ΚΕΘΕΑ: 'Ο​,τι θεραπεύει, αντιστέκεται

 

γράφει ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος*

 

Ξανάρχεται έντονα τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα το ΚΕΘΕΑ. Παρακολουθούμε τη δεύτερη πράξη του έργου που άρχισε πριν από ενάμιση χρόνο, όταν η κυβέρνηση, όλως αιφνιδίως, επέβαλε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου διορισμένη διοίκηση στον οργανισμό. Η αυταρχική της παρέμβαση έδωσε τέλος στην επί χρόνια δημοκρατική διαδικασία εκλογής του άμισθου ΔΣ του ΚΕΘΕΑ από τη Γενική του Συνέλευση, στην οποία ψήφιζαν εργαζόμενοι, μέλη των προγραμμάτων απεξάρτησης, γονείς και εθελοντές.

 

 

 

Τότε, δια στόματος του Υπουργού Υγείας, η κυβέρνηση, μπροστά στην κατακραυγή του κόσμου του ΚΕΘΕΑ, κοινωνικών και επιστημονικών φορέων, διεθνών και τοπικών οργανώσεων, πολιτών  και πολιτικών κομμάτων, καθησύχαζε ότι «θα διατηρηθούν τα θεσμικά όργανα, θα υποστηριχθούν οι εργαζόμενοι και θα ενισχυθεί ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ΚΕΘΕΑ». Όσοι πίστεψαν αυτές τις υποσχέσεις σήμερα αισθάνονται ματαιωμένοι. Όσοι αντιτάχθηκαν, βλέποντας πιο μακριά, σήμερα επιβεβαιώνονται: η δεύτερη πράξη διαψεύδει όλες τις διακηρύξεις, οδηγώντας σε κατάργηση όλων των θεσμικών συλλογικών οργάνων του ΚΕΘΕΑ, στην καθιέρωση ισοπεδωτικών μέτρων πειθαρχικού ελέγχου, σε ενίσχυση του ψυχιατρικού ιδρυματισμού και της γραφειοκρατίας, και σε συνολική αποδυνάμωση του κοινωνικού χαρακτήρα του οργανισμού.

 

Προσχέδιο νόμου, με πρόσχημα τον «εκσυγχρονισμό» του ΚΕΘΕΑ -του οποίου η πράξη νομοθετικού περιεχομένου καταργούσε τον ιδρυτικό σκοπό και τους στόχους- επιχειρεί να επιβάλει ένα νέο μοντέλο οργάνωσης και λειτουργίας στον οργανισμό, το οποίο βρίσκεται πολύ μακριά από την πυρηνική ταυτότητα του ΚΕΘΕΑ, τις σύγχρονες αντιλήψεις θεραπείας και λειτουργίας των κοινωνικών οργανισμών, αλλά και τις ανάγκες της κοινωνίας.

Τα προβλεπόμενα στο νομοθετικό προσχέδιο συγκρούονται ευθέως με βασικά χαρακτηριστικά του μοντέλου των θεραπευτικών κοινοτήτων, που είναι ταυτισμένο με το ΚΕΘΕΑ και έχει καθορίσει και τη λειτουργία του ως οργανισμού. Ένα μοντέλο το οποίο αμφισβήτησε την κυριαρχία των ψυχοφαρμάκων, την εξουσία των «ειδικών», την ιδρυματική βία, την παθολογικοποίηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων και τη θεώρηση των ανθρώπων με πρόβλημα χρήσης ως άβουλων, παθητικών όντων. Εν μέσω πανδημίας, επιχειρείται να πληγεί μία ακόμη φορά ένας αποτελεσματικός οργανισμός, ο οποίος -ας μην το ξεχνάμε- στάθηκε κατά καιρούς απέναντι σε αυταρχικές πολιτικές κυβερνήσεων, για να προασπιστεί δικαιώματα των εξαρτημένων και των οικογενειών τους και να αντιταχθεί σε πρακτικές που αναπαρήγαν το πρόβλημα της εξάρτησης και ενίσχυαν τη περιθωριοποίηση και το κοινωνικό αποκλεισμό.

 

 

Μια ακόμα φορά οι εργαζόμενοι, τα μέλη των θεραπευτικών κοινοτήτων και της επανένταξης, οι γονείς και η κοινωνία αντιδρούν -και όχι άδικα. Η δοτή διοίκηση διατείνεται ότι οι αλλαγές γίνονται για το «καλό τους» και επιχειρεί να υποβαθμίσει ή να απονομιμοποιήσει τις σφοδρές αντιδράσεις μέσα από πολιτικού ή ψυχολογικού τύπου ερμηνείες. Με το επιχείρημα, για παράδειγμα ότι όσοι αντιδρούν, το κάνουν επειδή ανήκουν στον χώρο της αριστεράς και αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση ή γιατί «αντιστέκονται στην αλλαγή».

 

Οι αλλαγές, όμως, που προωθούνται, πιστές στο πνεύμα της προηγούμενης αυταρχικής απόφασης, πλήττουν τον πυρήνα της θεραπευτικής πρότασης του ΚΕΘΕΑ -και εδώ δεν πρόκειται απλώς για μια ακαδημαϊκή συζήτηση, αλλά για ζήτημα ουσίας: Ό,τι δίνει κίνητρο και θεραπεύει, ό,τι αντιπροσωπεύει το ΚΕΘΕΑ ενοχλεί: η συμμετοχή των ανθρώπων, θεραπευόμενων και εργαζόμενων, στη λήψη των αποφάσεων που τους αφορούν, η ανάληψη προσωπικής ευθύνης, η ισότιμη αντιμετώπιση όλων, η συλλογικότητα, η αυτοβοήθεια και η αλληλοβοήθεια, η σύνδεση των θεραπευτικών προγραμμάτων με την κοινωνία.

 

Η συνεχής επιβολή αυταρχικών μέτρων στο ΚΕΘΕΑ οδηγεί σε συγκρούσεις, αποσταθεροποίηση και τη δημιουργία ενός κλίματος καταδίωξης μέσα στον οργανισμό. Η υποτιμητική στάση της διοίκησης απέναντι στα μέλη της Γενικής Συνέλευσης του ΚΕΘΕΑ, όπου εκπροσωπούνται όλοι όσοι αποτελούν κομμάτι του οργανισμού, απαξιώνει, μειώνει το κίνητρο για θεραπεία, ενισχύει την καχυποψία, κλονίζει την  εμπιστοσύνη απέναντι στο ΚΕΘΕΑ, μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη εγκατάλειψη της θεραπείας και πιθανή υποτροπή στη χρήση των ουσιών. Το ΚΕΘΕΑ μπαίνει σε τροχιά κρίσης και αποσταθεροποίησης και αυτό αποθαρρύνει όσους θέλουν να ζητήσουν βοήθεια και ωθεί σε εγκατάλειψη της προσπάθειας όσους ήδη συμμετέχουν στα προγράμματά του. Την ευθύνη για αυτή τη κατάσταση ποιος την αναλαμβάνει;

 

