Ο Μπελογιάννης, ο Μιτεράν και ο Τσίπρας…

Του Γιάννη Παντελάκη

Τι είναι η πολιτική; Η διαχείριση των συμβόλων, φέρεται να είχε απαντήσει κάποτε ο Φρανσουά Μιτεράν. Και ο Τσίπρας, έσπευσε να το επιβεβαιώσει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Όχι μόνο τώρα, καπηλεύοντας την προσωπικότητα ενός ανθρώπου που αν μη τι άλλο, ήταν συνεπής στις ιδέες του. Αλλά από την αρχή αυτής της ξέφρενης πορείας του στην εξουσία. Εργαλειοποιεί οτιδήποτε χρειαστεί (πρόσωπα, ιδέες, ευαισθησίες) για να διατηρηθεί σ αυτήν. Στον Μπελογιάννη θα είχε ενδοιασμούς;

Μια ωραία Δευτέρα του Μαρτίου, ο πρωθυπουργός που γενικά δεν έχει κανένα δισταγμό, κατέβηκε ως την Αμαλιάδα, πήρε ένα γαρύφαλλο στο χέρι, ανέβηκε στην εξέδρα και μίλησε για τον Μπελογιάννη «Ένα ήρωα που παρέμεινε πιστός στις αρχές και τις ιδέες του μέχρι τελευταία στιγμή», όπως είπε. Και είμαι σίγουρος πως δεν σκέφτηκε δεύτερη φορά πόσο παράταιρο θα ακουγόταν όταν έβγαινε αυτό από τα χείλη του. Ένας καιροσκόπος να μιλάει για συνέπεια.

Ο Τσίπρας- και η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης-έχουν δείξει πως δεν έχουν αναστολές ικανές να τους αποτρέψουν για να κάνουν τα χειρότερα. Και αυτά δεν είναι η ασυνέπεια ή ο συνήθης για τα Ελληνικά δεδομένα πολιτικαντισμός. Αλλά η διάθεση να οικειοποιηθούν και να χρησιμοποιήσουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε, να τα φέρουν στα δικά τους μέτρα, να αυτοπροβληθούν ως συνεχιστές τους, να επιχειρήσουν να κερδίσουν εντυπώσεις. Δεν γνωρίζω ποιες λέξεις μπορούν να περιγράψουν μια τέτοια συμπεριφορά. Γνωρίζω πως το αποτέλεσμα που έχει οδηγήσει στον κυνισμό.

Αν θυμηθούμε τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε ο Τσίπρας και η κυβέρνηση από τις πρώτες κιόλας ημέρες που κέρδισαν την εξουσία, δεν θα πρέπει να ξαφνιαζόμαστε σήμερα. Η πρώτη του επίσκεψη ήταν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, οι πρώτες τους επικοινωνιακές κινήσεις ήταν η καθιέρωση μιας νέας πολιτικής ορολογίας στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας που ωστόσο δεν άλλαζε την πραγματικότητα. Η τρόικα μετατράπηκε σε θεσμούς, η ανυπαρξία οποιουδήποτε σχεδίου για την χώρα ονομάστηκε δημιουργική ασάφεια, οι τροϊκανοί έπαψαν να κάνουν συναντήσεις με τους υπουργούς στα υπουργεία αλλά σε ξενοδοχεία, η παράταση εφαρμογής του μνημονίου πήρε την εξωτική ονομασία γέφυρα και οι γενναίες υποχωρήσεις απέναντι στους δανειστές έγιναν μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία!

Η πολιτική, πράγματι είχε μετατραπεί σε συμβολισμούς τους οποίους τότε ωστόσο-και για αρκετό χρόνο ακόμα-ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας τους υιοθετούσε πιστεύοντας ότι αποτελούν πολιτική στάση και μάλιστα εμφανώς διαφοροποιημένη από τις προηγούμενες. Η σκληρή πραγματικότητα της καθημερινής επιβίωσης,-αποτέλεσμα μιας ανερμάτιστης πορείας- περιόρισε σημαντικά την επίδραση των συμβολισμών, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το βασικό κυβερνητικό κόμμα έχει μειώσει θεαματικά την επιρροή του. Ωστόσο, δεν υπάρχει γι αυτό δεύτερη επιλογή από την εμμονή σ αυτούς τους συμβολισμούς.

Γι αυτό χθες ο Τσίπρας πήγε στην εκδήλωση για τον Μπελογιάννη, γι αυτό είχε πάει λίγους μήνες πριν στην κηδεία του Κάστρο, γι αυτό αύριο θα πάει οπουδήποτε θεωρεί ότι του επιβεβαιώνει αυτό που θέλει να εμφανίζεται ότι είναι. Αριστερός. Αν δεν τα κάνει όλα αυτά, υπάρχει το κενό. Κενό ιδεολογικό και πολιτικό. Αν σταματήσουν οι συμβολισμοί πως θα οριοθετεί ιδεολογικές διαφορές και θα χτίζει τείχη, ποιος θα είναι ο λόγος ύπαρξης;   

liberal.gr

Οι θιασώτες του μεσαίου χώρου κατάντησαν ψεκασμένοι ακροδεξιοί

Μπορεί όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς πρόσθεση και αφαίρεση να γνωρίζει ότι ο Κώστας Καραμανλής αποτελεί το Νέρωνα της σύγχρονης Ελλάδας που έσυρε τη χώρα στη χρεοκοπία του 2009 αλλά από την  άλλη οφείλει κανείς να του αναγνωρίσει ότι η Ν.Δ των ημερών του ήταν...απλώς σπάταλη, όχι ακροδεξιά.

Αυτό όμως που είναι πραγματικά σοκαριστικό και το σκεφτόμουν με αφορμή τις συνωμοσιολογικές θεωρίες του Θοδωρή Ρουσόπουλου για τις πυρκαγιές του 2007 είναι το ότι οι άνθρωποι αυτοί κάποτε μας συστήθηκαν ως θιασώτες του περίφημου "μεσαίου χώρου".

Από το 2009 και μετά όμως, το δήθεν πολιτικό κεφάλαιο "Καραμανλής" προστατεύεται μέσα από μια σειρά ανερμάτιστων θεωριών συνωμοσίας: από τους πράκτορες που απήγαγαν τα παιδιά του Καραμανλή μέχρι τώρα τους Τούρκους που έβαλαν τις φωτιές. Όλες οι σκοτεινές δυνάμεις αυτού του πλανήτη συντονίστηκαν για να...συκοφαντήσουν την κυβέρνηση των σκανδάλων, της σπατάλης και της αδιαφάνειας.

Όχι τυχαία, διαπρύσιος προστάτης του νεοκαραμανλισμού είναι σήμερα Πάνος ο Καμμένος ενώ συνωστισμός εθνικοφρόνων παρατηρείται και στα πέριξ του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί τον κρυφό, πλην ισχυρότατο, κυβερνητικό εταίρο του Αλέξη Τσίπρα.

Όλο αυτό θα ήταν φοβερά αστείο αλλά δυστυχώς ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας μοιάζει να τρώει αμάσητο το παραμύθι...  

parapolitiki.com

Ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουραγών;

Αν μου ζητούσε κάποιος να του απαριθμήσω 10 πρόσωπα που γνωρίζουν καλύτερα το παιχνίδι των τηλεοπτικών εντυπώσεων, τρία από αυτά τα ονόματα θα ήταν σίγουρα η Ελένη Μενεγάκη, ο Γιώργος Παπαδάκης και ο Μητροπολίτης Άνθιμος.

Το ότι ένα τόσο "τηλεοπτικός" ιεράρχης δέχεται να αλληλεπιδράσει τόσο φανερά με τη Χρυσή Αυγή, θα πρέπει να σημάνει συναγερμό στον δημοκρατικό κόσμο της χώρας. Γιατί ένας δεσπότης που νοιάζεται τόσο πολύ για την εικόνα του δεν θεωρεί πια ότι "τσαλακώνεται" συνδιαλλεγόμενος με τους νεοναζί;

Σε τι προσβλέπει; Κυρίως όμως: τι προβλέπει; Είναι άραγε τέτοια πλέον η απήχηση της Χρυσής Αυγής, εκτός των ραντάρ των δημοσκοπήσεων, που ο Μητροπολίτης Άνθιμος εκτιμά ότι περισσότερα κερδίζει παρά χάνει μιλώντας μαζί τους;

Η Χρυσή Αυγή αντεπιτίθεται, με μια αυτοπεποίθηση που δείχνει ότι διόλου δεν λογαριάζει στους σχεδιασμούς της τις αποφάσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης. Μήπως να ξυπνούσαμε όλοι οι υπόλοιποι σιγά-σιγά;

parapolitiki.com

  

Ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά υπαλλήλων του ΚΕΕΛΠΝΟ για προσλήψεις προσωπικού

Σε κύρια ανάκριση οδηγεί το άνοιγμα του φακέλου του ΚΕΕΛΠΝΟ μετά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε από την εισαγγελία Πρωτοδικών σε βάρος τριών μη πολιτικών προσώπων (υπαλλήλων) για την υπόθεση του διαγωνισμού που αφορούσε στις προσλήψεις ιατρών και νοσηλευτών στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Οι διώξεις ασκήθηκαν με παραγγελία του εισαγγελέα Εφετών, ο οποίος είχε την άποψη ότι η δικογραφία δεν πρέπει να αρχειοθετηθεί. Αντίθετη άποψη είχε η εισαγγελία Πρωτόδικων η οποία είχε αποφανθεί ότι οι υπάλληλοι εκτελούσαν υπουργικές εντολές.

