Περίσσευμα και έλλειψη

Γράφει η Άννα Δαμιανίδη

Ενας λόγος που μου αρέσουν τα ταξίδια, ένα παράπλευρο κέρδος, είναι που σε αναγκάζουν να βολευτείς για λίγες μέρες με όσα πράγματα χωράει ένα μικρό βαλιτσάκι, η αποσκευή καμπίνας η λεγόμενη. Καμιά φορά αποδεικνύεται ότι ακόμα κι εκεί μέσα βάζεις πράγματα παραπάνω από όσα χρειάζεσαι και τα κουβαλάς χωρίς λόγο πάνω από τους αιθέρες σ' άλλη γη, σ' άλλα μέρη.

Γενικά, μέχρι να εφευρεθούν τα ξενοδοχεία που θα σε προμηθεύουν με ρούχα μαζί με οδοντόβουρτσες, έχεις την ευκαιρία να ανακαλύψεις τις χαρές της λιτότητας και της ελευθερίας, δύο σε ένα, ετοιμάζοντας τα λίγα ρούχα που θέλει ένα ταξίδι και ανακαλύπτοντας στη διάρκειά του ότι φτάνουν και περισσεύουν, ενώ νόμιζες ότι θα σου έλειπαν.

Κι αν έχω ζηλέψει κάτι από τη ζωή των νοικοκυριών σε ξένα μέρη, είναι οι συνήθειες να ξεφορτώνονται τα πράγματά τους και να ξαλαφρώνουν το σπίτι τους με απλές διαδικασίες, ξεπούλημα στην αυλή το λένε ή κάπως έτσι. Θα ευγνωμονούσα τον πρωτοπόρο μιας τέτοιας πρακτικής και στα δικά μας κατάφορτα μέρη, αν και φοβάμαι πως θα τον βρίσκαμε πολύ εκσυγχρονιστή και δεν θα μακροημέρευε. Ακόμα νομίζω βασανιζόμαστε από τις μνήμες της στέρησης και δεν έχουμε ωριμάσει τόσο ώστε να κατανοήσουμε την ανάγκη επιλογής κι απαλλαγής.

Με πιάνει απελπισία όταν ακούω ειδήσεις για δίωξη ηλικιωμένων που πουλούν οτιδήποτε σε λαϊκές αγορές. Οι γριές ξέρουν τι δεν χρειάζονται και τι μπορούν να διαθέσουν, θα έπρεπε η παρουσία τους να τιμάται και να μελετάται, όχι να διώκονται και να καταπιέζονται. Με τέτοιες συλλήψεις αποδεικνύεται αυτό που σας έλεγα, ότι δεν υπάρχουν θεσμοί, συνήθειες, χώροι και τρόποι να απαλλασσόμαστε από το περιττό με τρόπο κόσμιο και χρήσιμο, να ανακυκλώνουμε τα αντικείμενα που εξεπλήρωσαν την αποστολή τους κοντά μας και απεγνωσμένα ζητούν να ξαναγίνουν λειτουργικά κάπου αλλού.

Ευτυχώς, κάποια κουτιά του Δήμου εμφανίστηκαν στις γειτονιές για μεταχειρισμένα ρούχα, και στο περιθώριο της συλλεκτικής ζωής μας κάποιοι ιδιοκτήτες τρίκυκλων μαζεύουν τα ατάκτως ερριμμένα αντικείμενα από τους δρόμους. Η τσαπατσουλιά των σκουπιδιών οφείλεται εν μέρει στην υποτίμηση της διαδικασίας επιλογής, δεν μας αρέσει να ξεφορτωνόμαστε, το κάνουμε βιαστικά και θυμωμένα. Μόνο στα ταξίδια το ζούμε όλο αυτό με τη χαρά που του αξίζει.

Διαθέσεις που αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή

Γράφει ο Πέτρος Μανταίος

Ετσι είμαστε οι άνθρωποι: καθένας και η διάθεσή του, στιγμιαία, μεταβατική ή μόνιμη. Λέμε για κάποιον ότι είναι κινούμενη άμμος (μεταβάλλει διάθεση διαρκώς) ή οφα (όπου φυσάει ο άνεμος· καιροσκόπος). Για κάποιον άλλον ότι αλλάζει διαθέσεις όπως πουκάμισα (αν έχει πολλά πουκάμισα στην ντουλάπα βέβαια). Ή ότι είναι (μόνιμη διάθεση αυτά, χαρακτηριστικά αναγνώρισης), κεφάτος, καλόκαρδος, ήρεμος, νευρικός, γκρινιάρης ή μουρτζούφλης.

Υπήρξε και Βυζαντινός αυτοκράτορας Μούρτζουφλος. Αλέξιος Ε΄ Δούκας ή Μούρτζουφλος (από τα πυκνά, σμιχτά του φρύδια που τον έκαναν να δείχνει συνοφρυωμένος· μουρτζούφλης). Ο τελευταίος πριν από την άλωση των Λατίνων το 1204 (από χρωστούμενα και αυτή): Χρωστούσαν οι Βυζαντινοί στους Φράγκους. Κάψανε οι πιστωτές την Πόλη· κυριολεκτικά: πυρπόλησαν μεγάλο μέρος της. Εξόρισαν κατοίκους. Τύφλωσαν και στραγγάλισαν τον Μούρτζουφλο.

Συνειρμικά πάει το σημερινό χρονογράφημα. Πρώτο ας πούμε επιστροφής από εξοχή. Αφησες αηδόνια, καρδερίνες και πλατάνια. Κι έπεσες πάνω σε, χαιρέτα μου τον πλάτανο, πρωτοσέλιδα με δηλώσεις, προεκλογικές, του Μητσοτάκη (από το ’81 που κάνεις χρονογράφημα, τότε στην «Ελευθεροτυπία», έχεις μπροστά σου κάποιον ή κάποια Μητσοτάκη, έστω διαφορετικού, εκ γάμου, επωνύμου). Απορείς, ποιος εκλογέας αποφασίζει με βάση δηλώσεις αρχηγών και ποιοι πολιτικοί δεσμεύτηκαν ποτέ από προεκλογικές δηλώσεις.

Τέλος πάντων, επιστρέφεις στα εντός και επί τα αυτά. Κουρασμένος από ταξίδι επιστροφής εφτά ωρών, με κάποιες –όχι πολλές, αλλά κάποιες– αποσκευές. Μένεις στον πέμπτο. Και πέφτεις σε χαλασμένο ασανσέρ. Διάθεση να σε στείλει. Να μην έχεις και κάποιον να βρίσεις. Συμβαίνει να χαλάνε τα ασανσέρ. Φτάνεις στο όροφο κάθιδρος. Μπαίνεις. Κοντοστέκεσαι να πάρεις ανάσα. Βγαίνεις στη βεράντα. Πάγια συνήθεια: πρώτο μέλημα, πώς πάει η φυτεία! Και βλέπεις ανθισμένη, φλεγόμενη, την αμαρυλλίδα. Αλλάζουν οι διαθέσεις. Δεν θέλει και πολύ!    

Νέα σοκαριστική δήλωση Μητσοτάκη για τη Δημόσια Υγεία (video)

Δεν θα είχα καμία αντίρρηση να δοκιμάσουμε σε ένα μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας να διοικηθεί σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα», δήλωσε ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Σκάι, υποστηρίζοντας πως οι ιδιώτες γνωρίζουν καλύτερα την εξίσωση κόστους – οφέλους. «Το δημόσιο δεν είναι κατ' ανάγκην κρατικό. Εμένα με ενδιαφέρει η υγεία να είναι δημόσια», τόνισε.

Ο πρόεδρος της ΝΔ ανέφερε ακόμη πως δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, θα μπορούν να εργάζονται στην ιδιωτική εταιρεία, η οποία θα παρέχει τις υπηρεσίες της στο Δημόσιο και θα δίνει στους εργαζόμενους μπόνους αν είναι ικανοποιημένοι με την απόδοσή τους. Ως παράδειγμα έφερε ένα ακτινοδιαγνωστικό κέντρο. «Το κράτος δεν θα αγοράζει πλέον τον αξονικό τομογράφο αλλά υπηρεσίες». «Είναι κάτι που γίνεται στη Γαλλία, στη Σουηδία, τη Μεγάλη Βρετανία και αλλού στον κόσμο», είπε, όμως αυτό συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια με όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό που πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΝΔ είναι πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα εργάζονται στο ιδιωτικό κέντρο. Δηλαδή το κράτος θα κάνει μια σύμβαση με ένα ιδιωτικό κέντρο για ιατρικές εξετάσεις και θα στέλνει να δουλεύουν εκεί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Άρα οι ιδιώτες θα προσφέρουν μόνο τα μηχανήματα και τον χώρο.

