Καταψηφίστηκε από τη Βρετανική Βουλή η συμφωνία για το Brexit.!

Με βάση το τελικό αποτέλεσμα, μόνο 202 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας ενώ 432 την καταψήφισαν

Με συντριπτική πλειοψηφία, οι βουλευτές του βρετανικού κοινοβουλίου απέρριψαν τη Συμφωνία Αποχώρησης που είχε προτείνει η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.

Με βάση το τελικό αποτέλεσμα, μόνο 202 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας ενώ 432 την καταψήφισαν.

«Η Βουλή μίλησε», ήταν το πρώτο σχόλιο της Βρετανίδας πρωθυπουργού, η οποία πάει σε ψήφο εμπιστοσύνης. Αν η εμπιστοσύνη του Σώματος ανανεωθεί, τότε, η ίδια είπε, θα ξεκινήσει νέες διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους και με ιδέες που θα είναι διαπραγματεύσιμες.

Η  Τερέζα Μέι επανέλαβε πως επιθυμία της είναι το Ηνωμένο Βασίλειο να αποχωρήσει από την ΕΕ με μία συμφωνία, ενώ ο Τζέρεμι Κόρμπιν που έλαβε τον λόγο στη συνέχεια έκανε λόγο για «τη μεγαλύτερη ήττα των Συντηρητικών από τη δεκαετία του 1920».

«Έχω ήδη θέσει ζήτημα εμπιστοσύνης», τόνισε ο πρόεδρος των Εργατικών που ζήτησε να καταψηφιστεί η κυβέρνηση.

Λίγο μετά τις 9 και μισή ξεκίνησε στο βρετανικό κοινοβούλιο η ψηφοφορία για την έγκριση ή την απόρριψη της Συμφωνίας Αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επρόκειτο για την πέμπτη και τελευταία μέρα των συζητήσεων για το Brexit, στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Η ομιλία της Μέι

Νωρίτερα, κατά την ομιλία της ενώπιον των Βρετανών βουλευτών, η Τερέζα Μέι σημείωσε ότι "απόψε θα καθορίσουμε εάν θα προχωρήσουμε μπροστά με μια συμφωνία που τιμά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit".

Σύμφωνα με την ίδια, πρόκειται για μια ιστορική απόφαση που θα ορίσει το μέλλον της χώρας μας για πολλές γενεές.

Η Μέι επισήμανε επίσης ότι ένα δεύτερο δημοψήφισμα θα οδηγούσε σε μεγαλύτερο διχασμό.

Τόνισε, εξάλλου, ότι δεν πιστεύει πως οι Βρετανοί πολίτες ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να υπάρχει συμφωνία.

Η επικεφαλής της βρετανικής κυβέρνησης σημείωσε ότι η συμφωνία μας θέτει τα θεμέλια για μια άνευ προηγουμένου οικονομική σχέση με την ΕΕ.

Οι επιλογές που βρίσκονται ενώπιόν μας, τόνισε η Τερέζα Μέι, δεν θα αλλάξουν μέσω της διεξαγωγής γενικών εκλογών.

Άλλωστε, σύμφωνα με την ίδια, οι εκλογές θα σήμαιναν δύο ακόμη μήνες αβεβαιότητας και διχασμού.

Η Τερέζα Μέι υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική συμφωνία.

Κόρμπιν: Να επαναδιαπραγματευτούμε

Η Βρετανία θα μπορούσε να ξεκινήσει εκ νέου διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τους όρους της αποχώρησής της από την ΕΕ, υποστήριξε σήμερα ο ηγέτης των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, προτρέποντας τους βουλευτές να απορρίψουν τη συμφωνία της πρωθυπουργού της Βρετανίας με τις Βρυξέλλες.

"Το λέω αυτό στους εταίρους μας στις διαπραγματεύσεις στην ΕΕ: εάν το κοινοβούλιο απορρίψει αυτή τη συμφωνία, τότε η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων δεν θα πρέπει και δεν μπορεί να αποκλειστεί" επισήμανε ο Κόρμπιν ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων.

"Ζητώ από το κοινοβούλιο αυτό να καταψηφίσει αυτή τη συμφωνία" τόνισε ο Τζέρεμι Κόρμπιν.

Τέσσερις τροπολογίες προς ψήφιση

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Βουλής, Τζον Μπέρκοου, δέχθηκε τελικά να συζητηθούν τέσσερις τροπολογίες, αφήνοντας απέξω αυτή του βουλευτή των Τόρις, 'Αντριου Μόρισον, η οποία, όπως ήλπιζε η Ντάουνινγκ Στριτ, θα περιόριζε το μέγεθος των απωλειών για την Τερέζα Μέι, στην σημερινή ψηφοφορία. Την τροπολογία είχαν υποστηρίξει 29 ακόμη βουλευτές των Συντηρητικών, και προέβλεπε ότι η λύση του backstop θα έληγε στο τέλος του 2021.

Οι τροπολογίες που επιλέχθηκαν κατατέθηκαν από τον Τζ. Κόρμπιν, το Εθνικό κόμμα της Σκωτίας και το Plaid της Ουαλίας, καθώς και δύο από βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος, Έντουαρντ Λέι και Τζον Μπάρον (αφορούν το backstop).   

thetoc.gr

   

Δίνει γραμμή στον Κυρ. Μητσοτάκη ο Πρετεντέρης ?

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στη Βουλή η επίθεση του Κυρ. Μητσοτάκη στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Αποστολάκη (ορκίστηκε χθες υπουργός Αμυνας), τον οποίο συνέκρινε με τον χουντικό Σπαντιδάκη. Προφανώς ο πρόεδρος της ΝΔ «πήρε γραμμή» από σχετικό άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη στα «Νέα». Ο Αλ. Τσίπρας κάλεσε τον πρόεδρο της ΝΔ να ανακαλέσει επισημαίνοντας ότι προσβάλλει..το δημοκρατικό φρόνημα των Ενόπλων Δυνάμεων.

«Θεωρώ, και πιστεύω άθελά του, ότι ο Κ. Μητσοτάκης υπέπεσε σε ένα κολοσσιαίο ατόπημα, όχι απέναντι στο πρόσωπο, αλλά απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις» τόνισε ο Αλ. Τσίπρας και συνέχισε: «Να ανακαλέσετε. Αυτό είναι μία μεγάλη προσβολή απέναντι στο δημοκρατικό φρόνημα των Ένοπλων Δυνάμεων. Δεν σας επιτρέπω να προσβάλλετε ένα άνθρωπο που δεκαετίες έχει υπηρετήσει την σημαία με τον αυλικό της χούντας. Είναι ντροπή και να ανακαλέσετε. Δεν σας επιτρέπω να προσβάλετε το δημοκρατικό φρόνημα των Ενόπλων Δυνάμεων’.

