Προειδοποίηση για κυκλώνα με 12 μποφόρ από το Εθνικό Αστεροσκοπείο

Ενα σχετικά ασυνήθιστο φαινόμενο, ένας μεσογειακός κυκλώνας, είναι πιθανό να δημιουργηθεί στο Νότιο Ιόνιο την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τη μετεωρολογική υπηρεσία meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. 

Η δημιουργία ενός βαρομετρικού χαμηλού στο Νότιο Ιόνιο την Παρασκευή είναι πολύ πιθανό να εμφανίσει τροπικά χαρακτηριστικά, δηλαδή απουσία μετώπων, θυελλώδεις ανέμους 12 μποφόρ, ραγδαίες βροχοπτώσεις και σχηματισμό «ματιού».

Κυκλώνες τέτοιου τύπου, οι οποίοι ονομάζονται Medicanes (από τη σύνθεση των λέξεων Mediterranean και hurricanes), εμφανίζονται περίπου μία ή δύο φορές τον χρόνο στη Μεσόγειο.   

Η προγνωσιμότητα του Medicane, σύμφωνα με το ΕΑΑ, είναι μικρή, ιδιαίτερα όσον αναφορά την τροχιά που θα ακολουθήσει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, όμως φαίνεται να εξασθενεί σημαντικά πλησιάζοντας την ηπειρωτική Ελλάδα. 

Στο μεταξύ, συνεχίζεται η κακοκαιρία «Ξενοφών» που πλήττει σχεδόν όλη τη χώρα με θυελλώδεις ανέμους και σημαντική πτώση της θερμοκρασίας. Τα πρώτα χιόνια έπεσαν στα ορεινά της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας πάνω από τα 1.800 μέτρα υψόμετρο περίπου. 

Χαρακτηριστικά, στο βουνό του Ολύμπου, σε υψόμετρο 2.650 μέτρων, έπεσε κατακόρυφα η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της νύχτας, στους -6 βαθμούς Κελσίου, ενώ το ύψος του χιονιού είναι τρία έως πέντε εκατοστά.

Οι θυελλώδεις άνεμοι θα συνεχίσουν να πνέουν και την Πέμπτη δημιουργώντας προβλήματα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, ενώ οι βροχοπτώσεις αναμένεται αύριο να έχουν πιο γενικευμένο χαρακτήρα στα ανατολικά και νότια ηπειρωτικά (Θεσσαλία, Στερεά, Πελοπόννησο) και στα νότια νησιωτικά τμήματα (Κυκλάδες - Κρήτη).

tvxs.gr

Διασπασμένοι σε αποχή και ΟΧΙ οι ενάντιοι στη Συμφωνία των Πρεσπών

Του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί το επικείμενο δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ για τη Συμφωνία των Πρεσπών να έχει θεσμικά χαρακτηρισθεί συμβουλευτικό, αλλά προφανώς από πολιτικής απόψεως είναι δεσμευτικό. Ειδικά αν ληφθεί υπόψη η δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι αν η συμμετοχή υπερβεί το 50% και επικρατήσει το ΝΑΙ, το VMRO θα συμπράξει στη συνταγματική αναθεώρηση.

Σημειώνουμε ότι το Σύνταγμα της ΠΓΔΜ προβλέπει ότι για να είναι έγκυρο ένα δημοψήφισμα πρέπει η συμμετοχή να υπερβαίνει το 50% των εγγεγραμμένων, έστω κι αν η ερμηνεία της κυβέρνησης Ζάεφ λέει ότι αυτό αφορά τα δεσμευτικά κι όχι τα συμβουλευτικά δημοψηφίσματα. Σε απόλυτους αριθμούς, πάντως, συμμετοχή 50% σημαίνει περίπου 900.000 ψηφοφόροι. Η προσέγγιση αυτού του αριθμού είναι πολύ δύσκολη. Ας σημειωθεί ότι στις βουλευτικές εκλογές συμμετέχουν περίπου 1.100.000 ψηφοφόροι. Οι λόγοι είναι δύο:

Πρώτον, επειδή οι εκλογικοί κατάλογοι δεν έχουν προσφάτως εκκαθαριστεί.

Δεύτερον, επειδή πάνω από 300.000 πολίτες της ΠΓΔΜ (Σλαβομακεδόνες και Αλβανομακεδόνες) έχουν πάει μετανάστες στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στη Γερμανία και αλλού. Ως εκ τούτου δεν μπορούν να συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα, ακόμα και αν το ήθελαν.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ότι ετέθη ως όρος από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης η συμμετοχή να υπερβεί το 50%. Λόγω αυτών που προαναφέραμε, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να προκύψει το 50% στο σύνολο των εγγεγραμμένων θα πρέπει η συμμετοχή να φθάσει στο 70-80% όσων ψήφισαν στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές.

Το ύψος της συμμετοχής στο δημοψήφισμα θα εξαρτηθεί από τη στάση όσων αντιτίθενται στη Συμφωνία των Πρεσπών. Εάν όλοι αυτοί δεν πήγαιναν στις κάλπες, μποϊκοτάροντας το δημοψήφισμα, η συμμετοχή θα ήταν πολύ κάτω από το 50%. Λόγω των δυτικών πιέσεων, το VMRO επισήμως δεν έχει ταχθεί υπέρ του μποϊκοτάζ, αλλά είναι κοινό μυστικό ότι ισχυροί κύκλοι του το προπαγανδίζουν. Είναι ενδεικτικό ότι ο πρόεδρος Ιβανόφ δήλωσε πως δεν θα πάει να ψηφίσει, δηλαδή θα το μποϊκοτάρει.

