Τι ακριβώς συμβαίνει στο «κράτος των Εξαρχείων»;

 

γράφει η Κατέ Καζάντη  

 

Τα διαβόητα Εξάρχεια, με την αισθητική, την περιρέουσα κουλτούρα και τον γενικότερο πολιτικό χαρακτήρα που τούτη η γειτονιά εκπέμπει, βρέθηκαν, δεκαετίες τώρα, στο στόχαστρο του βαθέως κράτους. Δίπλα στο πανεπιστήμιο, με το Πολυτεχνείο στα σπλάχνα της, εκτεθειμένη έτσι εξαρχής στον μοντερνισμό των κάθε φορά νέων ιδεολογικών ρευμάτων, το «χωριό» του Λαπαθιώτη, του Παλαμά, της Μπουκουβάλα–Αναγνώστου, της Βέμπο αλλά και της Γώγου, του Άσιμου και του Σιδηρόπουλου, έγινε, από το 1974 και μετά, μια γειτονιά εναλλακτική. Οι δε κάτοικοι που τα διάλεξαν για πατρίδα γνώριζαν ότι απέχει παρασάγγας από τις λοιπές αστικές συνοικίες – υπνωτήρια.

 

Στα Εξάρχεια συνωστίστηκαν όλες οι κατά Μαρξ επικίνδυνες τάξεις, από τη φοιτητική φτωχολογιά και τον κόσμο της τέχνης και του πνεύματος, μέχρι τους λούμπεν προλετάριους ή τους παραβατικούς, τα βαποράκια και τους εμπόρους ηρωίνης.

 

Μπήκε, λοιπόν, στο στόχαστρο του κράτους, όχι του επίσημου, ούτε του ορατού, αλλά εκείνου του άλλου που συνεχίζεται αενάως και που μια τετραετία επιτηρούμενης αριστερής διακυβέρνησης δεν μπόρεσε, φυσικά, να διακόψει. Από τη δεκαετία του ‘80 ήδη και τις περιβόητες επιχειρήσεις κάθαρσης -επιχείρηση Αρετή κ.λπ.- ο οφθαλμός των μηχανισμών του βαθέως κράτους ήταν εκεί, δουλεύοντας ανάλογα και παράλληλα με τις εξελίξεις. Η περίπτωση Κρυστάλλη, ο οποίος διέτριβε στα Εξάρχεια, και αποδείχτηκε πράκτορας της ΚΥΠ (1983), είναι ενδεικτική.

 

Φτάνουμε, έτσι, σιγά σιγά, μπροστά στο παράδοξο, από τη μια τα Εξάρχεια να βρίσκονται στους τουριστικούς οδηγούς, ως η εναλλακτική και πρωτοπόρα γειτονιά της Αθήνας, και από την άλλη, από την εγχώρια συντήρηση, να δυσφημίζεται διαρκώς και να χαρακτηρίζεται “άβατο”, “άντρο μπαχαλάκηδων” κ.λπ. Η Νέα Δημοκρατία, και μαζί της όλο το μιντιακό κατεστημένο, πλειοδότησε σ’ αυτή τη λογική. Το δόγμα “νόμος και τάξη” εκεί επικεντρώθηκε: από το οργανωμένο έγκλημα, τις όντως συμμορίες που εμπορεύονται και διακινούν ναρκωτικά, μέχρι τους “ψιλικατζήδες” των μικροκλοπών, όλα, ήταν ωσάν να μην υπήρχαν. Μπήκαν στην άκρη. Η πάταξη της παραβατικότητας στην προεκλογική ατζέντα της Ν.Δ. άρχιζε και τελείωνε στα Εξάρχεια, και όχι για τους ναρκέμπορους, ούτε για τις διαρρήξεις ή τις κλοπές στην περιοχή. Η γειτονιά μαθεύτηκε στα πέρατα της Ελλάδας ως το άβατο της αναρχίας. Οι κάτοικοι, με το που ξεστόμιζαν τη διεύθυνσή τους, έρχονταν αντιμέτωποι με τον τρόμο στα μάτια του συνομιλητή, ο οποίος, όμως, κύριος είδεν εάν ποτέ πάτησε το πόδι του στο κέντρο της Αθήνας.

 

Οι καθεστωτικές στρεβλώσεις, μέσα από την τηλοψία, απέκτησαν ιδεολογική ηγεμονία. Ο περιβόητος “καιόμενος κάδος”, συχνά πλάνο αρχείου, έλαβε ιδεολογική χρήση: υπήρξε το συνοδευτικό πλάνο σε κάθε πορεία διαμαρτυρίας, μαζί με τα επεισόδια των “μπαχαλάκηδων”, τάχατε προερχόμενων από το λεγόμενο κράτος των Εξαρχείων. Οι δε κάτοικοι γίνονταν μάρτυρες, δυο τρεις φορές την εβδομάδα, ενός παράλογου πολέμου μεταξύ αστυνομικών και κουκουλοφόρων απροσδιορίστου προέλευσης, με όλα τα συμπαρομαρτούντα χημικά.

 

Η δε Ν.Δ. ολόλυζε. Οι υποκριτικοί θρήνοι για την απολεσθείσα τάξη έδιναν κι έπαιρναν, διαμορφώνοντας, συνεπικουρία των ΜΜΕ, μια ιδιαίτερη κατάσταση φόβου, για τα ευεπίφορα κυρίως στρώματα των απολιτίκ. Μέχρι που η Ν.Δ. πήρε τις εκλογές.

