Ο Τζερόνιμο και ο Ιερώνυμος…

Του Γιάννη Παντελάκη

Ο Τζερόνιμο ήταν ένας σπουδαίος αρχηγός των Απάτσι που τον 19ο αιώνα έδινε και κέρδιζε σκληρές μάχες κόντρα στους χλωμούς λευκούς και τους Μεξικάνους υπερασπιζόμενος τη φυλή του. Ο Ιερώνυμος είναι ο αρχηγός μιας εκκλησίας που τον 21ο αιώνα δίνει μάχες- που πάντα κερδίζει- υπερασπιζόμενος εξουσίες που του έχουν παραχωρήσει μ' έναν εξωθεσμικό τρόπο και τις οποίες δεν δικαιούται. Το μόνο που τους συνδέει είναι το ίδιο όνομα και η αποτελεσματικότητα στους αγώνες τους, η υπόλοιπη σύγκριση αδικεί κατάφωρα τον πρώτο.

Τον περασμένο χρόνο, ο Νίκος Φίλης, είχε μια κακή -για τον ίδιο- ιδέα η οποία ωστόσο ταιριάζει απόλυτα σ' ένα κοσμικό κράτος. Να αναθέσει τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στους ειδικούς, τους επιστήμονες που ασχολούνται με την διδακτέα ύλη στα σχολεία. Αυτό, δεν ακούγεται απλά λογικό για μια χώρα που ανήκει στη Δύση και δεν συνορεύει με το Ιράν. Ήταν μια ακόμα από τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν κερδίσει την εξουσία (ενταγμένη στο διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους) η οποία ωστόσο αλήθεια είναι πως μεγάλο διάστημα πριν κερδηθεί η εξουσία είχε ατονίσει λίγο, δεν προβαλλόταν με ένταση. Έβλεπες τον Τσίπρα να προσκυνάει κάτι εικόνες στο Άγιο Όρος, τον έβλεπες ν' αφήνει να πετάξουν κάτι περιστέρια την ημέρα των Φώτων και σκεφτόσουν πως κάτι δεν πάει καλά.

Τα προσκυνήματα Τσίπρα και τα περιστέρια, τα έβλεπε και ο Φίλης ο οποίος ωστόσο πήγε να κάνει του κεφαλιού του νομίζοντας προφανώς πως απλά ο αρχηγός του είχε μικρά διαλείμματα θρησκευτικής κατάνυξης. Και φυσικά έσπασε τα μούτρα του. Ο Φίλης και όλοι όσοι πίστεψαν πως σ' αυτή τη χώρα θα υπάρξει κυβέρνηση που θα πει στους ιεράρχες ν' ασχοληθούν με τις μεταφυσικές τους ανησυχίες και μόνο. Στην ιστορία βοήθησε και ο Καμμένος (λογικό) ο οποίος μπροστά στον Τσίπρα και τον Φίλη είπε στον Ιερώνυμο (ενδεχομένως γονυπετής) πως αν του το ζητήσει, θα ρίξει την κυβέρνηση. Ντροπιαστική σκηνή αλλά κανένας δεν ισχυρίστηκε ότι δεν είναι πραγματική.

Η συνέχεια γνωστή. Ο Ιερώνυμος που ήθελε να εξακολουθεί να έχει λόγο η εκκλησία στον τρόπο διδασκαλίας ενός μαθήματος (όπως θέλει να μετέχει με εξωθεσμικό τρόπο και στη διαμόρφωση πολιτικής σε άλλα επίπεδα), βγήκε νικητής. Μια νίκη που κόστισε στον Φίλη την υπουργική του καρέκλα και μια νίκη που ανακοίνωσε χθες ο Ιερώνυμος στους υπόλοιπους ρασοφόρους της Συνόδου. Τις φράσεις του να την αποθηκεύσουμε για να τις θυμίζουμε σε κάποιους που εξακολουθούν να λένε πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αριστερό πρόσημο.

Έχουν ως εξής: ’’Το υλικό μαθητείας που θα αποτελέσει τα βιβλία τα οποία θα χρησιμοποιηθούν από το σχολικό έτος 2018-2019 πριν τυπωθεί θα τεθεί εις την διάθεσιν της Εκκλησίας για την απαιτούμενη δογματική παρακολούθηση’’. Να το εξηγήσουμε λίγο; Τα βιβλία των θρησκευτικών θα γράφονται αλλά δεν θα τυπώνονται. Το υπουργείο Παιδείας (πόσο αριστερός αυτός ο Γαβρόγλου!) θα τα στέλνει στη Μητρόπολη ή κάπου εκεί για να τα εγκρίνουν και οι παπάδες. Και μόνο όταν αυτό συμβεί, θα πηγαίνουν στο τυπογραφείο!     

liberal.gr  

Ποιος θα μαζέψει τα πολιτικά σκουπίδια;

Την ώρα που η υγεία των πολιτών απειλείται στις γωνίες των δρόμων, το πολιτικό διακύβευμα δεν είναι αν και πώς θα μαζεύονται τα σκουπίδια. Είναι πώς θα αποκτηθούν θέσεις στο δημόσιο! Το πρόβλημα δεν είναι πώς συμφέρει το λαό να μαζεύονται τα σκουπίδια. Αλλά πώς τα σκουπίδια δεν θα φύγουν από τη μαφία του δημόσιου τομέα.

Στην πραγματικότητα ούτε οι συνδικαλιστές, ούτε η κυβέρνηση δίνουν δεκάρα για το μάζεμα των σκουπιδιών και για τη δημόσια υγεία. Όλα γίνονται για τις θεσούλες. Η κυβέρνηση τις πουλάει έναντι ψήφων, οι συνδικαλιστές τις αγοράζουν έναντι πολλών απολαβών.

Κι αυτό δεν γίνεται μόνο για τα σκουπίδια. Κυβερνήσεις και συνδικαλιστές δε δίνουν δεκάρα σε κανέναν τομέα για τίποτε άλλο εκτός από το βόλεμα σε μια θέση στο δημόσιο ταμείο.

Στα παλιά τους τα παπούτσια αν αυτοί που θα βολευτούν είναι ικανοί να κάνουν μια δουλειά. Να παράσχουν στους πολίτες το έργο για το οποίο πληρώνονται. Η νοοτροπία είναι νοοτροπία ιδρυματισμού. Αυτή και καλλιεργείται στους προσλαμβανόμενους. «Να τρουπώσουν». Τελεία. Να πέφτει το δημόσιο παραδάκι. Να εξασφαλιστεί η ασφάλεια της μονιμότητας δια βίου. Μαζί με όλα τα «τυχερά» του χώρου. Πληρωμένα από τα υπόλοιπα κορόιδα των πολιτών.

Κι αυτό κυριαρχεί κυρίως εκεί που οι θεσούλες καλύπτονται εκτός ΑΣΕΠ, με την εκβιαστική και ρουσφετολογική πρακτική των συμβάσεων. Το τραγικό είναι ότι εκείνοι που παράγουν τον μεγαλύτερο όγκο δουλειάς στις υπηρεσίες είναι οι συμβασιούχοι και όχι οι μόνιμοι. Μέχρι να γίνουν κι εκείνοι μόνιμοι! Αν δεν απολυθούν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις που τους «πουλάνε» πρώτους για να σώσουν τους μόνιμους!

Σ όλο αυτό το αλισβερίσι τον πρώτο λόγο τον έχουν παγιωμένες κάστες συνδικαλιστών, που λυμαίνονται κάθε χώρο σαν πάτρωνες. Εκατοντάδες ρεπορτάζ του Τύπου έχουν κατά καιρούς αποκαλύψει μαφίες σκουπιδιών, πλειστηριασμών, κυλικείων, συνεργείων αυτοκινήτων και μηχανημάτων, ιατρικών υλικών, τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρονικού υλικού, μηχανολογικού εξοπλισμού, εκμίσθωσης ακινήτων και χώρων και άλλων τομέων που η απαρίθμησή τους δεν έχει τέλος. Η μάσα είναι τεράστια.

