Ότι αυτές κληρονομήσουσι την γην

“I love the smell of napalm in the morning.”

Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ στο Αποκάλυψη, Τώρα

~~~

Οι άνθρωποι φοβούνται τις κατσαρίδες πιο πολύ απ’ τις πρίζες, τα αυτοκίνητα και τα τσιγάρα. Σίγουρα όμως πιο πολλοί πεθαίνουν από ηλεκτροπληξία παρά από κατσαρίδα.

Γιατί τις φοβόμαστε τόσο; Μάλλον επειδή ξέρουμε, βαθιά μέσα μας, μια γνώση προαιώνια από τότε που τρώγαμε ωμά κρέατα και ρίζες, ότι αυτές θα κληρονομήσουν τη Γη.

~~

Ήμουν 18 μήνες άνεργος, μπορεί και περισσότερο -κάποια στιγμή σταματάς να μετράς.

Ο Παύλος, ο μπακάλης της γειτονιάς, μου είπε ότι πριν δούλευε σε μια απεντομωτική, κι ότι πάντα χρειάζονταν άτομα εκεί.

“Να ξέρεις όμως”, μου είπε καθώς μου έδινε τη διεύθυνση, “έχει πολλά χημικά.”

“Κανένα πρόβλημα. Μ’ αρέσει η μυρωδιά των χημικών το πρωί.”

“Σοβαρολογώ”, έκανε ο Παύλος.

Όταν είσαι άφραγκος και χρεωμένος δέχεσαι να δουλέψεις και στο Τσερνομπίλ, έτσι δεν είναι;

~~

Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας ήταν ένας βαψομαλλιάς με καουμπόικες μπότες. Μάλλον τα χημικά πειράζουν πρώτα την αίσθηση του γούστου.

Εκείνος δεν έκανε πλέον απεντομώσεις. Είχε πέντε υπαλλήλους. Δύο νέους, ούτε είκοσι πέντε χρονών, την Αγάπη, Ρωσοπόντια 50+, με τρία παιδιά κι άνεργο άντρα, έναν στην ηλικία μου κι έναν εξηντάρη -που έμοιαζε για εβδομήντα άνετα. Δέχτηκα κι έγινα ο έκτος.

Στην πρώτη μου αποστολή βγήκα με την Αγάπη, που σύντομα θα καταλάβαινα ότι ήταν πολύ σκληρό καρύδι. Βετεράνος, δέκα χρόνια στο πεδίο της μάχης, είχε εξοντώσει μερικές χιλιάδες.

Κάναμε απεντόμωση στο υπόγειο ενός μεγάλου βιβλιοπωλείου στη Μαρτίου, όπου υπήρχαν περισσότερες κατσαρίδες από βιβλία.

Η Αγάπη ήταν τόσο ψύχραιμη που πάγωνε τον χώρο. Τα έντομα έτρεχαν γύρω της, ανέβαιναν πάνω της, κι ούτε μια στιγμή δεν στρίγγλισε σαν γυναικούλα. Το ‘κανα εγώ, όταν μια απάτσι πέταξε μες στα μούτρα μου.

“Θα συνηθίσεις”, μου είπε η Αγάπη όταν τελειώσαμε και βγήκαμε στον πάνω κόσμο. Με κέρασε τσιγάρο. Της είπα ότι το είχα κόψει. Εκείνη γέλασε.

“Μόνο να θυμάσαι”, μου είπε, “ότι αυτά που ψεκάζουμε είναι πολύ πιο επικίνδυνα απ’ τα ζωύφια.”

Μου έδειξε τη μέσα μεριά απ’ τα χέρια της. Ήταν σημαδεμένα με κόκκινα εκζέματα, που σίγουρα δεν ήταν απλή αλλεργία.

Μείναμε να κοιτάμε απέναντι, ενώ κάθε τόσο τιναζόμουν, γιατί ένιωθα ότι κάτι περπατούσε πάνω μου. Λίγο μετά πήρε στο τηλέφωνο της Αγάπης το boss.

“Τέρμα το διάλειμμα, στραβάδι”, μου είπε και σηκώθηκε. “Εργοστάσιο στη Σίνδο. Ήρθε η ώρα να συναντήσεις μερικές κινέζες.”

Την πρώτη μέρα το boss μου είχε δώσει ένα φυλλάδιο που είχε τις πιο γνωστές κατσαρίδες με τα λατινικά τους ονόματα. Όμως σύντομα έμαθα τα πολεμικά ονόματα: Γερμανίδες (ή ξανθιές), απάτσι, μαύρες, αμερικάνες, σουπέλες (αυτές ήταν οι πιο μικρές κι εύκολες), κινέζες, αιγυπτιακές, λιμανίσιες.

Οι κινέζες δεν ήταν καλή περίπτωση για δεύτερη αποστολή.

Τρεις εβδομάδες μετά είχα συνηθίσει τον θάνατο. Όλα τα είδη μου φαίνονταν τόσο θνητά, τόσο συνηθισμένα. Αλλά δεν είχε ξεκινήσει ακόμα ο μεγάλος πόλεμος.

~~

Ήταν μια Παρασκευή, που πολύ θα ήθελα να την ξεχάσω. Ετοιμαζόμασταν να κλείσουμε όταν ήρθε στο γραφείο η διαχειρίστρια μιας πολυκατοικίας. Έμοιαζε πανικόβλητη.

“Έχουμε πρόβλημα, μεγάλο πρόβλημα”, είπε στο boss.

“Μην ανησυχείτε, για μας δεν είναι πρόβλημα. Δώστε μου διεύθυνση, στοιχεία διαχείρισης και από πού θα πληρωθούμε. Τη Δευτέρα…”

“Ποια Δευτέρα; Δεν θ’ αντέξουμε μέχρι τη Δευτέρα. Τώρα πρέπει να ‘ρθειτε.”

“Ξέρετε”, έκανε το boss, “οι υπάλληλοι σχολάσανε. Για να έρθουν τώρα θα πρέπει να πληρωθούν υπερωρίες.”

“Δεν με νοιάζει, η πολυκατοικία θα πληρώσει. Αλλά πρέπει, πρέπει να ‘ρθειτε τώρα.”

Υπερωρίες δεν μας είχε πληρώσει ποτέ, πέντε ευρώ την ώρα ήταν η συμφωνία, όσες ώρες και να πολεμούσαμε. Αλλά σίγουρα θα τη χρέωνε κάτι παραπάνω γι’ αυτά τα πρέπει πρέπει.

Πήγα εγώ με την Αγάπη και τον Μπίλι, έναν απ’ τους πιτσιρικάδες.

~~

Η πολυκατοικία ήταν στον Άγιο Ιωάννη, στην Καλαμαρία, σε καλή περιοχή. Νεόδμητη, ούτε πέντε χρονών. Κι αυτό ήταν παράξενο, αφού οι κατσαρίδες προτιμούν να συχνάζουν σε πιο vintage μέρη. Νομίζω ότι η δεκαετία του εβδομήντα είναι η αγαπημένη τους.

Πήραμε τα ζελέ μας, τις παγίδες και τα ψεκαστικά μας κι αρχίσαμε απ’ τον έκτο όροφο, όπως συνηθίζαμε. “Ξεκινάς από ψηλά τον βομβαρδισμό”, αυτό έλεγε το boss, “και μετά πας στους αποκάτω.”

Μας άνοιξε μια τύπισσα τρομοκρατημένη, που πάσχιζε να συνεχίσει να είναι στυλάτη, με νύχι μπουζούκι και το iphone κολλημένο στ’ αυτί.

Όταν δουλεύεις σ’ απεντομωτική μπορείς να μπαίνεις στα πιο κρυφά δωμάτια των σπιτιών. Σ’ εκείνο του έκτου κόντεψε να μου βγει το μάτι. Πολύ χρήμα. Μόνο η τηλεόραση πρέπει να έκανε 6-7 χιλιάρικα.

Η κουζίνα, το μπάνιο, το παιδικό, όλα στημένα από διακοσμητή, λες και γινόταν φωτογράφηση για περιοδικό.

Ζήλευα, το παραδέχομαι, μέχρι που τράβηξα το πλυντήριο-στεγνωτήριο (δεκάκιλο Miele) για να βάλω παγίδα. Εκεί πίσω είχαν κάνει τη φωλιά τους μια δεκάδα αιγυπτιακές. Έτσι έμοιαζαν, αλλά ήταν διπλάσιες σε μέγεθος απ’ τις κανονικές.

Πάγωσα. Πήγα να βγάλω το ψεκαστικό για απευθείας εκτέλεση. Τότε εκείνες, όλες μαζί, έκαναν κάτι που δεν συνηθίζουν να κάνουν οι αιγυπτιακές: Όρμησαν πάνω μου. Πετώντας!

Ούρλιαξα σαν μικρό κορίτσι.

Βγήκα απ’ το δωμάτιο κι έκλεισα την πόρτα. Νόμιζα ότι θα ερχόταν η Αγάπη να με κοροϊδέψει. Αλλά την είδα να έρχεται ξαφνιασμένη κι εκείνη.

“Είναι δέκα τέρατα στο μπάνιο”, της είπα. “Αιγυπτιακές μοιάζουν. Αλλά οι γαμημένες πετάνε. Κι είναι…”

“Τι σκατά γίνεται εδώ”, έκανε η Αγάπη. “Στην κουζίνα υπάρχουν τέσσερις, μπορεί και παραπάνω φωλιές.”

Ο Μπίλης επιβεβαίωσε. Στο υπνοδωμάτιο είχαν κάνει φωλιές μέχρι και μέσα στην ντουλάπα. Δοκίμαζαν παπούτσια και φορέματα πολυτελείας.

Βάλαμε παγίδες και τζελ. Έπειτα είπαμε στην τύπισσα ότι έπρεπε να φύγει απ’ το σπίτι για λίγες ώρες. Άλλο που δεν ήθελε.

Ψεκάσαμε παντού και κλείσαμε πίσω μας την πόρτα.

“Deal with it, fuckers!”