Οι εκφραστές του δόγματος «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» φαίνεται να μην κατανοούν καθόλου τι είναι το ΚΕΘΕΑ, τι είναι η θεραπεία και πώς διαμορφώνεται η δυναμική στους οργανισμούς που βασίζονται στο μοντέλο των θεραπευτικών κοινοτήτων. Για αυτό άλλωστε και τις παρέλειψαν στο σχέδιο τους.  Αυτό που ευαγγελίζονται είναι η δημιουργία ενός γραφειοκρατικού, αφυδατωμένου, αναποτελεσματικού οργανισμού, με βάση την ξεπερασμένη, εδώ και δεκαετίες, αντίληψη του ατόμου ως χρόνιου παθητικού ασθενούς. Ή στοχεύουν υπογείως σε αρνητικό αποτέλεσμα για το συλλογικό ΚΕΘΕΑ, που τόσο πολύ τους ενοχλεί.  Σε κάθε περίπτωση οι επιπτώσεις θα είναι ορατές στην ελληνική κοινωνία. Εάν πάλι οι προθέσεις τους είναι θετικές όπως διατείνονται, μπορούν να συγκαλέσουν τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού και να σεβαστούν την κρίση της.   

*Ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος είναι καθηγητής Κοινωνικής Εργασίας στο Δημοκρίτειο  Πανεπιστήμιο Θράκης   

Αρνητικό ρεκόρ με 819 διασωληνωμένους και 104 θανάτους – 3.833 νέα κρούσματα Κορωνοϊού - η γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων

 

Ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε το απόγευμα της Πέμπτης ότι τα νέα κρούσματα του κορωνοϊού στη χώρα ανέρχονται σε 3833. Το τελευταίο 24ωρο έχασαν τη ζωή τους 104 συμπολίτες μας. Στους 819 οι διασωληνωμένοι.

 

Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) ανακοίνωσε το απόγευμα της Πέμπτης (15/04) ότι τα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα νέα κρούσματα του κορωνοϊού είναι 3.833, εκ των οποίων 16 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Τα 1861 εντοπίστηκαν στην Αττική.

 

Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 308.006 (ημερήσια μεταβολή +1.3%), εκ των οποίων 51.3% άνδρες.1 Με βάση τα επιβεβαιωμένα κρούσματα των τελευταίων 7 ημερών, 60 θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 2.636 είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

 

Τα κρούσματα σήμερα στην Αττική

Στην Αττική σήμερα, 15/04/2021 εντοπίστηκαν 1861 νέα κρούσματα σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ.

Η κατανομή των κρουσμάτων στην Αττική σήμερα είναι εξής:

 

 

- Ανατολική Αττική 260

 

- Βόρειος Τομέας Αθηνών 201

 

- Δυτική Αττική 118

 

- Δυτικός Τομέας Αθηνών 243

 

- Κεντρικός Τομέας Αθηνών 555

 

- Νήσοι 16

 

- Νότιος Τομέας Αθηνών 185

 

- Πειραιάς 283

 

 

Αναλυτικά η διασπορά των νέων κρουσμάτων σήμερα στην υπόλοιπη Ελλάδα

Η κατανομή των νέων κρουσμάτων σήμερα του κορονοϊού στην Ελλάδα (εκτός Αττικής), ανά περιφερειακή ενότητα, είναι η εξής:

 

Θεσσαλονίκη 521

Αιτωλοακαρνανία 15

Αργολίδα 26

Αρκαδία 17

Άρτα 6

Αχαΐα 83

Βοιωτία 40

Γρεβενά 9

Δράμα 21

Έβρος 44

Εύβοια 41

Ευρυτανία 7

Ζάκυνθος 6

Ηλεία 23

Ημαθία 25

Ηράκλειο 68

Θάσος 5

Θεσπρωτία 5

Ικαρία 1

Ιωάννινα 23

Καβάλα 52

Κάλυμνος 28

Καρδίτσα 34

Κάρπαθος 2

Καστοριά 22

Κέα-Κύθνος 1

Κέρκυρα 11

Κιλκίς 80

Κοζάνη 53

Κορίνθια 35

Κως 5

Λακωνίας 15

Λάρισα 127

Λασίθι 10

Λέσβος 2

Λευκάδα 1

Λήμνου 2

Μαγνήσια 52

Μεσσηνία 3

Μύκονος 2

Νάξος 1

Ξάνθη 18

Πέλλα 56

Πιερία 19

Πρέβεζα 1

Ρέθυμνο 19

Ροδόπη 19

Ρόδος 5

Σάμος 12

Σέρρες 73

Σποράδες 1

Σύρος 1

Τήνος 1

Τρίκαλα 24

Φθιώτιδα 28

Φλώρινα 7

Φωκίδα 5

Χαλκιδική 27

Χανιά 23

Χίος 7

Υπό διερεύνηση 85

Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 819 (62.9% άνδρες). Η διάμεση ηλικία τους είναι 68 έτη. To 84.9% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 1.925 ασθενείς.

Το 8ωρο πράγματι είναι ξεπερασμένο

 

Όχι, το 8ωρο δεν πρέπει να καταργηθεί. Αλλά τη στιγμή που χώρες όπως η Ισπανία πάνε σε 4ήμερο και η παραγωγικότητα δε συνδέεται πια με τις υπερωρίες, είναι ξεπερασμένη η λογική της αύξησης ωρών εργασίας

 

γράφει η Βίκυ Σαμαρά

 

Δεν μπορεί κανείς να διανοηθεί ότι όντως ο Κωστής Χατζηδάκης θέλει να καταργήσει το 8ώρο. Και θεωρητικά η ιδέα της ευελιξίας στην εργασία, ώστε ένας εργαζόμενος εάν το επιθυμεί να εργαστεί δέκα ώρες για τέσσερις ημέρες να έχει ένα τριήμερο με την οικογένεια του ή δυνατότητα άλλης δουλειάς, δεν είναι κακή. Θεωρητικά όμως.

 

Γιατί στην πράξη ήδη πολλοί εργαζόμενοι δουλεύουν δέκα ώρες και βάλε την ημέρα, κάθε ημέρα, παρά τη θέληση τους. Όποιος νομίζει ότι ο εργαζόμενος θα κάνει υπερωρίες μόνο εάν εκείνος θέλει, απλώς δεν έχει υπάρξει εργαζόμενος. Χώρια που δεν έχουμε όλοι ελιές για να θέλουμε ευελιξία στην εργασία για να τις μαζέψουμε.

 

Ας γίνει όμως πρώτα το ΣΕΠΕ πραγματικά ισχυρός ελεγκτικός μηχανισμός. Ας διασφαλιστεί πρώτα ότι ουδείς εργοδότης θα τολμά να παραβιάσει εργατική νομοθεσία και ουδείς εργαζόμενος θα φοβάται να καταγγείλει καταπάτηση των εργασιακών του δικαιωμάτων. Ας εφαρμοστούν πρώτα συλλογικές συμβάσεις. Και μετά συζητάμε για “μεταρρυθμίσεις”.

