Ο κρόκος Κοζάνης θα πωλείται ως φάρμακο στην Κίνα

Μόλις τρεις μήνες μακριά φαίνεται ότι βρίσκεται, πλέον, η αίσια έκβαση της προσπάθειας που καταβάλλουν εντατικά την τελευταία διετία οι κροκοπαραγωγοί Κοζάνης, σε συνεργασία με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προκειμένου να λάβουν την ειδική άδεια για εισαγωγή του «χρυσού» μπαχαρικού, ως φαρμάκου, στη μακρινή και αχανή αγορά της Κίνας.

Αυτό τόνισε μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης, Νίκος Πατσιούρας, λέγοντας χαρακτηριστικά: «στις 25/8 θα στείλουμε στο αρμόδιο υπουργείο της Κίνας τον φάκελο με τα έγγραφα που απαιτούνται και εκτιμώ ότι εντός του επόμενου τριμήνου θα πάρουμε την ειδική άδεια για εισαγωγή του κρόκου ως φαρμάκου στην μακρινή αγορά».

Με την πραγματοποίηση της εξέλιξης αυτής, «το "χρυσάφι" της ελληνικής γης θα "φωτίσει" τα ράφια των κινεζικών φαρμακείων, αποδίδοντας σημαντικά οικονομικά οφέλη τόσο στην τσέπη των παραγωγών, όσο και στην Ελλάδα γενικότερα» σημείωσε.

Υπογραμμίζοντας ότι εξακολουθεί με αμείωτη ένταση να ενημερώνει τους παραγωγούς στην Κοζάνη για τις κινήσεις, που γίνονται μέσω του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης, ο κ. Πατσιούρας επανέλαβε ότι συνεχίζει να παροτρύνει τον κόσμο στην περιοχή να ξεκινήσει την κροκοκαλλιέργεια ή ακόμη και να τη μεγεθύνει, προκειμένου αυτοί να εξασφαλίσουν ένα καλό οικογενειακό εισόδημα.

Η παραδοσιακή καλλιέργεια του κρόκου στην Κοζάνη, πάντως, συνεχίζει να αποτελεί «μαγνήτη» για τους νέους παραγωγούς, αλλά και για άλλους σπουδαγμένους νέους, οι οποίοι ελλείψει θέσεων εργασίας στο αντικείμενό τους ή χαμηλών αποδοχών, βλέπουν στην καλλιέργειά του προϊόντος αυτού ως μια προσοδοφόρα επαγγελματική επιλογή.

Όπως εξήγησε ο κ. Πατσιούρας, «με την ανεργία στην Κοζάνη και τη δυτική Μακεδονία γενικότερα να καλπάζει, επιστήμονες γύρισαν στα χωράφια, αποδεικνύοντας ότι στην Ελλάδα της κρίσης, αν κάποιος επιθυμεί να είναι παραγωγικός, τότε σίγουρα θα βρει διέξοδο».

Τονίζοντας ότι Ελλάδα, Ισπανία και Ιταλία, εξακολουθούν να αποτελούν τις μοναδικές χώρες στην Ευρώπη, όπου καλλιεργείται κρόκος, ο κ. Πατσιούρας σημείωσε ότι προκειμένου οι κροκοπαραγωγοί στη χώρα μας να συνεχίσουν να «μνημονεύονται διεθνώς για το άριστης ποιότητας προϊόν που παράγουν», θα πρέπει να επιτευχθεί περαιτέρω συσπείρωση του κλάδου γύρω από το συνεταιρίζεσθαι.

Οι συνεταιρισμοί, κατά τον κ. Πατσιούρα, ενδυναμώνουν τους Έλληνες κροκοπαραγωγούς έναντι των ανταγωνιστών τους και για αυτό τυχόν αποδυνάμωσή τους «θα οδηγήσει σε διάλυση του συστήματος». Διευκρίνισε ότι με την ομαδική δουλειά που γίνεται μέσω των συνεταιρισμών «ανοίγει ο δρόμος και για τις νέες γενιές». Στο πλαίσιο αυτό και με το φαινόμενο του παραεμπορίου να «κρατεί καλά», με αποτέλεσμα και τη σημαντική απώλεια εσόδων για το κράτος λόγω διαφυγόντων φόρων, ο κ. Πατσιούρας επισήμανε ότι στη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού, που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου, θα θέσει επί τάπητος το ζήτημα της διαγραφής όποιου παραγωγού εντοπιστεί «να πολεμάει τα συμφέροντα του συνεταιρισμού και να κινείται εκτός του ομαδικού πλαισίου που έχουμε θέσει».

tvxs.gr

      

Μετά τα βραστά κάστανα -Θαυματουργή εικόνα επιτίθεται σε πιστούς..! (βίντεο)

Βρισκόμαστε μέσα στον Αύγουστο αγαπητοί φίλοι όπου δεν σφίγγουν απλώς οι ζέστες, αλλά βρίσκονται και στα ντουζένια τους όλες οι θρησκευτικές πανήγυρεις ανα την επαρχία, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν την τιμητική τους όχι μόνο οι λαχειοφόρες αγορές που κληρώνουν φέτα, αλλά και τα προσκυνήματα παντώς τύπου.

Μετά από θαυματουργά βραστά κάστανα, ιερές παντόφλες, θαυματουργές πέτρες air condition, ιερά γυαλιά οράσεως και άλλα τέτοια ωραία και εξόχως πνευματικά πράγματα, έρχεται τώρα η εικόνα η οποία χτυπάει όποιον γουστάρει ανήμερα στη γιορτή της, δηλαδή στις 6 Αυγούστου που είναι της Μεταμορφόσεως.

Συγκεκριμένα, στην Ιερά Μονή της Μεταμορφόσεως του Σωτήρος των Νικητών Καβάλας η οποία είναι «ένα ακόμη ταπεινό εργαστήρι της προσευχής, μια πραγματική όαση μέσα στη σημερινή υλόπνικτη εποχή μας» υπάρχει η εικόνα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Χριστού, η οποία σύμφωνα με τους κληρικούς αλλά και τους πιστούς, ρίχνει ένα χέρι ξύλο στο ποίμνιο.    

 Όπως διαβάζουμε στο ekklesia online:

Σε ώρες απροσδιόριστες και κυρίως κατά την πανήγυρή της, όταν οι χιλιάδες πιστοί την μεταφέρουν με ευλάβεια και σεβασμό κατά τη διάρκεια της λιτανείας της ή την κρατούν στα χέρια τους κατά την ακολουθία του Αγιασμού» και της «Παρακλήσεως», τότε η εικόνα παρουσιάζει θαυμαστά κινητικά σημεία «χτυπάει», όπως λένε οι Χριστιανοί.

Πάνω στο χάη κέφι, εκεί δηλαδή που η ιερή εικόνα γιορτάζει, θα ρίξει και κανα-δύο χτυπήματα στους πιστούς, οι οποίοι πάνω στη θρησκευτική ζοχάδα τους σίγουρα δεν παρεξηγούν. Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύουμε ότι απλά πρόκειται για κάμποσους τύπους και τύπισσες οι οποίοι ξαπλώνουν σε ένα χώρο που μοιάζει με kick boxing ring για σκάκι όπου παίρνουν ένα βαρύ ξύλινο τελάρο και με αυτό βαράνε το κεφάλι τους ελπίζοντας σε εξιλέωση ή σε κάποια καλή σοδειά.    