«Μέσα τον πανικό σας δεν καταλάβατε αυτό που είπα. Είπα ότι ο τελευταίος ανώτατος αξιωματικός ήταν ο Σπαντιδάκης. Το είπα διότι καμία κυβέρνηση της μεταπολίτευσης δεν παραβίασε τον άγραφο κανόνα διάκρισης πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας. Γιατί το κάνατε αυτό; Σέβομαι τον ναύαρχο Αποστολάκη ως αρχηγό ΓΕΕΘΑ αλλά διαφωνώ με την επιλογή του ως υπουργό» είπε ο Κ. Μητσοτάκης κάνοντας μερική διόρθωση της αναφοράς του.

«Δέχομαι την μερική ανάκληση της αιχμής απέναντι στο πρόσωπο. Να γνωρίζετε ότι σε τέτοια ζητήματα δεν μπορείτε να δημιουργείτε εντυπώσεις. Το μήνυμα της επιλογής Αποστολάκη είναι ένα ισχυρό μήνυμα απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται την χώρα. Και λυπάμαι που δεν το καταλάβατε» απάντησε ο πρωθυπουργός.

zoornalistas.com

Η κραυγή της Ρόζας απαιτεί Δικαιοσύνη!

γράφει ο Αριστομένης Συγγελάκης

Μια μέρα την είχα δει σε μια μικρή γερμανική πολιτεία, πάνου σε ένα τραπέζι, να μιλάει σε χιλιάδες εργάτες και πεινασμένους. Ήταν αδύναμη, σα ραχητική, φορούσε ένα παλιό σάλι, έτρεμε από το κρύο κι έβηχε. Μα ποτέ δεν θα ξεχάσω την κραυγή που τινάχτηκε από το ανεμικό της στόμα κι ανέβηκε στον ουρανό: "Ελευτερία, φως, δικαιοσύνη. Να χαθούμε, όλοι αδέλφια, για να σώσουμε τη γης!"». Νίκος Καζαντζάκης (Η Κραυγή της Ρόζας Λούξενμπουργκ)

Εκατό χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα από τη δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξενμπουργκ. Στις 15 Γενάρη του 1919 οι ηγέτες του κινήματος του «Σπάρτακου» συνελήφθησαν και, λίγο πριν οδηγηθούν στη φυλακή, δολοφονήθηκαν άνανδρα, βάρβαρα και παράνομα από τα Freikorps, που λειτούργησαν ως πολιορκητικός κριός και προλείαναν το έδαφος για την επικράτηση των ναζί. Είχε μεσολαβήσει η αποτυχημένη εξέγερση του Γενάρη του 1919, παρά τις οδηγίες της Ρόζας. Η Ρόζα, σπουδαία διανοούμενη και αγωνίστρια, απετέλεσε εμβληματική φυσιογνωμία του πολιτικού και κοινωνικού αγώνα για μία άλλη, σοσιαλιστική, κοινωνία με ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα. Όπως η ίδια έγραφε: «ελευθερία χωρίς ισότητα είναι εκμετάλλευση. Ισότητα χωρίς ελευθερία είναι καταπίεση. Η αλληλεγγύη είναι η κοινή ρίζα της ελευθερίας και της ισότητας».

Από μια άποψη η Ρόζα ήταν τυχερή: αυτός ο γλυκός άνθρωπος, η σπάνιας ποιότητας διανοούμενη, η ασυμβίβαστη υπέρμαχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και η ανιδιοτελής μαχήτρια των πανανθρώπινων αξιών δεν πρόλαβε να ζήσει την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και, μαζί του, την επικράτηση των πιο σκοταδιστικών, βίαιων, απάνθρωπων και  εφιαλτικών ιδεών και πρακτικών που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Ίσως, βέβαια, αν ζούσε, τα πράγματα να είχαν πάρει άλλη τροπή (τόσο σπουδαία ήταν!) αλλά σε κάθε περίπτωση ο θάνατός της ήταν ένας προάγγελος της κατεύθυνσης που είχε ήδη πάρει η Γερμανία: όπως γράφει ο Σεμπάστιαν Χάφνερ[1], όσο μεγάλωνε η επιρροή των ναζί ο αέρας γινόταν όλο και πιο αποπνικτικός, η χαρά της ζωής, η κατανόηση, η καλή προαίρεση, η γενναιοψυχία, ο διάλογος, έδιναν τη θέση τους στην προπαγάνδα, την αντισημιτική και αντικομουνιστική υστερία, το διάχυτο φόβο, την αδίστακτη βία, την απειλητική μυρωδιά του αίματος.

Τι είναι αυτό όμως που συνδέει τη Ρόζα με το Ολοκαύτωμα της Βιάννου και τη Θυσία της Ελλάδας; Στις 17 Γενάρη 1919, 48 ώρες μετά την άνανδρη, βάρβαρη και εν ψυχρώ δολοφονία της Ρόζας Λούξενμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ, οι εφημερίδες του Βερολίνου φιλοξενούσαν την επίσημη εκδοχή του γερμανικού κράτους σύμφωνα με την οποία οι δύο επαναστάτες «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν». Όπως σημειώνει ο Χάφνερ, η μέθοδος αυτή αποτελούσε συνήθη πρακτική για την εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων «ανατολικά του Ρήνου».

Η παρατήρηση αυτή του Χάφνερ έφερε στο μυαλό μου το τηλεγράφημα της Βέρμαχτ, το οποίο απεστάλη στις 4.00 τα χαράματα της 15ης Σεπτεμβρίου 1943, αμέσως μετά την πρώτη ημέρα της σφαγής της Βιάννου και μας το εμπιστεύθηκε ο σπουδαίος ιστορικός και συναγωνιστής από τη Γερμανία Δρ Μάρτιν Ζέκεντορφ.  Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι οι 401 αθώοι συγγενείς, συγχωριανοί και συνεπαρχιώτες μας εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και με σαδιστική μεθοδικότητα ανά ομάδες, «εν πλήρη τάξη», η επίσημη γερμανική αναφορά ισχυρίζεται ότι «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν»! Η μεθόδευση αυτή αποκαλύπτει την πάγια πρακτική των ναζί να αποστέλλουν ψευδείς, χαλκευμένες αναφορές, προκειμένου να αποκτήσουν άλλοθι ή ελαφρυντικά για τα αποτρόπαια εγκλήματά τους ενώπιον των δικαστηρίων ή της Ιστορίας. Μία πρακτική όμως που έρχεται από το 1919…

