκστρατεία. Στην πορεία προς τις εκλογές της άνοιξης του 2017, σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης –είτε στην δεξιά, την ακροδεξιά είτε την ακροαριστερά-, έχουν καταγγείλει την υποβάθμιση των δεσμών με την Ρωσία υπό την κυβέρνηση του προέδρου Φρανσουά Ολάντ, υποστηρίζοντας ότι σπάει την γαλλική παράδοση της διπλωματικής εμπλοκής και του πολιτικού διαλόγου με την Μόσχα και ότι αυτό είναι επιζήμιο για τα γαλλικά οικονομικά συμφέροντα. Ορισμένοι πολιτικοί από αυτά τα κόμματα έχουν επίσης εκφράσει, σε διεθνή ζητήματα όπως η Ουκρανία ή η Συρία, απόψεις συμπάθειας προς το Κρεμλίνο”.

“Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν θορυβηθεί από το πολυετές φλερτ του Πούτιν με αντισυστημικά κόμματα, που είναι τώρα σε άνοδο σε όλη την ήπειρο. Η πιο σαφής υποστήριξη ήταν το δάνειο των 9 εκατ. ευρώ που το αντι-μεταναστευτικό Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν έλαβε το 2014 από μια μικρή τράπεζα στη Μόσχα, την οποία επισκέπτεται συχνά”, αναφέρεται σε άρθρο του Bloomberg που θεωρεί πως ο Πούτιν θέλει να αποδυναμώσει την ευρωπαϊκή ενότητα διαπραγματευόμενος με τα κράτη-μελη ξεχωριστά.

Κι όπως με την περίπτωση των ΗΠΑ, όταν η Ρωσία κατηγορήθηκε απ’ τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ότι παρενέβη πέρυσι στην αμερικανική προεδρική κούρσα, με μια σειρά από πράξεις όπως οι κυβερνοεπιθέσεις στην Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών και στο προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της υποψήφιας του κόμματος, Χίλαρι Κλίντον, έτσι και τώρα η Ρωσία κατηγορείται για παρέμβαση στις εκλογές των κρατών-μελων της ΕΕ.

“Ο υπηρεσίες ασφάλειας στον κυβερνοχώρο της Γαλλίας έχει προειδοποιήσει ότι οι ίδιες ομάδες που παραβίασαν τους υπολογιστές των Δημοκρατικών επιδιώκουν «ύπουλα» να επηρεάσουν και τους Γάλλους ψηφοφόρους, αν και δεν κατηγόρησαν ευθέως τη Ρωσία”, τονίζει το Bloomberg.

Τα πρώτα καλά νέα ήρθαν για τον Πούτιν μετά την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να εγκαταλείψει την ΕΕ, αφήνοντας τη Μέρκελ ως την μόνη προμετωπίδα άμυνας της Ε.Ε. Μια Βρετανία η οποία θυμίζουμε πως πρωτοστάτησε στην επιβολή κυρώσεων για την προσάρτηση της Ρωσίας της Κριμαίας και της στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία το 2014,

Πλέον, και με το Ηνωμένο Βασίλειο “εκτός κάδρου”, μπορεί αφενός να καταστήσει ευκολότερο για τον Πούτιν το να αρθούν αυτές οι κυρώσεις κι αφετέρου ανοίγεται ο δρόμος για το μεγαλύτερο στοίχημα του Βλαδίμηρου: Να καθορίσει το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών σύμφωνα με τα ρωσικά συμφέροντα.

Εν αρχή λοιπόν... η Μαρίν Λεπέν, μια πολιτικός οι (ακραίες) απόψεις της οποίας ταιριάζουν “γάντι” με αυτές του ρωσου προέδρου. Μάλιστα, ήταν τέτοιο το πολιτικό “φλερτ” ανάμεσα σε Μαριν και Βλάντιμιρ, ώστε η Λεπέν πρότεινε την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ προκειμένου να δημιουργηθεί άλλη συμμαχία στην οποία θα συμμετέχει και η Ρωσία!

“Οι φιλο-ρωσικές θέσεις των περιθωριακών κομμάτων της Γαλλίας στην πραγματικότητα δεν αποτελούν έκπληξη: Οι λαϊκιστές στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, από τον Τραμπ μέχρι τον Βρετανό Νάιτζελ Φάρατζ ή τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν έχουν εκφράσει τον θαυμασμό τους για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν”, γράφει το Foreign Affairs.

Κάπως έτσι, το ακροδεξιό κόμμα Εθνικό Μέτωπο εξασφάλισε δάνειο ύψους 9,5 εκατ. δολ. από ρωσική τραπέζα, χρήματα με τα οποία χρηματοδότησε εκστρατείες του. Πρόκειται για χρήματα που, όπως επισημαίνουν αξιωματούχοι, το κόμμα δεν κατάφερε να βρει από γαλλική ή άλλη ευρωπαϊκή τράπεζα. Ταυτοχρόνως, ο ιδρυτής και πρώην ηγέτης του κόμματος, Ζαν Μαρί Λεπέν, συνήψε δάνειο ύψους 2 εκατ. από εταιρεία επενδύσεων, η οποία ανήκει σε πρώην πράκτορα της Κα Γκε Μπε, σύμφωνα τουλάχιστον με κάποιες πληροφορίες. Χρήματα που υποδεικνύουν για ακόμα μία φορά τη σχέση των ακροδεξιών ευρωπαϊκών κομμάτων με τη Ρωσία.

Μέχρι που ο Πούτιν αποφάσισε να τραβήξει “το καλώδιο από την πρίζα” και να στραφεί αλλού.

“Η ρωσική χρηματοδότηση της Λεπέν φάνηκε να τελειώνει το περασμένο καλοκαίρι, όταν οι ρυθμιστικές αρχές έκλεισαν το δανειστή που είχε χρηματοδοτήσει το Εθνικό Μέτωπο, αναγκάζοντας το κόμμα να αναζητήσει μια νέα πηγή χρημάτων”, σχολιάζει το Bloomberg.

Από τον περασμένο Νοέμβριο, κι αφού πρώτα ο Φιγιόν αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων, ο Πούτιν έσπευσε να πάρει το μέρος του, λέγοντας σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια μιας προσεκτικά σκηνοθετημένης εμφάνισης ότι είχαν «πολύ καλές» σχέσεις”.

“Η απόφαση να στραφεί από την Λεπέν στον Φιγιόν ήταν ένα υπολογισμένο ρίσκο, ότι η Ρωσία θα μπορούσε να επιτύχει τους στόχους της χωρίς να διακινδυνεύσει σημαντικές πολιτικές και οικονομικές αναταράξεις από την υποστήριξη ενός υποψηφίου που θέλει η Γαλλία να εγκαταλείψει το ευρώ”, αναφέρει το Bloomberg.

Και εκεί είναι που ο ρώσος πρόεδρος αναρωτήθηκε για πρώτη φορά αυτό που αναρωτιούνται όλοι οι τζογαδόροι που παίζουν ρουλέτα: “έκανα καλά που πήρα τα χρήματα μου από το μαύρο και τα έβαλα στο κόκκινο;”

Εμάνουελ Μακρόν: η “μπάνκα” που τους κερδίζει όλους;

Ο βασικός κανόνας του τζόγου είναι πως στο καζίνο κερδίζει πάντα -εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων- ο κρουπιέρης. Η μπάνκα.

Έτσι και στην περίπτωση των γαλλικών εκλογών, ο Πούτιν είχε υπολογίσει δίχως τον παράγοντα Εμάνουελ Μακρόν, του νεαρού κεντρώου πολιτικού που σημείωσε μετεωρική άνοδο από τα τέλη του 2016 μέχρι τώρα και που προαλείφεται ως φαβορί των επερχόμενων γαλλικών εκλογών.