 

Την επαύριο, το “άβατο” μπήκε στο χρονοντούλαπο της μικροϊστορίας. Η κατάσταση πολέμου ήρθη εν μία νυκτί. Οι κάτοικοι έκαναν μαύρα μάτια να ματαδούν τους “μπαχαλάκηδες”, οι οποίοι, αίφνης, εξηφανίσθησαν. Τι απέγιναν; Τρομοκρατήθηκαν από την αποφασιστικότητα του νέου καθεστώτος να πατάξει τα εγκλήματά τους; Θορυβήθηκαν από τη δεινότητα του πρώην αρμόδιου υπουργού Χρυσοχοϊδη και λούφαξαν; Βαρέθηκαν; Τι;

 

Η ουσία είναι πως, μαγικώ τω τρόπω, η τάξις απεκαταστάθη. Τόσο σύντομα, που τρίβεις τα μάτια σου. Όχι πως έφυγαν οι πρεζέμποροι, ετούτοι όμως δεν θεωρήθηκαν ποτέ από το σύστημα ως το μεγάλο πρόβλημα. Οι “γνωστοί άγνωστοι”, όμως, έγιναν καπνός. Και η τηλοψία έπαψε να μεταδίδει τον καιόμενο κάδο. Και τα χημικά εξαντλήθηκαν. Και μένει να εκκρεμεί το ερώτημα πώς τα κατάφερε η δεξιά. Και πού, ακριβώς, κάτω από ποια σκέπη, διαμένουν τώρα οι νεαροί ταραξίες.

 

Τώρα, λοιπόν, που ένα βίντεο, με μαινόμενο άνδρα των ΜΑΤ να σπάει, παντελώς αναίτια, βιτρίνα καταστήματος στα Εξάρχεια, τα άνωθεν ερωτήματα γίνονται, ξανά, επίκαιρα. Όπως επίσης και ο ρόλος των μηχανισμών καταστολής, με τις ρίζες στα πιο βαθιά σκοτάδια του αυταρχισμού, που έρχονται, ή δεν έρχονται, στην επιφάνεια αναλόγως των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Και στους οποίους μηχανισμούς οι κυβερνήσεις δεν έχουν πάντα πρόσβαση, όταν μάλιστα η ιδεολογική διαφορά είναι τέτοια που δεν το επιτρέπει.

 

Σε κάθε περίπτωση, όμως, αξίζει τον κόπο να δει κανείς/μια έναν επονομαζόμενο μπάχαλο να σπάει βιτρίνα και ευθύς αμέσως τον άνδρα των ΜΑΤ να πράττει το ίδιο. Βρείτε, εάν υπάρχουν, τις διαφορές. Ιδού μια ωραία και ενδιαφέρουσα σπαζοκεφαλιά.  

 

ΜΑΤατζής σπάει μαγαζί στα Εξάρχεια και τραυματίζει νεαρή (βίντεο)

 

Αποκαλυπτικό βίντεο αστυνομικής αυθαιρεσίας βγήκε στη δημοσιότητα και αποτυπώνει τη στιγμή που ένας αστυνομικός σπάει τη τζαμαρία καταστήματος στη γωνία Σόλωνος και Ζωοδόχου Πηγής, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί μια κοπέλα.

 

Υπενθυμίζεται ότι η αστυνομία έκανε προκλητικά λόγο για τρεις τραυματίες αστυνομικούς και επίθεση από τους διαδηλωτές με πυροσβεστήρες, πληροφορίες που όμως δεν επιβεβαιώνονται από τα ντοκουμέντα που έχουν καταγραφεί.

 

 

Αμέσως μετά τα επεισόδια στα Εξάρχεια, αυτόπτης μάρτυρας δήλωσε στο iEidiseis πως η ένταση προκλήθηκε μετά τη χρήση χημικών από την πλευρά της αστυνομίας, ενώ ο ίδιος κατήγγειλε πως οι ζημιές στο κατάστημα προκλήθηκαν επίσης από τους αστυνομικούς που εισέβαλαν για να …εντοπίσουν διαδηλωτές.

 

Στο βίντεο που ακολουθεί ο ΜΑΤατζης φαίνεται να σπάει την τζαμαρία του καταστήματος με αποτέλεσμα να τραυματιστεί νεαρή κοπέλα που βρισκόταν εντός του. Στη συνέχεια ο ίδιος πετάει και μέσα στο μαγαζί και μια μαυροκόκκινη σημαία για να εξασφαλίσει και ενοχοποιητικά «στοιχεία» εναντίον των διαδηλωτών.

 

Υπενθυμίζουμε ότι η διαδήλωση έγινε εναντίον της αναγκαστικής λήψη DNA.

 

Δείτε το βίντεο:

πηγή

Ηλίας Μόσιαλος: Να θεσπιστεί πρόγραμμα Φώφη Γεννηματά για την πρόληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου

 

Η πολιτεία πρέπει επιτέλους να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση του καρκίνου και να το ονομάσει «Φώφη Γεννηματά»,.. αναφέρει σε ανάρτηση του στο Facebook ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας, Ηλίας Μόσιαλος, της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Eπιστημών του Λονδίνου (LSE).