Το αιμοδιψές κοινό ανυπομονεί να δει ποιός θα νικήσει στο ρινγκ μεταξύ Εικόνας και Πιστών 

Το αιμοδιψές κοινό ανυπομονεί να δει ποιός θα νικήσει στο ρινγκ μεταξύ Εικόνας και Πιστών

To πιο τρομερό με την ιστορία που μοιάζει βγαλμένη από τις Ανατριχίλες είναι ότι δεν υπάρχει κάποιο σταθερό pattern ώστε να συμπεράνει κανείς εάν η εικόνα χτυπάει μόνο τους καλούς, τους κακούς, ή ας πούμε αν χτυπάει μόνο τους υδροχόους. Η μόνη υπόθεση που κάνει ο κόσμος και η εκκλησία σχετικά με την κινητικότητα της εικόνας είναι ότι ίσως πρόκειται για προειδοποίηση κάποιου θείου μηνύματος που λόγω των χτυπημάτων εκείνη τη στιγμή ο πιστός δεν μπορεί να βάλει τον εγκέφαλό τους σε λειτουργία ώστε να τα αποκωδικοποιήσει.

Εάν θέλετε πάντως να λύσετε το μυστήριο και να ανακαλύψτε με τι μυστήριους τρόπους λειτουργεί η τραμπουκοεικόνα, τότε μπορείτε να δείτε ολόκληρη την τελετή εδώ.   

  

luben.tv 

Η πολιτική κάστα των μετρίων

Tου Περικλή Κοροβέση

Συχνά λέμε και γράφουμε: Το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. εναλλάσσονται στην εξουσία. ‘Η ακούμε τον νεολογισμό: Πρώτη φορά στην εξουσία η Αριστερά -άσχετα αν αυτό ταπεινώνει τους ακροδεξιούς συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Αν ήμασταν σχολαστικοί θα έπρεπε να λέγαμε: Πρώτη φορά κυβέρνηση Αριστεράς-Ακροδεξιάς ή, αν μπορούσαμε, να παραπέμπαμε σε μια καινούργια πολιτική θεωρία, τσιπρισμός-καμμενισμός, αλλά αυτό δεν θα άρεσε σε κανέναν από τους δύο αρχηγούς μας. Ομως, είναι λάθος να ταυτίζουμε την εξουσία με την κυβέρνηση.

Η εξουσία είναι κάτι πολύ ευρύτερο και κατά κανόνα αόρατο. Ακόμα έχουμε κυβερνήσεις που δεν έχουν καμιά εξουσία, π.χ. κυβερνήσεις-μαριονέτες. Πώς θα ορίζαμε την εξουσία; Ας καταφύγουμε σε έναν ειδικό μελετητή της εξουσίας, που κατατάσσεται στους μεγαλύτερους διανοητές του 20ού αιώνα, τον Μισέλ Φουκό.

Η εξουσία είναι πάντα αρωγός της οικονομίας και είναι δομημένη με βάση το πρότυπο του εμπορεύματος. Δηλαδή, είναι κάτι που μπορεί κανείς να το κατέχει, που αποκτάται, που εκχωρείται συμβατικά ή διά της βίας. Είναι κάτι που μεταβιβάζεται. Κάποιος την παραχωρεί και κάποιος άλλος την αναδέχεται. Η εξουσία είναι επί της ουσίας όλα όσα καταπιέζει.

Δηλαδή, τη φύση, τα ένστικτα, τα άτομα, μια θρησκεία, μια μειονότητα ή και ολόκληρη την κοινωνία με φτώχεια και λιτότητα ή ακόμα με τη βία, που μπορεί να φτάσει μέχρι τα ολοκαυτώματα και τις γενοκτονίες.

Δεν είναι τυχαίο πως όταν οι βάρβαροι λαοί κατέλυσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ίδρυσαν τις μοναρχίες τους στην Ευρώπη, στηρίχτηκαν στο Ρωμαϊκό Δίκαιο που υπηρετούσε την απολυταρχία. Κάιζερ και Τσάρος σημαίνει Καίσαρας.

Στη Λέσχη των Ιακωβίνων είχε προταθεί ο βασιλιάς να στεφθεί αυτοκράτωρ, πρόταση που αργότερα υιοθέτησε ο Ναπολέων, ο οποίος προσπάθησε να αναβιώσει τη Ρώμη αιματοκυλώντας την Ευρώπη. Τώρα πώς αυτός ο τύραννος λέγεται μέγας εξηγείται μόνο από την πλευρά της εξουσίας. Δηλαδή αναγνωρίστηκε ως μεγάλος εξουσιαστής.

Η αρχαία Ελλάδα και το αθηναϊκό πολίτευμα δεν επηρέασαν πολιτικά τους βάρβαρους ηγεμόνες. Μπορεί η φιλοσοφία και η τέχνη των προγόνων μας να διαμόρφωσαν εν πολλοίς τη δυτικοευρωπαϊκή σκέψη, αλλά δεν είχαν αντίκτυπο στην πολιτική των ολιγαρχιών.

Ο περίφημος ελληνορωμαϊκός πολιτισμός, που ουδέποτε υπήρξε, ήταν επινόηση του 19ου αιώνα για λόγους επικοινωνίας. Οπως καταχρηστικά χρησιμοποιείται και ο όρος Δημοκρατία από τα σημερινά ολιγαρχικά καθεστώτα, σύμφωνα με τον Καστοριάδη, που κάνει διάκριση μεταξύ εκλεγμένων και δικτατορικών ολιγαρχιών.

Η Δημοκρατία εμφανίστηκε μία φορά στην Ιστορία της ανθρωπότητας στην Αθήνα, κράτησε δύο αιώνες και μετά εξαφανίστηκε. Εκτοτε αναζητείται στις διάφορες ουτοπίες. Την ανακάλυψε ο Τόμας Μορ αρχές του 16ου αιώνα στο Νησί της Ουτοπίας που ήξεραν και αρχαία ελληνικά, με αποτέλεσμα να καρατομηθεί από τον Ερρίκο Η’ με άλλη αφορμή, αλλά στην ουσία για τις ιδέες του. Το 1935 ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική Εκκλησία. Και έτσι οι άθεοι αντιεξουσιαστές απέκτησαν τον άγιό τους.

Κάτω από το πρίσμα του Φουκό μπορούμε να πούμε πως η εξουσία στην Ελλάδα βρίσκεται εκτός των συνόρων της. Η οικονομία της καθορίζεται από τη γερμανική Ε.Ε. και η γερμανική πολιτική εξυπηρετεί τα συμφέροντά της.

Στο σημείο που η Ελλάδα έχει αποδεχτεί αυτό το πλαίσιο, δεν έχει κανένα περιθώριο να κυβερνήσει τον εαυτό της. Θα ακολουθεί πειθήνια εντολές και μνημόνια και θα υπόκειται σε εξευτελιστικούς ελέγχους και επιτηρήσεις. Και αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα του λεγομένου ευρωπαϊκού τόξου.

Γι’ αυτό η αντιπολίτευση δεν έχει να πει τίποτα επί της ουσίας και περιορίζεται σε κατινισμούς με στοιχεία παλαιού αντικομμουνισμού (π.χ. Η βία προέρχεται από την Αριστερά).

Τα σύνορά μας δεν είναι εγγυημένα. Το ΝΑΤΟ δεν είναι σύμμαχός μας. Είναι επικυρίαρχος και εμείς υποτελείς των ΗΠΑ. Η Τουρκία αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάννης, που σημαίνει πως θέλει το Αιγαίο.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο του «Θεωρία Πολέμου» (εκδόσεις Θεμέλιο) επισημαίνει τον κίνδυνο από Βορρά, με τη Μεγάλη Αλβανία, αν ενωθεί με το Κόσοβο και καθυποτάξει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας (Εγώ την έχω αναγνωρίσει μονομερώς με το συνταγματικό της όνομα), τότε η Ηπειρος έχει τη σειρά της, καθότι η χώρα των Τσάμηδων.