«Ο Μακρόν δεν είναι ο πλέον προτιμώμενος συνεργάτης για τη Ρωσία», δήλωσε στο Bloomberg ο Αντρέι Κορτούνοφ, επικεφαλής του ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Υποθέσεων, μιας ερευνητικής ομάδας που εδρεύει στη Μόσχα και που έχει συσταθεί από το Κρεμλίνο. «Είναι μεγάλος θιασώτης της ΕΕ, ενώ ο Φιγιόν είναι γνωστός για τις απόψεις τους και επιπλέον έχει φιλικές σχέσεις με τον Πούτιν».

Ούτε είναι τυχαίο πως μετά την αύξηση των ποσοστών του Μακρόν στις δημοσκοπήσεις τον περασμένο μήνα, το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Σπούτνικ δημοσίευσε μια συνέντευξη με έναν επικριτή του Μακρόν, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι είναι «παράγοντας των ΗΠΑ» και υποστηρικτής του «πολύ πλούσιου γκέι λόμπι».

Πριν λίγο καιρό, ο επικεφαλής του κινήματος En Marche! του Μακρόν κατηγόρησε τη Ρωσία ότι επιδιώκει να σαμποτάρει τον πολιτικό μέσω μιας διπλής εκστρατεία χάκινγκ και πλαστών ειδήσεων. Αυτό ώθησε το υπουργείο Εξωτερικών στο Παρίσι να εκδώσει μια αυστηρή προειδοποίηση προς το Κρεμλίνο, να μην παρεμβαίνει στις εκλογές.

Με την υποψηφιότητα του Μακρόν όμως να κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος, το Bloomberg υποστηρίζει πώς “το στοίχημα του Πούτιν για τη Γαλλία γυρίζει μπούμερανγκ”, θεωρώντας πως “oι άστατοι Γάλλοι ψηφοφόροι θα καταστρέψουν την πρωτόγνωρη φήμη του Βλαντιμίρ Πούτιν ως του ανθρώπου που κινεί τα νήματα στη Δύση. Ο αγαπημένος του Πούτιν στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, ο Φρανσουά Φιγιόν, έχει υποχωρήσει στις δημοσκοπήσεις εν μέσω των κατηγοριών για το αν τα μέλη της οικογένειας του έλαβαν κρατικά χρήματα για εργασία που δεν έκαναν. Η υποστήριξη στον Φιγιόν, η τύχη του οποίου φάνηκε να χειροτερεύει τις τελευταιες ημερες, όταν κατηγορήθηκε για κατάχρηση δημοσίων πόρων, ήταν πρωτοφανής, δεδομένου μάλιστα ότι μια τράπεζα που συνδέεται με έναν σύμμαχο τον Πούτιν είχε χρηματοδοτήσει την αντίπαλό του υποψήφια Μαρίν Λεπέν”.

Ίσως θα ήταν, τελικά, φρονιμότερο για τον Πούτιν να μην... κυνηγήσει άλλο την τύχη του με τις γαλλικές εκλογές. Κι όπως αναφέρει κι ο Γιούρι Ρουμπίνσκι, Ρώσος διπλωμάτης στο Παρίσι ο οποίος διευθύνει τώρα το πρόγραμμα γαλλικών σπουδών στο χρηματοδοτούμενο από το κράτος Ινστιτούτο της Ευρώπης στη Μόσχα, “δεν υπάρχουν και πολλά περισσότερα που το Κρεμλίνο μπορεί να κάνει, εκτός από το να περιμένει. Αυτές οι εκλογές αποδείχθηκε ότι θα είναι οι πιο απρόβλεπτες. Η Ρωσία μπορεί να παρακολουθεί μόνο από απόσταση”.

thetoc.gr

    

10.000 ακίνητα στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς: Πότε θα ξεκινήσουν

Τον… δρόμο των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών παίρνουν 10.000 ακίνητα για εφέτος και άλλα 15.000 για το 2018.

Ήδη οι τράπεζες έχουν «πακετάρει» τα πρώτα ακίνητα μεγάλων οφειλετών, τα οποία θα εκπλειστηριάσουν ως το τέλος της χρονιάς.

Οι πλειστηριασμοί με ένα κλικ θα τεθούν σε εφαρμογή με υπουργική απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης ενώ θα διενεργούνται όχι μόνο Τετάρτη, αλλά και Πέμπτη ή Παρασκευή από τις 10 π.μ. μέχρι τις 5 μ.μ. Ως τόπος διενέργειας του πλειστηριασμού ορίζεται η έδρα του συμβολαιογράφου και όχι το Ειρηνοδικείο.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν αυξηθεί τα κινήματα κατά των πλειστηριασμών κατοικιών που πραγματοποιούν εφόδους στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας κάθε Τετάρτη με σκοπό να εμποδίσουν τη διαδικασία.

Πάντως το σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών έχει προκαλέσει τεράστιες ανησυχίες και στους δανειολήπτες, με τους περισσότερους να υποστηρίζουν πως λόγω της οικονομικής κρίσης αδυνατούν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και ακόμη και όσοι έχουν προχωρήσει σε ρυθμίσεις, δεν μπορούν ούτε αυτές να εξυπηρετήσουν.

Κάθε υποψήφιος πλειοδότης ή ο πληρεξούσιος του ή ο νόμιμος εκπρόσωπός του δηλώνει τη συμμετοχή του σε συγκεκριμένο πλειστηριασμό σύμφωνα με τους όρους αυτού και υποβάλλει την εγγύηση της παρ. 1 του άρθρου 965 και το τυχόν πληρεξούσιο της παρ. 2 του άρθρου 1003 ΚΠολΔ μέχρι ώρα 15:00 (3:00 μ.μ.) της προηγούμενης του πλειστηριασμού ημέρας στον υπάλληλο του πλειστηριασμού.

Μάλιστα, προσφορές από ενδιαφερόμενους θα γίνονται δεκτές όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό.

lykavitos.gr

   

Γιατί όχι ένα κόμμα… ψεκασμένων

Οι φήμες υποστηρίζουν ότι ο Α. Τσίπρας απέτρεψε την συμφωνία στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα, προκειμένου να «πουλήσει» στο εσωτερικό την επιστολή του για τα εργασιακά στην πανηγυρική Σύνοδο των «27», για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Το αποτέλεσμα βεβαίως δεν υπήρξε διαφορετικό από το αναμενόμενο, μια και οι κουτόφραγκοι δεν καταλαβαίνουν από απειλές, που δήθεν θα χάλαγαν την γιορτή, μια και ο Α. Τσίπρας θα έβαζε veto στην διακήρυξη της Ρώμης.

Φυσικά τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβη. Στο όλο τελετουργικό συμμετείχε μετά συζύγου ο Α. Τσίπρας και όλα κύλησαν ομαλά χωρίς το παραμικρό παρατράγουδο.

Όμως στο μείζον θέμα της διαπραγμάτευσης όλα κυλούν αργόσυρτα και ουδείς γνωρίζει πια παιχνίδια παίζονται πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού.

Γιατί ούτε η κυβερνητική πλευρά αμφισβητεί ότι οι καθυστερήσεις εγκλωβίζουν την χώρα μας και την οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς, ούτε κανένας εχέφρων άνθρωπος μπορεί να καταλάβει που το πάνε στην κυβέρνηση με το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού.

Βεβαίως αν ανατρέξει κανείς στο παρελθόν θα διαπιστώσει ότι το παρόν κυβερνητικό σχήμα με ρίζες από το ΚΚΕ, είχε τις ίδιες εμμονές στα θέματα του ελληνικού χρέους.

Ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και θεωρητικώς υπεύθυνος για τα οικονομικά, σε επιστημονικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 22-23 Ιανουαρίου 1988 στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας για το εξωτερικό χρέος της χώρας μας ως εκπρόσωπος του ΚΚΕ, είχε υποστηρίξει την άποψη του Λένιν του 1917, ότι με ένα διάταγμα και με ένα μόνο άρθρο «ό,τι χρωστάμε και ό,τι μας χρωστάνε, παραγράφονται».

Με ανάλογη θέση εμφανίστηκε και ο Α. Τσίπρας στη Βουλή του Νοέμβριο του 2012 στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, λέγοντας με νόημα ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει στην κυβέρνηση θα καταργήσει με ένα νόμο και σε ένα άρθρο όλα τα μέτρα λιτότητας.