Η υπόθεση πήρε τη δικαστική οδό μετά από μηνυτήρια αναφορά του Άδωνι Γεωργιάδη και του τομεάρχη Δικαιοσύνης, Κώστα Τζαβάρα, ενώ ακολούθησαν αναφορές και από την ΠΟΕΔΗΝ και τον ιατρικό σύλλογο.

Στην αναφορά τους οι κ.κ. Γεωργιάδης και Τζαβάρας έκαναν λόγο για τέλεση κακουργηματικών πράξεων όπως παραβίαση προσωπικών δεδομένων που αφορούν στην επεξεργασία αρχείων από άτομα που δεν έχουν το συγκεκριμένο δικαίωμα, με σκοπό να ωφελήσουν ή να βλάψουν κάποιον τρίτο. Η αναφορά βασίζεται στο γεγονός ότι ο κ. Πολάκης, εντελώς αυθαίρετα, όπως υποστηρίζουν, επεξεργάστηκε τις αιτήσεις γιατρών  και νοσηλευτών που θα στελεχώσουν τις ΜΕΘ για τον διαγωνισμό του ΚΕΕΛΠΝΟ και αντικατέστησε τον κατάλογο επιτυχόντων που είχε εκδώσει η ειδική επιτροπή του ΚΕΕΛΠΝΟ με τον δικό του κατάλογο.

Σε βάρος των υπαλλήλων ασκήθηκε ποινική δίωξη για απάτη από κοινού σε συνδυασμό με τον ν.1608/50 περί καταχραστών του δημοσίου, υπεξαγωγή εγγράφων, και παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων με σκοπό το όφελος.

Η απάντηση από την πλευρά του υπουργείου ήταν πως η επεξεργασία αφορούσε τη «διόρθωση» λαθών στη μοριοδότηση.

 iefimerida.gr

Το σκοτεινό μέλλον της Ευρώπης

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Το τεράστιο μόρφωμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν φαίνεται να «τραβάει», εξήντα χρόνια μετά τη σύλληψη της ιδέας (μετά την υπογραφή της εννοείται), παρά τα παχιά και ενθαρρυντικά για την καλή πορεία της λόγια των είκοσι εφτά ηγετών. Ακόμη και οι ακραιφνείς «ευρωπαϊστές» έχουν βάλει την ουρά στα σκέλια με τόση ανισότητα που επικρατεί, με τόσες «ταχύτητες» (που δεν είναι μόνο οικονομικές), με τόση αλαζονεία που διακρίνει μερικούς από τους «ισχυρούς».

Πώς να συνυπάρξουν κράτη που το ένα λοιδορεί το άλλο; Πώς να ιδρυθεί μια κρατική οντότητα όταν δεν υπάρχει ομόνοια και συνοχή μεταξύ των κρατών-μελών;

Ο πολύς Κίσινγκερ ήταν, νομίζω, αυτός που δεν έβλεπε προκοπή σε μια Ευρώπη ενιαία, μια και δεν υπήρχε κάποιος να συνομιλήσει υπεύθυνα εκ μέρους όλων με αρχηγούς άλλων κρατών. Υποτίθεται μια Ευρώπη ενιαία μπορεί ανά πάσα στιγμή να υπερασπιστεί οποιοδήποτε μέλος της βρεθεί σε δύσκολη ή επικίνδυνη θέση, όταν το τελευταίο δέχεται επίθεση από κάποιο εχθρικό κράτος.

Είναι αστείο - μιλάνε όλοι για δημοκρατία, ειρήνη και λοιπά και την ίδια ώρα αποστρέφουν τα βλέμματα από την ύπαρξη τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο.

Στο μυαλουδάκι τους να ’ναι όλα καλά, όπως δηλαδή τα έχουν σχεδιάσει, να μπορούν να μιλάνε στις διεθνείς συνδιασκέψεις στηριζόμενοι σε σχεδιαγράμματα και μετά ας πάνε όλοι να κουρεύονται, να χτυπιούνται, να κάνουν ό,τι γουστάρουν τέλος πάντων, αρκεί να μη διαταράσσεται το σχέδιό τους [να ζουν καλά οι λίγοι, οι «εκλεκτοί» και να δεινοπαθούν οι υπόλοιποι - ποιος τους φταίει (στους υπόλοιπους...) όταν δεν βλέπουν πού είναι το συμφέρον τους και ασχολούνται με παρωχημένες αξίες και αρχές (Ευρώπη των λαών, ισομέρεια, ισονομία, ίδιες ευκαιρίες για όλους και άλλα ιδεολογίζοντα);].

Θα ήταν ευχής έργο μια Ευρώπη με ανοιχτά σύνορα, με ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων, με ανοιχτές κοινωνίες για μετανάστες και πρόσφυγες, για ικέτιδες γενικώς - να ισομοιράζονταν τα κράτη τις υποχρεώσεις τους απέναντι στα θύματα πολέμων και διωγμών πάσης φύσεως.

Αντ’ αυτού, αυθαίρετα και προκλητικά (και προσβλητικά) μερικά από τα κράτη-μέλη υψώνουν τείχη αίσχους, που εμποδίζουν την είσοδο των ξεριζωμένων, ενώ μερικά άλλα υπομένουν τα πάνδεινα χωρίς μάλιστα να έχουν δομές υποστήριξης και οικονομικές δυνατότητες για υποδοχή και φιλοξενία. Τι σόι Ευρώπη είναι τούτη;

Θα πει κανείς, αυτή είναι η Ευρώπη (κοσμική, «δημοκρατική», «πεπολιτισμένη», δυτική!) κι αυτήν πρέπει να «ακολουθήσουμε», εκόντες-άκοντες. Και γιατί παρακαλώ; Πόθεν προκύπτει κάτι τέτοιο, δουλοφρενές και εξευτελιστικό για κάθε άνθρωπο, για κάθε κρατική οντότητα;

Οταν η αξιοπρέπεια χάνεται μόνο και μόνο από τον φόβο τι θα απογίνουμε όταν βγούμε από τη «μαμά» Ευρώπη, τότε οι λαοί αρχίζουν και ανησυχούν - στα σοβαρά σε τέτοιες περιπτώσεις. Ας αφήσουμε τις ηγεσίες στον νήδυμό τους... Σκοτεινό το μέλλον τέτοιας Ευρώπης.  

efsyn.gr

Οι άνθρωποι με τα γαρύφαλλα

Το γαρύφαλλο που κρατούσε ο Αλέξης Τσίπρας στην Αμαλιάδα, ήταν λες και το σήκωσε από την πίστα του Πλούταρχου, εκείνο το βράδυ που ο Νίκος Παππάς γλέντησε την εκλογική νίκη, παρέα με τους ΑΝΕΛ. Διότι ο Πρωθυπουργός δεν έχει πλέον ενδοιασμούς, ούτε αναστολές...

Του Κώστα Γιαννακίδη

   

Τον Σεπτέμβριο του 2015, το βράδυ των εκλογών, όταν οι πίστες ήταν άδειες και τα μπουζούκια βουβά, ο λαϊκός βάρδος Γιάννης Πλούταρχος εκλήθη εκτάκτως στο κέντρο όπου, εκείνη την περίοδο, συνευρίσκετο με τη Μούσα.

Στη θέση του και εσείς θα πηγαίνατε τρέχοντας. Ηταν ο Νίκος Παππάς που, με τη συντροφιά στελεχών των ΑΝΕΛ, επιθυμούσε να γιορτάσει με τρόπο αυθόρμητο, λαϊκό, την εκλογική νίκη της Αριστεράς. Είναι δε λογικό και θεμιτό να εικάσουμε ότι ο δημοφιλής τραγουδιστής έγινε αποδέκτης ανθέων που αντιστοιχούν στον στολισμό του Επιταφίου της Μητροπόλεως. Και εκείνο το βράδυ, όταν ο λαός επιβεβαίωσε την ιστορική δικαίωση της Αριστεράς, ο Νίκος ο Παππάς έγινε ο Ανθρωπος με τα Γαρύφαλλα. Ετσι είναι οι αγώνες, απαιτούν συνέχεια και σημειολογική συνέπεια. Ενα γαρύφαλλο κρατούσε ο Νίκος Μπελογιάννης. Ενα γαρύφαλλο άφησε ο Αλέξης Τσίπρας στην Καισαριανή, όταν εξελέγη για πρώτη φορά. Ο Νίκος ο Παππάς ήθελε να τιμήσει δεκαετίες αγώνων.