Και η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας δεν της εξασφαλίζει καμιά βεβαιότητα για το μέλλον και τα σύνορά της. Τα Βαλκάνια και η Μέση Ανατολή είναι επικίνδυνες γειτονιές και εμείς είμαστε στη μέση. Και αν η Τουρκία μπει με το καλό στην Ε.Ε., θα είναι μια μεγάλη δύναμη σαν τη Γερμανία και τη Γαλλία. Να μην κοιτάξει και αυτή τα συμφέροντά της, δηλαδή το Αιγαίο;

Και να κλείσω με μια φράση του Κονδύλη. Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και βάθους.

Και θα πρόσθετα εγώ: Μήπως εκπροσωπούν και ένα μέτριο λαό που αρέσκεται στο «Οσα πιούμε, όσα φάμε και όσα αρπάξει ο κώλος μας;». Είναι γνωστό πως κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Μέτριος λαός, μέτρια κυβέρνηση για να διοριστούμε στην υποταγή. Πελατειακές σχέσεις, δηλαδή.

efsyn.gr

Στην Ινδία άνοιξε Τράπεζα... Ντομάτας!

Η πρώτη... Τράπεζα Ντομάτας είναι γεγονός στην Ινδία. Όχι, δεν τρελάθηκαν οι Ινδοί. Η απότομη και κατακόρυφη αύξηση της τιμής της ντομάτας έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στα νοικοκυριά, έχει κάνει τους εμπόρους να ζητούν την προστασία τους από σωματοφύλακες και πλέον να οδηγήσει ακόμη και στην επινόηση μιας «τράπεζας ντομάτας», στην οποία φυλάσσονται τα ιδιαίτερα αυτά... assets.

Οι τιμές του βασικού οπωροκηπευτικού προϊόντος έχουν αυξηθεί δραματικά από τον Ιούνιο, καθώς οι έντονες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες σε κάποιες περιοχές της Ινδίας – η οποία παράγει περίπου 18 εκατ. τόνους ντομάτας το χρόνο – προκάλεσαν σοβαρές καταστροφές στις καλλιέργειες και ελλείψεις σε ορισμένες περιφέρειες.

Οι ντομάτες πωλούνται στις 100 ρουπίες, ή 1,60 δολάρια το κιλό τελευταία, που είναι τέσσερις φορές πάνω από τις κανονικές τιμές, σύμφωνα με στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών της Ινδίας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τις αγοράσουν πολλές οικογένειες.

Σε μία αστεία κίνηση πολιτικής αντίδρασης, η νεολαία της αντιπολίτευσης δημιούργησε την «Κρατική Τράπεζα Ντομάτας», η οποία άνοιξε... τις πύλες της σήμερα. Στην «τράπεζα» οι πολίτες θα μπορούν να καταθέτουν τις ντομάτες τους για φύλαξη και να παίρνουν δάνεια, για το αγαπημένο και πολύτιμο λαχανικό.

Από πολιτική διαμαρτυρία, όμως, η τράπεζα προσέλκυσε πλήθος κόσμου. Οι Ινδοί σχημάτισαν μεγάλες ουρές για να καταθέσουν τις ντομάτες τους, καθώς φοβούνται ότι θα τους κλέψουν αν τις φυλάνε στα σπίτια τους.

Οι σκηνές που έχουν διαδραματιστεί τις τελευταίες ημέρες είναι πραγματικά εντυπωσιακές. Στην πόλη Indore, οπλισμένοι φύλακες είχαν παραταχθεί στην κεντρική αγορά μετά από αίτημα των ανήσυχων εμπόρων, καθώς είχε προηγηθεί η κλοπή 30 φορτίων ντομάτας στη Mumbai.

Σημειώνεται ότι οι Ινδοί αγρότες επηρεάζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την εποχή των μουσώνων που διαρκεί από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο και τις βροχοπτώσεις. Αν οι βροχοπτώσεις είναι λιγότερες ή πολύ περισσότερες, τότε πολύ συχνά προκαλούνται τεράστια προβλήματα στις σοδειές. Αναλυτές εκτιμούν ότι η τιμή της ντομάτας θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα τουλάχιστον μέχρι τα μέσα Αυγούστου, όταν αναμένεται να έρθουν προμήθειες από τις περιφέρειες που δεν έχουν χτυπηθεί από υπερβολικές βροχοπτώσεις.    

Στον «αέρα» η αξιολόγηση στο Δημόσιο

 Έρχεται διάταξη που θα προβλέπει τη σύνδεση με το νέο σύστημα κινητικότητας  

«Άκαρπη» απέβη και η τρίτη προθεσμία για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία έληξε τυπικά χθες.

Παρά τις επίσημες αλλά και τις «σιωπηρές» παρατάσεις που δόθηκαν αλλά και τις αρχικές εκτιμήσεις της ηγεσίας του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα συμμετάσχουν τελικώς στη διαδικασία, η αξιολόγηση επί του παρόντος παραμένει, όπως άλλωστε έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν, «σχέδιο επί χάρτου».

Σύμφωνα με την «Καθημερινή» η κυβέρνηση εξετάζει εναλλακτικές λύσεις και αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο το υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης θα καταθέσει διάταξη που θα προβλέπει τη σύνδεση της αξιολόγησης με το νέο σύστημα κινητικότητας.

Στην επίμαχη διάταξη, θα ορίζεται ότι η συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στην αξιολόγηση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους στο νέο σύστημα κινητικότητας που θα εφαρμοστεί τον Σεπτέμβριο. Οσοι υπάλληλοι δεν συμμετέχουν στην αξιολόγηση θα αποκλείονται και από τη διαδικασία της κινητικότητας και συνεπώς από τη δυνατότητα να μετακινηθούν σε θέσεις που επιθυμούν. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στη διάταξη θα ξεκαθαρίζεται ωστόσο ότι ο αποκλεισμός από την κινητικότητα θα διαρκεί όσο και η αποχή του κάθε υπαλλήλου από την αξιολόγηση, καθώς, εφόσον ο υπάλληλος συμπληρώσει και παραδώσει το σχετικό έντυπο, θα μπορεί να συμμετέχει στη κινητικότητα. Οπως προκύπτει και εκ του αποτελέσματος, η συντριπτική πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων επέλεξε να απέχει από την αξιολόγηση.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της δημόσιας διοίκησης, η αποχή κυμάνθηκε περίπου στο 70%, ενώ η ΑΔΕΔΥ υποστηρίζει ότι το αντίστοιχο ποσοστό ξεπέρασε το 80%.

Το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί έχει θορυβήσει τους θεσμούς, οι οποίοι βλέπουν τα χρονοδιαγράμματα να παρακάμπτονται σημαντικά, δεδομένου ότι βάσει μνημονίου η διαδικασία θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του περασμένου Ιουνίου. 

newsbeast.gr

Νέα στοιχεία «δείχνουν» παράδοση Τούρκων στρατιωτικών από Ελλάδα σε Ερντογάν

Εγγραφα και μαρτυρίες για την τύχη τριών Τούρκων κομάντος που «χάθηκαν» στις 15 Φεβρουαρίου.