Για όλες αυτές τις αποκαλύψεις, που μπορεί να ανασύρει κανείς πανεύκολα από τα αρχεία των εφημερίδων, δεν έχει γίνει ποτέ μια σοβαρή δικαστική έρευνα που να καταλήξει σε τιμωρία ενόχων. Λες και ένα αόρατο χέρι προστατεύει αυτό τον εναγκαλισμό πολιτικών και εγκληματιών του δημοσίου.

Δεν υπάρχει ούτε ένας δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος και ούτε ένας υπουργός, υφυπουργός και γραμματέας που να μην ξέρει τι γίνεται στον τομέα του. Όλοι σηκώνουν τα χέρια. Άλλοι από ανικανότητα και άλλοι από συμφέρον. Φυσικά, κανείς δεν καταγγέλλει αυτά που ζει και βλέπει. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:

Οι φορολογούμενοι πληρώνουν πανάκριβα για υπηρεσίες που δεν παίρνουν, οι συνδικαλιστές απολαμβάνουν τα προνόμια και συγκυβερνάνε, οι πολιτικοί απολαμβάνουν τα οφέλη της εξουσίας και κάνουν το βίτσιο τους.

Το ερώτημα και η δήθεν μάχη που πρωταγωνιστούν τεχνηέντως τώρα είναι αν τα σκουπίδια θα πάνε σε ιδιωτική διαχείριση ή θα μείνουν στο δημόσιο. Τρίχες! Το πραγματικό ερώτημα πίσω απ αυτό είναι αν θα βολευτούν στο δημόσιο όσοι έχουν πάρει αυτή την υπόσχεση από την κυβέρνηση. Όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα. Κανείς δε δίνει δεκάρα για τα σκουπίδια.

Οι συνδικαλιστές και οι δήμαρχοι λένε ψέματα ότι δεν ξέρουν τους νόμους και το Σύνταγμα. Τα έχουν κάνει πλακάκια εδώ και χρόνια μ αυτά τα συστήματα. Και ο υπουργός Σκουρλέτης λέει ψέματα ότι δεν υποσχέθηκε μονιμοποιήσεις. Ο νόμος του 2016 με την επισήμανση «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης» είναι ξεκάθαρος. Παρατείνει τις συμβάσεις που θα ξαναπαραταθούν στο διηνεκές!  Αυτή είναι η φάμπρικα για μονιμοποίηση στο δημόσιο εκτός ΑΣΕΠ κι αυτή εφαρμόζεται εδώ και χρόνια:

Προσλαμβάνεσαι σαν καθαρίστρια ή σκουπιδιάρης ή τραπεζοκόμος ή κάτι αντίστοιχο εν πάση περιπτώσει, και σε λίγο κρίνεσαι ως απαραίτητος πάγιων αναγκών. Στη συνέχεια μετακομίζεις σε θέση γραφείου και πορεύεσαι κατά το αρχικό σχέδιο που το ξέρει όλη η Ελλάδα. Μια απεργία κάθε τόσο από το διαπλεκόμενο με όλες τις κυβερνήσεις σωματείο σου, και έχεις μια θέση στο δημόσιο για χρόνια.

Αναξιοκρατία, ψηφοθηρία, εκβιασμοί και δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις. Αυτό το δημόσιο φτιάξαν οι προηγούμενοι και αυτό υπηρετούν, υπερασπίζονται και διογκώνουν οι τωρινοί. Ως λάτρεις του.

Το πρόβλημα δεν είναι τι συμφέρει να μείνει που να το διαχειρίζεται το δημόσιο. Το πρόβλημα είναι πώς θα φτιαχτεί ένα δημόσιο που να διαχειρίζεται τις υπηρεσίες του σε όφελος και όχι σε βάρος της πλειονότητας των πολιτών. Αυτό είναι το θέμα και κανένα άλλο.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τα σκουπίδια. Είναι ότι, όπως και με τα σκουπίδια, κανείς δε δίνει δεκάρα για την Υγεία, την Παιδεία, την Ασφάλιση, τις υπηρεσίες στους πολίτες, τις συγκοινωνίες, τα δημόσια έργα, το ρεύμα, το νερό, το τηλέφωνο, τα λιμάνια, τη γεωργία και την κτηνοτροφία, την αλιεία, τον Πολιτισμό, τον τουρισμό κι όλα τα άλλα που είναι υποχρεωμένο το δημόσιο να φροντίζει.

Όλα, είναι δήθεν θέσεις εργασίας. Στην πραγματικότητα είναι θέσεις μισθοδοσίας και σύνταξης. Η εργασία υπάρχει στη συνείδηση συνδικαλιστών και πολιτικών μόνο σαν απομύζηση του δημόσιου ταμείου, χωρίς ταυτόχρονη υποχρέωση παροχής έργου. Κι αυτό, για τη σημερινή κυβέρνηση κυρίως είναι ευαγγέλιο. Το πιστεύουν!

Το λεγόμενο «δικαίωμα στην εργασία» δεν είναι τίποτε άλλο από το δικαίωμα στη μισθοδοσία. Δεν συμπαρασύρει και υποχρέωση εργασίας. Δεν υπάρχει στη συνείδηση αυτών των ανθρώπων που κυβερνάνε η έννοια της υποχρέωσης. Καθένας που γεννιέται έχει δικαίωμα στη δουλειά. Όχι για να δουλέψει. Μόνο για να αμείβεται! Κάθε άλλη οπτική είναι φασισμός και άγριος καπιταλισμός! Πιστοί στη γραμμή Καρανίκα.

Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι ποιος θα μαζεύει τα σκουπίδια. Είναι ποιος θα μαζέψει τα πολιτικά σκουπίδια. Γιατί έχουν δηλητηριάσει τη χώρα.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης     

Ενας πρωθυπουργός για τα... σκουπίδια!

Του Θάνου Οικονομόπουλου

Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους.

Για το επί δεκαετίες...θεσμικό χάος με τα σκουπίδια και τους δημοτικούς εργαζόμενους στην καθαριότητα, για το αισχρό πελατειακό αλισβερίσι κράτους και Δήμων που βάσει σχεδίου δημιούργησαν το αίσχος των...μονίμων “συμβασιούχων ορισμένου χρόνου” για να τους κρατούν σε ψηφοθηρική ομηρία, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αθώος του γενεσιουργού εγκλήματος. Το αισχρό “κόλπο”, το επινόησε το (άπιαστο, τότε, σ’ αυτά...) ΠΑΣΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του 80’, και το ακολούθησε με ευλαβική συνέπεια και η ΝΔ στις διάφορες φάσεις της... σκυταλοδρομίας για την εξουσία μεταξύ των δυο κομμάτων, με την τελευταία (επί Πάκη...) να το αποθεώνει!

Ποιο το κόλπο; Με δυο λόγια: προσλαμβάνεις εργάτες καθαριότητας. Στην πορεία τους μετατάσσεις σε θέσεις γραφείου (υπαρκτές ή ανύπαρκτες...), δημιουργείται κενό στις ανάγκες αποκομιδής των απορριμάτων, προσλαμβάνεις “εκτάκτους” με σύμβαση ορισμένου χρόνου, και όταν ο ορισμένος χρόνος λήξει επειδή οι ανάγκες δεν έχουν μειωθεί ενώ συνήθως μέρος των “εκτάκτων” είχε... γλιστρήσει κι’ αυτό σε διοικητικές θέσεις, ανανεώνεις την “έκτακτη” σύμβαση ορισμένου χρόνου, συμπληρώνοντας τα κενά με νέες “προσωρινές” προσλήψεις! Και πάει λέγοντας. Ανάλογες “διευκολύνσεις”... άνθισαν στα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας με δανεικά, για να φθάσουμε στην νεοδημοκρατική διακυβέρνηση επί Κώστα Καραμανλή και την σαγηνευτική προεκλογική εξαγγελία περί “τακτοποιήσεως 350.000 συμβασιούχων”...

