Για την κουλτούρα του τίποτα

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Μια ελιά κλαίουσα, ένας άνθρωπος ασυντόνιστος, ο νέος σαλπιγκτής της ασυνεννοησίας και του αυταρχισμού· ποιος;

Ο θεός του καθενός, παρακαλώ και ας αφήσουμε κατά μέρος τις ασυναρτησίες και τα γλυκόλογα τάχα περί ιδεολογίας.

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα διεκήρυττε ο μακρινός απόγονος. Και ποιος έδωσε σημασία στη σωκρατική ταπεινότητα;

Κάποιοι αλλοπαρμένοι μόνο, κάποιοι αναστατωμένοι από την ύπαρξη και την ανυπαρξία.

Να αγαπάς τον άνθρωπο δεν είναι εύκολο, τουναντίον είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στον καθένα (και αυτό γίνεται πάντα, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε μεταξύ μας· με τις υγείες μας, ούτως ή άλλως).

Ακριβώς γιατί εξαναγκάζεσαι να αποδεχτείς την ετερότητα, αντιλαμβανόμενος ότι μόνο μέσω αυτής αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, την ταυτότητά σου.

Μια ροδιά που τα φύλλα της γέρνουν από τους όμορφους καρπούς της, ένας ανερμάτιστος λαϊκισμός που ενδυναμώνεται από την ανεπάρκεια των συναδέλφων που εργάζονται (;) στην τηλεόραση και στα μέσα κοινωνικής (;) δικτύωσης.

Ωπα. Καλοκαίρι, ναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκε το μέτρο και η απόφαση να αντισταθεί κάποιος στον εξευτελισμό του ανθρώπινου σώματος.

Τα αφεντικά, διαβάζω, τρώνε τα παιδιά που τους υπηρετούν, κάτι Μπογδάνους, κάτι Λυριτζήδες, κάποιους τέλος πάντων που το σύστημα είχε εγκρίνει να κάνουν τη βρόμικη δουλειά και όταν ήλθε η ώρα, τους έστειλε στον διάολο, συγγνώμη κι όλας...

Γράφονται διάφορα, θετικά είτε αρνητικά για τούτους τους συναδέλφους· τα θεωρώ ανυπόστατα - οι άνθρωποι έχουν κάνει τις επιλογές τους, αρνούνται τη λαϊκότητα και την αυθεντικότητα, τη δημοκρατική διαδικασία της αξιοκρατίας.

Βρε, τι λες! Αγουρος δεξιός ο μεν, ώριμος «αριστερός» ο δε. Αχ, και οι δύο υπηρετούν το ίδιο τέρας, το σύστημα ήγουν, που ισοπεδώνει τις ιδεολογικές τάχα διαφορές· το ίδιο ακριβώς σύστημα, που, υποτίθεται, δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους να διακριθούν στο κοινωνικό πεδίο του καπιταλιστικού γεγονότος!

Βλέπω θεσμικούς να παίρνουν τον καφέ τους στη φτωχή μας πλατεία, δίπλα στην εφημερίδα.

Χαίρομαι για την παρουσία τους και ταυτοχρόνως λυπάμαι - τι κρίμα για έναν Ελληνα πολίτη, που θέλει να δώσει περιθώρια σε μια ασυνάρτητη Αριστερά, μπας και κυβερνήσει διαφορετικά τον τόπο των ηρώων, των μύθων, αλλά και του λόγου και της επιστήμης και του πολιτισμού· αυτό το τελευταίο πού το πάμε;

Δεν είναι μόνο ο πολιτισμός που πάσχει στην Ελλάδα, είναι η κουλτούρα που έχουν «αναπτύξει» οι κυβερνήσεις της την τελευταία τεσσαρακονταετία.

Και πώς αναπτύχθηκε αυτή η κουλτούρα; Ελάτε, τώρα - μέσα από αισθητικούς και παιδαγωγικούς κανόνες, απόρροια του μείγματος Ανατολής και Δύσης (τι παγκόσμια, παμφανόωσα σύνθεση! - τρομάρα μας...). Και λοιπά, εάν γίνεται κατανοητό ότι όλα ένα παιγνίδι είναι τελικά.

Ετσι κι αλλιώς κοινό είναι το σημείο που αρχίζει και τελειώνει ο κύκλος σε μια περιφέρεια - άλλο κι ετούτο!

Γι’ αυτό είναι κύκλιος ο χορός των Ελλήνων; Μήπως ενώνει τη γέννηση με τον θάνατο;

Αλλά είναι ώρες για τέτοιες ερωτήσεις, με τους καύσωνες να απειλούν την αταραξία μας και τις βεβαιότητές μας; Φτου.  

efsyn.gr

Ο καύσωνας ως μήνυμα

Του Περικλή Κοροβέση

Ο καύσωνας έφερε μια εθνική ομοψυχία. Τα πολιτικά μίση και πάθη εξαφανίστηκαν. Μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί έδωσαν τα χέρια.

Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά έλιωσαν τις δυνάμεις τους στο ίδιο καζάνι, έτσι που να υπάρχουν τρία στη συσκευασία του ενός.

Και τα οράματα του κ. Λεβέντη αποδείχτηκαν πως ήταν μια ρεαλιστική πολιτική και όχι μια ουτοπία.

Ο ζωοδότης ήλιος αποφάσισε να μας μαγειρέψει όλους μαζί για ένα τριήμερο. «Λιώσαμε», «ζεματιστήκαμε», «καήκαμε» αναφωνούσε εν χορώ όλη η Ελλάδα.

Συγκινητική ήταν και η στάση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η Ιερά Σύνοδος, με κίνδυνο της ζωής των γερόντων της, αγρυπνούσε για τρεις ολόκληρες νύχτες και προσευχόταν για τη σωτηρία μας.

Και από δίπλα τα ΜΜΕ δεν έχασαν την ευκαιρία και ανέδειξαν μεγαλοπρεπώς αυτό το ωραίο θέαμα που συνοδευόταν από τις πρώτες εντυπωσιακές πυρκαγιές της σεζόν.

Αλλά όπως συμβαίνει πάντοτε υπάρχουν και παράξενοι άνθρωποι που δεν συμμερίζονται τις συνήθειες και τις απόψεις των πολλών, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί από την κυρίαρχη ιδεολογία.