Η χώρα μας πλήρωσε βαρύτατο τίμημα από τη γερμανική κατοχή: η Βιάννος και όλη η χώρα βυθίστηκαν στο πένθος, ορφάνεψαν, ρήμαξαν. Κατά τον Μανώλη Γλέζο «όλη η Ελλάδα έγινε Ολοκαύτωμα». Δικαίως πολλοί έγκριτοι οικονομολόγοι και ιστορικοί θεωρούν ότι η ρίζα του σημερινού δράματος που βιώνει η χώρα μας βρίσκονται στην Κατοχή. Όμως ο λαός μας δεν τρέφει μίσος για τους Γερμανούς. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Γκερντ Χέλερ, ανταποκριτή  της εφημερίδας Frankfurter Rundschau στην Αθήνα: «λίγοι λαοί της Ευρώπης υπέφεραν από τη Γερμανική Κατοχή όσο οι Έλληνες. Όμως οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που, μετά το τέλος της ναζιστικής βαρβαρότητας, έτειναν χείρα φιλίας προς τους Γερμανούς». Αντί όμως για αναγνώριση και ανταπόδοση της φιλίας μας, για μία ακόμη φορά το γερμανικό κράτος μας αντιμετώπισε με περιφρόνηση, σκληρότητα και αδιαλλαξία.

Το «τραύμα της Βιάννου»[2], το τραύμα της Ελλάδας, δεν θα κλείσει αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη και αποζημίωση. Οι συναγωνιστές μας από τη Γερμανία, ο Μάρτιν Κρίγκνελ, η Γκάμπι Χάινεκε, ο Λαρς Ράισμαν και οι άλλοι φίλοι της ομάδας «ΑΚ Δίστομο από το Αμβούργο», οι καθηγητές Κριστόφ Σμινκ Γουσταύους, Μάρτιν Ζέκεντορφ, Νόρμαν Πεχ και Καρλ Χάιντς Ροτ, οι ιστορικοί Στέφανε Στράκε και Ραλφ Κλάιν από το Βούπερταλ, οι φίλοι μας από τις πρωτοβουλίες υπέρ των ελληνικών αξιώσεων σε αρκετές πόλεις της Γερμανίας, οι συναγωνιστές μας από το κόμμα της Αριστεράς, από άλλα κόμματα και συνδικάτα και πολλοί ακόμη δημοκράτες και ενεργοί πολίτες, δεν θα σταματήσουν να αγωνίζονται μαζί μας, πιέζοντας για την καταβολή των γερμανικών οφειλών στην Ελλάδα. Διότι, ακριβώς επειδή αγαπούν την πατρίδα τους, θέλουν να εκκαθαρίσει τις υποχρεώσεις της, να απαλλαγεί οριστικά από το ναζισμό, να λυτρωθεί από το παρελθόν της. Αλήθεια, έχουμε το δικαίωμα να ζητάμε κάτι λιγότερο απ’ αυτό;

Και για μας, και για τους Γερμανούς δημοκράτες, είναι κοινός ο αγώνας για την συντριβή του ναζισμού και την καταβολή των αποζημιώσεων: αγώνας εθνικός, ευρωπαϊκός, οικουμενικός! Όπως θα έλεγε και η Ρόζα: «σπίτι μου είναι όλος ο κόσμος, όπου υπάρχουν σύννεφα και πουλιά και δάκρυα ανθρώπων».

* Ο Δρ. Αριστομένης Ι. Συγγελάκης είναι Συγγραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και μέλος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου / aristomenis.syngelakis@gmail.com

[1] Το υπέροχο βιβλίο του «αψηφώντας τον Χίτλερ» περιγράφει με την οπτική ενός νέου Γερμανού την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν το Χίτλερ στην εξουσία, πώς δηλαδή ο ναζισμός έγινε κυρίαρχη ιδεολογία στη Γερμανία και πώς κατέλυσε το Σύνταγμα, κάθε έννοια δημοκρατίας και κράτους δικαίου, αλλοτριώνοντας παράλληλα τους ανθρώπους.

[2] Σύμφωνα με την γλαφυρή έκφραση της Καθηγήτριας Πέπης Ρηγοπούλου κατά την ομιλία της στο πρόσφατο εξαιρετικά επιτυχημένο συνέδριο της Βιάννου (13-15.9.2013).

   

Κρέμασαν αφίσες με βουλευτές που θα ψηφίσουν ναι στη Συμφωνία

Πρόκειται για μια καμπάνια διαμαρτυρίας προς όλους τους βουλευτές, η οποία ξεκίνησε από ομάδες πολιτών ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών.

Αφίσες με τους βουλευτές, οι οποίοι πρόκειται να ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών έχουν γεμίσει περιοχές της Μακεδονίας. 

Πρόκειται για μια καμπάνια διαμαρτυρίας προς όλους τους βουλευτές, η οποία ξεκίνησε από ομάδες πολιτών ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών.

Η αφισοκόλληση άρχισε από χθες το βράδυ σε όλες τις πόλεις της Μακεδονίας όπου πολιτεύονται οι βουλευτές και συγκεκριμένα σε Ιερισσό, Πολύγυρο, Κατερίνη και Σκύδρα.

Πάνω στις αφίσες είναι η φωτογραφία του βουλευτή και από κάτω αναγράφεται: «Εσύ θα προδώσεις τη Μακεδονία μας;»

Η διαμαρτυρία θα κορυφωθεί και θα ολοκληρωθεί σήμερα.

Πηγή

Ξεφτίλα χωρίς (πολιτικά) σύνορα

Του Δημήτρη Μηλάκα

Είναι φυσικό οι άνθρωποι να αλλάζουν την οπτική γωνία μέσα από την οποία παρατηρούν τα πράγματα. Η αλλαγή είναι μια φυσική, φυσιολογική διαδικασία η οποία μπορεί να προκύψει από διάφορους λόγους: Από την εμπειρία και τη γνώση, από περίσκεψη και συλλογισμούς, από απαντήσεις σε βαθύτερα θεμελιώδη υπαρξιακά ερωτήματα, ενδεχομένως. Υπάρχουν ωστόσο και αλλαγές που οι αιτίες τους δεν φτάνουν σε τέτοια υπαρξιακά/ φιλοσοφικά βάθη. Πρόκειται για τις αλλαγές στην επιφάνεια, της ιδιοτέλειας και της ξεφτίλας.

Καθ ότι η ξεφτίλα συνοδεύεται από μια δυσάρεστη οσμή έχουν εξελιχθεί ιδεολογικά πλυντήρια και αρώματα που κρύβουν την αποφορά της ιδιοτέλειας.