Η ελάχιστη δυνατή συμβολή της Αριστεράς στην διόγκωση αυτού του αίσχους, η υποστήριξη που παρείχε αφειδώς και ολοψύχως στις... μαχητικές (και δυσώδεις) κινητοποιήσεις του κλάδου, συνήθως δυο φορές τον χρόνο, μόλις άρχιζε το καλοκαίρι και μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων! Από... ταξικό ιδεολογικό καθήκον, άσχετα αν πάντα η αντιπολιτευόμενη αριστερά γνώριζε άριστα πως στηνόταν το κόλπο και που απέβλεπε. Και τα’ φερε έτσι η μοίρα, που βολεύτηκε κι’ αυτή, με “δικούς” της, από αυτό το κόλπο. Ας πούμε, η διευθύντρια του γραφείου του πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη, κ. Κατερίνα Νοτοπούλου, που προσελήφθη το 2012 από τον Μπουτάρη ως υπάλληλος καθαριότητας, με το κόλπο μετατάχθηκε στο διοικητικό προσωπικό και (έχουσα και τα απαραίτητα επιστημονικά προσόντα) έφθασε εκεί που είναι σήμερα...

Η ακέραιη και βαριά ευθύνη της σημερινής “κυβερνώσας αριστεράς” για το αβίωτο δράμα με τα σκουπίδια που βιώνουμε σήμερα, είναι ότι δεν έκανε τίποτε απολύτως για να βάλει τέλος σ’ ένα αίσχος της πελατειακής νοοτροπίας των “αστικών κομμάτων της διαφθοράς”. Και, όχι μόνο, αλλά φρόντισε να το... ποτίσει, να του ρίξει λίπασμα, να το αναπτύξει, αποβλέπουσα (τι άλλο;) και αυτή στην ομηρία χιλιάδων ανθρώπων, για να τους εκμεταλλεύεται ψηφοθηρικά. Το χειρότερο, μάλιστα, είναι ότι με δικές της αποφάσεις,φρόντισε να παρακάμψει κάποιες δικλείδες αποφυγής της διαιώνισης του εγκλήματος, που είχαν ψηφισθεί επί... “μνημονιακών Σαμαροβενιζέλων”. Ας πούμε, μόλις πριν λίγους μήνες, το γκουβέρνο διέταξε την Τοπική Αυτοδιοίκηση να προχωρήσει στην ανανέωση των συμβάσεων έργου των δημοτικών υπαλλήλων στην καθαριότητα, παρά το γεγονός ότι οι πάντες έλεγαν στον κ. Σκουρλέτη ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό, και οι ανανεώσεις θα καταπέσουν στα δικαστήρια και παρά τις διαμαρτυρίες των δημάρχων ότι δεν μπορεί κουμάντο στην τοπική... “αυτοδιοίκηση”(!!!) να κάνει η κεντρική διοίκηση!

Όπως και έγινε. Ο δαιμόνιος αρμόδιος υπουργός, καθησύχαζε τους έκτακτους συμβασιούχους ότι “θα περάσει ρύθμιση”, ρύθμιση δεν...περνιέται, και πήξαμε στο σκουπίδι! Αυτή η νέα φουρνιά (εκ... μεταφοράς και εμπλουτισμένη) εκτάκτων στην καθαριότητα, είναι αποκλειστικό δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ η κυβέρνηση θα μπορούσε να τους πει “εγώ ευχαρίστως, αλλά αυτά που ψήφισαν οι προηγούμενοι δεν μου το επιτρέπουν, λυπάμαι...”, θέλετε επειδή δεν ξέρει πότε θα καταφύγει σε εκλογές και θέλει... εγκλωβισμένους σίγουρες ψήφους, θέλετε επειδή δεν αντέχει άλλες αντιλαϊκές παρεκκλίσεις από τα προεκλογικά επαναστατικά θούρια της, δεν το έκανε. Και μπλέχτηκε στα δικά της δίχτυα...

Το... θεατρικό της πρωθυπουργικής “παρέμβασης” για να σώσει την παρτίδα, η “βελτίωση” της πρότασης Σκουρλέτη από τον κ. Τσίπρα ώστε να γίνουν προσλήψεις (μέσω ΑΣΕΠ....) από το υπάρχον έκτακτο προσωπικό χωρίς όριο ηλικίας και αφού προηγουμένως “προβλεφθεί” παράταση μέχρι το 2018 των “ορισμένου χρόνου” συμβάσεων που... έχουν ήδη λήξει και η όποια παράταση είναι παράνομη(!), θα πρέπει να αποδοθεί στο... επικοινωνιακό επιτελείο των υπογείων του Μαξίμου. Που προσπαθούν να εμφανίσουν ως... γόη και σωτήρα παντός επιστητού τον μικρό Αλέξη, όχι μόνο σε 17ωρες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, αλλά και σε σκληρό μπρά-ντε-φέρ με τους ΠΟΕ-ΟΤΑτζήδες, που απειλούν την υγεία της κοινωνίας. Και τον τουρισμό...

Το κωμικό της όλης υπόθεσης, το απόλυτο γκροντέσκο είναι ότι και σε αυτό το κακοπαιγμένο θέατρο, ο μικρός Αλέξης τα έκανε μούσκεμα!

Δόξα το Θεό! Έχουμε πρωθυπουργό για τα σκουπίδια...   

iefimerida.gr 

Η Προανακριτική στέλνει τον Παπαντωνίου στο ποινικό δικαστήριο

Αυλαία έριξε σήμερα η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή που διενήργησε προκαταρκτική εξέταση κατά του πρώην υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου, για ενδεχόμενη τέλεση αδικημάτων στο πλαίσιο σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του υπουργείου Εθνικής 'Αμυνας. Η Επιτροπή, λόγω αναρμοδιότητας, παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο ποινικό δικαστήριο, ώστε να δικαστεί για το αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες ενέργειες.

Αύριο, τα μέλη της Προανακριτικής θα παραδώσουν το πόρισμα τους στον πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση και στη Διάσκεψη των Προέδρων θα αποφασιστεί η ημερομηνία συζήτησής του στην Ολομέλεια.

Στο σκεπτικό του πορίσματος που ψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή είναι αναρμόδια να ασχοληθεί με το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και παραπέμπει το θέμα στην τακτική Δικαιοσύνη, ενώ σε ό,τι αφορά το αδίκημα της απιστίας, όλα τα κόμματα συμφώνησαν ότι έχει παραγραφεί.

«Έγινε διάκριση των πράξεων που αποδίδονται στον κ. Παπαντωνίου - και για μεν την πράξη της απιστίας κρίθηκε ότι έχει εξαλειφθεί το αξιόποινο, λόγω της τασσόμενης από το Σύνταγμα ειδικής προθεσμίας, για δε την πράξη της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, κρίθηκε ότι αυτή δεν τελέστηκε κατά την διάρκεια των υπουργικών του καθηκόντων. Κατά συνέπεια η δίωξή της αποτελεί αρμοδιότητα των κοινών ποινικών δικαστηρίων», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο πόρισμα που καταλήγει:

«Ο πρώην υπουργός θα αντιμετωπίσει επομένως τη Δικαιοσύνη όπως ο κοινός πολίτης, χωρίς τις ειδικές και ευνοϊκές ως προς τη διάρκεια του αξιόποινου, ρυθμίσεις, που ισχύουν κατά το Σύνταγμα για μέλη της κυβέρνησης ή υφυπουργούς. Η κρίση αυτή, της επιτροπής, στηρίζεται στο άρθρο 86 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι μόνο για εγκλήματα, που οι πολιτικοί τέλεσαν κατά τη διάρκεια των καθηκόντων τους, ανακύπτει η ειδική αρμοδιότητα της Βουλής. Η παραπάνω διαδικαστική πορεία, γνωστή κι από την προηγούμενη περίπτωση του πρώην υπουργού κ. Α. Τσοχατζόπουλου, διασφαλίζει επιτάχυνση και αποτελεσματικότητα της απονομής δικαιοσύνης με όρους κράτους δικαίου».