Οι αντιμνημονιακές κορώνες που δυστυχώς ήταν η επωδός όλων όσων διεκδικούσαν την εξουσία, από τον Σαμαρά μέχρι τον Τσίπρα, έχουν αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη με αποτέλεσμα αρκετοί πλέον να πιστεύουν τον κάθε αγύρτη τύπου Σώρα, που τους τάζει λαγούς με πετραχήλια, όπως οι έχοντες σοβαρές ασθένειες, που στην απελπισία τους καταφεύγουν σε χαρτορίχτρες και χειρομάντες.

Σε αυτή την κατάσταση σύγχυσης που υπάρχει, δεν μένει παρά στα τόσα κόμματα που ιδρύονται κάθε μέρα να προστεθεί και ένα ακόμη, αυτό των ψεκασμένων, μια και τέτοιου είδους ανοησίες, ενυπάρχουν στα κεφάλια πολλών ψηφοφόρων συμπολιτών μας.

Βεβαίως η αλήθεια επειδή δεν βολεύει και είναι και επώδυνη, δεν ακούγεται ούτε από το πολιτικό σύστημα, ούτε βεβαίως από τα πρόσωπα που το συγκροτούν. Γιατί η απάντηση στο ερώτημα τι δεν πήγε καλά στη χώρα μας και ζούμε στο φαύλο κύκλο των μνημονίων εδώ και οκτώ χρόνια, είναι γιατί δεν πήραμε την τύχη στα χέρια μας, όπως έκαναν Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος, αλλά αρκεστήκαμε να καταγγέλλουμε και να κοροϊδεύουμε τους δανειστές μας.

Στις χώρες που μπήκαν και βγήκαν σε 2-3 χρόνια από τα μνημόνια οι βασικές πολιτικές δυνάμεις ένωσαν τις φωνές τους και έφτιαξαν πρόγραμμα εξόδου από την οικονομική κρίση στα μέτρα τους, το όποιο και εφάρμοσαν απαρέγκλιτα.

Αντίθετα εδώ οι πονηροί πολιτικοί μας, από την εποχή της πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, άλλα συμφωνούν και άλλα κάνουν με αποτέλεσμα να έρχεται την επομένη μεγαλύτερος λογαριασμός.

Ταυτόχρονα ο ένας κατηγορεί τον άλλο για ενδοτισμό στους ξένους επιδιώκοντας να πείσει τους ευκολόπιστους ψηφοφόρους ότι εκείνος θα μας λύσει τα … μάγια και θα πορευτούμε στο μέλλον με το ουρί του παραδείσου ανά χείρας.

Όμως οι αριθμοί παρά τα όποια κόλπα κι αν επιστρατεύουν οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι αμείλικτοι. Το χρέος ταξιδεύει προς τα πάνω και βρίσκεται ήδη στα 320 δις, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών έφτασαν τα 93,4 δις και 4 εκατομμύρια πολίτες αυτής της χώρας χρωστούν στο Δημόσιο και τα Ταμεία.

Τα λουκέτα στο εμπόριο αναμένεται το πρώτο εξάμηνο του 2017 να ξεπεράσουν τις 18.700, έναντι των 18.000 την ίδια περίοδο πέρσι, ενώ 4 στις 10 επιχειρήσεις έχουν χρέη στο Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Το κράτος χρηματοδοτεί κατ΄ έτος με 17 δις τα Ασφαλιστικά Ταμεία και με τις σημερινές αναλογίες χρειάζονται δέκα εργαζόμενοι για να καλύπτουν έναν συνταξιούχο.

Παρ όλα αυτά το κράτος επιβαρύνεται καθημερινά με ρουσφετολογικές προσλήψεις και καλή ζωή για τα πρόσωπα της εξουσίας, που ταξιδεύουν ξοδεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ με κυβερνητικά αεροπλάνα και κανείς δεν ενδιαφέρεται για πραγματικές μεταρρυθμίσεις, που δεν έχουν να κάνουν με υπερφορολόγηση, αλλά με ένα νέο κράτος που θα λειτουργεί υπέρ του πολίτη και χάριν του πολίτη.

Το παιχνίδι της επίρριψης των ευθυνών του ενός στον άλλο καλά κρατεί και όλοι βολεύονται μια και είτε εντός του στενού κύκλου της εξουσίας είναι κάποιος, είτε στην περιφέρεια της βγαίνει πάντα κερδισμένος, μια και στην περίπτωση αυτή, μοναδική ίσως, μονά-ζυγά κερδίζουν…

ORGI.GR  

Το ελληνικό παράδοξο: Αυξάνονται οι φόροι, μειώνονται τα έσοδα

Από την ανάλυση των δημοσιονομικών επιδόσεων της χώρας κατά τον μήνα Φεβρουάριο, προκύπτουν ουκ ολίγα μηνύματα ανησυχίας.

του Θάνου Τσίρου     

   

Σε έναν σχετικά «εύκολο» μήνα όπου ο στόχος για τη συγκέντρωση των φορολογικών εσόδων ήταν μόλις 3,12 δις. ευρώ –ένας από τους χαμηλότερους ολόκληρης της χρονιάς- δημιουργήθηκε «τρύπα» 181 εκατ. ευρώ καθώς εισπράχθηκαν μόλις 2,939 δις. ευρώ.

Από την ανάλυση των δημοσιονομικών επιδόσεων της χώρας κατά τον μήνα Φεβρουάριο, προκύπτουν ουκ ολίγα μηνύματα ανησυχίας. Σε βασικές κατηγορίες φορολογικών εσόδων που κανονικά θα έπρεπε να παρατηρείται υπέρβαση, ή έστω επίτευξη των στόχων, τα στοιχεία αποτυπώνουν σοβαρή υστέρηση. Προς το παρόν, οι «τρύπες» καλύπτονται από έκτακτα γεγονότα όπως το μέρισμα της Τράπεζας της Ελλάδας ή οι έξτρα φόροι από τις προηγούμενες χρήσεις. Όσο όμως θα περνούν οι μήνες και τα «έκτακτα» θα γίνονται ολοένα και λιγότερα, οι υστερήσεις θα είναι πολύ δύσκολο να καλυφθούν.

Μόνο μέσα στον Φεβρουάριο, τα φορολογικά έσοδα ήταν κατά 410 εκατ. ευρώ λιγότερα σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα. Σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι τον Φεβρουάριο του 2017 δεν υπήρχε ΕΝΦΙΑ σε αντίθεση με τον Φεβρουάριο του 2016 που υπήρχε.

Από την άλλη, το γεγονός ότι οι έμμεσοι φόροι του φετινού Φεβρουαρίου είναι λιγότεροι και από την αντίστοιχο περυσινό μήνα αλλά και σε σχέση με τον στόχο, μόνο προβληματισμό μπορεί να προκαλέσει καθώς έχει μεσολαβήσει:

1. Και η αύξηση των συντελεστών σε σειρά προϊόντων και υπηρεσιών (καύσιμα, τσιγάρα, καφές κλπ)

2. Και η «καμπάνια» για την τόνωση των ηλεκτρονικών πληρωμών η οποία θεωρητικά θα έπρεπε να φέρνει αύξηση των εσόδων από τον ΦΠΑ και όχι μείωση.

Από τα αναλυτικά στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού τον Φεβρουάριο, τα στοιχεία που θα πρέπει να προκαλούν έντονη ανησυχία είναι τα ακόλουθα:

1. Παρατηρείται σοβαρή μείωση στις εισπράξεις από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων. Δεδομένου ότι οι εισπράξεις μέσα στον Φεβρουάριο, στηρίζονται αποκλειστικά στην παρακράτηση φόρου, η μείωση υποδηλώνει τη συνεχιζόμενη μείωση στο μέσο εισόδημα. Επίσης, έχει αρχίσει να φαίνεται η επίπτωση από την μικρότερη παρακράτηση φόρου στα «μπλοκάκια» που κλίνουν κατά δεκάδες χιλιάδες. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων, έπρεπε να αποδώσει 768 εκατ. ευρώ αλλά έφερε μόλις 645 εκατ. ευρώ, λιγότερα και σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2016 οπότε απέδωσε 703 εκατ. ευρώ. Η πτώση είναι πολύ μεγάλη και αν συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, θα προκαλέσει πολύ σοβαρά προβλήματα στον προϋπολογισμός καθώς ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων, είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές του κρατικού προϋπολογισμού.