Επωφελής για τον Ζάεφ η διχοτόμηση

Αυτό ενδεχομένως θα αποδειχθεί επωφελές για τον Ζάεφ, επειδή τον εξυπηρετεί η διχοτόμηση όσων αντιτίθενται στη Συμφωνία των Πρεσπών. Εάν περίπου οι μισοί συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα, η συμμετοχή θα είναι αρκούντως μεγάλη, έστω κι αν δεν φθάσει τις 900.000. Κι όχι μόνο αυτό. Το ΝΑΙ θα περάσει με μεγάλη, αν όχι σαρωτική πλειοψηφία, επειδή οι περίπου άλλοι μισοί που αντιτίθενται θα έχουν επιλέξει την αποχή.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τα Σκόπια, ο Ζάεφ θα υποστηρίξει ότι το δημοψήφισμα είναι έγκυρο, ακόμα και εάν τελικώς συμμετάσχουν πάνω από 700.000, με το επιχείρημα ότι αυτός ο αριθμός αντιπροσωπεύει το 50% όσων είναι σε θέση να ψηφίσουν. Μπορεί αυτό πολιτικά να έχει βάση, αλλά θεσμικά είναι μετέωρο, επειδή δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, όμως, θεωρείται δεδομένο πως η “λεπτομέρεια” αυτή δεν θα εμποδίσει Αμερικανούς και Ευρωπαίους να αναγνωρίσουν την εγκυρότητα του δημοψηφίσματος, επικαλούμενοι τη μεγάλη πλειοψηφία του ΝΑΙ.

Το ενδεχόμενο το VMRO να αντιδράσει, αρνούμενο να συμπράξει στη Βουλή για την πραγματοποίηση της αναγκαίας συνταγματικής αναθεώρησης, που προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών, είναι υπαρκτό. Είναι δεδομένο, όμως, πως για μία ακόμα φορά και ο αρχηγός του Μίτσκοφσκι και οι βουλευτές του θα υποστούν ασφυκτικές πιέσεις. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είναι χωρισμένη σε φράξιες, οι οποίες έχουν αποκλίνουσες θέσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τα Σκόπια, ακόμα κι αν η ηγεσία του VMRO αρνηθεί να συμπράξει στη συνταγματική αναθεώρηση, ο Ζάεφ τελικώς, με τον έναν τρόπο ή τον άλλο, θα βρει όσους βουλευτές χρειάζονται για να έχει τις αναγκαίες 80 ψήφους στη Βουλή. Φαίνεται πως έχει ήδη εξασφαλίσει τους τρεις βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος, το οποίο είχε συμπορευθεί με το VMRO.

Εκτός αυτού, διαχέεται η πληροφορία πως τελικώς θα αποσπάσει 5-6 βουλευτές από την αξιωματική αντιπολίτευση. Ας σημειωθεί ότι αρκετοί πρώην υπουργοί και βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι υπόδικοι και κάποιοι εξ αυτών έχουν καταδίκες. Ειδικά σ’ αυτούς δίνονται υποσχέσεις –με την εγγύηση και δυτικών– προκειμένου να ψηφίσουν τη συνταγματική αναθεώρηση. Οι εσωτερικές αντιθέσεις στο VMRO είναι τόσο ισχυρές, ώστε πολιτικοί παρατηρητές στα Σκόπια αναρωτιούνται εάν το κόμμα αυτό θα παραμείνει ενωμένο μετά το δημοψήφισμα.

  

Στο ύψος του ΑΕΠ τα χρέη στην εφορία!

Εγγραφο-βόμβα, από το οποίο προκύπτει ότι το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων προς το Δημόσιο, συμπεριλαμβανομένων και των προσαυξήσεων και τόκων που αναλογούν, δεν είναι… μόνο 101,6 δισ. ευρώ, όπως γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, αλλά ξεπερνά τα 182 δισ. ευρώ, είναι δηλαδή σχεδόν ίσο με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας μας, κατέθεσε στη Βουλή η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.

Στην ουσία, από το έγγραφο της ΑΑΔΕ, με το οποίο δίδεται γραπτή απάντηση σε ερώτηση κοινοβουλευτικού ελέγχου του ανεξάρτητου βουλευτή Δημήτρη Καμμένου, αποκαλύπτεται ότι τα 101,6 δισ. ευρώ, στα οποία ανέρχονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των αρμοδίων υπηρεσιών, είναι μόνο το «κεφάλαιο» των οφειλών αυτών και ότι υπάρχει κι ένα επιπλέον υπέρογκο χρέος αποτελούμενο από τις προσαυξήσεις, τους τόκους, τα τέλη και τα λοιπά συνεισπραττόμενα ποσά, το οποίο ουδέποτε είχε ανακοινωθεί επισήμως μέχρι σήμερα και έχει ήδη εκτοξευθεί στα 80,7 δισ. ευρώ!

Βάσει των αναλυτικών στοιχείων που περιλαμβάνονται στο αποκαλυπτικό έγγραφο της ΑΑΔΕ, στις 10 Αυγούστου 2018:

— Το ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο των ρυθμισμένων και μη ρυθμισμένων οφειλών των Ελλήνων φορολογουμένων (φυσικών προσώπων, νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων) προς τη Φορολογική Διοίκηση ανερχόταν στο ποσό των 101.588.760.770,20 ευρώ.

— Τα διάφορα συνεισπραττόμενα ποσά, δηλαδή οι προσαυξήσεις, οι τόκοι, τα τέλη και οι λοιπές πρόσθετες επιβαρύνσεις επί του κεφαλαίου των ληξιπρόθεσμων οφειλών των φορολογουμένων προς τη Φορολογική Διοίκηση ανέρχονταν συνολικά σε 80.695.804.796,12 ευρώ!

— Το άθροισμα κεφαλαίου και συνεισπραττόμενων ποσών που οφείλουν οι φορολογούμενοι έφθανε τα 182.284.565.566,32 ευρώ, δηλαδή ήταν σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με το ΑΕΠ της χώρας μας, το οποίο εκτιμάται στα 182,96 δισ. ευρώ. Στην ουσία, αποκαλύπτεται ότι το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο αγγίζει το 100% του ΑΕΠ (ανέρχεται στο 99,6% του ΑΕΠ για την ακρίβεια)!