Πέραν από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το πόρισμα ενέκριναν με επιφυλάξεις, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη και Ένωση Κεντρώων ενώ τόσο το ΚΚΕ όσο και το Ποτάμι διαφώνησαν, τονίζοντας την ανάγκη συνέχισης των εργασιών της προανακριτικής επιτροπής για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.  

 tvxs.gr

Στο εδώλιο οι αδελφοί Ψωμιάδη για τα «45αρια»

Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης παραπέμπονται, με βούλευμα, ο άλλοτε νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης και ο αδελφός του Διονύσης, ως πρώην αντινομάρχης, για την υπόθεση με τα λεγόμενα «45άρια».

Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης παραπέμπει σε δίκη άλλα έξι άτομα ενώ με το ίδιο βούλευμα απαλλάσσονται των κατηγοριών τους είκοσι άτομα που περιλαμβάνονταν στη δικογραφία, μεταξύ αυτών ένας πρώην αντινομάρχης, μέλη του άλλοτε νομαρχιακού συμβουλίου, ένας πρώην δήμαρχος κ.α.

Οι κατηγορίες που τους καταλογίζονται αφορούν, κατά περίπτωση, τις πράξεις της απιστίας στην υπηρεσία, της ηθικής αυτουργίας στην απιστία και της ψευδούς βεβαίωσης, αδικήματα που διώκονται σε βαθμό κακουργήματος.

Όπως περιγράφεται στο παραπεμπτικό βούλευμα, η υπόθεση με τα «45άρια» περιστρέφεται γύρω από έργα προϋπολογισμού μέχρι 45.000 ευρώ που φαίνεται ότι κατατμήθηκαν προκειμένου να ανατεθούν με απευθείας αναθέσεις και πρόχειρους διαγωνισμούς.

Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει 456 έργα, κατά την περίοδο 2005 - 2010, με τη ζημία για το Δημόσιο να υπερβαίνει τα 4 εκατ. ευρώ.

«Από το σύνολο των καταθέσεων προκύπτει αναμφισβήτητα ότι γίνονταν αθρόες αναθέσεις έργων με εξαιρετικές διαδικασίες, απευθείας αναθέσεις και πρόχειρους διαγωνισμούς, αφού γίνονταν κατάτμηση των έργων. Τα παραπάνω ευτελίζουν πράγματι την έννοια του δημοσίου έργου, καταργούν την έννοια της διαφάνειας, αποδιοργανώνουν κάθε προσπάθεια οργάνωσης και ύπαρξης σοβαρών εργοληπτών που έχουν τα προσόντα για ποσοτική εκτέλεση των έργων...» ανέφερε στην πρόταση παραπομπής των εμπλεκόμενων προσώπων που υπέβαλε προηγουμένως προς το Συμβούλιο Εφετών ο αντεισαγγελέας Εφετών Αχιλλέας Ζήσης.

Ένα δεύτερο σκέλος της ίδιας δικογραφίας έχει να κάνει με συμβάσεις έργου που υπεγράφησαν το διάστημα 2007 - 2009 στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης με εργαζόμενους που φαίνεται ότι απασχολήθηκαν σε άλλες υπηρεσίες απ' αυτές για τις οποίες προσλήφθηκαν. Η ζημία εδώ για το Δημόσιο φαίνεται ότι αποτιμάται σε πάνω από 1 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με το ίδιο βούλευμα, οι Εφέτες έκριναν ότι πρέπει να επιβληθεί χρηματική εγγυοδοσία ύψους 100.000 ευρώ τόσο στον Παναγιώτη όσο και στον Διονύση Ψωμιάδη, ενώ μικρότερες εγγυήσεις, από 50.000 έως 80.000 ευρώ, επιβάλονται σε άλλα πρόσωπα που παραπέμφθηκαν να δικαστούν.

Σε προηγούμενες απολογίες των αδελφών Ψωμιάδη για τα «45άρια», οι ίδιοι φέρονται να υποστήριξαν ότι τα 456 έργα του κατηγορητηρίου ανατέθηκαν με καθ' όλα νόμιμο και διαφανή τρόπο, παραπέμποντας σε ανάλογες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν πανελλαδικά από άλλες Νομαρχίες σε παρόμοια έργα που κάλυπταν άμεσες και επείγουσες ανάγκες. Προς επίρρωσιν των ισχυρισμών τους, οι ίδιοι επικαλέστηκαν αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του ΣτΕ για δημόσια έργα που εκτελέστηκαν με τη διαδικασία των «κατατμήσεων».

Να σημειωθεί ότι για την υπόθεση διενεργήθηκε τον τελευταίο καιρό συμπληρωματική ανάκριση από την ειδική ανακρίτρια Διαφθοράς Βασιλική Ζώτου, στην οποία το Δικαστικό Συμβούλιο ανέπεμψε την υπόθεση προκειμένου να «φωτιστούν» συγκεκριμένες πτυχές της.      

 tvxs.gr

Oταν ο Καμμένος θα γράψει νέο βιβλίο…

Πριν από 25 χρόνια ο Πάνος Καμμένος «έγραψε» (ή του έγραψαν) ένα βιβλίο για την τρομοκρατία. Τότε είχε προκαλέσει σάλο, σήμερα γελάνε και οι κότες. Ας προσέξουν οι σημερινοί συνεταίροι του. Όταν θα χωρίσουν, είναι ικανός να γράψει και γι’ αυτούς

Του Γιώργου Καρελιά

Αρκετοί περίμεναν τη συζήτηση στη Βουλή για τις τελευταίες περιπέτειες του υπουργού-Κλουζό Πάνου Καμμένου, για δουν πόσο θα τον υποστηρίξουν οι συνάδελφοί του, ιδίως οι του ΣΥΡΙΖΑ και πόσο θα εκτεθούν.

Δεν χρειαζόταν. Ολα αυτά είναι από καιρό λυμένα στο ανώτατο επίπεδο (εδώ). Σιγά που περίμεναν αυτήν την αφορμή για να το αποδείξουν ξανά. Ετσι, η θλιβερή συνηγορία -αυτή τη φορά του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή– δεν προκαλεί απολύτως καμία έκπληξη. Το αντίθετο θα ήταν έκπληξη, δηλαδή να βρεθεί ένας υπουργός που να πάρει αποστάσεις, έστω για τα μάτια του κόσμου, από τις εμφανώς παράτυπες-στα όρια της παρακρατικής λειτουργίας- δραστηριότητες του υπουργού Αμυνας.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα. Αν ο Καμμένος είχε την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν, θα μπορούσε κανείς να παραβλέψει τις παρατυπίες και να πει «δεν πειράζει, το έκανε για καλό σκοπό», δηλαδή για να πέσει φως σε μια σκοτεινή υπόθεση, όπως αυτή του Νοοr1. Όμως, ο Καμμένος έχει παρελθόν. Δεν είναι η πρώτη φορά που παριστάνει τον επιθεωρητή Κλουζό.  Εχει και άλλοτε συκοφαντήσει πρόσωπα, για να αποκομίσει ίδιον όφελος. Είναι  συνωμοσιολόγος και φαντασιόπληκτος, γι’ αυτό εντελώς αναξιόπιστος.

Ένα μόνο παράδειγμα: το 1992 ο φέρελπις (τότε) βουλευτής «έγραψε» (τα εισαγωγικά τίθενται διότι αργότερα κάποιος άλλος ισχυρίστηκε ότι τού το έγραψε) ένα  βιβλίο για την τρομοκρατία. Τότε είχε προκαλέσει σάλο, σήμερα γελάνε και οι κότες. Τότε ο Καμμένος-Κλουζό «αποκάλυπτε» ότι πίσω από την τρομοκρατία βρισκόταν το… ΠΑΣΟΚ! Ακόμη και η τότε κυβέρνηση της ΝΔ (Μητσοτάκη) τον είχε αποδοκιμάσει. Κάμποσα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε ο υπεύθυνος για την προπαγάνδα επί  χούντας Γεώργιος Γεωργαλάς, μακαρίτης πλέον, να διεκδικεί την πατρότητα του βιβλίου και αμοιβή, που (ισχυρίστηκε ότι) δεν του είχε δώσει ο (εμφανιζόμενος ως) συγγραφέας (εδώ).