Μιλώντας για τις ευρωεκλογές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε πως «ο κ. Τσίπρας ξέρει πολύ καλά ότι θα χάσει αυτές τις εκλογές και αντιλαμβάνεται ότι οι Έλληνες πολίτες προσέρχονται στην κάλπη για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια. Θα είναι μία αποδοκιμασία συνολικά για την κυβέρνηση και μια ψήφος επιβράβευσης για την ΝΔ». Ζητώντας καθαρή νίκη της ΝΔ και ερωτηθείς για τη διαφορά που θα προσδιορίζει την «καθαρή νίκη», αν για παράδειγμα θα είναι οι επτά μονάδες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε: «δεν το κρύβω εγώ θέλω μία καθαρή νίκη της ΝΔ. Και ποιος τον καθόρισε αυτόν τον αριθμό; Θα σας έλεγα ότι στις τελευταίες προηγούμενες αναμετρήσεις για τις ευρωεκλογές ήταν 3,5 μονάδες. Εγώ θέλω μία καθαρή νίκη ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία πολιτική αλλαγή». «Είναι η πρώτη φορά που οι πολίτες θα έχουν την δυνατότητα να στείλουν ένα μήνυμα αποδοκιμασίας της κυβέρνησης», δήλωσε και πρόσθεσε αναφερόμενος στον Αλέξη Τσίπρα: «του επιφυλάσσω ένα καλό δώρο το βράδυ των εκλογών. Θα ήθελα να τον στείλω πραγματικά σε μία μόνιμη ξεκούραση».

Μαξίμου: Ο κ. Μητσοτάκης ομολόγησε πως θέλει την κατάργηση της δημόσιας Υγείας

«Ο κ. Μητσοτάκης ομολόγησε πως θέλει την κατάργηση της δημόσιας Υγείας» επισημαίνει σε σχόλιό του το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με όσα είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται: «Μετά την πρόταση για περικοπή του δώρου Χριστουγέννων, μετά το επταήμερο εργασίας και τον εργασιακό Μεσαίωνα, μετά το μπάχαλο στη ΝΔ για το εάν εγγυάται ή όχι τη μόνιμη 13η σύνταξη που φέρνει η κυβέρνηση για 2,5 εκατ.  συνταξιούχους, θεωρήσαμε ότι η ΝΔ το τερμάτισε. Πέσαμε όμως έξω. Ο κ. Μητσοτάκης, ξεπερνώντας για ακόμη μία φορά τον εαυτό του ομολόγησε χωρίς περιστροφές πως θέλει την κατάργηση της δημόσιας Υγείας.

Δεν δεσμεύθηκε απλώς για την παραχώρηση δημόσιων νοσοκομείων σε ιδιωτικές εταιρίες! Έφτασε στο σημείο να πει πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα εργάζονται για υπηρεσίες που θα παρέχονται από ιδιωτικές εταιρίες, προκειμένου να μην έχουν κόστος. Δεν γνωρίζουμε εάν ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται σε κρίση ειλικρίνειας, σε νεοφιλελεύθερο αμόκ ή σε εντεταλμένη υπηρεσία συμφερόντων. Μάλλον είναι και τα τρία μαζί...».   

Πηγή

Τέθηκε σε λειτουργία η εφαρμογή του ΥΠΕΣ "Μάθε πού ψηφίζεις"

Μέσα από την ηλεκτρονική εφαρμογή του ΥΠΕΣ "Πού ψηφίζω", μπορείτε να μάθετε με ένα κλικ το μέρος που ψηφίζετε στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου 2019.

Σε λειτουργία τέθηκε η εφαρμογή του Υπουργείου Εσωτερικών "Μάθε πού ψηφίζεις", μέσω της οποίας οι πολίτες μπορούν να δουν σε ποια περιοχή ψηφίζουν στις Ευρωεκλογές 2019, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στις 26 Μαΐου, χρησιμοποιώντας τα προσωπικά τους στοιχεία.

Οι ενδιαφερόμενοι εισάγουν στην πλατφόρμα τα στοιχεία τους (Ειδικός Εκλογικός Αριθμός, επώνυμο, όνομα, όνομα πατέρα, όνομα μητέρας και ημερομηνία γέννησης). Έπειτα, η εφαρμογή εμφανίζει σε ποιο εκλογικό διαμέρισμα ψηφίζουν στις επερχόμενες εκλογές.

Η ηλεκτρονική πλατφόρμα για τους Έλληνες πολίτες είναι διαθέσιμη εδώ.

Επίσης, στην ίδια πλατφόρμα μπορούν να πληροφορηθούν πού θα ψηφίσουν και οι Ευρωπαίοι πολίτες, συμπληρώνοντας τα στοιχεία τους (επώνυμο, όνομα, έτος γέννησης ή μόνο το πεδίο του Ειδικού Εκλογικού Αριθμού).

Η ηλεκτρονική πλατφόρμα για τους Ευρωπαίους πολίτες είναι διαθέσιμη εδώ.

Τι πρέπει να γνωρίζετε

Ποια είναι η ηλικία ψήφου;

Στην Ελλάδα, δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι όσοι συμπληρώνουν το 17ο έτος της ηλικίας τους κατά το έτος των εκλογών. Άρα για τις Ευρωπαϊκές Εκλογές του 2019, μπορούν να ψηφίσουν όσοι έχουν γεννηθεί μέχρι τις 31/12/2002.

Πού μπορώ να ψηφίσω;

Οι εκλογείς στην Ελλάδα ψηφίζουν σε συγκεκριμένο εκλογικό κέντρο με βάση τη διεύθυνση κατοικίας τους.

Ποια είναι η ημερομηνία των εκλογών;

Οι εκλογές στην Ελλάδα θα διεξαχθούν στις 26 Μαΐου 2019, από τις 07:00 το πρωί ως τις 19:00 το απόγευμα.

Πόσα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται στην Ελλάδα;

Οι εκλογείς θα εκλέξουν 21 ευρωβουλευτές, το 2019, όπως και στις εκλογές του 2014.

Ποια έγγραφα πρέπει να φέρω στο εκλογικό τμήμα;

Πρέπει να φέρετε την αστυνομική σας ταυτότητα ή διαβατήριο για τον απαραίτητο έλεγχο. Άλλα δημόσια έγγραφα μπορούν να γίνουν δεκτά υπό προϋποθέσεις.

Μπορώ να ψηφίσω ταχυδρομικώς;

Όχι, στην Ελλάδα δεν είναι δυνατή η επιστολική ψήφος.

Μπορώ να ψηφίσω στην Ελλάδα αν είμαι από άλλη χώρα της ΕΕ;

Ναι, μπορούν να ψηφίσουν όλοι οι πολίτες της Ένωσης που διαμένουν στην Ελλάδα και συμπληρώνουν το 17ο έτος ηλικίας κατά το έτος της εκλογής. Είναι όμως απαραίτητο να είχαν εγγραφεί ως τις 28 Φεβρουαρίου 2019 στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους δήμου του ελληνικού κράτους.

Ποιες είναι οι εκλογικές περιφέρειες;

Στην Ελλάδα, για την εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ελληνική Επικράτεια αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια. Τα πολιτικά κόμματα προτείνουν λοιπόν ενιαία ψηφοδέλτια ανά την επικράτεια.

Πώς θα εκλεγούν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα;

Σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ, όλες οι χώρες πρέπει να χρησιμοποιούν εκλογικά συστήματα που να εξασφαλίζουν αναλογική εκπροσώπηση, πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός των εκλεγμένων μελών από κάθε κόμμα εξαρτάται από το ποσοστό των ψήφων που έλαβε το κόμμα.

Στην Ελλάδα εφαρμόζεται η ψήφος με σταυρό προτίμησης, η οποία δίνει στους ψηφοφόρους την δυνατότητα να πριμοδοτήσουν συγκεκριμένους υποψήφιους. Στα ψηφοδέλτια των κομμάτων ή συνδυασμών μπορούν να τεθούν μέχρι και τέσσερις (4) σταυροί προτίμησης. Οι υποψήφιοι που λαμβάνουν τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης εκλέγονται, εφόσον βέβαια το κόμμα τους έχει εξασφαλίσει έδρα.  

Πηγή

Και όποιος καταλάβει, κατάλαβε…

Άλλο υπουργός και άλλο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποψήφιος πρωθυπουργός...

Του Γιώργου  Καρελιά

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μια ειδική «ευαισθησία» σε θέματα εργασιακών σχέσεων. Κάτι θέλει να πει, αλλά το λέει μισό. Και μετά, αφού ξεσπάει ο σχετικός σάλος, έρχονται οι σύμβουλοι επικοινωνίας του και τον «διορθώνουν».