 

Με ποια λογική όμως συνιστά μεταρρύθμιση η αύξηση ωρών εργασίας, την ώρα που έρευνες αποδεικνύουν ότι η παραγωγικότητα πλέον δε συνδέεται με τις υπερωρίες και την ώρα που χώρες όπως η Ισπανία δοκιμάζουν την 4ήμερη εργασία. (Σημειωτέον ότι το εργασιακό νομοσχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης δεν συνιστά εφαρμογή 4ήμερου, έστω και εάν κάποιοι επιχειρούν να το παρουσιάσουν έτσι).

 

 

Οι Γερμανοί πχ έχουν τη φήμη του εργατικού και παραγωγικού λαού και όντως είναι. Η Γερμανία όμως εκτός από παραγωγική χώρα έχει και τη πιο σύντομη εργασιακή εβδομάδα με 26,4 ώρες. Έλληνες δε του brain drain, γιατί όλοι οι 40άρηδες έχουμε τουλάχιστον δέκα φίλους που έφυγαν στο εξωτερικό με την κρίση, διαπιστώνουν ότι σε χώρες όπως η Γερμανία, η Σουηδία, η Μεγάλη Βρετανία, πράγματα όπως το διάλειμμα και το ωράριο γίνονται σεβαστά. Για να μην πιάσουμε καν το θέμα των αποδοχών...

 

Ιδού λοιπόν πεδία δόξης λαμπρά για την κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας. Στο τέλος της ημέρας άλλωστε, οι εργαζόμενοι είναι που ψηφίζουν. 

πηγή

Το παράδοξο της Κοζάνης

 

 

γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

Στον χάρτη κρουσμάτων, η Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης έχει το πιο βαθύ χρώμα. Βαθύ κόκκινο. Σημάδι ότι εκεί τα κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους είναι περισσότερα απ’ ό,τι οπουδήποτε αλλού,.. παρά την πεντάμηνη σκληρή καραντίνα. Και άλλες περιοχές είδαν το χρώμα τους να βαθαίνει δυσοίωνα, έμειναν όμως εκεί για λίγο ή πολύ και απελευθερώθηκαν. Και γεύτηκαν τα αγαθά μιας μικρής χαλάρωσης, που έπειτα από τόσον καιρό πανδημικής ασφυξίας φαντάζει ταυτόσημη της ελευθερίας.

Το «παράδοξο της Κοζάνης» απασχολεί τους πάντες: επιστήμονες, κυβερνητικούς, πολίτες. Και βέβαια, καίει όσους ζουν στην περιοχή και υφίστανται τον εγκλωβισμό και τις βαριές συνέπειές του στην ψυχή τους, στα οικονομικά, στην ανθρώπινη κοινότητά τους. Εχουν γίνει και συσκέψεις φυσικά, επιτόπιες και διαδικτυακές. Το πρόβλημα ωστόσο είναι παλιό: πόσοι συμμετέχουν πρόθυμοι ν’ ακούσουν και πόσοι έχουν μόνο σκοπό να επιβάλουν την προκάτ άποψή τους, να επιβληθούν με την εξουσία τους. Τι δηλαδή, ίδια κι όμοια ένας υπουργός κι ένας δήμαρχος, ένας συνδικαλιστής που εκπροσωπεί μια παραγωγική τάξη, ακόμα κι ένας γιατρός; Μην τα ισοπεδώσουμε όλα.

Αποκαλυπτικό της κυβερνητικής αντίληψης για το «παράδοξο της Κοζάνης» είναι το εξής: Την περασμένη εβδομάδα, τη μέρα που γινόταν μία επιπλέον σύσκεψη συναρμοδίων, η ΕΤ1 παρουσίασε λιγόλογα τη σχετική είδηση στα δελτία της και αμέσως έπειτα έδειξε βιντεάκι με ήρωα, ποιον άλλον, τον υπουργό Ανάπτυξης. Ο οποίος και αποφάνθηκε, εμπιστευόμενος την αυθεντία του: «Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι οι πολίτες δεν τηρούν τα μέτρα». Τους δίκασε ερήμην και τους καταδίκασε.

Οι δημοσιογράφοι Ρίτα Τσιούρα και Παναγιώτης Πλιάτσιος του Top Channel της Κοζάνης ζήτησαν από τον κ. Αδωνι Γεωργιάδη να εξηγήσει τη θέση του. Και τότε ο υπουργός έδειξε τα όρια της ανεκτικότητάς του. Συνηθισμένος να μιλάει σε προστατευτικό μιντιακό περιβάλλον, «τι ωραία που τα λέτε, κ. υπουργέ» κτλ., προσέβαλε τους δημοσιογράφους, επειδή επέμεναν να μην αποδέχονται σαν σοφή την ερμηνεία του, μειωτική για τους Κοζανίτες και απαλλακτική για την κυβέρνηση. Ελεγε ειρωνικά ότι δεν θυμάται το επώνυμο των συνομιλητών του (το έχει διαπράξει και με τον Αντετοκούνμπο), τους κατηγορούσε ότι τον κάλεσαν «για να κάνουν εξυπνάδες», γενικώς εκνευρίστηκε. Σαν δάσκαλος ρητορικής, πάντως, συμβουλεύει τους μαθητές του να παραμένουν νηφάλιοι. «Δάσκαλε που δίδασκες»; Σίγουρα. Μόνο που αυτό δεν είναι παράδοξο. Περί του Αδώνιδος ο λόγος.  

πηγή

   

Οταν η κυβερνητική εκπρόσωπος Α.Πελώνη κατήγγειλε τη ΝΔ και τους υπουργούς που σήμερα εκπροσωπεί…

 

Παλιές αναρτήσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου από τον καιρό που ήταν δημοσιογράφος κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, εκθέτοντας την για κριτική που ασκούσε σε πολιτικούς, με τους οποίους σήμερα βρίσκεται μαζί στη Νέα Δημοκρατία. Βορίδης, Γεωργιάδης, Σαμαράς και οι ακροδεξιές απόψεις τους φαίνεται πως βρίσκονταν διαχρονικά στο στόχαστρο της Αριστοτελίας Πελώνη τα προηγούμενα χρόνια, όπως και ο σημερινός υπουργός Προστασίας του Πολίτη, και εκείνη σίγουρα θα ευχόταν να είχε διαγράψει αυτά τα tweets πριν ανακαλυφθούν από τον κόσμο του twitter.

 

Εκτεθειμένη εντός και εκτός κυβέρνησης βρίσκεται η κυβερνητική εκπρόσωπος, Αριστοτελία Πελώνη την Πέμπτη, και μάλιστα χάρη σε δικές της παλαιότερες αναρτήσεις. Στον κόσμο του διαδικτύου μπορείς να βρεις τα πάντα, αλλά η τόσο καλή του μνήμη μπορεί να σε προδώσει ορισμένες φορές. Όπερ και εγένετο στην περίπτωση της Πελώνη, όπου παλιότερες αναρτήσεις της ανασύρθηκαν, αφήνοντας την έκθετη σε προσωπικές της πολιτικές απόψεις.