  

Σειρά νέων στοιχείων που αναδεικνύουν ότι οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες παρέδωσαν –τον περασμένο Φεβρουάριο- μυστικά στην Τουρκία τρεις στρατιωτικούς που κατηγορούνται και δικάζονται για συμμετοχή στο πραξικόπημα κατά του Ταγίπ Ερντογάν, φαίνεται να έχουν συγκεντρωθεί τις τελευταίες ημέρες. Σε μια υπόθεση που πιθανολογείται ότι έχει σημαντικές πολιτικές και διπλωματικές προεκτάσεις…

Πρόκειται για τους Τούρκους κομάντος των Μονάδων Υποβρυχίων Καταστροφών Αχμέτ Χαμογλού, Γιουσέλ Οζτζάν και Μουσταφά Οζέλ οι οποίοι σύμφωνα με δημοσίευμα του «Βήματος» στις 13 Μαρτίου 2017 είχαν μπει με άλλους δύο στρατιωτικούς από την ίδια τουρκική μονάδα, τους Χαλίτ Τσετίν και Φατίχ Αρίκ, στις 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα. Οι δύο τελευταίοι παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχες στην περιοχή του Εβρου , ενώ τα ίχνη των αλλων τριών χάθηκαν.

Σύμφωνα με την επίσημη τούρκικη εκδοχή οι τρεις Τούρκοι στρατιωτικοί συνελήφθησαν, τον Μάιο του 2017, μετά από πολύμηνη αναζήτησή τους στην περιοχή της Ανδριανούπολης κι ενώ υποτίθεται ότι ετοιμάζονταν να εισέλθουν στην χώρα μας .

Ομως τον τελευταίο καιρό φέρεται να έχουν συγκεντρωθεί στοιχεία και πληροφορίες που αναφέρουν ότι δεν ήταν αυτή η σειρά των γεγονότων. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με στοιχεία από την Τουρκία ότι οι τρεις «συλληφθέντες» της Ανδριανούπολης είχαν παραδοθεί με συνοπτικές «άτυπες» διαδικασίες από τις ελληνικές στις τουρκικές αρχές . Κι αυτό λίγες ώρες μετά τον εντοπισμό τους στον Ελλαδικό χώρο κι ενώ προσπαθούσαν να μεταβούν στην Αθήνα.

Σε τωρινή επιστολή (σ.σ, τέθηκε υπ όψιν του «Βήματος») των Χαλίτ Τσετίν και Φατίχ Αρίκ οι οποίοι κρατούνται σε αστυνομική υπηρεσία στην Αθήνα, αναφέρουν «εισήλθαμε στην Ελλάδα στις 15 Φεβρουαρίου 2017 μαζί με άλλους τρείς κομάντος: τον Αχμέτ Τσάμογλου, τον Μουσταφά (Οζέλ) και τον Γιουτζέλ (Οζτζάν). Αυτοί οι 3 κομάντος επιβιβάστηκαν σε λεωφορείο πριν από εμάς και μάλλον συνελήφθησαν από την Ελληνική Αστυνομία. Μετά από καιρό, προέβαλαν και έδειξαν ότι αυτοί οι τρεις κομάντος δήθεν θα περνούσαν στις 15 Μαΐου από την Τουρκία προς την Ελλάδα». Για να συμπληρώσουν «αν και εδώ και 6 μήνες υποβάλαμε αίτημα διεθνούς προστασίας (ασύλου), χωρίς καμία νόμιμα τεκμηριωμένη αιτιολογία, κρατούμαστε από την Ελληνική Αστυνομία κατά παραβίαση της νομοθεσίας, παρόλο που το ποινικό μητρώο μας είναι λευκό και στις 2 χώρες. Εμείς δεν πήγαμε να σκοτώσουμε τον Ερντογάν (στη Μαρμαρίδα), εμείς προσγειωθήκαμε στη βάση Ακιντζί (στην Άγκυρα)».

Η νομική εκπρόσωπος των δύο Τούρκων κομάντος κυρία Σταυρούλα Τομαρά σημειώνει ότι έχει συγκεντρώσει σειρά εγγράφων και μαρτυριών για την υπόθεση των Τούρκων στρατιωτικών και ζητά από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου να κληθεί η ίδια, όπως και οι δύο κρατούμενοι πελάτες της να τα καταθέσουν.

tovima.gr  

Το κράτος είναι τα κομμάτια μας

Γκράφιτι στην Αθήνα. Τα μόνα χρήματα στα οποία δεν μπορεί να βάλει χέρι το κράτος. Προς το παρόν τουλάχιστον

|ΙΝΤΙΜΕΝΕWS/ΚΩΤΣΙΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 

Πάνω από τις προσωπικές και τις οικογενειακές ανάγκες, πάνω από την υγεία και τη ψυχαγωγία, πάνω από τη σίτιση και την ένδυση, είναι το κράτος. Ανήκεις πρώτα στο κράτος και μετά, δύσμοιρε, στην οικογένειά σου. Δεν ανήκεις στον εαυτό σου

 Του Κώστα Γιαννακίδη

Για την κατάσχεση ενημερώνεσαι με e-mail, αλλά, ακόμα και αν δεν έχεις πρόσβαση στο δίκτυο, θα το διαπιστώσεις όταν βάλεις την κάρτα στο ATM. Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία η διαδικασία, όσο αυτό που αισθάνεσαι όταν διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις ένα μήνυμα που είναι σαν άσχημα αποτελέσματα εξετάσεων: δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλά είδη οφειλετών προς το Δημόσιο. Λαμόγια του κοινού ποινικού δικαίου που θα πληρώσουν μετά την προθεσμία γιατί τζιράρουν αλλιώς το χρήμα. Μπαταχτσήδες με μαύρο χρήμα που έχουν κάτι λογαριασμούς για τα μάτια του κόσμου και του Εφόρου. Ξύπνιοι που κάνουν καθυστερήσεις μήπως και πέσουν σε καμιά καλύτερη ρύθμιση και τα φορτώσουν όλα εκεί. Και πονηροί που πιστεύουν ότι Εφορία πληρώνουν μόνο τα κορόιδα.

Και υπάρχει και εκείνο το, μεγαλύτερο υποθέτω, ποσοστό που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Επειδή έχασε τη δουλειά του, ξενοικιάστηκε η γκαρσονιέρα του, του ήρθε ο ΕΦΚΑ κατακούτελα, προέκυψε ένα θέμα υγείας ή κάτι έκτακτο στην οικογένεια. Ο καθένας μας, αν θέλει, έχει και μία πονεμένη ιστορία για να διηγηθεί. Ομως υπάρχουν και ιστορίες που δεν μπορείς να τους βάλεις ένα τέλος. Υπάρχει μόνο ο τοίχος, το αδιέξοδο, το κατασχετήριο της Εφορίας.

Τα στοιχεία είναι γνωστά. Μπορεί να σας εντυπωσιάζουν, να σας εξοργίζουν, να σας συγκλονίζουν. Μέχρι το τέλος του χρόνου οι μισοί Ελληνες θα χρωστάμε στο Δημόσιο ένα αστρονομικά μεγάλο ποσό, το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να αποπληρωθεί. Ακόμα και ανθρώπινα όργανα να κατάσχουν, πάλι δεν βγαίνουν τα λεφτά. Ταυτοχρόνως, όμως, το Δημόσιο, υπό την ευρύτερη έννοια, αυξάνει όλο και περισσότερο την πίεσή του. Ωσπου να φύγει η χρονιά, έχουμε να πληρώσουμε τον αυξημένο φόρο εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, τέλη κυκλοφορίας, συν δόσεις από παλαιότερες ρυθμίσεις.