Στο πέμπτο και στον τέταρτο τα ίδια. Παντού φωλιές. Μπαίναμε, διώχναμε τους ένοικους, και ρίχναμε τα χημικά μας. Αλλά κάτι με έκανε να νιώθω σαν Αμερικάνος στρατιώτης του 60 που προσπαθεί να εξοντώσει τους Βιετκόνγκ. Όχι τύψεις, όπως δείχνουν στις ταινίες. Μόνο αισθανόμουν πως ό,τι έκανα ήταν μάταιο.

Απ’ τον τρίτο και κάτω οι ένοικοι είχαν ήδη εγκαταλείψει. Μας άνοιξε η διαχειρίστρια. Εκεί ήταν πόλεμος σώμα με σώμα.

Οι κατσαρίδες είχαν μέγεθος μαγαδασκάρης. Το χειρότερο ήταν ότι τσιρίζανε σαν εκείνες. Δεν το ξέρατε ότι υπάρχουν κατσαρίδες που τσιρίζουν; Ψάξτε για Gromphadorhina portentosa και θα με πιστέψετε.

Δεν έτρεχαν να κρυφτούν. Μας ορμούσαν μόλις μπαίναμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να βάλουμε παγίδες. Μπουκάραμε μέσα ψεκάζοντας κι εκείνες έπεφταν κάτω κάνοντας θόρυβο. Όχι όλες.

Κάπου εκεί, νομίζω στο δεύτερο όροφο, ήταν που έφυγε ο Μπίλης.

“Α γαμηθείτε”, είπε, “δεν θα παίρνω πέντε ευρώ γι’ αυτή τη μαλακία.”

Καθώς έφευγε είχε δύο κατσαρίδες μέσα στα μακριά μαλλιά του. Το κατάλαβε κι άρχισε να χοροπηδά, να τινάζεται και να βλαστημά.

Εγώ κι η Αγάπη έπρεπε να μείνουμε, για να ολοκληρώσουμε τη δουλειά. Είχαμε οικογένεια.

~~

Ψεκάσαμε και τον πρώτο, ρίξαμε και ποντικοφάρμακο, γιατί εκείνες δεν έμοιαζαν με ζωύφια, αλλά με τρωκτικά.

Η διαχειρίστρια μας περίμενε στο ισόγειο.

“Καταλάβατε τώρα γιατί ήταν ανάγκη;” μας είπε.

“Τον στρατό έπρεπε να καλέσετε”, της είπα. “Αλλά εντάξει, νομίζω ότι τα καταφέραμε.”

“Θα σας στείλουμε το τιμολόγιο τη Δευτέρα, για να το δώσετε στο γραφείο που διαχειρίζεται…”, ξεκίνησε να λέει η Αγάπη.

“Είναι και το υπόγειο”, τη διέκοψε η Μάρι.

“Σκατά!” έκανε η Αγάπη. “Υπάρχει και υπόγειο;”

“Σ’ όλες τις ταινίες τρόμου υπάρχει υπόγειο”, της είπα.

“Δεν είμαστε σε ταινία.”

“Αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα.”

Η Αγάπη έπιασε πάλι το ψεκαστικό και φόρεσε τη μάσκα.

“Τι έχει εκεί;” ρώτησε τη Μάρι, που δεν κατάλαβε τι της είπε. Έβγαλε τη μάσκα και έκανε την ίδια ερώτηση.

“Μένει ένας γέρος. Ρώσος. Νομίζω.”

“Νομίζεις;”

“Δεν τον βλέπουμε και πολύ συχνά. Είναι κάπως… παράξενος. Αντικοινωνικός.”

“Ρώσος είναι, τι περιμένεις;” είπε η Αγάπη. “Κλειδιά έχεις;”

Άνοιξε μια ξύλινη πόρτα που βρισκόταν απέναντι απ’ το ασανσέρ. Κατεβήκαμε τη σκάλα. Η υγρασία έκανε να μου πονάνε τα κόκαλα. Κι αυτό δεν είναι καλό σημάδι. Οι κατσαρίδες λατρεύουν την υγρασία.

Σταθήκαμε μπρος σε μια πόρτα ασφαλείας, κάπως παράταιρη για ‘κείνο τον χώρο. Κουδούνι δεν υπήρχε. Η Μάρι χτύπησε με το χέρι, ευγενικά.

“Κύριε Ντιμίτρι… Κύριε Ντιμίτρι είστε μέσα; Είμαι η Μάρι, η διαχειρίστρια. Έχουν έρθει άνθρωποι για απεντόμωση. Κύριε Ντιμίτρι;”

Μείναμε για λίγα δευτερόλεπτα να περιμένουμε και να κοιτιόμαστε αμήχανα, σαν ξένοι σε μικρό ασανσέρ. Έπειτα η Αγάπη ανέλαβε πρωτοβουλία.

Ξεκίνησε να κοπανάει την πόρτα και να φωνάζει στα ρώσικα να μας ανοίξει. Τίποτα πάλι.

“Μήπως να καλέσουμε την αστυνομία;” είπε η Μάρι.

Η Αγάπη εξαγριώθηκε. Εννοείται ότι όλοι ήμασταν ανασφάλιστοι, δουλεύαμε μαύρα. Αν ερχόταν η αστυνομία και μας έβρισκε, το boss θα έτρωγε δυο πρόστιμα των 10.000 ευρώ, και ‘μεις θα μέναμε άνεργοι.

“Έχεις κλειδιά, δεν έχεις; Ναι. Ωραία. Άσε τις ευγένειες και τις αστυνομίες και άνοιξε τη γαμημένη την πόρτα.”

Δεν μπορούσε να φέρει αντιρρήσεις. Η Αγάπη ήταν και Ρωσίδα και Πόντια και εργαζόμενη μητέρα -με σύζυγο που δεν έκανε τίποτα άλλο απ’ το να παίζει Στοίχημα και Κίνο. Αυτός είναι πολύ εκρηκτικός συνδυασμός για να τον αντέξει μια διαχειρίστρια καλής περιοχής.

Άνοιξε με χέρια που έτρεμαν.

~~

Το υπόγειο ήταν εντελώς σκοτεινό. Έπρεπε ν’ ανάψουμε φακούς για να βλέπουμε. Υγρασία και σκοτάδι, ο παράδεισος της κατσαρίδας.

Περπατούσαμε αργά, σαν αμερικάνοι κομάντο στη σπηλιά του Μπιν Λάντεν. Ήταν ένας πολύ μεγάλος χώρος (μετά θα βλέπαμε ότι ήταν τουλάχιστον 180 τετραγωνικά).

Δεν ακουγόταν τίποτα, πέρα από ένα διαρκές σύρσιμο, μασούλημα και σφυρίγματα, όπως εκείνες που είχα ακούσει όταν μας όρμησαν στο δεύτερο όροφο οι παράξενες μαγαδασκάρης.

Η Αγάπη πήγαινε μπροστά, εγώ ακριβώς πίσω της. Η Μάρι είχε μείνει στην πόρτα.

Κάποια στιγμή η Αγάπη φώτισε στα δεξιά της. Ήταν ένα τεράριουμ. Μια τετράγωνη γυάλα -σαν ενυδρείο χωρίς νερό. Αλλά μέσα δεν είχε σαύρες ή χελωνίτσες ή -πόσο θα τα αγαπούσα τότε- μυρμήγκια. Ήταν γεμάτο κατσαρίδες.

“Τι σκατά;” είπε η Αγάπη και πλησίασε.

Μέσα σε χώμα, φύλλα και σκουπίδια, που ήταν επιμελώς τοποθετημένα στο τεράριουμ, είχαν φτιάξει τη φωλιά τους. Ήταν τουλάχιστον μισή χιλιάδα, έτρεχαν ακατάπαυστα -κι έμοιαζαν να μας παρατηρούν κι αυτές με την ίδια απέχθεια.

Το χειρότερο απ’ όλα ήταν ότι δεν μπορούσαμε να τις αναγνωρίσουμε. Υπάρχουν πάνω από 3.500 είδη κατσαρίδας στον κόσμο. Αλλά στην Ελλάδα ζουν μόλις 20. Αυτές μέσα στο τεράριουμ σίγουρα ήταν αλλοδαπές.

Είχαν το μέγεθος των μεξικάνικων, όπως τις ξέραμε απ’ τις φωτογραφίες. Αλλά οι περισσότερες (οι θηλυκές;) δεν είχαν φτερά, σαν τις κατσαρίδες της Μαγαδασκάρης. Μέσα στο τεράριουμ υπήρχαν κι άλλες, φτερωτές (αυτές ήταν οι αρσενικές;).

Συνήθως οι κατσαρίδες δεν είναι πολύ κοινωνικά έντομα. Μαζεύονται σε δεκάδες για να κρυφτούν, αλλά δεν τους αρέσει να πηγαίνουν σε συναυλίες και σε διαδηλώσεις.

Εκείνες στο τεράριουμ ήταν διαφορετικές. Συμπεριφέρονταν με τρόπο που θύμιζε τα πιο κοινωνικά έντομα, μυρμήγκια, τερμίτες και μέλισσες.

Και κυριολεκτικά κόντεψα να χεστώ πάνω μου όταν η Αγάπη μου έκανε νόημα και μου έδειξε κάτι τερατώδες στο πιο χαμηλό σημείο του τεράριουμ.

Εκεί βρισκόταν μια κατσαρίδα σε μέγεθος αρουραίου -ή μικρής γάτας. Το μπροστινό μέρος ήταν κανονικό -παρότι τεράστιο. Αλλά πίσω, η κοιλιά της, ήταν κάτι που ο θεός δεν θα ‘φτιαχνε ποτέ, κι η φυσική εξέλιξη θα είχε αποτρέψει.

Η κοιλιά της ήταν λευκή, υπόλευκη μάλλον, παλλόταν και… Και γεννούσε. Γεννούσε αυγά ασταμάτητα, που τα έπαιρναν εκείνες που δεν είχαν φτερά και τα πήγαιναν κάπου μέσα στη φωλιά τους.

Οι κανονικές κατσαρίδες μπορούν να γεννήσουν μέχρι και 450 αυγά τη φορά. Κάποιες μπορούν να κάνουν παρθενογένεση. Να γεννήσουν χωρίς να χρειαστεί να γονιμοποιηθούν από αρσενικά. Κι όλοι το ξέρουν ότι το μόνο ζώο που έχει γεννήσει σε μηδενική βαρύτητα -στον διαστημικό σταθμό MIR- ήταν μια κατσαρίδα.