 

Με πορεία στον χώρο της δημοσιογραφίας, η Αριστοτελία Πελώνη, μεταπήδησε στην πολιτική και η μνήμη του διαδικτύου ήρθε να της θυμίσει πως «ό,τι γράφει, δεν ξεγράφει».  Το φως της δημοσιότητας είδαν προσωπικές της απόψεις και εκτιμήσεις για πρόσωπα της πολιτικής, από την περίοδο των σκληρών μνημονίων το 2012. Αναρτήσεις της στο Twitter για πολιτικούς με τους οποίους σήμερα συμπορεύεται κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, με το hashtag #Πελωνη_σβηνε να τρεντάρει.

 

Η σημερινή κυβερνητική εκπρόσωπος ειρωνευόταν με ανάρτησή της τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, γράφοντας: «Αυτό που ΚΑΙ ο Χρυσοχο’ι’δης θέτει εαυτόν στην υπηρεσία της χώρας για να τη σώσει με ξεπερνά. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί δεν υπάρχει σωτήρια, ε;». Υπενθυμίζουμε πως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι εν ενεργεία Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

 

«Η χρεοκοπία των 2 μεγάλων κομμάτων φαίνεται και απ’το ότι άμεσα στην τρέλα Βορίδης και Γεωργιάδης φαίνονται λογικοί και mainstream. Μεγαλεία!!» ανέφερε σε άλλη της ανάρτηση. Υπενθυμίζουμε πως ο Μάκης Βορίδης είναι υπουργός Εσωτερικών, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο Άδωνις Γεωργιάδης Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Για τον Γεωργιάδη μάλιστα είχε γράψει και «Οχι αλλα δημοσια σιροπιασματα Αδωνη – Καρατζαφερη….λυπηθειτε μας…».

 

«”Πρέπει να περιφράξουμε το ιερό μας οικόπεδο”… γράφει ο Κικίλιας στον πρόλογο νέου βιβλίου για την ΑΟΖ…Τα λόγια είναι περιττά…», έγραφε η κυβερνητική εκπρόσωπος για τον σημερινό υπουργό Υγείας. Κερασάκι στην τούρτα το γεγονός ότι η Αριστοτελία Πελώνη έπαιρνε το μέρος του Νίκου Παππά, την εποχή που δίνονταν οι τηλεοπτικές άδειες, σημειώνοντας πως «σε ενάμισυ χρόνο κάναμε ο,τι δεν έκαναν αυτοί σε 27, λέει ο Νίκος Παππάς. Η αλήθεια να λέγεται…».

πηγή

«Θερμή» αντιπαράθεση Δένδια – Τσαβούσογλου στο «φόντο» παζαριών και αντιθέσεων

 

Σε ανοιχτή αντιπαράθεση μπροστά στις κάμερες εξελίχθηκε η κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Νίκος Δένδιας και Μεβλούτ Τσαβούσογλου μετά την ολοκλήρωση της κατ’ ιδίαν συνάντησής τους στην Αγκυρα.

 

Στην κοινή συνέντευξη Τύπου Δένδια – Τσαβούσογλου, έγιναν ορατές οι αντιθέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στα συμφέροντα που έχουν οι άρχουσες τάξεις των δύο χωρών, για την μοιρασιά της ενεργειακής πίτας σε ανατολική μεσόγειο και Αιγαίο, οι οποίες είναι ενταγμένες μέσα σε γενικότερα παζάρια αλλά και έντονες ενδοιμπεριαλιστικές αντίθεση στην περιοχή.

 

Οι δύο υπουργοί προχώρησαν σε δημόσια «σύγκρουση» προβάλλοντας τις πάγιες θέσεις Ελλάδας και Τουρκίας για όλα τα ζητήματα.

 

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, κατά την αρχική του τοποθέτηση ανέφερε ότι πράγματι υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο χωρών στο θέμα του Αιγαίου. Έθεσε θέμα «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη, έκανε λόγο για άνευ όρων διάλογο μεταξύ των δύο κρατών επιδιώκοντας να ανοίξει όλη η βεντάλια των προκλητικών απαιτήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο.

 

Από την πλευρά του ο Νίκος Δένδιας, αφού πρώτα έκανε λόγο για την ανάγκη διαμόρφωσης του θετικού κλίματος, αναφέρθηκε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο και έκανε λόγο για προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που δυναμιτίζουν τις προσπάθειες.

 

Παίρνοντας ξανά τον λόγο ο Μ. Τσαβούσογλου, υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν παραβιάζει τα ελληνικά δικαιώματα στο Αιγαίο, ενώ κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν αναγνωρίζει την «τουρκική» μειονότητα της Θράκης. Παράλληλα, επανέλαβε τους ισχυρισμούς για τις επαναπροωθήσεις μεταναστών στο Αιγαίο από το ελληνικό Λιμενικό Σώμα. Επίσης, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας ανέφερε την στρατικοποίηση νησιών του Αιγαίου αλλά και το εύρος του εθνικού εναέριου χώρου.

 

«Δεν έκανα καμία δήλωση προκλητική ή αρνητική για την Ελλάδα. Όμως στην ομιλία του ο ομόλογός μου έχει κάνει δηλώσεις οι οποίες είναι αρνητικές. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι η Τουρκία παραβιάζει τα δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Εμείς αποδεχόμαστε ως Ρωμιούς ορθοδόξους τους μειονοτικούς της Πόλης αλλά εσείς δεν μπορείτε να αποδέχεστε όσους λένε ότι είναι Τούρκοι. Αυτό είναι μια καταπίεση και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», ανέφερε. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών κατηγόρησε επίσης την Ελλάδα για «πους μπακ» 80.000 προσφύγων και μεταναστών.

 

Απαντώντας ο Νίκος Δένδιας στις αναφορές Τσαβούσογλου είπες ότι «εάν εσείς εκφράζετε τέτοιου είδους προκλητικές κατηγορίες είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω». Ο Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε στις 400 υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικό έδαφος και είπε ότι η συνθήκη της Λωζάνης χαρακτηρίζει την μειονότητα στην Ελλάδα ως μουσουλμανική. Πρόσθεσε ότι η Τουρκία για να γίνει μέλος της ΕΕ πρέπει να αποδεχτεί την UNCLOS.

 

Στη συνέχεια πήρε για τρίτη φορά το λόγο ο Τσαβούσογλου για να πει ότι η Τουρκία είναι ελεύθερη χώρα και όλοι μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους και ότι η Τουρκία εμμένει στην αρχή του δίκαιου διαμοιρασμού. «Αναφέρεστε σ’ αυτά που σας βολεύουν αλλά δεν αναφέρεστε σε όσα προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών (…) Έχουμε συμφωνήσει να συζητήσουμε τα προβλήματα μέσω των διερευνητικών επαφών. Στη διαδικασία στην οποία διερχόμαστε θα πρέπει να έχουμε πάντα συνείδηση σε τι αποβλέπει κάθε μέλος. Πρέπει να αποφασίσετε αν θα συνεχίσουμε αυτόν τον καβγά με τον τρόπο αυτό ή αν θα συνεχίσουμε τον διάλογο».