Λίγοι μεν, υπαρκτοί δε. Ανάμεσα σε αυτούς και γω. Εψαχνα εναγωνίως στα ΜΜΕ που έχω πρόσβαση, αν βρέθηκε κάποιος να συνδέσει αυτόν τον καύσωνα με την καταστροφή του περιβάλλοντος και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Δεν βρήκα τίποτα σχετικό.

Ακόμα και στη δικιά μας εφημερίδα που στα οικολογικά είναι άσος. Πήραμε τον καύσωνα σαν μια αναποδιά του καιρού, πέρασε και ησυχάσαμε και μπήκαμε στην αναμονή του επόμενου καύσωνα σαν να μην τρέχει τίποτα.

Φυσιολογικά πράγματα, δηλαδή. Ολα συνηθίζονται. Ακόμα και οι πυρκαγιές που έχουν γίνει θεσμός, κάτι σαν «Φεστιβάλ της Φλόγας».

Η χρεοκοπημένη Ελλάδα είναι πρώτη σε εξοπλισμούς στην Ευρώπη και πέμπτη στον κόσμο.

Αλλά για τον εσωτερικό εχθρό, τις πυρκαγιές, που αφανίζουν κάθε καλοκαίρι τεράστιες δασικές εκτάσεις, καίγοντας ανθρώπους και κάνοντας στάχτη περιουσίες, η πολιτεία είναι κυνικά αδιάφορη.

Και το επιβεβαίωσε ο κ. Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στην Ελευσίνα. Το «περιορισμένες δαπάνες για την πυροπροστασία» σημαίνει πολλαπλασιασμός των πυρκαγιών. Ετσι απλά και ωραία.

Ο πλανήτης υπερθερμαίνεται με τέτοιους ρυθμούς, που αν δεν παρθούν εδώ και τώρα δρακόντεια μέτρα σε όλο τον κόσμο, τότε πάμε για τη συντέλεια.

Αν η θερμοκρασία αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου, προβλέπονται από τους ειδικούς τα ακόλουθα τρομακτικά σενάρια: η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει κατά 1 έως 2 μέτρα.

Αυτό θα έχει συνέπεια να καταποντιστούν νησιωτικά κράτη όπως οι Μαλδίβες και το Τουβαλού. (Ηδη έχουν αρχίσει να βυθίζονται νησιά στον Ειρηνικό.)

Οι παράκτιες περιοχές θα πλημμυρίσουν στο Εκουαδόρ, στη Βραζιλία, στην Ολλανδία, στην Καλιφόρνια και στις βορειοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ.

Το ίδιο θα γίνει και σε τεράστιες περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας καθώς και στη βόρεια Αφρική.

Και από τα νησιά του Αιγαίου θα μείνουν μόνο οι βουνοκορφές. Και όλες οι μεγάλες πόλεις-λιμάνια θα υποστούν ανεπανόρθωτες καταστροφές.

Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Βομβάη, Χονγκ Κονγκ, Σανγκάη, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη κ.λπ. και πιθανότατα η μισή τους περιοχή να βρεθεί κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παράλληλα θα δημιουργηθούν αφόρητοι καύσωνες που μπορούν να σκοτώσουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Οι τυφώνες θα πολλαπλασιάζονται και θα γίνονται όλο και πιο φονικοί. Η ζέστη θα χτυπήσει και τη γεωργία σε ολόκληρη την υφήλιο.

Η μείωση της παραγωγής βασικών διατροφικών προϊόντων θα είναι δραστική.

Ενδεικτικά αναφέρεται πως η μείωση παραγωγής του σταριού στις Ινδίες και του καλαμποκιού στις ΗΠΑ μπορεί να φτάσει στο 60% σε μια περίοδο που η ζήτηση θα είναι αυξημένη, γιατί θα υπάρχουν πιο πολλά στόματα για να ταϊστούν.

Και αυτό σημαίνει τεράστια κύματα προσφυγιάς. Αν προσθέσουμε τώρα τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, την κασταστρεπτική υπεραλίευση, την εξαφάνιση πολλών ειδών, την ξηρασία που μετατρέπει τη γη σε έρημο και τις επιδημίες, τότε το αισιόδοξο σενάριο είναι έτοιμο προς πραγματοποίηση.

Γιατί υπάρχουν και τα χειρότερα. Αν η παγκόσμια θερμοκρασία αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου, τότε θα οδηγήσει σε εξαιρετικά επικίνδυνα ανατροφοδοτούμενα φαινόμενα που ίσως καταστρέψουν οριστικά αυτό που λέμε ζωή και πολιτισμό.

Και όλα αυτά από τα ορυκτά καύσιμα, άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, που παράγουν διοξείδιο του άνθρακα και δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Και αυτή η καταστροφή του πλανήτη αποφέρει τρισεκατομμύρια δολάρια κέρδη σε μια χούφτα εταιρειών που έχουν ήδη επενδύσει μυθικά ποσά για νέες εξορύξεις σε σίγουρα και εγγυημένα αποθέματα μέχρι το 2050.

Και το κακό αρχίζει από την εξόρυξη. Στο θέμα θα επανέλθουμε. Ο καύσωνας μας έδωσε δουλειά.

efsyn.gr

Ποιες επιχειρήσεις κερδίζουν (άμεσα και χωρίς έλεγχο) την επιστροφή ΦΠΑ

Με σκοπό την αύξηση της ρευστότητας των φορολογικά συνεπών επιχειρήσεων, ο διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γιώργος Πιτσιλής υπέγραψε απόφαση με την οποία επιστρέφονται πλέον άμεσα και χωρίς έλεγχο ποσά ΦΠΑ σε συγκεκριμένες κατηγορίες επιχειρήσεων.

Η επιστροφή του ΦΠΑ θα γίνεται μέσα σε 90 ημέρες όταν σήμερα οι επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας αναγκάζονται να περιμένουν πολλούς μήνες ακόμη και πάνω από 1 χρόνο μέχρι να εισπράξουν από το Δημόσιο τα ποσά του ΦΠΑ που δικαιούνται. Συγκεκριμένα, με βάση την απόφαση, αυτή η διαδικασία ακολουθείται για αιτήσεις με υψηλά ποσά πιστωτικού υπολοίπου, οι οποίες υποβάλλονται από επιχειρήσεις, που:

• Από τη φύση της δραστηριότητάς τους δημιουργούν συστηματικά πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ (δηλαδή εξαγωγικές).

• Είναι κάτοχοι αδειών Εγκεκριμένου Οικονομικού Φορέα (ΑΕΟ - Authorized Economic Operator) ή αδειών απλουστευμένων διαδικασιών, που έχουν χορηγηθεί κατόπιν αξιολόγησης κριτηρίων και προϋποθέσεων, βάσει του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα.