Αυτά τα είχα διαβάσει στο ενημερωτικό φυλλάδιο που μας είχε δώσει το boss. Αλλά ποτέ δεν μας είχε προειδοποιήσει ότι μπορεί να γίνει και κάτι σαν αυτό που βλέπαμε.

Η μεγάλη κατσαρίδα ήταν η βασίλισσα. Μόνος σκοπός ύπαρξης ήταν να γεννάει, ασταμάτητα. Όπως συμβαίνει στα μυρμήγκια και στις μέλισσες. Είχε κι αυτή φτερά. Που σημαίνει ότι κάποια στιγμή του χρόνου έπρεπε να πετάει και να την κυνηγούν τα φτερωτά αρσενικά για τη γονιμοποιήσουν. Εκτός κι αν έκανε παρθενογένεση.

Ήταν ένα τεράριουμ γεμάτο κατσαρίδες, κάποιο άγνωστο είδος, που συμπεριφερόταν κοινωνικά όπως τα μυρμήγκια. Κι όσο ήταν εκεί μέσα περιορισμένα αισθανόσουν -σχεδόν- ασφαλής. Τι θα συνέβαινε αν έβγαιναν έξω; Ανεξέλεκτες;

~~

Θα μπορούσε να είναι ένα φιλοσοφικό-βιολογικό ερώτημα, και να τέλειωνε εκεί. Όμως στα υπόγεια σπάνια κρύβονται φιλόσοφοι.

Η Αγάπη, φρικαρισμένη κι εκείνη, αλλά σίγουρα πιο ψύχραιμη, φώτισε τριγύρω. Δύο μέτρα παρακάτω υπήρχε άλλο ένα τεράριουμ, με τον ίδιο αριθμό κατσαρίδων, αλλά διαφοροποιημένο είδος. Εκείνες θύμιζαν περισσότερο τερμίτες, με ημιδιάφανο εξωσκελετό και διογκωμένα κεφάλια -και σαγόνια. Απλώς ήταν δέκα φορές μεγαλύτερες από τους τερμίτες.

Φώτισα κι εγώ, τρέμοντας πρέπει να παραδεχτώ.

Όλο το υπόγειο ήταν γεμάτο τεράριουμ. Τουλάχιστον σαράντα. Και το αστείο, που δεν ήταν καθόλου αστείο, ούτε γέλασα, το είδα μόλις πλησίασα περισσότερο ένα απ’ αυτά.

Δεν είχαν σκέπασμα. Δεν ήταν κλειστά. Κάποιες απ’ τις κατσαρίδες μπαινόβγαιναν στην κοινωνία τους, κουβαλώντας υλικά και τρόφιμα.

Ενστικτωδώς φώτισα κάτω. Και μου έφυγε λίγο κάτουρο όταν είδα ότι ανάμεσα στα πόδια μας έτρεχαν χιλιάδες απ’ αυτές, κάνοντας το πάτωμα να μοιάζει σαν να κουνιέται.

Πριν προλάβω να καταλάβω ότι απέφευγαν επιδέξια τις doc martens μπότες μου χωρίς να χτυπάνε πάνω τους, όπως θα έκαναν τα χαζά μυρμήγκια, άνοιξε το φως.

~~

“Что это?” άκουσα και κοίταξα προς τα ‘κει απ’ όπου ακούστηκαν τα ρώσικα.

Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβω ότι αυτός που μίλησε ήταν Ρώσος και γέρος. Αλλά αμέσως κατάλαβα ότι ήταν και τρελός.

Δεν έφταιγαν τα ρούχα του, ήταν ντυμένος σαν κανονικός άνθρωπος. Ούτε είχε παράξενα μαλλιά, σαν του Αϊνστάιν ή σαν του Τζακ Νανς στο Erasehead του Λιντς.

Τα μάτια του ήταν, αυτά με έκαναν να καταλάβω ότι δεν είχα μπροστά μου έναν συνηθισμένο γερο-Ρώσο. Γιατί μας κοιτούσε σαν να έβλεπε για πρώτη φορά ανθρώπους, σαν να έβλεπε… δίποδες κατσαρίδες.

~~

Μόλις άνοιξε τα φώτα αντιλήφθηκα το μέγεθος του υπογείου, το μέγεθος της τρέλας του. Υπήρχαν παντού τεράριουμ, το ίδιο γεμάτα με κοινωνικές κατσαρίδες. Κι όπου έλειπαν αυτές υπήρχαν δοκιμαστικοί σωλήνες και μικροσκόπια.

Όλοι οι τοίχοι -κι είναι πολλοί οι τοίχοι στα 180 τετραγωνικά- ήταν καλυμμένοι με φωτογραφίες από κατσαρίδες και σημειώσεις -όπως αυτές που συνήθως οι κανονικοί άνθρωποι αφήνουν στο ψυγείο: “Να πάω αύριο στον ΟΑΕΔ. Να πάρω τροφή για τον σκύλο. Να δημιουργήσω ένα νέο είδος κατσαρίδας.”

~~

Что это? Αυτό ακούγεται σαν “στο έτα;” και σημαίνει “τι ‘ν’ αυτό;”

Ξέρω λίγα ρώσικα, αλλά ούτως ή άλλως η συζήτηση που ακολούθησε ήταν μπερδεμένα ρώσικα και ελληνικά, ίσως και λίγα ποντιακά. Οπότε τη γράφω όλη στα ελληνικά.

“Τι ‘ν’ αυτό;” είπε ο Ντιμίτρι μόλις άνοιξε τα φώτα.

“Απεντόμωση”, είπε ξερά η Αγάπη. “Εξοντώνουμε κατσαρίδες.”

Δεν υπήρξε ούτε ένα φευγαλέο ίχνος μίσους στα μάτια του Ντιμίτρι. Μόνο συγκαταβατικότητα, στα όρια του σαρκασμού.

“Δεν μπορείς να εξοντώσεις τις κατσαρίδες”, είπε ήρεμα.

“Τότε κάνω λάθος δουλειά”, είπε η Αγάπη.

“Δεν με νοιάζει τι δουλειά κάνεις. Αλλά δεν μπορείς να εξοντώσεις τις κατσαρίδες. Ίσως να σκοτώσεις μερικές για να πληρωθείς. Αλλά είναι αδύνατον να τις εξοντώσεις. Δεν είναι ρινόκεροι ούτε αλεπούδες.”

“Δεν έχω σκοτώσει ποτέ αλεπού”, είπε η Αγάπη.

“Εγώ σκότωσα χιλιάδες”, είπε ο Ντιμίτρι. “Αλλά για καλό σκοπό.”

~~

Εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα τι έλεγε, πόσο αληθινά ή παρανοϊκά ήταν αυτά που έλεγε. Αλλά αργότερα, σαν επιβίωσα απ’ το μακελειό, έψαξα κι έμαθα ότι ο τρελo-γερο-Ρώσος δεν ήταν τόσο τρελός όσο μου φάνηκε -ή μπορεί να ήταν περισσότερο τρελός απ’ όσο μπορούσα ν’ αντέξω.

Ο Dmitry K Belyayev ήταν βιολόγος. Όταν ήταν νέος, στη Σοβιετική Ένωση τότε, του ήρθε η ιδέα να δημιουργήσει ένα νέο είδος αλεπούδων, που θα ήταν υπάκουες σαν σκυλάκια.

Πήγε στη Σιβηρία και ξεκίνησε ένα πείραμα βιολογίας που διήρκεσε 30 χρόνια. Με τη μέθοδο της επιλεκτικής διασταύρωσης προσπάθησε να τιθασεύσει τις εντελώς ατίθασες αλεπούδες.

Ξεκίνησε με 130 αλεπούδες, 100 θηλυκές και 30 αρσενικές. Απ’ τα κουτάβια τους άφηνε τα πιο φιλικά να ζήσουν -και σκότωνε τα πιο άγρια.

Χρειάστηκαν 30-35 γενιές αλεπούδων, πάνω από 45.000 ζώα για να φτιάξει ένα νέο είδος. Αλεπούδες που φέρονταν σαν σκύλοι. Αλεπούδες κατοικίδια.

Όμως επί Σοβιετικής Ένωσης το Κόμμα σταμάτησε να χρηματοδοτεί το πείραμα του. Ο Belyayev προσπάθησε να πουλήσει φιλικές αλεπούδες. Αλλά τότε δεν υπήρχαν αρκετοί πλούσιοι που θ’ αγόραζαν ένα τέτοιο κατοικίδιο για το παιδί τους. Αν το είχε κάνει επί Πούτιν-Αμπράμοβιτς ίσως να ήταν διαφορετικά.

Το πείραμα έκλεισε. Ο Belyayev άφησε τις αλεπούδες ελεύθερες στη Σιβηρία, όπου τις εξόντωσαν τα άγρια ζώα και το κρύο. Δεν αφήνεις ένα πεκινουά στη σαβάνα.

Γύρισε στη Μόσχα. Αλλά ήταν ανεπιθύμητος.

Μόλις κατέρρευσε ο κομμουνισμός ήρθε στην Ευρώπη. Πέρασε από πολλές χώρες. Κατέληξε στην Ελλάδα, και από υπόγειο σε υπόγειο βρέθηκε στην Καλαμαριά.

Ήξερε ότι το μέλλον δεν ήταν οι αλεπούδες. Έπρεπε ν’ αλλάξει τη φύση των κατσαρίδων.

~~

“Νομίζω ότι είναι τρελός”, είπα σιγά στην Αγάπη.

“Ρώσος είναι. Τι περιμένεις;” έκανε εκείνη. “Πώς νομίζεις ότι νίκησαν τους Ναζί;  Δυο χρόνια στο Λένινγκραντ έτρωγαν σκυλιά, ποντίκια και… κατσαρίδες.”

Η Αγάπη αντιπαθούσε τους Ρώσους σε βαθμό λατρείας. Σε κάποια συζήτηση, μετά από έναν βομβαρδισμό εντόμων, μου είχε πει ότι μόλις η ρωσική αρκούδα θα ξυπνούσε πάλι τίποτα δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει. Το έλεγε και τα μάτια της έλαμπαν.