— Οι φορολογούμενοι με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση ανέρχονταν σε 3.874.933 άτομα. Οι οφειλέτες αυτοί χρωστούν, όπως ήδη αναφέραμε, βασικά ποσά οφειλών ύψους 101,58 δισ. ευρώ. Από τους οφειλέτες αυτούς, όμως, 3.593.007, που αντιστοιχούν στο 92,72% του συνόλου, χρωστούν βασικά ποσά οφειλών μέχρι 10.000 ευρώ. Τα ποσά των οφειλών τους ανέρχονται σε 3,7 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί μόλις στο 3,6% του συνόλου των βασικών οφειλών. Στον αντίποδα, 41.232 οφειλέτες, οι οποίοι αντιστοιχούν μόλις στο 1% του συνόλου, χρωστούν βασικά ποσά οφειλών άνω των 100.000 ευρώ έκαστος. Τα ποσά αυτά ανέρχονται συνολικά σε 91,2 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν στο 89,83% του συνόλου των βασικών οφειλών!

Πηγή: Εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος»   

Από σύμβολο μίας ολόκληρης εποχής, σκελετός η Τζούλια Αλεξανδράτου

Η ιστορία της Τζούλιας Αλεξανδράτου είναι κατ’ ένα τρόπο η ιστορία της χώρας.

Όλα ξεκίνησαν το 2002 όταν σε ηλικία μόλις 17 ετών, κέρδισε τον τίτλο της Miss Young στα καλλιστεία του ANT1.

Από τότε έγινε ευρύτερα γνωστή ως παρουσιάστρια, τραγουδίστρια, περσόνα που απασχολούσε τις μεσημεριανές εκπομπές λαϊφστάιλ.

Την περίοδο αυτή της ψεύτικης ευημερίας, η Τζούλια Αλεξανδράτου υπήρξε ένα ελληνικό σύμβολο του σεξ, τότε που μας “ξεβλάχευε” ο Πέτρος Κωστόπουλος.

Αλλά μετά ήρθε η κρίση. Το λάιφστάιλ έχασε τη λάμψη του, τα μπάτζετ των καναλιών πετσοκόπηκαν, η κρίση είχε χτυπήσει την χώρα.

Και το σύμβολο του σεξ, που έμπαινε στα σπίτια όλων των νοικοκυραίων μέσα από τις μεσημεριανές εκπομπές, το 2010, ενώ η χώρα βίωνε τη βία των μνημονίων, πέταξε τα ρούχα του και από σύμβολο, έγινε πρωταγωνίστρια σε ταινίες με σεξ.

Η επιτυχία της πρώτης ταινίας ήταν τεράστια κάνοντας γνωστή σε όλη την Ελλάδα την άγνωστη ως τότε εταιρεία παραγωγής ταινιών ερωτικού περιοχομένου με την επωνυμία Sirina. Πολλοί άρχισαν να συζητούν ποια θα είναι η επόμενη σταρ που θα βγάλει τα ρούχα της για να γυρίσει πορνό.

Στην Ελλάδα της κρίσης αποκτήσε η χώρα μία μικρή αλλά ανθηρή βιομηχανία πορνοταινιών. Και αυτό ξεκίνησε από μία γυναίκα που ως σταρ της τηλεόρασης μπήκε από την τηλεόραση της τραπεζαρίας για να περάσει μετά στην τηλεόραση και τον υπολογιστή της κρεβατοκάμαρας του κάθε Έλληνα.

Το λάιφστάιλ καταναλώθηκε σχεδόν κανιβαλιστικά και όμως επιβίωσε.

Ο Πέτρος Κωστόπουλος χρεωκόπησε και η Ελλάδα δεν ξεβλάχεψε. Ο Στέφανος Χίος κάνει κόμμα. Και τώρα, 8 χρόνια μετά από τη μέρα που η Τζούλια Αλεξανδράτου από sex symbol μετατρεπόταν σε πρωταγωνίστρια ταινιών πορνό, μοιάζει πλέον με έναν σκελετό, πιθανά επειδή πάσχει από νευρική ανορεξία, σύμβολο της φούσκας μίας ψεύτικης εποχής και των νεκρών ονείρων που άφησε πίσω.

Η ιστορία της Τζούλιας Αλεξανδράτου αντικατοπτρίζει την ιστορία της χώρας μας.

 agonaskritis.gr

«Κόσμε, άσε με να κοιμηθώ!»

Οπως έχουμε ξεχάσει να τρέχουμε όπως τρέχαμε παιδιά, έχουμε ξεχάσει να κοιμόμαστε όπως όταν κοιμόμασταν παιδιά.

 

Μ​​ε ρωτάει ο κύριος Γκρι: «Τι βλέπεις στη σημερινή φωτογραφία που συνοδεύει το σημείωμά μας;». Πέρα από το προφανές, βλέπω παγωμένη στον χρόνο μια στιγμή γεμάτη από τη δυναμική μιας ζωής που μόλις τώρα ξεκινά, που εκτινάσσεται μπροστά με ορμή, με άγνοια κινδύνου, με ανέμελο, καλοκαιρινό πνεύμα και μια διάθεση αθώα, από την οποία όμως δεν λείπει η οργιώδης, ασίγαστη περιέργεια.

Κοιτάζω τη φωτογραφία και σκέφτομαι ακόμα μία αποστροφή του Μίλαν Κούντερα σε κάποιο από τα μεγάλα του μυθιστορήματα (νομίζω ήταν στο «Βιβλίο του γέλιου και της λήθης»), ότι ένας κόσμος που απαρτίζεται μόνον από παιδιά θα ήταν ένας απολύτως εφιαλτικός κόσμος. Κάτι κοντινό διηγήθηκε και ο Αγγλος νομπελίστας Ουίλιαμ Γκόλντινγκ στον κλασικό «Αρχοντα των μυγών», αλλά εκεί το πράγμα πήγε αλλού: στη διερεύνηση του κατά πόσον είναι έμφυτη η βία στην ανθρώπινη φύση – και πόσο λίγο αθώα είναι η παιδική ψυχή.