 

Όπως αναφέρει, «η δημοσιά ζωή της χώρας είναι Πόλυ φτωχότερη από σήμερα. Δεν αναφέρομαι στην πολίτικη μόνο, γιατί η Φώφη Γεννηματά δίδαξε ευρύτερα τι σημαίνει να είσαι όχι μόνο σημαντική πολιτικός αλλά και αξιοπρεπής και γενναία γυναίκα. Ως το τέλος».   

Σουηδία vs. Ελλάδα: Ριζικά αντίθετες στρατηγικές, ίδιοι θάνατοι από κορονοϊό

 Η χώρα μας μπήκε σε ατελείωτα lockdown ενώ οι Σκανδιναβοί δεν έκλεισαν ποτέ. Αλλά σήμερα έχουν τον ίδιο απολογισμό.

Απρίλιος 2020: Πολίτες στη Στοκχόλμη απολαμβάνουν τη βόλτα τους σε καφετέρια της πρωτεύουσας, την ώρα που όλος ο υπόλοιπος πλανήτης βρίσκεται σε σκληρό lockdown.

 

Ανατρέχοντας κάποιος στα διεθνή πρακτορεία για την τρέχουσα επικαιρότητα, βλέπει κανείς την είδηση ότι στη Σουηδία ο απολογισμός των νεκρών από κορονοϊό ξεπέρασε την Πέμπτη (26/10) τους 15.000 από την αρχή της πανδημίας.

 

Πρόκειται για μια είδηση που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να περάσει στα «ψιλά», μιας και όλοι έχουμε πάθει πλέον «ανοσία» με αυτούς τους αριθμούς, όσο τραγικοί κι αν είναι, δεδομένου ότι αναφερόμαστε σε ανθρώπινες απώλειες και δη αυτού του τρομακτικού μεγέθους.

 

Ωστόσο, μιλάμε για τη Σουηδία - τη χώρα που επικρίθηκε όσο καμία άλλη παγκοσμίως για την επιλογή της να συνεχίσει την κανονικότητά της, με μερικούς μόνο απαραίτητους περιορισμούς, χωρίς να πάει ποτέ σε lockdown όπως έκανε όλος ο υπόλοιπος πλανήτης.

  

Οι αρχές της χώρας κατηγορήθηκαν για παράτολμη τακτική, ανευθυνότητα και ολιγωρία απέναντι σε μια τόσο φονική πανδημία.

 

Είκοσι μήνες αργότερα, αναπόφευκτα συγκρίνει κανείς την επίδοση τη Σουηδίας με την αντίστοιχη της χώρας μας, η οποία τους πρώτους δύο μήνες οδηγήθηκε σε πολύ σκληρό lockdown και έκτοτε είχε επιδοθεί σε ένα ατελείωτο άνοιξε-κλείσε.

 

Στη Σουηδία των 10,35 εκατ. κατοίκων έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα 1.168.000 κρούσματα με 15.000 θανάτους.

 

Στην Ελλάδα των 10,7 εκατ. κατοίκων τα κρούσματα ανέρχονται μέχρι στιγμής (25/10) σε 720.295 και οι θάνατοι είναι περισσότεροι - 15.682

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη σκανδιναβική χώρα το ποσοστό των πλήρως εμβολιασμένων άνω των 16 ετών ξεπερνά το 80% ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 60%.

 

   Δημήτρης Μπούρας   

Αυξήσεις – «φωτιά» σε βασικά προϊόντα διατροφής από τον Νοέμβριο

 

Στις τσέπες των καταναλωτών θα αποτυπωθεί η αύξηση στις τιμές της ενέργειας και η παγκόσμια οικονομική αστάθεια που θα οδηγήσουν σε ανατιμήσεις προϊόντων, σύμφωνα με ρεπορτάζ της τηλεόρασης του Σκάι.

 

Μάλιστα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ήδη  οι προμηθευτές έχουν αρχίσει να δίνουν ανατιμημένους καταλόγους στα σούπερ μαρκετ που θα περάσουν  στην κατανάλωση από το Νοέμβριο.

 

Για το ηλιέλαιο οι αυξήσεις φτάνουν στο +30%, στο νωπό κοτόπουλο στο +8% και στα παράγωγα του, στα ζυμαρικά έχουν αυξηθεί σε δυο φάσεις και τώρα θα φτάσουμε στο +13% και στον καφέ στο +9%.

 

Τα αναψυκτικά, τα οποία ήδη οι καταναλωτές τα βρίσκουν ανατιμημένα, η αύξηση θα φτάνει το +10%, τα τυριά έχουν αυξηθεί 15%, ενώ γαλακτομικά, όσπρια και ζάχαρη στο 5%.

 

Τρεις είναι οι λόγοι των νέων  «τσουχτερών» τιμών που θα κληθούμε να πληρώσουμε σε βασικά είδη διατροφής: η ενεργειακή κρίση, τα πολύ αυξημένα μεταφορικά (έχουμε έλλειψη πρώτων υλών, συσκευασίας για να μπουν τα προϊόντα) και η κλιματική αλλαγή.

Πάντως, κάποιοι θα πουν ότι υπάρχουν και χειρότερα, καθώς σε άλλες χώρες  υπάρχουν και ελλείψεις σε προϊόντα, κάτι που δεν συμβαίνει στην χώρα μας λόγω του μεγέθους αλλά και της οργάνωσης του λιανεμπορίου.  