“Τζιέντουσκα”, είπε η Αγάπη στον γέρο, “ωραία η τρέλα σου, αλλά δεν νομίζω ότι επιτρέπεται να εκτρέφεις κατσαρίδες σε πολυκατοικίες.”

“Πόντια είσαι;” της είπε αυτός.

“Ακριβώς. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;”

“Ξεροκέφαλοι”, είπε ο Ντιμίτρι.

“Το βρήκες. Είμαι εδώ για να ψεκάσω τα τερατάκια σου. Κι αυτό θα κάνω.”

Ο Ντιμίτρι ξεκίνησε να γελάει. Καθώς πήγαινε προς το διπλανό δωμάτιο μας εξήγησε τον λόγο της ευθυμίας του.

Οι κατσαρίδες αναπαράγονται γρήγορα -πολύ πιο γρήγορα απ’ τις αλεπούδες. Ακόμα και χωρίς γενετικές τροποποιήσεις αποκτούν, γενιά με τη γενιά, ανοσία στα χημικά.

Εκείνος είχε επισπεύσει τη διαδικασία. Ψέκαζε με κάθε εντομοκτόνο μια ολόκληρη αποικία. Όσες επιβίωναν, που ήταν οι πιο ισχυρές, τις διασταύρωνε με άλλες, που επίσης είχαν επιβιώσει.

Καυχήθηκε, με ρώσικη περηφάνια, ότι είχε βρει έναν τρόπο για να γεννιούνται γόνιμοι απόγονοι από διαφορετικά είδη -κάτι που εξαιρετικά σπάνια συμβαίνει στη φύση. Τα μουλάρια είναι στείρα.

“Έτσι τα ανθρώπινα δηλητήρια δεν μπορούν να τις πειράξουν”, είπε ο Ντιμίτρι γυρνώντας μ’ ένα μπουκάλι Baigon (το έξτρα δυνατό).

Πήγε πάνω από ένα τεράριουμ και το άδειασε όλο. Μέχρι κι εμείς πνιγήκαμε απ’ το αέριο. Οι κατσαρίδες έμειναν για λίγο ακίνητες. Και μετά συνέχισαν να νταντεύουν τα παιδιά της βασίλισσας, λες και τις είχε ψεκάσει με νερό.

“Δεν μπορείτε να νικήσετε τα παιδιά μου”, είπε ο Ντιμίτρι. “Ήταν εδώ πριν από μας, πριν κι απ’ τους δεινόσαυρους. Και θα συνεχίσουν να είναι, όταν κανένα ανθρώπινο αυτί δεν θ’ ακούει Σοστακόβιτς.”

Για λίγο τρόμαξα. Ο τρελός ακουγόταν τόσο λογικός. Πώς μπορούσαμε να τα βάλουμε μ’ έναν τόσο αρχαίο οργανισμό, που όταν εκείνες ανέβαιναν στα δέντρα για να φάνε βελανίδια, εμείς δεν υπήρχαμε ούτε σαν ομοταξία;

Δεν υπήρχαν καν θηλαστικά όταν εκείνες βασίλευαν. Κι οι άνθρωποι ήταν ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας που διηγούνταν τα έντομα στα παιδιά τους.

“Αρχίδια!” είπε η Αγάπη.

Έβγαλε απ’ το τσεπάκι της στολής ένα κουτί με μαστίχες Χίου. Έβαλε τρεις μαζί στο στόμα της και ξεκίνησε να μασάει άφοβα. Ήταν πενήντα κάτι χρονών και δεν είχε ούτε ένα σφράγισμα. Σκληροκόκαλη.

“Βγάλε τα πυρηνικά”, μου είπε.

“Πλάκα κάνεις;”

“Ποτέ δεν ήμουν πιο σοβαρή.”

Τα “πυρηνικά” ήταν ένα φάρμακο που είχαμε πάντα μαζί, αλλά ποτέ δεν είχαμε χρησιμοποιήσει. Πιο γνωστό είναι ως Πορτοκαλί Παράγοντας (Agent Orange). Το δημιούργησε η Μονσάντο με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Υποτίθεται ότι ήταν φυτοκτόνο. Μ’ αυτό ψέκαζαν οι Αμερικάνοι το Βιετνάμ για δέκα χρόνια.

Οι δύο ατομικές βόμβες σκότωσαν 200.000 Ιάπωνες -μαζί με τα θύματα της ραδιενέργειας. Ο Πορτοκαλί Παράγοντας τουλάχιστον 500.000 ανθρώπους -Βιετναμέζους για την ακρίβεια. Κανείς δεν ξέρει πόσες κατσαρίδες.

Το boss μας το είχε πάρει δώρο απ’ τη Μονσάντο, μετά από μια μεγάλη παραγγελία, με τη γραπτή προειδοποίηση: “Μόνο για ακραίες περιπτώσεις -Δεν φέρουμε καμία ευθύνη ως εταιρεία για αλόγιστη χρήση του”.

Το κουβαλούσαμε σε κάθε αποστολή, αλλά η συμβουλή του boss ήταν: “Αν χρειαστεί να το ρίξετε, που εύχομαι να μην σας τύχει, θυμηθείτε: Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε και μην κοιτάτε πίσω σας. Κι ακόμα κάτι. Δεν σας ξέρω, δεν σας είδα, θα αρνηθώ ότι είχα οποιαδήποτε σχέση μαζί σας, επαγγελματική ή φιλική ή οτιδήποτε.”

~~

Η Αγάπη φόρτωσε τα πυρηνικά στο ψεκαστικό της και με κοίταξε άγρια. Έκανα το ίδιο.

“Что это?” είπε ξανά ο Ντιμίτρι.

“Это смерть”, είπε η Αγάπη.

Τι ‘ν’ αυτό;

Ο Θάνατος.

~~

“Δεν υπάρχει προθεσμία”, είπε η Αγάπη στον Ντιμίτρι. “Μόνο τώρα μπορείς να φύγεις. Τώρα!”

“Δεν πάω πουθενά”, είπε ο Ρώσος.

“Thats your problem”, είπε η Αγάπη με τόσο αμερικάνικη προφορά που θα έκανε τον Ρόναλντ Ρήγκαν να της ζητήσει αυτόγραφο.

“Nuke them all!” μου φώναξε και πάτησε το κουμπί.

Έκανα το ίδιο και την ακολούθησα τρέχοντας προς την πόρτα. Δεν κοίταξα πίσω, αλλά ήξερα ότι ένας Ρώσος έκλαιγε για τα παιδιά του.

Πέσαμε πάνω στη Μάρι, που τόση ώρα περίμενε στην πόρτα. Της είπαμε να την κλείσει και να βγει μια βόλτα στη γειτονιά, να δει αν λάμπει ο ήλιος.

~~

Σαν βρεθήκαμε έξω η Αγάπη άναψε τσιγάρο. Μου πρόσφερε κι εμένα. Το πήρα κι είχε γεύση σαν σκατά με νικοτίνη. Αλλά μου άρεσε.

Καπνίσαμε τα τσιγάρα μας ως το φίλτρο. Μετά η Αγάπη είπε: “Θα φτιάξω μπάμιες σήμερα.”

Απεχθάνομαι τις μπάμιες, αλλά εκείνη τη στιγμή ακούστηκαν τόσο όμορφες, σχεδόν ποιητικές. Σαν να ζούσαμε σ’ έναν κανονικό κόσμο, όπου τίποτα άσχημο ή παράξενο δεν συμβαίνει.

“Με φέτα στο πλάι”, της είπα και συμφώνησε.

~~

Το πτώμα του Ντιμίτρι δεν βρέθηκε ποτέ. Αλλά, θα το ξέρετε μάλλον, οι κατσαρίδες είναι παμφάγες.

Λίγο καιρό μετά άλλαξα δουλειά. Το συνηθίζω. Όταν είπα στην Αγάπη ότι θα φύγω ήρθε και με αγκάλιασε.

“Φύγε μακριά. Και μην κοιτάς πίσω”, μου είπε στο αυτί.

Το boss μου άφησε απλήρωτους δυο μισθούς. Ένα βράδυ του έκανα μια ωραία ζωγραφιά στο αυτοκίνητο του. Με κλειδί. Θα του κοστίσει πολύ παραπάνω να το ξαναβάψει.

Και τώρα, καθώς θυμάμαι εκείνες τις παράξενες μέρες της απεντόμωσης, σκέφτομαι ότι ήταν όμορφες κι εκείνες, με τον δικό τους τρόπο. Κομμάτι της ζωής μου.

~~

ΥΓ: Στην περιοχή του Αι Γιάννη, στην Καλαμαριά, αλλά και σε άλλες περιοχές της Θεσσαλονίκης, παραπονιούνται οι κάτοικοι τώρα τελευταία για επιδρομές κατσαρίδων, ιδιαίτερα μεγάλων, φτερωτών -και κάνουν και φωνές.

Το μόνο που μπορώ να σας συμβουλέψω, αν τύχει να τραβήξετε τον καναπέ και βρείτε μια φωλιά πίσω του είναι: Πάρτε τηλέφωνο την Αγάπη.

Αν δεν απαντάει, τότε καλύτερα να μάθετε να συμβιώνετε μαζί τους. Για όσο καιρό θα ζήσετε.

Ούτως ή άλλως αυτές θα κληρονομήσουν τη Γη.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Γελωτοποιός  

~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ιστορία του Dmitry Konstantinovich Belyayev και των αλεπούδων του είναι αληθινή https://en.wikipedia.org/wiki/Dmitry_Belyayev_(zoologist)

   

Γυρολόγοι και καταφερτζήδες…

Στο σπορ των μεταγραφών δεν κυριαρχούν άνθρωποι με- στοιχειώδεις έστω- αρχές, αλλά επιτήδειοι που κυνηγούν θέσεις και ρόλους. Οι εκλογές πλησιάζουν, θα γνωρίσουμε κι άλλους 

Του Γιώργου Καρελιά   

Πλησιάζουν οι εκλογές και άρχισαν οι μεταγραφές, λίγες μέχρι στιγμής. Κυρίως άρχισε η μεταγραφολογία. Επί του παρόντος πλήττει το Κίνημα Αλλαγής, με αφορμή την «αξιοποίηση» σε έναν από τους τομείς του μια κυρίας που έβριζε στο πρόσφατο παρελθόν τους πρώην αρχηγούς του. 