Ο Κούντερα λέει κάτι άλλο: Οτι ένας κόσμος όπου υπάρχουν μόνο παιδιά είναι ένας κόσμος δίχως μνήμη, στατικός, ακίνητος εν τέλει. Ενα όμως μόνο παιδί σε μια εικόνα δεν φέρει αυτό το βάρος· είναι ένας κόσμος σε κίνηση, ανάλαφρος και καθησυχαστικός, σε ξεσηκώνει και την ίδια στιγμή σε μεταφέρει σε ένα δικό σου comfort zone:

Το σώμα σου έχει ακόμη αναμνήσεις από αυτή την κίνηση, από αυτή την ορμή, αυτή την άγνοια κινδύνου απέναντι στη ζωή. Στην ουσία, η νοσταλγία για την παιδική ηλικία ίσως να είναι απλώς νοσταλγία γι’ αυτή την άγνοια κινδύνου που ως υποψιασμένοι (ή και κακοπαθημένοι) ενήλικοι έχουμε απολέσει προ πολλού.

«Το παιδί της φωτογραφίας είναι χαρούμενο ή ευτυχισμένο; Ή και τα δύο αυτά μαζί;» ρωτάει τώρα ο κύριος Γκρι. Πού να ξέρω όμως; Η ενήλικη ψυχή μας έχει ακόμη την ανάμνηση της χαρισάμενης παιδικής εποχής, όταν συχνότατα χαρά και ευτυχία ήταν ένα. Ομως το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα επίμονης άρνησης ενηλικίωσης (ασυναίσθητης, υποσυνείδητης, ασυνείδητης και άρα γερά εδραιωμένης στα ψυχικά ριζώματα) είναι η σύγχυση ότι χαρά και ευτυχία ταυτίζονται πάντοτε. Κι ωστόσο, η αυτονόητη αλήθεια είναι ότι μπορεί κάλλιστα κάποιος να νιώθει χαρούμενος σε μια δεδομένη στιγμή, αλλά να μην είναι ευτυχισμένος, όπως μπορεί επίσης να αισθάνεται ευτυχία, δηλαδή πληρότητα, κι ας μην είναι χαρούμενος. Η πληρότητα δεν εξαρτάται από την ευφορία και την πίεση των τόσο ψυχαναγκαστικών, εσχάτως, «θετικών» σκέψεων.

Η εικόνα ενός παιδιού σε κίνηση έχει επίσης την ίδια μοναδικότητα με την εικόνα ενός παιδιού που κοιμάται. Οπως έχουμε ξεχάσει να τρέχουμε όπως τρέχαμε παιδιά, έχουμε ξεχάσει να κοιμόμαστε όπως όταν κοιμόμασταν παιδιά: ο παιδικός ύπνος, ένας οριστικά χαμένος παράδεισος. Αλλά δεν είναι και τα παιδικά όνειρα χωρίς τα τέρατά τους.

«Την έχεις ρωτήσει τι όνειρα βλέπει;» ρωτάει ο κύριος Γκρι. Ναι, την έχω ρωτήσει και μια φορά απάντησε ότι είδε στον ύπνο της «τον κόσμο». «Και τι είπε “στον κόσμο”;» «Κόσμε, άσε με να κοιμηθώ», αυτό είπε. «Για φαντάσου», σχολιάζει ο κύριος Γκρι με ένα χαμόγελο, «είναι αυτό που λέω κάθε μέρα στο ξύπνιο μου».

ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

Η ωραιότερη λέξη της ελληνικής γλώσσας!

«Ποία είναι η ωραιοτέρα λέξις της ελληνικής γλώσσης;» αναρωτιόταν ο Πέτρος Χάρης (Ιωάννης Μαρμαριάδης 1902-1998) πριν από περίπου 80 χρόνια και ξεκινούσε ένα όμορφο δημοσιογραφικό παιχνίδι, δημοσιεύοντας τις απόψεις των σπουδαιότερων λογοτεχνών, δημοσιογράφων αλλά και πολιτικών της εποχής· μιας εποχής κατά την οποία κυρίως ο κόσμος των Τεχνών και των Γραμμάτων ερωτοτροπούσε με τη γλώσσα μας, επηρεασμένος σαφώς από την εθνική πολιτική και τον αστικό εκσυγχρονισμό της σχολικής γνώσης που διαμόρφωνε τη νέα ελληνική γλώσσα.

Νομοσχέδια και γλωσσο-εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από το 1913 και εντεύθεν, καθώς και το νεοφιλελληνικό γλωσσικό κίνημα που αναπτύχθηκε στο εξωτερικό –κυρίως στη Γαλλία με αιχμή την ίδρυση του Ινστιτούτου της Σορβόνης (1920) από τον Hubert Pernot (1870-1946)– έδιναν νέες διαστάσεις στην ευρεία κατανόηση και διάδοση του ελληνικού πνεύματος τόσο στο εσωτερικό όσο και στην Ευρώπη.

Κωστής Παλαμάς, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Κωνσταντίνος Παρθένης,  Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Παντελής Χορν και Σπύρος Μελάς.

Την ώρα που το παιχνίδι αυτό παιζόταν στον Τύπο της Γαλλίας, στην Ελλάδα ο Π. Χάρης, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι στον τόπο μας ακόμη και η καθημερινή γλώσσα χώριζε τους ανθρώπους σε στρατόπεδα, καλούσε τους διανοούμενους να απαντήσουν.