2.  Οι φόροι κατανάλωσης τον Φεβρουάριο ήταν κατά 151 εκατ. ευρώ λιγότεροι σε σχέση με τον στόχο και κατά 75 εκατ. ευρώ λιγότεροι σε σχέση με πέρυσι. Εισπράχθηκαν μόλις 459 εκατ. ευρώ έναντι στόχου 611 εκατ. ευρώ και 534 εκατ. ευρώ που είχαν συγκεντρωθεί πέρυσι.   Οριακά, επιτεύχθηκε ο στόχος στον ειδικό φόρο κατανάλωσης των ενεργειακών προϊόντων καθώς συγκεντρώθηκε το ποσό των 355 εκατ. ευρώ που είχε προϋπολογιστεί. Όμως, στους «λοιπούς» ειδικούς φόρους κατανάλωσης (εκεί που κατά κύριο λόγο κυριαρχούν οι φόροι στα καπνικά προϊόντα) η υστέρηση έφτασε στα 151 εκατ. ευρώ. Οι φορείς του κλάδου είχαν προειδοποιήσει ότι με την αλλαγή του χρόνου όταν και θα σταματήσει η «αποθεματοποίηση» από την πλευρά των επιχειρήσεων, το υπουργείο Οικονομικών θα έρθει αντιμέτωπο με μεγάλη μείωση στα έσοδα. Ήδη από τον Φεβρουάριο που αποτυπώθηκαν τα στοιχεία για τις συναλλαγές του Ιανουαρίου, οι εκπρόσωποι του κλάδου επιβεβαιώθηκαν και μέσα στο επόμενο διάστημα θα φανεί αν η αύξηση του ειδικού φόρου θα οδηγήσει τελικώς και σε μείωση της κατανάλωσης με ακόμη μεγαλύτερες συνέπειες για τα δημόσια έσοδα.

3. Τρίτο πολύ ανησυχητικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι δεν έχει επιτευχθεί ο στόχος στα έσοδα από τον ΦΠΑ. Επιτεύχθηκε μεν στα πετρελαιοειδή αλλά αυτό οφείλεται και στην αύξηση των διεθνών τιμών αλλά και στο γεγονός ότι ο ΦΠΑ επιβλήθηκε επί αυξημένου ειδικού φόρου κατανάλωσης. Στα «λοιπά προϊόντα» όμως (εκεί που είναι όλες οι καθημερινές συναλλαγές, τα supermarket κλπ) παρατηρήθηκε σημαντική κάμψη των εισπράξεων καθώς το υπουργείο Οικονομικών συνέλεξε 952 εκατ. ευρώ έναντι 1,008 δις. ευρώ που ήταν ο στόχος. 

thetoc.gr

Ψάχνουν το νήμα μέσα στον λαβύρινθο της Κεντροαριστεράς

Η ΔΗΣΥ γίνεται ενιαίος πολυκομματικός φορέας. Το Ποταμι και η κίνηση των 3 ψάχνουν κοινή ροή και οι λοιπές δυνάμεις στέγη.

του Αντώνη Γαλανόπουλου         

Αν εξαιρέσει κανείς τις διεργασίες εντός της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο δρόμο προς το Συνέδριο και το αιφνίδιο ξύρισμα του μουστακιού του Γιώργου Παπανδρέου, η μεγάλη πρόκληση συγκρότησης ενός ισχυρού κεντροαριστερού πόλου παραμένει ακόμα ένα πουκάμισο αδειανό, όπως λέει και ο ποιητής.

Οι βασικοί παίκτες του χώρου παραμένουν δέσμιοι των εσωτερικών ισορροπιών και επιδιώξεων παρά το αίτημα των ψηφοφόρων για τη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού σχηματισμού, αλλά και τον εγκλωβισμό των υφισταμένων δυνάμεων στα ίδια χαμηλά ποσοστά, παρά τα new entry και τις συνεργασίες.

Την ίδια στιγμή μικρές εστίες έντασης ανάβουν και σβήνουν καταδεικνύοντας ότι η κατάσταση ηρεμίας που παρατηρείται μπορεί και να διαταραχθεί.

Η Φώφη Γεννηματά από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος από τη ΔΗΜΑΡ, ο Γιώργος Παπανδρέου από το ΚΙΔΗΣΟ συμφώνησαν στα μέσα της εβδομάδας στη διενέργεια συνέδριου χωρίς άμεση εκλογή αντιπροσώπων με στόχο τη διαμόρφωση της νέας πολιτικής φυσιογνωμίας του χώρου που θα γίνει όμως βήμα βήμα .

Στο συνέδριο θα συμμετάσχουν 1.500 σύνεδροι από την αυτοδιοίκηση τα συνδικάτα και άλλους φορείς ενώ άλλοι 1.500 σύνεδροι θα επιλεγούν με ποσόστωση από τα κόμματα και τις κινήσεις.

Βέβαιο είναι ότι η Φώφη Γεννηματά θα παραμείνει επικεφαλής στην νέα κίνηση, ενώ αν και έχει τεθεί ως θέμα και η αλλαγή των συμβόλων ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δεν αναμένεται να «δύσει».

Με την απόφαση διαφώνησε ο γραμματέας της Χαριλάου Τρικούπη Στέφανος Ξεκαλάκης ο οποίος επιμένει στην εκλογή των συνέδρων από τη βάση ώστε οι εργασίες να είναι περισσότερο ανοικτές. Δεν ήταν όμως μόνο ο Στέφανος Ξεκαλάκης που μοιάζει να «παίζει» σε άλλη κλίμακα.

Σύμφωνα με πληροφορίες εκνευρισμό στον Ευάγγελο Βενιζέλο, αλλά και τους συνεργάτες του προκάλεσαν τα όσα είπε για τη σύμπραξη ΝΔ –ΠΑΣΟΚ το «πρωτοπαλίκαρο» του Γιώργου Παπανδρέου, Φίλιππος Πετσάλνικος.

Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής μιλώντας πριν από λίγες ημέρες στην Λάρισα ξιφούλκησε κατά της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση Σαμαρά, υποστηρίζοντας ότι ήταν το κόμμα του που «πλήρωσε» το μεγαλύτερο κόστος της σύμπραξης αυτής. Και όλα αυτά όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει πει κατ΄ επανάληψη ότι η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έγινε για να διασωθεί η χώρα.

Δυσθυμία στην Παπανδρεική πλευρά προκάλεσε όμως και η δήλωση του Γιάννη Ραγκούση για το Βατοπαίδι. Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με τον Γιώργο Παπανδρέου που κράτησε αρνητική στάση απέναντι στην απόφαση της Δικαιοσύνης, απεφάνθη ότι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση «είναι αθώοι χωρίς περιστροφές».

Ο κ. Ραγκούσης με τους άλλους δύο (Άννα Διαμαντοπούλου και Γιώργο Φλωρίδη της «Ώρας Αποφάσεων» είχαν και εκείνοι συνάντηση την περασμένη εβδομάδα με τον Σταύρο Θεοδωράκη.

Αν και δεν έλειψαν τα λόγια ευγένειας και τα χαμόγελα οι διαφορές παραμένουν. Το Ποτάμι επιμένει να παραμείνει εν ζωή, η «Ώρα Αποφάσεων» επιθυμεί την γέννηση ενός νέου σχηματισμού.

Την ερχόμενη Τετάρτη οι «τρείς» πρόκειται να πραγματοποιήσουν την κεντρική τους εκδήλωση στην Αθήνα και θα έχει ενδιαφέρον ποιοι από τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση κεντροαριστερά θα παραστούν.