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες, κόμματα χωρίς μεταγραφές δεν γίνονται. Τα μικρά τις κάνουν για να μεγαλώσουν. Από τα πρόσφατα παραδείγματα, το πιο χαρακτηριστικό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος από περιθωριακό κόμμα του 4% έγινε κυβερνητικό του 35%. Βεβαίως, θα ήταν αστείο να υποστηρίξει κανείς ότι η εκτόξευση αυτή οφείλεται στις μεταγραφές. Όχι, οφείλεται στην κρίση, την οποία οι ψηφοφόροι χρέωσαν στα παλιά κόμματα που οι ίδιοι ψήφιζαν. Όμως, οι μεταγραφέντες εισεκόμισαν στο νέο κόμμα τους κάποια προίκα, όπως αποδεικνύει η επανεκλογή τους. Αλλωστε, κάτι τέτοιο προσδοκά τώρα το Κίνημα Αλλαγής (ΠΑΣΟΚ). Η προίκα αυτή, οι ψηφοφόροι δηλαδή, να γυρίσουν στο σπίτι από το οποίο έφυγαν μαζικά το 2015. Γι’ αυτό και δεν εξετάζεται το παρελθόν (τι έλεγαν, τι έκαναν) όσων κουβαλούν αυτήν την «προίκα». Ετσι κι αλλιώς όλοι γνωρίζουν ότι στο σπορ των μεταγραφών δεν κυριαρχούν άνθρωποι με(στοιχειώδεις, έστω) αρχές, αλλά οι καταφερτζήδες και οι κυνηγοί των θέσεων. 

Ετσι, το ερώτημα αν υπάρχει κάποιος δεοντολογικός φραγμός σε όλα αυτά η απάντηση είναι αρνητική: 

-Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ και οι αντίστοιχοι της ΝΔ, που πήγαν στους ΑΝΕΛ, διαμαρτυρόμενοι για τα Μνημόνια, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ψηφίσουν το Μνημόνιο των νέων κομμάτων τους. 

-Τώρα κάποιοι πρώην αντιμνημονιακοί φεύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ και το παλιό τους κόμμα ετοιμάζεται να τους δεχθεί (εδώ). Περασμένα ξεχασμένα; 

-Πρώην αριστεροί ανακάλυψαν ξαφνικά τη γοητεία της φιλελεύθερης Δεξιάς τώρα που βλέπουν ότι δεν μπορούν να ξαναβγούν βουλευτές με το Ποτάμι (εδώ). 

-Εχει ο Μητσοτάκης κάποιο λόγο να περιμαζεύει τέτοιους, που αλλάζουν τα κόμματα σαν τα πουκάμισα; Αν κρίνουμε από πρόσφατα παραδείγματα (εδώ) έχει. Ηδη κάποιοι τέως υπηρέτες του σοσιαλισμού (παραδοσιακού τε και εκσυγχρονιστικού) συντονίζονται στον δικό του φιλελευθερισμό και ξερογλείφονται για μια θέση στα ψηφοδέλτιά του. 

Σύμφωνα με ένα αξίωμα, «αλίμονο δε όποιον δεν ήταν αριστερός στα νιάτα του και δεξιός στα γεράματά του». Σχηματικά αποδίδει την πορεία του ανθρώπου προ τη συντηρητικοποίηση. Όμως, αυτό αναφέρεται στους ανθρώπους που μπορούν να κινούνται με βάση κάποιες, έστω στοιχειώδεις, αρχές. Για τους ανθρώπους που εξετάζουμε εδώ, τους πολιτευόμενους που περιφέρονται, τους επιτήδειους και καταφερτζήδες, αυτά είναι ψιλά γράμματα. 

Αυτοί είναι καιροσκόποι που κυνηγούν θέσεις και ρόλους. Τους περιγράφει τέλεια αυτή η κυπριακή παροιμία: « Αλλοι ζιούσιν με τον κόπον κι άλλοι ζιούσιν με τον τρόπον».  

Τα fake news με τους Κροάτες και οι Ελληνες…

Η βιασύνη με την οποία μεταδόθηκε στην Ελλάδα η «είδηση» ότι οι παίκτες της Κροατίας καταγγέλλουν τη φτώχεια στη χώρα τους ενώ δωρίζουν τα πριμ του Μουντιάλ, λέει πολλά για τους δημοσιογράφους. Λέει όμως πολλά και για τους πολίτες που είναι απίστευτα πρόθυμοι να εξαπατηθούν υιοθετώντας στο όνομα της όποιας ιδεολογίας ό,τι ψέμα τους βολεύει 

γράφει ο Κοσμάς Βίδος   

Από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε, κυρίως, πώς να μην ξανακάνουμε το ίδιο λάθος. Αν όμως το λάθος γίνεται κατ΄ εξακολούθηση, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά. Γιατί τότε είναι προφανές πως κάτι δεν έχουμε καταλάβει. Κάτι δεν κάνουμε καλά. Αν όχι πως είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Στην περίπτωση των fake news, γιατί αυτά είναι τα λάθη που θα μας απασχολήσουν, το πράγμα έχει παραγίνει. Το Διαδίκτυο βρίθει ψευδών ειδήσεων. Γι΄αυτό η Γαλλική Βουλή εξέτασε νομοσχέδιο για την καταπολέμησή τους. Το Facebook αναζητά τρόπους για να περιορίσει τη δημοσίευσή τους. Η Google κήρυξε αγώνα εναντίον τους και τον χρηματοδότησε με το παχυλό ποσό των 300 εκατομμυρίων δολαρίων. Το Twitter ανέστειλε τη λειτουργία σε περισσότερους από 70 εκατομμύρια λογαριασμούς χρηστών τους τελευταίους δύο μήνες σε μια προσπάθεια να μειώσει τη ροή ψευδών πληροφοριών 

Και εδώ; Μόλις χθες συγκινούμασταν διαβάζοντας για την απόφαση των κροατών διεθνών να δωρίσουν τα πριμ από το Παγκόσμιο Κύπελλο σε φιλανθρωπικά ιδρύματα της πατρίδας τους, καταγγέλλοντας παράλληλα τη διαφθορά στη χώρα τους. Τσάμπα τα δάκρυα, αφού fake news ήταν και αυτά. Ψέματα. Ενα ανόητο αστείο που το πήραμε πολύ στα σοβαρά. Οπως και τόσα άλλα αστεία. Υπάρχουν, βεβαίως, και fake news που δεν είναι καθόλου αστεία. Που κάποιοι τα χρησιμοποιούν επιδέξια για να κατευθύνουν τα πλήθη, για να δημιουργήσουν το κλίμα που επιθυμούν, για να βλάψουν τους αντιπάλους τους… 

Το παιχνίδι της ενημέρωσης είναι γεμάτο παγίδες. Η αποκάλυψη ή η αναπαραγωγή και η κοινοποίηση-δημοσίευση μιας είδησης δεν είναι διαδικασίες τόσο εύκολες όσο πιθανώς φαίνονται. Οι περισσότεροι από εμάς που ασχολούμαστε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, κάποια φορά την έχουμε πατήσει. Επειδή εμπιστευθήκαμε πηγές που δεν έπρεπε, επειδή πάνω στη βιασύνη μας δεν διασταυρώσαμε την πληροφορία που είχαμε… Από τα λάθη μας όμως, είπαμε, πρέπει να μαθαίνουμε. 

Δυστυχώς, η βιασύνη με την οποία αναπαρήγαγαν και δημοσιογραφικές σελίδες την ψεύτικη είδηση με τους Κροάτες, επιβεβαιώνει πως πολλοί είναι ακόμα οι επαγγελματίες που δεν έχουν μάθει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αυτοί που έγραψαν (δηλαδή αντέγραψαν ο ένας από τον άλλο) πως οι ποδοσφαιριστές ανακοινώνοντας τη δωρεά κατηγόρησαν τους πολιτικούς τους ως υπευθύνους για την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας τους. Χωρίς να έχουν παρατηρήσει πως μερικές ώρες πριν οι ίδιοι ποδοσφαιριστές φωτογραφίζονταν καταχαρούμενοι, αγκαλιά με αυτούς τους πολιτικούς, γεγονός που καθιστά την είδηση ύποπτη. Τι κάνει ο δημοσιογράφος που βρίσκεται μπροστά σε μία ύποπτη είδηση; Ψάχνει πιο προσεκτικά, επιβεβαιώνει και έπειτα δημοσιεύει. Η αξιοπιστία είναι πιο σημαντική από την ταχύτητα δημοσίευσης, το έχουμε ξεχάσει; 

Μας έχουν φάει, φαίνεται, την εποχή του Διαδικτύου, οι όλο και πιο γρήγορες ταχύτητες που αναπτύσσουμε και στο θέμα της διασποράς των ειδήσεων. Ποιο το αποτέλεσμα; Δεν προφταίνουμε να ξεχωρίσουμε την αληθινή από την κατασκευασμένη είδηση. Σπεύδουμε να αναπαράγουμε εντελώς αβασάνιστα ό,τι μπαρούφα φτάνει στα αυτιά μας. Αλλά και ό,τι νομίζουμε πως θα αρέσει στον μέσο χρήστη του Facebook, του Twitter κλπ.. Ετσι, επειδή γνωρίζουμε πόσο χαίρεται το πλήθος όταν ξεμπροστιάζονται οι πολιτικοί, με ευκολία του σερβίραμε τη συγκινητική και αντρίκια αντίδραση των Κροατών. Τι ωραία που θα ήταν να είχε υπάρξει κιόλας μια τέτοια αντίδραση! 

Πάντως, it takes two to tango. Ακόμα και αν οι αμελείς, οι απρόσεκτοι, οι κακοί δημοσιογράφοι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τα fake news, έχουν και οι αναγνώστες-χρήστες του Internet μέρος της ευθύνης. Ανθρωποι που στο όνομα της όποιας ιδεολογίας τους εμφανίζονται πρόθυμοι να εξαπατηθούν. Κάπως έτσι, άλλοι έγιναν έξαλλοι όταν ψευδώς ακούστηκε πως πρόσφυγες εισπράττουν παχυλά επιδόματα, άλλοι έσπευσαν να καταδικάσουν την κακομεταχείριση των προσφύγων πιστεύοντας φωτογραφίες που όπως αποδείχτηκε τελικά ήταν ψεύτικες. Σύγχυση επικράτησε και προ μηνών, όταν φωτογραφία από τα γυρίσματα ταινίας πλασαρίστηκε ως ντοκουμέντο όπου πρόσφυγας προτάσσει το στέρνο του σε Γερμανό αστυνομικό. 