• Πραγματοποιούν συναλλαγές, που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ, σε ποσοστό τουλάχιστον 50% του κύκλου εργασιών τους για σκοπούς ΦΠΑ, το τελευταίο ημερολογιακό έτος.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι για τις επιχειρήσεις αυτές να εμφανίζουν υψηλό βαθμό φορολογικής συμμόρφωσης. Δηλαδή, σωρευτικά:

• Να έχουν ελεγχθεί για τουλάχιστον τρεις φορολογικές περιόδους και το σύνολο των επιστραφέντων ποσών -μετά τον έλεγχο- να μη διαφέρει πάνω από 5% από το συνολικά αιτούμενο.

• Να μην έχουν υποπέσει σε φορολογικές και τελωνειακές παραβάσεις.

• Να μη χαρακτηρίζονται -βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων ανάλυσης κινδύνου- ύποπτοι για συμμετοχή σε απάτη για ενδοκοινοτικές συναλλαγές. 

dimokratianews.gr

Τι θα πούμε στον Τάσο Θεοφίλου;

Ο Θεοφίλου έκατσε στη φυλακή σχεδόν όσο και ο Ακης. Ο Ρουπακιάς, ο άνθρωπος που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, δικάζεται το πρωί και το μεσημέρι πάει σπίτι του. Η δίκη της Χρυσής Αυγής σέρνεται για χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις εξοντωτικών ποινών σε πρεζόνια...

Του Κώστα Γιαννακίδη

Ο Τάσος Θεοφίλου πέρασε πέντε χρόνια στη φυλακή. Πέντε χρόνια. Και μόνο τα καλοκαίρια να μετρήσεις, πάλι πολλά είναι. Είχε καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη, για τη συμμετοχή του σε ληστεία μετά φόνου στην Πάρο.

Για την ακρίβεια φορτώθηκε με τον μισό ποινικό κώδικα στην πλάτη: συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή-προμήθεια-κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων κ.α. Ο Θεοφίλου, γνωστός στον αντιεξουσιαστικό χώρο,  υποδείχθηκε στις Αρχές με ανώνυμο τηλεφώνημα, ενώ ως βασικό αποδεικτικό στοιχείο παρουσιάστηκε ο εντοπισμός ίχνους DNA σε ένα καπέλο, το οποίο, όμως, δεν επιδείχθηκε στο δικαστήριο. Ο ίδιος έλεγε πως το μόνο πιστόλι που έχει δει από κοντά, είναι εκείνο που του έβαλαν στον κρόταφο.

Ο Τάσος Θεοφίλου αθωώθηκε στο Εφετείο. Ξανακέρδισε την ελευθερία του, αλλά, φυσικά, δεν μπορεί να ξαναπάρει και τα πέντε χρόνια που έχασε πίσω από τα κάγκελα. Βέβαια για αυτό υπάρχει ο δεύτερος βαθμός στην απονομή της Δικαιοσύνης, για να έχουν, ο κατηγορούμενος και η αλήθεια, μία δεύτερη ευκαιρία. Αλλωστε η πλάνη είναι πάντα ένα ισχυρό ενδεχόμενο σε υποθέσεις που δεν αποτελούνται από μετρημένα πράγματα και σαφείς κουβέντες. Όμως μισό λεπτό. Εδώ ο Θεοφίλου θα μπορούσε να ισχυριστεί, καθώς σηκώνεται από το εδώλιο, ότι δεν ήταν θύμα πλάνης, αλλά προκατάληψης.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε πως ήταν το κλίμα εκείνη την εποχή. Εχουμε κυβέρνηση Σαμαρά και όλοι είναι πιο «κακοί» από το συνηθισμένο: οι Πακιστανοί μας απειλούν, δεν κλαίμε και με μαύρο δάκρυ για τους πρόσφυγες που πνίγονται, ενώ η Αστυνομία αποκτά πλέον το «ελευθέρας» της πολιτικής ηγεσίας για επιχειρήσεις μηδενικής ανοχής. Κάπως έτσι, ο Θεοφίλου κρεμάστηκε από τα μανταλάκια πριν του περάσουν και την ποινή της κάθειρξης στο λαιμό. Βρέθηκε μπλεγμένος σε μία υπόθεση από εκείνες που δικάζονται χωρίς να ακουμπήσει χέρι στο Ευαγγέλιο. Ληστεία μετά φόνου, τρομοκρατία, αντιεξουσιαστής. Για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας όλα αυτά αρκούν για να σε στείλουν στο πιο σκοτεινό υπόγειο. Υποτίθεται ότι η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί έτσι. Aντε τώρα να το πεις αυτό στον Θεοφίλου.

Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά με τη Δικαιοσύνη. Αλλά ακόμα και αν όλα έστεκαν καλά, η εικόνα που φτάνει στον μέσο πολίτη έχει σκιές δυσαρμονίας ανάμεσα στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στο αίσθημα δικαίου. Να, ας πούμε ο Θεοφίλου έκατσε στη φυλακή σχεδόν όσο και ο Ακης. Ο Ρουπακιάς, ο άνθρωπος που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, δικάζεται το πρωί και το μεσημέρι πάει σπίτι του. Η δίκη της Χρυσής Αυγής σέρνεται για χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις εξοντωτικών ποινών σε πρεζόνια ή σε ανθρώπους που εκτοπίζονται στο κοινωνικό περιθώριο.