Πρακτικά αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερο έλεγχο του κράτους προς τις ζωές των πολιτών. Φόρο με τον φόρο, δόση με τη δόση, μήνα με το μήνα, ανήκεις όλο και περισσότερο στο κράτος, ειδικά αν, πράγματι, δεν έχεις να πληρώσεις αυτά που οφείλεις. Ετσι δεν συμβαίνει πάντα, όπου υπάρχει οφειλή;

Από ένα σημείο και μετά, οι πολιτικοί θα διεκδικούν τη ψήφο υποσχόμενοι περισσότερες δόσεις και λιγότερες κατασχέσεις. Η καθημερινή επιβίωση εκατομμυρίων συμπολιτών μας γίνεται συνάρτηση της πολιτικής και των διαθέσεων του υπουργού Οικονομικών. Οσο πλησιάζουμε στις εκλογές, οι κατασχέσεις θα χαλαρώνουν. Μετά τις εκλογές θα πέφτουν σαν ακρίδα. Τριτοκοσμικά ήθη.

Και πάντα, μα πάντα, όλοι οφείλουν να θυμούνται ότι πάνω από τις προσωπικές και τις οικογενειακές ανάγκες, πάνω από την υγεία και τη ψυχαγωγία, πάνω από τη σίτιση και την ένδυση, είναι το κράτος. Ανήκεις πρώτα στο κράτος και μετά, δύσμοιρε, στην οικογένειά σου. Σίγουρα δεν ανήκεις στον εαυτό σου. Και, δυστυχώς, το κράτος δεν είμαστε πλέον εμείς. Το κράτος είναι τα κομμάτια μας.

protagon.gr

Η Αρλέτα και η κάμαρά της

Η Αρλέτα...Τι διάολο πλάσμα ήταν αυτό το πλάσμα; Μπορεί τελικά και να ήταν πάντα, εκείνο το κορίτσι στην Ύδρα, κάτω από τον μύλο που τραγουδούσε με την κιθάρα της για την ψυχή της μόνο. Μια περίεργη περίπτωση ανθρώπου- καλλιτέχνη, στην καμαρά της

 Ρέα Βιτάλη

Τι σόι πλάσμα αυτό το πλάσμα; Μα να μην καθρεπτιστεί ποτέ στα μάτια μας; Ούτε τόσο δα; Μπροστά μας τραγουδούσε κι εμείς κοινό της, ακολουθούσαμε τον σκοπό της, κουνούσαμε τους ώμους μας στο «Τσάι γιασεμί», παλεύαμε τον στίχο «Είναι η άγρια πλευρά σου που με συγκινεί» από το τραγούδι «Λύκος», πίναμε μαζί της «Στο μπαρ Το Ναυάγιο». Μας χαμογελούσε, της χαμογελούσαμε, τόσο δα.

Ολα μ΄εκείνη τα κάναμε «τόσο δα», σαν εσωτερικά που ξεθάρρευαν κι έσταζαν «τόσο δα». Θα έπρεπε να χαιρόταν, ό,τι εμείς χαιρόμασταν να την ακούμε αλλά…Τι σόι πλάσμα αυτό το πλάσμα; Ακόμα και το όνομά της περίεργο. Αρλέτα.

Αντιγράφω από μια συνέντευξη που είχα πάρει από τον Γιώργο Παπαστεφάνου:  «Ήταν Καθαρή Δευτέρα του 1966, στην Yδρα συγκεκριμένα και κάτω από τον μύλο ήταν διάφορες άγνωστες νεανικές παρέες. Και καθώς είχα στραμμένη την πλάτη μου και φεύγαμε, ακούω το “Με το λύχνο του άστρου” από το “Άξιον Εστί”, όπως δεν το είχα ξανακούσει. Αναρωτήθηκα, ποια είναι αυτή που τραγουδάει. Το επόμενο τραγούδι της ήταν “Ο Σωκράτης” από τους “Όρνιθες”. Σκέφτομαι με συγκίνηση ότι δεν είναι μόνο υπέροχη τραγουδίστρια αλλά έχει και υπέροχο γούστο. Θέλησα να τη γνωρίσω. Μου είπε ότι σπούδαζε ζωγραφική κι εγώ την πήγα αμέσως στην εταιρεία ΛΥΡΑ. Ακόμα θυμάμαι ότι τη σύστησα στον Νότη Μαυρουδή λέγοντας: “Εγεννήθη ημίν Τζοάν Μπαέζ”».

 

Η Αρλέτα σε φωτογραφία του 1966 

Και κάπως έτσι μπήκε η Αρλέτα στη ζωή μας. Μια φιγούρα αλλιώς, με τη κιθάρα της πάντα κάπως σαν σύνορο με το κοινό. Κι όσο εκείνη τραγουδούσε… Άραγε τραγούδησε ποτέ για μας; Ή μόνο με τον εαυτό της στον εαυτό της; Πάντως την έχω στο μυαλό μου σαν, από τη μια η Αρλέτα κι από την άλλη… Οι εποχές που περνούσαν κι άλλαζαν. Πότε έβραζαν τα γήπεδα και ενώναμε τις μπουνιές μας στον αέρα «Ήμασταν δυο, ήμασταν τρεις, ήμασταν χίλιοι δεκατρείς». Πότε «Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία». Πότε «Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο σίγουρα ναι». Πότε βουρλιζόμασταν στις ντίσκο με βεβαιότητα, ότι «I will survive». Πότε πέφταμε σε έρωτες «Μίλα μου» με κάποια Χριστιάνα και κάποιον Δάκη, πότε «Άσε με να φύγω» δηλώναμε με μια Κανελίδου. Πότε «Ιστορία μου αμαρτία μου, λάθος μου μεγάλο» με τη Ριτάρα, αγαπημένη Ανδρέα Παπανδρέου. Πότε «Τα μαύρα μάτια σου» με τον Αγγελόπουλο κι ενδιάμεσα, άκου παράκρουση «Αν μια μέρα σε χάσω» με κανέναν Πασχάλη και παραλλήλως «Γράμματα στον Μακρυγιάννη» και μετά, πέσαμε στο δίδυμο Νικολακοπούλου-Κραουνάκης και εμβαθύναμε σε άλλου είδους στίχους και μετά…

Τι να στα λέω; Ρεύματα. Μουσικές. Late 60ς, 70ς, 80ς, 90ς. Άντε πατήσαμε και 2000! Χτυπήσαμε κάποτε και Ολυμπιάδα. Φτάσαμε μέχρι και το τώρα μας που δεν ξεχωρίζεις φωνή από φωνή… Μέτρα χρόνια και χρόνια! Τραγουδιστές με φωνές, όχι αστεία, και μη σου φαίνεται παράξενη η διευκρίνιση. Τι Βικάρα Μοσχολιού και τι Γιώργος Νταλάρας και Μαρινέλλα και Γιάννης Πάριος και Δήμητρα Γαλάνη και Χάρις Αλεξίου και Τσανακλίδου και Πρωτοψάλτη, για να μη σου πω Φλέρυ Νταντωνάκη και δεν ξέρεις πού να την ψάξεις…

Φωνές πουλάκι μου! Χαρήκαμε φωνές! Πιπιλίσαμε λέξη τη λέξη τους στίχους. Και βέβαια εξυπακούεται,  είδαμε τους τραγουδιστές ν΄αστράφτουν επιτυχία! Να λάμπουν ολόκληροι δόξα, χρήμα, πωλήσεις, αυτόγραφα, εξώφυλλα. Τους είδαμε να καθρεπτίζουν το καλλιτεχνικό τους μπόι στα μάτια μας. Λογικό δεν είναι; Δεν έχει ανάγκη ο καλλιτέχνης το κοινό; Τους είδαμε να μας στρέφουν το μικρόφωνο και να μη χάνουμε λέξη για λέξη. Μα… Η Αρλέτα…Τι διάολο πλάσμα ήταν αυτό το πλάσμα; Μπορεί τελικά και να ήταν πάντα, εκείνο το κορίτσι στην Ύδρα, κάτω από τον μύλο που τραγουδούσε με την κιθάρα της για την ψυχή της μόνο. Μια περίεργη περίπτωση ανθρώπου- καλλιτέχνη, στην κάμαρά της, όχι την παιδική, αλλά την απολύτως, εκλεκτικά προσωπική. Άραγε μας είδε ποτέ; Τη νοιάξαμε;

protagon.gr

Οι σκιές της Πανσελήνου

Ο ήλιος είναι φωτοδότης, όμως το φεγγάρι μας επιτρέπει να το κοιτάξουμε κατά πρόσωπο. Ο ήλιος δίνει ζωή στα πλάσματα του κόσμου, όμως είναι το φεγγάρι που δίνει σχήμα και ανάσα σε αυτά που δεν υπάρχουν