 

Αντιπαράθεση στο φόντο μεγάλων παζαριών

Η αντιπάραθεση μεταξύ Δένδια – Τσαβούσογλου αποτελεί ένα μικρό κομμάτι στο μεγάλο «πάζλ» των στρατηγικών σχεδιασμών που προωθούν οι μεγάλοι παίκτες στην ευρύτερη περιοχή. Τα ελληνικά συμφέροντα έχουν ήδη τοποθετεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στο οποίο η Τουρκία και η Δύση παζαρεύουν και αναζητούν τη νέα ισορροπία στις σχέσεις τους.

 

Για να αντιληφθούμε την υποχρέωση της Αθήνας να αναβαθμίσει τις ελληνοτουρκικές επαφές, παρά τη συνεχιζόμενη ανελαστική και αδιάλλακτη στάση της Άγκυρας που εκδηλώθηκε και στις δηλώσεις Δένδια – Τσαβούσογλου, θα πρέπει να τοποθετήσουμε το ελληνοτουρκικό «πρόβλημα» στο πλέγμα των διαπραγματεύσεων Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας – ΗΠΑ.

 

Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί στο προσκήνιο διεκδικώντας στην πράξη αυτό που θεωρεί ότι της αναλογεί ως μεγάλης περιφερειακής δύναμης. Οι «μεγάλοι» δυτικοί παίκτες, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσής τους με την Άγκυρα, είναι προφανές ότι αξιοποιούν κάθε μοχλό πίεσης που διαθέτουν προκειμένου να συγκρατήσουν «κοντά» τους την Τουρκία. Ένας τέτοιος βασικός μοχλός πίεσης είναι η Ελλάδα. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση τα ελληνικά κυριαρχιακά δικαιώματα και συμφέροντα ρίχνονται σε μια «αρένα» στην οποία δεν υπάρχουν κανόνες…

 

Τα βασικότερα σημεία των δηλώσεων των δύο υπουργών πριν την αντιπαράθεση τους:

 

Μ. Τσαβούσογλου: Υπάρχει διαφορά απόψεων στο Αιγαίο

 

Τα μεταξύ μας ζητήματα μπορούν να επιλυθούν με εποικοιδομητικό διάλογο.

Υπάρχει διαφορά απόψεων στο θέμα του Αιγαίου. Προκλητικές δηλώσεις πρέπει να αποφεύγονται. 

Ο Τούρκος Πρόεδρος πρότεινε σύνοδο για την Ανατολική Μεσόγειο.

Πρέπει να συνεχίσουμε τη συνεργασία σε ζητήματα τρομοκρατίας. «Να συνεχίσουμε τον αντιτρομοκρατικό μας αγώνα με οργανώσεις τύπου FETO και PKK», όπως ανέφερε.

Δουλεύουμε για να διευρύνουμε την εμπορική συνεργασία των δύο κρατών.

Από τη στιγμή που ανεβήκαμε στην εξουσία προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε βέλτιστες πρακτικές για τα θέματα των μειονοτήτων που υπάρχουν στη χώρα μας.

Ενας διάλογος άνευ όρων και προϋποθέσεων καθώς και οι εκατέρωθεν επισκέψεις των αρχηγών των κρατών μας θα αποτελέσουν γόνιμη βάση για την εξέλιξη των επαφών μας.  

Πρέπει να συνεχίσουμε τον διάλογο που ξεκινήσαμε σήμερα.

Δένδιας:  «Εκτεταμένες συνομιλίες, ανοιχτές και ειλικρινείς»

Από την πλευρά του ο κ. Δένδιας έκανε λόγο για «εκτεταμένες συνομιλίες, ανοιχτές και ειλικρινείς» και χαιρέτισε την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών των πολιτικών διαβουλεύσεων με την Τουρκία.

 

Σημείωσε πως κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν μια σειρά από περιφερειακά και διμερή θέματα, καθώς και μια σειρά από προτάσεις προκειμένου να αναβιώσουν πρωτοβουλίες για οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.

 

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών μίλησε αρχικά για μια «θετική ατζέντα οικονομικών θεμάτων για να προχωρήσουμε τις σχέσεις μας μπροστά» και «να αλλάξουμε το κλίμα που υπάρχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις».

Υπογράμμισε όμως ότι «αναγκαία προϋπόθεση είναι η αποκλιμάκωση και η αποφυγή ενεργειών και δηλώσεων που δυναμιτίζουν το κλίμα».

 

«Η Ελλάδα υποστηρίζει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, εφόσον αυτή το επιθυμεί», σημείωσε, υπογραμμίζοντας όμως ότι απαράβατος όρος είναι ο σεβασμός στις αρχές και τις αξίες της ΕΕ.

 

Όσον αφορά την επικείμενη πενταμερή για το Κυπριακό τόνισε την ανάγκη «όλες οι πλευρές θα προσέλθουν σ’ αυτή με εποικοδομητικό πνεύμα» ενώ επεσήμανε πως μόνη αποδεκτή λύση είναι η «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, αυτή που στηρίζουν όλοι οι διεθνείς παράγοντες»

 

Αναφορικά με το μεταναστευτικό, ο κ. Δένδιας επεσήμανε ότι συμφώνησε με τον Τούρκο ομόλογό του ότι πρόκειται για «ευρωτουρκικό ζήτημα» και υπογράμμισε την ανάγκη η Τουρκία να τηρεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δήλωση του 2016, ενώ υπενθύμισε την εργαλειοποίηση μεταναστευτικού στον Έβρο πέρσι.

Ανέφερε ακόμη ότι μια αντιστροφή της απόφασης της Τουρκίας να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί θα ήταν «προς το συμφέρον της Τουρκίας αλλά και της εικόνας της διεθνώς».

 

Ο Ν. Δένδιας υπενθύμισε ότι αναγκαία προϋπόθεση για τη συνεργασία είναι η αποκλιμάκωση ενεργειών που την δυναμιτίζουν και ότι οι παραβατικές ενέργειες το τελευταίο διάστημα είχαν αυξηθεί σημαντικά, «επιβαρύνοντας το κλίμα» και πρόσθεσε ότι «ψευδείς ειδήσεις και προκλητικές ρητορικές δεν βοηθούν στο κλίμα συνεργασίας», ενώ  Δένδιας απηύθυνε επίσης πρόσκληση στον Μεβλούτ Τσαβούσογλου να επισκεφθεί την Ελλάδα.

 

Οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης «καθοδηγούνται» στο πλαίσιο των στρατηγικών που προωθούν οι μεγάλοι παίκτες, τα ελληνικά συμφέροντα έχουν ήδη τοποθετεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στο οποίο η Τουρκία και η Δύση παζαρεύουν και αναζητούν τη νέα ισορροπία στις σχέσεις τους.  