Οταν ακούς για περιπτώσεις όπως του Θεοφίλου, δεν φρίττεις μόνο για τα χρόνια που έχασε ο άνθρωπος. Αναρωτιέσαι αν υπάρχουν και άλλοι αθώοι πίσω από τα κάγκελα. Και πόσοι είναι αυτοί. Βέβαια η αθωωτική απόφαση σε καλεί να πιστέψεις σε εκείνο που μόλις αμφισβήτησες: στη Δικαιοσύνη, στην τελευταία καταφυγή ακόμα και για αυτόν που την απορρίπτει, ως εργαλείο του αστικού κράτους. 

protagon.gr

Οταν έχουν λόγο οι απατεώνες

Κάποτε οι απατεώνες δεν είχαν γη για να κρυφτούν. Τώρα δίνουν συνεντεύξεις. Ο Τσοχατζόπουλος είναι η απεικόνιση της υπεροψίας, της απληστίας. Είναι η αποτυχία μας ως πολιτικό σύστημα και η αποτυχία μας ως ψηφοφόροι. Είναι ανεύθυνο να του δίνουμε λόγο. Τον αποφυλακίζουμε κοινή συναινέσει

 Της Ρέας Βιτάλη

Το έχω ξαναγράψει. Η ντροπή είναι το πιο περίεργο συναίσθημα. Την εκβράζει η ψυχή όποιου δεν τη δικαιούται ενώ την απωθεί αυτού που πρέπει να τη νοιώθει. Παρακολούθησα για λίγα λεπτά τη συνέντευξη του Ακη Τσοχατζόπουλου στον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ. Δεν άντεξα να δω παραπάνω από δυο τρία λεπτά, όσο δηλαδή για να συνειδητοποιήσω τι βλέπω. Γιατί δεν άντεξα παραπάνω; Γιατί ντράπηκα. Ντράπηκα για μένα, ως τηλεθεατή. Ντράπηκα για όλους εμάς, ως πολίτες. Ντράπηκα για το έγκλημα που συντελείται στα χρόνια μας, με τη βοήθεια των ΜΜΕ. Σάλα-τραπεζαρία ένα. Ολα ίσιωμα.

Η δημοσιογραφία είναι ιερό λειτούργημα. Ο δημοσιογράφος πρέπει να αντέχει να συνομιλεί με όποιον. Ο,τι και να έχει κάνει. Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα να πάρω συνέντευξη και από τον Χίτλερ ακόμα. Τώρα! Οχι τότε. Γιατί τότε, τι θα είχε να μου προσφέρει το ξεψάχνισμά του, αν για κάθε του λέξη και «οπτική», θα είχε η ψυχή μου να αντιτάξει, με αίμα στη σκέψη, το αποτέλεσμα του εγκλήματός του;

Υπάρχει άραγε η έννοια του «χρόνου», για να «κοπείς» να δώσεις λόγο μέσω μιας συνέντευξης σε κάποιον; Αντέχεις να παρακάμψεις την «επιτυχία» και να προτάξεις τη συνείδηση; Άραγε έχουμε ανάγκη παραπάνω «τροφοδοσίας» στοιχείων; Πόσο; Είναι ιερό λειτούργημα η δημοσιογραφία.

Ο Ακης Τσοχατζόπουλος είναι η απεικόνιση της υπεροψίας, της μη αίσθησης των πραγμάτων, της απληστίας. Είναι η αποτυχία μας ως πολιτικό σύστημα αλλά και η αποτυχία μας ως ψηφοφόροι. Η επιπολαιότητά μας, η σιχαμένη μας ελαφράδα, ο δοσιλογισμός μας, η αναξιοπρεπής συμμετοχή μας στο «αλισβερίσι», η ανοχή, ο ωχαδελφισμός. Είναι project το ρουσφέτι που λιώνει αξιοπρέπειες και συνειδήσεις. Είναι η διαδρομή της χώρας μας προς το χάος. Οι σύντροφοί του, όσοι τη σκαπούλαραν (και είναι πολλοί!), που έχουν το θράσος να αναζητούν καράβι, ακόμα και νέου κύκλου διακυβέρνησης για να σώσουν τα σαρκία τους, είναι το απόλυτο ξεφτιλίκι «μας», γιατί ακτινοβολούν την νανομνήμη μας. Είναι το μάθημα που δεν πήραμε.

Πόσα ακόμα έχει να μας πει ο κάθε Τσοχατζόπουλος; Δεν τα ξέρουμε όλα; Δεν γνωρίζουμε, κι ας μη γνωρίζουμε τα πάντα, στην κάθε τους λεπτομέρεια; Δεν είναι θηριωδώς ανεύθυνο να του δίνουμε ακόμα τον λόγο; Δεν είναι πιο επικίνδυνο και από επικίνδυνο; Μελετήστε τον στην πολυθρόνα του, να χάνει ξανά την «εικόνα» του. Αρα και μεις μαζί του.

Δεν είναι πια κρατούμενος, δεν είναι φυλακισμένος στον Κορυδαλλό, δεν είναι όπως καταντάει ο άνθρωπος, δεν είναι το έγκλημα και τιμωρία. Ακόμα χειρότερα, δεν είναι φυλακισμένος εις αεί στην προσωπική του φυλακή…

Τον αποφυλακίζουμε κοινή συναινέσει, ακόμα μια φορά. Τον απελευθερώνουμε. Ενας ακόμα, ανάμεσα σε τηλεοπτικούς «αστέρες». Ενας που δικαιούται να μιλάει και να μας προσφέρει τροφή. Ανακατεύεται το στομάχι μου στην πιθανολογούμενη ερώτηση ενός παιδιού προς τον γονιό του «Ποιος είναι αυτός;», «Ενας απατεώνας, μωρέ!». Αυτό το βαριεστημένο, καταδυναστευτικό «μωρέ!», ενισχύει η συνέντευξη. Κάποτε οι απατεώνες δεν είχαν γη για να κρυφτούν. Τώρα δίνουν συνεντεύξεις. Ενώ το αίμα βράζει στους δρόμους.  

protagon.gr

Ρεκόρ προσλήψεων τον Ιούνιο αλλά όχι με πλήρη απασχόληση

Αύξηση της μισθωτής απασχόλησης τον Ιούνιο 2017 καταγράφεται στο σύστημα Εργάνη, καθώς προκύπτει θετικό ισοζύγιο προσλήψεων-αναχωρήσεων κατά 40.599 θέσεις εργασίας.

Πάντως, από τις 273.375 προσλήψεις, μόλις οι 118 χιλιάδες ήταν πλήρους απασχόλησης. Οι 114 χιλιάδες ήταν μερικής απασχόλησης και οι 40 χιλιάδες ήταν θέσεις για εκ περιτροπής εργασία.

Οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 232.776. Από αυτές, οι 94.918 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 137.858 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου.

Από τη σύγκριση των στοιχείων των δύο μηνών, Ιούνιος 2017 και Ιούνιος 2016, προκύπτει αυξημένη επίδοση κατά 6.991 περισσότερων θέσεων εργασίας για τον Ιούνιο 2017 (θετικό ισοζύγιο 40.599 θέσεων εργασίας) έναντι θετικού ισοζυγίου (33.608) τον Ιούνιο του 2016.

Ο Ιούνιος 2017 είναι ο πέμπτος σε σειρά μήνας που παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις ροές μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. 