πηγή

Η αστυνομοκρατία είναι κυβερνητική επιλογή

γράφει ο Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου

Προχθές σκότωσαν έναν νέο στο Πέραμα. Χθες χτύπησαν απρόκλητα διαδηλωτές, ακόμα και βουλευτές, στο κέντρο της Αθήνας. Το βίντεο αδιάψευστος μάρτυρας.

 

Οι υπουργοί αλλάζουν, αλλά η αστυνομία μένει πάντα ίδια στην βαρβαρότητά της. Και δεν είναι ότι κάποιοι κακοί μπάτσοι δεν ακούν και αυτενεργούν, δεν είναι η «ακροδεξιά φράξια» στην αστυνομία που λέει η αντιπολίτευση, είναι η ίδια η πολιτική ηγεσία που «λύνει τα χέρια»  και «απασφαλίζει» τα πιστόλια, είναι η ίδια η κυβέρνηση που τάσσεται αναφανδόν υπέρ της άγριας αστυνομικής βίας, είναι η ίδια που με τη στάση της τη νομιμοποιεί, είναι η ίδια που τη θέλει και την διατάζει.

 

Τα πάντα ελέγχονται σε απευθείας μετάδοση από την αίθουσα με τις οθόνες στον 8ο όροφο του υπουργείου Προ.Πο. Οι εντολές δίνονται κατευθείαν από εκεί. Οι υψηλόβαθμοι αστυνομικοί, η περίφημη φυσική αλλά και η πολιτική ηγεσία στα σοβαρά γεγονότα, ακούνε, βλέπουν και δίνουν εντολές σε πραγματικό χρόνο. Άρα, το όργιο βίας και αυθαιρεσίας το δημιουργούν αυτοί και όχι κάποιοι μεμονωμένοι «σαδιστές μπάτσοι». Τα άγρια χτυπήματα με γκλομπ στον ακινητοποιημένο πολίτη στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, οι προπηλακισμοί και οι ύβρεις εναντίον δικηγόρων, το όργιο βίας σε συγκεντρώσεις και πορείες, όλα γίνονται κατόπιν εντολών των στρατηγών, οι οποίοι έχουν άμεση επικοινωνία με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι η αστυνομική βία και η τρομοκρατία είναι αποτέλεσμα άμεσων εντολών, που επικυρώνονται έμμεσα από ενέργειες όπως η «ανθρώπινη επίσκεψη» του υπουργού στους αστυνομικούς φονείς, ή από τις άμεσες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη για το φόνο στο Πέραμα, που προκαταλαμβάνουν την έρευνα της δικαιοσύνης. Σε κάθε περίπτωση ένα είναι βέβαιο, η αστυνομοτρομοκρατία είναι κυρίαρχη πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του Κυρ. Μητσοτάκη. 

 

Αλλά μεγαλύτερο έγκλημα και από το έγκλημα, είναι η συγκάλυψή του από τα εξωνημένα μίντια και τους εντεταλμένους «δημοσιογράφους». Μιλώ για εκείνους τους δήθεν «δημοσιογράφους» που αναδημοσιεύουν τα χονδροκομμένα ψεύδη των γραφείων Τύπου των υπουργείων χωρίς αιδώ και τσίπα. Όπως αυτοί που αναπαράγουν τον ρατσισμό μιλώντας για «γύφτους», ή αυτοί που γράφουν πως ο εργάτης που σκοτώθηκε στην COSCO «έφευγε από τη δουλειά του» και άρα δεν ήταν εργατικό δυστύχημα. Είναι οι ίδιοι που θα «καταδικάσουν» έναν συλληφθέντα(τον «ινδιάνο») που θα μείνει άδικα πολλούς μήνες στη φυλακή.

  

Είναι γεγονός ότι ο αυταρχισμός θα αυξάνεται όσο οι κυβερνώντες χάνουν τον έλεγχο, όσο οι κάθε είδους κρίσεις και η διαχείρισή τους, θα απονομιμοποιούν στα μάτια του κόσμου τη μονοδοξία του μοντέλου της νεοφιλελεύθερης οικονομικής ανάπτυξης, όσο οι άνθρωποι θα πεθαίνουν επειδή δεν έχουν την κατάλληλη και έγκαιρη πρόσβαση στο Σύστημα Υγείας, όσο στα μέσα μαζικής μεταφοράς οι πολίτες θα «παστώνονται» σαν σαρδέλες και στα εργοστάσια δεν θα τηρούνται τα μέτρα προστασίας, όσο κάποιοι θα κερδίζουν σκανδαλωδώς μέσω των απευθείας κυβερνητικών αναθέσεων.

 

Αντίστοιχα, και η οργή των πολιτών θα διογκώνεται όσο τα εξωνημένα μίντια θα αποσιωπούν το όργιο της αστυνομικής αυθαιρεσίας και βίας ή θα μιλούν για «επίθεση γύφτων» και αλληλέγγυων εναντίον αστυνομικών, όσο οι φωνές αμφισβήτησης θα φιμώνονται από τους μηχανισμούς λογοκρισίας, όσο ο αυταρχισμός θα συρρικνώνει τη δημοκρατία σε μία καρικατούρα «μετα-δημοκρατίας» που θα υλοποιεί το δόγμα της ασφάλειας με την επιβολή άγριας καταστολής!   