Έτσι, ο Κωστής Παλαμάς απάντησε ότι η ωραιότερη λέξη είναι ο «δημοτικισμός», ο Γρηγόρης Ξενόπουλος έβρισκε γοητεία στη λέξη «αισιοδοξία», ο Σπύρος Μελάς χωρίς δισταγμό έβρισκε πιο ελκυστική τη λέξη «ελευθερία» και ο στιλίστας Ζαχαρίας Παπαντωνίου εξήρε την ομορφιά της λέξης «μοναξιά». Ο ζωγράφος και καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Ουμβέρτος Αργυρός επέλεγε τη λέξη «χάρμα» διότι, όπως υποστήριζε, δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα και στα πέντε γράμματά της κλείνει ό,τι χίλιες άλλες λέξεις μαζί.

Ο Σωτήρης Σκίπης ανέσυρε τη λέξη «απέθαντος» από τα βυζαντινά κείμενα, διαχωρίζοντάς την από τη λέξη «αθάνατος», και ο Παντελής Χορν δήλωσε παντοτινή προτίμηση στη λέξη «νειάτα». Ο αλησμόνητος Αθηναιογράφος Δημήτριος Γρ. Καμπούρογλους, παρά τα χρόνια του, προτιμούσε τη λέξη «ιμερτή», δηλαδή την αγαπητή, την ποθητή.

Ο θεατράνθρωπος Νικόλαος Λάσκαρις τη «ζάχαρη», ο ιστορικός Διονύσιος Κόκκινος τη λέξη «χίμαιρα», ο ζωγράφος Παύλος Μαθιόπουλος το «φως» και ο γλύπτης Μιχαήλ Τόμπρος τη λέξη «ουσία».

Ο Παύλος Νιρβάνας (Πέτρος Κ. Αποστολίδης), προφανώς επηρεασμένος από τον τόπο του (Σκόπελο), αγαπούσε τη λέξη «θάλασσα». Οι ζωγράφοι αποκάλυπταν τις ευαισθησίες τους: Ο Δημήτριος Γερανιώτης ήθελε την «αρμονία», ο Κωνσταντίνος Παρθένης την «καλημέρα» και ο Δημήτριος Μπισκίνης το «όνειρο».

Ως προς τις γυναίκες που κυριαρχούσαν στην πνευματική ζωή η λαογράφος Αγγελική Χατζημιχάλη ήθελε «πίστη», ενώ η 25χρονη ηθοποιός Ελένη Παπαδάκη, η οποία έμελλε να δολοφονηθεί άδικα στα Δεκεμβριανά του 1944, δήλωνε πως «η λέξις που περικλείει τα περισσότερα πράγματα, τα πάντα θα έλεγα, είναι η λέξις «ΖΩΗ»»!

Η ιατρός και συγγραφέας Άννα Κατσίγρα ήθελε «χαρά» και η καθηγήτρια του Ελληνικού Ωδείου Αύρα Θεοδωροπούλου αναζητούσε την «καλοσύνη».

Ενδιαφέρουσες όμως ήταν και οι απαντήσεις των πολιτικών του 1933: Ο στρατιωτικός και Πρόεδρος της Γερουσίας Στυλιανός Γονατάς προτιμούσε το «εμπρός», ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου τη λέξη «μάννα» και ο πρόεδρος της Βουλής Θεμιστοκλής Σοφούλης τη λέξη «φιλότιμο» διότι εκφράζει έναν ολόκληρο ηθικό κόσμο και δεν υπάρχει σε άλλη γλώσσα του κόσμου. Ο αρχηγός του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος Ιωάννης Σοφιανόπουλος πρότασσε την «ανατολή» και ο ιδρυτής του ίδιου κόμματος Αλέξανδρος Μυλωνάς τη λέξη «πόνος».

Αισιοδοξία, ελευθερία, μοναξιά, νειάτα, ιμερτή, θάλασσα, αρμονία, καλημέρα, όνειρο, πίστη και ζωή είναι λέξεις με τις οποίες πορευόταν η Ελλάδα πριν από ογδόντα χρόνια. Ατένιζε την έξοδο από την οικονομική κρίση, έπαιζε με τη ζωντανή ελληνική γλώσσα και επέτρεπε στην παγκόσμια κοινότητα να βαφτίζεται στα νάματά της.

***

Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

«Παιχνίδια» με τις τιμές του πετρελαίου...

Ανοδικά κινούνται οι τιμές του πετρελαίου στις αγορές με την τιμή του «μαύρου χρυσού» (brent) να σκαρφαλώνει σε υψηλό τετραετίας ενώ δεν αποκλείεται μια επιπρόσθετη άνοδος το επόμενο διάστημα καθώς όπως εκτιμούν αναλυτές υπάρχει έντονος προβληματισμός από την επικείμενη εφαρμογή των αμερικανικών κυρώσεων (4 Νοεμβρίου) κατά του Ιράν αλλά και την απροθυμία ή την αδυναμία του ΟΠΕΚ και της Ρωσίας, να προχωρήσουν σε αύξηση της παραγωγής τους.

Η κλιμάκωση που παρατηρείται στις τιμές του πετρελαίου «τρέχει» τα τελευταία τέσσερα τρίμηνα και πάμε για το πέμπτο με τις εταιρίες πετρελαιοειδών να καταγράφουν κέρδη που προσομοιάζουν με το ιστορικό υψηλού του 2007 όταν ένα σερί αυξήσεων οδήγησε την τιμή στο βαρέλι στα 147,5 δολάρια.

Οι τιμές του πετρελαίου διεθνούς προέλευσης τύπου Brent, διαμορφώνονται σήμερα κοντά στα 82 δολάρια το βαρέλι ενώ οι τιμές του αμερικανικού αργού πετρελαίου ξεπερνούν τα 72 δολάρια το βαρέλι.