Εχει παρατηρηθεί ότι αυτοί που έχουν μάθει να γλύφουν εκεί που έφτυναν έχουν αναπτύξει και την ικανότητα να κρύβουν την ιδιοτέλειά τους κάτω από πέπλα μεγάλων ιδεών και μεγάλων κούφιων λέξεων.

Όλα τα παραπάνω που περιγράφουν γενικές και κοινά παραδεκτές διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει κάποιος παρατηρώντας τριγύρω του, δεν αφορά ευυπόληπτους αστέρες της πολιτικής ζωής του τόπου, γιατί είναι ολοφάνερο ότι οι δρώντες δραστήρια το τελευταίο

διάστημα αγωνίζονται για το καλό του τόπου, της αριστεράς ή της δεξιάς ή της φυλής και του έθνους…

Είναι κάτι περισσότερο από φανερό άλλωστε ότι ο Τέρενς Κουίκ συνειδητοποίησε ότι υπήρξε ένας τυφλός δεξιός ο οποίος στα ύστερά του είδε αριστερό φως και μπήκε.

Όπως και η κυρία Κουντουρά κατανόησε ότι το καλό του τόπου συνδέεται άμεσα με την συνέχιση της προσφοράς της από την υπουργική καρέκλα. Και ο κύριος Κόκαλης ομοίως συνειδητοποίησε ότι θα πέσει μαχόμενος μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός του από την

υπουργική καρέκλα, καθ ότι μάλλον δεν θα την ξανασυναντήσει…

Σε καμία περίπτωση η ξεφτίλα για την οποία κάνουμε λόγο δεν αφορά τους κυρίους Ραγκούση, Μπίστη και λοιπούς εξ επαγγέλματος εκσυγχρονιστές της προσκολλήσεως οι οποίοι είναι έτοιμοι να κοινωνήσουν από την κουτάλα της εξουσίας είτε αυτήν την κρατάει ο Σημίτης, είτε ο ΓΑΠ είτε- δεν βαριέσαι- ο Τσίπρας.

Το θέμα είναι η μετάληψη από το δισκοπότηρο της εξουσίας (έστω κι αν απαιτεί γονάτισμα) και το αντίδωρο για την προσφορά τους στον τόπο…

Για να προσφέρουν στον τόπο και τη δημοκρατία – και όχι από ευτελή ιδιοτέλεια– υποβάλλονται στη βάσανο των αλλαγών και των μετακινήσεων μεταξύ πολιτικών χώρων πραγματοποιώντας μάλιστα εξαιρετικά απαιτητικά άλματα, εξέχουσες μορφές του πολιτικού βίου, όπως ο κύριος Θεοχάρης ,

Ψαριανός, η κυρία Μάρκου κλπ. Οι εν λόγω μαζί με λοιπούς ποταμίσιους και λεβέντηδες δεν πτοούνται από αριστερά ή δεξιά μετερίζια. Αρκεί να τρουπώσουν σ αυτά. Για να προσφέρουν…

Ευτυχώς λοιπών που έχουμε περίσσια ανιδιοτελών να διαλέξουμε…

Αηδία!

Το «επιχείρημα» που τώρα ...θυμήθηκε ο Π. Καμμένος για το παρελθόν του πατέρα της Ελ. Κουντουρά.

Γράφει ο  Γεράσιμος Χολέβας

Είναι πολλοί αυτοί που γνωρίζουν (και θυμούνται) την πολιτική πορεία του πρώην συγκυβερνήτη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Αναφερόμαστε στον κύριο Πάνο Καμμένο.

Ακόμα, όμως, κι αν δεν γνώριζε κανείς τίποτα για τις πολιτικές του επιλογές, φτάνει αυτό που είπε στη σημερινή τηλεοπτική του συνέντευξη στο STAR.

Ο Πάνος Καμμένος, που από το…. υψηλού πολιτικού πνεύματος «στα τέσσερα εσείς» ψήφισε μνημόνιο (όρθιος και περήφανος…), χρησιμοποίησε σήμερα ένα «επιχείρημα» που ξεπερνάει τα όρια της πολιτικής:

«Αν η Κεντροαριστερά είναι η κυρία Κουντουρά, που ο πατέρας της έγραψε τον ύμνο (φίλος μου ο στρατηγός, τον ήξερα) για την 21η Απριλίου, το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», τότε τους καλωσορίζω στη νέα Αριστερά».

Η θέση μας απέναντι στην όποια Κεντροαριστερά, όπως και στη («νέα» ή «παλιά») «Αριστερά» του κυρίου Τσίπρα, είναι δεδομένη κι έχει καταγραφεί πολλές φορές. Όσο για τη θέση μας για τη χούντα (η «21η Απριλίου» σύμφωνα με τον Π. Καμμένο) τι να πούμε; Θα ήταν αστείο να γράψουμε ακόμα και μισή λέξη παραπάνω. 

Εδώ το θέμα είναι αλλού και είναι συγκεκριμένο:

Ο Π. Καμμένος συνεργάστηκε με την «Αριστερά» και την Κεντροαριστερά που εκπροσωπεί ο Αλ. Τσίπρας (τον οποίο στην ίδια συνέντευξη δήλωσε πως «αγαπάει») και είχε χρόνια στο κόμμα του την Ελ. Κουντουρά.

Τώρα …θυμήθηκε τι έκανε και τι δεν έκανε ο πατέρας της;

Ακόμα, όμως, κι αν το μάθαινε σήμερα, αυτό που είπε δεν είναι επιχείρημα. Είναι η ριζωμένη αντίληψη των φασιστοειδών του μετεμφυλιακού κράτους που αντιμετώπιζαν με «οικογενειακή ευθύνη» ολόκληρες οικογένειες και γενιές.

Η όποια κυρία Κουντουρά κρίνεται για τις πολιτικές της πράξεις, όπως ο καθένας που συμμετέχει στην πολιτική ζωή και στο δημόσιο λόγο. Ας την κρίνουν αυτή που την ψήφισαν, είτε ως υποψήφια της Νέας Δημοκρατίας, είτε ως υποψήφια των ΑΝΕΛ, ας την κρίνουν και ως υπουργό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (την ίδια ακριβώς πορεία είχε και ο Π. Καμμένος). Ας την κρίνει και ο ίδιος ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ με πολιτικούς όρους. Το «επιχείρημα» του (το οποίο τώρα …θυμήθηκε), όμως, δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική. Είναι ένα «επιχείρημα» που προκαλεί ένα και μόνο πράγμα: Αηδία!

Παραιτήθηκε από το ΚΙΝΑΛ ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης αντιδήμαρχος Αθηναίων ...!