COSCO: Μαζική απεργιακή συγκέντρωση για τον νεκρό εργάτη

 

 Μαζική απεργιακή συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε για τον νεκρό εργάτη στην COSCO, η οποία έχει «νεκρώσει» από την 24ωρη απεργία που αποφασίστηκε τη Δευτέρα μετά το νέο εργοδοτικό έγκλημα.

Την αλληλεγγύη τους εκφράζουν σωματεία και φορείς του Πειραιά. Στην απεργιακή συγκέντρωση παραβρέθηκε η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ.

 

Μιλώντας στη συγκέντρωση ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, ενημέρωσε ότι το μεσημέρι αντιπροσωπεία του Σωματείου μαζί με αντιπροσωπεία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά θα συναντηθεί με τη διοίκηση της COSCO. Εκεί, όπως ανέφερε ο Μ. Μπεκρής, θα τεθούν τα αιτήματα του διεκδικητικού πλαισίου που έχουν διαμορφώσει οι εργαζόμενοι με το Σωματείο τους για συγκεκριμένα μέτρα προστασίας της ζωής των εργαζομένων. Μέτρα προστασίας που είναι άμεσα συνυφασμένα με την υπογραφή ΣΣΕ, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

 

Όπως τόνισε ο Μ. Μπεκρής, η πρόταση της διοίκησης του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ είναι ότι εάν η διοίκηση της εταιρείας δεν ξεκινήσει τη λήψη των μέτρων αυτών από σήμερα, τότε θα υπάρξει κλιμάκωση της απεργιακής κινητοποίησης.

 

Στην κινητοποίηση χαιρετισμό απηύθυναν, επίσης, ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, ο Νίκος Ξουράφης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, καθώς και εκπρόσωποι των Σωματείων στο λιμάνι του Πειραιά.

 

Το πλαίσιο αιτημάτων των απεργίας

Με τη σημερινή 24ωρη απεργία το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ διεκδικεί:

 

– Κανένας εργαζόμενος να μην ξαναδουλέψει 12 ώρες και κόντρα βάρδιες.

 

– Να γίνουν όλες οι απαραίτητες προσλήψεις σε συνεννόηση με το Σωματείο, με πλήρη απασχόληση και εργασιακά δικαιώματα.

 

– Τέρμα οι εργατικές ομάδες με μόνο 4 άτομα. Να είναι 6, γιατί έχουμε και πολλούς σακατεμένους.

 

– Άμεση σύσταση Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας με τη συμμετοχή των εργαζομένων.

 

– Σε κάθε πόστο και ειδικότητα να υπάρχει εκπαίδευση από τους αρμόδιους φορείς.

 

– Κυρίως ζήτημα είναι τα μηχανήματα που λειτουργούν να είναι πλέον ασφαλή.

 

– Αυτά τα αιτήματα πρέπει να συνδεθούν με την υπογραφή ΣΣΕ για να είναι δεσμευτικά, με μόνιμη, σταθερή εργασία με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. 

\

πηγή   

Θεσσαλονίκη: Κατεβάζουν τις μάσκες για να προσκυνήσουν την εικόνα (Photos/Video).!

Για ακόμα μία φορά τα μέτρα πήγαν περίπατο στη Θεσσαλονίκη στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναού του Αγίου Δημητρίου.

  

Δεκάδες ήταν οι πιστοί που έσπευσαν να παρακολουθήσουν τη Λειτουργία, ενω όπως φαίνεται σε εικόνες και βίντεο του Τhesstoday.gr, κατεβάζουν τη μάσκα για να ασπαστούν τις εικόνες.

 

Τόσο κατά τη λιτάνευση όσο και εντός του Αγίου Δημητρίου, ελάχιστοι πιστοί είναι εκείνοι που φέρουν την υποχρεωτική -σύμφωνα με τις κυβερνητικές εισηγήσεις- μάσκα, με τον κίνδυνο διασποράς του ιού να ελλοχεύει για ακόμη μια φορά, θυμίζοντας τις περσινές εικόνες.

 

Εν αναμονή και των εξελίξεων με τις παρελάσεις που κατά τους επιστήμονες αποτελούν «υγειονομική βόμβα», έχουν παρθεί όμως όλα τα προβλεπόμενα μέτρα.    

πηγή

Ποιος τη ζωή μου…

 

γράφει η Κυριακή Μπεϊόγλου

 

Περπατούσε και τραγουδούσε, τραγουδούσε δυνατά: «Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;» Αντηχούσε στους άδειους δρόμους της πόλης, ώρα πολύ πρωινή, θα ’ταν δε θα ’ταν πέντε. Μόνος θόρυβος, ενοχλητικός, τα ροδάκια της βαλίτσας μου, που μου θύμιζαν το αναγκαστικό βάρος που κουβαλάμε στα ταξίδια. Εκείνος ήταν αφοσιωμένος στο σκούπισμα των φύλλων του φθινοπώρου.