Γιατί τα θυμίζουμε όλα αυτά; Μπας και προβληματιστούν, επιτέλους, κάποιοι από τους εδώ και τρία χρόνια αριστερούς συνεταίρους του στην κυβέρνηση, τους οποίους ο ντετέκτιβ Πάνος τραβάει από τη (δεξιά) μύτη. Να προβληματιστούν γιατί, όταν οι δρόμοι τους χωρίσουν, από τη στιγμή που δεν θα τους ενώνει η εξουσία, ο Καμμένος είναι ικανός να γράψει κι άλλο βιβλίο. Στο οποίο μπορεί να λέει «τι καλά που πέρασα με τους αριστερούς συντρόφους στην κυβέρνηση», μπορεί και όχι. Και να γράψει άλλα, ιδιαίτερα αν αισθανθεί «προδομένος» ή «ριγμένος», μετά την απώλεια της καρέκλας (του).

Και όσοι νομίζουν ότι αυτά είναι υπερβολές, δεν έχουν καταλάβει με ποιον έχουν μπλέξει. Ο Καμένος δεν ορρωδεί προ ουδενός, όταν πρόκειται για την εξουσία. Εδώ εγκατέλειψε τους ευεργέτες του (οικογένεια Μητσοτάκη) και συνοδοιπόρους του στο κόμμα (Σαμαράς κ.α), θα διστάσει να τα βάλει με  τους σημερινούς αριστερούς συνοδοιπόρους του και να επανέλθει στη(δεξιά) κοιτίδα του;

Ας μην έχουν τέτοιες αυταπάτες. Στην περίπτωση του σημερινού «συντρόφου» τους ισχύει αυτό που λέει ο Μακιαβέλι: «Ο καθένας βλέπει αυτό που φαίνεσαι. Λίγοι καταλαβαίνουν αυτό που είσαι.












protagon.gr

Η ΠΟΕ - ΟΤΑ αποφάσισε την συνέχιση των κινητοποιήσεων. Παραμένουν τα σκουπίδια στους δρόμους...!

Ούτε η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα ήταν τελικά αρκετή για να μεταπείσει τους εργαζομένους της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Η λύση που προτάθηκε για τους συμβασιούχους δεν έγινε αποδεκτή και όπως έγινε γνωστό, αποφάσισαν να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους.

Μετά από συνεδρίαση της ΠΟΕ - ΟΤΑ αποφασίστηκε να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις.

Όπως είχαν ήδη εξαγγείλει: Την Πέμπτη κάνουν 24ωρη απεργία και τότε θα συνεδριάσει εκ νέου η Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ προκειμένου να επανεξετάσει τη στάση της.

Στο μεταξύ, θα συνεχιστούν οι αποκλεισμοί των αμαξοστασίων των δήμων και των ΧΥΤΑ με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνεται η αποκομιδή των σκουπιδιών.

«Σήμερα έγινε μία συνάντηση με τον πρωθυπουργό για να μπορέσουμε να λύσουμε το μεγάλο πρόβλημα. Καταθέσαμε τη δική μας πρόταση και συζητήσαμε. Όμως, οι προτάσεις από την κυβέρνηση δεν λύνουν το πρόβλημα. Η τροπολογία που κατεβάζει η κυβέρνηση θα έχει απολύσεις. Συνεχίζουμε έως την Πέμπτη και μετά θα συνεδριάσει ξανά η εκτελεστική επιτροπή. Το προσωπικό ασφαλείας θα είναι αυξημένο για να μην υπάρχουν προβλήματα στη δημόσια υγεία», δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Νίκος Τράκας μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης της Ομοσπονδίας. .

 

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι είναι αντισυνταγματικοί οι φορολογικοί έλεγχο πέραν της πενταετίας..!

"Κλείνουν" σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες φορολογικές υποθέσεις που εκκρεμούν εδώ και χρόνια, καθώς με απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι είναι αντισυνταγματικές οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής των υποθέσεων αυτών και ότι η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων θα πρέπει να είναι πενταετής. Με την απόφαση αυτή, η Ολομέλεια του ΣτΕ επιβεβαιώνει τις σχετικές αποφάσεις τμημάτων του, ενώ τα φορολογικά έσοδα που προσδοκούσε η κυβέρνηση από ελέγχους που έγιναν πριν από περισσότερο από μια πενταετία χάνονται.

Το γεγονός αυτό βέβαια ακυρώνει και όλες τις... υποσχέσεις της κυβέρνησης περί τεράστιων εσόδων από τη διαλεύκανση υποθέσεων που περιλαμβάνονται στις αποκαλούμενες φορολογικές λίστες, όπως η λίστα Λαγκάρντ.

Συγκεκριμένα, με την υπ' αριθμόν 1738/2017 απόφαση της, η Ολομέλεια κρίνει ότι η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων είναι πενταετής και οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής είναι αντισυνταγματικές, κατακρίνοντας με αυτόν τρόπο τις συνεχείς παρατάσεις που έδιναν όλες οι κυβερνήσεις.

Ουσιαστικά το ΣτΕ δίνει εντολή στις φορολογικές αρχές να ασχοληθούν με την τρέχουσα φοροδιαφυγή και όχι την παρελθούσα, η οποία θεωρείται χαμένος χρόνος.

Ειδικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι εν όψει της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 του Συντάγματος) «η παραγραφή πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια ενόψει μάλιστα του ότι πλέον διευκολύνεται η διαδικασία ελέγχου τόσο λόγω των σύγχρονων ηλεκτρονικών μεθόδων ελέγχου όσο και λόγω του γεγονότος ότι πολλά δεδομένα που αφορούν την πάσης φύσεως οικονομική δραστηριότητα των φορολογουμένων (π.χ. εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, τόκους καταθέσεων, κ.λπ.) εισάγονται στο σύστημα ηλεκτρονικής υποβολής των δηλώσεων φόρου εισοδήματος, χωρίς να χρειάζονται καμία ενέργεια εκ μέρους των φορολογουμένων, έτσι δεν δικαιολογείται ο καθορισμός μακρού χρόνου παραγραφής πέραν των χρονικών ορίων που όριζαν οι προισχυουσες διατάξεις, σε χρόνο κατά τον οποίο η φορολογική διοίκηση δεν διέθετε τα εργαλεία αυτά». 

Άλλωστε, συνεχίζει το ΣτΕ, «η ταχύτητα των εξελίξεων σε όλους τους τομείς μεταξύ των οποίων και ο οικονομικός και ο επιχειρηματικός επιβάλλει προς προστασία του δημοσίου συμφέροντος την ταχύτητα κατά το δυνατόν εκκαθάρισης των υποχρεώσεων των φορολογουμένων, προκειμένου να προγραμματίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα, να γνωρίζουν τις οφειλές τους επικαίρως και κατά τακτά και σχετικώς μικρά χρονικά διαστήματα διότι η συσσώρευση των οφειλών πολλών ετών, λόγω μη της παρόδου μακρού χρόνου διενέργειας ελέγχου για περισσότερα έτη και εκδόσεως των σχετικών καταλογιστικών πράξεων και η αξίωση συγχρόνου καταβολής αυτών, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα».

Η Ολομέλεια υπογραμμίζει στην επίμαχη απόφασή της ότι οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου διατάξεις του άρθρου 78 του Συντάγματος (που απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου), γιατί παρατείνουν την προθεσμία παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου αναγομένων σε ημερολογικά έτη προγενέστερα του προηγουμένου της δημοσίευσης των σχετικών νόμων ετών». 

Επομένως, σύμφωνα με την απόφαση, οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής παραβιάζουν τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας, του κράτους δικαίου και της αρχής της ασφάλειας δικαίου, όπως και το άρθρο 78 του Συντάγματος περί φορολογίας. 