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη τον περασμένο Φεβρουάριο, περισσότεροι από τους μισούς Ελληνες (ποσοστό 55%) πιστεύουν πως σχεδόν καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με μια είδηση ή πληροφορία που είτε τους παραπλανά, είτε είναι τελείως ψευδής. Το έλλειμμα εμπιστοσύνης στο θέμα της ενημέρωσης είναι προφανές. Η καταπολέμηση των fake news και στην Ελλάδα είναι μια διαδικασία που μας αφορά όλους. Γιατί οι ψευδείς ειδήσεις, ακόμα και αν μας κάνουν να γελάμε, ή να επιβεβαιώνουμε πόσο έξυπνοι είμαστε εμείς που κάτι είχαμε καταλάβει και πόσο βλάκας είναι ο διπλανός που τις πίστεψε, μπορούν στο τέλος της μέρας να αποδειχτούν πολύ πιο σοβαρές από όσο νομίζαμε. Μπορούν να μας βλάψουν όλους, ακόμα και σε εθνικό επίπεδο. text Κάπου θα εμφανιστεί ο Παϊσιος σε όραμα και θα πει κάτι για το ξανθό γένος      

TASS: Ακυρώνεται η επίσκεψη του Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα

 

Ακυρώνεται επισήμως η επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, στην Αθήνα, όπως μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS. Όπως αναφέρεται στο πρακτορείο, τη σχετική δήλωση έκανε ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Αθήνα, Aντρέι Μασλόφ ο οποίος ανέφερε ότι, ακυρώνεται η επίσκεψη του αξιωματούχου που ήταν προγραμματισμένη να γίνει το ερχόμενο φθινόπωρο.

«Η χρονική στιγμή της προγραμματισμένης επίσκεψης του Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα το φθινόπωρο δεν είναι πλέον κατάλληλη», δήλωσε ο Ρώσος πρέσβης και πρόσθεσε ότι η Ρωσία θα προχωρήσει σε απελάσεις Ελλήνων διπλωματών αλλά παραμένει ακόμη άγνωστο τόσο  η ημερομηνία όσο και ο αριθμός των διπλωματών που θα απελαθούν.

«Είχαμε ήδη πει ότι θα ακολουθήσουν αντίμετρα. Δεν γνωρίζει πότε, ούτε τον ακριβή αριθμό, αλλά φυσικά, σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική θα υπάρξουν αντίποινα» δήλωσε ο Α. Μασλόφ.

 Τι προηγήθηκε

Οι ελληνορωσικές σχέσεις μετά την απέλαση δύο ρώσων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου σε άλλους δύο, με την κατηγορία παράνομων ενεργειών κατά της εθνικής ασφάλειας και ειδικότερα της απόπειρας παρέμβασης στο ζήτημα της συμφωνίας Ελλάδας - ΠΓΔΜ για το ζήτημα της ονομασίας, κινούνται σε τεντωμένο σχοινί.

Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών από την Αθήνα «θα έχει συνέπειες», ανακοίνωσε την Πέμπτη το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, μέσω της εκπροσώπου του, Μ. Ζαχάροβα. Η τελευταία έκανε λόγο για απόφαση που ελήφθη κατόπιν πιέσεων χωρίς ωστόσο να κατονομάσει ποιοι ήταν εκείνοι που προχώρησαν σε αυτές τις πιέσεις. Η κ. Ζαχάροβα είπε, ωστόσο, πως η μόνη χώρα που επικρότησε την ελληνική ενέργεια κατά της Ρωσίας ήταν οι ΗΠΑ, «πράγμα που αποτελεί έμμεση αλλά σαφή απόδειξη ότι έχουν ανάμιξη στο θέμα ...». Άμεση και σε υψηλούς τόνους ήταν η απάντηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών το οποίο έκανε λόγο για ασέβεια και ανυπόστατους ισχυρισμούς.

Σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους, η κ. Ζαχάροβα, αναφέρθηκε στο ζήτημα των απελάσεων από την Αθήνα λέγοντας τα εξής: «Πιστεύουμε ότι οι Έλληνες θα έπρεπε να έχουν επικοινωνήσει με τους Ρώσους συνεργάτες τους και όχι να παρασυρθούν από τη βρώμικη πρόκληση». Η ίδια πρόσθεσε ότι «τέτοιες ενέργειες δεν γίνεται να μην έχουν συνέπειες, δεν εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν κάποιο ίχνος». Οι δηλώσεις της κ. Ζαχάροβα προκάλεσαν ωστόσο πλήθος ερωτημάτων καθώς η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών αναφέρθηκε σε άγνωστα, μέχρι στιγμής, περιστατικά.

Συγκεκριμένα, σε ερώτηση δημοσιογράφων για απειλές που φέρεται να υπήρξαν από την πλευρά του Σεργκέι Λαβρόφ προς το Νίκο Κοτζιά σε συνάντησή τους που έλαβε χώρα στη Μόσχα, στα μέσα Ιουνίου, ότι η Μόσχα θα μπλοκάρει τη συμφωνία με την πΓΔΜ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η κ. Ζαχάροβα τις χαρακτήρισε "ανοησίες". Σημειώνεται ακόμη ότι, σύμφωνα με όσα μετέδωσε ο ΣΚΑΙ, Έλληνας ανταποκριτής ζήτησε από την εκπρόσωπο του Ρωσικού ΥΠΕΞ να σχολιάσει βίντεο στο οποίο μέλη της Ρωσικής αντιπροσωπείας στην Ελλάδα φέρονται να επιχειρούν να χρηματίσουν Έλληνες πολίτες. Στο συγκεκριμένο ερώτημα η κα. Ζαχάροβα τόνισε πως δεν έχει εικόνα για το συγκεκριμένο υλικό και θα υπάρξει τοποθέτηση εάν και εφόσον φθάσει στα χέρια της Ρωσικής διπλωματίας. «Όσον αφορά το βίντεο, πιστεύω ότι πρέπει να το δούμε διότι δεν το έχω δει. Δεν έχω ιδέα τι μου λέτε» είπε χαρακτηριστικά.

Η κ. Ζαχάροβα υποστήριξε ακόμη ότι η Ελλάδα πιέστηκε, χωρίς να λέει από ποιον, ενώ άφησε υπόνοιες ότι οι τεταμένες σχέσεις μπορεί να επηρεάσουν τον τουρισμό. «Ξέρετε σε αυτήν την εποχή και μπορώ να μιλήσω προσωπικά, οι πολίτες μας μπορούν να ελέγξουν από μόνοι τους που θα έπρεπε και που θα ήθελαν να περάσουν τις διακοπές τους, βάσει των πολιτικών τους πεποιθήσεων και της προθυμίας τους, να εμπλέκονται σε πολιτικά προβλήματα. Είναι δική τους δουλειά» ανέφερε.

Η ρωσική θέση για το τι συμβαίνει σήμερα από τη Δύση κατά της Ρωσίας, είναι σαφής, υποστήριξε η Ζαχάροβα, λέγοντας πως επι σειρά ετών προσπαθούν να απομονώσουν τη Ρωσία. Επειδή δεν το κατάφεραν, τώρα επιδιώκουν να ωθήσουν τις χώρες να μαλώσουν μαζί μας, ανέφερε και πρόσθεσε: Δεν είμαστε εμείς που επιδιώκουμε τη ρήξη. Κάποιοι που ο καθένας γνωρίζει ποιοί, επιχειρούν να μας βάλουν να χαλάσουμε τις σχέσεις με την Ελλάδα. Γνωρίζουμε ότι ασκούνται τρομερές πιέσεις.

Στο θέμα της τύχης της επίσκεψης Λαβρόφ στην Αθήνα που κάποια μέσα ενημέρωσης την τοποθετούσαν για το Σεπτέμβριο, απάντησε πως αυτό που έγινε τις τελευταίες μέρες «δεν επιτρέπει να υπάρξει θετική απάντηση...» .

Η απάντηση του ελληνικού ΥΠΕΞ

Άμεση ήταν πάντως η απάντηση του ελληνικού ΥΠΕΞ. «Οι σημερινές δηλώσεις της Εκπροσώπου του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών είναι χαρακτηριστικό δείγμα ασέβειας προς τρίτη χώρα, καθώς και έλλειψης κατανόησης του σύγχρονου κόσμου, στον οποίο τα κράτη, ανεξαρτήτως μεγέθους, έχουν αυτοτέλεια και μπορούν να ασκήσουν ανεξάρτητη, πολυδιάστατη και δημοκρατική εξωτερική πολιτική» ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών και προσέθεσε:

«Τέτοιες αρνητικές λογικές παρακίνησαν άλλωστε τους τέσσερις Ρώσους πολίτες να προβούν στις ενέργειες που οδήγησαν στην απέλασή τους ή στην απαγόρευση εισόδου τους στην Ελλάδα. Τα στοιχεία δε, βάσει των οποίων ενήργησε η Ελλάδα, είχαν παρουσιαστεί εγκαίρως στις ρωσικές αρχές. Εξάλλου, και οι ίδιες οι ρωσικές αρχές έχουν πολύ καλή γνώση του τι πράττουν οι άνθρωποί τους. Η Ελλάδα επεδίωξε εξαρχής να διαχωρίσει τις ενέργειες των ατόμων αυτών από την επίσημη ρωσική εξωτερική πολιτική. Με τη σημερινή της όμως δήλωση, η Εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών υιοθετεί και δείχνει ως να θέλει να νομιμοποιήσει τις παράνομες αυτές ενέργειες».

«Η συνεχής ασέβεια προς την Ελλάδα πρέπει να σταματήσει. Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές της υπόθεσης. Τέλος, ανυπόστατοι ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους η απόφαση αυτή ελήφθη κατόπιν πιέσεων τρίτων, είναι ανάξιοι σχολιασμού και δείχνουν νοοτροπία ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονται τις αρχές και τις αξίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής» καταλήγει η ανακοίνωση. 