 

Μα δουλεύουν τόσο πρωί οι οδοκαθαριστές; Τον ρώτησα και σταμάτησε το τραγούδι. Ηθελα πιο πολύ να δω το σκυμμένο του πρόσωπο που με αφοσίωση κοιτούσε τώρα μια στοίβα από γόπες να μπαίνει στο φαράσι του. «Πάντα δουλεύουν οι οδοκαθαριστές», μου απάντησε πολύ σοβαρά, «μόνο που δεν τους βλέπετε. Είμαστε αόρατοι μέσα στην πολύβουη μέρα σας, εσείς πώς και σταματήσατε;» «Ακουσα το τραγούδι», ομολογώ με ειλικρίνεια. «Ναι, τέτοια ώρα ο δρόμος είναι η σκηνή μου, ήθελα να γίνω τραγουδιστής αλλά η ζωή τα ’φερε έτσι που μου πρόσφεραν τη θέση τούτη του οδοκαθαριστή, έγινα και μόνιμος ξέρετε. Πού καιρός για όνειρα...».

 

Πού καιρός για όνειρα; «Ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά / σαν ψάρι μ’ έχουν πιάσει μες στα δίχτυα…» Καλή συνέχεια λέω, πρέπει να τρέξω θα χάσω το αεροπλάνο. «Καλό ταξίδι», απαντά, «κυνηγήστε εσείς τα όνειρα και για μένα». Χάνομαι στο βάθος του λεωφορείου που με πάει στο αεροδρόμιο. Η μέρα χαρίζει τις πρώτες ακτίνες της. Κι έτσι στη διαδρομή ώς το αεροδρόμιο παρατηρώ την Αθήνα να ξυπνάει. Νυσταγμένες νυχτερινές βάρδιες δίνουν σκυτάλη στις επίσης νυσταγμένες πρωινές, σαν κανείς να μην ευχαριστήθηκε ποτέ τη γαλήνη ενός ξεκούραστου ύπνου δίχως έγνοιες. Τα αυτοκίνητα που βγαίνουν στον δρόμο έχουν στα τζάμια ένα ελαφρύ στρώμα από πρωινό αγιάζι που κάνει τους οδηγούς μυστηριώδεις φιγούρες που έχουν βγει από κάποιο όνειρο. Υαλοκαθαριστήρες δουλεύουν εντατικά, ό,τι πιο «ζωντανό» αυτή την ώρα.

Ενα αδιάκοπο τικ τακ που καθαρίζει το τζάμι, που προσφέρει ορατότητα. Παρατηρώ κι άλλους οδοκαθαριστές, τους μετράω αυτή τη φορά προσεκτικά. Τους βλέπω. Μοιάζουν με πρωινό στρατό υπερασπιστών της πόλης. Σκούπες, φαράσια και μαύρες σακούλες. Δεν τους ακούω, αλλά έχω το τραγούδι του ανθρώπου που συνάντησα στο μυαλό. Ενα επαναλαμβανόμενο: «για κάποιον μες στον κόσμο είν’ αργά, ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά...» Αναρωτιέμαι πόσα όνειρα και πόσες επιθυμίες θα εκπληρωθούν μέσα στη μέρα που έρχεται. Κάνω μια ευχή να είναι πολλά. Μα πιο πολύ θα ’θελα να γίνουν ορατοί μέσα στη μέρα οι αφανείς αυτοί που μας φροντίζουν, που τακτοποιούν αθόρυβα, ή έστω τραγουδώντας, την καθημερινότητά μας.

  

Φώφη Γεννηματά: Κράτησε το ΠΑΣΟΚ στη ζωή, πολιτεύθηκε με αξιοπρέπεια

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Η Φώφη Γεννηματά παρέλαβε το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ στη χειρότερη στιγμή της εκλογικής ιστορίας του. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 το ποσοστό του έπεσε στο 4,68%, προκαλώντας ένα μικρό σοκ σε ψηφοφόρους του και μη. Το κόμμα που κυριάρχησε στη Μεταπολίτευση έφτασε στα όρια της κοινοβουλευτικής εξαφάνισης.

 

 

Τον Ιούνιο του 2015 η Φώφη εξελέγη αρχηγός από τον πρώτο γύρο με 51,7%. Και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους ανέβασε το ποσοστό του και το έφτασε στο 6,29%. Τηρουμένων των αναλογιών ήταν ένα μικρό κατόρθωμα, δεδομένου ότι τότε η πολιτική κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο είχαν βρει πολιτική στέγη οι περισσότεροι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, ήταν ακόμα μεγάλη.

 

Σε όλη την διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ η νέα αρχηγός ήταν σκληρά επιθετική εναντίον του. Το επέβαλαν οι συσχετισμοί εντός του, μικρού πλέον, ΠΑΣΟΚ, καθώς η συντριπτική πλειονότητα του στελεχικού δυναμικού του διακατεχόταν από αντι-ΣΥΡΙΖΑ μένος.

 

Το 2017 επανεξελέγη αρχηγός, στο δεύτερο γύρο αυτή τη φορά και το κόμμα είχε πλέον το σημερινό του όνομα: Κίνημα Αλλαγής. Στις εκλογές του 2019 το ποσοστό του έφτασε στο 8,10%. Οι επικριτές της έλεγαν ότι δεν κατάφερε να αλλάξει τους συσχετισμούς στην αντιπολίτευση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε το υψηλό ποσοστό 32%. Όμως, η αλήθεια ήταν-και το ήξεραν και οι ίδιοι- ότι ήταν αδύνατο να επιστρέψουν οι ψηφοφόροι, οι οποίοι έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο και εν συνεχεία συνεργάστηκε με τον παραδοσιακό αντίπαλό του, τη ΝΔ.