Έτσι, δεν πάμε πουθενά...

Του Γιάννη Παντελάκη

Υπάρχει ένα ποσοστό 92,4% που πιστεύει ότι τα πράγματα γενικά στη χώρα μας θα πάνε από «αρκετά άσχημα» έως «πολύ άσχημα». Έχει ενδιαφέρον ποίοι αποτελούν το υπόλοιπο 7,6%! Ποια πράγματα εννοούν οι πολλοί; Φαντάζομαι όλα. Μια χώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της διακατέχεται από σχεδόν απόλυτη απαισιοδοξία και απουσία προοπτικής, νομίζω πως δεν προβλέπεται να έχει ένα στοιχειωδώς καλό μέλλον. Σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Οι εξαμηνιαίες τάσεις της MRB (χρόνος διεξαγωγής 20 έως 29 Ιουνίου) αποτυπώνουν μια απόλυτα αποκαρδιωτική εικόνα.  Και δεν αναφέρομαι στους δείκτες που συνήθως αναδεικνύονται από τα ΜΜΕ και αφορούν στην πρόθεση ψήφου, την πρωθυπουργική καταλληλόλητα ή τις συσπειρώσεις και αποσυσπειρώσεις των κομμάτων. Αυτά έρχονται και παρέρχονται. Αλλά, τους όρους της επιβίωσης σήμερα, τις προοπτικές-προσωπικές και συλλογικές-και τις εκτιμήσεις-προβλέψεις γι’ αυτό που έρχεται αύριο. Αυτά τα τελευταία θα έπρεπε να απασχολούν ιδιαίτερα τα κόμματα που φιλοδοξούν να εκφράσουν την κοινωνία.

Το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ με όσα το ακολούθησαν τα περίπου δυόμιση χρόνια στα οποία βρίσκεται στην εξουσία, δεν είχε μόνο αυστηρά πολιτικές και οικονομικές παρενέργειες. Διαψεύσεις προσδοκιών άλλωστε-ίσως όχι στο μέγεθος που συνέβη με τον ΣΎΡΙΖΑ-είχαμε πολλές στο παρελθόν. Αυτό που έχει μεγάλο ενδιαφέρον και παρατηρείται σήμερα, είναι πως με την πολιτική που ακολούθησε, στέρησε από ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας-και ιδιαίτερα αυτό των νεότερων ηλικιών-την προοπτική. Το δικαίωμα να ονειρεύονται κάτι καλύτερο, όποιο και αν είναι αυτό.

Την κορύφωση της απογοήτευσης αποτέλεσε η διαχείριση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Μπορεί να ερώτημά του (ναι ή όχι στην λιτότητα) να μην ανταποκρινόταν στην αλήθεια (αφού η κυβέρνηση ήδη είχε συζητήσει με τους δανειστές το δικό της μνημόνιο), όμως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας πίστεψε τότε στις καλές κυβερνητικές προθέσεις. Ερμήνευσε το «όχι» όπως η προπαγάνδα της εποχής ήθελε και πίστεψε πως κάτι σημαντικό μπορεί να γίνει. Η  απογοήτευση γι αυτό που συνέβη τότε, καταγράφηκε σε πολλές έρευνες στις οποίες ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά (που πλησίαζαν το 70%) χαρακτήριζαν το 2015 σαν μια χρονιά ελπίδας και απογοήτευσης από την πολιτική.

Βρισκόμαστε δυο χρόνια μετά. Και αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον παρότι με αρνητικό πρόσημο. Στο ερώτημα αν με τις θυσίες των πολιτών θ' ανακάμψει η οικονομία το 76,1% απαντάει αρνητικά. Με τον ίδιο τρόπο απαντούν και στις προοπτικές ανακούφισης των ίδιων ή των οικογενειών τους. Ανάλογα τα ποσοστά (72,4%) εκείνων που απαντούν πως ανταποκρίνονται με πολύ μεγάλη δυσκολία ή μόλις που καταφέρνουν ν' ανταποκριθούν στις βασικές προσωπικές-οικογενειακές –οικονομικές υποχρεώσεις τους.

Όλες οι έρευνες και όχι μόνο η συγκεκριμένη, συγκλίνουν στο ότι τα κυρίαρχα συναισθήματα των πολιτών για το παρόν και το μέλλον είναι τρία. Οργή, ντροπή και φόβος. Η λέξη σιγουριά συγκεντρώνει το ποσοστό 2,1%! Το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι ποια έκφραση θα έχουν αυτά τα συναισθήματα. Που και πως θα διοχετευτούν…

 liberal.gr

     

Τι φοβάται ότι θα αποκαλυφθεί στην Εξεταστική ο κ. Καμμένος;

Αν δεν απατά η μνήμη όλη την Ελλάδα, ο υπουργός Άμυνας πριν από τρείς μέρες στη Βουλή, αφού δεν απάντησε ξεκάθαρα για το τι έλεγε και γιατί με τον φυλακισμένο μεγαλοναρκέμπορο Γιαννουσάκη στο τηλέφωνο κατέληξε με την απειλή: «Αν έχετε άντερα κάντε πρόταση μομφής. Ζητήστε Εξεταστική Επιτροπή». Τώρα που οι ανάντεροι ζητάνε Εξεταστική γιατί κρύβεται κάτω από το χαλάκι του Μαξίμου. Τι φοβάται στ αλήθεια;

Ο κ Γιαννουσάκης, πάντως, σε συνέντευξή του, που του πήρε και δημοσιεύει το περιοδικό UNFOLLOW είναι σαφής: Ο υπουργός του τηλεφωνούσε για να τον πείσει να καταθέσει εναντίον του Βαγγέλη Μαρινάκη. Και προσθέτει ότι αποτέλεσμα της πίεσης ήταν να πάει η προϊσταμένη της εισαγγελίας νυχτιάτικα να του πάρει κατάθεση παρ όλο που εκείνος είχε κάνει ξεκάθαρο ότι δεν είχε τίποτε νέο να καταθέσει!

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το άλλο που δήλωσε στη συνέντευξη: Ότι αν γίνει Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή θα τοποθετηθεί πλήρως για το θέμα! Προφανώς, κανείς από την κυβέρνηση, και φυσικά ο κ Καμμένος, δεν θέλει ούτε ν ακούσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο μάρτυρας είναι υπό προστασία και ξέρει πολλά.