 Του Κώστα Γιαννακίδη

Το φεγγάρι του Αυγούστου είναι ξεχωριστό. Και μας βρίσκει με τα πόδια στη θάλασσα ή τα χέρια να χαϊδεύουν τα μάρμαρα των αρχαιολογικών χώρων. Συνήθως κάποιος τραγουδάει, μία συναυλία ή ένα ποιητικό δρώμενο. Πιο παλιά, ο μακαρίτης ο Νίκος Παπάζογλου φρόντιζε να έχει κλείσει το θέατρο του Λυκαβηττού για συναυλία -προς το τέλος έλεγε και τον «Αύγουστο». Γύρω από την Ακρόπολη, στην παραλιακή λεωφόρο, όπου υπάρχει νερό για να καθρεφτιστεί το φεγγάρι και όπου υπάρχουν αρχαία για να φωτιστεί η ιστορία, η Αθήνα απόλαυσε την Πανσέληνο του Αυγούστου, πιστεύοντας, αφελώς, ότι ο Σεπτέμβριος είναι ακόμα μακριά.

Και όλοι εμείς, κοιτάζοντας το μεγάλο φεγγάρι, τις χαρακιές στο κορμί του, αισθανθήκαμε μικροί, ίσως και μόνοι, σε ένα αχανές, απέραντο και υπέροχο σύμπαν. Αλλωστε τέτοιες βραδιές αν κάτσεις να αναλογιστείς τη δύναμη και τις δυνατότητες του ανθρώπου, τότε οφείλεις να σκεφτείς ότι εκεί πάνω πάτησαν μπότες. Και αυτό δεν είναι καλό νύχτες σαν και αυτήν.

Ο ήλιος είναι φωτοδότης, όμως το φεγγάρι μας επιτρέπει να το κοιτάξουμε κατά πρόσωπο, δεν απαιτεί υποταγή, δεν τιμωρεί τα μάτια που θα στραφούν προς τα εκεί. Ο ήλιος δίνει ζωή στα πλάσματα του κόσμου, όμως είναι το φεγγάρι που δίνει σχήμα και ανάσα σε αυτά που δεν υπάρχουν. Τους χαρίζει σκιές, ελευθερώνει τη φαντασία για να φτιάξει κόσμους, δίνει ένταση στους ψιθύρους, τροφή στους φόβους, αλλά και χώρο να γεννηθούν όνειρα.

Απόψε οι άνθρωποι χαίρονται μία ζεστή νύχτα κάτω από το σεληνόφως και είναι από τις στιγμές που έρχονται στα αλήθεια πιο κοντά, όταν ο ένας χώνεται μέσα στη σκιά του άλλου.  

    

protagon.gr

Η «Μέρα που ξεπεράσαμε τα όρια της Γης»

Του Παντελή Μπουκάλα

Οι τσούχτρες που κυρίευσαν φέτος τον Πατραϊκό και τον Κορινθιακό είναι κάτι αρκετά σοβαρότερο από ενόχληση στα κολυμβητικά όνειρα ημών των παραθεριστών. Και παρότι η μετακίνησή τους διέπεται από κάποια περιοδικότητα, υπακούει δηλαδή σε νόμους της φύσης, η φετινή μαζικότατη και παρατεταμένη παρουσία τους έχει γνωρίσματα που σχετίζονται με άλλου είδους «νόμους»: ανθρωπογενείς· δηλαδή αφύσικους ή περιβαλλοντοκτόνους. Πρώτος τέτοιος «νόμος», που αδιαφορεί για όσα νομικά πλέγματα επιχειρεί να εγκαταστήσει η πολιτεία, πάντα με τη γνωστή αργοπορία της, είναι η υπεραλίευση στους κόλπους και στο κοντινό Ιόνιο, και μάλιστα μεγάλων ψαριών. Δεύτερος «νόμος», η ρύπανση από κάθε λογής απόβλητα· η ψευδαίσθησή μας ότι η ανεξάντλητη θάλασσα έχει και ανεξάντλητες δυνατότητες απορρόφησης των ρύπων που της δωρίζουν οι βιομηχανικές και λοιπές δραστηριότητές μας είναι απλώς εγκληματική. Τρίτος «νόμος», η κλιματική αλλαγή και η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών, «νόμος» επίσης ανθρωπογενής, αν βεβαίως πιστέψουμε την ειδικευμένη στο θέμα επιστημονική κοινότητα και όχι τον Αμερικανό πρόεδρο, που δυστυχώς είναι και πλανητάρχης.

Η πληθυσμιακή έκρηξη των μεδουσών μπορεί να αντιμετωπιστεί περιστασιακά, με την επιστράτευση μεδουσοδιωκτικών σκαφών (η Ναυμαχία της Ναυπάκτου, σε άσημη εκδοχή) και την τοποθέτηση επιφανειακών διχτυών που θα μας επιτρέπουν να δροσιζόμαστε ακίνδυνα, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα έχουμε τον νου μας για τα ταχύπλοα των μεθυσμένων από βενζίνη ατζαμήδων, που αδιαφορούν (άλλος «νόμος» κι αυτός) για τις απαγορευμένες ζώνες και τα όρια ταχύτητας. Με τέτοια τρικ, όμως, δεν αντιμετωπίζεται η ουσία του ειδικού και εντοπισμένου προβλήματος, η καταγωγή του. Και φυσικά δεν αντιμετωπίζεται το μείζον πρόβλημα, το συνολικό: η κλιματική αλλαγή. Και δυστυχώς, πρέπει να ειπωθεί πως υπάρχουν πολλά νεότερα από το οικολογικό μέτωπο, και είναι όλα τους δυσάρεστα. Στη σωβινιστικολαϊκιστική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τη χώρα του από τη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα (υπογράφτηκε από 195 χώρες, που συναποδέχτηκαν ως όριο ασφαλείας την αύξηση της θερμοκρασίας έως δύο βαθμούς στη διάρκεια του 21ου αιώνα) και στην αποκόλληση του τεράστιου παγετώνα της Ανταρκτικής, προστίθενται νεότερες μελέτες με ολοένα και πιο αποκαρδιωτικά πορίσματα.