Στην Αμαλιάδα ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε με γαρύφαλλο στο χέρι. Θα πείτε ότι του ταίριαζε καλύτερα στο αυτί, με πονηριά στο μάτι, κατά το τραγούδι. Ναι, δεν διαφωνώ. Γιατί ήταν λες και έσκυψε στην πίστα του Πλούταρχου, πήρε ένα γαρύφαλλο και το κατέβασε στην Αμαλιάδα, να το δώσει στον Μπελογιάννη.

«Η σκύλευση μόλις έλαβε τέλος» σχολίασε ο Θύμιος Καλαμούκης της «Ελληνοφρένειας» όταν ολοκληρώθηκε η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Αμαλιάδα. Ε, δεν αδίκησε και την αλήθεια. Ούτε και ο υιός Μπελογιάννη είπε ψέματα στο μήνυμα του, υποστηρίζοντας ότι ο πατέρας του θα ήταν σήμερα οργισμένος – κι ας λογοκρίθηκε το απόσπασμα στην επεξεργασία του βίντεο από την «Αυγή».

Ας πρόσεχε, όμως, ο Πρωθυπουργός. Κάτι τέτοια καλό είναι να αποφεύγονται. Δεν μπορείς, ας πούμε, να έχεις παραχωρήσει για έναν αιώνα τη δημόσια περιουσία και μετά να εμφανίζεσαι με γαρύφαλλα στο χέρι και επανάσταση στις λέξεις. Είναι γελοίο και συνάμα κυνικό. Και ιστορικά ανακριβές. Διότι είναι άλλο πράγμα η ιδεολογία, η δράση και η στόχευση του Μπελογιάννη και άλλο η βαρβαρότητα της εκτέλεσής του. Για να το πω αλλιώς, είναι μάλλον απίθανο η αντίληψη του μακαρίτη του Μπελογιάννη περί Δημοκρατίας να αντιστοιχεί σε αυτό που εννοεί ο Τσίπρας όταν τον χαρακτηρίζει «σύμβολο ειρήνευσης και δημοκρατίας». Βέβαια πιθανότατα ούτε η αντίληψη του Τσίπρα να μη συμφωνεί με αυτό που οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας, αλλά, είπαμε, ο πολιτικός άνδρας έκανε τους συμβιβασμούς του. Δεδομένου δε και του βίου του, είναι δίκαιο να υποθέσουμε πως αν ο Τσίπρας ήταν στη θέση του Μπελογιάννη, η Ιστορία θα είχε γραφτεί με λιγότερο αίμα και περισσότερη κατανόηση.

Ομως είναι αδόκιμο να μετακινούμε στον χρόνο πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν μπορούμε να αποτιμούμε τον ρόλο και τη δράση του Μπελογιάννη με σύγχρονους κώδικες. Και, γενικώς, μερικές φορές η λήθη δείχνει εθνικά σωστή, εκτός και αν η μνήμη αποσκοπεί στον κατευνασμό. Ας πούμε θα ήταν εθνικά χρήσιμο μία προσωπικότητα σαν τον Μπελογιάννη να τιμηθεί από κάποιον άλλο Πρωθυπουργό, μη προερχόμενο από την Αριστερά, με έμφαση στην καταδίκη της εκτέλεσης, του διχαστικού της χαρακτήρα κ.λ.π. Αλλά σιγά μην έχανε ο Τσίπρας την ευκαιρία. Και βλέποντας την αντιπαράθεση στα social media, θέλεις να βγεις και εσύ στο βουνό. Όλα τα έχει λύσει η χώρα, η ιστορική αποτίμηση του Μπελογιάννη της έλειπε.

Στην κατάσταση του, ο Αλέξης Τσίπρας δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Αν η Σόφη Πασχάλη, που αποχώρησε από το «Survivor», είχε λαϊκό έρεισμα, αύριο το μεσημέρι θα ήταν στο Μαξίμου. Και δεν ξέρω αν η συμπεριφορά του Πρωθυπουργού εκπορεύεται από τον καιροσκοπισμό του ή κρύβει μέσα της και άλλα, ψυχολογικά αίτια. Δεν έχει πλέον κανέναν σημειολογικό ενδοιασμό. Πετιέται από την πλατεία της Επανάστασης της Αβάνας ως τους Αγιους Τόπους. Αφήνει περιστέρια στα Θεοφάνια και γαρύφαλλα στου Μπελογιάννη. Συγκυβερνάει με τον Καμμένο και ταυτοχρόνως θυμάται την Αριστερά των κινημάτων. Το μνημόνιο που υπέγραψε περιέχει τον ορισμό του νεοφιλελευθερισμού και όμως εγκαλεί τρίτους ως νεοφιλελεύθερους.

Οχι, δεν είναι μόνο ο καιροσκοπισμός του. Πρέπει να είναι και η εσωτερική του ανάγκη να διευθετήσει τη σχέση με την αριστερή του συνείδηση, εκείνο το δύσκαμπτο πλαίσιο αρχών και αξιών που, στην πρώτη νιότη του, πίστευε ότι όφειλε να υπηρετήσει με θρησκευτικό καταναγκασμό. Οταν πηγαίνει στην Αβάνα, δεν το κάνει μόνο για να ξεγελάσει τους αφελείς – κάθε άλλο, ίσως τους εξοργίζει πια. Το κάνει για να ξεγελάσει τον ίδιο του τον εαυτό, εκείνον τον νεαρό Κνίτη που στέκεται έξω από το  Μαξίμου και δεν βρίσκει ούτε μία πέτρα για να πετάξει στα τζάμια. 

protagon.gr

Οι αφελείς και οι Μαυρογιαλούροι…

Η αντιπολίτευση, κινούμενη μεταξύ αφέλειας και κουτοπονηριάς, δεν ξέρει τι θέλει. Ο Τσίπρας ξέρει πολύ καλά. Γι’ αυτό και θα παει τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2018 με το δικό του success story και πρακτικές Μαυρογιαλούρου

Του Γιώργου Καρελιά

Από τον Γενάρη του 2015 που ανέλαβε την πρωθυπουργία, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει δύο πράγματα. Πρώτον, παίζει άριστα το παιχνίδι της προπαγάνδας. Και, δεύτερον, παίζει με την αντιπολίτευση το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι.

Πώς μεταφράζονται αυτά τα δύο στην πράξη; Πρώτον, ο κ. Τσίπρας έκανε την πιο μεγάλη κωλοτούμπα στην πρόσφατη πολιτική ιστορία, υπέγραψε το δικό του Μνημόνιο και, παρόλα αυτά, το εμφάνισε ως μεγάλη αντιστασιακή πράξη, κερδίζοντας το δημοψήφισμα(για να διαστρέψει αμέσως μετά το αποτέλεσμά του) και τις δεύτερες εκλογές. Και, δεύτερον, έχει φέρει τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε κατάσταση πλήρους αμηχανίας(συνεχώς απολογούνται), με αποτέλεσμα να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο.

Είναι απλώς ενδεικτικό αυτό που συμβαίνει με το σίριαλ της περίφημης αξιολόγησης. Για όποιον διαθέτει την κοινή λογική, η κατάληξη αυτής της υπόθεσης ήταν εξαρχής προδιαγεγραμμένη. Από τη στιγμή που ο κ. Τσίπρας υπέγραψε το δικό του Μνημόνιο το καλοκαίρι του 2015 και υπέστη μεγάλη εκλογική φθορά, είχε μία και μοναδική επιλογή. Να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.

Τι άλλο να έκανε; Να τα έσπαγε με τους δανειστές; Μα, αυτό θα τον οδηγούσε με μαθηματική βεβαιότητα σε καταστροφή. Πρέπει να έχει χάσει κάθε αίσθηση αυτοσυντήρησης για να κάνει εκλογές στη χειρότερη στιγμή του, δηλαδή τώρα. Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ δεν έχουν παλαβώσει τόσο ώστε να χαρίσουν τα πάντα στην ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Διότι, αν κάνουν εκλογές τώρα, πιθανότατα η ΝΔ θα βγει αυτοδύναμη και αμέσως θα κλείσει τα πάντα με τους δανειστές , φορτώνοντας τα πάντα στον καθημαγμένο εκλογικά ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν θα ξέρει από πού να φυλαχτεί.