Για όποιον δεν κατάλαβε, η κυβέρνηση για να μπορεί να κυβερνάει έχει μπλέξει με τον κ Καμμένο. Χωρίς να τον θέλει. Και προκειμένου να συνεχίσει να κυβερνάει είναι αναγκασμένη να καθαρίζει ή να καλύπτει τις ακαθαρσίες κάθε φορά που ο συγκυβερνήτης ανοίγει το στόμα του ή σηκώνει το τηλέφωνό του.

Μόνο που σ αυτή την περίπτωση ο πρωθυπουργός στην τελευταία ομιλία του στη Βουλή για την υπόθεση  Noor 1 είχε απόλυτο δίκιο. Πρόκειται, είπε, για τη μεγαλύτερη και σοβαρότερη σύλληψη ναρκωτικών στην ευρωπαϊκή ιστορία. Και απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση φώναξε: Και γι αυτήν δεν ενδιαφέρεται κανείς; Φαίνεται ότι ενδιαφέρεται. Ο υπουργός Άμυνας και συγκυβερνήτης.

Κανείς δεν ξέρει, όμως, γιατί πραγματικά ενδιαφέρεται ο υπουργός. Ο οποίος έχει δικαίωμα να υποστηρίζει ό,τι θέλει. Αλλά και όποιος από τους πολίτες θέλει μπορεί να πιστεύει ό,τι άλλο θέλει. Δημοκρατία έχουμε.

Επειδή, όμως, στη Δημοκρατία δεν πρέπει να υπάρχουν σκιές και σκοτεινά σημεία, έχουν δημιουργηθεί οι θεσμοί. Ένας είναι τα δικαστήρια και ένας άλλος είναι η Εξεταστική της Βουλής. Δουλειά τους είναι να ξεκαθαρίζουν το τοπίο και να δείχνουν στο λαό αυτό που πραγματικά συμβαίνει και όχι ό,τι λέει ή πιστεύει ο καθένας.

Κι αυτό δεν γίνεται μόνο για λόγους διαφάνειας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει κανονική Δημοκρατία, όπως πολύ σωστά υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλά χρόνια. Γίνεται και για να μη χάνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στις Αρχές και στους θεσμούς. Ένας από τους οποίους είναι και ο υπουργός Άμυνας.

Αυτοί οι θεσμοί λοιπόν δεν επιτρέπεται να αφήσουν τον κάθε κακεντρεχή ή συκοφάντη να διακινεί ότι ο υπουργός Άμυνας της χώρας παρεμβαίνει νυχτιάτικα και πιέζει έναν βαρυποινίτη, που από τη θέση του είναι απροστάτευτος και σε αδύναμη θέση, προκειμένου να επωφεληθεί για άλλα πράγματα από εκείνα που υποστηρίζει. Όποια κι αν είναι αυτά τα άλλα πράγματα. Γιατί ο νους των κακεντρεχών μπορεί να πάει μακριά. Δεν είναι σε όφελος ούτε του υπουργού, ούτε της κυβέρνησης, ούτε της πίστης των πολιτών στην ευνομούμενη Δημοκρατία.

Μ αυτά τα δεδομένα, αναρωτιέται κανείς γιατί η κυβέρνηση και ο υπουργός Άμυνας αρνήθηκαν τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για αυτές τις συνομιλίες του υπουργού με έναν μεγαλέμπορο ναρκωτικών. Και γιατί μ αυτό τον τρόπο αφήνουν στο σκοτάδι το ρόλο της μεταμεσονύκτιας εισαγγελέως, καθώς και ενός λιμενικού που καταγγέλλεται ότι εμπλέκεται ως μη οφείλει, αλλά και ως διακινητής απορρήτων καταθέσεων προστατευόμενου μάρτυρα!

Η κυβέρνηση της κάθαρσης, που έχει συστήσει Εξεταστικές ακόμα και για τα δάνεια της Αγγλίας του 1828- 30 δεν έχει κανένα λόγο να απορρίψει την Εξεταστική.

Γιατί, εδώ και πάλι θα συμφωνήσουμε με τον υφυπουργό Δικαιοσύνης κ Παπαγγελόπουλο. Ο οποίος προχτές στην Εξεταστική για τον Γιάννο Παπαντωνίου, σε ένα κρεσέντο περισσότερο εισαγγελικό παρά πολιτικό κατάγγειλε ότι δικαστές και εισαγγελείς έκλειναν τα μάτια και τα αυτιά και καθυστερούσαν την απονομή δικαιοσύνης για τα σκάνδαλα με τις μίζες στα εξοπλιστικά. «Έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν», ξέσπασε ο υφυπουργός.

Συνηγόρησε μάλιστα υπέρ του Άκη Τσοχατζόπουλου, ως ριφθέντος «στην πυρά μιας δήθεν κάθαρσης σαν να μην υπήρξε ΚΥΣΕΑ, πρωθυπουργός, υπουργικό συμβούλιο», από ένα πολιτικό σύστημα που πήγε να αυτοπροστατευτεί.

Για όσους δεν το ξέρουν, ο κ Παπαγγελόπουλος, κατά την περίοδο 2003 - 2006 διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Το 2006 τοποθετήθηκε εποπτεύων εισαγγελέας στην Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής και πρόεδρος του Συμβουλίου Συντονισμού Ανάλυσης και Ερευνών (αρμόδιος εισαγγελέας για την τρομοκρατία). Τον Ιούλιο του 2009 τοποθετήθηκε διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 2009.

Ως εισαγγελέας είχε αναλάβει τη διερεύνηση των παράνομων χρηματοδοτήσεων προς τη ΝΔ (υπόθεση MAYO), την υπόθεση των υποκλοπών, την υπόθεση της απαγωγής των Πακιστανών κ.α. Για τον χειρισμό του σε αυτές τις υποθέσεις έχει κατακριθεί για απραξία.