Ανοιχτό μέτωπο και με την πΓΔΜ

Ανοιχτό μέτωπο έχει η Ρωσία και με την πΓΔΜ μετά τις καταγγελίες Ζάεφ ότι Έλληνες επιχειρηματίες που διάκεινται ευνοϊκά προς τη Ρωσία επιχείρησαν να υποκινήσουν βίαιες ενέργειες στην πΓΜΔ για να υπονομεύσουν τη συμφωνία για το ονοματολογικό. Την Τρίτη, η Πρεσβεία της Ρωσίας στα Σκόπια αντέδρασε έντονα και σε ανακοίνωση της έκανε λόγο για εικασίες Ζάεφ, παρόμοιες με αυτές που πρόσφατα είχε εκφράσει και η Υπουργός Άμυνας της γειτονικής χώρας. Η Ρωσική πρεσβεία έκανε μάλιστα λόγο για «αντιπαραγωγικές και ανεύθυνες προσπάθειες» που έχουν στόχο να εκφοβίσουν τους πολίτες με μια «πλασματική ρωσική απειλή».

Στο θέμα επανήλθε την Τετάρτη ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει ανάγκη οι αρχές της πΓΔΜ να υποβάλλουν έγγραφα στις ελληνικές Αρχές που επιθυμούν να διεξάγουν έρευνες σχετικά με τα όσα είχε καταγγείλει ο ίδιος προ ημερών. Ο Ζάεφ δήλωσε ότι δεν υπάρχουν ηχογραφήσεις αλλά καταθέσεις που πήρε η Αστυνομία από τους συλληφθέντες των επεισοδίων έξω από το Σκοπιανό Κοινοβούλιο.

«Αυτές οι καταθέσεις δόθηκαν μετά τις επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών μπροστά στο Κοινοβούλιο. Σχολιάζω αυτό ώστε να στείλω ένα μήνυμα ότι πρέπει να οικοδομούνται φιλίες και να μην δημιουργούνται λόγοι εχθρότητας. Η πΓΔΜ έχει ήδη επιδείξει ένα παράδειγμα οικοδόμησης καλών σχέσεων και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με όλες τις χώρες, και αυτό περιλαμβάνει και τη Ρωσική Ομοσπονδία», δήλωσε ο Ζάεφ.

thetoc.gr

     

Έρχεται η "αυτόματη άρση" του Τραπεζικού απορρήτου για όσους έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη..!

Στις 15 Σεπτεμβρίου θα αρθεί το απόρρητο και όποιος δανειολήπτης έχει αντίρρηση, θα εξωθείται από την προστασία. Στον Τειρεσία οι καταθετικοί λογαριασμοί. Ετοιμάζονται ρυθμίσεις-εξπρές για τα συγκεκριμένα δάνεια, ώστε να παρακαμφθεί η χρονοβόρα δικαστική διαδικασία. 

Σε δύο μήνες, στις 15 Σεπτεμβρίου, οι 160.000 δανειολήπτες που έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη και χρωστούν κόκκινα δάνεια 18 δισ. ευρώ -κυρίως σε στεγαστικά και καταναλωτικά-θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αυτόματη άρση του καταθετικού/τραπεζικού τους απορρήτου και αν φέρουν αντίρρηση, θα εξωθούνται από τον νόμο χάνοντας την προστασία.

Η ανταλλαγή στοιχείων μεταξύ των τραπεζών όσον αφορά τους καταθετικούς λογαριασμούς των εν λόγω δανειοληπτών θα ξεκινήσει την ίδια ημερομηνία και τα δεδομένα θα συγκεντρωθούν στη δεξαμενή του Τειρεσία, προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε αυτά όλες οι τράπεζες.

Η άρση του καταθετικού/τραπεζικού απορρήτου στοχεύει στην αποκάλυψη των στρατηγικών κακοπληρωτών, οι οποίοι εκτιμώνται από τραπεζικές πηγές στους 45.000-50.000 και καταχρώνται τις προστατευτικές διατάξεις του νόμου ενώ διαθέτουν καταθέσεις σε άλλο τραπεζικό ίδρυμα από αυτό που έχουν το «κόκκινο» δάνειο.

Καμία ανταπόκριση

Μολονότι ο νόμος που επιτρέπει για πρώτη φορά στην Ελλάδα την άρση του τραπεζικού απορρήτου για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανειοληπτών έχει ψηφισθεί από τη Βουλή από τις 15 Ιουνίου -στο πολυνομοσχέδιο με τα μέτρα της 4ης αξιολόγησης-, έως σήμερα κανένας δανειολήπτης που έχει ενταχθεί στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη και αναμένει δικάσιμο δεν έχει δώσει την έγκρισή του στην άρση.

Τραπεζικές πηγές αναφέρουν στο Euro2day.gr ότι η στάση των δανειοληπτών ήταν αναμενόμενη, εξού και στον νόμο υπάρχει η πρόβλεψη βάσει της οποίας, με την πάροδο 3 μηνών από την ψήφιση της άρσης του τραπεζικού απορρήτου, το μέτρο θα ενεργοποιηθεί αυτόματα για όλους τους εν λόγω δανειολήπτες.

Έξωση από τον νόμο

«Με την αυτόματη άρση του απορρήτου, όποιος φέρει αντίρρηση, εκπίπτει του νόμου», υπογραμμίζει στο Euro2day.gr υψηλόβαθμο στέλεχος τράπεζας, δίνοντας το στίγμα της ολικής ανατροπής στο καθεστώς που ισχύει από το 2010 για όσους εντάσσονται στον νόμο προστασίας κι από τον πλειστηριασμό.

Προσθέτει, μάλιστα, ότι όποιος βρεθεί με καταθέσεις που δεν δικαιολογούν την εύνοια του νόμου, θα κληθεί να αποπληρώσει το κόκκινο στεγαστικό ή καταναλωτικό του δάνειο στο ακέραιο και χωρίς καμία ρύθμιση, εφόσον δεν πληροί τις προϋποθέσεις όπως μείωση του εισοδήματος κ.λπ.

«Επί της ουσίας, με την άρση του τραπεζικού απορρήτου, η μία τράπεζα θα πληροφορεί την άλλη μέσα από τον Τειρεσία και θα μπει αυτόματα κόφτης στους στρατηγικούς κακοπληρωτές, δηλαδή σε όσους κατά συνείδηση και ενώ διαθέτουν περιουσία, δεν πληρώνουν με διάφορα κόλπα απόκρυψης των περιουσιακών τους στοιχείων. Εάν δεν δεχθούν να πληρώσουν, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον πλειστηριασμό», καταλήγει.

Έρχονται και ρυθμίσεις

Παράλληλα, οι τράπεζες ετοιμάζουν ρυθμίσεις για τους δανειολήπτες που έχουν ενταχθεί στον νόμο αλλά δεν έχει ακόμη δικαστεί η υπόθεσή τους. Κι αυτό με στόχο να παρακαμφθεί η χρονοβόρος διαδικασία της δικαστικής οδού, ώστε τα κόκκινα δάνεια ύψους 18 δισ. ευρώ τα οποία βρίσκονται υπό την ομπρέλα της νομικής προστασίας που προσφέρει ο νόμος, να ρυθμισθούν άμεσα. Πόσο μάλλον όταν οι τράπεζες πιέζονται για γρήγορη και αποτελεσματική μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Έτσι, από τον Σεπτέμβριο, οι τράπεζες θα εφαρμόσουν μία κοινή ρύθμιση για τους 115.000 δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη που χρωστούν σε παραπάνω από μία τράπεζα (σ.σ. δηλαδή έχουν κόκκινα δάνεια σε 2, 3 ή 4 τράπεζες), αλλά και για τους 45.000 που έχουν μη εξυπηρετούμενο δάνειο σε μία τράπεζα.

Οι ρυθμίσεις αυτές θα αφορούν όσους πραγματικά πληρούν τα αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια που προβλέπει ο νόμος και το «κούρεμα» των δανείων θα φθάνει στο 50-60%, αντίστοιχο με αυτό που αποφασίζει η δικαιοσύνη σε τέτοιες περιπτώσεις.

Αναστασία Παπαϊωάννου

ΥΠΕΞ σε Μόσχα: Η συνεχής ασέβεια πρέπει να σταματήσει

«Η συνεχής ασέβεια προς την Ελλάδα πρέπει να σταματήσει. Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές της υπόθεσης» τονίζεται χαρακτηριστικά..

Με μια σκληρή ανακοίνωση, κάνοντας λόγο για «ασέβεια», το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε να σηκώσει το γάντι και να  απαντήσει στα όσα δήλωσε νωρίτερα το Κρεμλίνο, μέσω της εκπροσώπου τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, οι σημερινές δηλώσεις της Εκπροσώπου του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών «είναι χαρακτηριστικό δείγμα ασέβειας προς τρίτη χώρα, καθώς και έλλειψης κατανόησης του σύγχρονου κόσμου, στον οποίο τα κράτη, ανεξαρτήτως μεγέθους, έχουν αυτοτέλεια και μπορούν να ασκήσουν ανεξάρτητη, πολυδιάστατη και δημοκρατική εξωτερική πολιτική».

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σημειώνει πως τέτοιες αρνητικές λογικές «παρακίνησαν άλλωστε τους τέσσερις Ρώσους πολίτες να προβούν στις ενέργειες που οδήγησαν στην απέλασή τους ή στην απαγόρευση εισόδου τους στην Ελλάδα. Τα στοιχεία δε, βάσει των οποίων ενήργησε η Ελλάδα, είχαν παρουσιαστεί εγκαίρως στις ρωσικές αρχές. Εξάλλου, και οι ίδιες οι ρωσικές αρχές έχουν πολύ καλή γνώση του τι πράττουν οι άνθρωποι τους».

Όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση «η Ελλάδα επεδίωξε εξαρχής να διαχωρίσει τις ενέργειες των ατόμων αυτών από την επίσημη ρωσική εξωτερική πολιτική. Με τη σημερινή της όμως δήλωση, η Εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών υιοθετεί και δείχνει ως να θέλει να νομιμοποιήσει τις παράνομες αυτές ενέργειες».