Υπενθυμίζεται ότι η «Ώρα Αποφάσεων» έχει συνυπογράψει κείμενο θέσεων των ΜΕΤΑρρυθμιστών της Αριστεράς του Σπύρου Λυκούδη και των Κινήσεων Πολιτών για την Σοσιαλδημοκρατία. Ζητούν τη διοργάνωση ενός ανοικτού συνεδρίου στο οποίο θα μετέχουν όλοι οι πολιτικοί φορείς του χώρου και την εκλογή προέδρου από τη βάση.

Τι άλλο μένει;

Το ενδεχόμενο να ενταχθούν κάποιοι από τους ανεξάρτητους βουλευτές στο στρατόπεδο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Κατά πληροφορίες αν και ακόμα τίποτα δεν είναι οριστικό, έχει διαμορφωθεί μια σχέση εμπιστοσύνης με στελέχη της παράταξης αλλά και τη Φώφη Γεννηματά.

Η συμμετοχή των Γιώργου Καρρά, Κώστα Μπαργιώτα, Κατερίνας Μάρκου και Χάρη Θεοχάρη στην κατάθεση ερώτηση στη Βουλή για τον ΕΦΚΑ από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, πιστοποιεί ότι υπάρχει κατ΄αρχην όρεξη και θέληση για πιο στενές επαφές.

Ο κ. Καρράς έχει ήδη αναπτύξει μια πολύ «ζεστή» σχέση με τον γραμματέα της ΚΟ της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Βασίλη Κεγκέρογλου.

Ο κ. Μπαργιώτας, σύμφωνα με πληροφορίες λειτουργεί στην εκλογική του περιφέρεια ως οιωνεί υποψήφιος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Σε καλή πορεία είναι και η Κατερίνα Μάρκου. Αντίθετα πιο αυτόνομος θεωρείται ο κ. Θεοχάρης.

Ιδανικό θα ήταν να ενταχθούν οι πρώτοι τρείς ως ομάδα στους κόλπους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Οι όποιες εξελίξεις αναμένονται μετά τις διακοπές του Πάσχα όταν ξεκινήσουν και οι προσυνεδριακές διαδικασίες.     

thetoc.gr   

Το κείμενο της Διακήρυξης της Ρώμης που υπέγραψαν οι 27

Υπεγράφη σήμερα η Διακήρυξη της Ρώμης από τους 27 αρχηγούς των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο κείμενο της διακήρυξης, εκτός των άλλων, επισημαίνονται οι στόχοι που θέτουν οι αρχηγοί των κρατών της Ένωσης, ενώ σημειώνεται πως "το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια μας και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το καλύτερο μέσο για την επίτευξη των στόχων μας".

Αναλυτικά το κείμενο της Διακήρυξης της Ρώμης:

Εμείς, οι ηγέτες των 27 κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ αισθανόμαστε υπερήφανοι για τα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ενότητας αποτελεί ένα τολμηρό και μακρόπνοο σχέδιο. Πριν από εξήντα χρόνια, ανακάμπτοντας από την τραγωδία δύο παγκοσμίων πολέμων, αποφασίσαμε να ενωθούμε και να αναγεννήσουμε από τις στάχτες της την ήπειρό μας. Οικοδομήσαμε μια μοναδική Ένωση με κοινά θεσμικά όργανα και ισχυρές αξίες, μια κοινότητα ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, μια σημαντική οικονομική δύναμη με ασύγκριτα επίπεδα κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας

Η ευρωπαϊκή ενότητα ξεκίνησε σαν ένα όραμα λίγων και μετουσιώθηκε σε ελπίδα των πολλών. Και μετά η Ευρώπη έγινε ξανά μία. Σήμερα, είμαστε ενωμένοι και δυνατότεροι, εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη επωφελούνται από τη ζωή σε μια διευρυμένη Ένωση που έχει ξεπεράσει τις παλιές διαφορές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στο εσωτερικό της: περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, προστατευτισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, Ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο και να προσφέρουμε στους πολίτες μας ασφάλεια, αλλά και νέες ευκαιρίες.

Θα καταστήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχυρότερη και πιο ανθεκτική, μέσα από ακόμα μεγαλύτερη ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ μας και μέσα από την τήρηση κοινών κανόνων. Η ενότητα είναι αναγκαιότητα, αλλά και ελεύθερη επιλογή μας. Το κάθε κράτος μόνο του, θα είχε περιθωριοποιηθεί από την παγκόσμια δυναμική. Μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να επηρεάσουμε τη δυναμική αυτή και να προστατεύσουμε τα κοινά μας συμφέροντα και αξίες.

Θα προχωρούμε ενωμένοι, με διαφορετικούς ρυθμούς και ένταση όπου χρειάζεται, αλλά πάντα προς την ίδια κατεύθυνση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, τηρώντας τις Συνθήκες και διατηρώντας πάντα ανοιχτή την πόρτα σε εκείνους που θα θελήσουν να συμμετάσχουν αργότερα. Η Ένωσή μας είναι ενιαία και αδιαίρετη.

Στα επόμενα δέκα χρόνια επιθυμούμε μια Ένωση ασφαλή, ευημερούσα, ανταγωνιστική, βιώσιμη και κοινωνικά υπεύθυνη και με τη βούληση και την ικανότητα να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στον πλανήτη και να διαμορφώνει την παγκοσμιοποίηση. Επιθυμούμε μια Ένωση όπου οι πολίτες της θα έχουν νέες ευκαιρίες για πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη και οικονομική μεγέθυνση. Επιθυμούμε μια Ένωση που θα παραμένει ανοικτή στις ευρωπαϊκές χώρες που σέβονται τις αξίες μας και δεσμεύονται να τις προαγάγουν.

Σε αυτή την εποχή αλλαγών και έχοντας επίγνωση των ανησυχιών των πολιτών μας, δεσμευόμαστε ως προς το θεματολόγιο της Ρώμης και δηλώνουμε ότι θα καταβάλουμε προσπάθειες για να υλοποιήσουμε:

1. Μια ασφαλή και προστατευμένη Ευρώπη: μια Ένωση όπου όλοι οι πολίτες θα αισθάνονται ασφαλείς και θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, όπου τα εξωτερικά μας σύνορα θα είναι ασφαλή, εφαρμόζοντας μια αποτελεσματική, υπεύθυνη και βιώσιμη μεταναστευτική πολιτική που θα σέβεται τα διεθνή πρότυπα· μια Ευρώπη αποφασισμένη να καταπολεμήσει την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα.

2. Μια ευημερούσα και βιώσιμη Ευρώπη: μια Ένωση που θα δημιουργεί ανάπτυξη και θέσεις απασχόλησης· μια Ένωση στην οποία μια ισχυρή, διασυνδεδεμένη και εξελισσόμενη ενιαία αγορά που θα ενσωματώνει τις τεχνολογικές μετεξελίξεις, και ένα σταθερό και ισχυρότερο ενιαίο νόμισμα θα διανοίγουν οδούς ανάπτυξης, συνοχής, ανταγωνιστικότητας, καινοτομίας και συναλλαγών, κατά κύριο δε λόγο για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις· μια Ένωση που θα προωθεί τη διαρκή και βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από επενδύσεις, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και θα εργάζεται για την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης· μια Ένωση όπου οι οικονομίες θα συγκλίνουν· μια Ένωση όπου ο ενεργειακός εφοδιασμός θα διασφαλίζεται και θα είναι οικονομικά προσιτός και το περιβάλλον καθαρό και ασφαλές.

3. Μια κοινωνική Ευρώπη: μια Ένωση που θα εδράζεται στη βιώσιμη μεγέθυνση, θα προωθεί την οικονομική και κοινωνική πρόοδο αλλά και τη συνοχή και τη σύγκλιση, ενώ θα προστατεύει παράλληλα την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς· μια Ένωση που θα λαμβάνει υπόψη της την ποικιλομορφία των εθνικών συστημάτων και τον βασικό ρόλο που διαδραματίζουν οι κοινωνικοί εταίροι· μια Ένωση που θα προάγει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών καθώς και τα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους· μια Ένωση που θα μάχεται την ανεργία, τις διακρίσεις, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη φτώχεια· μια Ένωση όπου οι νέοι θα λαμβάνουν την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και κατάρτιση και θα μπορούν να σπουδάζουν και να αναζητούν εργασία σε όλη την ήπειρο· μια Ένωση που θα διατηρεί την πολιτιστική μας κληρονομιά και θα προωθεί την πολιτιστική πολυμορφία.