Οι κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται στις αρχές του Νοέμβρη προκαλούν «πονοκέφαλο». Όπως τονίζουν αναλυτές, αφενός το Ιράν δεν θα μπορεί να εξάγει ποσότητες από το πετρέλαιο που παράγει (υπολογίζεται πως θα μειωθεί η παραγωγή έως και ένα εκατ. βαρέλια την ημέρα) και αφετέρου οι άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες δεν δείχνουν πρόθεση να αυξήσουν την παραγωγή τους.

Το γεγονός αυτό καθιστά πλέον τις ΗΠΑ τη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα αγγίζοντας το «ταβάνι» της, την ίδια ώρα που οι υποδομές της είναι οριακά στο να αντεπεξέλθουν.

Κέρδη και ζημιές

Ο γ.γ. του ΟΠΕΚ, Μοχάμαντ Μπαρκίντο, δήλωσε την Τρίτη (25/09) ότι «είναι σημαντικό για τον ΟΠΕΚ και τους εταίρους να συνεργαστούν προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα ξεφύγουμε από τη μία κρίση για να πέσουμε σε μια άλλη» ωστόσο, στη τελευταία συνάντηση που έγινε στο Αλγέρι το Σαββατοκύριακο δεν έδειξαν να βιάζονται ούτε να αυξήσουν την παραγωγή τους ούτε να συμμορφωθούν με τις παραινέσεις του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ που ζήτησε να καλύψουν το έλλειμμα που θα προκύψει από την επιβολή κυρώσεων στο Ιράν.

Το όψιμο ενδιαφέρον του Τραμπ δεν αντικατοπτρίζεται στην πραγματική οικονομία καθώς η πολιτική που εφαρμόζει προς το παρόν, αυξάνει μόνο τα κέρδη των εταιριών.

Αναλυτές εκτιμούν πως μέχρι την επόμενη συνάντηση του ΟΠΕΚ, τον Νοέμβριο, οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες θα περιμένουν για να δουν πως θα κινηθεί η αγορά αφού τεθούν σε ισχύ οι κυρώσεις των ΗΠΑ στο Ιράν και πού θα κινηθούν οι τιμές πριν αναλάβουν δράση.

Οι πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις, αναφέρουν πως η τιμή στις αρχές του χρόνου μπορεί να φτάσει και τα 100 δολάρια το βαρέλι.

Ιδιαίτερη ανησυχία υπάρχει για το μεγάλο πλήγμα που θα υποστούν οι οικονομίες των αναδυόμενων χωρών όπως η Τουρκία και η Αργεντινή.

Στην κρίση προσπαθούν να παρέμβουν άλλες οικονομίες όπως της Γαλλίας, της Κίνα, της Βρετανίας και της Γερμανίας που μαζί με τη Ρωσία και το Ιράν δηλώνουν αποφασισμένες να βρουν ένα μηχανισμό πληρωμών για να συνεχιστεί το εμπόριο με την Τεχεράνη, παρά τις κυρώσεις.

Πετρέλαιο και ελληνική οικονομία

Με τις εξελίξεις να τρέχουν, οι αυξήσεις των τιμών θα έχουν άμεσα αντίκτυπο και στην ελληνική οικονομία. Με την έλευση του χειμώνα να πλησιάζει οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου προκαλούν ένα πρόσθετο «πονοκέφαλο».

Με τη διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης να ξεκινά στις 15 Οκτωβρίου, η τιμή εκκίνησης αναμένεται να ξεπεράσει το 1 ευρώ το λίτρο στην πρωτεύουσα ενώ ακόμα μεγαλύτερη αναμένεται η τιμή στην περιφέρεια.

Την ίδια ώρα, η Ομοσπονδία των Βενζινοπωλών ζητά την άμεση μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης από 28 λεπτά το λίτρο που είναι σήμερα στα 6 λεπτά.

Η Ομοσπονδία αναφέρει ότι η αύξηση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης «επέδρασε καταστροφικά τόσο στον κλάδο των βενζινοπωλών αφού συνετέλεσε σε σημαντικό βαθμό μαζί με τα άλλα μέτρα του μνημονίου στο κλείσιμο 2.500 πρατηρίων, αλλά και στη θέρμανση των ανθρώπων και στο περιβάλλον και στα έσοδα του Κράτους».

Ανησυχία υπάρχει και στο κυβερνητικό επιτελείο καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη ο καταρτισμός του προϋπολογισμού που δεν θα μείνε ανεπηρέαστος από τις διεθνείς εξελίξεις. 

 efsyn.gr  

Σε απολύσεις 2.900 εργαζόμενων προχωρά η Siemens

Σε μαζικές απολύσεις εργαζόμενων στο όνομα της «αναδιάρθρωσης» της, προχωρά η Γερμανική κερδοφόρα πολυεθνική Siemens.

Το σχέδιο της γερμανικής εταιρείας για μείωση δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ, έβαλε στο στόχαστρο πρώτα τους εργαζομένους.

Συγκεκριμένα η Siemens ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι θα περικόψει 2.900 θέσεις εργασίας στη Γερμανία στο τμήμα Ενέργειας και Φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των μετόχων και των «golden boys» της εταιρείες από τις απολύσεις των εργαζόμενων θα εξοικονομήσουν 270 εκατομμύρια ευρώ από τα 500 εκατομμύρια του πλάνου.

“Η αγορά παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα έχει συρρικνωθεί σημαντικά. Στο πλαίσιο αυτής της διαρθρωτικής αλλαγής, η συμφωνία στην οποία φτάσαμε είναι κρίσιμη για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς μας”, ισχυρίστηκε η Lisa Davis, μέλος του Δ.Σ. της Siemens, σε επίσημη ανακοίνωση εκ μέρους της εταιρείας, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τη «σφαγή» του προσωπικού.

Η Siemens μαζί με τις απολύσεις των εργαζομένων θα προχωρήσει και στην πώληση μονάδας στη Λειψία και στο κλείσιμο του εργοστασίου του Όφενμπαχ.