«Η συνεχής ασέβεια προς την Ελλάδα πρέπει να σταματήσει. Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές της υπόθεσης» τονίζεται χαρακτηριστικά..

Τέλος, το υπουργείο Εξωτερικών πως τέτοιοι ανυπόστατοι ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους η απόφαση αυτή ελήφθη κατόπιν πιέσεων τρίτων, είναι ανάξιοι σχολιασμού και δείχνουν νοοτροπία ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονται τις αρχές και τις αξίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Μόσχα: Γνωρίζουμε ότι ασκούνται τρομερές πιέσεις

Η Μόσχα εκφράζει τη δυσάρεστη έκπληξη της για την «άγρια μορφή» που πήρε το θέμα με τις απελάσεις στον ελληνικό Τύπο. Η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, στην ενημέρωση που έκανε ειδικά για τους Έλληνες ανταποκριτές στη Μόσχα, ανέφερε πως η εξέλιξη των τελευταίων ημερών με την πρωτοβουλία της Αθήνας ήρθε απρόσμενα, ειδικά όταν ανάμεσα στις δυο χώρες υπήρχε ως τώρα ένα υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης.

Διέψευσε κατηγορηματικά την είδηση ότι τάχα ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, μίλησε τηλεφωνικά με τον Ελληνα ομόλογο του, και θεωρεί χυδαία τα γραφόμενα περί απειλών και παρατηρήσεων από το Λαβρόφ προς τον Κοτζιά .

«Είναι προσβλητικό να γράφονται τέτοια πράγματα για ένα διπλωμάτη του επιπέδου Λαβρόφ, που δεν θα επέτρεπε ποτέ στον εαυτόν του να χρησιμοποιήσει απειλητικούς τόνους ...» υποστήριξε η Ζαχάροβα.

Ισχυρίστηκε ότι «αυτά τα περί πολλαπλών ενημερώσεων από την Αθήνα προς τη Μόσχα για το θέμα είναι καθαρό ψέμα... Δεν τέθηκε ποτέ τέτοιο ζήτημα, δεν έγινε η παραμικρή νύξη, πόσο δε όσον αφορά στοιχεία και ντοκουμέντα ...».

Υποστήριξε το θέμα της επίσκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ στη Μόσχα, στις 13 Ιουνίου, για να δηλώσει σαφώς πως «κατά τη διάρκεια της επίσκεψης δεν έγινε η παραμικρή αναφορά σε τέτοιου είδους θέματα ...». Αναρωτήθηκε για ποιο λόγο οι Έλληνες φορολογούμενοι πληρώνουν τους υπουργούς να ταξιδεύουν στη Μόσχα, μόνο για να έρχονται; Γιατί δεν έθεσε τότε το θέμα;, αναρωτήθηκε η ίδια.

Η Ζαχάροβα εκθείασε τη θέση της Αθήνας με τη άρνηση να απελάσει Ρώσους διπλωμάτες στην υπόθεση Σκριπάλ, τον περασμένο Μάρτιο, «το όνομα της Ελλάδας δεν θα είναι ποτέ μέσα σε αυτά των χωρών που ενέδωσαν στις πιέσεις και αναγκάστηκαν να απελάσουν διπλωμάτες μας, όταν γίνει γνωστό αργότερα ότι όλα αυτά ήταν μια σκευωρία, όπως με τα μπουκαλάκια των "χημικών" του Κόλιν Πάουελ... Εκ των υστέρων ζήτησαν συγνώμη, αλλά από ποιον; Αλλά, να τώρα μπροστά σε ένα νέο κύμα πιέσεων η Ελλάδα φαίνεται δεν άντεξε και πήγε σε αυτή την πρωτοφανή ενέργεια».

Είπε πως η μόνη χώρα που επικρότησε την ελληνική ενέργεια κατά της Ρωσίας ήταν οι ΗΠΑ, «πράγμα που αποτελεί έμμεση αλλά σαφή απόδειξη ότι έχουν ανάμιξη στο θέμα ...».

Αναρωτήθηκε ακόμα, ποιος διέρρευσε το θέμα; Ποιος κερδίζει από αυτό; Η Ελλάδα; Σαφώς όχι ...

Υποστήριξε ότι στην απόφαση της Αθήνας θα υπάρξουν συνέπειες. Δεν έκανε σχόλιο πώς, πότε και με ποιον τρόπο. Είπε όμως πως είναι κρίμα που χρησιμοποίησαν τους Έλληνες κατά της Ρωσίας.

Η ρωσική θέση για το τι συμβαίνει σήμερα από τη Δύση κατά της Ρωσίας , είναι σαφής : Η Ζαχάροβα εξηγεί πως επι σειρά ετών προσπαθούν να απομονώσουν τη Ρωσία . Επειδή δεν το κατάφεραν , τώρα επιδιώκουν να ωθήσουν τις χώρες να μαλώσουν μαζί μας , λέει . Δεν είμαστε εμείς που επιδιώκουμε τη ρήξη . Κάποιοι που ο καθένας γνωρίζει ποιοί , επιχειρούν να μας βάλουν να χαλάσουμε τις σχέσεις με την Ελλάδα . Γνωρίζουμε ότι ασκούνται τρομερές πιέσεις.

Στο θέμα της τύχης της επίσκεψης Λαβρόφ στην Αθήνα που κάποια μέσα ενημέρωσης την τοποθετούσαν για το Σεπτέμβριο, απάντησε πως αυτό που έγινε τις τελευταίες μέρες «δεν επιτρέπει να υπάρξει θετική απάντηση...» .

Θύμισε ότι η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια στιγμή που κλείνουν 25 χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στις δυο χώρες και τιμώνται τα 190 χρόνια από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων .

Τι απέγινε το κλίμα εμπιστοσύνης που υπήρχε; Πώς είναι σαν να πέρασε ένα μαύρο πέπλο μέσα σε τρεις μέρες; Γιατί θα πρέπει να είμαστε αιχμάλωτοι καταστάσεων που προωθούν άλλοι; Μέσα σε αυτό το πνεύμα ήταν η ενημέρωση που έκανε η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ και είναι ανάγλυφη του πώς προσεγγίζει η Μόσχα το θέμα αυτό.

 ΥΠΕΞ, ΑΠΕ-ΜΠΕ    

«Εντολή» για μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 3,23 δισ. δίνει μέσω εγκυκλίου το υπουργείο Οικονομικών. !

«Εντολή» για μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 3,23 δισ. δίνει μέσω της εγκυκλίου για την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2019 το υπουργείο Οικονομικών. Ποια είναι τα ανώτατα όρια δαπανών για κάθε υπουργείο.  

Εντολή για την εφαρμογή της ψηφισμένης διάταξης που προβλέπει τη μείωση των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) δίνει στα Ασφαλιστικά Ταμεία το υπουργείο Οικονομικών μέσω της εγκυκλίου για την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2019.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο, οι δαπάνες για χορήγηση συντάξεων τοποθετούνται στα 25,4 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή προβλέπει και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα από 28,9 δις. ευρώ φέτος. Δηλαδή προβλέπεται μια μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης του δημοσίου κατά 3,23 δισ. ευρώ.

Η εγκύκλιος του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη βάζει αυστηρά όρια δαπανών για να επιτευχθεί η πρόβλεψη του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής για πρωτογενές πλεόνασμα 3,96% του ΑΕΠ το 2019 και δημοσιονομικό χώρο 866 εκατ. ευρώ.

Η εγκύκλιος τοποθετεί το ανώτατο όριο των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού για το 2019 στα 49,743 δισ. ευρώ και προσθέτοντας τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ύψους 7,3 δισ. ευρώ, προσδιορίζει στα 57,043 δισ. ευρώ την οροφή των δαπανών για το επόμενο έτος.

Οι δαπάνες για χορήγηση συντάξεων τοποθετούνται στα 25,4 δισ. ευρώ, οι δαπάνες των ΟΤΑ στα 6,8 δισ. ευρώ, οι δαπάνες του ΕΟΠΥΥ στα 4,8 δισ. ευρώ και δαπάνες των νοσοκομείων τοποθετούνται στα 3,1 δισ. ευρώ.

Στην εγκύκλιο Χουλιαράκη υπογραμμίζεται πως είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κατανεμηθούν ορθά οι πιστώσεις των φορέων με βάση τις πραγματικές ανάγκες και κατά προτεραιότητα, ώστε να προληφθούν ενδεχόμενες αστοχίες προβλέψεων, ειδικά στις ανελαστικές δαπάνες και να ελαχιστοποιηθούν οι τροποποιήσεις του προϋπολογισμού κατά την εκτέλεσή του.

Επίσης αναφέρεται ότι δεν προβλέπεται διακριτή μείζονα κατηγορία για την εξόφληση απλήρωτων υποχρεώσεων προηγούμενων οικονομικών ετών.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την εγκύκλιο Χουλιαράκη, τα ανώτατα όρια δαπανών ανά υπουργείο έχουν ως εξής:

- Στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 14,462 δισ. ευρώ

- Στο υπουργείο Παιδείας προβλέπεται αύξηση δαπανών έως τα 5,481 δισ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Εσωτερικών οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 4,9 δισ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Υγείας, οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 3,9 δισ. ευρώ το 2019

- Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 3,35 δισ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 2,39 δισ. ευρώ το 2019.

- Στο υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 2,783 δισ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οι δαπάνες θα ανέλθουν έως το 1,297 δισ. ευρώ το 2019.

- Στο υπουργείο Οικονομικών οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 734,84 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Δικαιοσύνης οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 646,48 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 553,4 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 348,25 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Ναυτιλίας οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 375,6 εκατ. ευρώ

- Στο υπουργείο Εξωτερικών οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 262 εκατ. ευρώ

- Στο υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 130,24 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Τουρισμού οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 80,1 εκατ. ευρώ.

- Στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 81,3 εκατ. ευρώ το 2019.

- Στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής οι δαπάνες θα ανέλθουν έως 128,351 εκατ. ευρώ το 2019.

- Στη Βουλή των Ελλήνων οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 135,98 εκατ. ευρώ.

euro2day.gr