πηγή

 

Η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, ενός δημοσιογράφου

 

 γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

Η ειδεχθής δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ επιβεβαίωσε με ωμό τρόπο τα εξής: Πρώτον, και στην Ελλάδα σκοτώνουν δημοσιογράφους. Και μάλιστα δημοσιογράφους που.. προσπαθούν να κάνουν καλά τη δουλειά τους και, παρότι μάχιμοι και «ενοχλητικοί», δεν προστατεύονται από αστυνομικές κουστωδίες, διότι δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση.

Το 2020, σημειωτέον, δολοφονήθηκαν 21 δημοσιογράφοι παγκοσμίως, υπερδιπλάσιοι από τους δέκα δολοφονημένους του 2019. «Αντίποινα από εγκληματικές συμμορίες» είναι η συνηθισμένη εξήγηση. «Το έγκλημα θα διαλευκανθεί» είναι η συνηθισμένη διαβεβαίωση από τις Αρχές κάθε κράτους. Την ακούσαμε και στη χώρα μας. Δόθηκε μάλιστα η εντύπωση πως ήταν αναγκαία η αυτοπρόσωπη πρωθυπουργική εντολή για να πράξουν οι επικεφαλής του υπουργείου ΠΡΟΠΟ το αυτονόητο, τη δουλειά τους: να κινητοποιηθούν χωρίς αργοπορία. Το πάθος για επικοινωνία τείνει να μεταλλαχθεί σε πάθηση.

Δεύτερον, και στην Ελλάδα υπάρχει οργανωμένο έγκλημα, με ψυχρούς εντολείς και εκτελεστές, που θανατώνουν άνθρωπο όσο εύκολα αγοράζουν ένα πακέτο τσιγάρα στο περίπτερο. Ενστικτωδώς, εκβιάζουμε τον εαυτό μας να πιστέψει ότι το έγκλημα αυτού του τύπου δεν μπορεί παρά να είναι εισαγόμενο, ότι οι ηθικοί και οι φυσικοί αυτουργοί του δεν μπορεί παρά να είναι ξένοι. Τα μαρτυρημένα περιστατικά όμως δεν επικυρώνουν τις εικασίες μας. Σε παλαιότερο κείμενό του στον ιστότοπό του bloko.gr, ο Γιώργος Καραϊβάζ γεωγραφούσε έναν νυχτερινό κόσμο με «ήρωες» κρατικούς αξιωματούχους, «επιχειρηματίες, απόστρατους και εν ενεργεία αξιωματικούς, δικαστικούς, επιχειρηματίες, εκκλησιαστικoύς κ.ο.κ. Βρώμικο χρήμα, δολοφονίες, εκβιασμοί, μαφία». Ζόφος.

Τρίτον, και στην Ελλάδα, στις παρυφές του οργανωμένου εγκλήματος ή και κοντά στο κέντρο του, δρουν ποικίλοι ορκοπάτες, ιδίως του αστυνομικού επαγγέλματος. Οργανα του νόμου, αποστρατευμένα ή εν ενεργεία, ατακτούν και παρανομούν, μεθυσμένα από το πανίσχυρο κοκτέιλ του χρήματος και της ισχύος.

Προ πολλών ετών, το 2009, επί Κώστα Καραμανλή, ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης, στο ΠΑΣΟΚ τότε, είχε κάνει μια δήλωση που υπερακόντισε και την εθιμική αντιπολιτευτική υπερβολή: «Το φαινόμενο της μαζικής τρομοκρατίας και της λογικής του αντάρτικου πόλεων συμβαίνει στην Ελλάδα, στην Κολομβία, στη Βαγδάτη και ενδεχομένως στην Καμπούλ». Ούτε τότε ήμασταν Καμπούλ ούτε τώρα. Οπως δεν ήμασταν και δεν είμαστε, δυστυχώς, η χώρα της απόλυτης ευνομίας και ηθικής που ζωγραφίζει η φαντασίωσή μας.  

πηγή     

Από τα 12€ στα 19,50€ η τιμή για την Ε.Ε. το εμβόλιο της Pfizer

 

Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ αποκάλυψε -και ουδείς διέψευσε- σκάνδαλο των συμβάσεων Κομισιόν με τις φαρμακοβιομηχανίες .

 

Το θέατρο του παραλόγου στο «μέτωπο» των εμβολίων μαίνεται στην Ευρώπη, με το αλαλούμ, την πολυγλωσσία, την αναποφασιστικότητα και την αδιαφάνεια να έχουν πιάσει ταβάνι.

 

Την Πέμπτη, πληροφορούμαστε με δελτίο Τύπου από τις Βρυξέλλες, στο κτίριο József Antall και την αίθουσα 4Q2 του Ευρωκοινοβουλίου, μέσω τηλεδιάσκεψης, οι ευρωβουλευτές «θα συζητήσουν και θα δώσουν “πράσινο φως” σε νέα διαδικασία για τη διευκόλυνση και την επιτάχυνση της έγκρισης εμβολίων προσαρμοσμένων στις παραλλαγές του κορονοϊού».

 

Τα μέλη της επιτροπής Δημόσιας Υγείας της Ευρωβουλής «θα ανταλλάξουν απόψεις περί της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης της Επιτροπής που προβλέπει τη διευκόλυνση της διαδικασίας έγκρισης εμβολίων κατά της COVID-19 τα οποία έχουν ήδη λάβει έγκριση, αλλά έχουν προσαρμοστεί σε μεταγενέστερο χρόνο ώστε να αντιμετωπίζουν μεταλλάξεις του ιού». Λέξη για την «ταμπακιέρα».

 

Αυτό συμβαίνει την ώρα που ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, ξεμπροστιάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς προέβη στην αποκάλυψη, ότι ενώ η κάθε δόση του εμβολίου της Pfizer κόστιζε αρχικά 12 ευρώ, σήμερα υπογράφει συμφωνίες με τη φαρμακευτική εταιρεία στην τιμή των 19,50 ευρώ.

Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, βάσει στοιχείων που έφτασαν στα χέρια του -για τα οποία, σημειωτέον, οι Ευρωβουλευτές δεν έχουν ιδέα- περιέγραψε τη σταδιακή εκτόξευση της τιμής ανά δόση από 12 ευρώ, με ενδιάμεση τιμή τα 15,50, στα 19,50 ευρώ.

 

Τα κόστη των εμβολίων, ανάλογα με την εταιρεία, είναι γνωστό ότι κυμαίνονται. Η Κομισιόν επικαλείται λόγους εμπιστευτικότητας, προκειμένου να μην δημοσιοποιεί πληροφορίες για το οικονομικό σκέλος των συμφωνιών που συνάπτει με τις φαρμακευτικές.

 

Παρ’ όλα αυτά υπήρξε μια ενδιαφέρουσα διαρροή μέσω tweet της υφυπουργού Οικονομικών του Βελγίου, Εύα ντε Μπέεκερ, σύμφωνα με το οποίο, στην προπαραγγελία το εμβόλιο της AstraZeneca στοιχίζει 1,78 ευρώ, της Johnson & Johnson 6,95 ευρώ, της Sanofi-GSK 7,56 ευρώ, της Curevac 10 ευρώ, της BionTech/Pfizer 12 ευρώ και της Moderna 14,70 ευρώ. Σε αυτές τις τιμές δεν συνυπολογίζονται οι εκπτώσεις για μαζική παραγγελία σε μεγάλη κλίμακα, όπως, λ.χ., αυτή της ΕΕ.