Σύμφωνα με όσα δημοσίευσαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο περιοδικό Nature Climate Change, αν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός εκπομπών αερίων και την επόμενη δεκαπενταετία, το πιθανότερο είναι πως η θερμοκρασία του πλανήτη θα αυξηθεί κατά ενάμιση βαθμό έως το 2032. Αλλά ακόμα κι αν οι γεωπολίτες κατορθώναμε να σταματήσουμε αμέσως και πλήρως όλες τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, κι αν όλες οι προηγμένες και οι αναπτυσσόμενες χώρες συναποφάσιζαν να χρησιμοποιούν αποκλειστικά εναλλακτικές, ήπιες μορφές ενέργειας, διαφοροποιώντας ριζικά και το καταναλωτικό τους μοντέλο, και πάλι ο πυρετός του πλανήτη θα συνέχιζε να αυξάνεται έως το τέλος του αιώνα μας. Ποια η πιθανότητα να αυξηθεί η θερμοκρασία από δύο έως πέντε βαθμούς έως το 2100; Εκτιμάται στο 90%, μόνο που το υπόλοιπο 10% δεν είναι από τα ποσοστά που δημιουργούν οποιοδήποτε αίσθημα ασφάλειας. Το μήνυμα, σφόδρα απογοητευτικό (αλλά και σφόδρα παρακινητικό συγχρόνως, αν αρνιόμαστε να υποταχθούμε στη μοίρα), είναι πως έχουμε ξεπεράσει πια τη δωδεκάτη στο «Ρολόι της Αποκάλυψης». Το σημείο δηλαδή όπου η αναστροφή ήταν εφικτή, τουλάχιστον θεωρητικά, μια και δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με πρωτόγνωρο πρόβλημα και τα μοντέλα μας ενδέχεται να σφάλλουν· να είναι επηρεασμένα, λ.χ., από την αυτοπροστατευτική αισιοδοξία που διακρίνει το ανθρώπινο γένος.

Η «Μέρα που ξεπεράσαμε τα όρια της Γης» (Earth Overshoot Day) είναι ένα συμβολικό ορόσημο με βάση το οποίο το παγκόσμιο ερευνητικό δίκτυο «Global Footprint Network» και η οικολογική οργάνωση WWF ελέγχουν τον ρυθμό αύξησης του παγκόσμιου οικολογικού χρέους· υπολογίζουν έτσι και πόσο μειώνονται οι αντοχές του πλανήτη στην κατάχρηση ή τη λεηλασία που υφίσταται από τους ενοίκους του, που ώρες ώρες φέρονται σαν κουρσάροι, ή σαν τους εξωγήινους σε δυστοπικές ταινίες, που καταφτάνουν μέχρις εδώ για ν’ αρπάξουν ό,τι χρειάζονται και να ξαναφύγουν, αδιάφοροι για το τι αφήνουν πίσω τους. Φέτος εξαντλήσαμε ήδη από τις 2 Αυγούστου τους φυσικούς πόρους με τους οποίους θα έπρεπε να τα βγάλουμε πέρα όλο το 2017. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να δανειστούμε, να σφετεριστούμε, να κλέψουμε από το 2018, το 2019 και τα επόμενα χρόνια πόρους επαρκείς για το υπολειπόμενο πεντάμηνο του τρέχοντος έτους. Για να φανεί η ταχύτητα της φθοράς, ας συνεκτιμηθεί ότι πριν από είκοσι χρόνια, το 1997, είχαμε καταφέρει να φτάσουμε έως τα τέλη του Σεπτεμβρίου με «ίδιους πόρους», χωρίς πίστωση.

Ετσι όμως δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Το οικολογικό χρέος δεν είναι όπως το οικονομικό, για να προσδοκά κανείς «κούρεμα». Αν κάθε χρόνο η «Μέρα που εξαντλήσαμε τα όρια της Γης» έρχεται όλο και νωρίτερα (το φετινό ρεκόρ θα το καταρρίψουμε σίγουρα του χρόνου κ.ο.κ.)• κι αν πρέπει να τρώμε όλο και περισσότερο από το μέλλον (ή μάλλον να τρώμε το ίδιο το μέλλον) για να ψευτοσυντηρούμε το ασθματικό παρόν μας, η κατάρρευση, με τη μορφή της πείνας, της δίψας, της απώλειας εδαφών και των συνεπαγόμενων πολέμων, ίσως δεν θα περιμένει το «συμβολικό» 2100 για να εκδηλωθεί.

Βρισκόμαστε πράγματι στην Ανθρωπόκαινο περίοδο. Και με γνώμονα το οικολογικό μας αποτύπωμα πάνω τη Γη, που γίνεται ολοένα πιο τραχύ και βαθύ, η ανθρωπότητα, στο σύνολό της, χρειάζεται 1,7 πλανήτες τον χρόνο για να συνεχίσει να ζει με τον σημερινό τρόπο. Χρησιμοποιεί δηλαδή τη φύση 1,7 φορές ταχύτερα από τον ρυθμό με τον οποίο τα οικοσυστήματα αναπληρώνουν τις απώλειές τους. Πρωταθλήτρια στη σχετική κατάταξη είναι η Αυστραλία, που χρειάζεται 5,2 πλανήτες ετησίως, και στη δεύτερη θέση οι ΗΠΑ, με πέντε πλανήτες. Κάπου στη μέση βρίσκεται η Ελλάδα, με 2,5 πλανήτες, ίσως επειδή ούτε ο ήλιος την ευλογεί ούτε οι άνεμοι.


Να βρίσκουμε έναν πλανήτη τον χρόνο κάπου εκεί έξω, που να μπορούμε μάλιστα να τον αποστραγγίζουμε ή να τον χρησιμοποιούμε σαν ρεζέρβα, δεν φαίνεται πιθανό. Δεν είναι άλλωστε αυτή η πρόταση των επιστημόνων. Αλλο συμβουλεύουν: «Αν σκεφτεί κανείς ότι η ζήτηση για τροφή αποτελεί το 28% του οικολογικού αποτυπώματος της ανθρωπότητας, ενώ η σπατάλη τροφίμων αγγίζει το 1,3 δισ. τόνους ετησίως, τότε απλές κινήσεις για τη μείωση της σπατάλης μπορούν να κάνουν τη διαφορά». Μπορούν;   

kathimerini.gr

Ποινικές διώξεις σε βάρος πρώην στελεχών της «Εγνατίας Οδού ΑΕ» για υπερκοστολόγηση-μαμούθ

Βαριές κατηγορίες αντιμετωπίζουν πρόεδροι, μέλη διοικητικών συμβουλίων, διοικητικά στελέχη και ανώτεροι υπάλληλοι της “Εγνατίας οδού Α.Ε.” για την υπόθεση με την υπερκοστολόγηση-μαμούθ των σηράγγων του αυτοκινητόδρομου στη Δυτική Μακεδονία, που ζημίωσε το δημόσιο με ποσό που φτάνει τα 33 εκατομμύρια ευρώ. Ο εισαγγελέας διαφθοράς Θεσσαλονίκης άσκησε ποινικές διώξεις σε βάρος 23 ατόμων και η δικογραφία διαβιβάστηκε σε ειδικό ανακριτή.

Λίγες ημέρες μετά την κατάθεση της αγωγής από την “Εγνατία οδό Α.Ε.”, με την οποία η εταιρεία διεκδικεί αποζημιώσεις από διοικούντες και στελέχη της ύψους 78 εκατομμυρίων ευρώ, όσο δηλαδή όλη η ζημιά που θεωρεί ότι προκλήθηκε από τις υπερκοστολογήσεις και την αλλαγή κατασκευαστικών κατηγοριών, και λίγες ημέρες μετά την έναρξη νέας προκαταρκτικής εξέτασης για υπερβάσεις σε κατασκευές της περιοχής Θεσσαλίας ο εισαγγελέας διαφθοράς Αχιλλέας Ζήσης έκλεισε την προκαταρκτική που ξεκίνησε για το πρώτο μέρος του σκανδάλου τον περσινό Ιούνιο.