Επομένως, ο υφυπουργός ήταν παρών σε όλα αυτά τα οποία καταγγέλλει και σε μερικά έχει και ενεργό ανάμιξη ως «πολιτικό σύστημα που πήγε να αυτοπροστατευτεί»… Είτε ως άπραγος είτε ως συνένοχος είτε ως εκβιαζόμενος. Αλλά, η εισαγγελική του πείρα θα έπρεπε να του μάθει ότι δεν επιτρέπεται η ανώνυμη λάσπη κατά ανθρώπων και μάλιστα δικαστών. Ποιοι είναι οι επίορκοι δικαστές και εισαγγελείς που «έκλειναν το μάτια» και που δεν τους κατονομάζει ο κατά τα άλλα γενναίος σε αποκαλύψεις εισαγγελικός λειτουργός; Και γιατί δεν τους κατονομάζει;

Ο υφυπουργός Δικαιοσύνης είναι σαφές ότι θέλει κάθαρση μέχρι το μεδούλι. Πολύ ωραία. Απορεί κανείς γιατί δεν θέλει να εντάξει στην κάθαρση, εκτός από την πολιτική περίοδο που υπηρέτησε μεταξύ 2003- 2009, και τη βρώμικη πολιτικοοικονομική εγκληματική υπόθεση Noor 1. Τι έχει να φοβηθεί;

Και δεν είναι ίσως τυχαίο που έρχεται να ελαφρύνει τη θέση του Άκη Τσοχατζόπουλου ως μοναδικού διωχθέντος! Είναι ομοϊδεάτες!

Ο πρώην υπουργός Άκης, σε μια συνέντευξη ποταμό χτες το βράδυ στον ALPHA δήλωσε ότι θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ. «Τη στιγμή αυτή είναι το μόνο που μπορείς να υποστηρίζεις. Υπάρχει τίποτε άλλο;» είπε.

Πραγματικά. Για ανθρώπους με τη νοοτροπία του κ Τσοχατόπουλου δεν υπάρχει τίποτε άλλο συγγενέστερο. Επειδή ΣΥΡΙΖΑ τείνει πια να είναι ό,τι ήταν μέχρι χτες το ΠΑΣΟΚ: Όχι κόμμα. Νοοτροπία. Νοοτροπία ανομίας και ασυδοσίας. Σ αυτό το τοπίο ζόφου τι έχει να κρύψει και φοβάται την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ο κ Π Καμμένος;

Γ . Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

ESM: Εγκρίθηκε η δόση των 8,5 δισ. ευρώ στην Ελλάδα - Τη Δευτέρα η πρώτη εκταμίευση

Η πρώτη εκταμίευση θα αφορά το ποσό των 7,7 δισ. ευρώ

Με ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από λίγο, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας ESM αναφέρει ότι το διοικητικό του συμβούλιο ενέκρινε τη δόση των 8,5 δισ.ευρώ προς την Ελλάδα. 

Η πρώτη εκταμίευση θα είναι ύψους 7,7 δισ. ευρώ και αναμένεται να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα. Από τα χρήματα αυτά, τα 6,9 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση του χρέους, και τα 800 εκατ. ευρώ για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου, όπως αναφέρει η ανακοίνωση.  

Ο ESM σημειώνει ακόμα πως μια περαιτέρω εκταμίευση ύψους 800 εκατ. ευρώ, για την εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών, θα γίνει μετά την 1η Σεπτεμβρίου, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την αποπληρωμή οφειλών προς τον ιδιωτικό τομέα χρησιμοποιώντας ίδιους πόρους αλλά και χρηματοδότηση που εγκρίθηκε σήμερα. Η εν λόγω εκταμίευση υπόκειται σε νέα απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Μηχανισμού.    

«Η σημερινή απόφαση δείχνει πως η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται σε αυτό το στάδιο» δήλωσε ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ. «Η κυβέρνηση και ο λαός της Ελλάδας αξίζουν αναγνώριση για το ότι έχουν διανύσει πολύ δρόμο για την επιστροφή στη δημοσιονομική βιωσιμότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει σε αυτό τον δρόμο, για να ανοικοδομήσει μια ανταγωνιστική οικονομία και να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών», πρόσθεσε.   

Μαζί με τη δόση που εγκρίθηκε σήμερα, σημειώνεται ότι το ποσό βοήθειας προς την Ελλάδα θα φτάσει τα 39,4 δισ. ευρώ, από τα 86 δισ. του τρέχοντος τρίτου προγράμματος. Συνολικά, η Ελλάδα έχει λάβει βοήθεια από τα ταμεία διάσωσης της ΕΕ 181,2 δισ. ευρώ.  

 lifo.gr

Τίτλοι τέλους στο Κυπριακό, επέμεινε σε στρατεύματα και εγγυήσεις η Αγκυρα - Κοτζιάς: το όνειρο παραμένει ζωντανό

Οι συζητήσεις για επανένωση της Κύπρου στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας κατέρρευσαν τα ξημερώματα της Παρασκευής, σηματοδοτώντας το τέλος μιας πολλά υποσχόμενης διαδικασίας για την επίλυση μιας διαφωνίας που κρατά δεκαετίες.

«Είμαι στην πολύ δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι παρά την ισχυρή δέσμευση όλων των αντιπροσωπειών και των μερών η διάσκεψη για το Κυπριακό έκλεισε χωρίς την επίτευξη συμφωνίας», ανέφερε ο γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτιέρες στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου τα ξημερώμτα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας στο θέμα της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων και η άκαμπτη εμμονή της στη διατήρηση του δικαιώματος επέμβασης και των εγγυήσεων για τουλάχιστον 15 χρόνια μέχρι την επανεξέτασή τους ήταν από τους βασικούς λόγους που οδήγησαν τις διαπραγματεύσεις στο αδιέξοδο. Ο Γκουτιέρες είχε μεταβεί για δεύτερη φορά στο Κραν-Μοντανά της Ελβετίας για να πιέσει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη αλλά και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί να επισφραγίσουν μια συμφωνία για την επανένωση του νησιού της ανατολικής Μεσογείου, ενώ ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς είχε συνομιλήσει τηλεφωνικά και με τους δύο ηγέτες, απευθύνοντας έκκληση και στις δύο πλευρές «να αδράξουν την ιστορική αυτή ευκαιρία».

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η Τουρκία εμφανίστηκε να προσφέρει λίγα στην ελληνοκυπριακή πλευρά, η οποία ζητούσε την πλήρη απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί, αν και οι Ελληνοκύπριοι εμφανίστηκαν πιο διαλλακτικοί σε ότι αφορά τα αιτήματα των Τουρκοκυπρίων για κυλιόμενη προεδρία.

Μάλιστα, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, μετά από έντονες ώρες συζητήσεων ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε στενή συνεργασία με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη και μετά από οδηγίες του Έλληνα πρωθυπουργού ζήτησε να έχει γραπτώς τις προτάσεις της Τουρκίας ως προς το μέλλον της Συνθήκης Εγγυήσεων και παρεμβατικών δικαιωμάτων.