Γιατί, λοιπόν, να φερθούν τόσο βλακωδώς ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ; Επειδή, δήθεν, κάποιοι βουλευτές «απειλούν» να μην ψηφίσουν τα μέτρα; Αστειότητες. Φαντασθείτε πόσα καντάρια «προδοσίας» θα σηκώσει όποιος αποτολμήσει κάτι τέτοιο. ΄Η μήπως θα κάνουν εκλογές, για να κρατήσουν ένα «αξιοπρεπές» ποσοστό και να ελπίζουν στο μέλλον να επανέλθουν; Ζήσε Μάη μου. Μετά από μια εκλογική συντριβή, δεν θα προλαβαίνουν να μαζεύουν κουρέλια.

Αρα, ποιον (μοναδικό) δρόμο είχε εξαρχής μπροστά του ο κ. Τσίπρας; Αυτόν της ολοκλήρωσης της περίφημης αξιολόγησης, ώστε μετά να έχει μπροστά του ένα καθαρό(και χρονικό) πεδίο, τουλάχιστον έως το τέλος του 2018, για να δει τι μπορεί να κάνει. Και αυτό ακριβώς κάνει. Μόνο που αυτός ο δρόμος έπρεπε να στρωθεί με τις δάφνες της «σκληρής» και «υπερήφανης» διαπραγμάτευσης, εξ ου και οι «καθυστερήσεις».

Επί της ουσίας δεν διεξάγεται καμιά διαπραγμάτευση. Οι δύο βασικές απαιτήσεις των δανειστών (μείωση αφορολογήτου και συντάξεων) έχουν γίνει αποδεκτές εδώ και καιρό. Το ίδιο και η τρίτη (ενεργειακά-ΔΕΗ) από τη στιγμή που πήγε να «διαπραγματευθεί» ο Σταθάκης. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι οι άνθρωποι που αποδέχθηκαν το Υπερταμείο (υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια) θα είχαν τον παραμικρό ενδοιασμό να κόψουν σε φέτες την ΔΕΗ;

Ολα αυτά, λοιπόν, έχουν τελειώσει. Και απομένει το «μεγάλο» θέμα των εργασιακών. Εκεί που παίζεται το μεγαλύτερο προπαγανδιστικό παιχνίδι (εδώ). Δηλαδή, την ώρα που όλα τα εισοδήματα θα πετσοκόβονται (αφορολόγητο, συντάξεις), ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ θα πανηγυρίζουν ότι πέτυχαν την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που δεν θα έχουν κανένα αντίκρυσμα σε μια αγορά εργασίας με μισθούς έως και 100 ευρώ και μηδενική διαπραγματευτική δυνατότητα. Αυτό ακριβώς θα συμβεί σε λίγες μέρες, όταν η κυβερνητική προπαγάνδα θα οργιάζει.

Και η (πάσης φύσεως) αντιπολίτευση; Αυτή δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Μερικά δείγματα:

– Στην αρχή οι της ΝΔ είχαν επενδύσει στο σενάριο ότι ο Τσίπρας θα τα σπάσει και θα δραπετεύσει με εκλογές (εδώ και εδώ). Αν ο Τσίπρας ξαφνικά τρελαθεί, μπορεί και να πέσουν μέσα…

– Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε, περιέργως και ο Βενιζέλος, μολονότι (έπρεπε να) έχει καταλάβει πλέον πού το πάνε οι του ΣΥΡΙΖΑ.

– Παρασυρμένα από αυτό το πνεύμα, τα αντιπολιτευόμενα την κυβέρνηση μέσα ενημέρωσης έπαιζαν στο-καλλιεργούμενο από την κυβέρνηση- παιχνίδι του «αδιεξόδου» με τους δανειστές και, επομένως, στη «λύση» των πρόωρων εκλογών (ένα παράδειγμα εδώ). Πράγματι, αν ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ έχουν χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας, τότε θα επιλέξουν αυτήν τη «λύση», που θα τους οδηγήσει στην καταστροφή.Δεν τους έχω για τόσο ανίκανους.

– Στη συνέχεια, η ΝΔ κινήθηκε μεταξύ αφέλειας και κουτοπονηριάς: από τη μια πίεζε τον κ. Τσίπρα να κλείσει αμέσως την αξιολόγηση και από την άλλη ζητούσε, επίσης αμέσως, εκλογές. Πράγματα ασύμβατα εντελώς μεταξύ τους. Ενώ η καθαρή θέση θα ήταν να μην κλείσει καμιά αξιολόγηση και να γίνουν αμέσως εκλογές, εφόσον η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου «καταστρέφει την οικονομία».

-Τα μικρότερα φιλοευρωπαϊκά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, έχουν χάσει τον μπούσουλα. Από την μια κατηγορούν την κυβέρνηση επειδή δεν κλείνει γρήγορα την αξιολόγηση. Από την άλλη αποφεύγουν κάθε συζήτηση για άμεσες εκλογές, γνωρίζοντας ότι θα συντριβούν στις μυλόπετρες της πόλωσης. Ειδικά το ΠΑΣΟΚ έχει μια ακατανόητη θέση. Ενώ κατηγορεί την κυβέρνηση για «καταστροφική» πολιτική, δεν ζητάει εκλογές, αλλά το σχηματισμό μια άλλης κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή, με συμμετοχή του «καταστροφικού» ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτήν!

Ποια θα είναι η (προβλέψιμη) συνέχεια; Η συμφωνία που θα ανακοινωθεί θα προβλέπει την εκ νέου συρρίκνωση των εισοδημάτων, την περαιτέρω αύξηση των φόρων και κάποια ψίχουλα στα εργασιακά, τα οποία η κυβερνητική προπαγάνδα θα παρουσιάσει ως διαπραγματευτικό θρίαμβο, ώστε οι «ανησυχούντες» βουλευτές να την ψηφίσουν.

Θα ακολουθήσει τουλάχιστον ενάμισης χρόνος, κατά τον οποίο : δρόμοι θα εγκαινιάζονται ο ένας μετά τον άλλον, επενδύσεις θα «ξεπαγώνουν», θα μπουν μπουλντόζες στο Ελληνικό, μπορεί και στο γήπεδο της ΑΕΚ, επενδυτές θα μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου. Αν προστεθούν και κάποιες πρακτικές σύγχρονου μαυρογιαλουρισμού (διορισμοί στο Δημόσιο, επιδόματα σε εξαθλιωμένους, κρουασάν σε σχολεία), θα φτάσουμε στο τέλος του 2018. Το Μνημόνιο θα έχει λήξει και θα έχουμε βγει στις αγορές. Αν στη Γερμανία έχει νικήσει ο Σουλτς, ο κ. Τσίπρας μπορεί να πάει τότε σε εκλογές με το δικό του success story σε πλήρη ανάπτυξη.

Και με την αντιπολίτευση που έχει απέναντί του τίποτα δεν αποκλείεται. Από εκεί που σήμερα φαίνεται χαμένος (δημοσκοπική συντριβή) μπορεί και να επιζήσει.

Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ ακολουθούν τη συνταγή του Ναπολέοντα, αν και μπορεί να μην την γνωρίζουν: «Η τέχνη του πολέμου έγκειται στο να κερδίζουμε χρόνο, όταν έχουμε κατώτερες δυνάμεις».    

protagon.gr

Η μάχη (των εντυπώσεων)…

Του Γιάννη Παντελάκη

Μετά την επικείμενη συμφωνία για την αξιολόγηση, οι συνταξιούχοι θα χάσουν τουλάχιστον μια σύνταξη τον χρόνο και οι φορολογούμενοι έναν μισθό ! Η κυβέρνηση τα έχει αποδεχτεί, τα θεωρεί περίπου ως φυσιολογικά και καυχιέται πως δίνει μάχη για τα εργασιακά. Θέλει, λέει, να εφαρμοστεί το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και αυτό, στην χώρα στην αγορά εργασίας της οποίας, δεν εφαρμόζονται καν οι ισχύοντες νόμοι. Με δική της ευθύνη.

Το επικοινωνιακό παιχνίδι – στο οποίο διακρίνονται – θέλει τον πρωθυπουργό ν’ απειλεί ότι δεν θα υπογράψει την κοινή διακήρυξη της Ε.Ε. και να στέλνει βαρυσήμαντες επιστολές στους Ευρωπαίους αξιωματούχους ζητώντας να πληροφορηθεί αν το κοινωνικό κεκτημένο της Ε.Ε. (συλλογικές διαπραγματεύσεις κ.α.) ισχύει και στην Ελλάδα. Η κίνησή του πήρε μεγάλη διάσταση από τα κυβερνητικά στελέχη και τα φιλικά ΜΜΕ. Και κέρδισε, αν μη τι άλλο, τις επικοινωνιακές εντυπώσεις.