 

Η Γεννηματά είχε κατανοήσει πολύ καλά τη δυσκολία του δικού της αρχηγικού ρόλου. Από τη μια έπρεπε να συμβαδίζει με τα στελέχη και τους ψηφοφόρους εκείνους που έλκονταν από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Και από τη άλλη έπρεπε να επαναφέρει το κόμμα στην παραδοσιακή πολιτική κοίτη του και αυτό επέβαλε να αρχίσει να αναδεικνύεται η πολιτική αντίθεση με τη ΝΔ. Ηταν μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας.

 

Η Φώφη Γεννηματά πολιτεύθηκε με αξιοπρέπεια. Γνώριζε το, μικρό πλέον, εύρος τω δυνατοτήτων του κόμματός της, αλλά προσπάθησε με δυναμισμό να το κρατήσει μέσα στο πολιτικό παιχνίδι. Και το κατάφερε. Οι παρεμβάσεις της στη Βουλή δεν ήταν αδιάφορες. Αντίθετα, σχεδόν πάντα προκαλούσαν απαντήσεις τόσο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη όσο και από τον Αλέξη Τσίπρα.

 

Φεύγει από την ζωή ακολουθώντας την οικογενειακή μοίρα: ο πατέρας της και η μάνα της πέθαναν από καρκίνο σχεδόν στην ίδια ηλικία. Δεν πρόλαβε να δει ποιος θα είναι ο διάδοχός της. Όποιος κι αν είναι θα της χρωστάει κάτι. Οτι κατάφερε να κρατήσει το κόμμα ζωντανό πολιτευόμενη με αξιοπρέπεια…

Ποια ήταν η Φώφη Γεννηματά – Η καριέρα στην πολιτική και η μάχη με τον καρκίνο (Photos)

 

Η Φώφη ήταν πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής από το 2017 και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2015.

 

Η Φώφη Γεννηματά ήταν κόρη του Γεωργίου Γεννηματά, ο οποίος υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’80.

 

 

Ο πατέρας της έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από τον καρκίνο τον Απρίλιο του 1995, επτά μόλις μήνες μετά τον θάνατο της συζύγου του και μητέρας της νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Κάκιας Βέργου.

 

 

Είχε παντρευτεί δύο φορές και έχει τρία παιδιά. Πρώτος σύζυγος της Φώφης Γεννηματά ήταν ο Αλέξανδρος Ντέκας. Παντρεύτηκαν όταν η Φώφη ήταν 22 ετών και απέκτησαν μαζί μία κόρη.

 

 

Ο δεύτερος σύζυγός της είναι ο Ανδρέας Τσούνης τον οποίο παντρεύτηκε το 2003. Ο Α. Τσούνης είναι οδοντίατρος. Μαζί απέκτησαν μια κόρη και έναν γιό.

 

 

 

Η πολιτική της καρριέρα

Το 2002 εξελέγη Υπερνομάρχης Αθηνών – Πειραιώς, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2006. Την περίοδο 2003-07 διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος. Το 2007 παραιτήθηκε από την θέση της προέδρου της Υπερνομαρχίας, για να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, με απόφαση του Αρείου Πάγου που εξέτασε τη νομιμότητα της υποψηφιότητάς της, η Γεννηματά αποκλείστηκε από την εκλογική διαδικασία.

 

 

 

Έχει χρηματίσει υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2009-2010) στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, αναπληρώτρια υπουργός Εσωτερικών (2011-2012) στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου, καθώς και αναπληρώτρια υπουργός Εθνικής Άμυνας (2013-2015), στην κυβέρνηση Σαμαρά.

 

 

Τον Ιούνιο του 2015, εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 51,7%, διαδεχόμενη τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

 

 

 

 

Η μάχη με τον καρκίνο

Το 2008, στα 43 της ήρθε αντιμέτωπη για πρώτη φορά με τον καρκίνο. Κάνοντας τακτικές εξετάσεις λόγω κληρονομικού ιστορικού εντοπίστηκε καρκίνος στον δεξιό μαστό.

 

Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν. Αμέσως μετά ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και εισήχθη στο Νοσοκομείο Μεμόριαλ για να ακολουθήσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

 

Η τελευταία περιπέτεια της υγείας της ήταν σύντομη καθώς η ασθένεια ήταν επιθετική μην αφήνοντας στους γιατρούς περιθώρια αντιμετώπισής της. 

πηγή

Η διεθνής σοσιαλδημοκρατία, το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ

 

 γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

 

 

Οι πρόσφατες εκλογικές επιτυχίες των Σοσιαλδημοκρατών σε Γερμανία, Νορβηγία καθώς και στις τοπικές ιταλικές εκλογές, δείχνουν ότι για την κεντροαριστερά, το  σημερινό διεθνές περιβάλλον είναι ευνοϊκότερο από ότι δέκα χρόνια πριν.

 

Ιστορικά, οι πανδημίες αλλάζουν τις κοινωνίες και τις νοοτροπίες. Η τωρινή οδηγεί σε υποχώρηση των νεοφιλελεύθερων ιδεών. Ο κοροναϊός επανέφερε τις αξίες των δημόσιων συστημάτων υγείας και του κράτους πρόνοιας, που ασπάζεται η αριστερά και η κεντροαριστερά.