Δεν συνέβαινε πάντα έτσι. Για παράδειγμα, πριν από μερικά χρόνια, όταν ήταν υπουργός Δημόσιας Διοίκησης στην κυβέρνηση Σαμαρά, δεν δίστασε να δηλώσει ότι έπρεπε να γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο, ώστε η κυβέρνηση να κερδίσει κάπου αλλού στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. https://www.youtube.com/watch?v=LMRNoRFklNE

Τότε ήταν μόνο υπουργός, την ευθύνη για τις απολύσεις ανελάμβανε συνολικά η κυβέρνηση και ο ίδιος διαμόρφωνε προφίλ «εξυγιαντή» του Δημοσίου. Ετσι πίστευε.

Άλλο υπουργός και άλλο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποψήφιος πρωθυπουργός. Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης περιβάλλεται από στρατιά συμβούλων, με πρώτους αυτούς της επικοινωνίας. Οι σύμβουλοι, όμως, δεν είναι δυνατόν να τα προλαβαίνουν όλα. Κάτι θα ξεφύγει, ιδίως όταν ο κ. Μητσοτάκης θέλει να (αυτο)προβάλλεται ως ο πολιτικός που προωθεί «νέες» και «καινοτόμες» ιδέες σήμερα, τις οποίες, προφανώς, σχεδιάζει να εφαρμόσει αύριο, αν του δοθεί η ευκαιρία.

Παράδειγμα πρώτο: πέρσι τέτοια εποχή είχε χαρακτηρίσει «ξεπερασμένο» το «κλασικό» οκτάωρο. https://www.youtube.com/watch?v=qd_0PFQRGZ0

Ο σάλος που ξεσηκώθηκε υποχρέωσε τη ΝΔ να δώσει εξηγήσεις. Εκτοτε ο κ. Μητσοτάκης χαρακτηρίζει «σαχλαμάρες» όσα του αποδίδουν, δηλαδή την εικαζόμενη πρόθεσή του να επιχειρήσει να καταργήσει αυτό που θεωρεί «ξεπερασμένο».

Παράδειγμα δεύτερο: δεν έχει ακόμα κοπάσει ο θόρυβος από αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης, στην διακαναλική συνέντευξη της Κυριακής, για μετάβαση από το πενθήμερο στο εφταήμερο. Ιδού το σχετικό απόσπασμα από την ιστοσελίδα της ΝΔ:

«Και ναι, και η ίδια η φύση της εργασίας αλλάζει στη σημερινή οικονομία, πρέπει να το λάβουμε και αυτό υπόψη μας. Θυμάμαι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σπεύδει να με κατηγορεί ότι εγώ είμαι κατά του οκταώρου και διάφορες άλλες σαχλαμάρες. Το μόνο το οποίο κάνω είναι να αναγνωρίζω ότι στο νέο κόσμο που έρχεται οι άνθρωποι θα δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι δούλευαν μέχρι σήμερα. Και ότι το Κράτος πρέπει να έρθει να εξασφαλίσει εργασιακά δικαιώματα για ανθρώπους που έχουν άλλες συνήθειες. Και ότι ναι, μερικές φορές το να δώσουμε σε μια γυναίκα τη δυνατότητα να δουλεύει από το σπίτι της, είναι καλό, δεν είναι κακό -μπορεί να πηγαίνει κόντρα στην παραδοσιακή εργασία 8 ώρες, 5 μέρες την εβδομάδα- αλλά είναι καλό. Όπως και όταν μία επιχείρηση -αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα- συμφωνεί με τους εργαζόμενους, συμφωνεί με επιχειρησιακή σύμβαση να πάει από πενθήμερο σε επταήμερο με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και με πολύ καλύτερες απολαβές απ’ ό,τι θα είχαν οι εργαζόμενοι πριν, και με αυξημένα δικαιώματα, και συμφωνούν τα δύο μέρη. Δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίζουμε ότι είμαστε σε έναν κόσμο που αλλάζει. Και πρέπει οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις να προσαρμοστούν -και το Κράτος βέβαια- σε αυτήν τη νέα πραγματικότητα. Τώρα, κάποιοι που τα βλέπουν αυτά και κυνηγούν σκιές, είναι άνθρωποι -λυπάμαι που θα το πω έτσι ωμά- που δεν έχουν ιδέα, που δεν καταλαβαίνουν τίποτα για τον κόσμο ο οποίος ξημερώνει μπροστά μας και εξακολουθούν να νομίζουν ότι μπορούμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80. Αυτή η Ελλάδα τελείωσε. Η Ελλάδα του 2021 η οποία ξημερώνει μπροστά μας, είναι μια άλλη Ελλάδα και οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι τα ισχυρίζονται αυτά, φοβάμαι ότι δεν έχουν το βασικό πλαίσιο κατανόησης να αντιληφθούν πού πηγαίνει ο σύγχρονος κόσμος».

Μετά το νέο σάλο που προκλήθηκε, η ΝΔ έδωσε εξηγήσεις και κατάγγειλε το Μέγαρο Μαξίμου για διασπορά ψευδών ειδήσεων σε σχέση με την ομιλία του. Η εξήγηση είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν εννοούσε εφταήμερη εργασία, αλλά εφταήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων, κατά το παράδειγμα της ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ. Επικαλέστηκε, μάλιστα, το γεγονός ότι αυτό συνέβη με άδεια που έδωσε το υπουργείο Εργασίας(το σημερινό, του ΣΥΡΙΖΑ).

Σε κάθε περίπτωση, δημιουργούνται δύο εύλογες απορίες:

Η πρώτη: Επιχειρήσεις που λειτουργούν εφτά ημέρες υπάρχουν και σήμερα, υπήρχαν ανέκαθεν. Επομένως, ποιο ήταν το νόημα της αναφοράς του αρχηγού της ΝΔ; Ποιο νέο στοιχείο εισέφερε, τι το «μεταρρυθμιστικό» είπε, αν εννοούσε μόνο την ισχύουσα εφταήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων και όχι(και) την εφταήμερη εργασία;

Η δεύτερη: Ο ισχυρισμός ότι αναφερόταν στην εταιρεία ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ δεν είναι πειστικός. Δηλαδή, ο κ. Μητσοτάκης έκανε όλη αυτήν την αναφορά μόνο και μόνο για να… επαινέσει μια απόφαση της σημερινής κυβέρνησης και της κυρίας Αχτσιόγλου; ‘Η μήπως ήθελε να πει αυτό που έχει στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, δηλαδή την καθολική ισχύ πλέον των επιχειρησιακών συμβάσεων, μέσω των οποίων θα ξεπεραστεί το («ξεπερασμένο», κατ’ αυτόν) οκτάωρο και θα έρθει το εφταήμερο;

Επιπροσθέτως, μια ακόμα αναφορά του προϊδεάζει για το πώς εννοεί τη μετάβαση στη νέα εργασιακή εποχή: «Κάποιοι-είπε- νομίζουν ότι μπορούμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80. Όμως, αυτή η Ελλάδα τελείωσε».

Φυσικά, ουδείς πιστεύει ότι μπορούμε να γυρίσουμε στο ’80. Πόσω μάλλον εκείνες οι κατηγορίες των ανθρώπων που τα τελευταία δέκα χρόνια της κρίσης είδαν τα εισοδήματά τους να εξαερώνονται και τα εργασιακά τους δικαιώματα να διαλύονται. Όμως, η δεκαετία του ’80, στην οποία τόσο απαξιωτικά αναφέρθηκε ο κ. Μητσοτάκης, μπορεί να είχε πολλά στραβά και ανάποδα, αλλά είχε και συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία και οκτάωρο και ανερχόμενες αμοιβές. Οσα , δηλαδή, ονειρεύεται κάθε κανονικός εργαζόμενος.

Οι πολιτικοί δεν είναι σχολιαστές και αναλυτές, για να περιγράφουν αυτό που ισχύει. Ο κ. Μητσοτάκης είναι εν δυνάμει πρωθυπουργός. Ο ψηφοφόρος-εργαζόμενος, άνεργος, συνταξιούχος- γνωρίζει από πρώτο χέρι αυτό που ζει. Δεν του χρειάζεται ακόμα μια «ανάλυση». Περιμένει(και) από τον κ. Μητσοτάκη να του πει:

.Πώς τα τρίωρα και τα τετράωρα των 300 και 400 ευρώ θα γίνουν κανονικό οκτάωρο με κανονική αμοιβή. Και ο κ. Μητσοτάκης τούς λέει για εφταήμερο.