 

Τι λένε από την Ευρωβουλή για την τιμή του εμβολίου της Pfizer

Απευθυνθήκαμε σε Έλληνες και Γερμανούς ευρωβουλευτές. Κανείς δεν γνώριζε κάτι σε σχέση με την εκτίναξη της τιμής αγοράς του εμβολίου της Pfizer «διότι δεν έχουμε πρόσβαση στις συμφωνίες», μας επανέλαβαν, ζητώντας μας χρόνο, προκειμένου να διερευνήσουν όσο μπορούν το θέμα.

 

Το ζήτημα της αδιαφάνειας, που βαπτίζεται «εμπιστευτικότητα» (παρ’ όλες τις αντίθετες διαβεβαιώσεις μετά το άνοιγμα της πρόσβασης σε μέρος κάποιων συμβάσεων), επιμένει στην Κομισιόν. «Για να το λέει δημόσια ένας πρωθυπουργός, όμως, που έχει άλλες προσβάσεις σε σχέση με τους Ευρωβουλευτές, ότι πλέον το εμβόλιο της BioΝTech/Pfizer αγοράζεται προς 19,50 θα ισχύει. Εξάλλου, δεν τον έχει διαψεύσει κανένας» μας σχολιάζει ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρης Παπαδημούλης.

 

Τι μπορεί να έχει συμβεί; «Η Κομισιόν διαπραγματεύτηκε με τις φαρμακευτικές βάζοντας πιο ψηλά το θέμα της τιμής απ’ αυτό της γρήγορης προμήθειας. Ναι μεν οι φαρμακευτικές συμφώνησαν να πουλήσουν φτηνότερα, αλλά δεν πιέστηκαν χρονικά να παράσχουν στην ΕΕ δόσεις. Έτσι, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ προμηθεύτηκαν νωρίτερα» προσθέτει ο κ. Παπαδημούλης, ο οποίος επίσης δεν έχει ιδέα για τις αποκαλύψεις του Μπόικο Μπορίσοφ, αλλά εμμέσως μας εξηγεί γιατί η ευρωπαϊκή ήπειρος είναι συντριπτικά πίσω στους εμβολιασμούς, σε σχέση με Αμερική, Μεγάλη Βρετανία και φυσικά Ισραήλ (σύμφωνα, μάλιστα, με την εφημερίδα General-Anzeiger της Βόννης, το Ισραήλ πλήρωσε στην Pfizer 50 δολάρια για κάθε εμβόλιο!).

Μετά την κατακραυγή για το φιάσκο στους ρυθμούς παράδοσης των δόσεων, όμως, παρατηρείται μια επιτάχυνση, και «αναμένονται μεγάλες παραδοτέες παρτίδες πανευρωπαϊκά Μάιο και Ιούνιο» προσθέτει. «Μάλλον βάλαμε βαθιά το χέρι στην τσέπη κι έτσι πιθανώς εκτοξεύτηκαν οι τιμές» εκτιμά.    

πηγή 

"Καμπανάκι" ΟΟΣΑ για τη φτώχεια, την κατάρτιση και την περιβαλλοντική υποβάθμιση

 

Ο ΟΟΣΑ αναφέρει ότι η πανδημία προσθέτει το στοιχείο του επείγοντος ως προς την αντιμετώπιση μακροχρόνιων προκλήσεων σε σχέση με την ενίσχυση των επενδύσεων και της παραγωγικότητας

 

γράφει ο Γιώργος Αλεξάκης

 

Τραυματισμένη από τη 10ετή κρίση, με σημαντικά ζητήματα φτώχειας και περιβαλλοντικής υποβάθμισης μπήκε η Ελλάδα στην πανδημική περιδίνηση σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ΟΟΣΑ στην Έκθεση “Going For Growth 2021”.

  

Σύμφωνα με τον Οργανισμό η Ελλάδα έφτασε μπροστά στη νέα κρίση με κατά κεφαλήν ΑΕΠ 46% χαμηλότερο και με παραγωγικότητα 48% μικρότερη σε σύγκριση με τις ισχυρότερες χώρες του ΟΟΣΑ.

 

Το ποσοστό απασχόλησης αν και αυξανόμενο, ήταν χαμηλό, ενώ πάνω από τα ¾ του πληθυσμού είναι εκτεθειμένο σε επιβλαβή επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης! Ο μόνος δείκτης που κινείται στο ίδιο επίπεδο με αυτόν των προηγμένων οικονομιών, ήταν αυτός των κοινωνικών ανισοτήτων αν και βέβαια και εδώ αναφέρεται ότι στο 20% του πληθυσμού αντιστοιχεί το 7.7% του συνολικού παραγόμενου εισοδήματος.

 

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η πανδημία επέφερε σημαντικές επιπτώσεις ειδικά για τους πιο ευάλωτους και φτωχούς. Μάλιστα όπως αναφέρεται, απαιτείται βελτίωση στην πρόσβαση, στην στόχευση και στην αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων κοινωνικής πρόνοιας, έτσι ώστε να περιοριστούν οι επιπτώσεις.

 

Χαρακτηριστικά ο ΟΟΣΑ με αιχμή την Ελλάδα, αναφέρει ότι «η πανδημία προσθέτει το στοιχείο του επείγοντος ως προς την αντιμετώπιση μακροχρόνιων προκλήσεων σε σχέση με την ενίσχυση των επενδύσεων και της παραγωγικότητας». Τονίζει δε ότι παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί, για παράδειγμα στην ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης, η χαμηλή ποιότητα του κανονιστικού πλαισίου και η αργή απόδοσης δικαιοσύνης, παραμορφώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον.

 

Ο ΟΟΣΑ επίσης εστιάζει στα θέματα επάρκειας του εργατικού δυναμικού σε σχέση με την υποδοχή επενδύσεων, που χαρακτηρίζονται κρίσιμες για την ανάκαμψη, πόσο μάλλον όταν αυτές δεν έχουν συνέλθει ακόμα από τα χαμηλά της προηγούμενης οικονομικής κρίσης.

 

Oπως σημειώνει ο Οργανισμός, παρά την υψηλή ανεργία προ πανδημίας, η έλλειψη δεξιοτήτων σε σχέση με τη ζήτηση, εμποδίζει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανοίξουν θέσεις εργασίας και να αυξήσουν την παραγωγικότητα, καθώς οι εργοδότες συχνά- πυκνά δεν μπορούν να βρουν εργαζόμενους με τα αναγκαία προσόντα. Με αυτά τα δεδομένα, όπως τονίζει, είναι μονόδρομος η ενίσχυση των ενεργών προγραμμάτων απασχόλησης, η εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάρτιση έτσι ώστε όσοι αναζητούν εργασία να βρουν τις ευκαιρίες, που θα αναδυθούν μετά την πανδημία.