Ο αντιδήμαρχος Αθηναίων, αρμόδιος για ζητήματα μεταναστών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Λευτέρης Παπαγιαννάκης αποχώρησε από το Κίνημα Αλλαγής διαφωνώντας με τη στάση του για τη στήριξη της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Όπως αναφέρει σε σύντομη δήλωσή του ο υιός του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, έστειλε επιστολή παραίτησης από το Κίνημα Αλλαγής στην πρόεδρο Φώφη Γεννηματά.

«Η επί της αρχής διαφωνία μου με την στάση του κινήματος στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών αλλά και οι πρόσφατες τοποθετήσεις στελεχών αλλά και της ίδιας της Προέδρου για τους υποστηρικτές της συμφωνίας είναι δύο από τους λόγους.

Οι ανεπίτρεπτοι χαρακτηρισμοί που ακούστηκαν τις τελευταίες μέρες δεν αρμόζουν σε μια παράταξη που θέλει να λέγεται προοδευτική και προφανώς δεν συμβάλλουν στην προσπάθεια διεύρυνσης του χώρου μέσω συναινέσεων. Η αλλαγή παραδείγματος απαιτεί τόλμη και ανοιχτούς ορίζοντες και όχι αποκλεισμούς αφορισμούς και περιορισμό στα γνωστά και οικεία» επισημαίνει ο κ. Παπαγιαννάκης.   

koutipandoras.gr

Ένας χρόνος από το θάνατο του Τζίμη Πανούση - Πρέπει να εκτοπιστείτε αγαπητέ!

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από το θάνατο του Τζίμη Πανούση, στις 13 Ιανουαρίου 2018. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει στην ιστοσελίδα ert.gr/news/arxeio-afierwmata/ ένα απόσπασμα από την εκπομπή «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».

Η εκπομπή προβλήθηκε τις Απόκριες του 1987. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα..

βλέπουμε την τηλεοπτική συνάντηση του Διονύση Σαββόπουλου με τον Τζίμη Πανούση στο λόφο του Φιλοπάππου. Κι ενώ ο παρουσιαστής της εκπομπής βιάζεται να τον χαρακτηρίσει εκφραστή της λαϊκής παράδοσης, όταν βλέπει το βίντεο κλιπ του τραγουδιού του «Κάγκελα παντού», αλλάζει γνώμη. «Πρέπει να εκτοπιστείτε αγαπητέ! Θα φροντίσω εγώ ο ίδιος γι’ αυτό!», του λέει και του ζητά πίσω το κατοστάρικο που πλήρωσε για να το δει. Την παρέα συμπληρώνει ο ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης και όλοι μαζί καταλήγουν τελικά να τραγουδούν, γιορτάζοντας με το δικό τους ιδιαίτερο τρόπο την Αποκριά.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι αυτή ήταν η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση του βίντεο κλιπ του τραγουδιού «Κάγκελα παντού», το οποίο είχε σκηνοθετήσει ο Τζίμης Πανούσης και θεωρήθηκε ανατρεπτικό για εκείνη την εποχή.

Σκηνοθεσία: Κώστας Μαζάνης

Το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει στην ιστοσελίδα ert.gr/arxeio-afierwmata/tzimis-panoysis

zoornalistas.com

Η μεγάλη έξοδος και οι απειλές ως μέσο πίεσης

Πανούλης ήταν και πέταξε, Καμμένος είναι και πάει.

Σαν δημοτικό τραγούδι ήταν το πέρασμα του Πάνου Καμμένου από την κυβέρνηση που χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε!

Επικός, στομφώδης, καυστικός, υπερβολικός, βολικός (για κάποιους), χειμαρρώδης, κωλοτούμπας, εριστικός, σαρωτικός, αλλόφρων, συγκινητικός.

Τώρα που τα βλέπω στη σειρά όλα αυτά τα επίθετα, κάλλιστα θα έμπαιναν δίπλα σε έναν ηθοποιό που ερμηνεύει έναν ρόλο!

Είναι ρόλος ο Πάνος Καμμένος. Και ως ρόλος φαίνεται ότι μας τελείωσε.

Το αν παίχτηκε καλά ή άσχημα θα φανεί όχι στο χειροκρότημα, αφού εν τέλει δεν είναι ηθοποιός, αλλά αργότερα, όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός και η ιστορία πάρει τις αποφάσεις της.

Το βέβαιον είναι ότι την Τρίτη αρχίζει στη Βουλή συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση με ό,τι αυτό σημαίνει.

Και σημαίνει πολλά: Είναι μια από τις κορυφαίες κοινοβουλευτικές διαδικασίες!

Εκείνο που τρέμω είναι ότι άλλη μια ευκαιρία για συζήτηση στη Βουλή μεταξύ ενηλίκων (που τους ψήφισαν επίσης ενήλικες – μην ξεχνιόμαστε: εκεί είναι αυτοί που εμείς ψηφίζουμε) θα μετατραπεί σε μια κακοπαιγμένη παράσταση με ατάλαντο σκηνοθέτη και βαρετούς μονολόγους.

Ο θεατής θα βαρεθεί και θα γυρίσει την πλάτη του στο πολιτικό σύστημα εν γένει – ενώ κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει! Το λέω ξεκάθαρα.

Γιατί «δεν πρέπει» να γυρίσουμε την πλάτη μας; Μα ακριβώς αυτό θέλουν τα φασισταριά για να ξεθαρέψουν και μας κατσικωθούν με όποιο τρόπο μπορούν.

Τέλος πάντων θα φαγωγθούν, θα κάνουν διαγωνισμό ποιος θα πει την καλύτερη ατάκα, ποιος θα πει την καλύτερη εξυπνάδα, ποιος θα «ρουμπώσει» τον άλλον και λοιπά, και λοιπά βαρετά και πολυφορεμένα.

Και στο φινάλε θα γίνει η ψηφοφορία και ή θα έχουμε κυβέρνηση με εμπιστοσύνη ή δεν θα έχουμε οπότε σαλπάρει ο πλοίο για εκλογές- αφού περάσει από τις διαδικασίες διερευνητικών εντολών κλπ, κλπ.

Μέσα όμως σ’ αυτά τα πολύ σοβαρά πολιτικά γεγονότα μην ξεχάσουμε έναν κύριο: Λέγεται Σπύρος Αβραμάκος, είναι μέλος της ΝΔ και την Παρασκευή βγήκε στη φόρα το μήνυμα που έστελνε με τηλέφωνα βουλευτών και καλούσε τον κόσμο να τους απειλήσει ώστε να μην ψηφίσουν την Συμφωνία των Πρεσπών.

Οι πρακτικές Αβραμάκου είναι ντροπή για ένα δημοκρατικό κόμμα (όπως ελπίζω ότι είναι η ΝΔ), είναι ντροπή για όποιον τον έβαλε να το κάνει, είναι ντροπή για όποιον μέσα στη ΝΔ τον ανέχεται.