.Πώς η, έστω κουτσουρεμένη, 13 σύνταξη, που δίνει η σημερινή κυβέρνηση, μπορεί να γίνει κανονική. Και ο κ. Μητσοτάκης δεν δεσμεύεται κάν ότι θα την δώσει και η δική του κυβέρνηση, αν σχηματίσει, αφού την χαρακτηρίζει «ξεδιάντροπο προεκλογικό επίδομα». Το οποίο, παρόλα αυτά, θα ψηφίσει.

Ο κ. Μητσοτάκης καταγγέλλει τον κ. Τσίπρα ότι ψεύδεται εφτά ημέρες την εβδομάδα. Αλλά και ο ίδιος λέει, ανά εβδομάδα, μισές αλήθειες. Σε αυτό θυμίζει τη ρήση της Μάργκαρετ Θάτσερ: «Δεν πρέπει να λες ψέματα. Όμως, κάπου-κάπου πρέπει να είσαι διφορούμενος». Και όποιος καταλάβει, κατάλαβε…

Με τις πλάτες των ηγετών της ΕΕ η άνοδος της ακροδεξιάς και του φασισμού

Όλο και πιο φανερά, οι κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό, ζεσταίνουν στον κόρφο τους- όπως γινόταν και πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- το «αυγό του φιδιού»

γράφει ο Λάμπρος Τόκας

Πριν 74 χρόνια, τελείωνε επίσημα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, με τη συντριβή των δυνάμεων του φασιστικού ιμπεριαλιστικού «Άξονα» (Γερμανίας, Ιαπωνίας, Ιταλίας και των συμμάχων τους) που αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα στον πιο καταστροφικό- μέχρι τότε- πόλεμο.

Η  9η Μάη 1945, που έληξε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, έχει καταγραφεί στην ιστορία- και στη συνείδηση των λαών- ως Ημέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης. Στις 2.194 μέρες που κράτησε Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (ξεκίνησε το 1939 και έληξε στις 9 Μάη 1945), έχασαν τη ζωή τουλάχιστον 50 εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους περίπου 20 εκατομμύρια ήταν πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης. Περιγράφοντας την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης και του Κόκκινου Στρατού στην συντριβή του ναζισμού – φασισμού, ο Έρνεστ Χεμινγουέι αναφέρει: “Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό, τι μπορεί ποτέ να πληρώσει”.

Αν και πέρασαν 74 χρόνια από τότε, ο επικίνδυνος για την ανθρωπότητα εφιάλτης του φασισμού επιστρέφει δριμύτερος τόσο στην Ευρώπη και τις άλλες 4 Ηπείρους όσο και στην Ελλάδα. Σήμερα, 74 χρόνια μετά την ήττα των δυνάμεων της χιτλερικής Γερμανίας, είμαστε μάρτυρες μιας σημαντικής ανόδου ακροδεξιών (φασιστικών και ναζιστικών) κομμάτων σε όλες σχεδόν της χώρες της Ευρώπης– και όχι μόνο- με ορισμένα από αυτά τα κόμματα να βρίσκονται στην εξουσία ή στα πρόθυρα της κυβερνητικής εξουσίας (Γαλλία κλπ). Αδιάψευστος μάρτυρας και το γεγονός ότι 21 ακροδεξιά κόμματα εκπροσωπούνται σήμερα σε κοινοβούλια χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) ενώ σε 6 από αυτές (Αυστρία, Ιταλία, Φινλανδία, Σλοβακία, Λετονία, Βουλγαρία) είναι, ήδη, κυβερνητικοί εταίροι.

Οι εξελίξεις αυτές θέτουν επί τάπητος το ερώτημα: Τι φταίει, για την αξιοσημείωτη άνοδο που καταγράφουν τα τελευταία χρόνια τα φασιστικά/ ναζιστικά  κόμματα; Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα,, ας θυμηθούμε ορισμένα γεγονότα, σχετικά  με το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τι συνέβη πριν και μετά τη λήξη του μετά τη συντριβή του φασισμού. Η ιστορία διδάσκει πως αυτό το «τέρας» του φασισμού- που «ανθίζει» σε περιόδους κρίσεις-  αξιοποιείται από τους κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και των αγορών με τοπικούς πολέμους, οι οποίοι κάποτε μετατρέπονται σε παγκόσμιους.  Σ’ αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά εθνικοσοσιαλιστικά (φασιστικά και ναζιστικά κόμματα) της Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας, γιγαντώθηκαν μετά την μεγάλη κρίση του 1929 και οι ηγέτες τους- Χίτλερ, Μουσολίνη και Φράγκο- αναρριχήθηκαν σύντομα στην κυβερνητική  εξουσία, με την ανοχή- αν όχι τη  στήριξη- των υπόλοιπων αστικών κομμάτων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν την 1η Σεπτέμβρη 1939, όταν γερμανικός στρατός εισέβαλε στην Πολωνία, δίνοντας το σύνθημα για να ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη, οι φασίστες και οι ναζί είχαν δείξει τις προθέσεις τους. Θυμίζουμε, ενδεικτικά: 1) Εισβολή της φασιστικής Ιταλίας στη Αιθιοπία (1935). 2) Υπογραφή του Συμφώνου συνεργασίας της ναζιστικής Γερμανίας- με τη φασιστική Ιταλία («ΑΞΟΝΑΣ» 1936»).  3) Συνεργασία Γερμανίας- Ιαπωνίας (Σύμφωνο «Αντι-Κομιντέρν», 1936) που στρεφόταν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. 4) Εισβολή (7 Ιουλίου 1937) της Ιαπωνίας στην Κίνα, που ήταν και η έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμο στον Ειρηνικό.  5) Ενσωμάτωση (3/1938) της Αυστρίας στη Γερμανία.  6) Οι 4 μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης (Γερμανία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία) αναγκάζουν τη Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας να εκχωρήσει στη ναζιστική Γερμανία (Σύμφωνο Μονάχου, 1938) – τη Σουδητία, συμπεριλαμβανομένων νευραλγικών αμυντικών στρατιωτικών θέσεων της Τσεχοσλοβακίας.  7) Το Μάρτη του 39 ακολούθησε η κατάληψη των υπόλοιπων εδαφών της Τσεχοσλοβακίας από τους Γερμανούς και η ίδρυση του Προτεκτοράτου της Βοημίας και Μοραβίας. 8) Τον  ίδιο μήνα η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία εγγυώνται  την ακεραιότητα των συνόρων της Πολωνίας. 9) Η  φασιστική Ιταλία εισβάλλει (4/1939) στην Αλβανία και την προσαρτά. 10) η ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση υπογράφουν (8/1939) σύμφωνο μη επίθεσης. Με το σύμφωνο αυτό ακυρώνονταν τα σχέδια της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, που ήθελαν να πετύχουν τη διάλυση του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους με την στρατιωτική επίθεση και εισβολή της χιτλερικής Γερμανίας.

Μετά από όλες αυτές τις εξελίξεις, οι ηγέτες της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας διαπίστωσαν ότι η ανοχή τους τροφοδοτεί τις επεκτατικές τάσεις του Χίτλερ. Έτσι, όταν είδαν τα στρατεύματα της Βέρμαχτ να εισβάλλουν στην Πολωνία- και όχι στη Σοβιετική Ένωση, όπως επιθυμούσαν- οι ηγέτες της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας, αποφάσισαν (3 Σεπτέμβρη 1939) να κηρύξουν τον πόλεμο στη Γερμανία. Αυτή τη φορά αναγκάστηκαν να τιμήσουν την υπογραφή τους για εγγύηση στα πολωνικά σύνορα, καθώς κατάλαβαν ότι σύντομα ο Χίτλερ θα σύντομα θα στρεφόταν και εναντίον τους, όπως και έγινε.