 

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αναγκαία στην λειτουργία του ΟΑΕΔ ως γέφυρα μεταξύ των προγραμμάτων κατάρτισης και της αγοράς εργασία. Επίσης γίνεται λόγος για την ανάγκη παρεμβάσεων στη τριτοβάθμια εκπαίδευση γα καλύτερη σύνδεση με την αγορά εργασίας. Κρίσιμη χαρακτηρίζεται, επίσης, η ψηφιακή κατάρτιση των ενηλίκων, με δεδομένες τις σαρωτικές αλλαγές που επιφέρουν η ψηφιοποίηση και η αυτοματοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας.

 

Ο ΟΟΣΑ θίγει, μάλιστα, και τη “φτωχή” προετοιμασία των μαθητών για την αγορά εργασίας, ειδικά ως προς την παροχή χαμηλών ψηφιακών δεξιοτήτων. Με αυτό το σκεπτικό, ο Οργανισμός ανοίγει το μεγάλο θέμα της ποιότητας στην εκπαίδευση, θίγοντας το ζήτημα της κινητροδότησης των εκπαιδευτικών αλλά και της μεγαλύτερης αυτονομίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Ειδικά ως προς τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην τεχνική εκπαίδευση, ο ΟΟΣΑ θεωρεί ότι πρέπει να προχωρήσουν περαιτέρω.

 

Αναλυτικά ο ΟΟΣΑ προτείνει:

 

· η επιτάχυνση της κωδικοποίησης της νομοθεσίας

 

· η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης με κατάρτιση των λειτουργών και χρήση δεικτών απόδοσης

 

· η καλλίτερη επικοινωνία των πλεονεκτημάτων που έχουν οι εναλλακτικοί μηχανισμοί επίλυσης διαφορών

 

· η επείγουσα εφαρμογή στρατηγικής για την αντιμετώπιση των “κόκκινων” δανείων και του αναβαλλόμενου φόρου των τραπεζών

 

· η εφαρμογή του Πτωχευτικού και η εξασφάλιση της ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων πιστωτών- οφειλετών και της επιτάχυνσης των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης

 

· η επιτάχυνση των δημόσιων επενδύσεων, ειδικά στις δημόσιες μεταφορές, στην καινοτομία, στη διαχείριση των απορριμμάτων

 

· η πρόσληψη εξειδικευμένων συμβούλων στον ΟΑΕΔ για τη βελτίωση των συστημάτων αναζήτησης εργασίας και κατάρτισης

 

· η ανάπτυξη συστήματος voucher που θα επιτρέπει σε όσους αναζητούν εργασία να επιλέγουν ενδιάμεσο για ενεργές πολιτικές απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων των ιδιωτικών αντίστοιχων οργανισμών

 

· η σταδιακή μετατροπή των σημερινών συμβάσεων μονιμότητας των εκπαιδευτικών, σε μακροχρόνιες συμβάσεις που θα ενισχύσουν και θα επιβραβεύσουν την αποδοτικότητα τους

 

· η παροχή μεγαλύτερης αυτονομίας στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση

 

· η αύξηση των ποσών του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και η εισαγωγή ειδικών επιδομάτων για τους χαμηλόμισθους

 

· η διασφάλιση του ότι οι δικαιούχοι Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος συμμετέχουν σε προγράμματα απασχόλησης και αποδέχονται θέσεις εργασίας

 

· η ενίσχυση πολιτικών υποστήριξης οικογενειών, με προτεραιότητα στην ποιότητα φροντίδας για παιδιά και ηλικιωμένους

 

· η ανάπτυξη κατ’ οίκον φροντίδας για τους ηλικιωμένους

 

Τέλος ο Οργανισμός κάνει λόγο για αργό ρυθμό λόγω πανδημίας με την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων στα πεδία της μείωσης των φορολογικών συντελεστών μέσω της βελτίωσης της εισπραξιμότητας και στην αναμόρφωση του πλαισίου των συμβάσεων του Δημοσίου. Παρατηρεί, όμως, ότι η πανδημία ήταν αυτή που προέτρεψε την Ελλάδα να ενισχύσει τις δυνατότητες του Συστήματος Υγείας, στο οποίο ελάχιστες επενδύσεις είχαν γίνει την προηγούμενη δεκαετία.   

πηγή 

Κάτω τα χέρια από το 8ωρο

 

γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

 

Οι λέξεις δεν είναι παίξε γέλασε. Περιέχουν μία ουσία που προκαλεί εκρήξεις στα μυαλά. Γι' αυτό οι ποιητές από την αρχαιότητα, εξορίζονταν από την πόλη. Γι' αυτό τα ποιήματα ανέτρεπαν καθεστώτα. Γι' αυτό όταν τα ποιήματα γίνονται εξουσία, οι ποιητές αυτοκτονούν για να μην μεταλλαχθούν σε τεχνο-λόγους της εξουσίας. Ήδη μια ορισμένη λογοτεχνία έχει γίνει τεχνο-λογία στην υπηρεσία της εξουσίας, αλλάζοντας τις βαμμένες με το αίμα των εργατών λέξεις με ευφημισμούς. Ο "καπιταλισμός" ονομάστηκε τη δεκαετία του 1930, "ανάπτυξη", γράφει ο Τζ. Κ. Γκαλμπρέιθ στο βιβλίο του "Αθώα ψεύδη".

 

Τα ίδια "ψεύδη" δημιουργούν και σήμερα οι δημοσιολόγοι με ύφος λογοτεχνίζοντος "καθιστού γραφιά" της εποχής του Φαραώ. Τότε είχαν θεό τον Θωθ, τον κύριο του χρόνου, τώρα μια καρικατούρα "Μωυσή". Το θέμα, υποστηρίζουν, είναι η... ανάπτυξη, είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και όχι αν το 8ωρο θα γίνει 10ωρο! Γράφουν για "φιλελευθερισμό" και εννοούν τον κανιβαλικό "νεοφιλελευθερισμό". Μιλούν για "πρόοδο" και εννοούν εκείνο το αρχαίο τοτέμ που ονομάζεται "κέρδος" και το οποίο πίνει το νέκταρ από το κρανίο των δολοφονημένων εργαζομένων. Μιλούν για "ασφάλεια", και η αστυνομία τους μας τσακίζει στις πλατείες, στους δρόμους, μέσα στα σπίτια μας. Τώρα μιλούν και για εργασιακή "ασφάλεια"(Flexicurity). Κι εμείς περιμένουμε εργασιακό Μεσαίωνα, εργασία χωρίς χρονικό όριο.

 

Κι εσείς "τι αντιπροτείνετε;", μας ρωτούν με άψογη δημοκρατική ευγένεια οι ναυαγισμένοι στη δερμάτινη πολυθρόνα τους μετανιωμένοι "ποιητές". Το "οκτάωρο" απαντούμε.

 

Πέρασαν 135 χρόνια από τη ματωμένη Πρωτομαγιά στο Σικάγο.  

 

Κάτω τα ξερά σας από τα εργασιακά δικαιώματα.

 

Κάτω τα χέρια από το 8ωρο

 

πηγή