Οι πρακτικές εκφοβισμού και απειλών είναι πρακτικές του υποκόσμου, της μαφίας!

Γιάννης Καφάτος

Το παζάρι για τα «κουκιά»

Οι διεργασίες και τα παζάρια των τελευταίων ημερών, ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους, οδήγησαν σήμερα τον Τσίπρα στην αναζήτηση ψήφου εμπιστοσύνης. Το πραγματικό παιχνίδι όμως αρχίζει τώρα με την αναζήτηση των «κουκιών» από τον ΣΥΡΙΖΑ για την διατήρηση του στην εξουσία.

Με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ) να έχουν δώσει «ψήφο εμπιστοσύνης» στον Τσίπρα αναμένοντας την έγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ο πρωθυπουργός θα χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που έχει στη «φαρέτρα». Εκβιασμοί, παζάρια και πολιτικές επιθέσεις «φιλίας» θα μπουν στην ημερήσια διάταξη τις επόμενες ημέρες. Όλα για να βγουν τα «κουκιά».

Το «βελούδινο» διαζύγιο Τσίπρα – Καμμένου με εκκατέρωθεν αμβρότητες περί της «άψογης» κυβερνητικής συνεργασίας τους αποτυπώνει ακριβώς το «κλίμα» της πολιτικής σχέσης τους που οικοδομήθηκε πάνω σε παιχνίδια εξουσίας για την εξυπηρέτηση του συστήματος και την εφαρμογή των ευρωενωσιακών και μνημονιακών πολιτικών.

Με τον πολιτικό χρόνο της συγκυβέρνησης να λήγει έτσι και αλλιώς μέσα στο 2019 οι δύο κυβερνητικοί εταίροι παίζουν ο καθένας το χαρτί του με γνώμονα προσωπικές στρατηγικές και επιδιώξεις. Ο Καμμένος με μια έξοδο «καβάλα στο Βουκεφάλα» με εθνικιστικές κορώνες για να περισώσει ότι έχει απομείνει από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση του και την εφαρμογή μια αντιλαϊκής πολιτικής. Ο δε Τσίπρας με στόχο να καθορίσει ο ίδιος τις πολιτικές εξελίξεις και το χρόνο των εκλογών, αλλά κυρίως να διαμορφώσει τις νέες συμμαχίες για την επόμενη περίοδο που θα επιδιώξει να τις ντύσει με «προοδευτικά» πρόσημα.

Οι κολεγιές και τα πολιτικά παιχνίδια που θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα και τις μέχρι τις κάλπες – όποτε και αν στηθούν – θα γεννήσουν «νέου τύπου» ανάγκες για συνεργασίες. Η εξέλιξη στην κοινοβουλευτική διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης και οι πιθανοί συνοδοιπόροι του Τσίπρα θα καθορίσουν τις εξελίξεις.

Σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις αλλά και διαρροές των τελευταίων ημερών ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση αναμένεται να δώσουν:

οι 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ

Η συνεργαζόμενη Κατερίνα Παπακώστα,

Τέσσερις βουλευτές των ΑΝΕΛ

Ο αριθμός των «σίγουρων» φτάνει τους 150 βουλευτές. Ερωτηματικό παραμένει η στάση που θα κρατήσει ο βουλευτής από «Το Ποτάμι» Σπύρος Δανέλλης, ο οποίος έχει δηλώσει ότι θα ψηφίσει την Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά έχει αφήσει ανοιχτό το θέμα της ψήφου εμπιστοσύνης. Ο βουλευτής αναμένεται να μπει στην «πρέσα» το επόμενο διάστημα, αφού η στάση του θα καθορίσει εν πολλοίς τις εξελίξεις και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Εκτός αν υπάρξουν άλλοι «πρόθυμοι» που θα προκύψουν μέσα από τις διεργασίες για να εξασφαλίσει ο Τσίπρας το πολυπόθητο για τον ίδιο και το σύστημα 151…

Σε κάθε περίπτωση πάντως οι κάλπες έρχονται πιο κοντά. Ο Μάιος πλέον αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα την ύστατη ημερομηνία.  

Οι βουλευτές και τα στελέχη των ΑΝΕΛ που δίνουν στήριξη στον Τσίπρα

Τη στήριξή τους στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δηλώνουν βουλευτές και υφυπουργοί που προέρχονται από τους ΑΝΕΛ. Επιπλέον ο μέχρι και σήμερα κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Θανάσης Παπαχριστόπουλος δήλωσε ότι τέσσερις βουλευτές των ΑΝΕΛ δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Η κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ είναι πλέον διχασμένη. Πληροφορίες αναφέρουν πως δεν θα στηρίξουν την κυβέρνηση οι τρεις από τους επτά βουλευτές. Πρόκειται για τους Π. Καμμένο, Κ. Κατσίκη και η Μ. Κόλια Τσαρουχά. Αντίθετα, σχεδόν σίγουρη φαίνεται η «ψήφος εμπιστοσύνης» από τέσσερις βουλευτές των ΑΝΕΛ. Αυτή εξάλλου την εκτίμηση έκανε και ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος που δήλωσε στο ραδιόφωνο «news 24/7» πως «εγώ, ο Κώστας Ζουράρις, η Έλενα Κουντουρά και ο Βασίλης Κόκκαλης» στηρίζουν την κυβέρνηση και θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης.

Την κυβέρνηση στηρίζουν και μη κοινοβουλευτικά στελέχη των ΑΝΕΛ που κατέχουν κυβερνητική θέση. Η υφυπουργός Εσωτερικών Μαρίνα Χρυσοβελώνη επανέλαβε και σήμερα ότι «η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει τη θητεία της».

Ο υφυπουργός Εξωτερικών Τέρενς Κουίκ σε ανάρτηση στο twitter αναφέρει:  «Με μια επίσης αιχμηρή ανάρτηση, ο κ. Κουίκ ανέφερε: «Είχα πει στο ταραχώδες Υπουργικό Συμβούλιο: ως ΥΦΥΠΕΞ υπηρετώ τη πολιτική που χαράζουν πρωθυπουργός,ΥΠΕΞ  και η κυβέρνηση,που θα στηρίξω μέχρι τη τελευταία μέρα της Συνταγματικής προθεσμίας της  και δεν κάνω στην άκρη για να διευκολύνω την επιστροφή εκείνων που κατέκλεψαν την Ελλάδα. Ισχύει και τώρα».