Εγώ στη θέση του Γιούνκερ θα τον ρωτούσα αν στην χώρα του εφαρμόζεται το «Ελληνικό κεκτημένο». Αν τηρούνται οι μνημονιακοί έστω νόμοι για παράδειγμα στην αγορά εργασίας. Θα ζητούσα απαντήσεις για το αν ισχύουν οι αποκαλύψεις για 1.200.000 εργαζόμενους που αμείβονται με καθυστέρηση από τρεις έως δώδεκα μήνες. Αν είναι πράγματι διαδεδομένο στη χώρα το φαινόμενο της πληρωμής σε είδος που παραπέμπει σε μεσαίωνα. Αν ισχύουν οι καταγγελίες για εργαζόμενους που υπογράφουν συμβάσεις για μερική απασχόληση αλλά υποχρεώνονται σε πλήρη απασχόληση.  Αν υπάρχουν ανασφάλιστοι και αδήλωτοι εργαζόμενοι. Και άλλα πολλά.

Το ενδιαφέρον – που επιδίωκε η κυβέρνηση – έχει ήδη μετατοπισθεί. Από το 2019 με την μείωση του αφορολόγητου (κόκκινη γραμμή πριν ελάχιστους μήνες) οι εργαζόμενοι υπολογίζεται να χάσουν έναν μισθό. Οι συνταξιούχοι (δεύτερη κόκκινη γραμμή), εκτιμάται ότι θα χάσουν την 12η σύνταξη, ενώ οι Σπρίτζηδες θα υπόσχονται πως θα δοθεί και η 14η ! Αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης όλα αυτά. Ωστόσο, αυτοί θα επικοινωνούν προς τα έξω ότι έδωσαν γενναίες μάχες για το κοινωνικό κεκτημένο ! Αυτή αποτελεί την προτεραιότητά τους άλλωστε. Να μετατοπίζουν το ενδιαφέρον, να προπαγανδίζουν και να ισχυρίζονται ότι δίνουν μάχες. Τις οποίες έχουν χάσει από πριν. Και μαζί με αυτούς και η κοινωνία… 

liberal.gr

Κάτι βρωμάει στην παραίτηση της εισαγγελέα κας Ράικου

Η δικαστική λειτουργός, που άνοιξε την πόρτα για φυλάκιση του μόνου πολιτικού Άκη Τσοχατζόπουλου και που χειρίζεται τις πιο βαριές υποθέσεις διαφθοράς επί δύο συνεχόμενες θητείες, παραιτήθηκε ενώ έχει βρει δωροδοκίες και παρανομίες φαρμακευτικών εταιριών και “ίσως πολιτικών”, όπως λέει, στην υπόθεση NOVARTIS! Ο ένοχος της παραίτησης προδίνεται από μόνος του.

Η εισαγγελέας κατηγορεί εμφανώς την κυβέρνηση στην επιστολή παραίτησής της, ότι δεν την προστατεύει, όπως η ίδια δικαιούται, τη στιγμή, που «έχει στοχοποιηθεί εμφανώς από παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς, που επιζητούν μανιωδώς την παρεμπόδιση και ακύρωση της παραπάνω έρευνας».

Στην εγκληματολογία υπάρχει ένας νόμος, όχι αλάθητος, αλλά σπάνια πέφτει έξω: Αν θέλεις να βρεις το δολοφόνο ψάξε να βρεις ποιος ωφελείται από το θάνατο του θύματος.

Η Διευθύνουσα των Εισαγγελέων Διαφθοράς κα Ράικου, σύμφωνα με δική της επιστολή στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, βρίσκεται στο σημείο να έχει βρει «σημαντικότατα στοιχεία που αποδεικνύουν περίτρανα τη μεγάλη διαφθορά, αλλά και το μηχανισμό με τον οποίο δωροδοκούνταν πολλοί κρατικοί λειτουργοί με λογαριασμούς μέσω Ελβετίας και αλλού» από την πολυεθνική φαρμακευτική εταιρία, με «πιθανή ύπαρξη παρόμοιων εμβασμάτων και σε πολιτικούς».

Η ίδια χαρακτηρίζει την υπόθεση «μεγάλο σκάνδαλο» με διαχρονική είσπραξη εκατομμυρίων ευρώ και την έρευνα «σε κρίσιμο σημείο αποκάλυψης των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών και εταιριών», οι οποίοι προφανώς «έμαθαν από διαρροή» πτυχών της έρευνας ότι κινδυνεύουν «να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και κάποιοι να πάνε φυλακή».

Τι υποχρέωσε την κα Ράικου να παραιτηθεί από τη θέση της; Ένα δημοσίευμα της εφημερίδας Documento, που στήθηκε πρόσφατα από τον ΣΥΡΙΖΑ με εκδότη τον εργολάβο κ Καλογρίτσα, ο οποίος και παραιτήθηκε πρόσφατα από το εγχείρημα (βρίζοντας στελέχη της κυβέρνησης, λένε οι πληροφορίες).

Η εφημερίδα, που είναι διάδρομος δημοσίευσης ειδήσεων που προωθεί η κυβέρνηση, κατηγόρησε εμμέσως πλήν σαφώς την εισαγγελέα στο βασικό της θέμα, ότι έχει ολιγωρήσει σε άλλη, άσχετη με την υπόθεση της NOVARTISυπόθεση, που αφορά τους κ.κ. Λιακουνάκο και Παπαντωνίου!

Ταυτόχρονα, ο υπουργός Δικαιοσύνης, αντί να ασκήσει απλώς τα καθήκοντά του, όπως οφείλει, έκανε δήλωση, με την οποία επιχειρεί να απαξιώσει τις καταγγελίες της κας Ράικου για τη NOVARTIS!

Ο κ. Κοντονής, πριν καν ερευνήσει την υπόθεση, αποφαίνεται ότι η υποβολή παραίτησης είναι «διανθισμένη με ασύνδετους ισχυρισμούς που στοιχειοθετούν εκνευρισμό και σπασμωδικότητα»! Και υποστηρίζει ότι είχε «τονίσει» στην εισαγγελέα «την απόλυτη στήριξή του στη διερεύνηση και αποκάλυψη του σκανδάλου NOVARTIS».

Την ημέρα της παραίτησης Ράικου, που αποτελεί μείζον δημοσιογραφικό θέμα, εντελώς συμπτωματικά τα Μέσα του συγκροτήματος Μπόμπολα, που στηρίζουν εδώ και 15 μήνες την κυβέρνηση, αποσιωπούν ή έχουν εντελώς υποβαθμισμένο το θέμα, ενώ οι εφημερίδες και τα sitesπου στηρίζουν την κυβέρνηση ακολουθούν την ίδια γραμμή ή είναι απαξιωτικά, σαν ενορχηστρωμένα! Το αναδεικνύουν «δυνατά» τα Μέσα που είτε στηρίζουν την αντιπολίτευση είτε είναι πιο ουδέτερα.

Το τραγελαφικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι μόλις έσκασε η υπόθεση NOVARTIS, πηγές της κυβέρνησης και Μέσα που είναι διάδρομοι προώθησης των θέσεων της κυβέρνησης, θριαμβολογούσαν και έδειχναν ως συνενόχους και εμπλεκόμενους από τον πρώην πρωθυπουργό Α Σαμαρά μέχρι όλα τα υπουργικά συμβούλια των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σκάνδαλο, όπως καταγγέλλει και η ίδια η κα Ράικου είναι διαχρονικό. Και ότι είναι τεράστιο.

Αλλά, εδώ ορθώνεται το ερώτημα: Τι συνέβη και οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για την ανακάλυψη της υπόθεσης μετατράπηκαν σε επιθέσεις κατά της κας Ράικου, που υποστηρίζει ότι έχει ακουμπήσει «διεφθαρμένους κρατικούς λειτουργούς και μεγάλα συμφέροντα στο χώρο του φαρμάκου»;

Πώς η κυβέρνηση από διαπρύσιος διώκτης της διαφθοράς μετατράπηκε σε αντίπαλο ενός διώκτη της διαφθοράς; Τι ανακάλυψε η κα Ράικου, που απειλεί την κυβέρνηση ή μεγάλα συμφέροντα με τα οποία διαπλέκεται η κυβέρνηση ή δεν θέλει να τα ενοχλήσει;

Πώς ένας υπουργός Δικαιοσύνης μιλάει αυθημερόν απαξιωτικά για πολύ σοβαρά στοιχεία που ανακοινώνει η αρμόδια ερευνήτρια εισαγγελέας, χωρίς να έχει ο ίδιος ερευνήσει την ακρίβεια των καταγγελλόμενων;

Τελικά, γιατί η κυβέρνηση θέλει να απαξιώσει τη φερεγγυότητα της κας Ράικου για να δώσει την υπόθεση σε άλλα χέρια;

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης  - liberal.gr

    

Τι φόρο θα πληρώσουν φέτος μισθωτοί και συνταξιούχοι

Σε αύξηση φόρων για εισοδήματα ως 27.000 ευρώ και από 43.000 και άνω οδηγούν οι νέες κλίμακες για μισθωτούς και συνταξιούχους στις φετινές φορολογικές δηλώσεις.  