Να σημειωθεί ότι στο ΣτΕ προσέφυγε εταιρεία εμπορίας πετρελαιοειδών, στην οποία, έπειτα από έλεγχο στα εισοδήματά της του έτους 2002, ο προϊστάμενος του Διαπεριφερειακού Ελεγκτικού Κέντρου (ΔΕΚ) Αθηνών επέβαλε σε βάρος της κύριο φόρο 3.986.826 ευρώ και πρόσθετο φόρο 11.102.850 ευρώ, λόγω ανακριβούς δήλωσης. Από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ακυρώθηκε το από 13.12.2010 φύλλο ελέγχου φόρου για το εισόδημα του 2002 και το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε αναίρεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Το Δίκαιο της Ελλάδος και η άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους

γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης*    

Η οικονομική κρίση την οποία βιώνει ο λαός μας, αλλά και πολλοί άλλοι λαοί της Ευρώπης και του κόσμου, δεν είναι μόνον το αποτέλεσμα εσφαλμένων πολιτικών των ηγεσιών των, αλλά παράλληλα και συνέπειες της πολιτικής εκείνων οι οποίοι  για ιδιοτελείς και καιροσκοπικούς και μόνον λόγους καταστρατήγησαν τις παγκόσμιες Αξίες και τις Αρχές του Δικαίου. Με τα γνωστά αποτελέσματα  και τις βαρύτατες συνέπειες τις οποίες πληρώνει τώρα και η Πατρίδα μας.

Ο λαός μας ευρίσκεται σε απελπισία και  απόγνωση, διότι η ανείπωτη ένδεια κτυπάει την πόρτα όλων μας. Και όταν ένας λαός υφίσταται όλα αυτά τα δεινά, επόμενο είναι να αδυνατεί να αμυνθεί απέναντι των άλλων που είναι υπεύθυνοι για την κατάντια του, αλλά και να υπερασπίζεται το Δίκαιο του. Φυσική συνέπεια της εξαπάτησής του, της υποτέλειας και εξάρτησής του από εκείνους που τον επιβουλεύονται, και ως γνωστόν, μάλιστα τον απειλούνε με τιμωρία, ταπείνωση και διάφορες άλλες ποινές. Ο απελπισμένος χάνει τότε και τον προσανατολισμό του, την δύναμη να αντισταθεί,  αλλά και την ελπίδα και το φως του.

Όμως υπάρχει η πιο όμορφη φρόνηση των λαών, η Δικαιοσύνη. Η κράτιστη των αρετών η οποία έχει την πηγή της μέσα στην ανιδιοτέλεια και την ελευθερία της ψυχής. Δικαιοσύνη νοείται από τους μυθικούς χρόνους μέχρι σήμερα η ικανοποίηση του, αποκαλούμενου γενικά, περί Δικαίου αισθήματος. Η Δικαιοσύνη έχει μόνον ηθικά και νομικά ερείσματα. Αυτό το περί Δικαίου αίσθημα στο τέλος και κάποια στιγμή αφυπνίζει κάθε λαό. Διότι είναι πιο δυνατό, πιο ισχυρό και  διαχρονικό από την πρόσκαιρη αδικία.

Παρακολουθούμε τώρα τελευταία μία αφύπνιση και εναντίωση εναντίον εκείνων οι οποίοι ευθύνονται για την κρίση η οποία ταλανίζει την Ευρώπη και την Πατρίδα μας. Διότι υπάρχουν όντως υπαίτιοι οι οποίοι ευθύνονται βαρύτατα  για την μεγάλη κρίση στην Ευρώπη,  την οικονομική εξαπάτηση και κοινωνική εξαθλίωση, την επαίσχυντη ταπείνωση  μερικών λαών της.

Διότι είναι ήδη από αρκετό καιρό γνωστόν, ότι κατά τα τελευταία 30 χρόνια το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης, των ευημερούντων εκείνων ισχυρών οικονομιών κρατών-μελών της γηραιάς ηπείρου μας, κατέστρωσε ένα σχέδιο κατεύθυνσης τεραστίων κεφαλαίων προς τα κράτη-μέλη  της ΕΕ του Νότου. Θυμίζουμε ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ΕΕ  ελέγχεται εδώ και τρείς και πλέον δεκαετίες από την ισχυρότατη οικονομία της Γερμανίας, το τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα της οποίας κυμαίνεται πλέον των 250 δις ευρώ ετησίως, το δε έτος 2016 υπερέβη τα 252.9 δις ευρώ. Αυτό κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ, όμως εν κατακλείδι και  εν πλήρει γνώσει ασφαλώς των κοινοτικών Οργάνων της ΕΕ και της Ευρωζώνης στις Βρυξέλλες. 

Αλλά εν γνώσει αυτών και η δόλια πρακτική της κατεύθυνσης και διοχέτευσης των κεφαλαίων αυτών της τάξης των τρισεκατομμυρίων ευρώ προς τις χώρες του Νότου, όπου αναμενόμενο ήταν, όχι μόνον κατέστρεφαν τις οικονομίες των δανειοληπτριών χωρών, αλλά ταυτόχρονα ως μη εξυπηρετούμενα, καθιστούσαν τις χώρες αυτές εξαρτώμενες και υποχείριες στους εκβιασμούς των δανειστριών χωρών. Αυτή η δόλια πρακτική προκάλεσε την οικονομική κρίση στην ΕΕ και την κατάρρευση της Ελλάδος, ιδιαιτέρως εξαιτίας της ευάλωτης και σαθρής οικονομίας της, του αρρωστημένου, διεφθαρμένου, σάπιου κοινωνικοοικονομικού και πολιτικού συστήματος της. Μακροχρόνιες και αθεράπευτες  παθογένειες της χώρας μας οι οποίες ήσαν επι δεκαετίες επίσης γνωστές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης, δηλαδή στους δανειστές,  και ασφαλώς σε όλα τα Όργανα  της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όταν η κρίση στην Ελλάδα έφθασε στο απόγειο της, και μόλις προ 4 ετών στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον ακούονταν έντονες συζητήσεις για το GREXIT ή κινδύνου ενός οικονομικού ατυχήματος (Graccident) της χώρας μας  από το Ευρώ και την Ευρωζώνη, ο πολύ γνωστός σε όλους μας, και περιέργως συμπαθής Jean-Claude Juncker, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παραδέχθηκε δημοσίως τα κάτωθι: «ότι γνώριζε από πολλά χρόνια πριν τις συνέπειες αυτής της «χρηματοδότησης(!)» της Ελλάδος, και που κατέληγαν τα κεφάλαια αυτά, και ότι δεν έκανε τίποτε, μέσω των Βρυξελλών, για να το σταματήσει, εξαιτίας των αντιδράσεων 2 κρατών-μελών!» Υπαινισσόμενος, ως ήδη τώρα γνωστόν, την Γερμανία και την Γαλλία. Μία ανερυθρίαστη μάλιστα δημόσια παραδοχή της ευθύνης για την καταστροφή της Ελλάδος. Η οποία όμως εκθέτει όλους τους υπεύθυνους απέναντι της Δικαιοσύνης.

Προ ολίγων και μόνον χρόνων συνέβη στην Γερμανία το κάτωθι περιστατικό. Στην μικρή πόλη Hamm, μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της περιοχής Münster, του μεγαλύτερου στην Γερμανία Κρατιδίου της Ρηνανίας-Βεστφαλίας με πληθυσμό 19 εκατομμύρια κατοίκους και ένα υψηλό ΑΕΠ 645 δις ευρώ, ένας τραπεζίτης χορηγούσε σε εκατοντάδες απλούς πολίτες μεγάλα στεγαστικά δάνεια, ενώ γνώριζε, ότι αυτοί δεν ήσαν σε θέση να τα εξυπηρετήσουν. Το σχέδιο  του αποκαλύφθηκε, όταν οι δανειολήπτες, ως ήταν αναμενόμενο, όντως χρεοκόπησαν, τα σπίτια τους αγοράστηκαν πάμφθηνα από αχυράνθρωπους της Τράπεζας, με τεράστια κέρδη για αυτήν. Η Γερμανική Δικαιοσύνη τιμώρησε τον τραπεζίτη σε πολυετή φυλάκιση.