Ιδού ποιοι ζέσταναν το «αυγό του φιδιού»

Η κερδοσκοπική ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου που προκάλεσε τη γενική κρίση του καπιταλισμού (1929- 1933) σε συνδυασμό με την ανοχή (αν όχι στήριξη) που έδειξαν οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία κλπ) στην άνοδο των εθνικιστικών (φασιστικών και ναζιστικών κομμάτων), ήταν οι παράγοντες που οδήγησαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενός πολέμου που είχε σαν αποτέλεσμα, πάνω από 50 εκατομμύρια άνθρωποι να χάσουν τη ζωής τους στα πεδία των μαχών και πολλές δεκάδες εκατομμύρια δημοκρατών πολιτών σε διάφορες χώρες του κόσμου να μείνουν σακάτηδες, να υποστούν  βασανιστήρια και φυλακίσεις ή να ζήσουν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης,  επειδή αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι ενάντια στο τέρας του ναζισμού/φασισμού. Αυτό ήταν το τίμημα της που πλήρωσαν οι λαοί, εξ’ αιτίας εκείνων που υποτίμησαν τον κίνδυνο να ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος από τις ιμπεριαλιστικές διαθέσεις του Χίτλερ, ελπίζοντας ότι τα στρατεύματα της Γερμανίας και του «ΑΞΟΝΑ» θα στρεφόταν ενάντια στον «κοινό εχθρό», που ήταν η «κομμουνιστική» Σοβιετική Ένωση.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια- ιδιαίτερα μετά την αντεπανάσταση και τις ανατροπές στη Σοβιετική Ένωσης και τις άλλες χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού- κάποιοι προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία. Έτσι, καθώς πληθαίνουν τα σημάδια της επερχόμενης νέας γενικής κρίσης του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, οι κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό (δηλαδή οι κυβερνήτες και ηγέτες των αστικών κομμάτων σ’ Ανατολή και Δύση), επανέφεραν στο προσκήνιο την αντιδραστική θεωρία των «δυο άκρων». Με τη στάση τους αυτή, προσπαθούν να απενοχοποιήσουν τις ευθύνες τους (και του φασισμού/ ναζισμού) για τις καταστροφές που προκάλεσε στην ανθρωπότητας ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ανάμεσα σ’ αυτούς, είναι και η ΕΕ, η οποία- προκαλώντας τη μνήμη εκατοντάδων εκατομμυρίων θυμάτων του φασισμού- αποφάσισε να μετονομάσει την  9η Μάη 1945 από «Ημέρα Αντιφασιστικής Νίκης» σε … Ημέρα της Ευρώπης»!

Με τούτη την παραχάραξη και αυθαιρεσία, που ξεκίνησε το έτος 1985, οι ηγέτες της ΕΈ- και όχι μόνο- προσπαθούν να πετύχουν μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μια  να σβήσουν από τη μνήμη το συμβολισμό της 9ης Μάη ως μέρας αντίστασης και πάλης των λαών κατά του φασισμού/ναζισμού και από την άλλη να ταυτίσουν το φασισμό με τον κομμουνισμό! Στην ίδια κατεύθυνση (ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό), κινείται και το «Μνημόνιο για την ανάγκη διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων». Πρόκειται για το γνωστό και ως «Αντικομουνιστικό Μνημόνιο» του έτους 2006, με το οποίο η ηγεσία της ΕΕ όρισε την 23η Αυγούστου (μέρα που υπεγράφη το Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ) ως «Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα του Ναζισμού και του Σταλινισμού»!

Όσο κι’ αν οι συνθήκες σήμερα είναι διαφορετικές, αυτά που διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, θυμίζουν αρκετά την περίοδο μετά την μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 (που «άνθισαν» τα εθνικιστικά (φασιστικά/ ναζιστικά) κόμματα και ως κόμματα εξουσίας οδήγησαν την ανθρωπότητα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν είναι τυχαίο, ότι μετά την αντεπανάσταση που εκδηλώθηκε το 1989 στη Σοβιετική Ένωσης και στις υπόλοιπες χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, ο εθνικισμός και τα φασιστικά κόμματα, άρχισαν να παρουσιάζουν ανοδική και- σε ορισμένες χώρες- επικίνδυνη άνοδο. Στα επόμενα χρόνια, που άρχισαν να πληθαίνουν τα αδιέξοδα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού (ιδιαίτερα μετά την κρίση στις ΗΠΑ, που στη συνέχεια αγκάλιασε και τις χώρες της ΕΕ κλπ), ακολούθησαν- με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας- μια σειρά τοπικοί πόλεμοι (Αφγανιστάν, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία κλπ) καθώς και μέτρα που οδηγούσαν στην κατάργηση ελευθεριών και τον βίαιο περιορισμό δημοκρατικών κατακτήσεων και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Στα πλαίσια αυτά, η ηγεσία της ΕΕ, επιτρέπει- αν δεν επικροτεί- τις προσπάθειες πολιτικού αφανισμού των κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων, που επιδίδονται οι κυβερνήσεις των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Δεν είναι τυχαία, η αντιδημοκρατική και φασιστική πρόκληση, που εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια στις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής μετά την ένταξή τους στην ΕΕ, όπου ο φασισμός εξισώνεται με τον κομμουνισμό με τις ευλογίες των κυβερνήσεων! Αποτελεί επίσης σήμα κινδύνου για τον μεγάλο κατήφορο που έχει πάρει η ηγεσία της ΕΕ, με την ανοχή της οποίας έχουν τεθεί και παραμένουν εκτός νόμου (απαγορευμένα) τα Κομμουνιστικά Κόμματα Εσθονίας- Λετονίας και Λιθουανίας, Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών διακηρύσσουν ότι ο σοσιαλισμός ήταν “Σοβιετική κατοχή” (!) και διεξάγεται ένας ανελέητος αγώνας εναντίον ηρώων του αντιφασιστικού αγώνα και πρώην στελεχών κομμουνιστικών κομμάτων. Για παράδειγμα, το Κοινοβούλιο της Λετονίας, αναγνώρισε την 16η Μαρτίου, που είχε επιτεθεί η «Λεγεώνα των Ες- Ες» στο Σοβιετικό στρατό, ως «Μέρα Μνήμης των Λετονών Πολεμιστών». Επίσης, με άλλη απόφαση δόθηκαν συντάξεις στους φασίστες, στήθηκε μνημείο για τους συνεργάτες των ναζί και καταργήθηκαν όσες διευκολύνσεις είχαν από τη σοβιετικής περίοδο οι αντιφασίστες βετεράνοι .

Στην ίδια κατεύθυνση, κινείται και η τελευταία Διακήρυξη των ηγετών της ΕΕ, που υπογράφτηκε την περασμένη εβδομάδα στη Ρουμανία, ανήμερα της Μεγάλης  Αντιφασιστικής Νίκης των λαών. Εκφράζοντας τα αντικομουνιστικά  αισθήματα οι ηγέτες των 27 χωρών μελών της ΕΕ (αριστεροί, δεξιοί, σοσιαλδημοκράτες, κεντρώοι  κλπ), που έβαλαν την υπογραφή τους σ’ αυτήν την κατάπτυστη Διακήρυξη (μεταξύ αυτών και ο «αριστερός» πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας), αναφέρουν μεταξύ άλλων: «Τριάντα χρόνια πριν, εκατομμύρια άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία τους και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα»!

Με τις παραπάνω ενέργειες και άλλα μέτρα που περιορίζουν και καταστρατηγούν ελευθερίες, δημοκρατικά δικαιώματα και άλλες κατακτήσεις των ανθρώπων του μόχθου και της δουλειάς,  οι ηγέτες ΟΛΩΝ των κυβερνήσεων της ΕΕ, προσπαθούν να αποσιωπήσουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για το μοίρασμα των αγορών και με κύριο στόχο ενάντια στην ΕΣΣΔ. Στην προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας συμμετέχουν όλες οι κυβερνήσεις των χωρών- μελών της ΕΕ, μεταξύ αυτών και η «αριστερή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, όπως και ΟΛΟΙ μαζί, αριστεροί, δεξιοί, σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί, κεντροδεξιοί κλπ:

συγχέουν σκόπιμα και ανιστόρητα την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης με την “Ημέρα της Ευρώπης”

προσπαθούν να πείσουν τους λαούς πως είναι, τάχα, «μονόδρομος» η παραμονής της Ελλάδας στη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ

«βαφτίζουν» το πισωγύρισμα που οδήγησε τους λαούς του κόσμου η αντεπανάσταση του 1989 στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες ως … αγώνα «για την ελευθερία τους και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα!

υπονομεύουν συστηματικά και συνειδητά την παγκόσμια ειρήνη, μετατρέποντας τις χώρες τους σε ορμητήριο των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟικό για τους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους, κάτι που κάνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εισπράττοντας- όλο και πιο συχνά- δημόσια τα εύσημα από τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Συνοψίζοντας, θα λέγαμε:

Πρώτον, ο φασισμός, ως «παιδί» του καπιταλιστικού συστήματος, σε όποια έκδοση και μορφή αν εμφανίζεται, ήταν είναι και θα είναι ο θανάσιμος εχθρός της ειρήνης και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής, γιατί είναι η μήτρα που γεννά τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Δεύτερον, μέχρι τις μέρες μας, υπάρχουν κάποιοι (κεφαλαιοκράτες- κόμματα και πολιτικές) που ζεσταίνουν στον κόρφο τους,  όπως γινόταν και πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το «αυγό του φιδιού».