της Μαρίνας Πολίτου*

Με αυξημένους φόρους θα επιβαρυνθούν μισθωτοί και συνταξιούχοι που δηλώνουν ετήσια εισοδήματα από 8.636 έως και 27.000 ευρώ και εισοδήματα πάνω από 43.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τις έως σήμερα αλλαγές που επήλθαν βάσει του νόμου 4387/2016, όσοι θα δηλώσουν ετήσια εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις πάνω από 8.636 ευρώ και μέχρι 27.000 ευρώ θα κληθούν να καταβάλουν επιπλέον φόρους έως και 176 ευρώ, ενώ οι όσοι έχουν ετήσιες αποδοχές άνω των 43.000 ευρώ και μέχρι 100.000 ευρώ θα επιβαρυνθούν με επιπλέον φόρο από 100 έως και 3.851 ευρώ.

Για τους επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες που θα δηλώνουν πάνω από 32.000 ευρώ και μέχρι 100.000 ευρώ αναμένεται να προκύψει αύξηση των φορολογικών τους επιβαρύνσεων από 350 μέχρι 8.851 ευρώ.

1. Η νέα κλίμακα φορολογίας για τα εισοδήματα του 2016 διαμορφώνεται ως εξής:

• 22% για τις πρώτες 20.000 ευρώ εισοδήματος.

• 29% για τις επόμενες 10.000 ευρώ (από 20.001 έως και 30.000 ευρώ).

• 37% για το επόμενο εισοδηματικό κλιμάκιο των 10.000 ευρώ (από 30.001 έως και 40.000 ευρώ).

• 45% για εισοδήματα άνω των 40.000 ευρώ.

2. Η νέα κλίμακα εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνεται ως εξής:

• 0% για εισοδήματα έως 12.000 ευρώ.

• 2,2% για εισόδημα από 12.001 έως 20.000 ευρώ.

• 5% από 20.001 έως 30.000 ευρώ.

• 6,5% από 30.001 έως 40.000 ευρώ.

• 7,5% από 40.001 έως και 65.000 ευρώ.

• 9% από 65.001 έως και 220.000 ευρώ.

Υψηλότερους φόρους θα πληρώσουν όσοι εισπράττουν εισοδήματα από ενοίκια καθώς αυξήθηκαν οι συντελεστές φορολόγησης.

Οι συντελεστές φόρου 11% και 33% αυξάνονται σε 15% και 35%. Προστίθεται νέος υψηλός συντελεστής 45% για ετήσια ποσά ενοικίων πάνω από 35.000 ευρώ.

*Η Μαρίνα Πολίτου είναι Γενική Γραμματέας του Λ.Σ.Α. 

euro2day.gr

H άγνωστη αναφορά που ξεσκέπασε τον Σώρρα -Παραμύθι τα 600 δισ. ευρώ, με εισαγγελική βούλα

Μια άγνωστη μήνυση του φυγόποινου Αρτέμη Σώρρα, την οποία είχε καταθέσει το 2012 κατά όλων των αρχηγών κομμάτων για εσχάτη προδοσία, στράφηκε τελικά εναντίον του, αφού απέδειξε -και με δικαστική βούλα- ότι τα όσα λέει περί 600 δισ. ευρώ δεν είναι παρά ένα τεράστιο παραμύθι.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το «Εθνος», ο Αρτέμης Σώρρας, στις 29 Νοεμβρίου 2012 κατέθεσε μήνυση στον Αρειο Πάγο κατά των όλων των πολιτικών αρχηγών και βουλευτών, κατηγορώντας τους για εσχάτη προδοσία, παράβαση καθήκοντος και κακουργηματική απιστία.

Ξεχνούν όμως μία άλλη, πρόσφατη, η οποία εξεδόθη με αφορμή μηνυτήρια αναφορά του Σώρρα σε βάρος του Αντώνη Σαμαρά, του Ευάγγελου Βενιζέλου, του Γιάννη Στουρνάρα, όλων των πολιτικών αρχηγών και βουλευτών του Κοινοβουλίου.

Ο εισαγγελέας Χαράλαμπος Λακαφώτης διερεύνησε επι μακρόν τους ισχυρισμούς του φυγόποινου αρχηγού της οργάνωσης «Ελλήνων Συνέλευσις», καλώντας μάλιστα μάρτυρες από την ΤτΕ, αναζητώντας τον εκπρόσωπο της εταιρείας σε λογαριασμό της οποίας φέρεται να τηρείται το δυσθεώρητο ποσό, ενώ ζήτησε τη διενέργεια αλληλογραφίας μεταξύ των κλιμακίων της Ιντερπόλ για τη διερεύνηση της αξιοπιστίας των λεγομένων του μηνυτή.

Πριν ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016 κατέληξε σε διάταξη αρχειοθέτησης της αναφοράς, αφού από κανένα στοιχείο δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη του ποσού των 600 δισ. ευρώ. Μάλιστα, αποφαίνεται ότι οι ισχυρισμοί για την ύπαρξη των 600 δισ. είναι όχι μόνο αβάσιμοι αλλά και εξωπραγματικοί, και γι’ αυτόν τον λόγο κρίνεται ότι η μηνυτήρια αναφορά πρέπει να μπει στο αρχείο.

Μάλιστα η διάταξη της αρχειοθέτησης πήρε τη «σφραγίδα» και του εισαγγελέα Εφετών και έχει μπει για τα καλά στα συρτάρια της δικαστικής λήθης.

«Εν όψει του δυσθεώρητου ύψους του ποσού που ο μηνυτής κατείχε, το αίτημά του αντιμετωπίζεται ευλόγως με δυσπιστία, καθώς ο σχετικός έλεγχος που έγινε κατέδειξε αφενός μεν ότι ο πλουσιότερος άνθρωπος παγκοσμίως κατέχει περιουσία περίπου 72 δισ. δολάρια, αφετέρου δε ότι το ποσό των εντόκων γραμματίων αμερικανικού Δημοσίου σε κυκλοφορία παγκοσμίως, τη δεδομένη χρονική στιγμή, ανέρχεται σε περίπου 1,5 τρισ. δολάρια» λέει στη διάταξή του ο εισαγγελικός λειτουργός, μετά την έρευνά του επί των οικονομικών δεδομένων που θέτει ο αρχηγός της «Ελλήνων Συνέλευσις». «Υπό τα δεδομένα αυτά», συνεχίζει, «ο ισχυρισμός ότι κάποιος κατέχει το ήμισυ του κυκλοφορούντος ποσού παγκοσμίως των αμερικανικών εντόκων, ευλόγως εκτιμάται ως εξωπραγματικός. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι προς πληρέστερη διερεύνηση της υπόθεσης, με την από 20/1/2015 παραγγελία μας, ζητήσαμε να ληφθεί κατάθεση από φυσικό πρόσωπο, υπό στοιχεία Stephen Robinson, ο οποίος φέρεται ως διαχειριστής στην Ελλάδα της εταιρείας Federal Stock Transfer, στην οποία φέρεται να τηρείται υπό τη μορφή Trusury Bills υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας κηδεμονεύοντας λογαριασμός με το ως άνω ποσό, ο οποίος όμως αναζητηθείς δεν ανευρέθη».

Την ίδια ώρα κλείνει ο κύκλος της  προκαταρκτικής εξέτασης με την εισαγγελέα Μ. Αυλίδο να βρίσκεται στην τελική ευθεία για την κατάρτιση του πορίσματός της για τη δράση της οργάνωσης «Ελλήνων Συνέλευσις». Η εισαγγελική λειτουργός λαμβάνοντας καταθέσεις από στελέχη της οργάνωσης του Σώρρα,  που σήμερα έχουν αποχωρήσει, σύμφωνα με πληροφορίες έχει καταλήξει στις αξιόποινες πράξεις που φέρεται να έχουν τελεστεί από τον φυγόποινο και τους συνεργάτες του.

iefimerida.gr

Σφοδρή επίθεση κατά του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, από τον υπουργό Υποδομών, Χρήστο Σπίρτζη

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε κατά του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, ο υπουργός Υποδομών, Χρήστος Σπίρτζης σε συνέντευξη που έδωσε στην «Κυριακάτικη KONTRA NEWS». Ο κ. Σπίρτζης εξομολογήθηκε ότι δεν εμπιστεύεται τον κ. Στούρναρα ενώ τόνισε πως γνωρίζει τις απόψεις του και διαφωνεί πολιτικά με αυτές.