Η Siemens AG που ανακοίνωσε μαζικές απολύσεις των εργατών, τον Μάιο του 2018 εμφάνιζε αύξηση κατά 40% στα καθαρά κέρδη του β΄ τριμήνου του 2018! Είχε καθαρά κέρδη της ίδιας περιόδου 2,02 δισ. ευρώ και έσοδα 20,14 δισ. ευρώ!!!

Με βάση συγκεκριμένα αποτελέσματα, η Siemens εκτίμησε ότι τα κέρδη ανά μετοχή της χρήσης, θα είναι στα 7,70 με 8 ευρώ… Οι μέτοχοι της εταιρείας ωστόσο έκριναν ότι πρέπει να πεταχτούν στο δρόμο 2.900 εργάτες για να μειωθούν οι δαπάνες προκειμένου να αυξήσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους.

    

imerodromos.gr

Νέες «αφίξεις» στον ξενοδοχειακό χάρτη της Αθήνας

Δεκάδες νέα ξενοδοχεία αναμένεται να λειτουργήσουν τα επόμενα χρόνια στο κέντρο της Αθήνας, καθώς η προσδοκώμενη άνοδος του τουριστικού ρεύματος προς την πρωτεύουσα έχει πυροδοτήσει νέες επενδύσεις, είτε για την επαναλειτουργία παλαιών ξενοδοχειακών μονάδων είτε για την αλλαγή χρήσης παρηκμασμένων κτιρίων γραφείων που υπολειτουργούσαν, ενώ ζήτηση για τουριστική χρήση υπάρχει και για πληθώρα κενών κτιρίων. Μεγάλοι κερδισμένοι από την τάση αυτή είναι τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως ο ΕΦΚΑ, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού (ΜΤΣ) και άλλα μικρότερα Ταμεία, που διαθέτουν σημαντική ακίνητη περιουσία στο κέντρο της πόλης και μέχρι πρόσφατα αδυνατούσαν να την αξιοποιήσουν ελλείψει ζήτησης.

Η πιο πρόσφατη κίνηση αφορά το πρώην ξενοδοχείο στην Κάνιγγος 21, το οποίο είναι ιδιοκτησίας του Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης Επικούρησης Ασφαλιστών και Προσωπικού Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων. Το εν λόγω ακίνητο, συνολικής επιφάνειας 3.500 τ.μ., διαθέτει άδεια χρήσης ξενοδοχείου με προδιαγραφές τεσσάρων αστέρων. Παραμένει άδειο από το τέλος του 2010, όταν ο τότε μισθωτής εμφάνισε αδυναμία καταβολής των ενοικίων.

Αλλο ένα ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας προωθείται αυτήν την περίοδο από την Dimand Real Estate, σε κοινοπραξία με την EBRD, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης. Η Dimand επικράτησε σε σχετικό διαγωνισμό παραχώρησης εκμετάλλευσης του Σαρόγλειου Μεγάρου, στην οδό Σταδίου 65, τον οποίο πραγματοποίησε πριν από λίγους μήνες το ΜΤΣ που είναι και ο ιδιοκτήτης του κτιρίου μαζί με τη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (62%-38% αντιστοίχως). Η εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων προχώρησε τον Ιούνιο σε υπογραφή της σύμβασης διάρκειας 25 ετών, με δυνατότητα ανανέωσης για άλλα 25 έτη, και ετοιμάζει την ανακατασκευή του ακινήτου των 10.000 τ.μ. προκειμένου αυτό να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το κόστος της επένδυσης αναμένεται να ανέλθει σε 18 εκατ. ευρώ, ενώ εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί σε περίπου 18 μήνες.

Πληθώρα ξενοδοχειακών ομίλων και εταιρειών ακινήτων αναμένεται να προσελκύσουν και οι επικείμενοι διαγωνισμοί για την αξιοποίηση τριών ξενοδοχείων στο κέντρο της Αθήνας από τον ΕΦΚΑ. Ο λόγος, για το Esperia Palace (ο διαγωνισμός του οποίου αναμένεται ήδη από το 2017 από την αγορά), κτίριο 12.000 τ.μ. στη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδ. Λω, το οποίο παραμένει κλειστό από το 2010, όπως επίσης και για το ιστορικό κτίριο του πρώην Εφετείου, ξενοδοχείο Ambassadeur, επιφάνειας 9.000 τ.μ. στην οδό Σωκράτους 65-67. Αντικείμενο διαγωνισμού για ανάπτυξη ξενοδοχείου θα αποτελέσει επίσης ένα διατηρητέο νεοκλασικό ακίνητο στην οδό Ζαλοκώστα 7-9, επιφάνειας 1.600 τ.μ. Το Esperia Palace και το ακίνητο της οδού Ζαλοκώστα προκηρύσσονται από τον ΕΦΚΑ, με προδιαγραφές ξενοδοχείων διεθνούς αλυσίδας 5 αστέρων, και το Ambassadeur από το ΕΤΕΑΕΠ με προδιαγραφές ξενοδοχείου 4 αστέρων.

Υπενθυμίζεται ότι, με βάση τον σχετικό σχεδιασμό, έχει προκριθεί η μακροχρόνια εκμίσθωση των ακινήτων (99 έτη) και όχι η απευθείας πώλησή τους. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν και άλλα ακίνητα, κυρίως όσα κρίνονται κατάλληλα για χρήσεις γραφείων. Στο πλαίσιο αυτό, τις επόμενες εβδομάδες –πιθανότατα εντός του Οκτωβρίου– θα προκηρυχθούν και οι διαγωνισμοί για επιπλέον 10-15 ακίνητα, τα οποία βρίσκονται κυρίως στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και στην περιοχή του Ψυρρή.