Ο λαός μας οφείλει τώρα να αντισταθεί  και να αρνηθεί όχι μόνον την εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά και να ζητήσει ευθύνες από τους εμπλεκόμενους δανειστές της, ως υπαίτιους για την εκ προθέσεως εξαπάτηση και  καταστροφή της Πατρίδας μας. Οι οποίοι τώρα και ταπεινώνουν ανηλεώς μία ολόκληρη χώρα, και αναιδέστατα απαιτούνε από πάνω όχι μόνον την αποπληρωμή του «χρέους», αλλά  και την εκποίηση όλου του εθνικού της πλούτου έναντι πινακίου φακής.

*Ο  Γεώργιος Εμ. Δημητράκης  είναι αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  στην Αθήνα. 

Συριζοφρένεια

Η πολιτική πείρα και ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν ένα καθεστώς αρχίσει να γίνεται αντικείμενο των γελοιογράφων και των σατυρικών εκπομπών οι μέρες του είναι μετρημένες. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει και αυτό το όριο. Επιτίθεται πια με βουλευτές, υπουργούς και τρολ σε κάθε έναν που τον σατιρίζει, ξεχνώντας ότι ήρθε στην εξουσία KAI  επειδή όλοι αυτοί είχαν κάνει περίγελω τους προηγούμενους!

Όταν συνέβαινε αυτό από το 2010 διαρκώς, με άγρια σεξιστικά σχόλια, βρισιές και χοντράδες ακόμα και για συζύγους και συντρόφους υπουργών και πρωθυπουργών από μερικές ακραίες εκπομπές, χτυπούσαν τα τηλέφωνα σταθμών και εφημερίδων ασταμάτητα και θριαμβευτικά, με χαιρεκακία από ενθουσιασμένους συριζοπαδούς και στελέχη, που όλα αυτά τα έβρισκαν πολύ πετυχημένα και …προχώ.

Τότε, αλλά και από πολύ παλιότερα όσοι υπήρχαν, ο Αρκάς, η Ελληνοφρένεια, ο Χαντζόπουλος, ο Μητρόπουλος, ο Στάθης, οι Ράδιο Αρβύλα, ο Βουλαρίνος, ο ΣΚΑΙ ως σταθμός, ο ΚΥΡ, οι ΑΜΑΝ, ο Πετρουλάκης, ο Αναστασίου, ο Κουφογιώργος, ο Ζερβός κι άλλοι που ας με συγχωρέσουν για την αμνησία, ήταν «ταλέντα» με εκπληκτικό χιούμορ», που «τα έλεγαν έξω από τα δόντια» και «ξεβράκωναν την υποκρισία των κυβερνήσεων». Κυρίως, των «μνημονιακών» κυβερνήσεων.

Όλοι αυτοί διαβάζονταν και ακούγονταν πριν καν από τα πρωτοσέλιδα και τις ειδήσεις από τους λίγους βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν η ανάσα τους, η χαρά τους και η ελπίδα τους. Ήταν η μαζική αντιπολίτευση που δεν μπορούσαν να κάνουν οι μια χούφτα άνθρωποι αυτής που νόμιζαν πολλοί ότι ήταν αριστερά. Ήταν η δυσανάλογη με το μέγεθος του κόμματος δύναμή του.

Όλοι αυτοί δεν υποστήριζαν ντε και καλά τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελάχιστοι ήταν ανοιχτά υπέρ του. Όλοι αυτοί έκαναν απλώς τη δουλειά τους: Αποκάλυπταν και σατίριζαν τα ψέματα και τις υπερβολές κυβερνήσεων και προσώπων που ήταν στην εξουσία.

Φυσικά, από τις σάτιρές τους έλειπε ο ΣΥΡΙΖΑ. Όχι επειδή ήταν οπαδοί του. Αλλά, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανύπαρκτος πολιτικά ως αντικείμενο κριτικής και εξουσίας. Λίγες πένες και φωνές άρχισαν να ασχολούνται μαζί του μετά το εκτός τόπου και χρόνου πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.

Έτσι, οι άνθρωποι που δεν έχουν ίχνος χιούμορ εξ αιτίας της καθεστωτικής τους νοοτροπίας και που δεν αντέχουν και δεν ανέχονται οποιαδήποτε κριτική, θεώρησαν ότι όλη η ελληνική σάτιρα είναι με το μέρος τους! Οπαδοί τους! Και με την αρτηριοσκληρωτική σταλινική νοοτροπία τους θεώρησαν ότι από τη στιγμή που άρχισαν να κριτικάρουν τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προδότες!! Έγιναν οπαδοί του αντίπαλου! Εξ ού και άρχισε η λάσπη.

Εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο όλα τα συριζοτρόλ, οι βουλευτές , οι υπουργοί και ένα σωρό παρατρεχάμενοι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να βρίζουν και να κατηγορούν για πουλημένους σχεδόν όλη την ελληνική σατιρική οικογένεια επειδή σατιρίζει ή γελοιοποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση. Δεν έχει περάσει ποτέ από το μυαλό τους ότι αν έχουν γίνει αντικείμενο σάτιρας, και μάλιστα από τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων σατιρικών,  το πρώτο πράγμα που θα’ πρεπε να κάνουν είναι να κοιταχτούν σ’ ένα καθρέφτη.

Αλλά, ο καθρέφτης είναι άγνωστος σε ανθρώπους που πιστεύουν ότι κατέχουν το αλάθητο και επιπλέον ότι έχουν το δικαίωμα να δρουν όπως συμφέρει στις επιδιώξεις τους, όποια μέσα και αν χρειάζεται να μετέλθουν. Υπάρχουν ΑΥΤΟΙ και οι ΑΛΛΟΙ. Και, κατά τα άλλα, ξοδεύουν δισεκατομμύρια υποκριτικές λέξεις για το σεβασμό στο δικαίωμα του ΑΛΛΟΥ!!! Αρκεί ο άλλος να είναι της έγκρισής τους…

Οι ΑΛΛΟΙ ήταν μνημονιακοί και φτώχυναν το λαό. Καλώς σατιρίζονταν. ΑΥΤΟΙ δεν είναι μνημονιακοί. Φτωχαίνουν το λαό γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς! Είναι δηλαδή δειλοί και αναξιοπρεπείς. Αλλά… δεν δικαιούνται σάτιρας και γελοιοποίησης!

Έχουν υποβαθμίσει την έννοια της Δημοκρατίας στον πάτο, έχουν υποθηκεύσει τη χώρα για έναν αιώνα, έχουν υπογράψει ό,τι τους παρουσίασαν οι δανειστές και τώρα ωρύονται ότι υπονομεύουν τη Δημοκρατία οι σατιρικές εκπομπές!!

Τελευταίο κρούσμα αυτής της καθεστωτικής νοοτροπίας και των δύο μέτρων και δύο σταθμών ήταν η μακροσκελής και όλο βερμπαλιστικό μπλα μπλα επιστολή 25 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που ζητάνε από το ΕΣΡ «να λάβει όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα με στόχο τον περιορισμό του σεξιστικού λόγου και της σεξιστικής εικόνας, την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας καθώς και την προώθηση της πραγματικής ισότητας των φύλων στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα»!

Αφορμή, ένα πραγματικά στιγμιαίο κακόγουστο σεξιστικό υπονοούμενο- ντουμπλάρισμα σε εκπομπή της Ελληνοφρένειας, σε βάρος μιας βουλευτίνας. Τίποτε καινούργιο και τίποτε ασυνήθιστο στη χώρα όπου χιούμορ και χυδαιότητα συμπλέουν. Κακό; Κακό. Να γίνει παρατήρηση; Να γίνει. Δεν τιμά και την εκπομπή.