Σαρίδης: Δεν δίνω ψήφο εμπιστοσύνης

Μιλώντας στον news247 στους 88,6 ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων, Γιάννης Σαρίδης, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Συγκεκριμένα ανέφερε: “Πριν έρθει η Συμφωνία των Πρεσπών, εγώ καταψηφίζω τη Συμφωνία και δεν χρειάζεται καν να δω λεπτομέρειες. Έχω ενστάσεις για τον όρο Μακεδονία και το λέω ξεκάθαρα. Γι’ αυτό το λόγο ότι δεν θα δώσω ψήφο εμπιστοσύνης πριν από τις Πρέσπες.

Δεν θα έπρεπε να κυρωθεί καν, πρέπει να πάμε σε εκλογές. Άλλωστε υπάρχουν δύο δημοκρατικοί τρόποι να μην περάσει η Συμφωνία: Να μην κυρωθεί η Συμφωνία από την βουλή ή να πάμε σε εκλογές. Θα είμαι, άρα, παρών στη Βουλή και δεν θα δώσω ψήφο εμπιστοσύνης”.

Η κοινοβουλευτική διαδικασία

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση θα ξεκινήσει την Τρίτη, αργά το μεσημέρι και να ολοκληρωθεί την Τετάρτη το βράδυ με την ψηφοφορία. Αυτό θα εισηγηθεί ο Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης στην αυριανή έκτακτη Διάσκεψη των Προέδρων (στις 10 το πρωί).

Κατά την ενημέρωση του Προέδρου της Βουλής στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, προ ολίγου, ο κ. Βούτσης ανακοίνωσε ότι ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, απέστειλε την επιστολή με την οποία του γνωστοποιεί την πρόθεσή του να ζητήσει την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Βουλής στην κυβέρνησή του σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος και το άρθρο 141 του Κανονισμού της Βουλής. Ο κ. Τσίπρας, ζητεί από τον Πρόεδρο της Βουλής, να εκκινήσει άμεσα τις διαδικασίες για την έναρξη της συζήτησης στην Ολομέλεια.

Η διαδικασία για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, δεν μπορεί να ξεκινήσει προ της παρελεύσεως δύο ημερών από την κατάθεση του σχετικού αιτήματος του πρωθυπουργού προς τον Πρόεδρο της Βουλής και ως εκ τούτου η συζήτηση αναμένεται να καθοριστεί να διεξαχθεί αργά το μεσημέρι της Τρίτης. Δεδομένου επίσης ότι η συζήτηση δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από τρεις ημέρες, η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, προς την Διάσκεψη των Προέδρων, θα είναι να ολοκληρωθεί η συζήτηση σε δύο ημέρες, ούτως ώστε να ολοκληρωθεί την Τετάρτη το βράδυ με την ονομαστική ψηφοφορία.

Ο πρόεδρος της Βουλής σημείωσε ότι η πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, είναι νωπή και μετά την υπερψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019, τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν χρειάζεται να διεξαχθεί συζήτηση εφ’όλης της ύλης.

«Πριν από μία ώρα μου έστειλε ο πρωθυπουργός επιστολή, με την οποία μου γνωστοποιεί την πρόθεσή του να ζητήσει την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Βουλής στην κυβέρνησή του σύμφωνα με το άρθρο 84 του συντάγματος» είπε ο κ. Βούτσης και πρόσθεσε: «Αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να ξεκινήσει προ παρελεύσεως δύο ημερών. Θα ξεκινήσει την Τρίτη αργά το μεσημέρι και δεν μπορεί να κρατήσει περισσότερο από τρεις μέρες. Για αυτό, η πρόταση μου στην έκτακτη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, που θα γίνει αύριο στις 10 το πρωί, είναι να διαρκέσει η διαδικασία δύο μέρες. Δηλαδή, Τετάρτη βράδυ να γίνει η ψηφοφορία».

Ο πρόεδρος της Βουλής εξήγησε, επίσης, ότι στο ενδιάμεσο διάστημα η Βουλή λειτουργεί κανονικά, κάτι που σημαίνει ότι το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας θα συζητηθεί αύριο στην Ολομέλεια.

Πηγή

Έφυγε καβάλα στον …Βουκεφάλα με αντικομμουνισμό παλιάς κοπής

Αντικομμουνιστικές αναφορές από τον πρώην υπουργό ‘Άμυνας για να «χαϊδέψει» ακροδεξιά ακροατήρια. Μίλησε για ψέματα «του διεθνούς κομμουνισμού και του ναζισμού»

Γράφει ο Γεράσιμος  Λιβιτσάνος

Δεν πρόλαβε καλά – καλά να φύγει από την κυβέρνηση και ήδη ψάχνει ψήφους στο σκληρό ακροδεξιό ακροατήριο ο Πάνος Καμμένος. Τέτοιες προσπάθειες όμως «πάνε πακέτο» με τον αντικομμουνισμό.

Κάτι που κάθε άλλο παρά απέφυγε ο Πάνος Καμμένος στην συνέντευξη τύπου με την οποία ανακοίνωσε την αποχώρησή του. Έτσι ,αναφερόμενος στην συμφωνία για τις σχέσεις Ελλάδας – ΠΓΔΜ δήλωσε πως «δημιουργεί κρίση στην εθνική συλλογικότητα». Επίσης ότι «δεν αποτελεί συμφωνία αλλά συνθηκολόγηση και εκχωρεί την εθνική μας ιστορία σε ένα επίπλαστο κατασκεύασμα του Μουσολίνι αλλά και του Τίτο». Υποστήριξε πως βασίζεται στις αρχές  «του βουλγαρικού εθνικισμού και του Ναζισμου». Στο σημείο αυτό πρόσθεσε πως η συμφωνία «μετατρέπει ένα ψέμα του διεθνούς κομμουνισμού και του ναζισμού σε πραγματικότητα»!

Τέτοιες απόψεις θα είναι πλέον συχνές στην πολιτική προπαγάνδα των ΑΝ.ΕΛ. Στόχος τους είναι να μπουν ξανά στην Βουλή με προμετωπίδα το «μακεδονικό». Έτσι, προσαρμόζουν την φρασεολογία τους στην προσέλκυση ψηφοφόρων από την άκρα δεξιά, το μόρφωμα του Δ.Καμμένου και του Τ.Μπαλτάκου και φυσικά από τον χώρο της Χρυσής Αυγής.

Καθόλου τυχαίο ότι ο Π.Καμμένος λίγο πριν την συνάντησή του με τον Α.Τσίπρα την Κυριακή το πρωί επέλεξε να «τουιτάρει» ένα βίντεο από την έπαρση σημαίας στο στρατιωτικό φυλάκιο του Γράμμου.