4. Μια ισχυρότερη Ευρώπη στην παγκόσμια σκηνή: μια Ένωση που θα διευρύνει τις υφιστάμενες εταιρικές σχέσεις, θα οικοδομεί νέες και θα προάγει τη σταθερότητα και την ευημερία στην άμεση γειτονία της ανατολικά και νότια, αλλά και στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και παγκοσμίως· μια Ένωση έτοιμη να αναλάβει περισσότερες ευθύνες και να συνδράμει για τη δημιουργία μιας περισσότερο ανταγωνιστικής και ολοκληρωμένης αμυντικής βιομηχανίας· μια Ένωση που θα δεσμεύεται να ενισχύει την κοινή της ασφάλεια και άμυνα, και σε συνεργασία και συμπληρωματικά με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές συνθήκες και τις νομικές δεσμεύσεις· μια Ένωση που θα συμμετέχει ενεργά στα Ηνωμένα Έθνη και θα προστατεύει ένα πολυμερές σύστημα που θα βασίζεται σε κανόνες, θα είναι υπερήφανη για τις αξίες της και θα προστατεύει τους πολίτες της, θα προωθεί το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο καθώς και μια θετική παγκόσμια πολιτική για το κλίμα.

Θα επιδιώξουμε τους στόχους αυτούς πεπεισμένοι ότι το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια μας και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το καλύτερο μέσο για την επίτευξη των στόχων μας. Δεσμευόμαστε ότι θα ακούμε και θα ανταποκρινόμαστε στις ανησυχίες που εκφράζουν οι πολίτες μας και ότι θα συνεργαζόμαστε με τα εθνικά μας κοινοβούλια. Θα συνεργαζόμαστε στο αποδοτικότερο κάθε φορά επίπεδο, είτε είναι το ενωσιακό, το εθνικό, το περιφερειακό ή το τοπικό και με πνεύμα εμπιστοσύνης και καλόπιστης συνεργασίας, μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Θα δώσουμε τον απαραίτητο χώρο ελιγμών στα διάφορα επίπεδα ώστε να ενισχυθούν η καινοτομία και το δυναμικό μεγέθυνσης της Ευρώπης. Επιθυμούμε η Ένωση να είναι μεγάλη στα μεγάλα ζητήματα και μικρή στα μικρά. Θα προάγουμε μια δημοκρατική, αποτελεσματική και διαφανή διαδικασία λήψης αποφάσεων και καλύτερα αποτελέσματα.

Εμείς, οι ηγέτες, συνεργαζόμενοι στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και μεταξύ των θεσμικών μας οργάνων, θα διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστεί το σημερινό θεματολόγιο ώστε να αποτελέσει την αυριανή πραγματικότητα. Έχουμε ενωθεί για το καλύτερο. Η Ευρώπη είναι το κοινό μας μέλλον.

      

Ο τρόμος για την απλοποίηση και για τις αλλαγές της ορθογραφίας

Κυκλοφόρησε αρκετά στο Φέισμπουκ ένα κείμενο, που το βλέπετε σε εικόνα αριστερά και που θα το μεταγράψω πιο κάτω -ίσως  ο συντάκτης του να είναι δάσκαλος, αν και αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία. Κάποιος φίλος μού ζήτησε να το σχολιάσω -κι έτσι έχουμε το σημερινό άρθρο, αν και τα θέματα αυτά τα έχουμε συζητήσει πολλές φορές στο παρελθόν και θα τα συζητήσουμε ξανά στο μέλλον -αλλά γλωσσικό ιστολόγιο είμαστε, αν ήμασταν ποδοσφαιρικό θα συζητούσαμε για μπάλα.

Ο άγνωστος συντάκτης λοιπόν, ίσως δάσκαλος, στο καλογραμμένο κειμενάκι του συγκέντρωσε 14 λέξεις που η ορθογραφία τους έχει αλλάξει ή που ο συντάκτης νομίζει ότι έχει άλλάξει, στην κατεύθυνση της απλοποίησης. Θεωρεί ότι η απλοποίηση αυτή της ορθογραφίας συνιστά κατακρεούργηση της γλώσσας (!) και εκφράζει την έντονη δυσφορία του που νιώθει ανορθόγραφος και «αναγκάζεται να ανοίξει λεξικό ακόμα και για την πιο απλή λέξη».

Αλλά ας δούμε πρώτα το κείμενο:

Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», για την χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια» για τον Μανώλη που παλεύει για να μη γίνει «Μανόλης», για τη ζήλεια που ζήλεψε κι έγινε «ζήλια», για το κτήριο που γκρεμίστηκε κι έγινε «κτίριο»…

Και για όλα εκείνα τα θύματα της απλοποίησης/κατακρεούργησης της ελληνικής γλώσσας, που μας κάνουν να νιώθουμε ανορθόγραφοι και να ανοίγουμε λεξικό ακόμη και για την πιο απλή λέξη!

Διαβάζοντας το κείμενο μας δημιουργείται η εντύπωση ότι ζούμε σε εποχή αέναης αλλαγής, όπου η ορθογραφία των λέξεων αλλάζει πιο συχνά κι από τις τιμές των οπωρολαχανικών στη λαϊκή αγορά. Στην πραγματικότητα, η πιο πρόσφατη εκτεταμένη αλλαγή της ορθογραφίας έγινε με τη γλωσσική μεταρρύθμιση του 1976 (και του 1981 όσον αφορά το ειδικό και δευτερεύον θέμα του τονισμού). Από τότε, λιγοστές λέξεις έχουν αλλάξει, σε μια βραδύτατη διολίσθηση προς την ομοιομορφία και τη λελογισμένη απλοποίηση.

Σε γενικές γραμμές, όλοι συμφωνούν ότι ακολουθούμε την ιστορική ορθογραφία και όχι τη φωνητική ή φωνηματική. Η τρέχουσα άποψη της σχολικής ορθογραφίας και του καθ’ύλην αρμόδιου Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών είναι υπέρ της απλουστευμένης ιστορικής ορθογραφίας, που σημαίνει πως όταν δεν είναι εμφανής η ετυμολογική προέλευση της λέξης τότε η λέξη γράφεται απλά. Έτσι, ας πούμε, γράφουμε κόκκος, αλλά κόκαλο.

Διαφορετική άποψη έχει εκφραστεί από τον καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη, ο οποίος θεωρεί ότι η ετυμολογία έχει απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που τον έχει οδηγήσει να προτείνει εξωφρενικές γραφές όπως *αγώρι, *τσηρώτο, *τραυάω κτλ. Οι περισσότερες από τις εξωφρενικές αυτές προτάσεις ανατρέπουν καθιερωμένες απλούστερες γραφές, μερικές όμως συνιστούν επίσης απλοποίηση, όπως οι προτάσεις *πλημύρα, *κροκόδιλος. Το λέω αυτό για να μη νομιστεί ότι όλες οι προτάσεις του Μπαμπινιώτη είναι κατά της ορθογραφικής απλοποίησης -αν θεωρήσουμε ότι συνιστά απλοποίηση η γραφή των η, υ, ει κτλ. με ι, ή των διπλών συμφώνων με απλά. Να σημειώσω επίσης ότι τα λεξικά Μπαμπινιώτη έχουν αρκετές ανακολουθίες ή έχουν αλλάξει γνώμη αρκετές φορές, οπότε ίσως εσείς να βρείτε άλλη έκδοση του λεξικού που να έχει άλλη ορθογραφία.