Με αφορμή την πρωτοβουλία του κ. Στουρνάρα να στείλει το πόρισμα των ελεγκτών στον εισαγγελέα για την Τράπεζα Αττικής. ο κ. Σπίρτζης σχολίασε: "Θεωρώ ότι ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας έκανε το αυτονόητο ως όφειλε. Αυτό που μένει είναι να μας εξηγήσει γιατί τόσα χρόνια και μετά από τόσους ελέγχους δεν είχαν εντοπιστεί από την τράπεζα της Ελλάδος αυτά που εντοπίστηκαν σήμερα; Πρέπει επίσης να μας εξηγήσει αν οι διαπιστώσεις της ΤτΕ αφορούν μόνο την Τράπεζα Αττικής και τι θα πράξει με τις υπόλοιπες τράπεζες. Αν θα συνεχίσουν τα δάνεια με εγγύηση τον αέρα όπως πρόσφατα δηλώθηκε από εκδότη επιχειρηματία στη Βουλή.

Και τέλος αν εμμένει στις απόψεις του για πώληση της Τράπεζας Αττικής σε ιδιώτες μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου; Με δύο λόγια αν πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχει ελληνική τράπεζα ή αν είναι υπέρ της άποψης το τραπεζικό σύστημα της χώρας να είναι ελεγχόμενο πλήρως από ξένα συμφέροντα; Τέλος να μας ενημερώσει αν θα θεσπίσει ενιαίους κανόνες διαφάνειας και λειτουργίας όλων των τραπεζικών ιδρυμάτων και δραστηριοτήτων, έστω και σήμερα. Αν για παράδειγμα θα υπάρχει έλεγχος ποιό είναι το διαφημιστικό πακέτο των τραπεζών, με ποιά κριτήρια διανέμεται και που.

Επειδή τυχαίνει να γνωρίζω τις απόψεις του κ. Στουρνάρα και να διαφωνώ πολιτικά με αυτές, η απάντηση θα είναι ξεκάθαρη: δεν εμπιστεύομαι τον κ. Στουρνάρα, αν δεν ξεκαθαρίσει ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, και όχι ως πρώην Υπουργός Οικονομικών συγκεκριμένων πολιτικών αντιλήψεων και δυνάμεων, αν πρέπει να υπάρχει ΕΛΛΗΝΙΚΟ τραπεζικό σύστημα ή όχι και αν θα υπάρχουν ενιαίοι διαφανείς κανόνες στη λειτουργία των τραπεζών στη χώρα μας".

Ο ίδιος αποκάλυψε και το πότε θα ξεκινήσε η φύλαξη των σταθμών του μετρό και του ΗΣΑΠ από τους αστυνομικούς. "Μόλις ολοκληρωθούν οι προγραμματικές συμβάσεις μεταξύ της Ελληνικής Αστυνομίας και του αρμόδιου συγκοινωνιακού Φορέα. Είναι όμως αξιοπερίεργο σήμερα να μην γίνεται από τα MME καμία αναφορά για τα αποτελέσματα της φύλαξης των σταθμών από ιδιωτικές εταιρείες. Δεχόμαστε την κριτική της ΝΔ για τις καταστροφές και τις φθορές από διάφορες ομάδες, διαφορετικών σκοπιμοτήτων.

Όμως, ποιος δόμησε ένα τέτοιο σύστημα φύλαξης από ιδιωτικές εταιρείες; Ποιό το κόστος; Ποιό το αποτέλεσμα; Η ίδια απορία υπάρχει για τις εταιρείες καθαρισμού. Σε κάθε περίπτωση η έναρξη εφαρμογής του ηλεκτρονικού εισιτηρίου θα δώσει απαντήσεις για πολλά, πάρα πολύ σύντομα".  

newsit.gr

Kι αν τους αντέξει το σκοινί…

Μνημονεύουμε Μάκη Μπαλαούρα: «Κάποιοι από τον κόσμο της εργασίας μπορεί να πληρώσουν λίγο παραπάνω το μάρμαρο». Ετσι, απλά. Και κυνικά, βεβαίως, βεβαίως. Ετοιμος από καιρό και αποφασισμένος να ψηφίσει τα πάντα, αφού ολοκληρωθεί το σόου της «σκληρής διαπραγμάτευσης».

Είναι, όμως, το ίδιο αποφασισμένοι και έτοιμοι όλοι οι συνάδελφοί του στην κοινοβουλευτική ομάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Κι αν κάποιοι δεν είναι αποφασισμένοι και έτοιμοι, έχουν την πρόθεση να παραδώσουν την έδρα τους, όπως (υποτίθεται ότι) έχουν συμφωνήσει όταν εκλέχτηκαν με λίστα το Σεπτέμβρη του 2015; Σ' αυτό το ερώτημα εμείς δεν μπορούμε ν' απαντήσουμε. Δεν ξέρουμε τα ακριβή δεδομένα μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ομως και έτοιμος να είναι ο λόχος να πει για μια ακόμα φορά «ναι σε όλα», έχουν πρόβλημα ως κόμμα. Ξέρουν πολύ καλά ότι οι απώλειές τους θα είναι μεγάλες σε κοινωνικό επίπεδο. Φοβούνται μη τυχόν και έχουν την τύχη του ΠΑΣΟΚ.

Γι' αυτό και σέρνουν συνέχεια τη διαπραγμάτευση, μολονότι τα κορυφαία οικονομικά τους στελέχη έχουν δηλώσει πως «αν πάμε Μάη-Ιούνη, καήκαμε». Γι' αυτό ζητούν από τους ιμπεριαλιστές δανειστές να εκβιάσουν την αντιπολίτευση να ψηφίσει κι αυτή τα μέτρα. Γι' αυτό πότε στήνουν πανηγυρικές προπαγανδιστικές εκστρατείες και πότε περικλείουν τη διαπραγμάτευση με πέπλο απόλυτης μυστικότητας. Γι' αυτό εξαγγέλλουν συνεχώς φάσεις «πολιτικής διαπραγμάτευσης», η οποία ουσιαστικά δεν υπάρχει.

Αυτό που επαναλαμβάνεται είναι το σκηνικό του πρώτου εξάμηνου του 2015. Τότε, η φρέσκια συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, χρειαζόταν ένα διάστημα για να «δραπετεύσει» από τις προεκλογικές εξαγγελίες της. Οπως σημειώναμε τότε, δε διαπραγματευόταν με τους δανειστές (η συμφωνία στο Eurogroup στις 20 Φλεβάρη του 2015 είχε βάλει το πλαίσιο), αλλά διαπραγματευόταν με την εκλογική της βάση και τον ελληνικό λαό, προκειμένου κάποια στιγμή να εμφανίσει σαν αναπόφευκτο το τρίτο Μνημόνιο. Εφτασε μέχρι του σημείου να οργανώσει το κάλπικο δημοψήφισμα του Ιούλη, ενώ είχε ήδη αποδεχτεί το σχέδιο Γιούνκερ και είχε απευθυνθεί στον ESM για νέο δάνειο (και νέο Μνημόνιο). Μετά, δε δίστασε να μετατρέψει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ και σε συμμαχία με τη μνημονιακή αντιπολίτευση να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο και τους πρώτους εφαρμοστικούς του νόμους.

Σε αντίθεση με τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη του 2015, που ήταν γραπτή και δόθηκε στη δημοσιότητα από το ίδιο το Eurogroup, η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη του 2017 ήταν άτυπη και δε φέρει τη σφραγίδα του Eurogroup. Κλείστηκε σε μια σύσκεψη με την τρόικα και άλλους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών δανειστών και ποτέ δεν μάθαμε τι ακριβώς προβλέπει, γιατί δε δόθηκε στη δημοσιότητα κανένα γραπτό κείμενο. Στήθηκε, όμως, μια εκκωφαντική προπαγανδιστική εκστρατεία από το μέγαρο Μαξίμου, στην οποία δεν πήραν μέρος τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου (Τσακαλώτος και Χουλιαράκης).

Η τρόικα επέστρεψε στην Αθήνα, υπήρξε ένα δεκαήμερο διαπραγματεύσεων, κάποια στιγμή εμφανίζονταν να μην κάνουν τίποτα και στο τέλος ξαφνικά φορτσάρισαν, δείχνοντας σαν να θέλουν να κλείσουν τα ανοιχτά ζητήματα. Οπως φάνηκε, ήθελαν κυρίως να πάρουν μια θετική έκθεση προόδου από το Eurogroup της 20ής Μάρτη, προσδοκώντας ότι μπορεί να λειανθούν κάποιες γωνίες σ' αυτά που ζητάει η τρόικα.