 

 

Στο Ευρωκοινοβούλιο, το Λαϊκό Κόμμα( ΕΛΚ) παραμένει η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη, αλλά έχει χάσει την παλιά του δυνατότητα να καθορίζει τις εξελίξεις. Μετά την ήττα των Χριστιανοδημοκρατών στη Γερμανία και μάλιστα με ποσοστό πρωτόγνωρο στα μεταπολεμικά χρονικά, η ευρωπαϊκή κεντροδεξιά έχει χάσει την κυριαρχία της και στο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ.

 

Το ΕΛΚ έχει μόνο οκτώ αρχηγούς κρατών/κυβερνήσεων (Ελλάδα, Κύπρος, Αυστρία, Λιθουανία, Λετονία, Σλοβενία, Κροατία, Ρουμανία)  σε ολόκληρο το μπλοκ των 27, αλλά κανένας από αυτούς δεν εκπροσωπεί μια μεγάλη χώρα ή ένα ιδρυτικό μέλος της ΕΕ. Από τους οκτώ, ο Σλοβένος πρωθυπουργός αλληθωρίζει προς την ακροδεξιά του Ούγγρου πρωθυπουργού Β.Ορμπαν.

 

Με την πρόσφατη παραίτηση του Αυστριακού καγκελάριου Κουρτς, το ΕΛΚ δεν έχασε μόνο τον νεαρό σταρ του αλλά δέχθηκε και πλήγμα στην εικόνα του. Ο πρώην Ισπανός πρωθυπουργόςΜαριάνο Ραχόι, έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη, ο Σαρκοζί καταδικάστηκε πρόσφατα σε ένα χρόνο φυλακή, ο συντηρητικός πρωθυπουργός της Τσεχίας ερευνάται από την αστυνομία.

  

Η εικόνα είναι διαφορετική στις δύο χώρες της Ιβηρικής, όπου κυβερνούν Σοσιαλιστικά Κόμματα με την υποστήριξη ή και τη συμμετοχή της Αριστεράς. Στην Πορτογαλία η κυβέρνηση απολαμβάνει ευρύτατης αποδοχής και εμπιστοσύνης, όπως δείχνουν και τα -υψηλότερα στην Ευρώπη- ποσοστά εμβολιασμού. Η ισπανική κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε προοδευτικές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις(νόμοι για εργαζόμενους και διαδηλώσεις, πειραματική εφαρμογή της εβδομάδας των τεσσάρων ημερών).

  

Τα μέτρα της κυβέρνησης Σάντσεθ για την αντιμετώπιση της ακρίβειας(παρακράτηση των υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας για την επιδότηση των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων) επαναφέρουν διεθνώς τις ιδέες της κοινωνικής αλληλεγγύης και του κράτους πρόνοιας. «Η Σοσιαλδημοκρατία, που κάποιοι την είχαν ξεγραμμένη, χαίρει άκρας υγείας», δήλωσε ο Ισπανός πρωθυπουργός αναφερόμενος και στις πρόσφατες νίκες των ομοϊδεατών του.

 

Όλα αυτά δεν συνεπάγονται αναγκαστικά και καλά νέα για την ελληνική σοσιαλδημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ, το οποίο κουβαλάει τα θετικά αλλά και τις παλιές αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ. Αλλά έστω και με τον βασανιστικό τρόπο που συμβολίζουν οι πολλές υποψηφιότητες για την προεδρία, η σοσιαλιστική παράταξη δείχνει ότι δεν έχει πει την τελευταία της λέξη. Οι διεθνείς εξελίξεις αναδεικνύουν την ιδέα της προοδευτικής διακυβέρνησης στην Ελλάδα, ως εναλλακτική λύση στην μητσοτακική δεξιά. Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη στο χώρο της αριστεράς/κεντροαριστεράς, πρέπει να κάνει και αυτός τα αναγκαίες κινήσεις

 

Η χρεοκοπία της χώρας το 2009 δεν οφειλόταν στο ΠΑΣΟΚ, αλλά στις δομικές αδυναμίες του ευρώ και της ελληνικής οικονομίας και κυρίως τη φαύλη διακυβέρνηση της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης που είχε προηγηθεί.

 

Ο Γιώργος Παπανδρέου υποτίμησε την έκταση της οικονομικής κρίσης και έκανε λάθη όταν έσκασε η βόμβα στα χέρια του. Αλλά έχει τα σοβαρά ελαφρυντικά της έλλειψης εμπειρίας, συνολικά του πολιτικού προσωπικού,  και της πολύ δύσκολης και επείγουσας κατάστασης που παρέλαβε. Με την εμπειρία του 3ου μνημονίου που αναγκάστηκε να δεχθεί και να διαχειριστεί, του κυνισμού των αδυσώπητων δανειστών, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραδεχθεί ότι αρκετές από τις κριτικές του εναντίον της τότε κυβέρνησης ήταν υπερβολικές. Μια τέτοια παραδοχή θα διευκόλυνε την πορεία προς μια προοδευτική διακυβέρνηση.

 

Δημοσιεύθηκε στα Νέα του Σαββάτου.