Αμέσως μετά πήγε να μεταλάβει στην Μητρόπολη ενώ μόλις τελείωσε η συνέντευξη τύπου πήγε με ελικόπτερο στα Ιμια για να καταθέσει στεφάνι.

Κατά τα άλλα ο Π. Καμμένος χαρακτήρισε την συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ «μία έντιμη συνεργασία δύο κομμάτων από διαφορετικούς χώρους» αφού «περάν της προσωπικής σχέσης που έχω με τον πρωθυπουργό δεν συνεργαστήκαμε σε προσωπικό επίπεδο αλλά σε επίπεδο κομμάτων».

Η καλοσύνη του χιονιού

Γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

Οι δρόμοι γύρω από το σπίτι είχαν μετατραπεί σε παγοπίστα έπειτα από μια νύχτα με χιονόπτωση και μια ημέρα με παγωμένο ήλιο που σχεδόν τίποτα δεν κατάφερε να λιώσει. Ισως λίγη από την αφράτη επιφάνεια του λευκού καλύμματος.

Τα αυτοκίνητα χρειάζονταν κανονικά αλυσίδες. Ο δήμος είχε ρίξει αλάτι μόνο στις κεντρικές οδούς, για να μπορούν να κινούνται τα λεωφορεία που συνέδεαν το κέντρο της πόλης με τα προάστια, αλλά και τα αυτοκίνητα όσων δεν μπορούσαν να μείνουν σπίτι.

Είχε καθίσει σε ένα χαμηλό σκαμνί πλάι στην μπαλκονόπορτα, είχε σκεπάσει τα πόδια της με ένα μάλλινο καρό κουβερτάκι και έπινε ζεστό, σχεδόν καυτό τσάι με λικέρ κανέλας και άρωμα περγαμόντο. Είχε επιστρέψει νωρίς από τη δουλειά – δεν ένιωθε πολύ ασφαλής όταν έπρεπε να οδηγεί βράδυ σε παγωμένους δρόμους.

Τώρα απολάμβανε τη θαλπωρή του σπιτιού και παρατηρούσε το περιβάλλον έξω. Είχε νυχτώσει πια, αλλά το παχύ στρώμα χιονιού στα κλαδιά των δέντρων, στο μπαλκόνι και στις οροφές των αυτοκινήτων φώτιζε τον δρόμο. Ενιωθε πολύ κουρασμένη, νύσταζε, αλλά δεν ήθελε να πάει για ύπνο. Το προηγούμενο βράδυ είχε κοιμηθεί λίγο. Από τον ενθουσιασμό της που χιόνιζε· δεν είχε δει στρωμένο χιόνι εδώ και χρόνια.

Ξύπνησε ξημερώματα από την ησυχία και έτρεξε να το απολαύσει από το παράθυρο να κάνει το θαύμα του: να ομορφαίνει ό,τι σκεπάζει. Σαν την καλοσύνη*, όπως έλεγε ο Λιβανέζος ποιητής που μόλις πρόσφατα τον είχε ανακαλύψει.

Λίγο η ομορφιά, λίγο η ησυχία και η γαλήνη, κάτι λίγο και το λικέρ κανέλας με άρωμα περγαμόντο, βρέθηκε να ακουμπάει το κεφάλι της στο μπράτσο του καναπέ όπως σε έναν αγαπημένο ώμο. Τράβηξε την κουβέρτα και σκεπάστηκε περισσότερο, σαν κουβαράκι από λευκό και κόκκινο και μαύρο μαλλί πλεξίματος. Ή σαν χιονόμπαλα που κάποιος την ετοίμασε για τον ευγενή πόλεμο, αλλά ξέχασε να την εκτοξεύσει.

Χτύπησε το τηλέφωνο· δεν απάντησε. Χτύπησε κάποιος το κουδούνι· δεν άνοιξε. Δεν ήθελε να μιλήσει σε κανέναν, δεν ήθελε να πει κουβέντα. Το μόνο που επιζητούσε ήταν να απολαύσει τη σιωπή του χιονιού. Να μείνει μόνη με τις σκέψεις της, που κι αυτές είχαν γίνει ελαφρές σαν νιφάδες, ή σαν τα σύννεφα που τις απελευθέρωσαν. Επινε γουλιά γουλιά το τσάι της και κοίταζε έξω.

Εγερνε το κεφάλι στον φιλόξενο «ώμο» του καναπέ και άφηνε τα μάτια να περιπλανιούνται στα κλαδιά της ακακίας που κρατούσαν πάνω τους δυσανάλογο για το πάχος τους χιόνι, στο κίτρινο φως της λάμπας, στη γωνία του δρόμου, στο λευκό στρώμα που έκρυβε το μωσαϊκό στο μπαλκόνι. «Αύριο, με το πρώτο φως του ήλιου, όλα θα χαθούν», σκεφτόταν, «όλα θα απολέσουν τις καμπύλες τους και θα γεμίσουν ξανά οξείες γωνίες και κοφτερές άκρες. Και η γαλήνια σιωπή θα εξαφανιστεί».

Η ιδέα αυτή τη στενοχώρησε λίγο, αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει· και τι να έκανε; Το χιόνι μόνο του ήρθε, μόνο του θα έφευγε. Ενιωθε μια βαθιά επιθυμία: να του πει ένα μυστικό που λίγοι ήξεραν και ακόμη λιγότεροι θα καταλάβαιναν.

Το χιόνι μπορούσε να είναι ευγενικό, εχέμυθο, δεν θα έκρινε και δεν θα έκανε διακρίσεις. Θα την άκουγε, δεν θα ρωτούσε τίποτα. Ούτε πώς και πότε και γιατί, ούτε ναι μεν και αλλά.

Αφησε τον «ώμο» της, τυλίχτηκε καλά την κουβέρτα και άνοιξε την μπαλκονόπορτα. Εκανε μερικά υπόκωφα βήματα. Κοίταξε ψηλά. Στην αρχή είπε να φωνάξει. Αλλαξε γνώμη. Δεν θα ταίριαζε στις συνθήκες. Αργά, σχεδόν ψιθυριστά, είπε έξι ή επτά λέξεις. Δεν περίμενε απάντηση. Ηταν βέβαιη ότι θα έβρισκαν τον αποδέκτη τους.

Μετά μπήκε ξανά μέσα, έκλεισε την πόρτα, κάθισε στο σκαμνάκι της, κουκουλώθηκε ξανά και ακούμπησε στον καναπέ. Και συνέχισε να παρατηρεί το ευγενές μετέωρο, ώσπου άρχισαν να κλείνουν τα μάτια της και αποφάσισε να πάει στο κρεβάτι.

* «Η καλοσύνη είναι σαν το χιόνι: ομορφαίνει ό,τι καλύπτει», Xαλίλ Γκιμπράν