Τρίτον, επειδή η ανθρωπότητα πλήρωσε πολύ ακριβά την ανοχή (αν όχι τη στήριξη και τον συμβιβασμό με τους κάθε είδους εθνικιστές), υπογραμμίζουμε την ανάγκη επαγρύπνησης και αντίστασης των λαών στους φασίστες και νεοναζί, θυμίζοντας τους στίχους από το ποίημα του Γερμανού πάστορα Μάρτιν Νιμέλερ (1) που λέει:

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει

(…)

Γιά σένα που νομίζεις…

Οτι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου..»

(1) Ο Μάρτιν Νιμέλερ, που το 1924 ήταν ψηφοφόρος των ναζιστών, τελικά οδηγήθηκε και φυλακίστηκε από τα ναζιστικό καθεστώς σε στρατόπεδο συγκέντρωσης του

Ορθιος ο Μητσοτάκης, το ανακάλυψε ο Μπάμπης του ΣΚΑΪ

Γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος

Σε μια σημαντική πολιτική παρατήρηση προχώρησε ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ Μπάμπης Παπαδημητρίου κατά τη χθεσινή διακαναλική συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Διακαναλική που έδειχναν σχεδόν όλα τα κανάλια στην αρχή αλλά στη συνέχεια την έκαναν ένα-ένα με ελαφριά πηδηματάκια γιατί έβλεπαν τους τηλεθεατές να φεύγουν τρέχοντας. Διακαναλική που στο τέλος δεν την έδειχνε σχεδόν κανένα κανάλι, μιλάμε για τεράστια επιτυχία (για τα κανάλια που ξαναγύρισαν, ανακουφισμένα, στο πρόγραμμά τους μετά από αυτό το κακό που τα ηύρε κυριακάτικα).

Την πιο σπουδαία πολιτική ανάλυση λοιπόν την έκανε ο Μπάμπης Παπαδημητρίου. Με μια φράση τα είπε όλα μια και είναι ο μοναδικός που το επισήμανε. Ηταν μια «λεπτομέρεια ίσως αλλά χαρακτηριστική και αξιοσημείωτη», όπως έγραψε.

Δείτε τη λεπτομέρεια αυτή, εδώ παρακάτω. Είναι πιο σημαντική ακόμα και από την οχταήμερη, συγγνώμη την επταήμερη, εργασία ήθελα να πω...

Αν ισχύει πάντως αυτό που γράφει το Newpost, ότι «ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι ήδη άτυπος σύμβουλος του προέδρου της Ν.Δ., Κυριάκου Μητσοτάκη», τότε πρέπει να του δώσουμε διπλά συγχαρητήρια: 1ον) επειδή έβαλε τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας να στέκεται όρθιος και, 2ον), επειδή μετά του απέδωσε τα εύσημα δημοσίως για την... όρθια στάση του.

Αλήθεια, όμως, ως τι σχολιάζει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου πλέον στον ΣΚΑΪ, ως δημοσιογράφος ή ως σύμβουλος; Για να ξέρουμε, μην κοροϊδεύει και τους τηλεθεατές μαζί με εμάς...

Χωρίς εργασία δεν υπάρχει οικονομία

 Γράφει ο Κώστας Νάκος

Υπάρχει η αντίληψη ότι η οικονομία, ιδιαίτερα στον αιώνα που διανύουμε, προσδιορίζεται από την πολιτική των τραπεζών, από τα συμφέροντα των τραπεζιτών, από το χρήμα που θα ρίξουν στην αγορά. Υπάρχει η λαθεμένη εντύπωση ότι ζούμε στην εποχή της τραπεζοκρατίας. Όχι με την έννοια ότι αυτή δεν υπάρχει, αλλά ότι η όποια τραπεζοκρατία εξαρτάται από τον χώρο που της δίνει η πραγματική οικονομία για να επικρατήσει ως τέτοια ή ακόμη και για να γίνει κυρίαρχη. Οι τράπεζες ποτέ δεν προσδιόριζαν την πορεία της οικονομίας, αφού αυτές εξαρτιόνταν πάντα από την φάση που βρίσκεται η πραγματική οικονομία. Βασική συνιστώσα βέβαια της πραγματικής οικονομίας είναι η εργασία και τα χαρακτηριστικά που αυτή διαμορφώνει μετά από κάθε τεχνολογική επανάσταση.

Όταν αγοράζουμε ένα έπιπλο δεν αγοράζουμε το ξύλο. Ούτε όταν αγοράζουμε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή αγοράζουμε το πλαστικό, το γυαλί ή το πυρίτιο. Σε κάθε περίπτωση αγοράζουμε την ικανότητα του μισθωτού (μεταφρασμένη σε μια συγκεκριμένη ποσότητα εργασίας) να τα κατασκευάσει, να τα παράγει. Όλα τα εμπορεύματα πριν πάρουν το τελικό τους σχήμα, υπάρχουν σε άυλη μορφή στο νου του μισθωτού και εξαρτώνται από την ικανότητά του να μπορεί να τα δημιουργεί, να τα αλλάζει μορφή. Με την εργασία του ο μισθωτός μετατρέπει μία ιδέα, έναν άυλο σχηματισμό σε αντικείμενο, ή όπως πολύ όμορφα αναφέρει ο Μαρξ: αντικειμενοποιεί την εργασία του στο εμπόρευμα που παράγει. Δίνει δηλαδή ζωή σε ένα άψυχο αντικείμενο, όταν με το «θεϊκό» άγγιγμά του (παραγωγή) μπορεί και μεταμορφώνει ένα άχρηστο αντικείμενο σε μια συγκεκριμένη αξία χρήσης.

Κάθε τεχνολογική επανάσταση καταργεί εργασίες, δημιουργεί καινούργιες και αναβαθμίζει αυτές που δεν μπορεί να καταργήσει. Έτσι τουλάχιστον τις γνωρίσαμε μέχρι τώρα. Τα δεδομένα όμως φαίνεται να αλλάζουν όταν γίνεται αναφορά στην σαρωτική ψηφιακή τεχνολογία και στη σύγχρονη ρομποτική. Και ακόμα παραπέρα, όταν γίνεται αναφορά στο άμεσο μέλλον, στην εξέλιξη δηλαδή της ρομποτικής και στην κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης. Ποια τα χαρακτηριστικά λοιπόν της εργασίας σε ένα περιβάλλον γενικευμένου αυτοματισμού; Είναι εικασίες ή επιστημονική πρόβλεψη η αναφορά για το τέλος της εργασίας; Στερείται υλικής βάσης η άποψη ότι με την επικράτηση του γενικευμένου αυτοματισμού οδηγούμαστε σε αδυναμία συσσώρευσης του κεφαλαίου;

Το σίγουρο είναι ότι κάθε θέση εργασίας που δημιουργεί η ψηφιακή τεχνολογία αυτή αντικαθιστά πολύ περισσότερες. Ότι όπως με τη δεύτερη βιομηχανική επανάσταση έγινε το πέρασμα από την εκτατική αγροτική οικονομία στην εντατική, με την κατάργηση ουσιαστικά της αγροτικής εργασίας, σε κάτι ανάλογο φαίνεται να οδηγείται η βιομηχανία και γενικότερα η οικονομία σήμερα. Όλες αυτές οι προσεγγίσεις λοιπόν έχουν νόημα και λογική. Το μόνο που δεν έχει λογική είναι να πιστεύουμε ότι τίποτα δεν αλλάζει, ότι όπως πορευτήκαμε έτσι θα συνεχίζουμε να πορευόμαστε.

Οι απόψεις όμως για τα χαρακτηριστικά της εργασίας στα πλαίσια του γενικευμένου αυτοματισμού είναι προβλέψεις. Δεν αποτελούν επιστημονική γνώση. Γιατί οι ερμηνείες για να έχουν υλική βάση πρέπει να αναφέρονται στην αντικειμενική πραγματικότητα, σε αυτό που ήδη υπάρχει. Η επιστημονική προσέγγιση έχει ως προϋπόθεση την παρατήρηση δηλαδή τη μελέτη του αντικειμένου, του φαινομένου. Με αυτήν την έννοια οι προβλέψεις για την εργασία του αύριο μπορεί να είναι επιθυμητές, αλλά είναι και προβληματικές. Ο νους του ανθρώπου πρόθυμος και ότι του ζητηθεί, όπως έλεγε και παλιός κριτικός, μπορεί εύκολα να τροφοδοτηθεί με ανεξέλεγκτες ιδεαλιστικές παραγωγές και να μελλοντολογεί, αν ξεφύγει από το πραγματικό. Τα χαρακτηριστικά εξάλλου που θα αποκτήσει η εργασία στα πλαίσια του γενικευμένου αυτοματισμού μπορούν (σχετικά) να προσδιοριστούν μόνο ως προέκταση του σημερινού ηλεκτρονικού αυτοματισμού και τα χαρακτηριστικά που αυτός προσδίδει στην εργασία. Όσο πιο σωστά λοιπόν ερμηνευτεί η παραγωγική ικανότητα του μισθωτού σήμερα, τόσο πιο ασφαλείς θα είναι και οι όποιες προβλέψεις.