Ειδικότερα έγκυρες πληροφορίες που επικαλείται το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Θεσσαλονίκη», αναφέρουν πως άσκησε ποινικές διώξεις σε βάρος δύο πρώην προέδρων της “Εγνατίας οδού Α.Ε.” (2009 και 2014), πρώην αντιπροέδρων και μελών διοικητικών συμβουλίων των ίδιων περιόδων, ενός διευθύνοντος συμβούλου, γενικών διευθυντών έργων και μηχανικών που είχαν αναλάβει το έργο γενικής εποπτείας των κατασκευών στη Δυτική Μακεδονία και συγκεκριμένα στις σήραγγες των Γρεβενών, όπως επίσης και κατά στελεχών της εταιρείας που ανέλαβε την κατασκευή των σηράγγων αυτών. Αντιμετωπίζουν κατά περίπτωση τις κατηγορίες της απάτης σε βάρος του δημοσίου, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών, απάτης σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απλής κακουργηματικής απιστίας, ψευδούς βεβαίωσης σε βάρος του δημοσίου και ηθικής αυτουργίας στις πράξεις αυτές. Δίωξη ασκήθηκε και σε βάρος νομικού συμβούλου της “Εγνατίας” για απιστία δικηγόρου.

Η έρευνα για την υπόθεση ξεκίνησε, αφού η προηγούμενη διοίκηση της “Εγνατίας οδού Α.Ε.” λίγο πριν από την αντικατάστασή της από τη σημερινή κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα διαφθοράς. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο πολυσέλιδο έγγραφο και επαναλαμβάνονται στην αγωγή αποζημίωσης κατά των πρώην διοικούντων και στελεχών της στις σήραγγες της περιοχής “Αρκούδα”, παρότι ο προϋπολογισμός και η κατασκευή έγιναν με τις προδιαγραφές και το κόστος συγκεκριμένης κατηγορίας, μετά την ολοκλήρωσή τους η κατηγορία κατασκευής άλλαξε, επομένως η τιμή εκτοξεύτηκε σε 33 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα. Μάλιστα τα χρήματα αυτά δόθηκαν στην εταιρεία κατασκευής, παρότι το έργο δεν είχε παραληφθεί οριστικά.

Οι εγγυητικές

Το κουβάρι του σκανδάλου άρχισε να ξετυλίγεται, όταν η κατασκευάστρια εταιρεία ΑΤΤΙΚΑΤ προσέφυγε στο πολιτικό εφετείο Δυτικής Μακεδονίας, αρμόδιο για διαφορές δημοσίων έργων, και διεκδίκησε από την “Εγνατία” την επιστροφή των εγγυητικών επιστολών της που είχαν κατατεθεί στις τράπεζες. Η τότε διοίκηση Ρούτου-Κολιόπουλου, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μηνυτήρια αναφορά, δέχτηκε εισηγήσεις να μη διεκδικήσει τις εγγυητικές και σε πρώτη φάση να επιδιώξει την αναβολή του δικαστηρίου, καθώς είναι “χαμένη υπόθεση”. Ωστόσο οι διοικούντες αποφασίζουν να αλλάξουν τη νομική εκπροσώπηση παίρνοντας εξωτερικό συνεργάτη-συνήγορο για το συγκεκριμένο δικαστήριο.

Από την έρευνα εκείνη αρχίζουν να προκύπτουν οι υπερβάσεις στα έργα που έγιναν αρχικά στις σήραγγες της Δυτικής Μακεδονίας και στη συνέχεια αυτές που ανήκουν στη δικαστική περιφέρεια Θεσσαλίας. Μία σχετική αναφορά του διευθυντή έργων Γρεβενών αποκαλύπτει όλες τις πτυχές του σκανδάλου και τη ζημία που προκλήθηκε σε βάρος του δημοσίου.

Μετά την προκαταρκτική Ζήση για το τμήμα των υπερβάσεων που έχουν καταγγελθεί στη Δυτική Μακεδονία το πολιτικό εφετείο Κοζάνης αποφασίζει υπέρ της “Εγνατίας” και οι εγγυητικές επιστολές σύμφωνα με την απόφαση πρέπει να καταλήξουν στα ταμεία της “Εγνατίας οδού”. Το δικαστήριο δέχεται όσα συνέβησαν με την αλλαγή των κατηγοριών, χωρίς να γίνουν πρόσθετες εργασίες, στις σήραγγες της “Αρκούδας”. Ακολουθεί η δίκη στο πολιτικό εφετείο Θεσσαλίας για τουλάχιστον δύο σήραγγες, όπου οι υπερβάσεις φτάνουν τα 43,7 εκατομμύρια ευρώ.

Η απόφαση και αυτού του δικαστηρίου είναι καταπέλτης για όσα συνέβησαν με την κατασκευή των σηράγγων. Γίνεται λόγος για αποζημιώσεις, χωρίς να γίνουν εργασίες, για έργα που πληρώθηκαν, αλλά ποτέ δεν έγιναν, και ανατρέπεται ο ισχυρισμός της κατασκευάστριας εταιρείας πως οι σήραγγες κατεδαφίστηκαν και κατασκευάστηκαν εκ νέου. Ακόμη στην απόφαση αναφέρεται ότι υλικά που παραλαμβάνονταν δεν χρησιμοποιούνταν, παραλαβές έργων γίνονταν κατά το… ήμισυ και γενικότερα περιγράφεται μία κατάσταση που μόνον διαφανής δεν φαίνεται για ένα τόσο μεγάλο σε μέγεθος δημόσιο έργο, όπως ήταν η κατασκευή της Εγνατίας οδού.

Μεταξύ των δύο αποφάσεων μεσολαβεί και πόρισμα της αρχής καταπολέμησης της διαφθοράς, από την οποία είχε ζητήσει έρευνα ο σημερινός υπουργός Μεταφορών και Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, όταν ήταν αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και ήδη είχε πληροφορηθεί από τους διοικούντες τον Ιουλίου του 2015 πως κάτι συμβαίνει με την κατασκευή του μεγαλύτερου αυτοκινητόδρομου της χώρας.

Νέα έρευνα για τις Σέρρες

Το σκάνδαλο με τις υπερκοστολογήσεις-μαμούθ της Εγνατίας οδού φαίνεται ότι δεν θα διαλευκανθεί γρήγορα. Εκτός των διώξεων που άσκησε ο εισαγγελέας για την πρώτη φάση της έρευνας και τη ζημία με την αλλαγή στην κατηγορία των σηράγγων της Δυτικής Μακεδονίας ήδη ανατέθηκε στην οικονομική αστυνομία το δίδυμο σκάνδαλο με τις σήραγγες της περιφέρειας Θεσσαλίας. Αυτό δεν αποκλείεται τελικά να εξεταστεί από κοινού, παρότι πρόκειται για δύο διαφορετικές μηνυτήριες αναφορές, με την τελευταία να έχει κατατεθεί από τη σημερινή διοίκηση της εταιρείας και τον πρόεδρο Απ. Αντωνούδη.

Ήδη η εταιρεία σε αστικό επίπεδο αντιμετωπίζει ως ένα το συγκεκριμένο σκάνδαλο και έτσι αιτιολογούνται οι αγωγές που κατατέθηκαν. Μία σε βάρος των ίδιων των στελεχών της, από τα οποία διεκδικεί αποζημίωση 78 εκατ. ευρώ, και μία σε βάρος της κατασκευάστριας εταιρείας και των στελεχών της διεκδικώντας το ίδιο ποσό της ζημίας.

Πάντως έγκυρες πηγές ανέφεραν πως η “Εγνατία οδός Α.Ε.” ήδη μελετά αντίστοιχες υπερβάσεις που έγιναν στην κατασκευή του δρόμου στην πλευρά των Σερρών και συγκεκριμένα στο τμήμα Κερδυλλίων και γέφυρας Στρυμόνα. Σημερινά στελέχη μιλούν για ζημία που μπορεί να φτάνει τα 18 εκατομμύρια ευρώ και δεν αποκλείεται και γι’ αυτό να κατατεθεί μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα διαφθοράς.

makthes.gr