Μετά την τηλεδιάσκεψη που έγινε στις 17 Μάρτη, ο Τσακαλώτος διένειμε ένα non paper στο οποίο τα παρουσίαζε όλα ρόδινα: «Εκλεισαν αρκετά ζητήματα.  Εχουν μείνει μόνο ορισμένα, τα οποία γνωρίζαμε ότι δεν θα κλείσουν σε αυτό το επίπεδο (π.χ. εργασιακά). Οι θέσεις είναι πλέον γνωστές. Κανείς δεν εκπλήσσει κανέναν. Χρειάζεται πολιτική συζήτηση. Θα δούμε πώς θα γίνει αυτό στο Eurogroup».

Καμιά διαπραγμάτευση δεν έγινε στο Eurogroup. Ο Σόιμπλε φρόντισε να το καταστήσει σαφές μπαίνοντας στο κτίριο όπου θα γινόταν η συνεδρίαση. Είπε στους δημοσιογράφους ότι η συζήτηση γίνεται ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την τρόικα και ότι στο Eurogroup δεν έχουν να συζητήσουν πολλά πράγματα.

Επομένως, τα περί πολιτικής διαπραγμάτευσης, που τάχα θα γινόταν στο Eurogroup, ήταν μια ακόμα προπαγανδιστική μπούρδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, για να συντηρήσει το σίριαλ της «σκληρής διαπραγμάτευσης σε όλα τα επίπεδα».

Το «μυστικό» έσκασε μετά το τέλος του Eurogroup. Ανακοινώθηκε ότι η τρόικα δεν επιστρέφει στην Αθήνα, αλλά θα μείνουν για ένα τριήμερο οι υπουργοί στις Βρυξέλλες, για να συνεχίσουν εκεί τη δουλειά με την τρόικα. Ο Ντεϊσελμπλούμ υπήρξε σχετικά ασαφής στην περιγραφή του πώς θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις (σε ποιο επίπεδο). «Συμφωνήσαμε ότι πρέπει να συνεχιστούν οι συζητήσεις. Πρέπει να έχουμε μια συνολική συμφωνία για μεταρρυθμίσεις σε εργασιακό – φορολογικό και θα επιστρέψουμε στο Eurogroup όταν υπάρξει αυτή η συμφωνία. 

Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να επιλύσει τις τεχνικές λεπτομέρειες για να ασχοληθεί με τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις», είπε, αρνούμενος να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Προφανώς, περίμενε τον Τσακαλώτο να επικοινωνήσει με το Μαξίμου και να πάρει το ΟΚ για την παραμονή των υπουργών στις Βρυξέλλες. Ο πρόεδρος του Eurogroup δεν παρέλειψε να πει ότι «δύσκολα θα έχουν λυθεί όλα τα θέματα» μέχρι το Eurogroup στις 7 Απρίλη, όπως επίσης δεν παρέλειψε να ρίξει την προειδοποίηση: «Θεωρώ ότι υπάρχει από την Ελλάδα η πολιτική βούληση, αλλά αν οι διαπραγματεύσεις τραβήξουν σε μάκρος, αυτό θα εξανεμίσει την εμιστοσύνη μας».

Ο Τσακαλώτος, σε αντίθεση με τις 20 Φλεβάρη, που είχε ακυρώσει την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, χολωμένος για το πανηγυρικό non paper περί «τέλους της λιτότητας», που είχε ήδη εκδώσει το Μαξίμου, αυτή τη φορά έκανε δήλωση. Εννοείται πως έκανε γαργάρα αυτά που έλεγε περί πολιτικής διαπραγμάτευσης στο Eurogroup και το 'ριξε στην τρελίτσα: «Μετά από την εισήγηση των θεσμών, της ελληνικής κυβέρνησης και του ίδιου του Jeroen Dijsselbloem στο Eurogroup, αποφασίστηκε να έχουμε μία εντατικοποίηση της διαδικασίας. Για το λόγο αυτό, θα μείνουμε εδώ, η υπουργός  Εφη Αχτσιόγλου, ο υπουργός Γιώργος Χουλιαράκης και εγώ, για να συζητήσουμε τα θέματα που έχουνε μείνει. Βασικά το ασφαλιστικό και τα εργασιακά. Νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μια πρόοδο σε αυτά τα ζητήματα (…) Αρα, η στρατηγική μας είναι να μείνουμε εδώ, να κάνουμε ουσιαστική πρόοδο, να αφήσουμε ελάχιστα ζητήματα -και αν είναι δυνατόν  ούτε κι αυτό- για να μπορούμε μετά, αν επιστρέψουν οι θεσμοί στην Αθήνα, να έχουμε μία συμφωνία, ένα πακέτο μέτρων στο οποίο θα έχουμε συμφωνήσει εμείς και οι θεσμοί πριν από το Eurogroup της 7ης Απριλίου στη Μάλτα. Από εκεί και πέρα, η διαδικασία νομίζω ότι μπορεί να επιταχυνθεί ακόμα περισσότερο και θα μπορέσουμε  να πάμε και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις συναντήσεις της Ανοιξης, τον Απρίλιο (21-23) για να κλείσουμε και τις τελευταίες λεπτομέρειες σε όλο το πακέτο». Την επομένη αναχώρησε για τις Βρυξέλλες και ο Σταθάκης. Αρα, δεν είναι μόνο το ασφαλιστικό και τα εργασιακά, είναι και τα ζητήματα της ενέργειας (ξεπούλημα κομματιών της ΔΕΗ).

Περιττεύει να πούμε ότι αυτή τη φορά δεν εκδόθηκε πανηγυρικό non paper περί «τέλους της λιτότητας» από το Μαξίμου. Ομως, ενώ στην Αθήνα επικρατούσε μούγκα για τις λεπτομέρειες (σε τι έχουν συμφωνήσει, τι ακριβώς μένει ανοιχτό), το Μαξίμου διέρρευσε ότι ο Τσίπρας θα κάνει παρέμβαση στην πανηγυρική-επετειακή σύνοδο κορυφής που θα γίνει στις 25 Μάρτη στη Ρώμη, ζητώντας να προστεθεί στη Διακήρυξη ότι «το ευρωπαϊκό κοινωνικό και εργασιακό κεκτημένο πρέπει να γίνεται σεβαστό σε όλα τα κράτη-μέλη». 

Για μια μπούρδα πρόκειται, βέβαια, η οποία ως αναφορά υπάρχει ήδη στο τρίτο Μνημόνιο (γίνεται λόγος για υιοθέτηση των «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών»). Δε νομίζουμε, όμως, ότι η Μέρκελ, ο Ολάντ και οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές ηγέτες θα δεχτούν ν' αλλάξουν μια Διακήρυξη που έχουν ετοιμάσει τα επιτελεία τους και η οποία αναφέρει, ότι οι «27» δεσμεύονται σε «μια Ενωση που προωθεί την οικονομική και κοινωνική πρόοδο, καθώς και τη συνοχή και τη σύγκλιση, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των κοινωνικών προτύπων και τον καίριο ρόλο των κοινωνικών εταίρων, μια Ενωση που προωθεί την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους, μια Ενωση η οποία αγωνίζεται κατά των διακρίσεων, του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας, μια Ενωση όπου οι νέοι λαμβάνουν την καλύτερη εκπαίδευση και κατάρτιση και μπορούν να σπουδάσουν και να βρουν θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την ήπειρο, μια Ενωση η οποία διατηρεί την πολιτιστική πολυμορφία και προάγει την πολιτιστική μας κληρονομιά». Ο Τσίπρας, όμως, πρέπει να δείξει ότι… διαπραγματεύεται σκληρά και στο δικό του επίπεδο.

Κλείνουμε αναφερόμενοι στον τίτλο αυτού του σημειώματος. «Αν τους αντέξει» το σκοινί, θα υπογράψουν, είτε τις μέρες του Πάσχα είτε αργότερα. Αν δουν ότι δεν τους αντέχει, αν επικρατήσει ο πανικός μιας επικείμενης κατάρρευσης αλά ΠΑΣΟΚ, θα προτιμήσουν να πάνε σε εκλογές. Θα πρέπει, όμως, να το κάνουν έγκαιρα, γιατί τον Ιούλη πρέπει να πληρώσουν δόσεις 4 δισ. ευρώ και δε θα ήθελαν να κατηγορηθούν ότι οδήγησαν τη χώρα σε χρεοκοπία. Σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα βγει χαμένος και απ' αυτές τις πολιτικές καντρίλιες.

eksegersi.gr