Αλλά από κει μέχρι να ξεσηκώνονται 25 βουλευτές με έγγραφη διαμαρτυρία στο ΕΣΡ γι αυτό το περιστατικό με βαρύγδουπες μπαλαφάρες υπάρχει χάος. Γιατί όλοι αυτοί είναι οι ίδιοι που ξεσηκώθηκαν εναντίον της διοίκησης της ΕΡΤ όταν τιμώρησε συριζαίο δημοσιογράφο παρουσιαστή που είπε on air στην τηλεόραση τον τότε πρωθυπουργό Σαμαρά μαλάκα!! Αυτό δεν ήταν προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας! Ήταν αντιστασιακή πράξη!!

Όταν έχεις στρέψει σχεδόν όλους τους μεγάλους γελοιογράφους της χώρας εναντίον σου και είσαι ο περίγελως των σατιρικών εκπομπών, μην κοιτάς αν αυτοί πουλήθηκαν στους αντίπαλους. Κοίτα αν εσύ ξεπούλησες το λαό. Και ετοίμαζε τις βαλίτσες σου.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

       

Όταν τουιτάρει ο Παπαδημούλης…

Του Γιάννη Παντελάκη

Παίρνει ένα εξαιρετικό μισθό, ζει στις μακρινές Βρυξέλλες και τουιτάρει, συνέχεια τουιτάρει, πιο συχνά και από τον Trump! Μερικές φορές η άσκηση πολιτικής μέσω τουίτερ, κρύβει κινδύνους. Κάποτε, έδωσε συγχαρητήρια στους Podemos για την εκλογική τους νίκη, η οποία ωστόσο ήταν νίκη στα exit polls και όχι στις κάλπες. Μια δεύτερη φορά ο Παπαδημούλης πριν αποφανθούν οι ειδικοί, έβγαλε το συμπέρασμα ότι έναν εκδότη που έχασε τη ζωή του σ' ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κάποιοι «τον έκαψαν για να μην τους κάψει»! Χθες έκανε ένα ακόμα λάθος.

Χθες τουίταρε γράφοντας πως «το "όχι" της Γεννηματά στην πρόσκληση Τσίπρα βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση των ευρωπαίων σοσιαλιστών». Δημιούργησε εντυπώσεις, κέρδισε πολλές αναδημοσιεύσεις και θετικές αναφορές, αλλά πρόκειται για ένα ακόμα πολιτικό λάθος. Κάτι το οποίο ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζει πολύ καλά, πρόκειται δηλαδή για συνειδητά σκόπιμο λάθος.

Για να κάνει ο ευρωβουλευτής τέτοιους παραλληλισμούς, θα πρέπει να υπάρχουν και οι σχετικές πολιτικές αναλογίες με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και εκεί. Οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές για παράδειγμα, ποτέ δεν συνέβη να συνεργαστούν μ' ένα ακροδεξιό λαϊκίστικο κόμμα ενώ αρκετοί μάλιστα από αυτούς, επανειλημμένα είχαν διατυπώσει την βαθειά τους ενόχληση για την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Από τις αρχές του 2015. Ο Martin Schulz μάλιστα, είχε καλέσει τον Τσίπρα να τερματίσει την συνεργασία του με την λαϊκίστικη δεξιά και είχε πει ειρωνικά πως «ένας ταύρος σε υαλοπωλείο μου φαίνεται εξαιρετικός διπλωμάτης συγκρινόμενος με τον κ.Καμμένο», όταν ο τελευταίος έκανε τις γνωστές δηλώσεις του για τους Ευρωπαίους, τον Schaeuble κ.λ.π.

Το ένα πρόβλημα με τον Παπαδημούλη είναι πως θεωρεί ότι τα social media αποτελούν τον προσφορότερο χώρο για να κάνεις πολιτική. Ιδιαίτερα σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που κάθε πολιτικό επιχείρημα περιορίζεται σ' ένα τουιτ, μια έξυπνη ατάκα που θα παίξει στα τηλεοπτικά δελτία και μια φράση που θα προβοκάρει προκειμένου να προκαλέσει συζήτηση. Ο Παπαδημούλης, ενισχύει αυτόν τον διάλογο της ατάκας, των πέντε λέξεων στις οποίες θα κυριαρχήσουν οι εντυπώσεις. Αυτό ωστόσο είναι το μικρότερο πρόβλημα.

Το μεγαλύτερο είναι πως ο Παπαδημούλης συγκρίνει ανόμοια πράγματα και λέει μισές αλήθειες αρκεί αυτές να εξυπηρετούν την επιχειρηματολογία του. Ναι, είναι αλήθεια πως τα σοσιαλιστικά κόμματα της Δυτικής Ευρώπης αυτό που επιχειρούν συνήθως είναι να πετύχουν κυβερνητικές συνεργασίες προς μια προοδευτική κατεύθυνση αναζητώντας εταίρους προς τα αριστερά τους. Στην Ισπανία, αν ευνοούσαν τα εκλογικά αποτελέσματα, υπήρχαν πολλές πιθανότητες οι σοσιαλιστές να συνεργαζόντουσαν με τους Podemos, υπήρχε πρόσφορο έδαφος.

Στην Πορτογαλία, την κυβέρνηση μειοψηφίας των σοσιαλιστών την στήριξαν κόμματα της αριστεράς, όπως το Μπλοκ της Αριστεράς, το Πορτογαλικό Κ.Κ., το Οικολογικό κόμμα και οι Πράσινοι. Υπάρχουν πολλά ανάλογα παραδείγματα σε παλαιότερες χρονικές περιόδους σε αρκετές χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Εκεί που υπάρχει μια στοιχειώδεις κανονικότητα και όπου κανένα κόμμα που προτάσσει αριστερό πρόσημο δεν θα διανοείτο να συνεργαστεί μ' ένα λαϊκίστικο ακροδεξιό κόμμα σαν τους ΑΝΕΛ. Ιδιαίτερα όταν είχε δεύτερες και τρίτες επιλογές.

Η δημόσια συζήτηση για την ανάγκη ή μη της συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με την Δημοκρατική Συμπαράταξη ή άλλες όμορες δυνάμεις, φαίνεται ν' αποτελεί το νέο αγαπημένο αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ. Παρότι σε άλλες εποχές θ αποτελούσε ενός είδους κανονικότητα κάτι τέτοιο, στην συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί όπως σημειώναμε και χθες μια επικοινωνιακή ανάγκη του ΣΥΡΙΖΑ και τίποτα περισσότερο...

liberal.gr

    

Ο Τσίπρας σε ρόλο καλού -Εταξε χιλιάδες προσλήψεις χωρίς όριο ηλικίας

Κατάργηση ορίου ηλικίας για τις μόνιμες προσλήψεις πρότεινε ο πρωθυπουργός.

Η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με την ομοσπονδία των εργαζομένων στην καθαριότητα κράτησε περίπου μια ώρα. Εξερχόμενος του Μαξίμου, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας δήλωσε ότι τέθηκαν νέες προτάσεις από τον Αλέξη Τσίπρα χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες, μίλησε για «πολύ καλή συνάντηση», και ανανέωσε το ραντεβού των αποφάσεων της ομοσπονδίας για την επόμενη ώρα οπότε και θα συνεδριάσει η εκτελεστική επιτροπή για να αποφασίσει το μέλλον των κινητοποιήσεων.

Στο ίδιο πλαίσιο ερωτηθείς σχετικά, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας δήλωσε ότι ήταν προφανώς πολύ καλύτερη η συνάντηση σε σχέση με το συγκρουσιακό κλίμα που επικράτησε χθες με τον Π. Σκουρλέτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός πρότεινε στην ΠΟΕ-ΟΤΑ την κατάργηση του ορίου ηλικίας για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, ενώ δεσμεύθηκε ότι δεν θα δοθεί η καθαριότητα σε ιδιώτες.

Υπενθυμίζεται ότι η χθεσινή τροπολογία του Π. Σκουρλέτη προέβλεπε απλώς την αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 45 στα 50 έτη. Ο αριθμός των προσλήψεων βάσει του διαγωνισμού, είναι κατ’αρχήν 2.500.

Από εκεί και έπειτα, τον ακριβή αριθμό θα τον προσδιορίσουν οι Δήμοι βάσει των αναγκών τους.