Ως η πιο αποτελεσματική έρευνα για να διαπιστωθούν τα σημερινά χαρακτηριστικά της εργασίας δεν είναι να ελεγχθεί αποσπασματικά το πώς σήμερα αυτή λειτουργεί, αλλά να ερμηνευθεί η διαχρονική εξέλιξή της μέσα στα πλαίσια της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας. Εξάλλου η αναφορά στην πρόβλεψη δεν είναι τίποτα άλλο από την σημερινή υπάρχουσα τάση, από την οποία όμως προκύπτει και η ανάγκη να ερευνηθεί η εξελικτική της πορεία. Γιατί η εργασία δεν αποτελεί ένα φυσικό αναλλοίωτο στοιχείο, αλλά μια υποκειμενική δυνατότητα του ανθρώπου που αλλάζει ανάλογα με το τεχνολογικό, αλλά και γενικότερα από το πολιτιστικό περιβάλλον που κάθε φορά δημιουργείται. Για την ακρίβεια όμως αυτό που αλλάζει δεν είναι η εργασία, αλλά η αποκτημένη ικανότητα του μισθωτού για εργασία. Απλά μέσω της συγκεκριμένης εργασίας εκφράζει αυτή του την ικανότητα. Έχει πολύ μεγάλη σημασία λοιπόν να ερευνηθεί το πώς παράγεται αυτή η ικανότητα και άρα τι (ανταλλακτική) αξία έχει. Ακόμη πιο σημαντικό είναι όμως να ερευνηθεί το πώς αξιοποιείται αυτή όταν βγαίνει στην αγορά εργασίας, το πώς αξιοποιείται δηλαδή από τον κεφαλαιοκράτη στη διαδικασία της εμπορευματικής παραγωγής.

Οικονομία χωρίς εργασία δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί η εργασία αποτελεί την καρδιά της οικονομίας. Η θέση που κατέχει η κάθε εργασία στην παραγωγική διαδικασία, προσδιορίζει με σαφήνεια και τα χαρακτηριστικά (παραγωγικά ή μη) αυτής της οικονομίας. Γιατί η εργασία δεν ταυτίζεται με την παραγωγή, όπως ισχυρίζεται η συστημική οικονομία. Η ύπαρξη της εργασίας από μόνη της καθόλου δεν καθορίζει και τον παραγωγικό της χαρακτήρα, με την λογική ότι αφού υπάρχει είναι παραγωγική. Μόνο αν σκύψουμε πάνω στις ανάγκες της παραγωγής και ανακαλύψουμε τα μυστικά που αυτή κρύβει, θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε και τα χαρακτηριστικά της παραγωγικής εργασίας. Τα χαρακτηριστικά δηλαδή εκείνα που δημιουργούν τον κοινωνικό πλούτο. Γιατί κάθε εργασία δεν είναι πλέον χρυσός για την κοινωνία.

Αναλυτικότερα στο βιβλίο του συγγραφέα που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Κοινωνικός Πλούτος και Συσσώρευση του Κεφαλαίου» και υπότιτλο « Από τον Μαρξ στην ψηφιακή οικονομία».

Τσίπρας στον ALPHA TV : Εγώ δεν φιλοξενήθηκα στο σκάφος του κ. Μαρινάκη, ούτε στο Noor 1

«Ο κ. Μητσοτάκης έχει μια βαθιά αντικοινωνική ατζέντα. Χθες είπε αυτό που πιστεύει για το επταήμερο» τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha. κάνοντας λόγο για «ακραία φιλελεύθερη θέση, την οποία κάποιοι στηρίζουν και στον ΣΕΒ».

Ο Τσίπρας τόνισε  ότι ο αρχηγός της ΝΔ «προσπάθησε να το διορθώσει φέρνοντας παράδειγμα τον Παπαστράτο. Ακόμα και το '80 ίσχυε η επταήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων. Αλλά υπάρχει οχτάωρο και πενθήμερο. Και κάθε ώρα παραπάνω είναι ώρα υπερωρίας».

«Οι σύμβουλοί του τον απέτρεψαν να έρθει να αντιπαρατεθεί μαζί μου. Τον μέμφομαι γιατί δεν έχει το θάρρος να υπερασπιστεί τις απόψεις του», πρόσθεσε ο Αλ.Τσίπρας αναφερόμενος στον Μητσοτάκη.

Τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης του κ. Τσίπρα στον Alpha:

➤ «Δεν το πίστευα ότι είπε για 7ημερη εργασία ο Μητσοτάκης. Όταν μου το παν οι συνεργάτες μου, δεν το πίστευα. Είδα το βίντεο τρεις φορές. Ο κ. Μητσοτάκης έλεγε αυτό που πιστεύει, δεν έκανε κάποιο σφάλμα. Ο κ. Μητσοτάκης έχει βαθιά αντιλαϊκή ατζέντα, έχει τέτοιες απόψεις εν γένει»,

➤ «Δεν έχω να κρύψω κάτι. Πήγα τον Αύγουστο στο σκάφος μιας συνεργάτιδάς μου, το έγραψαν οι εφημερίδες και δεν το διέψευσα. Αλλά έχω το δικαίωμα κάποιες προσωπικές στιγμές για την οικογένειά μου να τις προστατεύσω από την κοινή γνώμη. Αυτοί τις ίδιες μέρες με ελικόπτερα γυρνούσαν σε βίλες όχι συνεργατών τους, καναλαρχών. Να πω ότι δεν έχω πρόβλημα αν οι υπουργοί μου ταξιδεύουν με σκάφη.

➤ «Εγώ δεν φιλοξενήθηκα στο σκάφος του κ. Μαρινάκη, ούτε στο Noor 1. Δεν κάνω διακοπές στο σκάφος του κ. Μαρινάκη που έχει επτά ΜΜΕ που ασκούν διαρκώς κριτική στην κυβέρνηση, που προσπαθούν να φτιάξουν διαρκώς μια εικονική πραγματικότητα. Ότι τάχα κάθε ημέρα πέφτει η κυβέρνησή μου.

➤ «Αυτό είναι ένα πείραμα μεταδημοκρατίας που ζούμε: Ο απόλυτος έλεγχος των ΜΜΕ από κάποιους και η απόπειρα επηρεασμού κάποιων άλλων, με απειλές. Εδώ γίνεται ένα πείραμα, και θα ξέρουμε στις 26 Μαΐου αν είναι επιτυχές ή αν για μια ακόμα φορά ο λαός θα αντιδράσει». 

➤ «Οι εκλογές είναι σε πέντε μήνες και τα μέτρα που ανακοίνωσα είναι μόνιμα. Δεσμεύεται ο κ. Μητσοτάκης ότι θα διατηρήσει τα θετικά μέτρα;»

➤ «Υπερψηφίζει τη 13η σύνταξη ο κ. Μητσοτάκης, αλλά τη χαρακτηρίζει προεκλογικό επίδομα. Τη μία μας λέει ότι η 13η σύνταξη είναι ανέφικτή, την άλλη λέει ότι τη φέρνουμε κουτσουρεμένη».

➤ «Υπέρτατη χυδαιότητα από τον Μητσοτάκη να αναφερθεί στο νεκρό πατέρα μου. Δεν πιστεύω ότι ξέφυγε η κατάσταση. Είναι σχέδιο του επικοινωνιακού επιτελείου του κ. Μητσοτάκη, γιατί δεν έχει αφήγημα και πολιτικό σχέδιο. Φάνηκε ότι ήταν επιλογή του να ασκήσει κριτική που ήταν έξω από τα όρια.»

➤ «Δεν θα χάσουμε τις εκλογές, ούτε μία στο εκατομμύριο»

➤ «Το βράδυ της 26ης Μαΐου δεν θα είναι μόνο μια ήττα για το σύστημα, αλλά θα αλλάξει και η παράσταση νίκης για τις εθνικές εκλογές»

➤ «Αν συνεχίσει η Τουρκία τον ολισθηρό δρόμο θα υπάρξουν συνέπειες»

Το σχόλιο της ΝΔ:

«Την Τετάρτη χαρακτήρισε τις ευρωεκλογές «ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του». Τώρα που συνειδητοποίησε ότι θα χάσει, τις λέει δημοσκόπηση. Και σε 12 μέρες που θα μιλήσουν οι πολίτες, θα μας πει ότι «έλαβε το μήνυμα».