Επειδή κάθε μία από τις 14 λέξεις του Ανώνυμου Δάσκαλου (ας βαφτίσουμε έτσι τον συντάκτη) είναι και ελαφρώς διαφορετική περίπτωση, θα πρέπει να τις δούμε μία προς μία. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο Δάσκαλος πέφτει έξω σε κάποιο σημείο, σε άλλες έχουμε πράγματι αλλαγή της ορθογραφίας.

μαντήλι ή μαντίλι; Η λέξη είναι δάνειο από τα λατινικά, πράγμα που συνηγορεί υπέρ του να γραφτεί απλά. Ο Μπαμπινιώτης σε προηγούμενη έκδοση είχε «μαντίλι», μετά το έκανε «μαντήλι» επειδή από τον 2ο αιώνα μ.Χ. απαντά η λέξη «μαντήλη, μαντήλιον» και την εποχή εκείνη κρατούσε ακόμα η διάκριση μακρών και βραχέων. Ωστόσο, από τα βυζαντινά κιόλας χρόνια εμφανίζονται γραφές «μαντίλι, μανδίλι» (π.χ. στον Πορφυρογέννητο), οπότε η πολυτυπία δικαιολογεί ασφαλώς την απλούστερη γραφή.

Από τα μεγάλα σύγχρονα λεξικά μας το ΛΚΝ γράφει μαντίλι, ο Μπαμπινιώτης μαντήλι και το Χρηστικό μαντίλι και μανδήλι. Πρόκειται δηλαδή για λέξη που διττογραφείται.

εταιρεία / εταιρία. Ο τύπος «εταιρία» δεν είναι καθιερωμένος, μόνο το Χρηστικό τον αναφέρει ως δεύτερο. Επομένως εδώ ο Δάσκαλος αδίκως αγανακτεί, η «εταιρεία» δεν διαλύθηκε.

βρωμιά/βρομιά. Αξίζει άρθρο για τη λέξη αυτή. Πάντως, ο τύπος «βρομιά» βασίζεται σε ετυμολογία που προτάθηκε προπολεμικά από τον Γ. Χατζιδάκι και υπάρχει (ως δεύτερος, έστω) ήδη στο Λεξικό της Πρωίας του 1933 -δεν πρόκειται δηλαδή για καινοφανή αλλαγή. ΛΚΝ και Μπαμπινιώτης έχουν «βρόμικος».

χλωμός/χλομός. Η λέξη διττογραφείται, αλλά ο Δάσκαλος κακώς ανησυχεί διότι η σχολική ορθογραφία, αν δεν σφάλλω, είναι «χλωμός», όπως είναι και ο τύπος που δέχεται το ΛΚΝ. Ο Μπαμπινιώτης προτείνει «χλομός». Το Χρηστικό έχει και τους δύο τύπους, πρώτα τον «χλομό».

πηρούνι/πιρούνι. Η λέξη προέρχεται από την περόνη, το ήτα δεν έχει καμιά βάση αν και πράγματι αρκετοι το γράφουν έτσι. (Άλλοι, λιγότεροι, το ετυμολογούν από το πείρω=διαπερνώ και γράφουν πειρούνι αλλά πρόκειται για λάθος). Ήδη από το 1933 το Λεξικό της Πρωίας έχει πρώτον τον τύπο πιρούνι, που είναι και ο μοναδικός τύπος τον οποίο δέχονται ΛΚΝ και Μπαμπινιώτης. Ο Δάσκαλος έχει πολύ-πολύ καιρό να ανοίξει λεξικό.

συγγνώμη/συγνώμη. Η γραφή «συγνώμη» δεν είναι καθιερωμένη, αν και χρησιμοποιείται ανεπίσημα -κι εγώ τη χρησιμοποιώ για να δείξω προφορικότητα. Δεν τη δέχονται τα λεξικά ή τη δέχονται σαν δεύτερη, ούτε η σχολική ορθογραφία. Επομένως κακώς ανησυχεί ο Δάσκαλος αφου ο τύπος που τον ενοχλεί δεν έχει γίνει δεκτός.

γλυτώνω/γλιτώνω. Διττογραφείται η λέξη. Η ετυμολογία είναι από το «έκλυτος» αλλά επειδή η ετυμολογική διαφάνεια έχει χαθεί το ΛΚΝ απλοποιεί: γλιτώνω. Ο Μπαμπινιώτης δεν απλοποιεί. Και οι δυο είναι συνεπείς προς τις αρχές τους.

παληκάρι/παλικάρι. Καταρχάς, η καθιερωμένη εναλλακτική γραφή είναι «παλληκάρι». Κακώς ο Δάσκαλος γράφει «παληκάρι» και κινδυνεύουμε να βρεθεί κανένας άλλος δάσκαλος να γράψει άσμα ηρωικό και πένθιμο για το «παλληκάρι» που κουρεύτηκε γουλί κι έμεινε «παληκάρι».

Η λέξη διττογραφείται. Ετυμολογείται από το πάλληξ, γι’ αυτό και ο Μπαμπινιώτης το γράφει «παλληκάρι», αλλά ήδη από τα βυζαντινά χρόνια γράφεται με γιώτα και ετυμολογική διαφάνεια δεν υπάρχει, γι’ αυτό και το ΛΚΝ και η σχολική ορθογραφία προτιμούν το «παλικάρι». Και οι δυο ορθογραφίες είναι συνεπείς, δεν δικαιολογείται κοπετός.

μπύρα/μπίρα. Έχουμε γράψει άρθρο για το θέμα. Η μπίρα είναι δάνειο και το ύψιλον δεν δικαιολογείται από πουθενά. Από το 1933 (Λεξικό Πρωίας) τουλάχιστον (μπορεί και παλιότερα) τα λεξικά γράφουν «μπίρα». Επομένως ο Δάσκαλος έχει ογδονταπέντε χρόνια να ανοίξει λεξικό.

χρεωκοπία/χρεοκοπία. Οι τύποι με όμικρον υπάρχουν ήδη από τα αρχαία χρόνια, περίπου μισοί μισοί. Η διτυπία αυτή συνηγορεί υπέρ της απλούστερης γραφής. Και πάλι, ΛΚΝ με όμικρον και Μπαμπινιώτης με ωμέγα.

περηφάνεια/περηφάνια. Ο τύπος «περηφάνια» προέρχεται από το επίθ. περήφανος, άρα καλώς γράφεται με γιώτα, ομοίως και η ψωροπερηφάνια. Ο λόγιος τύπος «υπερηφάνεια» είναι υπερδιόρθωση που καθιερώθηκε -οι αρχαίοι, να θυμίσω, είχαν «υπερηφανία», αλλά η περηφάνια δεν προήλθε από την υπερηφάνεια αλλά απευθείας από τον περήφανο.

Τα λεξικά έχουν «περηφάνια». Ο Δάσκαλος έχει χρόνια να ανοίξει λεξικό -επίσης δεν έχει διαβάσει το παπαδιαμαντικό αριστούργημα «Για την περηφάνια».

Μανώλης/Μανόλης. Το όνομα παράγεται από το Εμμανουήλ. Το ωμέγα δεν έχει ετυμολογική βάση, οι παλιότεροι το συνήθιζαν επειδή τους φαινόταν πιο αριστοκρατικό, πολλοί νεότεροι προτιμούν το «Μανόλης». Η ορθογραφία των κυρίων ονομάτων εξαρτάται, σε κάποιο βαθμό, και από το προσωπικό γούστο του καθενός.

ζήλεια/ζήλια. Η λέξη διττογραφείται ήδη από τα βυζαντινά χρόνια (ζηλία). Μπαμπινιώτης προτιμά το «ζήλεια», ΛΚΝ και σχολική ορθογραφία το «ζήλια».

κτήριο/κτίριο. Έχουμε γράψει άρθρο. Ο Μπαμπινιώτης βάσει της ετυμολογίας (ευκτήριος) προτιμά τον τύπο με ήτα. Το ΛΚΝ (αλλά ήδη και ο Σταματάκος) παίρνουν υπόψη τους την ισχυρότατη παρετυμολογία με το «κτίζω» και προκρίνουν τη γραφή με γιώτα Η λέξη διττογραφείται εδώ και δεκαετίες και θα διττογραφείται μάλλον στον αιώνα τον άπαντα.