Στου Ψυρρή

Μεταξύ των προτάσεων που περιλαμβάνουν οι φάκελοι είναι η δημιουργία όχι μόνον ξενοδοχειακών μονάδων, αλλά και διαμερισμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας (τύπου Airbnb). Η εν λόγω πρόταση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ιδίως για κτίρια στην περιοχή του Ψυρρή, ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν αντιδράσεις από μερίδα των εμπλεκόμενων φορέων για τη σχετική επιλογή. Προτάσεις υπάρχουν ακόμη και για τη δημιουργία εμπορικών κέντρων, γραφείων, ακόμη και θερινών κινηματογράφων σε ταράτσες κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, το απόθεμα των ακινήτων των ασφαλιστικών ταμείων ανέρχεται συνολικά στα 1.126 ακίνητα σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων 49% είναι κενά. Από τα υπόλοιπα, το 31% έχει παραχωρηθεί προς αξιοποίηση/εκμετάλλευση, ενώ μόλις 20% είναι εκμισθωμένα, συνήθως με πολύ χαμηλό τίμημα. Από αυτά, τα 650 είναι στην Αττική και τα 256 στο κέντρο της Αθήνας, επιφάνειας 1.160.000 τ.μ.

ΝΙΚΟΣ ΡΟΥΣΑΝΟΓΛΟΥ

  

Πώς το Brexit μπορεί να φέρει πίσω τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Το Brexit ευνοεί την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα, όπως υποστηρίζει σε σημερινό της άρθρο η δημοσιογράφος του Guardian, Ριάνον Λούσι Κόσλετ, με αφορμή επίσκεψή της στην ελληνική πρωτεύουσα την περασμένη εβδομάδα.

Όπως γράφει η Κόσλετ, το μουσείο της Ακρόπολης είναι ένα αρχιτεκτονικό θαύμα που δικαίως έχει αποσπάσει τόσες διακρίσεις. Στο σημείο αυτό, επισημαίνει την «σκόπιμη απουσία» των εκθεμάτων, δηλαδή των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία οι Έλληνες ελπίζουν να επιστραφούν κάποια μέρα στην πατρίδα τους.

«Πολλοί αναγνώστες αναμφίβολα θα γνωρίζουν ότι πολλά από αυτά τα ανεκτίμητης αξίας γλυπτά βρίσκονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο του Βρετανικού Μουσείου αφού ο λόρδος Έλγιν τα απέσπασε από τον Παρθενώνα στις αρχές του 1800», εξηγεί στο άρθρο της και προσθέτει: «Αυτό είναι ένα ζήτημα έντονης αντιπαράθεσης, αλλά κι ένα θέμα για το οποίο οι περισσότεροι Βρετανοί, ειδικά οι νέοι και χωρίς ιμπεριαλιστικές απόψεις, αγωνιούν να διευθετηθεί».

Η συντάκτρια μάλιστα επισημαίνει ότι, σε δημοσκόπηση του 2014 της YouGov μόλις το 23% των Βρετανών ήθελαν να παραμείνουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στη χώρα τους.

Τονίζει ότι οι Έλληνες εξακολουθούν να επιθυμούν σφόδρα της επιστροφή τους και ότι το Brexit είναι η ιδανική ευκαιρία για την κυβέρνηση της Αθήνας να ασκήσει πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση. «Στο κάτω κάτω, το Λονδίνο θα χρειαστεί την έγκριση από όλες τις χώρες - μέλη αν συναφθεί συμφωνία για το Brexit».  

Το άρθρο συνεχίζει λέγοντας ότι υπάρχουν πολλά ακλόνητα επιχειρήματα για την επιστροφή των Γλυπτών και συμβουλεύει όποιον ενδιαφέρεται για το θέμα να ακούσει τον διάλογο που είχαν νωρίτερα αυτή τη χρονιά ο Άντριου Τζορτζ, ο πρόεδρος της Eπιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών «Marbles Reunite» και βουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, και ο ηθοποιός Στίβεν Φράι, που έκαναν έκκληση για την επιστροφή τους.

Αλλά το πιο πειστικό επιχείρημα, γράφει η δημοσιογράφος, προήλθε από ένα μέλος του κοινού που παρακολούθησε τη συζήτηση και το οποίο επισήμανε ότι τα Γλυπτά είναι το μοναδικό έργο τέχνης που δεν θα πρέπει να μοιράζεται: «Δεν θα ήταν περίεργο αν το κεφάλι του Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου βρισκόταν στο Βρετανικό Μουσείο και το σώμα στην Γκαλερί Ουφίτσι;», επιχειρηματολόγησε.

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται συχνά κατά της επιστροφής των Γλυπτών είναι ότι το Βρετανικό Μουσείο είναι ένα μουσείο ανοιχτό σε όλο τον κόσμο o οποίος μπορεί να θαυμάσει παγκόσμιους θησαυρούς. Αντίθετα, γράφει η δημοσιογράφος, το Μουσείο της Ακρόπολης στρεβλά παρουσιάζεται ως απλώς ένα εθνικό μουσείο, «παρά τα εκατομμύρια των τουριστών που επισκέπτονται κάθε χρόνο την κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού». Αλλά κατά τη γνώμη μου, συνεχίζει η συντάκτρια του άρθρου, το Brexit καθιστά το επιχείρημα αυτό εντελώς περιττό.

Και καταλήγει: «Μπορεί το Βρετανικό Μουσείο πραγματικά να ισχυριστεί ότι είναι ένα μουσείο για όλο τον κόσμο όταν η βρετανική κυβέρνηση απορρίπτει την ελεύθερη διακίνηση Ευρωπαίων πολιτών προς τη χώρα στις διαπραγματεύσεις για το Brexit; Θεωρώ πως όχι. Στείλτε πίσω στην Αθήνα τα Γλυπτά του Παρθενώνα και θα μπορεί να τα θαυμάζει όποιος πολίτης της ΕΕ επιλέγει να ταξιδεύει στη χώρα, απαλλαγμένος από περιορισμούς».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