Δώδεκα μέρες πριν από τις εκλογές, ο κ. Τσίπρας επιβεβαίωσε ότι ζει εκτός τόπου και χρόνου. Ούτε μια λέξη για τους νέους και τη μεσαία τάξη. Ούτε μια λέξη για την πρωτοφανή ανομία και την υπερφορολόγηση. Ούτε μια λέξη για την Υγεία και την Παιδεία που κατέστρεψε. Δεν έχει κανένα σχέδιο για τη χώρα.

Η μόνη ειλικρινής στιγμή του επηρμένου κ. Τσίπρα, ο οποίος έλεγε ψέματα πιο γρήγορα και από τη σκιά του, ήταν όταν ομολόγησε ότι δεν έχει πρόβλημα αν και κάποιοι υπουργοί του κάνουν μυστικά διακοπές με θαλαμηγούς. Προφανώς γιατί ο ίδιος έδωσε το καλό παράδειγμα.

Στις 26 Μαΐου ο πιο αλαζόνας Πρωθυπουργός που γνώρισε ποτέ ο τόπος θα πάρει την απάντηση που του αξίζει σε όλες τις κάλπες. Του ευχόμαστε από τώρα καλές διακοπές».

Πηγή

Παπαστράτος: Τι ισχύει για τους εργαζόμενους και τι (κάνει ότι δεν) κατάλαβε ο Μητσοτάκης

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει βρεθεί τις τελευταίες ώρες η επιχειρησιακή σύμβαση στην Παπαστράτος Α.Ε. την οποία, σύμφωνα με τη ΝΔ, ”ενέκρινε το υπουργείο της κ. Αχτσιόγλου(!)”.

Εδώ εντοπίζεται μία σημαντική ανακρίβεια: οι επιχειρησιακές συμβάσεις, αφού τις συνυπογράψουν τα σωματεία των εργαζομένων και ο εκάστοτε εργοδότης, αναρτώνται στο ΕΡΓΑΝΗ, χωρίς την έγκριση ή οποιαδήποτε άλλη ανάμιξη του υπουργείου ή της υπουργού Εργασίας.

Ως προς τη συγκεκριμένη σύμβαση, την οποία έκανε σημαία η ΝΔ για να ξεχαστεί η “γκάφα” (;) Μητσοτάκη περί “μετατροπής του 5ημέρου σε 7ημερο” (επί της ουσίας, δηλαδή, η θέση της ΝΔ υπέρ των εργασιακών σχέσεων λάστιχο, αν “συναινέσουν” σε αυτές οι εργαζόμενοι), το Left.gr απευθύνθηκε στον πρόεδρο του επιχειρησιακού σωματείου στην “Παπαστράτος ΑΒΕΣ”, Γ. Δρούγκα.

Ο κ. Δρούγκας, υπενθύμισε ότι πρόσφατα, ο πρόεδρος της ΝΔ επισκέφτηκε την επιχείρηση και πληροφορήθηκε από πρώτο χέρι τις προβλέψεις της τροποποιημένης σύμβασης. Άρα, προσθέτουμε εμείς, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε για τι πράγμα μιλάει στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής 12/5/19.

Δεν μπορεί δηλαδή να μην κατάλαβε ότι μιλάμε για 7ήμερη λειτουργία της επιχείρησης και όχι για 7ημερη εργασία, χωρίς ρεπό και μέχρις εξόντωσης των εργαζομένων (όπως, δυστυχώς, γνωρίζουμε ότι συμβαίνει σε άλλους χώρους, για παράδειγμα στον τουρισμό).

Λιγότερες ώρες εργασίας, περισσότερα ρεπό (αλλά και δουλειά τις Κυριακές), ίδιες αμοιβές

Σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζόμενων, η τροποποίηση της σύμβασης, στην οποία συμφώνησαν εργοδοσία και σωματείο τον Απρίλιο του 2018, προβλέπει την εικοσιτετράωρη και επταήμερη λειτουργία ορισμένων τμημάτων της παραγωγής με ταυτόχρονη μείωση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων στα τμήματα αυτά, κατά περίπου 7%.

Συγκεκριμένα, όπου απαιτείται 24ωρη λειτουργία σε 7μερη βάση, εισάγεται ένα σύστημα κυλιόμενων βαρδιών (4 συνολικά), με 4 μέρες 8ωρης εργασίας ακολουθούμενο από 2 ημέρες ανάπαυσης (ρεπό). Αυτό το μοντέλο εξασφαλίζει σε κάθε εργαζόμενο επιπλέον 18 ημέρες ανάπαυσης (ρεπό) το χρόνο, οι οποίες προστίθενται στις 27 που έχει ήδη κατοχυρωμένες. Παράλληλα, το εργοστάσιο δεν θα λειτουργεί σε καμία από τις 12 θεσπισμένες αργίες.

Ασφαλώς, τονίζει ο κ. Δρούγκας, όταν κάποιος θα δουλεύει Κυριακές -κάτι δηλαδή που δεν ίσχυε στο προηγούμενο καθεστώς, όπου η εργασία ήταν Δευτέρα με Παρασκευή- θα πληρώνεται παραπάνω όπως προβλέπει η νομοθεσία, δηλαδή με 1/25 του μισθού προσαυξημένο με 75% στο καταβαλλόμενο ωρομίσθιο.

Το νέο μοντέλο, στο οποίο διατηρείται το επίπεδο των μισθών όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, ακόμα έχει εφαρμοστεί παρά μόνο στο λεβητοστάσιο – μηχανοστάσιο και αφορά για την ώρα 11 μόνο εργαζόμενους.

Ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας τους έχει μειωθεί από τις 40 στις 37,3 ώρες, κάτι που οι εργαζόμενοι, σύμφωνα με τον κ. Δρούγκα βλέπουν θετικά. Στα θετικά του νέου πλαισίου, ο κ. Δρoύγκας προσθέτει ότι αυξήθηκαν κατά 12,5% οι ανάγκες της Παπαστράτος σε ανθρώπινο δυναμικό, κάτι που μεταφράζεται σε πάνω από 400 νέες θέσεις εργασίας.

Σημειώνει επίσης ότι το μειωμένο ωράριο δεν αφορά όλα τα τμήματα της εταιρείας αφορά μόνο τα παραγωγικά τμήματα της εταιρείας, δηλαδή τους εργαζόμενους που είναι στην παραγωγή.

Στην παραπάνω συμφωνία διάκειται θετικά και η ομοσπονδία εργαζομένων καπνοβιομηχανιών Ελλάδας που μέσα στα χρόνια της κρίσης, σύμφωνα με τον κ. Δρούγκα, κατάφερνε να πετυχαίνει ικανοποιητικές συμβάσεις για τους εργαζόμενους του κλάδου, διατηρώντας τα κεκτημένα τους.

Για παράδειγμα, σημειώνει ο κ. Δρούγκας, ο μισθός ενός νεοπροσλαμβανόμενου εργάτη στην Παπαστράτος χάρη στην κλαδική σύμβαση, ανέρχεται στα 1.080 ευρώ το μήνα μικτά, χωρίς να υπολογίζουμε τα διάφορα επιδόματα (νυχτερινά, Κυριακές, κ.α.).

Συνοπτικά, ισχύει αυτό που ανέφερε η “πυροσβεστική” ανακοίνωση της ΝΔ, λίγο μετά τις (αρχικές) αποκαλυπτικές δηλώσεις του προέδρου της: “οι εργαζόμενοι (σ.σ.: της Παπαστράτος) τελικά εργάζονται λιγότερες ώρες κάθε εβδομάδα, χωρίς να μειωθούν τα εισοδήματά τους που είναι πάνω από το μέσο όρο στον κλάδο τους” (σημειώνουμε ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης επανήλθε με νέες διευκρινιστικές δηλώσεις τη Δευτέρα, για να καταφέρει να μπαλώσει τις… απειλές του προς τους εργαζόμενους).

Αυτό όμως, όπως φαίνεται, δεν είναι το όραμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων. Αρκεί να συνδυάσει κάποιος τις χθεσινές “ατάκες” Μητσοτάκη, τόσο με τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων της ΝΔ ως προς τα εργασιακά, όσο και με όσα “υπόσχονται” προεκλογικά τα “γαλάζια” στελέχη για τον κόσμο της Εργασίας…

Ρεπορτάζ: Τάσος Γιαννόπουλος

Πηγή: left.gr