Στάθηκα αναλυτικά σε κάθε λέξη, διότι δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. στην μπίρα ή στο πιρούνι, οι τύποι που προτιμά ο Δάσκαλος, παρότι γράφονταν από αρκετούς, δεν ήταν ποτέ δεκτοί από τα λεξικά, και κατά πάσα πιθανότητα ούτε από τη σχολική ορθογραφία, επομένως ο αιφνιδιασμός του δεν δικαιολογείται -θα έπρεπε να το ξέρει, ιδίως αν είναι δάσκαλος. Αν αφαιρέσουμε και τις λέξεις όπου ο τύπος που ενοχλεί τον Δάσκαλο δεν είναι αποδεκτός (π.χ. εταιρία) τελικά δεν είναι τόσο πολλές οι διττογραφούμενες λέξεις.

Κάποιες λέξεις πάντως αλλάζουν όντως ορθογραφία. Αυτό κανονικά δεν θα έπρεπε να μας παραξενεύει, διότι η ορθογραφία είναι μια σύμβαση που δεν αγγίζει την ουσία της γλώσσας, οπότε δραματικοί αφορισμοί όπως «κατακρεουργείται η γλώσσα» (επειδή π.χ. η μπύρα έγινε μπίρα!!) είναι εντελώς άτοποι. Ωστόσο, για κάποιον περίεργο λόγο, πράγματι η ορθογραφική αλλαγή μας ενοχλεί και μας αναστατώνει -όταν συνειδητοποιήσουμε ότι μια λέξη που τη μάθαμε με έναν ορισμένο τρόπο στο σχολείο (ή εκτός σχολείου αλλά στα παιδικά-νεανικά μας χρόνια, διότι τη λέξη μπίρα/μπύρα, βέβαια, δεν μας την έμαθαν τα σχολικά βιβλία) ξαφνικά έχει αλλάξει, παθαίνουμε έναν λιγάκι κωμικό ηθικό πανικό, νιώθουμε να ανατρέπεται εντός μας ο ρυθμός του κόσμου, όπως έλεγε εκείνο το ποίημα του Βιζυηνού.

Αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα αντιμετωπίζεται αν συνειδητοποιήσουμε αν έγινε όντως αλλαγή, από πότε έγινε και γιατί έγινε. Βοηθάει επίσης το να συμβουλευόμαστε λεξικά και από αυτή την άποψη είναι πολύ χαρακτηριστική η αφοπλιστική ομολογία του Δάσκαλου, ότι αισθάνεται άσχημα όταν «αναγκάζεται» να ανοίξει λεξικό. Μα, νοείται δάσκαλος που να μην συμβουλεύεται καθημερινά λεξικό; Εγώ ανοίγω λεξικά πενήντα φορές τη μέρα.

Ο Δάσκαλος κατηγορεί την απλοποίηση της γλώσσας (και εννοεί την ορθογραφική απλοποίηση) και τη θεωρεί ισοδύναμη με την κατακρεούργηση. Όμως γενικευμένη ορθογραφική απλοποίηση δεν γίνεται και δεν υποστηρίζεται από (σχεδόν) κανέναν, δηλαδή φωνητική/φωνηματική ορθογραφία. Ακολουθούμε απλουστευμένη ιστορική ορθογραφία, και το ίδιο υποψιάζομαι πως ακολουθεί κι ο Δάσκαλος διότι δεν φαντάζομαι να συμμερίζεται την (υποτίθεται) πλήρως ετυμολογική προσέγγιση του Μπαμπινιώτη, δηλαδή να γράφει *αγώρι, *τσύμα, *κουττός και *τσυτσυρίζω. Το ότι υπάρχουν πενήντα λέξεις που όντως διττογραφούνται (δεν είναι περισσότερες, αν δεν μετρήσουμε τις μπαμπινιωτικές υπερβολές) δεν δικαιολογεί ούτε ανησυχία ούτε, πολύ περισσότερο, κινδυνολογία.

Εξάλλου, και αυτό είναι το σημαντικότερο, η ορθογραφία αλλάζει (με βραδείς ρυθμούς, είπαμε) διαρκώς -δεν άρχισε να αλλάζει πρόπερσι. Απλούστατα, τις αλλαγές που είχαν ηδη συντελεστεί όταν μάθαμε γράμματα δεν τις έχουμε βιώσει και δεν μας ενοχλούν, τις αγνοούμε. Μόνο οι αλλαγές που συντελούνται μπροστά στα μάτια μας ενδέχεται να μάς αναστατώσουν.

Φανταστείτε έναν πρόγονο του Δασκάλου, πριν από πενήντα-εκατό χρόνια, να γράφει, απελπισμένος:

Ενός λεπτού σιγή για εκείνη την ώμμορφη που ασκήμηνε και έμεινε «όμορφη», για την εληά που έχασε τη νοστιμιά της και έμεινε «ελιά», για το ξαίρω που ξεράθηκε και έγινε «ξέρω», για το κυττάζω που αλληθώρισε και καταντησε «κοιτάζω», για το δίκηο που αδικήθηκε και έμεινε «δίκιο», για το αφίνω που αφέθηκε να γίνει «αφήνω», για το φείδι που το έγδαραν και το έκαναν «φίδι», για τον καλλίτερο που έχασε το κάλλος του και απόμεινε «καλύτερος», για το μαζύ που έμεινε χώρια κι έγινε «μαζί», για τον μεγαλείτερο που μίκρυνε κι έγινε «μεγαλύτερος», για το ταξείδι που σταμάτησε και εκφυλίστηκε σε «ταξίδι», για την «καλωσύνη» που κάκιωσε κι απόμεινε «καλοσύνη», για τον παληό που πάλιωσε και τώρα είναι «παλιός» και για το έγεινε που από το γινάτι του κατέληξε σε «έγινε».

Πράγματι, πριν από μερικές δεκαετίες, το ξέρουν όσοι σκαλίζουν παλιά κείμενα, συνηθίζονταν τύποι όπως ώμμορφη, εληά, ξαίρω, κυττάζω, δίκηο, αφίνω, φείδι, καλλίτερος, μαζύ, μεγαλείτερος, ταξείδι, καλωσύνη, παληός, έγεινε -επίτηδες σταμάτησα στις 14 λέξεις, όσες και στον Θρήνο του Δάσκαλου, αλλά θα μπορούσα να αναφέρω πολλές λέξεις ακόμα που παλιότερα γράφονταν αλλιώς, πχ. είνε, σηκώτι, πήτα (ή πίττα), γέλοιο, κτλ. Μπορεί ο παππούς του Δάσκαλου να αναστατωνόταν που το σηκώτι έγινε συκώτι, διότι και οι άνθρωποι της εποχής αναστατώνονταν με τις αλλαγές της ορθογραφίας, και μάλιστα ο μεγάλος Παλαμάς είχε γράψει «Δεν ξαίρω το ξαίρω με έψιλον», μια και τον τύπο «ξαίρω» είχε συνηθίσει. Ωστόσο, ο σημερινός Δάσκαλος δέχεται χωρίς να προβληματιστεί καθόλου τις γραφές ξέρω, αφήνω, συκώτι, καλύτερος, φίδι, κτλ. αλλά αναστατώνεται από το πιρούνι, το μαντίλι, τη μπίρα και τη χρεοκοπία -ή, ίσως, από το τρένο, όπως έχουν γράψει άλλοι.

Πάω στοίχημα ότι ο γιος του Δάσκαλου θα δέχεται χωρίς κανένα πρόβλημα το μαντίλι, το πιρούνι και το τρένο. Ίσως να τον ενοχλούν άλλες λέξεις, που θα έχει αλλάξει η ορθογραφία τους, αλλά δεν θα διακινδυνέψω να προφητέψω ποιες θα’ναι αυτές.

Φοβάμαι μόνο μήπως και τον γιο του Δάσκαλου τον απασχολεί η χρεοκοπία, και όχι για την ορθογραφία της!… 

sarantakos.wordpress.com