Παρά την αντίθετη αίσθηση που είχε μέχρι τα ξημερώματα δημιουργηθεί, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, όταν ερωτήθηκε επίμονα από τον Ν. Κοτζιά, παραδέχτηκε ότι η Τουρκία δεν επρόκειτο να συναινέσει στην κατάργηση των παρεμβατικών δικαιωμάτων και των εγγυήσεων της χώρας του επί της Κυπριακής Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι και τα δύο θα διατηρούνταν για τουλάχιστον 15 χρόνια, όταν θα μπορούσε να γίνει μια αναθεώρησή τους, θέση που απορρίφθηκε άμεσα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Συμφωνία δεν υπήρχε ούτε ως προς την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, τις εδαφικές αναπροσαρμογές αλλά και ως προς την απαίτηση της Τουρκίας, οι Τούρκοι πολίτες να έχουν στην Κύπρο ισότιμη μεταχείριση με τους Έλληνες που είναι πολίτες κράτους-μέλους της ΕΕ.

Ο κ. Κοτζιάς με μήνυμά του στο twitter τα ξημερώματα ανέφερε ότι «δεν ήταν δυνατό να γίνουν αποδεκτά παρεμβατικά δικαιώματα Τουρκίας σε όλη τη Μεγαλόνησο. Το όνειρο και σχέδιο λύσης του Κυπριακού παραμένει ζωντανό».

Σε ενημέρωση που έκανε μετά το πέρας των συνομιλιών σε Έλληνες και Κύπριους δημοσιογράφους εξέφρασε τη βούλησή της Ελλάδας να συνεχίσει να εργάζεται με όλες της τις δυνάμεις για την εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης ώστε η Κύπρος να γίνει ένα φυσιολογικό κράτος χωρίς εγγυήσεις και κηδεμόνες.

Διατύπωσε δε την ικανοποίησή του για την άψογη συνεργασία με την ηγεσία της Κύπρου και εξέφρασε την εκτίμησή του για τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες. Την λύπη του εξέφρασε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, λέγοντας σε δημοσιογράφους: «Δυστυχώς δεν υπήρξε αποτέλεσμα από την παρούσα προσπάθεια λόγω της εμμονής της τουρκικής πλευράς για συνέχιση της συνθήκης των εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας, καθώς επίσης και της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Πέρα από την ασφάλεια και τις εγγυήσεις οι τουρκικές θέσεις που εκφράστηκαν για το υπόλοιπο των κεφαλαίων όχι μόνο ξεφεύγουν από το πλαίσιο του ΓΓ αλλά ήταν τέτοιες που σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου εξήρε την στάση της Ελλάδας, τονίζοντας ότι «συγκεκριμένες γραπτές προτάσεις για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια υπέβαλε και η ελληνική κυβέρνηση η οποία κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στο Κραν Μοντάνα παρουσιάστηκε με εποικοδομητική διάθεση και προσέγγιση για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα».

«Μέσα σε αυτό το πλαίσιο» πρόσθεσε ότι «ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί να εκφράσει την ικανοποίησή του για την άριστη συνεργασία τόσο με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών που βρισκόταν στο Κραν Μοντανα όλες αυτές τις μέρες, όσο και τον Έλληνα πρωθυπουργό με τον οποίο ήταν σε συνεχή επαφή». «Το αποψινό αποτέλεσμα» επισήμανε ο κ. Χριστοδουλίδης «δεν είναι σε καμία απολύτως περίπτωση μια θετική εξέλιξη αλλά δεν είναι και το τέλος του δρόμου. Η απαράδεκτη παρούσα κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να είναι το μέλλον της Κύπρου και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ενισχύσει τις προσπάθειες του έτσι ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα μας επιτρέψουν να αισιοδοξούμε για τερματισμό της κατοχής και επανένωση της πατρίδας μας».

Τέλος σημείωσε ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί ταυτόχρονα να ευχαριστήσει τον ΓΓ πού με την παρουσία του και τον τρόπο προσέγγισης στα εκκρεμούντα θέματα απέδειξε ότι αντιλαμβάνεται τις αρχές που πρέπει να διέπουν μια συνολική λύση του Κυπριακού για ένα κράτος το οποίο είναι και θα συνεχίσει να είναι και μετά από μια ενδεχόμενη λύση κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Την ίδια ώρα με συνέντευξη Τύπου ο γ.γ. του ΟΗΕ δήλωνε: «Λυπάμαι πολύ που ανακοινώνω ότι παρά την πολύ ισχυρή δέσμευση και συμμετοχή όλων των αντιπροσωπειών και διαφορετικών πλευρών η Διάσκεψη για τo Κυπριακό έκλεισε χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία». Ο κ. Γκουτιέρες θέλησε να εκφράσει τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και την εκτίμησή του στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων και να ευχηθεί «το καλύτερο για όλους τους Κύπριους, το Βορρά και το Νότο» καθώς και τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη στους εκπροσώπους των εγγυητριών δυνάμεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και στην ομάδα του ΟΗΕ, υπό την ηγεσία του Έσπεν Άιντε, που έκανε ό, τι είναι δυνατόν για να προσεγγίσει τις θέσεις των διαφόρων αντιπροσωπειών.

Ερωτηθείς αν τα εμπλεκόμενα μέρη θα μπορούσαν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις, ο κ. Γκουτιέρες είπε ότι «η Διάσκεψη έληξε χωρίς αποτέλεσμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να αναπτυχθούν άλλες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του Κυπριακού», τονίζοντας ότι ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών ως διαμεσολαβητή, είναι να είμαστε πάντα στη διάθεση των μερών που επιθυμούν να καταλήξουν σε συμφωνία, αν το επιθυμούν».

Ο Γκουτιέρες απέφυγε να αναφερθεί στους λόγους που οδήγησαν στην κατάρρευση των συνομιλιών. Αρκέστηκε όμως να σχολιάσει πως υπήρχε μεγάλο χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών σε μια σειρά ζητημάτων.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, από την πλευρά του έγραψε στο Twitter: «Η έκβαση αυτή δείχνει την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας στο πλαίσιο των παραμέτρων του ΟΗΕ». Τόνισε μάλιστα πως «δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιμείνουμε σε αυτές τις παραμέτρους, αλλά θα πρέπει να «διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε τη σταθερότητα στο νησί και την περιοχή. Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες για μια διευθέτηση με διαφορετικές παραμέτρους».

Επιμέλεια: Θεοδώρα Βασιλοπούλου  

kathimerini.gr